Summary: "Ningún español o entendería". Con esta frase desbotou Núñez Feijóo unha tarifa eléctrica propia para Galiza. Afirmaba, aliás, que a tarifa tiña que ser homoxénea dentro dun mesmo estado. Hai en Europa abondo exemplos que refutan as palabras do presidente da Xunta, de Alemaña a Reino Unido ou Suíza.

A proposta dunha tarifa eléctrica galega non gosta a Feijóo, embora Galiza exportar máis menos 40% da enerxía que transforma e apandar cos impactos negativos e os prexuízos do punto de vista social e ambiental da actividade (encoros, eólicos...). Malia isto, o presidente considera que o noso país non debe ter unha compensación (ou vantaxe) en forma de tarifa propia. E por que non? Pois, dixo, "porque ningún español o entendería". Núñez Feijóo completou o seu argumento aseverando que a tarifa eléctrica debía ser a mesma para todo o estado. Porén, isto non ten por que ser así. De feito, no estado español é así desde unha decisión de Franco en 1951, antes a tarifa mantiña diferentes prezos a nivel xeográfico. E, xa na actualidade, a realidade do estado español (unha tarifa única para todo o estado) non é a norma común. Polo menos en estados como o alemán, o suízo ou o Reino Unido, onde hai tarifas diferentes en función dos territorios, tal e como estudou o economista Aleixo Vilas. A tarifa única para todo o estado español foi algo que se impuco por orde de Franco, en 1951 Así, en Suíza hai uns 800 operadores e 700 empresas de subministro de electricidade, moitas delas públicas que pertencen a concellos. As tarifas neste país varían segundo territorios en base a unha serie de factores: desde a topografía da zona de abastecemento até a rede rexional de distribución. No Reino Unido hai 14 áreas de subministro de electricidade en distintos prezos. Non existe unha tarifa regulada para todo o estado británico, embora que si o estean as taxas de transporte e distribución. Hai 18 compañías comercializadoras ou subministradoras, 4 que operan na rede de transporte e 6 nas de distribución. E en Alemaña? Aquí hai unha tarifa básica ou de atención primaria regulada polo goberno. Mais as tarifas non son uniformes para todo o estado, dependendo dos custos de rede e singularidades produtivas de cada rexión. Tarifa única, con Franco A tarifa eléctrica única para todo o Estado foi imposta por Franco en 1951. Até entón a tarifa mantiña diferentes prezos a nivel xeográfico. O goberno franquista comeza a realizar as primeiras grandes obras (encoros, pantanos...) para incrementar a produción eléctrica. Nesta dinámica, "especializan" territorios para ser produtores de electricidade, como é o caso da Galiza. No ano 1961, Galiza chegou a exportar 76,6 por cento da electricidade producida. ILP paralizada No Parlamento galego leva parada desde hai un ano a iniciativa lexislativa popular (ILP) apresentada pola CIG. Avalada por 18.000 sinaturas e co apoio de máis de 50 concellos (entre eles, 6 das 7 principais cidades do país) e 3 deputacións, solicitaba unha tarifa eléctrica galega. O sindicato lembraba que o sector enerxético está regulado a nivel de estado e que se fixa unha tarifa única que inclúe toda unha serie de peaxes que teñen que ver co transporte e distribución desa enerxía. Peaxes que tamén se pagan na Galiza embora se xerar a enerxía no noso país (que exporta 40% do que producimos). En 2013, cando se aprobou a Lei de Enerxía, o goberno vasco asinou un acordo co PP que estabelece unha condición específica para Euskadi en relación coas redes de alta tensión que abarata a enerxía.


Summary: Nun comunicado de imprensa após a asemblea decorrida o 2 de xullo, Podemos cambiar Galiza critica con dureza a decisión adoptada polo Consello Cidadán Estatal da formación e o modelo de primarias proposto de cara á configuración das listas electorais ás Cortes españolas.

Neste senso, instan a dirección política de Madrid a rectificar e mesmo amosan a súa disposción a "abandonar en bloque o partido cando remate este proceso de primarias" se o núcelo da Complutense non muda o regulamento. "Pedímoslle ao Consello Cidadán Estatal que modifique o regulamento destas primarias para que se permita a cada rexión ou comunicade autónoma escoller ós seus propios candidatos e candidatas", sinalan. "Que o orden no que se coloquen os candidatos por cada circunscrición provincial veña dado polo resultado das primarias, non polo capricho de cada candidato", "que se pospoña" o proceso para dar tempo a aquelas persoas que o desexen a se presentar e que "os membros destacados e máis visíbeis se absteñan" de apoiar publicamente a ningunha das persoas candidatas. Podemos cambiar Galiza pronúnciase nestes termos após amosar a súa aposta na integración dunha "candidatura de unidade popular, deixando de lado as siglas". Porén, tamén advirte que abandonará a formación se a dirección de Madrid non recúa e muda o deseño das primarias proposto por Pablo Iglesias. Destarte, aseguran que adoptaron a decisión de, colectivamente, "non participar en ningunha candidatura indivisual", "facer campaña para que en ningún lugar do Reino de España se presenten listas alternativas", "absterse nas votacións" e mesmo "abandonar en bloque o partido" se esa mundanza non se producir. Unha "burla" que converte Podemos "nun partido máis do sistema" O sector crítico de Podemos en Galiza sinala que co modelo adoptado "os galegos non escolleremos ós representantes que irán polas circusncricións provinciais galegas, xa que isto queda a libre lección por parte de cada candidato ou candidata que saia elexido. Mai non só isto, tamén se gardan a potestade escoller en qué orden se colocan en cada circunscrición". "Négasenos a facultade de elexir por nós mesmos as persoas que nos representarán nas nosas circunscricións" Neste senso, coidan o regulamento "unha burla á cidadanía xa que nos nega a facultade de elexir por nós mesmos as persoas que nos representarán nas nosas circunscricións de orixe, podéndose dar o caso de que por unha provincia galega se presente unha persoa de Madrid ou calquera outra parte do estado". Así pois, "entendemos pois que con este proceso de primarias dase por rematado o proxecto de Podemos como instrumento de empoderamento popular para acabar transformarmándose nun partido máis do sistema", sentencian.


Summary: O golpista e rostro visíbel do 23F, o ex-tenente coronel da garda civil Antonio Tejero presentou unha denuncia na Fiscalía xeral do estado contra o presidente da Generalitat, Artur Mas, por "provocación, conspiración e proposición para la sedición". Alén disto, o golpista chama "pecadores" aos dirixentes de CIU

O golpista e rostro visíbel do 23F e ex-tenente coronel da garda civil Antonio Tejero presentou o 20 de novembro unha denuncia na Fiscalía xeral do estado contra o presidente da Generalitat, Artur Mas, por "provocación, conspiración e proposición para a sedición". O golpista cualifica de "pecadores" a dirixentes de CiU como Mas, Josep Antoni Duran Lleida e Jordi Pujol Tejero lamenta "o silencio permisivo dos poderes do estado" perante un escenario de axitación independentista en Catalunya e critica que "nin o Rei, nin o goberno, nin os tribunais nin o exército" tomaron medidas para poñer fin ao "contubernio formado por Arturo Mas e parte dos e das catalás", que terían sido, apunta, "enveleados" na súa etapa educativa. O golpista cualifica de "pecadores" os dirixentes de CiU como Mas, Josep Antoni Duran Lleida e Jordi Pujol, e afirma que "os que deben acabar con esa lacra" son El-Rei, o goberno, a xustiza e a cúpula militar "no que lle toca".


Summary: Denuncia da sobrecarga asistencial e a conxelación de complementos desde hai case unha década.

"Déixannos a dúas velas (candeas)", denunciaba o persoal dos Puntos de Atención Continuada (PACs) na vixilia reivindicativa que fixeron na noite desta segunda feira a terceira feira. Un colectivo que mantén unha folga desde principios de xaneiro e que ao longo destes meses organizou unha manchea de mobilizacións e protestos para denunciar a sobrecarga asistencial e a conxelación dos complementos por realizar festivos e gardas nocturnas desde o ano 2010. Este noite pasada, en PACs de toda Galiza os traballadores e traballadoras acenderon candeas e penduraron faixas e cartaces para denunciar a súa situación e a ausencia de vontade de interlocución por parte da Consellaría. Reivindican atención de calidade, coa dotación de persoal necesaria e co material acaído para ofrecer o servizo. "Anos queimados pola sobrecarga asistencial e a perda de dereitos laborais" anuncia o cartel da convocatoria. Nesa liña, en declaracións a Sermos Galiza, Elisa Ausín Rodríguez, médica e portavoz de PACs en Pé de Guerra na área de Vigo,afirma que as reivindicacións son tan básicas como o feito de esixir "que nos dean de comer cando facemos unha garda de 24 horas" ou que "non teñamos que recuperar as horas das baixas". Reclaman tamén que os complementos conxelados desde o ano 2010 se recoñezan e se abonen. Entre as peticións do colectivo tamén se manteñen a retirada dos obxectivos da derivación hospitalaria, equipos completos enfermaría-médica, revisión de plans funcionais, valoración de riscos e equipos de protección acorde ao traballo que desenvolven.


Summary: Dende a primavera de 2018 a Xunta deixou de borrar a información dos seus contratos menores á semana de publicala, pero polo camiño ficaron os datos dos de 2016 e 2017, que suman uns 1.800 millóns de euros

No ano 2015, cando os casos de presunta corrupción azoutaban especialmente as expectativas electorais do PP, que xa sufrira un duro devalo nas eleccións europeas do ano anterior, a Xunta lanzou o seu "plan de impulso democrático", un paquete de medidas co que, anunciara, pretendía atallar eventuais prácticas corruptas no seo da Administración galega. Entre as iniciativas figuraba a aprobación da nova lei de transparencia, que dende 2016 substituíu a primeira da historia da autonomía, que impulsara o Goberno de coalición de PSdeG e BNG unha década antes.Unha das novidades desta lei foi que a Xunta pasou a ter a obriga de difundir en internet, "polo menos trimestralmente", a información relativa aos contratos menores. Trátase das adquisicións de produtos e servizos máis habituais que, por teren un importe reducido, as administracións poden adxudicar directamente a quen consideren, sen organizar un concurso público nin pedir ofertas a distintos contratistas. Segundo a lei, a información que cómpre difundir é a do "obxecto, a duración, o importe" e "a identidade do adxudicatario", unha obriga de transparencia ratificada en termos semellantes pola nova lei estatal de contratos do sector público do ano 2017.Cando entrou en vigor a nova lei de transparencia a Xunta comezou a publicar os datos básicos dos seus contratos menores, pero ata a primavera de 2018 só os mantiña publicados durante unha semana e despois borrábaosDende a entrada en vigor da nova lei de transparencia a Xunta comezou a publicar datos básicos dos seus contratos menores na súa web de contratacións, pero cunha particularidade. Só facía público cada un dos contratos menores durante unha semana e despois, borrábaos, o que na práctica facía imposible recuperar publicamente a información sobre as empresas ou persoas encargadas das contratacións. Aínda que durante máis dun ano a Xunta alegou razóns técnicas para non manter publicados todos os contratos menores, dende a primavera de 2018 deixou de borralos e mellorou a presentación da información ao respecto. Pero polo camiño quedaron os datos dos exercicios previos. Así, entre 2016 e 2017 foi borrada a información de contratos menores por importe de case 1.800 millóns de euros. Previsiblemente, tamén haberá baleiros na información de 2018 cando sexa publicada, xa que os cambios de denominación e estrutura dalgunhas consellerías tras a última crise de goberno provocaron discontinuidades e paróns nas publicacións.Dende a primavera de 2018 a Xunta deixou de borrar os contratos menores á semana de publicalos, pero polo camiño ficou a información dos de 2016 -868 millóns- e 2017 -925 millóns-A mediados de febreiro deste 2019 o Goberno galego fixo públicos os datos estatísticos das súas contratacións correspondentes ao ano 2017, segundo marca a lexislación. Como no ano 2016, o primeiro atinxido pola nova normativa, o tipo de contratos que maior volume de orzamento público absorberon en 2017 foron precisamente os menores, con 925,6 millóns de euros -un 6% máis que no ano anterior. Mentres, o volume de contratación por procedemento aberto -os concursos públicos máis ordinarios, aos que pode concorrer calquera empresa- descendeu un 43%, de 808,85 millóns en 2016 a 459 millóns en 2017. O seguinte tipo de contratos que absorbeu máis recursos públicos nese ano foron derivados de acordos marco -197,31 millóns- e, a maior distancia, sitúanse os procedementos negociados -aos que a Administración convida a un número determinado de empresas-, con 88,5 millóns. Os contratos menores, moi abondosos na administración por seren obxecto de produtos e servizos habituais e de importes reducidos, foron máis de 156.000 durante 2017 na XuntaEstas cifras son o resultado dun aumento notable no número total de contratos menores. Estes, non obstante, adoitan ser moi abondosos de seu nas administracións por seren obxecto de produtos e servizos moi habituais -dende subministros básicos ata elementos de mobiliario ou todo tipo de labores profesionais de ata 15.000 euros, no caso dos servizos, e ata 40.000, se se trata de obras, segundo a nova lei de contratos-. En 2017 a Administración galega asinou máis de 156.000 destes contratos menores -en 2016 foran algo menos de 124.000-. Os segundos máis habituais foron os derivados de acordos marco -que establecen condicións para o fornecemento de determinados produtos e servizos durante un período de tempo- e os terceiros, os procedementos abertos.O PSdeG critica a "drástica redución" dos contratos por procedemento aberto e cre "contraditorio" que o PP incremente os menores na Xunta mentres "está permanentemente criticando o seu uso" nos concellosEstas cifras da contratación pública da Xunta foron obxecto de crítica por parte do PSdeG no Parlamento, cuxo voceiro en materia institucional, Juan Díaz Villoslada, cre relevante "alertar" da "drástica redución no número de contratos nos que a Xunta utiliza o procedemento aberto". Díaz Villoslada cre ademais relevante o elevado "uso dos contratos menores, que supoñen un 60% da licitación total rexistrada en 2017". Esta preponderancia e incremento dos contratos menores supón, a xuízo do deputado socialista, unha "contradición do Goberno galego". Non en van, lembra, o Executivo de Alberto Núñez Feijóo utilízaos recorrentemente mentres o PP "está permanentemente criticando o seu uso nas Administracións locais". Así o fixeron os populares nos últimos meses en concellos como Lugo, A Coruña ou Santiago. No caso compostelán, mesmo esixiron a constitución dunha comisión de investigación ao respecto, a cal foi rexeitada en pleno cos votos en contra de Compostela Aberta e BNG e a abstención do Grupo Socialista.


Summary: A represión franquista leva tempo sendo un dos eixes temáticos da narrativa de Xabier Quiroga. Desta volta e, tras cinco anos sen publicar nada, o autor olla a persecución da guerrilla ou o roubo de bebés como dúas das manifestacións máis terríbeis dese xeito de opresión. Xunto a elas traza unha trama de investigación sobre a verdadeira identidade dun descendente dunha familia fidalga. O resultado, baixo unha tona de xénero negro, lembra a novela decimonónica europea. Vidas que se cruzan para conformar a Historia que nos quixeron ocultar.

O baile dos estorniños é un libro moi longo e complexo na súa estrutura narrativa. Como foi o proceso de escrita? Antes de nada considero que a complexidade estivo na súa elaboración, non no resultado final, porque o lector ou lectora que se atreva cunha novela tan extensa nunca vai perder o fío da historia nin deixar de facer as descubertas que o leven cara ao desenlace. Pero si, dou fe de que o proceso de escrita foi arduo. Realmente partín dun plan previo moi ambicioso no que tiña que conxugar unha historia do pasado cunha investigación do presente sobre ese mesmo pasado. Así que de inicio planifiquei e escribín dúas novelas. Logo, como tiña previsto, fusioneinas. Pero foi nesa fusión onde me atranquei pois, ademais de resultar un número excesivo de páxinas, houbo que refacer moitos elementos que non cadraban no desenvolvemento conxunto da historia. E nese esforzo estiven a piques de deixar o proxecto e botar polo sumidoiro os catro anos que levaba empregados nel. Ao cabo, se saín do atranco foi grazas ao tempo libre do que dispuxen co confinamento. Izan o da saca, O cabo do mundo e O baile dos estorniños forman a triloxía da Ribeira Sacra pero seguramente non foron concibidos inicialmente como tal. Por que seguiu co mesmo espazo e con personaxes como o Reina? Atinas co de que non hai tal triloxía. Ou si? Realmente non cho sei. Se queremos chamarlle triloxía, a pesar de que non hai continuidade, podemos facelo. Cando menos volve o personaxe do Reina e faino implicado cunha investigación histórica na Ribeira Sacra. Estes elementos son comúns e poden meterse no mesmo paquete do meu interese no pasado próximo. E este interese polo tema dos guerrilleiros, polos bebés roubados do franquismo, ten forza e precisa un envoltorio situacional. Podería levalo onde fose, pero síntome ligado á miña infancia, onde nacín e vivín, a Ribeira Sacra. Non existe outro motivo. Os feitos minúsculos ou a xente sen excesiva relevancia son os que trazan a historia verdadeira dos pobos É unha historia ficticia baseada na realidade. Se a represión franquista era un tema que xa investigara en Era por setembro ou O cabo do mundo, seguramente para este libro centrou o traballo de documentación na persecución dos guerrilleiros... A vida dos guerrilleiros para min sempre representou algo máis que unha serie de figuras ocultadas adrede pola historia oficial. Pero hai tamén unha achega ao que de cativo non sabías e logo, xa maduriño, descobres porque remexes e non queda outra que irte decatando de que os feitos minúsculos ou a xente sen excesiva relevancia son os que trazan a historia verdadeira dos pobos, a que porta a súa esencia. Pero O baile dos estorniños trata de moito máis ca de guerrilleiros e represión, conta unha historia na que conflúen moitas vidas que a min me resultaron moi atractivas. En canto ao proceso de documentación, podería facer unha catalogación: a parte escrita e a oral. Na primeira aparecen os interesantísimos libros publicados sobre canto acontecía no período que vai desde 1935 até 1950, onde se sitúa a historia do pasado. Pero hai que proceder con cautela ou sentido crítico, sendo sempre conscientes de que debemos depurar a carga ideolóxica ou propagandística que nos xornais e publicacións aparece. Había que estar co réxime, xa fose por pura supervivencia ou por convencemento. E logo estaba a censura, sempre atenta a cada parágrafo. En canto á parte oral, trátase de localizar informantes desinhibidos, maiores ou moi maiores todos eles, que falen do que foi a súa vida. Neste caso á variante dos represores non podes acceder. E aí entra a ficción. A novela conta tamén a decadencia dunha familia fidalga galega ou as dinámicas do roubo de bebés como parte da represión franquista. Nese sentido, tanto a estrutura como o contido lembran a Otero Pedrayo ou a gran novela europea do XIX. Tivo dalgunha maneira presentes estes referentes? Si e non. Digamos que, a priori, máis ca imitar outros autores ou intentar unha grande novela estilo decimonónico, tiña a ambición de contar unha historia moi nosa, e mais de crear un cadro amplo dunha sociedade de contraste entre o pazo e o aldea. Para iso tiña un as gardado na manga: meu pai, sendo de aldea, traballou de novo alí, no pazo de Tor. Eu, nos adentros, sentía algo así como unha débeda con ese pasado familiar. Logo estaba o da ambición literaria e de que no plan inicial quería elaborar un fresco amplo e representativo dese tempo ruín, de que quería facer unha novela non grande, senón extensa. Precisaba ademais intentar unha novela que supuxese un reto e que, ao mesmo tempo, resultase atractiva, que atrapase a quen a collese para perder o seu tempo, que nesta época é un ben moi prezado. En canto aos outros temas que mencionas, todo vén de que a maldade sempre resultou moi suxestiva para a literatura. A quen non lle atrae saber a mecánica do roubo de bebés durante o franquismo? A quen non lle interesa saber como vivían e se organizaban ou as que pasaron os nosos fuxidos? Son moitas as preguntas. Pois O baile dos estorniños aproveita esa motivación para poñer, estilo novela negra, a investigar a varios personaxes. O Museo Pazo de Tor vén de ser distinguido por Tripadvisor. Serviu a historia real do pazo para crear esta novela? Serviu de moito e non serviu de nada. Antes houbera unhas cantas, pero tres foron as visitas que fixen a Tor mentres estaba no proceso de elaboración do texto en bruto. Nelas fun recollendo datos moi precisos e, incluso, accedín a espazos aos que os turistas e visitantes ao uso non poden entrar. Neste sentido teño que agradecer a boa disposición dos guías. Pero de canta documentación recollín alí e de canta lin, na realidade é pouca a que aproveitei para a obra literaria, pois era consciente de que non estaba a elaborar un libro de historia, senón de ficción. Así a todo cómpre dicir que logo, neste proceso creativo que o autor desenvolve para facer verosímil calquera feito con matiz real, a ficción nútrese sempre deses datos que tes anotado ou coñeces. "Todos nos procuramos ou procuramos darlle un sentido ao noso paso por enriba desta casca do mundo" Podería dicirse que todo o relato é unha indagación na verdadeira identidade de Ernesto Carrera Mato-Labandeira. O mesmo pasaba noutras novelas súas: Izan o da saca, en Atuado na braña, en Zapatillas rotas ou en O cabo do mundo -personaxes que buscan no seu pasado. Por que esta temática recorrente? Todos nos procuramos ou procuramos darlle un sentido ao noso paso por enriba desta casca do mundo. Pero, que acontece cando descubrimos que algo noso, ou ben achegado a nós como é o pasado próximo, está difuso ou amosa manchas ou lacras ou feitos que poden ser tremendos? Que nos descoloca, que nos perturba. A reacción podería ser pasar diso e mirar adiante, ou ben remexer até ter certeza da verdade verdadeira, non a que nos contaron. Esa temática recorrente que dis é a miña maneira de enfrontarse con un mesmo, é a dos meus personaxes, eses que, sen repetir historias nin feitos, se procuran e arriscan a caer nas súas propias contradicións. Tamén é o cibaco que porta o anzol que se lle tende ao lector. E en O baile dos estorniños a procura da identidade de Ernesto non é máis ca un mero pretexto para introducir ao lector nun segredo moito máis poderoso. A historia está contada por varios narradores e cada un leva a súa personalidade ao relato. Por que decidiu que fose o Reina -algo brután- quen conducise o relato moito máis ca o escritor, Suso Queiroa, ou o propio Ernesto? Verosimilitude e variedade. Se ti queres facer críbel ou verosímil a actuación dun personaxe debes dotalo de características propias. En canto á variedade, cantos máis personaxes poñas a actuar máis arduo se fai o traballo do autor. Pero, ao cabo, todo iso marca tamén o nivel da obra. Se nesta novela o escritor amosa unha forma de ser investigando, quen o suple, neste caso o Reina, non pode ser unha continuación del. O Reina é como é, un tanto vaicheboa, machista e con alma escudriñadora. Ese xeito tan seu e discutíbel xa aparecía nas outras dúas novelas da triloxía e, por verosimilitude, tampouco conviña cambialo. Ademais, a escolla do Reina como personaxe que investiga dá matices moito máis frescos e suxestivos ca o personaxe do escritor. Carlos, outro dos personaxes principais, é un valente e capaz republicano colaborador da guerrilla e un depredador de mulleres. Na novela, os "heroes" non o son tanto. Pola contra, os "antiheroes" coma Basilio Carrera teñen menos matices, contradicións… Foi algo consciente? Todo nunha novela é consciente. Pois na caracterización dos personaxes o mesmo. Pero logo está o desenvolvemento de cada un e o progreso das accións. Trátase do misterio de ir descubrindo o que a travesía da escrita che dá. Pero si, se levas con pulso firme o trazo de cada aspecto literario, o heroe clásico ou boíño non existe, o antiheroe ese do que falas debe amosarse monstruoso nalgún momento e o sedutor debe exercer e sufrir penalidades amorosas no intento de ser el mesmo. En fin, sendo consciente como autor de onde quería chegar, o trazo que te leva alí pode sufrir todo tipo de sacudidas e, polo tanto, é susceptíbel de matizacións. O bo é que será auditado por persoas lectoras moi escrupulosas. Nese sentido, a masculinidade tóxica que destilan varios personaxes aparece contrastada por varias personaxes femininas interesantes e bastantes veces moi conscientes do machismo. Hai, por suposto, ademais de tipos variados de personaxes, e non estereotipos, un contraste entre o masculino e o feminino, ademais dunha clara denuncia a propósito. A masculinidade en certas épocas foi algo máis ca tóxica neste noso país e eu estaría sendo moi inxusto co papel da muller se non amoso eses xeitos. Pero nesa denuncia por manifestación quero transmitir un poder especial, o de ter a valentía de trazar sempre o propio destino e o da súa familia. Por iso esas mulleres abusadas e sometidas, ou non, ao cabo serán as verdadeiras protagonistas e rebelaranse contra o estabelecido. A Coella, Mariluz e Eva son exemplos ben contundentes. Quen remate a lectura de O baile dos estorniños decatarase do que queda neste tema, que lonxe de ser degradante é enaltecedor e reivindicativo. Unha das pistas que segue a trama ten que ver con Castelao. Por que decidiu meter a Castelao na historia? De inicio a novela ía titularse Castelao ou a sombra que en min habita, o que indica por onde pretendía ir a historia. Pero Castelao no devir narrativo vai perdendo a súa importancia ante a magnitude dos feitos simples, ante "as cousas de cada día" que lle acontecen aos personaxes da novela. Se xa era un pretexto, ao final sobreponse e logra rescatarse o tema para a causa, pero sen que xa importe moito ou pouco. De aí a grandeza do minúsculo ante os grandes nomes que nos impuxo a historia que se pretende con maiúsculas. Dentro do retrato que fai da dereita hai tamén varios personaxes diferentes. O señor de Tor é un cacique pero non un falanxista violento coma Luciano. En diversos momentos da novela trata tamén as loitas de poder entre militares e falanxistas. Quixo facer un retrato non simplista da dereita da posguerra? Toda persoa ten as súas contradicións. E nesas actuacións dos personaxes, que como dixen ti pretendes o máis verosímiles, deben manifestarse. No caso que dis, os militares actuaban como o que eran, mando en praza, e os falanxistas como o que querían ser, brazo armado e executor dun poder que en moitos casos tomaban pola man. Entre eles houbo problemas, choques constantes, e se nos escritos da época están moi presentes, como non ían amosarse na novela?. Pero neste aspecto debo dicir que a novela resultante, a que finalmente saíu á venda, alixeirou moito esa información histórica para someterse á trama principal. Tanto Miguel Mullera como Basilio Carrera representan, en relación con iso, a sociedade afecta ao réxime: o fascismo, o españolismo… No fondo, a novela, como razoa Reina nalgún momento, é un retrato das relacións de poder e do seu uso e abuso polos "de arriba" contra unha sociedade de traballadores -labregos primeiro-. Definiríaa así? Creo que iso está en todo o que escribiu. Esa é unha opinión dun personaxe, e eu, como autor, nin por asomo me vou facer cargo do que eses seres ficticios opinan ou intentan razoar. Moito menos do Reina, que sempre tira a radical e rebelde, e como representante dos traballadores e de orixe marcadamente aldeá ten os seus prexuízos. Iso si, fascismo e españolismo por aquí camiñaron e camiñan sempre xuntos. As elites herdeiras do poder prefiren non remexer no pasado e descubrir e limpar os feitos, por duros que aqueles fosen, e prefiren seguir intentando silenciar, non deixar que se saiba o que os seus antepasados fixeron para estar gozando da súa posición A novela relaciona tamén o roubo de bebés co silencio por parte da prensa. O Reina fala nun momento dunha sociedade dominada por unhas elites trasnoitadas e uns pailáns encubridores. Hai algo de crítica á propia sociedade e o seu silencio aí? Certo, nese tema e noutros que se tocan na novela hai unha boa dose de crítica, pero para quen asimile que somos como somos e non como deberiamos ser. As elites herdeiras do poder prefiren non remexer no pasado e descubrir e limpar os feitos, por duros que aqueles fosen, e prefiren seguir intentando silenciar, non deixar que se saiba o que os seus antepasados fixeron para estar gozando da súa posición. E logo hai moito pailán sen principios, incluso disfrazado de culto ou con titulite conxénita, que segue o seu xogo e cala e mais dá por ben feito esa forma de actuar. Triste país, ás veces, mesmo cando se edulcora con festas gastronómicas ou prensa subvencionada. Na novela hai, como en varias das súas anteriores, varias pezas soltas que só acaban de soldar nun final ao que se chega tras 800 páxinas, polo que o lectorado pode cansar. Pensou moito nisto na escrita das sucesivas versións? Pensei. E xúroche que lle dei tantas voltas que, de atoado neles, case non saio. Pero as miñas lectoras, porque teño constatado que son maioría as mulleres, son esixentes, queren ir lendo e facendo traballar o maxín, e logo, ao rematar a novela, sentir que ocuparon o seu tempo nun libro que traza unha historia complexa e interesante. Niso poño o meu empeño e entrego moitas horas de traballo, tantas que me levou cinco anos acabala. Algo máis que queira comentar? Quizais desexar que a persoa atrevida, porque para poñerse cunha obra de case oitocentas páxinas hai que selo, chegue ao final. Logo, que valore criticamente. Porque considero que non podemos falar dunha obra, especialmente dunha novela, até que non chegamos á derradeira páxina.


Summary: O líder do PSdeG subliñou nunha visita este sábado a Vilalba que "compartimos a obriga de estreitar os lazos cos galegos e as galegas no exterior, mais neste momento hai outra prioridade".

O secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, visitou este sábado Vilaba. Nese contexto afirmou que "a primeira viaxe de Rueda debera ser a Bruxelas", para "defender os intereses dos galegos e galegas" afectados polo veto á pesca de arrastre. Formoso chama a impedir que Feixoo chegue a Moncloa para que non cambie "para mal, como fixo na Galiza" O líder socialista referiuse á viaxe do presidente da Xunta da Galiza a Iberoamérica e lembrou que o seu partido comparte "a obriga de calquera representante político galego de estreitar lazos cos galegos e galegas no exterior". Formoso entende que "hai outras prioridades" e afeoulle a Rueda que non seguira o exemplo do presidente de Andalucía e do propio Formoso cando se desprazou hai xa semanas até Estrasburgo para manter un encontro co comisario de Pesca, Sinkevicius. O socialista sinalou que el mesmo lle trasladou ao comisario o "malestar da pesca galega e a innecesariedade de aplicación" do Regulamento. Este veto, afirmou, "afecta a case o 30% da pesca galega, en portos como os de Vigo, A Coruña, Celeiro, Burela, Ribeira ou A Guarda" para protexer un medio natural que está "perfectamente preservado polos pescadores dende hai décadas". Sinalou así que a primeira viaxe dun presidente da Xunta debera ser á capital europea, para "pór en valor á Galiza diante das institucións comunitarias" e defender os seus intereses. González Formoso chama a facer "unha revolución tranquila no mundo rural" Día da Muller Rural O líder socialista fixo estas declaracións despois da visita á empresa Champivil, en Vilalba, coincidindo coa conmemoración do Día Internacional da Muller Rural. Salientou que esta empresa, "capitaneada por unha muller galega do rural", leva décadas "pondo en valor os produtos da terra, sabendo comercializalos, aportarlles valor engadido de coñecemento e tecnoloxía". Formoso avogou por "pór en valor" o traballo destas empresas e "fomentar a figura" das entidades galegas que traballan "creando valor e emprego no rural".


Summary: O nacionalismo galego está a vivir unha auténtica idade do xeo, unha nova e durísima glaciación que vai tardar en dar paso a esa ansiada primavera galega da conciencia colectiva nacionalista a pesar dos xestos e pontes para a galería, e que probablemente cando se produza estará protagonizada por novos xermolos, non precisamente os actores e actrices nin tampouco os formatos que lideraron esta escena perante os derradeiros trinta anos

A pasada semana o Vaticano inauguraba a súa propia primavera da reconciliación coa dignidade, a pesar das poucas purgas e a totémica estética púrpura e ouro, facendo fincapé nunha inaprazable escolla pola humildade e austeridade de dúas figuras tan simbólicas como San Francisco e San Ignacio de Loyola. Dada tan delicada conxuntura de perda da fe ligada a propia crise da institución, deixáronse de andrómenas. O nacionalismo galego está a vivir unha auténtica idade do xeo, unha nova e durísima glaciación que vai tardar en dar paso a esa ansiada primavera galega da conciencia colectiva nacionalista a pesar dos xestos e pontes para a galería Pola contra, o nacionalismo galego está a vivir unha auténtica idade do xeo, unha nova e durísima glaciación que vai tardar en dar paso a esa ansiada primavera galega da conciencia colectiva nacionalista a pesar dos xestos e pontes para a galería, e que probablemente cando se produza estará protagonizada por novos xermolos, non precisamente os actores e actrices nin tampouco os formatos que lideraron esta escena perante os derradeiros trinta anos. Nesta agardada primavera galega, sen dúbida, terán moito que dicir as novas concepcións e axentes socio políticos que nos novos tempos de incerteza e de fortes ventos de cambio foron quen de adaptarse e mudar, construíndo muíños de futuro no canto de levantar muros e valados de rabia e medo. Nesta agardada primavera galega, sen dúbida, terán moito que dicir as novas concepcións e axentes socio políticos que nos novos tempos de incerteza e de fortes ventos de cambio foron quen de adaptarse e mudar Con todo, coido que é un convencemento colectivo que o nacionalismo galego ten moito e próspero futuro, contrastado xa no feito mesmo de que foi quen de sobrevivir e chegar ata aquí a pesar da teima dos propios nacionalistas por reducilo a unha forza rara, excepcional e instalada na singularidade dun respaldo electoral minoritario e marxinal. Sen falar do infindo crebacabezas de siglas, modelos, frontes e discursos onde unha coma pode ser a diferenza infranqueable. Nun contexto como o actual no que a cidadanía xa descubriu a confianza e comprobou a eficacia dos movementos sociais, onde xa superada a indignación inicial agora están a exercer unha auténtica presión reformista a través das iniciativas lexislativas das plataformas de afectados no parlamento, semella que o discurso político ao uso, a incidencia das bondades do noso feito diferencial, o referendo de autodeterminación ou mesmo o aceno soberanista pouco ou nada lle importan a unha xente que precisando solucións urxentes e inmediatas para que non os boten da casa, tomáronas pola propia man rescindindo a exclusividade mediadora cunha clase política que por forte devaluación está cando menos abocada a evolucionar e renovarse, si ou si. Semella que o discurso político ao uso, a incidencia das bondades do noso feito diferencial, o referendo de autodeterminación ou mesmo o aceno soberanista pouco ou nada lle importan á xente Non facelo, non someterse a unha análise en profundidade, non facer desta premisa virtude en tempos de conclave, seguir coas inercias e mecánicas de sempre, ceibar toda a valía na impoluta e colexiada democracia asemblearia onde o militante ten a primeira e última palabra despois do implacable control das mesas de debate que regulan as comisións, e que cando menos desde Amio demostrouse que xa non é garante de nada agás dunha histórica escisión e a perda de espazo electoral, seguir na teima da idoneidade dun modelo de fronte coral e poliédrico artillado en torno a unha única, hexemónica e monolítica UPG, seguir co desmarque da esquerda da esquerda, a autodeterminación, independencia, co discurso cen anos luz por diante da sociedade a que se dirixe, non freará senón que incrementará aínda máis tanto o declive electoral como o perenne atraso desa tan prezada primavera nacionalista galega que todas e todos desexamos.


Summary: A Consellaría de Sanidade informa de 1.945 casos activos de Covid-19 na Galiza. Xa nos últimos días do curso lectivo seis aulas mantéñense fechadas.

Na Galiza hai neste intre 1.945 casos activos de Covid-19, segundo informou hoxe a Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade. Por áreas sanitarias hai 342 na da Coruña, 245 na de Lugo, 159 na de Ourense, 222 na de Pontevedra, 534 na área de Vigo, 335 na de Santiago e 108 na de Ferrol. Destas persoas, 13 atópanse en Coidados Intensivos, 71 en unidades de hospitalización e 1.861 no seu propio domicilio. Até o de agora, sinala o Sergas que hai un total de 122.954 persoas curadas, rexistrándose 2.426 falecementos. No que atinxe a loita contra a Covid-19 tamén informa que se practicaron 2.274.739 de PCR e até 2.000.543 de doses dalgún dos compostos de vacinación foron administradas. Hai 358 casos activos de Covid-19 vencellados a centros educativos, o que levou a fechar seis aulas, mais ningún centre está clausurado. Persoas de viaxe A Consellaría de Sanidade incide en que as persoas que cheguen o país nas vindeiras datas e procedan dalgún dos territorios con alta incidencia epidemiolóxica incluídos na listaxe publicada no DOGA terán que facilitar os seus datos de contacto ao Sergas, sexa pola páxina web ou no teléfono 881 00 20 21, Amais, aclara que a máscara segue a ser obrigatoria tanto en interior como en exterior, "poñendo especial énfase na súa utilización nos locais e establecementos comerciais e de hostalaría".


Summary: A plataforma cidadá presenta outra nova mobilización no Día das Letras en Compostela baixo o lema En galego día a día e acusa a Xunta de aplicar un "155 lingüístico" en Galicia.

"En galego día a día". Ese é o lema que a plataforma Queremos Galego escolleu este ano para a manifestación do 17 de maio en Compostela. A plataforma cidadá pretende reivindicar o "apoio social crecente á lingua galega" que "contrasta", segundo denuncia, coa actitude da Xunta, que en palabras do colectivo "mantén un 155 lingüístico de facto" no país. Queremos Galego reivindica o "apoio social crecente" á lingua galega fronte á actitude da Xunta e o seu "155 lingüístico" A plataforma cidadá, da que forman parte máis de 500 colectivos sociais, presentou este luns unha mobilización que sairá ese xoves 17 ás 12 horas da Alameda compostelá e percorrerá as rúas da cidade para reivindicar "o día a día das persoas que fan a lingua viva" pero para denunciar tamén que son a estas persoas "ás que se lles exixe un esforzo que non terían que facer se quixesen utilizar unha lingua plenamente normal". "Este día a día é o que consegue manter viva unha lingua que non só non conta con amparo institucional senón que recibe desamparo e agresividade sistemática", advirte o voceiro de Queremos Galego Marcos Maceira, que asegura que "en Galiza é o propio Goberno galego, co presidente Feixó á cabeza, quen actúa como un vulgar delegado do Goberno español, renegando das funcións que lle dá o Estatuto de Autonomía e da alta representación de Galiza que debería exercer". Como consecuencia, dixo, "o galego é o único idioma oficial do Estado que diminúe en falantes e carece de apoio do seu propio goberno". "Este día a día é o que consegue manter viva unha lingua que non só non conta con amparo institucional senón que recibe desamparo e agresividade sistemática" Para Maceira, "o 155 de Feixó anula as competencias e a capacidade da Xunta de actuar e lexislar a favor do galego". Referiuse a todos os artigos a prol da lingua propia no Estatuto, a Lei de Normalización Lingüística ou a acordos parlamentarios unánimes como o Plan Xeral de Normalización Lingüística que non se cumpren nin se impulsan."En Galiza nin se aplica nin se aproba ningunha lexislación a favor do galego mais si se aplican as máis de 500 disposicións legais que obrigan ao uso do español en diferentes ámbitos", lembra. "Existe unha sociedade que actúa día a día para repor e normalizar a lingua galega, a través de centos de colectivos e entidades e en ámbitos moi diversos", engadiu Maceira respecto dunhas asociacións que estarán representadas no acto final da manifestación do Día das Letras. A plataforma cidadá lembra que "é o pobo galego quen mantén a lingua viva, en solitario", fronte ao desleixo da Xunta "É o pobo galego quen mantén a lingua viva, en solitario, e quen exerce as obrigas da Xunta e coa mobilización diaria consegue avances. Grazas ao activismo social o galego conseguiu pequenas vitorias que dan mostra forza do pobo galego, mais tamén de todo o que falta por avanzar", insistiu Maceira, que citou como exemplos deses avances impulsados pola sociedade o feito de que as compañías de seguros comecen a cumprir a lei e ofertar pólizas en galego, que compañías de telefonía móbil rectificasen respecto da desaparición das opcións en galego, ou que transnacionais modificasen regulamentos internos que impedían o uso do galego. "Canto mellor estaría o galego se a administración actuase minimamente?", preguntouse. Ante esta situación, denuncia Maceira, a "única" resposta da Xunta "é a propaganda, como o anuncio dun novo plan, desta vez para a mocidade". Así, instou a Secretaría Xeral de Política Lingüísitica e ao presidente "a comezar por eliminar as prohibicións de uso do galego e a consideración como lingua extranxeira no ensino". Segundo anunciou Queremos Galego, ao longo dos próximos días e até a data da convocatoria desenvolveranse diversos actos nas comarcas galegas para informaren da convocatoria. Na web queremosgalego.gal indicaranse os horarios e prezos dos buses que se porán a disposición de todas as persoas que desexen acudir a Compostela a "impulsar a plena normalización da lingua galega".


Summary: A Consellaría de Sanidade prevé realizar probas a 400 cidadás que puideron ter relación coas enfermas de coronavirus.

O Sergas anuncia a realización de probas da Covid-19 a 400 persoas que puideron ter relación co surto escolar detectado no CEIP Plurilingüe Condesa de Fenosa do Barco de Valdeorras, que xa ten a 19 membros da comunidade educativa infectados. Ademais, o gromo ascende a 23 positivos na localidade, pois hai máis casos en menores de 15 anos que non asistían ao mesmo centro. As autoridades sanitarias destacan que o municipio conta, actualmente, con 42 casos activos de coronavirus, dos que precisamente 23 son en crianzas por debaixo dos 15 anos. Nun primeiro momento xa se realizou un "cribado de todo o colexio, alumnos e traballadores", que foron citados no punto Covid Auto do Hospital de Valdeorras. Ao mesmo foron chamadas as persoas que conviven coas alumnas enfermas. En total estímase que se chegará a comprobar o estado de saúde de 400 cidadás. Xa na quinta feira, o xerente da área sanitaria ourensá, Félix Rubial, explicaba que este brote tivo a súa orixe no transporte escolar e "está a afectar a un colectivo de nenos, fundamentalmente menores de 15 anos". A Consellaría de Educación engadiu que o foco implicoi o fechamento de cinco aulas do centro educativo. Precisamente, dados os gromos que están a sucederse debido á volta aos colexios, o Comité Clínico ordenou elevar O Barco e Foz a nivel medio-alto das restricións. No caso do CEIP O Cantel de Foz, os casos positivos aumentaron de 30 a 31 e seguen catro aulas fechadas debido á incidencia da Covid-19, concretaron fontes da Xunta. Estas novas dánse a coñecer pouco tempo despois de que se puxera en dúbida a nova política informativa do Goberno galego respecto aos casos nas escolas, pois acusouse á Xunta de "ocultar" os datos e esta defendeu que só os fará públicos unha vez á semana.


Summary: A Comisión de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente do Congreso aprobou a proposición non de lei que demanda a derrogación do cambio feito polo PP na Lei de Montes de 2015 para que se poidesen recalificar terreos calcinados

En xuño de 2015 o PP introducía no proceso de trámite da Lei de Montes no Senado un cambio que ía ser duramente criticado e cuestionado, o que fai referencia á superficie queimada nos incendios. "Causou un grande malestar a modificación realizada polo PP a última hora cambiando o contemplado na lexislación anterior. O PP introduciu o artigo 50.1, que abriu a posibilidade a que se permita a construción nunha superficie forestal queimada antes dos 30 anos cando "concorran razóns de interese público de primeira orde", afirma Alexandra Fernández, portavoz de En Marea. Para reverter isto, a coligazón galega presentou unha proposición non de lei que pide a derrogación dese cambio feito polo Partido Popular na Lei de Montes. A Comisión de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente aprobou esta cuarta feira, e cos únicos votos en contra dos populares, a iniciativa de En Marea. Alexandra Fernández lembrou que a lei do PP contou cun frontal rexeitamento non só da oposición parlamentar senón que foi moi cuestionada polos axentes forestais, as organizacións ecoloxistas e organizacións de montes galegas". Era unha norma, dixo, que engadiría inseguridade xurídica, abriría a porta á degradación de bens ambientais, sen esquecer que vulnera competencias autonómicas claras". Fernández subliñou que non existía demanda "nin política nin social para cambiar a Lei de Montes, unha lei que non supuxo unha mellora na xestión forestal integral, invade competencias co único propósito de recentralizar e resta responsabilidades aos axentes forestais para investigar delitos ecolóxicos".


Summary: Denuncian que a Consellaría de Educación desoe a súa petición de que se institúa un protocolo para asegurar acceso á atención educativa domiciliaria.

Hadrián ten 11 anos. É de Malpica e ten leucemia. A súa enfermidade impídelle ir a aulas coma calquera outra persoa. Eis a razón pola que súa nai, Nieves Villar, iniciou unha campaña que vai alén do seu propio fillo para reclamar o dereito das crianzas con doenzas crónicas a acceder a atención educativa domiciliaria. A batalla de Nieves comezou no mes de outubro através dunha recollida de sinaturas na plataforma change.org na que dirixía unha carta á Consellaría de Educación reclamando unha lei galega que regule o horario mínimo lectivo a crianzas doentes e na que se fixe un "mínimo de 12 horas e media semanais". Isto é, a metade das horas dunha persoa sá. Axiña se fixo con milleiros de asinantes, máis dun milleiro nas cinco primeiras horas, e perto de 27.500 no que vai de campaña. Entrementres, solicitou un encontro formal co conselleiro, Román Rodríguez, e contactou mesmo con Felipe de Borbón, xefe do Estado español, para lle trasladar a situación que atinxe non só o seu fillo, senón a tod@s @s nen@s de Galiza con enfermidades crónicas. Recibiu ofertas persoais para lle impartir aulas a Hadrián mais Nieves declinou todas argüíndo que hai familias "peor cá min e que precisan de maior atención médica e educativa para os seus fillos", segundo recolle a imprensa local. O conselleiro ausente Daquela, o propio conselleiro de Educación dirixiuse telefonicamente a Nieves Villar para lle transmitir tranquilidade e asegurarlle que se reuniría con ela e coa Confederación de ANPAS galegas. Un encontro axendado para esta segunda feira (9 de novembro) mais á que finalmente non asisitiu el e si dous altos cargos da Consellaría. O desplante de Román Rodríguez fixo quecer os ánimos. Nieves Villar advirte que se encadeará en San Caetano se o conselleiro non accede a manter unha reunión, como prometera "Eu aquí non veño polas horas do meu fillo, senón polas horas de todos os fillos enfermos ou que poden estalo", asegurou en comparecencia de imprensa Nieves Villar, en declaracións recollidas polo dixital Que pasa na costa. "Os nenos e nenas inmersos nun proceso de longa enfermidade, apartados da vida cotiá, non só dos centros educativos, nos que a vida medra separada deles, deben ter unha atención especial [...] temos que prepararlles un futuro, para cando rematen unha experiencia xa de por si tráxica", asegurou Fernando Laccaci, de Confederación ANPAS Galegas. "A administración ten que solucionar a vida futura deses nenos, o seu dereito á educación coma o resto, aínda que estean enfermos. Ademais, son problemáticas que hai que solucionar en canto xorden, porque estamos falando de cousas moi graves", acrecentou. Pola súa banda, Nieves Villar asegurou que a vindeira segunda feira encetará un encadeamento ás portas dos edificios da Xunta en San Caetano se o conselleiro non fixa unha nova reunión e a materializa.


Summary: Protestas ante as multas por utilizar o carril-bus

Varios colectivos de Vigo veñen de queixarse ante o concello polos obstáculos postos ao uso da bicicleta dentro do ámbito urbano. As denuncias parten da multa que a policía municipal impuxo a unha persoa que circulaba en bici polo carril-bus, o que foi castigado cunha "infracción grave". Nunha nota conxunta que firman, entre outros, Luita Verde, C.S. A Revolta, Verdegaia ou Bouzas-Móvete afírmase que "esta sanción é un abuso e un ataque ao uso da bicicleta na cidade, xa que neste concello non se promociona nin se facilita a súa utilización senón que se penaliza, aínda que esta sanción sexa poida ser debida a un exceso irracional de celo por parte dos axentes que a tramitaron ou a un desproporcionado afán recadatorio por parte do concello". Os colectivos asinantes tamén lembran que "outras urbes como A Coruña, París ou Granada, permiten a circulación das bicis polo carril-bus onde non existen infraestruturas segregadas. A bicicleta está ligada ao concepto de cidade máis humana onde a seguranza, a sociabilidade, a accesibilidade, a solidariedade e o benestar das persoas teñen prioridade sobre o fluxo de vehículos a motor". Tamén lle lembran ao alcalde, Abel Caballero do PSOE, que o uso público das bicicletas axuda á redución de gases moito máis que outras medidas "algo que debería ter en conta posto que foi até hai uns meses o presidente da Rede Española de Cidades polo Clima".


Summary: As e os traballadores de ambulancias acordaron en asembleas convocar 10 xornadas de folga, do 25 de febreiro ao 5 de marzo, na defensa do convenio galego para o sector

Os traballadores do transporte sanitario de Galiza acumulan xa 12 xornadas de folga, realizada de xeito intermitente ao longo destas semanas, na defensa do convenio colectivo. Mais veñen de decidir en asembleas unha modificación do calendario de protestas previsto, apostando por protagonizar unha folga continuada entre o 25 de febreiro e 5 de marzo, 10 xornadas continuadas. Con esta medida, os traballadores das ambulancias queren atinxir un compromiso da patronal para manter a vixencia do actual convenio colectivo até finais de 2014, mentres se negocia o novo marco normativo. Desde a Consellería de Sanidadexa emprazouse aos representantes sindicais (CIG, CCOO e UGT) a unha xuntanza esta segunda feira. Fontes sindicais sinalan que a oferta da patronal vai envolta nun ultimato aos e ás traballadoras: Ou aceptala ou ben pasarse a un convenio estatal, que implicaría unha redución do 25% a respeito das condicións do autonómico. "Aplicar o convenio estatal significa entre 300 e 400 euros menos ao mes para cada traballador e a supresión doutras melloras sociais" Regresión Dende a parte social, subliñou o responsábel do sector de Transportes da CIG, Xesús Pastoriza, a mediados de decembro, no inicio das mobilizacións, que o que se pretende é que a patronal asuma a vixencia do actual convenio até decembro de 2014, co obxectivo de negociar neste período o novo marco regulador, xa que a regresiva reforma laboral do PP limitou a ultraactividade a un ano. No caso do convenio galego (cuxo texto é do ano 2010) a vixencia rematará en xullo de 2013. Os traballadores entenden que as intencións do empresariado pasan por deixar desaparecer o convenio galego e aplicar o estatal, cunhas condicións salariais e laborais moi inferiores. "Aplicar o convenio estatal significa entre 300 e 400 euros menos ao mes para cada traballador e a supresión doutras melloras sociais". "O que estamos reclamando é que a mesa de negociación continúe, que se lle dea unha ultraactividade até o 31de decembro de 2014, de tal xeito que mentres se negocia un convenio novo o persoal teña a tranquilidade de que nestes dous anos non se lle van mudar as condicións de traballo", informou.


Summary: O CSD anuncia a inminente aprobación dos estatutos do campionato.

Tarde, moi tarde, con practicamente un ano de atraso, pero finalmente a Comisión Directiva do Consello Superior de Deportes (CSD) aprobará os estatutos da nova liga feminina profesional, a oito meses vista da súa consideración nominal como tal e a case ano e medio desde que comezase todo o procedemento para a súa creación, o 1 de decembro de 2020. A súa rúbrica sobre o papel, se nada o impide, terá lugar o vindeiro 14 de marzo. Así o afirmou o presidente do Consello Superior de Deportes (CSD), José Manuel Franco, que aproveitou o Día Internacional das Mulleres para pór en valor o "esforzo brutal" que sostén que fixeron desde o organismo que dirixe para "percorrer un camiño que representa un inicio, pois levarase a outros deportes". A partir dese momento, o seguinte paso deberá ser a inscrición da entidade no rexistro do Consello Superior de Deportes e a designación da persoa que ocupará a presidencia dunha liga que se estreará no verán de 2022 e na que as únicas opcións de representación galega caen exclusivamente sobre os ombreiros das xogadoras do Deportivo Abanca. Único equipo do país na Segunda División -coñecida comercialmente como Reto Iberdrola-, a día de hoxe ocupa a segunda posición a tres puntos de distancia do FC Levante Las Planas, líder da categoría. De folgas, pandemias e paus nas rodas A loita das mulleres futbolistas pola profesionalización conta con anos de traxectoria ás súas costas, mais foi a raíz do ano 2019 coa convocatoria dunha histórica folga no mes de novembro que paralizou por completo a actividade na máxima categoría cando subiu de nivel. Esixían a sinatura dun convenio colectivo, o primeiro no fútbol feminino no Estado español, que finalmente chegou en febreiro de 2020. A pandemia adiou todo o proceso durante varios meses, e non sería até decembro de 2020 cando comezasen os contactos entre Goberno, federación e clubs. Xa en xuño de 2021 a Comisión Directiva do CSD cualificaba como profesional a Primeira División, abrindo unha espita que se fechará o 14 de marzo. A FIFA altera as ligas rusa e ucraína Sen saír do fútbol, o Bureau do Consello da FIFA, máximo organismo reitor no mundo do deporte rei, determinou na xornada de onte unha serie de normas "transitorias" que alteran substancialmente o mundo do fútbol en Ucraína e Rusia. A primeira delas é que os equipos que conforman a Liga Premier de Rusia están obrigados a facilitar a saída dos xogadores e adestradores estranxeiros enrolados no devandito campionato, entre os que se inclúen estrelas do nivel do ex blaugrana Malcom, o seu compatriota Douglas dos Santos e o colombiano Wilmar Barrios. A data límite para que os interesados rescindan unilateralmente os seus contratos está fixada no día de mañá, e poderán ser inscritos por clubs de calquera outro campionato até o vindeiro 7 de abril. Con respecto á liga ucraína, a FIFA tomou unha medida aínda máis estrita "para protexer os clubs e os xogadores": "A menos que as partes asinantes explicitamente acorden o contrario, todos os contratos de traballo de adestradores e xogadores estranxeiros danse por rescindidos con efecto inmediato e até o 30 de xuño".


Summary: Quen fora o seu editor e amigo, Manuel Bragado, lembra para Sermos Galiza a impronta que deixou o escritor recentemente falecido Xabier P. Docampo (Rábade, 1946-A Coruña, 2018), voz imprescindíbel da literatura infantil e xuvenil.

O 21 de xuño de 2014, ao fío da homenaxe que AELG tributou a Xabier P. DoCampo, o seu compañeiro Agustín Fernández Paz rescatou estes dous textos autobiográficos do fillo de Raimundo de Granda, o muiñeiro de Castro, e Teresa DoCampo, a costureira que recitaba o Cántico espiritual. Confesións que identifican as raíces dun rapaz nacido nos anos difíciles da posguerra (1946) nunha vila chairega e descubriu a carón da lareira, cando o mundo aínda non estaba inzado de pantallas, a marabilla de escoitar historias de risa ou de medo, de crimes ou de aparecidos dos labios dos seus pais ou doutros veciños que frecuentaba a cociña da súa casa. Lembro que naquela fermosa chufada en Castro de Ribeiras de Lea Agustín identificou nas mañas do señor Raimundo e da señora Teresa, tan semellantes ás que Álvaro Cunqueiro puxo en boca do señor Elimas, a primeira fonte literaria do seu amigo Paco DoCampo: a do pracer de contar historias e o pracer escoitalas. Raimundo e Teresa deitaron en Xabier a experiencia literaria primeira, a de contar e a de ler, a fascinación polo valor e o eco da palabra. E abofé que DoCampo bebeu con moito proveito desa fonte primixenia, converténdose nun dos mellores contadores de historias que coñecemos, fosen reais ou imaxinadas, fosen orais ou escritas, xa que para el, como tantas veces expresou, contar era «o acto de amor máis sublime» que coñecía. Desa pulsión naceron algunhas das súas historias máis memorables como as recollidas en títulos como Cando petan na porta pola noite (Xerais 1994), libro polo que obtería o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil ou Un conto de tres noites (Xerais 2001) ou A decisión de Valerio (Xerais 2005). E contou sempre DoCampo dende a patria da lingua, o idioma no que asistiu a creación do mundo e no que descubriu o nome das cousas, ese galego da Chaira miniado despois en lingua literaria no seu medio cento de libros. Lingua que levou sempre nos beizos orgulloso, como na lapela prendida a insignia de ProLingua, a plataforma apartidaria da que foi celme e motor concibida en 2009 por el como «un valado para nos defender e para reivindicar o esencial», para traballar por un idioma «que non é de ninguén porque é de todos; non é de onte nin de hoxe, porque é de sempre». Unha lingua que para DoCampo nin sequera é patrimonio dos que a usan, xa que é un ben da humanidade enteira: «Patrimonio para preservar, coidar e estender no seu uso, e para entregar con xenerosidade e orgullo aos nosos fillos e aos nosos netos e que así se fagan responsábeis da cadea que tamén a eles haberá de transcender». [Podes ler a peza íntegra no número 302 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Que pode facer un pallaso nuns tempos tan tristes? Peter Punk estrea Peor imposible, un espectáculo de humor para deitar unha mirada aceda e clow sobre unha realidade cincenta.

Redondela acolle esta quinta feira a pre-estrea de Peor imposible, o cuarto espectáculo de Peter Punk, un pallaso que, con máis de 900 actuacións, converteuse nun dos nomes de referencia no humor galego con recoñecemento tamén máis alá das nosas fronteiras. Con mirada clown, Peter Punk analiza a nosa realidade de maneira contundente, porque o seu humor é tamén político. En Peor imposible non pasa por alto da dura situación que se atravesa, para, con acidez, asinar a crónica dun pallaso que chega a súa madurez artística nunha aposta polo compromiso tamén no humor. Detrás da personaxe de Peter Punk agóchase Isaac Rodríguez que consolida con este novo espectáculo a súa colaboración con Walter Velázquez, o recoñecido dramaturgo arxentino que vén de dirixir a última montaxe do Teatro Nacional Cervantes de Buenos Aires. Como divertido e emocionante, irreverente e comprometido preséntase a súa nova proposta que se presenta en pre-estrea en Redondela e terá a súa estrea internacional esta sexta feira no Festiclown Rivas-Vaciamadrid 2014. "Peor imposible" estará a seguir, o 1, 2 e 3 de xullo na Mostra de Teatro Cómico e Festivo de Cangas para logo iniciar unha xira por prazas e teatros galegos. Peter Punk Peor Imposible from Culturactiva on Vimeo.


Summary: A moción impulsada por 'Galiza pola República' tivo o apoio de Sada Maioría, BNG e Alternativa dos Veciños, absténdose o PSOE e votando en contra o PP.

Sada é o primeiro concello da Galiza que aproba unha moción solicitando que se cree unha comisión de investigación sobre o rei emérito español, Juan Carlos de Borbón, e que este devolva o diñeiro recibido de fondos públicos. Así o sinalan a Nós Diario desde a plataforma 'Galiza pola República', impulsora da moción debatida na sesión plenaria destas quinta feira en Sada e que saíu adiante co voto de Sada Maioría, BNG e Alternativa dos Veciños, as tres formacións que a presentaron. O PSOE abstívose e o PP votou en contra. Esta moción foi rexeitada no pleno do Concello da Coruña en agosto cos votos de PP e PSOE mais en Sada os socialistas optaron por se abster. Desde 'Galiza pola República', plataforma que agrupa diferentes organizacións políticas, sindicais e colectivos sociais, salientan a importancia deste paso e indican que abre as portas a presentar esta moción en máis concellos galegos. No texto da iniciativa aprobada na sesión plenaria "condénase a fuxida de Juan Carlos I" e ínstase ao Goberno español a que cree unha comisión de investigación "sobre os ingresos do rei emérito en concepto de comisións e outras actividades". Ademais, pídese ao Executivo estatal que retire o título de rei emérito a Ju7an Carlos I e que "inicie os procesos necesarios" para que se leve a cabo un "referendo" sobre a forma de Estado.


Summary: O paro rexistrado en Galicia descende en 3.608 persoas en marzo e sitúase en máis de 276.000 persoas, das que preto de 130.000 non teñen ningún tipo de cobertura, que só abrangue o 58,7% dos desempregados.

O paro rexistrado baixou en Galicia en 3.608 persoas no pasado mes de marzo, o que supón un descenso do 1,29% con respecto ao mes pasado e dun 5% e 14.724 desempregados menos se comparamos as cifras coas de hai un ano. En total, o país ten 276.463 parados inscritos, segundo os datos feitos públicos este mércores polos servizos públicos de Emprego, logo dunha baixada que a sitúa como a cuarta autonomía cun maior descenso relativo no último mes, aínda que é a décima con menor mellora en canto aos datos de hai doce meses. Galicia ten 276.463 parados inscritos, 3.608 menos que hai un mes No conxunto do Estado, o paro rexistrado baixou en 16.620 persoas en marzo (-0,35%), o que sitúa a cifra total en 4.795.866 desempregados, 239.377 menos que hai un ano, o que supón un descenso do 4,75%. Os datos fixeron xa que o Goberno central destacase que supoñen o mellor comportamento nun mes de marzo desde 2006. A baixada do número de parados rexistrados neste mes é o segundo que se produce desde 2009, logo de que o ano pasado baixase en case 5.000 persoas. En canto aos datos por provincias, o paro rexistrado descendeu en todos os territorios galegos. Na Coruña fíxoo en 1.274 persoas (-1,16%); en Lugo en 691 (-2,42%); en Ourense en 287 (-0,94%); e en Pontevedra 1.356 (-1,21%). Por sectores, o desemprego descendeu en todos eles, menos no colectivo sen emprego anterior, onde se aumentou en 269 persoas. Non obstante, o desemprego caeu en 260 persoas na agricultura, en 520 na industria, na construción en 1.602 e en servizos en 1.495. Máis do 95% dos contratos rexistrados en marzo foron temporais Pero entre os datos positivos agroman tamén cifras que evidencian que a crise segue aí. E pega moi duro. A cifra de número de beneficiarios con prestacións en Galicia sitúase en 151.586, dos que máis de 72.000 cobran prestación contributiva, máis de 66.000 subsidio e case 13.000 a renda activa de inserción. Xa que logo, hai preto de 129.000 desempregados (o 41,3%) no país que non teñen ningún tipo de prestación, situándose a taxa de cobertura en só o 58,7% e o risco de exclusión social cada vez máis acentuado. Máis de catro de cada dez parados non cobran nada. Catro de cada dez desempregados galegos non cobran prestación ningunha No conxunto do Estado, tamén case catro de cada dez desempregados non cobran axuda ningunha, pero o dato é algo mellor que en Galicia. Xa que logo, a cobertura total do sistema de protección por desemprego situouse no 60,33%, fronte ao 63,25% de hai un ano, o que supón un descenso da cobertura do 4,6%. Ademais, os gastos totais dos servizos públicos de emprego en prestacións ascenderon a case 2.300 millóns de euros no pasado febreiro, un 15,8% menos que no mesmo mes de 2013. En definitiva, son 2.750.074 as persoas que se beneficiaron destas prestacións. Por outra banda, e respecto á contratación, en marzo rexistráronse nas oficinas do antigo Inem en Galicia un total de 51.055 contratos, un 18% máis que hai un ano e un 12,15% máis que no mes anterior. No entanto, deses máis de 50.000 contratos rexistrados, tan só 4.775, o 4,2%, foron contratos fixos, polo que máis do 95% son temporais. A contratación no conxunto do Estado aumentou en máis dun 25%, sendo a contratación fixa o 9,3% do total. Galicia ten case 4.000 afiliados menos á Seguridade Social que hai un ano e segue unha tendencia contraria á do resto do Estado Galicia conta con 3.060 cotizantes máis á Seguridade Social, un aumento de tan só o 0,34% con respecto ao mes anterior. Ademais, o número medio de afiliados no país sitúase en 906.050 persoas, 3.980 menos que hai un ano, unha tendencia contraria á do resto do Estado, o que evidencia os problemas do mercado laboral galego, cunha forte contracción na poboación con idade de traballar que emigra por falta de futuro. No conxunto do Estado, a media de afiliados é de 83.984, o seu mellor dato desde 2007, e que sitúau o total de ocupados en 16.296.288.


Summary: Chaman a facer unha "fronte común" para frear os recortes orzamentarios impostos pola Xunta e chaman a Juan Casares a denunciar a situación e poñerse á cabeza destas protestas. Acúsano de incumprir acordos previos e o seu propio programa electoral. Os PAS inician un peche indefinido no edificio da Balconada.

O proxecto de Orzamentos para 2013 vai supor un recorte no financiamento das universidades galegas de case 22 millóns de euros e o conselleiro de Educación xa lles advertiu ás universidades que debian escoller entre recortarlles os salarios aos docentes ou manter as remuneracións, pero despedir profesorado. Os cálculos realizados pola CIG indican que o recorte salarial previsto do 5% non sería suficiente, e deixaria o desxauste orzamentario en nove millóns de euros, polo que segundo o sindicato "tal desaxuste poderíase traducir nuns 250 despedimentos de PAS e PDI así como de maiores recortes salariais". Tamén se alerta de que os recortes no financiamento suporán unha moi importante suba das taxas universitaria, uns ingresos que ademais non servirán para mellorar a calidade do ensino, senón que serán destinados directamente ao pagamento da débeda. Este mércores novamente representantes da comunidade universitaria denunciaron que a "non aposta" da Xunta "pola sociedade do coñecemento e pola I+D+I" vai provocar un gran prexuizo tanto a estudantes, coma a persoal docente e investigador, coma ao persoal de administración e servizos. Denunciaron neste senso que a politica da Xunta semella destinada a promover o desenvolvemento dun sistema universitario privado ao elevar os prezos de matricula dos centros públicos e rebaixar a súa calidade até os niveis da privada. Tamén se criticou "o desnorte" dalgunhas medidas apuntadas pola Xunta para reducir os custes, coma por exemplo a eliminación dos complementos autonómicos dos soldos do profesorados, "co que se prexudica aqueles docentes con mellor produtividade", sinalou a profesora Alba Nogueira. Dende 2010 a universidade xa prescindiu de máis de 600 traballadores Os representantes dos traballadores volveron alertar de que os recortes non financiamento poderían significar 115 despedimentos na USC, pero lembraron a este respecto que dende 2010 a universidade xa prescindiu de máis de 600 traballadores, entre a non renovación de contratos de investigación, xubilacións non cubertas ou a supresión de postos de profesorado asociado. Antonio Pérez Casas, do colectivo de PAS A Trabe, denunciou que o traballo desas 600 persoas tivo que ser asumido polo resto do cadro de persoal e que significou un esforzo extra para todos eles e tamén unha diminución da calidade do ensino e da investigación na USC. Engadiu que "todos estes esforzos económicos só serviron para financiar a Xunta de Galicia, e nin un só euro serviu para mellorar o servizo público ou para reducir a débeda". Acusan a Juan Casares de acatar o bloqueo orzamentario e de limitarse a negociar o lugar no que efectuar os recortes, en vez de denunciar a posición da Xunta e o incumprimento do plan de financiamento universitario por parte do Goberno galego Todos os colectivos que integran a comunidade universitaria da USC son moi críticos co reitor Juan Casares e cualifican a súa actitude como "irresponsable". Acúsano de acatar o bloqueo orzamentario e de limitarse a negociar o lugar no que efectuar os recortes, en vez de denunciar a posición da Xunta e o incumprimento do plan de financiamento universitario por parte do Goberno galego. Cren que estudantes, profesorado, investigadores e PAS deben traballar unidos na defensa da universidade pública e concienciar o conxunto da cidadania "de que esta é unha batalla que hai que dar agora". E animan o reitor a poñerse á cabeza desta reivindicación. "Podemos ter un conflito e mesmo problemas de tesoureria", di Pérez Casas, que engade: "benvidos sexan se con iso conseguimos salvar a universidade pública". Ao redor de 200 PAS veñen de comezar un peche indefinido no edificio da Balconada De momento os estudantes seguen pechados na Facultade de Historia e ao redor de 200 PAS veñen de comezar un peche indefinido no edificio da Balconada, que acolle algúns servizos administrativos da USC. O martes, cando está previsto que o Parlamento aprobe os Orzamentos, levarán a protesta até o Hórreo.


Summary: A xornalista Beatriz Pino naceu en Vigo en 1975 e encabeza a candidatura de Ciudadanos ao Congreso por Pontevedra. É licenciada en Xornalismo pola Universidade Carlos III de Madrid, e voltou a Galiza após traballar en Telemadrid e Antena 3. Coñece ben a organización e ideoloxía de Ciudadanos, xa que foi a responsábel de comunicación do partido na Galiza. Responde por correo electrónico o cuestionario formulado por Sermos Galiza.

Que se xoga o pobo galego nas vindeiras eleccións do 28A? O pobo galego xógase nas próximas eleccións avanzar cara a adiante, loitar contra un modelo de goberno que relegou ás necesidades "doutros" o futuro da nosa terra. Xógase ter unha Galiza forte e igual ao resto de territorios, dentro dunha España tamén forte en Europa. Que lectura fai da lexislatura anterior a respecto de Galiza? Non houbo lexislatura, só houbo nove meses de desesperación, de desgobernanza polo interese persoal do señor Sánchez, de ruptura da unidade e de desagravios para Galiza. Cales serían para vostede as tres principais problemáticas que afectan a Galiza? O emprego, o despoboamento, a falta de oportunidades no rural, a falta dun futuro para o noso sector pesqueiro, deostado durante anos, a falta dun futuro industrial para Galiza... son moitas as frontes que se deben abordar con unidade e perseveranza. Que deputada ou deputado sería referente para o seu labor no Congreso? En Ciudadanos somos un equipo, todos e cada un dos nosos deputados realizaron un labor encomiábel, duro en moitas ocasións, e sempre con orgullo. Nós somos de equipo, iso é o que nos dá a forza e o que nos diferencia dos outros partidos. Cal será a primeira iniciativa que defenderá no Congreso? Hai moitas frontes, como dicía, empezar por conseguir a igualdade real de oportunidades para todos os españois sería un bo comezo. Como ve as opcións de Ciudadanos na cita electoral? Sei que imos dar a nota e deixarnos a pel nesta campaña. Estamos aquí para quedar. O resultado final depende dos galegos, pero sabemos que nos levan na súa conciencia, sabémolo porque nós somos como eles.


Summary: As precipitacións dos últimos meses foron insuficientes e o verán será, previsibelmente, especialmente seco, "dentro dun ano que xa o é".

Restrinxir o baldeo e as regas Prealerta no Sil e o Limia, alerta no Cabe Facer un consumo responsábel Os concellos avanzan restricións "Nunca sobra auga" Persoal técnico de diferentes organismos, a Xunta e a Confederación Hidrográfica Miño-Sil reiteran a necesidade de moderar o consumo de auga, tanto desde o punto de vista individual como por parte das institucións públicas, ante a previsión que apuntan todos os modelos preditivos dun verán seco, e logo de que as precipitacións de maio e xuño resultasen "insuficientes" para rebaixar a tensión do sistema hídrico. As 'mesas' da seca, tanto da demarcación Galiza-Costa como a de Miño-Sil, manteñen os seus niveis de prealerta, con situacións mesmo máis preocupantes en determinadas zonas, como na bacía do río Cabe, un afluente do Sil que baña municipios como Monforte, O Incio, Pantón ou Sober. O caudal medio dos ríos na demarcación Galiza-Costa está 46% por baixo dos valores habituais A Oficina Técnica da Seca da Xunta confirmou, na súa última reunión, o pasado 8 de xuño, que se mantén a situación de prealerta na demarcación Galiza-Costa, onde o caudal medio dos ríos está 46% por baixo dos valores habituais e onde, no mes de maio, ficou a tendencia de valores de precipitación inferiores ás medias históricas. Con todo, o nivel de ocupación dos encoros mantense en porcentaxes arredor de 90% ou superiores. En declaracións a Europa Press, a directora de Augas da Galiza, Teresa Gutiérrez, sinalou que os problemas de escaseza de auga poden ter orixe en varios factores, alén dos climáticos, como as captacións, as infraestruturas de regulación, ou os sistemas de abastecemento de cada territorio. Por exemplo, non é o mesmo escenario o dun municipio que se fornece desde un encoro ao doutro que depende de pozos ou mananciais, que "non se recargan se non chove de forma abundante e sostida". Restrinxir o baldeo e as regas Así, Teresa Gutiérrez recoñeceu que "a situación é preocupante" porque "non se sabe se os caudais van recargar" e por iso "hai que xestionar, facer un uso moderado da auga". A respecto diso, apelou á responsabilidade individual e tamén dos concellos, moitos dos cales —algo máis dun centenar no país— están a tramitar ou teñen xa os seus plans de emerxencia ante a seca. Após lembrar medidas de aforro por parte dos municipios, como restrinxir o baldeo de rúas, as regas ou o caudal de fontes, subliñou que, no actual contexto de cambio climático, e con previsións que falan dun verán seco "dentro dun ano que xa está a ser seco", "hai que ser prudentes individual e colectivamente". Prealerta no Sil e o Limia, alerta no Cabe Na mesma liña, o presidente da Confederación Hidrográfica Miño-Sil, José Antonio Quiroga, recoñeceu que o actual panorama, de "ano pluviométrico anómalo", debe abordarse "sen dramatismo", pero "con certa preocupación responsábel". Chaman a facer un "uso responsábel da auga" na bacía do Miño-Sil ás portas do verán Nesta demarcación, os datos de precipitacións reflicten a metade dos valores do ano pasado e o nivel de ocupación dos encoros está case 20 puntos por baixo do de 2021 —en 54%, fronte a 70% do ano pasado—. Con todo, dixo que "a situación da bacía defínese como de normalidade en Miño Alto, Miño Medio e Medio Baixo, de prealerta no Sil e o Limia, e de alerta na bacía do Cabe". A choiva dos primeiros días de xuño foi "benvida" pero, matizou, "non supón unha gran achega ou solución para os recursos hídricos". Facer un consumo responsábel Os municipios galegos, especialmente os de territorios como A Limia, ven con preocupación a chegada do verán, ante as previsións que apuntan escasas choivas e, aínda que moitos aseguraron que xa se están tomando medidas de aforro e non se prevén restricións, outros concellos recoñecen que a época estival e o crecemento exponencial da poboación polos visitantes foráneos pode pór en risco un normal abastecemento. Desde a Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), o seu presidente, Alberto Varela, confirmou que este organismo está pendente de manter unha reunión coa Consellaría de Infraestruturas e Mobilidade para recibir información detallada da situación das demarcacións hidrográficas. A Fegamp insta a "facer un consumo responsábel" de auga Porén, sinalou que "se é necesario facer un chamamento conxunto á cidadanía" para facer un consumo moderado do recurso, "farase por responsabilidade". Aliás, Varela informou de que, a nivel interno, a Fegamp recibiu as "reflexións" de varios alcaldes que trasladaron a súa preocupación pola seca. Os concellos avanzan restricións Municipios como Sandiás ou Parada de Sil fixeron públicos bandos para apelar á responsabilidade dos veciños, e onde se prevén medidas como a prohibición de usar auga da traída para a rega doméstica ou lavada de vehículos. No caso de Parada de Sil, o municipio abastécese de mananciais cun sistema de depósitos, pero hai zonas que preocupan, como o núcleo de Parada, onde o consumo de auga dispárase no verán polo uso hostaleiro e turístico, segundo explicou o tenente de alcalde, Francisco Magide. Tamén prevé "un problema grave de subministración" o alcalde de Vilar de Barrio, Manuel Conde, que explicou que os núcleos máis próximos ao Arnoia terán menos problemas, a pesar de que o caudal do río "está a menos da metade do que tiña outros anos". Con todo, aldeas da Limia teñen unha "situación preocupante" porque "os acuíferos están baixo mínimos". "No meu concello imos ter que facer restricións. O cambio climático é algo real, non sae só na tele", constatou. "Nunca sobra auga" Pola súa parte, a vogal de Augas e Ríos da asociación ecoloxista Adega, Ana Fernández, fixo fincapé na necesidade de manter en bo estado o ecosistema fluvial e recalcou a importancia de crear conciencia de que "nunca sobra a auga, nin sequera en época de normalidade". Desde Adega chaman a adoptar decisións buscando "as causas fundamentais da seca" e non só "en función da emerxencia" Segundo sinalou, a planificación hidrolóxica debe ser compatíbel coa preservación dos ecosistemas e deben adoptarse decisións buscando "as causas fundamentais" da seca, e non só en función da "emerxencia" de períodos determinados. Respecto diso, ademais da xestión responsable do recurso, subliñou a importancia de ter en conta outros factores, como os usos do solo. Así, apuntou que a Galiza ten un consumo medio de auga superior a outros territorios a nivel xeral, e conta con certos tipos de industria intensiva en consumo de auga. Como exemplo, referiuse á planta de Ence ou á futura planta de fibras téxtiles de Altri, "unha industria moi contaminante e esixente de auga e de eucaliptos".


Summary: A asociación asegura que a televisión pública galega interrompeu unha reportaxe cunha compañeira por levar unha camisola de 'Defende a Galega'.

A Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza, Adega, denuncia a través das redes sociais a "censura en directo" por parte da TVG "dunha reportaxe sobre compostaxe ao decatarse de que a nosa compañeira levaba unha sudadeira co lema #DefendeAGalega". A TVG censura en directo unha reportaxe de ADEGA sobre compostaxe ao decatarse de que a nosa compañeira levaba unha sudadeira co lema #DefendeAGalega. Pola liberdade de expresión na televisión pública e en todos os medios de comunicación. ADEGA #DefendeAGalega! pic.twitter.com/5IqcJnfdWU— ADEGA (@ADEGAgz) 12 de abril de 2019 A denuncia de Adega chega en plena polémica pola censura a María Xosé Silvar, Ses, neste medio público e a raíz de que levase unha camisola co mesmo lema: #DefendeAGalega. A través dun burofax, escrito en español, remitido por un bufete de avogados privado, a CRTVG, que conta con asesoría xurídica de seu, dirixiuse a Sermos Galiza para exixirlle unha rectificación na entrevista realizada a Ses mais non desmente a existencia dunha orde interna de non emitir contidos relacionados coa artista que estaban xa programados. A TVG prohibe ao persoal, aínda que non saian en pantalla, levar camisolas contra a censura ou manipulación. Recentemente o departamento de Recursos Humanos reenviou ao persoal unha circular sobre normas, comportamento e presenza das profesionais do ente público. Nela indícase que aínda que o xornalista estea fóra de cámara, debe absterse de levar unha indumentaria reivindicativa.


Summary: O Ministerio de Sanidade confirmou á Xunta da Galiza o envío de 30.000 doses de AstraZeneca a finais desta semana.

A ministra española de Sanidade, Carolina Darias, trasladou ao seu homólogo na Xunta, Julio García Comesaña, o envío de perto de 30.000 doses da vacina de AstraZeneca á Galiza a finais desta semana. Así llo trasladou no marco da reunión do Consello Interterritorial do Sistema de Saúde, tras o que Sanidade destacou que este novo envío permitirá avanzar no proceso de vacinación e acelerar o ritmo á hora de administrar as doses. En suma, a Galiza ten administradas un total de 233.316 doses, das que 184.620 son do laboratorio de Pfizer, 6.367 de Moderna e 42.329 de AstraZeneca. Tres novos falecementos Esta cuarta feira, 3 de marzo, as autoridades sanitarias informaron de tres novos falecementos na Galiza a causa da Covid-19, co que se eleva o total de vítimas da pandemia no país a 2.259 casos. Dous deles rexistráronse na terza: dous homes de 80 e 79 anos que se atopaban ingresados, respectivamente, no Hospital do Salnés e no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago. O terceiro falecido foi un home de 91 anos que tamén se atopaba ingresado no CHUS compostelán. Os tres presentaban patoloxías previas, engaden desde Sanidade


Summary: A portavoz nacionalista no Parlamento critica a Feijóo

A portavoz do G.P do BNG, Ana Pontón, cualificou hoxe de "golpe de estado" contra os dereitos sociais e contra o autogoberno o recorte de 10.000 millóns de euros en Sanidade e Educación anunciado polo goberno do Estado e emprazou a Feijóo a que aclare cal vai ser a súa posición perante este "atentado".Pontón, en declaracións aos medios, lamentou o "silencio cómplice" do presidente da Xunta e agoirou que máis unha vez vaia preferir ser fiel ao Partido Popular e á súa "política agresiva" de recortes en vez de defender a Galiza e os seus cidadáns.


Summary: Con motivo do Saint Patrick's Day a equipa compostelá de Suévia convidou á viguesa e á ourensá a un encontro no campo do Praíña en Pontevea, Teo. Vídeo no interior.

O Triangular de fútbol gaélico entre o Suévia (Compostela), Faíscas (Vigo) e Afiadores (Ourense) foi, ao final, un amigábel entre o Suévia e un combindo das dúas equipas convidadas após varias baixas de última hora. O encontro tivo lugar no campo do Praiña en Pontevea, Teo, baixo un ceo que ameazou choiva ao longo de todo o partido mais que deixou xogar en condicións. Con algo máis de corenta minutos de atraso, o comezo estaba previsto para as 18 horas, o partido serviu para iniciar neste deporte a Afiadores. @s de Ourense tiveros a súa estrea no campo cunha boa actuación xunto a xogador@s do Faíscas mais non foron quen de achegarse no marcador ao Suévia. O resultado final, 34-8, foi o de menos, o importante foi dar a coñecer este deporte que gaña cada vez máis seareir@s. A festa continuou na Gentalha do Pichel, en Compostela, cun concerto do grupo Carricovand e posterior foliada.


Summary: Todas as áreas sanitarias galegas sumaron onte casos de coronavirus, até chegar, en conxunto, aos 2.452 casos activos, segundo os últimos datos comunicados polo Sergas. Son 146 máis que na xornada previa. Computando as 67 altas epidemiolóxicas rexistradas nas últimas 24 horas, os novos casos ascenden a 213.

En concreto, a área sanitaria de Compostela é a que sofre un maior aumento de casos, ao pasar de 212 a 274, segundo a actualización do Servizo Galego de Saúde. A área da Coruña e Cee ten 1.236 casos, a de Lugo 321 –17 máis que na xornada previa–, a área sanitaria de Ourense chega aos 212 –tiña 203 un día antes– e a de Pontevedra ascende 21 casos, até os 141, mentres que a área de Ferrol sitúase nos 113 casos, sete máis que no día anterior. A Consellaría de Sanidade confirma tamén un aumento das persoas hospitalizadas polo virus, que ascenden xa a 83, das que 13 están en unidades de coidados intensivos e o resto, en planta. Dos casos máis graves, seis están hospitalizados na Coruña, outros tres na área sanitaria de Verín, Ourense e Valdeorras, dous no complexo hospitalario universitario de Lugo e dous máis na área sanitaria de Pontevedra e o Salnés. En Monforte, nove novos positivos elevan até 72 o número de persoas contaxiadas no foco rexistrado nos últimos días, segundo informa Sanidade, que expón que na xornada do pasado domingo realizou un total de 102 probas, que destaparon os novos positivos. Tamén confirma que existen cinco persoas máis con PCR positiva que están vinculadas a este gromo. En Lugo, o número de contaxios vinculados a un local de copas sumaba onte dous novos contaxios, até chegar ás 15 persoas afectadas, ao tempo que seguen a facerse probas. A Consellaría de Sanidade ten contabilizado, ademais, un foco familiar en Santa Comba que acada 22 casos positivos, segundo as cifras actualizadas de onte. O aumento sostido de casos levou onte a representantes de distintas Administracións locais a formular propostas para o control do coronavirus. Así, durante o encontro desenvolvido con concellos da área sanitaria da Coruña propúxose a posibilidade de acoutar o horario de praias até as doce da noite, medida que, segundo os concellos, debería ser publicada no Diario Oficial da Galiza. Neste contexto, e ante a inminencia do inicio do curso, concellos como o de Culleredo tamén amosaron a súa disposición a ceder espazos municipais á Consellaría de Educación, para facilitar o desdobramento de aulas, unha medida que permitiría reducir o número de persoas por aula. Segundo considerou o alcalde cullerdense, José Ramón Rioboo, é necesario "explorar todas as vías posíbeis para que a actividade docente se desenvolva nas mellores condicións de seguridade e propiciar a redución da ratio na aula". No mesmo sentido, a alcaldesa de Salceda ofreceu onte á Xunta os edificios municipais do antigo centro de saúde e da antiga escola unitaria da Revolta para a diminución do alumnado por aula en dous centros de ensino que, segundo apuntou, acollerán 800 menores en setembro. Mantéñense as restricións na área da Coruña A Xunta resolveu onte manter sen cambios as restricións que se están a aplicar desde o pasado día 8 nos nove concellos da comarca coruñesa polo aumento de positivos detectado, e que continúa en ascenso. Onte, o Sergas notificaba para esta área sanitaria 1.236 casos activos, 29 máis que na xornada previa. Esta é tamén a área sanitaria con maior número de persoas na UCI, 6, e outras 49 están en unidades convencionais de varios hospitais da cidade da Coruña. Ademais da redución de horarios na hostalaría e de capacidade, tanto nos estabelecementos como en reunións privadas, a Xunta está a desenvolver na Coruña unha campaña de cribado entre a mocidade, na que pretende realizar 62.000 PCR, e somete a probas a colectivos profesionais vulnerábeis da comarca.


Neste nadal, que fai o número seis dos recortes, dos ataques sen cuartel aos dereitos sociais e as liberdades nacionais, presenta o PP unha contrarreforma electoral para tentar gañar nos despachos do Hórreo (cada vez máis cuartel e menos Parlamento) o que está a piques de perder nas rúas: os escanos suficientes para seguir a destruír as vidas e esperanzas da xente traballadora deste país. Presenta o PP unha contrarreforma electoral para tentar gañar nos despachos do Hórreo (cada vez máis cuartel e menos Parlamento) o que está a piques de perder nas rúas Esta contrarreforma electoral supón unha declaración de intencións acerca de que tipo de democracia necesitan os intereses de clase da burguesía española: unha democracia limitada e oligárquica. A sucesión de recortes e paus sobre a cidadanía traballadora require coutar os mecanismos que conforman a expresión da soberanía popular, para deixala inane, sen capacidade de transformación social. De aí, esta lei electoral contra a democracia. Ese programa de contrarreforma social que practica o PP –sostido nunha intelixencia práctica coas burguesías vasca e catalá, acordo tan preñado de tensións identitarias, como firme na vontade de botar terra sobre o Estado Social e Democrático de Dereito-, esixe sistemas electorais regresivos, que deformen e dificulten a representación parlamentar da soberanía popular. A prevención histórica da burguesía respecto o sufraxio universal exprésase neste intre na adopción de réximes electorais maioritarios A ousada análise crítica do profesor Canfora, na súa Historia dunha ideoloxía: a democracia semella tan lúcida como acertada para destripar o sentido histórico das leis electorais na Europa da segunda postguerra mundial: a prevención histórica da burguesía respecto o sufraxio universal exprésase neste intre na adopción de réximes electorais maioritarios, na pretensión de destruír ás capacidades de influencia das organizacións e ideoloxías emancipadoras. Un réxime furado polo caruncho da corrupción e dos intereses privados quere protexerse cun verniz electoral que evite posibles intrusións fatais. Esta contrarreforma obedece a un interese mediato e inmediato: dunha banda axudar a manter no goberno ao Feijóo e doutra contribuír a alimentar un bipartidismo que é a expresión política de salvagarda deste réxime restauracionista esmorecente, respectivamente. Esa podremia bipartidista descóbrese por exemplo na instrución da Pokémon. Menos deputados e deputadas aumentarán as xa moi importantes distorsións que a actual lei causa tanto na igualdade do voto como na proporcionalidade do sistema electoral. Menos deputados e deputadas aumentarán as xa moi importantes distorsións que a actual lei causa tanto na igualdade do voto como na proporcionalidade do sistema electoral Na actualidade só 35 escanos dos 71 adxudícanse por criterios poboacionais, só un 46% do Parlamento, menos da metade; o resto é cativo da asignación fixa territorial, onde as provincias de Lugo e Ourense están sobreprimadas, o que leva a que o voto dunha persoa na Coruña ou Pontevedra valla apenas a metade que os das provincias do interior. Xunto coa barreira do 5%, a enxeñería contable do amigo D`Hont, uns orzamentos electorais astronómicos en A ou en B, uns medios de comunicación cativos das subvencións ou do férreo control da censura da Xunta, etc., constitúen atrancos abondo para botar a andar algo distinto e distante á esterqueira deste réxime corrupto. Dito isto sen demérito, que o temos e grande, da oposición política. Na actualidade só 35 escanos dos 71 adxudícanse por criterios poboacionais, só un 46% do Parlamento, menos da metade; o resto é cativo da asignación fixa territorial, onde as provincias de Lugo e Ourense están sobreprimadas Pretextando aforrar un millón de euros (só neste exercicio imos pagar 28 millóns de euros a persoas designadas polos bispos para dar relixión nos colexios públicos galegos, por non falar dos custes millonarios das deputacións provinciais), trátase de afondar nese deseño de democracia menor, limitada e oligárquica; democracia demediada polo deus mercado. Esta divindade quere o sangue, a suor e as bágoas da soberanía popular para o Moloch capitalista do beneficio privado das grandes empresas e corporacións financeiras. Esas que tanto eluden pagar os impostos como aparecen nas listaxes da contabilidade B do PP, namentres degradan os servizos públicos privatizados polos partidos do réxime. Trátase de consumar a redución da política a mera condición de mercadoría, sometida polo tanto aos ditados do mercado. Analizou Anthony Downs na súa Teoría económica da democracia esa concepción do sistema democrático como mero sucedáneo do mercado económico e suxeito, claro está, ás mesmas peaxes. Os partidos políticos apenas como outra cousa que laretas de feira que venden o fume da mercadotecnia e dos carismas de ocasión, pero manteñen un firme consenso, obediente cos poderosos e prepotente coa maioría social traballadora, cos poderes económicos e financeiros. O lampedusiano, algo debe cambiar para que todo siga igual. Política mercadoría congruente co proceso destituínte emprendido a nivel europeo, con particular dureza na banda sur do continente, onde a soberanía popular esmorece entre privatizacións, perda de dereitos e servizos públicos, leis de policía privada e de represión administrativa, para encher o peto dos rendistas e burgueses, os beneficiarios do artigo 135 da Constitución (esa que modificaron os partidos do sistema sen referendo). Ou resignámonos a completar o itinerario infernal que nos propoñen aqueles que Paco Fernández Buey caracterizou como "os nosos bárbaros", ou achegamos unha resposta plural e unitaria de todo o país traballador Nun país baixo a bota económica da troika, coa soberanía popular secuestrada, Feijóo escríbese con F de Fraga (lembran ese home da ditadura que asinou sentenzas de morte de loitadores antifascistas?) ao emular a imposición sen acordo dunha lei electoral regresiva. El si vai cambiar unha lei que lle pedira ao bipartito non cambiar sen o seu acordo. Pedía entón o que semella vai denegar agora. Astucia implacable ou mero oportunismo, deixou en evidencia xa daquela a apoucada vontade de cambio social do bipartito. A disxuntiva semella clara. Ou resignámonos a completar o itinerario infernal que nos propoñen aqueles que Paco Fernández Buey caracterizou como "os nosos bárbaros", ou achegamos unha resposta plural e unitaria de todo o país traballador, o dos partidos, o do sindicalismo de clase, o do país en rebeldía dos movementos sociais e culturais, para afirmar a política como ferramenta de emancipación social e, xa que logo, para profundar na construción incesante dunha sociedade democrática, con xustiza social, liberdades nacionais e benestar cidadán.


Summary: O bretón impúxose folgadamente ao ex-primeiro ministro Manuel Valls, 58,6% fronte a 41,3%. "Esta noite, a esquerda levanta a cabeza".

Benoît Hamon gañou folgadamente a segunda volta das primarias socialistas francesas e é o candidato do PS nas presidenciais francesas. Impúxose por unha ampla diferenza de máis de 17 puntos ao seu rival, o ex-primeiro ministro Manuel Valls, que asumiu a derrota. Parabenizou Hamon ("gañou claramente") e chamou a se unir en torno á candidatura: "Non temos ningún rancor pola derrota". Hamon manifestou, unha vez coñecidos os resultados provisionais, que "esta noite, a esquerda levanta a cabeza" e xa mandou chiscadelas a ecoloxistas e a esquerda que está á esquerda do PS. O ex-ministro de Educación, de 49 anos de idade, quer chegar a unha segunda volta das presidencias, un escenario para o que enquisas e sondaxes até o de agora só vaticinan que chegarán o candidato da dereita e da extrema dereita. O gañador das primarias do PS sitúase na esquerda do PS e encarna o sector crítico co goberno de Hollande. Defende a renda básica universal para os maiores de 18 anos e unha mensaxe moi crítica co que se deu en chamar 'social-liberalismo'. Os medios franceses apontan a que el propio é consciente de que as súas oportunidades pasan por atraer votos da esquerda, de aí as chiscalas ao electorado dos Verdes (candidata, Y. Jadot) e de Francia Insubmisa (J.L. Mélenchon). Na segunda volta das primarias do PS participaron por volta de 2 millóns de persoas, o que supón un incremento non pequeno en relación cos que tomaron parte na primeira, uns 1,6 millóns. Porén, estas cifras están moi lonxe da mobilización de votantes que supuxo as primarias da dereita, catro millóns de persoas.


Summary: O ex-alcalde da Coruña participou dun acto unionista en contra do 9-N como o que tamén tivo lugar en Vigo con Gloria Lago e en Compostela con Blanco Valdés, que contou coa policía impedindo o paso ao Obradoiro de independentistas.

Ex-alcalde da Coruña polo PSOE e coñecido polo seu españolismo, Francisco Vázquez subiu este sábado un chanzo no seu discurso ao pedir que o Exército estatal interveña en Catalunya ante o proceso e a reivindicación soberanista que é alí maioritaria. Con ese propósito mesmo sacou de contexto unha actuación do que foi presidente de EUA, John Fitzgerald Kennedy, para apoiar a súa demanda, lembrando cando JFK convocou a Garda Nacional para defender os dereitos dun estudante negro ao que non se lle permitía acceder á universidade en Alabama, algo escasamente parecido ao que ocorrerá este 9-N. Fixo estas declaracións durante un acto contra o proceso consultivo catalán na Coruña no que participou megáfono en man, criticou a PP e PSOE e no que tamén foron visíbeis coñecidos membros da dereita e a ultra-dereita local. Outras cidades Tamén en Vigo, coa voceira de Galicia Bilingüe, Gloria Lago, como líder e en Compostela, co catedrático e columnista de referencia de La Voz de Galicia, Roberto Blanco Valdés, á fronte, tiveron lugar estes actos unionistas. En Santiago, a policía impediu o acceso á Praza do Obradoiro a un grupo de independentistas galeg@s que pretendían contra-manifestarse. As convocatorias unionistas tiveron moi poco apoio.


Summary: Advertiu que, para os 'populares', o castelán segue sendo o idioma vehicular do ensino, "a pesar do que poida incluír o texto da LOMLOE".

O presidente da Xunta, Núñez Feixoo, afirmou esta sexta feira nunha entrevista en Onda Cero que na Galiza o español vai ser lingua vehicularAsí, avisou que no territorio que preside "seguirá aplicando o castelán como lingua vehicular" ao entender que teñen as "competencias" necesarias para facelo, a pesar do establecido na 'Lei Celaá'. O presidente galego asegurou que o PP é un "partido democrático" e, por tanto, cumprirá coa reforma do ensino que foi aprobada esta quinta feira no Congreso. Agora ben, advertiu que, para os 'populares', o castelán segue sendo o idioma vehicular do ensino, a pesar do que poida incluír o texto da LOMLOE. "Dentro das competencias constitucionais, en canto ás nosas, aquí hai un bilingüismo harmónico. Aquí hai un 50%-50% e ímolo a seguir facendo", asegurou. As declaracións de Feixoo son un paso máis na aposta do PP nestas semanas por retormar o conflito lingüítico nas aulas. A Lei Orgánica de Modificación da LOE (Lomloe), coñecida como Lei Celaá, en fase tramitación no Congreso, vén de eliminar o castelán como lingua vehicular no ensino, unha mudanza que deixa en mans das Administracións educativas a escolla da lingua vehicular e a garantía do "dereito dos alumnos e as alumnas a recibir ensinanzas en castelán e nas demais linguas cooficiais nos seus respectivos territorios, de conformidade coa Constitución Española, os Estatutos de Autonomía e a normativa aplicábel". PP, Ciudadanos e Vox iniciaton unha ofensiva baixo a chamada de que o español está en risco de desaparecer pola "imposición" de galego, vasco e catalán. Queremos Galego chama a responder A Mesa chama a responder nas redes sociais a estas declaracións de Núñez Feixoo. Así, chama a que a partir das 20:00 horas desta sexta feira se mova o cancelo #Ogalegoune e #Queremosgalego nas redes sociais. "Nunca máis Gobernos contra o galego", demandan.