Summary: O Sonoro Maxín vén de presentar o seu novo disco Setedezasete, toda unha homenaxe a un Ourense que non é lugar senón sentimento. Este grupo nace no ano 2007 nesta cidade e xorde da unión de varios músicos de Lamatumbá e Cinnamon Gum. A súa música achégase a ritmos tropicais e bailables buscando crear unha verbena actual e con conciencia. Falamos con Ico, o seu cantante, sobre o seu último traballo que levarán de xira por toda Galiza este mes de maio.

- O Sonoro Maxín fai cumbia que non é cumbia, transforma e versiona ritmos latinos e até empregades nalgún momento o termo "Galiza Tropical", de onde sae esta paixón por este tipo de música?- Vén de lonxe, vén dos membros do grupo. Sempre nos gustou achegarnos dalgunha maneira a estes ritmos. Máis que tropicais, a nós gústanos moito o popular. Os ritmos bailables e os que son moi próximos, para poder interpretalos así se queres con banda ou ti soíño ou soíña cun acordeón ou unha guitarra. Os nosos temas están moi próximos a iso. Pero tamén buscamos o que sexa bailable, entón achegámonos aí ás cumbias, aos merengues, ás rumbas precisamente por iso. Tamén ten moito que ver o tema do acordeón. Desde sempre o acordeón está moi presente nos nosos temas. Nesas músicas o acordeón é un instrumento de referencia e por aí van os tiros. O tema de "Galiza tropical" gústanos usalo para unir os dous lugares, os dous momentos ou as dúas referenzas musicais: a galega que é a nosa, e a tropical, que é a referencia á cumbia, ao merengue, etc. " Na canción deixamos ver moitas das situacións que conseguen que a moita xente o día a día se lle faga como unha guerra case." - Entendédelo entón un pouco como unha forma de achegar a música ao público?- Si, claro. É unha maneira de achegar esas músicas. Tamén é un intento por facer a verbena un pouco máis moderna. A verbena nosa, unha festa que sexa de baile pero que sexa máis de agora, que sexa deste século e que estea máis vinculada ao social e á política. - Quen escoite as vosas cancións enseguida se decata de que distan moito dunha verbena convencional. As letras, para comezar, están cargadas de significado. Que mensaxe buscades transmitir?- Dentro do baile é remover un pouco os pés pero tamén que a cabeza actúe dalgunha maneira. É cambiar ideas no escenario, cambiar ideas cando escoitas unha canción ou trocalas unhas por outras. Ou transmitir o que ti sentes. É importante. No momento que nos tocou vivir pois están en cada imaxe que vemos, en cada momento que vivimos pois hai cousas coas que non estamos de acordo, que non estamos contentos, contentas, entón pois intentamos transmitir sobre todo dende un punto positivo. Intentamos facer ver que pode ser construtivo, que pode ser, aínda que sexa unha crítica, unha cousa para construír todos e todas xuntas. "Queremos facer unha verbena moderna, deste século" - Neste último disco sacastes unha canción que se titula Así se constrúe unha bomba. A súa letra está cargada de denuncia social e comeza con ritmos de inspiración árabe. Que mensaxe queriades transmitir?- Agora mesmo vemos cada día nas noticias momentos de violencia, de guerra… nós quixemos facer o contrapunto. É dicir, preguntarnos quen realmente constrúe esas bombas, quen fan realmente que estas situacións sexan posíbeis. Nós temos moi claro e na canción deixamos ver moitas das situacións que conseguen que a moita xente o día a día se lle faga como unha guerra case. "Queremos remover un pouco os pés coa nosa música pero tamén que a cabeza actúe tamén dalgunha maneira." - Setedezasete é xa o segundo disco de O Sonoro Maxín, tiñades pensado chegar ata onde chegastes? Cando se decide a gravación deste traballo?- Nós como grupo temos unha forma de ser un pouquiño fóra do circuíto normal. Nós cando temos cancións novas o que facemos é metelas no directo. As cancións dalgunha maneira, dámoslles un tempo, para que a xente as reciba, para que os amigos, familiares, toda a xente que nos escoita as reciba e que nos veña de volta, cando están un pouquiño maduras. Cando nós e o público as metemos dentro, é o momento de pasar ao estudio. Nesta ocasión, moitas das canción levabamos xa tempo con elas. Hai algunha que incluímos novas porque estaban xa aí a punto de saír pero é unha maneira de facer as cancións, que medren un pouquiño no directo e que a xente faga a súa achega. - Como foi a gravación deste disco?- Contamos coa produción de Marià Roch. A verdade é que foi unha experiencia moi boa. É moi distinto facer as cancións no directo que preparalas para un disco. Entón quixemos contar cunha produción que non nos coñecese aínda e que puidese facer as súas achegas desde a "ignorancia". É dicir, collelo con frescura. Creo que nos axudou moitísimo a darlle aínda outra volta á maioría dos temas. "Dámoslle tempo ás cancións antes de gravalas, para que as reciban amigos, familia e o público e que nos veñan de volta." - Comentabas noutras entrevistas que durante a gravación do primeiro CD deixastes un pouco de lado os directos, aconteceu o mesmo na gravación deste novo disco?- Si, porque tamén como grupo, aínda que nos gustaría, non podemos dedicarnos a dúas cousas ao mesmo tempo. Agora mesmo todos e todas estamos compaxinando o da música con outros traballos. Ademais coñecémonos ben e sabemos que se nos centramos nunha cousiña, van saír mellor as cousas. Agora mesmo despois de tres meses de ensaio, empezamos cos directos e agora xa é o que nos toca. Deixar un pouquiño de lado o tema do estudio até outra volta que nos toque e agora centrarnos nos directos. Pero é simplemente unha cousa de coñecemento do grupo e de como funciona. - O sete e o dezasete son os días de feira en Ourense e é o nome do voso novo disco, que importancia ten esta cidade para o voso grupo?- Este disco fala moitísimo de Ourense, fala en moitísimas cancións e fai moitísimas referencias pero o grupo entende agora mesmo Ourense case máis que como un lugar, como un momento da nosa vida. As cancións fan referenza pois a festas moi persoais que celebramos nós, a amigos concretos… Fala das Burgas, fala do Miño, pero máis que un lugar é unha forma de… , un sentimento, un momento das nosas vidas no que nos sentimos moi ben realmente, moi positivos, con moita enerxía e quixemos pois dalgún xeito reflectilo nas nosas cancións. Falar de Ourense, falar deses momentos bonitos que vives cos colegas, na túa casiña, nos ensaios… Pois foi a maneira de botalo nas letras e nas músicas. Máis que un lugar é un sentimento, un momento da nosa vida, o Ourense das cancións. "Agora mesmo entendemos Ourense case máis que como un lugar, como un momento da nosa vida." - É un momento pasado ou actual?- É neste preciso momento. As cancións das letras, os arranxos das letras son moi actuais, son de fai meses e entón foron vivencias que están aí moi moi próximas no tempo. - Que esperades desta xira?- Agora estamos na primavera, no mes de maio, estamos nas salas e é simplemente dar a coñecer un pouquiño o disco para que vaia soando para prepararnos para o verán. O verán aquí en Galiza é moi potente en canto a concertos e en canto a festas. É unha preparación. Un pouquiño de mostra, preparando, pechando o concerto dalgunha maneira. Poñernos en contacto de novo porque levamos bastantes meses sen saír en salas. É volver ver a xente, volver a que nos digan, a que nos falen, a que berren, bailen e canten con nós as cancións de novo. "Esta xira é para dar a coñecer o disco pero tamén é unha preparación para o verán." - Tedes algún outro proxecto pensado para o futuro? Que pasos vai seguir O Sonoro Maxín?- Agora estamos centrados en presentar o disco, facer xiras e prepararnos para o verán. Logo do verán quizais haxa algunha novidade máis pero é cuestión de darlle algo de tempo e que vaia para adiante. De momento estamos centrados neste disco.


Summary: O 3, 4 e 5 de decembro de 1977, máis de 20 mil tractores trancaron as estradas da Galiza en protesta contra a cota empresarial agraria e o réxime autonómico. 40 anos despois recuperamos a memoria daquela mobilización e da oposición das labregas e labregos galegos á cota empresarial. Acompañamos esta peza de Cilia Torna cunha reportaxe fotográfica daquela xornada de loita realizada en Navia de Suarna polo dirixente nacionalista Xesús Méndez. Eis un extracto do publicado no Sermos Galiza 274.

Hai 40 anos, concretamente o, 3, 4 e 5 de decembro de 1977, máis de 20 mil tractores trancaron as estradas da Galiza en protesta contra cota empresarial agraria e en oposición ao réxime autonómico. A tractorada, convocada polas 15 mil persoas presentes na asemblea celebrada en Lugo o 26 de novembro polas Comisións Labregas, tiña o obxectivo de darlle continuidade a unha loita que viñan mobilizando de xeito masivo desde o mes de setembro. Así, ao longo de outubro e novembro a contestación maciza das labregas e labregos paraliza o cobro do tributo nunha parte moi importante dos concellos da Galiza, comezando o 2 de outubro en Triacastela e estendéndose nesa mesma semana a outras localidades como Val do Dubra, A Baña, Ordes, Cervantes, Palas de Rei, Guitiriz, Xinzo de Limia, Baños de Molgas, Ribadavia, Silleda ou A Estrada. Será neste contexto cando aparezan por primeira vez os tractores como instrumento da loita labrega, ocupando no mes de outubro a capitalidade de Palas de Rei –onde 200 vehículos, algúns con bandeiras galegas coa estrela, impiden o cobro do tributo–, e desfilando en novembro polas rúas de Chantada, até formar unha caravana de 300 aparellos portando faixas con lendas de "Fóra a cota empresarial" e "Non máis roubos". Galiza ficou tomada polos tractores. Segundo os dados recollidos nun informe interno da comisión do rural da UPG, organismo deste partido que xogou un papel decisivo na dirección e orientación do conflito, máis de 200 mil persoas mobilizáronse ao longo dos tres días, concentrándose tractores e mesmo carros do país na práctica totalidade dos concellos cabeceiras de comarca, con especial incidencia no norte do país, precisamente onde as Comisións Labregas contaban con máis penetración, e co comercio fechado en boa parte das zonas afectadas. A campaña de axitación social e as propias xornadas nas que as rúas permaneceron ocupadas polos vehículos agrarios desenvolvéronse nun escenario dunha forte represión policial e de grande agresividade do españolismo fronte ás demandas labregas, até o punto de que só a ANPG e a UPG apoiaron a protesta. A dureza das forzas da orde, utilizando armas de fogo contra os manifestantes en diversas localidades de Galiza, provocou o ingreso no hospital do veciño de Sarria Elías Vázquez, ferido por disparos da garda civil, respostando os labregos cun feche de 800 persoas na catedral de Lugo e manifestacións en diversas localidades, como Meira, Corgo, Outeiro de Rei ou Sarria. [Podes ler a peza enteira no número 274 do semanario Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: A Mesa informa que hai no mínimo 4 persoas denunciadas pola Garda Civil en base a esa lei por participar na mobilización de setembro pasado.

"En relación ao acontecido na Toxa, acabamos de saber que o Goberno español aplicará a 'Lei Mordaza' ás persoas que se manifestaron en defensa da toponimia galega". Con esta mensaxe nas redes sociais informaba A Mesa pola Normalización Lingüística das consecuencias para varios defensores do galego de participar na mobilización de setembro pasado contra a deturpación do topónimo arousán no marco do 'Foro La Toja". "En resposta a unha pregunta formulada polo deputado Néstor Rego no Congreso, sabemos que se identificou como mínimo catro persoas e se procedeu á súa denuncia por parte da Garda Civil", explican desde a organización na defensa do idioma. A mobilización decorreu o 20 de setembro e na mesma participaron varias ducias de persoas que reivindicaban que non se "barbarizase" o topónimo da Toxa. "Sabemos que se identificou como mínimo catro persoas e se procedeu á súa denuncia por parte da Garda Civil" Axentes da Garda Civil empurraron e bateron os participantes na concentración baixo o lema "A Toxa, polo seu nome", para denunciar a deturpación do topónimo da illa por parte do Foro La Toja. Algúns dos participantes, como o presidente da Mesa, Marcos Maceiras, acabaron polo chan. A Garda Civil impediu que a concentración discorrese na ponte, e participantes na mobilización criticaron a "actitude" dos axentes. "Non aceptaron nin dialogar e actuaron con moi malas maneiras, con empurróns contra Marcos Maceira ou a deputada Montse Prado, que simplemente querían falar", indicaban aquel día varios participantes. "Mesmo Marcos caeu ao chan". Tres semanas despois, o 16 de outubro, A Mesa volvía congregar ducias de persoas na Toxa na que denominou 'Marcha da Dignidade', unha nova mobilización na defensa do topónimo da Toxa. Explicacións Pola súa banda, o deputado nacionalista Néstor Rego manifestou a través da súa conta de twitter que "rexistraremos unha nova iniciativa exixindo explicacións e a rectificación deste despropósito".


Summary: A Plataforma pola defensa de Corcoesto denuncia ante Europa o Plan Director da Rede Natura por dar "total liberdade de acción" ás mineiras e Salvemos Cabana ameaza con levar aos tribunais a vixencia da autorización ambiental malia supor unha contradición legal.

A alfombra vermella e o enguedello legal cos que a Xunta facilita a propagación de grandes proxectos mineiros, tamén a ceo aberto, en Galicia xa están no punto de mira das autoridades europeas e poderán acabar tamén ante a xustiza. A Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños, xunto as asociacións veciñais de Cereo e Valenza, presentaron o pasado venres unha denuncia ante a Comisión Europea contra o Plan Director da Rede Natura ao considerar que dá prevalencia e "total liberdade de acción" ás actividades extractivas fronte ao deber de protección e conservación de lugares protexidos. Ademais, Salvemos Cabana vén de anunciar tamén que empregará "todos os medios legais" para lograr "a anulación definitiva" da autorización ambiental da mina de Corcoesto logo de que a Xunta confirmase que segue vixente malia a contradición legal e de criterio co Valedor que iso supón. Entre as posibilidades está a de recorrer a decisión da Consellería de Medio Ambiente ante os tribunais. O Plan da Rede Natura será avaliado pola UE e a vixencia da DIA de Corcoesto podería acabar nos tribunais O caso é que a anulación do proxecto mineiro de Corcoesto, iniciativa paradigma para moitos da política mineira pretendida pola Xunta, non fixo acabar cos temores dos colectivos contrarios á "minería contaminante e salvaxe", que ven en cada unha das decisións do Goberno, normativas ou non, un novo chanzo máis no camiño de rosas ao favor das multinacionais do sector extractivo. Así, a Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños, xunto ás asociacións veciñais, entenden na súa denuncia ante a Comisión das Comunidades Europeas e dirixida ao secretario xeral da Comisión que o Plan Director da Rede Natura da Xunta supón a infracción "de seis directivas comunitarias e de catro decisións da UE en relación á necesaria conservación dos hábitats naturais, da flora, da fauna, o medio mariño, das aves silvestres e a agresión e non ampliación dos ligares de importancia comunitaria da rexión bioxeográfica atlántica". Ademais, incide nan "no ampliación de Lugares de Interese comunitario (LIC) e na "prevalencia de usos extractivos" que suón "sobre o deber de protección e conservación de lugares da propia Rede Natura". O Plan Director da Rede Natura supón a infracción de seis directivas comunitarias e iría contra catro decisións da UE, segundo os denunciantes A Plataforma, como o resto de grupos ecoloxistas, ve neste plan un camiño aberto para a especulación e para a instalación en espazos protexidos de actividades prexudiciais para o medio ambiente, mesmo canteiras, minaría a ceo aberto ou piscifactorías. Así, advirte de que malia que a Rede Natura contempla a exclusión de determinadas actividades no seu espazo, o plan da Xunta "permite na práctica que calquera das zonas de maior valor ecolóxico de Galicia sexa susceptible de ser intervida pola industria extractiva". "Dáse total liberdade de actuación ao sector mineiro dentro dos territorios protexidos porque o decreto abre as portas á legalización encuberta de decenas de explotacións que actualmente están a operar de maneira irregular", insiste. Ao tempo, recorda que con este plan, "poderanse autorizar con carácter excepcional novas actividades extractivas ao descuberto naquelas áreas que sexan consideradas como zonas con potencial mineiro polo Plan Sectorial de Actividades Extractivas de Galicia ou que queden incluídas nun concello mineiro, tal e como está definido na Lei de Ordenación da Minería de Galicia". Xa que logo, unha maraña legal sempre favorable ao sector e que no caso do Plan Director supón "un grao de desprotección evidente da propia Rede Natura". "O Decreto está nos mínimos en termos de protección do territorio e da biodiversidade e hai unha redución do nivel de protección para favorecer intereses especulativos. Como pode unha norma permitir a minería ao descuberto nun espazo da Rede Natura?", pregúntase a plataforma, que advirte de que incluso unha avaliación ambiental negativa, o Plan pode autorizar usos e actividades por "razóns imperiosas de interese público de primeira orde, incluídas razóns de índole social ou económica". "Esperamos que esta denuncia sirva para que a Comisión actúe de xeito rápido, reestablezca a legalidade comunitaria e impida que este despropósito da Xunta vaia adiante", rematan os denunciantes. A DIA que non debe seguir vixente Pero non son o Plan Director da Rede Natura nin as diferentes normativas favorábeis á minería contaminante os únicos elementos dos que se vale a Xunta para favorecerlle o camiño ao sector. A confirmación de que a Declaración de Impacto Ambiental (DIA) do proxecto de Corcoesto segue vixente é o último exemplo. Malia o criterio contrario do Valedor do Pobo e de todos os colectivos contrarios á iniciativa mineira, o Goberno galego asegura que a autorización ambiental seguirá vixente até finais de 2017, o que facilitaría -e moito- o relanzamento do proxecto. Salvemos Cabana advirte de que a normativa que impide a vixencia da DIA dun proxecto cancelado estaba vixente ao aprobarse a autorización en 2012 Por iso, o colectivo Salvemos Cabana advirte de que o Real Decreto Lexislativo 1/2008 -actualmente derogado- polo que se aproba o texto refundido da Lei de Avaliación de Impacto Ambiental estaba vixente no momento de aprobación da DIA de Corcoesto a finais do 2012 e non deixa lugar a equívocos. Sinala que "a DIA do proxecto ou actividade caducará se unha vez autorizado ou aprobado o proxecto non se tivese comezado a súa execución no prazo fixado pola comunidade autónoma" e que "en tales casos, o promotor debería iniciar novamente o trámite de avaliación ambiental do proxecto". Xa que logo, a cancelación do proxecto por parte da Xunta "anula automaticamente a DIA positiva emitida pola Consellería, dado que a non autorización do proxecto impide que poida existir o prazo de execución pertinente que de aprobarse tería fixado a Administración autonómica", tal como figura no artigo 14.1 do Real Decreto 1/2008. Por iso, Salvemos Cabana está disposta a acudir aos tribunais no caso de que o Executivo teime na vixencia da tramitación ambiental, aínda sabendo que sería un proceso caro e lento. Colectivos contarios á minería contaminante saben que a actual lei mineira en Galicia pon alfombra vermella a calquera proxecto "Resulta lamentable que a Administración pública poida funcionar de correa de transmisión dos intereses dunha empresa privada, obviando tanto os informes técnicos que reiteradamente alertan dos perigos ambientais como do masivo rexeitamento social que xerou esta iniciativa en todo o territorio galego", insiste Salvemos Cabana, que pide a colectivos e cidadanía "non relaxar a tensión e manterse vixilantes". Porque todos os colectivos saben que, coas normativas que seguen vixentes e está a aprobar a Xunta en canto ao sector mineiro, a anulación definitiva de Corcoesto só sería unha batalla gañada. A actual Lei de Ordenación da Minaría de Galicia, a maraña legal que favorece calquera explotaicón e a Lei 21/2013 de Avaliación Ambiental, sobre todo mentres non se active a revisión da Directiva Europea de Avaliación Ambiental, non son máis que novos chanzos nunha alfombra vermella cara a unha fácil e doada explotación mineira en Galicia. A guerra será moito máis longa.


Summary: Os sindicatos e as organizacións estudantís únense nunha convocatoria unánime este martes contra o decreto que, segundo advirten, será "letal" para as clases populares e para o sistema universitario e afondará na privatización do ensino. Cosulte os horarios e lugares das manifestacións.

A Universidade vai este martes á folga contra o chamado decreto 3+2. E faino tras unha convocatoria unánime na que se xuntan os sindicatos CIG, CCOO, UGT, STEG e CSIF, ademais das organizacións estudantís Comités, Liga Estudantil, Agir, Acción Universitaria e Sindicato de Estudantes, entre outras. CIG, CCOO, UGT, STEG CSIF e as organizacións estudantís únense nesta convocatoria de folga contra o decreto 3+2 Logo das manifestacións e do paro de hai un mes, a comunidade universitaria volve ir á folga e saír á rúa contra o famoso decreto, que suporá a eliminación de titulacións e a fusión de graos, que se reducirán a tres anos e a 180 créditos desde os catro anos e os 240 actuais, unha medida que para os seus críticos suporá a súa devaluación e a obrigatoriedade de cursar dous anos de máster -que agora dura un- e asumir prezos elevados para unha maioría dos alumnos. Un novo modelo que facilitará a competencia das universidades privadas, que non poden competir nin en calidade nin en prezo coa oferta pública de graos, pero si o poden facer na de máster. Todos os convocantes coinciden en advertir dunha medida que será "letal" para as universidades galegas, afogadas xa polos recortes e a política de austeridade imposta polos gobernos do PP. E todos cren que suporá unha limitación para o acceso das clases populares aos estudos universitarios e un favorecemeto para a súa mercantilización e privatización. Os convocantes coinciden en que a medida suporá unha limitación para o acceso das clases populares á universidade De feito, os sindicatos e as organizacións estudantís cren que este só é un chanzo máis nunha política que provocará que a cualificación obtida pola maioría de estudantes non será dabondo se non se cursa finalmente un mestrado ao que non todo poderán acceder, ao seren estes "moitos máis caros que os graos". No fondo, os críticos ven como intención final a de desviar os devanditos mestrados á privada, que xa ten un peso máis alto na súa oferta que a pública, o que suporía tamén menos profesorado, menos calidade e menos investigación. O decreto 3+2, segundo sindicatos e organizacións estudantís, será "un novo golpe" nun sistema universitario galego que xa conta cun precario financiamento, moi lonxe do 1% do PIB que se adoita reclamar para un ensino de máxima calidade e logo da redución dos seus orzamentos en case 90 millóns de euros nos últimos cinco anos, o incremento do importe de taxas e matrículas ou a perda de 350 profesores e case 1.300 investigadores. O decreto será "un novo golpe" para un sistema universitario galego afogado polos recortes e con 350 profesores e 1.300 investigadores menos "Nova forma de privatización" "Temos que demostrar que o estudantado galego está en contra, que queremos unha universidade pública e de calidade", din pola súa banda as entidades xuvenís que apoian e convocan esta folga. No seu comunicado conxunto, Comités, Liga e Agir insisten tamén na "nova forma de privatización da universidade pública" e de "darlle ás universidades privadas a licenza de implantar este sistema, podendo ter ofertas moito máis flexíbeis, mentres que as universidades se ven obrigadas a unha reestruturación completa cun custo económico inviábel para a situación económica na que se atopa o ensino público". "Os estudantes de ensino medio ven reducida a posibilidade de poderen estudar na universidade pública por estar esta a converterse nun privilexio", advirten, tras lembrar que o decreto "profundiza nos falsos mitos que comezaron con Boloña". "Venderon a especialización e empregabilidade, e para a maioría do estudantado iso traduciuse en elitización e precariedade. Aquelas que poidan pagar un mestrado terán traballo na empresa privada que o oferte, e a maioría, as que só poidan pagar os tres anos de grao, terán na man un título inservíbel co que acceder a un traballo precario", din. Ante isto, as organizacións chaman a "baleirar as aulas o 24 de marzo, enchendo as rúas para participar nunha xornada de folga e demostrar a oposición a esta reforma". As manifestacións convocadas nas sete cidades galegas partirán, todas ás 11.30 horas, desde os seguintes lugares: A Coruña: Praza de Pontevedra. Ferrol: Praza España. Lugo: Edificio Sindicatos. Ourense: Xefatura Territorial de Educación. Pontevedra: Praza da Peregrina. Compostela: Alameda. Vigo: Praza América.


Summary: Organizacións de dereitos humanos critican o goberno español polo trato a inmigrantes na fronteira marroquí. Até 73 persoas foron devoltas a Marrocos após saltaren o valo por Melilla, nunhas condicións que vulneran os tratados internacionais e a Lei de estranxeiría. Entrementres a policía marroquí atacou brutalmente os campamentos de saharauis na fronteira

Unha vulneración dos tratados internacionais, un procedemento ilegal e unha violación dos dereitos humanos. Así cualificaron as organizacións non gobernamentais Amnistía internacional, Cear --Comisión española de axuda ao refuxiado-- e SOS racismo, a expulsión de 73 persoas inmigrantes que chegaron até a illa de Tierra, a escasos metros da costa de Marrocos. A alerta dos colectivos en defensa dos dereitos humanos sobre o tratamento que os gobernos español e marroquí están a dispensar a estas persoas vén sumarse á xa emitida para condenaren o ataque da policía marroquí esta segunda feira, contra os campamentos que inmigrantes subsaharian@s teñen colocados entre Segangan e Marihuari, na fronteira con Melilla. Superviventes informaron ao diario El Telegrama de que non é a primeira arremetida, mais si "a máis cruenta e sanguenta". "Matáronnos a paus. Viñeron de noite e á mañá, e mallaron en nós até que nos partiron os ósos. Levaron algúns a Oujda, e a outros deixáronnos morrendo nos bosques". Di o devandito diario que quen fala é Abderrahaman, un mozo de 25 anos que non pode camiñar porque lle partiron, literalmente, as pernas. Cando o atoparon tiña unha tostada de pan e un batido que lle deron por caridade, mais "ninguén nos axuda porque teñen medo de que mallen neles tamén". Das persoas que conseguiron superar o dobre valo e entrar en territorio español, 73 foron devoltas a Marrocos. "É unha expulsión colectiva e, polo tanto, prohibida polos tratados internacionais e pola Lei de estranxeiría, que estabelece un proceso con garantías como o dereito á asistencia letrada e a un intérprete" para as persoas que van ser deportadas, informou Amnistía internacional. Para alén do anterior, AI critica que o ministerio español do Interior non facilitou "os mecanismos imprescindíbeis" para coñecer se estas persoas foxen dun conflito ou son vítimas de persecución en Marrocos, a onde foron devoltas. Sobre este punto falou tamén Abderrahaman, o mozo a quen lle partiron as pernas. "Coma sempre, a garda civil devólvenos. É moi frustrante porque xa entraches. Chegas moi canso, cheo de feridas e detéñente para te expulsar de novo a Marrocos para que aquí nos maten a paus. En Marrocos non nos queren, e no Estado español tampouco. Levo aquí máis dun ano, entrei dúas veces a Melilla e devolvéronme outra vez. Aquí só nos mallan, maltrátannos. Non existen os dereitos humanos. E non podemos volver á casa, volver é imposíbel". Activistas en prol dos dereitos humanos denuncian que a situación non é nova. As medidas do exército marroquí en contra d@s inmigrantes en situación irregular que queren cruzar a fronteira ao Estado español foron amplamente criticadas, pois acaban estas persoas ora mortas ora malferidas, ou abandonadas no deserto, ou nas instalacións do CIE --Centro de internamento para estranxeir@s-- de Mauritania, un 'Guantanamiño', como denominan as organizacións non gobernamentais. Criticado polas condicións infrahumanas en que alí se habita, amoread@s, e financiado polo goberno español. Amnistía internacional chegou a falar de "xenocidio silenciado", e denuncia que o executivo de Mariano Rajoy "obra con coñecemento" da situación que lles agarda ás persoas deportadas, documentada pola propia AI en forma de "vulneracións de dereitos, malos tratos, abusos e violacións que nunca son investigadas e fican impunes". Para alén de El Telegrama, ningún medio de comunicación español se fixo eco desta información.


Summary: O Mirante Os socialistas ascenden soben 1,7 puntos, case o mesmo que cae Podemos, e o PP perde sete décimas, practicamente o mesmo que gaña Ciudadanos. O BNG sobe unha décima que lle axuda a asegurar un dos seus escanos no Congreso.

Tras o empate, o adianto. Tras varios meses como terceira forza política o PSOE consolida unha lixeira tendencia á alza cara ás eleccións xerais previstas para finais deste ano e adianta a Podemos en estimación de voto, o que implica que os de Pedro Sánchez se achegan un chisco máis a un PP que, malia seguir en primeira posición, continúa á baixa tamén en plena campaña electoral das eleccións municipais, que tamén son autonómicas en trece comunidades do Estado. Segundo a edición de maio d'O Mirante, o panorama electoral elaborado polo analista Carlos Neira para a Asociación de Medios en Galego, se os comicios ás Cortes Xerais se celebrasen agora o PP continuaría como primeira forza política, aínda que cun 25,3% dos votos e entre 111e 118 escanos. Isto supón unha caída de practicamente 20 puntos a respecto das eleccións de 2011 e un descenso de 7 décimas en relación a O Mirante de abril. A posible perda de escanos do partido de Rajoy segue preto dos 70. No que atinxe aos socialistas a alza que prognostica este estudo situaríaos cun 21,8% dos votos, unha suba de 1,7 puntos que é, practicamente, o que cae Podemos (1,6). Este resultado daríalle ao PSOE entre 91 e 93 escanos, case 10 máis que na anterior edición deste panorama electoral e unha decena menos dos que ten agora. O partido que encabeza Pablo Iglesias, pola súa banda, emerxería no Congreso dos Deputados con entre 65 e 74 asentos, un resultado histórico para unha nova forza pero menos amplo que en análises electorais anteriores. Os tres postos de cabeza péchaos Ciudadanos, que medra 6 décimas, case o mesmo que cae o PP, e ralentiza o seu elevado ritmo de crecemento dos últimos meses. Mentres por riba o PSOE pasa por diante de Podemos na banda máis baixa Esquerda Unida semella aproveitar ese freo dos de Iglesias para deter, cando menos neste intre, o trasvasamento de votos cara ao novo partido. A formación que nestes comicios estará encabezada por Alberto Garzón recupera unhas catro décimas ou, o que é o mesmo, case un 10% do seu voto estimado. Este 4,6% dos sufraxios outorgaríanlle á coalición de esquerdas 3 ou 4 escanos, mentres que o grupo de La Izquierda Plural ten 11 na actualidade. Outra forza de implantación estatal, UPyD, segue perdendo folgos e mesmo comeza a ter en risco o seu escano de referencia, o de Rosa Díez por Madrid. IU aproveita o freo de Podemos e UPyD segue a caer, mesmo tendo en risco o escano de Rosa Díez No que atinxe ás forzas nacionalistas e soberanistas, no caso catalán Convergència i Unió comeza a tomar unha certa vantaxe a respecto de Esquerra Republicana, se ben os apoios agregados a ambas formacións descenden e fannos a apenas catro meses das eleccións catalás. No caso de Euskadi as forzas soberanistas tamén recúan en voto estimado, un lixeiro retroceso que fai que se equilibren as súas forzas nesa hipotética nova correlación de forzas no Congreso. En Galicia o BNG recupera unha décima a respecto da anterior edición d'O Mirante, ascendendo a un 0,6% que viría asegurar, cando menos, un dos seus actuais escanos. O BNG ascende unha décima que viría asegurar, cando menos, un dos seus dous escanos Neste escenario a única posibilidade de sumar unha maioría absoluta a dúas bandas continúa sendo a denominada "gran coalición" entre PP e PSOE, unha opción que, sobre todo pola banda socialista, vén sendo desbotada dende hai semanas. Este escenario xorde a partir da análise denominada house effects, na cal o autor do estudo analiza todas as fontes de inquérito dispoñibles, calculando o nesgo que cada casa de enquisas aplica aos seus traballos e achando un promedio entre elas.


Summary: Neste número 19 do Sermos Galiza falan Feijóo, Vázquez, Jorquera, Beiras e Bascuas. E metémoslle o dente aos programas electorais. Mais tamén damos voz aos afectados polas preferentes, analizamos o que significa a contrarreforma na xustiza do PP, entrevistamos a Xabier P. Docampo ou percorremos a Ribeira Sacra en Outono da man de Xea. E hai moito máis. Queres coñecelo? Nesta sexta no teu quiosque

Galiza ten unha cita co seu futuro o 21-O. E desde Sermos Galiza, conscientes da importancia desta data, falamos cos candidatos das forzas en concorrencia: PP, PSOE, BNG, AGE e Compromiso. Mais tamén debullamos os seus programas electorais polo miúdo.. . Tamén temos un oco para lembrar aquelas primeiras autonómicas de 1982 da man de Lois Diéguez, deputado electo polo BNPG. E damos voz a vari@s afectad@s polas preferentes que sinalan a entidades financeiras e gobernos galego e de Madrid como responsábeis do calote que abrangue a perto de 100.000 galeg@s. E neste número 19 tamén abordamos as claves do xizo do Presgtige ou a mobilización social que, en diferentes ámbitos, houbo nesta última lexislatura. Na sección de social tratamos desde a recente folga estudantil até o engano da Xunta aos e ás dependentes, pasando pola proposta do PP de cobrar á cidadanía por trámites xudiciais, nunha medida que pon a xustiza a servizo dos ricos. En internaciional abordamos a recente Folga Xeral en Portugal e as eleccións en Venezurla. Mais este Sermos número 19 dá moito máis de si: Entrevistamos a Xabier P. Docampo, falamos de Picaversos e en Okapi contámosche que Barrigaverde volve a Lugo polo San Froilán. E na contra, Suso o do Dazaseis, toda unha institución. Xa non tes excusa para non ir ao quiosque. Prensa en papel, en galego, desde Galiza e para Galiza.


Summary: Os orzamentos do Estado para 2017 só contemplan unha exigua partida dun millón de euros para o saneamento da Ría do Burgo, unha obra valorada polo propio Goberno español en non menos de 46. Ante esta situación, Ana Pontón reclama a Feijóo que "mova o cu" para este mesmo ano comezar a dragaxe da ría.

Non acaba de chegar a hora do saneamento para a Ría de Burgo, un clásico nas demandas da formación nacionalista galega, un clásico dos incumprimentos por parte do Goberno do Estado de compromisos e prazos que se prorrogan unha e outra vez. Esta terza feira, e á beira deste espazo natural, Ana Pontón mantivo unha reunión coa Asociación de Mariscadoras e Mariscadores da Ría do Burgo. A exigua dotación orzamental para 2017 prevista nas contas do Estado enviadas por Montoro ao Congreso pairou en todo momento sobre o encontro da líder da formación soberanista coas traballadoras e os traballadores do mar. O BNG denunciou que con estes orzamentos se volta a aprazar a dragaxe dos lodos que empecen a recuperación integral dunha ría cun potencial enorme de criación de postos de traballo, por volta dos 2.000 directos (nestes momentos apenas fornece de emprego a un cento de mariscadoras). "É como se estivesen despedindo miles de traballadoras e traballadores sen facer nada por o evitar", obxetou Pontón, quen no encontro coa Asociación de Mariscadores e Mariscadoras da Ría do Burgo estivo acompañada pola concelleira do BNG na Coruña Avia Veira. O propio goberno español estima o valor do saneamento a realizar en 46 millóns de euros. Aliás, só orzamenta un millón para 2017. Practicamente nada. É por iso que o BNG vai propor no Parlamento galego unha resposta unánime contra estas contas e, alén do máis, vai demandar a Feijóo que a representación do PPdeG no Congreso non avale os orzamentos mentres estes non contemplaren investimentos básicos para Galiza. "Teremos que pedirlle a Feijóo que cumpra co de Galiza primeiro [slogan utilizado polo presidente da Xunta] e que mova o cu en defensa dos intereses deste país, porque cada ano os lodos avanzan no fondo da ría e non se pode esperar máis". Nun encontro coa imprensa, Pontón detallou as iniciativas que o BNG vai despregar sobre este asunto: Denunciar no Parlamento europeu os sucesivos incumprimentos das autoridades estatais. Cumpre lembrar a este respeito que en 2013 -e a iniciativa da portavoz nacionalista en Bruxelas, Ana MIranda- unha delegación da euro cámara visitou a Ría do Burgo. Criazón dunha comisión de impulso e seguimento "onde estean as administracións, a asociación de mariscadoras e todos os axentes sociais dos concellos afectados, incluída a Universidade da Coruña". Estabelecimento de compensacións para as mariscadoras e mariscadores que se vexan forzados a interromperen a súa actividade profisional durante o tempo en que se realice a dragaxe.


Summary: Organismos estatais e internacionais seguen a evidenciar que descoñecen se alguén supervisa os bidóns radioactivos da Foxa Atlántica 35 anos dos últimos vertidos nucleares fronte ás costas galegas: quen vixía?

35 anos dos últimos vertidos nucleares fronte ás costas galegas: quen vixía?Organismos estatais e internacionais seguen a evidenciar que descoñecen se alguén supervisa os bidóns radioactivos da Foxa AtlánticaVarios ministerios e departamentos inferiores do Goberno de España veñen de evidenciar, a través de varias respostas oficiais sobre os residuos radioactivos vertidos durante anos fronte a Galicia por varios países europeos, que estes non son obxecto das súas propias preocupacións e que nin sequera teñen claro se alguén está a vixiar o estado deses bidóns. En varias respostas a preguntas sobre eses residuos realizadas pola Asociación Ambiental e Cultural Petón do Lobo, varios departamentos desvían responsabilidades de xeito cruzado cara outros tanto estatais como internacionais.Praza.gal publicou o pasado novembro, coincidindo co 35 aniversario da fin dos vertidos na denominada Foxa Atlántica, que unha ducia de organismos estatais e internacionais eran incapaces de aclarar se alguén vixía con algún tipo de programa permanente de supervisión, ou cando se fixo por última vez, uns bidóns que nalgún caso se están a aproximar xa ás sete décadas de antigüidade. Tras publicarse esa investigación, a Asociación Petón do Lobo formulou ao Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente unha solicitude de información sobre os residuos preguntando quen ten competencia para vixiar eses bidóns, cando se realizaron as últimas investigacións e cando serán as próximas. Medio Ambiente, que no seu momento non quixo contestar a preguntas similares formuladas por este diario durante varias semanas, si respondeu á asociación, pero sen aclarar as cuestións formuladas.Medio Ambiente remitiu a Enerxía e cando este lle devolve a responsabilidade, o primeiro ministerio volve desviala cara a FomentoNunha primeira contestación por escrito do 25 de xaneiro, a Oficina de Información Ambiental do Ministerio de Medio Ambiente di que, tras consultar ás súas direccións xerais de Calidade e Avaliación Ambiental e de Sostibilidade da Costa, as dúas indican que non teñen competencia nin información ao respecto. Medio Ambiente dille á asociación que traslada as súas preguntas ao Ministerio de Enerxía porque considera que pode ser esa a autoridade competente.O 9 de febreiro o mesmo Ministerio de Medio Ambiente contesta novamente á asociación facilitándolle a resposta que ofrece Enerxía. Nela, ese departamento indica, como xa contou este diario, que "a realización do inventario dos residuos sólidos vertidos ao mar foi solicitada ao OIEA [Organismo Internacional da Enerxía Atómica] polas partes contratantes da 'Convención para a prevención da contaminación mariña polo vertido de residuos e outras substancias'", a denominada Convención ou Convenio de Londres, pero engadindo Enerxía que sobre esa convención "corresponde o seu seguimento ao ámbito de actuación do Ministerio de Medio Ambiente".Ante esa resposta que o alude directamente, Medio Ambiente contesta á asociación, tras consultar "novamente" á Dirección Xeral de Sostibilidade da Costa, cun novo desvío da responsabilidade cara a un terceiro ministerio, o de Fomento. Argumenta Medio Ambiente nesa súa segunda resposta que "o Convenio de Londres, se ben ten unha incidencia clara no medio ambiente, non é en sentido estrito un convenio de protección do medio mariño", polo que entraría dentro do ámbito competencial da Mariña Mercante, dependente de Fomento.O Ministerio de Medio Ambiente atribúe a responsabilidade a nivel internacional á Axencia Europea da Enerxía Atómica, mentres que o Ministerio de Enerxía fíxaa no Organismo Internacional da Enerxía Atómica (OIEA)Pero esa segunda resposta de Medio Ambiente non queda aí. Tras lembrar que na actualidade están prohibidos novos vertidos nucleares, Medio Ambiente engade que "o seguimento de vertidos históricos en augas internacionais, como é o caso consultado compete á Axencia Europea da Enerxía Atómica, e en España o organismo que pode ter máis información é o Consello de Seguridade Nuclear". Porén, na explicación previa do Ministerio de Enerxía que motivara esa segunda resposta de Medio Ambiente, o primeiro sinalaba que o organismo co que está en contacto o seu dependente Consello de Seguridade Nuclear no referente a analizar a radioactividade mariña non é a axencia europea senón o OIEA. Pero o Consello de Seguridade Nuclear, contactado no seu momento por este diario, negou saber nada da cuestión.O intercambio de responsabilidades entre os ministerios de Medio Ambiente, Enerxía e Fomento é similar ao existente a nivel internacional entre os diversos organismos contactados por este diario e todos coinciden en ser incapaces de dicir cando se vixiaron eses residuos por última vez e cando está previsto que se volva facer, limitándose a asegurar que non hai probas de que a súa radioactividade estea chegando á costa, que é o que de xeito periódico revisa o Goberno central.Hai un mes a Comisión Europea respondeu ao PSOE que o Goberno español non ve necesario vixiar eses residuosTras a publicación da investigación realizada por este diario, varios partidos políticos formularon preguntas sobre a vixilancia deses residuos nos parlamentos de Santiago, Madrid e Bruxelas. A primeira resposta ao respecto chegou novamente de fóra de España, cando a Comisión Europea respondeu a mediados de xaneiro ao eurodeputado socialista e ex-ministro de Fomento José Blanco que non tiña "coñecemento de novos estudos científicos sobre o estado dos residuos radioactivos vertidos na foxa atlántica". A Comisión Europea, engadía, "tampouco foi informada polas autoridades españolas de ningún plan para levalos a cabo. As autoridades españolas non plantexaron á Comisión a necesidade de tales estudos".Ao igual que agora a asociación ecoloxista galega, tamén Greenpeace, que no seu momento loitou da man de mariñeiros galegos para que rematasen os vertidos, reclamou que se vixíe o estado deses residuos e que se fagan responsables deles os estados que os verteron.


Summary: Francisco José Garzón, o maquinista do tren accidentado en Angrois, ficou en liberdade con cargos após declarar por espazo de case dúas horas ante o xuíz. Garzón admitiu que cometeu unha imprudencia. O maxistrado retiroulle o pasaporte por espazo de 6 meses e inhabilitouno para conducir trens, tamén durante un tempo cautelar de 6 meses. Con todo, o maquinista esquiva o pior escenario para el, o ingreso en prisión imediato.

O maquinista ficou en liberdade con cargos após declarar durante dúas horas. Iso si, e segundo informa El País, retiróuselle o pasaporte e terá que comparecer no xulgado unha vez á semana. Ademais, o maxistrado inhabilitouno para conducir comboios durante seis meses. Francisco José Garzón entrou, esposado e custodiado pola policía, nos xulgados de Compostela por volta das 18:20 do domingo, a piques de se cumprir o prazo límite de 72 horas para ser posto a disposición xudicial. Unha vez dentro, os seus avogados estudaron por volta dunha hora o informe preliminar elaborado pola Policía Nacional. Só despois diso, Garzón pasou perante o xuíz instructor do caso, Luis Aláez. Perante o maxistrado declarou durante case dúas horas, respondendo ás preguntas do xuíz. Segundo diversos medios, Garzón recoñeceu ter cometido unha imprudencia. O xuíz decretou a súa liberdade con cargos. O maquinista pasou a noite na Comisaría da Policía Nacional de Compostela, a onde foi trasladado por axentes despois de que o sábado pola mañá fose dado de alta no Hospital de Compostela, onde se atopaba desde o accidente ferroviario de Angrois, no que faleceron 79 persoas. Durante a súa estancia hospitalaria acolleuse ao seu dereito a non declarar. Francisco José Garzón estivo no centro das criticas de Renfe e Adif desde un primeiro momento, sinalándoo como o responsábel do tráxico sinistro do 24 de xullo. A hipótese de exceso de velocidade e/ou despiste foi a barallada polas empresas ferroviarias. Mesmo se está a investigar as chamadas feitas desde o seu móbil nos minutos previos ao accidente por se das mesmas se pode desprender a existencia de despiste do condutor. Caixas negras, sen abrir Por outra banda, as caixas negras do Alvia sinistrado seguen aínda sen abrir e custodiadas pola Policía. O que vai atopar o perito nas caixas van ser tódolos datos de ruta do tren. Velocidade, instrucións dos semáforos e das balizas das vías, tódalas conversas que se produciran na cabina, datos de utilización dos freos e se o maquinista pasou por alto algunha instrución da folla de ruta.


Summary: O peor é que ao candidato Feijóo (ou Rajoy ou Rosa Díez ou Mario Conde) lle funciona ese modus operandi. Iso é o realmente terrible desta nova realidade: que lles funciona. A Feijóo abóndalle con dicir tres simplezas e listo...aínda que sexan trolas máis ou menos claras. Non necesitan moito máis nesta realidade de renuncias á lóxica e de aceptación irracional de case que todo. Por iso me atrevo a dicir, aínda que vai soar elitista e fatal, que si que é certo que un pobo ten os gobernantes que merece. Os políticos son o seu espello. Por iso o 21-O gañarán os simples.

Aló por finais dos 80 do século pasado fiquei profundamente impresionado despois da lectura de El imperio de lo efímero de Gilles Lipovetsky. Na obra anunciábase dun xeito profético o que despois vimos convertido en espantosa normalidade: o triunfo do discurso baleiro, do simple, do superficial e máis básico a todos os niveis. Na política, nas artes e, por suposto, nas relacións humanas. Segundo o seu acertado criterio, abríase a porta ao trunfo dos simples, dos limitados mentais que, nunha situación de rebaixa intelectual colectiva, haberían afacerse co poder. Pensemos nas belenestébanes ou espanzaguirres ou marioscondes ou na simpleza dos programas televisivos ou a apoteose orxiástica e a parálise neuronal que provoca o fútbol. Na obra de Lipovetsky anunciábase o triunfo do discurso baleiro, do simple, do superficial e máis básico a todos os niveis O autor francés explicaba como a precariedade mental da meirande parte dos discursos en vigor, rebaixados ata a parvura pola agresividade televisiva, implicaban que cada vez se entendese todo moito menos e, polo tanto, que as posibilidades de manipulación, medrasen exponencialmente. Dende o PP este tipo de práctica é máis frecuente e, daquela, un insulto á cidadanía e un escándalo democrático. Non hai argumentación de ningunha clase Hoxe vemos, nesta campaña electoral que soportamos, máis tamén no día a día, ese trunfo da simpleza. Moi en especial na emisión de consignas políticas por parte da dereita. Na esquerda algo menos. Pero tamén, claro. Tamén na nacionalista, si. Pero dende o PP este tipo de práctica é máis frecuente e, daquela, un insulto á cidadanía e un escándalo democrático. Non hai argumentación de ningunha clase. Non se dan datos nin razóns nin se enarbolan complexas (nin simples) teorías para darlle un mínimo de peso á idea de que merecen a reelección. Todo se reduce a frases feitas e mantras máis ou menos efectistas, renunciando a toda clase de aparataxe racional que excite a intelixencia do electorado. Un pobo ten os gobernantes que merece. Os políticos son o seu espello. Por iso o 21-O gañarán os simples Mais o peor non é iso senón que ao candidato Feijóo (ou Rajoy ou Rosa Díez ou Mario Conde) lle funciona ese modus operandi. Iso é o realmente terrible desta nova realidade: que lles funciona. A Feijóo abóndalle con dicir tres simplezas e listo...aínda que sexan trolas máis ou menos claras. Non necesitan moito máis nesta realidade de renuncias á lóxica e de aceptación irracional de case que todo. Por iso me atrevo a dicir, aínda que vai soar elitista e fatal, que si que é certo que un pobo ten os gobernantes que merece. Os políticos son o seu espello. Por iso o 21-O gañarán os simples.


Summary: Familiares e amigas dos tres mozos de Altsasu encarcerados hai agora 1.000 días subiron este sábado, 10 de agosto, ao monte Beriain. Escolleron ese simbólico lugar para presentar a nova campaña de apoio a Jokin Unamuno, Oihan Arnanz e Adur Ramírez de Alda.

Os tres rapaces fixeron mil días en prisión cando aínda non hai sentenza firme. Un incidente nocturno cuns gardas civís de paisano e febles probas circunstancias leváronos a actual situación. A Fiscalía do Estado chegou a acusalos de delito de terrorismo, finalmente descartado. A contorna dos detidos nunca deixou de denunciar o sucedido e o desproporcionado do caso. O Tribunal Supremo fixou a vista para analizar os recursos da defensa e as impugnacións da acusación a estes recursos. Antes, amigas e familiares percorrerán vilas e cidades de Euskal Herria para recoller mensaxes de apoio aos presos, informa Naiz.info. Esa foi a iniciativa que comezou este 10 de agosto no monte Beriain, en Nafarroa. "O día de hoxe foi como todo o proceso. Estivo anubrado, había pedras e costas, mais por intres vimos o sol", declarou Bel Pozueta, da plataforma Altsasu Gurasoak: "Hoxe chegamoas á cima do Beriain, pero a verdadeira cima será a liberdade dos nosos fillos".


Summary: A Deputación de Pontevedra presentou a nova tempada da marca que reúne a oito festivais. Outro festival, o TerraCeo de Vigo, confirmou a actuación de Salvador Sobral, Abe Rábade e A Zowi.

O 'Rías Baixas Film Festival' presentou esta quinta feira a terceira tempada coas citas de Tui (Play Doc do 4 ao 8 de maio) e O Porriño (Festival de Cans do 18 ao 21 de maio), e reafirma a aposta pola industria audiovisual. A marca aglutina, ademais, a XI Primavera do Cinema de Vigo (do 6 ao 11 de setembro); o XV FIC Bueu (do 11 ao 24 de setembro); o Galician Freaky Film Festival (23 e 24 de setembro e do 28 de setembro ao 1 de outubro); o VII Festival de Cinema Inclusivo de Vigo (do 18 ao 22 de outubro); o 50º Curtas Festival do Imaxinario de Vilagarcía (do 21 ao 30 de outubro) e o VII Festival Novos Cinemas de Pontevedra (do 13 ao 18 de decembro). Pontevedra lanza a marca 'Rías Baixas Film Fest' "O impacto do audiovisual galego é cada vez maior e conflúe con outras disciplinas, mais non é suficiente, hai que ser ambiciosos e chegar máis aló", afirmou no acto o director do FIC Bueu, Manuel Pena. Mentres, a responsábel de programación do Festival Primavera do Cinema, Ana Gontad, animou a volver ás salas e aos festivais "despois de dous anos de pesadelo pandémico". Sobral, Abe Rábade e A Zowi no TerraCeo de Vigo O artista portugués Salvador Sobral, gañador de Eurovisión en 2017, xunto co pianista galego Abe Rábade e A Zowi únense á terceira edición do Festival TerraCeo de Vigo. Abe Rábade toca de noite e ao aire libre as súas composicións do confinamento Segundo anunciaron os seus organizadores nun comunicado, Abe e Salvador conservan unha amizade forxada desde a admiración mutua, motivo que os animou a estar en Vigo o próximo 19 de agosto na terraza do auditorio Mar de Vigo xunto coa Zowi. Esta actuación "reafirma" as dúas liñas de programación que terá este ano o Festival: por unha banda, internacionalización, e por outra, o aumento da presenza feminina, ademais de buscar estilos musicais variados.


Summary: ENTREVISTA | A CIG rexistrou paros de dúas horas por quenda para este 8 de marzo e convocou concentracións nas principais cidades e vilas. Falamos con Margarida Corral, secretaria confederal de mulleres do sindicato.

CIG, UGT e CCOO rexistraron a convocatoria de paros parciais para ese 8 de marzo nas franxas horarias comprendidas entre as doce da noite e ás 2 horas, das 12 a 14 horas e das 19:30 a 21:30 horas; é dicir en paros laborais de dúas horas por quenda de traballo. O sindicato convoca ademais concentracións nas principais cidades e vilas galegas ese 8 de marzo e fixo un chamamento a participar en todas as mobilizacións que para esa tarde sexan convocadas polo movemento feminista galego, e previamente, a secundar a manifestación nacional unitaria deste domingo en Vigo. Falamos con Margarida Corral, secretaria confederal de mulleres da CIG. "Galicia é a segunda comunidade do Estado que máis litixios presentou no último ano por motivos relacionados coa conciliación" Entre as múltiples razóns que xustifican a convocatoria da folga feminista no eido laboral, cales cres que son as principais? Imos á folga polas múltiples discriminacións que sufrimos acotío, a pesar da lexislación existente. A máis evidente é a salarial, que seguimos a padecer e que ten moitos motivos: por unha banda segue a haber casos de mulleres que reciben un menor salario polo mesmo traballo, ademais hai obstáculos no acceso da muller a certos empregos e a promocións nunha empresa. Tamén polas discriminacións que teñen que ver coa conciliación. Este é un problema que sofren todos os traballadores, pero en moita maior medida as mulleres. Ademais, isto supón en moitos casos o inicio de procesos de acoso laboral e poden supoñer despedimentos. Galicia é a segunda comunidade do Estado español que máis litixios presentou no último ano por motivos relacionados coa conciliación (redución de xornada, permisos de lactación, excedencias...). E, terceiro, o acoso sexual, que maioritariamente sufrimos as mulleres, e que chega a situacións de agresión sexual e violacións no lugar de traballo. Por citar tres razóns, simplemente, porque poderíamos falar da precariedade contractual que sofren as mulleres ou da contía das pensións que reciben as mulleres, que segue a ser en Galicia das máis baixas do Estado. "Por que se lle dá máis valor a un emprego técnico -un aparellador ou aparelladora- que a un emprego que consiste en coidar as persoas na última fase da súa vida? Iso ten que ver co machismo que permea a nosa sociedade e coa división sexual do traballo" A folga é tamén unha folga de coidados, pero entendo que esta non se pode desligar dos temas laborais, porque determina tamén moitos dos obstáculos que neste sofre a muller, non si? Nós levamos moitos anos denunciando esa dobre ou tripla xornada de traballo, unha carga emocional e física que sufrimos as mulleres, que lle engadimos á nosa xornada laboral (en ocasións de máis de 8 horas) a xornada dos coidados, do fogar, de atender meniños e meniñas, así coma outras persoas da nosa contorna, os nosos e as nosas maiores. Todo iso non está regulado nin valorizado. Eu quero ir máis alá e incidir na segregación que existe no mercado laboral: por que as profesións feminizadas, por chamarlles así, teñen menos valor económico que as profesións masculinizadas? Por que se lle dá máis valor a un emprego técnico -un aparellador ou aparelladora, un enxeñeiro ou enxeñeira- que a un emprego que consiste en coidar as persoas na última fase da súa vida? Iso ten que ver co machismo que permea a nosa sociedade e coa división sexual do traballo. O traballo dos coidados é un traballo invisible, que se asume que se fai de balde e do que xa se presupón que é responsabilidade das mulleres. "Mulleres e homes podemos ter un traballo asalariado porque temos na maior parte dos casos a mulleres que se ocupan do noso traballo de coidados. Por iso é tan importante que neste 8 de marzo haxa un paro de coidados" E hai que ter en conta, finalmente, que mulleres e homes podemos ter un traballo asalariado porque temos na maior parte dos casos a mulleres que se ocupan do noso traballo de coidados. Por iso é tan importante que neste 8 de marzo haxa un paro de coidados. Porén, son moi crítica con que se fale de folga de 24 horas de coidados, porque iso é mentirnos a nós mesmas: as mulleres hoxe en día non estamos en condicións de facer unha folga de coidados de 24 horas. "Para nós é exitosa dende xa, con independencia do que suceda o 8 de marzo, porque fomos quen de levar a realidade das discriminacións a todas as empresas" Esta, ao ser unha folga distinta, hai que valorala en termos distintos, en canto ao seu éxito ou impacto? Correcto. Nin na valoración da folga nin na cuantificación do éxito. É unha folga completamente revolucionaria, sexa cal sexa o formato que se escolla. Para nós é exitosa dende xa, con independencia do que suceda o 8 de marzo, porque fomos quen de levar a realidade das discriminacións a todas as empresas. O feito de divulgar a convocatoria, o feito de falar do tema en todos os lugares e todos os ámbitos, está facendo que homes que nunca chegaran a pensar e a falar desta problemática especifica teñan que facelo. E tamén moitas mulleres, que ata agora non identificaran a situación de discriminación. A propia convocatoria serve para ser conscientes de que mudar esta realidade depende de nós, e de que se pode deixar de conmemorar o 8 de marzo como unha data festiva e lúdica (que tamén pode selo), pois é unha data de combate. Cremos que a mobilización vai ser moi importante, porque a convocatoria está moi estendida, e comeza a haber unha conciencia do problema e de que hai que dar un paso máis aló. "Cos paros de dúas horas as mulleres da panadarías, das peixarías, dos supermercados... poderán participar na folga e ir ás mobilizacións convocadas, atoparse co resto das súas compañeiras e facer un berro colectivo" Dende a CIG facedes unha convocatoria de dúas horas por quenda. Outros sindicatos fixeron convocatoria de 24 horas. Cal dos dous formatos é máis efectivo? Consideramos que con este formato de paros de dúas horas imos conseguir que moitas máis mulleres fagan folga que no caso de ter convocado unha folga de 24 horas. Para nós foi un longo debate, moitas de nós queriamos ir a unha folga non xa de 24 horas, senón indefinida, porque estamos moi fartas de que estes temas non se teñan en conta. Pero cremos que cos paros de dúas horas as mulleres da panadarías, das peixarías, dos supermercados... poderán participar na folga e ir ás mobilizacións convocadas, atoparse co resto das súas compañeiras e facer un berro colectivo, ser parte dun movemento internacional, dun todo. Non é o mesmo que as que traballan nunha grande empresa ou na administración pública, onde é moito máis doado difundir estas cuestións. Ademais, este paro de dúas horas vai servir como ensaio-erro para outro tipo de convocatorias máis ambiciosas no futuro, por exemplo o ano que vén. "Non é ideolóxico recortar os dereitos de conciliación ou conxelar as pensións? Iso tamén é ideoloxía. Os gobernos do PP levan moitos anos recortando os dereitos das mulleres" Nos últimos días a folga está an recibir críticas de Ciudadanos e PP, que din que a folga é ideolóxica, que ataca ao capitalismo, que está politizada. Que opinades destas declaracións? Pois algunha desas declaracións teñen razón. Claro que é unha folga ideolóxica. Non o podemos dicir así, porque nola ilegalizarían. Pero acaso non é ideolóxico recortar o dereitos á interrupción voluntaria do embarazo das mulleres? Non é ideolóxico restarlles dereitos ás persoas LGTBI? Non é ideolóxico recortar os dereitos de conciliación ou conxelar as pensións? Iso tamén é ideoloxía. Os gobernos do PP levan moitos anos recortando os dereitos das mulleres. E as mulleres levamos moitos anos denunciando a hipocrisía de quen se pon medallas e á vez recorta dereitos. E o respecto a estes dereitos pasa por responder a quen os está atacando. É que se pode ser feminista e non ser anticapitalista? Pódese ser nacionalista e non ter unha perspectiva de clase? Pódese ser muller e non ser feminista? Nós entendemos que non.


Summary: O BNG considera que as medidas anunciadas por Alberto Núñez Feijóo son un exemplo do "proceso de renuncia" e "entrega" do autogoberno aos intereses "recentralizadores" do PP. Aliás, alertan á cidadanía da perda de democracia que suporá a redución de parlamentares prevista polo goberno da Xunta.

O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, e o voceiro parlamentar da organización frontista, Francisco Jorquera, compareceron en rolda de imprensa após a última xornada do debate sobre o estado da nación para facer un "balanzo xeral", asegurou Vence, das medidas anunciadas polo presidente da Xunta. Desde o Bloque quixeron "lanzar a voz de alarma" sobre o conxunto de decisións anunciadas por Alberto Núñez Feijóo e que responde, aseguran @s nacionalistas, á posta en práctica "do plan de recentralización política" que o PP está a deseñar desde Madrid. Xavier Vence e Francisco Jorquera denunciaron que a redución do investimento das autonomías defendido por Madrid e Bruxelas suporá un recorte de 400 millóns de euros en Galiza Neste senso, o voceiro nacional da fronte sinalou catro exemplos que virían a reflectir o "proceso de renuncia e entrega" das ferramentas coas que Galiza conta para se autoxerir mais que o Partido Popular está a entregar ao Goberno central. Así, para o BNG a redución do número de escanos no Parlamento galego, a renuncia a defender a continuidade de NGB e a súa conversión nunha entidade pública ou a redución orzamentaria que Mariano Rajoy aplicará a Galiza --co visto e prazo de Alberto Núñez Feijóo-- supoñen "o desmantelamento do autogoberno" e, como consecuencia, denuncian desde a organización frontista, "reflicten o compromiso" do líder do executivo galego co "plan de recentralización" política do PP. Reducir o investimento de Galiza para blindar o gasto de MadridO portavoz nacional do Bloque, Xavier Vence, criticou con dureza a medida anunciada polo goberno español e Bruxelas que reducirá o investimento das Comunidades autónomas para o vindeiro exercicio. Neste senso, os límites fixados para a capacidade de gasto dos territorios --que no caso galego podería supor un 5% menos-- procura blindar a capacidade de gasto do goberno central embora isto supoña para Galiza contar con "400 millóns de euros menos", segundo os cálculos do Bloque, que a Xunta deberá retallar das súas propias competencias. Feijóo anunciou unha redución no IRPF galego porén o goberno español subirá o tramo correspondente a Madrid Así o alertou o líder da organización frontista que asegurou, este recorte supón un chanzo máis no proceso recentralizador e terá o seu correlato na merma da "calidade dos servizos públicos" que en boa medida son xestionados pola administración autonómica. Asemade, denuncian desde o Bloque, a redución do IRPF que o goberno de Núñez Feijóo prevé aprobar esta sexta feira no Consello da Xunta, limitará máis unha vez os ingresos da Xunta entrementres o goberno español prevé o incremento do tramo deste imposto que lle corresponde cobrar. Asi, o voceiro parlamentar da organización frontista, Francisco Jorquera, criticou que o PP rexeitase a proposta de resolución achegada pola súa formación dirixida a procurar un novo modelo de financiamento para Galiza. Para o deputado "quedou demostrado" que "a oferta de diálogo" pregoada polo líder do executivo galego "non é críbel" pois, salientou" "Núñez Feijóo entende o acordo só como a obediencia ás súas políticas". A redución de parlamentares, un golpe á democraciaOs portavoces do BNG avaliaron tamén a anunciada reforma que o Partido Popular prevé aprobar desde o pasado ano 2012 e que visa reducir o número de escanos do Pazo do Hórreo dentro da forquita estabelecida polo Estatuto de autonomía. O Bloque ve na redución de escanos unha estratexia do PP para blindar a súa maioría absoluta malia a perda de votos Neste senso, Xavier Vence, quixo "dar a voz de alarma á cidadanía" sobre as consecuencias que para "a democracia" terá este recorte cuxo obxectivo, dixo, "é reducir a pluralidade" e "a oposición" ao tempo que o Partido Popular "pretende garantir a súa maioría absoluta" aínda cando "perde votos". Á espera de que @s populares rexistren no Parlamento a proposta, todo apunta que a reforma blindará as provincias do interior --Lugo e Ourense-- en detrimento da representación das máis poboadas. Algo que deixará, por exemplo, indicou Vence, "o voto de Pontevedra" cun valor dúas veces menos ao doutras circunscricións electorais. A medida é para @s nacionalistas "non só un xogo a curto prazo" senón "a redución da importancia" que teñen as "institucións e o autogoberno" de Galiza.


Summary: Un realizado polo Instituto Ragon do Hospital Xeral de Massachusetts, en EUA, e outro co apoio da Autoridade de Preparación e Resposta ante Urxencias Sanitarias (HERA) da UE.

Dous novos estudos científicos dados a coñecer esta sexta feira, un realizado nos EUA e outro na UE, confirmarían a eficacia dunha dose de reforzo para neutralizar a variante do coronavirus Ómicron. O primeiro, elaborado polo Instituto Ragon do Hospital Xeral de Massachusetts, avaliou a efectividade de Pfizer, Moderna e Janssen contra a variante da Covid-19 que máis se está a estender e que a piques está de desprazar a Delta no mundo. "Detectamos moi pouca neutralización [...] cando usamos mostras tomadas de persoas que foran vacinadas recentemente con dúas doses da vacina de ARNm ou unha dose de Johnson & Johnson. Mais as persoas que recibiron tres doses da vacina de ARNm tiveron unha neutralización moi significativa contra a variante Ómicron", asegurou o autor principal do estudo, Alejandro Balazs. Máis resistente O segundo, elaborado por científicos franceses e belgas, entre outros do Instituto Pasteur galo, en colaboración coa Autoridade de Preparación e Resposta ante Urxencias Sanitarias (HERA) da UE, fíxose co obxectivo de estudar a sensibilidade de Ómicron aos anticorpos en comparación coa variante Delta. Os datos mostran que a nova variante é resistente á maioría dos anticorpos terapéuticos, así como aos adquiridos tras pasar a propia enfermidade e pola vacina. Con todo, observouse que é neutralizada por unha dose de reforzo, a mesma conclusión que o estudo estadounidense. "Agora temos que estudar a duración da protección da dose de reforzo. É probable que as vacunas vólvanse menos eficaces para ofrecer protección contra a contracción do virus, pero deberían seguir protexendo contra as formas graves", explicou Olivier Schwartz, coautor do estudo.


Summary: Este domingo de mobilización contra a planta de Ence na Ría de Pontevedra, Nós Diario conversa con Antón Masa, presidente da Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra (APDR), ás portas de que a Audiencia Nacional resolva sobre os recursos contra a prórroga de 60 anos concedida á pasteira en 2016 polo Goberno en funcións de Mariano Raxoi.

Após o parón do último ano por mor da pandemia, a anual marcha contra celulosas volve ás 12 horas deste domingo 4 de xullo desde as alamedas de Marín e Pontevedra e até as instalacións da planta de Ence. Marchan baixo o lema "Fóra xa" para exixir o fechamento definitivo e inmediato da actividade da pasteira en Lourizán (Pontevedra). Nós Diario conversa con Antón Masa, presidente da Asociación pola Defensa da Ría de Pontevedra (APDR), -Que esperan da decisión da Audiencia Nacional? Esperamos a mellor solución para a Ría de Pontevedra: que decidan que a concesión de Ence rematou xa en 2018. Sabemos que é difícil que a Audiencia Nacional se postule así, mais entendemos que a posición de considerala legal até 2073 tampouco debera ser unha resolución xudicial, non só porque iría absolutamente contra da lei, senón tamén porque iría contra a doutrina do Estado e a doutrina defendida pola Avogacía do Estado. É posíbel que adopten outra decisión, manter a concesión até 2033, unha solución que non compartimos e que recorreríamos. -Cal será o camiño se a Audiencia Nacional decide manter a concesión até 2033 ou 2073? Podería haber recurso no Tribunal Supremo e perante a Unión Europea. A vía legal é importante mais, para nós, é moito máis importante a vía da mobilización social e entendemos que para que unha decisión xudicial sexa respectuosa coas leis ambientais depende moito da mobilización social que exista nese momento. -Como será a marcha deste ano? É un ano raro, o ano pasado non convocamos a marcha anual por responsabilidade e vemos que a sociedade en xeral está desmobilizada. Con todo hai un ambiente moi favorábel a asistir á protesta, hai moito cabreo. A nosa asociación fixo 34 anos, moita xente dos que empezamos estamos nos 70 anos de idade ou por riba e algúns xa non poden facer todo o percorrido da marcha de ida e volta, mais veñen ao inicio. Pero, por outra banda, cada ano vén mías xente moza e seguen coa protesta. -Este ano houbo ademais unha preocupación engadida na ría polos niveis de mercurio achados na contorna de Ence. A procedencia do mercurio é dunha empresa que foi de Ence no pasado, Elnosa, unha electroquímica que produciu cloro de sosa e derivados. O que saíu agora á luz, algo que nós xa sabíamos e do que tiñamos alertado, foi que Ence denunciou que por culpa de Elnoa os seus terreos están cargados de mercurio. Mais Ence, se denunciou, foi para non ter que asumir o custo de eliminar ese mercurio dos seus terreos. Ence non tivo a prudencia de impedir o paso de mercurio ao seus terreos pero ademais foi corresponsábel con Elnosa durante todo o tempo que esta empresa pertenceu a Ence. Por outra banda, hai máis mercurio do que di Ence, hai máis mercurio nas barxas da pasteira e tamén no que chaman a canle perimetral, que é unha cale dun pequeno río que desviaron ao redor da empresa e no que durante un tempo tamén se verteu o mercurio de Elnosa. Exiximos por tanto á Xunta que faga asumir os custos da eliminación do mercurio a Ence e que lle obrigue a asumir a súa responsabilidade na cuestión ambiental. -Mais o presidente da Xunta, Núñez Feixoo, considera que non só é preciso o mantemento de Ence senón que a Galiza precisa dunha segunda pasteira. A Xunta da Galiza estivo sempre ao servizo de Ence. A política ambiental da Xunta en Pontevedra dítaa Ence e non acabamos de entender que razón pode levar á Xunta a defender de maneira tan desmedida Ence e os postos de traballo derivados desa actividade cando non o fai con outras empresas, e permite o fechamento doutras instalacións ou que Abanca, privatizada, feche unha multitude de oficinas deixando na rúa moitas e moitos traballadores e sen servizo moita poboación do rural galego. Porque hai distintas varas de medir? Non abonda para xustificar este trato de favor o feito de que haxa personalidades moi importantes do PP sentadas no Consello de Administración de Ence, é como se o presidente da Xunta e o Goberno da Xunta estivesen recibindo algún favor económico, persoal ou grupal. -Teme que a Xunta beneficie o modelo Ence cos fondos Next Generation e reforce a súa presenza na ría? Non está claro aínda que no proxecto Next Generation para unha planta de fabricación de fibra vaia empregar pasta elaborada por Ence ou por unha suposta nova celulosa que se dedicaría exclusivamente á fabricación de pasta para fibra, que é un sistema produtivo diferente do que ten hoxe Ence. En todo caso, estes fondos deben ser investidos nas necesidades que ten o pobo galego e non nas de determinadas empresas.


Summary: Que facer coa cultura? Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural (AGPXC) convoca un encontro aberto o próximo 25 de febreiro en Compostela para dar resposta aos principais interrogantes arredor dun sector cultural en tempo de crise.

Como un proceso participativo de debate, con encontros con axentes da cultura galega e persoas interesadas no seu desenvolvemento presenta a AGPXC os debates que están a realizar arredor do documento "Pensamentos sobre: que facer coa cultura?", un texto base que ten como intención "contribuír ao debido proceso de reflexión sobre a cultura que entendemos é preciso nestes momentos". Despois de que hai máis de medio ano se desenvolvese con numerosa participación o primeiro dos encontros na Coruña, a AGPXC convoca un novo debate xa que entenden que dentro do mundo da cultura "hai unha necesidade clara de xuntarse e falar para poñer en común estratexias que melloren o noso presente e enfoquen camiños futuros para a nosa cultura". A nova cita será o día 25 de febreiro na Galería Santiago ás 16.30 e prevese unha duración de catro horas. O debate terá como base o documento elaborado pola AGPXC -disponíbel na súa páxina- no que consideran que a crise "está a servir de coartada para desmantelar as estruturas culturais e poñer en perigo o dereito da cidadanía a acceder de xeito igualitario á cultura e ao coñecemento". Para a Asociación, o mundo da cultura non está a vivir de maneira allea ao momento económico que afecta á sociedade mais denuncian que "os axustes orzamentarios en si mesmos non son o problema principal, sono se están acompañados de improvisación, falta de análise das súas repercusións, ausencia de estratexias alternativas e en demasiadas ocasións, se connotan un abandono de funcións".


Summary: En pleno debate sobre os piores orzamentos do Estado para Galiza desde 2004, o BNG lanza a campaña "Contra o Agravio". Este foi un dos acordos adoptados polo Consello Nacional da formación frontista na súa primeira reunión após a súa XVI Asemblea.

Os orzamentos do Estado para 2017 son os que pior tratan Galiza desde 2004 en termos absolutos e, se descontarmos a inflación, os menos dotados desde 1996, desde o primeiro goberno Aznar. Nese contexto, e cun Feijóo á defensiva por vez primeira en moito tempo (o presidente da Xunta chegou a dicer que os orzamentos, se non se chegan a executar na súa totalidade, serían decepcionantes), o BNG pon a sexta marcha e lanza unha campaña de denuncia da política estatal a respeito de Galiza -e tamén de socialización das súas alternativas- sob o rótulo xenérico de "Contra o Agravio". A campaña será intensa, con actos por todo o país, e será o Día da Patria Galega, coa grande manifestación nacional, quen lle poña o ramo. No seu discurso durante o Consello Nacional -segundo informa o BNG en nota de imprensa-, a líder da formación soberanista, Ana Pontón, chamou a "cambiar o rumo" porque "estamos a viver unha recentralización brutal que é un pésimo negocio para o país". E os temas de Contra o Agravio? Pois son aqueles que xa están a nuclear a intervención política do BNG durante estes meses. A saber, a necesidade de impulsar un novo modelo de financiamento para o país -o concerto económico-, a demanda da transferencia da AP9 e o fin "da estafa das peaxes cando se rescatan as radiais madrileñas", a reivindicación de infraestruturas ferroviarias dignas e o cumprimento dos prazos do AVE, o espolio enerxético... "Debemos unirnos en defensa dos intereses da Galiza, só así poderemos cambiar situacións tan inxustas e discriminatorias", enfatizou Pontón, quen puxo Feijóo no albo das súas críticas: "Isto pasa porque temos un goberno na Xunta incapaz de dar a cara por Galiza, pasa porque Feijóo é unha marioneta en mans de Rajoy". Galiza Avanza O Consello Nacional acordou tamén pór en marcha a Estratexia Galiza Avanza, co que se dá cumprimento a un dos mandatos da asemblea de Palexco, unha folla de rota na que, salienta a organización nacionalista, "terá especial relevancia a preparación das eleccións municipais". Nese sentido, o máximo órgao do BNG entre asembleas marcou o obxectivo de ter designados os candidatos e candidatas para as municipais 2019 no prazo dun ano.


Summary: "A Audiencia Nacional é un tribunal fascista que persegue os movementos políticos que lle interesan" e "a primeira causa de morte nos hospitais é a privatización": duro alegato de Willy Toledo para explicar por que no Estado español non hai democracia

No Estado español non hai democracia. Ao redor desta premisa xira o libro de Willy Toledo Razones para la rebeldía. E ao redor dela xirou tamén o taxativo alegato que o actor pronunciou na presentación pública desta obra. A primeira, na fronte da monarquía, á que cualificou como "absolutamente anacrónica, antidemocrática e que aínda seguimos tragando". Fronte a esta situación, colocou riba da mesa o seu desexo: "Co hinchado que está o Borbón e o pimple que lle mete ao corpo, espero que nos dure ben pouquiño". "Este señor coárono co argumento de que salvou a democracia após o 23-F. Agardo que como non hai argumentos para coarnos o señor Felipe e a súa esposa Letizia teñamos o coraxe, a valentía e a determinación de non permitir que se prolongue esta monarquía fascista nin un só día máis após a morte do Borbón", un monarca, acrecentou Toledo, "escollido por un ditador fascista e criminal ao que el lle rendía pleitesía e lle lambía os pés desde os anos 60". Mais o actor chamou á reflexión non só ao redor da familia real española. "A Audiencia Nacional é un tribunal fascista que persegue os movementos políticos que lle interesan" As torturas e os malos tratos de que acusa á policía volveron ocupar espazo destacado na intervención do actor, e como exemplo da falta de democracia no Estado colocou tamén o sistema xudicial e a política penitenciaria, subliñando que a Audiencia Nacional española "é un tribunal especial de ideoloxía fascista que se dedica, basicamente, a perseguir os movementos políticos que lle interesan". Definiu a 'doutrina Parot' como "unha cadea perpetua que aplican cada vez que lles presta" e acusou ás FCS de ambas prácticas "de maneira sistemática e xeneralizada a miles e miles de detidos". As cargas dos antidisturbios, cuxas imaxes anegaron as redes sociais, servíronlle a Willy Toledo para reforzar a súa acusación: "se á plena luz do día e en plena rúa se comportan así, non quero imaxinar o que fan nos calabozos". E as denuncias d@s pres@s foron o outro argumento esgrimido, recalcando que tales denuncias "non son xamais investigadas nin por un só xuíz, incluído o gran adalid da liberdade e dos dereitos humanos, o señor Garzón", ironizou o actor. "A primeira causa de morte nos hospitais é a privatización" Por derradeiro, colocou as (contra)reformas do Executivo español no albo das súas 'razóns para a rebeldía' para afirmar con contundencia que "a primeira causa de morte nos hospitais é a privatización". Arremeteu duramente contra os recortes practicados en dous dereitos fundamentais, saúde e educación, para concluír a súa intervención cunha sonora labazada ao presidente español, a súa equipa en Madrid e o resto de gobernos do PP: "están a nos matar sistematicamente, pouco a pouco, sen que se note".


Summary: Está na Galiza cun grupo de estudantes de diversos países para aprender español. No interior podes ver como interpreta 'Os Pinos'

Quince rapaces e rapazas de China, Indonesia, Filipinas, Malasia ou India están na Galiza desde hai unhas semanas participando en 'Campus Spain' -no que está o Centro de Linguas da Fundación Universidade de Vigo-. Entre estes estduantes está Nicho, cuxo vídeo cantando o Himno Galego á perfección en Balaídos está a se estender polas redes. E non é a primeira vez! Nicho xa gravara outro vídeo hai unhas semanas no que tamén cantaba o himno nacional galego. A propia 'Canteira Celeste', perfil oficial da canteira do Celta parabenizou o estudante polo seu compromiso e sentimento. No marco deste 'Campus' os e as participantes visitan diferentes localidaeres, institucións e espazos, entre eles o estadio do Rc Celta, onde Nicho gravou, bandeira do equipo aos ombros, 'Os Pinos'. 😱😍 S-E-N P-A-L-A-B-R-A-S⠀🏟 Fai uns días, un grupo de estudantes asiáticos visitaron o estadio #AbancaBalaídos por medio de @campus_spain. Un destes mozos animouse cantando o himno galego a pé de campo 🗣🎶⠀💙 Grazas polo voso cariño e sentimento pola nosa lingua! pic.twitter.com/VA0csUg4XL— Canteira Celeste (@CanteiraCeleste) November 30, 2020 😊 Tras siete semanas en Vigo, uno de nuestros alumnos de #EspañolLCA canta el himno gallego mejor que muchos de nosotros. Además, hoy cumple años. ¡Muchas felicidades, Nicho! 🎉🎂¡Gracias, @campus_spain, por el vídeo!#centrodelinguasFUVI #proudofourstudents pic.twitter.com/3RWi6O1JrQ— Centro de Linguas (@CdlUvigo) November 24, 2020


Summary: O presidente da Xunta aférrase aos datos do padrón de 2012 e obvia os de 2013. O INE e o IGE acreditan a saída de mocidade ao estranxeiro, a mingua de poboación xuvenil e o incremento continuado do envellecemento.

Nunha das pezas que compuña o proxecto audiovisual Hai que botalos!, concibido para tentar sacarlle as cores ao derradeiro Goberno de Manuel Fraga ante as eleccións autonómicas de 2005, o personaxe que representaba o patrón da dereita española maldicía reiteradamente "á memoria", cualidade humana que lle impedía vivir plenamente na realidade que contribuíra a crear nos seus anos de poder autonómico. Algo semellante, pero mudando a memoria polas estatísticas, é o que lle está a acontecer a quen era vicepresidente daquel Goberno. Nestes días Alberto Núñez Feijóo conmemora a súa media década na Presidencia tentando facerlle ver ao país que o panorama é mellor do que herdou do bipartito, en xeral pero tamén nun ámbito particularmente sensible: a demografía, a emigración e o paro xuvenil. Este argumentario foi o que achegou Feijóo o pasado mércores á súa cita co control da oposición, que PSdeG, AGE e BNG formularon en clave de balance. Méndez Romeu, Jorquera e Díaz reprocháronlle a Feijóo que nada está mellor que en 2009. No medio das acusacións opositoras o presidente deu en admitir que, se cadra, as cousas non están "mellor que hai cinco anos", pero agora, asegura, a mocidade "sae menos" de Galicia que cando gobernaba a coalición de PSdeG e BNG. No fragor da batalla dialéctica co voceiro do Bloque mesmo chegou a cualificar de "problema inventado" a preocupación do nacionalista polo éxodo xuvenil. Feijóo aferrouse aos datos do padrón de 2012 e obviou os de 2013 Se ben é certo que o presidente non mentiu abertamente nesa sesión parlamentaria non o é menos que non dixo toda a verdade. Para retrucar as acusacións do resto de grupos Feijóo aferrouse aos datos do padrón de habitantes do ano 2012 e non aos máis recentes, do ano 2013, publicados hai escasos días polo INE e nos que fica claro que o país perdeu nun ano case 30.000 persoas de entre 15 e 24 anos. Non obstante, se a ollada ao panorama poboacional e migratorio se realiza cunha perspectiva un chisco máis ampla a pólvora dos foguetes polos cinco anos de mandato tende a ser humedecida polas pingas da realidade. Entre 2008 e 2012 diminuíu a emigración xuvenil a España pero aumentou ao resto do mundo O propio instituto estatístico do Estado deixa claro na súa análise de movementos migratorios que o retrato robot da emigración galega é o dunha persoa moza que marcha a Madrid ou a Sudamérica. Neste contexto, tan só no ano 2012 -último ano dispoñible- está acreditada a marcha de 25.000 persoas das cales en torno ao 55% tiñan entre 20 e 35 anos. Unha análise máis detallada da mesma base de datos permite coñecer que dende o ano 2008, o derradeiro gobernado integramente polo bipartito, descendeu lixeiramente a emigración de persoas de ata 30 anos que deixaron Galicia para ir a outro punto do Estado, pero aumentou máis dun 20% o número das que colleron a maleta para facer a súa vida noutro punto do mundo, cifra que superou as 4.000 en 2012. Menos mocidade, máis persoas maiores O preocupante retrato da poboación galega e das súas perspectivas de futuro complétaa a información completa do padrón á que parcialmente se aferra o presidente. Partindo dos últimos datos definitivos analizados polo Instituto Galego de Estatística, os de 2013, e botando a vista atrás ata o comezo da crise, en 2007, é posible tirar a conclusión de que Galicia ten agora un 11% menos de habitantes de entre cero e 34 anos. Mentres, as persoas que superan esta idade aumentaron un 6%. No caso das maiores de 85 anos a cifra incrementouse nun 25% e xa son case 100.000. Case 14.000 mozos e mozas 'desapareceron' do padrón entre 2007 e 2013 O retrato tampouco mellora ao ollar polo miúdo a evolución dos diferentes grupos de idade nestes anos. Así, por exemplo, no ano 2007 vivían en Galicia 162.258 persoas de entre 20 e 24 anos e cinco anos despois rexítranse 156.055 de entre 25 e 29. Faltan, polo tanto, máis de 6.000 destes mozos e mozas. Algo semellante acontece ao observar a poboación de entre 25 e 29 anos en 2007, que ascendía a 213.344 persoas, e ás que en 2013 tiñan entre 30 e 34, 205.954. Neste caso, a diferenza é de máis de 7.000. Faltan, polo tanto 13.593 mozos e mozas.


Summary: As amortizacións e perda de profesionais nos centros da rede pública vai prexudicar o servizo e dificultar a conciliación, afirman. Anpas como a da escola de Vilagarcía impulsan unha recollidas de sinaturas.

A partir do mes de setembro na escola infantil 'A Galiña Azul' de Vilagarcía deixarán de contar con 2 prazas das que viñan dispoñendo desde a inauguración deste centro da rede pública da Xunta: unha educadora e unha PSX. A maiores, vaise suprimir unha praza de mestra que non se chegara a cubrir. ·Unha política de 'recortes' que non afecta exclusivamente ao noso centro, senón que atinxe a un total de 35 escolas da Rede xa en funcionamento e a 14 de nova apertura no curso 2015-2016", afirman desde a ANPA 'O Año Pitaño', que impulsa unha recollida de apoios para pedir ao Consorcio Galego de Benestar que cese nesta política. Piden "a paralización das amortizacións de persoal na Rede Galega de Escolas Infantís A Galiña Azul e conservación da parella educativa como piar fundamental da Rede". Prexuizos Sosteñen as familias que con estes recortes vai haber un deterioro do servizo que se lles presta ás crianzas, "xa que se van ter que limitar moitas das actividades que desenvolvían ata o momento ao non contar con persoal suficiente para levalas a cabo". E non só iso. Tamén, afirman, "vai dificultar a conciliación das familias: ao ter só unha persoa de referencia, e se esta causa baixa por calquera motivo, as crianzas poden ter que pasar a un novo período de adaptación improvisado e sen planificación posible por parte das familias". Na súa petición, esta ANPA lembra que un dos eixos principais – e que aínda podemos ler na propia páxina web- do Consorcio Galego do Benestar é "a aposta pola calidade vertébrase arredor de dous elementos fundamentais: a redución da ratio de alumnos/as por educador/a e a formación continua. Para facer posible o primeiro, apóstase pola parella educativa". Figura que desaparece despois das amortizacións plantexadas, afirman as familias.


Summary: Un percorrido case chan polo que, seguindo o trazado da antiga liña do ferrocarril que transportaba o mineral e o ferro das minas da contorna de Vilaoudriz ao porto de Ribadeo, imos remontando o curso do río Eo entre San Tirso e a Pontenova.

Desde a Pontenova, onde recollemos información na oficina de turismo, desprazámonos a San Tirso e comezamos ao pé da antiga estación, o primeiro edificio que se atopa á beira da estrada desde a principal, na que vai a El Llano. Paraxe: A Mariña / Concello: A Pontenova, San Tirso de Abres / Percorrido: 12 quilómetros / Dificultade: Baixa Na primeira curva entramos no túnel de San Tirso. Á saída xa estamos preto do Eo que, unhas veces visto e outras sentido, levaremos entre 10 e 15 metros por debaixo ao longo de todo o percorrido, acubillado entre as ringleiras de árbores caducifolias autóctonas: freixos, pradairos, salgueiros, ameneiros (moitos danados polo fungo) e, en moitos lugares, nunha segunda e terceira liña, detrás deles, carballos, castiñeiros e loureiros co seu mato natural (todos eles ameazados polas masas de eucaliptos que cobren as abas dos montes). Ao río é case imposíbel achegarse polo abrupto do terreo, de forte desnivel, coa verticalidade aumentada polo recheo que se fixo para pasar o trazado da vía. A 1,5 quilómetros da saída temos que cruzar a estrada Lugo-Ribadeo. Seguindo a ruta logo chegamos, antes da boca do seguinte túnel, aos restos da central eléctrica de Louredal, construída, segundo informa o panel indicador que se atopa á beira do camiño, para subministrar enerxía a unha fábrica de lentes ópticas que nunca chegou a funcionar, pero produciu electricidade para alimentar vivendas da zona. Máis adiante vese a presa. Neste tramo o camiño é bastante despexado, até chegarmos á ponte que hai ao pé da central eléctrica. Cruzamos a ponte e logo un pequeno túnel para seguir até un punto onde o ruído do río e a cor branca da auga chaman a nosa atención. Ao pouco atopamos unha baixada a un refuxio de pescadores e á presa da central, da que o río se descolga nunha fervenza artificial, á beira da que se atopa unha escada para a peixes. Dous quilómetros e uns túneles máis adiante chegamos ao límite de Asturias, onde remata o camiño de terra e entramos na Galiza, onde o camiño está asfaltado. Pasado o desvío a Saldoiriña e antes de chegarmos a Ervelle hai outra baixada ao río cunha pontella, estragada, que comunicaba os lugares anteditos con Saldoira, na outra beira do río e ao pé da estrada principal. Pasado Ervelle o camiño segue á sombra até chegar ao forno do Boulloso. Avanzamos para pasar ao pé da área deportiva e de lecer da Pontenova e completar o último tramo do percorrido ao pé dos fornos.


"En Marea naceu para mudalo todo" eis unha das primeiras consignas que se poden ler na súa web. Non semella un obxectivo sinxelo, mais xa desde o seu nacemento, tentou mudar aspectos impotantes: En Marea non nace como un partido clásico ou unha coalición de partidos, senón como un proxecto político de adscrición individual, onde teñen cabida persoas que militan nalgún partido ou organización, persoas que acabaron desencantadas no seu momento ou quen ate o de agora non pertencera ou non se vira representada por ningún dos partidos existentes. Deste xeito, pretende ser un espazo aberto, de cooperación, onde as persoas sexan partícipes do proxecto, facéndoo seu, decidindo sobre tódalas cuestións relevantes da axenda política, caracterizándose pola pluralidade, a transversalidade e a aposta por unha organización de esquerda nacional útil para o país. A participación e a implicación e compromiso das persoas é esencial, tanto neste como en calquera proxecto que pretenda ter unha incidencia real no seu contorno. A xente precisa que as súas opinións sexan valoradas, que as súas necesidades sexan cubertas e as súas propostas tidas en conta, precisan vieiros de participación que lles permitan sentir que o proxecto é seu. Estes procesos de participación non están libres de atrancos, debates ou contradicións, mais superalos tamén é parte do proceso, dando forza ao proxecto e ás persoas que o fan, construíndo novas alternativas e xeitos de facer. Débese ter presente que cada concello ten as súas características, as súas demandas e necesidades, as súas potencialidades e aspectos a mellorar, e quen mellor as coñece son as persoas que viven nel, polo que é esencial que as súas demandas, propostas e peticións sexan escoitadas e trasladadas ás institucións para buscarlle solucións. Para artellar esa participación cidadá, tendo en conta a diversidade da que falaba, En Marea debe apostar por constituír asembleas territoriais, co obxectivo de dotar dunha ferramenta eficiente ás persoas para trasladar as demandas e necesidades do seu concello ou comarca, propostas, inquedanzas, etc. ás institucións, dotando a estas asembleas de recursos de apoio (formativos, informativos, etc.) e descentralizando a toma de decisións para que estas sexan debatidas, traballadas, etc. En Marea debe seguir mudando, medrando e consolidándose para non traizoar a confianza que a cidadanía galega puxo nela. Debe ser unha forza política con soberanía de seu, que non se supedite a forzas alleas nin a grupos de presión. Ese debe ser o camiño a seguir para acadar o obxectivo de mudalo todo.


Summary: A Xunta segue sen intervir, denuncia o sindicato nacionalista, que critica a "indeferenza" que está a amosar o goberno galego neste conflito a pesar dos concertos con millóns de euros públicos que asina con este hospital.

Doce días de greve de fame de tres traballadores, e 4 días dun dos empregados despedidos. "Comezan a ter problemas serios na súa saúde", afirman desde a CIG nun comunicado. Un comunicado no que lamentan seguir sen "ningunha resposta por parte da dirección e da Xunta ".malia que na xuntanza mantida polo comité de empresa coa delegada da Xunta en Vigo hai uns días esta comprometérase a mediar. "Non entendemos que non interveña nesta situación, nunha empresa financiada con cartos públicos e que atende 139.000 usuarios que sofren unha precariedade asistencial e cun cadro de persoal de 1350 traballadores e traballadoras, que levamos mais de seis anos sufrindo esa situación". O sindicato nacionalista pregúntase como pode ser que non interveña cando se vén de asinar o concerto por 10 anos con recortes: "73 despidos, reducións de xornada ao 45% do cadro de persoal, quendas que non nos deixan conciliar a vida familiar con ata cinco horarios distintos na mesma semana e a redución dos nosos salarios ata un 22%". Cómpre lembrar que centos de delegad@s da CIG de Vigo percorreron esta quinta as rúas da cidade en manifestación para esixir a readmisión dos 13 traballador@s despedid@s en Povisa e rexeitar a "actitude fascista" da dirección do hospital.


Summary: Nas pasadas cinco xornadas detectáronse dous abrollos de coronavirus no municipio de Vigo e outro no concello do Saviñao. Na Coruña e Oleiros procúranse as persoas que estiveron en locais de ocio nocturnos nos que traballou un porteiro que deu positivo.

Como xa anunciara a pasada semana, a Xunta publicou onte no Diario Oficial da Galiza a recomendación de limitar a vinte e cinco persoas as reunións en espazos privados. Hoxe, segundo trasladou a Consellaría de Sanidade, divulgarase a listaxe de países e áreas de alta incidencia de coronavirus, cuxos visitantes deberán comunicar ás autoridades sanitarias galegas os seus datos de contacto obrigatoriamente. Ambas as disposicións chegan logo de cinco xornadas consecutivas nas que Galiza rexistrou un aumento do número de casos activos da Covid-19. Así denomina a Xunta da Galiza a cifra de persoas cunha proba de coronavirus positiva nunha xornada concreta. Se o 23 de xullo esta ascendía a 163 casos activos, onte o Sergas informaba de 232, aínda lonxe das cifras de marzo e das da maioría dos demais territorios do Estado. Ao tempo, o número total de "curacións" ou altas epidemiolóxicas é de 97. Se ben a Consellaría de Sanidade non especifica os novos casos localizados cada día, pódese deducir polos datos fornecidos que sumaron 149 entre o 23 de xullo e o 27 de xullo. Neste último día, localizáronse 23 positivos máis. E, segundo o último informe emitido polo Instituto de Saúde Carlos III, en case a metade dos casos detectados na Galiza desde o 11 de maio descoñécese a orixe do contaxio. Focos na Galiza As modificacións das medidas de prevención para facer fronte á crise sanitaria coinciden coas orixes coñecidas dos abrollos detectados desde o pasado mes de xuño na Galiza. Isto é, a "importación" de casos doutras áreas e do Estado ou do estranxeiro, que posteriormente contaxian a patoloxía en reunións familiares ou con persoas próximas . Así foi no primeiro foco detectado tras a fin do estado de alarma, o da comarca do Barbanza, que na actualidade xa non conta con ningún positivo activo nin persoas en corentena. Desde aquela xornada, as autoridades sanitarias informaron de diversos abrochos máis espallados pola xeografía galega. O da comarca da Mariña foi o que rexistrou o maior número de persoas que deron positivo nas probas da Covid-19, obrigando ao fechamento de varios concellos e mais á limitación da mobilidade ou a restricións de aforo nos locais e na restauración. No municipio de Betanzos localizáronse, a mediados do mes de xullo, dous focos diferentes. Paralelamente, os seis casos positivos detectados en Vilalba e Xermade foron rastrexados para estabelecer unha posíbel conexión co brote da Mariña. No concello de Vigo, asistentes a unha festa nun barco deberon gardar corentena logo de manifestárense dous casos positivos entre os días 23 e 24 de xullo. Na mesma localidade informouse na xornada de onte de dous abrollos familiares, con tres e dez positivos por Covid-19 respectivamente. Nos municipios do Porriño e do Saviñao tamén foron detectados dous abrochos familiares, con seis e quince positivos. No da Coruña e no veciño Oleiros activouse a procura de contactos que estiveron nos locais nos que traballa un porteiro que deu positivo en Covid-19, mentres do clube de fútbol Fuenlabrada suma 18 casos activos. Para abranguer e conter os abrochos, a Xunta puxo en marcha en maio unha plataforma tecnolóxica de rastrexo. Unha das patas de prevención da Covid-19 xunto coas medidas de seguridade e mentres non se atope unha vacina ou tratamento efectivo contra a Covid-19. Rastrexo de contactos Con cada positivo detectado, actívase a procura das persoas que estiveron en contacto coa enfermidade. Despois dunha consulta médica, presencial ou telefónica, na que o facultativo diagnostique o paciente como caso sospeitoso de coronavirus, solicitaráselle unha proba PCR. Unha tarefa que desenvolve desde o mes de maio unha plataforma tecnolóxica integrada daquela por unha equipa de vinte profesionais, que os sindicatos sinalaron como outro exemplo de "privatización" da Xunta. Non hai consenso no número de rastrexadores co que se debería contar por cada 100.000 habitantes. Un estudo da Universidade John Hopkins dos Estados Unidos estabelece un mínimo de 30, polo que na Galiza serían precisos cando menos 810 profesionais. Porén, o número actual de operadoras da plataforma é descoñecido, pois o Sergas non o actualizou nin respondeu as cuestións ao respecto. Na pasada semana, en rolda de prensa, o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo, cifrou en "máis de 6.000" as persoas con funcións de "detección e seguimento" da Covid-19. Unha cifra que pode chamar a engano, xa que nela o líder do Executivo galego incluíu persoal da Atención Primaria ou de Medicina Preventiva. [Podes ler a reportaxe íntegra no Nós Diario en papel, á venda a partir da terza feira, día 28, nos quiosques ou na nube]