Summary: O Consello de Ministros aproba que a maioría absoluta no Congreso sexa dabondo para elixir os dirixentes dos medios públicos do Estado e permite eliminar ou privatizar as canles das autonomías. As que continúen terán que ter equilibrio orzamentario, o que para a CRTVG implica reducir unha débeda de apenas 3 millóns.

En febreiro de 2004 o daquela candidato á presidencia do Goberno central polo PSOE, José Luis Rodríguez Zapatero, realizaba un inusual anuncio. O líder socialista anunciaba que o seu partido aparcaba as propostas que viña defendendo para reformar os medios públicos de comunicación e, no seu lugar, asumiría un plan de reestruturación elaborado polo que daquela se deu en chamar "comité de sabios", un grupo de persoas procedentes do mundo da universidade, da política e da comunicación que deseñarían un novo modelo para Radio Televisión Española. "Rematou a televisión de partido e que os partidos utilicen os medios de comunicación públicos no seu proveito", proclamaba o aspirante á Moncloa. Mes e medio despois o PSOE gañaba as eleccións xerais e a nova vicepresidenta, Teresa Fernández de la Vega, pronunciaba unhas verbas semellantes ao anunciar o nome de Carmen Cafarell, directora de transición para a RTVE ata que se elaborase unha nova lei baseada no informe dos sabios. Esa norma chegaría en 2007 e con ela a Corporación RTVE, un cambio empresarial pero tamén informativo que, segundo teñen recoñecido numerosas instancias profesionais españolas e internacionais, incrementou notablemente a súa "calidade" e "pluralidade". Un modelo televisivo e radiofónico que o Consello de Ministros deste venres apostou por comezar a mudar. A lei de 2007 incorporaba moitos preceptos novidosos para a nova RTVE, como a creación de consellos de informativos ou outros mecanismos de control interno. Pero os cimentos da casa estaban na fin da designación gobernamental dos seus máximos responsables. A clave estaba no artigo 11 da lei, no que se establecía a elección do Consello de Administración do ente. Tería doce membros, catro escollidos polo Senado e oito polo Congreso, dos que dous representarían "os sindicatos máis representativos a nivel estatal". De entre eses doce conselleiros, a Cámara Baixa designaría o presidente ou presidenta da Corporación, "tal designación requerirá unha maioría de dous terzos da Cámara". Esta norma obrigaba, na práctica, a que o Goberno de Zapatero acadase un amplo consenso, máis aínda tendo en conta que os socialistas gobernaban en minoría. O PP converte en norma a excepción da lei de 2007 e asegúrase poder designar a quen considere oportuno para dirixir os medios públicos Aquela normativa só incorporaba unha excepción. A primeira designación do novo cadro directivo poderíase designar por maioría absoluta "se non se alcanzasen" os dous terzos, o que en calquera caso obrigaba tamén o gabinete de Zapatero a pactar. É precisamente este precepto ao que se aferra o actual Goberno para mudar a lei. A vicepresidenta do Executivo central, Soraya Sáenz de Santamaría, apóiase nos supostos "graves problemas de xestión" de RTVE para converter en norma o que era excepción. A nova regulamentación permitirá que, en calquera caso, a presidencia dos medios públicos se renove por maioría absoluta, o que coa actual composición do Congreso equivale a que o PP poderá designar a quen considere oportuno para gobernar Televisión Española e Radio Nacional de España. "Se en 2006 isto non supuña un golpe institucional, no ano 2012 tampouco", argumenta Sáenz de Santamaría, que insiste en que o gabinete de Mariano Rajoy non está a impoñer a fin da pluralidade no ente, senón a aplicar o "desbloqueo" que supón que a súa presidencia estea vacante. A reforma trae ademais consigo "austeridade", salienta. Os conselleiros pasan de 12 a 9 e só o titular da presidencia terá dedicación exclusiva. Autonómicas privadas, inexistentes ou con contas axustadas ao milímetro As autonómicas poderán privatizar todos os seus programas, "incluídos os informativos" Pero esta non é a única reforma en materia de medios públicos aprobada polo Consello de Ministros. No mesmo movemento político dálle tamén luz verde ao que viña sendo unha reclamación dos sectores máis conservadores dentro do PP: a posibilidade de privatizar as televisións autonómicas ou directamente, de facelas desaparecer. Esta decisión farase efectiva a través da reforma da Lei Xeral de Comunicación Audiovisual, que a vicepresidenta define como "lei sobre flexibilización dos modos de xestión das televisións autonómicas". A modificación, que se tramitará pola vía de urxencia, permitirá que as autonomías con canles propias se poidan desfacer delas, "convocando os correspondentes concursos para a adxudicación de licenzas privadas". Se deciden mantelas, o que o Goberno define como "xestión directa" inclúe tamén a posibilidade de ceder "total ou parcialmente a terceiros a produción e edición de toda a súa programación". "Incluídos os servizos informativos", especifica. Cal será a repercusión desta norma en Galicia? Durante os últimos meses diversos responsables do PPdeG e da Xunta veñen insistindo en que a súa intención non pasa por privatizar a CRTVG, actualmente inmersa nun proceso de conversión en corporación en virtude da lei pactada polos populares co PSdeG o pasado ano. Non obstante, as modificacións que chegan de Madrid obrigarán aos medios públicos galegos a aplicar cambios que non son menores. As autonomías que decidan seguir adiante coas súas televisións e radios verán como se lles "impoñen unha serie de obrigas de carácter financeiro" que se resumen nun obrigado "equilibrio financeiro", isto é, non poden ter ningunha caste de déficit. A TVG tiña no peche de 2011 uns 3,6 millóns de débeda e o seu director xeral asegura que logrará o "equilibrio orzamentario" No caso da CRTVG o seu director xeral, Alfonso Sánchez Izquierdo, aseguraba no Parlamento hai apenas dous meses que a compañía se atopa moi próxima ao "equilibrio orzamentario", con apenas 3,6 millóns de euros de débedas ao peche do exercicio económico de 2011. "Estes tres millóns nunha empresa con 118 millóns, significa que estamos nos básicos para operacións correntes de financiamento dos pagamentos ordinarios do ente público, ou dito doutro xeito, significan que na práctica a política de endebedamento é agora inexistente na CRTVG", explicaba. Así e todo, xa daquela Sánchez Izquierdo advertía do, ao seu xuízo, excesivo peso dos gastos de persoal nas contas do ente público, o que fai incrementar os temores dos seus profesionais. Neste contexto, todo semella indicar que as novas reformas do Goberno central mudarán radicalmente o panorama do Estado no que a medios de comunicación públicos se refire. Na mesma reunión gobernamental o gabinete presidido por Mariano Rajoy anunciou tamén o cumprimento dunha das súas promesas de campaña: as radios poderán volver retransmitir partidos de fútbol dende o interior dos estadios.


Summary: A central nacionalista cualificou de "fume" os anuncios feitos polo Goberno e a Xunta para o sector

A CIG vén de anunciar que promoverá a convocatoria dunha folga comarcal en Vigo e Ferrol ante o grave risco de desaparición do naval galego. O secretario xeral da central nacionalista, Suso Seixo, que compareceu en rolda de prensa xunto aos responsábeis do sector e do Metal, acusou a Xunta de utilizar electoralmente a problemática dunha industria estratéxica para o país, denunciou a pasividade dos Gobernos español e galego e cualificou de "fume" os últimos anuncios feitos polos responsábeis políticos. A CIG considera unha cuestión nacional a problemática que atravesa un dos principais sectores dinamizadores da economía galega e do que dependen milleiros de familias, nomeadamente nas comarcas de Vigo e Ferrol. Dende a central entenden que o paso do tempo xoga en contra da súa recuperación e alertan sobre a máis que probábel desaparición dos principais estaleiros se non se toman medidas urxentes. Diante disto, o secretario xeral do sindicato nacionalista compareceu en rolda de prensa xunto aos responsábeis do Metal e do Naval, Xoán Xosé Bouzas Aboi e César Rodríguez, para trasladar á opinión pública galega a preocupación da CIG diante dos síntomas que avanzan un empeoramento da crise que padece o sector. Suso Seixo amosouse moi crítico coa "utilización electoralista" dunha problemática que provocou a perda de milleiros de postos de traballo nos últimos anos e relacionou os anuncios feitos polos Gobernos español e galego coa posibilidade de se adiantaren as eleccións á Xunta de Galiza. "Resulta curioso que cheguen agora, un ano despois, cunha proposta de tax lease, xusto cando se fala dun adianto electoral a setembro ou outubro", censurou. Interrogantes Nesta liña, Seixo denunciou que "seguimos sen saber en que consiste esta proposta, xa que non foi debatida no Parlamento". De igual xeito referiuse aos supostos contratos que o Executivo galego tería logrado coa petroleira Mexicana Pemex para construír barcos no noso país. "Ninguén sabe nada destes contratos que inventou Feijóo, porque a empresa o único que fixo foi anunciar que vai sacar a concurso público a construción de varios remolcadores". Esta circunstancia fai que o máximo responsábel da CIG pregunte como é posíbel que o presidente da Xunta saiba xa que a Galiza se lle van adxudicar sete, "a menos que o concurso estea amañado". Con todo, incide en que non se trata de proxectos de grandes buques -o que permitiría iniciar a recuperación da carga de traballo nos estaleiros-, "senón que estamos a falar de contratos que permitirían empregar unhas 300 persoas nos estaleiros vigueses Cardama, Freire e Armón, non a 2.500 como está a dicir o presidente da Xunta". Deste modo, cualificou de "fume" os anuncios e vaticinou que despois das eleccións pasarán a ser novas promesas incumpridas. En canto á situación do naval ferrolán, alertou para o feito de que "como moito" conta con carga de traballo até 2013 e lembrou que as empresas auxiliares seguen a desaparecer. Con respecto, á construción do dique flotante, o responsábel do Metal da CIG comentou que o propio presidente da Sepi adiantou que aínda no caso de a comisión considerar a súa construción "nin o Goberno nin Navantia achegarían financiamento". Finalmente, apostaron por afondar na mobilización social como única maneira de salvar o sector e anunciaron que promoverán unha folga comarcal en Vigo e Ferrol, "a poder ser de xeito conxunto coas demais forzas sindicais, aínda que no caso de non se sumaren farémolo como CIG".


Summary: Prolingua celebra a través dun comunicado a admisión a trámite por parte do Tribunal Supremo do recurso de casación presentada pola Real Academia Galega, en tempo da presidencia de Ferrín, contra o Decreto de Plurilingüísmo. Destacan que é a primeira vez que un recurso en defensa do galego chega ao Supremo e pídenlle á RAG que continúe coa defensa xurídica do galego.

A través dun comunicado, a plataforma ProLingua manifesta o seu contento pola admisión a trámite no Tribunal Supremo español do recurso de casación que a Real Academia Galega presidida entón por Ferrín presentara contra o Decreto de Plurilingüismo da Xunta. Reclaman tamén que a actual dirección da Academia continúe coa defensa xurídica do galego nas máis altas instancias españolas e europeas. ProLingua fai pública a decisión do Tribunal Supremo que non recolle aínda a web da RAG. Con seis sentenzas por parte do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza que anulan dous artigos do Decreto, a Academia baixo as ordes de Xosé Luís Méndez Ferrín anunciara como unha das súas últimas decisións á fronte da institución presentar o recurso diante do Tribunal Supremo co fin, segundo indican desde ProLingua, de "continuar coa batalla legal para a derrogación total do Decreto e a elaboración doutro novo que partise dos supostos contidos no Plan Xeral de Normalización". A presentación do recurso foi unha das razóns que esgrimira o daquela secretario da RAG, Xosé Luís Axeitos, para argumentar a súa acusación de "persecución política" que remataría coa dimisión de Ferrín e a súa saída da Academia. No comunicado, ProLíngua lembra que "ninguén daba nada" polo recurso da RAG, cuestionado mesmo desde voces do mundo do dereito. "Mesmo algunhas persoas que se alegraran polas sentenzas do TSXG demandaban que a RAG retirase o recurso e que a Xunta sentase a negociar un novo pacto pola lingua", sinalan, a respecto doutras das liñas que entón saíran no debate e que se refería á suposta vontade dun sector da propia Academia, entre os que na polémica o propio Axeitos situaba ao lingüista e actual secretario da RAG Henrique Monteagudo, promotor dun manifesto pola defensa da lingua. "A Xunta seguía a actuar con falsidade, pois anunciaba que aplicaría "de xeito flexible" os artigos anulados e na práctica enviaba mensaxes á sociedade de que toleraría e practicaría o incumprimento das sentenzas", destacan do momento no que a RAG decide presentar o recurso. Que a RAG continúe nos tribunais ProLíngua celebra "con alegría" a noticia do Tribunal Supremo da admisión por vez primeira dun recurso en defensa do galego e felicita á RAG por ter cumprido coa súa función de defensa da lingua galega. "O seu recurso de casación, independentemente do resultado final no Supremo, sitúa a nosa lingua no taboleiro estatal e demostra que os galegos non imos renunciar aos nosos dereitos lingüísticos, que nos importa o noso idioma e que o imos defender con todos os instrumentos que teñamos na man, no cerebro e no corazón", destacan no comunicado. Reclaman, no mesmo sentido, que a RAG presidida agora por Xesús Alonso Montero, "leve a defensa xurídica do idioma galego ata as máis altas instancias españolas e europeas, como por outra banda prometera o seu actual presidente. Apoios non lle han faltar".


Summary: A "Grândola, Vila Morena", a canção escrita por Zeca Afonso e que foi uma das senhas da revolução de Abril, foi usada no passado dia nove como "grito de revolta" contra a mina de lítio que pode nascer na freguesia do distrito de Vila Real. Foi durante a cerimónia de abertura do Castelo de Montalegre.

Portugal é o quinto maior produtor mundial de lítio, elemento base para as baterias elétricas. E nesse contexto o movimento contra o lítio está a crescer e a juntar pessoas. Aos protestos populares havidos em dias passados, que mesmo levaram a fazer um chamamento a nao votar no passado 26 de maio, sumam-se agora as Câmaras municipais e as denúncias perante a UNESCO de associações ambientalistas. Da Serra d'Arga à Foz do Âncora Caminha, Ponte de Lima e Viana do Castelo estão a criar parceria para evitar a exploração de lítio na Serra d´Arga. Assim o manifestou o autarca de Viana do Castelo, José Maria Costa, no final da reunião quinzenal do executivo, após ser questionado por um representante de um movimento de defesa da serra: "Neste momento estamos em trabalho, nós com Caminha e Ponte de Lima, com vista à classificação da Serra d'Arga. Vamos criar todas as dificuldades para que não se faça cá exploração", declarou, acrescentando que, embora legalmente não têm suficientes instrumentos, estão a trabalhar para os criar "em parceria com as outras câmaras, no sentido de dificultarmos ao máximo, porque entendemos que é mais produtivo a exploração turística e ambiental daquela área, do que propriamente uma exploração de lítio". No início de maio, a Fortescue Metal Group, empresa australiana que até agora tem realizado vinte e dois pedidos para explorar este minério em Portugal, retirou a proposta de prospeção de depósitos de minerais na zona de Fojo, com o objetivo principal o lítio, para um polígono com 74.764 km2, inserido nos concelhos de Arcos de Valdevez, Melgaço e Monção, nos limites do Parque Nacional da Peneda-Gerês . O polígono de prospeção proposto abrangia o território declarado pela UNESCO como Reserva Mundial da Biosfera, extensões de área de prospeção inseridas na Reserva Agrícola Nacional e na Reserva Ecológica Nacional, território classificado como Rede Natura 2000, bem como zonas densamente povoadas e densa atividade agrícola. Abrangia ainda os Vales do rio Minho, do rio Mouro e do rio Vez (Vale Glaciar), confinando com os limites do Parque Nacional Peneda-Gerês. Em abril as Câmaras de Viana do Castelo, Caminha e Ponte de Lima apresentaram publicamente o projeto "Da Serra d'Arga à Foz do Âncora Em abril as Câmaras de Viana do Castelo, Caminha e Ponte de Lima apresentaram publicamente o projeto "Da Serra d'Arga à Foz do Âncora" que implicou um estudo entre o vale do Âncora e o maciço serrano, incluindo o levantamento das espécies existentes. O estudo permitiu fazer um levantamento do património construído e a identificação de 1.124 espécies de flora, entre as quais uma raridade em Arga de Cima, no concelho de Caminha, a 'Scrophularia Bourgaeana' que se pensava estar extinta. Foram ainda identificadas 126 aves, dez anfíbios, 12 répteis, 23 mamíferos não voadores e dez voadores, e cinco espécies de peixes, além de 60 elementos geológicos. "Tudo o que podemos alegar colocámos lá, dentro da lei. O executivo municipal vai colocar todas as dificuldades que puder porque há outros valores mais importante para a serra e para os quais estamos a trabalhar, em conjunto, com outros dois municípios do distrito", sustentou. Denúncia à UNESCO A associação ambientalista Quercus apresentou uma denúncia à UNESCO de "ameaça severa à integridade do sistema agro-silvo-pastoril da região do Barroso", devido à instalação de minas de lítio a céu aberto na região. Em comunicado emitido em 14 de junho a Quercus denúncia que "sob a ameaça de exploração de lítio pelos projetos mineiros de Ampliação da Mina do Barroso e Exploração Mineira de Sepeda - Montalegre, é imperioso um esclarecimento por parte da UNESCO, relativo à manutenção da designação de Património Agrícola Mundial do Sistema Agro-Silvo-Pastoril da Região do Barroso, caso se verifique a instalação das explorações mineiras referidas" e convoca no próximo dia 22 de Junho, no Auditório da ARPAZ, Barco, Covilhã, o 1º Fórum Nacional de Ambiente e Lítio. A Problemática do Lítio no Contexto Nacional, onde serão discutidos os impactos da mineração no meio natural e nos ecossistemas, e a desmistificação do papel do lítio na descarbonização e na mobilidade sustentável.


Summary: Repasamos os principais acontecementos arredor desta traxedia da que se fan tres anos o vindeiro 24 de xullo. Esta terza feira (19 de xullo) o BNG denunciará o Estado español perante a Comisión europea por non garantir a independencia na investigación da CIAF.

Esta terza feira a portavoz do BNG en Bruxelas, Ana Miranda, presentará perante a Secretaría Xeral da Comisión europea unha denuncia contra o Estado español por non garantir o carácter independente da Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF) a respeito do sinistro de Angrois como concluíu o informe elaborado pola Axencia de seguridade ferroviaria europea. A piques de se cumprir tres anos da traxedia, repasamos os principais acontecementos arredor deste sinistro no que faleceron 81 persoas e máis dun cento resultaron feridas. 1. O accidente Ás 20:41 horas do 24 de xullo de 2013, véspera do Día da Patria Galega, un tren procedente da estación de Chanmartí (Madrid) con destino Ferrol e 218 persoas a bordo descarrilaba na curva da Grandeira, Angrois, a apenas 3 quilómetros de Compostela. As imaxes gravadas polas cámaras de Renfe evidenciaban que por mor do exceso de velocidade un dos vagóns sobrepasa a cabeza motora do comboio provocando o seu descarrilamento. Porén, a confusión rodeou as primeiras horas após o sinistro e mesmo a canle pública galega e directivos de Renfe chegaron a asegurar que se podía tratar dun atentado terrorista, unha información que sería posteriormente desmentida polo propio goberno español. O de Angrois foi o maior accidente ferroviario da historia de Galiza e do conxunto do Estado español O número de vítimas, finalmente 81, situou o accidente de Angrois como a maior traxedia ferroviaria da historia de Galiza e do Estado español. Os focos da imprensa internacional viraron sobre a pequena parroquia compostelá e deu comezo unha longa peregrinaxe instucional e xudicial para as familias das persoas falecidas mais tamén para aquelas que conseguiron sobrevivir. 2. O maquinista como único responsábel penal O exceso de velocidade mais sobre todo unha curva que exixía pasar de 190 km/h. a 80 km/h. nun curto espazo tornouse na principal causa do sinistro. A responsabilidade? Segundo as autoridades ferroviarias (Adif e Renfe) foi o maquinista quen, por mor dun erro humano, non conseguiu frear a tempo. En troca, outras voces, entre elas o primeiro xuíz instrutor do caso, Luís Aláez, apuntaban a responsabilidade do Ministerio de Fomento por diversas razóns. Dunha banda, o tren --un Alvia Talgo-Bombardier serie 730-- non contaba co sistema de freado automático (ERTMS) senón unicamente co sistema europeo ASFA. Esta carencia debeuse a unha mudanza de última hora no trazado, publicitado no BOE como Tren de Alta Velocidade (TAV), mais cuxa vía foi finalmente de dimensións inferiores ás precisas para este mecanismo que tería evitado o accidente de existir un erro humano. Aliás, o tramo non contaba co sistema de balizamento que advertise da perigosidade da curva --este sería instalado a posteriori polo goberno. Doutra banda, e con posterioridade, novos dados achegados á investigación, entre outros pola defensa das vítimas através do documentario Frankenstein 04155, evidenciaron que o peso do tren superaba o legalmente permitido. O Alvia non contaba co sistema de freado automático ERTMS que tería evitado o descarrilamento Así as cousas, e embora inicialmente o xuíz tentar imputar responsábeis de Adif e Renfe no caso, após o fechamento da instrución, dun recurso por parte da Avogacía do Estado, e cun outro xuíz ao cargo, o maquinista, Francisco José Garzón, sería o único suposto responsábel penal por un delito de homicidio imprudente, imprudencia profesional grave e 144 delitos de lesións. Meses despois e logo dun recurso presentado perante a Audiencia Provincial da Coruña a instrución volve reabrirse. Segundo o tribunal existen diversas cuestións aínda por esclarecer, entre elas o grao de perigosidade da curva da Grandeira e por conseguinte o potencial risco de accidente. A Audiencia deixa a porta aberta a novas imputacións, entre elas as persoas responsábeis do tramo (Adif e Renfe) por non teren previsto medidas de seguridade existentes que tivesen evitado o accidente en caso de erro humano. 3. Responsabilidades políticas que non chegan Para alén do proceso xudicial, a Plataforma de vítimas do Alvia e as forzas políticas da oposición (BNG e AGE), exixen desde hai tres anos a depuración de responsabilidades políticas através de senllas comisións de investigación no Parlamento de Galiza e no Congreso español. No deseño e abertura ao tránsito da vía adoptaron decisións gobernos do PSOE --con José Blanco á fronte de Fomento-- e do Partido Popular, con Ana Pastor como ministra. Ambas as dúas organizacións políticas vetaron en numerosas ocasións a constitución destes órgaos parlamentares. Na Galiza, argüíndo por parte do Partido Popular que a Cámara non conta con capacidade para a investigación de asuntos coma o sinistro de Angrois por non ter competencias en materia ferroviaria. No Estado español, atribuíndo esa competencia á Comisión de Investigación de Accidentes Ferroviarios (CIAF), unha entidade dependente do Ministerio de Fomento constituída polas mesmas persoas que deberían ser obxecto de investigación. O xuíz Aláez, primeiro instrutor do caso imputou cargos de Adif que, após un recurso da Avogacía do Estado, serían eximidos A CIAF concluíu nun informe que a causa do accidente fora o exceso de velocidade e que o único responsábel foi o maquinista quen, por un despiste ou erro humano [ía falando por teléfono con mandos de Renfe], foi incapaz de reducir a velocidade en tempo e forma. O carácter independente da CIAF e o resultado da investigación foron censurados pola oposición e as vítimas do Alvia que acudirían ás institucións europeas para defender o dereito a contar cun proceso con garantías. 5. Bruxelas, vara para o goberno e cenoura para as vítimas Da man do BNG a Plataforma de vítimas do Alvia 04155 reclamarían perante a Axencia de seguridade ferroviaria europea a elaboración dun informe que determinase se a CIAF cumpría coas súas obrigas de acordo co ordenamento xurídico comunitario. O documento foi realizado mais meses de presións por parte do goberno español impediron a súa publicación até xullo de 2016. No seu relatorio as autoridades comunitarias sinalan que a CIAF non era independente e que, por esa razón, a investigación realizada non se axustaba ás obrigas legais. Urxiu a reabertura da comisión e a elaboración dun outro informe así como dexou a porta aberta a presentar unha denuncia contra o Estado español polo incumprimento da Directiva 49/2004 de seguridade ferroviaria. Algo que levará a cabo o BNG esta terza feira. A decisión adoptada por Bruxelas dá novos azos ás vítimas que ven no seu informe e na reabertura da instrución xudicial un elo de esperanza para que se faga, realmente, xustiza.


Summary: A oferta da fin de semana dá para todo e para todos os gostos. Festivais sen tregua nun verán galego que se resiste a morrer.

Sexta feira Festival do Anllóns Ponteceso. Praza do Recheo de Ponteceso. 22.00. Arranca con forza a I edición do Festival do Anllóns, con actuacións musicais ao cargo de bandas como Poetarras, Mad Martin Trío e Superoito, entre outras. Sexta feira e sábado Rockin' Vila. Vilanova de Arousa. Parque do Cabo. 21.00. Na sexta feira actuarán Cabo, Dakidarría, Familia Caamagno, Ulträqäns, Deseqilibrio Mental e SOKRAM; e o sábado subirán ao escenario Leda Atómica, Ghesgha e Kings Of The Beach. Sábado Festival Festimar. Marín. Paseo alcalde Antonio Blanco. 22.00. Nesta quinta edición do Festival da Música subirán ao escenario grupos como Poetarras, El Son de la Chama, Bastards, Festicultores Troupe, Xenderal e, para pechar, DJ G.Rich. Festival Rock in Rian Rianxo. Parque da Galiza. 23.30. Un ano máis arranca o festival, coa actuación de cinco bandas galegas que se encargarán de caldear o ambiente: Cuchufellos, Dakidarría, Zénzar, Mafalda e Nao. Sexta feira, sábado e domingo III Edición do WOS Festival. Santiago de Compostela. Varios puntos da cidade. Na terceira edición do Festival contarán coa presenza de grupos nacionais como Triángulo de Amor Bizarro, Malandrómeda VS. LAR Legido ou Harrison Ford Fiesta, entre outros moitos. Festival Internacional de Curtametraxes. Bueu. Auditorio do Centro Social do Mar. Até o día 18. O FICBUEU chega para dar a coñecer ao público un cinema local e internacional. Proxectaranse máis de sesenta curtas, con actividades paralelas, obradoiros ou conferencias. Festival Tosta. Rianxo. Peirao. O Tosta chega a Galiza para festexar a diversidade cultural e lingüística das nacións atlánticas coas actuacións de Xurxo Souto, Quico Cadaval, a Banda Tosta, Luned Rhys Parri, Oreka TX, Magín Blanco, Belém Tajes ou Guadi Galego. Amais, haberá presentación e mostra de obras artísticas, emisión de audiovisuais, creación dun flashmob, street art, etc. Euro-Árabe Amal. Pontevedra. Teatro Principal. O Festival Internacional de Cinema, Amal en Ruta, proxectará catro películas de ficción e tres documentais: un western, dous dramas, unha traxicomedia e tres documentais sobre a Guerra de Siria, a educación en Palestina e a presenza árabe en Galiza. Será na cuarta feira e na sexta, ás 21:00h, e sábado e o domingo nunha dobre sesión ás 19:30 e as 21:00h. Festival de la Luz. Boimorto. A carón da casa en que naceu Luz Casal, promotora deste festival. Abigarrado cartaz con clásicos da música estatal (de Hombres G a Aute) e nomes consagrados dos palcos galegos como Heredeiros da Crus, Miguel Costa e Guadi Galego.


Summary: O profesor e historiador Carlos López Bernárdez explicou na palestra de hoxe, relizada no Museo das Peregrinacións, a arte plástica galega entre os anos 1919-1939.

A agrupación cultural O Galo organizou na xornada de hoxe, no Museo das Peregrinacións, unha palestra e proxección de pintura baixo o título "Galiza: arte e compromiso. 1919-1939". O profesor e historiador da arte galega, Carlos López Bernárdez, baseouse no seu libro Fronte da arte. A arte galega no contexto europeo dos anos trinta para facer a súa intervención. Nesta, Bernárdez explica o contexto da produción da arte social na Galiza en relación co contexto xeral europeo desde 1919 até o final da Guerra Civil española. A través de exemplos de artistas como Castelao, Luís Seoane, Manuel Colmeiro ou Carlos Maside, o profesor e historiador expuxo o desenvolvemento da arte galega desde a perspectiva social e, ao mesmo tempo, comparándoa co contexto europeo social. Unha etapa "na que é moi acusada a presenza de temas de carácter social na arte, sobre todo, a partir do final dos anos 20, cando comeza o ascenso dos fascismos e da crise económica que provoca unha exacerbación de debate social que se manifesta nas artes plásticas", comentaba Bernárdez. O historiador destaca da arte plástica galega deses tempos a obra de Castelao, desde Nós até "A derradeira lección do mestre", e a de Carlos Maside, que tamén ten unha grande obra social importante, das que resalta as súas colaboracións nas revistas Nova España e O pobo galego. Ademais, o profesor tamén falou doutros artistas cuxo traballo é menos coñecido, como as obras de guerra de Manuel Colmeiro, os proxectos de Federico Ribas ou Uxío Souto, de quen destacou a súa etapa dos campos de concentración en Francia, un tema que tamén tratou na palestra. López Bernárdez agradeceu o "interese do público e a implicación da asociación" á hora de contar con el para a realización dese encontro arredor da arte.


Summary: O parón económico provocado pola pandemia da COVID-19 levou a unha redución de case 6% nas emisións de dióxido de carbono á atmosfera. Os organismos internacionais e a comunidade científica consideran que é 'pan para hoxe, fame para mañá' e alertan doutras ameazas inminentes, como o desxeo do Ártico.

O Informe sobre o Estado do Clima Mundial (IECM) en 2019 alerta sobre a situación crítica á que nos encamiñamos. Na súa presentación hai pouco máis dun mes, tanto Petteri Talaas, secretario xeral da Organización Mundial de Meteoroloxía (OMM), como António Guterres, secretario xeral da ONU, coincidían en salientar a gravidade do estado do planeta, por riba da ameaza da COVID-19. En realidade, tal e como reflexiona Sonia Shah en Le Monde Diplomatique, a pandemia é consecuencia do estado do planeta. Da invasión, redución e destrución do hábitat de especies salvaxes. Esta semana, con motivo do 50º aniversario do Día da Terra, fixéronse públicos varios estudos validando que o cambio climático se acelera a pasos de xigante, con consecuencias que están a impactar seriamente na vida humana e na flora e fauna do planeta. O último, elaborado por unha trintena de especialistas que encabeza o xeofísico Dirk Notz, da Universidade de Hamburgo, asegura que en 30 anos o Océano Ártico estará libre de xeo durante os veráns. Publicado pola Unión Estadounidense de Xeofísica (AGU, nas siglas en inglés), o estudo analiza numerosos modelos climáticos. Todos, mesmo os máis optimistas que contemplan notábeis reducións nas emisións de CO2 á atmosfera, apuntan á data de 2050. Ou antes. "Se reducimos as emisións globais rápida e substancialmente, e polo tanto mantemos o quecemento global por baixo dos 2 °C relativos aos niveis preindustriais, o mar de xeo do Ártico é probábel, porén, que desapareza ocasionalmente nos veráns mesmo antes de 2050", afirma Notz. Cambio climático A este derretemento pode estar afectando tamén o propio cambio climático, non só o aumento da temperatura global. Segundo outro recente estudo sobre o desxeo de Grenlandia, publicado en The Cryosphere por Marco Tedesco, da Universidade de Columbia, os prognósticos poderían ser mesmo optimistas. Sostén que os modelos de predición non teñen en conta as correntes atmosféricas. Por exemplo, na rexión analizada o tempo anticiclónico foi inusitado durante o ano pasado, unha circunstancia que se observa tamén noutras rexións como Siberia. A comunidade científica leva anos predicindo a fin do Ártico tal e como se coñece, e pode chegar un inverno en que o mar de xeo non recupere a súa perda estival, tal e como leva facendo desde hai millóns de anos. O IECM recolle que a redución do xeo mariño no Ártico rexistrou novos máximos históricos nos últimos meses. CO2 durante a corentena E o que sucede no Ártico non fica no Ártico. O planeta está interconectado. O desxeo provocará cambios profundos no ecosistema e, como un círculo vicioso, alerta a comunidade científica, amplificará os efectos do quecemento climático: a máis desxeo no Ártico, menos luz solar que a rexión pode reflectir, máis calor que o planeta debe absorber, máis desxeo no Ártico. Neste sentido, a OMM advertiu nas últimas horas de que os datos de redución das emisións de CO2 rexistrados nos últimos meses como consecuencia do parón económico provocado pola pandemia da COVID-19 son "boas noticias só a curto prazo". O Centro para a Investigación Climática Internacional e outros organismos elaboraron recentemente un estudo que estima a redución das emisións entre 5,5% e 5,7%. Axiña a economía comece a se recuperar, considera a OMM, as emisións de CO2 volverán aos niveis previos. "Podería mesmo haber un incremento", declarou o seu responsábel, Petteri Talaas. E con este incremento volverá a dinámica de quecemento global. Tal e como sinala a científica climática Kate Marvel nun artigo en Drilled News, portal asociado á revista Nature, "se a cualidade do aire é mellor agora, se menos xente morre pola polución, non é tanto unha mostra dun benvido progreso senón unha evidencia de como eran as cousas antes". No caso do Ártico, o desxeo supón unha ameaza real e inminente para toda a humanidade, afirma a comunidade científica. Mais para algúns supón novas oportunidades: menos xeo permite a apertura de pasos para os barcos, acortando tempos entre Atlántico e Pacífico; e menos xeo significa acceso aos recursos de petróleo e gas que agocha o seu subsolo. Nesa carreira xa están Rusia, os Estados Unidos e a China.


Summary: O próximo día 22 na praia do Rapadoiro, en Foz, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo entregará as 126 bandeiras azuis a representantes de 36 concellos. En moitos deles, advirte Adega, o hábitat do litoral pode estar en perigo.

A Presidencia da Xunta anuncia a través do seu gabinete a organización o próximo día 22 dun acto protocolario para entregar as bandeiras azuis de 126 praias aos representantes de 36 concellos merecedores deste distintivo outorgado por unha entidade privada. Sen embargo, a asociación ecoloxista Adega, advirte que nalgúns destes areais o hábitat está en perigo e mesmo a propia concesión da bandeira azul pode ser motivo de deterioro ambiental dalgunha desas praias. A FEE-ADEAC é a entidade encargada de conceder as Bandeiras Azuis, distintivos dos que fan gala as praias para confirmar a súa boa saúde. Sen embargo, os criterios polos que esa consideración é outorgada responden de xeito especial á calidade da auga e dos servizos na tempada estival e esquecen a conservación dos ecosistemas literais. ADEGA lembra que a propia FEE-ADEAC recolle que "pode suceder que a fraxilidade de certos entornos non aconselle a concesión deste tipo de galardón" debido a que un número maior de visitantes podería ser perxudicial para a fauna e a flora do entorno. Sen embargo, o interese dos concellos do litoral para acadar o distintivo está a levar a prácticas lesivas para a saúde medioambiental das praias como as rozas da flora ou a limpeza mécanica, actividades que para Adega non responden só ao desinterese ou a ignorancia das boas prácticas senón tamén ao "anceio de moitos concellos costeiros por recibir unha Bandeira Azul". A equiparación do distintivo co estado das praias leva a que, segundo Adega, "concellos cuxas vilas e cidades carecen de depuración (A Coruña, Vigo, moitos das rías de Pontevedra e Arousa) que ademais practican un urbanismo depredador (Barreiros ou Sanxenxo) ven premiada a súa mala xestión coa Bandeira Azul". Entornos moitas veces de grande fraxilidade degrádanse con moita maior facilidade co turismo masivo e a sobreexposición ao tráfico ou mesmo coas medidas abrasivas de limpeza que poden contribuír de xeito perxudicial á eliminación de especies protexidas o que sería motivo mesmo de delicto ambiental. Poñen como exemplo os casos de Corna e Coroso, areais para os que a concesión da Bandeira Azul "supuxo un factor engadido de humanización e degradación e a alteración dun patrimonio natural moi fráxil e escaso". A asociación ecoloxista denuncia o estado destes areais nos que se ve amenazada a ave píllara das dunas polos efectos das limpezas mecánicas e con maquinaria pesada O desbroce de pasarelas está a causar tamén na praia da Pobra a eliminación de flora en perigo de extinción. Conclúen en Adega que a bandeira azul está a ser "unha marca comercial que pouco tena ver coa conservaci´no dos ecosistemas costeiros e si coa propaganda turística dos concellos".


Summary: Nace o colectivo Xornalistas Galegas co fin de defender un feminismo de clase no sector

Todo comezou cun grupo de WhatsApp. "A partir dese grupo para a mobilización das xornalistas polo 8M, comezamos a falar de crear un colectivo", explica AlbaTaladrid Díez, unha das portavoces de Xornalistas Galegas. Finalmente, esa forza foi canalizada nas seguintes reunións para acabar converxendo nunha rede de traballo coordinado en grupos. O pasado sábado 7, a organización tivo a súa asemblea fundacional en Santiago de Compostela. "Defendemos un xornalismo de perspectiva feminista porque entendemos que é a única forma honesta de xornalismo", explica Taladrid Díez. A mobilización das profesionais da comunicación no pasado 8M naceu a raíz da convocatoria estatal de Las Periodistas Paramos, manifesto que asinaron máis de oito mil mulleres. Xornalistas, técnicas audiovisuais, docentes, investigadoras, comunicadoras e profesionais de todos os ámbitos da comunicación sumáronse á convocatoria. "Na Galiza foi unha mobilización moi seguida, fundamentalmente en Vigo e Santiago", sinala. A portavoz reflexiona sobre a situación social a nivel de xénero, e conclúe que no sector da comunicación concorre unha responsabilidade maior do que que noutros gremios. "Por algo o xornalismo é chamado o cuarto poder. É un mecanismo enorme para xerar opinión e conciencia e nós temos algo que dicir dentro dos medios", afirma a xornalista. Polo de agora, a organización —aínda en fase incipiente— conta con diversos grupos de traballo (laboral, profesional, redes sociais e medios...) e mantén contacto coa plataforma Las Periodistas Paramos, sediada en Madrid. "A nosa visión é transversal, as xornalistas mulleres temos unha serie de características comúns, mais nas asembleas está moi presente a nosa vontade de non nos converter nun satélite de Madrid", asegura Taladrid Díez, quen ve máis un aproveitamento da forza mobilizadora da plataforma para facer fronte aos problemas do sector. Bolseiras precarias Estes problemas son abordados polas xornalistas en dous obxectivos xerais. No eido laboral, as reivindicacións están en comuñón cos conflitos que afrontan as mulleres obreiras do resto de sectores. "O teito de cristal, o chan pegañento, a fenda salarial, o problema da conciliación…", enumera a portavoz. Taladrid Díez chama tamén a atención sobre a "normalidade preocupante" coa que se asumen as condicións de traballo actuais, sinalando en concreto a situación de bolseiras e novas traballadoras. "A precarización xeralizada para a muller mantense no caso do xornalismo, e é un dos ámbitos máis urxentes", declara. No profesional, a responsabilidade social do oficio pasa pola visibilización da muller no mundo da comunicación, dando voz como parte activa da sociedade e eliminando os roles sexistas. "Queremos poder dar unha información específica e formada sobre certos temas como a violencia de xénero ou o acoso á muller", puntúa. Loita en chave colectiva Fronte ao paradigma do xornalismo como un oficio competitivo e individualista onde destacan figuras concretas, Alba Taladrid Díez defende, botando man do concepto da "sororidade", que "para conseguir facer un xornalismo honesto que procure o ben común cómpre substituír esa visión por un xornalismo solidario e colectivo". E así, en chave colectiva, será a próxima asemblea, programada para o segundo sábado de setembro. Alén disto, Xornalistas Galegas anuncia que durante o mes de setembro ou outubro organizará un acto inaugural do colectivo quer para dar a coñecer a entidade quer para difundir as súas liñas de traballo. Nota: Para participar no colectivo pode contactarse a través do enderezo electrónico xornalistasgalegas@gmail.com.


Summary: O comité de persoas expertas que asesoran a Xunta na definición do novo escenario pos COVID-19 propoñen unha serie de incentivos fiscais para dinamizar a economía, entre eles os que gravan directamente a compravenda de vivendas, que sufriu un parón como consecuencia do confinamento.

A compravenda de vivendas na Galiza viuse afectada pola crise derivada da COVID-19 e, especialmente, polas medidas de confinamento, que limitaron as visitas a pisos e promocións, aínda que as inmobiliarias tiraron de enxeño para realizalas de modo virtual en moitos casos. Con todo, segundo os datos provisionais da estatística sobre transaccións inmobiliarias do Ministerio de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, o número de compravendas de vivenda caeu 10,29% na Galiza nos tres primeiros meses do ano, sendo, iso si, xunto con Cantabria, o territorio onde menos baixaron este tipo de operacións. O inmobiliario foi nos últimos anos un dos motores da economía, pero tamén a orixe da crise de 2008. Na Galiza, o sector parece vivir unha segunda xuventude, con numerosas promocións en marcha nas vilas e principais cidades do país. Até hai uns meses, antes da pandemia do coronavirus, algúns destes inmóbeis tiñan como destino o alugueiro turístico, mais as restricións levaron moitas das súas propietarias a pór estes pisos novamente no mercado. Máis ladrillo A Xunta non quere que pare a máquina de facer cartos co ladrillo, e nesa batalla conta co apoio do comité de persoas expertas que asesoran o Executivo de Núñez Feixoo na definición do novo escenario da Galiza pos COVID-19. Nun dos seus últimos documentos de traballo do grupo, o comité de expertas propón unha serie de medidas económicas que se resumen na rebaixa de determinados impostos. A principal medida neste eido é a fixación dun tipo superreducido do Imposto sobre o Valor Engadido (IVE) naqueles sectores que se viron máis afectados pola crise, como poden ser o turismo e a hostalaría, que pasarían dun gravame de 10% a outro de 4%, aos que tamén se sumarían as actividades culturais e o transporte de viaxeiros. Pero nesa rebaixa do IVE tamén figura o sector inmobiliario como beneficiario, xa que está contemplado que determinadas operacións desta natureza teñan unha redución até 4% deste gravame. Estarían dentro destas bonificacións as obras de renovación e reparación de edificios ou as entregas e arrendamentos con opción a compra, sempre que se cumpran determinados requisitos. Camiño despexado para novas transaccións Esa revolución fiscal que suxiren desde o comité afecta outros impostos que gravan as operacións de compravenda de vivendas. É o caso do Imposto sobre Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados, que as persoas expertas que asesoran Feixoo ven necesario rebaixar de 10% a 6% nas transmisións onerosas de bens inmóbeis que vaian constituír a vivenda habitual da parte adquirinte. Desta forma, Galiza deixaría de figurar na lista de territorios que aplican o tramo máis alto deste imposto, xa que en Madrid ou Nafarroa está xa en 6%, nas Canarias en 6,5%, ou Euskadi e A Rioxa, onde se paga 7% do importe total da operación. Entre as integrantes do comité de expertas está o ex presidente da Xunta, Fernando González Laxe, o seu compañeiro no Foro Económico Santiago Lago; o director de finanzas de Inditex, Ignacio Fernández; o director xeral de Reganosa, Emilio Bruquetas, ou a presidenta do Círculo de Empresarios, Patricia García. Milleiros de vivendas baleiras no país A proposta das expertas chegou a mans do presidente da Xunta só uns días antes de coñecer que o prezo medio das vivendas moderou o seu crecemento na Galiza até 3,3% no primeiro trimestre do ano e de que este medio puxese en evidencia o escaso investimento da Xunta en vivenda de protección, o que leva moitas familias desesperadas pola súa precaria situación económica a ocupar algunha das máis de 330.000 casas baleiras que se rexistran na Galiza. Esta rebaixa de impostos podería contribuír a darlles saída no mercado a estes inmóbeis, así como a mellorar a calidade construtiva e a eficiencia dos máis vellos por medio de reformas. O problema está en que tamén pode alentar a construción de novas promocións, unha medida que incrementaría aínda máis o número de vivendas dispoñíbeis e incidiría á baixa no prezo medio de venda das mesmas, o que á súa vez implicaría unha menor recadación fiscal para manter o gasto público. E todo isto cunha burbulla nos alugueiros que vai medrando pola dificultade de moitas familias a poder acceder a unha finca en propiedade ou a un alugueiro de carácter social.


Mentres os Estados membros da UE concretan os fondos da reconstrución para paliar as consecuencias do coronavirus, os concellos do Eixo Atlántico piden a Pedro Sánchez e António Costa "que se nos teña en conta en como distribuílos e xogar un papel activo na súa execución"Os Estados membros da Unión Europea teñen no centros dos seus debates o xeito de abordar a reconstrución socioeconómica tras a crise do coronavirus. Unha das principais iniciativas sobre a mesa é o fondo de 750.000 millóns de euros, 500.000 deles en transferencias, que propón a Comisión Europea e que aínda ten que recibir o visto e prace dos Estados. Neses fondos pon o foco o Eixo Atlántico, a rede de cidades de Galicia e do Norte de Portugal que, a través do seu presidente e alcalde de Braga, Ricardo Rio, e da súa vicepresidenta e alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, vén de dirixirse aos gobernos español e portugués para pedir que os concellos poidan participar directamente neses fondos.Tras a última Comisión Executiva do Eixo, celebrada a pasada semana a través de internet, a entidade acordou dirixirse a Pedro Sánchez e António Costa en senllas misivas para, explica Méndez, explicarlles que igual que os concellos "estamos demostrando que somos imprescindibles na contención" do virus, tamén queren selo "na reconstrución do futuro. A solicitude, sinala, é "que se nos teña en conta nos fondos de reconstrución e as nosas opinións, en como se deben distribuír eses fondos". E tamén, sinala a rexedora socialista lucense, trátase de "xogar un papel activo na execución" dos mesmos.Esas peticións plásmanas Méndez e Río nunha carta datada no pasado 2 de xuño, no caso da dirixida a Sánchez. "Os concellos -dinlle- xogamos un papel determinante na loita contra o coronavirus, tanto na prevención como na atención ao benestar social", moi especialmente "nos colectivos máis vulnerables e en risco de exclusión". Pero tamén, subliñan, "activando medidas económicas enfocadas a apoiar ás familias e ao tecido económico local", tales como as axudas para autónomos e pequenos negocios, no caso de Lugo. Tras un primeiro momento de "fondos sociais de carácter paliativo", a misiva asinada por Méndez xunto ao alcalde de Braga reclaman que a "parte maioritaria" dos fondos poidan ir a "investimento produtivo" e sexan coordinados para Galicia e a rexión Norte de PortugalNeste sentido, o Eixo concreta a súa petición de que os concellos "participen na atribución e programación dos fondos europeos" para a reconstrución e utilizalos, nunha "parte maioritaria", a "investimento produtivo" e apoios "a autónomos e pequenos empresarios ou cooperativas". Estes perfís empresariais, subliñan, "teñen un peso moi importante na economía das nosas cidades" e serán clave tras este primeiro momento, no que "os fondos sociais, de carácter paliativo, son imprescindibles"."Insistimos na achega dos concellos, que somos os que mellor coñecemos o tecido produtivo local e cales son os sectores que o precisan", sinala a misiva. "Preocúpannos especialmente -agregan- os territorios de fronteira, no noso caso a Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal, cunha extraordinaria permeabilidade social e gran interrelación económica". Nesta liña, alén da participación municipal, "cremos necesaria a coordinación dos gobernos de Portugal e España, xunto coa comunidade autónoma de Galicia" e o propio Eixo, "para poder coordinar os investimentos tanto de Portugal na rexión norte como de España en Galicia, e deste xeito optimizar a eficiencia destes fondos, evitando solapamentos".


Summary: A Asemblea Republicana de Vigo, da man do avogado Antón Beiras, querelarase contra a Fiscal Xeral do Estado, Dolores Delgado, e o director xeral da Axencia Tributaria, Jesús Gascón, por un presunto delito de prevaricación na omisión das súas funcións no caso das regularizacións fiscais do rei emérito.

O rei emérito vén de realizar dúas regularizacións fiscais 'espontáneas' para evitar a apertura dun procedemento penal. Isto sucedería con outros cidadáns? É unha conduta absolutamente insólita. A Axencia Tributaria o primeiro que fai é notificar a un cidadán a apertura de actuacións inspectoras pola exención dun imposto e nuns períodos de tempo concretos. Até 2014 non era posíbel punilo, mais si debe render contas polo IRPF de 2015 a 2018. A Axencia Tributaria leva 14 meses con coñecemento das irregularidades fiscais do emérito sen notificar a apertura dunha investigación, presentando informes á Fiscalía, cando o seu deber non é ese, senón formular denuncias. Porque se presenta unha denuncia ante a Fiscalía, esta ten que actuar de oficio e presentar unha querela nun xulgado de instrución. Estamos a falar, polo tanto, dun trato de favor? Absolutamente. O dereito a presentar unha declaración complementaria (sempre e cando non se notificase a apertura dunha investigación) convértese nun privilexio cando son a Axencia Tributaria e a Fiscalía quen, após 14 meses, non abren dilixencias. Eu teño clientes na cadea por delitos fiscais de 140.000 euros, e aquí estamos a falar de millóns. Quen estaría detrás deste modo de proceder das autoridades fiscais? Se ben a querela se dirixe contra Dolores Delgado e Jesús Gascón, eu estou convencido de que ningún deles se atreve a tomar esa decisión se non é por unha instrución política. Nos Países Baixos, hai un mes, dimitiu o Goberno polo escándalo das prestacións sociais ás persoas migrantes. Aquí? Non dimite ninguén por este escándalo. A ministra de Facenda, se é responsábel, debe dimitir, e se non o é, debe cesar fulminantemente a secretaria de Estado de Facenda, que é de quen depende a Axencia Tributaria. A lexislación española determina un Goberno presidencialista, e non se fai nada sen o coñecemento e a aprobación do presidente. Da mesma forma que todos sabemos que José Barrionuevo non organizou os GAL a escondidas de Felipe González, isto tamén o ten que saber o presidente Sánchez. A contorna do emérito pactou coa Fiscalía a súa regularización fiscal? Isto non se pode demostrar e as querelas non se sosteñen sobre suposicións, mais estou convencido de que a regularización foi pactada coa Axencia Tributaria. Estase a converter nun problema de Estado, e parece mentira que o PSOE, que malia ser un partido amplamente constitucionalista asegura manter unha alma republicana, estea a operar á marxe da lei. Dentro do marco legal, o Congreso podería amnistiar o emérito alegando os servizos prestados no 23-F, para protexer a Coroa... E a amnistía pode ser previa ao xuízo, vímolo cos policías que cometeran torturas na época de Franco e foron amnistiados sen seren xulgados. Cos votos de PSOE, PP, Cs e Vox teñen unha maioría folgada para aprobala. Tería un custo político para certo sector de votantes socialistas que non o aceptasen, e eu podería escribir un artigo de opinión criticando a decisión, mais non podería querelarme. Por iso parece mentira que se faga unha amnistía desde as cloacas, pola porta de atrás e cometendo un delito de prevaricación, porque non é preciso que haxa un acto administrativo para incorrer neste malfeito, senón que pode xulgarse por omisión. E a mera inacción da Fiscalía e da Axencia Tributaria son condutas prevaricadoras. Vai resultar falso iso de que 'Facenda somos todos'. O imperativo categórico desta querela é a brutalidade coa que se conculcou o principio de igualdade ante a lei, que ten especial intensidade na igualdade ante as obrigas tributarias. Ese é o motivo polo que nos querelamos. Nin eu nin a Asemblea Republicana de Vigo temos nada contra o emérito neste asunto concreto, esta non é unha querela antimonárquica, o único que queremos é pór negro sobre branco e aclarar por que non actuaron dúas das institucións máis poderosas do Estado. Que suporía que esta querela fose admitida a trámite? De admitirse, terían que comparecer Dolores Delgado e Jesús Gascón en sede xudicial e indicar quen foron as unidades de inspección e os fiscais concretos que omitiron o deber de notificar a apertura de actuacións inspectoras. E estas dúas institucións non son 20 funcionarios corruptos 'illados', nin unha 'policía patriótica', son dúas institucións cun poder infinito de inxerencia sobre os cidadáns, e que están sometidas ao principio de igualdade e teñen que actuar conforme a lei, sen discriminar ningún cidadán. En que medida beneficia o emérito a actuación da Fiscalía? Ao rei agasalláronlle varios millóns de euros. O artigo 305 do Código Penal di que a fraude á Facenda pública sancionarase con multa "do tanto ao séxtuplo". Isto é, con base nos 4,4 millóns que pagou para regularizar a situación, a multa podería ascender a 24 millóns de euros.


Berlai publica novo disco, un percorrido dunha xornada polas distintas estancias dunha casa. Un traballo feito no confinamento que convida a ver a flor que nace no cemento, o valioso do cotián. O confinamento deu lugar á creación de diversos produtos culturais e un deles foi o novo disco de Berlai, Cas Berlai. Un percorrido pola casa, partindo da máis precaria: a que queda en estrutura, sen teito nin paredes. Un ollar, en realidade, ao pasado que nos conforma, os afectos que deixamos atrás e que nos acompañan, e un convite a aproveitar o tempo, o que nos ofrece a vida cotiá. Falamos con Xiao Berlai.Este disco non vén acompañado de banda deseñada coma Descoñecido, non?En Descoñecido veu primeiro a música e despois fíxose a banda deseñada. Neste non temos banda deseñada, non.Mais o deseño do propio disco está moi ben. As fotos son boas…As fotos son de Ignacio Nachok, que traballou o deseño con Ernesto Torterolo, que fixera o deseño e ilustración de Descoñecido. Ernesto fai figuras da arquitectura galega con legos. Vai haber un audiovisual que acompañe o disco no que se van ver esqueletos de formigón de casas que quedaron a medio facer. Casas sen paredes nin tellados. Faremos videoclips neste tipo de arquitecturas, mais non serán as típicas fotos diso que moitas veces chaman "feísmo".O disco defínese como un canto á beleza do cotián. E de feito é unha sorte de percorrido polas estancias dunha casa durante o confinamento…Ese é o fío argumental. Gústanme os discos con liña argumental, coma The Wall de Pink Floyd… No meu disco hai un concepto, que é a casa, espazo onde conflúen pasados e futuros. Pode entenderse coma unha xornada, como o que acontece nun día, cos pasados que o atravesan. A partir de aí hai varias cousas, coma un canto á perda do meu pai, ou a Lista da compra da viúva, un poema de Emma Pedreira. Comecei a compoñer antes do confinamento. Gravamos xa co covid, na casa. Os músicos nunca escoitaran nada das composicións antes de enviárllelas. O disco naceu así, pola necesidade de cantar a temas moi da vida diaria.Dicías antes que non che interesaba o típico discurso sobre o feísmo. O primeiro tema, Na casa, xa fala de casas sen teito… E a casa sen nada é como o punto de partida do disco. Por que?"O que para min representan estas casas sen acabar son as ilusións rotas"O lugar desde o que comezamos é a casa, si. Que é un lugar que puido ser e non chegou a ser, e iso puido ser por distintos motivos. O que para min representan estas casas sen acabar son as ilusións rotas. Coñezo por exemplo a historia dunha parella que estaba construíndo pero o tipo era un desgraciado, un alcólico… Entón non puido ser, e mellor para ela, pero a casa quedou como símbolo dunha ilusión perdida. Despois, a letra xoga co Alalá das marinhas: Tenho uma casinha aberta branca…, e coa letra da Vinícius de Morais: tenho uma casa muito engraçada, não tinha teto, não tinha nada…Na cama fala simplemente de estar na cama e "habitar o dia en pijama" e introduce un tema bastante presente no disco: os afectos. Presentes e ausentes. Na cama ten un ronsel erótico… As persoas estamos feitas de moitos pasados, moitas vivencias. E a casa é, tamén, claro, un lugar de afectos. Hai un libro de Paco Roca, Memorias de un hombre en pijama, no que conta que a súa ilusión era traballar en pixama e acabou conseguíndoo… Eu non son moito de estar na cama, pero póñome nesta letra no lugar das persoas ás que lles gusta. Canto á parte erótica que citas, para min ten relación coa bisexualidade. Fala de baixarche á ferreira e de baixarche ao grelo… O grelo suponse que o órgano sexual masculino…No corredor parece representar a sensación que tivo moita xente durante o confinamento de non ser quen de facer nada, de andar despistado... Si, durante o confinamento moita xente comentaba no facebook que non era quen de facer nada. A min pasoume sempre, que me poño a facer varias cousas ao mesmo tempo e cústame acabar algunha. Teño unha mente saltimbanqui. Non estou diagnosticado, pero se estivese indo á escola agora, seguro que me dicían que son TDAH.No espelho é o tema dedicado ao pai ausente. Pero podería ser a ausencia de calquera persoa que se amou. Si. Hai xente que me dixo que lle fixera pensar na súa avoa, nun amigo… Podería falar de calquera das persoas que nos marcaron e que marcharon. Fala de distancia, de ausencia, que pode ser salvable se a persoa está viva, pero que é radical se a persoa morreu. Diso fala o tema: de ausencias obrigadas, de persoas que levas contigo aínda que non estean. Para min foi moi difícil cantarlle a meu pai. Tentárao xa antes e sempre me botaba a chorar cando empezaba. A miña irmá non fora quen de chorar moito no enterro, pero cando escoitou esta canción chorou moito… É melancólica, mais chea de cariño.Lista da compra (da viúva) tamén fala de ausencia, pero desde outra perspectiva. Estiven tempo dándolle voltas a este poema de Emma Pedreira porque é difícil de musicar. Volveu a chispa durante o confinamento, comuniqueime con Emma para pedirlle permiso para mudar algunhas cousas… e saíu. A muller da que fala o poema poderían ser moitas mulleres. Podería ser a viúva que deixa a morte do pai, enlazando co tema anterior. Pero neste caso os versos finais do poema deixan ver que é unha viúva de vivo.Unha muller maltratada que se enfronta á ausencia. Unha muller que foi maltratada pode gardar cariño polo maltratador, e ese é ademais un dos motivos polos que lles custa tanto deixalos… Pois unha maneira de vivir a ausencia é facer a lista da compra para unha soa persoa. Paréceme unha moi boa forma de explicalo. Ademais, así canto poñéndome na pel dunha muller. Estamos afeitos a que os homes compoñan e as mulleres canten… No meu seguinte disco haberá varias letras escritas por min que tratan de adoptar unha óptica feminina.No water fala de algo bastante máis simple, que é enredar no baño. E unha mostra dun dos elementos presentes no disco, que é o humor."Houbo xente que me dixo que estivera sorrindo desde o principio ata o final ao escoitar o disco. Iso gústame"A presenza do humor é unha maneira de quitar ferro despois das letras anteriores, algo dramáticas: o maltrato, a perda do pai… E, ben, seguindo co humor, penso que hai dous tipos de persoas no mundo, as lentas e as rápidas no baño. As lentas teñen unha grande actividade intelectual no baño: poden ata ler a Joyce. Eu tenteino, pero para ler prefiro un sofá… Descoñecido era tamén un disco máis tráxico e neste procurei que houbese máis alegría, humor… Houbo xente que me dixo que estivera sorrindo desde o principio ata o final ao escoitar o disco. Iso gústame.Na cas de Tróski é a miña favorita, tanto pola música como pola letra. Imaxinas ser un can...Como falo do cotián, unhas persoas identifícanse máis cunhas cancións que con outras… Está ben que cada persoa che diga cal é a súa favorita e por que… Eu teño varios cans. Sempre tiven can. O meu avó dicíalle ás veces ao can o típico, de "ai, que ben vives". Como tendo envexa dos animais, da felicidade de ser sen máis. Troski é, ademais, un can que recollemos hai un par de anos. Era un can moi medoso que non se deixaba tocar. O meu fillo de sete anos, durante o confinamento, conseguiu achegarse a el, e así achegalo a nós.Na sala fala de visitas imposibles durante o confinamento. Soa o timbre, así que deben ser pantasmas.Si, son as visitas imposibles do confinamento e tamén as pantasmas que habitaron a casa e regresan. As persoas do noso pasado.Bota-te ao mar, o bonus track, fala de aproveitar o tempo. E iso ten moito que ver co sentido de todo o disco. Aproveitar o día o día, o bo que ten o cotián. Este tema non foi gravado no confinamento e é distinto dos outros do disco, que son máis acústicos. Ía ir, de feito, noutro disco, que será o terceiro, aínda que ía ser o segundo. Este terceiro disco irá con ilustracións. A escritora Iolanda Zúñiga axudoume cos textos. Será unha homenaxe a Cousas de Castelao. Este tema é como o colofón da xornada que se conta no disco. Como a noite, despois do día. Unha maneira de concluír o percorrido por Cas Berlai. E si, fala de aproveitar o tempo, de aprender a lambelo, a chuchalo.Gravastes entón cada un na súa casa? Este disco é máis acústico co anterior. Ten menos instrumentos.Si, hai menos instrumentos. Está Bruno Couceiro coa batería, Iago Mourinho co piano, Pablo S. Sanmamed co contrabaixo e eu coa guitarra e kazoo. Queriamos unha sonoridade acústica. E si, cada un gravou a súa parte na súa casa. Eu enviaba o tema xa coa guitarra e a voz, e os tempos, estruturas, harmonías…


Summary: Unha subcontrata detonou con explosivos unha parte do monte costeiro e cortou centos de árbores nun piñeiral de gran valor ecolóxico, denuncian desde Salvemos Cabana.

A noticia de que Gas Natural Fenosa (agora Naturgy) ía instalar un parque eólico na Serra do Gontón xerou desde o primeiro momento un movemento de rexeitamento a un proxecto que, advertían colectivos veciñais e ambientalistas, ía ter un impacto prexudicial nesa zona da Costa da Morte e "hipotecar o seu futuro". Agora, Salvemos Cabana denuncia que unha subcontrata de Naturgy que traballa na construción do parque eólico de Mouriños "detonou con explosivos o sector sureste do monte costeiro de 380 metros de altura que lle dá o nome ao macizo e corta centos de árbores nunha zona de piñeiral de alto valor ecolóxico na área de instalación dun dos aeroxeradores". "Reduce a entullos parte do cumio", conclúe. A movilización e as xestións feitas nestes meses lograron conseguir a conservación da área do Pico de Sinde como primeiro cume desta serra costeira, mais "a triste realidade é que o resto deste singular espazo natural ten os días contados dado que as partes do macizo afectadas polo parque eólico modificáronse de maneira significativa e a restitución ao seu estado orixinal resulta sinxelamente imposíbel". Pregúntase Salvemos Cabana que ten a dicir agora a Xunta, que deu a Declaración de Impacto Ambiental (DIA) favorábel a este proxecto. E pon o sucedido como exemplo das consecuencias que trouxo a Lei 5/2017 de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galiza. "No sector eólico esta lei de implantación empresarial non contribuirá a fomentar un sector eólico máis eficiente e sustentábel, senón unicamente a maximizar as contas de resultados das multinacionais da enerxía".


Summary: A moción de censura chega despois da ruptura do pacto de goberno entre EU e PSdeG, episodio semellante ao acontecido no pasado mandato con ICM e BNG. Esquerda Unida vea "dunha gravidade extrema" por ir "contra a alternativa a Feijóo"; a dirección do PSdeG circunscribe o acontecido ao eido local e nega que aposte por "acordos co partido que pacta coa extrema dereita"

O vindeiro 10 de decembro o líder do PP de Mugardos, Juan Domingo de Deus, converterase con toda probabilidade no novo alcalde da vila. Erguerá o bastón de mando cos votos dos 5 edís populares e mais dos 3 socialistas, todos eles asinantes da moción de censura rexistrada o pasado luns no consistorio contra a alcaldesa da vila, Pilar Díaz (Esquerda Unida), sen o aval da dirección do PSdeG, que non obstante circunscribe o acontecido ao eido estritamente local.A convulsión política no Concello de Mugardos remóntase a moito antes das últimas eleccións municipais. No anterior mandato municipal Pilar Díaz chegou ao poder en 2016 grazas a unha moción de censura que remataba co breve período de goberno da dereita nun municipio historicamente gobernado pola esquerda -dende o Partido Comunista de Galicia ata o PSdeG e o BNG-. Aquela moción fora pactada por EU con Iniciativa Cidadá de Mugardos e o BNG, formacións que abandonaran o goberno local apenas un ano despois censurando maneiras "unilaterais" da rexedora na toma de decisións.A moción de censura chega despois da ruptura do pacto de goberno entre EU e PSdeG, episodio semellante ao acontecido no pasado mandato con ICM e BNGTras as municipais do pasado maio, a suma de EU e o ascendente PSdeG local chegou aos 7 edís da maioría absoluta e ambas formacións pactaron in extremis un goberno de coalición que rachou o pasado outubro, apenas catro meses despois de se formar. A alcaldesa decidiu retirarlle competencias á tenencia de Alcaldía do socialista José Ángel Martínez Berdanca e os socialistas retrucaban denunciando decisións "unilaterais" de Díaz, que á súa vez atribuía ao PSdeG local o atasco de diversos asuntos municipais. O pacto acabou rompendo nun contexto no que medraban as críticas ao consistorio por cuestións como a condena por impedir facer folga o 8M a dúas traballadoras.A moción sinala como motivos a "falta de diálogo" da alcaldesa e desequilibrios nas contas do Concello, entre outrosEste é o contexto no que comezaron os contactos entre PP -primeira forza da corporación, con 5 edís- e os socialistas mugardeses. As conversas frutificaron nunha moción de censura cuxo texto atribúe ao goberno local -actualmente con 4 de 13 edís da corporación- "falta de diálogo", "imposibilidade de dar estabilidade ao Concello por romper todos aqueles partidos cos que realizou pactos de goberno", "incapacidade de xestión" ou un desequilibrio de 600.000 euros nos orzamentos municipais, segundo o texto rexistrado. O PSdeG da vila prevé investir o popular De Deus como alcalde pero non entrar no seu goberno, senón manterse na oposición e "consensuar" os orzamentos anuais e outras medidas concretas, di o texto da moción.A derivada galegaMalia que as dúas forzas asinantes da moción de censura circunscriben o acontecido ao eido local, a decisión tivo unha inevitable lectura galega, máis aínda por chegar a menos dun ano das eleccións ao Parlamento e xusto cando PSOE e Unidas Podemos negocian unha coalición para o Goberno de España. Para a Executiva Nacional de Esquerda Unida esta moción de censura "é dunha gravidade extrema" porque "vai en contra do que se configura no Estado e da alternativa a Feijóo nas autonómicas".A organización que encabeza a deputada Eva Solla optou por pedir explicacións á Executiva Nacional do PSdeG, toda vez que ven esta moción como "un grave retroceso" que "nin soluciona a vida dos mugardeses nin coloca as forzas progresistas nun escenario propicio para as tarefas futuras". Ademais, acusan, vén "culminar unha serie de bloqueos e tentativas de tombar o goberno municipal de Esquerda Unida".Esquerda Unida ve "dunha gravidade extrema" a moción de censura por ir "contra a alternativa a Feijóo"; a dirección do PSdeG circunscribe o acontecido ao eido local e nega que aposte por "acordos co partido que pacta coa extrema dereita"Na dirección do PSdeG, pola súa banda, optouse polo perfil baixo ante a moción, se ben subliñando que non conta co seu aval. Preguntado ao respecto, o secretario xeral do partido, Gonzalo Caballero, subliñaba este luns en rolda de prensa que o PSdeG non ten "acordos co PP" e parte da base de que "non podemos darlle ás ao partido que pacta coa extrema dereita", advertindo de que o que acontece en Mugardos non é extrapolable a ningún outro lugar.Na contorna da Executiva Nacional dos socialistas galegos incomoda a situación de Mugardos e mesmo non cabe desbotar, segundo fontes consultadas por Praza.gal, que chegue a emprender medidas contra os concelleiros asinantes no caso de que o pacto acabe frutificando co PP na alcaldía da vila. Así e todo, as mesmas fontes socialistas especifican que o acontecido responde á dinámica interna do municipio, marcada pola mala relación entre a alcaldesa e o resto de grupos da esquerda local, e non responde a unha decisión do PSdeG para apoiar ao PP en detrimento de alianzas progresistas.


Summary: Galiza rexistra 450 mortes pola COVID-19 desde que iniciou a pandemia. Nas últimas 24 horas rexistráronse 58 novos contaxios.

Galiza contabiliza 450 falecementos por coronavirus, logo de que se produciran nas últimas horas seis novas mortes que se suman ás 444 notificadas polo Sergas na mañá deste domingo, 19 de abril. Son 6.205 os casos positivos en coronavirus na Galiza segundo o último informe diario do Sergas, remitido este domingo 19 de abril. Así, rexistráronse 58 positivos máis que no sábado, o que implica un crecemento de 0,94%. Ao mesmo tempo, tamén aumenta o número de altas, ate as 1.536, ao curárense 29 persoas nas últimas 24 horas. Após esta última actualización de Sanidade, contabilizando as catro mortes que se suman ao dato inicial das 444 fornecido polo Sergas na mañá deste domingo, o número de falecementos rexistrados en hospitais elévase a 350: 105 na área sanitaria da Coruña, 69 na área de Vigo, 67 na de Ourense, 51 mortes na área sanitaria de Santiago, 22 na área de Ferrol, 22 na de Lugo e 14 na de Pontevedra. A maioría das persoas contaxiadas rexistradas están a recibir asistencia domiciliaria por parte do Servizo Galego de Saúde, en total son 5.497 as pacientes que se atopan nesta situación; mentres que 596 permanecen en unidades de hospitalización e 112 na UCI, tres menos que onte. Na Galiza realizáronse un total de 63.715 probas PCR desde o comezo da pandemia e segundo asegurou este domingo o xerente do Sergas, Antonio Fernández Campa, só 12% deron un resultado positivo. O Estado español contabiliza 410 novas mortes 20.453 persoas son as persoas que faleceron por coronavirus até o día de onte segundo os datos fornecidos polo Ministerio de Sanidade, o que supón un incremento de 410 mortes nas últimas 24 horas. Este domingo a cifra diaria de mortes descendeu considerabelmente respecto a onte, cando se rexistraron 565 falecementos. A de hoxe é a cifra máis baixa en case un mes, en concreto desde o 22 de marzo, cando se rexistraron 394 mortes. Os casos rexistrados de coronavirus ascenderon a 195.944, polo que nas últimas 24 horas contabilizáronse 4.218 casos positivos. No Estado español recuperáronse xa 77.357 pacientes, 2.695 máis que este sábado.


Summary: Francisco Jorquera (BNG) enfatiza a "necesidade" de "esclarecer" a verdade e "depurar responsabilidades". Xosé M. Beiras (AGE) acusa o PP de "cirscarse nos mortos". @s populares argumentan que xa se falou do tema no seu momento.

Máis unha vez o Partido Popular fixo valer a súa maioría absoluta para evitar, non xa que se aprobase unha Comisión para investigar no parlamento galego as causas do sinistro ferroviario de Angrois, senón mesmo que se debatese en pleno sobre ese tema. Unha prohibición que non é unha novidade no PP a respecto das peticións de investigación nos parlamentos (for galego, for español) do maior accidente dos últimos anos en todo o Estado. BNG e AGE solicitaban de novo que se crease esa comisión de investigación. O portavoz parlamentar nacionalista, Francisco Jorquera, lembrou que "existen novos datos, e moitas preguntas sen responder que afectan a altos cargos de ADIF". Tamén se referiu os informes periciais que afirman que a curva de Angrois "tiña un risco previsíbel e non tolerábel" e con posibilidades de descarrilamento "dun cada seis meses". 15.000 sinaturas pediron unha comisión de investigación porque existe a necesidade de que sexa esclarecida a verdade e se depuren responsabilidades, "por xustiza e respecto á memoria das vítimas", enfatizou. Máis duro nas declaracións foi o portavoz de AGE, Xosé Manuel Beiras, que acusou o PP de "ciscarse" nos mortos e de non tomar en serio o Parlamento galego. Novagalicia Banco e Pemex O portavoz do BNG preguntará a Feijóo se asumirá as súas responsabilidades pola venda de Novagalicia Banco a Banesco da que dixo, é a "demostración do fracaso das súas políticas" e unha ruína para Galiza. Por outra parte, o nacionalista cualificou de "fracaso estrepitoso" os acordos con Pemex co anuncio da construción de 21 barcos dos que só dous foron adxudicados.


Summary: O Colexio Oficial de Psicoloxía colaborou para brindar o servizo de atención no 112, froito dun acordo de colaboración con Vicepresidencia que chegou case un mes despois da declaración da Covid-19 como pandemia.

Desde que o 14 de marzo de 2020 se declarou o estado de alarma no Estado español, cando xa se contabilizaran 2.322 persoas contaxiadas e 43 falecidas por Covid-19 na Galiza, a vida das cidadás e cidadáns sufriu un cambio radical coa chegada do confinamento, ademais, "comezaron a xurdir alteracións socioemocionais que se engadían aos riscos económicos e sanitarios", explica María do Carme González nun estudo publicado no anuario do Colexio Oficial de Psicoloxía da Galiza. Isto xerou un aluvión de demandas de asistencia ao Colexio de parte de colectivos moi variados. Tras transmitir a situación á Xunta, recalcando a necesidade de brindar atención psicolóxica á poboación que a precisaba, o 6 de abril -case un mes despois- un grupo especializado de 29 persoas da entidade comeza a traballar co 112 por medio dun convenio asinado con Vicepresidencia. Non obstante, ao non "cumprir as condicións ordinarias da intervención en emerxencias nin as características habituais da intervención clínica", o Grupo de Intervención Psicolóxica en Catástrofes e Emerxencias tivo que impulsar un protocolo para dar unha resposta unificada tendo en conta desde as chamadas recorrentes sen unha demanda clara ás situacións sociais de risco ou o estado mental das persoas atendidas. Durante a extensión do confinamento o operativo atendeu até 723 chamadas, das que arredor do 28% foron derivadas para o seu seguimento por parte doutros servizos, os máis comúns os de atención primaria, saúde mental e servizos sociais. Mentres que nas primeiras tres semanas a media de chamadas diarias foi de 22, foron diminuíndo paseniño até chegar a 2 diarias nas últimas semanas do confinamento. O perfil máis común das persoas atendidas é o de mulleres de entre 40 e 49 anos que presentaban síntomas de ansiedade, amais, pouco menos do 70% das chamadas proviña de residentes en zonas urbanas, sobre todo do noroeste da Galiza. Con respecto ás patoloxías previas, o Colexio informa de que o máis habitual foron os trastornos depresivos, de ansiedade e de personalidade. Asemade, apuntan que o 57% das e dos usuarios recibían algunha clase de tratamento psicolóxico ou farmacolóxico previo. Baseada nas experiencias adquiridas durante o operativo, a autora do estudo reclama a elaboración dun "plan de emerxencia sanitaria que atenda a saúde mental e ao benestar psicolóxico", e reitera que xa se transmitiu á Xunta a necesidade de reforzar os recursos profesionais neste eido para "dar cobertura ás persoas que viron aprazadas as súas citas", garantindo a presenza de profesionais da psicoloxía en todos os concellos. Tamén recomenda manter a este persoal na estrutura de Protección Civil e asegurar que estean en "todos os equipos de orientación dos centros educativos", así como en Atención Primaria. Outro dos aspectos que aborda o documento é que exixe implantar á Xunta, son "programas de intervención social para fomentar a cohesión e inclusión comunitaria e a resiliencia das persoas".


Summary: A Federación Galega de Confrarías de Pescadores reuniuse este sábado de forma urxente para analizar a crise no sector por mor da suba dos combustíbeis.

A Federación Galega de Confrarías de Pescadores vén de solicitar ao Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación unha rebaixa de "como mínimo" 0,35 céntimos por litro de combustíbel. Así o acordou a xunta xeral da Federación, reunida de forma extraordinaria e urxente para analizar a situación do sector ante a suba do prezo dos carburantes. Ademais, volveron demandar a exoneración das cotas da seguridade social cando menos até o mes de xuño, un aspecto que pasaría a ser revisábel a partir dese mes. Parte da frota galega permanece en porto mentres os paros chegan ás conserveiras As confrarías galegas tamén acordaron participar da reunión da Federación Nacional de Confrarías de Pescadores, que está previsto que se convoque logo de que manteñan, a próxima semana, un encontro co ministro Luis Planas para analizar a proposta recibida. No caso de non ser atendidas as súas demandas, anunciaron que valorarán outras medidas "máis contundentes". Planas, pola súa parte, xa avanzou esta semana a intención do Goberno estatal de artellar unha serie de medidas para axudar o sector pesqueiro polo incremento de prezos do combustíbel que estarán incluídas no 'Plan de resposta ás consecuencias da guerra en Ucraína', que está previsto que se aprobe o vindeiro 29 de marzo. Cómpre lembrar que as confrarías se mobilizaron esta semana en Arcade (Soutomaior) para exixir medidas concretas ante a suba de prezos que, din, está a afogar o sector.


Summary: Debullamos, en datos e gráficos, as claves para afrontar as transcendentais eleccións do 20 de decembro. Son as eleccións máis raras da historia? Funcionará o voto útil? Como influíu a campaña?

A historia da música popular é como unha dobre hélice. Ou sexa, son dúas ondas que se entrecruzan. Cando un movemento musical descende, outro ascende. Agora mesmo estamos nun cruce. Nunha fenda. Tony Wilson en '24 hour party people' 1.Somos apóstolos do voto útil? Despois desta tensión electoral e postelectoral, do primeiro que haberá que analizar é como consumimos enquisas. Algo está a cambiar. Non só en cantidade senón tamén en calidade. Xa non vale calquera sondaxe. Aínda que se publique case de todo, os expertos independentes teñen espazo para contestar os titulares e ás cociñas dos grandes medios. Aí están, por exemplo, Carlos Neira en Galicia, e Pepe Fernández-Albertos ou Pablo Simón, nos datos do conxunto do Estado, para matizar e interpretar o número de resultados cruzados que se publican. O xornalismo de datos tamén pode dar informacións teledirixidas. O que non é novo é o interese do elector pola última enquisa que empurra ao seu partido. A diferenza está en que agora todos temos o noso altofalante particular nas redes sociais para simular que estivemos no futuro e vimos o que ocorría. É unha chamada vía Twitter ao efecto "bandwagon", ou "subirse ao carro". É, no fondo, apelar ao voto útil da nosa preferencia: o desexo de subliñar que a nosa papeleta favorita vai ter representación a pesar da barreira natural que impón o tamaño da circunscrición. 2. Realmente é o veciño o que elixe ao alcalde e é o alcalde o que quere que sexan os veciños o alcalde? Das catro circunscricións galegas, dúas son medianas (A Coruña e Pontevedra) e dúas pequenas (Lugo e Ourense). Como contou David Lombao hai un par de meses, a partir das eleccións de 1996, Lugo pasou de cinco a catro escanos. Desde entón só PPdeG e PSdeG-PSOE conseguiron representación. Nas eleccións de 2000, o BNG quedou fóra cun 16,17% dos votos. Paralelamente, Ourense perdeu o escano a partires das eleccións de 1989. Os nacionalistas tampouco obtiveron representación como terceiro partido cun 16,96% en 2000. Na Coruña e Pontevedra bastoulles con menos do 12%. Iso é o efecto da barreira natural, lonxe da barreira legal do 3% que NÓS propón eliminar no seu programa electoral. Os estudos inciden máis na importancia da circunscrición pequena, como responsable da desproporcionalidade, que no método d'Hondt Pero a porcentaxe mínima para ter representación vai baixar. Segundo a maioría de enquisas, En Marea entraría nas provincias orientais con porcentaxes que van do 11% (Lugo) ao 14% (Ourense). Os estudos para mellorar a representación no noso sistema electoral inciden máis na importancia da circunscrición pequena, como responsable da desproporcionalidade, que no método d'Hondt, ao que NÓS acusa no seu programa de "beneficiar aos grandes". É a primeira vez que todos os partidos falan de reformar o sistema electoral. En Marea e NÓS propoñen unha circunscrición autonómica. O PP só fala de reformar o sistema electoral municipal, e faino para "respectar a vontade maioritaria dos veciños garantindo, ao mesmo tempo, a estabilidade dos concellos". É esa demanda recorrente dos populares de que goberne a lista máis votada, e que xurdiu con forza bizarra esta campaña en Benavente (Zamora), cando Rajoy recitou o seu trabalinguas do veciño e o alcalde. Pola súa parte, o PSdeG-PSOE di, textual e conciso, "mellorar a proporcionalidade" con listas desbloqueadas. A proposta de Ciudadanos é, sen rodeos, o modelo alemán. ¿E isto que quere dicir? Que o elector dispón de dúas papeletas, unha con escanos unipersoais, ao candidato da súa circunscrición, e a outra con lista de partido desbloqueada para todo o Estado, na que se poderá establecer a orde dos candidatos. O Congreso comporase dunha metade con deputados de circunscrición e a outra metade con deputados de lista, cunha compensación entre ambas. En todo caso, os partidos que se refiren expresamente a unha modificación da circunscrición avogan por desfacerse da provincia, o causante real da desproporción. 3. ¿Son as eleccións máis raras na historia da democracia? Unha máxima da análise electoral é que debe terse en conta non só a elección anterior, senón tendencias a máis longo prazo. No caso destas, os resultados de 2011 non parecen de hai catro anos, senón doutro espazo e outro tempo, tanto para o conxunto do Estado como para Galicia, onde só había tres partidos en competencia real e un PPdeG superando o 50% dos votos. Estamos ante unhas eleccións xerais distintas ao que coñecemos, pero tecnicamente non serán críticas ou de realiñamento, de non ser que os dous novos competidores permanezan en eleccións posteriores. Vimos algo parecido no terremoto electoral de 1982, cando UCD perdía o goberno en favor do PSOE e cedía o seu espazo electoral a unha emerxente AP-PDP Vimos algo parecido no terremoto electoral de 1982, cando UCD perdía o goberno en favor do PSOE e cedía o seu espazo electoral a unha emerxente AP-PDP. A entrada de C's e Podemos -en Galicia En Marea- reparte o pastel electoral en catro anacos, e en cuxa competición polo centro vaise xogar ese realiñamento. Nunha entrevista recente en Vía V Televisión, Jaime Miquel -na que graficamente definiu a PP e PSOE como "a momia facéndose serraduras ao final da película", diante de tres cabaleiros da momiacracia como Roberto Blanco Valdés, Xosé Luís Barreiro Rivas e Tuco Cerviño- aventurou a prognosticar que o PP sería o máis escorado á dereita e o único que ía abandonar ese centro político, ocupando o espazo do FN francés. É aventurado porque C's aínda é unha incógnita ata ver resultados, e como se estabiliza un partido feito desde un único núcleo de liderado que potencia o seu crecemento sen apenas estruturas nin figuras emerxentes locais. Máis aínda en Galicia, onde a súa representación está moi lonxe de acaparar ese voto de centro-dereita en poder do PPdeG. 4. Se chove o domingo, será moi difícil para moita xente? Parece ser que o domingo vai chover. O que non é tan evidente é que a chuvia afecte tanto á participación en Galicia. O que si ten claro a investigación electoral é que a participación sobe cando hai máis competitividade, e nestas eleccións está asegurada. A competitividade é a distancia entre o primeiro e o segundo, ou sexa, a menor distancia maior competitividade. Nas eleccións do 20D no se sabe nin quen vai quedar segundo. Os novos partidos pelexan por captar non só ese centro onde se xogan moitos votos, senón tamén polo novo votante; o que por primeira vez ten idade de votar e o que ata de agora non o fixo. A participación sobe cando hai máis competitividade, e nestas eleccións está asegurada Historicamente, o índice de competitividade non adoitaba coincidir en Galicia e en España en eleccións xerais. Cando en Galicia era moi baixa, no conxunto do Estado era alta e viceversa. Ata as eleccións de 2004. A partir de aí van parellas. Esas oscilacións, que os analistas atribúen ao aprendizaxe democrático, non coinciden coas teses de relación directa entre competitividade e participación ata os anos 90 en Galicia. Isto pode ter máis que ver, como indica Anxo Lugilde n'O outono galego: as eleccións autonómicas 1991-2012 cando fala da elevada abstención, coas irregularidades no censo rural e o incontrolable voto CERA ata que se modificou a lei que o regula. 5. Foi a campaña dos youtubers? Non. Internet favoreceu que os partidos máis pequenos tivesen a súa oportunidade de visibilidade na campaña electoral, pero non a aproveitaron todos igual. NÓS - Candidatura Galega deseñou unha estratexia de reforzo do seu votante tradicional. Rexeitou ao votante mediano e o enfrontamento directo coas outras formacións, agás co PPdeG -por ser o partido de goberno- e C's, o seu oposto en ideoloxía e modelo territorial. A súa campaña está creada para un elector específico: novo, urbano (e rururbano) que defende os valores políticos clásicos del nacionalismo galego e está identificado cos seus sectores produtivos tradicionais. Un elector que, precisamente, ve como un ataque a eses valores as propostas dos partidos máis afastados no arco ideolóxico. O vídeo central -Porque este soño é necesario para un soño-, gravado na Casa de Xantar Silveira en Compostela, está feito para que o votante se sinta orgulloso da súa opción e o difunda como aceno de identidade. A terra é, literal e simbolicamente, a protagonista. NÓS e En Marea non se buscaron durante a campaña, nin para ir xuntos nin para pelexar polo seu votante. Esa batalla quedou en mans da infantería e os comentaristas en Internet, onde si houbo fogo cruzado. Carlos Callón, en entrevistas e discursos para televisión, e "Mini", en interpretacións líricas das esencias, focalizaron a atención dunhas listas que aproveitaron o acerto na elección dos candidatos en primarias. C's, en Galicia, tamén fixo un proceso de primarias, pero a súa campaña foi totalmente oposta en todos os sentidos. Escondeu os seus números un provinciais -especialmente o da Coruña e especialmente despois dunha intervención delirante en "Vía V"- e impediu que, polo menos algún deles, servise de enlace entre o votante galego e o líder. NÓS e En Marea non se buscaron durante a campaña, nin para ir xuntos nin para pelexar polo seu votante A última semana de campaña foi máis estraña se cabe. Ausente no mitin central da Coruña, Rivera mandou a Inés Arrimadas e Marta Rivera de la Cruz, sen deixar que os seus candidatos galegos falasen cos asistentes nin coa prensa, poñendo en evidencia os problemas da organización cando ten que delegar nos seus líderes territoriais. En Marea, coas súas listas cremalleira configuradas a toda velocidade, confiouno á forza emerxente que arrastra a marca, ás súas alcaldías urbanas da provincia da Coruña e a presenza dos líderes de Podemos con máis tirón. Pero tampouco escolleu un protagonista galego que representase o máis parecido a un líder para un parlamento que vai estar moi fragmentado. Pese a que compiten polo mesmo espazo, En Marea non se enfronta a NÓS. A súa campaña nas redes deseñouse para activar a novos votantes e converter aos doutras opcións. As campañas de PSdeG-PSOE e, sobre todo, PPdeG foron defensivas e minimizando danos. Nada que ver con aqueles multitudinarios mitins nos que se invitaban aos políticos máis coñecidos en Madrid e se facía demostración de militancia numerosa. A puñada que recibiu Rajoy en Pontevedra eclipsou o seu mitin central na Coruña, pero Feijóo deixounos un christmas antes de rematar a campaña. 6. É a fin do bipartidismo? O CIS sitúa a suma dos dous partidos maioritarios por baixo do 50% (49,4%) en España. En Galicia, en intención directa de voto, en torno ao 34%. Segundo esta mesma sondaxe preelectoral, o PSdeG-PSOE deixaría de ser segundo e sería superado por En Marea. Se isto se confirma, Galicia racharía co bipartidismo e sería a primeira vez nunha eleccións xerais que PPdeG e PSdeG non ocupan as dúas primeiras prazas. En democracia, Galicia e o conxunto do Estado levaron una evolución de concentración parecida e en constante crecemento. En Galicia, só en dúas eleccións estivo por debaixo da estatal. A primeira vez foi en 1982, o ano que Felipe González obtivo máis de 10 millóns de votos mentres aquí aínda resistían os estertores de UCD, onde sacou 5 dos seus 11 deputados totais. A segunda foi en 2000, cando o BNG vivía os seus mellores momentos electorais e lideraba a oposición no Pazo do Hórreo. O bipartidismo está tocado, pero aínda non o veremos afundir 7. Un vello é un vello cando fai cousas de vello? Segundo Joe Crepúsculo, nada envellece máis que pensar que nos facemos vellos. Panebianco di algo parecido pero falando de partidos políticos. Na organización dos partidos é fundamental o "peso do pasado". A importancia do momento fundacional e o seu inmediato desenvolvemento marcan o futuro da organización. É case un modelo xenético no que a orixe o define todo. Iso non quere dicir que os partidos non evolucionen, pero esa evolución virá porque fóra da organización están ocorrendo cousas que acabarán afectando á estrutura interna, incluídos os cambios xeracionais que socavan o poder das vellas elites. Panebianco non falaba do Bloque, aída que o pareza. Os nacionalistas foron superados por AGE nas últimas eleccións galegas, por Podemos nas europeas, e por partidos de confluencia nos concellos urbanos de Galicia, excepto Pontevedra. O Bloque móvese, pero o peso do pasado está aí. Os novos partidos xogan esa baza. Presumen de non ter pasado. E, se o teñen, como no caso de C's, desvincúlanse del sen ningún problema. Durante a campaña, os vellos partidos chegaron a reivindicar tanto a súa propia historia que ata se atribuíron logros que no lles correspondían. A nova e a vella política non funcionan como ruptura na mentalidade do votante De todos os xeitos, a nova e a vella política non funcionan como ruptura na mentalidade do votante. Segundo se afirma en Aragón es nuestro Ohio, libro do colectivo Piedras de papel, os votantes optan primeiro polos partidos que están máis preto da súa ideoloxía, e despois escollen entre o novo e o vello dentro desa preferencia. Tony Wilson (Steve Coogan), na película de Michael Winterbottom "24 hour party people", non só definía a historia da música popular en relación co "son Manchester". Estaba falando dun cambio de modelo; de como se vive no momento da fenda, cando as vellas estruturas caen, lentamente, e as novas emerxen. Aí estamos agora. Nunha encrucillada.


Summary: O goberno da Marea suma cada vez máis apoios á proposta de "humanización" da principal vía de entrada á urbe. Aposta por carreiros peonís e para bicis, transporte urbano e vexetación para minguar a contaminación. Fomento di non e insiste en ampliar carrís pero negocia xa co Concello.

"Son dúas filosofías distintas de cidade e de mobilidade; é evidente que se enfrontan dous modelos diferentes". Xiao Varela, concelleiro de Rexeneración Urbana, advirte das dúas ideas que agroman no debate que leva semanas asentado na Coruña sobre a reforma da súa principal vía de entrada. O futuro da avenida da Vedra vai máis aló dos cambios nunha infraestrutura, senón que se presenta desde o Concello como unha "oportunidade histórica" para apostar por unha idea de cidade e transporte diferente. E os apoios á alternativa que propoñen PP e Fomento son cada vez máis importantes. O goberno local da Marea recoñece a súa "grata sorpresa" polo importante apoio á súa proposta de humanización da Vedra Arquitectos, urbanistas, técnicos, ecoloxistas ou plataformas como Stop Accidentes mostráronse a favor dunha humanización que tamén prevé apoiar o PSOE cunha moción no pleno. "Foi unha grata sorpresa apañar máis apoios mesmo dos que pensabamos; estamos comprobando como todo o que sexa gañar espazo fronte ao coche e priorizar criterios ambientais a medio prazo acaba sendo un éxito seguro", insiste Varela. O goberno da Marea presentou un proxecto de "humanización" ao Ministerio do Fomento no que variaba a idea inicial -e fundamental- de aumentar un carril en cada sentido nun vial que é máis unha continuación da autoestrada que unha entrada acougada á cidade. O proxecto do Concello aposta polas sendas peonís, carrís ciclistas, prioridade de transporte público e proliferación de especies vexetais -cunha importante mediana con árbores- que diminúan os efectos da contaminación acústica e por emisión de dióxido de carbono. En definitiva, facer da estrada un bulevar que se basee na sustentabilidade, salubridade e criterios de ecoloxía urbana, máis aínda nunha zona que hai vinte anos non estaba urbanizada. O Concello aposta por sendas penonís, carrís-bici e prioridade do transporte público, pero o PP e Fomento queren aumentar os carrís "A nosa reivindicación ten tamén que ver cunha zona que é urbana e que hai vinte anos non o era; a xente vive e cruza dun lado ao outro, con barrios ás dúas beiras", di o concelleiro. Unha contorna de 20.000 persoas con zonas verdes, paradas de buses, colexios, equipamentos deportivos e de ocio... E partida en dous por unha estrada na que se superan os 80 km/h. "Porque a seguridade viaria é fundamental neste caso; a nosa proposa é tecnicamente viable e moi desexable, sobre todo no que ten que ver con este aspecto porque hai que facer compatible a vida dos peóns, que é moita, co tránsito dos vehículos", engade Varela. "Non se trata de aumentar a boca do embude, senón de que o número de coches que entran na cidade sexa menor", di o concelleiro Xiao Varela Fomento dixo non á proposta do Concello da Coruña e o PP local lanzou unha campaña contra os "embudos" que disque se producirán de non aumentarse o númer de carrís nunha cidade afeita ao caos de tráfico. "Aumentando os carrís o que pasa é que o embude se produce máis abaixo; non se trata de aumentar a boca do funil, senón que o número de coches que entren na cidade sexa menor", di o concelleiro, que resume así as radicais diferentes concepcións de cidade que xorden. Ademais, os populares alertan do perigo que suporía que se perdesen os 12 millóns de investimento comprometidos por Audasa para o financiamento da obra e desde o Concello pregúntanse que intereses "a maiores", ademais de que a súa autoestrada penetre máis na cidade, ten unha empresa privada. Por iso, revisarase o convenio e as presumibles contrapestracións que se lle engadan a esta compañía. O goberno da Marea aposta por desconxestionar de coches unha cidade ateigada e pon a vista nun futuro máis inmediato coa estación intermodal -"estratéxica e a grande aposta da lexislatura"- e xa máis adiante co tren de proximidade e, en definitiva, cunha mellor conexión a través de transporte público con toda a área metropolitana. Desde o PP insístese en que son necesarios máis carrís pola masiva presenza de automóbiles, pero o tráfico na avenida descendeu un 10% nos últimos cinco meses, desde que se puxo en marcha a terceira rolda. Uns 27.000 coches menos de entrada e uns 25.000 menos de saída. E o descenso será maior cando se abra o vial 18 que conecta a saída da AP-9 e coa futura entrada en servizo da intermodal. O PP argumenta no elevado tráfico a necesidade de máis carrís, pero descendeu un 10% tras a apertura da terceira rolda Malia as diferenzas, Fomento e Concello buscarán unha solución de consenso e a ministra Ana Pastor e o alcalde Xulio Ferreiro xa acordaron a creación dun equipo de traballo conxunto que comezará a traballar esta semana. O goberno local incorporou propostas do Goberno central -melloras de mobilidade no nó de saída da autoetrada e conexións que eviten cruzamentose facilitarán maior fluidez- e medita reducir algo a mediana, ampliar un chisco os carrís e a beiravía. "Con algún cambio e pequenas melloras, agardo que cheguemos a un acordo. Os técnicos están afinando unha proposta definitiva do que era un bosquexo e é claro que non lle podemos quitar capacidades ao Ministerio", aclara Varela. Fomento e Concello traballarán nun equipo conxunto e desde o goberno local agardan chegar a unha solución de consenso "A aposta é máis ampla, é por un modelo de cidade", engade o concelleiro de Rexeneración Urbana. Unha aposta por unha avenida do século XXI ou unha cidade para os coches, acerta a resumir o Concello. A confrontación de dous modelos que conseguiu o seu primeiro obxectivo: o debate público entre unha cidadanía interesada e corresponsabilizada no futuro dunha urbe con problemas por resolver. Un dos máis importantes, o que afecta á mobilidade e ao tráfico.