Summary: O pleno de Abadín non é convocado dende marzo de 2017 malia a lei que obriga a reunilo como mínimo cada dous meses, resalta o PSdeG local. "O que temos en Abadín é un alcalde que bate récords históricos de apoio dos veciños", alega a líder provincial dos populares, Elena Candia

O Concello de Abadín, na Terra Chá, ten algo menos de 2.500 habitantes. Nas últimas eleccións municipais o PP arrasou nas urnas con 1.029 votos, o 68,6% dos emitidos, que lle deron 8 dos 11 postos da corporación municipal que no mandato anterior dominaba aínda máis, con máis do 70% dos sufraxios e nove edís. Os tres restantes postos repártense entre o PSdeG (2) e o BNG (1). Dende ese novo triunfo esmagador o alcalde, José María López Rancaño, só convocou catro plenos. É a denuncia que veñen de formular os edís socialistas para evidenciar o que, ao seu xuízo, é un xeito "autoritario" de dirixir o municipio, acusación que foi retrucada dende o PP lembrando o enorme apoio electoral do partido no municipio. O PSdeG local vén de optar por reclamar formalmente ante a Valedora do Pobo o que considera "unha constante e reiterada vulneración do dereito á participación política" estipulado na Constitución, pero tamén a eli de administración local de Galicia, "que obriga a celebrar plenos municipais como mínimo cada dous meses". A fórmula bimensual é, precisamente, a fixada no Concello abadinés, onde a regulamentación vixente fixa, lembra o PSdeG, que os plenos ordinarios se celebren "os últimos xoves de xaneiro, marzo, maio, xullo, setembro e novembro" ás catro da tarde. No entanto, resaltan, isto non sucede dende marzo de 2017. O pleno de Abadín non é convocado dende marzo de 2017 malia a lei que obriga a reunilo como mínimo cada dous meses, resalta o PSdeG local "Rancaño está malgobernando o Concello de xeito totalmente autoritario e impoñendo as súas decisións unilateralmente, deixando os grupos da oposición na indefensión" e impedindo que "tan sequera presentemos mocións ou propostas", resalta o voceiro socialista no Concello, Pablo Díaz, quen lamenta que, en última instancia, o rexedor estea a "desprezar" a "cando menos, o 30% dos veciños, que nos elixiron para representalos". Obvia ademais, resalta, que o propio Tribunal Supremo xa sentenciara nos anos 80 que "a denegación" de celebrar plenos "constitúe unha violación" dos dereitos fundamentais. O seu grupo, resalta, "xa presentou numerosas reclamacións solicitando a convocatoria do pleno e pedindo explicacións a Rancaño sen obter resposta ningunha", polo que decidiron acudir á Valedora e, ao tempo, apelar publicamente á presidenta provincial do PP, Elena Candia, así como ao delegado da Xunta na provincia, José Manuel Balseiro, e ao propio presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo. "Algo terán que dicir", subliña. Candia, líder do PP en Lugo: "O que temos en Abadín é un alcalde que bate récords históricos de apoio dos veciños, ese é o dato máis importante" A primeira resposta dende as filas do PP chegou a través de Candia. A tamén alcaldesa de Mondoñedo amosouse convencida de que "os compañeiros de Abadín terán unha explicación" ao respecto, se ben a dirección do partido "non" llela vai pedir. Tal e como recolle Radio Lugo, Candia resolve que o Concello abadinés "ten uns servizos xurídicos" que "velan" polo seu "funcionamento" e, en calquera caso, "o que temos en Abadín é un alcalde que de maneira continuada bate récords en apoio dos veciños e veciñas". "Ese é o dato máis importante que temos que ter en conta; quen mellor avalía o facer e os feitos do alcalde de Abadín son os seus veciños, que comicio tras comicio o sitúan co récords históricos de apoio", resolve a líder popular.


Summary: O semanario en papel Sermos Galiza adianta a súa saída e, desde esta noitiña, estará dispoñíbel na loxa. Trátase dun número de 40 páxinas que abren cunha sección especial sobre o Día da Patria Galega.

Sermos Galiza celebra o Día da Patria Galega coa saída dun novo número do semanario en papel, que suma xa 356 edicións. Trátase dunha publicación de 40 páxinas das cales 14 están dedicadas ao 25 de Xullo. Comezamos recollendo unha guía sobre os actos nacionais das organizacións políticas e continuamos coa opinión de David Otero e Marga Do Val, tamén centradas no Día da Patria Galega, ao igual que o cadriño de Tokio. Xoán Costa, ademais, publica unha nova entrega de A ollo nu. A continuación, un painel de voces corais representativas a nivel social expoñen que significa para elas o 25 de Xullo e que cómpre facer para socializar este día. Despois é a quenda dos representantes políticos, que escriben cadanseu artigo de opinión. Participan Miguel Tellado (PP); Gonzalo Caballero (PSOE); Ana Pontón (BNG); Antón Sánchez (En Marea); Luís Villares (Grupo Mixto) e Joam Peres (Causa Galiza). Hai espazo para traer a memoria ao presente. Así, Cilia Torna bota a ollada atrás para lembrarnos os acontecementos que decorreron durante a misa de Rosalía o 25 de xullo de 2019. O semanario continúa cunha información sobre o audiovisual sobre Moncho Reboiras que prepara a Fundación Terra e Tempo e cunha reportaxe sobre as feiras medievais que ateigan Galiza este verán. En Política, tamén con motivo do Día da Patria Galega, entrevistamos o máximo representante do Parlamento, Miguel Santalices. E fechamos cunha análise sobre a sesión de investidura do Goberno español. O Fóra de Serie abre cun perfil da artista Yolanda Carvajales e cunha entrevista a Baiuca. A crítica de cinema e a literaria e mais unha información do campo de concentración do mosteiro de Oseira completan a sección cultural dun Sermos Galiza que inclúe o Caderno de Verán, de oito páxinas. O suplemento estival descóbrenos as illas máis descoñecidas da Galiza e o relato inédito de Eli Ríos e Elías Portela. Un paseo por Cambados, o verán de Sés, unha completa axenda sobre o Festigal, o pasatempos e o selfie ao artista Xacobe Meléndrez. A partir desta noitiña, o semanario estará dispoñíbel na loxa e a partir da quinta feira, nos quiosques.


Summary: Continúa a vacinación da xente máis nova mentres a poboación galega coas dúas doses administradas roza 75% do total.

Galiza vén de superar a barreira dos dous millóns de persoas inmunizadas, após recibir a segunda dose da vacina esta sexta feira un total de 36.158 persoas. Concretamente, son xa 2.004.452 os galegos e as galegas que contan coas dúas doses da vacina contra o coronavirus, o que supón 81,66% da poboación diana e 74,7% da poboación xeral. De acordo co último balance publicado por Sanidade na mañá deste sábado con datos do venres, as vacinas recibidas sitúanse en 4.074.675 ─sen cambios respecto da xornada anterior─. Delas, administráronse, 4.047.960, o 99,3%. Por grupos de idade, até agora foron inoculados 176.864 (+184) mozas e mozos de entre 20 e 29 anos, o que representa 76,6% da poboación nesta franxa susceptíbel de recibir a vacina. Mentres, recibiron polo menos unha dose 254.901 (+225) persoas de entre 30 e 39 anos de idade, o que supón 78,8% do grupo, e a poboación maior de 40 anos que recibiu polo menos unha dose ascende a 1.645.211, 95,6% da poboación diana. Vacinación da xente nova Tamén avanzou o proceso de vacinación dos máis novos, após iniciarse o proceso para maiores de 12 anos esta mesma semana co obxectivo de chegar ao comezo do curso escolar con gran parte dos menores inmunizados. Así, un total de 154.963 mozos e mozas de entre 12 e 19 anos recibiron polo menos unha dose da vacina, 95 máis que na última xornada. En canto ao total poboacional, hai 2.231.939 persoas que recibiron polo menos unha dose da vacina contra a covid, 91% da poboación diana e 82,6% da poboación na súa totalidade.


Summary: Moncha Fuentes, Satélite Lume-1, o Festival de Poesía do Condado, Xan Carballal, Soledad Penalta, Rut Balbís, Lucía Freitas e a serie Fariña gañan os Premios da Crítica de Galicia.

Baixo o lema Teñamos o valor de darnos o futuro desenvolveuse a entrega dos Premios da Crítica de Galicia. Trescentas persoas representativas de distintos ámbitos da sociedade e do mundo cultural da Galiza déronse cita en Vigo no acto de entrega dos Premios da Crítica de Galicia, nas súas modalidades de Creación Literaria, Investigación, Música, Iniciativas Culturais e Científicas, Artes Plásticas, Artes Escénicas, Cine e Artes Audiovisuais e Cultura Gastronómica. "Que o canto da rola aloumiñe todos os soños que o noso pobo leva no seu peito e que aínda están por vir", afirmou Bieito Ledo Bieito Ledo, presidente da Asociación Premios da Crítica de Galicia, apelou no seu discurso ao futuro: «O século XXI está sendo unha época de esplendor na nosa historia. Galiza dedicouse a observar, crear, recoller, xuntar e soñar para que chegase un estourido de grandeza e harmonía en todos os ámbitos da nosa cultura. Os galegos sábense fillos dun paraíso e capaces de definírense cunha soa palabra: NÓS. Amigas e amigos: que o canto da rola aloumiñe todos os soños que o noso pobo leva no seu peito e que aínda están por vir», afirmou. 'O mar que nos leva', de Moncha Fuentes, Premio de Creación Literaria O xurado da XLII edición dos Premios da Crítica de Galicia da modalidade de Creación Literaria, premiou Moncha Fuentes coas súa obra O mar que nos leva. Quixo salientar o xurado «o seu carácter de obra inaugural coa que irrompe unha voz poderosa, que bebe da experimentación coa focalización para narrar desde a memoria, decantándose en parágrafos envolventes, co ritmo narrativo dunha maré imparábel. Comezando cunha ferida do íntimo, a obra progresa cara ao colectivo e social até converterse na novela dunha xeración, expresada cun estilo brillante e unha abraiante madureza narrativa». Satélite LUME-1, Premio de Investigación Na modalidade de Investigación o xurado acordou conceder o premio a Satélite LUME-1 «por supoñer unha achega galega de impacto científico internacional no eido tecnolóxico, que combina a loita contra unha praga do noso país coo o lume, un impacto económico coa creación dunha incipiente industria aeroespacial galega e poñer a Galiza, literalmente, no espazo». Festival de Poesía do Condado, Premio de Iniciativas Culturais e Científicas O Festival de Poesía do Condado gañou o premio da modalidade de Iniciativas Culturais e Científicas. O xurado salientou que se trata «dun dos festivais de máis longa traxectoria no noso contexto que fai un traballo cultural de base desde o asociacionismo nunha vila e coa acción na contorna». Salientouse tamén «a súa continuidade, mesmo en condicións moi adversas, así como a remuda xeracional na organización e a súa evolución ampliando focos». O xurado sinalou que «é meritoria a atención que desenvolveu arredor das culturas poéticas peninsulares e ter feito do poético un espazo de encontro de xeracións e públicos diversos, así como unha liña de traballo comprometida cos debates sociais e unha posición crítica». Xan Carballal, Premio de Música O xurado salientou «de Xan Carballal unha traxectoria longa e un traballo de base moi singular na música clásica, que levou a que centos de rapaces do rural galego puidesen acceder a unha educación musical e cultural, e moitos dos cales están hoxe en importantes formacións». Soledad Penalta, Premio de Artes Plásticas O xurado outorgou a Soledad Penalta Lorenzo o galardón das Artes Plásticas e salientou da artista «a súa longa traxectoria e coherencia e, ao mesmo tempo, a capacidade de investigación con novos materiais, cos que acada unha linguaxe propia, introducindo dun xeito novidosas caligrafías nunha constante renovación iconográfica e conceptual». Rut Balbís, Premio de Artes Escénicas O xurado premiou Rut Balbís polo «seu impecábel e incansábel traballo como bailarina e coreógrafa, pero tamén polo seu constante labor para dignificar e visibilizar a danza na Galiza, en por crear tecido, redes e espazos para achegara a danza a todos os públicos, como é o proxecto RPM que impulsou xunto a outras persoas. Destacamos tres palabras de Rut Balbís; talento, resistencia e xenerosidade». A Fariña (serie), Premio de Cine e Artes Audiovisuais A serie Fariña fíxose co Premio de Cine e Artes Visuais. O xurado salientou que «ademais da evidente calidade das produción e realización e dos traballos dos seus equipos técnico e artístico, polo considerábel esforzo da produtora en apostar por unha historia e uns equipos galegos que lograron situar a Galiza no mapa audiovisual internacional nun momento crucial da produción de ficción para TV, abrindo un sólido camiño para as persoas profesionais, produtoras e historias propias». Lucía Freitas, Premio de Cultura gastronómica Tamén houbo acordo para outorgar por maioría o premio a Lucía Freitas, de quen se salientou «o seu papel como empresaria da restauración e a súa capacidade para interpretar a cultura gastronómica galega cunha extraordinaria ética e coherencia.» «O xurado destaca a súa evolución como cociñeira nunha aposta pola internacionalización que culmina cunha estrela Michelin. Lucía Freitas salienta ademais como exemplo de empoderamento das mulleres na cociña, demostrando que é posíbel ser muller, empresaria e creadora de excelencia no noso sector gastronómico».


Summary: O equipo vigués acumula unha soa vitoria nos dez últimos partidos do campionato e achégase á zona de perigo.

O Celta perdeu onte por 1-0 no Vicente Calderón ante o Atlético de Madrid na última xornada de liga do ano. A pesares de ser dominado durante case todo o partido, o Celta aguantou o empate ata o último cuarto de hora. Adrián saíu no segundo tempo e marcou coa zurda un gran gol pola escadra no minuto 76 que desnivelou a balanza. O Atlético quedouse despois cun home menos pola expulsión do central Miranda, que viu a segunda amarela por unha man clara na coroa da área. O Celta só tivo a intención de chegar arriba ó principio das dúas partes. O resto do choque foi dominado por un Atlético de Madrid que chegaba as inmediacións da área rival con certa comodidade. O Celta estaba pechado atrás e o seu único recurso era mandar balóns arriba para que Iago Aspas correra e pelexara. Un Iago Aspas que onte estivo bastante só porque Paco Herrera esqueceu os tres dianteiros e formou con tres centrocampistas, Oubiña, Natxo Insa e Álex López na mediapunta, máis liberado de tarefas defensivas, na súa volta ó once titular despois de superar unha lesión. As súas esporádicas chegadas ó ataque eran o único apoio para Iago Aspas. Así, tras uns minutos iniciais esperanzadores do Celta, cedo o Atlético de Madrid fíxose co mando das operacións. Arda Turan, o mellor do choque na noite de onte, empezaba a aparecer no ataque local e Koke disparou ó pau no minuto once tras unha perda na saída de Borja Oubiña. Despois dun cuarto de hora volveu á carga o Atlético cun cabezazo desviado de Godín e un remate fora coa planta do pé de Diego Costa. Pouco despois, Arda Turan dispuxo doutro disparo detido por Javi Varas. Entre tanto, Augusto Fernández rematou mal arriba un centro de Álex López nunha das poucas chegadas celestes. No tramo final do primeiro acto Falcao pisou levemente a Cabral e Diego Costa simulou penalti do central arxentino nun piscinazo que non fixo picar ó colexiado Pérez Montero. O Celta saíu na segunda metade coa pretensión de irse cara a arriba e de inquedar á meta rival. Álex López disparou alto no segundo minuto da reanudación. Pouco despois, en dous minutos o central do Atlético Miranda cometeu dúas accións similares, co brazo estendido sobre a cara de Iago Aspas co balón en xogo, que lle custaron a primeira amarela. Non obstante, o tempo pasaba e o Atlético comezou a ter présa na busca do gol do triunfo. Só ó Málaga, que caeu no último instante, aguantou a igualdade no Calderón máis minutos que o Celta. Polo contrario, ó conxunto vigués sí lle servía o empate e comezou a perder tempo, polo que Javi Varas viu o cartón marelo. O 'Cholo' Simeone movía ó banquiño na busca de solucións. Cristian 'O Cebolla' Rodríguez, Adrián e Raúl García ingresaron no seguinte cuarto de hora. Máis madeira para a ofensiva local. Nunha das carreiras pegadas á cal do uruguaio, mancouse o lateral Hugo Mallo, pero puido rematar o partido. No Celta, entraba Mario Bermejo por Álex López para acompañar a Iago Aspas. Tras un aviso con remate alto de Falcao, Paco Herrera metía a Jonathan Vila por Natxo Insa e colocaba tres centrais para manter o resultado. Ó pouco de cambiar a táctica, nun balón solto na frontal, Adrián enganchou un zurdazo que se colou pola escadra da meta de Javi Varas. Gran gol de gran xogador. O Celta volvía encaixar goles que lle custan puntos nos últimos minutos dos partidos, como lle vén ocorrendo nas últimas datas. Nunha subida polo carril, Hugo Mallo non soubo que facer e desaproveitou unha boa chegada celeste. Pouco despois, unha contra atlética que case acaba en gol rematou cunha dura entrada de Falcao a Túñez no afán por disparar que lle custou a amarela. O Atlético quedouse con dez por expulsión de Miranda, que viu a segunda cartulina por unha man clara na coroa da área. Iago Aspas esvarou no lanzamento da falta. A pesares de estar con dez, nos últimos minutos os locais aferráronse á lección de Arda Turan sobre como aguantar a pelota para non pasar apuros. O Celta remata o 2012 cunha nova derrota e mantén a súa xeira dunha soa vitoria en dez partidos. Á espera do que ocorra na xornada de hoxe, cada vez ve máis preto a zona de perigo. É decimoquinto con 15 puntos en 17 partidos, polo momento dous por riba dos postos de descenso. 2013 debe traer vitorias e puntos se o Celta non quere sufrir no último tramo do campionato.


Summary: Soberana 02 é unha e Abdala, como o poema épico de temática anticolonial escrito por Martí, a outra. Son as dúas primeiras vacinas, das cinco en total en marcha, que comezaron a ser inoculadas de maneira progresiva mais xeneralizada entre a poboación nas últimas horas. A medicina cubana atinxe un novo fito.

Con tan só 15 anos, José Martí escribiu Abdala, un poema épico de resistencia ante unha potencia invasora, ambientado na histórica rexión de Nubia. "Noble caudillo: a nuestro pueblo llega; feroz conquistador: necio amenaza; si a su fuerza y poder le resistimos", son os tres primeiros versos. A historia cubana é unha historia de resistencia. Martí, que ademais de poeta foi militante independentista, heroe da guerra contra a ocupación española, encarna ese espírito que se mantén vivo na actualidade fronte a outra potencia imperial, a maior do mundo no último século. Tendo a tan só 90 millas de distancia ─as famosas 90 millas, uns 145 km─ os Estados Unidos, país que mantén un bloqueo económico sobre a illa desde hai seis décadas, Cuba foi quen de desenvolver e elaborar, non unha, senón dúas vacinas contra a Covid-19 por medios propios (ademais doutras tres en proceso de estudo). Un parto épico, na liña das recoñecidas capacidades do sector biofarmacéutico cubano, bautizadas en consonancia: Soberana 02 ─o nome explícase por si só─ e Abdala, como o poema de 1869. As dúas, "vacinas conxugadas" de antíxeno e de proteína de virus. Orgullo sanitario "Baixo estritas medidas de seguridade, organización, rigor e disciplina transcorre no país a intervención sanitaria aprobada polo Ministerio de Saúde Pública para aplicar o candidato vacinal Abdala a grupos e territorios de risco, con prioridade para os traballadores dese sector e para os estudantes de Medicina". Desta forma daba conta o periódico oficial Granma, na noite da cuarta feira (madrugada galega de onte), do inicio esta semana do proceso de vacinación en Cuba. Cuarta feira que, non por casualidade, coincidiu co Día Internacional da Enfermaría. O Goberno, inclinado á conmemoración das datas simbólicas desde o triunfo da Revolución de 1959, non desaproveitou a efeméride para incidir nese aspecto que máis enche de orgullo a sociedade cubana interna e internacionalmente. "¡Por fin potente mi robusto brazo; puede blandir la ruda cimitarra; y mi noble corcel volar ya puede; ligero entre el fragor de la batalla!", clama o heroe Abdala, presto á loita contra o invasor, no poema de Martí. E brandindo as xeringas coa vacina Abdala, prestos á loita contra a Covid, os profesionais médicos cubanos iniciaron o proceso de inoculación co obxectivo de alcanzar 70% da poboación xa en agosto. De acordo co cronograma anunciado polo ministro de Saúde, José Angel Portal, na Televisión Cubana, o arranque será moderado neste mes de maio, cun obxectivo de 0,82%. A campaña, dirixida primeiro ás poboacións de risco (maiores de 60 anos), é chamada "intervención de saúde pública", dado que os ensaios clínicos das dúas candidatas a vacinas aínda non concluíron. Ensaios sen concluír A decisión por parte do Goberno de adiantar a inoculación é idéntica á adoptada por Rusia, pola China e pola India, onde os reguladores nacionais deron luz verde ás campañas de vacinación masiva antes de se completar a Fase 3 das probas clínicas. Esta fase garante a efectividade e seguridade dos fármacos nunha poboación moito maior que as dúas anteriores. O pasado 1 de maio, segundo informou na súa conta de Twitter o Grupo Empresarial BiocubaFarma, concluíu a aplicación da terceira e última dose correspondente á Fase III do ensaio clínico de Abdala nas provincias de Granma, Santiago de Cuba e Guantánamo a 48.000 voluntarios. As autoridades médicas prevén autorizar en xuño o "uso de emerxencia" ─a mesma designación dada na UE ás vacinas autorizadas─ para Abdala e Soberana 2. Segundo Portal, as metas voantes na ascensión ao cume do 70% de agosto contemplan ter inoculado ─coas tres doses que requiren cada unha das dúas vacinas, que poden ser combinadas─ 22,6% da poboación en xuño e 33,5% en xullo. O maior salto, polo tanto, darase no último mes cando se teña esa autorización definitiva. Repunta récord O impacto actual da Covid-19 na illa, co peor surto desde o inicio da pandemia, adiantou os prazos a esta semana logo de a comunidade científica da illa asegurar que as vantaxes para comezar xa a vacinación superan os riscos, xa que Abdala "demostrou ser segura e eficaz para xerar anticorpos". Con 11,2 millóns de habitantes, Cuba acumula un total de 120.561 contaxios e 778 falecementos. No mes de abril déronse 17.362 casos, 12 veces máis dos que se producían en decembro. A relaxación das restricións aos visitantes desde novembro, a incursión da cepa surafricana e un cumprimento laxo das medidas de distanciamento físico e no uso da máscara entre a poboación propiciaron a repunta. Na pasada cuarta feira, Cuba rexistrou 1.207 contaxios, unha cifra récord.


Summary: Conversamos co candidato do BNG-AA á alcaldía de Vigo a poucas horas de que conclúa a campaña nunha das prazas máis complexas do mapa galego, na que concorren 17 candidaturas diferentes.

Activista veciñal, sindicalista da CIG, militante do nacionalismo desde hai décadas. Serafín Otero, gábase de liderar unha candidatura composta na súa práctica totalidade por activistas dos movementos sociais e do sindicalismo. Aspira a ser determinante para forzar un cambio de rumbo nas políticas da cidade. Abel Caballero acusa ao BNG de facer parte dunha "fronte da non" co PP e EU contra a cidade... "Defender a cidade para nós é poñernos do lado do povo, das clases populares, fronte quen as agrede" [Ri] É coñecido que o candidato socialista ten un amplo repertorio de disparates e falsidades. Esta é unha delas. Caballero quixo apropiarse da bandeira de Vigo para tapar con ela o fracaso da súa política, a incapacidade do seu goberno para xestionar e a falla dun proxecto para a cidade. O BNG temos unha idea clara. Defender a cidade non é unha cuestión retórica. Defender a cidade para nós é poñernos do lado do povo, das clases populares, fronte quen as agrede e priorizar dar resposta a súas necesidades. Caballero quere ser o señor feudal dunha cidade-estado illada de todo e enfrontada con todos. Nós queremos que Vigo volva ser o potente motor de económico e industrial de Galiza, pero tamén un motor de cambios para o conxunto da nosa nación. Ao PSOE no Concello e ao PP na Xunta vailles moi ben, cren eles, coa lea localista. Pero quen perde é a cidade, é a veciñanza. Mentres eles se lanzan o escudo de Vigo como arma partidista nin Concello nin Xunta están a dar resposta a situación de emerxencia social que vivimos con máis de 50.000 persoas baixo a ameaza da exclusión social e 32.000 desempregadas. Como valoran os últimos catro anos? Foron catro anos perdidos. Caballero reduciu a cidade ao estético, cunha política superficial e de escaparate que fixo prevalecer o ornamento sobre os problemas reais da xente. Fala de humanizar a cidade, como se para iso abondase con poñer bonitas rúas. Nós non admitimos leccións de humanización. Primeiro porque as iniciou o propio BNG facendo a revolución urbana que supuxo transformar a Praza da Independencia ou o Calvario en zonas peonís. Actuacións que se levaron adiante co PP pero tamén co PSOE en contra. Non admitimos leccións nisto porque sabemos que humanizar non pode ser cambiar losetas e instalar axardinamento. Humanizar é poñer todos os recursos e todas as capacidades das que dispoña o Concello para facer fronte ao desemprego, para axudar o retorno dos centos e centos de mozos e mozas expulsadas pola emigración forzosa. É evitar que centos de vigueses e viguesas non teñan teito baixo o que durmir. Ou que se conten por milleiros as familias que malviven sen poder facer fronte ao recibo da auga ou da luz. Iso é humanizar de verdade. Falan de cambio de rumbo. En que se concreta? A nosa proposta resúmese nunha idea: queremos devolver o Concello á veciñanza. Queremos un Concello ao servizo do povo. Iso pasa por colocar as necesidades da xente como primeira prioridade. Por iso apostamos por máis política de emprego e máis políticas sociais. Por iso expresamos o noso rotundo compromiso para pular pola igualdade real cun Concello feminista. Ou defendemos un novo modelo de cidade, sostíbel, máis verde e en rede, recuperando o noso litoral e impedindo que destrúan o noso monte cun novo macrocentro comercial [en alusión a Porto Cabral], cun novo modelo de recollida do lixo e potenciando o transporte colectivo. Queremos un Concello que trate a cultura como unha cousa de comer e que cree oportunidades para a mocidade. Unha cidade que recupere a memoria botando abaixo toda a simboloxía fascista, a comezar pola Cruz do Castro. "Queremos devolver o Concello á veciñanza. Queremos un Concello ao servizo do povo" Pero non se trata só de cambiar as políticas, que loxicamente son o fundamental. Hai que cambiar tamén as maneiras. A veciñanza de Vigo merece un goberno que escoite e que dialogue. Imos poñer fin ao autoritarismo destes últimos anos e desenvolver ao máximo a participación veciñal. Nós non imos instalar un barco nunha rotonda a golpe de porrazos. Queremos crear verdadeiros espazos de poder popular, para que a xente non só opine senón que poida decidir, con medidas como os orzamentos participativos, un novo regulamento de participación cidadá, un novo regulamento de plenos e a realización de consultas veciñais. E moi ligado a isto, á participación, apostaremos por moita máis transparencia para combater o enchufismoe a corrupción. Vigo non merece ter un goberno, como o actual, no que haxa concelleiros imputados por facer negocio co cemento das obras municipais. Vigo ten que deixar de aparecer nomeada en operacións Patos. Ten afirmado que son o BNG-AA é a única candidatura soberanista que concorre en Vigo. Somos a única candidatura en Vigo que aposta pola conquista da soberanía nacional para Galiza. Non é que o diga eu, e que a realidade é esa. É certo que hai algunha organización que se declara nacionalista integrada na Marea. Pero aclarouno o seu propio cabeza de lista, que xa foi candidato por Esquerda Unida nos anteriores comicios. Ao ser preguntado se apostaban pola independencia de Galiza apurouse a clarificar que son un proxecto municipalista e que non teñen proxecto de país. Houbo tamén algún intento de articular unha candidatura con presenza de persoas do independentismo, pero non frutificou. E neste escenario, neste momento, o BNG-Asembleas Abertas é a única candidatura que aposta netamente pola conquista da soberanía nacional para Galiza. Somos a única candidatura que inscribe a súa proposta de cambio para Vigo dentro dun proxecto de transformación nacional. A única forza que estamos a expresar sen complexos que para nós sermos vigueses e viguesas non é outra cousa que o xeito de sermos galegos e galegas en Vigo, en lugar de xogarmos ao localismo interesado. A única opción que puxo enriba da mesa, como un eixo fundamental, a defensa e promoción en Vigo da cultura galega e do noso idioma. Ademais o proceso de asembleas abertas permitiunos incorporar a persoas que no seu momento abandonaran o BNG e que agora como independentes volven apoiar a nosa alternativa. E tamén son moitas as persoas que desde o independentismo xa me expresaron a súa simpatía e vontade de nos apoiar o día 24. Por todo iso, diferencias e matices a parte, estou seguro de que imos contar cos votos de todas as persoas que crén en Galiza como nación e que apostan pola súa plena emancipación. O BNG cogobernou en Vigo co PSOE, logo chegou a algúns acordos puntuais desde a oposición. Que pasará logo do 24M? Nin apoiaremos a continuidade das políticas de escaparate nin permitiremos o retorno da dereita. É a pregunta que máis me fixeron estes meses [sorrí]. Primeiro teño que dicir que estes catro anos Abel Caballero empeñouse en darnos cada día a razón de non termos reeditado un acordo de goberno en 2011. Nós expresamos desde o primeiro minuto con claridade cal é a nosa vocación. Se dalgo pode estar certa a veciñanza de Vigo é que votar ao BNG este domingo vai ser un voto polo cambio. Cambio, si ou si. O BNG non imos apoiar a continuidade das políticas de escaparate, inútiles e fracasadas destes últimos catro anos, nin permitiremos baixo ningún concepto o retorno da dereita dos recortes e a corrupción. Pero a chave é que o BNG sexamos unha forza determinante no pleno, como estou certo de que imos ser. E iso xa non depende de nós, inda que vaia en contra do noso lema [ri]. Depende dos veciños e das veciñas. Nós percibimos que hai unhas enormes gañas de cambio, de xente que quere un Concello centrado nas persoas e que sabe que unha viraxe á dereita só nos conduce ao desastre. Modestamente cremos que temos as ideas, as propostas e a equipa para facer realidade ese cambio e estamos en condicións de lideralo. Pero, segundo as enquisas os seus votos poden ser chave para decantar o goberno se non se dá unha maioría absoluta... A enquisa que vale é a das urnas. O escenario está completamente aberto. Nós formulamos unha proposta clara e consistente de cambio. Facémolo ademais sen partir de cero, con experiencia e tendo acreditado que o nacionalismo é a forza capaz de desenvolver políticas realmente transformadoras en favor do povo. Agora o que toca é que cidadanía decida. Que opte co seu voto entre máis política superficial co PSOE, os recortes do PP ou un tempo novo para a cidade en favor das clases populares.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza considera que o Goberno español xestionou "ben" a catástrofe e absolveu o único cargo público imputado, o ex director da Mariña Mercante José Luís López-Sors; a única condena que estabeleceu foi por "desobediencia" e para o capitán, o grego Apostolous Mangouras. Remata a crónica dunha sentenza anunciada.

Redes sociais = o dito popular de que 'Mexan por nós' é a mellor síntese que se pode facer da reacción que a absolución do Estado español causou nas redes sociais. Resumo = absoltos os tres acusados dos principais delitos: contra o medio ambiente e danos. Absolto o xefe de máquinas, Nicolas Arguropoulos, do delito de desobediencia civil polo que si foi condenado o capitán do buque, Apostolous Mangouras; impóñenlle nove meses de cárcere, polo que non entrará en prisión. Remata a leitura do resumo que o maxistrado fixo da fundamentación en que basea a resolución adoptada a respeito da marea negra causada polo Prestige Os feitos probados nesta sentenza son constitutivos dun delito de "desobediencia grave" do cal é autor Apostolous Mangouras, sinala a sentenza Redes sociais = @anxinho salienta que "os responsábeis políticos daquela marea negra no mar son os mesmos que agora a provocan nos sevizos públicos"; @Outes quéixase da "absolución do goberno pola traxedia" e ironiza con que "mandar o Prestige ao quinto pino non debeu influír"; @UxioNovo fai brincadeira: "botáronlle a culpa á pistola"; e @blancafram espeta que unha sentenza con "cero responsábeis non por esperada é menos indignante" López-Sors xestionou "ben" o afundimento do Prestige ao maxistrado sorpréndelle que fose imputado Tal e como adiantara o maxistrado, o Goberno español fica absolto de responsabilidades penais "Considérase favorábel o que se decidiu: a contaminación extensa mais non intensa, que favorecese a rápida recuperación do medio ambiente, como de facto aconteceu". O maxistrado di que "está á vista" que as actividades produtivas afectadas pola marea negra fican, a día de hoxe, "recuperadas" A sentenza enfatiza que "non está claro" cales serían as consecuencias do afundimento de non se ter afastado o barco da costa galega e di que "é dubidoso que se advertise nalgún momento o alcance dos danos" pois os colectivos "que agora abundan no craso do erro daquela gardaron silencio" O maxistrado atribúe a López-Sors "imprudencia grave". Loa o traballo de Nunca Máis e subliña de seguido que "isto non quere dicir que as súas conclusión foran as atinadas" Absoloto o capitán do barco, Apostolous Mangouras, e o xefe de máquinas Redes sociais = indignación perante a máis que probábel absolución: @BraisLlorente lamenta que "once anos despois, ningún culpábel, coma sempre"; @Caletiweni lembra a vitoria do PP nas eleccións municipais, que sorprendeu en localidades como Muxía, e espeta que "a primeira condena tiña que ser a dos galegos nas urnas" porque agora "ninguén pagará polo desastre"; @millanfernandez quéixase de que "A sentenza do Prestige será como todo neste país. Como será o de Angrois. Man de ferro co pobo, luva de seda cos poderosos, hoxe gobernando" Non se reclamarán responsabilidades penais; só civís Fala o maxistrado de "dificultade ou imposibilidade" de atribuír responsabilidades a ningún dos tres acusados pola marea negra. Cabe a absolución "Non hai ningunha causa que demostre a causa da repentina e irreparábel avaría do buque", resome a sentenza "Non se provou a existencia de ondas xigantes e a mera proba estatística non pode demostrar que causara a avaría coas lóxicas consecuencias no naufraxio", continua o maxistrado ponente Redes sociais = Sorpresa perante a leitura na nosa lingua. Apunta @mediaducia: "Xustiza en galego" Isto é novo e marabilloso!" e @xico_de_nelle di que "o único bo da sentenza é que se estea a ler en galego" Redes sociais = Reproches para a decisión da CRTVG de non retransmitir ao vivo a leitura da sentenza. @luscas_gz fala de "máis un caso de manipulación (e van xa...)" e @tawil informa da programación que se está a manter e acrecenta o hastag #NuncaMáis Redes sociais = Di @Amalixx que "hoxe na Galiza lembramos o Prestige coma se fose hoxe mesmo" "O estado estrutural do buque era parcialmente precario" e o seu esnaquizamento "era previsíbel", continua a sentenza A CRTVG está a retransmitir a leitura pública a través da súa páxina web. Porén, ao vivo mantén a programación e emite Galicia Lipdub na primeira canle e series infantís na segunda Redes sociais = @jcabalar, que está a cubrir a leitura da sentenza na sede do TSXG, denuncia que "levaron as pantallas de plasma. Incomunicando o Prestige dende outra sala.Todo o ano nunha nave industrial e hoxe..." Redes sociais = @cduranestany pregunta "Que sentido ten tanta expentacion pola sentenza do Prestige se ningun dos acusados que hai esta presente. Non é unha pantomima?" Ás portas do TSXG concéntrase a Plataforma Nunca Máis para denunciar a "impunidade" desta resolución anunciada "O fallo produciuse a causa dun mantemento deficiente que se lle ocultou á tripulación", di a sentenza Continúa a leitura pública: o maxistrado ponente fala dunha actuación "difusa e confusa" do que daquela era delegado do Goberno español na Galiza, Arsenio Fernández de Mesa Si se reclamou cadea para os outros dous acusados, dous armadores gregos. Porén, ao parecer non entrarán no cárcere por superaren os 70 anos de idade Para o único cargo público acusado pola marea negra, o ex director da Mariña mercante José Luis López-Sors, non se reclamou pena de prisión As indemnizacións por danos están cifradas nos 4.230 millóns. Quen se fará responsábel? O maxistrado ponente da sala do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza encetou ás 11.04h a leitura pública da sentenza do Prestige. Faino en galego


Summary: Caen as vendas e medran as dificultades para o sector pesqueiro e marisqueiro galego coa actual enerxencia sanitaria. O Grupo de Acción Local (Galp) Ría de Pontevedra contactou con varias persoas responsábeis de varias varias áreas para explicar como están a vivir as traballadoras e traballadores do mar o estado de alerta.

A pesca ten un peso relevante na actividade económica da Galiza. Ademais dos traballos directos que crea conta con moitas actividades económicas que dependen dela. Desde o Grupo de Acción Local do Sector Pesqueiro (Galp) Ría de Pontevedra cren que é "esencial como provedor de alimentos de primeira necesidade e segue a traballar nunhas condicións que nin garanten a seguridade das persoas nin os soldos". Estes días aseguran que aos problemas para aplicar as medidas de seguridade e protección ante o Covid-19 nos barcos "hai que sumarlle a caída dos prezos en primeira venda que fai que non compense economicamente asumir os riscos". Explican que "a falta de concreción das axudas anunciadas desde o goberno mantén ao sector en alerta, sumando razóns para amarrar". Prezos baixos Desde a cooperativa San Miguel, a súa presidenta, Beatriz Vázquez, relata que de maneira expresiva a situación. "Os prezos son horribles, historicamente nunca se viron prezos como estes". Conta que nin as máis maiores lembran prezos tan baixos sobre todo no peixe fino. "O peixe sapo, o rodaballo, o linguado non teñen saída porque son de restaurante e estes están pechados", explica Beatriz Vázquez. Todos coinciden en que, desde que se decretou o estado de alarma no noso país, as vendas de peixe e marisco descenderon En relación aos prezos baixos o patrón maior de Portonovo, Juan José Besada, coincide e engade que unha das razóns é que "ninguén compra agora mesmo un rodaballo a 30 ou 40 euros quilo porque non están os tempos para comprar esas cousas". Todos coinciden en que, desde que se decretou o estado de alarma no noso país, as vendas de peixe e marisco descenderon, así como tamén descenderon as cotizacións en lonxa. "Va a ser meses fastidiados", sinala a patroa maior de Lourizán, María del Carmen Vázquez, e conta que hai moita preocupación entre as mariscadoras "os ánimos están moi baixos porque no marisqueo vívese día a día", engade. O marisqueiro é un sector moi delicado por tratarse de produtos que teñen que comercializarse moi rápido e, moitas veces, non teñen a posibilidade de seren conxelados. O peche da restauración mudou de súpeto todo o panorama. Teñen pechado a flote e a pé desde a terceira semana de marzo e piden o cese das actividades mais os requerimentos, aseguran, son moi complexos. Desde o Galp Ría de Pontevedra sinalan que o peche do canal de hoteis, restaurantes e cafetarías "desestabilizou por completo ao sector pesqueiro e marisqueiro porque hai especies que non atopan saída nas lonxas". O secretario da confraría de Bueu, José Barreiro, afirma que "hai sectores que aínda categorizados como primeira necesidade realmente non existe demanda para os seus produtos, falo de bivalvos, percebes, ourizos, navallas... Non hai quen compre porque gran parte dese volume ía para restauración" Intermediarios Os prezos baixos, explican desde Galp, non se están a trasladar ao consumidor final, "algo que pode incidir na intención de compra xa que moitas familias viron minguada a súa capacidade económica e a incerteza ante a duración da corentena retrae a compra de certos produtos". Para a responsable da cooperativa San Miguel neste momento "os que se lucran son os intermediarios porque compran o produto baratísimo e o consumidor compra cos mesmos prezos de sempre". Esta idea é compartida pola responsábel do colectivo de marisqueiras de Lourizán, Vázquez é consciente de que nesta crise "hai certa picaresca" para tirar proveito da situación. "Non pode ser que a xente venda a prezo normal o recurso do mar e o compre a prezos de risa", asevera. Se a situación continúa non descartan o peche do sector. Prazas de abastos A canle máis habitual para comercializar estes produtos é a praza de Abastos. "Agora é difícil que a xente vaia a praza" explica o patrón maior de Portonovo Juan José Besada, "son espazos para socializar, falar, mirar o peixe, tocalo, e agora iso non o podemos facer", engade. Esta pode ser unha das razóns polas que para as persoas consumidoras, cre, "sexa moito máis sinxelo ir a un supermercado e coller o primeiro conxelado que vexan e levalo para casa". Nas prazas de Abastos tamén notaron a baixada de vendas de produtos do mar. Algunhas, como as de Marín e Pontevedra, tiveron ademais a visita das forzas de seguridade do estado que impediron o acceso aos clientes. "Desde o Galp Ría de Pontevedra instamos ás autoridades competentes a garantir o acceso das persoas consumidores ás prazas de abastos sempre seguindo as indicacións pertinentes en materia de prevención". Nas prazas de Abastos tamén notaron a baixada de vendas de produtos do mar Desde o sector trasladan a necesidade de que a poboación continúe a consumir peixe e marisco durante a corentena, "non só xa polo que supón para o mantemento do emprego e da actividade económica do sector senón tamén por unha cuestión de saúde alimentaria". Seguridade no sector "As medidas de seguridade a seguir por parte de toda a cadea de valor do sector para facer unha correcta xestión na loita contra a Covid-19 que achegaron o Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, a través da Secretaría Xeral de Pesca, así como desde a Consellería do Mar da Xunta da Galiza non son realistas", aseguran desde Galp. Para a presidenta da cooperativa San Miguel un dos problemas máis evidentes está en garantir que a tripulación do barco que sae a faenar estea libre da enfermidade e asegura que non se fan test no porto antes de embarcar. "Estamos falando de xente que vai pasar días no mar e que facemos se enferman alí?", pregúntase Vázquez Piedras. Nos barcos o problema, asegura Besada, "é a distancia de seguridade" que asegura "é imposíbel de respectar". Pon como exemplo que "un barco de cerco dos pequenos que pode levar oito persoas e que ten sete metros de eslora, non se pode gardar a distancia de seguridade". Se falamos das lonxas a situación é distinta. Beatriz Vázquez explica que en Marín e Vigo vanse adaptando ás normas e que o máis problemático é regular o espazo "cústalles adaptarse a esa distancia de separación" mais "pouco a pouco vanse afacendo" e tamén ás medidas de "luvas e máscaras". A lonxa da Coruña vén de suspender as poxas de capturas da flota de baixura e arrastre de litoral Na lonxa de Bueu non se permite que entre ninguén que non sexa directamente usuario "co cal limitamos o número de persoas e indícaselles que manteñan as distancias", comenta Barreiro. Con esta situación, a lonxa da Coruña vén de suspender as poxas de capturas da flota de baixura e arrastre de litoral pasando a facerse a comercialización por vía telefónica ou telemática directamente coa casa de vendas. Na contorna da ría de Pontevedra existe unha alternativa de comercialización telemática: a web pescadoartesanal.com, unha plataforma de comercialización conxunta das lonxas da ría que serve de acceso anticipado ás descargas de peixe e marisco nas lonxas. A impotencia de non poder loitar xuntas A situación que se está a vivir no sector da pesca e o marisqueo non ten semellanza con ningunha outra anterior. A patroa maior de Lourizán recoñece que o peor é non poder loitar contra isto "todas xuntas" porque "non nos podemos reunir para traballar, non podemos vernos e discutir estratexias de futuro, ten que ser todo por teléfono". A unidade doutras situacións agora ten que ser a distancia.


Summary: O número de indecisos supera aos votantes do Partido Popular.

A fiabilidade das enquisas depende da capacidade para determinar a porcentaxe de participación. A este respecto, un directivo dunha empresa consultora recoñece que "a ausencia de aproximacións máis ou menos fiábeis aos índices de participación complican moito o noso traballo, ao impedirnos facer extrapolacións. Se non acertas nos datos de participación, a enquisa falla". Neste sentido, os traballos de campo referidos ás eleccións galegas non semellan ter percibido as circunstancias extraordinarias das eleccións galegas á hora de fixar os índices de abstención. A totalidade dos traballos publicados prevén unha participación electoral de arredor de 60%, unha cifra case sete puntos superior á das eleccións galegas de 2016, comicios decorridos nun escenario aparentemente máis favorábel á mobilización electoral, ao non coincidir cunha situación de emerxencia sanitaria e ao teren lugar fóra da tempada estival. Ademais ningún dos estudos realizados tiveron tempo de detectar na súa mostra o impacto que o rebrote do coronavirus poida provocar no comportamento electoral das comarcas afectadas e doutras áreas da Galiza. O número de persoas indecisas segue a ser alto. Así, por exemplo, o tracking elaborado pola empresa Sondaxe apunta na súa entrega de onte un nivel de indecisión de 26%, cifra superior ao número de cidadáns e cidadás que afirman votar o Partido Popular, cuxa cifra en intención directa se sitúa en 25%. As porcentaxes máis elevadas de persoas indecisas concéntranse nas circunscricións de Lugo, con 30%, e Pontevedra, con 28,9% e as máis baixas en Ourense, con 20%, e A Coruña, con 24%. Máis alá das diferenzas territoriais, os números de persoas indecisas evidencian a existencia dunha ampla bolsa de sufraxios capaz de mover os resultados para un e outro lado. O medo á abstención O medo á abstención é un clásico dos procesos electorais. Uns comicios cunha baixa participación evidencian as fendas do réxime político, cuestionan a calidade do modelo democrático e poñen en dúbida o resultado final das eleccións. Porén, nunha conxuntura como esta, onde a saúde dos electores non esta garantida, o medo vaille dar unha volta á abstención, provocando escenarios inéditos no panorama electoral galego. Así e todo, fica por saber se a baixada na participación vai ser homoxénea ou por áreas xeográficas e lineal ou por tramos de idade.


Summary: Para a décima e derradeira entrega do 5x2, a sección que creamos para conmemorar o V aniversario de Sermos Galiza,xuntamos Felipe-Senén, museólogo e arqueólogo, ademais de ex director do Museo Arqueolóxico da Coruña, con Pepa Rei, profesora de Prehistoria na Universidade de Santiago e especialista no mundo castrexo. O obxectivo é recuperar unha vella discusión que volve a nós a cada pouco: a posíbel orixe celta da nosa cultura. Deixamos aquí un extracto.

SG. Vostede diría que Galiza é un país celta? Senén. Eu diría que visto así, na súa diacronía cultural, entendéndoo como un país do occidente atlántico que une a cultura a través dunha autovía que é o Atlántico, si. E ademais, na historia os romanos cando chegan aquí ven os outros e din: "non son coma nós, son célticos, ou son celtíberos", e teñen ritos moi ao estilo oriental, de carácter mesmo grego, como visten, o que toman, etc. E ademais aparecen documentos arqueolóxicos, a Estela de Crecente, que está no Museo de Lugo, onde hai un tamarico que presume de céltico, é dicir, que entre os romanos presume de céltico. E logo na época medieval, no Libro das Invasións do século XII no que fala de Breogán, que parte de Brigantia, etc. Logo as lendas do ciclo artúrico están en Galiza, no Cebreiro, no Monte Pindo, que ese é o mundo céltico por excelencia. Como o propio Breogán que se cristianiza, e logo santiños populares galegos, panteístas moitos deles… E logo eu aí vexo unhas permanentes identitarias culturais que venden turisticamente moitísimo. Despois, nese mundo protohistórico hai uns elementos moi propios. A nosa cultura dos castros, tan romanizada, é unha cultura moi particular, moi semellante ao dos hillforts ingleses. E hai unha etnoarqueoloxía viva moi particular, moi identitaria nosa procedente dese mundo chamado occidental atlántico ou, entre aspas, mundo céltico. Pepa Rei. Eu o problema que vexo desde o punto de vista arqueolóxico e artefactual é que non hai fontes escritas. Eu sempre defendín, independentemente de filias e fobias, que a dos celtas é unha liña de investigación que necesita estar aí, pero arqueoloxicamente neste momento é unha parte pouco traballada, hai unha liña de investigación en toda a Península que se chama Etnoxénese e que intenta ver as orixes daqueles pobos cos que se atoparon os cartaxineses e os romanos, que son os galaicos, os astures, os baceos, os celtibéricos, etc. Entón esa liña está aí. Pero a investigación xa sabemos o fráxil que é porque temos unhas desigualdades de coñecemento moi fortes como para ter unha configuración de orixes, procedencias e circuítos moi importante. Iso é moi importante. Pero non só afecta á Península Ibérica. Por exemplo, en Irlanda o céltico é fundamentalmente medieval. O que está claro desde a perspectiva arqueolóxica, sen fontes escritas, é que só temos a cultura material e a estética, que son como faragullas de pan que che permiten identificar rastros e condutas xeográficas. Só sabemos que no Bronce final as relacións atlánticas son moi importantes. Realmente non somos un fondo de saco, como se dicía. Somos atlánticos, marítimos fundamentalmente, realmente nós somos un centro do Atlántico. Esa é a perspectiva que agora temos. [Podes ler o debate íntegro no Sermos Galiza 252 á venda na loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais]


Summary: A nova onda migratoria obriga as comunidades da diáspora a se reinventar ante a falla de identificación dos máis novos cuns centros galegos asociados ao caciquismo e a dependencia das subvencións.

Día a día máis xente nova emprende o camiño da emigración, unha rota nunca pechada pero máis transitada por culpa da crise. Porén, moitos dos que hoxe deciden abandonar o país e probar sorte noutras terras pouco teñen que ver co estereotipo do emigrante propio dos anos 60 e 70, e moitos marchan cun título universitario (ou máis) debaixo do brazo. Para ben ou para mal, a nova emigración renova as comunidades galegas da diáspora, e obrígaas a transformarse. Até o de agora, un dos piares destas comunidades eran os centros galegos, unha forma de organización e de actuación na que moita xente nova non se sinte cómoda. Polo menos en Catalunya. É o caso da avogada compostelá Salomé López, que despois de pasar polos centros galegos como o de Barcelona, ten claro que non son para ela. "Moitos centros viven nunha inercia de servir como área de poder para determinada xente, onde poder aproveitarse de subvencións ou conseguir favores políticos", asegura López. Un xeito de funcionar que esta avogada relaciona directamente co caciquismo. Algúns exsocios relacionan centros galegos e caciquismo Pero esta visión non é compartida só pola xente máis nova. O polifacético artista Anxo Baranga, que non para de lanzar iniciativas culturais desde o seu obradoiro do barrio do Raval, asegura desde a súa vetaría na comunidade galega que moitos centros seguen a representar unha Galiza dos anos 60 que xa non existe. Unhas críticas moi semellantes ás realizadas pola profesora de galego da Universitat de Barcelona Helena González en Praza Pública. Amais, López ve como un atranco o funcionamento vertical que existe nestas estruturas, que Baranga prefire calificar de "presidencialismo", e que impide que moitos proxectos artísticos ou culturais poidan cuallar. Unhas críticas que o presidente do Centro Galego de Barcelona, Manuel Carrete, rexeita asegurando que a entidade sita nas céntricas Ramblas está aberta a todo o mundo que queira desenvolver actividades culturais. Porén a avogada compostelá asegura que presentar iniciativas é moi complicado até que non gañaches a confianza dos socios máis antigos. "Impide que xente recén chegada de Galicia con moitas ganas e ilusión de facer cousas non poidan desenvolver os seus proxectos", asegura. Escudos, misas e procesións A anteiror Xunta Directiva do centro comezara un proceso de apertura e renovación do centro que se viu interrumpido coa chegada do equipo Carrete a principios deste ano. Un dos cambios introducidos foi substituír o escudo do centro por un logotipo máis acorde cos tempos, pero a actual dirección deicidiu volver atrás. "É o escudo de toda la vida", asevera Carrete. "Unha institución tan veterana non pode sufrir tal perda de identidade", afirma o presidente dun Centro que até desactivou a súa web. Carrete: "Recuperamos o escudo do Centro de toda la vida" Alén do simbólico, a sala máis accesible do Centro deixou de ser empregada como local de exposicións de arte contemporáneo para recuperar os cadros costumistas dun socio histórico do centro. Amais destes cadro de temática rural, aumentou a presenza de símbolos católicos, volvéronse organizar misas no Centro e preténdese recuperar unha procesión o día 25 de xullo até a Catedral de Barcelona. Carrete deféndese asegurando que "non se obriga a ir a ninguén" e que "a maioría dos socios do centro son católicos". "Misas e procesións, que son respectáveis, marcan a túa orientación política, e as veces nos centros fináncianse cos teus cartos actividades coas que non estás moralmente de acordo", asegura Salomé López. Unha volta atrás que afasta a moita xente moza dos vellos centros, e que o polítologo galego-catalán Silvio Falcón resumiu en dúas palabras: Viva antes!


Summary: O Boletín da Real Academia Galega recolle no seu último volume as achegas arredor da vida e da obra de Ricardo Carvalho Calero presentadas no simposio e no pleno extraordinario con motivo do Día das Letras Galegas 2020.

O boletín nº381 da Real Academia Galega (RAG) xa está dispoñíbel en versión dixital no apartado de publicacións da súa web. Un volume que recolle as achegas arredor da vida e da obra de Carvalho Calero durante o ano no que se lle dedicaron as Letras Galegas. A publicación deixa tamén constancia da despedida da académica Luz Poz Garza (1922-2020), cuxo figura glosan Salvador García-Bodaño e Olivia Rodríguez; e do académico Xosé Luís Franco Grande (1936-2020), ao que lle dá o adeus Ramón Lorenzo. Non se recolle aínda o pasamento do que fora presidente da institución, o historiador Xosé Ramón Barreiro Fernández, falecido o pasado mes de marzo. As achegas dos relatores e relatoras do Simposio Ricardo Carvalho Calero, que decorreu o pasado mes de outubro na sede da RAG son as que fan a apertura do boletín, cun total dunha ducia de artigos correspondentes aos relatorios presentados nas catro xornadas do encontro. A primeira parte deste recompilatorio intégrana o traballo de contextualización da figura de Ricardo Carvalho Calero no seu tempo a cargo do historiador Justo Beramendi e dos filólogos José-Martinho Montero Santalha e Carmen Blanco. Dolores Vilavedra, Alberte Valverde e María Pilar García Negro participan no volume coas tres investigacións avanzadas no encontro arredor dos estudos sobre literatura de quen foi o primeiro catedrático de Lingüística e Literatura Galega da Universidade de Santiago de Compostela (USC). Pilar Pallarés, Laura Tato Fontaíña e Henrique Rabuñal profundan na súa creación literaria e Henrique Monteagudo, Serafín Alonso Pintos e Eduardo Maragoto abordan as súas ideas e achegas ao idioma. A segunda parte do boletín reproduce as alocucións académicas pronunciadas por Margarita Ledo Andión, Ramón Villares Paz e Francisco Fernández Rei no pleno extraordinario do Día das Letras Galegas 2020, que tivo que adiarse até o 12 de decembro por mor da pandemia. O volume tamén recolle un estudo de Xosé Manuel Vélez Latorre sobre a tradición bíblica na poesía do homenaxeado, con comentario de cinco poemas; e a proposta de reforma das Normas ortográficas e morfolóxicas da Real Academia Galega (1970-1971) presentada por Ricardo Carvalho Calero en 1979, cunha reconstrución dos antecedentes da mesma asinada polo académico Henrique Monteagudo.


Summary: A Rede Museística de Lugo e o Colectivo Agrocuir da Ulloa colaboran na posta en marcha dun proxecto de recuperación da memoria das persoas LGTBI que verá a luz o 28 de xuño. Adrián Gallero coordina desde A Ulloa a creación dun mapa sonoro da memoria queer apegada a territorio.

-Que é 'Facémonos escoitar?' É unha invitación a pensar, a falar a e a escoitar. A prestar atención ao que se di. Nisto consiste o proxecto que temos en marcha en colaboración coa Rede Museística de Lugo, a Vicepresidencia da Deputación de Lugo e a Cooperativa Indaga. Lanzamos esta pregunta a toda a poboación das comarcas de Lugo, mesmo da xente que xa non reside aquí pero que pasou a súa infancia ou habitou algún lugar da provincia nalgún momento, co obxectivo de construír colectivamente a memoria LGTBI máis aló das fontes oficiais. Esa historia xa está recollida. Agora o que queremos é crear un relato propio, falado, en primeira persoa e próximo ao territorio. -Como xurdiu a idea de crear un mapa sonoro da memoria LGTBI? A Rede Museística de Lugo fai 15 anos e como lema do seu aniversario escolleu traballar a memoria. Ademais de recuperar a súa propia, desde a xerencia propuxéronnos esta colaboración como proxecto paralelo de reparación da memoria coa temática LGTBI, que a Rede Museística traballa desde hai tempo. -Xa lles fixeron chegar os primeiros relatos? Estamos no proceso de enviarlles a todas as persoas interesadas a información de como facer a recollida, pero si, xa recibimos algunha proposta. Non buscamos grandes acontecementos nin historias espectaculares. Todo o contrario. Buscamos pequenas anécdotas, vivencias ou momentos de todas aquelas persoas ou colectivos que queiran achegar a súa experiencia e de construír esta historia colectiva. De entre o que nos chegou, hai moitas referencias á infancia, un par de historias que falan de lugares que nas últimas décadas foron espazos para diversidade e contamos coa participación dunha persoas que está estudando a historia LGTBI da Galiza durante a primeira metade do século XX que vai aportar acontecementos que tiveron lugar na provincia: en Narla, en Mondoñedo, en Lugo, con espectáculos de transformismo documentados nos inicios do século pasado. Hai moitas variedade e resulta moi interesante. -Que valor cre que ten unha experiencia colectiva coma esta, apegada tamén ao rural? Temos que esperar para ver cal é o resultado final. Hia moita xente que nos pregunta se só estamos buscando historias bonitas, de celebración. E non. É posíbel que recompilemos unha serie de testemuños sobre avances ou experiencias positivas, pero seguro que van chegar outras moitas de vivencias que non, historias relacionadas coa emigración, por motivos de disidencia sexual, ou con situacións incómodas por acoso ou bullying. Pero o máis importante é o feito de dar para construír esta historia desde o territorio e celebrar as testemuñas e os acontecementos que se narren, ben representen avances nesta loita de dereitos LGTBI ben que nos lembren todo aquilo que queda por avanzar. -Xa saben que forma lle van dar á memoria sonora do movemento LGTBI de Lugo? Darémola a coñecer a través de tres actividades principais. O arquivo sonoro démolo a coñecer a través dun mapa interactivo accesíbel vía web, que se vai publicar o 28 de xuño. Ademais, faremos unha selección de testemuños que levaremos a unha exposición itinerante que vai percorrer os catro territorios onde hai museos da Rede -Friol, A Mariña, Ribeira Sacra e Lugo- máis a Ulloa, por esta colaboración co Colectivo Agrocuir. A maiores, o mesmo 28 de xuño, día do Orgullo, faremos un roteiro pola cidade de Lugo acompañadas por diferentes persoas e colectivos que participaron no proxecto. Con elas, iremos percorrendo e coñecendo distintos lugares que se consideren significativos para a historia LGTB da cidade.


Summary: O Consello Nacional do Bloque daralle o vindeiro sábado o visto e prace ás súas candidaturas para o 21-O, que pecharán Camilo Nogueira, Antón Bao, Alfredo Suárez Canal e Bieito Lobeira

As asembleas comarcais do BNG culminan nestes días o debate en torno ás listas electorais coas que a formación frontista concorrerá ás eleccións do 21 de outubro. Despois de que a Executiva Nacional lles remitise ás comarcas a súa proposta o pasado luns, tras os debates desenvolvidos durante esta semana só resta que o Consello Nacional lles dea, o vindeiro sábado, o visto e prace definitivo a unhas candidaturas que xa teñen nomes propios para acompañar a Francisco Jorquera, número un da lista da circunscrición da Coruña e candidato á Presidencia da Xunta. Por tras de Jorquera na lista coruñesa estará no número dous, como hai tres anos, Ana Pontón, que na campaña electoral desenvolverá un rol semellante aos das persoas situadas no primeiro posto das outras tres candidaturas, xa que o aspirante á Xunta reparte a súa presenza polo conxunto do país. A de Pontón é a única repetición en postos destacados a respecto dos comicios de 2009. Así, en Lugo o primeiro posto será para Cosme Pombo, quen fora delegado provincial da Consellería de Vivenda co bipartito. O cartel do Bloque en Ourense será para Tareixa Paz, actual voceira parlamentaria de medio rural e en Pontevedra estará á fronte da candidatura Carlos Aymerich, máis ligado á vida política coruñesa pero nado en Vigo. Suárez Canal, Lobeira, Nogueira e Bao pecharán as listas electorais do BNG Ana Luísa Bouza e Fernando Branco, na Coruña, Isabel Sánchez e Ana Ermida, na lista luguesa, Xosé Manuel Cid, en Ourense ou Carme Adán e Montse Prado, en Pontevedra, son outros dos nomes que, previsiblemente, estarán nos primeiros postos dunhas candidaturas que estarán pechadas por nomes destacados da formación nacionalista, algúns dos cales se despiden da vida parlamentaria coa conclusión da presente lexislatura. É o caso, por exemplo, de Alfredo Suárez Canal, situado no último posto en Ourense, ou de Bieito Lobeira, en Pontevedra. No caso coruñés o peche pono Camilo Nogueira e en Lugo este posto corresponderalle a Antón Bao, actual tenente de alcalde na capital da provincia. De xeito parello ao peche das listas o BNG, que deben estar rexistradas definitivamente nas xuntas electorais o vindeiro luns, os nacionalistas traballan tamén no seu programa electoral que, en verbas de Jorquera, estará centrado en eixos como "máis soberanía, máis servizos públicos" e na vontade de "poñer Galiza a producir". Con estas liñas básicas, di o aspirante nacionalista, o Bloque concorrerá a uns comicios tras os que aspira non só a colaborar nunha "alternativa" de Goberno, senón a impulsar un "cambio profundo" que free "o desmantelamento dos servizos públicos" e a "degradación da democracia de das institucións", di.


Summary: Dará o paso se ten aval xurídico e sanitario.

O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, ratificou que o Goberno galego ten pendente a decisión sobre a posíbel retirada das máscara nos recreos dos centros educativos, un paso que en Madrid -segundo anunciou esta mesma xornada a presidenta, Isabel Díaz Ayuso- darase xa desde esta segunda feria, día 24. No caso galego, Rueda revelou que se realizará unha consulta, a través dos servizos xurídicos da Xunta, para determinar se retirar a máscara nos recreos é "viábel xuridicamente". "Se nos dixese que si, exporíase ao subcomité clínico, e se este o ve viábel, esta medida implantaríase en Galiza", sentenciou Rueda. O vicepresidente primeiro da Xunta confirmou que o Executivo galego deu luz verde, após o aval do comité clínico, a levantar o estado de emerxencia sanitaria decretado en marzo de 2020. Concretamente, a hostalaría que traballa polo día -cafetarías, bares e restaurantes- poderán abrir até as 1,30 horas as sextas feiras e sábados, media hora máis que actualmente. No caso de pubs e salas de concertos, o peche será ás 4,30 horas as sextas e sábados. Mentres, as discotecas e salas de festas, poderán estender o seu horario ata as 5 horas, fronte as 4 horas de tope que hai actualmente, se se acollen ao nivel de seguridade máis alto.


Summary: O vicepresidente primeiro da Xunta evitou pronunciarse sobre a posibilidade de que a presidencia do PP galego sexa ocupada por unha persoa distinta a quen ocupe a presidencia da Xunta.

O vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, pechou a porta a que haxa diferentes candidaturas para suceder o aínda presidente, Alberto Núñez Feixoo, e asegurou que "haberá acordo" dentro do Partido Popular (PP) galego para pechar esa sucesión. "Imos facelo ben e chegaremos a un acordo que daremos a coñecer", dixo o vicepresidente en declaracións aos medios en Vigo, antes de lembrar en que o propio Feixoo situou a activación do proceso de sucesión na Xunta no mes de abril, para que o novo presidente fose votado no Parlamento galego en maio. Preguntado pola posibilidade de que o novo presidente da Xunta non ocupe tamén a presidencia do PP galego, senón que sexa outra persoa, Rueda sinalou que "é o que estamos a falar agora mesmo, non o sei realmente", evitando así pronunciarse sobre unha opción que Diego Calvo abriu na terza feira nunha entrevista na TVG. Engadiu que "cada un terá as súas opinións" pero segundo el será posíbel alcanzar un pacto que facilite a sucesión. "Chegaremos a un acordo, iso seguro", proclamou. Agradece os "apoios" Sobre a súa posición vantaxosa como vicepresidente primeiro da Xunta para substituír a Feixoo no Goberno galego, limitouse a agradecer os "apoios" públicos e privados que recibiu. "Agradezo os apoios, algúns públicos e outros en privado. Agradézoos e pouco máis. Estamos a falar co presidente Feixoo e isto é un proceso que estamos a empezar. Pouco máis que achegar, agradezo os apoios públicos e privados, e pouco máis", insistiu. Finalmente, matizou que o agradecemento como tal non quere "dicir outra cousa" que que el é o presidente do PP en Pontevedra e membro do Goberno. "Cando chegue o momento, darei a miña opinión como a está dando todo o mundo", concluíu.


Summary: A cita cinéfila porriñesa sumará esta edición máis de 40 actividades.

O Festival de Cans, no Porriño, presentou a súa XIX edición e desvelou algunhas das novidades deste ano. O evento, que terá lugar do 17 ao 21 de maio, suma unha xornada de introdución previa ao Día das Letras e retoma os desfiles de chimpíns e os concertos gratuítos en lugares emblemáticos como o Torreiro de Cans. O director do festival, Alfonso Pato, sinalou onte na presentación "como pratos fortes" o coloquio na leira co cineasta Daniel Monzón, o concerto de Amparanoia e a apertura do certame, co primeiro capítulo da serie Rapa de Jorge Coira. Perto de 40 actividades Durante 4 días, terán lugar perto de 40 actividades, desde proxeccións até rutas, máis dunha vintena de concertos, exposicións ou coloquios. Recupera, ademais das proxeccións en casas, baixos e cubertos da aldea, que aumentan a súa capacidade, ou o Invernadoiro de Mucha e Juan do Peso, a Noite Lasal dos videoclips que volve á praza do Concello do Porriño. A sección 'Furacans' do Festival de Cans aumenta a presenza feminina Ademais das obras a concurso, o Festival de Cans estreará Sinais Furtivos, unha retrospectiva das curtas de Margarita Ledo, que participará na proxección, algunhas, e que este ano recollerá o Premio Pedigree. Acompañarana na noite das homenaxes, Federico Pérez e Javier Tolentino, ademais dos veciños Alfonso González e Marisol Troncoso. As longametraxes Malencolía, de Alfonso Zarauza, Valentina, de Chelo Loureiro, e Un Blues para Teherán, de Javier Tolentino, son outras das proxeccións que se realizarán fóra da sección oficial e que contarán coa presenza dos realizadores. No caso de Javier Tolentino, tamén se verá no xurado de Furacáns e presentando o work in progress do seu novo filme Mar Rojo. Xunto a el, presentarán propostas Rafa de los Arcos, Noelia Muíño, Samuel Lema, Olga Osorio e Miguel Ángel Delgado. Diálogos, coloquios e correspondencias O director portugués João Nicolau, o mallorquino Daniel Monzón e os galegos Ignacio Vilar ou Alfonso Zarauza pasarán este ano tamén por Cans xunto a actores como Chechu Salgado e Tamar Novas ou as actrices Melania Cruz e Mabel Rivera. Tamén o farán realizadores e integrantes dos equipos das curtametraxes que participan na sección oficial desta edición. Margarita Ledo Andión levará o Pedigree de Honra 2022 do Festival de Cans Nicolau será o protagonista do foco internacional que inclúe a proxección previa ao certame das súas tres longametraxes no Centro Cultural do Porriño: A rosa e a espada, John From e Technoboss.


Summary: O candidato á alcaldía, Rubén Cela, asegurou que a formación frentista "temos claro" que queren "unha cidade onde as persoas sexan o primeiro".

Na súa intervención nos almorzos de Forum Europa o candidato do BNG-AA á alcaldía de Compostela defendeu declarar a capital galega "concello libre de despexos". Neste senso, o nacionalista sinalou que a súa formación "temos claro o que queremosunha cidade máis humana, onde as persoas sexan o primeiro e se poidan escoitar os nenos e as nenas xogando na rúa". Entre as propostas defendidas por Cela debullou a aposta da organización frontista en eformular a actual política de vivenda, "que pasa por entendela como un dereito básico e non un privilexio, salientou. Desde esta perspectiva advogou pola defensa desde o goberno local dos subministros de servizos básicosmunicipais a persoas e familias en situación de vulnerabilidade con tarifas sociais ou sen custo, así como a revisión das ordenanzas fiscais para aplicar criterios de progresividade. Asemade, propuxo impulsar unha oferta de vivenda protexida en réxime de alugueiro para as familias con menos recursos.


Summary: ENTREVISTA. Bota a andar o festival de curtas Redondela en Curto que se prolongará ata o domingo pola noite. Deber, do vigués Ángel Manzano é a película galega das 16 seleccionadas. Porén, tamén hai unha sección dedicada integramente ao cinema galego. Falamos co director do certame, Fernando Carreira para que nos desvele algunhas claves desta cita cinematográfica

Bota a andar o festival cinematográfico Redondela en Curto. A cita prolongarase ata o domingo pola noite con multitude de seccións e sesións que farán desta vila costeira o paraíso dos amantes do cinema e, en concreto, das curtas. A obra galega entre as 16 seleccionadas é Deber, do vigués Ángel Manzano, aínda que os asistentes poderán ver máis creacións chegadas desde Galicia na sección Cine Galego. O director do certame, Fernando Carreira cóntanos os pormenores da ineludible cita cultural desta fin de semana ¿Como nace a idea do Redondela en Curto? Pois Redondela en Curto nace hai 11 anos de unha xuntanza o concelleiro de cultura de aquela, Eduardo Reguera. El tiña ganas de facelo e como eu estaba no mundillo do audiovisual falou comigo e así foi a primeira edición. Pero claro, nós non pensamos que iamos chegar ata aquí. Ides xa pola undécima edición, Redondela é unha cita indispensable no mundo das curtas? Si, sen dúbida. A nivel nacional xa é unha cita consolidada, un festival potente e para nós é todo un orgullo e unha ledicia. Por que calquera galego debería achegarse a esta edición? Ben, iso é fácil. Pois primeiro porque a nivel nacional vai haber curtas que só van poder ver neste certame. Segundo, porque as dezaseis películas seleccionadas son as mellores a nivel nacional. Terceiro porque é unha cita co cinema nacional pero tamén co cinema galego. "Un dos motivos polo que calquera debería vir ao Redondela en Curto é porque as dezaseis películas seleccionadas son as mellores a nivel nacional" Vin por aí que tedes un cartel case que de Goyas… Pois si, case case, porque un gran número das curtas seleccionadas competían nos Goyas deste 2015 e iso para nós tamén é un orgullo enorme. Iso si, hai máis drama porque non sei o motivo, pero as curtas cómicas son complicadas de atopar. Hai dúas novidades este ano, a de Cine Galego e a de Curtísimas… Si, o ano pasado xa experimentamos con estas ideas. Este ano chegou moito cinema galego, bastante máis que en pasadas edicións, na selección final de 16 irá unha, porque claro, chegáronnos máis de 700, pero outras poderanse ver nesa sección de Cine Galego. E dentro de Curtísimas hai curtas moi curiosas que, aínda que non entran a concurso porque se pasaban da duración, proxéctanse porque son moi interesantes "Este ano chegou moito cinema galego, na selección final de dezaseis só irá unha, pero as outras poderanse ver na sección de Cine Galego Unha das sesións chámase sesión golfa, o nome é provocativo… Si, non sei se porque o nome é provocativo pero é unha sección que se peta sempre. Aí é onde están as películas máis pintorescas e gamberras do festival. Esta sesión é todo un compromiso, se queres divertirte hai que ir si ou si. ¿Por qué decidistes facer tamén sesións nos bares? Porque é un xeito de incentivar o comercio na vila. De feito, este ano, a Asociación de Empresarios colabora con algúns agasallos que se distribuirán ente o público. É unha oportunidade para que moita xente que vén de fóra coñeza a vila e consuma nela. A sesión golfa é onde está as películas máis pintorescas do festival. Indispensable se queres divertirte O festival vai ser moi longo, oriéntanos un pouco, cales son as citas indispensables? A verdade é que eu non me perdería nada, as 16 películas son moi boas, e por iso as poñemos dúas veces, en pases diferentes para que, se alguén non pode ir a unha das sesións, vaia a outra. Escoitei que este ano vos subides ao carro dos selfies… Si, aproveitamos xa que está de moda, e tamén é unha maneira de incentivar ao público para que colabore a nivel fotográfico e espalle o nome do festival nas redes sociais. Para promovelo máis aínda, nesta cuestión haberá agasallos. "Subímonos ao carro dos selfies porque é unha maneira de incentivar o público a que colabore" Que opinión lle merece o cinema galego? Cada vez faise mellor. Das que nos chegaron a concurso eran todas boas. Ata agora chegábanos moito material de animación, este ano non temos ningún. Pero non hai dúbida de que o nivel do audiovisual galego sube cada ano. Está suficientemente promovido? Nunca é abondo. A nivel Galicia, calquera axuda é boa. Mesmo debería haber máis, especialmente para a xente que empeza de cero e tamén para a organización dos festivais, que, ao final, son un axente importante na promoción do sector. "En Galicia deberían promoverse máis as axudas para quen empeza de cero no audiovisual e tamén para os festivais" Que medidas tomaría para melloralo? O fundamental é a base, e a base son as escolas. En Galicia fan falta máis escolas de audiovisual para formar talento. Podería ser un sector estratéxico en Galicia? Claro que si, sen dúbida algunha. Grandes películas saíron de aquí e unha canteira importante de grandes autores. Os ingredientes témolos, falta facelo.


Summary: Este distintivo, cuxo outorgamento aparece recollido no Diario Oficial da Galiza (DOG) desta quinta feira, implica o bo facer respecto a protección medioambiental.

Os concellos de Moaña e Porto do Son xa poden presumir de contar cun galardón ás súas políticas de coidado do medio ambiente. O Diario Oficial da Galiza (DOG) vén de premiar a estes dous municipios coa 'bandeira verde' como recoñecemento ao esforzo na protección da paisaxe e o medio. É a primeira vez que a Xunta concede esta distinción e, para chegar á decisión, o xurado que estudaba as candidaturas tivo en conta a labor feita polos concellos en catro ámbitos. En concreto analizouse a protección da paisaxe, as liñas respecto ao cambio climático e a eficiencia enerxética, a xestión responsábel de residuos e aquelas accións feitas e previstas a prol da sensibilización e comunicación á veciñanza. No entanto, o premio non quedará só como unha anécdota senón que, segundo fontes do Goberno galego, vai contabilizar a prol de Porto do Son e Moaña cando procuren distintas subvencións relacionadas co patrimonio natural. O país é o primeiro en ter un galardón destas características, que se suman a esas bandeiras azuis que ondean nas praias cada verán. Por outra banda, o DOG deu a coñecer a saída a información pública dos procedementos de rexistro de frondosas autóctonas dez montes situados no interior galego. Tres dos espazos pertencen a Folgoso do Courel, outros tres a Navia de Suarna e o resto están nas localidades de Baleira, Samos, Rubiá e Vilariño de Conso.


Summary: En Pontevedra conmemorouse por primeira vez o Día da Galiza Mártir en territorio galego en 1977. Actos en Pontevedra, Poio, Lugo, Lourenzá ou A Coruña lembran nesta fin de semana ás vítimas da represión fascista que se iniciou en 1936.

Foi no exilio, na cidade de Bos Aires, onde a Irmandade Galega institúe o 17 de agosto como Día da Galiza Mártir. Sería só no 2006 cando o Parlamento, recén derrotado o goberno do PP, aprobe unha iniciativa que lle daría carta institucional á conmemoración. Daquela xa concellos como os de Pontevedra e Poio e, en especial, asociacións e entidades de recuperación da memoria histórica levaban anos espallando a herdanza das vítimas da represión en actos e conmemoracións que se celebran arredor da data. Recollemos varias das homenaxes que se celebrarán ao longo desta fin de semana. Pontevedra, a cidade de Bóveda Foi en Pontevedra, no cemiterio de San Amaro no que foi enterrado Alexandre Bóveda onde se realizou o primeiro acto público na terra do día da Galiza Mártir, xa no 1977. En Pontevedra viviu Alexandre Bóveda até os derradeiros días da súa vida e nesta cidade desenvolveu boa parte da súa vida política, organizativa, laboral e persoal. No monte da Caeira, no concello veciño de Poio, foi asasinado aquel 17 de agosto de 1936 que pasaría a ser Día da Galiza Mártir. En Pontevedra e Poio desenvólvense actos en homenaxe a Bóveda e, canda el, a todos e todas as represaliadas despois do golpe militar. Será a xornada na que se lle entregue tamén a Carme Blanco e Claudio Rodríguez Fer o premio á Recuperación da Memoria Histórica promovido pola Fundación Alexandre Bóveda no marco dun xantar colectivo que, como cada ano, terá lugar despois do acto institucional na Caeira que comezará ás 12 da mañá e contará coa intervención do Presidente da Fundación Castelao, Carlos Mella, a Presidenta da AMHM ( Asociación Memoria Histórica Marín ) e membro da Iniciativa Galega pola Memoria, Enriqueta Otero, a filla de Bóveda e Vicepresidenta da FAB, Amalia Bóveda e o alcalde de Poio, Luciano Sobral. Despois da misa e o acto no cemiterio de San Amaro, a xornada rematará coa acto político na Praza de Curros Enríquez no que intervirán Eva Villaverde e Luís Bará, concelleiro de Pontevedra e promotor da recuperación da memoria desde a Xunta no seu tempo de Director Xeral de Cultura. Homenaxe ás vítimas en Lourenzá En Lourenzá, descubrirase unha placa de homenaxe ás persoas represaliadas, despois da celebración dun acto de lembranza que terá lugar na Praza do Conde Santo, ás 13 horas o propio día 17 de agosto. Os actos están organizados polo BNG e a súa responsábel local, Ana Ermida defendeu a herdanza de "todas as persoas que deron o mellor das súas vidas, que foron perseguidas, sinaladas, estigmatizadas e, nalgún caso, asasinadas na defensa dos ideais antifascistas, que loitaron pola liberdade e pola xustiza". Fan pública a listaxe dos nomes das persoas que padeceron a represión fascista entre as que se atopan o guerrilleiro antifranquista Luís Trigo Chao, o Gardarríos, e a súa compañeira Antonia Díaz, abatidos o 24 de xullo de 1948, a corporación municipal destituída ou o propio Fernández del Riego, detido sen proceso xudicial e apartado do seu traballo como profesor universitario. Lembranza dos Mártires de San Pedro de Nós en Oleiros Desde hai 18 anos, a parroquia de Nós, Oleiros, acolle o acto organizado pola Asemblea Local do BNG xunto coa a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda, Asociación Sociocultural Vieiros, Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica ou Asociación Cultural Irmáns Suárez Picallo de Sada. O acto terá lugar na Praza da Liberdade, na casa do Pobo de Nós, unha edificación construída pola Asociación Veciñal "Os Rueiros" despois da ditadura, seguindo o legado de persoas como Xaquín Taboada, fusilado en 1937, quecomezara a erguer no 1932 unha casa que sería incautada no 1936. Isabel Risco, Mini e Mero, Bieito Lobeira, Valentín García Bóveda e máis descendentes de persoas que padeceron a represión participarán no acto que terá lugar a segunda feira 18 de agosto ás 20.30 do serán. A Represión de 5.000 persoas de Lugo Familiares de represaliados están convidados a participar no acto que a Vicepresidencia da Deputación de Lugo desenvolve a segunda feira e no que homenaxeará aos preto de e 5.000 lucenses represaliados polo franquismo na provincia. O acto terá lugar diante do Museo Provincial de Lugo e nel está prevista a intervención do escritor Xosé Miranda, o responsábel da área de Cultura da Deputación Mario Outeiro e Ernesto Vázquez-Rey, da Fundación Alexandre Bóveda. A Deputación de Lugo institucionalizou o pasado ano o Día da Galiza Mártir cun acto de recoñecemento ás vítimas. O obxectivo é "consolidar unha iniciativa que pretende honrar a todos os homes e mulleres que deron a súa vida ou padeceron o exilio por defenderen a liberdade, os valores democráticos e os dereitos nacionais de Galiza", sinalou Mario Outeiro. Ofrenda floral na Coruña O movemento asociativo continúa a ser fundamental na recuperación da memoria histórica galega e, neste sentido, tamén nos arredores deste 17 de agosto son varios os actos que conmemoran ás vítimas da represión por parte de asociacións e entidades cívicas. Entre elas, a Asociación Cultural Alexandre Bóveda organiza o sábado 16 de agosto un acto central de homenaxe a Alexandre Bóveda no paseo que leva o seu nome na zona de Catro Camiños e que terá lugar ás 12:horas. Haberá intervención institucional e ofrenda floral ao pé do monumento a Bóveda a cargo de Xosé M. Sánchez Rei, presidente da asociación.


Summary: Finiquitar o envío masivo de papeletas ás casas suporía aforrar 50 millóns de euros, afirma Ana Pontón, que lembra que o Bloque xa aplicou esta medida nos últimos procesos electorais.

Suprimir o mailing e garantir debates nos que teñan voz todas as forzas políticas que concorren por Galiza son as dúas propostas que esta segunda feira puxo sobre a mesa a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, en relación coas eleccións xerais do vindeiro 26 de xuño. Os nacionalistas entende que é posíbel aforrar cartos públicos na campaña electoral, propoñendo ás forzas estatais que dean o paso que o BNG deu hai varios comicios: suprimir o envío masivo de papeletas ás casas, máis coñecido como mailing. "É unha medida que nos permite aforrar 50 millóns de euros e, ao mesmo tempo, gañar en democracia", subliñou Ana Pontón, "un aforro real e inmediato de cartos públicos que só require que as forzas políticas estatais deixen de marear e pasen aos feitos". Lembrou que o Bloque xa aplicou esta medida nos últimos procesos electorais dos comicios europeos, municipais e estatais. "Manteremos o mesmo criterio o 26X", indicou. Neste sentido, anunciou que, "unha vez máis", o BNG vai facer unha campaña "austera", sen pedir financiamento á banca, de novo co esforzo e co traballo da militancia e dos e das simpatizantes. "Unha fortaleza da que estamos moi orgullosos e da que presumimos". Debate Pontón tamén anunciou que o BNG vai solicitar debates nos medios de comunicación públicos entre todas as forzas que concorren ás eleccións do 26X nas circunscricións de Galiza. "Queremos saber se ao señor Feijóo lle aburren e lle cansan os debates, como a Rajoy, ou se está disposto a dar a cara", indicou, ao tempo que dixo confiar en que a CRTVG "xogue o papel" que lle corresponde "e favoreza estes debates cun formato e un horario de máxima audiencia". A cidadanía "ten dereito a ver debater na televisión aos máximos responsables políticos, escoitar e valorar os proxectos de cada partido e decidir desde a liberdade e desde a información". A preguntas dos xornalistas, Pontón evitou valorar as divisións en relación a En Marea, que atribuíu ás dificultades de casar intereses cando as alianzas son con forzas políticas que teñen o seu centro de decisión en Madrid. "No BNG temos moi claro que é moi difícil que os intereses das forzas políticas de ámbito estatal coincidan cos intereses das forzas que defendemos unha alternativa nacionalista de futuro para este país".


Summary: Malia que os contaxios nas residencias de maiores están nun dos momentos baixos e continúa a campaña de vacinación, a Consellaría de Política Social informou hoxe do incremento de enfermas nas instalacións de Vimianzo. Onte comunicouse o pasamento de dúas usuarias do centro.

Neste momento hai 225 persoas relacionadas cos centros residenciais galegos infectadas polo coronavirus. É unha das cifras máis baixas dos últimos meses e o certo é que a Xunta comezou a campaña de vacinación polas mesmas infraestruturas, mais ningún espazo está libre de sufrir un novo surto da Covid-19. No balance desta terza feira da Consellaría de Política Social amósase que a residencia DomusVi de Vimianzo xa conta con 38 residentes e 9 traballadoras que deron positivo polo virus. Se ben é certo que o cómputo das persoas contaxiadas nestes espazos baixou en catro en un día, até quedar nas 113, hoxe incorporáronse novas enfermas ao listado de Vimianzo, quer entre o cadro de persoal, quer entre as usuarias. Dáse a circunstancia de que onte mesmo se daba a coñecer o falecemento de dúas persoas vinculadas con esta infraestrutura xestionada por DomusVi, unha empresa que non estivo exenta da polémica polo coidado aos maiores da Galiza desde que comezou a pandemia. De feito, neste momento na DomusVi de Vigo tamén hai unha pequena parte de persoas afectadas. En concreto, son cinco. Porén, despois de Vimianzo, en número de afectadas están a CRAPD Vigo II (12); a Saleta de San Cristovo de Cea (12); a Moledo de Vigo (11) e o xeriátrico de Vilaboa (8). Así mesmo, na residencia Monte Tecla da Guarda hai seis casos positivos. Tanto a San Bartolomeu de Xove como a Vila do Conde de Gondomar teñen catro contaxiadas mentres que o Hospital Asilo San Sebastián e San Lázaro de Ribadeo ten 4. Na San Antonio de Beariz e na Soremay de Pontevedra permanecen dous doentes, respectivamente. Por último informouse dun caso nos centros Nosa Señora das Virtudes de Pontedeume, Servisenior de Brión, San Salvador de Guntín e na residencia de Covelo. No que respecta aos cadros de persoal, hai 112 operarias e operarios infectados. Neste caso, o liderado é para a residencia de Vilaboa con 10 traballadoras en corentena, seguida da DomusVi de Vimianzo con 9. Na DomusVi Ribadumia, no centro Asilo de Vilalba e na Nosa Señora dos Miragres de Barbadás, Política Social sigue contabilizando 8 positivos.


Summary: A vaga de mobilizacións do agro galego ou o acoso sexual en espazos públicos son temas que debullamos neste nº160, no que entrevistamos o compositor de música culta Paulino Pereiro e dialogan 2 poetas cabo-verdianos. Xa na nosa loxa.

Máis un número do Sermos Galiza, o 160, recén saído do forno. ´Rebelión na granxa galega' titulamos o Tema da Semana. O agro galego emprendeu este verán, farto do insostíbel da súa situación e do desleixo de Xunta e Estado, unha vaga de mobilizacións que ameaza con se estender, con maior contundencia, ao mes de setembro. Falamos con gandeiros, sindicalistas e coñecedores do sector para ter as chaves que nos permitan entender como se chegou a este escenario e que camiño habería que tomar para saírmos del. 'Ter ou non ter grupo parlamentar no Congreso'. A Declaración de Conxo pon o acento na necesidade de Galiza estar representada cun grupo parlamentar soberano no Congreso, mentres que o I Encontro por unha Marea Galega elude o asunto nas súas conclusións. 'O acoso sexual na rúa, a violencia invisíbel non recoñecida'. É unha reportaxe a dupla páxina. Piropos, tocamentos, miradas… o acoso sexual en espazos públicos é unha das formas de violencia máis comúns que sofren as mulleres cada día e representa a forma de violencia sexual culturalmente máis normalizada. En 'Plan Ferrol: crónica dun fracaso' contamos como o Ministerio de Industria deixa sen investir 45,7 millóns de euros na reindustrialización da comarca de Ferrolterra. Unha reportaxe que completamos cunha entrevista a Cristóbal Dobarro, presidente da Confederación de Empresarios de Ferrolterra, Eume e Ortegal. "Ferrolterra é a única comarca do Estado que, após apresentar proxectos, ficou excluída dos empréstimos do Minetur". Novo Hospital de Vigo e música galega en Albania Poucas semanas despois da súa apertura, o novo hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo non deixa de acumular críticas e denuncias, que desembocarán nunha nova manifestación o próximo 3 de setembro. O centro sanitario emprende estes días o traslado de doentes desde os cinco hospitais públicos que ficarán pechados ou adelgazados após a operación. Tratamos a fondo este tema en 'A polémica marca a apertura do novo hospital de Vigo'. O compositor Paulino Pereiro (A Coruña, 1957) vén de triunfar en Durres, a segunda cidade en importancia de Albania, coa música de cámara galega. Fíxoo sen apoio ningún por parte da Consellaría de Cultura. Entrevistámolo neste #Sermos160; "A Xunta non ten o menor interese en presentar a música de cámara galega polo mundo adiante". Na sección Viaxes na Miña Terra percorremos a costa de Foz da man do colectivo Xea. En 'Dois cabo-verdianos dialogarem sobre linguagens e culturas' danse cita Arnaldo Carlos de Vasconcelos e Corsino António Fortes. A falla de medios humanos e materiais nos centros de atención a dependentes da Consellería de Traballo e Benestar na provincia da Coruña tamén é tratado neste número. Na sección de Internacional, debullamos a crise China e as súas repercusións. Na crítica de cinema, 'Notorious', de Hichtcock. "Lembro sobre todo o mítico bico apaixonado que dá con Cary Grant e que me deixou marcado para sempre, como a moitos/as, supoño. De feito foi por mor da estrita censura do código Hays, que impedía que un bico durara máis de tres segundos, polo que acabou pasando á historia", escrebe o crítico Andrés Castro E na crítica de libros, 'A galera de Xelmírez': "Os pobos colonizados adoitan ter unha relación peculiar coa novela histórica, unha relación que se basea frecuentemente na necesidade de impugnar un discurso historiográfico (o da metrópole) que acostuma ser unha parte máis da súa dominación. Neste sentido, a narrativa, como xénero literario. trata moitas veces de suplir os aspectos que caracterizan unha Historia contada cunha perspectiva allea", explica Mario Regueira. DK E na contra-capa, 'O derradeiro baile de guerra', sobre o último concerto de Das Kapital o vindeiro 4 de setembro. "Das Kapital detonou hai 5 anos contra o relato asumido e foi unha onda expansiva para derrumbar toda esperanza. "A esperanza é a desculpa dos negros covardes para non facer nada agora" aclaraba un graffitti no Detroit que ardía en disturbios rabiosos a finais dos 60. Revolta". E, ademais, as colaboracións e artigos de Xavier Queipo, Luz Darriba, a columna da AELG que desta quenda toca a Monolo Portas, os cadriños de Nachortas e Tokio, a semana en imaxes...


Summary: Critican as maneiras que ten a empresa e solicitan que se constitúa de novo a mesa de traballo no Ministerio.

Traballadoras e traballadores de Endesa nas Pontes, xunto á veciñanza da localidade, concentráronse ás portas da central térmica para protestar polo que cualifican de "situación de falta de información" que padecen estes días. Alberte Amado, desde o comité de empresa, explica a Sermos Galiza que comezaron a acción ás 7 horas da mañá desta quinta feira e teñen previsto rematar cara as 18 horas "para asistir á manifestación de Ferrol". A marcha que se realizou o pasado 16 de outubro cara Madrid e a posterior manifestación diante do Congreso polo de agora non tivo ningún resultado, segundo explican desde o comité. "A información que nos chega é toda a través dos medios de comunicación e non houbo ningún contacto coas forzas sindicais por parte do Ministerio". Desde o comité de empresa afirman que as poucas novas que lles chegan confirman que "é urxente que se se constitúa de novo unha mesa de traballo no Ministerio para facer un proceso dunha maneira regulada e ordenada, falando das probas e de minimizar o impacto medioambiental".