Ontem vi dous debates na TV: No primeiro, na sexta, as pessoas ( três homens e uma mulher, esta por delegação de seu chefe) faziam discursos para ganhar os votos da cidadania. No segundo, na RTVE, quatro cientista( homens) apresentavam o grave problema ambiental em que a Terra está imersa .Falavam do Cambio Climático. Nos dous casos só os homens levaram o discurso e a luta pelas ideias. No primeiro, o Debate da sexta, vi quatro pessoas a competência por ganhar a confiança dos votantes. Presentaram múltiplas problemáticas, mas, para mim nada do importante. Porque as chamadas cousas de viver, nem as tocaram. Desta experiência televisiva, eu faço-me hoje muitas perguntas. Igual a ninguém lhe interessam, mas eu pouso-as cá, por se houver mais gente que a mim, a lhes preocupar: Que vai acontecer com o ar que respiro, a água que bebo, a terra que ando , os alimentos que me mantêm, a energia que me aquece no inverno e me alumia de noite?,( a mim ,a minha familia as minhas amizades, as pessoas que nem sequer conheço, mas que temo pela sua vida como pela minha, etc) Que se vai fazer com o lixo que se produz por toda a parte na atividade humana?. Que vai passar com a pesca, a agricultura, os montes os incêndios florestais?. Que vai acontecer com os transportes, seguiremos a meter chapapote por toda a terra e abandonamos o caminho de ferro convencional?. Que planos para os refugiados/as de guerras e ambientais. Continuaram a petarem nas portas da nossa casa a pedirem acocho? Continuaremos a lho negar? Deplorável o panorama político espanhol!!Nada disso saiu no debate dos políticos Três homens e uma secretária a discutir acerca do meu futuro e o dos meus filhos e netos! E, ainda, um presidente ausente. A olhar o " televejo" desde o cómodo sofá duma casa de aluguer .Para aproveitar a ponte da Imaculada( sic) Galiza, não esteve lá. O pior é que a quase nenhum galego ou galega isso lhe pareça problema. Para a crase política não é importante nem a nossa Terra nem as nossas irmãs. Porem, depois de ter visto aquele mão teatro dos políticos em competência ( o teatro é cousa boa, ilustra, educa e faz pensar quando bem feito), passei a ver o programa Millenium sobre o Cambio Climático. Quatro espertos trataram o tema, não só do problema , mas também da perceção que o público tem do mesmo e a incapacidade de fazer com que as pessoas se impliquem em corrigi-lo. Foi um cambio gratificante. Porque percebi empatia, tranquilidade, rigor, e, sobre todo preocupação por algo que me faltou no Debate dos políticos: Preocupação pelo BEM COMUM. Este tomado desde diferentes pontos de vista: A saúde humana: O doutor Ferran Ballester tratou-o em profundidade e com grande capacidade de comunicação: Não podemos respirar um ar que esteja poluído de gazes nocivos e de partículas que obturam nossos alvéolos pulmonares.( As partículas procedem, de preferência da combustão dos carros a gasolina) Perante este problema China está a reagir, porque a taxa de mortandade provocada pela contaminação atmosférica nas suas cidades começa a ser preocupante. Jacob Petrus informou acerca das modificações climáticas e seus efeitos globais, quer no dia-a dia da nossa vida quer na da vida em geral sobre a Terra. Cayetano López, Físico, abordou o gravíssimo problema da energia. Este é o problema fulcral. Quais sejam as fontes da energia e como tratemos este tema condiciona o nosso presente e o nosso futuro. Já não se pode seguir a utilizar combustíveis fósseis, ou fontes não renováveis. Por muitos interesses económicos, políticos ou estratégicos dum país ou doutro. Ao fim isso são misérias em comparação com a gravidade da situação ambiental em que estamos. Não me vale que esta ou aquela companhia seja mais ou menos amiga dum ministro. O importante é PARAR de deitar CO2 na atmosfera sem termos em conta a capacidade da Terra em recicla-lo. Não podemos continuar a alterar a composição do nosso ar comum porque haja oligarquias que queiram garantir seu poder, seu status económico, sem pensar no dano que fazem a milheiros de pessoas, provocando doenças e mudanças ambientais que votam a gente fora de seus países. Não se trata cá de que se subsidiem as empresas dos "meus amigos" e se neguem aos que não o são. Trata-se de parar de estragar o ambiente comum. E, para isso é imprescindível mudar o modelo energético abandonando as energias baseadas em carvão, petróleo, gas, e grandes hidroelétricas, para eólicas, solares e pequenas centrais mini hidráulicas. Há que repartir a geração de energia e abandonar as grandes concentrações, de alto impacto ambiental e grandes perdas por transporte. Em todos os produtos temos que achegar a produção ao consumo. Para reduzir gastos em externalidades que , de momento , não se cobram ao consumidor particular, mas que haverá que começar a cobrar porque deteriora o bem comum, o ambiente. Também participou no colóquio Antxon Olabe, experto em Economia Ambiental, sustentabilidade e cambio climático. Todos transmitiram rigor científico, e preocupação polo Comum. Pelas pessoas que estão a sofrer as consequências da crise ambiental. Mas julgo que este último foi especialmente simpático com o padecimento das vitimas do malfazer dos políticos. Espanha ocupa um lugar bem pobre na luta contra as emissões a atmosfera (O terceiro pior de Europa detrás de Austria e de Eslovenia) e a política de bloquear as energias renováveis que este governo tem empreendido desde seu inicio, para alem de suicidas ambiental e economicamente são um atentado á nossa saúde, ao nosso ambiente e ao BEM COMUM. Eu penso que, como contraste, foi muito bom ver aos quatro primeiros,( três mais uma) do debate da sexta á "pesca" dos votos, e depois a quatro cientistas falando das cousas que de verdade importam. Mas, todos eram homens. Salvo a Vicepresidenta do Governo da Espanha, que atuava por delegação. E, da minha Terra nada escutei aos políticos. Nem da pesca, nem do leite, nem dos montes, nem dos rios. Nem das , ainda ricas , rias galegas, seus portos, seu lugar de privilegio a meio do oceano Atlântico. Da cultura ancestral nossa. Da nossa maneira de ver o mundo. E será que á cidadania galega nem lhe importa?. E será que já dão a partida por perdida?. Quem vai falar por NÓS no parlamento de Espanha?. Defender a nossa posse privilegiada de excedentária de Energia? Porque, neste mundo faminto dela, nós, na Galiza, produzimos mais do que consumimos. E produzimos a custo do nosso ambiente, asulagadas as melhores terras em baixo de encoros, ou os nossos montes inzados de ventoinhas. Deveríamos, já que logo, termos algum beneficio por isso. Mas para ganha-lo , nós temo-lo que reclamar. Quem vai defender o nosso privilegiado ambiente que produz de todo? Quem a nossa língua e a nossa cultura?. Quem vai parar a degradação cultural e ambiental em que estamos imersas na atualidade?. Se NOS não o fazemos , ninguém o vai fazer por nós.


Summary: O goberno galego destina os enxeñeiros Juan Carlos Carballeira Rifón e José Manuel Lamela, sinalados polo seu papel na causa xudicial do Alvia, segundo informa Europa Press.

A Xunta designou os mesmos peritos que foron cuestionados polo seu traballo no sinistro ferroviario en Angrois para investigar as causa do sinistro no Porriño. Os enxeñeiros Juan Carlos Carballeira Rifón e José Manuel Lamela, ambos funcionarios da administración autonómica, resultaron os elixidos para participar na apertura e extracción da caixa negra e a posterior inspección dos restos do 'tren Celta', segundo informa Europa Press. A nomeamento prodúcese despois da solicitude por parte do Xulgado de instrución número 2 do Porriño, encargado da causa, de técnicos para realizar os rexistros. Os dous peritos foron criticados polo seu papel na causa do sinistro do Alvia no barrio compostelán de Angrois tanto polas asociacións de vítimas e pola defensa do maquinista. Así consta no escrito que remitiu a Subdirección Xeral de Medios da Administración de Xustiza ao xulgado instrutor, recollido pola axencia. O rexistro da caixa negra permitirá coñecer a velocidade do convoi, as distancias que percorreu e as sinais que recibiu. O traslado dos vagóns, que xa foron retirados do lugar do sinistro, aprazarase até que os peritos finalicen a inspección. Mentres, a Comisións de Investigación de Accidentes Ferroviarios, dependente do Ministerio de Fomento, continúa coa súa investigación das causas. No análise da caixa negra estarán presentes tamén técnicos de Renfe, ADIF e Comboios de Portugal. O rexistro da caixa negra será fundamental para determinar os motivos do descarrilamento do tren Celta no Porriño. Esta revelará a velocidade do convoi, as distancias que percorreu e as sinais que recibiu. Porén, non haberá rexistros de son na cabina, só das comunicacións co posto de mando de Ourense.


Summary: A Cidade da Cultura de Compostela acolle, este último trimestre do ano, unha mostra que conmemora os cen anos da xeración 'Nós' e da publicación do primeiro número da revista do mesmo nome. Baixo o título 'Galiza de Nós a nós' reúnese material gráfico e pezas icónicas, como o Santiago debuxado por Castelao e chegado desde Morlaix ou o mapa de Domingo Fontán, propiedade da familia de Ramón Otero Pedrayo e cedido agora polo Pazo-Museo de Trasalba.

Desde o 2 de outubro permanece aberta na Cidade da Cultura, en Compostela, a exposición Galiza de Nós a nós, comisariada por Afonso Vázquez-Monxardín e Ana Acuña. Nela recóllese material vencellado á revista Nós e aos autores que conformaron a xeración do mesmo nome. A mostra "pon o foco na vixencia dos principios defendidos por Nós, como a dimensión universal da cultura galega, a necesidade de ter unha voz propia no mundo e o carácter aberto e integrador da Galiza", reza o catálogo. Nela reúnese, por vez primeira, documentación dispersa en distintos arquivos, públicos e privados, e ilustra o desenvolvemento da revista a través dos seus estatutos e dos títulos de membros da Sociedade Nós, recibos, subscricións, axendas, libros de contas, facturas ou a correspondencia entre os redactores e colaboradores do boletín, o que permite ás persoas que a visitan "rastrexar o devir da publicación". "A busca de materiais relacionados co desenvolvemento da revista e a imprenta foi complexa pola época histórica na que se insiren", comenta a comisaria Ana Acuña, que destaca a colaboración de distintas institucións e que, engade, "permitiu reunir documentación interesante para reconstruír a intrahistoria de Nós". A filóloga asegura que "foi unha parte especialmente emocionante, a medida que ía lendo a revista, encontrar documentación acreditativa do seu percorrido vital, como foron as dificultades económicas; pero tamén encontrar os manuscritos dos artigos, ver como se distribuían para publicar na revista os orixinais lidos no Seminario de Estudos Galegos ou descubrir documentación sobre determinados acontecementos". A revista desde as novas tecnoloxías e as recreacións O relato histórico-artístico da mostra artéllase en cinco seccións, apoiado en máis de 300 pezas físicas e dándolle preeminencia ao visual. "Para min como filóloga habituada aos documentos foi unha aprendizaxe pensar unha exposición en pezas e non tanto en papeis", comenta para Nós Diario Ana Acuña. A mostra reúne tamén obras procedentes de Francia, Alemaña e Portugal "que poñen o foco nas conexións internacionais da revista Nós e dos seus impulsores". Entre as pezas recollidas están, por exemplo, o Santiago de Morlaix, o Cristo de Santa Eufemia de Ambía, o puñal de Beluso, ou a estela de Florderrei Vello. As novas tecnoloxías están presentes como elemento de axuda para construír a narración expositivo a través do uso de elementos interactivos, audiovisuais ou de realidade aumentada. Ademais, atendendo á situación xerada pola Covid-19 e para reducir riscos, todos os elementos interactivos da mostra empregan tecnoloxías sen contacto físico, a través de sensores de presenza e de movemento, "ou mediante dispositivos electrónicos persoais no caso das recreacións en realidade aumentada". Xoia Software é a empresa encargada das recreacións virtuais que poboan a mostra, como o campamento romano de Aquis Querquennis, a iconografía de Nós deseñada por Alfonso Daniel R. Castelao ou as cidades do século XIX a través da cartografía da época. Completan o percorrido o traballo gráfico do infografista e ilustrador Álvaro Valiño e mais unha peza audiovisual sobre a pegada de Nós na sociedade galega do século XXI, na que participan a poeta Yolanda Castaño, o cineasta Oliver Laxe, a cantautora Faia Díaz, a fotógrafa Lúa Ribeira, o deseñador Carlos Hidalgo, a artista visual Marta Verde, a arqueóloga Rebeca Blanco e o pedagogo Alejandro Sotelino. "A conxunción de todos estes elementos pode contribuír a entender un tempo e un feito cultural tan importante como foi a revista Nós", asegura Ana Acuña. "Coñecer a xeración e a revista supón coñecer de onde vimos e o que somos", recalca. [Podes ler a reportaxe completa no Nós Diario en papel, que podes atopar nos quioscos e puntos de venda habituais ou na loxa. Se aínda non es subscritora ou subscritor, podes sumarte aquí]


Summary: A primeira edición da edición portuguesa do festival cumpriu as expectativas e pechouse cun certo relevo xeracional, co triunfo de M83, The Rapture, Black Lips ou Beach House e o éxito das propostas máis bailables.

O Primavera Sound (até este ano o de Barcelona e a partir de agora tamén o de Porto), axuda cada ano a facermos unha foto fixa da saúde e tendencias da música popular contemporánea. Se temos que guiarnos polas bandas que recabaron o meirande entusiasmo -en Barcelona e no Porto-, digamos por exemplo M83, The Rapture, Black Lips ou Beach House, teremos que concluír que asistimos a un claro relevo xeracional, pero non tanto a unha emerxencia de novos sons. O que a xente quere é bailar, iso parece evidente, ou fuxir a esas outras realidades oníricas ou reais que nos achegou o dúo de Baltimore nun concerto máxico. O que a xente busca é a catarse ou anestesia, que o mesmo serve unha cousa ou a outra. Porto pechou o seu primeiro exame cun notable en canto a asistencia, e malia aos inevitables erros organizativos (en Barcelona tamén pasa todos os anos e levan xa unha década de festivais), o Optimus gustou, o mesmo que o escenario do Parque da Cidade ou o ambiente -moi respectuoso coa música, como adoito en Portugal-. E se a xente quere bailar, M83 e The Rapture atoparon as fórmulas exactas para cunha eficaz mistura de pop, electrónica e post punk interpretar hits perfectamente medidos E se a xente quere bailar, M83 e The Rapture atoparon as fórmulas exactas para cunha eficaz mistura de pop, electrónica e post punk interpretar hits perfectamente medidos, que soan clásicos ou que simplemente se atopan no lugar e no momento preciso. Se cadra hai bandas que teñen o seu momento exacto aquí e agora, e as formacións de Luke Jenner e Anthony Gonzalez teñen no 2012 o seu tempo. Black Lips, The Oh Sees, os cataláns Mujeres (ou mesmo os Dirty Three, a pesar das evidentes diferenzas) xogan a outra cousa, pero o resultado é semellante: pés que se moven, gorxas que berran e corpos que se axitan sen saber por que. Pero por algo será que este grupo de bandas tamén colleitaron o éxito neste festival, nun tempo necesitado de emocións, no que as mensaxes están máis claras que nunca e o que se busca é a acción. E diso vai o punk, fágase agora, en 1979 ou no 2025, de acción-reacción, de bandas gamberras. O resultado demostrou que isto era o que moitos necesitaban. E parágrafo aparte merecen Beach House. Porque se dicimos que non se advirten na música correntes novas consolidadas, Victoria Legrand e Alex Scally necesitan apenas un piano e unha batería para crear un mundo propio. E convenceron, sen pretensións, nun escenario en penumbra, encaixados entre os quilovatios de Neon Indian e M83, xustificando o valor da música por si mesma, sutís e absolutamente demoledores. Canda aos éxitos referidos, houbo tamén decepcións, e estas chegaron da man dalgunha banda consagrada da que se cadra se podía agardar moito máis. Por exemplo duns Spiritualized de brillante repertorio pero pobre selección de temas e posta en escena, seguramente prexudicados por unha chuvia que na tardiña do sábado acadou a súa máxima intensidade. Pero tamén duns Saint Etienne fríos de máis para mover o público da medianoite. Outros veteranos si botaron man de experiencia para ofrecer concertos redondos que se ben non deixarán pegada, xustifican que os nomes de Suede, Mercury Rev, Wilco, Flaming Lips, Codeine ou Rufus Wainwright se escriban con maiúsculas. Se dicimos que no festival se albiscaron síntomas dun relevo xeracional, referímonos ás notables actuacións de Tennis, The Weekend, Wavves, Siskiyou, Baxter Dury ou mesmo de Victoria Falls, ou á sorpresa de Chairlifts Pero se dicimos que no festival se albiscaron síntomas dun relevo xeracional, referímonos ás notables actuacións de Tennis, The Weekend, Wavves, Siskiyou, Baxter Dury ou mesmo de Victoria Falls, ou á sorpresa duns Chairlifts que cun son absolutamente fóra de época -e isto non é unha crítica- fixeron bailar a milleiros de persoas baixo a carpa do festival. Novos seguen sendo The XX, e a pesar de repetir sen moitos cambios o repertorio xa ofrecido, por exemplo, hai dous anos no Vigo Transforma (á espera da publicación do seu novo álbum, este outono, do que ofreceron algúns temas), foron o máis destacado do sábado, cun directo limpo e elegante, máis parecido a unha sesión dun dj que a un concerto dunha banda, por veces. E novos son, igualmente, The Drums, que en cambio seguen sen ser capaces de demostrar no escenario a frescura que si ofrecen nos seus discos. Contraídos, estáticos, con excesivas poses de crooner, o seu directo necesita aínda de quilómetros ou dunha redefinición que deberán buscar no descanso que anunciaron que van tomar dende agora, despois de tres anos de xira continua. Novos son, igualmente, The Drums, que en cambio seguen sen ser capaces de demostrar no escenario a frescura que si ofrecen nos seus discos E así, cun sábado no que a chuvia foi protagonista, pechouse a primeira edición do Optimus Primavera Sound do Porto (que xa confirmou que terá continuidade no 2013), no mesmo día en que España sufría o seu primeiro rescate, uníndose a Grecia, Irlanda e Portugal. Porto e Vigo, capital Berlín, e 25 mil persoas bailando no tempo no que as cousas rematan.


Summary: Unha das galardoadas negou o saúdo ao secretario xeral de Política lingüística mentres portaba un cartaz demandando "máis apoio real" para a lingua propia. VÍDEO NO INTERIOR.

Andrea Martíns protagonizou esta terza feira os premios á calidade lingüística que outorga a USC anualmente. Estes galardóns premian a calidade lingüística do estudantado nos traballos fin de mestrado. E na súa entrega estivo presente Valentín García, responsábel da área de política lingüística do goberno galego. A estudante, unha das galardoadas, negou o saúdo ao secretario xeral cando lle foi entregado o diploma. Ao tempo, portaba ás súas costas un cartaz no que se podía ler "Xunta, menos postureo e máis apoio real para o galego". Desta maneira, Martíns quixo facer constar o seu rexeitamento á política lingüística do goberno de Feijóo. "Paréceme unha hipocrisía que o secretario xeral no seu discurso fale da importancia de promover a lingua galega após aprobaren un decreto que o exclúe" como lingua vehicular "en determinadas materias" ou logo de "despedir o profesorado dos cursos Celga", asegurou Andrea Martíns en conversa con Sermos Galiza. Tampouco se esqueceu a estudante galardoada da "perda de falantes" que reflicte o último estudo elaborado polo IGE ou das "dificultades de calquera persoa para desenvolver a súa vida en galego". Podes ver o vídeo premendo na seguinte ligazón.


Summary: A CUT indica que a directora da Televisión galega confirmou a desaparición do programa diario ao comité de empresa e cualifica a decisión de "agresión á produción propia".

A TVG bota o feche a 'O Agro', espazo que ofrece información e reportaxes sobre o mundo agrario así como as últimas cotizacións dos mercados galegos de gando, e que comezara a se emitir en 1991. A sección da CUT na TVG afirma que a propia directora da TVG, Rosa Vilas, confirmoulle ao comité de empresa "o que xa levaba días bulindo polos corredores: a inminente desaparición do programa diario O Agro". Segundo o sindicato, a decisión adoptouse por dous motivos: o recorte nun 75% do financiamento que desde a Consellaría de Medio Rural se adica a este programa e, por outra banda, á necesidade de mais redactores para o Telexornal, polo que xa desprazarían redactores do Agro a esa sección. A CUT considera "gravísima" esta decisión, que cualifica de agresión á produción propia, por tratarse dun programa de servizo público con información esencial para un sector estratéxico de Galiza. Critica, alías, que Rosa Vilas se referira a O Agro como uha "mera sección no programa A Revista"


Summary: Esta terza feira ingresa 628 millóns.

Amancio Ortega ingresa esta terza feira 628 millóns de euros por dividendos de Inditex. É a primeira das dúas retribucións que o fundador e primeiro accionista de Inditex perceberá este ano por ese mesmo concepto. En total, 1.256 millóns de euros, o que supón 148 millóns máis que no exercicio anterior, 2016, cando se meteu no peto 1.108 millóns de euros. O consello de administración de Inditex proporá á xunta xeral, que terá lugar en xullo, o pagamento dun dividendo de 0,68 euros por acción; o que supón un 13.3% superior á de 2016. Desa cifra, 0,34 páganse esta terza feira e o resto, outros 34 céntimos, en novembro. Amancio Ortega é o primeiro accionista da empresa, cunha participacióndo 59,3%. A súa filla Sandra Ortega posúe o 5,05% do xigante textil, polo que vai cobrar neste 2017 por volta de 107 millóns de euros. Inditex rexistrou un beneficio neto de 3.157 millóns de euros entre o 1 de febreiro de 2016 e o 31 de xaneiro de 2017. Un 10% de incremento a respecto do ano anterior.


Summary: A representación teatral gañou o premio de Innovación Educactiva 2019 da Xunta.

Os Miserábeis como teatro, Os Miserábeis como historia, Os Miserábeis como porta aberta para investigar, interpretar e reactualizar. A novela histórica que Vítor Hugo publicou en 1862 revive, con nova visión, nos escenarios do Morrazo e faino da man do alumnado do IES Illa de Ons. Unha representación que é un proxecto pedagóxico, unha "revisión contemporánea e feminista" deste clásico. "O traballo non só consistiu en mellorar as súas habilidades no teatro, senón que tamén se dedicaron a investigar sobre as proclamas revolucionarias da época, a coñecer as enfermidades ás que se tiveron que enfrontar, os personaxes importantes deste período, etc. Desta forma, aprenderon o sucedido desta etapa, así mesmo comprenderon o que foi subsistir neses tempos, a través dos seus personaxes", explican nun comunicado desde o centro educativo. Esta cuarta feira, día 19, o Auditorio de Cangas acollerá a representación. Sobre as táboas: Jean Valjean (interpretado por Darío Camiña), o Inspector Javert (Óscar Rodríguez, Fantine (Teresa C. Bernárdez) Cosette (Alba Louzao), tamén unha líder revolucionaria (Alejandra Louzao), Enjolras (Manuel Estévez) e Gavroche (Sara Esperante). Esta representación teatral foi a gañadora do premio de Innovación Educativa 2019 entregado pola Xunta. A función representarse no Centro Social do Mar de Bueu, esta sexta feira, 21 de xuño, ás 20:30.


Summary: A Asociación de Medios en Galego rexistra no Parlamento unha proposición de lei que, tramitada a través de AGE e BNG, procura que as axudas e a publicidade da Xunta na prensa sexan "públicas e obxectivas", como reclaman os colectivos profesionais e o Consello de Contas.

"Transparencia no reparto das axudas públicas e da publicidade aos medios de comunicación". É unha das principais e case históricas reivindicacións dos medios de comunicación en galego que, agrupados dende hai anos na Asociación de Medios en Galego (AMEGA), veñen de formular unha proposta completa de Lei de Publicidade Institucional que este mércores foi rexistrada no Parlametno. A través dos grupos de AGE e do BNG a entidade asociativa achega ao lexislativo unha proposta que, como a propia asociación, pretende "cultivar, difundir e socializar o idioma galego" e facelo "resaltando os valores positivos da utilización da nosa lingua". Estes principios foron os que AMEGA lle presentou a todos os grupos parlamentarios, dos cales agarda que "voten a favor da toma en consideración do texto" tendo en conta ademais que o propio PP levou no seu programa a aprobación dunha Lei de Publicidade Institucional. "A cidadanía -afirma a asociación- comprende o valor do pluralismo nos medios de comunicación para unha maior calidade da democracia e nós proclamámonos medios defensores dos servizos públicos" tanto no ámbito da comunicación como da "sanidade, educación e prestacións socaiis como elementos de cohesión e avance da sociedade". Neste ámbito é no que se enmarca a petición de que "a publicidade institucional" e, en xeral, as achegas da Xunta aos medios "se repartan en convocatorias públicas e obxectivas ás que todos os medios poidan concorrer en igualdade de condicións", tal e como veñen reclamando, lembra, o Colexio Profesional de Xornalistas ou o Sindicato de Xornalistas. A proposta de AMEGA reclama axudas en convocatorias "públicas e obxectivas ás que todos os medios poidan concorrer en igualdade" Ata o momento todos os Gobernos da Xunta viñeron realizando as súas achegas económicas fundamentalmente a través de asignacións directas ás empresas editoras dos medios e, segundo datos do Consello de Contas, apenas un 10% dos fondos se distribúen en convocatorias públicas e competitivas ás que, por outra banda, non todos os medios poden concorrer por mor das condicións impostas. O 90% restante distribúese de xeito discrecional e, en numerosas ocasións, a través de convenios bilaterais que implican a inserción nos medios de novas elaboradas polo Goberno como se fosen noticias. A Asociación de Medios en Galego está formada na actualidade por A Nova Peneira, A Voz de Vilalba, Crónica 3, Praza Pública, Que pasa na costa, Sermos Galiza, Tempos Novos, Terra Cha Xa, Valmiñor.info e as máis de vinte e cinco emisoras de radio locais integrada na rede de Emisoras Municipais Galegas.


Summary: O Parlamento galego aproba de forma definitiva os Orzamentos da Xunta da Galiza para o ano 2022, con 11.627 millóns de euros. As novas contas saíron adiante cos votos en solitario do PP e minguan as partidas para a Atención Primaria.

A Cámara galega deu esta terza feira, 21 de decembro, o aprobado final aos Orzamentos da Xunta da Galiza de 2022, cos votos a prol do PP e o 'non' de BNG e PSdeG. As contas consignan 11.627 millóns para o ano que vén. O conselleiro de Facenda, Miguel Corgos, tomou brevemente a palabra no pleno para destacar o seu anhelo de que os orzamentos sexan útiles para saír da crise. Non tiveron sorte ningunha das 1.025 emendas que, despois das distintas comisións e trámites, deron chegado ao pleno (465 do BNG e 560 do PSdeG). O PP tumbounas todas. Tampouco hai consenso á hora de determinar canto aumentan os orzamentos de 2022. A oposición volveunos cualificar de "austeros", incidindo en que apenas soben 64 millóns de euros, é dicir, tan só 0,55% máis respecto ás contas de 2021 (11.563 millóns). En fronte, o Executivo de Alberto Núñez Feixoo defende que se dá un incremento de 6,9%. A porcentaxe que dan os populares sae ao restar dos orzamentos de 2021 os 685 millóns de fondos extraordinarios Covid que a Galiza recibiu nese exercicio (co que o orzamento de 2021 pasaría de 11.563 millóns a 10.878 millóns). Pola contra, neses cálculos, a Xunta non aplica a mesma regra ás contas de 2022, e si computa no orzamento do ano que vén os 220 millóns que corresponden á devolución do IVE que o Estado adebeda á Galiza do ano 2017. O novo orzamento "non aumenta nin 1%, polo que máis ben temos unha conxelación", reprochou a deputada do BNG Noa Presas. No debate, subliñou que "o peso do Orzamento da Xunta sobre o PIB galego segue a baixar" e segue a depender en "máis de 10% da recepción de fondos extraordinarios que van acabar este ano". Isto significa, explicou, que "son uns orzamentos austeros, porque o seu alcance depende de fondos extraordinarios e, aínda así, dedican 10% a amortizar unha débeda que non deixou de aumentar desde que o PP entrou no Goberno". Pola súa banda, o voceiro do grupo parlamentario do PSdeG, Gonzalo Caballero, sinalou que os orzamentos "non están á altura do que as galegas e galegos necesitan". Carecen, dixo, "de estratexia de país, de modelo para a recuperación e de política económica". "A falacia fiscal" En materia de política fiscal, a Xunta destaca que se inclúen novas rebaixas para o vindeiro ano. O Imposto de Transmisións Patrimoniais (ITP) rebáixase 10%, co que o tipo xeral pasa de 10 a 9% para reducir a tributación ás familias que adquiren unha vivenda usada. En canto ao imposto de Patrimonio mantense o mínimo exento e bonifícase 25% a cota. En canto ao Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF), a Lei de medidas fiscais e administrativas que acompaña as contas -a chamada lei de acompañamento, aprobada no pleno- tomba, cunha emenda do propio PP, o anuncio que fixera Feixoo na presentación dos orzamentos sobre un novo tramo do IRPF para as rendas altas. Así, o PP deixou sen efecto nos orzamentos de 2022 a suba no IRPF de 22,5% a 23,5% da cotización no tramo autonómico para as rendas que superan os 100.000 euros. Desta maneira, suprímese a suba do IRPF para as rendas máis altas contemplada nas propias contas da Xunta. A este respecto, o socialista Gonzalo Caballero reprobou a "falacia fiscal do PP", que anuncia unha rebaixa de impostos que "en realidade só afecta 38.000 galegas e galegos que cobran máis de 100.000 euros anuais", aos que lles rebaixan 500 euros de impostos. Aos 800.000 galegos e galegas de rendas baixas, dixeron Caballero e a deputada Olalla Rodil (BNG), apenas se lles reducen 12 euros ao ano. Ambos censuraron esta "alianza de Feixoo cos millonarios mentres se recortan os servizos públicos". Mentres, o secretario xeral dos populares, Miguel Tellado acusou a oposición de querer "subir os impostos a todos". Sanidade e educación Caballero tamén reprobou que se incrementen 6% as partidas para persoal de confianza do Goberno galego mentres este "despide 868 profesoras e profesores de reforzo e máis de 500 profesionais sanitarios en plena pandemia". Pola súa banda, a nacionalista Noa Presas referiuse ao recorte acumulado desde a chegada de Feixoo á Xunta en 2009 de 2.400 millóns na Atención Primaria. Nesa liña, reprochou o veto do PP ás emendas do BNG no ámbito sanitario. As emendas nacionalistas recollían partidas para reforzar a Primaria e aumentar o persoal, para novos centros de saúde e atender as necesidades dos hospitais comarcais, así como unha partida de 42 millóns para un plan de continxencia que permitise garantir a atención sanitaria e eliminar as listas de agarda; ademais de 21 millóns para incrementar o Plan de atención á saúde mental. En relación á educación, a nacionalista propuxo un "acordo polo ensino" con 105 millóns para reforzar o sistema educativo e dotalo "do profesorado que precisa", fronte á supresión de 2.500 docentes en 10 anos. Nos novos orzamentos, Sanidade fica practicamente na mesma cifra que en 2021 (4.587,1 millóns). A Atención Primaria, pese ao seu colapso e a falta de persoal recoñecida polo Goberno e a oposición, a Xunta destinará 1.389 millóns, por baixo dos 1.391 de 2021, e máis lonxe aínda dos 1.436 millóns orzados para 2009 pola Xunta de PSdeG e BNG, xusto antes da vitoria de Feixoo. Redúcese a distancia entre eólicos e casas O Hemiciclo tamén aprobou a Lei de medidas fiscais e administrativas que acompaña os orzamentos. A oposición cargou contra a Xunta por empregar esta lei para mudar "todo tipo de normas", até 30, á marxe de cuestións orzamentarias, e criticou a emenda do PP que elimina dos orzamentos o tramo de maior gravame impositivo para as renda altas. A deputada Olalla Rodil (BNG) cualificou de "hipocrisía" a reforma do sector eólico que estabelece esta lei, ao considerar "falsa" a moratoria de ano e medio para novos parques eólicos, e asegurou que o obxectivo da Xunta é "gañar tempo" para tramitar máis de 200 expedientes. Denunciou tamén a emenda introducida polo PP para que os parques eólicos admitidos ou de repotenciación non teñan que estar a un quilómetro de distancia das casas, polo que acusou o PP de ser "representante do oligopolio eólico".


Summary: "Mercado da arte, a arte no mercado" é a iniciativa promovida pola artista Luz Darriba que se está a desenvolver na Praza de Abastos de Lugo. Corenta artistas participan no proxecto que vende as obras en postos no mercado e inclúe unha máquina expendedora de arte a 10 euros.

Feiras de arte hai moitas mais que a arte se venda nunha praza de abastos acontece poucas veces. Esta semana está a suceder na Praza de Abastos recén remodelada de Lugo, onde a iniciativa "Mercados da arte, a arte no mercado", promovida pola artista Luz Darriba, ofrece a posibilidade de difundir, vender e promocionar a obra de corenta artistas. "O obxectivo é potenciar a arte, a cultura, toda a actividade creativa, nun momento de mínimos históricos, e facelo nun entorno que tamén é importante promocionar Alimentos para o corpo, alimentos para o espírito, que se interrelacionan nun encontro amoroso e lúdico", explica Luz Darriba, creadora da idea, a organización e o comisariado do proxecto que conta poder levalo a outras cidades galegas. A iniciativa inclúe, ademais dos postos e numerosas actividades arredor da arte, a instalación dunha máquina expendedora na que se poden adquirir obras orixinais a 10 euros. O proxecto está patrocinado pola Concellaría de Cultura do Concello de Lugo máis a Asociación Monumental Mercado Municipal. Corenta artistas e moitas actividades O proxecto inclúe, ademais da exposición e venda, obradoiros de pintura, gravado, poesía, máscaras, concurso de fotografía sobre o mercado ou mesas redondas, performances, teatro, música e distintas actividades. Esta quinta feira desenvólvese o Día do Gravado con obradoiros a cargo de Luísa Paz Montenegro e a creación e impresión de obras ademais da actuación do grupo "A volta do agro". Para a sexta feira, día 29, o Día da Pintura ofrecerá un obradoiro para todas as idades en distintos horarios impartido por Juan Pablo Mastroianni. Para o sábado día 30 está prevista a celebración do Día da Poesía e o Día do Teatro , cun obradoiro de poesía visual para todos os públicos por Luz Darriba, a actuación do grupo Pinchacarneiro coa súa obra "Os perseguidores de soños" para seguir o espectáculo de Chiruca e Paul Baker "Témolas Frescas!". Nesta semana, as obras intégranse no mercado a través da intervención dos e as artistas nos postos e nos diferentes espazos. As participantes no "Mercado da arte" do mundo da creación en distintas disciplinas son: Dulce Anca, Maribel Aguilar, Nuria Barrio, Alfredo Bongianni, Quique Bordell, Alfonso Castro, Ana Costas, Luz Darriba, Honorio, Julio Leira Sanmartin, Jose Lemur, Germán Limeres, Federico Lojo, Juan José Lomarti, Ignacio López, Noemí López, Juan Pablo Mastroiani, Quique Muruáis, Estefanía Novo, Alfonso Otero Regal, Renata Otero, Ánxela Pardo, Alejandro Pardo, Cristina Mejías Bamio, Luisa Paz Montenegro, Giovana Pereira, Paco Pestana, Xabier Quijada, Baldo Ramos, Xermán Refojo, Viky Rivadulla, Daniel Sanmartin Anca, Peter Schneider, Isabel Somoza, Fernando Tomé, Lola Tourón, Eduardo Valiña, Juan Vila, Helena Villar Janeiro, Zalo.


Summary: Traballo tramita a petición do presunto líder da trama Zeta para dar de baixa Azetanet no Rexistro de Centros e Entidades de Formación para o Emprego.

Xestión contable e administrativa para auditoría, xestión de procedementos tributarios, xestión de recursos humanos, creación de microempresas, financiamento de empresas, tratamento de datos... E así, ata preto dunha ducia. Son as especialidades formativas que Azetanet, a consultoría propiedade de Gerardo Crespo e presunto núcleo da trama Zeta de suposta fraude de subvencións, estivo autorizada a impartir ata hai poucas semanas, cando a propia entidade solicitou a baixa da súa autorización. Mentes a investigación xudicial segue o seu curso foi a propia consultoría, agora quebrada a efectos prácticos, a que pediu a baixa no Rexistro de Centros e Entidades de Formación para o Emprego, requisito imprescindible para poder acceder aos fondos públicos que implica a concesión deste tipo de cursos. Segundo consta no anuncio que a Consellería de Traballo vén de publicar no DOG foi o pasado 6 de febreiro, catro días despois de que Crespo estivese citado a declarar ante a xuíza por primeira vez, cando a consultoría iniciou os trámites para renunciar formalmente á inscrición neste rexistro e, polo tanto á autorización para impartir estes cursos. O proceso iniciouse "por solicitude da interesada", Azetanet, que pediu que a baixa se executase "o antes posible". Azetanet pediu a baixa no rexistro que permite impartir cursos de Traballo, mentres que á Academia Zeta lle foi revogado o permiso pola Xunta Como fixa a normativa vixente, a directora xeral de Emprego, Ana María Díaz, unha das altos cargos sinaladas por Crespo nas súas declaracións públicas, foi a encargada de abordar a petición de Azetanet. Así, o 31 de marzo acordou iniciar o procedemento de baixa, que inclúe a apertura dun prazo de dez días para a presentación de alegacións dende o momento en que a entidade reciba a notificación correspondente. Dado que Azetanet xa non opera nas súas instalacións do polígono coruñés da Grela esa notificación non se lle puido entregar, polo que o prazo comeza agora, coa publicación no DOG. Este trámite prodúcese apenas catro meses despois de que a matriz das entidades de Crespo, a Academia Zeta, deixase tamén de estar autorizada para impartir estes cursos, co matiz esencial de que aquela baixa se produciu por iniciativa da Consellería e non da empresa. No caso da academia foron revogadas as autorizacións para impartir accións formativas de administración e comercialización de seguros, así como de persoal técnico en materia de consumo. Segundo a Xunta, aquela baixa produciuse porque a academia de Crespo non reunía os requisitos establecidos para optar á organización dos cursos. Acusacións contra o PP Estes trámites administrativos prodúcense paralelamente á investigación xudicial e non gardan, cando menos formalmente, relación directa coa mesma. Neste sentido, o propio Crespo acusou en numerosas ocasións á conselleira de Traballo, Beatriz Mato -coa que noutrora gardou unha aberta afinidade política e persoal-, e ao propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, de "mentir" e provocar a quebra dos seus negocios para ocultaren as súas responsabilidades políticas e cuestións como as achegas de cartos ao partido que detectou a Policía. O empresario acusa a Feijóo e a Mato de "mentir" para ocultaren responsabilidades políticas "Síntoo moito, pero teño que defenderme; demostrarei que a conselleira e Feijóo menten", afirmou o empresario e militante do PP o pasado marzo, antes de acudir a un dos trámites previos á querela por supostas inxurias e calumnias contra Mato. "A conselleira -acusa- calumniou cando dixo frases como que en nove comunidades enganamos", porque "para empezar, non traballamos en nove comunidades". Do mesmo xeito, asegura, Feijóo "mente" ao afirmar que foi o propio Goberno galego quen iniciou a investigación, e insiste en que contratou o presunto 'conseguidor' da trama, o empresario Pachi de Lucas, por ser amigo "íntimo" do presidente e ser "protexido de Mariano Rajoy".


Summary: Última hora [Xoves 16 - 14:00]: Segundo informa o alcalde de Vimianzo, a vítima "evoluciona favorablemente con mellores expectativas ca onte. Reacciona a estímulos e ten consciencia. A familia é optimista pero con moita cautela". Apareceu, autolesionado pero vivo, o suposto autor do delito na praia dos Muíños. A vítima, continúa "estable dentro da gravidade", segundo o alcalde da vila.

Consternación e repulsa contra o acto, pero tamén mareas de apoio para a familia. Así foron as concentracións celebradas esta tarde de mércores 15 de maio, que quedará marcado en negro na Costa da Morte tralo intento de asasinato machista acontecido en Vimianzo. Javier M., de 41 anos, apuñabala 3 veces a súa ex parella diante da súa oficina de Unións Agrarias, e escapaba. Ao longo do día, mentres a vítima, Monste López, xogábase a vida no quirófano, a Garda Civil estivo na súa procura, mesmo con helicópteros, por toda a comarca. Era atopado, dentro da súa furgoneta situada na Praia dos Muíños, arredor das 20:00h, ao mesmo tempo que centos de veciños se manifestaban na praza do Concello vimiancés.Aparecía vivo, autolesionado, pero vivo, e era trasladado ao Hospital Virxe da Xunqueira de Cee, custodiado polos axentes, antes de ser posto a disposición xudicial. Segundo informaba o propio alcalde vimiancés, Manuel Antelo, durante a concentración, e despois de ler un manifesto semellante ao que lía no pleno extraordinario convocado este mediodía, a vítima atópase en estado "estable dentro da gravidade", despois de saír de quirófano. Segundo fontes municipais está "Sedada á espera de saber se hai secuelas", pero esperan que saia con vida. Foi un día complicado en Vimianzo, pero os seus representantes políticos demostraron estar por riba das cores, e demostraron unha unidade fundamental para facer fronte á violencia machista. Máis concentracións A primeira hora da tarde, o alumnado do CEIP San Vivenzo concentrábase ás porta dos Concello. Os compañeiros e compañeiras das fillas da vítima quixeron amosar con esta sentida homenaxe o seu apoio á familia. "Nin unha máis, nin unha menos", leron os pequenos alumnos despois de recoñece que "cando toca de preto, síntese máis". Esta mesma tarde, ás 19:00h, os compañeiras de Unións Agrarias de Santiago concentrábanse ás portas da súa oficina en repulsa da #violenciamachista e ofrecendo o seu ánimo á vítima e a toda a familia. Paralelamente, en Cee, a Organización Feminista Buserana organizaba outra concentración, ás 20:30h, para a comarca de Fisterra. Baixo o lema O machismo mata", medio centenar de persoas tamén se achegaron á praia 8 de Marzo. Concentración en Cee ante o acto de violencia machista de Vimianzo-Fotos de Rafa Quintáns Mañá continúan as citas, por exemplo en Laxe, onde o Concello convoca unha concentración ás 12:00h diante do Concello. Ademais, ducias de entidades da zona enviaron comunicados de respulsa ao acto e de apoio á familia, e os actos de campaña foron anulados por todos os partidos.


Hai edificios con bagaxe histórica e/ou arquitectónica -moita, certa ou escasa, tanto ten- que, deshumanizados, acaban morrendo coma plantas. Son, en rigor, construcións que por vontade política -motivada normalmente por un interese privado- ou como consecuencia da neglixencia se deixan morrer. É o caso do vello cárcere da rúa do Progreso, en Ourense. Qué biblioteca daba se a administración quixese!Unha prisión é cousa que sobra en todas as vidas e lugares. Cousa da literatura, por exemplo. Da beira mesma da prisión o tempo e a neglixencia adherida coma carrachas ás sucesivas administracións levou a chamada Escola Normal de Mestras, a Casa do Pobo e o edificio do antigo Colexio Universitario. Mais sobre a vella prisión provincial de Ourense, construída no primeiro cuarto do século XIX, só proxecto do XVIII de Ferro Caaveiro, e abandonada en 1987, pasou en 2001 o proxecto dun hotel balneario que mirou o edificio cos ollos do beneficio privado e non valeu nin para tirarlle a herba que xa daquela lle enchía as engurras. Véñenme recordos con isto, saberán desculpar. Un garda enche a garita de verde e negro, ben á vista o tricornio e a punta da metralladora. Os compañeiros, tamén cargados de ferro, pasean pola beirarrúa co ollar revirado contra as camperas coas que petardeabamos a mantenta, de madrugada e do outro lado da rúa, contra o chan lousado, se cadra por lles dar a réplica a aqueles instrumentos da morte aos que se abrazaban. A falta doutros capitais, por aquí sempre fomos excentes en metáforas. Non é difícil pois imaxinármonos como país cercados polos muros do vello cárcere de Ourense, coma unha xoia inexplorada no medio da mediocridade que a ignora. O alcalde atleta de Ourense, no percurso da ruta que trazou para o propio lucimento, acaba de dicir que non ve clara a inversión, acordada por corporacións anteriores, para reformar a Praza de Abastos, outro edificio insigne. Apóianse, os del, no PP local para ocultar a exposición pública dos cambios no novo Plan Xeral (plan que Democracia Ourensana impugnou non hai moito no xulgado). Escacha así Jácome un ovo na testa desoutro predio histórico. Non faltará nun logo ben próximo unha mente de vocación empresarial -o empresario atleta: hainos suxeitos a todas as afeccións e amizades- que o vexa óptimo para outro hotel ou balneario que engorde máis o seu papo cheo. Iso ou a morte lenta das plantas.


Summary: Discurso nidiamente socialdemócrata de Méndez Romeu no seu debú parlamentario. O portavoz do PSdeG-PSOE acusou o PP de "aplastar" as clases traballadoras e "arruinar" as clases medias. Concluíu ofrecendo a "discusión de aquí ao mércores" de dous pactos: un sobre o emprego e outro sobre a permanencia de NGB "como entidade galega".

Méndez Romeu fixo un discurso inequivocamente socialdemócrata, de defensa dos servizos públicos e a prol dunha política fiscal progresiva, mais en ningún momento fixo a menor referencia ao fortalecimento do autogoberno de Galiza. O que si mostrou foi preocupación pola saúde da Constitución española. Destruír o Estado social, que é o que estarían a facer os gobernos "de dereita" da Xunta e do Estado, é tanto como "baleirar a Constitución española". Financiar a sanidade con impostos "Para nós, a sanidade pública é irrenunciábel e debe ser financiada polos impostos", dixo Méndez Romeu, quen interpelou a Feijóo nestes termos: "Non conte connosco para impulsar un modelo de negocio" que debilite o carácter público do sistema sanitario. "Queremos que os cidadáns só paguen unha vez, através dos impostos, e non tamén cando utilicen os hospitais", afirmou en alusión ao repagamento sanitario. Se a esperanza de vida en Galiza é das máis altas no mundo é grazas "á extraordinaria calidade do sistema sanitario público", o albo das políticas privatizadoras do PP, alegou o portavoz da formación socialdemócrata, quen se referiu tamén ao ensino en termos similares: "Vostedes da man do ministro Wert apostan por menos axudas, menos bolsas, leva retirado 700 millóns de euros de gasto educativo, leva reducido 1.200 profesores...", denunciou o portavoz do PSdeG, quen anunciou o apoio do seu partido á folga convocada contra a LOMCE. Por que agora é o PP tan permisivo co Goberno do Estado español? Por que rebaixou a exixencia ao Goberno de España? perguntouse Méndez Romeu. "Por que se rende agora diante da venda de NGB? Por que permite que se venda agora se hai 5 anos de marxe? Vosté pasará á historia por liquidar 2 caixas e 3 bancos, tamén quere ser o liquidador de NGB. Por que vendelo agora se hai varios compradores interesados?", inquiriu o deputado do PSdeG. Méndez Romeu reprochou a Feijóo a caída demográfica e a emigración. "Con vostés os galegos somos máis febles e, ademais, menos". "Vosté preside un goberno burocrático. Pide consensos, pero evita acordos", denunciou o portavoz socialista, que ofreceu a hipótese de pactar "de aquí ao mércores" dous pontos: un plan de emprego neto no sector privado e o mantimento de NGB como entidade galega, "e non vendela a terceiros". "Vosté ten os recursos. Isto depende do FROB. Teñen a maioría absoluta, aquí e en España", indicou.


Summary: Os sectores produtivos primarios de Galiza resultan especialmente golpeados pola crise. Desde finais de 2009 a principios de 2013 destruíronse en agricultura, gandeiría e pesca 22.400 empregos

A actual crise non deixa sector produtivo indemne. Nin a industria, nin a construción nin os servizos. Mais os sectores primarios (pesca e agricultura) están a ser banidos do mapa. Un escenario que confirman agora datos oficiais publicados polo Instituto Galego de Estatística (IGE). Así, e entre o terceiro trimestre de 2009 e o primeiro trimestre de 2013, o número de ocupad@s en agricultura e gandeiría pasaba de 68.700 a 53.900 persoas. Unha queda de 14.800 persoas en pouco máis de tres anos. Neste sector perdeuse nesa etapa o 21,5% dos seus empregos. Unha destrución de por volta de trece empregos cada día. Nestes tres anos e medio no campo e no mar perdéronse unha media de 20 empregos diarios Perda constante e acelerada No outro sector produtivo galego, o mar, a situación é aínda peor en canto a perda de persoas ocupadas. No terceiro trimestre de 2009 había 24.000 persoas traballando na pesca e acuicultura. Tres anos e medio despois, a principios de 2013, ese número era só de 16.400, segundo os propios datos oficiais. O que supón 7.600 persoas menos. En porcentaxe, o sector primario do mar perdeu o 31,7% dos e das súas ocupadas.


Summary: O novo presidente ponse ao temón de Chile nun momento de tempestade.

Unha sondaxe publicada esta semana reflicte que 47% dos chilenos pensan que ao país lle irá "moi ben" co Goberno de Boric; 36%, que "regular"; e 14%, que "mal", mais achega unha aceptación maioritaria (57%) da figura do novo presidente cunha imaxe "positiva ou moi positiva" del. Gabriel Boric, o mandatario máis novo da historia do país e o máis novo do mundo na actualidade, asumiu na pasada sexta feira o seu cargo. A súa chegada á Presidencia de Chile, despois da revolución iniciada no outono de 2019, xerou grandes ilusións por mudar as fondas desigualdades que persisten no país 32 anos despois da fin da ditadura. Grandes, tamén, son os retos que afronta. 1. Convención constituínte Tres semanas despois do inicio das protestas, Boric canda outros políticos de distintas tendencias asinou un acordo para mudar a Constitución que aínda rexe no país e que é herdanza do réxime de Augusto Pinochet (1973-1990). Fíxoo persoalmente, sen o apoio do seu partido, Convergencia Social, polo que o éxito do proceso está intimamente ligado ao éxito do propio Boric, que viu neste paso a saída institucional á crise. A asemblea de 155 membros electos encargada de redactar a nova Carta Magna deberá presentar unha proposta en xullo, para ser posteriormente levada a referendo. O recoñecemento da plurinacionalidade chilena, entre outras propostas progresistas, é criticada pola dereita ─que non ten maioría e síntese "excluída"─ polo seu "afán refundacional". 2. Conflito mapuche Os enfrontamentos na militarizada rexión Macrozona Sur, que fai parte do territorio histórico do Wallmapu, a nación mapuche, foron en aumento nos últimos anos. Neste fanse cen anos do inicio do conflito, coa loita polas terras ─que as grandes empresas madereiras usan para o seu negocio deixando beneficios nulos e si pobreza ambiental a un pobo, o mapuche, con forte vencello económico e espiritual coa terra─ como catalizador. Boric manifestou o seu compromiso cos pobos orixinarios, aínda que entre os mapuches resultou decepcionante non ser incluídos no Gabinete ministerial. O presidente asegurou que así caduque o actual estado de excepción, o 26 de marzo, iniciarase "unha retirada ordenada das forzas de seguridade". Nas últimas horas, a ministra do Interior, Izkia Siches, suspendeu as reunións previstas na zona tras ser recibida a súa comitiva con tiros ao aire. 3. Crise económica A desaceleración xeneralizada da economía global e a alta inflación, en parte pola fin dos paquetes de estímulo económico e fiscal relacionados coa pandemia, chega sen que se chegase a solucionar a fonda desigualdade social. Un panorama que será mesmo máis negro pola guerra en Ucraína, coa grave afectación á produción global de alimentos xa anunciada pola FAO, a axencia da ONU para a alimentación e o agro. Ademais, o conflito bélico elevou o prezo do petróleo aos seus niveis máis altos desde 2008, e Chile non produce cru ningún. O país está a ter en 2022 menor expansión do esperado, polo que cun orzamento fiscal tan axustado será que o Goberno de Boric deba manobrar. O seu proxecto estrela é estabelecer unha reforma tributaria progresiva, para que paguen máis as grandes empresas. Porén, nesta inestabilidade económica, sen crecemento, para o financiamento de dereitos sociais non abonda só con subir taxas impositivas. E todo isto para afrontar o maior reto de Boric: cumprir coas altas expectativas xeradas na poboación chilena. O atraso de Felipe VI adiou o inicio da toma de posesión O novo presidente de Chile, Gabriel Boric, atribuíu a un atraso na chegada do rei de España, Felipe VI, que a cerimonia da súa toma de posesión da pasada sexta feira comezase con 15 minutos de atraso. "Pareceume ben inaceptábel que se atrasase a cerimonia porque o rei de España se atrasou. Mais, ben, son cousas que pasan", comentou na segunda feira pola noite (madrugada galega) nunha entrevista na canle T13, subliñando que "un ten que respectar os protocolos estabelecidos".


Summary: Nos próximos meses En Marea ten por diante o reto de sentar unhas boas bases do que desexamos que sexa un proxecto de cambio gañador, capaz de buscar en común un solución efectiva aos grandes problemas da maioría das galegas e os galegos

En Marea ten que definir que tipo de forza política quere ser e a súa folla de ruta para conseguilo Enviando a Madrid cinco deputados e unha senadora nas eleccións do 26-X, e 14 deputados ao Parlamento Galego o 25-S (eleccións nas que esta forza sorpassou o PSdG), En Marea converteuse na segunda forza política galega en número de votos. Agora, tras uns resultados extremadamente exitosos para unha forza política tan nova (aínda que non suficientes como para empuxar dende as institucións melloras substanciais na vida das galegas e galegos), En Marea ten que definir que tipo de forza política quere ser e a súa folla de ruta para conseguilo, tarefa na que deberá envorcarse o novo órgano de dirección de En Marea que sairá elixido a finais deste mes de xaneiro. Entre outros retos, deberán abordarse como punto de partida os seguintes asuntos: Constitución de En Marea como suxeito político Unha das cuestións cruciais que debe resolver En Marea é decidir como manterse á vangarda política de España Unha das cuestións cruciais que debe resolver En Marea é decidir como manterse á vangarda política de España, profundando na construción (aínda embrionaria, e máis electoral que social) dun novo "nós" capaz de integrar non só a nova onda de persoas activadas politicamente tras o 15-M, senón tamén a boa parte do nacionalismo galego e da esquerda republicana. Para a solidificación de En Marea como un único suxeito de vocación maioritaria e coa potencia suficiente como para mudar nunha forza de goberno en Galicia, terá que haber unha vontade firme, unánime e extremadamente xenerosa de interiorizar e poñer en práctica o "é máis o que nos une que o que nos separa". Non será posible traballar e conseguir melloras para as maiorías sociais se se dedican as enerxías a facer oposición a compañeiros de proxecto En clave interna, os inimigos para bater serán as loitas internas entre faccións e a instrumentalización de En Marea para perseguir obxectivos de parte. Será necesario, por tanto, que todos os actores políticos que participen en En Marea sexan conscientes de que os obxectivos de En Marea non teñen por que necesariamente casar cos intereses propios ou os de calquera outra organización na que un milite. Non será posible traballar e conseguir melloras para as maiorías sociais se se dedican as enerxías a facer oposición a compañeiros de proxecto. Ditas metas comúns deben articularse ao redor da xustiza social e ambiental recollidas no programa de En Marea e sintetizadas no slogan das eleccións galegas do pasado 25-S: "un país xusto". Por suposto, esta unidade ao redor do que é común non debe ser entendida como uniformidade: debemos ser capaces de convivir na diversidade, integrar todas as sensibilidades e enriquecernos coas achegas mutuas. En calquera caso, para evitar as dinámicas de parte, a mellor vacina é a democratización do poder e da toma de decisións, e por tanto será esencial implementar os mecanismos que maximicen esta democratización. En clave externa, haberá que seguir profundando nun discurso transversal que permita atraer a amplos sectores da sociedade cunha variada procedencia política, considérense ou non de esquerdas, nacionalistas, republicanos, radicais ou de calquera outra categoría. Só así se poderá xerar un "nós" (chámese "pobo galego", chámese "os de abaixo") o suficientemente amplo, compacto e potente como para desterrar as políticas neoliberais e caciquís do PP. A unidade da esquerda é requisito necesario mais non abonda: non será posible gobernar Galicia sen convencer a parte do electorado tradicional do PP e do PSOE e sen mobilizar parte da abstención. Haberá que seguir profundando nun discurso transversal que permita atraer a amplos sectores da sociedade cunha variada procedencia política Para a tarefa de convencer a "os (e, sobre todo, as) que faltan" debemos ser quen de xerar confianza e certezas, especialmente entre todas aquelas persoas que están de acordo coas medidas que presentamos no noso programa, pero que por un ou outro motivo votaron a outros partidos ou ficaron na abstención. Esa confianza pódese xerar só a través da praxe, predicando co exemplo. Debemos demostrar solvencia, probando unha capacidade intachable de xestión do público para disipar calquera sombra de medo e para demostrar que a imaxe de "bos xestores" do PP é un espellismo. Para iso é fundamental que reivindiquemos e nos apoiemos nos logros das alcaldías do cambio, así como nas iniciativas que saquen adiante os nosos cargos públicos. Hai que evitar tamén evidenciar publicamente pugnas internas ("se non saben gobernar o seu propio partido, como van gobernar o país?"); é dicir, as sensibilidades de En Marea non só teñen que permanecer unidas ao redor do común, senón que tamén han de aparentalo. Creación de espazos de militancia e de tecido cultural As sensibilidades de En Marea non só teñen que permanecer unidas ao redor do común, senón que tamén han de aparentalo Se queremos que as galegas e galegos vexan En Marea non como unha mera forza de representación, senón como unha ferramenta que sintan propia e poidan utilizar para mellorar a súa vida, hai que apostar por seguir abrindo En Marea. Aínda que un elevado grao de apertura non está exento de riscos e contrapartidas, as portas abertas á sociedade civil, sen necesidade de afiliarse, pagar cotas ou presentar certificados de pureza ideolóxica, foron unha das claves do despegue de Podemos a nivel estatal e do florecemento das candidaturas municipalistas a nivel local. As estruturas e asembleas abertas destas organizacións serven como interface de contacto, de debate de propostas e de creación de vínculos sociais entre persoas con escasa mobilización política previa. Para abrir En Marea será imprescindible multiplicar e facilitar os mecanismos de participación, eliminando calquera tipo de trabas loxísticas e burocráticas. O incremento de encontros presenciais é necesario pero non suficiente, se temos en conta que as necesidades de conciliación por parte da cidadanía galega sempre serán un factor limitante para a asistencia a estes encontros. Os espazos presenciais de militancia de En Marea, por tanto, deben estar complementados por espazos telemáticos; o importante non é que todo o mundo estea a participar acotío, senón que todo o mundo poida facelo sempre que queira. A creación dun portal telemático de participación (https://medrando.enmarea.gal/), onde calquera persoa pode inscribirse en poucos minutos libre e gratuitamente, é un paso importante (que deberá ser seguido por outros) na dirección da apertura. Por suposto, estas ferramentas participativas deben ir acompañadas de ferramentas formativas para todos os niveis, desde as persoas máis implicadas no proxecto ata as que participan só ocasionalmente. En Marea debe tamén decidir se quere ser unha ferramenta puramente electoral ou se, pola contra, tamén quere promover activamente a construción de movementos e dispositivos culturais para o famoso "carril lento" polo que se circula cando non hai eleccións Doutra banda, En Marea debe tamén decidir se quere ser unha ferramenta puramente electoral ou se, pola contra, tamén quere promover activamente a construción de movementos e dispositivos culturais para o famoso "carril lento" polo que se circula cando non hai eleccións, como será o caso durante os próximos dous anos. A tarefa prioritaria para este "carril lento" é a construción teórica e a posta en marcha dunha alternativa ao armazón socioeconómico actual, é dicir, a cimentación de "o novo que aínda está por chegar". Non vale simplemente con negar a realidade que temos. Aínda que é certo que temos xa varias pezas que poden formar parte do debuxo global da alternativa (redes de solidariedade, grupos de consumo e de intercambio, cooperativas, etc.), hai que seguir nutrindo ditas pezas e creando outras novas para, finalmente, poder encaixalas e ter nas nosas mans un modelo distinto ao actual, máis sustentable, máis humano, máis feminista e, en resumo, máis xusto. Engarce coas forzas do cambio doutras escalas territoriais Temos tamén o reto de lograr un encaixe satisfactorio de En Marea coas mareas municipalistas e coas forzas progresistas tanto a nivel español como internacional. A escala local, debemos ser totalmente respectuosos coa autonomía das mareas municipalistas, non usurpando nin tentando desprazalas do espazo político que hoxe ocupan. A coordinación con elas será complexa, especialmente a nivel orgánico, aínda que boa parte dos militantes de moitas delas apoiaron, individual ou colectivamente, a construción de En Marea. A escala local, debemos ser totalmente respectuosos coa autonomía das mareas municipalistas, non usurpando nin tentando desprazalas do espazo político que hoxe ocupan Respecto da escala estatal e superior, convén resaltar que En Marea xurdiu como forza política específica galega, coas súas particularidades propias, pero non hai que perder de vista que hai outros actores políticos en España (país de países) e no estranxeiro que defenden os mesmos principios de xustiza social que En Marea. Por tanto, desde Galicia temos que explicitar que entendemos por "plurinacionalidade", e temos tamén que buscar a forma de apoiarnos mutuamente entre as diversas forzas do cambio, mediante confederación ou buscando outro encaixe, mantendo un equilibrio entre a nosa autonomía e a interdependencia coas outras forzas políticas aliadas. Esquiva de dinámicas perniciosas Hai dinámicas e riscos inherentes á participación política, e haberá que facer un esforzo activo para non incorrer neles e evitar así que se desvirtúe En Marea como proxecto político do cambio en Galicia. Entre os devanditos riscos inclúense: - Os repregamentos participativos. A lóxica que permitiu o despregamento actual de forzas do cambio en todo o Estado foi a necesidade de tomar as nosas propias decisións políticas para que ninguén decida por nós, e isto require evitar as estruturas verticais dos partidos políticos tradicionais nos que a toma de decisións queda delimitada a unhas poucas votacións. A apertura e incorporación á vida diaria de En Marea da xente do común (especialmente daquelas persoas que non teñen a vida solucionada e que necesitan con urxencia o éxito dun proxecto de xustiza social) non só valerá como mecanismo de control democrático, senón tamén como motor de ilusión nunha cidadanía que terá nas súas mans unha ferramenta útil para mellorar a súa vida. A apertura e incorporación á vida diaria de En Marea da xente do común non só valerá como mecanismo de control democrático, senón tamén como motor de ilusión - Os repregamentos identitarios. Deberemos asumir e demostrar que En Marea non está aquí para "defender o de sempre", senón para actuar como aglutinante de toda esa maioría de galegas e galegos que non sente representada polas forzas políticas tradicionais. Para as transformacións que queremos levar a cabo non sobra ninguén: necesitamos ás persoas republicanas, nacionalistas, de esquerdas, ecoloxistas, decrecentistas, animalistas, etc., pero só con elas non basta, e por tanto ningunha destas sensibilidades pode erixirse en estandarte de pureza de En Marea. É dicir, será preciso renunciar a moitas etiquetas, pois aínda que algunhas delas poden facer que nos sintamos cómodos sempre haberá persoas que as rexeiten. A nosa única bandeira debería ser, de novo, "un país xusto". Será preciso renunciar a moitas etiquetas, pois aínda que algunhas delas poden facer que nos sintamos cómodos sempre haberá persoas que as rexeiten. A nosa única bandeira debería ser, de novo, "un país xusto" - Os repregamentos de resistencia. En Marea debe renunciar a ser unha forza de resistencia se quere ser unha forza de avance e conquista. Debemos transcender a concepción tradicional da rúa como un espazo de resistencia, un escenario do "non pasarán" no que defender os últimos restos do estado do benestar. Por suposto que non hai que abandonar esas loitas; de feito, fai falta apoialas e intensificalas. Pero tamén é necesario saír á rúa dunha maneira positiva e propositiva, non para dicir o que non queremos senón para dicir o que si queremos. Unha rúa na que celebremos e nos enorgullezamos dos éxitos conseguidos nos concellos nos que xa estamos a gobernar ou das melloras que os nosos cargos públicos no Hórreo e nas Cortes leven a cabo, e unha rúa na que se esixan cousas que a día de hoxe parecen unha utopía, como podería ser a renda básica, para seguir empuxando a barreira do posible. - Caer na corrupción. Se algo é capaz de retirar apoios a unha forza política e disparar os niveis de abstención (ou de voto de castigo), é o sentimento de que "todos os políticos son iguais". Por iso, a maiores de irreprochables coa xestión do público, temos que ser extremadamente pulcros e rigorosos co noso código ético. O máis mínimo desvío, o máis mínimo indicio de que nós tamén estamos aquí para enchufar aos nosos amigos e meter a man nas arcas públicas, amplificado por uns medios que esperan ansiosamente o momento de dicir "vedes?, son todos iguais", levaría á perda da oportunidade de recuperar Galicia para as galegas e os galegos. En Marea ten por diante o reto de sentar unhas boas bases do que desexamos que sexa un proxecto de cambio gañador, capaz de buscar en común un solución efectiva aos grandes problemas da maioría das galegas e os galegos Concluíndo, nos próximos meses En Marea ten por diante o reto de sentar unhas boas bases do que desexamos que sexa un proxecto de cambio gañador, capaz de buscar en común un solución efectiva aos grandes problemas da maioría das galegas e os galegos. É un desafío make or break, pero neste país envellecido, en caída demográfica, preso de redes caciquís e coa cuarta parte dos fogares en risco de pobreza, o que non podemos é fallar.


Summary: O candidato do PPdeG non quer unha dispersión do voto da dereita e chama as bases conservadoras a "non dar un balón por perdido".

Núñez Feixoo insiste en que o PPdeG está aberto "de par en par" a calquera dirixente de Ciudadanos que queira sumar". Un convite que o presidente da Xunta en funcións e candidato do Partido Popular ao 5-A está a intensificar consciente de que vai precisar de todos os votos da dereita. "Este é o proxecto que imos manter non nos vindeiros días, senón que o imos manter até que se fechen as listas electorais o 1 de marzo", manifestou Feixoo, no que é toda unha man tendida a que cargos e dirixentes de Cs pasen a se sumar ao PPdeG. "Estamos dispostos", dixo o líder popular a preguntas dos xornalistas sobre abrir as portas do partido a xente de Cs. Feixoo é consciente de que cara ao 5-A non hai que dar ningún voto por perdido. Sobre as enquisas que lle dan maioría absoluta chamou a "non dar un balón por perdido". Preguntado sobre Vox, lamentou que a formación de ultra dereita "teña o mesmo obxectivo que Podemos, PSOE e os nacionalistas: botarme". O candidato, e así o deixou claro no acto de proclamación do sábado pasado, quer xogar a carta de se presentar como a moderación e o centro fronte aos extremos, igualando Vox e o nacionalismo no rol de 'malos' para Galiza.


Summary: A ministra de Sanidade confirma que os pensionistas xa non pagarán os medicamentos só a través dos impostos, senón que terán que asumir un 10% do custo, cun copagamento mensual de entre 8 e 18 euros. Os xubilados galegos, coas pensións máis baixas do Estado, serán os máis prexudicados pola medida.

"Non falemos de recortes". A ministra de Sanidade realizáballe esta petición a un xornalista tras a xuntanza do Consello Interterritorial de Saúde, o órgano que xunta ao Estado coas autonomías -polo tanto, con absolutísima maioría do PP- que viña de dar luz verde á maior reforma sanitaria da historia da democracia española dende a aprobación da Lei Xeral de Sanidade en 1986. Como filtrara o equipo de Mariano Rajoy dende México unhas poucas horas antes, o Goberno central carga o peso da súa reforma na prestación farmacéutica dos pensionistas, nas persoas xubiladas que ata agora recibían os medicamentos que precisaban sen ter que pagar máis que o que xa abonaran vía impostos e que, dende agora, terán que pasar por caixa para pagar o 10% do prezo dos produtos farmacéuticos. Serán achegas que, a priori, poderían semellar menores, xa que estarán limitadas a 8 euros para o que ingresen menos de 18.000 euros ao ano e a 18 para os que cobren máis, se ben en Galicia o seu impacto será maior, dado o inferior nivel das pensións a respecto do resto do Estado. O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, xa avanzaba a mediados de marzo que aplicaría sen modificacións calquera medida que se aprobase neste Consello Interterritorial e, polo tanto, non cabe modificación ningunha por parte do Goberno galego para un paquete de medidas que tamén afecta ás persoas "activas", isto é, a quen ten traballo ou a quen estea en situación de desemprego pero cobre unha prestación. Nestes caso, só quen perciba menos de 18.000 euros ao ano seguirá sufragando o 40% dos medicamentos que precise, como ata agora. Os demais terán que achegar un 50% do prezo e, se a súa renda é superior aos 100.000 euros, un 60%. De toda a reforma só saen ben parados dous colectivos: o das persoas desempregadas sen prestación e as que perciben unha pensión non contributiva ou unha prestación de inserción social como a Risga. Serán os únicos que teñan medicamentos sen pagar nada a maiores. Nova estrutura do copagamento farmacéutico Perfís Antes Agora Tope Pensións -18.000 € 0% 10% 8€/mes Pensións +18.000 € 0% 10% 18€/mes Persoas activas -18.000 € 40% 40% - Persoas activas +18.000 € 40% 50% - Persoas activas +100.000€ 40% 60% Persoas desempregadas con prestación 40% 50% - Persoas desempregadas sen prestación 40% 0% 0€ Pensións non contributivas e Risga 0% 0% 0€ Segundo a ministra esta reforma, que ten o cerne no copagamento farmacéutico, garante que o sistema sanitario será "viable" no conxunto do Estado sen ter que introducir taxas por asistencia en hospitais ou centros de saúde. Non obstante, recoñece a continuación que a niveis de recadación os ingresos por medicamentos non serán significativos, senón que o seu valor é meramente "disuasorio". "Non supón moita recadación", admite, nun contexto no que os ingresos non subirán máis de "punto e medio ou dous puntos". "Se quixésemos -advirte- adoptaríamos outras medidas, como a taxa por receita -como propón Catalunya", que "cun euro ou dous" suporía uns "892 millóns ao ano". Trátase, insiste, de "disuadir" para que "non se sigan tirando medicamentos". É este mesmo "efecto de disuasión" o que se persegue tamén, asegura, á hora de establecer que os pensionistas pagarán o 10%. "Había que poñer unha cifra", resume. Trátase "dunha medida que nos gustaría non ter que facer, pero garante que a asistencia continúe sendo gratuíta para todos os españois", engade Mato. Galicia, máis afectada O recorte ou copagamento farmacéutico que vén de anunciar o Goberno central afecta de maneira moi especial a Galicia, un país coa poboación envellecida, onde o número de persoas maiores de 65 anos aumenta a cada ano e coa pensión media de xubilación máis baixa do Estado. Os 450.000 xubilados galegos perciben as pensións máis baixas do Estado, cunha media de 775,50 euros Segundo os últimos datos do mes de marzo, a contía media das pensións de xubilación no país sitúase nos 775,50 euros, case 200 euros menos que a media do Estado, que se sitúa en 940,76. En Galicia, pagáronse en marzo 450.223 prestacións a xubilados, sendo os ourensáns os cidadáns coa pensión máis baixa de Galicia e, xa que logo, do Estado, con 657,78 euros de media. Incluíndo ademais as pensións por incapacidade, viuvez ou orfandade, na comunidade o número total de prestacións ascende a case 731.000 persoas. A poboación envellecida, con máis de 620.000 persoas que superan os 65 anos, provoca que o gasto farmacéutico en Galicia, así como o número de receitas, se sitúe sempre entre os primeiros lugares máis altos dos rankings. Para entender a relevancia dos datos, e segundo o Instituto Galego de Estatística, no país hai 54 concellos nos que máis do 40% da súa poboación supera os 65 anos de idade. Hai dez anos, o número de cidadáns que superaban esa idade non chegaba aos 570.000, mentres que agora xa roza os 630.000 e continúa aumentando. Con todo, en opinión da conselleira de Sanidade, Rocío Mosquera, "o novo sistema de achega dos usuarios en farmacia" está "encamiñado a acadar un modelo máis equitativo" e as medidas impulsadas polo Goberno central conducen a "garantir a solidariedade" e a "equidade do sistema público". Asegura a Xunta que Mosquera mantivo na xuntanza o "firme compromiso" de "evitar o copagamento por prestacións asistenciais" e defendeu o plan aprobado porque "haberá unha achega superior por parte dos que máis teñen". Outras medidas: homoxeneidade autonómica e veto ao "turismo sanitario" A homoxeneización podería traer a Galicia novos copagamentos 'importados' doutras autonomías Á marxe das novas taxas farmacéuticas a xuntanza do Consello Interterritorial de Saúde serviu tamén para avanzar na que vén sendo unha das propostas estrela dos conservadores neste ámbito: a homoxeneización das políticas sanitarias autonómicas. Segundo o ministerio, a súa intención non é outra que "asegurar que todos os españois teñen acceso ás mesmas prestacións, da máis alta calidade" e por isto aprobará unha "carteira común básica de servizos asistenciais" de "prevención, diagnóstico, tratamento e rehabilitación", así como o transporte sanitario urxente, "cubertos de forma completa por financiamento público", asegura Mato. Fóra deste paquete de prestacións quedan os servizos "suplementarios" e "accesorios". Os "suplementarios" inclúen prestacións "ambulatorias" nas que, segundo a ministra, os doentes xa "participan" isto é, xa pagan. Os accesorios inclúen "servizos ou técnicas imprescindibles para certas patoloxías", como "cosméticos para pacientes con enfermidades raras". Ademais, poderían chegar a Galicia novos copagamentos importados doutras autonomías, xa que se "unificará o criterio de participación dos usuarios en produtos farmacéuticos, ortoprótesis, dietoterápicos e transporte sanitario non urxente". Ademais destas carteiras de servizos coas que Sanidade prevé aforrar 50 millóns de euros, Ana Mato asegura que se deixarán de gastar 1.000 millóns co veto ao denominado "turismo sanitario". Entre reiteracións de que "todos os españois teñen dereito á sanidade gratuíta", a ministra anuncia que a súa intención é "acabar cos abusos" dos "estranxeiros que veñen utilizar a sanidade". Amparándose nun informe do Tribunal de Cuentas, explica, "incorporarase ao dereito español un artigo" dunha directiva europea "que prohibe desprazarse en busca de atención sanitaria", provocando que haxa "moitos europeos que teñen máis dereitos sanitarios que os propios españois". "Atendemos unha demanda social e aforramos", conclúe. Todas as medidas recibirán o visto e prace do Consello de Ministros do vindeiro venres e serán aplicadas pola vía do Real Decreto Lei.


Summary: Unha multitudinaria manifestación, máis de 40.000 persoas segundo os sindicatos, percorreu a cidade en defensa dun sector chave para comarca e Galiza horas despois de que Almunia insistise na devolución das axudas do 'tax-lease'. Vídeo no interior

Milleiros de persoas marcharon en Vigo, con punto de partida na Praza dos Cabalos, para rexeitar a intención de Bruxelas de obrigar a devolver ao naval as axudas do 'tax-lease'. 'Naval, solución' foi unha das palabras de orde da multitudinaria marcha. Mais non a única. Hóuboas contra a política da UE, mais tamén contra os gobernos estatal e galego. A decisión de Bruxelas de se manter nas súas trece, non aceptar a alternativa da delegación que viaxou até a cidade, e insistir en que hai que devolver as axudas do 'tax-lease', xerou unha gran indignación na cidade. Pola mañá, paro de catro horas no naval e marchas de protesta que converxeron ante a sede delegación comunitaria. Alí, un traballador izou unha bandeira negra, de loito pola destrución do sector. "Reaxir" E pola tarde, unha maré humana tomou parte na manifestación. Por volta de 15.000 empregos en xogo, dependendunha decisión de Bruxelas. Na marcha, convocada polos sindicatos, representantes das diferentes organizacións políticas. O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, expresou "a indignación" polo resultado da xunta en Bruxelas e apelou á "insubmisión. É momento de plantarse e reaxir, Galiza non pode seguir soportando políticas que nos destrúen". Vence censurou a actuación da UE porque "non se basea en argumentos xurídicos, senón que é unha decisión puramente política e obedece á presión dos lobbies holandeses e alemáns, que son os que están a concentrar toda a contratación europea. Actualmente teñen unha posición hexemónica no mercado naval, levan todos os contratos debido á situación de parálise que sofren os nosos estaleiros desde que a UE abriu hai dous anos o expediente ao Estado español polo tax-lease". "Farsa" De por parte, Xosé Manuel Beiras, de Age, manifestara nas últimas horas que que "no naval, asistimos a unha constante e continuada celebración de farsas, que dura un tercio de século". A viceportavoz, Yolanda Díaz, sinalou que "non podemos consentir este novo golpe aos estaleiros, dado coa complicidade do Partido Popular, maioritario na Comisión Europea"


Summary: Tres de cada catro despexos debéronse no segundo trimestre de 2021 ao impagamento do alugueiro.

O Goberno galego vén alertando nos últimos meses do "problema agudo" que supón a ocupación ilegal de vivendas na Galiza. No mes de abril, a conselleira de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda, Ánxeles Vázquez, apuntaba que se trata dunha práctica que "vai in crescendo", e xustificaba a caída da oferta de vivendas en réxime de alugamento polo "medo das e dos galegos a que lles ocupen a casa" por mor da "inseguridade xurídica" que, dicía, padecen as persoas propietarias. De feito, a finais do pasado ano o Instituto Galego de Vivenda e Solo (IGVS) asinou un convenio co Consello da Avogacía Galega para dispor un teléfono gratuíto que dea asistencia especializada permanente ás persoas que se consideren afectadas pola 'okupación', un servizo de atención prioritaria do que carecen os colectivos protexidos e as persoas en situación de vulnerabilidade económica ou social. Porén, as cifras desmenten o alarmismo xerado desde a Xunta da Galiza, que provocou o desembarco no país de empresas como Desokupa ou Mi casa no es la tuya, esta última investigada pola Xustiza en setembro de 2020 por un presunto delito de coaccións no despexo dun edificio en Lugo. Segunda taxa de ocupación ilegal máis baixa do Estado O último informe da serie Efectos da crise económica nos órganos xudiciais, que publica de forma trimestral o Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX), evidencia unha caída das ocupacións ilegais de 18,5% no segundo trimestre de 2021 a respecto do mesmo período do ano anterior, e de 31% en comparanza cos datos de 2019. Así, entre o 1 de abril e o 30 de xuño os xulgados galegos ingresaron 22 demandas por esta causa, fronte ás 32 de dous anos atrás. No primeiro trimestre, a cifra foi de doce. A Galiza fica cunha taxa de 'okupación' de 0,8 por cada 100.000 habitantes, isto é, o segundo rexistro máis baixo do Estado xunto con Euskadi. Só Asturies e Cantabria, con 0,5, teñen un dato menor. Cómpre lembrar, así mesmo, que na Galiza hai a día de hoxe perto de 300.000 vivendas baleiras, o que significa que un de cada cinco fogares está deshabitado, segundo os datos máis recentes fornecidos pola Rede Europea contra a Pobreza e a Exclusión Social (EAPN, en inglés) na Galiza. Medran os desaloxos por impagamento do alugueiro Así as cousas, no segundo trimestre de 2021 os xulgados do país practicaron un total de 447 lanzamentos, dos cales 343 —76,7%— se deberon ao impagamento do alugueiro, derivados da Lei de Arrendamentos Urbanos (LAU). En termos globais, supón un incremento de 438,6% a respecto dos mesmos rexistros de 2020, un ano condicionado pola pandemia e pola "moratoria" dos despexos en cumprimento da LAU anunciada polo Goberno estatal. Con todo, comparando co segundo semestre de 2019, os lanzamentos totais apenas minguan 32%. Execucións hipotecarias Dos 447 desafiuzamentos, outros 89 correspóndense neste último período con execucións hipotecarias, que se multiplican por nove en comparanza co ano precedente e caen en 36% a respecto de 2019. Con todo, hai outros 164 casos da mesma índole pendentes de se resolver, unha cifra superior á dos dous anos anteriores. Así as cousas, os 15 despexos restantes derivaron doutras causas alén do impagamento do alugueiro e as execucións hipotecarias. Neste apartado quintuplícanse os rexistros a respecto de 2020, e apenas minguan en un caso comparando con 2019.


Tras unha nova avaría nun convoi convencional, desta volta na liña vella Ourense-Santiago, a operadora tivo que recorrer a un tren paisaxístico, pero a súa reducida capacidade provocou unha revolta no CarballiñoO AVE está a piques de chegar e, coa progresiva apertura de novos treitos, as liñas de longa distancia e do Eixo Atlántico viron aumentar notablemente nos últimos anos o número de servizos e reducirse os tempos de viaxe. Pola contra, no tren convencional, especialmente a partir do gran recorte de liñas de 2013, os servizos empeoraron ao tempo que os convois continuaron a avellentar. Pero non todos, xa que hai un tipo de tren convencional que si aumentou os servizos nos últimos anos, os trens turísticos, dos que xa existen unha ducia en toda Galicia e a un dos cales tivo que recorrer Renfe este domingo para transportar a parte dos pasaxeiros da liña vella entre Ourense e Santiago, principalmente estudantes, ao avariarse o convoi ordinario. O tren que ía facer o servizo Ourense-Santiago pola vía convencional, especialmente empregado nas fins de semana por estudantes ante o moito máis elevado prezo do Avant que circula pola liña de alta velocidade, non chegou a saír da estación de Ourense e os pasaxeiros foron trasladados a un tren turístico. Porén, a capacidade deste é máis reducida e na parada que fai no Carballiño xa non quedaban asentos para os pasaxeiros que alí agardaban co billete xa comprado. A negativa a viaxar de pé no tren turístico substituto obrigou a Renfe a habilitar un autobús no que transportar a parte da pasaxe.O presidente de Renfe lamenta que anteriores gobernos desatendesen as liñas de proximidade e media distancia, con trens con máis de 40 anos, e di que traballa para mercar novos convoisA avaría do tren orixinal non é nova e ese tipo de incidentes son frecuentes tanto nesa como noutras liñas nas que aínda se prestan servizos convencionais, como a liña de vía estreita do Cantábrico. Este luns o propio presidente de Renfe, Isaías Táboas, de visita en Arteixo, atribuíu as recorrentes avarías no parque móbil convencional a que o anterior Goberno central do PP deixou desatendidas as liñas de proximidade e media distancia, con trens con máis de 40 anos. Agora, asegurou, traballa en licitar a compra de trens novos para ese tipo de servizos.Porén, nos últimos anos en Galicia Renfe tamén apostou por outro tipo de servizos que non son de alta velocidade ou longa distancia senón que empregan as liñas convencionais. Os trens turísticos, que contan con financiamento da Xunta e da Deputación de Ourense, disparáronse ata as doce liñas existentes este ano en días puntuais distintos. Non é que haxa doce trens novos, xa que eses servizos son prestados cuns poucos vellos e pequenos convois reformados que se van desprazando a unha ou outra liña o día concreto en que ten que circular, pero este pasado domingo a súa viaxe entre Ourense e Santiago puxo en evidencia as prioridades das administracións.


Summary: O Consello da Xunta aproba o retorno de Diego Calvo á delegación do Goberno na Coruña e Rey Varela anuncia a incorporación do exalcalde de Ponte Caldelas á xerencia do Consorcio de Benestar.

Galicia non ten Senado. Non hai, polo tanto, un espazo no que recorrentemente acaben un bo número de cargos políticos desaloxados dos seus postos por diferentes resultados electorais. No entanto, cando esta circunstancia se dá adoitan aparecer vieiros nos que recolocar, se non a todos, si a algúns dirixentes que, por diversos motivos, poidan resultar de relevancia para os seus partidos. Así, por exemplo, descóbrense vocacións inéditas ou reaparicións en postos de responsabilidade que pouco ou nada tiñan que ver cos cargos anteriores. Tras as configuración dos gobernos resultantes das eleccións municipais de maio non foron poucos os dirixentes do PPdeG desbancados dos seus cargos locais. Algúns deles foron, nas últimas semanas, recolocados en postos da Xunta. O pau das urnas no 24M xerou unha reacción en cadea no partido de Alberto Núñez Feijóo, que se dispuxo a anunciar a "renovación" a través dun "relatorio político" e xun "xiro social" na política do Goberno. A estratexia de mudanza -lampedusiana para a oposición, real para os populares- chegou á súa cerna a comezos de outubro, cando en plena xornada dominical Feijóo anunciaba unha profunda crise de goberno que implicaba, ademais de cambiar, caras, abdicar de boa parte da estrutura de Goberno publicitada dende 2009, desfacendo algunhas das fusións de consellerías máis polémicas. Ademais da destitución da politicamente queimadísima Rocío Mosquera, a principal nova desa reestruturación da Xunta foi a primeira das devanditas recolocacións. José Manuel Rey Varela, desaloxado da alcaldía de Ferrol pola coalición de Ferrol en Común e PSdeG, consumaba a súa cotización á alza dentro do organigrama popular co salto ao Goberno. Tras ocupar un dos papeis dirixentes na elaboración do relatorio político e poucos días despois de ser nomeado xefe de campaña para as xerais, Feijóo outorgáballe a Rey Varela o departamento estrela do novo organigrama, Política Social, chamado a encabezar a imaxe do Goberno ata as eleccións de 2016 e beneficiado poucos días despois cunha relevante inxección orzamentaria. Diego Calvo retorna á delegación da Xunta na Coruña tras perder a presidencia da Deputación Rey Varela é un dos dirixentes de máis peso do PP na provincia da Coruña como tamén o era outro dos damnificados polos acordos na banda esquerda tras o 24-M, Diego Calvo, presidente da Deputación coruñesa durante o pasado mandato. Despois de tres meses e medio exercendo unicamente a secretaría xeral do PP provincial, o que fora responsable das Novas Xeracións do PPdeG na fin do fraguismo retorna, en virtude dun acordo do Consello da Xunta deste xoves, á delegación territorial do Goberno galego na Coruña, que xa ocupara dende que Feijóo chegou á Xunta, en 2009, ata que en 2011 chegou á presidencia da Deputación. A ata agora delegada, Belén do Campo, pasa a exercer a dirección xeral de Gandaría, na refundada Consellería de Medio Rural. A exvicepresidenta da Deputación de Lugo é nomeada directora de Inclusión Social e o exalcalde de Ponte Caldelas, xerente do Consorcio de Benestar No mesmo Consello que devolveu a Calvo á delegación da Xunta abordáronse tamén dous nomeamentos máis en clave de recolocación, ambos vinculados á consellería de Política Social. Así, o gabinete de Feijóo deulle luz verde ao decreto que nomea como directora xeral de Inclusión Social a María Teijeiro, ata agora edil do PP no Concello de Lugo e, durante o fugaz goberno popular na Deputación lucense, vicepresidenta e responsable de Benestar e Igualdade -o seu labor profesional está vinculado ao eido da igualdade-. Asemade, Rey Varela informou o Consello de que vai nomear xerente do Consorcio de Servizos de Igualdade e Benestar a Perfecto Rodríguez, alcalde de Ponte Caldelas ata as pasadas municipais e dende 2002, cando substituíu na alcaldía ao seu pai, que sufriu unha enfermidade repentina.


Summary: Segundo o sindicato, o decreto que se vota hoxe no Congreso "afonda no abuso patronal, non garante os ingresos das familias nin a recuperación do emprego".

A CIG continuou durante a xornada de hoxe o calendario de accións mobilizadoras para esixir políticas "que permitan unha saída á crise sanitaria, económica e social favorábel á clase traballadora e ás maiorías sociais". Desta volta, a central realizou concentracións diante da Delegación do Goberno na Coruña, das subdelegacións de Lugo, Pontevedra e Ourense, en oficinas do Servizo de Emprego e da Seguridade Social de Vigo e Vilagarcía, no edificio da Xunta en Ferrol e na Praza de Galiza de Santiago, coincidindo co debate e votación no Pleno do Congreso do RDL 18/2020, unha sorte de "nova reforma laboral que afonda no abuso patronal, non garante os ingresos das familias nin a recuperación do emprego, malia o seu rimbombante título: Real Decreto-Lei (RDL) de medidas sociais en defensa do emprego". Este RDL para a prórroga dos ERTE, resultado do chamado Acordo Social, "evidencia as mentiras do Goberno a respecto de que esta é a primeira vez que se lexisla a saída a unha crise antepondo o interese das maiorías sociais ao interese do capital". Para o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, "este tipo de políticas económicas e recentralizadoras que o Goberno español está a aplicar son o caldo de cultivo para que a ultradereita e o fascismo poidan medrar". "A ultradereita non se combate con receitas neoliberais que xa se demostraron fracasadas, haina que combater con políticas sociais", asevera. As garantías de emprego, "pura propaganda" Neste senso, Carril lembra que a garantía de emprego da que fala o Goberno é "pura propaganda, como se puido comprobar unha vez publicado o decreto 18/2020 no BOE: a suposta prohibición de despedimentos durante seis meses nas empresas que realizaran ERTE quedou reducida á mínima expresión, xa que só se aplicará aos ERTE por forza maior, non aos que teñen causas obxectivas, e ademais os seis meses comezan a contar cando se reincorpora da suspensión a primeira persoa, non a última". "Este decreto apróbase cando hai centos de traballadores e traballadoras que aínda non comezaron a cobrar o paro e cando segue vixente e sen trazos de ser derrogada a reforma laboral e da prestación por desemprego de 2012, que meteu un retallo importante ás contías a percibir, pois a partir do día 181, a porcentaxe da contía que se percibe baixa até o 50% da base reguladora de cotización", alerta. "Sen vontade" de derrogar a reforma laboral Sobre este punto, Carril denuncia a "nula vontade" do Goberno español por anular integramente a reforma do PP, malia no seu momento ser compromiso electoral das dúas formacións que integran o Executivo. "O espectáculo bochornoso do outro día a conta do pacto con Bildu evidencia ás claras que non hai interese por avanzar neste camiño, senón, como moito, tocar determinados aspectos cos que lavar a cara. De feito, no acordo de investidura asinado en xaneiro entre o BNG e o PSOE xa se contemplaba a derrogación da reforma laboral e da negociación colectiva, respectando os marcos autonómicos de relacións laborais, mais até o día de hoxe o Executivo de Sánchez non deu ningún paso neste camiño, senón máis ben no contrario", lembra. Con este decreto dáselle un "cheque en branco" ás empresas, que "seguirán decidindo unilateralmente sobre os ERTE: continuidade e ampliación das causas, duración e modalidade que prefiran, sen control público e sen negociación coa representación sindical, deixando na total indefensión e desprotección os traballadores e traballadoras".


Summary: Os conservadores dubidan agora da utilidade das guerras de bandeiras tras impulsalas durante anos e cargan contra o PSdeG por pedir que se coloque a enseña da II República Española na Pobra durante o 14 de abril.

"En vez de ollar que bandeiras ondean nos seus concellos, analicen como poden contribuír para ser verdadeiramente dignos representantes dos galegos, que merecen outro tipo de propostas máis útiles". Esta frase ben podería proceder dunha institución gobernada polo nacionalismo ante unha das clásicas peticións do PP a respecto da presenza da bandeira española en espazos públicos. Mesmo podería ser obra dun representante público en resposta a grupos como UPyD, xeralmente ocupados nestas cuestións. Pero é a culminación dun comunicado remitido polo PPdeG á prensa e co PSdeG como destinatario. Neste caso a bandeira da polémica é a da II República Española. En datas recentes os socialistas da Pobra do Caramiñal transmitíronlle ao alcalde da localidade, Isaac Maceiras (PP), a petición da Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica do Barbanza para que o vindeiro 14 de abril ondee na casa consistorial a enseña republicana. "Facer visible ese día non lle fai mal a ninguén" e pode servir para "dignificar os perseguidos" pola ditadura, argumentan. Ante tal petición a dirección galega dos conservadores saíu en tromba contra a proposta, lamentando que "o novo PSOE de Besteiro aposte por colocar bandeiras republicanas en institucións públicas". O PSdeG da Pobra pide colocar a bandeira da II República o 14 de abril como homenaxe aos represaliados Na nota, que o PP non atribúe a ningún dirixente en concreto, o partido que sustenta o Goberno galego ve na inicativa socialista unha "ocorrencia" e permítese "recomendarlles que se centren en propostas para mellorar o presente e o futuro", e "non empreguen o seu tempo en cuestións de hai máis de oitenta anos". Preocuparse polas bandeiras é inútil, veñen dicir os populares, ao tempo que lle preguntan ao líder do PSdeG se "cre que este tipo de medidas" van permitir que "gañen apoios entre a cidadanía". Outras 'guerras de bandeiras' En 2007 o PP vía unha "obriga moral" pular pola colocación da bandeira española en todas as dependencias da Xunta A inutilidade que o PP observa agora na colocación dunha ou doutra bandeira contrasta coa súa posición noutros ámbitos, onde iniciou verdadeiras cruzadas políticas vinculadas a teas e mastros. Así, por exemplo, en 2007, xa con Alberto Núñez Feijóo como presidente do partido, o daquela deputado e actual senador Enrique López Veiga elevou á categoría de "obriga moral" a necesidade de que a bandeira de España estivese presente en todos os departamentos da Xunta. "Están empeñados en desespañolizar Galicia e non o imos permitir", proclamaba. Máis recentemente, en febreiro de 2012, os populares cargaban con dureza contra o Concello de Culleredo, na altura gobernado por PSdeG e BNG, ante a ausencia da bandeira española da casa consistorial. En xullo do mesmo ano, o PP de Rianxo censuraba que "o goberno local", do BNG, "retire a bandeira española para celebrar o Día da Patria galega" (Día de la Patria gallega, na nota orixinal), e aseguraban que esa ausencia estaba a provocar un fondo "malestar" na veciñanza. A bandeira galega, "lembraban", "nunca foi retirada durante a celebración do Pilar".


Summary: A CIG, principal sindicato nesta industria, insta as administracións a implicarse en solucionar os problemas existentes nesta rama da actividade.

Delegados e delegadas da CIG concentráronse esta quinta feira diante da Delegación do Goberno na Coruña para esixir solucións para a industria electrointensiva. As persoas concentradas demandan a creación dunha tarifa industrial "estábel, predicíbel e competitiva" que recoñeza o estatuto específico deste tipo de empresas con grandes consumos de enerxía. O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, puxo o acento na "grave crise industrial" que atravesa o sector electrointensivo e perante a que cómpre atopar solucións. No camiño destas, sinalou, un marco estábel para esta industria é obrigado A CIG fixo entrega ao Goberno español, por cuarta vez, da proposta que elaborou para a creación dunha tarifa industrial estábel, predicíbel para a industria electrointensiva. Esta proposta xa foi remitida tamén á Xunta de Galiza, a patronal do sector e mesmo ao comisario europeo de Enerxía. Carril tamén quixo denunciar a actitude do Ministerio, que "segue negando a CIG, aínda que é a única organización sindical que ten, dende hai meses, unha proposta para as electrointensivas e a pesar de ter a condición de sindicato máis representativo, ser a primeira forza sindical en Galiza e a primeira neste tipo de industria". A protesta deste quinta feira enmárcase no calendario de mobilizacións que a CIG ten acordado para esixir "que se adopten as políticas públicas necesarias para defender o interese xeral". Nese marco, nas próximas semanas presentaranse mocións sobre a creación da tarifa industrial en todos aqueles concellos nos que hai instaladas empresas con grandes consumos enerxéticos.