Summary: Os días 8, 9 e 10 de marzo terá lugar a Festa do Queixo, unha feira referente na gastronomía galega. As persoas asistentes poderán desfrutar dun queixo cunha denonimación de orixe única e de diversos obradoiros e exposicións, así como de animacións de rúa e músicos no Festival do Queixo.

Nos últimos anos, a Festa do Queixo converteuse nunha cita imprescindíbel para as galegas e galegos. A uns días de comezar a 44ª edición dunha festa que xa se converteu nunha das máis paradigmáticas no mundo do queixo, damos a coñecer un programa que recolle actividades para todos os gustos. Aínda que xa se confirmaran as actuacións de balde de diversos músicos no Festival do Queixo, as persoas asistentes tamén terán acceso a varios obradoiros de elaboración de queixo e obradoiros infantís os días 8, 9 e 10 de marzo. Un queixo singular O queixo amparado pola denominación de orixe Arzúa-Ulloa elabórase con leite de vaca, natural e enteiro, cru ou pasteurizado, procedente das razas rubia galega, frisona, pardo-alpina e os seus cruces. A zona de produción tanto do leite como dos queixos comprende os concellos das comarcas de Arzúa, Melide, A Ulloa e Chantada, de xeito que a área delimitada está no corazón da Galiza. A denominación de orixe Arzúa-Ulloa ampara tres tipos diferentes de queixos que, desde 1989, contan coa denominación de Produto Galego de Calidade. O Arzúa-Ulloa é un queixo de pasta branda cun período de maduración mínimo de seis días. As características son similares ao Arzúa-Ulloa de Granxa, que ten a particularidade de que o leite co que se fai procede na súa totalidade das vacas da propia explotación. Ambos os queixos teñen un sabor lixeiramente salgado cun punto de acidez e aroma inicial a leite fresco mentres que a medida que madura vai desenvolvendo aroma a manteiga e matices de vainilla, nata e noces. Por outra banda, o queixo Arzúa-Ulloa curado ten un período de maduración mínimo de seis meses. É o queixo coñecido como "queixo da nabiza" ou "queixo do ano". O seu sabor é semellante ao da manteiga e está caracterizado pola súa dureza e por un aroma picante. Estes queixos van provistos dunha etiqueta comercial na que figura de xeito destacado a denominación de orixe e unha contraetiqueta expedida e controlada polo Consello Regulador. Programación Sexta feira: 18 – 23 h. 13º Concurso de tapas e petiscos 'Festa do Queixo': nos estabelecementos de hostalaría de Arzúa. Sábado: 11 h. Apertura de portas do recinto feiral 'Terra do Queixo': no recinto feiral, con fotocol e food trucks todo o día. 11 – 13 h. Exposición do concurso de carteis 44ª edición: na Capela da Madalena. 11 – 13 h. Grupo de música e baile tradicional O Bringuelo: no recinto feiral. 11 – 12 h. Obradoiro de queixo: inscrición previa na páxina web. 12 h. Inauguración oficial, pregón e entrega de premios: no campo da feira. 17 – 18 h. Obradoiro de queixo: inscrición previa na páxina web. 18 h. 3º Festival 'Pequequeixo': na Praza de Galiza (en caso de choiva capela da Madanela). 19 – 21 h. Animación de rúa Sanama Bloko Samba Galego. 20.30 h. Peche recinto feiral. 21.30 h. Festival do Queixo: no Campo da feira da man de Inerttes, Los secretos, Herdeiros da Crus, Rafa Morcego DJ. Domingo: 10 h. Apertura recinto feiral 'Terra do Queixo': fotocol todo o día no recinto feiral. 11 – 12 h. Obradoiro de queixo: inscrición previa na páxina web. 11 – 13 h. Animación de rúa grupo de gaitas Castro Curbín. 12 – 14 h. Animación de rúa Festicultores Troupe. 11 – 13 h. Exposición concurso de carteis 44ª edición: na Capela da Madalena. 11.30 h. 3º Festival 'Pequequeixo': na Praza de Galiza (en caso de choiva capela da Madanela). 12.15 h. Sesión Vermú Festival do Queixo: no campo da feira con Broken Peach. 16 – 17.30 h. Obradoiro infantil de cociña creativa: inscrición previa na páxina web. 18 h. Festival do Queixo: no campo da feira da man de Xabier Díaz & Adufeiras de Salitre e Sés. 18.30 h. Peche do recinto feiral.


Summary: O líder popular, que podería dimitir nas próximas horas, convocará finalmente a vindeira terza feira a Xunta Directiva Nacional do PP para pór data a un congreso extraordinario.

Fontes da cúpula do Partido Popular veñen de informar da dimisión que o secretario xeral Teodoro García Egea, tería comunicado esta mesma tarde por mor da presión dos 'baróns' populares, malia resistirse a dar o paso na mañá desta terza feira. Namentres, o líder do PP, Pablo Casado, medita o seu futuro tras as múltiples desercións de cargos do seu equipo e colaboradores máis próximos no medio da profunda crise interna que vive o partido, e non oculta a súa "aflición e abatemento" polo que está a suceder e que "non merece", segundo indicaron a Europa Press fontes da súa contorna. Casado convocou esta cuarta feira aos baróns territoriais a unha reunión na sede do PP —prevista ás 20 horas-—para tentar buscar unha saída á crise e achegar posicións sobre a convocatoria dun congreso estatal do partido. Previamente, acudirá á primeira hora da mañá á sesión de control ao Goberno no Pleno do Congreso, onde ten previsto formular unha pregunta ao xefe do Executivo, Pedro Sánchez, como fai cada cuarta feira. Nas últimas horas foron en aumento os cargos que piden a marcha de Casado e a convocatoria urxente dun congreso extraordinario. Case todos eles miran ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, para que tome as rendas do PP e abra unha nova etapa. Casado, só Paralelamente, empezáronse a producir dimisións no comité de dirección do PP e numerosos cargos afíns que o abandonaron. Nesta situación de soidade, rodeado xa só do seu equipo máis fiel, fontes próximas a Casado non ocultan a súa indignación polo "escarnio" que está a sufrir o presidente do partido. "É un trato inxusto, que non merece", aseguran estas fontes. Ademais, subliñan que a Casado "sempre o guiou a procura da exemplaridade" na súa actuación coa presidenta madrileña, Isabel Díaz Ayuso, tras chegar ás súas mans datos sobre o contrato sanitario de máscaras en plena pandemia. Con ese obxectivo, engaden, reclamoulle unha aclaración de "forma discreta" e lamentan que o equipo da presidenta madrileña fixese público este asunto e acusase á cúpula do PP de presunta espionaxe, algo que, segundo estas fontes, "nunca" se produciu. Congreso extraordinario Finalmente, Casado convocou a vindeira terza feira a reunión da Xunta Directiva Nacional do PP para organizar o XX congreso nacional do partido, que terá carácter extraordinario, segundo informaron fontes do partido. Nas últimas horas, numerosos cargos do núcleo duro de Pablo Casado pediron publicamente a convocatoria dese conclave extraordinario, como Cuca Gamarra, Javier Maroto, Ana Pastor ou Andrea Levy, e sinalaron que esa petición xa a trasladaron este martes na reunión do comité de dirección, que se prolongou máis de dúas horas. A reunión da Xunta Directiva será finalmente o próximo 1 de marzo. Seguen chegando apoios a Feixoo Namentres, cada vez máis voces súmanse en público e en privado ao proxecto de Alberto Núñez Feixoo. Algúns deles cren que o mellor sería ir a un congreso extraordinario cunha candidatura única encabezada polo 'barón' galego para evitar máis fracturas internas e coser o partido. Feixoo xa ten apoios seguros en Andalucía, Madrid, Castela e León e Cantabria. O portavoz do Goberno madrileño que dirixe Isabel Díaz Ayuso, Enrique Osorio, sinalou que o presidente da Xunta é a "mellor" opción para liderar o PP e criticou que a actual dirección estatal busque gañar tempo cando "o xuízo dos militantes" está ditado. Tamén expresou publicamente ese apoio a Núñez Feixoo a presidenta do PP de Cantabria, María José Sáenz de Buruaga, que cre que Casado debe dar un "paso ao lado", ou o alcalde de Málaga, Francisco de la Torre, que ve o barón galego como "un gran activo". Pola súa parte, o presidente do PP de Aragón, Jorge Azcón, moi próximo até o de agora a Casado, afirmou que Feixoo "é o dirixente territorial en Europa que mellor pode acreditar o éxito" polas súas "catro maiorías absolutas" á fronte da Xunta. O PP aragonés reclamou tamén un congreso extraordinario para acabar "con esta etapa" e abrir "unha nova". Ese apoio a Feixoo tamén veu da exportavoz do Grupo Popular no Congreso Cayetana Álvarez de Toledo, quen ve no presidente da Xunta a opción parar pilotar a transición no PP até a celebración dun congreso. Iso si, animou a concorrer a ese conclave a Isabel Díaz Ayuso, aínda que ela mesma se autodescartou esta segunda feira mesmo asegurando que o seu "sitio" é Madrid. Tamén fontes do PP andaluz apuntaron esta terza feira que avogan por convocar o congreso nos vindeiros 30 días para obter un proxecto "a longo prazo" liderado por Núñez Feixoo.


Summary: "Quedou claro que o PP en Ourense é Manuel Baltar", afirma o propio Baltar, evidenciando ademais que as negociacións non pasan pola dirección do PPdeG. O barón popular ourensán advirte de que "todo pode cambiar en cuestión de minutos" mentres seguen pairando na provincia outras posibles combinacións que permitan á saga reter o poder

Entrar no goberno e que non estea presidido por José Manuel Baltar. Son os marcos nos que, segundo aprobou por "unanimidade" o comité negociador de Ciudadanos, este partido estaría disposto a que o seu voto na Deputación de Ourense permita ao PP reter o goberno na institución na que, por primeira vez en tres décadas, os populares non teñen unha maioría absoluta encabezada polo apelido Baltar. Tras un primeiro momento no que o seu responsable de organización en Galicia e previsible futuro deputado provincial en Ourense, Laureano Bermejo, afirmou que o panorama negociador non estaba "claro", tanto el mesmo como outros responsables da formación de Albert Rivera en Galicia interpelan directamente á dirección galega do PPdeG coa súa condición principal. Que caia Baltar para procurar a "rexeneración" na Deputación tras trinta anos dirixida pola mesma familia, ilustrou Bermejo en declaracións á Cadena SER."Quedou claro que o PP en Ourense é Manuel Baltar", afirma o propio Baltar, evidenciando ademais que as negociacións non pasan pola dirección do PPdeGEn caso de que isto non suceda, advirten, Ciudadanos estaría disposto a explorar outras posibilidades, dende presentaren unha candidatura de seu á presidencia ata apoiar outra formación, se ben unha maioría alternativa pasa tamén necesariamente polo BNG e a cúpula estatal do partido fixou tamén como liña vermella evitar calquera tipo de acordo con forzas soberanistas. A esa eventual confluencia dos votos de C's e do Bloque aférrase precisamente o propio Baltar, que se presenta a si mesmo como "innegociable" e tamén como sinónimo do PP na provincia, evidenciando que as negociacións non pasan pola dirección que encabeza Alberto Núñez Feijóo.Os contactos con Ciudadanos en Ourense son cousa do PP de Ourense e xa lles "quedou claro que o PP en Ourense é Manuel Baltar, iso é unha cuestión innegociable", zanxou o propio Baltar en declaracións que recolle La Región. "Eu son o candidato a presidir a Deputación", agrega o barón provincial dos populares, quen reitera que é o único que ten un "programa" para reter o bastón de mando que herdou do seu pai en 2012 e que volveu elevar tras as eleccións municipais de 2015.Baltar advirte de que "todo pode cambiar en cuestión de minutos" mentres seguen pairando na provincia outras posibles combinacións que permitan á saga reter o poderA dirección do PP en Ourense, agrega, non entende "a política" baseada en "vetos de carácter persoal". Non obstante, afirma non dar por descarriladas as conversas. "Quedan moitos días" e "todo pode cambiar en cuestión de minutos", asegura mentres seguen pairando na provincia outras posibles combinacións, como o eventual pacto entre o PP e Democracia Ourensana a dúas bandas, no Concello e na Deputación, ao que aludiu o socialista Rafael Rodríguez Villarino. Con Villarino, precisamente, reuníase o xoves tamén no nome de Ciudadanos o propio Bermejo, quen advertiu de que no caso dun eventual acordo cos socialistas, a súa esixencia sería tamén entrar no goberno.Mentres isto sucede en Ourense, a dirección galega do PPdeG garda silencio. O único pronunciamento ao respecto foi o de Alberto Núñez Feijóo que, tras o Consello da Xunta do pasado xoves, sinalou como o pacto máis "normal" un intercambio entre PP e PSOE, segundo o cal os socialistas permitisen a Baltar continuar dirixindo a Deputación e, a cambio, o PPdeG favorecese a investidura de Villarino no Concello por ser alí o PSdeG a forza máis votada. Mentres, como pano de fondo, unha convocatoria espallada a través das redes sociais anima a participar nunha concentración ante a sede da Deputación, no serán deste venres, baixo o lema Botemos aos Baltar.


Summary: A Biblioteca Nacional de España levou a cabo, por encargo da Biblioteca de Galicia, a primera recolección do dominio galego, obtendo os datos contidos en 4.261 direccións, das que a metade están activas. Nunha de cada catro gardouse un máximo de 150 Mb, a xeito de mostra. A información pasa a formar parte da colección web de Galicia

Nos últimos días do ano 2017, a Biblioteca Nacional de España levou a cabo, por encargo da Biblioteca de Galicia, a primeira recolección do dominio .gal, o que supuxo a descarga de máis de 140 GB de información. A operación realizouse sobre a lista de 4.261 dominios fornecidos pola Asociación PuntoGal. Ao redor da metade non teñen contido, a maioría por ser só dominios reservados. Da outra metade, un 26% colleitouse na súa totalidade, mentres que o resto acadou o límite de tamaño de 150 MB por dominio, o mesmo que se estableceu para a última recolección masiva do dominio .es. O Arquivo da Web é a colección formada porlos sitios web (incluídos blogs, foros, documentos, imaxes, vídeos, etc.) que se recolectan co obxectivo de preservar o patrimonio documental en Internet e asegurar o acceso ao mesmo. O Real Decreto 635/2015 regula o depósito legal das publicacións en liña. De acordo con el, os centros de conservación das comunidades autónomas e a Biblioteca Nacional de España colaboran para a construción e xestión dun depósito legal colaborativo. Esta primeira recolección masiva do dominio .gal pasa a formar parte da colección web de Galicia e do seu depósito legal electrónico, cuxa xestión é responsabilidade da Biblioteca de Galicia. Dende xullo de 2017 estes contidos están accesibles a través de terminais seguros nos centros de conservación das comunidades autónomas que o solicitaron, a propia Biblioteca de Galicia entre eles, e na Biblioteca Nacional de España. A primera recolección do dominio galego obtivo os datos contidos en 4.261 direccións, a metade activas Para arquivar a web utilízase NAS (NetarchiveSuite), unha ferramenta de código aberto deseñada pola Biblioteca de Dinamarca. Para rastrexar incorpora o robot Heritrix, creado por Internet Arquive, primeira organización que empezou a rastrexar e arquivar a web en 1996. As recoleccións buscan reproducir con detalle o aspecto do sitio e as funcionalidades do mesmo dispoñibles durante a captura, de tal forma que a réplica do sitio web sexa tan navegable como a súa versión viva. Unha vez completado o rastrexo, as webs arquivadas son visualizadas na OpenWayback, unha aplicación que lle ofrece ao usuario a posibilidade de seleccionar que versión concreta dunha web determinada desexa consultar.


Summary: O capitán do Prestige volve criticar no xuízo a xestión da catástrofe e o trato recibido polas autoridades tras ser detido. "Foi o peor día da miña vida", asegurou.

Por terceira vez, o capitán do Prestige, Apostolos mangouras, denunciou a xestión do Goberno español na xestión da catástrofe, así como o trato recibido polas autoridades logo da súa detención. "Tratáronme como un criminal; foi o peor día da miña vida", asegurou este martes na terceira sesión do seu interrogatorio e a preguntas do letrado da compañia propietaria do buque, Mare Shipping. "Tratáronme como un criminal; foi o peor día da miña vida" Xa que logo, Mangouras insistiu en que o afastamento do Prestige, logo de que estivese estabilizado o 14 de novembro de 2002, foi "a peor decisión posible", xa que había un aviso de temporal para o día seguinte e que provocou os danos posteriores e o afundimento do petroleiro. O capitán culpou o Goberno español de levar o barco "a ningures" e insistiu en que lle resultou estraño que o Executivo non lle facilitase á embarcación un porto refuxio. "Se fose levado a unha enseada, non perdería máis carga e teríase salvado", aclarou. "Sen a orde" que as autoridades españolas deron sobre o rumbo do Prestige, "a contaminación nunca tería afectado ao Cantábrico nin á costa francesa", engadiu Mangouras.


Summary: BNG, En Marea e PSdeG consideran que os feitos merecen unha explicación dos responsábeis políticos. O portavoz parlamentar do PP, Pedro Puy, xa advertiu que non se modificará a orde do día.

O PP non está polo labor de que o conselleiro de Sanidade explique no Parlamento a ampliación a un suposto delito de homicidio imprudente a investigación contra 2 altos cargos do Sergas polo retraso no subministro de tratamentos a doentes de hepatite C. Os populares non van tomar nota das peticións da oposición, que consideran que esa comparecencia é o mínimo a facer após a decisión da Audiencia. Esta segunda feira a portavoz parlamentar do BNG, Ana Pontón, solicitou esa comparecencia para alén de pedir a demisión dos dous altos carhos investigados, o xerente da área sanitaria viguesa, Félix Rubial, entón director de Asistencia Sanitaria; e a subdirectora de Farmacia, Carolina González-Criado. "Estase a poñer riba da mesa como os recortes en materia sanitaria poden ter ou tiveron efectos sobre a saúde das persoas e que incluso poden provocar mortes", afirmou Pontón, que considera que "ante unha cuestión como esta deberían asumirse responsabilidades políticas". "Por respecto aos propios afectados, á sociedade e ao Parlamento, o lóxico sería que o goberno comparecese". A petición de comparecencia do BNG non é a única. En Marea e PSdeG tamén cren que a unta ten que dar explicacións públicas pois estamos perante uns feitos graves. Non o ve así o PP, que asegurou que esta cuestión non está na orde do día do pleno que comeza esta terza feira. O seu portavoz, Pedro Puy, entende que alterar o que foi "acordado na Xunta de Portavoces" sería "un mal precedente".


Summary: Sofía de Grecia fixo a proposta nunha xuntanza en Palma de Mallorca con responsábeis do Banco de Alimentos

A raiña de España, Sofía de Grecia, propuxo este martes que se aproveitase o aumento do tráfico de buques e transatlánticos de pasaxeiros para recoller os seus excedentes de alimentos a prol do Banco de Alimentos e que estas chegasen ás persoas "desfavorecidas". Segundo informa EP; a raíña de España e a ministra de Sanidade, Ana Mato, mantiveron unha xuntanza co Banco de Alimentos, que desde 1995 distribúe de forma gratuita alimentos a entidades benéficas.


Summary: Hai un par de semanas botou a andar a "Xira Xuntos e Revoltos", do dúo poético-musical Non Somos Nós, formado polo poeta Manuel L. Rodrigues e o músico Manuel Mariño Reino (entre eles chámanse Manuel e Manolo).

O primeiro é membro do Colectivo Literario Sacou e responsábel de Acha Escrava Editora; recita versos do seu libro Antítese nativa. O segundo, antigo baixista da banda noiesa 7 LVVAS (unha das pioneiras do rock galego), pon guitarra, harmónica e voz. O resultado desta simbiose, hora e media de actuación, poderá comprobarse en diversos lugares do territorio galego (pode consultarse o calendario no blog www.nonsomosnos.blogspot.com.es). Falamos con eles poucas horas antes da segunda posta en escena, que tivo lugar en Noia, na antiga igrexa de Santa María a Nova. Na primeira actuación, entendín mal ou xa foron vostedes capaces de manter a atención do público durante hora e media? Manuel Mariño. Si… Mais ímolo baixar a unha hora. Manuel L. Rodrigues. A primeira vez quixemos que a actuación fose íntegra... para saber que temas funcionaban mellor. Ademais pretendiamos premiar o público que se achegou a vernos. En posteriores ocasións iremos alternando as cancións e poemas, de xeito que non haberá dous recitais iguais. Ademais de acurtar o tempo, teñen previstos máis cambios? Algún elemento escénico, por exemplo?M. L. En cada ocasión faremos algunhas modificacións. Quitamos algunha canción, engadimos un par de poemas… Sobre a escenificación podo asegurar que haberá sorpresas. M. M. Temos unha estatua dun moucho que estará sempre con nós no escenario. (Ri.) Como foron tecendo a combinación de poemas e cancións? M. M. Digamos que foi Manuel quen se encargou de seleccionar os poemas afíns a cada canción, sen orde ningunha. O xeito de mesturalas coa música procuramos varialo para que non lle sexa monótono ao público (nin a nós, claro). M. L. Si, e buscamos que teñan puntos temáticos comúns os poemas e as pezas musicais. Entón é posíbel que nun concerto un poema vaia cunha canción distinta á que levaba no anterior?M. M. Non, non. M. L. Mais é posíbel que tal poema ou canción non soe... e soe outra. Estiven na estrea do espectáculo e daba a impresión de querían amosar todo o repertorio de 7 LVVAS.M. M. (Ri.) Que va!… Se só foron quince cancións, creo. Hoxe van ser catro menos. (Volve rir.) Por que xurdiu esta unión? Por que casan tan ben as cancións cos poemas?M. M. Foi idea de Manuel. Casan ben as cancións e os poemas pola influencia que tiveron a música dos LVVAS no poemario de Manuel... M. L. Quizais esta unión xurdiu por amizade ou afinidades. Eu coñezo a Manolo desde hai moito tempo. Un día ocorréusenos a idea e botámola a andar. O máis sorprendente é a facilidade para traballar con el. No primeiro ensaio improvisado decatámonos de que o proxecto podía callar. Non sempre intercalamos poemas con cancións. Ás veces eu recito só, e el canta só. Depende das circunstancias. Como dixen, non facemos dous espectáculos iguais. Manuel Mariño, que tamén é pintor (asina como m. m. reino), fixera as ilustracións para un libro de Acha Escrava e agora dá o salto a pórlle cancións a outro poemario da mesma editora…M. M. Non vexo moita diferenza entre ilustrar un poema cun bolígrafo ou cunha guitarra. O fin é o mesmo: aportar un pouco de luz. "Será porque Galiza non dá cambiado? Ou somos nós os inmutábeis? Who knows!!" Que lle transmite a vostede a poesía de Manuel L. Rodrigues?M. M. É algo estraño… Sobre todo imaxes... É como se fose vendo fotos... unha tras outra... Ao principio totalmente inconexas... Pouco a pouco van aparecendo fíos condutores, mesmo dentro dun poema, mesmo co resto do poemario. Todo un descubrimento para min, que son un profano total no tema. Manuel L. podería ser letrista de 7 LVVAS?M. M. Sen dúbida! (Ri.) Non sei que pensará Fredi (letrista e cantante de 7 LVVAS) pero algo parecido a 7 LVVAS sairía de aí. Desde logo este poeta é un gran afeccionado ao rock (mesmo fixo unha letra para un grupo de trash metal) e sei que os dous comparten o gusto inmenso por Neil Young…M. M. Si, míster Neil, si… Co trash creo que vou maior. Quítasme os acordes menores e non conecto, son como o meu interruptor. (Volve rir.) Pero o certo é que se nota a man de Fredi Barreiro en que as cancións son case todas versións de Bob Dylan!!M. M. A presenza de Fredi é evidente. É o autor das letras dos 7 LVVAS. Nós aportámoslle os poemas e a interpretación. As letras son as versións de Fredi en exclusiva. É verdade que no repertorio pesaba moito Dylan, claro (o mellor letrista de cancións de longo, seguido moi cerca por Leonard Cohen) pero tamén estaban Van, Springsteen, Buffet, Cohen, Hank, etc. E o nome do dúo, Non Somos Nós, non será tamén por aquel "It ain´t me, babe" de Dylan?M. L. A idea do nome foi de Manolo. Que responda el. M. M. Si, é unha canción onde lle canta ao público (non a unha parella, como dá a entender nunha primeira escoita), e como somos dous pois vai en plural. De todos os xeitos foi elixido polo público nunha enquisa en Facebook. Que opinan Fredi e os ex-LVVAS do proxecto?M. M. Con Fredi tiven unha conversa sobre o proxecto antes da súa presentación e pareceulle boa idea. Temos pendente compartir as impresións despois de ver o espetáculo. Como lle afectou a reciclaxe de baixista dos LVVAS en cantante e guitarrista?M. M. Como guitarrista foi algo natural porque antes de baixista xa tocaba a guitarra desde moi pequeno. Como cantante solista estou en proceso de aprendizaxe. É certo que cantaba na rondalla na miña infancia e facía coros cos LVVAS… mais enfrontarse só a unha canción é totalmente distinto. Non sabía se a miña voz ía afinar; parece que si pero aínda estou en proceso de aprendizaxe. Á miña idade!! (Ri.) Din vostedes que os temas interpretados se adaptan á realidade galega. Que hai no ambiente que fai que esas letras dos primeiros noventa aínda nos sigan falando da Galiza actual?M. M. Será porque Galiza non dá cambiado? Ou somos nós os inmutábeis? Who knows!! Había versos de Fredi, daqueles máis sociais, que falaban da problemática laboral, das novas directrices europeas... M. L. En realidade, Galiza non mudou tanto nos últimos anos. Sexa como for, os poemas de Antítese nativa adáptanse ás cancións desde un punto de vista "non social", agás algún caso contado. Digamos que é unha aportación mutua. De como facer algo novo sobre algo xa creado. Será que a crise dos noventa tamén se fixo notar naquel grupo, e iso influíu á vez no adolescente Manuel?M. L. É innegábel que os 7 LVVAS influíron na miña adolescencia. Xusto no intre no que comezaba a escribir. É curioso, mais eu coñecín a Neil Young e a Bob Dylan polos LVVAS. As letras dos temas de Fredi eran un feito co que identificarse naqueles anos e a influencia dos LVVAS na poesía primeiriza daquel intre é obvia. Entón para vostede é un soño cumprido recitar cos LVVAS...M. M. Será máis ben un pesadelo! (Ri.) M. L. (Tamén ri.) A min faime moita ilusión poder recitar con Manolo. E se é con temas dos 7 LVVAS aínda máis. Eles foron a banda sonora da miña adolescencia.


Summary: Un total de 157 fichas de científicas de renome, coas que se pretende visibilizar o traballo destas mulleres nos seus respectivos campos de investigación.

A Universidade da Coruña (UDC) e o Concello da Coruña veñen de pór en marcha UDCientíficas,un directorio de mulleres científicas que ten por obxectivo "avanzar na loita contra as desigualdades de xénero" e "visibilizar" o seu talento e traballo nos medios de comunicación. Polo de agora, o portal web recolle o perfil de 157 profesoras con datos do seu labor científico e de contacto, pero a previsión da universidade é de "duplicar" esa cifra ao longo de 2022. "Nos medios españois as mulleres apenas supoñen tres de cada dez fontes expertas e só 13% das fontes académicas" A iniciativa nace como resposta da UDC á última edición do informe 'Quen figura nas noticias', do proxecto Monitoreo Mundial de Medios 2020. Unha das conclusións que achega este informe é que "nos medios españois as mulleres apenas supoñen tres de cada dez fontes expertas e só 13% das fontes académicas". Estrutura do directorio O directorio estruturarase arredor de áreas de coñecemento, especialidades e liñas de investigación. As interesadas poderán facer unha busca a partir dunha palabra clave que as conecte cun tema concreto e as investigadoras vencelladas. Cada unha das fichas destas investigadoras e expertas recolle un enlace a súa páxina de persoal docente e investigador da Universidade da Coruña e ao seu Google Scholar. Ademais, poderase acceder ao seu perfil na plataforma Orcid, un sistema que dota dun identificador dixital único e persistente a persoas do ámbito científico e académico. Permite integrar publicacións e outros datos da traxectoria académica das persoas investigadoras.


Summary: O BNG considera que esta mesma semana será posible presentar "de xeito detallado" un programa marco de consenso co PSOE para as entidades provinciais.

Esta semana poderá presentarse o programa marco co PSOE para as deputacións após o avance logrado polas comisións negociadoras de nacionalistas e socialistas, afirmou Xavier Vence, portavoz nacional do BNG. Un documento, explicou, que ""recolle os obxectivos esenciais" postulados polo Bloque de "adelgazar" os entes provinciais e "democratizar" o seu funcionamento, mentres se camiña cara a súa desaparición. Así, o documento pactado postula a transferencia de competencias cara á Xunta e cara aos concellos mentres que, a segunda cuestión, se traduce sobre todo "na redución do presidencialismo a favor da toma de decisión desde os órganos colexiados e limitar ao máximo o uso discrecional de fondos vinculada á figura do presidente". O portavoz nacionalista destacou a importancia de "visualizar" un goberno "máis transparente" que para o BNG pasa por reducir "o protagonismo" da Presidencia a favor do conxunto das diferentes áreas das deputacións. E insistiu en que no caso da Deputación da Coruña as outras forzas políticas alternativas ao PP, -Marea Atlántica, Compostela Aberta e Alternativa dos Veciños (AV)-, "deben formar parte da negociación do organigrama da Deputación e compartir con eles o programa de goberno". O dirixente nacionalista fixo fincapé en que a posición que adopten estas formacións será "importante" no deseño final do organigrama, "que ten que amosar a pluralidade". "Deben intervir e manifestar as súas preferencias sobre cal debe ser a composición final dese organigrama da Deputación da Coruña e deben terciar na propia Presidencia da Coruña e expresar cal é o perfil do presidente/a que prefiren". Pablo Iglesias Preguntado pola visita do secretario xeral de Pablo Iglesias, dixo que a proposta de Iglesias "está pensada para reforzar o proxecto estatal de Podemos, mais non para defender os intereses de Galiza". Neste sentido, pediu "rigor" cando se fala de ter grupo parlamentario propio galego en Madrid, e lembrou que a única maneira, co regulamento do Congreso na man, é a través dunha candidatura con personalidade xurídica propia desde Galiza, o que non sería posíbel coa proposta de Iglesias de concorrer baixo a marca Podemos-outra cousa.


Summary: As sete localidades que recibiron máis cartos por habitante tiñan alcalde do PP. Hai que baixar ata a oitava posición para atopar un concello gobernado polo PSdeG, o de Castrelo do Val. A pasada semana socialistas e nacionalistas presentaron unha moción para aplicar en Ourense un sistema obxectivo de reparto.

O financiamento dos concellos por parte das deputacións provinciais estivo nas últimas décadas no centro da polémica. Poñíase en dúbida a xusta asignación de fondos para unha e outra localidade, o seu carácter discrecional e a posibilidade de que os gobernos municipais dunha ou doutra cor política fosen máis beneficiados. A pasada semana PSdeG-PSOE e BNG levaron ao pleno da Deputación unha proposta para aplicar un sistema de reparto semellante ao que funciona nas outras tres provincias galegasNos últimos anos as deputacións da Coruña, Lugo e Pontevedra puxeron en marcha mecanismos para conseguir que o reparto de fondose se realizase en base a criterios obxectivos, como poboación, superficie, envellecemento ou dispersión dos seus núcleos de poboación. Nalgún caso, este plan único aprobouse por unanimidade de todos os grupos, como en Lugo, mentres que noutro contou coa oposición do PP, como na Coruña.A pasada semana PSdeG-PSOE e BNG levaron ao pleno da Deputación de Ourense unha proposta para aplicar no ente provincial un sistema de reparto semellante ao que funciona nas outras tres provincias galegas. As dúas formacións pedían "a supresión das subvencións de carácter nominativo" e o establecemento dun sistema de financiamento ás entidades locais "mediante un programa anual e universal, baseado en criterios obxectivos, equitativos e democráticos", atendendo a parámetros como a poboación ou a súa dispersión, "e non mediante a dedocracia dos favores políticos". Porén, a proposta foi rexeitada por PP e Democracia Ourensana (coa abstención de Ciudadanos), a pesar de que Democracia Ourensana votara a favor dunha moción moi semellante no ano 2017.As dúas formacións pedían "a supresión das subvencións de carácter nominativo" e o establecemento dun sistema de financiamento "mediante un programa anual baseado en criterios obxectivos"No pleno, socialistas e nacionalistas denunciaron as grandes diferenzas existentes entre os fondos por habitante recibididos por un e outro concello, mesmo por localidades de poboación semellante. Ademais, criticaron que a maior parte das achegas corresponden a subvencións nominativas directas, agás unha parte moi pequena que se realiza a través dalgún plan xeral, con distribución lineal. O voceiro do PSdeG-PSOE, Rafa Villarino alertou da existencia dun "sistema de esmola, no que os alcaldes teñen que pasar revista ante a presidencia da Deputación, co fin de que, se ten a ben, atenda as necesidades das entidades locais en base a criterios nunca publicitados". Os datos públicos sobre os pagamentos realizados pola Deputación de Ourense aos concellos da provincia, que o ente provincial debe declarar ante a Axencia Tributaria, permiten comprobar as grandes diferenzas existentes entre unhas e outras localidade, no que á asignación por habitante se refire.18 das 20 localidades máis beneficiadas no reparto tiñan gobernos do Partido Popular. Hai que baixar ata a oitava posición para atopar un concello gobernado polo PSdeG-PSOE, o de Castrelo do ValA listaxe amosa, igualmente, que a maior parte dos concellos que máis euros por persoa recibiron no ano 2018 estaban gobernados polo PP. En concreto, 18 das 20 localidades máis beneficiadas no reparto tiñan gobernos do Partido Popular, e 16 das 17 primeiras. O concello que máis recibiu foi o de Muíños, con 379 euros por habitante, por diante de Baltar (265) e Porqueira (217). Como referencia, a media provincial situouse nos 31,2 euros por habitante. Xunqueira de Ambía, A Veiga, Teixeira e Gomesende son as seguintes na lista, todas con alcalde ou alcaldesa popular.Hai que baixar ata a oitava posición para atopar un concello gobernado polo PSdeG-PSOE, o de Castrelo do Val. Na lista seguen Riós, Chandrexa de Queixa, Larouco, Vilariño de Conso, Xunqueira de Espadanedo, Lobeira, Nogueira de Ramuín, Beade e Toén, todos gobernados polo PP no anterior mandato. Só no posto 18ª volve aparecer un concello socialista, Parada de Sil.Pola contra, entre os concellos que recibiron menos cartos por habitante hai un gran número de localidades gobernadas por PSdeG-PSOE e BNG. Entre os 17 concellos menos beneficiados no reparto, cinco eran socialistas (Barbadás, O Barco, O Carballiño, Carballeda de Avia e Ribadavia), catro nacionalistas (Viana do Bolo, Allariz, A Rúa e Baños de Molgas) e outros seis populares. Cómpre ter en conta que no mandato anterior o BNG dó gobernaba en 6 localidades e o PSdeG en 17.Pola contra, entre os concellos que recibiron menos cartos por habitante hai un gran número de localidades gobernadas por PSdeG-PSOE e BNGAs urbes e grandes vilas son habitualmente as localidades que menos cartos por habitantes reciben das deputacións. É por isto que a cidade de Ourense foi o concello con menos fondos per cápita (0,91 euros por persoa) e que na listaxe aparecen tamén Celanova, Barbadás, O Barco, Xinzo de Limia ou O Carballiño. É certo que PSdeG-PSOE e BNG dominan neste tipo de localidades vilegas, mentres que unha parte importante do concellos que gobernaba o PP tiñan escasa poboación. Con todo, pódese comparar concellos con poboación semellante, atopando igualmente grandes diferenzas entre o financiamento que reciben.Os presidentes das outras tres deputacións, este xoves en OurenseValentín González Formoso, José Tomé e Carmela Silva explicarán o funcionamento dos planos únicos en marcha nas súas provinciasEste xoves os presidentes e presidenta das deputacións provinciais da Coruña, Lugo e Pontevedra, Valentín González Formoso, José Tomé e Carmela Silva intervirán en Ourense nun acto organizado polo PSdeG para debullar o funcionamento dos planos únicos en marcha nas súas provincias. O obxectivo, segundo os socialistas, é "explicar polo miúdo como son os sistemas, equitativos e xustos, de distribucións de fondos públicos entre os municipios".A xornada, baixo o título "Democracia e boas prácticas na gobernanza provincial", comezará as 10 da mañá no Hotel Barceló (Rúa Curros Enríquez, 1) e contará tamén coa intervención do presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (FEGAMP) e alcalde do Barco, Alfredo García; e do presidente do PSdeG-PSOE, Xoaquín Fernández Leiceaga. A xornada, que estará aberta ó público e ós medios, será introducida polo secretario xeral do PSdeG-PSOE, Gonzalo Caballero e polo secretario provincial dos socialistas ourensáns, Rafa Villarino.


Summary: Desde os albores daquel transversal e revolucionario Projeto ['trépja] en 2008, o colectivo traballou na construción do tecido de base, desde a asociación Trépia e a súa escola. Como resultado desde tempo de aparente silencio, este ano viu a luz 'Suán', un álbum que constitúe a primeira fase dunha iniciativa máis ampla que tenta implicar alumnado e profesorado, sempre coa idea de levar o tradicional cara ao futuro e facelo máis accesíbel a novos públicos.

Antes do boom de Baiuca, existiron outros grupos que exploraron o fértil territorio das mesturas de electrónica e tradicional. Un dos navegantes máis recoñecidos foi aquel Projeto [`trepja], coa súa orixinal e multipremiada proposta integrada de danza, música e videocreación.Aínda que semellaban desaparecidas desde 2010, non tal. Porén, aquel formato artístico colectivo transformouse nunha asociación cultural con sede en Pontevedra, a través da que se encarreira unha escola de música e baile tradicional. "Decidimos dedicarnos a crear tecido de base", explica Xandre Outeiro "Decidimos dedicarnos a crear tecido de base", explica Xandre Outeiro, un dos integrantes, que desenvolveu o labor de produtor artístico en Suán, o disco que saíu a luz este ano como un dos derivados de todo este longo período de traballo baixo a superficie, menos visíbel pero igualmente necesario. Desde a asociación Trépia hai un par de anos decidiron comezar a traballar por proxectos para ampliar a actividade que estaban a realizar, máis orientada cara ao ensino, e un deles incluía a gravación deste Suán, se ben esta é unha aresta dunha iniciativa máis transversal. Gravación e aprendizaxe O proceso de composición e gravación foi en si unha das partes máis destacábeis, porque naceu coa idea de desenvolver un traballo discográfico no que participase a maior cantidade posíbel de alumnado e profesorado da escola, así como outras persoas vencelladas á asociación. "Foi didacticamente moi interesante, porque á parte de ir a unhas aulas ao longo do curso, as asistentes puideron experimentar o que implica meterse nun estudio, un traballo diferente do que é tocar e aprender", sinala Outeiro. "Hai moita xente que non se puxera diante dun micrófono nunca", di Outeiro Resultou un procedemento longo, de case un ano de duración, pola complexidade de coordinación das implicadas, así como pola inexperiencia de se enfrontar a esta situación. "Hai moita xente que non se puxera diante dun micrófono nunca", di Outeiro, mais ao contar cun espazo de gravación propio isto non ocasionou problemas de tempo. Comezaron por escoller o as cantigas e levar a cabo os arranxos, que no seu caso foxen das lóxicas convencionais máis do tradicional para explorar outros sendeiros. Logo distribuíron as pezas entre os diferentes grupos ou niveis, sempre en contacto co profesorado, que traballou os temas nas aulas, primeiro por separado e logo con ensaios en conxunto. Por último viría a gravación, que resultou "bastante salvaxe", comenta Outeiro, "porque ao final eran en total preto de 60 persoas as participantes". E entre elas atópase tamén a cativada da aula de infantil. A creación de repertorio Suán é un disco que bebe do arquivo, cunha boa parte do repertorio arranxado sobre recollidas quer da asociación quer do profesorado. Moitas veces trátase de temas que se traballan habitualmente nas aulas, cos que algúns dos grupos participaron directamente. Mais tamén hai "composicións propias feitas ao estilo tradicional", algo que, segundo Outeiro, non é frecuente. Neste caso foi un labor desenvolvido principalmente por aqueles grupos máis estábeis que tenden a ensaiar de maneira regular vencellados á entidade. "Para nós ten máis sentido se ademais achegamos repertorio novo", explica o músico a respecto desta decisión, "se logo pasa ou non ao tradicional terá que dicilo o tempo". Pois as pezas "nunha cultura musical viva como a que temos tamén van evolucionando e asentando, ou desaparecendo". "Para nós ten máis sentido se ademais achegamos repertorio novo", explica o músico a respecto desta decisión, "se logo pasa ou non ao tradicional terá que dicilo o tempo". Así, por exemplo, a faixa "Ribeirana para Angudes" elaborouse ao estilo dunha zona concreta, pero creada de cero. "Simplemente ficamos cos instrumentos da zona e compuxemos unha melodía para o tema", sinala Outeiro. Noutros casos, constrúese mesturando ambas as vertentes. "A Silveira" funciona como unha "suite onde hai melodías tradicionais de canto que se levaron aos instrumentos -zanfona, violíns e acordeón diatónico-, mesturados con partes cantadas compostas e outras tradicionais". Segundo resume o produtor artístico, en cada tema quixeron experimentar cuestións diferentes, cun traballo xeral máis homoxéneo. "Falando coloquialmente, uns son máis metaleiros", explica, con guitarras eléctricas ou batería, mentres outros tenden de maneira evidente cara á electrónica con sintetizadores, ou están gravados en acústico e o dixital incorpórase nunha base discreta, como en "Pardalongas". O que latexa por detrás desta proposta é o lema que rexe a propia Trépia: "Fornecer a nosa tradición cultural de novas ferramentas e mecanismos que permitan a súa pervivencia no futuro". Esta máxima alude un debate entre tradición e vangarda que fica aínda sobre a mesa e esperta polémicas. "Nós somos grandes admiradores e admiradoras da nosa tradición. Estudámola, ensinámola... Pero detectamos que hai cousas que non nos interesa que transcendan ao futuro. Cada música tradicional pasa o filtro da sociedade do momento", afirma. Refírese en especial con isto a cuestións que non resultan hoxe aceptábeis, como o contido machista de certas cantigas. Con todo, é posíbel buscar no acervo popular aquelas "que digan cousas relevantes para a sociedade de hoxe en día", ao tempo que se pon o esforzo en "tratar a música dunha maneira que poida achegar o repertorio tradicional ou feito con ese estilo a públicos aos que non chega habitualmente". Era, nese senso, unha pretensión contribuír a "desencasillar a música tradicional do ámbito no que está", aínda que Outeiro admite que se cadra hoxe o público xa comeza a estar máis diversificado. Proxecto transversal A gravación é só a primeira parte dun proxecto que ten outras dúas etapas, aínda por chegar. Unha delas consiste xustamente en adaptar a proposta para o directo, reducindo a formación a sete voces e unha representación de cada instrumento. O ano pasado traballaron nesta liña, pero coa chegada da Covid-19 tiveron que parar. Estes últimos meses fixeron algunha pequena intervención co que tiñan preparado e co comezo de novo do curso contan con retomar os ensaios. A gravación é só a primeira parte dun proxecto que ten outras dúas etapas, aínda por chegar A terceira parte do proxecto enlaza con outra das vías exploradas desde o comezo: a integración de danza e audiovisual no espectáculo. Desta volta, a idea é a elaboración dunha serie de videoclips nos que poida participar a xente da escola de baile, que na primeira fase "quedou un pouco descolgada". Contarían para a vertente audiovisual con Diego Pintos e Marta Verde Baqueiro, videocreadoras vencelladas á asociación que "teñen moi clara a idiosincrasia do noso proxecto", comenta, e os "bancos de imaxes moi traballados". A respecto disto, Outeiro destaca que o traballo coa imaxe en movemento continuou, se cadra de maneira menos visíbel, con pequenas intervencións.


Summary: O 16 de setembro o teatro coruñés acolle unha nova edición de 'Lúas de outono', protagonizado nesta ocasión por Pepe Vaamonde Grupo.

Pórtico para o ano de Manuel María. O vindeiro mércores o espectáculo Lúas de Outono, que anualmente se converte na Coruña nunha homenaxe ao poeta da Terra Chá, retorna ao seu escenario orixinal, o teatro Rosalía de Castro. Despois de que a negativa do goberno do PP a ceder o emblemático espazo provocase o seu traslado nos últimos anos, o novo gabinete municipal da Marea Atlántica vén de tramitar a cesión e de presentar xunto á Fundación Manuel María unha montaxe á que este ano lle porá banda sonora Pepe Vaamonde Grupo. O retorno ao Rosalía, explica o Concello, era "o desexado pola fundación" e o goberno municipal, indica o edil de Culturas, José Manuel Sande, apoia a homenaxe á "emblemática figura de Manuel María, poeta, procurador, intelectual e home comprometido". A promoción das Lúas de outono, di Sande, enmárcase na aposta do consistorio pola "necesaria recuperación das figuras do noso pasado e non tan pasado", máis aínda ao cadrar coa designación do poeta como "eixo central do Día das Letras". Saleta Goi: "Poderemos retomar unha relación de normalidade co Concello" A presidenta da Fundación e viúva do poeta, Saleta Goi, coida que abrir "as portas do Rosalía para este acto" é unha mostra de que "poderemos retomar unha relación de normalidade co Concello" da Coruña, cidade na que o poeta viviu no derradeiro treito da súa vida. A relación, salienta, "rompeu cando chegou o Goberno municipal que acaba de saír". Nesta ocasión a banda sonora do espectáculo vai a cargo de Pepe Vaamonde Grupo Nesta liña, destaca o secretario da Fundación Manuel María, Alberte Ansede, "as tres primeiras celebracións deste espectáculo tiveron lugar no Rosalía, pero posteriormente o PP non nos deu acceso ao teatro". Se ben é certo que "a Deputación nos cedeu o teatro Colón", a Fundación quixo "volver ao anterior escenario" por "unha cuestión simbólica". No ano do regreso as Lúas de outono servirán para presentar o último disco de Pepe Vaamonde Grupo, Nas pedras do lar. A palabra poética achegarana Marta Dacosta, Miguel Anxo Fernán Vello e Xulio Valcárcel.


Summary: A OMS segue sen recomendar o seu uso por parte das persoas sen síntomas, pero o Goberno central está estudando propoñer a súa utilización xeneralizada, aínda que non será obrigatorio mentres non se poida garantir que toda a poboación accede a elas. Ademais, hai unha serie de recomendacións para o seu correcto uso que se deben seguir.

Ao longo da crise do coronavirus as autoridades sanitarias foron mudando as súas recomendacións sobre o uso das máscaras de protección para as persoas sen síntomas. Dende o mes de febreiro a OMS vén sinalando que "estudos científicos demostraron que o uso de máscaras faciais só é efectivo para protexer aos traballadores da saúde e reducir o risco de que pacientes enfermos diseminen a enfermidade". E, en consecuencia, esa foi tamén a recomendación lanzada polo Ministerio de Sanidade.O Goberno prevé xeneralizar a recomendación do uso de máscaras faciais a toda a poboación. Porén, a medida non será obrigatoria ata que se poida garantir que todo o mundo ten acceso a elasPorén, novas investigacións alertaron recentemente sobre a capacidade das persoas sen síntomas para propagar o coronavirus, o que fixo mudar un chisco as recomendacións oficiais. Tamén contribuíu a isto o éxito de Xapón ou Corea do Sur na contención da enfermidade, países que dende o inicio recomendaron o uso de mascarillas.O pasado venres o ministro de Sanidade, Salvador Illa, adiantou que o Goberno prevé xeneralizar a recomendación do uso de máscaras de protección a toda a poboación. Porén, aclarou que a decisión aínda non está tomada e que a medida non será obrigatoria ata que se poida garantir que toda a cidadanía pode acceder a un subministro continuado de máscaras de protección, algo que está aínda lonxe de cumprirse.A propia Organización Mundial da Saúde vén de subliñar que mantén o criterio oficial de que o uso de mascarillas unicamente se recomenda nas persoas enfermas e os seus coidadores e coidadoras, pero a organización sinala está aberta a un cambio de criterio se novas investigacións o fixesen conveniente. A OMS afirma así mesmo que as mascarillas poden provocar unha falsa sensación de seguridade, facendo esquecer outras medidas de protección máis importantes, coma a distancia social ou o lavado de mans.A OMS mantén o criterio oficial de que o uso de máscaras faciais unicamente se recomenda nas persoas enfermas e os seus coidadores e coidadorasAdemais, a OMS advirte de que o seu uso xeneralizado pola poboación podería provocar a escaseza de material para os profesionais sanitarios e para outros colectivos que si necesitan as máscaras faciais. A organización advirte de que en moitos países os profesionais sanitarios practicamente carecen destes equipos de protección. Finalmente, a OMS desaconsella o uso de máscaras faciais de algodón por ser unha "fonte potencial de infección, xa que non son resistentes aos fluídos e, polo tanto, poden reter a humidade e contaminarse".Na mesma liña, Francisco Caamaño Isorna, profesor titular de Medicina Preventiva e Saúde Pública da USC, salientaba hai uns días en conversa con Praza.gal, que "a mascarilla non fai mal, pero a medida máis importante segue sendo a distancia social" e engadía que "hai que ter en conta dúas cousas: as mascarillas son un elemento escaso neste momento e polo tanto a prioridade é que chegue primeiro aos colectivos que teñen máis risco, dende o persoal sanitario ás persoas inmunodeprimidas. E, segundo, que a mascarilla hai que saber usala".Como se usa unha máscara facial?Na páxina web da OMS inclúense unha serie de recomendacións para o correcto uso das máscaras de protección, lembrando en primeiro lugar que "só son eficaces se se combinan co lavado frecuente de mans cunha solución hidroalcohólica ou con auga e xabón". Antes de por unha máscara, cómpre lavar as mans cun desinfectante a base de alcol ou con auga e xabón.Debe comprobarse que a máscara está en boas condicións, observándoa a contraluz na procura de rascaduras ou buracos.A boca e o nariz deben quedar cubertos coa máscara, asegurándose de que non haxa espazos entre a súa cara e a máscara.A persoa que a leva debe evitar tocar a máscara mentres a usa; se o fai, debe lavar as mans cun desinfectante a base de alcol ou con auga e xabón.A máscara debe ser cambiada regularmente, no momento en que se note húmida. A máscaras dun só uso non deben ser reutilizadas.As máscaras non deben ser retiradas de calquera maneira. Hai que quitala por detrás (sen tocar nunca a parte dianteira da máscara), retirando as gomas laterais dende as orellas cara adiante, e botala inmediatamente nun recipiente pechado. Posteriormente, hai que lavar as mans cun desinfectante a base de alcol ou con auga e xabón.Que tipos de máscaras faciais hai?O Ministerio e Sanidade recomenda que o persoal sanitario que atenda posibles casos de coronavirus empregue as máscaras FFP2 ou FFP3Non todas as máscaras faciais son iguais e, esencialmente, hai dous tipos. Por unha banda estás as máscaras cirúrxicas, que protexen máis ao resto de persoas que a quen a leva posta, pois exercen basicamente de barreira ao esbirrar ou tusir, para evitar a emisión de gotículas respiratorias. E, pola outra, están as máscaras filtrantes, que conteñen un filtro de micropartículas grazas ao que poden protexer "de fóra cara dentro" en distintos graos.En función do seu rendemento, as máscaras filtrantes clasifícanse en FFP1 (cunha eficacia de filtración mínima do 78% e unha porcentaxe de fuga cara ao interior máximo do 22%), FFP2 (92% e 8%) e FFP3 (98% e 2%). O Ministerio e Sanidade recomenda que o persoal sanitario que atenda a posibles casos de coronavirus empregue as máscaras FFP2 ou FFP3.Como usar as luvas?Do mesmo xeito que coas máscaras faciais, cómpre seguir unha serie de recomendacións para un correcto uso das luvas nestes momentos. A primeira é que o uso de luvas non debe facer esquecer que a principal medida de protección debe seguir sendo o lavado frecuente das mans con auga e xabón. A segunda é que, se se levan luvas, debemos evitar tocar a cara, especialmente as mucosas. Os guantes poden provocar, neste senso, unha falsa sensación de seguridade. As luvas non se deben sacar de calquera maneiraAdemais, é conveniente evitar nas mans e pulsos o uso de aneis, reloxos e outros obxectos que poderían rachar os guantes. Cómpre lembrar que as luvas desbotables non están pensadas para un uso continuado ao longo de varios días, polo que poden acabar rompendo con facilidadePero, ademais, as luvas non se deben poñer e sobre todo sacar de calquera maneira. Así, para quitalas, débese beliscar cos dedos polgar e índice o guante na zona da palma da outra man e tirar con forza, retirando completamente a luva e gardándoa no puño da man aínda cuberta. Para retirar o segundo guante, introdúcese o polgar no interior, sen tocar a parte exterior, retirando así a luva completamente.


Summary: A Fundación Otero Pedrayo salienta a súa entrega á causa de Galiza, da súa identidade nacional e cultural, salientando de xeito especial a vocación e compromiso europeísta de Camilo Nogueira, na mellor tradición dos homes da xeración Nós e, máis en concreto, de Ramón Otero Pedrayo.

O economista, enxeñeiro, ensaísta e político galego Camilo Nogueira Román (Lavadores, Vigo, 1936) recibirá o próximo 26 de xuño o Premio Trasalba que todos os anos concede a Fundación Otero Pedrayo a unha personalidade destacada no galeguismo. O escritor Suso de Toro, que en 1991 publicou o libro de conversas Camilo Nogueira e outras voces, será o encargado de pronunciar a correspondente laudatio, e a Fundación, como vén sendo habitual, publicará un libro-homenaxe ao premiado. A Fundación valora a personalidade de toda unha vida entregada á causa de Galiza, da súa identidade nacional e cultural, salientando de xeito especial a vocación e compromiso europeísta de Camilo Nogueira, na mellor tradición dos homes da xeración Nós e, máis en concreto, de Ramón Otero Pedrayo. A xeración Nós comprometeuse moi decididamente na dimensión europea e europeísta de Galicia como nación. Castelao, Vicente Risco, Otero Pedrayo, entre outros, pronunciáronse moi conscientemente por este vencello histórico, que enmarca Galiza na construción do grande universo europeo mesmo desde as primeiras concepcións da Europa moderna. Como ensaísta, ademais de como político, Camilo Nogueira desenvolveu e desenvolve unha intensa actividade nesta dirección, con libros como Europa, o continente pensado (2008) e Galicia na Unión (2008). Camilo Nogueira Román naceu en 1936 no concello de Lavadores, cando este aínda non fora absorbido polo concello de Vigo. Fillo do escultor Camilo Nogueira Martínez, estudou primeiro Enxeñería Industrial e, posteriormente, Ciencias Económicas. Desde moi novo participou no movemento nacionalista da posteguerra, promovendo formacións como Galicia Socialista, A Asemblea Nacional Popular Galega, o Partido Obreiro Galego, Esquerda Galega e Unidade Galega, ata incorporarse ao Bloque Nacionalista Galego. Participou nos movementos obreiros do 72 en Vigo e salientou como dirixente socialista no ámbito do galeguismo, avivando os procesos de integración no marco constitucional democrático para a actuación política. Foi parlamentario en Galiza e no Parlamento Europeo. Como economista traballou en SODIGA e publicou numerosos ensaios de análise e proxección estratéxica da economía galega. Entre outros títulos, máis de carácter histórico, salientan: A memoria da nación. O reino da Gallaecia (2001), A Terra cantada (2006), A rota do sol, Santiago (2011) e Para unha crítica do españolismo (2012).


Summary: O feito non foi tratado nos telexornais da TVG do 28 de xaneiro, a pesar de si informarse de vacinacións irregulares no Estado

O director xeral da CRTVG, Alfonso Sánchez Izquierdo, xustificou na comisión de control que a vacinación irregular da alcaldesa de Boimorto, María Jesús Novo, non figurou entre as novas dos informativos da TVG o día en que a noticia da súa vacinación saltou á prensa debido "aos tempos dos procesos informativos". Novo mantense na Alcaldía aínda que pediu baixa no PP logo do sucedido e de que o partido lle abrise expediente. A deputada do BNG María Albert reprochou na Comisión a Izquierdo que, pese ao interese informativo, o feito non foi tratado nos telexornais da TVG do 28 de xaneiro, a pesar de si informarse de vacinacións irregulares no Estado. Outras televisións, porén, s que recolleron a nova da vacinación irregular da alcaldesa. Albert tamén lembrou que no telexornal do día 29 foi emitida unha información sobre a apertura de expediente á alcaldesa por parte do PP sen dar cabida aos postulados das demais forzas políticas. O director xeral da @crtvg di que a nova da vacinación irregular da alcaldesa de Boimorto non se deu por falta de tempo para extraer imaxes do arquivo. @mariagalbert, de @obloque, ve no caso un exemplo da "sistemática utilización" do medio ao servizo do poder.#DefendeAGalega pic.twitter.com/vvKdUQjOXE— DefendeAGalega (@DefendeAGalega) March 2, 2021


Summary: A lei aprobada polo Congreso dos Deputados o 28 de xuño foi publicada no Boletín Oficial do Estado (BOE)

A lei da reforma laboral aprobada polo Congreso dos Deputados o 28 de xuño xa está en vigor, tras a súa publicación no BOE do sábado 7 de xullo. O Goberno de Rajoy aprobou no seu momento (10 de febreiro) un real decreto no Consello de Ministros, que entrou en vigor pouco despois e que foi modificado no seu paso por Congreso e Senado, ao introducir 85 enmendas. A nova lei establece que poderán acollerse a despidos obxectivos por causas económicas (20 días por ano traballado) as empresas cando dos seus resultados económicos se desprenda "unha situación económica negativa". na que se enmarcan circunstancias como a diminución persistente das vendas. Tamén establece a norma que a indemnización por despido improcedente (nos contratos indefinidos) é de 33 días por ano traballado e un máximo de 24 mensualidades. No caso de despido procedente, será 20 días por ano cun máximo de 12 mensualidades. Condicións laborais Na lei hai diversas normas que faciliten on descolgue dos convenios colectivos ou ben a modificación das condicións laborais. Tamén se abre a porta a despidos no sector público.


Summary: O Parlamento celebra dende este martes un novo debate de política xeral mentres o Goberno está a aplicar apenas 20 iniciativas das aprobadas na sesión do pasado ano.

O Parlamento de Galicia acolle dende este martes o segundo debate de política xeral da segunda lexislatura de Alberto Núñez Feijóo como presidente. No do pasado ano, o primeiro tras as eleccións autonómicas de 2012, o xefe do Goberno galego despregou todo un abano de chamamentos ao "diálogo". "Colaboren en algo", "o diálogo é posible", proclamou ante as bancadas da oposición. Este convite durou algo menos que o propio debate: no momento de discutir as propostas de resolución, isto é, as medidas máis ou menos concretas que xorden desta sesión anual, os conservadores tombaron o 98% das propostas do resto de grupos, aos que lles achacaron unha "estratexia premeditada" por incluíren "coletillas" en forma de "prazos e cantidades imposibles de cumprir". Así, daquela só saíran adiante as 50 propostas do PP e dúas da oposición. Case un ano despois, arredor do 60% permanecen incumpridas. Non todas as resolucións aprobadas incluían un mandato explícito para o goberno que permita incluír o seu cumprimento. Así, cómpre excluír deste cálculo as resolucións de contido puramente político ou declarativo, como as condenas ás declaracións a prol do franquismo ou aos actos violentos. Tamén cabe incluír neste grupo iniciativas máis ben inconcretas cuxo cumprimento ou incumprimento é difícil de medir, como as encamiñadas a promover a "sustentabilidade" do Sergas ou a "potenciar" a actividade da Axencia Tributaria de Galicia. Unha vez excluídas, quedarían 42 iniciativas cuxa realización é máis ou menos medible. Se fosen incluídas no cálculo, as propostas cumpridas apenas chegarían ao 40%. < Os incumprimentos Entre as resolucións incumpridas figuran varias que incluían, precisamente, a concreción de prazos que criticaba o PP, así como iniciativas que acumulan meses e mesmo anos na axenda do partido do Goberno. Este é o caso, por exemplo, da reforma electoral para recortar o número de escanos do Parlamento, que segue en tramitación pero que aínda non foi aprobada. O mesmo acontece coa lei de control de calidade dos servizos públicos, que xa viu a luz en forma de anteproxecto pero que nin sequera iniciou a tramitación parlamentaria e, polo tanto, aínda non foi aprobada. Tampouco hai grandes novidades a respecto do financiamento autonómico, aínda que o PP se comprometeu a que o Goberno fixase posición clara cara a un debate que o Estado mantén conxelado. No capítulo de medidas anunciadas pero non aprobadas está tamén a nova Lei de Finanzas, o canon da minaría, a nova lei de economía social ou a Estratexia Galega de Atención á Cronicidade. A Xunta non aprobou varias leis prometidas nin logrou o consenso lingüístico; o dique flotante de Ferrol está descartado Entre as medidas aprobadas hai un ano hai incumprimentos que son, se cabe, máis claros que os anteriores. Os populares aprobaron sacar adiante o novo Plan Director de Cooperación avalado polo "consenso" e foi aprobado entre duras críticas das organizacións do sector. Tamén lle deron luz verde a "actualizar e simplificar" o Plan Estratéxico da Economía, pero este, cando menos no seu portal oficial, permanece inalterado. Asemade, o grupo que sustenta o goberno comprometeuse a lograr unha coordenación entre os aeroportos que segue sen chegar, a reforzar o desenvolvemento dunhas enerxías renovables que seguen en caída libre, a construír o dique flotante de Ferrol ou a consolidar máis persoal investigador nas universidades galegas. Ademais, votaron tamén retornar ao "consenso" en materia lingüística. Os acordos cumpridos Na banda contraria dos incumprimentos están os acordos que o Goberno cumpriu ou, cando menos, dá por cumpridos. Neste último caso está, por exemplo, o despregamento dun "plan de promoción de Galicia" entre as comunidades galegas do exterior, que o Executivo asegura que cumpriu cun espazo expositivo que está a rotar por diversos centros da diáspora galega. Tamén culminou, como se aprobou naquela sesión parlamentaria, a apertura do Centro de Recuperación Integral para mulleres vítimas de violencia de xénero e está a primar nas convocatorias de subvencións aos concellos que se unan entre si para optar a esas axudas. Do mesmo xeito, o Executivo xa impulsou as modificacións legais para dotar a coñecida como Policía Autonómica de máis capacidade sancionadora ante os incendiarios. O Goberno cumpriu acordos como lanzar un plan para a marca Galicia Calidade ou seguir a difusión do plan demográfico O Goberno galego tamén pode incluír no apartado de acordos cumpridos a aprobación da Estratexia de Especialización RIS3, a consecución do obxectivo de déficit para o pasado ano ou a aplicación dunha redución parcial no imposto sobre a renda. O gabinete de Feijóo tamén continuou erradicando puntos de vertidos de residuos, como marcaba un plan previo, seguiu desenvolvendo o coñecido como pacto local da auga coa Fegamp e remitiulles aos grupos en prazo a súa proposta de reforma de lei do solo. Tamén está en marcha o que o Goberno presentou como "relanzamento" da marca Galicia Calidade e o plan para a xestión da biomasa, e aplícase, como se aprobou, a difusión de determinados contidos dixitais nas aulas. Igualmente, continúa a difusión publicitaria do plan demográfico e déronse os primeiros pasos para unha futura lei de estrutura agraria. O debate de 2013, en Praza Pública Documentación e gravacións do debate de 2013


Summary: Confírmanse como a tríade de obras máis premiadas do ano. A Gala das Letras da AELG contribúe a consolidalos cos seus galardóns.

Se hai apenas sete días Sermos Galiza titulaba coa marca de Begoña Caamaño, "tres premios en dous meses para Morgana en Esmelle", desta volta a segunda novela da escritora vén de engadir un galardón máis ao seu xa amplo ronsel. Aos recoñecementos da Asociación Galega de Editores, Premio da Crítica Española e Losada Díeguez súmase agora o da AELG para a que é, sen dúbida, a novela máis recoñecida do pasado ano. En todas estas convocatorias, Caamaño cadra con un ou outro dos seus compañeiros que comparten en poesía e ensaio os premios entregados o sábado no Centro Ágora. Con Torneiro partillou os premios da Asociación Galega de Editores e da Crítica Española mentres que con Nicolás coincidiu a pasada semana nos Losada Diéguez. O ensaio de Ramón Nicolás sobre Celso Emilio Ferreiro estalle a dar ao investigador e crítico moi boas novas desde a súa publicación mais, desta volta, o trunfo non lle chegou só polo monumental ensaio. O de Nicolás foi sen dúbida un dos nomes da noite, ao ser premiado por partida dobre a serlle recoñecido tamén na Gala das Letras o seu blogue "Caderno de crítica", un continuado, imaxinativo, sólido e variado traballo na rede. Torneiro con Francisco Salinas Canda Álvarez Torneiro, o premio de poesía foi entregado ex-aequo a Boca da cobra, de Francisco Salinas Portugal. En Literatura infanto-xuvenil, O corazón de Xúpiter de Ledicia Costas resultou gañadora mentres que Banqueiros, un volume de varios autores coordinado `por Francisco Pillado foi o escollido no apartado de teatro. O traballo de Darío Xoán Cabana cos textos de Petrarca servíronlle para ser gañador do premio á tradución. Para Ana Romaní foi o premio de xornalismo cultural, en recoñecemento dunha traxectoria única de información cultural na radio desde o Diario Cultural da RG que leva en antena desde outubro de 1990. Premios sen sorpresa Foron as sorpresas da noite literaria no centro Ágora da Coruña, unha vez os outros premios entregados tiñan xa nome con anterioridade ao acto de entrega. A AELG dedicou o premio Mestres e Mestras da Memoria a Manuela Cortizo e Ángel Rivas "por toda unha vida de dedicación exemplar á transmisión oral de saberes e valores da nosa cultura popular tradicional"; ás asociacións culturais que naceron nos anos 60 e 70 e que continúan vivas foron merecedoras do Premio Institucións por contribuír á divulgación da lingua e a cultura mentres a distinción "Bos e Xenerosos" recaeu nos humoristas gráficos Siro López, Xosé Lois González "Carabouxo", Xosé Angel Rodríguez "Gogue", Pepe Carreiro e Xaquín Marín. A escritora portuguesa, Lídia Jorge recibiu o Escritora Galega Universal 2013.


Summary: Adega subliña, con estes premios que fan xa 18 edicións, o mellor e peor do ano ambientalmente. A bióloga e escritora Adela Figueroa recibirá un premio Osíxeno de Honra.

Adega, máis un ano, entrega os seus premios Osíxeno e Dioxina, uns galardóns cos que subliña as que considera ás mellores e peores actuacións ambientais do ano, neste caso de 2018. Así, o premio Osíxeno 2018 en categoría individual é para Paloma Fernández, voceira da Coordenadora Anti-Encoro do Umia, por representar "a vontade irrenunciábel dunha veciñanza de recuperar o seu río, nunha loita que abrangue xa 25 anos e continúa na actualidade". Na categoría colectiva, o Osíxeno 2018 recae nas Brigadas Deseucaliptizadoras, colectivo que abrangue ecoloxistas e veciñanza comuneira, "pola seu compromiso coa sustentabilidade dos nosos montes fronte á ditadura do eucalipto, efeitivizado mediante a intervención directa". O Premio Dioxina 2018, categoría individual é para o profesor da USC e catedrático de Edafoloxía Felipe Macías, "polo seu apoio (un máis) a proxectos tan delirantes e agresivos como a Mina de Touro-O Pino". No apartado de Dioxina colectiva, este vai para a Dirección Xeral de Industria da Xunta, "por terse constituído, con leis como a de Depredación e coa súa entrega ao lobby da minaría contaminante, nunha das principais ameazas para o ambiente e a saúde da cidadanía" Concedido para subliñar unha traxectoria vital en defensa do ambiente e do patrimonio do país. Desta volta o premio Osíxeno de Honra recoñece o traballo e o compromiso coa natureza e a cultura de Galiza de Adela Figueroa, bióloga, escritora, histórica ecoloxista, fundadora e ex-presidenta de Adega. Os premios entregaranse no decurso dun xantar de confraternización que terá lugar o vindeiro domingo 31 de marzo nas dependencias do Centro Social do Mar de Bueu.


Summary: A Xunta anunciou a incoación dun expediente sancionador á enerxética por desatender os requirimentos de Augas da Galiza sobre a xestión da presa. Endesa, que formará parte da comisión de seguimento do río, alude a un informe de investigadores da UDC e asegura que o aumento de sedimentos no río "non entraña un incremento do risco sanitario".

A veciñanza do concello de Pontedeume suma dez días sen poder beber auga da billa. O Eume continúa a fluír con turbidez na semana na que se pon en marcha unha comisión de seguimento formada pola Xunta da Galiza, as Administracións locais de Pontedeume e Cabanas; Viaqua, concesionaria das augas, e mais Endesa, xestora do encoro do Eume e á que a Xunta incoou un expediente sancionador. Esta última publicou nesta segunda feira, 19 de outubro, un comunicado no que argumenta que a turbidez do río é "un fenómeno natural". A compañía alude a un informe elaborado pola Cátedra de Enxeñería do Terreo da Universidade da Coruña. No informe inclúese que a enerxética "realiza de forma sistemática o seguimento da calidade da auga, o que facilita o estudo". E que o cambio de cor das augas "obedece ao incremento do número de partículas de arxila que é transportada en suspensión". A explicación da Cátedra de Enxeñaría do Terreo coincide en parte coas sospeitas das organizacións ecoloxistas Colectivo Terra de Pontedeume e Adega. A finais de setembro chamaron a atención polo baixo nivel das augas do encoro do Eume, que deixaron ao descuberto as lamas do fondo. Os investigadores da UDC sosteñen que o nivel baixo combinado cunha "chuvia intensa concentrada" deu pé a "unha importante suspensión e arrastre de sedimentos". O informe estima que "o aumento da turbidez non entraña (ou entrañou) un incremento do risco sanitario". As medicións de Aguas da Galiza, dependente da Consellaría de Infraestruturas e Mobilidade, devolveron parámetros normais de acidez ou osíxeno. As asociacións ecoloxistas reclaman tamén un estudo da presenza de metais pesados, pola proximidade do encoro á antiga mina de lignito das Pontes.


Summary: O xulgado afasta Fernández de Sousa da presidencia da pesqueira e pon a CNMV á fronte. A comisión ten así todas as bazas para investigar unha xestión e uns usos de información privilexiada que van alén do anterior presidente. Non só el vendeu títulos da multinacional ás portas do estoupido da crise. A Fiscalía investiga posíbeis delitos.

O Xulgado de Pontevedra declara oficialmente Pescanova en suspensión de pagamentos e afasta Fernández de Sousa da dirección da empresa, dando as súas rendas á Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV) mediante administrador concursal. Este é, polo de agora, o último movemento no taboleiro da crise dunha empresa en que, entre moitas outras cousas, están en xogo 1.500 empregos directos na Galiza. A decisión do xulgado do mercantil número 1 de Pontevedra favorece, tamén, que o supervisor teña marxe de manobra para afondar nas investigacións que están en marcha sobre esta multinacional, como a da fiscalía xeral do estado sobre información privilexiada. Algo tipificado como delito no artigo 285 do código penal. O albo desas investigacións non se cinxirían só a Fernández de Sousa e á venda semanas antes de estourar a crise de dous millóns de títulos. Nin na mesma xogada feita tamén, aínda que meses antes do preconcurso, por Paz-Andrade. O uso da información privilexiada é un delito tipificado no código penal até con catro anos de prisión Sabadell vendeu títulos horas antes Así, Fontes do consello da multinacional apuntan que o broker do Banco Sabadell vendeu títulos de Pescanova nas sesións do 26 e 28 de febreiro. Isto é, horas antes de que a compañía pedise o pre-concurso (o 1 de marzo), medida que sorprendeu, por inesperada. É máis, sinalan que esas accións se venderon cando subiran na Bolsa de Madrid 4%. "Algo que, visto o visto, xera preguntas. A principal: sabían algo?". O Sabadell é o principal acredor de Pescanova, con 220 millóns de euros só na matriz. Xa que logo, as investigacións, ben as desenvolvidas pola CNMV ben pola fiscalía, "poden dar máis dunha sorpresa", indican fon- tes sindicais, que insisten en que o principal nestes momentos é evitar a toda costa a liquidación da firma, para alén de garantir os empregos e a viabilidade da empresa". Nos últimos días, o xa ex-presidente blindou bens, propiedades e empresas ao poñer a familiares como socios principais Outras fontes, de avogados de accionistas, inciden en que o feito de que se afaste Sousa de Pescanova non significa, "nin de lonxe", que o papel deste empresario vigués até non hai tanto mimado e aplaudido polo tecido empresarial e político, estea acabado na multinacional. Así, lembran que nestas semanas o propio Fernández de Sousa era consciente de que tiña que se blindar, de aí que pasase propiedades e titularidade de empresas, bens e propiedades a mans de familiares. Poñer a salvo de posíveis embargos o seu patrimonio non é unha manobra que indique precisamente tranquilidade por parte do até o de agora presidente de Pescanova. Mais, iso si, é un "movemento de libro", como indican na prensa económica ante o temor a sofrer un embargo. Os cambios xa constan no rexistro mercantil e a muller de Sousa pasa a ser titular de fincas, inmobles, propiedades e bens. Unha soa chamada a Feijóo que prexudicou o marisqueo galego "Agora mesmo está cuestionado, en horas baixas, mais eu esperaría antes de dalo por enterrado", indican no mencionado bufete. Lembran que foron moitos anos de estreita relación co poder económico (entidades financeiras, organismos empresariais) e político (PP). Un directivo dunha organización bateeira con centos de socios lembra: "Agosto de 2011, a Consellaría decide instalar en augas de Xove unha batea para depurar moluscos afectados pola toxina. Un punto acordado por profesionais e técnicos. Mais alí había unha planta de Pescanova. Sousa chamou a Feijóo e dixo que non quería aquela batea alí. En días, e contra o criterio do sector e de técnicos, a batea levouse para Oleiros". Borrar pegadas no padroado do CGAC O goberno galego meteuse nunha (nova) lameira el soíño. Unha lameira da cal semella que non vai saír moi limpo. Nomeou a través do diario oficial a Fernández de Sousa en febreiro de 2011 como presidente do padroado do Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC). O grande empresario como gran fichaxe do gran presidente para un gran centro, dicían daquela. Estoupou a crise de Pescanova, Sermos Galiza lembrou que Sousa seguía de presidente do padroado, e a Xunta apresurouse a dicir que non, que demitira había xa 5 meses. Demisión da cal ninguén tiña constancia, nin sequera @s membros do padroado. Foi por carta ao conselleiro, engadiron entón na Xunta. Mais a renuncia nin se publicou no DOG nin se fixo oficial de xeito ningún. De aí que haxa quen apunte a unha renuncia pactada entre a Xunta e Fernández de Sousa. Un pacto, tamén, con vontade de pasar desapercebido. Mais iso non foi posíbel. A preguntas de Sermos, o presidente da Xunta, Núñez Feijóo, recoñeceu esta semana que o coñecemento que tiña desa renuncia era porque llo dixo o conselleiro. Evitou, aliás, relacionar dita demisión de Fernández de Sousa coa profunda crise de Pescanova. Este texto apareceu no Sermos44, publicado a 26 de abril de 2013.


Summary: Para levar a cabo esta andaina polos lugares do noso país que deron nome ou apelido a moitas familias consideramos oportuno facelo por rigorosa orde alfabética. Os seis primeiros, de variada difusión, serán Abade (coa flexión de número Abades), Abeixón, Aboi, Ación e Agrafoxo. Traeremos até estas liñas referencias e extractos documentais de épocas ben diversas (de 1199 a 1861) que nos han servir para testemuñar quer a toponimia quer os apelidos que son obxecto de "estudo" nesta entrega. Complétase a mesma cunha entrevista a Iria Aboi, na que explica por que restituíu o seu primeiro paterno á forma lexítima.

Os primeiros vimbios cos que tecemos este recipiente que ha conter anacos de historia e etimoloxía da nosa onomástica comezan co topónimo Abade e a súa flexión en plural. Evidentemente, este termo (que xorde do acusativo da palabra abbas), podería proceder ben dun alcuño ben dun topónimo, sendo ambas opcións non excluíntes. Alén diso, alúdese ao superior dunha comunidade relixiosa e, nalgunha ocasión, ao crego párroco da freguesía. No que atinxe ás entidades de poboación que levan este nome, sen termos en conta as diversas variantes, queremos mencionar os lugares de Abade en San Martiño de Arroxo (A Fonsagrada), Sebe de Abades en Santo Isidro de Seixosmil (Meira), Vilar de Abade en San Tomé de Sorribas (Rois), Lamas de Abade no Castiñeiriño (Compostela), a parroquia de Santa María de Abades (en Silleda), o Casal de Abade en San Salvador de Sanguñedo (Verea) e outro lugar homónimo sito en Zamáns (Vigo). No que afecta á antroponimia sinalaremos que na actualidade aparece maioritariamente na forma castelanizada Abad, ou ben no plural Abades. Esta última vincúlase fundamentalmente con aquela freguesía silledense. En singular aparecen sobre todo en ocorrencias coa forma castelanizada (Abad), se ben antigamente o seu uso era en galego. Porén, na Idade Moderna o amanuense –como redactor no idioma da corte– podía, ora si ora non, transfiguralo á forma non lexítima. Velaquí un texto que confirma o emprego en galego, datado a 23 de agosto de 1546: "En el lugar e aldea de Guimaraás, feleglesýa de San Mamede de Ribadulla (...) ante el noble señor Frutuoso Gallos, vezino e regidor de la çibdad de Santiago, juez e meriño de la merindad de la fortaleza de Monte Sagro, y en presençia de mý, escrivano e notario público e testigos de yuso escriptos, paresçió presente Ysabel d'Abade, muger de Domyngo Abade, vezinos de la feliglisýa de San Mamede de Ribadulla (...)". Abeixón concentra o maior número de individuos pola contorna de Noia e Lousame, Muros, Boiro e Porto do Son Da variante plural do apelido (estendida por Silleda, Vila de Cruces, Lalín, Pontevedra, Compostela, A Coruña e Vigo) recollemos un texto do 14 de xuño de 1519, polo cal "Juan d'Avades, vecino de la felegresía de San Giao de Pineyro" entrega en doazón ao Hospital Real de Santiago "los tres quartos del lugar d'Abades, sito en (...) Santa María d'Abades", coa intención de saldar a débeda que tiña con esa institución polos coidados alí recibidos. O apelido Abeixón, por outra banda, procede seguramente do nome de lugar homónimo localizado en San Pedro de Tállara (Lousame), cuxa orixe etimolóxica, segundo Bascuas, estaría na raíz prerromana aba (auga). Esta entidade de poboación aparece documentada no testamento de Xoán Goséndiz, crego daquela freguesía, que leva data do 13 de abril de 1199: "(...) dono (...) quanta hereditate ibi habeo de auolencia et de ganancia in uoce de Sancto Petro de Pascal et de Auexom ex Riuulo Malo". Dúas son as variantes castelanizadas máis estendidas, Abeijón e Abeigón, concentrándose o maior número de individuos pola contorna de Noia e Lousame, Muros, Boiro e Porto do Son. Lamentabelmente, até o de hoxe non hai moitas persoas co apelido na forma restaurada (segundo a información facilitada polo ILG na súa Cartografía dos apelidos de Galicia). Menos coñecido é o apelido Ación. Unha pequena manchea de persoas aparecen pola cidade da Coruña Por outra banda, varios son os textos antigos que recollen a forma galega, mais queremos traer até esta liñas un documento do 27 de xullo de 1569 polo que "Domyngos Fernandes d'Abeyxón" dá testemuño contra o tesoureiro do arcebispo. A razón non é outra que emitir a súa versión sobre un conflito rendeiro que tiñan na meirindade de Posmarcos. Entre as persoas destacadas que usan ou usaron este apelido, queremos recordar aquí a Áurea Lorenzo Abeijón, escritora galega (nada en Porto do Son e falecida na Arxentina) autora do libro de poemas titulado Queixas (Bos Aires 1943). Porén, Guillermo Abeixón –que o empregaría na forma correcta– foi autor do libro Choio e o Rei Talento, que ve a luz dende Ediciós do Castro en 1971. O topónimo Aboi procede, segundo P. Martínez Lema, do xenitivo da voz Auiolus, ou sexa, Auioli, aínda que X. Méndez Ferrín opta por ligado co nome persoal Abolus. Na actualidade poucas son as persoas –que saibamos– que empreguen esta forma en galego, pois a deturpada esténdese polas terras do Umia (Caldas de Reis, Cuntis e Valga, principalmente) e incluso na cidade de Pontevedra. Obviamente as persoas da xeografía do Umia absorben esa denominación do topónimo A Aboi, localizado en Santo André de Cesar (Caldas de Reis), malia que tamén existen entidades de poboación con ese nome en Santa María de Casa de Naia (Antas de Ulla), San Xiao de Céltigos (Frades) e San Cibrán da Vila de Abade (Tordoia). Coñecida é a marinense Iria Aboi, compoñente outrora dos Comités Abertos de Estudantes (CAE), dos Comités Abertos de Facultade (CAF) exsecretaria de Galiza Nova e filóloga. Ela, ao igual que o seu pai –sindicalista da CIG Xabier Aboi–, restauraron o apelido á forma correcta xa hai anos. Forma, esta mesma, que se certifica en moitos documentos. Sirva de exemplo aquel do ano 1532 polo que "Roy López d'Aboi, vezino de la çibdad de Lugo" se di procurador de Gabriel Rodríguez de Casal de Raros, palafreneiro do Papa León X e, por aquela altura, deán da catedral luguesa (como ben sabe o historiador Damián Porto Rico). Áurea Lorenzo Abeijón publica na Arxentina, en 1943, o libro de poemas titulado "Queixas" Menos coñecido é o apelido Ación. Unha pequena manchea de persoas aparecen pola cidade da Coruña coa forma correcta, mais co grupo consonántico –cc– (forma castelanizada) ascenden a pouco máis dun par de centos. Deste xeito a área de influencia fica por Ferrol Terra e a bisbarra de Guitiriz. Concretamente neste último municipio existe a entidade de poboación dese mesmo nome, localizada en San Vicenzo dos Vilares. Segundo a información que se pode extraer dos fondos do Hospital Real de Compostela coñecemos que por 1861 exerce de enfermeiro Andrés Ación. Ademais, nese centro asistencial nace un neno de nome Manuel Aurelio Brenlla Ación, fillo de Ventura e Francisca, esta filla á súa vez de Andrés Ación (natural de San Pedro do Buriz – Guitiriz). Xa pola sonoridade, Agrafoxo preséntase como un apelido ben galego, aínda que abundan as persoas coa denominación non restaurada, asentadas maioritariamente por Noia, Outes e as súas contornas. Dentro da toponimia maior queremos resaltar o lugar Agrafoxo, sito en Santa María de Urdilde, no concello de Rois. Das terras noiesas é o profesor Xerardo Agrafoxo Pérez, autor de interesantes obras vinculadas coa Memoria Histórica. Pescudando nos arquivos galegos, observamos que con "j" é a forma xeralizada na diplomática moderna. Mais parémonos un chisco na etimoloxía da palabra. Esta fórmase pola unión do termo latino agra (plural do neutro agrum), que viría a significar terreo cultivado, e o tamén latino foveu (que forma foxo) e indica a presenza dunha concavidade no terreo, quer natural quer elaborada polo ser humano. Mergullados nos fondos do AHUS, localizamos un arrendamento polo cal o cóengo "Diego Feiyxó (...) Thenençiero de la Tença de Don Nuño (...)" arrenda a "Pero d'Agrafojo, vezino de la felegresía de Santa María d'Ordilde (...), el lugar e casal d'Agrafojo". O beneficiario debe pagar por tal concesión "quatro cargas de çenteno, linpio e seco de polbo y de paja (...), una marrana çebada por cada día de Nabidad y dos cabritos por Pascoa, o por Entroydo, como yo los quisiere". Entrevista a Iria Aboi: "Quixen restituír a memoria" -Unhas 750 persoas levan o teu mesmo apelido Aboi, mais a maioría na forma con "y". Cales foron as razóns que te moveron a restaurar a forma lexítima? Os meus apelidos e o meu nome son como a miña carta de presentación e eu son galega e quero que se me note, tamén, niso. O meu apelido pasouse a escribir con "y" por prexuízos contra o galego, esa forma deturpada é froito de violentar o meu pasado familiar. Eu non podía admitir esa violencia simbólica e quixen restituír a memoria das miñas antepasadas e ser coherente comigo mesma. -Coñeces algunha persoa máis que o teña feito? Si, meu pai fíxoo canda min. Co noso mesmo apelido non coñezo máis ninguén, pero teño amizades que o fixeron con outros. -Cando aconteceu? Foron moitos os trámites? Fíxeno cando cumprín a maioría de idade, nos xulgados de Marín, a miña vila natal. Tanto meu pai coma min acompañámonos dun documento da Univ. da Coruña elaborado por M. Pilar García Negro que xustificaba a restitución da forma galega lexítima. Teño entendido que agora o proceso é máis áxil, salvo excepcións vergoñosas, pero no meu caso complicouse porque o documento no que se facía efectivo o cambio para restituír o meu apelido á forma galega estaba en castelán. Era ofensivo que ese documento que restauraba os meus dereitos lingüísticos fose redixido en castelán. Cando llo dixen á funcionaria non me contestou ben e non mo quería dar no momento, como si acontecería de estar en castelán. Solicitei a folla de reclamacións e comezou a mudar a actitude. Non tiñan un modelo en galego e acabeillo ditando. Conseguín o meu certificado para mudar a documentación pero deixei a reclamación igualmente para que non volvese acontecer. Agora, a forma galega está presente, viva, e serve para cuestionar e non dar como normal a anormalidade que nos foi imposta. -Podemos considerar que a onomástica e a toponimia galegas son parte do noso patrimonio inmaterial? Por suposto e, tamén, do material. Os nosos apelidos vincúlannos ao territorio e á comunidade, é curioso que todos os topónimos Aboi estean na forma galega e que a maioría dos apelidos non, o que amosa a profundidade do proceso de castelanización no ámbito familiar e persoal. Recentemente, un tío meu descubriu que o seu pai figuraba como Ferradanes, en vez de Ferradás, e que ese cambio produciuse durante o franquismo, porque no resto da familia había o Ferradás que superou a censura e chegou a min. Hoxe, seguen moitas deturpacións nacidas do odio ao galego e deberiamos ser quen de romper os complexos ou inercias para que non perduren nas seguintes xeracións.


Summary: O período de cálculo adaptarase progresivamente ás novas carreiras laborais desde 2023 e o novo RETA despregarase a mediados de 2022.

O Goberno español proponse aprobar a elevación gradual da base máxima de cotización, compasada dunha adaptación á mesma da pensión máxima, antes de finalizar 2022, aínda que a súa implementación abarcará o próximas tres décadas, segundo consta no compoñente 30 do Plan de Recuperación, o referido ás reformas de pensións, remitido polo Executivo a Bruxelas. Esta medida, especifica o documento, discutirase no marco do diálogo social, afectará a todos os traballadores e traballadoras e pensionistas do sistema, e "non se prevén impedimentos relevantes" para sacala adiante. "A adaptación do sistema require dunha adecuación gradual das bases de cotización máxima que deberá ser concorrente cunha modificación da pensión máxima para non alterar a natureza contributiva do sistema. Que a evolución das bases máximas se acomode a unha senda moi gradual e coñecida de antemán permite ademais adaptarse aos axentes económicos adecuadamente", expón o Goberno. En xeral, as liñas das distintas reformas previstas en materia de pensións dentro do Plan de Recuperación son xa coñecidas, pois foinas adiantando o propio ministro de Inclusión, Seguridade Social e Migracións, José Luis Escrivá, en distintas comparecencias. O Goberno estatal explica no Plan enviado á Comisión que as distintas reformas contempladas neste compoñente 30 non implicarán custos e investimentos con cargo ao Mecanismo de Recuperación e Resiliencia. No documento especifícase o calendario das devanditas reformas e debúllanse os seus principais obxectivos. As máis inmediatas, que levarán a cabo antes de finalizar este ano, consisten na revalorización das pensións co IPC; o achegamento da idade efectiva de xubilación (actualmente en 64,6 anos) á idade legal, e a separación de fontes de financiamento da Seguridade Social, descargando ao sistema de gastos que lle son impropios e trasladándoos ao Estado. Esta última medida xa se empezou a aplicar nos Orzamentos Xerais de 2021 e seguirase despregando ata 2023. Sobre a revalorización das pensións co IPC, o Goberno recoñece que implicará un gasto importante para o sistema, que cifra en 2,5 puntos do PIB en 2050 para logo caer "de forma intensa", aínda que o considera "asumíbel" no conxunto das reformas expostas, xa que se poñerán en marcha outras medidas de contención do gasto. En canto ao resto das reformas expostas polo Goberno español no compoñente de pensións, son varias as que se queren aprobar antes de finalizar 2022, a maioría con despregamentos progresivos no tempo. En primeiro lugar, a adaptación do período de cálculo da pensión ás novas carreiras laborais, que se pretende aplicar de maneira progresiva a partir de 2023. "Exponse adecuar á realidade actual das carreiras profesionais o período de cómputo para o cálculo da base reguladora da pensión de xubilación, contemplando a posibilidade de elección dos anos para integrar na base reguladora nas carreiras máis longas, xunto cunha revisión do procedemento de integración de lagoas na carreira profesional", explica o Goberno. En segundo lugar, tamén se pretende aprobar antes de finalizar o próximo ano a substitución do factor de sustentabilidade por outro mecanismo de solidariedade interxeracional. En concreto, prevese introducir un novo instrumento en virtude do cal os parámetros fundamentais do sistema sexan obxecto de revisión periódica no marco do Pacto de Toledo en función do equilibrio entre a poboación ocupada e a poboación pensionista e do nivel de gasto agregado. Para o primeiro semestre de 2022 o Goberno quere ter listas outras dúas reformas: o novo sistema de cotización de autónomos en función de ingresos reais, que empezará a despregarse gradualmente a partir da segunda metade do próximo ano, e o impulso aos plans de pensións de emprego no ámbito da negociación colectiva, preferentemente sectorial.


Summary: A Aula Castelao e o Concello de Pontevedra presentan a programación da edición de 2021 da Semana Galega da Filosofía, que decorrerá do 5 ao 9 de abril.

A XXXVII Semana Galega da Filosofía vén de facer pública a súa programación de 2021, que retoma a temática do ano pasado ao non poderse realizar daquela por mor da Covid-19, "A civilización dixital". O Teatro Principal de Pontevedra será o escenario, entre o 5 e o 9 de abril, desta semana de debate e relatorios filosóficos dos que tomarán parte o catalán Santiago López Petit e o vasco Andoni Alonso. O presidente da Aula Castelao, Alexandre Cendón, foi o encargado de presentar esta sexta feira a programación, cuxa conferencia inaugural, a mañá da segunda feira 5 de abril, correrá a cargo do doutor da Universidade de Vigo Albino Prada. O economista realizará unha análise crítica do desenvolvemento económico e do aumento da exclusión social. A tesoureira da Aula Castelao, Montse Fernández, quixo avanzar o programa matinal da Semana da Filosofía, cando intervirán, o 6 de abril, o profesor da Universidade de Barcelona Santiago López Petit, quen relatará arredor de "O algoritmo da vida". Mais na mañá do 7, está pendente o nomeamento da persoa que intervirá, posto que a intervención da xornalista Marta Peirano tivo que cancelarse. O traballador do Centro Superior de Investigacións Científicas (CSIC), Antonio Lafuente, tratará na quinta feira dos "Laboratorios de deseño, humanidades dixitais e sonambulismo tecnolóxico", arredor da relación entre a ciencia e os movementos sociais. A última mañá, correrá a cargo de Andoni Alonso, da Universidade de Navarra, con "Decadencia do progreso", onde aposta por recuperar o ludismo para a crítica actual da tecnoloxía. O vicepresidente da Aula, Xoán Carlos Garrido, anunciou que as conferencias vespertinas, de 18 a 20 horas, as inicia a editora Iolanda Gomis, quen falará de "Tecnoloxía e sociedade na Galiza" e de como afectou a globalización ás culturas minorizadas. Iolanda Mato exporá "Galiza (non) é unha mina", e o escritor e blogueiro David Rodríguez tomará a palabra para falar do "Capitalismo total na Galiza". Antonio Rial Boubeta, da USC (Universidade de Compostela) falará en "Chaves e desafíos para unha verdadeira integración dixital" do impacto das novas tecnoloxías na adolescencia. Por último, será Sabela Fraga quen feche a Semana da Filosofía co relatorio "A irrupción da imaxe".


Summary: Un diario en papel en galego verá a luz a finais de 2019. O que naceu como un proxecto hai apenas un ano farase realidade ao lograrmos chegar ás 3.000 presubscricións, o obxectivo mínimo marcado para garantir a estabilidade financeira que permita afrontar os custos de edición do diario en papel e na internet. Unha cantidade que aspiramos a aumentar ao mantermos aberto o formulario de subscrición.

2019 representará un punto de inflexión no panorama mediático coa saída, a finais de ano, dun diario en papel en galego, como acordou na mañá do sábado o Consello de Administración de Sermos Galiza, S.A., que celebrou simbolicamente a decisión cunha fotografía no Parlamento galego ante o mapa de Fontán, quen permitiu descubrir Galiza no debuxo exacto do país. "Para uns a Terra é o pequeno berce no que naceron: apenas un fermoso val (...). Para outros, a Terra é tan grande que soamente alcanzan a vela no mapa de Fontán", deixou escrito Castelao a respecto da célebre Carta Xeométrica. Adiantándose ás imaxes dos satélites, Domingo Fontán logrou fotografar Galiza e situala na vangarda científica. E Galiza é o norte do compás do diario en galego, que camiñará de maneira construtiva cara ao desenvolvemento e a transformación económica e social da realidade galega. Unha realidade esquecida nas páxinas dos xornais e que nos levarán a reflectir unha cartografía completa de Galiza onde teñan cabida temáticas como o traballo, a cultura, a ecoloxía, os feminismos, a lingua, a diáspora, a economía, a memoria, a historia ou os dereitos e liberdades civís. As máis de 3.000 presubscricións logradas até o momento supoñen o pasaporte para que a lingua galega e a defensa dos intereses galegos sexan protagonistas dun xornal aberto a todo o pobo e que tratará cantos asuntos repercutan sobre o benestar económico, social e cultural de Galiza. O proxecto, presentado publicamente o 29 de xaneiro de 2018 en Compostela, perante unha nutrida representación da sociedade galega, nacía vinculado a conseguir o obxectivo de 3.000 subscricións, o mínimo que garantiría a estabilidade financeira precisa para afrontar os custos de edición do diario en papel e do diario dixital. Subscricións abertas para sermos máis fortes Unha vez acadada a cifra, o Consello de Administración de Sermos Galiza afanarase en ampliar apoios para dotar dunha maior fortaleza o diario. De aí que se manteña aberto o formulario de subscricións, que pode facerse chegar a través desta ligazón ou por correo postal. "Queremos ir a máis. Por iso nos diriximos a quen dubidaba do proxecto: coñeceremos as páxinas do xornal a finais de 2019", salienta Xoán Costa, presidente e conselleiro delegado do Consello de Administración, que apela a xuntar máis apoio económico daquelas persoas cun pensamento e comportamento aberto, actual e implicado que non ven satisfeitas na prensa convencional as súas ideas de avanzo social. Cantas máis sexamos, de maior calidade será un xornal nacional, profesional e colaborativo que ofrecerá información de terzas feiras a sábado, nun total de 260 edicións en papel ao ano, e todos os días na súa versión dixital. O futuro, expón Costa, pasa polo xornalismo multiplataforma e polas sinerxias entre a edición impresa –que segue a ser o soporte que maior credibilidade comporta– coas posibilidades audiovisuais que ofrece a rede. Acompañará o diario en papel – que constará de 32 páxinas a cor– Sermos Galiza que deixará de editarse de maneira autónoma como semanario para se converter no suplemento do novo xornal. Agradecemento do Consello de Administración O presidente do Consello de Administración lembra que "cando anunciamos o proxecto eramos conscientes de que partiamos coas limitacións de quen comeza sen apoios de ningunha grande empresa ou grupo de presión detrás, mais tiñamos o convencemento de lograrmos que as galegas e galegos non aforrarían esforzos para facer do soño unha realidade". "Diciamos no final da campaña: se ti estás, chegamos. E así foi. De aí que o Consello de Administración de Sermos Galiza, S.A. queira expresar o seu agradecemento máis sincero a todas cantas persoas que procuran un cambio de seu no país e que acreditan nun diario imprescindíbel para que o pobo galego conforme a súa opinión sobre información obxectiva e contrastada", conclúe Xoán Costa, que chama a seguir sumando mans baixo a convición de que para nos erixir nunha sociedade libre, necesitamos unha prensa incorruptíbel e independente dos grandes poderes. Podes subscribirte ao diario en galego nesta ligazón. [As imaxes que acompañan esta información son autoría de Xan Muras]