In del 1830, Évariste Galois l’a demustrà che la magiur part di equaziun de grad superiur a quater no pœden vèss resolt di radical e l’a dimustrà che per quaivuna equaziun, el se pœut decid sel se pœut dac rispòsta per i radicai e se l’è inscì, dac rispòsta.