Summary: O presidente do goberno español, Mariano Rajoy, manifestou no acto oficial de conmemoración da aprobación da Constitución española, que a Carta magna "non se toca" e que está "plenamente vixente". Un afirmación realizada na tradicional recepción no senado na que non tomaron parte @s deputad@s nacionalistas de Galiza, Euskal Herria e Catalunya nin @s representantes de IU

A Constitución española, aprobada hai 34 anos, segue de actualidade e en plena forma. Así o manifestou esta quinta no acto de celebración do aniversaro da Carta magna o presidente do goberno español. Pouco importa que nese acto destacasen as ausencias d@s representantes nacionalistas (de Galiza, Euskadi, Catalunmya) ou de IU. Rajoy, inmutábel, mantívose en que a CE é un factor de unión entre a cidadanía do Estado español. E iso malia que as propias enquisas españolas evidencian que cada vez son máis @s partidari@s de introduciren modificacións no texto, pois considérano desfasado. O BNG non acudiu a este acto institucional constitucionalista, realizando outro en Galiza na demanda dos dereitos nacionais de Galiza e da reivindicación da soberanía non só como algo que pertence ao pobo galego senón como unha vía máis que necesaria para combater a crise. E na mesma liña comportáronse o resto de organizacións nacionalistas das nacións do estado, optando por non asistiren ao acto no Senado español.Tamén IU apostou por non acudir. O seu representante, Cayo Lara, achegouse até o acto par maniestaren que a coalición española de esquerdas para manifestar que a "CE non se cumpre en favor dos e das cidadás". España, a tope Mais nada disto (ausencias e demandas) truncou o guión do goberno español, que por boca do seu presidente aproveitou patra defender neste 6D unha lectura da Constitución española máis recentralizadora, como exemplifica que o ministro Wert estivese a carón del en gran parte da recepción, alén das afirmacións do de Pontevedra a favor da unidade de España como alicerce da Carta magna.


Summary: Mercedes é a patroa do arrastreiro Macallás. As súas mareas, puntuadas de lecturas e mitoloxía mariña, conforman unha xeografía do mar das galegas, unha epopea obreira e unha loanza do mundo do traballo. E revindican a unidade da fachada atlántica. Eis A gran travesía de Chiruca Macallás (Xerais, 2018), o último libro de Xurxo Souto.

"É unha novela de tese, por suposto", di, sen asomo de ironía, a Sermos Galiza, "de dúas teses, máis ben: a primeira, Vigo e A Coruña son a mesma cidade; a segunda, rescatar o papel das mulleres no mar". E sinalar ese mar como "único futuro" para Galiza, unha talasocracia, o goberno do mar, concepto co que Souto (A Coruña, 1966) salfire de seguido o seu discurso. A obra aparece cruzada polas obsesións do autor, tamén músico e vehemente animador cultural. "Vivimos no centro dun mito. Galiza é unha pedra chantada no océano", afirma, "e os mitos son o sustento da realidade. Se os mitos pertencen aos homes, a realidade tamén o fará". É por iso que a súa literatura contribúe a edificar outra mitoloxía. En que o feminino existe. Por caso, as sereas negras que veñen canda os mariñeiros senegaleses embarcados en pesqueiros galegos. Mami Watá! Mais A gran travesía de Chiruca Macallás, cuxa protagonista está inspirada pola figura de Mercedes Peón, non é fantasía. Dunha banda, os mitos tamén son a realidade. Da outra, ao escritor preocúpalle que o seu labor axude á revelación do oculto. "Interésame a emoción e a potencia da realidade que fica tapada porque os arquetipos do que debe ser a cultura son outros", asegura. Os mundos que retrata este reverso de ficción de Contos do mar de Irlanda (Xerais, 2014) -o anterior libro de Souto, un auténtico documental- non resultan excesivamente frecuentados na literatura actual. Obreiros, clases populares, as subalternas. Aquelas que cantan para resistir a experiencia da explotación. "Até agora, os musicólogos rexistraran os cantos de traballo das mulleres na sega, das campesiñas, pero estamos a desenterrar os das mulleres das conserveiras, por exemplo", indica. No Grove, na Illa, en Bueu, en Cangas, as traballadoras cantaban contra o patrón. "É tremendo. [A escritora] Ledicia Costas contoume que no arquivo fotográfico Pacheco só hai unha foto antiga de empregadas de conserveiras. Todas aparecen de costas, agás o propietario", relata, antes de enlazar coa actual folga do sector, secundada de maneira case unánime por 7.000 mulleres: "É traballo case oculto. Porque son obreiras". Rotérdam e o Eixo Atlántico A outra pelexa en que se embarca A gran travesía é a defensa dunha tese arriscada: "Vigo e A Coruña son a mesma cidade. Só hai que pensar nos barrios de Coia e Labañou, xente que veu das aldeas para traballar na urbe". Os intereses localistas son asunto das elites, resume, e non populares. "A proba definitiva é que Abel Caballero quere ser Paco Vázquez", ri. Fóra das ironías da pospolítica -e das non ironías: "Nin sequera o nacionalismo formulou isto de forma expresa"-, lembra que os peiraos do importante porto de Róterdam (Holanda) miden 80 quilómetros. "Non moita máis distancia entre Vigo e A Coruña", engade, "pero por terra hai unha sucesión salvaxe de peaxes. A incomunicación é un negocio". Estafa educativa Non son estes dous os únicos silencios aos que se enfronta Souto. Que chegou ao mar porque se sentiu "estafado". "A miña educación foi un fracaso", esténdese, "aprendín xeografías exóticas pero non os nomes das pedras da Torre. Nin que o mar que vai de aquí ao cabo Prior ten nome de muller: o Mar de María Antonia". A esta "mala educación terrícola", na que inclúe a crítica literaria que desantendeu o marítimo, opón a escrita de poetas. Máis alá de Manuel Antonio: Xosé Iglesias, patrón do Primero Villar e autor de Transfusión oceánica (Caldeirón, 2014) e A relixión do mar (IEM, 2016); Teresa Ramiro, mariscadora e a piques de publicar o seu primeiro libro; ou Paulo Vilar, que acaba de presentar Entre buguinas e hipocampos. "No século XIII xa Paio Gomes de Charinho, o grande almirante, escribiu do mar. É a pedra sobre a que construír unha literatura en chave de talasocracia", explica. Á que sumar A gran travesía de Chiruca Macallás, "unha versión extendida de Nordés", célebre canción dos Diplomáticos de Monte-Alto con, xustamente, Mercedes Peón. A Coruña e Vigo acolleron as primeiras presentacións da novela. Volverá, pero aos barrios. O vindeiro 9 de novembro estará no Liceo de Bouzas (Vigo) -"outra capital do mar"-, o 14 na biblioteca da asociación de veciños de Monte Alto (A Coruña) e máis adiante en Teis (Vigo) ou na Gaiteira (A Coruña). "Será unha ruta vigorenta e coruñenta, vigocoruñenta, como nunca antes se fixera", avisa.


Summary: A UE anuncia un plan de 10 medidas coas que reforzar a operación de vixianza en augas do Mediterráneo e combater as organizacións que trasladan @s migrantes.

Segundo comunicou o ministro do Interior italiano, Angelino Alfano, dúas persoas terían sido detidas no porto siciliano de Catania de entre @s superviventes do naufraxio dunha embarcación con 950 persoas a bordo perto da illa de Lampedusa. Entre elas, atoparíase o capitan e impútanselles delitos de homicidio múltiple, naufraxio e instigación á migración clandestina. Trátase, segundo o goberno italiano, dunha persoa tunecina e outra siria. Os arrestos producíronse após a chegada de 28 superviventes a Catania. Tamén foron resgatados 24 cadáveres. Doutra banda, xornada de onte decorreu en Luxemburgo unha xuntanza d@s responsábeis de Exteriores e Interior da Unión Europea para abordar a crise humana que tornou o Mar Mediterráneo nun cemiterio no que faleceron máis dun milleiro de persoas nos últimos días. No conclave os 28 Estados membros acordaron unha batería de 10 medidas urxentes dirixidas a frear a cifra de mortes. Neste senso, incrementarán os fondos destinados aos programas de vixianza fronteiriza, Tritón e Poseidón, mais sen concretar canto. Aliás, extenderá a área operativa para alén da costa italiana unha iniciativa que será debatida esta quinta feira nunha nova cimeira. A UE rexeita abrir vías legais de entrada para as persoas que fuxen dos conflitos armados, a fame ou a persecución política Destarte, tamén se abordará o financiamento de labores de vixianza e salvamento de Túnez E Exipto para evitar a saída masiva de embarcacións. No entanto, esta proposta é criticada polas organizacións internacionais de dereitos humanos ao denunciaren que os sistemas de asilo nestes países non garante o respecto dos dereitos das persoas que sexan interceptadas. A UE tamén estuda o desenvolvemento dun plan de reubicación de migrantes que @s distribúa entre os Estados membros e traballar nun mecanismo de repatriación máis rápido que o actual. Porén, non valora a abertura de canles legais para permitir a entrada de persoas perseguidas por razóns políticas ou que fuxen de conflitos armados como o libio ou o sirio.


A semana pasada rematabámola falando e reflexionando sobre a violencia de xénero durante o confinamento con Patricia Vaquero, socióloga especializada en xénero, e representantes dos grupos feministas da Costa da Morte. Como ben comentamos en varios faladoiros, o Covid-19 trouxo a flote moitas das problemáticas que por desgraza xa estaban presentes no día a día de moitas mulleres e, como era de esperar, na violencia de xénero non ía ser menos. Concha Millán, directora do Centro de Información á Muller de Cee e psicóloga no mesmo, é unha desas persoas que tivo que traballar e afrontar de primeira man con isto durante o confinamento. O CIM, que estivo activo tanto presencialmente como telematicamente durante o confinamento, tivo que mediar tres casos de violencia de xénero, dous derivados do 016 e outro derivado da policía local. Todo isto, no medio dunha situación totalmente excepcional. "Foi bastante difícil actuar porque foron xusto ao principio. Estábamos en confinamento, todo practicamente con teletraballo e era moi difícil organizar, pero finalmente conseguimos ofrecerlles toda a atención que necesitaron, solicitaron os recursos de forma rápida tamén e conseguimos solucionar os tres casos", afirma Millán. Con estes tres últimos casos, xa suman polo menos dez novas usuarias do CIM de Cee por violencia de xénero no que vai de ano, chegando a un total de 25. Ben é certo que, tal e como comenta Millán, "algunhas son do ano pasado, porque teñen o seguimento ao estar cobrando recursos, teñen atención psicolóxica... Despois tamén hai moitas mulleres que seguen coa sintomatoloxía da violencia de xénero un ano máis". Outro dos factores a destacar desta cifra é que, a pesares de que orixinariamente o CIM de Cee recolle principalmente a zona de Corcubión, Fisterra e Cee, moitas outras mulleres doutras zonas da comarca deciden dirixirse á entidade ceense por non estar no punto de mira na súa vila. Segundo afirma Millán, "ao mellor ven algunha de Muros ou de Muxía, porque elas ás veces non queren ir ao sitio onde pertencen por vergoña a van a outro CIM". Axundando ás mulleres dende o 2004 Xa van 16 anos dende que o CIM de Cee abriu as súas portas e durante todo ese tempo, foron moitos os casos que pasaron polas súas mans. Millán recorda con especial agarimo o caso dunha señora de 70 anos que estivo sufrindo violencia durante toda a súa vida e que, cando chegou a xubilación do seu marido, ao pasar máis tempo na casa, a situación empeorou. "Ela nunca traballou e non tiña información de ningún tipo. Non tiña salario, vivía do que cobraba el, e este dicíalle que os cartos e todo era del e que a ía deixar na rúa sen nada, como fan todos. Ela veu ao CIM, informámola e finalmente denunciouno. Disto xa hai seis ou sete anos, e cambioulle a vida totalmente. Ela di que comezou a vivir dende o mesmo momento en que se separou del e non para de agradecernos o traballo que fixemos", explica Millán. Dende os inicios no 2004, Millán recoñece que houbo un gran avance: "Cando eu comecei non había practicamente nada de igualdade, nin sequera nos centros escolares". Durante este tempo, segundo indica, o progreso nótase sobre todo nas propias mulleres, que grazas a unha información terminan por tomar a decisión de denunciar. Mais, por outro lado, lamenta que está a haber un retroceso nos adolescentes nestes últimos anos. "Hai moitos comentarios machistas, moito control a través das redes, e iso hai que cortalo", afirma Millán, quen tamén é consciente da dificultade de atallar este tipo de conductas. Proba disto é nos últimos 3 anos, o CIM de Cee pasou de ter usuarias a partir de 25 anos por norma xeral, a comezar a recibir mulleres de 18, 19 ou 20 anos. Está claro que o camiño por percorrer aínda é moi longo. Segundo a propia experiencia de Millán, moitas mulleres que están a sufrir violencia de xénero, seguen sen recoñecela, normalizando certas actitudes polas que deben aguantar. Ademais, segue a haber moito machismo, xa non só por parte dos homes, senón tamén por parte de mulleres. Nestes casos, Millán fai fincapé na educación, vital para poder crecer como sociedade e poder alcanzar a igualdade real. "Nós facemos moitísimas actividades, pero se logo na casa non se segue traballado o que é a igualdade, non facemos nada. A concienciación da igualdade non xorde dun día para outro, ten que vir dende o berce", afirma Millán. Se o preciosas, acude ao CIM O CIM de Cee, situado no segundo andar do concello, acolle a todas as mulleres que o precisen, sexan ou non da zona. Grazas a unha última modificación no decreto de funcións, teñen potestade para atender a calquera muller de toda Galicia. Para todas aquelas que o requiran, teñen á súa disposición a unha avogada e unha psicóloga que lles informará e asesorará sobre calquera tema. "Asesoramos xuridicamente, tramitamos avogados de oficio, temos atención psicolóxica... Poden vir a preguntar para informarse de calquera tipo de dúbidas. Tamén dispoñemos dunha serie de recursos que poden solicitar para que elas inicien unha nova vida. E, o máis importante, van a estar acompañadas dende o primeiro momento", declara Millán.


Summary: 200 rapaces e rapazas dun instituto de Oleiros, onde ningún alumno usaba o galego, aceptan o reto de falalo dous días tras asinar un contrato de "compromiso" cunha lingua que lamentan que non teña máis presenza e cuxa precaria situación na mocidade ratifican iniciativas coma esta.

"É unha pena que non nolo falasen antes, nin en Infantil nin en Primaria, que non nolo aprendesen desde pequenos na casa". Con esta e outras reflexións semellantes reaccionaron rapaces do instituto María Casares de Oleiros a unha novidosa iniciativa no seu centro. Levaban xa varias horas falando en galego. O nunca visto. Non é tan sequera unha situación estraña, senón inaudita. Incrible se ollamos distancia a realidade sociolingüística nas zonas urbanas do país, pero tristemente habitual e nada sorprendente de meternos na maioría dos institutos de cidades e as súas áreas metropolitanas. 200 rapaces dun instituto sen ningún galegofalante entre 600 alumnos aceptaron o reto de falar galego 48 horas: "É unha pena que non nolo falasen antes, que non nolo aprendesen""O panorama é complicado e a situación é esta, non a podemos ocultar; temos que traballar, pero non podemos pechar os ollos ante o que ocorre", di Nel Vidal, profesor de galego neste instituto oleirense. El foi un dos impulsores da idea que partiu do equipo de Normalización Lingüística do centro: conseguir o compromiso da rapazada para falar en galego durante 48 horas. Así de fácil e así de complicado. E así de revelador. Nel Vidal, un dos docentes impulsores, sabía que o contexto para o galego era "malo", pero non tanto: "Non é que os datos fosen malísimos, é que son cero; ningún rapaz o fala"Vidal, que traballou ata este curso en Carballo, chegou ao instituto sabedor de que a situación do galego non era boa. Os peores datos sociolingüísticos dalgúns centros en Galicia falan dun escaso 10% de galegofalantes entre a mocidade. "Sabía que o contexto era malo; podes pensar mesmo en menor porcentaxe, en que sexan moi poucos... Pero non é que os datos sexan malísimos, é que son cero. Ningún rapaz, nin dous, nin tres nin dez... Nada", reflexiona. Dos 600 alumnos que ten o IES María Casares, non había nin un só que falase en galego. En Oleiros. En Galicia. Nun centro escolar da Xunta. Agora, polo menos ata que rematou este xoves, houbo 200. Algo é algo. Moito para o contexto no que se desenvolven. Grazas a unha iniciativa que segue o ronsel doutras como 21 días co galego. "Mesmo nos contextos máis negativos hai que conseguir algo, por pouco que sexa", engade Nel, sorprendido gratamente e moi satisfeito coa reacción. Os rapaces implicados fixeron primeiro unha campaña de expectación, colgando centos de notas con mensaxes como --"Atréveste?", "Aceptas o cambio?"-- ou lanzando avións de papel no recreo sobre este Desafío 48 horas que aínda poucos sabían do que se trataba. A resposta foi mellor do agardada tras unha campaña de expectación: 200 rapaces asinaron un contrato co que se comprometían a falar galego durante dous díasFoi o mesmo alumnado que colabora co equipo de Normalización quen explicou o reto polas aulas. Pensando en que poderían convencer 30 ou 50 compañeiros como moito, argallaron un Contrato de compromiso lingüístico con dous posibles modelos para asinar: ProGalego, consistente en falar galego todo o tempo no instituto, e ProGalegoPlus, para usalo en todas as situacións, orais e escritas, dentro e fóra do centro. Formáronse ringleiras, acabaron asinando 200 rapaces e rapazas de entre 12 e 17 anos (canto menor idade, máis apoio) e a maioría optou polo contrato ProGalegoPlus. "Sorprendeume moito, pola acollida que tivo a iniciativa, pola cantidade de xente anotada e pola implicación... Temíamos que moitos se anotasen por anotar, pero a maioría estano tomando en seri", explica Vidal. Ao día seguinte, centos de mozos chegaron ao centro dando os "bos días" e coa chapa do desafío na solapa. Era algo novo para a maioría. "En moitos casos, non é que sexan nenos de familias galegofalantes que non o falan, senón que nas súas familias non existe o galego nin nos pais nin nos avós, xa non é unha cuestión xeracional, senón que se perdeu hai moito", explica Vidal, gratamente sorprendido pola reacción maioritaria: "Eles mesmos fan a reflexión, pregúntanse porque non lles falaron en galego en Infantil ou Primaria, porque non llelo aprenderon... Senten pena por non telo falado antes". "Eles mesmos fan a reflexión, pregúntanse porque non lles falaron en galego en Infantil ou Primaria, porque non llelo aprenderon... Senten pena por non telo falado antes""Miña nai comprendeuno no momento e agora recórdamo cada vez que non o fago, meu pai adoita falar en galego comigo... E o resto pregúntame por que falo galego e que estou a facer; explícolles isto e non me miran con cara rara despois", explica Roi, un dos alumnos, nun dos vídeos difundidos polo propio Vidal. "Hai máis xente no reto da que eu imaxinaba"; "non nos é complicado"... Nerea, Irene, Arantxa, Nico ou Belén tamén valoran a iniciativa. "Sorprendeume que ninguén se estrañase porque falase galego, nin sequera na miña casa, onde nunca o falo, e meu pai simplemente me respondeu en galego... Polo demais, normal", di Luís. "Algunha broma si que nos fixeron, dicíndonos que non lles gustaba o galego, pero como moita xente está facendo o reto...", reflexionan Ana e Elena sobre os atrancos a falar na lingua propia. A realidade agocha aínda outra máis fonda. En Galicia, como lembra Nel Vidal, ha casos "moi dispares" en canto á situación do galego entre a mocidade. "Non é o mesmo o rural que outras zonas, pero nos ámbitos máis urbanos a situación é mala", lembra. Moito peor desde a aplicación do polémico decreto do plurilingüismo. "De seguir así, será peor, porque a repartición en tres terzos das linguas pode ser mentira, se nas seccións bilingües as materias que se elixen dar noutra lingua son as de galego", conta A maioría do alumnado só ten en galego a materia de Lingua Galega: "Se no ámbito familiar e de ocio non teñen contacto coa lingua e tamén llela quitamos do ensino, é imposible que algún día escollan falalo"Así, en moitos centros pode chegar a haber rapaces que só teñen en galego a materia de Lingua Galega. O resto, en inglés e en castelán. "Se no ámbito familiar e de ocio tampouco teñen contacto coa lingua e tamén llela quitamos do ensino, é imposible que algún día escollan falar en galego porque xa llelo arrebataches do único ambiente onde poderían usalo", engade. A iniciativa acabou sendo "un éxito", difundido por diferentes medios, entre ela a TVG. Puntual, pero beneficiosa e con posibilidade de afondar nela no futuro. "A maneira de xestionalo despois está en intentar conseguir crear, polo menos no instituto, un ambiente dun mínimo de comodidade para quen queira seguir intentándoo", explica Vidal. "Para que a quen queira seguir falándoo, ninguén o vexa como un estraño, que non lles poñan mala cara ou que eles mesmos saiban xestionar os comentarios negativos", insiste. Revelador. "Pois si, estamos nun mínimo tal, que iso xa é relevante", conclúe.


Summary: O evento, organizado polo Centro de Formación e Recursos Ferrol, serviu para celebrar o Día das Letras. Os rapaces e rapazas procedían de 22 centros de ensino de Ferrolterra e bailaron ao son de A Banda das Crechas. "Queremos animar a todo o profesorado a que leve o baile tradicional á práctica diaria nas aulas", din.

O pasado 10 de maio o estaleiro de Navantia en Ferrol acolleu un acto moi especial, que uniu baile tradicional e construción naval, a xeito de celebración do Día das Letras Galegas. 660 rapaces e rapazas de 22 centros de ensino da comarca de Ferrolterra bailaron unha gran muiñeira colectiva ao son da Banda das Crechas, como se pode ver no fermoso vídeo publicado hai uns días"Cremos nun futuro cheo de barcos e muiñeiras. Sentímonos carpinteiros de ribeira laborando a escola do porvir a ritmo de seis por oito"O evento foi organizado polo Centro de Formación e Recursos Ferrol a través do seu Grupo de Traballo de Danza Tradicional, un colectivo que leva unha década traballando para impulsar o baile, promovendo a súa incorporación ao curriculum escolar. O mar de muiñeras segue o ronsel aberto hai dous anos pola gravación no mesmo lugar da canción "Chea de Vida", a cargo de Guadi Galego e Guille Fernández, acompañados das voces de mil nenos e nenas da comarca, noutra actividade promovida polo CFR Ferrol."Cremos nun futuro cheo de barcos e muiñeiras. Sentímonos carpinteiros de ribeira laborando a escola do porvir a ritmo de seis por oito", destacan.Os nenos e nenas participantes procedían de 22 centros de ensino de Ferrol, Mugardos, Fene, Narón, Pontedeume, Cedeira, Cariño, San Sadurniño, Moeche e Ares. "Queremos animar a todo o profesorado de Galicia a que leve o baile tradicional galego á práctica diaria nas aulas", destacaron dende o CFR Ferrol "Queremos animar a todo o profesorado de Galicia a que leve o baile tradicional galego á práctica diaria nas aulas""É importante que os rapaces vexan o baile como algo presente, moderno, non como algo que esmorece", engadiron os responsables desta iniciativa, que definiron como "un acto cheo de esperanzas para a danza tradicional galega"."Foi unha xornada moi especial coa que queremos poñer un pé na tradición e outro pé na modernidade, no futuro; a tradición galega do baile e a tradición de construír barcos dende hai máis de 300 anos e o futuro dos estaleiros e o futuro do baile galego e de todas as tradicións", concluíron.


Summary: Imposíbel optimizar mellor os seus resultados. Con só 16 goles a favor en 15 xornadas, o Deportivo é líder do campionato de Segunda División. O segredo? Os apenas 8 tantos encaixados. O Dépor gañou en Ponferrada (0-1), a única boa noticia para as equipas galegas. Na Primeira División, o Celta caiu o sábado en Donosti (4-3) e o Lugo, este domingo na casa perante o Sporting.

Un solitario gol de Culio de penalti -lanzado maxistralmente, con suavidade polo centro da baliza, co porteiro xa vencido ao pau esquerdo- abondou para o Deportivo sumar un novo triunfo fóra do seu estadio, e xa van 6. O Dépor tirou rendabilidade á súa extraordinaria orde defensiva e a un portentoso Lux, un muro demasiado groso para a voluntariosa Ponferradina. Certo é que a equipa de Fernando careceu do control do xogo, mais non é menos verdade que a forma en que o combo galego transita, e con grande suceso, polo categoría é xusto esa: a bola para a equipa rival e aquí non se desorganiza ninguén. A vitoria coloca o Deportivo con 29 pontos, 2 por enriba do Recreativo e 3 de vantaxe sobre o Las Palmas, que agora marca a fronteira entre o ascenso directo e a promoción. Xusto por debaixo viaxa o Lugo, que caiu no Anxo Carro (1-3) fronte ao Sporting de Xixón. Derrota dolorosa porque o fútebol estivo do lado dos galegos, mais os goles, infelizmente, quen os puxo foi o combo asturiano. Rafinha acha o camiño do gol A próxima xornada emparellará en Riazor a Dépor e Lugo, nun encontro cheo de alicientes, nun duelo apaixonante entre dúas equipas con sensibilidades ben distintas, o pragmatismo defensivo de Fernando face a ambición ofensiva de Setién. A historia do Celta en Donosti foi a dun partido xogado de poder a poder, cunha equipa galega que chegou a se pór cun 1-3 no taboleiro de marcas, propulsada por un Rafinha que achou de vez o camiño do gol, canda a un Álex López xa máis habitual nesas lides. A mágoa para o Celta é que enfrente bateu cun goleador febril, en estado de graza, o mexicano Carlos Vela, autor de catro goles, un killer que se bastou para finiquitar o partido. Foto tirada de @RCDeportivo


Summary: O esperpetento vivido no Concello de Compostela centrou a sesión de control ao goberno galego. A oposición sinalou a responsabilidade do propio Feijóo no acontecido.

10:50. Núñez Feijóo. "Os galegos xa coñecemos a súa calaña política", dille o presidente da Xunta a Yolanda Díaz. Pilar Rojo, presidenta do Parlamento, pide a Feijóo que retire esa frase. "Vostedes forman parte do goberno con máis imputacións de España, a Junta de Andalucía". "Vostedes montaron un partido porque perderon a asemblea doutro partido. é iso rexeneración democrática?". 10:46. Yolanda Díaz. "Eu non teño amigos narcotraficantes. Algúns temos ética e vostedes non. Que traten con esta lixeireza o que pasa en Compostela é de manda truco". 10:44. Núñez Feijóo. "A súa coligación perdeu a metade dos votos en 24 meses, esa é a lectura que fago do 25M", sinala Feijóo. "Defendemos unha política limpa, respetando a xustiza. Sorpréndome que vostede nos dea leccións" e cita o caso de Carme Iglesias. "Vostede cre que é rexenerar a vida política insultar permanentemente?". "Todos os concelleiros e alcaldes de AGE non pertencían a AGE, senón a outra formación política". 10:40. Yolanda Díaz (AGE). "As urnas o 25M dixeron dúas cousas: que a cidadanía está farta de corrupción, que atinxe a todas as institucións, desde o Concello de Compostela até a Coroa. As urnas dixeron que estaban fartas dun presidente da Xunta que non cumpre coas súas responsabilidades". A voceira de Alternativa Galega de Esquerdas considera que o 25M @s votantes tamén dixeron que estaban "fartos" do PP. 10:36. Núñez Feijóo. "Vostedes os do BNG cambiaron o 100% dos seus concelleiros en Ourense. E en tres anos pasaron de ser un partido a ser tres". Dí que responsabilidade dos nacionalistas que en Lugo e Ourense haxa alcaldes do PSOE, que están imputados. 10:33. Jorquera. "Convídoo a ver o vídeo do PP nas últimas eleccións municipais de Santiago. Vostede debe ser un único residente en Santiago que non sabía o que buscaba Conde Roa". Dille a Feijóo que el é o máximo responsábel da "situación rocambolesca". 10:29. Núñez Feijóo. "Sigo pensando que os sete concelleiros de Compostela non son delincuentes. Que non actuaron a sabendas". Di que o alcalde do BNG de Monforte pagou honorarios a un concelleiro do BNG desa localidade para se defender de diversos asuntos. Afirma que todos os concelleiros actuais do BNG en Ribeira ou en Vilalba non foron elexidos nas eleccións. 10:26. Francisco Jorquera (BNG). "Vostede vai pasar á historia desputándolle a Houdini o título do mellor escapista de todos os tempos". O portavoz nacionalista lembra a Feijóo que calificara de "asunto menor" a imputación de 7 edís de Compostela. "Vostede non exerceu as súas responsabilidades". "Xa hai un ano o BNG demandoulle nesta Cámara que disolvese a Corporación e convocase eleccións. E non fixo nada". "Deixou apodrecer a situación até que o fedor lle obrigou a tomar decisións". 10:22. Núñez Feijóo. Reitera que o PP é garantía de gobernabilidade. Fala de que nas cidades en mans do Partido Popular hai orzamentos e gobernabilidade, a diferenza de, e volve citar, Lugo e Ourense. Acusa os socialistas de ter unha longa listaxe de imputados. "En Santiago hai gobernabilidade". 10:20. Méndez Romeu. "As súas responsabilidades son intrasferibles. Toda Galiza foi testemuña dos seus cambios erráticos. Hoxe falo de Compostela, pero poderiamos falar do Porriño, de Miño, de Trazo...". 10:16. Núñez Feijóo. O presidente da Xunta di que Galiza leva cinco anos de goberno estábel, "un exemplo de gobernabilidade. Hai outras experiencias contrarias". Di que en Compostela "o que fixemos foi aplicar a lei". E contrapón iso ao que acontece en Lugo ou Ourense, gobernados por socialistas. 10:13. Méndez Romeu (PSdeG). "Despois de 3 anos, onte deu o primeiro paso para resolver o problema do Concello de Santiago, unha situación sen precedentes en Galiza". O portavoz d@s socialistas dille a Feijóo que "debe de pedir perdón aos cidadáns" por nomear a Conde Roa e ängel Currás. "Subordinou os intereses da capital de Galiza aos do seu partido". 10:09. Núñez Feijóo. Lembra que o artigo 16 da Constitución española foi "pactado por todos, do PCE a AP". E afirma que alcaldes de IU, como o de Archidena (Málaga), "nomeou alcaldesa perpetua á virxe da súa vila". E di que se alcaldes de IU van ás procesións na Semana Santa. 10:07. Carme Iglesias. "Indo a eses actos como presidente de Galiza está marxinando aos galegos e galegas que non partillamos esas crenzas" 10:02. Núñez Feijóo (presidente da Xunta). "Cando participo nun acto relixioso fágoo respetando a constitución", afirma Feijóo, que di que "os políticos non podemos vivir de costas á realidade e o 70% do pobo español declárase católico. A relixión forma parte da sociedade". Feijóo agradece a Carme Iglesias o ton da súa pregunta. 10:00 Carme Iglesias (grupo mixto). Pregunta a Feijóo pola presencia do presidente e membros do goberno galego en actos relixiosos. "Cando vostede se axeonlla ante unha estatua para pedir intercensión ante a crise ou os incendios" está a poñer en cuestión a separación igrexa e estado. "Vaian á misa, están no seu dereito, mais fágano a título individual". Iglesias pregunta que xustificación ten o goberno galego para ir a eses actos relixiosos.


Summary: 56 pessoas do mundo da literatura, a música, a língua ou a filología refletem a respeito da identidade da língua galega e a posição da Galiza na lusofonia no livro Galego, Português, Galego-Português. Os seus autores, Arturo de Nieves e Carlos Taibo, apresentam na Galiza esta semana da mão da editora ATravés

Este livro tem a sua origem em muitas conversações informais que os seus coordenadores mantiveram com figuras da cultura e, em geral, da vida galegas. As discussões relativas à condição da ortografia oficial ou as relações entre a Galiza e o mundo lusófono são frequentes e, além disso, e amiúde, duras e descorteses, circunstância que obriga a identificar uma matéria sensível que convém -esta é a nossa opinião- dessacralizar, tanto mais quanto que estamos a falar dum debate importante que ultrapassa o âmbito meramente ortográfico-linguístico. Arturo de Nieves e Carlos Taibo avisam assim, na contracapa, do que quem o leia vai encontrar no interior. Entrevistas a 56 pessoas do mundo cultural galego, da literatura, da historiografía, da política, da música ou do ativismo linguístico, todas elas respondendo três questões: a adequação da vigente norma institucional para o galego, a relação entre galego e português e a vinculação da Galiza com o resto da lusofonia. O livro em que se recolhem todas as conversas, Galego, Português, Galego-Português, foi editado por ATravés e durante esta semana os dois autores farão os correspondentes lançamentos no País. Serão nos lugares e datas que se assinalam deseguido: 21 de maio: Vigo, local da CIG (Avda. Alcalde Gregorio Espino 47, rés-do-chão ) 20h Apresenta Carlos Garrido 23 de maio: Compostela, A Nave de Vidán (Avda. Mestra Victoria Míguez, 44) 20.30h Apresenta Valentim Fagim 24 de maio: Corunha Biblioteca González Garcés (Miguel González Garcés, 1) 20h Apresenta Maria Castelo Carlos Taibo e Arturo de Nieves chegam dispostos a interatuar com os e com as leitoras. Talvez até a contar alguma conversa mais das que aparecem no livro, pois foram cem as pessoas entrevistadas apesar de que unicamente as incluídas responderon as três questões centrais por volta das quais girava a ideia original do livro.


Summary: Hai un mes, o Goberno da Deputación de Lugo retirou a Suplusa, empresa pública en que a institución posúe a maioría accionarial, as competencias de xestión das residencias de maiores. A decisión desatou unha nova crise nun Goberno provincial que, en mans do PSdeG, non acaba de resolver a súa dependencia do díscolo socialista Manuel Martínez. Eis un extracto da información publicada ao respeito no Sermos Galiza 292.

Manuel Martínez, amais de deputado provincial e alcalde de Becerreá, é o presidente da Sociedade Urbanística Provincial de Lugo, S. A. (Suplusa). Foi un dos cargos que asumiu en febreiro de 2017, cando asinou a paz co seu aínda partido e se converteu en vicepresidente da Deputación. "A partir de agora poñemos o contaquilómetros a cero e comeza unha nova época", declarou daquela o presidente provincial, Darío Campos. Mais iso non sucedeu. Os desencontros entre Martínez e Campos foron notorios, sonados e abondosos. O último, relacionado coa xestión das residencias de maiores públicas, forzou unha nova ruptura dentro dos socialistas lugueses que deu lugar á destitución do vicepresidente e a que o propio PSdeG-PSOE de Lugo incoase un expediente disciplinario que, probabelmente, remate na súa expulsión do partido. "A nosa Executiva provincial considera a actitude de Martínez inadmisíbel", explica a Sermos Galiza o secretario provincial dos socialistas lugueses, Álvaro Santos, "e, segundo os estatutos, unha falta moi grave". Santos refírese ás continuadas rupturas do sentido do voto entre Martínez e o grupo do PSdeG. A última delas, no relativo a Suplusa. A situación, descrita polo nacionalista Xosé Ferreiro como de "tremendo guirigai", é gráfica: os votos en pleno de PP e Manuel Martínez contradín a Xunta de Goberno, que foi a que retirou as competencias sobre as residencias do ámbito de Suplusa. A empresa pública tamén se nega a acatar a orde do Executivo. [Podes ler a información íntegra no número 292 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A FIFA prepara un cambio revolucionario para o vindeiro mundial de Qatar polas polémicas decisións dos últimos anos.

Desde a chegada do árbitro asistente de vídeo (VAR) ao mundo do fútbol a implantación das novas tecnoloxías semella imparábel. Queda lonxe a súa primeira gran cita internacional no mundial de Rusia 2018 até a actualidade. Mais a polémica non rematou con esta "axuda" para o equipo arbitral en cada partido e seguen a estar de actualidade xogadas de dubidoso control. Un exemplo está nos fóra de xogo, como o que deu a vitoria á selección francesa na última final da Nations Ligue. Por este motivo a FIFA deu un paso adiante e anunciou que para o vindeiro mundial de Qatar contará con tecnoloxía específica para este tipo de xogada que será a que decida sobre o terreo de xogo. A idea da FIFA é "deter menos o xogo porque iso é do que se pode culpar ao VAR", explicaba Wengen "Debemos seguir avanzando na velocidade da toma de decisións, particularmente en termos de fóra de xogo", explicaba o ex técnico do Arsenal e actual xefe de desenvolvemento da FIFA, Arsène Wenger nunha rolda de prensa en París. "No Mundial de 2022 estaremos moito máis capacitados para tomar decisións de fóra de xogo moi rápidas", aseguraba. A máquina sinalará a infracción A idea da FIFA é "deter menos o xogo porque iso é do que se pode culpar ao VAR", explicaba Wengen, "será un impulso emocional real", engadía. Aproba o VAR mais recoñece que "hai cousas que deben perfeccionarse" polo que considera que "o próximo gran avance da arbitraxe" será "a automatización" en xogadas como os fóra de xogo.


Summary: O XI Encontro de Embarcacións Tradicionais, que decorrerá do 11 ao 14 deste mes de xullo, reunirá barcos, cultura, historia, festa e unha manchea de actividades no Freixo. Un pequeno porto de Outes onde chegou haber 40 estaleiros

O Freixo. Un lugar onde levan máis de 200 anos a construír barcos. Chegou a ter máis de 40 estaleiros nos seus 14 quilómetros de costa. No Freixo (Outes), aínda hoxe seguen a facer barcos, aínda que fiquen xa só 3 estaleiros. Pois O Freixo (Outes) acolle do 11 ao 14 deste mes o XI Encontro de Embarcacións Tradicionais, un evento que cumpre este ano 20 anos de existencia. E xa está todo listo para gozar nese porto do marabilloso mundo da embarcación tradicional (e, tamén, a festa e da cultura) Unha cita imprescindíbel Xa máis de 120 embarcacións están anotadas para asistir a esta cita que organiza cada dous anos a Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial. De diferente envergadura, tipoloxía, fasquía e procedencia. DE todos os portos de Galiza, si. Mais tamén de Portugal, de Euskal Herria, de Francia... galeóns, bucetas, dornas, xeiteiras,... Mais non só no mar, senón tamén en terra, haberá actividades. Exposicións, artesanía, conferencias, obradoiros, coloquios, actuacións, cantos de taberna, teatro... Todo o preciso para gozar, vai un só, en cuadrilla de amigos, en parella ou en familia. Poderá un gozar da música de Sés, Terbutalina, Wayfarers, Os Cempés ou Son de Seu. Ao tempo que pasea polo porto e admira os vellos galeóns da Ría restaurados.


Summary: Embora a gravidade do índice de desafiuzamentos no país, o goberno galego só empregou 43 das anunciadas 500 vivendas 'de emerxencia' para estes casos.

O goberno galego só impediu 80 dos máis de 8.000 despexos que se produciron na Galiza nestes anos, un dado que foi comunicado nunha recente comparecencia parlamentar e que amosa a escasa capacidade ou interese do poder público: só foi quen de paralizar menos do 1% dos desafiuzamentos. "Pobre balanzo", manifesta o deputado socialista Xosé Sánchez, que sinalou, ademais, que malia dispor a Xunta de 500 vivendas de emerxencia "só utilizou 43 até o momento" para acoller familias desafiuzadas. Paralelamente, Feijóo asina convenios estes días con entidades bancarias para que estas cedan vivendas baleiras destinadas a familias "en emerxencia". Para o parlamentar, "o goberno galego dispón de capacidade e medios propios dos que non fai uso". Feijóo demostra, máis unha vez, advirte, "unha mais que preocupante falla de interese por destinar recursos públicos para axudar a xente que peor o está pasando". Só en 2013 se executaron na Galiza 1.241 despexos, segundo dados do Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX). Unha media de tres desafiuzamentos e medio por día. Ou sexa, sete cada dous días. No conxunto do Estado, o 2013 despediuse deixando cifras estarrecedoras: máis de 39.000 despexos.


Summary: Ao desemprego rexistrado hai que engadir a todas as persoas que, inscritas como demandantes de traballo, non constan oficialmente como paradas. Son xa máis de 291.000 en Galicia, moi por riba da estatística oficial.

Os datos do emprego relativos ao mes de febreiro foron moi negativos. Foi o segundo peor mes de febreiro da serie dispoñible facilitada polo Ministerio de Empleo. Máis de 121.000 novos desempregados en todo o Estado e un incremento doutras case 3.400 persoas en Galicia. Non é posible verificar o efecto da reforma laboral cos datos de febreiro, pero si se aprecia que a redución de emprego non temporal (máis caro) non se está compensando con contratos máis baratos. Por primeira vez desde xaneiro de 2008 (os datos máis antigos que difunde o Estado) o número de contratos formalizados un mes baixou do millón de exemplares. Un golpe durísimo que se suma á caída de cotizantes á Seguridade Social, que xa ten menos de 17 millóns de contribuíntes. En Galicia hai cando menos 291.496 persoas en situación de desemprego e anotadas nos servizos de colocación Oficialmente, e así consta na nota de prensa, en Galicia hai 274.675 desempregados rexistrados. Son 26.396 persoas máis que no mes de febreiro do ano pasado tras un incremento interanual do 10,63%. Unha suba que supera a taxa estatal, do 9,6%. O mercado laboral galego rexistrou, xa que logo, un peor comportamento que o da media española en valores relativos. Pero, alén das cifras oficiais, en Galicia hai cando menos 291.496 persoas en situación de desemprego e anotadas nos servizos de colocación. Ata 16.821 persoas non constan como paradas malia que si o están, e buscan un posto de traballo de maneira activa. Trátase dos galegos que ben cobran a"eventuais agrarios subsidiados" ben son apartados de xeito aleatorio da listaxe oficial polos departamentos de colocación de cada comunidade autónoma. En base a unha lei de Jesús Caldera, as delegacións do antigo Inem poden clasificar a un desempregado dentro dunha categoría que se chama "demandantes de emprego non ocupados" se consideran que este precisa un curso de formación.


Summary: A Xunta admite que empregará estes camións para atender a maior demanda sanitaria no verán, mentres pecha camas. Oposición e sindicatos ven un "desbalde" nestes equipamentos, dos que a empresa adxudicataria destaca que teñen mesmo "aseos para clientes".

Entre as múltiples protestas de persoal e pacientes que acompañaron a apertura do novo hospital de Vigo figuraba a realización de probas diagnósticas nunha unidade móbil, nun camión, mentres as resonancias magnéticas non funcionaban no novo centro. Algo máis dun mes antes de que comezase o accidentado proceso que acabou levando politicamente por diante a exconselleira de Sanidade, Rocío Mosquera, o Consello da Xunta trataba un informe -documento sen valor xurídico, que o Executivo emprega para publicitar asuntos que considera relevantes- sobre a posta en marcha de dous destes camións na provincia de Ourense, neste caso con funcións de quirófanos e consultorios. Dous meses despois do inicio da súa actividade, a Consellería de Sanidade defende no Parlamento que estes equipamento favorecen a igualdade no acceso á asistencia sanitaria entre os pacientes. O pasado agosto o BNG rexistrou unha pregunta no Parlamento para instar o Goberno a aclarar se dispón de "informes" ou outro tipo de estudos que xustifiquen o gasto de 1,7 millóns de euros -a maior parte procedentes de fondos europeos- nestes dous camións "para intervencións cirúrxicas e prestación sanitaria nos centros de saúde de Ourense". Para a voceira do Bloque en materia sanitaria, Montse Prado, resulta "indecente" realizar este "desbalde" mentres Sanidade "desmantela infraestruturas" ou, por exemplo, mantén pechadas camas hospitalarios. "É evidente -indicaba- que estamos diante dun gasto máis destinado a favorecer algún negocio que á mellora da asistencia sanitaria". "Incrementa a eficacia da atención sanitaria e mellora a equidade entre pacientes" Hai escasos días chegou a resposta a esta pregunta e a Consellería, xa con Jesús Vázquez Almuíña á fronte, non só admite que os camións son empregados para facer fronte ao "incremento da actividade asistencial en zonas que ven aumentada substancialmente a súa poboación en determinados períodos, como a época estival", isto é, mentres o Servizo Galego de Saúde mantén camas pechadas -máis de 1.000 en toda Galicia nos últimos veráns-. Ademais, o departamento autonómico asegura que ubicar estes camións xunto a centros sanitarios "incrementa a eficacia da atención sanitaria en xeral e, en particular, da atención primaria, achegando probas diagnósticas ou cirurxía menor a centros nos cales non se dispón delas, mellorando a equidade entre pacientes". A Consellería admite que os camións poden ser empregados como reforzo no verán, mentres o Sergas pecha camas Aínda que o Goberno galego asegura que con estes camións "non pretende substituír" as instalacións sanitarias dos hospitais, no mesmo documento explica que tamén contempla a "posibilidade" de "unir" os dous camións, o que permite "a realización de cirurxía maior ambulatoria, transformando un nun quirófano e o outro, nunha área postcirúrxica". "Este uso -di- realizarase nun entorno hospitalario e, no caso de que se produza algún tipo de continxencia nalgúns dos quirófanos existentes no centro sanitario". Neste caso, polo tanto, o camión si substituiría un quirófano ordinario. A Xunta nega o desbalde que detectan os sindicatos Nesa mesma resposta a Xunta nega tamén que destinar 1,7 millóns de euros públicos nestes camións, que tiveron Ourense, Ponte Noalla e A Gudiña como primeiras paradas, supoña un malgasto de cartos públicos. "Dende logo -argumenta- non implica 'despilfarro' de fondos propios", toda vez que "esta iniciativa" se enmarca no convenio Innova Saúde, que está "cofinanciado nun 80%" por fondos europeos, indica. Sanidade nega malgasto porque o proxecto está financiado con fondos europeos Unha visión diferente é a que ten o sindicato CIG-Saúde, que ve un desbalde dedicar aos camións uns fondos que "poderían servir para mellorar as moitas instalacións médicsa que se atopan en condicións pésimas" na propia provincai de Ourense. "É lamentábel, cando moitos dos centros de saúde se atopan en pésimas condicións" e "cando boa parte das salas de operacións" do Complexo Hospitalario de Ourense "están infrautilizadas". Asemade, a CIG pregúntase se o uso deste tipo de equipamentos implicará "pasear pola área sanitaria" profesionais dos hospitais. A empresa adxudicataria destaca que os camións mesmo contan con "aseos para clientes" Mentres oposición e sindicatos recean da iniciativa, a empresa adxudicataria do proxecto, Alegría Activity, publicita o resultado do investimento a través da súa web. Como a Xunta, a compañía explica que os seus camións poden "convertese nun consultorio médico rural ou servir de reforzo médico en localidades con aumento de poboación estival", ademais de servir de quirófano en situacións programadas ou de emerxencia. "Cando funcionan como centro de atención primaria -debulla- pódese crear un espazo dividido en diferentes salas: consultas de medicina e enfermaría, administración e aseos para clientes".


Summary: A decisión colleu por sorpresa as agrupacións, que tentan que a xefatura da formación de Albert Rivera reconsidere a decisión.

A dirección de Ciudadanos impón as agrupacións da Coruña e Ferrol que non concorran ás municipais do 24 de maio, unha decisión comunicada a última hora desta cuarta feira e que xerou sorpresa e incertidume entre afiliados e simpatizantes coruñeses e ferroláns da formación. A decisión unilateral da xefatura do partido que lidera Albert Rivera chega, aliás, nun contexto doce para as aspiracións en Coruña, cidade nas que enquisas e sondaxes apuntaban a que C´s atinxiría representación. En principio, falla por aclarar se a decisión é definitiva ou ben pode darse que haxa candidaturas en Coruña e Ferrol, mais designadas directamente desde o cumio da formación. A vindeira segunda feira finaliza o prazo para presentar candidaturas. A medida decidida pola dirección central de Ciudadanos estaría relacionada coa conflitiva vida interior de ambas as dúas agrupacións, onde abundaron demisións, ceses, baixas de militancia...


Summary: O BNG-Nós Candidatura Galega elixiu Allariz como lugar de acollida do acto público principal de campaña que tivo lugar na noite do sábado. A candidatura nacionalista puxo como exemplo "do país que queremos" a vila gobernada polo Bloque.

"Allariz é un exemplo do país que eu quero". Así, con constantes alusións a un dos buques insignia do Bloque, encetaba Noa Presas, cabeza de lista do BNG-Nós Candidatura Galega por Ourense, a súa intervención no acto público principal que organizou a formación nacionalista na noite do sábado. "Sodes un exemplo para toda a xente de que é posíbel cambiar o mundo, de que hai alternativa neste país", continuaba a número 1. Noa Presas erixiu a do BNG-Nós como a candidatura que fará posíbel que "Galiza conte no Congreso", máxime "nun contexto no que non vai a haber maiorías absolutas". "O voto dunha nacionalista pode ser decisivo para inclinar o Goberno cara a políticas de esquerdas", advertía. A cabeza de lista por Ourense puxo de manifesto que "Galiza só lle importa aos galegos" e advertiu de que "para cambiar o noso destino é preciso ter unha voz propia en Madrid". Desbotou ofrecer dados arredor da economía e da exclusión social porque "nós temos os pés nos chan, non nos platós de televisión" e porque "vós sabedes o que pasa". "A situación é case de vida ou morte, unha emerxencia vital". Pontón insta a "coller da man" todas as persoas "decepcionadas que viron como se xogou coas súas esperanzas" Ana Pontón, portavoz nacional do Bloque e candidata da formación nacionalista á Presidencia da Xunta, apelou no acto público da Praza dos Brancos a "coller da man" todas "as persoas decepcionadas que viron como se xogou coas súas esperanzas". "Temos que coller a esa xente da man, esa xente que cree que Galiza pode, e desde o BNG temos que devolverlle a esperanza. Temos que dicirlles que Galiza pode, que é un país rico e que as mozas e os mozos non terían por que emigrar", salientou. Desta maneira, Pontón erixía o nacionalista "como alternativa para Galiza". A portavoz nacional do BNG expresou en Allariz que "queremos que o noso país rompa con ese destino que nos impide avanzar" e puxo como exemplo dos atrancos, entre outras, a xestión privada dos montes ao servizo de empresas como Ence. Francisco García reivindicou un modelo de financiamento xusto para Galiza O alcalde de Allariz e número catro da candidatura ao Congreso por Ourense, Francisco García, denunciou na súa intervención a "mentira asombrosa que se nos está a repetir constantemente: iso de que nos vivimos da solidariedade do Estado". Explicou que a realidade "é a inversa, Galiza achega materias primas, enerxía, aforro...". Así, o rexedor da vila centraba a súa intervención nun modelo de financiamento para Galiza e para os concellos galegos, "que están discriminados". A axenda deste domingo leva o BNG-Nós Candidatura Galega, entre moitos outros lugares do país, a Fene, onde nestes momentos ten lugar un acto público no que participa Ana Pontón; á Pobra do Brollón, onde intervén Olalla Rodil (nº1 por Lugo) e a Cambados, onde terá lugar o acto público central da xornada, a partir das 20.30h, coa presenza, entre outras persoas, de Luís Bará (nº1 por Pontevedra), Ana Pontón ou Montse Prado, deputada no Parlamento galego.


Summary: O noso crítico de cabeceira disecciona Spotlight ou como o xornalismo de investigación pode desentrañar verdades incómodos para os poderes.

SPOTLIGHT(Estados Unidos 2015, 128 min.)Dirección: Thomas McCarthyGuión: Thomas McCarthy e Josh SingerFotografía: Masanobu Yakayanagi Música: Howard ShoreElenco: Mark Ruffalo, Michael Keaton, Rachel McAdams, Liev Schreiber, Stanley Tucci, Billy Crudup, John Slattery, Brian d'Arcy James, Gene Amoroso, Elena Wohl, Doug Murray, Paul Guilfoyle, Brian Chamberlain SINOPSEUn grupo de reporteiros do Boston Globe retoma un caso esquecido de pederastia no eido da igrexa católica a pesares das reticencias sociais, relixiosas, dos medios de comunicación e da xustiza. Ninguén quere que unha verdade incómoda saia de novo á luz. CRÍTICA Todo o periodismo está ao servizo do poder. Todo? Non... un grupo de irredutíbeis periodistas resiste agora e sempre á manipulación. Disto trata precisamente Spotlight, un filme baseado en feitos reais que saca a palestra a verdadeira historia dun grupo de reporteiros que destapou un dos maiores escándalos dos Estados Unidos: os abusos sexuais aos que se vían sometidos os menores que tiñan algunha relación coa igrexa de Massachussets. Unha causa xulgada en 1976 pero que foi silenciada sistematicamente polas partes interesadas, en connivencia, claro, cos medios de comunicación, a burocracia e, por suposto, a igrexa. En 2002, chega ao Boston Globe un novo director (Liev Schreiber) con gañas de dar un xiro editorial cunha gran historia que volva a poñer o xornal coma referente rexional. Así que decide retomar aquel caso pechado, sobre o que pesaban moitas incógnitas, coa axuda dun grupo de catro xornalistas independentes (Michael Keaton, Rachel McAdams, Mark Ruffalo e John Slattery) que forman o grupo de investigación chamado Spotlight, acostumado a poñer o "foco de atención" en realidades incómodas. A medida que avanzan nas investigacións descobren que existe unha verdadeira trama que parece abarcar máis do esperado. Xornalismo de investigación comprometido e valente que logrou destapar unha noxenta trama que salpicaba a igrexa local, a pesares de que a maioría dos lectores do Boston Globe eran católicos. Profesional, porque tiveron que escoitar as estremecedoras testemuñas dos afectados. Decidido, porque sortearon as negativas e obstáculos legais para seguir adiante. Arriscado, porque preferiron esperar antes de pararse só na igrexa de Boston. Exemplar, porque chegaron até o final do asunto destapando toda a podremia da Igrexa Católica por todo o mundo. Spotlight non aborda temas escabrosos. Salvando un par de testemuños que poñen a pel de galiña, a cousa tira máis polas entrevistas, controversias profesionais, investigación e dúbidas morais Thomas McCarthy (The Visitor, Vías Cruzadas) retoma esta historia para a gran pantalla 40 anos despois dos feitos iniciais -de 1976- para dar homenaxe, non só ao verdadeiro xornalismo, senón tamén para darlles voz a todas esas persoas damnificadas que sufriron abusos sexuais, foron ignoradas por todos e agora tratan de levar unha vida normal a pesar das secuelas psicolóxicas. Persoas que decidiron lembrar e dar a cara para evitar que se volva a repetir unha cousa semellante. Pero tranquilidade, a pesar de falar de pederastia, Spotlight non aborda temas escabrosos. Salvando un par de testemuños que poñen a pel de galiña, a cousa tira máis polas entrevistas, controversias profesionais, investigación e dúbidas morais. A maior parte do filme discorre entre a vida dos reporteiros e as conversas coas partes afectadas. Manter un filme de máis de dúas horas con só isto pode parecer un suicidio de aburrimento, mais a montaxe, as xeniais interpretacións e a posta en escena logran evitar o tedio do persoal. Non só iso, senón que Spotlight ten nada menos que seis nomeacións aos Óscar: Película, Director, Actriz Secundaria (McAdams), Actor Secundario (Ruffalo), Guión Orixinal e Montaxe. Dubido moito que se faga con algún, e non por demérito propio, senón porque a competencia nas categorías que compite apuntan a outro/as candidato/as. Porén xa é bastante mérito estar nomeado un filme que fala dun tema tan controvertido ao que, con estes eventos, se lle dá unha enorme visibilidade. Recordemos que vén de ter presenza tamén nos Globos de Ouro, Toronto, Venecia, aínda ten varias opcións de premio nos BAFTA e acumula unha recua de aclamacións da crítica especializada. Moi recomendábel para quen queira fuxir dos blockbusters e obrigatoria para todo estudante de xornalismo.


Summary: O principal damnificado do 21 de outubro é ao meu humilde ver o mantra mil veces repetido da "necesaria unidade do nacionalismo". Dita unidade, concretada no papel do BNG até xaneiro pasado, fundamentárase no eido teórico nun relato seudocolonial do país que requiría unha resposta frontista e multipartidaria, ao estilo dos países subdesenvolvidos que acadaron a independencia no século pasado. A realidade, como xa nos viñan advertindo os galegos elección tras elección, é que ese relato non é o acaído para o país que temos.

Aínda que non nos guste, a maioría absoluta obtida polo Partido Popular o pasado 21 de outubro non é precisamente unha gran sorpresa. Se ben se ten destacado o feito de que Feijoo sexa un dos poucos dirixentes europeos que non acusa o desgaste da crise, hai varios factores que explican –baixo o meu punto de vista- a súa reelección. O principal é sen dúbida a incapacidade dos demais partidos políticos de presentar unha alternativa sólida e crible, e nomeadamente do PSOE por ser o partido que ineludiblemente tería que encabezar dita alternativa nesta ocasión. A vitoria de Feijoo, na que influíu o interesado adianto electoral, é máis que nada unha derrota da oposición. O feito de que AGE, unha coalición formada apenas catro semanas antes dos comicios, se convertera na terceira forza no parlamento así o acredita. Os resultados de AGE descansan en boa medida na atractiva e oportuna figura de Xosé Manuel Beiras así como en ser quen de ler o profundo cabreo diante da situación actual dunha parte da cidadanía, en particular da xente máis moza. Dalgún xeito os cidadáns galegos premiaron a quen consideraban que mellor oposición podía facer, ante a falla dunha alternativa sólida de goberno. Lía vai pouco tempo no facebook dun amigo que mentres a metade da poboación está moi asustada co que está sucedendo, a outra media está moi indignada e reclama mudanzas radicais En segundo lugar, á hora de explicar estes resultados é ineludible ter moi en conta a profunda crise económica e política que estamos a vivir tanto no noso país como noutros países Europeos. Lía vai pouco tempo no facebook dun amigo que mentres a metade da poboación está moi asustada co que está sucedendo, a outra media está moi indignada e reclama mudanzas radicais. Voume permitir matizar dita reflexión apuntando que a segunda metade é significativamente máis pequena que a primeira, como vimos de ver no caso galego e como, non neguemos a evidencia, acontece en dous dos Estados máis castigados pola crise: Grecia e Portugal. Nos dous, ao igual que en Galicia, gobernan forzas conservadoras porque así o decidiron –cos matices que queiramos- as súas respectivas cidadanías. A vella Galicia replica dese xeito os comportamentos conservadores da vella Europa, da maioría cidadá que ve con tremenda preocupación o que está acontecendo pero que antes de iniciar aventuras incertas escolle malo coñecido, canto menos mentres o deterioro social e económico non sexa moi superior ao actual. É por iso que resulta absurdo botar man, á hora de explicar os pasados resultados electorais, dunha suposta anomalía galega ou dos típicos tópicos da carretaxe e do caciquismo. Créanme, veño dun concello onde goberna o PP por ampla maioría dende hai máis de 16 anos, e podo afirmar que os cidadáns votan absolutamente libres e conscientes do que queren votar, dende os máis novos aos máis vellos. Para que se produza unha mudanza política en Galicia ao igual que no resto de Europa son necesarias alternativas cribles, sólidas e non rupturistas, nin na súa forma nin no seu fondo Como corolario dos dous factores que vimos de apuntar, a miña opinión é que mesmo nunha situación de fonda crise como a actual, para que se produza unha mudanza política en Galicia ao igual que no resto de Europa son necesarias alternativas cribles, sólidas e non rupturistas, nin na súa forma nin no seu fondo. Guste ou non, estes son os vimbios cos que hai que facer o cesto. A refundación do nacionalismo político e a fin do modelo frontista O ascenso de AGE veu a demostrar que había vida para o nacionalismo fóra do BNG, tal e como moitos apuntamos cando tomamos a decisión de saír desa organización A maiores de corroborar que os cidadáns galegos escollen malo coñecido, a outra grande consecuencia do 21 de Outubro é a ratificación de que estamos diante dun punto de inflexión na historia recente do nacionalismo galego. O BNG veu acentuado, dun xeito dramático, o declive iniciado xa en 2001, últimas eleccións nas que por certo Xosé Manuel Beiras concorreu como candidato da fronte á Xunta de Galicia. O ascenso de AGE veu a demostrar que había vida para o nacionalismo fóra do BNG, tal e como moitos apuntamos cando tomamos a decisión de saír desa organización. Pola súa banda, Compromiso por Galicia non foi quen de facerse sitio nestas eleccións debido tanto ao descoñecemento das súas siglas e dos seus líderes como, sobre todo, por verse literalmente arrollada polo papel estelar de Beiras e AGE durante a campaña electoral. A pesares dos nosos esforzos, os votantes coñecedores e mesmo simpatizantes da nosa proposta electoral optaron racionalmente polo voto útil a AGE e en menor medida ao BNG. É difícil soster a pertinencia de que convivan nunha mesma organización persoas e partidos de ideoloxías tan dispares como podían ser no seu momento o PNG e a UPG Sexa como for, o principal damnificado do 21 de outubro é ao meu humilde ver o mantra mil veces repetido da "necesaria unidade do nacionalismo". Dita unidade, concretada no papel do BNG até xaneiro pasado, fundamentárase no eido teórico nun relato seudocolonial do país que requiría unha resposta frontista e multipartidaria, ao estilo dos países subdesenvolvidos que acadaron a independencia no século pasado. Por certo, outra volta, non deixa de ser paradoxal que fora o profesor Beiras un dos autores que establecera as bases teóricas desta visión. A realidade, como xa nos viñan advertindo os galegos elección tras elección, é que ese relato non é o acaído para o país que temos. Por extensión, é difícil soster a pertinencia de que convivan nunha mesma organización persoas e partidos de ideoloxías tan dispares como podían ser no seu momento o PNG e a UPG. Era unha situación practicamente sen par, tanto noutras nacións do Estado como de Europa. Cómpre por tanto reinventar o nacionalismo político, ou se se quer, a expresión política do feito nacional galego, sobre outras bases ben diferentes. Anova, BNG e Compromiso terán nestes meses que veñen que clarificar cal é o seu proxecto para este país, as persoas que lideren no inmediato ditos proxectos así como o seu target en termos electorais. Evidentemente este exercicio autónomo non tería porque impedir no medio prazo o establecemento de alianzas electorais entre estas organizacións, tanto por unha cuestión táctica de aritmética electoral como por razóns de tipo estratéxico. Mais a unidade orgánica non semella nin posible nin desexable, dadas as lexítimas e razoables diferenzas ideolóxicas e de praxe existentes entre estas organizacións. Na parte que nos toca a CxG coido que o camiño non pode ser outro que o de situarnos en fórmulas nidiamente socialdemócratas, convenientemente adaptadas á realidade actual e conscientes do profundo debate que se está a vivir no seo da socialdemocracia europea Na parte que nos toca a CxG coido que o camiño non pode ser outro que o de situarnos en fórmulas nidiamente socialdemócratas, convenientemente adaptadas á realidade actual e conscientes do profundo debate que se está a vivir no seo da socialdemocracia europea. Dito debate refírese ao xeito concreto de garantir o acceso aos servizos básicos de Estado de Benestar, aos formatos de intervención na economía para acadar os obxectivos de estabilización, redistribución da riqueza e de promoción dun modelo de desenvolvemento medioambientalmente sostible. Debemos dirixirnos ao conxunto da sociedade, pero as clases medias urbanas e en particular os novos sectores de profesionais de índole diversa deben ser obxecto de especial atención. Nas coordenadas nacionais, Compromiso debe falar sen rubor de galeguismo, establecer un relato positivo da experiencia do autogoberno e adoptar unha estratexia reformista no camiño cara maiores cotas de soberanía no seo do Estado e da Unión Europea. Finalmente, as fórmulas de rexeneración democrática e apertura organizativa que viñemos practicando na nosa curta historia de vida, máis alá do asemblearismo fácil, deben ser marcas identificativas que debemos coidar e promocionar. Sen dúbida un camiño cheo de dificultades pero tremendamente apaixonante. Aí estaremos.


Summary: O municipio de Cervo será a seguinte parada da Plataforma Sanitaria da Mariña na súa iniciativa de pedir apoios para a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) que impulsa SOS Sanidade Pública.

A Plataforma Sanitaria da Mariña seguirá pedindo sinaturas en apoio da Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) de medidas urxentes que demandan para a Atención Primaria. A través dun comunicado anunciaron que se desprazarán o 18 de outubro, terza feira, até o consultorio de Cervo en horario de 11 até as 13 horas. A Plataforma Sanitaria da Mariña denuncia que Burela só ten unha pediatra para 1.500 crianzas A ILP está promovida por SOS Sanidade Pública, colectivo no que está integrada a Plataforma Sanitaria da Mariña, e recolle medidas que consideran "tan importantes como garantir a presencialidade e calidade na atención, mellorar as condicións e dotar axeitadamente de persoal os centros de saúde, incorporar novas categorías e incrementar o xa existente ou rematar coas esperas en Atención Primaria", entre outras. Desde este colectivo sanitario animan á veciñanza de Cervo para que se achegue até este dispositivo "e apoiar coa súa sinatura esta iniciativa que tenta recuperar e reflotar a Atención Primaria". Montse Porteiro, coordinadora da Plataforma, cre que o servizo a sanidade pública "nestes momentos camiña cara á deriva polas política de recortes e desprestixio que o goberno da Xunta leva practicando desde hai trece anos". Recollida en Trabada e Lourenzá A Plataforma Sanitaria da Mariña cualificou de "éxito" a recollida de sinaturas da semana pasada nos concellos de Trabada e Lourenzá. O colectivo desprazou o seu dispositivo móbil a estas localidades para que as veciñas e veciños apoiaran coa súa sinatura a ILP. Alertan de novos recortes da Xunta nas ambulancias da Mariña Desde o colectivo sinalan tamén a gran indignación que se está a vivir no concello de Lourenzá pola ausencia continuada do pediatra que comparte con Mondoñedo e Barreiros, desde que a anterior facultativa concursara nun traslado. As familias exixen que se repoña ao pediatra compartido para recuperar este servizo. Falta de pediatras A inicios de outubro, a Plataforma Sanitaria da Mariña denunciaba que o centro de saúde de Burela contaba cunha única pediatra para atender arredor de 1.500 crianzas. Ademais, segundo este colectivo, algunhas familias trasladaron queixas sobre a falta de pediatras que tamén está a afectar os municipios de Barreiros, Lourenzá e Mondoñedo.


Summary: O Sergas deixa de contabilizar aqueles pacientes que se someteran a unha proba diagnóstica diferente á PCR até que non se teña unha confirmación por este mecanismo.

Os casos activos de coronavirus na Galiza diminuíron até 1.199 afectados, 311 menos que o sábado; ao tempo que se rexistraron 335 altas que elevan os recuperados até 9.155, segundo explicou neste domingo, 17 de maio, a Consellaría de Sanidade. Desta maneira mantense a tendencia da evolución da pandemia que se viña rexistrando nos días pasados, aínda que o número de recuperados é menor que o rexistrado no sábado, así como tamén o é o descenso dos casos activos. A Dirección Xeral de Saúde Pública precisou que neste domingo a maioría de pacientes con COVID-19 concéntranse na área sanitaria de Vigo, con 352 infectados (49 menos que no sábado). Pola súa banda, a área da Coruña mantén 277 casos (-54), a de Ourense, 209 (-68), a de Santiago rexistra 187 (-57), a de Lugo 77 (-20), a de Pontevedra 62 (-31) e a de Ferrol 35 (-30). A respecto da atención sanitaria dos pacientes diagnosticado con COVID-19, a maioría reciben asistencia domiciliaria (1.087). Ao mesmo tempo, 94 persoas permanecen ingresadas en unidades de hospitalización convencional e 18 seguen na UCI, unha menos que no sábado. Até agora curáronse un total de 9.155 persoas e o Sergas continúa a realizar PCR para diagnosticar o virus. Durante a última xornada realizáronse un total de 1.724 PCR, que suman xa 125.832. Revisión completada Neste domingo, a Consellaría tamén comunicou que se completara a revisión dos casos activos "para adecuar as cifras" ao último requirimiento do Ministerio de Sanidade. Este estabelece que non se contemplará como un novo caso de coronavirus aqueles pacientes que se someteran a unha proba diagnóstica diferente á PCR até que non teña unha confirmación por PCR. Por este motivo, o Sergas determinou que "procede deixar de considerar casos activos aqueles anteriores a esta instrución onde se comprobou que xa existe unha PCR negativa posterior á primeira proba diagnóstica".


Summary: O presidente do Goberno asegura que "non inclúe condicionalidade macroeconómica", pero Draghi fala xa de "condicións estritas". O Executivo asegura que non pensa de momento pedir á zona euro que compre débeda soberana

Contradicións. Mentres Mariano Rajoy insite en que as medidas decididas no Consello Europeo para axudar a España e Italia non supoñen condicións por parte da UE, outros líderes europeos e incluso o Banco Central Europeo (BCE) aseguran o contrario. "Non inclúe ningunha condicionalidade macroeconómica", respondeu o presidente do Goberno ao ser preguntado sobre o mecanismo de axuda ao sector financeir, que está xa no seu proceso final. Aínda así, Rajoy tamén apurou a insistir no compromiso do seu Goberno coa consolidación fiscal, as reformas para crear emprego e o saneamento das contas públicas. Mentres, o presidente do BCE, Mario Draghi, amosaba a súa satisfación polas medidas do Eurogrupo para flexibilizar o rescate á banca española, pero pedía xa "condicións estritas" para que o proceso resultase "crible". "Todas estas cousas deben ir acompañadas dunha condicionalidade estrita para ser cribles", di Draghi "A supresión do estatus de acreedor preferente do fondo de rescate para España é un dos resultados, a posibilidade futura da recapitalización directa dos bancos, algo que o BCE defendeu hai tempo, tamén é un bo resultado", destacou Draghi. Pero rápido engadiu: "Todas estas cousas, para ser cribles, deberían ir acompañadas dunha condicionalidade estrita; iso é esencial porque senón non serán cribles". Ao mesmo tempo, Rajoy aseguraba que, malia chegar a un acordo para posibilitalo, non pensa nestes momentos pedir á zona euro que compre débeda soberana a través do fondo de rescate para rebaixar os custos de financiamento. "Non pensamos en nada nese sentido", asegurou o presidente do Goberno.


Summary: O PP abalaría entre 35 e 38 representantes, PSdeG obtería 19-22, BNG atinxiría 13-15 a Unidas Podemos, 4.

O portal Electomanía vén de publicar unha nova enquisa, unha sondaxe de "Sigma- Dos' filtrada polo PSOE galego" e que sitúa Feixoo no limiar de perder a maioría absoluta. Este traballo, a tomar con cautela ao ser unha filtración procedente dun partido, concede ao PPdeG entre 35 e 38 representantes no Parlamento. A maioría absoluta está en 38. Así pois, "hai partido". Como segunda forza figura o PSdeG, que atinxiría entre 19 e 22 representantes, por riba das 14 que posúe actualmente. O BNG lograría entre 14 e 15 escanos (ten 6), o que supón máis que duplicar a súa representación actual. Por último, Galicia en Común lograrían 4 representantes na Cámara galega. Nin Ciudadanos nin En Marea obterían representación. Non é esta a primeira enquisa para o 5-A, que aponta a que Feixoo está no bordo de perder a maioría. Estes traballos demoscópicos tamén apontan unha importante recuperación do nacionalismo, unha suba do PSdeG e descenso da 'esquerda' rupturista'. Outra coincidencia nas diferentes enquisas e sondaxes é que nin Ciudadanos nin Vox van lograr entrar no Parlamento galego e que En Marea ficaría sen representación.


Summary: Participarán nunha ducia de accións en diferentes comarcas de Galiza para erradicar eucalipto e outras especies invasoras. A acción, promovida por Cousa de Raíces, desenvólvese con motivo da celebración este 21M do Día Mundial dos Bosques. No interior, onde e cando son as accións 'deseucaliptizadoras'.

De Agolada a Teis, de Melón a Lousame, pasando por Cercedo-Cotobade e Ponte Caldelas. Estes son algúns dos lugares onde se desenvolverá a partir desta quinta feira, 21 de marzo, a iniciativa pola 'deseucaliptización simultánea' de Galiza, convocada por Cousa de Raíces e que xa sumou unha vintena de colectivos. Comunidades de Montes, colectivos ecoloxistas, agrupacións culturais, a Universidade da Coruña e diversos proxectos de custodia do territorio organizan para esta quinta e o vindeiro sábado, 23 de marzo, máis dunha decena de accións de eliminación de eucaliptos e doutras plantas exóticas invasoras, como as acacias. Adega, Couto da Eiriña, Verdegaia, Montescola e CMVMC de Froxán (Lousame), a Oficina de Medio Ambiente da Universidade da Coruña, A Rente de Chan, Pladever, Fundación Eira, Proxecto Ríos, Amigos da Terra, CMVMC de Tourón (Melón), Asociación Vergasta, APDR, agrupación Arlequín, Proxecto MonTeis, a CMVMC de Teis (Vigo), a CMVMC de Ponteareas e a CMVMC de Carracedo (Caldas de Reis) responderon ao chamado da rede Cousa de Raíces para participar na deseucaliptización simultánea . O obxectivo desta iniciativa é, salientan as impulsoras, chamar a atención sobre a urxencia de favorecer e conservar os bosques galegos fronte o impacto negativo e a expansión descontrolada de especies e plantas exóticas invasoras no país, como é o caso do eucalipto ou da acacia. As accións de deseucaliptización comezarán esta quinta feira, no propio Día Internacional dos Bosques, na cidade da Coruña, cunha actividade de eliminación de flora exótica invasora, especialmente da acacia negra, organizada no Monte da Fraga pola Oficina de Medio Ambiente da Universidade da Coruña, coa colaboración de Adega. As demais accións de eliminación de eucaliptos e outra flora exótica terán lugar o sábado, 23 de marzo. Montes de Froxán de Lousame En "Campo de Lamas". Nesta zona húmida, a comunidade de montes, xunto con Verdegaia e as brigadas deseucaliptizadoras, levan tempo promovendo a recuperación do bosque nativo. Nos montes de Ramil de Agolada A Fundación Eira e Adega darán continuidade aos labores previos de eliminación de eucalipto nunha parcela custodiada, na que haberá que eliminar os gromos que rebentaron nos tocóns. Río Tea, Mondariz. O colectivo ecoloxista, xunto co Proxecto Ríos, acudirán ao río Tea, en Mondariz, para eliminar especies exóticas invasoras, nomeadamente a acacia, no marco do Campo de voluntariado ambiental do Tea. Gradín, Pontecaldelas A tarefa principal do colectivo A Rente de Chan e Pladever (plataforma na defensa do Verdugo) será a deseucaliptización nunhas parcelas de experimentación, situadas nos montes de Gradín de Pontecaldelas, nas que se fará seguimento dos resultados da eliminación de eucaliptos, seguindo un protocolo deseñado para a ocasión, e que estas organizacións comparten co resto de entidades participantes O Regueiriño, Lourizán (Pontevedra) A Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra (APDR) eliminará eucaliptos no monte de O Regueiriño, na parroquia de Lourizán na que se sitúa tamén a fábrica de celulosas de Ence. Rebordelo, Cerdedo-Cotobade A comunidade de Montes de Rebordelo, de Cerdedo-Cotobade, coa colaboración de Adega, aproveitará esta ocasión para eliminar eucaliptos e promover un roteiro interpretativo polo Couto da Eiriña, lugar no que se está a promover un proxecto de custodia e de promoción dunha xestión forestal sostible. Melón A comunidade de montes de Tourón, no concello de Melón, aposta tamén pola retirada de eucaliptos dos seus montes. Participarán nesta actividades outras entidades como Amigos da Terra e a Asociación Vergasta. Ponteareas Pola súa banda, a comunidade de montes de Ponteareas está a substituír o eucalipto dos seus montes por especies forestais autóctonas, tarefa na que está inmersa desde a vaga de lumes de 2017. O sábado 23 continuará con este labor nos "Chans da Picaraña", luga no que se celebra a Romaría da Picaraña do vindeiro 1 de maio. Carracedo, Caldas de Reis Os comuneiros e comuneiras de Carracedo, de Caldas de Reis, eliminarán gromos de eucalipto de tocóns, Teis, Vigo Os e as comuneiras eliminarán exemplares máis grandes coa axuda de maquinaria. A agrupación Arlequín tamén colaborará na deseucaliptización da Madroa, en Teis, onde tamén se plantarán árbores autóctonas


Summary: Até 2 mil denuncias por abusos sexuais dos que serían responsábeis membros dos cascos azuis. Esta é a cifra que recolle un informe do que vén de dar conta a axencia Associated Press e que volta a poñer no punto de mira o continxente da ONU.

Un informe difundido pola axencia de noticias AP recolle até 2 mil denuncias contra cascos azuis por abusos sexuais en todo o mundo. Desas 2 mil, 300 pertencerían a menores de idade. Na documentación, segundo AP, alúdese a testemuños de decenas de mulleres, nenas e nenos que denuncian ter sido vítimas de abusos sexuais por parte deste corpo militar. "Os actos sexuais descritos por nove vítimas son simplemente demasiados para seren presentados exhaustivamente neste informe, en especial en virtude de que cada unha afirma que tivo múltiplos acompañantes sexuais en diversos lugares onde os continxentes de Sri Lanka estiveron instalados durante anos en diversas partes de Haití", recolle o informe da AP. A ONG Blue Code rexistrou 145 denuncias só en 2016 en Haití Cando menos 134 membros do continxente de Sri Lanka participarían entre 2004 e 2007 de violacións, explotación e abuso. Após unha investigación da ONU estes militares foron retirados da forza. Porén, as Nacións Unidas carecen de xurisdición directa sobre os cascos azuis e a sanción penal contra os culpábeis recae nos países que achegan os efectivos militares da forza. Haití O secretario xeral da ONU, António Guterres, xa se pronunciara en 2015 sobre os abusos: "Digámolo cunha soa voz, non toleraremos que ninguén cometa ou consinta a explotación nin o abuso sexual. Non permitiremos que ninguén tape estes delitos coa bandeira da ONU". Porén, en países como Haití, seguen amoreándose denuncias contra cascos azuis por presuntos abusos de natureza sexual. De feito, a ONG Blue Code rexistrou 145 denuncias só en 2016. O continxente militar leva na illa caribeña de maneira ininterrompida 13 anos. Na actualidade, os cascos azuis contan con máis de 5 mil efectivos que participan en misións de paz ao longo do mundo. O seu labor consiste no adestramento a policías, garantir a seguridade durante eleccións, apoiar o sistema xudicial, axudar en desastres naturais ou reconstruír a orde pública após crises políticas, entre outros.


Summary: A coalición di ter recibido unha negativa dos socialistas a participar nunha fronte de esquerdas e afirma que "sabíamos que era difícil un cambio de actitude mais non quixemos renunciar a que rectificasen a súa deriva neoliberal"

Esquerda Unida di ter recibido unha negativa dos socialistas á proposta de conformar unha fronte ampla esquerdas e afirma que "sabíamos que era difícil un cambio de actitude mais non quixemos renunciar a que rectificasen a súa deriva neoliberal". En consecuencia, Esquerda Unida chama a todos os simpatizantes do PSOE desencantados coas súas políticas a participaren na Syriza galega, pois segundo a coalición de esquerdas "vivimos tempos excepcionais que requiren actuacións excepcionais nos que a esquerda, máis que nunca, debe actuar conxuntamente para que rematen os ataques contra os traballadores e traballadoras e os recortes de dereitos contra a maioría social, porque está en xogo o modelo de sociedade, os dereitos sociais e ate a propia democracia". EU di que "sabíamos que era difícil un cambio de actitude mais non quixemos renunciar a que rectificasen a súa deriva neoliberal" A executiva nacional de EU considera que a negativa do PSdeG a formar unha fronte ampla de esquerdas contra o PP demostra "o seu nulo interese por transformar a situación actual de sufrimento que viven as familias traballadoras". Esquerda Unida di que a oferta ao PSOE inscribiuse nunha forma de actuar sen "apriorismos", e cun diálogo aberto "a todas as organizacións de esquerdas que pulen por rachar coa situación de inxustiza social e insustentabilidade medioambiental na que vivimos". Esquerda Unida mantén en calquera caso o seu ofrecemento de diálogo "sempre que estean dispostos a rectificar a súa errática política" e afirma que deben ser os socialistas "os que decidan se queren formar parte da Syriza galega ou prefiren conformar o bloque sistémico co PP, ao estilo do PASOK".


Summary: Pilar Cancela, presidenta da xestora do PSdeG, toma a palabra esta cuarta feira nas entrevistas do #VenhanMais5.

-Como avalías o estado actual da política galega? -Penso que a política galega está amordazada polo control e á vez o conformismo do goberno do PP e de Feijóo, que está a confundir a maioría absoluta co absolutismo, e que aguanta estoicamente os continuos golpes que Galicia recibe desde o goberno de España. Enfronte, os socialistas temos o reto de rearmar o liderado da esquerda tras unha etapa complicada, e de volver a representar desde o goberno a maioría social, que se identifica dun xeito claro coas nosas políticas. É innegable tamén que é necesario o diálogo co resto de forzas progresistas para poder desterrar de Galicia o goberno da resignación, que nos fai camiñar sempre coa lousa dunha fenda de desigualdade con respecto ao resto de España. -Que evolución agardas da política galega a cinco anos vista? Espero que Sermos siga a ser un espazo de liberdade e de diferenciación dentro da prensa galega e nel teña cabida unha visión plural da realidade -Agardo que, tras os procesos de renovación que temos por diante no PSdeG de inmediato a nivel autonómico, provincial e local, sexamos capaces de comezar un tempo novo e recuperar gobernos de progreso. Debemos comezar coa recuperación de alcaldías socialistas nas eleccións municipais. É desde os concellos, onde a política é máis cercana aos cidadáns, desde onde debemos comezar a remontada para darlle a Galicia unha saída xusta da crise, coa igualdade de oportunidades e a garantía de dereitos, servizos públicos e liberdades como obxectivo. Iso debe trasladarse tamén a un cambio de rumbo do noso país nas eleccións autonómicas. -Que esperas de Sermos nos próximos cinco anos e en que cres que debemos e/ou podemos mellorar? -Espero que siga a ser un espazo de liberdade e de diferenciación dentro da prensa galega, e que nese espazo teña cabida unha visión plural da realidade desde unha perspectiva ampla para a sociedade de progreso do noso país.


Summary: Folgoso do Courel converteuse nos últimos días na zona do cero dos incendios forestais na Galiza. Segundo os propios datos achegados pola Consellaría de Medio Rural, xa van máis de 1.900 hectáreas arrasadas a última hora de onte, manténdose os lumes aínda sen control.

O foco incendiario que máis preocupa atópase na parroquia de Seceda, iniciouse as 1,40 horas da sexta feira, e segundo as últimas estimacións provisionais, afecta a unha superficie de 1.100 hectáreas. O lume está próximo ao núcleo de Gamiz, na parroquia de Santalla, no limítrofe concello de Samos e nel traballan medios propios da Xunta da Galiza e da Unidade Militar de Emerxencias (UME). A alerta segue tamén decretada nun incendio da parroquia de Vilamor, en Folgoso, onde as chamas están preto do núcleo de Carballal. Este incendio empezou ás 20,42 horas da quinta feira e mantense en 300 hectáreas queimadas, segundo as estimacións provisionais do Goberno galego. O terceiro lume no Courel permanece activo en Vilamor. As lapas comezaron as 20,25 horas deste quinta feira e levan arrasadas, atendendo ás previsións da Xunta, unha superficie de 500 hectáreas. Axentes forestais O malestar é evidente entre os membros das brigadas contra os lumes e os axentes forestais que están loitando contra o lume neste concello. Segundo sinala a Nós Diario un membro das brigadas forestais, "a falla de medios é evidente e tamén o de efectivos". "Con tampouco xente é imposíbel facerlle fronte a estes incendios", continúa o axente forestal, quen significa que "estamos traballando de sol a sol cunhas xornadas para nós descoñecidas e aínda así non nos resulta posíbel parar isto". O axente forestal recoñece que "neste momento hai lumes en moitas partes e iso dificulta concentrar aquí todos os efectivos pero si isto non se amplían vai ser imposíbel facer fronte ao lume". A veciñanza conectada por Nós Diario sinala que "non lembran ningún incendio igual no municipio". "Mira que ardeu en 2018", sinala unha veciña que quere gardar a súa identidade", "pero aquilo era unha broma en comparación con isto". A veciñanza "Téñenos abandonados", recalca esta veciña, quen reclama "máis medios para pór freo a esta desfeita que non só afecta ao monte senón que chega a carón das casas e tal como está a cousa pode provocar unha desgraza" O voceiro municipal de C@aurel Vivo, coalición de electores con presenza na corporación, considera que o grande alcance dos incendios está motivado pola falla de medios para loitar contra os lumes. Neste sentido, pronúnciase Óscar Carrete quen crítica en declaracións a Nós Diario de "poucos medios para combater os lumes e nada de políticas de prevención". Óscar Carrete destaca que "somos un paraxe único, con moito masa forestal e un pulmón de biodiversidade ecolóxico , con moita marca de xeoparque, pero estamos a cola en dotación de servizos contra os incendios" "Estamos agradecidos da resposta da xente que nalgúns casos cortou unhas xestas e tentou paliar a falta de medios", continúa Carrete, quen denuncia que "a mellor maneira de parar un lume e detéctalo precozmente, e se están os medios con base na outra punta do distrito, cando chegan o lume pasou hora e media ou dúas no mellor dos casos" Carrete advirte que "non poden ter o Courel sen brigadas como as teñen. Sen brigadas de apoio de cinco meses, nin motobomba da Xunta de Galicia e débense facer máis puntos de auga porque sen auga non se apaga un lume". Neste sentido, refírese a falla de auga que impediu unha maior eficacia no funcionamento das motobombas e das cisternas. C@urel Vivo O voceiro de C@urel Vivo explica a Nós Diario que as queixas pola ausencia dun operativo axeitado para combater os lumes forestais veñen de vello. Neste sentido, lembra que "xa en xullo do ano pasado presentamos unha moción na que solicitabamos que se asignase unha Brigada de Extinción de todo o ano ao Courel". Carrete lembra que "naquela altura reclamamos tamén desde a Xunta de Galiza, o Concello, a Confederación e falando coa veciñanza se tente dotar dun pozo de carga a cada aldea nas que se dean as condicións para usar con motobomba , helicóptero". O concelleiro de C@urel Vivo considera que algunhas das eivas que provocaron esta situación gardan semellanza coas denunciadas hai un ano. Nese sentido, crítica que "a desorganización, fai que chegar a un lume do Courel, pódelle levar a unha brigada de reforzo, entre unha e dúas horas" así como que "non temos unha Brigada con base no Courel mentres debería haber, cando menos, dúas brigadas verdes todo o ano".


Summary: Este 25X fanse 50 anos daquel Día da Patria de 1968 na que o nacionalismo volveu ás rúas de Santiago para reivindicar os dereitos nacionais de Galiza.

'Sumar por Galiza' é o lema escollido polo BNG para este 25 de Xullo, Día da Patria Galega. Unha data que este ano fai o seu 50 aniversario: foi en 1968 -após décadas de parón pola ditadura franquista-, cando o nacionalismo galego foi quen de desafiar esa represión para recuperar a manifestación nas rúas de Compostela para celebrar o 25 de Xullo. A reivindicación dos dereitos nacionais de Galiza provocou aquel ano cargas policiais contra as persoas manifestantes. Unha dinámica que se reproducíu ano tras ano contra as manifestantes que tentaban chegar até a emblemática Praza da Quintana, en pleno corazón da capital de Galiza, o que non se logrou até 1983, tras unha sentada de oito horas na cidade vella de Santiago. Lois Diéguez, histórico militante nacionalista que participou nesa reivindicación do 68 e que,canda María Alonso, militante viguesa de 17 anos que acudirá a súa segunda celebración do 25X, acompañaron á portavoz nacional do BNG, Ana Pontón na presentación da campaña para este Día da Patria. A dirixente nacionalista insistiu no chamamento para sumar arredor "dun nacionalismo emancipador, forte, aberto e moderno desde o que construír un futuro mellor para Galiza, cun BNG coa man tendida para quen queira traballar na defensa deste país e deste pobo". Medio século no que a defensa de Galiza como nación "é hoxe tan revolucionaria como hai cinco décadas", salientou Pontón, "e tamén hoxe o nacionalismo significa a esperanza dun cambio real para deixar atrás precariedade, emigración e a discriminación a este país". A dirixente do Bloque amosou o seu orgullo de liderar a que, "segue a ser a mellor ferramenta política para defender Galiza e avanzar colectivamente". A campaña do Día da Patria está centrada na idea de 'Sumar por Galiza' a todas as persoas que partillan a idea de que o pobo galego debe gobernarse a si propio. "50 anos sumando por Galiza desde a diferenza, con diferentes visións do país, pero cun punto en común: O convencemento de que temos dereitos e somos capaces de gobernarnos a nós mesmas e non precisamos que nos marquen o camiño desde fora". Pontón fixo un chamamento "a desbordar" as rúas de Compostela o 25X con xente que aposta en construír un país "onde a xente moza como María non teña que coller a porta da emigración ou quen traballou toda a súa vida como Lois non sexa obrigado a loitar por unhas pensións dignas". Nesta liña, mantivo, "é clave fortalecer proxectos políticos propios como o BNG, para que Galiza non sexa un simple escenario do pim-pam-pum das forzas políticas estatais que mudan o seu discurso en función de se están no goberno ou na oposición, e nese escenario os galegos e as galegas sempre saímos perdendo".


Summary: A deputada Noa Presa compareceu en rolda de prensa esta sexta-feira para informar sobre a proposta que levará ante a cámara e coa que a formación nacionalista esixe a rebaixa do IVE da factura eléctrica para que pase a ser superreducido.

Presas considera que, nun contexto social de xeneralizada perda do poder adquisitivo, é un deber garantir acceso da cidadanía á electricidade. "Esta semana vimos con preocupación os dados do Instituto Galego de Estatística, que amosan como máis da metade das familias galegas teñen dificultades para chegar a fin de mes", apunta a parlamentar. Segundo ela, as familias galegas asumen "uns dos IVE mais altos de Europa, por detrás dos países nórdicos e Portugal", co agravante de que tamén hai que engadirlle máis impostos, como a taxa especial de electricidade ou a do aluguer dos equipos de medición. "É como se tivésemos un IVE duplo, e entendemos que hai que reverter esta situación", afirma. É por isto que o BNG pretende propor unha rebaixa do IVE actual –de 21%– ao superreducido, de 4%, o cal suporía que cada factura abaratase máis de 16%. Ante a previsíbel suba de 10% que se espera na factura da luz para este novo ano, Presas insiste en que "cómpre tomar medidas para axudar a que a maioría de persoas do país poidan pagar con facilidade". "Aínda que tivemos un ano complexo a nivel metereolóxico, factor que pode incrementar a factura, o certo é que 80% desta son custes regulados, polo que hai decisións políticas a tomar con urxencia para abaratala", acusou Presas. A nacionalista sinalou concretamente a pasividade do Partido Popular á hora de tomar medidas para axudar a cidadanía, con dificultades para asumir "algo tan elemental como a factura eléctrica". Máis recadación e menos emprego A deputada ourensá non dubidou en tachar de "impositivas e abusivas" as políticas do Partido Popular á hora de fixar as taxas públicas. "Estamos nunha situación estatal na que hai máis nivel de recadación mentres o nivel de empregabilidade non retornou aos niveis previos á crise, e non podemos permitir mais tempo este abuso", criticou. Ao mesmo tempo, Noa Presas tamén reafirmou o compromiso público do BNG coa cuestión da electricidade, "tanto con todo o que ten que ver coa suá fiscalidade, como todo o que teña que ver coa transición enerxética ou o aproveitamento deste recurso como país excedentario en produción eléctrica que é Galiza".


Summary: O alcalde da localidade dirixiulle una carta a Dolce & Gabanna, que nos seus últimos deseños emprega a figura emblemática do entroido desa zona.

Nunca unha colección de Dolce & Gabbana xerara tanta sorpresa e abraio en Galiza. Sobre todo en Viana do Bolo e comarca. No desfile de presentación da colección primavera- verán 2018 de D&G modelos con vestiario cunha grande similitude ao que luce O Boteiro, figura emblemática do entroido de Viana percorreron a pasarela. "Todas as veciñas e veciños que viven o Entroido e que o senten quedaron perplexos ao observar as imaxes das modelos con eses traxes de Boteiro. Non só polo seu colorido, senón tamén polo seu deseño de figuras e pola forma de facelas (cintas de raso plisadas e "fruncidas")", explica o alcalde, Secundino Fernández, nunha carta que vén de remitir a D&G. Unha misiva na que o rexedor explica a D&G que O Boteiro "constitúe un ben cultural, e é o sinal de identidade máis importante do noso concello. Trátase dun capital cultural intanxible e dun coñecemento cultural colectivo que se transmite de xeración en xeración do que nos sentimos orgullosos e que respectamos como o que é, a nosa cultura". Secundino Fernández afirma que "o desgusto de Viana do Bolo, da veciñanza foi grande cando nin tan sequera se mencionou a orixe da "inspiración". Non se mencionou, nin se recoñeceu a esta figura centenaria da nosa tradición, nin as artesás que elaboran as camisas e que mantiveron esa tradición, que pasa fundamentalmente de nais a fillas" Por este motivo, a través desta carta o alcalde Viana pide a D&G que recoñeza publicamente "que é o noso Boteiro a fonte de inspiración dos seus deseños". Ao tempo, convida os deseñadores a visitar o concello para gozar do Entroido. "Tamén e como feito de desagravio e como mostra de hospitalidade convidámolos a mostrar esas creacións inspiradas no "Boteiro" en Viana do Bolo", conclúe a misiva.


Summary: O evento músico-cultural continuará coa promoción de grupos galegos e varias actividades que van da fotografía até a pintura.

Esta sexta edición do festival Arteficial trae a Ribadavia ás formacións InIbO (Celanova, gañadores do premio do público II Concurso de Grupos Galegos Arteficial), Plus Lottus (A Coruña, gañadores do premio Arteficial no II Concurso de Grupos Galegos Arteficial), Rosvita (Madrid), Unicornibot (Pontevedra), Guadalupe Plata (Xaén) e os Dj Chaco, Dj Arteficial e Dj ICF. Grupos novos que @s organizadores agardan que teñan unha boa acollida na capital do Ribeiro. Alén da música, entre as actividades que propoñen para ese día e a semana anterior, haberá exposicións de fotografía e pintura en diversos bares da vila, un obradoiro de graffiti durante os concertos dentro do recinto, unha Jam Session no pub ALJAMA de Ribadavia na sexta feira 17 de agosto e un obradoiro de musicoterapia o mesmo sábado 18, a partir das 18 horas, no Clube Artístico de Ribadavia.As entradas teñen desconto a través de internet mais tamén poden atoparse o mesmo día na billeteira. Unha parte da entrada doarase á ONG Menoria.


Summary: [ACTUALIZADA ÁS 14.50] Á espera da comunicación oficial, todo apunta a que o secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, renunciará a aspirar como candidato á presidencia da Xunta de Galiza após coñecérense as súas novas imputacións. Continuará, pola contra, como secretario xeral da formación.

O propio Besteiro convocou reunión da Executiva do PSdeG para a tarde do sábado e será no marco desa xuntanza onde oficialice a renuncia a aspirar á presidencia da Xunta nas eleccións galegas, segundo fontes citadas pola Cadena Ser. Besteiro, malia as fortes presións, continuará a ser o secretario xeral do PSdeG. Na mañá do sábado César Luena, secretario de Organización do PSOE, xa deixaba ver que Besteiro renunciaría a participar nas primarias do PSdeG ao aludir ao "compromiso intachábel" do código ético do PSOE. Engadía ao respecto que "hai dous meses houbo unhas eleccións e non había nin un só imputado nas listas". As reaccións As seis novas imputacións sobre Besteiro no marco da Operación Pulpo que investiga adxudicacións ilícitas na Deputación de Lugo provocaron todo tipo de reaccións a nivel nacional e estatal. O president da Generalitat valenciana e secretario xeral do PSPV-PSOE, Ximo Puig, quen salientou que a transparencia e a explicación pública é fundamental. Engadiu que "hai persoas que non están a exercer todas as súas lexítimas competencias no partido porque están, non imputados, pre-imputados". "Hai que dar exemplo", afirmou. Tamén falou ao respecto o ex ministro de Asuntos Exteriores Miguel Ángel Moratinos (PSOE), quen tirou de prudencia para advertir de que "hai que agardar a que os xuíces decidan" e hai que darlle a Besteiro "a confianza que merece". A xestora do PSOE de Lugo acusou a maxistrada de ser "a xuíza máis politizada" Quen fechou filas arredor de Besteiro foi a xestora do PSOE da provincia de Lugo, quen acusou a maxistrada Pilar de Lara de ser "a xuíza máis politizada". Por parte do PP, o vicesecretario estatal de Organización, Fernando Martínez-Maíllo, salientou que sobre Besteiro pesan dez imputacións "por delitos, precisamente, no menos graves, senón derivados da corrupción". "A algúns éncheselles a boca de nos acusar, pero logo vedes o que pasa aquí, precisamente en Galiza", apuntou, tratando de desviar a atención sobre a morea de casos de corrupción que salfiren o PP ao longo do Estado. Desde Ciudadanos, o secretario de Acción Política, Estudos e Programas, Antonio Espinosa, sinalou que o secretario xeral do PSdeG, debería "facerse a un lado". Na mesma liña pronunciouse Yolanda Díaz, coordinadora nacional de EU, quen lle amosou todos os respectos ao PSOE. A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, asegurou que de estar na mesma situación "tería dimitido con independencia do máximo respecto á presunción de inocencia". Engadiu que é coñecida a posición do Bloque, que pasa pola dimisión de calquera cargo de reponsabilidade ante unha imputación por presuntos delitos de corrupción investigados pola xustiza, aínda cando se teña convencemento pleno da inocencia dos afectados e finalmente queden exculpados. As novas seis imputacións coñecéronse tan só un após de que Pedro Sánchez, aspirante do PSOE a ocupar a presidencia do Goberno central, viaxara a Galiza e apoiara publicamente a Besteiro. Son moitas as voces no PSdeG que aseguran que non se trata dunha coincidencia e que cuestionan a actuación da xuíza Pilar de Lara. Estas mesmas voces lembran que as anteriores imputacións, no marco da operación urbanística Garañón, frustraron a marcha de Besteiro ao Senado e, en consecuencia, a súa condición de aforado. [Esta información foi actualizada por volta das 14.50 para engadir o posicionamento do BNG a respeito da situación política de Besteiro]