Summary: O proxecto compila fondos de tres grupos de investigación da USC: Histagra, Hispona e Histamérica, entre eles os que compoñen o arquivo de Nomes e Voces ou as historias orais dun milleiro de emigrantes galegos.

A web Terra e Memoria compila máis de dúas mil entrevistas dixitalizadas realizadas entre 1987 e 2017 a vítimas da represión, emigrantes ou exiliados, ademais doutras testemuñas do mundo do traballo, actividade social, ou da vida no rural; un bo anaco da historia galega do século XX. A páxina compila fondos de tres grupos de investigación da USC: Histagra, Hispona e Histamérica, ademais dos procedentes do proxecto Historga (Historia Oral de Galicia), que se puxo en marcha en 1987. Os fondos orais reunidos "recollen a memoria do pasado da xente común de Galicia no século XX. Xentes que protagonizaron a mesma historia europea de traballos, tránsitos do rural ao urbano, migracións, progresos persoais e colectivos, guerras, fascismos e democracias" A web Terra e Memoria foi presentada este luns en Compostela polos responsables dos grupos de investigación impulsores, o catedrático Lourenzo Fernández Prieto (Grupo Histagra), o profesor Emilio F. Grandio Seoane (Hispona) e a profesora Pilar Cagiao Vila (Histamérica). Os fondos orais reunidos "recollen a memoria do pasado da xente común de Galicia no século XX", destacan os responsables do proxecto. "Unhas xentes que protagonizaron a mesma historia europea de traballos, tránsitos do rural ao urbano, migracións e retornos, progresos persoais e colectivos, tamén de guerras, fascismos e democracias que caracterizou o século XX", sinalan. A páxina está organizada a partir dos fondos da Unidade de Patrimonio Documental e Oral Contemporáneo (UPDOC) creada en 2004 no antigo Departamento de Historia Contemporánea e de América, que recompila unha actividade continuada de construción de fondos orais que principia a finais dos anos 80. Ten orixe no Proxecto Historga de fontes orais que formou a mais de trinta promocións de estudantes de Historia no manexo da historia oral e que tivo continuidade nos traballos dos tres grupos de investigación en diversos proxectos ao longo destas tres décadas, até reunir un amplo fondo de máis de 1.600 entrevistas. Na presentación, Pilar Cagiao salientou a importancia do traballo desenvolvido en Historga dende finais dos anos 80 pola profesora Isaura Varela, "centrada nese empeño de recoller as voces de quen non tiñan voz". Pilar Cagiao salientou a importancia do traballo desenvolvido en Historga dende finais dos anos 80 pola profesora Isaura Varela, "centrada nese empeño de recoller as voces de quen non tiñan voz" Historga recolleu testemuñas sobre aspectos centrais da historia recente de Galicia, como son as máis de 350 gravacións en torno á Guerra Civil e o exilio, así como a conflitividade política e social rexistrada no Franquismo e na Transición, ou as referentes á vida cotiá, alimentación, educación, mundo rural ou historia da muller. Contén testemuños de persoas nacidas ó longo de todo o século XX e aínda no século XIX, como é o caso dunha entrevista realizada a un vigués nado en 1888. Ademais, serviu para impulsar o proxecto Nomes e Voces (2006-2010), que recolle actualmente un fondo de arredor de 500 testemuñas orais. O arquivo recolle as 500 testemuñas de Nomes e Voces e máis dun milleiro de entrevistas de vida a emigrantes galegas Ademais, Terra e Memoria compila no seu arquivo máis dun milleiro de entrevistas de vida a emigrantes galegas. Inclúen as gravacións realizadas para teses de doutoramento e diversos traballos de investigación e cobren os principais destinos dos galegos en América como Uruguai, Arxentina, Cuba, Brasil ou Venezuela, mais tamén outros minoritarios como a República Dominicana, Porto Rico, Perú ou Panamá. O fondo recolle así mesmo as migracións dentro do Estado e as migracións cara a Europa de mediados do século pasado así como unha serie de entrevistas realizada nos últimos anos sobre as recentes correntes migratorias que teñen o noso país como destino. Web de Terra e Memoria


Summary: • O certame, no que se reparten 400 euros, está aberto a toda a veciñanza sen límite de idade e que pode presentarse tanto de forma individual como en grupo • O prazo de presentación dos vídeos remata o 14 de decembro

O Concello de Zas convoca por quinto ano o concurso de Nadal "PanxoliñaZas", un certame que ten como obxectivo fomentar o uso da lingua galega e das novas tecnoloxías así como a recuperación das nosas tradicións. O concurso está aberto a toda a veciñanza, independentemente da súa idade, e pode facelo tanto de forma individual como en grupo. Os participantes deberán gravar un vídeo cantando unha panxoliña, un vilancico, un canto de Aninovo ou de Reis en lingua galega e poden ser tradicionais, xa existentes, de creación propia ou traducións ao galego. Antes de enviar os traballos será necesario presentar o Anexos correspondentes, que están publicados na páxina web do Concello de Zas, ben no Rexistro do Concello de Zas ou a través da Sede Electrónica. Logo enviaranse os vídeos por correo electrónico ao enderezo turismozas@gmail.com ou a través da plataforma Wetransfer. En calquera das vías que se utilice é necesario indicar o asunto ("Concurso de Panxoliñas") xunto co número de rexistro e os datos do/dos participantes (nome, apelidos, DNI, idade, enderezo postal e un número de teléfono de contacto). Exhibición dos vídeos Os traballos penduraranse na páxina de Facebook "Concello de Zas Actualidade Municipal" do 16 ao 19 de decembro e os internautas encargaranse de votar polo seu vídeo favorito. O que máis gústame teña recibirá o premio ao vídeo máis popular. Ademais premiaranse, a criterio dun xurado formado por membros do Concello de Zas, os traballos pola súa presentación, pola súa fidelidade á tradición da nosa zona e un vídeo infantil. En total outorgaranse catro premios de 100€ cada un xunto cun diploma acreditativo.


Summary: Traballadores das empresas auxiliares piden que se esclarezan as circunstancias do accidente laboral que lle custou a vida ao compañeiro Unai Martínez.

O colectivo de traballadores de Repsol xuntáronse ás portas da factoría a primeira hora da mañá en asemblea aberta para decidir os pasos a dar tras o accidente laboral do pasado sábado no que dous compañeiros resultaron feridos. Falece Unai Martínez, un dos operarios afectados polo escape de gas na refinaría da Coruña Un dos operarios, Unai Martínez, faleceu onte ao non superar as lesións producidas polo escape de gas que a petroleiras e as autoridades xudiciais están a investigar. Os traballadores das empresas auxiliares acordaron parar. Hoxe non entraron traballar. Exixen que se esclareza o accidente que lle custou a vida a Unai Martínez, "depurar responsabilidades e que a petroleira atenda as reivindicacións do colectivo de traballadores e traballadoras das contratas", sinalaron representantes da CIG. O seu secretario xeral, Paulo Carril, lembrou que onte á tarde creouse unha comisión, formada por representantes e ligazóns sindicais, que exixiu á dirección da petroleira que os recibise "de inmediato". "Repsol non nos dá cita até o próximo 5 de abril", indicou Carril, quen asegura que as reivindicacións que teñen "non poden esperar máis tempo". Piquetes e nova asemblea Operarios das empresas auxiliares elaboraron unha "táboa reivindicativa" na que inclúen maior experiencia e seguridade nos seus postos de traballo. "Menos urxencia na produción e máis présas na prevención", reclamaron onte moitos deles. Os traballadores das empresas subcontratas de Repsol organizaron piquetes ante a refinería, o porto exterior e en Nostián, para tratar de impedir o paso de operarios e recursos das auxiliares cara a refinaría. A partir das 18 horas, está prevista unha nova asemblea para valorar outras accións, sen descartar a folga, a sabendas de que "ás 20 horas Repsol da por acabado o duelo". "Imos continuar en paro", engadiu. "A xente non vai incorporarse a traballar ata que non haxa unha solución a estas reivindicacións e unha interlocución con Repsol", insistiu o secretario xeral da CIG. Solidariedade Traballadores e traballadoras dos estaleiros de Fene e Ferrol tamén se concentraron esta mañá en sinal de repulsa e so sinistro accidente mortal en Repsol e en solidariedade coa familia, amigos e compañeiros de Unai Martínez.


Summary: O candidato á presidencia da Xunta de Galiza polo BNG, Fracisco Jorquera, instou a Feijóo a se rebelar contra o decreto das preferentes pois asegura "ponse do lado dos estafadores".

En conferencia de prensa após manter unha xuntanza con representantes das platadormas de afectad@s pola fraude das preferentes, Francisco Jorquera, candidato nacionalista á presidencia da Xunta, aseverou que o BNG "comparte plenamente a súa indignación", comprometéndose a traballar por unha solución conxunta e satisfactoria para as persoas afectadas, cuxo número supera xa as 50.000. Francisco Jorquera, criticou esta terza con dureza os aspectos máis controvertidos do decreto presentado polo goberno de Mariano Rajoy, cuxo contido será sometido a votación a vindeira quinta no Congreso d@s deputad@s. Segundo o candidato do BNG ás vindeiras eleccións nacionais, as persoas afectadas pola fraude das preferentes "foron vítimas dunha estafa e van ser defraudad@s polo decreto de Rajoy" pois asegura, "pretende legalizar unha dobre expropiación", dunha banda, pagar con diñeiro público as débedas da banca privada e doutra, estabelecer unha quita para as persoas defraudadas que poderían perder entre o 60% e o 80% dos seus aforros. De acordo co disposto no decreto aprobado o pasado 31 de agosto, o FROB e o Banco de España poderán emitir ditames a respecto da fraude outorgándolles un maior estatus legal que supera as súas funcións ordinarias. Asemade, a creación do denominado 'banco malo' anunciada polo goberno español e recollida no devandito decreto 24/2012 supón a apropiación pública das débedas da banca privada, cuxo pagamento recaerá nas costas d@s contribuíntes. O decreto será levado ao Congreso español esta quinta feiraNeste sentido, Jorquera adiantou que @s deputad@s do BNG no Congreso votarán en contra e emprazou a Feijóo a demandar aos deputad@s do PPdeG no Parlamento español o voto contrario a "un decreto que se pon do lado dos estafadores", asegurou. Segundo o candidato nacionalista, o aínda presidente da Xunta de Galiza non pode seguir eludindo as súas responsabilidades "como vén facendo neste tempo", polo que lle demandou ao goberno galego que impugne o decreto 24/2012 de reestruturación e resolución de entidades. Así mesmo o nacionalista considerou que a Xunta de Galiza debería personarse como defensa d@s estafad@s na demanda presentada pola Fiscalía perante o xulgado número 11 da Coruña. Francisco Jorquera denunciou a inconstitucionalidade dun decreto que vela polos intereses dos estafadores e consuma unha dobre expropiación ás galegas e galegos. Neste sentido, o candidato do BNG demandou a Alfonso Rueda, conselleiro de presidencia, que proporcione maiores medios ao xulgado nº11 da Coruña na procura de axilizar o procedemento de tramitación da demanada presentada.


Summary: A moto-mecanización da agricultura en Galiza (1939-2000): políticas de innovación, mercados e comunidades labregas é o título da tese que vén de presentar o historiador Bruno Esperante, desde o grupo de investigación da USC Histagra. Unha viaxe pola historia máis recente do país que nos revela a enorme transformación que supuxo no tecido social e económico a introdución dos tractores na agricultura galega.

Na súa tese trata a introdución dos tractores nas agriculturas familiares na Galiza. Inicialmente o tema da tese enmarcábase nun proxecto de investigación más amplo sobre a gran transformación tecnolóxica e social das agriculturas ibéricas na segunda metade do século XX. No referido á agricultura atlántica na Galiza, as liñas de investigación do grupo Histagra da USC eran dúas. Por unha parte, a moto-mecanización da agricultura e, por outra, o proceso de especialización leiteira. Cando conseguín un contrato de investigación en 2015 fun elixido para investigar sobre o proceso de moto-mecanización que definía un amplo abano de cambios tecnolóxicos. É dicir, introdución de tractores, colleitadoras, moto-segadoras etc. Digamos que o tractor era a máquina central dese proceso e, polo tanto, a máis simbólica. Movémonos entre 1939 e 2000, polo tanto, durante toda a ditadura franquista, transición e democracia. Se ben, as datas son para orientarnos, xa que, ao contrario do que a xente poida pensar, os historiadores non adoitamos traballar con datas fixas, porque as hipóteses e procesos históricos que investigamos raramente se explican dese xeito. Vincula a introdución masiva de tractores co colapso da agricultura familiar e cos desequilibrios económicos dos anos 80 e 90. Si, porque coinciden no tempo e teñen relación. Na Galiza, a maioría dos tractores chegaron moi rápido na década dos 80, xusto cando aumentaban o feche das explotacións ou se vendían as vacas porque o leite non daba ou os fillos e fillas xa non ficaban na casa. A xente mercaba o tractor precisamente por iso, porque as persoas á cabeza da explotación xa tiñan 50 ou 60 anos. O tractor era unha garantía ante a falta de traballo familiar ou un investimento para medrar na produción. Diría que o éxodo rural e a agro-industria van da man? Todo indica que si, aínda que con matizacións. A agro-industria é un modelo de produción resultado dunha gran demanda de produtos alimentarios por sociedades cada vez máis urbanizadas. Cómpre producir moito, en moi pouco tempo e de forma moi barata. Iso é incompatíbel as máis das veces con explotacións pequenas e familiares que eran e son, a miúdo, o groso da poboación activa nas aldeas. Como o paradigma liberal e de economía de mercado afectou á agricultura e gandaría? No primeiro terzo do século XX apostouse pola introdución da maquinaria de forma cooperada, cousa que se paralizou completamente no paradigma do fascismo agrario. Isto tivo enormes implicacións, xa que na Galiza se perderon décadas de cambios e implantouse unha forma de mercar maquinaria moi individual. En Francia non ocorreu así, xa que desde 1945 apostaron decididamente polo desenvolvemento das cooperativas de uso de maquinaria agrícola. Noutras palabras, a historia da agricultura tamén tería sido distinta de terse derrotado o fascismo. A tese viaxou desde a Galiza até Irlanda. Hai paralelismos? Viaxou si, mais se te refires a paralelismos na historia da moto-mecanización da agricultura, acho que non [ri]. Poderemos ter conexións noutros ámbitos, mais a agricultura e gandaría irlandesa é diferente á galega. É certo que ambos países son potencias na produción leiteira, mais teñen enormes diferenzas na súa experiencia histórica. Irlanda vai máis adiantada nese aspecto, xa que non tivo a áncora da ditadura franquista e ten, tamén, outras características que lle facilitaron o proceso de introdución de tractores. Por exemplo, unha fábrica de tractores en Cork, ou terse beneficiado dunha máis rápida inclusión na Comunidade Económica Europea en 1973.


Summary: "Seguimos traballando con forza e humildade para ser o referente de máis galegos, cunha oposición contundente pero con propostas", destacou Ana Pontón.

Esta segunda feira, 17 de xullo, fíxose un ano das eleccións galegas que certificaron o BNG como "alternativa real" ao PP e situaron o nacionalismo como principal forza da oposición no Parlamento galego. "Hai un ano os galegos e as galegas déronlle ao BNG a responsabilidade de ser a forza que lidera a oposición a un PP cada vez máis lonxe da realidade do país, mentres se agudizan os problemas como o envellecemento da poboación, a emigración da xente moza, a crise industrial ou os recortes nos servizo público. Un PP cada vez máis centralista que mira polo retrovisor o discurso racista, xenófobo, machista e antigalego da extrema dereita", destacou a portavoz do BNG, Ana Pontón, acompañada do grupo parlamentar, repetindo a imaxe de hai un ano diante do principal acceso oo Parlamento. "Un ano de traballo intenso onde puxemos o mellor de nós, do noso talento e do noso impulso, á hora de defender unha alternativa ao PP e facer de contrapeso a decisións que van contra os intereses do País, sendo referentes de moitos galegos e galegas e poñendo no centro do debate as cuestións que importan para mellorar a vida da xente: sanidade, políticas públicas, reclamar unha Galiza máis forte e con máis autogoberno", destacou ante os medios. Fronte a un Goberno de Feixoo que non achega solucións aos problemas e asentado no centralismo, dixo, o Bloque actuou de "contrapeso", facendo unha oposición "contundente na crítica pero construtiva, que formula alternativas e propostas, a cada crítica, unha proposta", recalcou. Un BNG que soubo ler o momento excepcional da pandemia, e responder as expectativas dunha cidadanía que pedía "altura de miras". Pontón defendeu este ano de traballo do BNG no Parlamento, centrado en temas como a economía, a sanidade ou o benestar social. Pontón tamén puxo o foco na defensa dos dereitos e das liberdades, empezando pola igualdade real nos dereitos das mulleres, "do que é mostra as dúas leis impulsadas pola formación nacionalista que serán aprobadas no último pleno deste período de sesións", salientou, en referencia á Lei Ánxeles Alvariño para acabar coa discriminación que sofren as científicas cando son nais; e a lei para que a violencia vicaria sexa recoñecida como unha forma de violencia de xénero. No balance deste ano posterior ás eleccións do 12X, non deixou pasar a defensa de Galiza ante o Goberno do Estado, tanto no Congreso como no Parlamento, "prioritario" para acabar, sostivo, coa discriminación na que se alternan PP e PSOE, dando debates para que se cumpran o acordo de investidura en cuestións como as rebaixas da AP9, recursos para combater a crise industrial, o saneamento das rías e infraestruturas claves como o tren, concluíu.


Summary: A Hora zulú de Santiago Lopo é un dos libros máis sólidos e entretidos dos publicados nestes meses, confirmando a progresión ascendente deste narrador vigués, de lazos bretóns e vencello lucense.

Sabía de Santiago Lopo dende a súa inicial Game Over (2007), mais sobre todo pola súa prometedora Peaxes (2009), que xa deixara en min un moi agradable sabor de boca, como no seu día manifestei publicamente. Ese é o motivo de que, ante a aparición da recente Hora zulú, coa que obtivo o último Premio García Barros, me interesase pola súa lectura. E fixen ben. Porque Hora zulú é un dos libros máis sólidos e entretidos dos publicados nestes meses, confirmando a progresión ascendente deste narrador vigués, de lazos bretóns e vencello lucense. Hora zulú é un dos libros máis sólidos e entretidos dos publicados nestes meses, confirmando a progresión ascendente deste narrador vigués, de lazos bretóns e vencello lucense A nova novela de Lopo proponnos unha fonda reflexión sobre o grande tema da literatura por excelencia: a existencia e o paso do Tempo, así, con maiúsculas, pois xustamente da teórica sabotaxe ao espazo-tempo é do que trata esta historia. Un físico cuántico líder dun grupúsculo antisistémico de bandeira ecolóxica, un sanatorio mental ao que vai parar por motivos que non convén spoilerizar, unha psiquiatra nova que tenta desvelar os misterios que rodean a este personaxe aparentemente amnésico a través da lectura dos textos literarios (poemas e relatos) que o tal deixou aos seus compañeiros de reclusión antes de falecer en estrañas circunstancias, todo por xunto serve para que Lopo ganduxe unha narración de suspense maxistralmente dosificado, con personaxes moi ben caracterizados, oportunísimas chiscadelas de ollo benhumoradas e variedade de rexistros e parlamentos que engaden riqueza e diversidade á trama. Todo por xunto serve para que Lopo ganduxe unha narración de suspense maxistralmente dosificado, con personaxes moi ben caracterizados, oportunísimas chiscadelas de ollo benhumoradas e variedade de rexistros e parlamentos Porque hai en Hora zulú unha clara intencionalidade de orquestración interxenérica, de orbitar harmónico de traxectorias textuais, que igual emprega o verso cósmico que os informes psiquiátricos, o mesmo as epístolas amorosas que os relatos curtos, tanto a transcrición de conversas hospitalarias coma os informes policiais, conseguindo un puzzle perfectamente debuxado onde cada peza ocupa o seu lugar e encarta á perfección coas restantes. Neste último sentido, cómpre salientar a moi habelenciosa estrutura enmarcada que o vigués deseñou para dar acubillo aos cinco contos inseridos no volume, todos eles de grande altura narrativa e finais ben sorpresivos que os emparentan, agás talvez no caso dun deles, un demasiado telepático e pseudonírico, o que non logra en absoluto facer desmerecer o conxunto. Hora zulú alude dende o seu propio título (que non é senón unha outra designación para usos militares e de navegación da UTC, isto é, o Universal Time Coordinated, un estándar temporal baseado no Tempo Atómico Internacional que se obtén a partir dunha media ponderada dos sinais de diversos reloxos atómicos situados en diferentes laboratorios do mundo) á quimera da detención do Tempo, a ese devezo por frear o seu avance, por conseguir liberarse da súa tiranía. A iso dedica a vida o protagonista deste relato, a iso e a facer que o seu tempo transcorra co maior ben e máximo respecto para Pachamama, a deusa Xea, ese ente vivo que o planeta é e ao que nos empeñamos en agredir co todo canto atentado antiecolóxico se nos ocorre (tanto é así que o desastre do petroleiro Erika nas costas bretoas en decembro de 1999 xoga un papel decisivo no desenvolvemento argumental). A iso dedica a vida o protagonista deste relato, a iso e a facer que o seu tempo transcorra co maior ben e máximo respecto para Pachamama, a deusa Xea, ese ente vivo que o planeta é e ao que nos empeñamos en agredir Entremesturadas co anterior van tamén as fías da histórica sociedade Fumifugium, a miraxe dunha relación amorosa entre dous mozos psiquiatras que esvaece no pasado para pesar dunha das partes, as agudísimas reflexións ás que se abre o relato na descrición sobre o delgado gume que afasta a loucura da cordura, como certo visionarismo positivo —un ver máis alá— pode confundirse ignorantemente cun trastorno patolóxico e aínda a importancia da consciencia vital dunha integración cósmica que funde poética e matemática, física e ficción para reflectir e amalgamar o subatómico e o sideral, a fractalidade dos universos paralelos e os recursivos multiversos, unha lírica da proporcionalidade do empírico. Complexamente sinxela e asemade inxelmente densa, Hora zulú de Santiago Lopo é obra que se deixa ler con extremo agrado, que move o pensamento e esperta emocións, unha novela de harmonía de esferas concéntricas que a ninguén deixará indiferente.


Summary: Máis un número do semanario saído do prelo. O centenario da Asemblea Nacionalista de Lugo, que se conmemora esta fin de semana, ten un tratamento especial neste semanario. Un número no que entrevistamos Mario Regueira, debullamos nas economías da nova ruralidade ou achegámonos ás eleccións sindicais no ensino. Isto, e moito máis, xa na nosa loxa.

'O abrente da loita pola liberacion nacional'. Significa o nacemento do nacionalismo galego en sentido estrito. A liña política definida na asemblea celebrada en Lugo en novembro de 1918 polos afiliados e afiliadas das Irmandades da Fala representa un salto cualitativo nas reivindicacións nacionais de Galiza. Ao fin, non se trata dunha mudanza simplemente terminolóxica, senón do abrente dunha nova etapa na loita pola liberación nacional do país. Unha reportaxe de Cilia Torna. Xusto Beramendi insire no contexto histórico a transición do rexionalismo ao nacionalismo galego e dá conta das achegas do programa político aprobado, que perseguía, explica, a construción social da nación galega en clave democrática e socialmente progresiva. 'O nacionalismo organizado cumpre 100 anos'. Con motivo do centenario, consultamos a estudosas e estudosos que implicacións tivo na Galiza de 1918 e anos posteriores e como é posíbel manter o legado que as persoas participantes do encontro deixaron plasmado no Manifesto de Lugo. Falamos con María Xosé Bravo, portavoz de Vía Galega; Uxío Breogán Diéguez, historiador e profesor da UDC; Carme Pérez-San Julián, profesora da UDC; Miguel Anxo Bastos, profesor da USC; Mª Antonia Pérez, profesora da UDC; e Moncho do Orzán, investigador da música galega. O 4 de decembro están convocadas as eleccións sindicais no ensino público non universitario. Un censo de 30.993 docentes elixirá 143 delegadas e delegados de persoal que conformarán, atendendo a un reparto provincial, as catro Xuntas de Persoal. Á provincia de A Coruña correspóndenlle 45 delegadas e delegados, a Pontevedra 43 e a Lugo e Ourense 27 a cada unha. Nesta peza, Anxo Louzao, quen ocupou a Secretaría Nacional da CIGEnsino, sindicato maioritario no sector, durante 16 anos, ofrece a súa ollada ao respecto. 'Eleccións sindicais no ensino público'. 'Orzamentos que leva o vento'. Partidas tan importantes como emprego, vivenda ou abandono escolar tiveron nas contas da Xunta un baixo cumprimento. O Bloco de Esquerda não é um partido leninista, mas partilha com o líder bolchevique uma ideia: a política deve ter como objetivo a conquista do poder. O partido liderado por Catarina Martins deu um passo adiante na sua XI Convenção Nacional e reafirmou a sua vocação de governo. Mas também pôs as suas condições. 'Ir ao governo, mas não a qualquer preço'. 'O bipartidismo pacta a cúpula xudicial co apoio de Podemos'. O Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX) vai ter unha maioría de centro-esquerda os próximos cinco anos, após o pacto fraguado entre a ministra de Xustiza e o ex titular dese departamento. Só Ciudadanos se desmarcou do pacto. 'As economías da nova ruralidade' O mundo rural está mudando. E aínda que a despoboación e o envellecemento son realidades problemáticas que non é posíbel obviar, tamén existen alternativas. Proxectos e iniciativas novidosas, adoito vencelladas á economía social, contribúen a reinventar a vida cotiá máis alá das cidades, a producir valor engadido, a solidificar comunidade. Cinco sentenzas xudiciais condenan Inditex por despedimento improcedente e fraude na contratación. Unha noticia que sumar á das loitas e mobilizacións de persoal de Inditex, Zara, Bershka, Lefties... contra a precariedade e eventualidade. 'A xustiza sitúa Inditex fronte á súa realidade laboral'. 'A casa de Bernarda, un refuxio en Santalla'. Coñecemos máis un caso de mulleres que sufriron a dor da represión. A Bernarda deixárona sen Antonio, mais fronte ao medo, ela soubo manter abertas as portas do seu fogar aos fuxidos. Entrevistamos Mario Regueira. Cada semana, desde os inicios de Sermos Galiza, poden ler nestas páxinas as súas críticas literarias, quen ten xa unha nutrida relación de obras publicadas. Doutor en Teoría da Literatura e Literatura Comparada, vén de gañar o XIII Certame de Poesía Erótica Illas Sisargas. "Sempre tratei de non facer literatura comprometida ou social en sentido clásico, pero sempre quixen que as miñas orixes e a miña identidade estivesen presentes". 'Exeria, a viaxeira galega do século IV'. Fai parte daquela xeración de ouro que alumeou o espertar cultural galego nas centurias do baixo Imperio. Os diarios de Exeria achégannos unha visión case única do mundo naquel tempo de mudanza e preséntanos unha muller libre e culta, impugnado o papel que aquela sociedade lle tiña reservada ás do seu xénero. A escritora viaxeira e rebelde é a expresión dunha Galiza que camiñaba pola rota do progreso. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Luz Darriba, Pepe Barro, Nachortas e Tokio, Mercedes Queixas, Rosa Conde, Iago Varela, Julián Bustelo, Colectivo Xea, Mario Regueira, Andrés Castro, Jasper Nao. Afondo 'Necesitamos a interrupción da noite'. "Necesitamos a interrupción da noite", escribiu o poeta estadounidense Robert Frost. Máis perto de nós, Xosé María Díaz Castro recordounos que "A noite é necesaria". Hoxe sabemos que ademais dunha verdade poética, estes dous versos son tamén unha verdade científica. Hoxe coñecemos o impacto da contaminación luminosa en ámbitos moi diferentes. Comprendemos como a exposición á luz artificial pola noite agride a natureza e a nosa saúde, dilapida diñeiro e acaba co patrimonio cultural do ceo nocturno


Summary: O chamamento parte de persoal de enfermaría, matronas e especialistas en Xinecoloxía e Obstetricia. A evidencia científica, din, confirma que son "seguras e eficaces" ao tempo que advirten dos posíbeis riscos de non se vacinar.

A Organización Colexial de Enfermaría e a Asociación Enfermaría e Vacinas ( Anenvac) solicitaron ao Ministerio de Sanidade que as embarazadas sexan recoñecidas como grupo de vacinación prioritario, dado o elevado risco de complicacións aoq ue se expoñen se contraen a enfermidade. Ademais, reiteraron a súa recomendación para que as embarazadas se vacinen, xa que son "seguras e eficaces" para elas. Evidencia científica "Nun primeiro momento as embarazadas quedaron excluídas da vacinación fronte á Covid-19 porque non había estudos científicos que a avalasen. Con todo, co paso do tempo e o avance da evidencia científica o primeiro que debemos ter claro é que as vacinas de ARN mensaxeiro, que son as que se analizaron neste colectivo, son seguras e eficaces tamén para as mulleres embarazadas, polo que enfermeiras e matronas, enfermeiras especialistas en Xinecoloxía e Obstetricia deben recomendar a vacinación ás pacientes nas súas consultas, tanto no embarazo como na lactación", dixo o presidente do Consello Xeral de Enfermaría, Florentino Pérez Raia. A este respecto, o presidente da Asociación Enfermería e Vacinas ( Anenvac), José Antonio Forcada, lembrou que con esta vacina está a protexerse a muller dos riscos derivados de infectarse por coronavirus durante o embarazo, evitando así que se converta nun embarazo de risco. "Se se contaxia durante a xestación ten máis risco de desenvolver unha Covid-19 grave, pero tamén de parto prematuro, preeclampsia e trombos", subliñou. De feito, a vocal matrona do Consello Xeral de Enfermaría, Montserrat Angulo, lembra que a evidencia científica di que, sobre todo, no terceiro trimestre, hai máis risco de que o bebé chegue antes de tempo. Se a xestante se vacina, "vai pasar a inmunidade ao seu bebé, co que no nacemento estará protexido fronte á Covid-19. Por iso, o que se está recomendando é a vacinación", engadiu. Nin risco de infertilidade nin de aborto "Segundo a última evidencia dispoñíbel, o que sabemos é que non é necesario nin pospoñer ningún tipo de tratamento de fertilidade ou de fecundación in vitro, nin esperar ningún tempo para buscar o embarazo. A vacina nin causa infertilidade nin aumenta o risco de aborto espontáneo. A única precaución é evitar a vacinación tres días antes e despois de someterse a unha recuperación de ovocitos, transferencia de embrións ou inseminación, pero por poder vixiar mellor os posíbeis efectos secundarios do tratamento, non porque supoña ningún problema coa vacinación", subliñou Angulo. Tampouco supón ningún tipo de inconveniente coa lactación, máis ben ao contrario, pois a través do leite materno, a inmunidade que adquire a nai transmítese ao bebé. Ao final, a última decisión será da nai, pero en caso de dúbida recomendan que valore coa súa matrona ou co profesional sanitario de referencia que controle o seu embarazo, o seu nivel de risco á exposición, pois non é o mesmo estar teletraballando que atendendo ao público, así como os riscos de contraer a enfermidade tanto para a nai como para o bebé ou os beneficios que xa se coñecen da vacinación e a evidencia da seguridade da vacina no embarazo.


Summary: Primeiro abandono organizado de militantes da formación de Beiras. A Asemblea Local de Moaña tomou a decisión de deixar Anova por considerar a converxencia con IU unha operación "antagónica" cos principios fundacionais da organización. Mentres, a Asemblea do Val Miñor-Oia acha que Anova se puxo fóra do campo nacionalista e deveu un apéndice da "esquerda federal".

A crise interna agrávase en Anova. As dúas liñas en confronto -a partidaria de priorizar o espazo galego e a favorábel a avanzar na converxencia con IU- agudizan as súas contradicións, sen que o portavoz nacional da formación, Xosé Manuel Beiras, sexa quen a apagar o conflito. Onte, o líder afirmaba sentirse "defraudado e desautorizado", nunha entrevista na SER Galiza, despois de ter sido albo das críticas dos seus fieis por terse desmarcado no último momento e ter apoiado a integración de Anova na candidatura de IU a Europa. Segundo informa El Faro de Vigo, a asemblea local de Moaña tomou a decisión de abandonar Anova por considerar que a formación liderada por Beiras se acha "nunha deriva cara á confluencia coa chamada esquerda federalista española, ao noso entender antagónica cos principios políticos de Anova". As e os militantes de Moaña -cuxo principal referente é Concha Trigo, quen apresentou a súa demisión na dirección de Anova após o axustado triunfo da opción de Beiras e Martiño Noriega no referendo interno- mostraron, na consulta á militancia, a súa inclinación por concorrer ás europeas con forzas nacionalistas de esquerda e/ou coa esquerda rupturista española, non así con Izquierda Unida. Afirman que teñen clarísimo que o seu voto o 25 de Maio non vai ser para Izquierda Unida e lamentan que os problemas internos da formación eclipsasen as respostas políticas que é preciso dar nun momento que "o noso país se cae a pedazos". Láianse de que Anova non teña sido capaz "de dar resposta en clave galega aos gravísimos problemas" de Galiza. "Ollo non imos con IU, imos en IU", salientan militantes do Val Miñor Mentres, o Grupo de Coordenación do Val Miño submete a consideración da militancia un documento, ao que tivo acceso Sermos Galiza, en que considera que Anova, ao concorrer na candidatura de IU ás eleccións europeas, se sitúa fóra do campo do nacionalismo e vira nun "apéndice da esquerda federal". "Ollo non imos con IU, imos en IU", salientan os militantes deste grupo, que non desbotan coordenarse no plano comarcal e nacional co sector que votou no referendo interno a opción 2 para no seu caso "tomar unha decisión sobre a nosa continuidade en Anova". A opción 2, derrotada por só 11 votos, preconizaba unha alianza eleitoral con forzas nacionalistas de esquerda e/ou coa sedicente esquerda rupturista española. Asemblea da Limia: "Non queremos ser comparsas de IU" Tamén a militancia da Limia se suma ás críticas á liña de Beiras/Martiño Noriega. "Non queremos ser comparsas de IU nin tampouco renunciar ao carácter nacionalista de Anova. Somos nacionalista e non federalistas e non imos renunciar aos nosos principios", afirma a Asemblea da Limia nun comunicado enviado aos meios após unha reunión realizada a pasada sexta feira 21 de marzo. "Somos nacionalistas e non federalistas", din @s militantes crític@s da Limia, que avanzan que continuarán a defender os seus principios "sexa en Anova ou fóra dela" Enfatizan que "sexa en Anova ou fóra dela", "loitaremos por unha Galiza soberana desde a esquerda e desde o nacionalismo" e censuran que o pouco que saben dos termos do acordo con IU o saben non pola propia organización, senón "polas declaracións realizadas por Yolanda Díaz, lideresa de EU, a través dos medios de comunicación". 10 candidat@s para 2 prazas Onte trascendeu que 10 militantes de Anova tomarán parte o 30 de marzo nunha nova consulta á militancia para cubrir as 2 prazas que a formación ten na candidatura de IU a Europa. Unha delas é a praza número 5, e para elas xa se teñen postulado Lidia Senra -co aval de Beiras- e Luís Eyré Palleiro -dirixente do agora sector crítico, que afirmou presentarse para "emendar o erro estratéxico" de ir canda IU. As persoas que se candidatarán o día 30 son Ana María Vidal, Lidia Senra, Luis Eyré, Xosé Miguel B. Rodríguez, Eduardo García, Julio Villanueva, David Balado, Xoán Manuel Rodríguez, Carlos Lorenzo e Francisco Javier Rial.


Cando un realiza unha análise de calquera obra musical, aconséllase comezar desde as partes máis amplas (sonoridade, movementos, seccións …) para pasar despois ao mais concreto (frases e motivos melódicos, células rítmicas, acordes …) Pois ben. Se analizamos a sinfonía electoral composta para Compostela vemos que presenta moitas curiosidades. O primeiro que chama a atención é que está formada por seis movementos (os seis partidos políticos que teñen posibilidades reais de acadar representación en Raxoi -BNG, CA, CxG, C's, PP e PSOE-), algo xa de por si curioso debido ao elevado número de movementos para unha sinfonía clásica, máis isto non ten porque ser algo desfavorable ou daniño para a música. Mais se procedemos a realizar a análise do concreto, procedendo a analizar as candidaturas e os programas electorais de cada movemento-partido vemos que a sinfonía presenta uns graves defectos musicais que a levan a converterse nunha sinfonía desafinada e mal composta. Dos seis partidos políticos mencionados anteriormente, só dous (BNG e CxG) levan a músicos nas súas listas electorais. O BNG a tres persoas e CxG a unha. Do cal xa se pode facer unha primeira valoración negativa da obra. Non é que estea composta nun modo menor, é que non ten harmonía. Se nos imos agora ao programa electoral e aos primeiros discursos de campaña, vemos como non se fai referencia directa á vida musical de Compostela no tocante as súas institucións nin á importancia da música no eido social e cultural da Cidade -só os típicos parágrafos que enchen follas dun programa electoral-. No debate celebrado no club financeiro de Compostela, un único candidato fixo mención a un aspecto musical concreto: aos catro anos perdidos para lograr a necesaria ampliación do Conservatorio Profesional de Música, así como decidida e claramente, hai outros dous grupos que reflicten no seu programa a necesidade e a importancia da música para a Cidade. Os demais nada de nada. Así pois, visto como se ignora a música por parte da meirande parte dos movementos-partidos, vexamos como representan á cultura, en liñas xerais, dentro das candidaturas. BNG: seis persoas, CA: seis, CxG: tres, PP: dúas, PSOE: unha e C's: unha. Co cal, xa temos a análise musical-cultural rematada, e non pode facerse unha valoración positiva da mesma. O real é dicir que na política a música, resto de artes escénicas, e a cultura en xeral, só interesa para vendernos fume e para encher liñas nun papel. O desprezo que a maioría dos partidos mostra cara as artes é motivo dabondo para cualificalos de incultos e pouco serios, pois descoñecen a importancia da música e da cultura en xeral na cidade. Non teñen en conta que Compostela é unha cidade patrimonio da Humanidade, que foi cidade Europea cultural no 2000, primeiro itinerario cultural Europeo, .. e así poderiamos seguir moitas máis liñas, tantas liñas como moitos destes candidatos, e os seus partidos, colocan nos respectivos programas electorais cheos de desidia cara a música, outras artes escénicas e da cultura en xeral.


Summary: Esta quinta feira haberá unha concentración apartir das 20 h diante do MARCO en Vigo. Os traballadores continúan a agardar pola resolución do Executivo español.

Ante o silencio diante da solicitude de indulto para os traballadores Carlos Rivas e Serafín Rodríguez, condenados a tres anos de cadea por participaren dun piquete informativo durante unha folga do sector do transporte en 2009, os sindicatos CIG, CCOO e UGT decidiron reiniciar as mobilizacións para lle reclamar ao executivo de Mariano Rajoy a súa concesión. A primeira convocatoria terá lugar a quinta feira 11 de setembro coa realización dunha concentración a partir das 20h diante do MARCO en Vigo. As concentracións volverán a ter periodicidade semanal, cada quinta feira. "É fundamental seguirmos a reclamar na rúa que se lles conceda o indulto para evitarmos que dous traballadores acaben en prisión por defenderen os dereitos da nosa clase", explica o secretario comarcal da CIG na bisbarra viguesa. Serafín Otero lembra, aliás, que "o executivo presidido por Mariano Rajoy xa lle denegou o indulto nun primeiro intento". PRESIÓN POLÍTICA Os sindicatos chaman a participar desta nova vaga de mobilización para aumentaren a presión sobre o ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, e o presidente Rajoy para que "resolvan dunha vez e de maneira afirmativa a solicitude de indulto". Un reclamo urxente para pór fin "ao sufrimento innecesario que padecen eles e as súas familias ante esta cruel incerteza". Aliás, piden a colaboración social para difundir esta convocatoria e dar a coñecer a gravidade da situación que enfrontan Carlos e Serafín. "Hoxe son eles, mais mañá podes ser ti a vítima dunha xustiza que deixa impunes aos verdadeiros delincuentes, aos poderosos, corruptos ou banqueiros, e ao tempo afoga con represión ao pobo traballador que se rebela en defensa dos seus dereitos", claman nun comunicado.


Summary: A formación liderada por Beiras emitiu un comunicado após se confirmar que Grecia se ve abocada a anticipar as eleccións ao 25 de xaneiro.

Para Anova, Grecia é o "primeiro escenario da batalla" que "tras decadas de apropiación polo neoliberalismo do termo Democracia" enfrenta o "capital" coas "maiorías populares do sur europeo", das que Galiza, subliña, fai parte. A organización integrada en AGE cualifica de "pura chantaxe mafiosa" o facto de o Fundo Monetario Internacional ter decidido FMI suspender "as axudas a Grecia" até a "celebración das eleccións anticipadas". "Dende Anova queremos mostrar a nosa solidariedade co pobo grego e expresarlle o noso apoio para que exerza en liberdade –na liberdade dos non aferrollados pola dependencia económica– a súa soberanía", lese no comunicado de imprensa da formación liderada por Beiras. Anova preanuncia un "bombardeo mediático" nas próximas semanas visando amedrontar o pobo grego e co obxectivo de prexudicar as espectativas eleitorais de Syriza, actualmente ao fronte de todas as enquisas coñecidas.


Summary: O secretario xeral de Podemos Galiza pide respectar o proceso de primarias do partido, que foi adiantado após o anuncio electoral de Feixoo.

O secretario xeral de Podemos na Galiza e deputado de Galicia en Común-Unidas Podemos no Congreso, Antón Gómez Reino, abriu esta terza feira a posibilidade de se converter en candidato á Xunta nas eleccións galegas do 5 de abril, mais solicitou respectar o proceso de primarias que comezará en breve "Debemos respectar os tempos orgánicos. Creo quen esta semana comeza o proceso das primarias, nuns días teremos a solución para este asunto", dixo en declaracións aos medios no Congreso, antes de participar na Xunta de Portavoces, preguntado por se ía ser candidato á Xunta. Desta forma, Gómez Reino non quixo adiantar acontecementos, mais tampouco desbotou a posibilidade de presentarse a esas primarias para converterse en candidato da súa organización á presidencia da Xunta. De feito, o avance electoral obrigou a modificar o calendario das primarias para elixir as e os candidatos de Podemos nos comicios galegos, que inicialmente estaba previsto que comezase o 24 de febreiro. Segundo o partido morado, o proceso está activado esta terza feira coa apertura do prazo para a preinscrición de candidaturas, que pechará esta sexta feira. Ese mesmo día, prevese unha roda de prensa de Gómez-Reino para informar sobre o proceso. Despois do período de recollida de avais, as candidaturas finais publicaranse o día 19, e comezarán entón cinco días de campaña e debates entre as persoas postuladas. A votación terá lugar do 20 ao 25 de febreiro e, dous días despois, o 27; coñeceranse os resultados definitivos. O que quixo deixar claro Gómez Reino é que, independentemente das e dos candidatos, desde Galicia en Común e Unidas Podemos traballan para facer posíbel tamén formar na Galiza "un goberno plural de esquerdas".


Summary: Conversamos co rapaz identificado no entroido de Ourense.

En conversa con Sermos Galiza, M.S.R. narra o acontecido o 5 de febreiro na Praza Maior de Ourense. "Non daba creto ao que estaba a pasar", asegura, "pensei que era unha brincadeira, mais non". Como foches identificado?Estaba con outras amizades na Praza Maior. Ía disfrazado de monicreque polas detencións de Madrid e levaba un cartaz de cartón que puña 'Gora Alka-ETA'. A praza estaba ateigada de xente e por volta das 2.30h da madrugada achegáronse 7 ou 8 policías nacionais (CNP). Colléronme e dixéronme que tiña que ir con eles. Eu non daba creto e pensei que era xente disfrazada, que era brincadeira. Colléronme do brazo. A xente estaba flipando. Baixáronme cara á parte traseira da praza e cando vin o furgón [policial] xa me decatei de que ía en serio. As persoas que estaban comigo comezaron a preguntar que estaba a acontecer e identificáronas. Imaxino que para meter medo. Eu non daba creto e pensei que era xente disfrazada, que era brincadeira Que razóns deu a policía para te identificar?Dixeron que o que estaba a facer estaba a molestar a xente e que recibiran varias chamadas por mor do meu disfraz e do cartaz. Non sei se é certo ou non mais pode que si porque no medio da xente non me puideron ver. Os axentes preguntáronme como ía así vestido co que estaba a pasar, que era apoloxía do terrorismo e que levaban os meus dados ao xuíz para que decidise se cumpría dar parte á Audiencia Nacional. Tentei discutir con eles mais non atendían a discusións. Ademais, levaba unha mochila de Que voltem [colectivo de amizades e familiares de pres@s independentistas], fotografárona e adxuntárona ás probas após rexistrarme por se levaba algo máis. Como valoras o acontecido?Ourense é a capital do entroido e nel sempre se fixo sátira e crítica política. Este mesmo ano houbo unha comparsa sobre o caso Baltar [foi denunciado por acoso sexual e está a ser investigado por un presunto delito de suborno e tráfico de influencias]. Era moi forte. Nunca sucedeu nada. Ourense é a capital do entroido e nel sempre se fixo sátira e crítica política A que cres que se debe?Isto vén propiciado por unha tensión mediática por parte dos medios capitalistas. Se á xente lle dis que isto está mal, que todo é terrorismo, e mesmo Podemos se posiciona en conta... á xente dalle por chamar. En Ourense hai disfraces de todo tipo e sempre houbo respeito polo entroido pois, ademais, é parte fundamental del a sátira. Que farás agora?Estou en contacto con Esculca. Falarei con eles para que me aconsellen como proceder. Para min ao ser activista político, non quero que isto pase desapercibido mais tamén quero velar pola miña seguridade e, aliás, estou preocupado pola miña familia pois isto non é unha brincadeira. Non me colle na cabeza que vaia a máis, porén, non me fío.


Summary: A Federación Rural Galega entende que "as consecuencias da reforma da PAC na Galiza" vanse ver agravadas "polas decisións tomadas polo Estado español".

A Fruga valorou esta quinta feira, en conferencia de imprensa decorrida en Lugo, a forma en que o Goberno español irá aplicar a Política Agraria Común no Estado, após se reunir cos representantes das comunidades autónomas, Galiza entre elas. De acordo coa organización nacionalista, os criterios que rexerán a repartición de fondos están feitos á medida dos intereses das "grandes empresas e terratenentes" españois, moitos dos cales non "teñen nada que ver coa actividade agraria". Fruga critica duramente a Xunta de Galiza por non ter defendido os intereses galegos e por terse "pregado" aos ditados do PP "que veñen desde Madrid. As críticas da federación nacionalista teñen dous chanzos. Primeiro, as decisións que se adoptaron nas instancias comunitarias e que Fruga xa avaliou como prexudiciais, entre elas a renuncia a adopción de medidas de regulación dos mercados ou a definición "excesivamente permisiva" da condición de agricultor a título profesional (ATP), precisamente o título que permite ser receptor das axudas. Exclusión "do viño e da horta" O segundo patamar das críticas ten como destinatario ao Goberno español, cuxas decisións a respeito da forma concreta en que a PAC se vai aplicar no Estado "non atenden en ningún caso aos intereses do noso País". Así, Fruga alude á resolución de non chegar ao máximo permitido do 15% do total do orzamento para dedicar aos pagamentos ligados á produción -"finalmente será dun dun 12%"- ou tamén a determinación de "de non favorecer as primeiras 30 hectáreas e de non ter en conta nin o tamaño das explotacións nin os postos de traballo xerados". Destarte, os/as labregos/asgalegos/as irán receber "importes substancialmente inferiores" aos que en xustiza lles debería corresponder. As axudas irán na súa maior parte a empresas grandes e a latifundistas non necesariamente ligados á actividade agraria A Fruga critica tamén a "exclusión" de sectores estratéxicos para Galiza como "o viño e a horta" e o feito de o Estado reducir a súa participación no financiamento das axudas de desenvolvemento rural. A este último respeito, subliña a organización nacionalista que o Estado até o de agora viña achegando o 50% dos subsidios, por encuanto agora irá pór só o 30%. E o 20% restante? En teoría terá que ser asumido pola Xunta de Galiza, mais a Fruga ten dúbidas de que finalmente vaia ser así porque, argumenta, o Goberno galego non ten ofrecido ningunha garantía de que estea disposto a facelo. En consecuencia, a Fruga enfatiza que "Galiza non pode renunciar a ter unha política agraria", ao tempo que a Xunta debería "defender unha posición clara e valente perante as agresións dogoberno español para mellor defender os nosos sectores produtivos agrarios".


Summary: Con guión de José Carlos Fernandes e deseño de Roberto Gomes, a obra portuguesa Mar de Aral proclamouse no pasado ano como a gañadora dos Premios Nacionais de Banda Desenhada ao recibir os galardóns de mellor obra e mellor argumento, sendo ademais finalista ao mellor deseño.

Publicada polas editoriais Comic Heart e mais G-Flow —agora baixo o selo A Seita—, Mar de Aral achéganos cinco insólitas historias curtas sacadas das cintas da caixa negra do voo 713 para Belice e que nunca chegaría ao seu destino. Esta variante da técnica do "manuscrito achado" non só lle proporcionará cohesión aos cinco relatos aparentemente inconexos que conforman o álbum, senón que dotará de veracidade ao narrado, se ben este pacto narrativo verase superado pola imaxinería dos feitos que se enfían. Mar de Aral | José Carlos Fernandes e Roberto Gomes | G. Floy Studio | Comic Heart | 2019 | 72 páxinas | 14 euros Fernandes, un vello coñecido na nosa terra —foi habitual a súa presenza nos certames de banda deseñada de Ourense nos anos noventa, chegando a gañar varios premios e participando tamén en publicacións como BD Banda— comparte xunto co seu admirado Miguelanxo Prado a adscrición borxiana aos relatos cociñados a lume lento, espindo o argumento fronte a unha exposición pausada onde se sobrepoñen os mundos posíbeis e confundindo os limites entre o real e o imaxinario. En todo este proceso sobresae a figura dos narradores que se dirixen directamente á persoa lectora intentando introducila na historia, transmitirlle os detalles e a veracidade do narrado. O primeiro dos relatos, que non por casualidade lle outorga o título ao libro, será o que carrexe o peso deste, ao desenvolver a que é sen dúbida a mellor das cinco historias que atopamos e que, non por acaso, posúe, con diferenza, maior extensión do álbum, case a metade do libro. Ademais de reflectir perfectamente o maxín das historias de José Carlos Fernandes, este relato co que se abre Mar de Aral permítelle a Roberto Gomes desenvolver toda a súa potencialidade nas paisaxes desérticas, inzadas de consecuentes cores térreas e salpicadas polos óxidos e cinsentos refugallos que deixou a especie humana. Aínda que baixo o prisma fantástico, as obras que acaban por compoñer a peza non deixan de ser un exercicio real de memoria, de lembranzas do que somos e de reflexión sobre a vida, esa verdadeira caixa negra que contén o relato de todos nós e que convén transmitir, radiar cerimonialmente a todo aquel que estea disposto a enfrontarse á fraxilidade do noso ser.


Summary: O grupo de música galego Fuxan os Ventos inaugura hoxe, no Vello Cárcere de Lugo, unha mostra para celebrar o seu 50 aniversario. A exposición, que poderá visitarse até o 22 de xaneiro de 2023 e que leva por título Fuxan os ventos. 50 anos de historia, pretende lembrar unha das agrupacións máis emblemáticas da música galega a través da ampla variedade de formatos que conforman o seu arquivo persoal.

"Percorrer a historia de Fuxan os Ventos é percorrer a Historia da Galiza das últimas cinco décadas". Quen así se expresa é Sabela Fraga, comisaria da exposición que desde hoxe e até o próximo 22 de xaneiro poderá verse no Vello Cárcere de Lugo. Cincuenta anos da traxectoria dun grupo que acadou unha inmensa popularidade e que transformou as súas cancións en símbolos de moitas loitas e moitos anhelos populares. "O ser o Vello Cárcere un espazo de memoria, facilitounos moito a introdución do contexto sociopolítico no que se desenvolve a carreira de Fuxan os Ventos -o final do franquismo e o inicio a democracia, con todos os seus sobresaltos- e sen o que non se comprenden ben a magnitude histórica do grupo", explica a comisaria da mostra. "Ademais, a estrutura de panóptico da sala permite contemplar nun só golpe de vista todo o desenvolvemento da súa carreira". A exposición divídese en tres bloques temáticos. No primeiro, fálase do sustrato de onde xorde o grupo, da ligazón cos coros e coa canción protesta, tan en boga naqueles tempos de efervescencia política. O segundo, é un percorrido cronolóxico por unha traxectoria que abrangue o comezo da Nova Canción Galega, a recollida de pezas populares, o compromiso coa defensa da lingua e a identidade, a recuperación e posta en valor de poetas en lingua galega... e todo un ronsel de causas culturais e políticas que animaron a carreira do grupo. O terceiro bloque apela a ese universo creativo formado por unha mestura de cultura popular, música e poesía que foi conformando as referencias fundamentais de Fuxan os Ventos. "Tivemos a sorte de contar con arquivos maioritariamente inéditos que poñen a disposición do público un material riquísimo: cartaces, fotografías, audios de ensaios que nunca se escoitaron, temas que foron censurados... A abundancia de materiais é extrordinaria", subliña Fraga. Pedro Lucas e Tereixa Novo: "Fuxan os Ventos foi, é e seguirá sendo historia musical da Galiza e parte de moitas xeracións" Cultura popular e resistencia política A exposición pon de manifesto a dupla significación do grupo: por unha parte, o impagábel traballo de posta en valor da cultura galega; pola outra, o compromiso político que fixo do grupo un símbolo recoñecido por todas as capas da sociedade. "Alén de ser un fito ineludíbel da historia da musica tradicionall da Galiza, son un elemento activo na historia do país. Participaron na loita pola soberanía, nas reivindicacións do Sindicato Labrego, na defensa da lingua... E posteriormente implicáronse en movementos reivindicativos de tanta repercusión como Nunca Máis, por poñer un exemplo ben coñecido", di Fraga. "Sen contar con que o seu pafpel na dignificación da música popular foi fundamental. Un dos seus maiores logros foi esa popularización das cantigas tradicionais que agora, grzas a eles, todo o mundo asume como propias". Todo ese patrimonio inmaterial queda, dalgunha maneira, ligado ao grupo e a exposición mostra como varias xeracións medraron á sombra do legado musical de Fuxan os Ventos. "Persoalmente, a miña experiencia favorita co grupo foi a de velos en concertos máis contemporáneos, nos que se pode comprobar que o repertorio que manexan é coñecido por todas: dá igual de que parte da Galiza sexas ou que idade teñas, todas son pezas que escoitaches algunha vez e que, posibelmente, podes cantar con eles. Esta exposición tamén ten entre os seus obxectivos continuar con es transmisión xeracional, que a xente nova coñeza de onde procede todo iso", remata Sabela Fraga. Fuxan os Ventos: "Nunca pretendemos comercializarnos"


Summary: As instancias europeas, que veñen de pedirlle á Xunta do PP a ampliación dos espazos protexidos da Rede Natura 2000

A grave situación de abandono pola que pasan os espazos ecolóxicos de Galiza alarma tamén nas instancias europeas, que veñen de pedirlle á Xunta do PP a ampliación dos espazos protexidos da Rede Natura 2000, en resposta a unha iniciativa da eurodeputada do BNG, Ana Miranda. Segundo conta a representante nacionalista, a Comisión Europea considera necesaria a "inclusión de diversos tipos de hábitat nos que Galiza é deficitaria, entre eles as turbeiras e os tremedais, e pide que se designen lugares adicionais desta modalidade dentro do territorio galego". O proxecto de expansión da Rede Natura presentado hai un mes polo goberno de Núñez Feijóo foi considerado "insuficiente" por multitude de organizacións, ás que se lles une agora a Unión Europea, que ademais tampouco finalizou o seu estudo en profundidade dos últimos informes recibidos. Porén, segundo os ecoloxistas de Adega, "moitas especies ameazadas quedaron fóra do proxecto da Xunta" e cualificaron de "miserábel" a ampliación prevista. Pola súa banda, Galiza Non se Vende asegurou que con esas medidas "a Rede Natura acadaría só o 15,2 por cento da superficie terrestre de Galiza, algo incomprensíbel posto que dada a riqueza ecolóxica do país os espazos protexidos deberían acadar polo menos un terzo do territorio". As agresións a unha Rede Natura cuxa insuficiencia xa é oficial tamén abranguen outras circunstancias, moitas da cales foron ou serán denunciadas en distintos parlamentos. Por exemplo, a Xunta do PP autorizou un polígono industrial privado en Curtis e Aranga que invade a Serra da Cova da Serpe. Tamén deu luz verde a canteiras no Suído ou piscifactorías en espazos costeiros protexidos. Tamén os incendios están afectando á Rede Natura, cos perigosos recortes en prevención e extinción como polémico pano de fondo. O Incio ou O Xurés padeceron graves queimas de monte nos últimos tempos. Ademais, de novo a eurodeputada do BNG, Ana Miranda, pediu en Bruxelas "estabelecer normas para elaborar plans de prevención contra incendios, porque axudaría a evitar que se produzan desastres como o que arrasou un milleiro de hectáreas nas Fragas do Eume", un dos "tesouros" da biodiversidade que ficou arrasado hai poucas semanas e cuxa destrución provocou importante manifestacións de protesta contra a Xunta en todo o país.


Summary: ONG, cientistas, grupos anti-OGM, celebridades, produtores alimentares e outros, representando 57 milhões de cidadãos norte-americanos, publicaram esta carta aberta à Europa alertando para os perigos das culturas de Organismos Geneticamente Modificados. Artigo tirado do jornal Esquerda.net.

Escrevemos esta carta enquanto cidadãos preocupados para partilhar convosco a nossa experiência de plantações de organismos geneticamente modificados (OGM) e os estragos que provocaram ao nosso sistema agrícola e a adulteração dos nossos alimentos. No nosso país, o cultivo de OGM já representam cerca de metade da área cultivada. Cerca de 94% da soja, 93% do milho e 96% do algodão cultivados são OGM. O Reino Unido e o resto da UE ainda não adotaram o cultivo de OGM como existe aqui, mas já estão sob uma tremenda pressão dos governos, lóbistas da biotecnologia, e grandes empresas para adotarem o que nós hoje consideramos uma tecnologia agrícola fracassada. As sondagens mostram de forma cosistente que 72% dos norte-americanos não querem comer alimentos com OGM e mais de 90% defendem que os alimentos com OGM devem conter essa informação visível nos rótulos. Apesar desta opinião massiva, os esforços para que os nossos governos federal e estaduais regulem melhor ou simplesmente rotulem os OGM estão a ser atacados pelas grandes empresas alimentares e de biotecnologia, que dispõem de orçamentos ilimitados e influência desmedida. Gostaríamos de partilhar convosco o que nos trouxeram quase duas décadas de cultivos de OGM nos EUA. Cremos que a nossa experiência serve de aviso para o que pode acontecer aos vossos países se quiserem seguir esse caminho. Enquanto avaliam a vossa escolha, gostaríamos de partilhar convosco o que nos trouxeram quase duas décadas de cultivos de OGM nos Estados Unidos. Cremos que a nossa experiência serve de aviso para o que pode acontecer aos vossos países se quiserem seguir esse caminho. Promessas não cumpridas O cultivo de OGM foi lançado no mercado com as promessas de que iria aumentar o rendimento e diminuir o uso de pesticidas. Não cumpriu nenhuma delas. De facto, um relatório governamental recente indica que o rendimento dos cultivos de OGM podem ser mais baixos que os seus equivalentes sem OGM. Disseram aos agricultores que os cultivos de OGM iriam também render mais lucros. A realidade, segundo o Departamento de Agricultura dos EUA, é diferente. O lucro é muito variável, enquanto o custo de cultivar estas plantações subiu em espiral. As sementes de OGM não podem ser guardadas para replantar, o que significa que os agricultores têm de comprar sementes novas todos os anos. As empresas de biotecnologia controlam o preço das sementes, que custam aos agricultores entre 3 a 6 vezes mais do que as sementes convencionais. (10) Isto, combinado com a quantidade de químicos que a plantação requer, significa que o cultivo de OGM sai mais caro do que o cultivo convencional. Devido à importância desproporcionada dos cultivos OGM, as variedades de sementes tradicionais já não estão tão disponíveis, o que deixa os agricultores com menos poder de escolha e de controlo sobre o que estão a plantar. As sementes de OGM não podem ser guardadas para replantar, o que significa que os agricultores têm de comprar sementes novas todos os anos. As empresas de biotecnologia controlam o preço das sementes, que custam aos agricultores entre 3 a 6 vezes mais do que as sementes convencionais. Os agricultores que escolheram não cultivar OGM podem encontrar os seus campos contaminados com os cultivos OGM, em consequência da polinização cruzada entre espécies próximas de plantas e ao facto das sementes OGM e não-OGM serem misturadas no armazenamento. Por causa disso, os nossos agricultores têm perdido mercado de exportação. Muitos países têm restrições ou pura e simplesmente proíbem o cultivo ou a importação das colheitas com OGM, e em resultado disso essas colheitas tornaram-se responsáveis pelo aumento de conflitos comerciais quando os carregamentos de cereais aparecem contaminados com OGM. O florescente mercado de produtos biológicos aqui nos EUA também está a ser afetado. Muitos produtores biológicos perderam contratos de sementes devido ao alto nível de contaminação. Este problema está a aumentar e espera-se que se torne muito maior nos próximos anos. Pesticidas e "super-ervas daninhas" Os géneros mais cultivados de OGM são conhecidos como os cultivos 'Roundup Ready'. Estas plantações, sobretudo de milho e soja, foram transformadas geneticamente de forma a que quando são pulverizadas com o herbicida Roundup - cujo ingrediente ativo é o glifosfato - as ervas daninhas morrem mas o cultivo continua a crescer. Isto criou um círculo vicioso. As ervas daninhas ganharam resistência ao herbicida, obrigando os agricultores a pulverizarem cada vez mais. O uso mais intensivo dos herbicidas cria ainda mais "super-ervas daninhas" e um uso ainda mais intensivo dos herbicidas. Um estudo recente concluiu que entre 1996 e 2011 os agricultores que plantaram com Roundup Ready gastaram mais 24% de herbicida que os agricultores não-OGM no mesmo cultivo. Se contiuarmos nesta trajetória com o cultivo Roundup Ready assistiremos a um aumento de 25% no uso de herbicida a cada ano que passa. Esta tendência no uso de pesticidas significou que na última década surgiram nos EUA pelo menos 14 novas espécies de ervas daninhas resistentes ao glifosfato, e mais de metade das quintas norte-americanas estão afetadas por ervas resistentes aos pesticidas. As empresas de biotecnologia, que vendem quer as sementes quer os herbicidas propuseram enfrentar este problema através da criação de novas variedades de cultivo capazes de suportar herbicidas ainda mais fortes e tóxicos como o 2,4-D e dicamba. No entanto, prevê-se que caso sejam aprovadas estas novas variedades, isso poderia aumentar até 50% o uso de herbicidas. Esta tendência no uso de pesticidas significou que na última década surgiram nos EUA pelo menos 14 novas espécies de ervas daninhas resistentes ao glifosfato, e mais de metade das quintas norte-americanas estão afetadas por ervas resistentes aos pesticidas. Danos ambientaisOs estudos comprovaram que o uso crescente de herbicidas nos cultivos com Roundup Ready é altamente destrutivo para o meio ambiente. Por exemplo, o Roundup mata a planta do género Asclepias, que é a fonte essencial de alimento para a emblemática borboleta monarca e constitui uma ameaça para outros insetos importantes como as abelhas. Também é prejudicial para o solo, matando organismos benéficos que o mantêm saudável e produtivo e fazendo desaparecer micronutrientes essenciais à planta. Outros tipos de plantas OGM, que foram alteradas para produzir o seu próprio inseticida (por exemplo, as planta de algodão "Bt") também são apontadas como prejudiciais aos insetos benignos como os crisopídeos, a pulga de água Daphnia magna, outros insetos aquáticos e as joaninhas. A resistência destas plantas aos inseticidas também está a aumentar, criando novas variedades de "superinsetos" e exigindo mais aplicação de pesticidas em diferentes momentos do ciclo de crescimento, por exemplo na semente antes de ser plantada. Apesar disso, novas variedades de milho e soja Bt já foram aprovadas e irão em breve ser plantadas. Uma ameaça para a saúde humana Os ingredientes OGM estão por todo o lado na nossa cadeia alimentar. Estima-se que 70% dos alimentos processados que se consomem nos EUA sejam produzidos com ingredientes OGM. Se incluirmos os produtos com origem em animais alimentados com OGM, a percentagem aumenta substancialmente. Os estudos demonstram que as colheitas Rounduop Ready contém muitas vezes mais glifosfatos, e o seu produto de decomposição tóxica AMPA, do que as colheitas normais. Foram encontrados vestígios de glifosfato no leite materno e na urina das mulheres norte-americanas, bem como na água que bebem. Os níveis no leite materno são particularmente preocupantes - cerca de 1600 vezes mais do que é permitido na água potável na Europa. Ao ser passado para os bebés através do leite materno, ou da água usada nos biberões, isso representa um risco inaceitável para a saúde infantil, dado que o glifosfato é apontado como um desregulador hormonal. Estudos recentes também sugerem que este herbicida é tóxico para o esperma. Foram encontrados vestígios de glifosfato no leite materno e na urina das mulheres norte-americanas, bem como na água que bebem. Os níveis no leite materno são particularmente preocupantes - cerca de 1600 vezes mais do que é permitido na água potável na Europa. Da mesma forma, vestígios da toxina Bt foram encontrados no sangue das mães e dos seus bebés. Os alimentos OGM não foram sujeitos a testes em humanos antes de serem libertados para a cadeia alimentar e os impactos para a saúde que advêm da circulação e acumulação nos nossos corpos não estão a ser estudados por nenhuma agência governamental, nem pelas empresas que os produzem. No entanto, os estudos sobre animais alimentados com produtos contendo OGM e/ou glifosfato mostram tendências preocupantes, incluindo danos para os órgãos vitais como o fífado ou os rins, danos para a flora e tecidos intestinais, desregulação do sistema imunitário, anomalias na reprodução e até tumores. Estes estudos científicos apontam para problemas potencialmente sérios para a saúde humana que não podiam ser previstos quando o nosso país começou a adotar os OGM, e que continuam a ser ignorados por aqueles que nos deviam proteger. Em vez disso, os nossos reguladores confiam em estudos ultrapassados e outra informação financiada e fornecida pelas empresas de biotecnologia que, sem surpresa, rejeitam todas as preocupações sobre a saúde. Uma negação da ciência Esta distorção da ciência empresarial surge em claro contraste com as descobertas dos cientistas independentes. De facto, em 2013, cerca de 300 cientistas independentes de todo o mundo lançaram um alerta público de que não existe um consenso científico sobre a segurança de consumir alimentos geneticamente modificados, e que os riscos, tal como demonstrado pelas investigações independentes, davam "sérias razões para preocupação". Não é fácil para cientistas independentes como estes levantarem a voz. Quem o faz já enfrentou obstáculos à publicação dos seus resultados, foi sistematicamente vilipendiado pelos cientistas pró-OGM, viu ser negado o financiamento à sua investigação, e nalguns casos viu o seu emprego e carreira ameaçados. Não é fácil para cientistas independentes como estes levantarem a voz. Quem o faz já enfrentou obstáculos à publicação dos seus resultados, foi sistematicamente vilipendiado pelos cientistas pró-OGM, viu ser negado o financiamento à sua investigação, e nalguns casos viu o seu emprego e carreira ameaçados. Controlo do fornecimento alimentar Através da nossa experiência pudemos compreender que a modificação genética dos alimentos nunca se deveu à busca do bem público, ou a dar comida a quem tem fome, ou a apoiar os agricultores. Nem tem nada a ver com a escolha do consumidor. Ao invés, trata-se do controlo privado e empresarial do sistema alimentar. Este controlo estende-se às áreas da vida que afetam profundamente o nosso bem estar do dia a dia, incluinado a segurança alimentar, ciência e democracia. Ele debilita o desenvolvimento de uma agricultura genuinamente sustentável e amiga do ambiente, e impede a criação de uma oferta de alimentos transparente e saudável para todos. Hoje nos EUA, da semente até ao prato, a produção, distribuição, marketing, testes de segurança e consumo de alimentos, são controlados por uma mão-cheia de empresas, muitas das quais têm interesses comerciais na tecnologia de manipulação genética. Eles criam os problemas e depois vendem-nos as supostas soluções num ciclo fechado de geração de lucros que não tem igual em qualquer outro tipo de comércio. Todos precisamos de comer, e é por isso que todos os cidadãos devem fazer um esforço para entender estes assuntos. Chegou a hora de levantar a voz! Os norteamericanos estão a colher os impactos nocivos desta arriscada e não comprovada teconologia agrícola. Os países da União Europeia devem tomar nota: não existem benefícios no cultivo de OGM que compensem estes impactos. As entidades responsáveis que continuam a ignorar este facto são culpados de negligência grosseira do seu dever. Nós, abaixo-assinados, partilhamos convosco a nossa experiência e o que aprendemos, para que vocês não cometam os nossos erros. Apelamos fortemente a que resistam à aprovação dos cultivos geneticamente modificados, a que recusem plantar os cultivos que já foram aprovados, a que rejeitem a importação e/ou venda de alimentos ou rações animais que contenham OGM, e a que levantem a voz contra a influência empresarial sobre as políticas, a regulação e a ciência. Se o Reino Unido e o resto da Europa se tornarem no novo mercado para os cultivos e alimentos geneticamente modificados, o nosso esforço para rotular e regular os OGM vão tornar-se ainda mais difíceis, senão impossíveis. Se esses esforços fracassarem, as vossas tentativas para manter os OGM fora da Europa irão também fracassar. No entanto, se trabalharmos juntos, podemos revitalizar o nossos sistema global de alimentação, assegurando um solo saudável, campos saudáveis, comida saudável e pessoas saudáveis. Texto publicado em ecologist.org. Traduzido por Luís Branco para o esquerda.net Assinam: Susan Sarandon Daryl Hannah Robert Kennedy Jr Frances Fisher Ed Begley Jr Amy Smart Tommy Hilfiger Vani Hari (Food Babe) Adam Gardner Raj Patel Wendell Berry Alain Braux Rachel Parent Daniel Bissonnette Alicia Serratos Alice Waters Paul Hawken Anna Lappe Philip L. Bereano Howard Vlieger Devon G. Peña, PhD Ken Roseboro Bob Streit, CPCS, CCA Peter Defur PhD Robyn O'Brien Evaggelos Vallianatos Chensheng (Alex) Lu, PhD Miguel Robles Temra Costa Will Allen Dr Joseph Mercola Dr Michelle Perro Carole Bartolotto, MA, RD Dr Margaret Flowers Dr Andrew Weil Sayer Ji Sally Fallon Melissa Diane Smith Mamavation/ ShiftCon Allergy Kids Foundation Mom's Voices Friends of the Earth US Waterkeeper Alliance Organic Consumers Association Sierra Club Food & Water Watch FarmAid Pesticide Action Network North America (PANNA) Rachel Carson Council Food Democracy Now Cornucopia Institute Weston A Price Foundation Move on Farm & Ranch Freedom Alliance Council for Responsible Genetics Farm to Consumer Legal Defense Fund Biosafety Alliance Institute for Agriculture and Trade Policy (IATP) Green America Institute for Social Ecology Citizen's Trade Campaign Popular Resistance/Flush the TTP The Berry Center Organic Seed Growers and Trade Association etc group Demeter USA Slow Food USA Rodale Institute Organic Seed Alliance Institute for Responsible Technology Corporate Accountability International Healthcare Without Harm National Black Farmers Association Ecological Farming Association Food Chain Workers Alliance CT NOFA The Acequia Institute (TAI) Environmental Stewardship Concepts Earth Open Source Farm Food Freedom Coalition Our Family Farms Coalition (OFFC) American Academy of Environmental Medicine Alliance for Natural Health US (ANH-USA) Healthy Child, Healthy World Physicians for Social Responsibility Care2 Label GMOs GMO Free USA GMO Inside Teens Turning Green Kids right to know GMO Free Maryland NH Right to Know GMO Citizens for GMO Labelling GMO Free CT GMO Free PA California Certified Organic Farmers GMO Free New Jersey ConnFACT Oregonians for Safe Farms and Families GMO Free Canada Moms Across America Moms Advocating Sustainability Californians for Pesticide Reform Babes Against Biotech Green Lifestyle TV GMO Free Planet GMO Free DC Wood Prairie Farm GMO Free Florida California State Grange Living Seed Company Seed Library of Los Angeles Sweetly Seeds/Taos Seed Exchange NOFA NY NOFA MA Hawai'i Seed GMO Free Arizona Heirloom Seed Exposition GMO Free Nevada NOFA New Hampshire GMO Action Alliance NoGMO4Michigan Nature's Path Jimbo's...Naturally! Nutiva Dr. Bronner's Magic Soaps Annmarie Gianni Cosmetics NYR Organic Good Earth Natural Foods


Summary: As novas restricións afectan 6 de cada 10 galegos e galegas e entrarán en vigor a partir das 15:00 horas da sexta feira, día 6, e durarán 1 mes.

Núñez Feixoo anunciou hoxe unha serie de novas restricións que se aplicarán en 60 concellos galegos. Os municipios afectados son as grandes cidades galegas e a súa área perimetral, así como outros municipios cunha alta taxa de incidencia acumulada. Neles reside 60% da poboación galega. As novas restricións entrarán en vigor a partir das 15:00 horas da sexta feira, día 6, e durarán 1 mes. Feixoo xustifica a súa adopción como paso "para evitar un confinamento domiciliario" e tamén para "salvar" a campaña de Nadal. Que medidas son? O propio presidente foi debullando as novas restricións: - Restrinxir toda actividade que non sexa esencial- Peche perimetral- Peche da hostelaría agás para servizos de recollida de comida ou servizo a domicilio- Reducir a práctica de deporte á que se fai individualmente.- Cinemas, teatros, auditorios reducen a súa capacidade a 30 persoas en interior e 75 en exterior. Seguen permitidos os movementos por causas laborais, educativas, de coidados e sanitarios. "Adoptamos estas medidas para tentar evitar un confinamento domiciliario", afirma Feixoo Que concellos? Os concellos afectados por esta nova serie de medidas son: A Coruña, Arteixo, Culleredo, Cambre e OleirosLugoSantiago, Ames, Teo, Boqueixón, O Pino, Val do Dubra, Traz, Vedra, OrosoFerrol, Ares, Fene, Neda, Narón e Mugardos.Ourense, Barbadás, Amoeiro, Coles, Pereiro de Aguiar, San Cibrao das Viñas e ToénPontevedra, Marín, Vilaboa, Poio, Pontecaldelas, Barro, Campolameiro, Cerdedo-Cotobade e SoutomaiorVigo, Gondomar Mos, Nigrán, Porriño e Redondela. Fóra desas grandes zonas urbanas, tamén se aplicarán estas medidas a concellos cunha taxa de incidencia acumulada superior a 200, como: A Estrada, Lalín, Silleda, Ponteareas, Tui, Cambados, O Grove, Vilanova de Arousa e Vilagarcía,Vimianzo, Monforte, Burela, Viveiro, O Carballiño, Verín, Xinzo e Cangas. Nestes 60 concellos as xuntanzas están limitadas a conviventes, sen límite. No resto da Galiza aumentarase a 6 o máximo de persoas en reunións sociais. No conxunto da Galiza, ademais, vanse limitar as saídas de usuarios fóra das residencias, mais mantéñense as visitas. Redúcense aforos en centros comerciais e no interior das tendas será do 50 %.O tranporte público non escolar reduce o seu aforo ao 50 % en cadeiras e 25 % de pé. Feixoo cualificou a situación de "preocupante" e puxo o 14 de outubro como data a partir do que se ven producindo unha repunta de contaxios que cualifica como "perigosa". Por iso, sinalou, cómpre "ampliar as limitacións", tanto polo ben da saúde da poboación como da "economía", na liña, dixo, do que se está a facer en Europa. Mantense o toque de recoller no horario en vigor, de 23:00 a 6:00 horas. Por zonas O presidente defendeu que as restricións non se apliquen por igual en toda Galiza xa que a situación epidemiolóxica do país non é "uniforme". Iso, si sinalou que as novas medidas para estes 60 concellos: "A regra xeral é que estás decisións son para catro semanas"


Summary: As actividades xiran ao redor da presentación do libro Repartindo a nosa riqueza. Este martes haberá actos en Compostela e As Pontes, o mércores en Lugo e o xoves as accións pecharanse en Vigo.

Entre o 25 ao 31 de xaneiro, en case unha decena de cidades e vilas galegas, estase a desenvolver a Semana Galega pola Renda Básica das Iguais, que xira ao redor da presentación do libro Repartindo a nosa riqueza, publicación editada o pasado mes de decembro e que expón os resultados do estudo da viabilidade da implantación da Renda Básica das Iguais en Galicia. Froito de tres anos de traballo, análise, documentación e investigación, a obra analiza as posibilidades de implantación do "dereito que ten cada persoa a percibir periodicamente uns ingresos que lle permitan cubrir as súas necesidades" Froito de tres anos de traballo, análise, documentación e investigación, a obra analiza as posibilidades de implantación do "dereito que ten cada persoa a percibir periodicamente uns ingresos que lle permitan cubrir as súas necesidades". Xa que logo, unha contía que ha de percibirse de xeito individual, universal e incondicional e cuxa cantidade equivale ao límite que marca o limiar de pobreza en cada territorio. As vías para acadar os ingresos necesarios para a implantación deste dereito consisten na re-asignación do gasto público e na reforma do sistema fiscal. De cara a xerar debate sobre a utilidade desta ferramenta, colectivos sociais de distinta índole, coinciden na necesidade de facer fronte á precarización das condicións de vida nos que se atopan polo menos seis de cada dez fogares galegos -segundo os últimos datos do IGE referente ao ano 2012-, decidiron dar un paso máis na loita polo dereito a vivir dignamente. Entre os colectivos que están a organizar esta 1ª Semana Galega pola RBIs están: Coordinación de Loitas Baladre, Oficina de Dereitos Sociais COIA-Vigo, Grupo de Axitación Social, CS Bou Eva (Vigo), Colectivo de Benestar Social, Encontro Social de Ferrolterra, Coruña en Loita, Liga Estudantil Galega, Colectivo Na Encrucillada e a Cova da Terra (Lugo) ou a CNT e o Ateneo Libertario de Allariz. O obxectivo é a distribución das rendas acumuladas nas mans duns poucos, para dar resposta á exclusión que está a afogar cada día a máis persoas, mentres que os prazos de espera e criterios para acceder a prestación irrisorias como a RISGA non fan máis que aumentar O obxectivo é a distribución das rendas acumuladas nas mans duns poucos, para dar resposta á exclusión que está a afogar cada día a máis persoas, mentres que os prazos de espera e criterios para acceder a prestación irrisorias como a RISGA non fan máis que aumentar. A longo prazo, a proposta trata de contribuír á transformación social desde parámetros de equidade e xustiza social. As actividades desta Semana van dende palestras, aulas abertas co alumnado de Traballo Social, un obradoiro sobre Renda Básica e Xénero, a gravación dun documental divulgativo sobre esta proposta e xuntanzas con profesionais do ámbito social e colectivos en situación de exclusión, como persoas con VIH, familiares de presas e presos, ou mocidade.


Summary: Fíxoo horas antes de se producir unha concentración perante o edificio do Ministerio.

O Ministerio de Defensa anunciou, apenas unhas horas antes de se celebrar a concentración das traballadoras de Cleanet diante da súa sede -a mañá desta quinta feira-, o incio do procedemento para a resolución do contrato que vencella o departamento de Pedro Morenés coa empresa adxudicataria do servizo de limpeza das instalación militares de Ferrol e Pontevedra, entre outras localidades do Estado español. O responsábel comarcal da CIG Servizos en Ferrolterra, Fernando Balsa, acolleu con "cautela" a decisión do Ministerio e cualificouna como un "claro intento de desmobilizar" cando as traballadoras levan meses pedindo a rescisión do contrato coa firma catalá por impago de salarios e incumprimento dos pregos de condicións. De feito, hai xa varias semanas que o Ministerio deixou ver que non conviña finiquitar o acordo pola proximidade da fin da vixencia do mesmo, este mes de marzo. Defensa recoñece ter mantido "contactos frecuentes" cos responsábeis da empresa para resolver o conflito que finalmente non frutificaron A medianoite saíron de Ferrol e Pontevedra dous autocarros fretados pola CIG e mais CCOO para trasladar un cento de persoas a Madrid, onde confluirán tamén traballadoras da mesma empresa doutros territorios do Estado, como Euskadi, que se atopan nunha situación similar, con dous meses e medio de folga e sen cobrar os seus salarios desde o mes de setembro. Na nota de prensa, Defensa recoñece ter mantido "contactos frecuentes" cos responsábeis da empresa para resolver o conflito que finalmente non frutificaron. Asemade, anuncia a aprobación dun novo acordo marco no que se "reforce aínda máis a protección dos dereitos das traballadoras", incluido, di, a subrogación, unha figura que contempla desde 2005 o convenio estatal de limpeza.


Summary: O alcalde de Compostela e o seu xefe de gabinete están imputados por un presunto delicto de tráfico de influencias no marco da operación Pokémon. Afirma que se o día 17, cando prestará declaración, a xuiza Pilar de Lara toma medidas cautelares contra el, porá o seu cargo a disposición do Partido Popular.

Outro cargo público imputado. A titular do Xulgado de Instrución número 1 de Lugo, Pilar de Lara, citou a declarar como imputado por un presunto delicto de tráfico de influencias no marco da operación Pokémon ao alcalde de Santiago, Ángel Currás, do Partido Popular, quen xa accedera ao cargo en abril de 2012 en substitución de Gerardo Conde Roa, acusado dun presunto delito fiscal. En rolda de prensa Currás declarouse "inocente" e dixo estar "tranquilo" despois de coñecer este mesmo xoves a súa imputación e a do seu xefe de Gabinete. Afirmou ademais que deu orde para que dende o Concello se facilite toda a documentación que se requira. Afirmou que non ten pensado dimitir, pero que se o día 17, cando prestará declaración, a xuiza Pilar de Lara toma medidas cautelares contra el, porá o seu cargo a disposición do Partido Popular. Segundo o código ético do PPdeG, calquera cargo do partido imputado deberá por o seu cargo a disposición da formación conservadora, sen que unha imputación leve necesariamente a súa renuncia a menos que vaia acompañada de medidas cautelares. A imputación chega poucos días despois de que acudise a declarar como imputada na mesma causa a concelleira compostelá do PP Rebeca Domínguez, quen substituíra o actual rexedor como titular da Concellería de Educación na capital galega. Así, Ángel Currás convértese no cuarto alcalde galego imputado no marco desta investigación sobre supostas irregularidades en adxudicacións públicas. Os outros tres son o ex rexedor de Ourense Francisco Rodríguez (PSOE), o ex alcalde de Boqueixón Adolfo Gacio (PP) e o alcalde de Lugo, o socialista López Orozco. Este venres o presidente do Goberno, Mariano Rajoy e Alberto Núñez Feijoo participarán en Composetela o acto de entrega da Gran Cruz da Orde de Isabel La Católica a Xerardo Fernández Albor. Ángel Curras, que tamén ia figurar entre as autoridades da cerimonia que se celebrará no salón de actos do Pazo de Fonseca, anunciou que finalmente non acudirá.


Summary: O técnico cambia os lucenses, que loitan por entrar en Copa, polo penúltimo clasificado da ACB.

O refraneiro galego, sempre tan rico, di que "o diñeiro é o amo do mundo enteiro", ou, noutra frase aínda máis evocadora, "se o corazón fose de aceiro, non o vencía o diñeiro". Que llo pregunten senón a Paco Olmos, técnico do Leite Río Breogán, que podendo escoller loitar por facer historia e clasificar para a Copa un equipo que acaba de ascender á máxima categoría -algo que ten ao alcance da súa man-, preferiu baixarse do barco prematuramente e asinar polo penúltimo clasificado, un San Pablo Burgos que acaba de cesar o seu terceiro adestrador no que vai de campaña. Loxicamente, a única explicación para esta decisión deportivamente tan inexplicábel son os cartos. Tal e como recoñeceu o seu axente, Moisés Cohen, percibirá "moito máis do triplo" que vén cobrando en Lugo. O valenciano tratou de xustificarse nun comunicado publicado nos seus perfís nas redes sociais recoñecendo que o baloncesto é "unha profesión". "Non agardo que me entendades, iso é complicado e non estou en posición de esixirvos nada -engadiu dirixíndose á súa xa ex afección-, pero polo menos aspiro a que o comprendades [...]. Son un profesional e debo mirar pola miña carreira e polo que é mellor para a miña familia a longo prazo". A directiva da entidade celeste reaccionou a través do seu director xeral, Tito Díaz, quen manifestou a súa "dor", mais tamén fixo un chamamento a "pasar páxina", pois "o Breogán é moito máis que unha persoa". Con respecto ao seu substituto, Tito Díaz non quixo dar ningún nome, mais afirmou ter o desexo de contar "cun perfil de adestrador moi claro" que tome o relevo de Olmos e trate de evitar que este gran pau afecte á loita por entrar na Copa. O Ensino despide Ortega E se o técnico do Breogán marcha por propia vontade, o preparador do outro gran equipo de baloncesto da cidade, Durán Maquinaria Ensino, foi destituído. Deste modo, Miguel Ángel Ortega non continuará á fronte dun dos dous conxuntos lucenses na elite do básquet feminino estatal, collendo a remuda provisionalmente Fernán Varela. A outra escuadra do país na Liga Endesa, o Baxi, non perdeu o adestrador, pero si o encontro contra Campus Promete (86-75), deixando escapar o partido no segundo cuarto logo de ir por diante no primeiro parcial.


Summary: Cando se escriba a historia das eleccións galegas do ano 2020 poderase afirmar que a precampaña comezou o 20 de decembro de 2019, o día no que o PP divulgou o vídeo de Feijóo con Zahera. Mentres, na esquerda, alén das dinámicas e análises de cada casa, en practicamente todas compártese unha diagnose: ao contrario que hai catro anos, desta volta a posibilidade dun cambio de Goberno existe

Cando se escriba a historia das eleccións galegas do ano 2020, con independencia de cando se celebren e do seu resultado, poderase afirmar que a precampaña comezou o 20 de decembro de 2019. Xusto o día no que o PP divulgou un vídeo de Alberto Núñez Feijóo a chancear co actor Luís Zahera en varias estancias da Cidade da Cultura.Cando se escriba a historia das eleccións galegas do ano 2020 poderase afirmar que a precampaña comezou o 20 de decembro de 2019, o día no que o PP divulgou o vídeo de Feijóo con ZaheraNese vídeo resúmese practicamente todo. Sen logotipo ningún do PP e con estética institucional (Feijóo=Xunta), o gabinete do actual presidente apóiase nunha estendida brincadeira, a do seu parecido físico co actor, para colocar todos os marcos do debate: Feijóo é moderación, xusto medio entre os que o chaman "facha" e os que o cualifican de "nacionalista" -galego-, Feijóo non é exactamente un "político", dos que se fala en terceira persoa, e non está a pensar en facer carreira en Madrid. Non é o potencial candidato do partido de Pablo Casado, senón de "Galicia".A montaxe aproveita ademais para pechar o círculo da que, posiblemente, foi a ocasión na que un importante continxente de electorado do PP puido observar por primeira vez a Feijóo nunha faceta pouco favorecedora, na televisión pública e en horario de máxima audiencia: a noite na que, catro días despois de lograr a súa terceira maioría absoluta, acudiu como convidado ao programa Land Rober. Alí o titular da Xunta deu mostras de descoñecer diversos espazos e personaxes referenciais da Galega, dende o Luar ao propio Zahera. O buraco de imaxe pódese dar por tapado.O vídeo presidencial é un dos tantos movementos das últimas semanas que evidencia o feito de que o PPdeG ten lanzada a precampaña de 2020 e que contribúe, nos círculos políticos do país, a disparar os ruxerruxes a respecto da data da cita electoral. Maio? Xuño? Ou setembro, cando toca? Nas salas de máquinas da política galega coincídese en sinalar a evolución dos acontecementos no Madrid político, no Goberno de España, como elemento clave para despexar esa incógnita.O panorama estatal é, precisamente, un dos elementos que máis está a esgrimir Feijóo nesta fase dun proceso preelectoral no que a súa cuarta candidatura á Xunta semella pouco menos que inevitable, o que tornaría unha retirada nunha sorpresa difícil de dixerir para o PP. Faino, concretamente, para xogar coa hipótese que conduciría a unhas terceiras eleccións xerais en España. Ou, o que é o mesmo, para precipitar uns comicios ante os que se presentaría como único sinónimo de estabilidade fronte ao caos xeral.Para axitar esa hipótese, o líder dos conservadores galegos apoiouse na recente sentenza do Tribunal de Xustiza da UE que recoñeceu a inmunidade parlamentaria ao líder de Esquerra Republicana de Catalunya, Oriol Junqueras. Alén de criticar ao TXUE -"ten un choque coa lexislación española", teorizou-, Feijóo viu neste ditame un motivo máis para non "entregar a chave da gobernabilidade de España ao partido do señor Junqueras". "Cantas cousas máis teñen que pasar para parar esta investidura?", cuestionou retoricamente dende o atril de San Caetano."Parar a coalición" -do PSOE con Unidas Podemos- para "parar a investidura". Dada a negativa reiterada de Casado de facilitar a reelección de Pedro Sánchez, xa sexa cunha abstención ou votando a prol, ese parón reclamado por Feijóo só derivaría nun escenario, o das terceiras eleccións xerais, as quintas en catro anos. Ou, o que é o mesmo, o marco propicio para se presentar ante o electorado galego como o xusto e calmo medio fronte a un aluvión de radicalidade inestable. O exposto no vídeo de Nadal.A situación na esquerdaO aparello de precampaña do PP -e da Xunta- xa comezou a rodar segundo o previsto malia a algúns inconvenientes -entre os destacados, as persistentes mobilizacións contra o peche da sala de partos de Verín-. Mentres, na esquerda, a precampaña tamén está activa, aínda que dun xeito dispar. Estao en maior medida na formación que xa ten definida a súa candidatura á Xunta, o PSdeG, e a que está a piques de tela, o BNG.Pola banda socialista o seu secretario xeral e candidato, Gonzalo Caballero, leva meses cunha intensa axenda de actos e encontros por toda Galicia. Poñen especialmente o foco nas cidades tras os bos resultados das municipais, pero tamén en certas cabeceiras de comarca onde a formación está a detectar cambios de tendencia con relación a anteriores convocatorias electorais galegas: o desgaste que en 2016 atinxía á marca PP agora esténdese á figura de Feijóo, con niveis de rexeitamento cidadán inéditos.Gonzalo Caballero leva meses cunha intensa axenda co foco especialmente posto en cidades e cabeceiras de comarca; no PSdeG din detectar niveis de rexeitamento á figura de Feijóo inéditos ata o momentoNa contorna da Executiva Nacional do PSdeG concédese importancia aos acontecementos que arrodean á formación de Goberno en España e aos efectos que a xestión do eventual goberno de Sánchez con Unidas Podemos poida ter en Galicia. Pero tamén prestan atención aos movementos na dereita na medida na que, cren, Feijóo vai ter difícil seguir presentándose como sinónimo de "centralidade política", en verbas de Gonzalo Caballero, nun escenario no que necesariamente terá que compartir campaña con Casado e, ao tempo, non dar por completamente desbotada a posibilidade de ter que chegar a acordos con Vox para conservar a Xunta se o partido de extrema dereita logra representación no Parlamento.No BNG, pola súa banda, a carreira cara ás eleccións galegas quedará lanzada a mediados de xaneiro, cando Ana Pontón quede formalmente reelixida como candidata. A dirección soberanista vese á alza e reforzada tras lograr regresar ao Congreso dos Deputados nas recentes eleccións xerais. Aspira a medrar con relación a hai catro anos e a facelo, cando menos en parte, con votos que daquela apoiaron a En Marea.Alén das dinámicas e análises de cada casa da esquerda, en practicamente todas compártese unha diagnose: ao contrario que hai catro anos, desta volta a posibilidade dun cambio de Goberno existeEse espazo electoral das mareas é, precisamente, a principal incógnita cara a 2020. Admíteno os seus integrantes pero tamén dirixentes de PSdeG e BNG, en cuxa opinión a conformación dunha opción electoral viable nese ámbito é unha das claves do eventual cambio de Goberno en Galicia. Nomes como o do ex-alcalde de Santiago, Martiño Noriega, volven soar con forza nun ámbito no que a gran clave volve ser a fórmula de concorrencia e se organizacións como Podemos, Esquerda Unida e Anova darán ou non confluído nunha única opción. Resta saber, ao tempo, que sucederá con En Marea, a formación que lidera Luís Villares, quen nos últimos días asegurou apostar por unha alianza con outras forzas galegas partindo da "xenerosidade".Alén das dinámicas e análises de cada casa da esquerda, en practicamente todas compártese unha diagnose. Os grandes números dos recentes procesos electorais indican que, ao contrario do que sucedía hai catro e oito anos, desta volta a posibilidade dun cambio de Goberno existe e que, de darse, a maioría será necesariamente plural. Compártese, así e todo, tamén unha certeza: a maquinaria partidaria e gobernamental do PPdeG nunca deu unha batalla electoral por perdida.


Summary: A XXXIV edición do Premio Nacional de Poesía Xosemaría Pérez Pallaré recaeu esta sexta feira en Anxo Mena, nado en Carral en 1982.

Anxo Mena, nado en Carral en 1982 obtivo hoxe a XXXIV edición do Premio Nacional de Poesía Xosemaría Pérez Parallé, que convoca o Círculo Mercantil e Industrial-Unidade de Fene, co apoio do Concello de Fene. Alimentar canarios con ovos da casa valeulle a Anxo Mena, o XXXIV Premio Pérez Pallaré, convocado polo Círculo Mercantil e Industrial-Unidade de Fene, co apoio do Concello. O xurado elixiu a de Mena entre 57 obras presentadas O xurado elixiu a obra de Anxo Mena de entre as 57 presentadas a un concurso que foi creado para homenaxear o poeta fenés Xosemaría Pérez Parallé, coñecido como O Segrel do Penedo. Poeta popular, activista literario, promotor da celebración do Día das Letras Galegas na Galiza, fora instituído en Montevideo pola comunidade galega no exilio. O autor galardoado é doutor en Ciencias do Mar pola Universidade de Vigo, especializado en Paleoceanografía e Sedimentoloxía, temas nos que segue a investigar. Actualmente reside en Cangas e traballa no Centro Tecnolóxico do Mar (Cetmar), en Vigo. Obtivo o Premio de Poesía Anduriña Voandeira (2011), o Premio de Poesía Díaz Jácome de Mondoñedo (2012) e o Premio de Poesía da Universidade de Vigo (2015). O xurado deste ano compuxérono Inma Otero, Ramiro Torres e Regina Touceda.


Summary: A Organización galega de comunidades de montes rexeita o proxecto que impulsa a administración galega. "É todo o contrario do que o monte precisa", afirma Xosé A. Pereira, da Orgaccmm.

A Organización galega de comunidades de montes (Orgaccmm) non ve o plan forestal que está a impulsar a Xunta para substituír o vixente (de 1992) o documento que o monte galego precisa. "Coas directrices do novo plan imos a un monte que fique só para especies de rápido crecemento e cultivos enerxéticos", manifesta Xosé A. Pereira, da Orgaccmm. Desde logo, aponta, non un roteiro para un "monte vivo". Pereira resume, en conversa con Sermos Galiza, en tres os obxectivos das directrices do plano forestal que elabora a administración galega: Eliminar a veciñanza da xestión do monte, acabando co modelo 'xermánico' do monte comunal que pervive na Galiza e norte de Portugal e ir cara á privatización; poñer o monte ao servizo de produción forestal intensiva para determinadas especies, e que esa produción priorice sobre calquera condicións ambiental. "Coas directrices do novo plan imos a un monte que fique só para especies de rápido crecemento e cultivos enerxéticos" "O obxectivo é botar a veciñanza da xestión do monte galego", manifesta Pereira, que afirma que esta intención "vén de vello", e que xa figuraba en estudios e informes elaborados por entidades financeiras. "Nalgún deles até se afirmaba que as comunidades de montes non podían xestionar o monte porque non tiñamos cultura, vaia afirmación!!". Para este responsábel da Orgaccmm, a Xunta debería alicerzar o proxecto ou plan para o monte galego en base a tres eixos: unha política que permita e favoreza e incentive un monte multifuncional e preservábel; reforzar a propiedade xermánica do monte e que nas políticas econñomicas, sociais, de ordenación do territorio... se tome en conta o monte, sempre en beneficio de todos. "Non é difícil, é o contrario do que eles propoñen", ironiza Pereira.