Summary: A Pobra do Brollón acolle unhas xornadas sobre o desenvolvemento dunhas zonas nas que abrollan proxectos e experiencias contra fatalismos e derrotismos.

'Programas da UE para o desenvolvemento das zonas de alta montaña' é o título das xornadas que este sábado, 6 de maio, decorren na Pobra de Brollón organizadas por AGEe e o grupo europarlamentar GUE/NGL. Persoas de diferentes ámbitos debaterán e falarán sobre a realidade presente e o futuro destas zonas. "A alta montaña é unha gran descoñecida", recoñece Roi Estévez, un dos participantes nas xornadas. Membro da asociación cultural e veciñal Vieiros (Quiroga) e presidente de Souto Vivo, Estévez considera que cómpre definir o que se pretende para estas zonas. "Queremos unha montaña como foco de traballo, unha montaña para o turismo, unha montaña para acoller xente das cidades?". Explica en conversa con Sermos Galiza que baixo o termo alta montaña hai diferentes realidades segundo as zonas, "non todas son iguais". De aí que un paso que se precisa dar é o da zonificación, isto é, "definir os obxectivos segundo as características de cada zona, hainas con vocación máis gandeira, outras máis agroforestal...". E aí entra un concepto importante, a multifuncionalidade. "No rural non podes apostar todo a unha única funcionalidade". Carencias Roi Estévez lembra que aínda estamos nunha fase na alta montaña que pode parecer tan superada no resto de Galiza como é a de se dotar de infraestruturas básicas. "Luz, auga, saneamento. Camiños", enumera. Servizos dos que se carecen. "Na miña aldea non temos moitos deles", aclara. Lograr infraestruturas e servizos e así ter unha base sobre as que asentar e desenvolver vida e proxectos. "o futuro aquí pasa por rachar con esa mentalidade máis individualizada, de cidade; e recuperar o traballo en común, comunitario. O que aquí se chamaba traballar en concello". Unha mentalidade de cooperación que está na base dos proxectos que se desenvolven na alta montaña. "Moitos proxectos pequenos pero que todos xuntos consiguen esa multifuncionalidade".


Summary: Despois de negar nun primeiro momento a súa responsabilidade, o Exército de Etiopía acepta a autoría do atentado mais nega que haxa vítimas civís, e defende que o mercado estaba baleiro á hora da operación. Médicos do hospital de Mekelle falan de até 80 mortos.

Cando menos 60 persoas morreron e varias ducias máis quedaron feridas despois do bombardeo do Exército de Etiopía esta terza feira nun mercado da localidade de Togoga, na rexión de Tigrai, que leva sendo asaltada desde novembro de 2020 por forzas militares etíopes e eritreas. Ademais, médicos do hospital de Mekelle, a capital rexional situada a 25 quilómetros de Togoga, advertiron aos medios internacionais que o número de vítimas continuará a aumentar a medida que sexan rescatadas entre os escombros e que cheguen ao hospital, segundo revela Associated Press, a cifra de falecidas podería superar as 80 persoas. Unha veciña explicou a Reuters que o ataque chegou a unha da tarde cando o mercado estaba ateigado, ferindo o seu marido e a súa crianza de dous anos. Fontes consultadas por Deutsche Welle apuntan que entre as vítimas do ataque hai un alto número de cativas e cativos, amais citan o persoal do hospital de Mekelle que denuncia que os militares etíopes bloquearan o acceso das ambulancias ao mercado xusto despois do bombardeo. A Organización das Nacións Unidas (ONU) transmitiu a súa "profunda perturbación" polo ataque e pola restrición as evacuacións provocada polo bloqueo do Exército etíope da zona do atentado. "Os ataques directos contra civís e ataques indiscriminados están prohibido", salientou Ramesh Rajasingham, asistente de asuntos humanitarios da Secretaría Xeral da ONU, que reclamou ao Goberno de Adís Adeba que dirixa coa maior celeridade unha investigación urxente do acontecido. Pola súa banda, Stéphane Dujarric, voceiro da Secretaría Xeral da ONU, solicitou maior acceso humanitario á zona. O bombardeo chega cando as informacións dos medios rexionais inciden no avance da Fronte Popular para a Liberación de Tigrai (TPLF). O Exército etíope, que negara nun primeiro momento a autoría do bombardeo, recoñeceu esta quinta feira a súa responsabilidade mais negou que o ataque producira vítimas civís, e sostivo que a operación se desenvolveu contra os integrantes do TPLF nun mercado que segundo o ministro de Defensa, Getnet Adane, estaba fechado. A ONU denunciou nas pasadas semanas a situación preocupante de fame xerada na rexión de Tigrai desde o comezo da operación militar etíope en novembro, estimando que 353.000 persoas están clasificadas na fase de catástrofe humanitaria, e 1,8 millóns máis en fase de emerxencia.


Summary: A causa non tiña moito sustento xurídico até o ponto de no seu día os fiscais cataláns afirmaren que non había materia delictiva. Mais os argumentos de tipo político pesaron na decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya nun auténtico xuízo ao soberanismo catalán, ao chamado procés. Artur Mas, Joana Ortega e Irene Rigau son condenados por un delito de desobediencia e son absolvidos do de prevaricación.

Non prevaricaron (non ditaron ordes inxustas a sabendas do que o eran), mais si desobedeceron. Ese é o delito polo que Artur Mas, Joana Ortega e Irene Rigau -presidente, vicepresidenta e conselleira de Educación da Generalitat no momento dos feitos xulgados, novembro de 2014- foron condenados esta segunda feira polo Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya. Artur Mas é condenado a 2 anos de inhabilitación (prohibición de exercicio de calquer cargo político eleito) e ao pagamento dunha multa de 36.500 euros. Joana Ortega, a 1 ano e 9 meses e 30.000 euros de multa. Irene Rigau, a 1 ano e 6 meses e 24.000 euros de sanción económica. Terían desobecido a providencia de suspensión do referendo de autodeterminación do 9N ditada polo Tribunal Constitucional cinco días antes da realización da consulta. De nada valeron os argumentos expresados pola defensa segundo os cais o Govern si respeitou a orde do TC ao se desvincular do referendo e ao permitir que este se transformase nunha consulta participativa directamente xerida polo Pacte Nacional pel Dret a Decidir e o seu exército de 40.000 persoas voluntarias. No seu alegato final, o fiscal, Emilio Sánchez Ulled, considerou probado que o Govern si continuou operando a favor da realización da consulta após lle ter sido comunicada a providencia do TC. Este alegato do ministerio público contrasta coa posición que no seu día adoptaron, por unanimidade, os fiscais do TSXC para os cais non existía delito desde o momento en que o TC non emitiu ningunha providencia ad hoc en que se indicasen que aspectos da consulta debían ser suspendidos e en que se explicitasen que cargos públicos tiñan que actuar para impedir que o referendo se levase a termo. A defensa de Mas, Ortega e Rigau apresentarán con toda probabilidade recurso ao Tribunal Supremo. Reaccións CUP. Ve na sentenza o certificado de defunción da vía do referendo pactado, na que aposta Catalunya sí que es Pot, Podemos e Ada Colau. Chaman a acelerar o referendo pactado. ERC. Mostran o apoio a Mas e declaran que o Estado non terá capacidade para frear o procés. PDeCAT. O seu líder, Artur Mas, afirma que acatarán a condena ditada pola xurisdisción española á agarda de construír a soberanía catalá. "En España perséguense as ideas políticas", afirma. BNG. Denuncia a dupla vara de medir da xustiza española: luva de seda coa Casa Real e man de ferro cos convocantes da consulta do 9N. Na súa conta twitter, Ana Pontón escrebe: "Tot el suport a #Mas, @joanaortega #irenerigau. O estado español condena a quen defende a democracia, mentres ampara corrupción e corruptelas". Podemos. Pablo Iglesias afirma en twitter que "Artur Mas é o herdeiro do pujolismo, unha das piores expresións da Trama, mais que o condenen por pór as urnas é unha vergoña". PSC. Pide respeitar a sentenza, mais afirma que a xudicialización da política non leva a ningures. PSOE. Antonio Hernando, portavoz do grupo parlamentar no Congreso, afirma que a sentenza é benévola e consecuencia directa de desobedecer o TC. PP. Pablo Casado, portavoz do partido, festexa que a sentenza "pon cada quen no seu sitio" e demostra que non hai ninguén por cima da lei.


Summary: O comité esixe á Xunta a mesma celeridade que con Barreras para atopar unha solución aos problemas do estaleiro.

As traballadoras e traballadores de Vulcano chegaron esta sexta feira fronte ao Parlamento da Galiza para denunciar os incumprimentos da Xunta e esixir unha solución para a factoría naval viguesa. Poñían fin así a unha marcha reivindicativa que comezou o pasado 1 de outubro en Vigo. O presidente do comité de empresa, Nicolás Sangabriel, reclamou unha implicación igual e "polo menos a mesma celeridade" por parte do conselleiro de Industria da que o departamento mantén co estaleiro Hijos de J. Barreras. Entre as súas reivindicacións tamén está a de que a Xunta cumpra cos compromisos que adquiriu coas traballadoras e traballadores de Factorías Vulcano, non só cós da empresa, que non son outros que os de buscar inversores e conservar os postos de traballo se unha vez rematado o ferri a compañía entraba en fase de liquidación Reunión co conselleiro Como indicou o propio Sangabriel, no transcurso desta última etapa entre Padrón e Compostela recibiron unha mensaxe do conselleiro Francisco Conde anunciando que os recibiría esta mesma tarde. No encontro, adiantou o responsable sindical aos medios, pediranlle que atope un inversor que se encargue de que os postos de traballo se manteñan a longo prazo, dada a importancia dun centro de traballo que, como lembrou, emprega máis dun milleiro de persoas cando ten actividade. "Que ninguén pense que porque nos teñan liquidado imos deixar de defender o noso estaleiro, a factoría e os nosos postos de traballo", advertiu. Sangabriel tamén sinalou sobre os problemas do sector na Ría de Vigo que "cando se colabora cun estaleiro, privado, que lle permite dispor de cartos públicos para sacar adiante os seus proxectos, non se pode ceder e non vixiar que se fai con el". Durante a protesta, o responsábel sindical aproveitou para lembrar as traballadoras e traballadores de Vulcano que a vindeira segunda feira teñen unha cita no Xulgado na que lles comunicarán o expediente de extinción. O xuíz, apunta, vailles preguntar por que non houbo acordo cos administradores concursais e se o considera así, emitirá o auto de extinción a próxima semana.


Summary: O poeta, músico e mestre achegará o seu poemario ao público compostelán na libraría Pedreira acompañado, entre outras persoas, de Sabela Arias, ilustradora do libro.

Baldomero Iglesias, Mero ((Vilalba, 1951), ten xa un longo percorrido na creación artística galega. Máis coñecido polo seu traballo musical (Fuxan os ventos, A Quenlla) conta coa poesía para deitar os seus pensamentos máis íntimos mais non menos críticos coa realidade que o arrodea. Conta con dous poemarios anteriores publicados como foron 'Na lonxitude do tempo' (Espiral Maior, 2006) e 'Recendos de luz e de sombra' (Fundación Manuel María, 2006). En 'No papel que mudo escoita' (Irmandade Manuel María, 2011) resume en trescentas trinta e oito páxinas o seu mundo vital. En territorio remite con alusións a Vilalba, á Terra Chá, a Mesía, a Lugo e á muralla, a Duarría (Castro de Rei) e en temática aao amor, a Patria, a xustiza,...A presentación en Compostela do libro publicado pola Irmandade Manuel María (Foulas do Rañego, nº 8) será o 31 de maio, ás 20:00 horas, na Libraría Pedreira (Rúa do Home Santo) de Compostela. nela participarán, ademais do autor, Xosé Lois García, Mini Rivas, Xulio Xiz, Alfonso Blanco, David Otero e Sabela Arias xunto a unha participación musical de Raúl Galego.


Summary: O colectivo Espazo 16 foi constituído formalmente como asociación non hai moito, pero a súa pegada no entorno rural do municipio de Barro está sendo moi fonda.

Espazo 16 conseguiu crear en tan só unha fin de semana un espazo onde peregrinos e veciños poderán convivir e descansar polos seguintes anos. Integrado por catro persoas que ven no rural unha oportunidade de vida e dinamización, conseguiron sacar, neste e no pasado ano, dous proxectos de forte interese social. Non é ningún segredo que o rural galego adoece dunha sangría da súa poboación. As cidades absorben a maioría de nados, e non poucas parroquias afrontan con resignación o futuro incerto. O panorama pode desalentar nun primeiro momento, mais os membros dese peculiar colectivo de Barro viron unha oportunidade para crear novos espazos onde convivan diferentes xeracións, aproveitando os propios recursos dos que dispoñen a man. Na penúltima fin de semana de setembro, o proxecto Un lugar no Camiño tornouse unha realidade. Viña xa anunciado dende hai semanas, mais é certo que no rural, a transmisión de información pode ser máis lenta do que acontece noutros lugares. Financiado por Xuventude, e co apoio do Concello de Barro, a idea era crear nunha fin de semana un novo espazo dentro da parroquia de Agudelo que funcionase de área de descanso tanto para o peregrino coma para o veciño. A construción dun lugar que os veciños sentan coma seu, e non dependa dun terceiro ou entidade superior. Financiado por Xuventude, e co apoio do Concello de Barro, a idea era crear nunha fin de semana un novo espazo dentro da parroquia de Agudelo "No rural seguen faltando lugares onde a xente poida quedar e pasar o rato", explica Sheila García, membro do Colectivo Espazo 16. "Hai anos era habitual que os veciños acudiran aos lavadoiros, ou a igrexa; pero estes espazos foron morrendo ou quedando en desuso. Moitas veces a xente non sae da casa, non fai vida na parroquia, porque non ten onde ir concretamente. A idea e que con este tipo de actuacións volvan ter un lugar onde relacionarse e que sintan coma propio, traballando na súa construción, para que perdure por anos". Non é a primeira vez que Sheila e o resto da asociación se embarcan nunha tarefa similar. O ano pasado, co proxecto Especies de Espazos, converteron unha vella escola abandonada nun lugar que serve de teito e refuxio para as relacións entre os habitantes da parroquia, ou a posíbeis actividades culturais e sociais. Mesmamente, as charlas de dinamización que ofereceu a maiores Un lugar no Camiño déronse neste espazo que agora coidan e manteñen os veciños. Non é a primeira vez que Sheila e o resto da asociación se embarcan nunha tarefa similar O proxecto elaborouse en tres obradoiros diferentes. O primeiro realizouse perto dunha interxección onde o AVE atravesa a estrada sobre un noiro. Alí, no que antes era unha parede gris e sen vida, rompendo co entorno, atópase agora un fermoso mural colectivo, que anima os peregrinos e alegra a vista dos paseantes. Unha especie de domesticación do lugar, e que ademais serve de indicador, sendo que na zona era habitual que os peregrinos se perdesen. O segundo obradoiro, realizado o domingo 24, supuxo a creación dun artefacto con palés a diferentes alturas, o que permitirá quer sentarse quer tombarse quer apoiarse. Un lugar para descansar ou quedar un anaco, baixo a sombra das árbores próximas. Tamén houbo tempo para plantar algunhas plantas autóctonas. "Todo o mundo móstrase encantado con estas intervencións, e até se sorprenden de que xente xove queira facelas. Ninguén pon unha pega. O Concello axudounos en todo o que puido, así coma os veciños que sempre están para botar unha man, e ves como, os que non sabían do proxecto, achéganse e preguntan. Mostran interese", sinala Sheila García. "Compinches é un adxectivo plural. Nada disto é posíbel se non poñemos todos algo da nosa parte, e enche moito ver que así é". O terceiro obradoiro, baixo o lema Maneiras de vivir, aglutinou unha serie de charlas sobre iniciativas de éxito, innovadoras e sostíbeis para o desenvolvemento do medio rural. Unha lembranza de que o futuro tamén é posíbel nas parroquias. Participaron Trespés, unha cooperativa de Redondela con proxectos para a dinamización do territorio; a comunidade de montes de San Vicente, cun proxecto de pastoreo de gando vacún nos montes veciñais; Cabana das Bolboretas de Barro, unha adega que se dedica á elaboración dun espumoso a partir das súas uvas albariñas; e por último, Ana Cadavid, veterinaria na zona de Barro. Colectivo Espazo 16 sitúase como unha proposta nacida para a dinamización dun rural que necesita deses espazos de encontro, moitas veces esquecidos pola Administración, ou sen unha capacidade de actuación real ao descoñecer o día a día das pequenas parroquias coma Agudelo en Barro. Polo pronto, o seguinte proxecto xa está voando entre as cabezas dos seus membros.


Summary: O Goberno di que está a a traballar activamente con países como a India ou o Brasil para producila fóra.

O Ministerio de Saúde de Rusia puxo en circulación o primeiro lote da vacina contra a Covid-19 desenvolvida no país e bautizada como Sputnik V, despois de conseguir completar as probas de calidade requiridas. "O primeiro lote da vacina Sputnik V pasou as probas de calidade necesarias dos laboratorios do Servizo Federal de Vixilancia no Sector de Saúde e foi lanzado á circulación pública", segundo sinalou o ministerio nun comunicado recollido pola axencia de noticias Sputnik. Xa na segunda feira, o ministro de Sanidade, Mijail Murashko, anunciou que a vacina comezaría a ser administrada durante esta semana ás primeiras persoas voluntarias, no marco da terceira fase dos ensaios clínicos despois do seu rexistro. A Oficina Nacional de Protección ao Consumidor de Rusia (Rospotrebnadzor) informou de que as probas, realizadas polo centro de viroloxía e biotecnoloxías Vector, estarían completas o próximo 30 de setembro. As autoridades rusas rexistraron oficialmente o 11 de agosto a primeira vacina contra a Covid-19, desenvolvida polo Centro de Epidemioloxía e Microbioloxía Gamaleya. A Sputnik V non provoca efectos secundarios graves consegue xerar inmunidade durante un período que pode alcanzar até os dous anos. Na fase actual, estase a administrar nas probas cunha autorización especial, tan só a persoas dos grupos de risco e baixo un estrito control. Terceiros países Tras a publicación na pasada sexta feira dos resultados das primeiras probas clínicas na revista científica The Lancet, o presidente do Fondo Ruso de Investimento Directo (RDIF), Kirill Dmitriev, dixo en conferencia de prensa que "estamos a traballar activamente con moitos países para producila fóra de Rusia", e citou o Brasil e a India.


Summary: A empresa informará da volta á actividade a partir do día 9 de marzo

Stellantis ten previsto parar a súa produción na factoría viguesa esta fin de semana, na que nin o sistema 1, que monta os Peugeot 2008 e 301 e o Citroën C-Elysée, nin o sistema 2, o encargado da fabricación das furgonetas, estarán operativos. Pero ese paro, motivado pola chamada crise dos microchips ─falla de subministro de semicondutores e outros compoñentes electrónicos─, podería tornar en indefinido, segundo alertan fontes do sector. O grupo automobilístico, que vén de presentar uns beneficios de 13.354 millóns no exercicio 2021 a pesar das paradas de produción, anunciou onte paros na produción da súa planta de Figueruelas, en Aragón, tan só unhas horas despois de comunicar que o sistema 1 da planta de Vigo pararía todas as súas quendas da fin de semana, unha medida que tamén afectaría parcialmente ao sistema 2. Agora, despois de varias suspensións consecutivas nas últimas semanas ─onte retomaron a actividade no sistema 1 após estar parado desde mediados de febreiro─ a empresa decidiu fechar a planta viguesa de forma indefinida e até novo aviso. Desta vez, a decisión non só está motivada pola crise dos microchips, senón que tamén influíu a imposibilidade de acceder a determinados materiais ─fundamentalmente o aluminio e o paladio─ chave para a produción de vehículos polo conflito entre Rusia e Ucraína. Miles de afectadas A medida afectará a todas as quendas e todos os sistemas, co que as máis de 7.000 persoas que traballan na factoría viguesa sufrirán as consecuencias de esta nova parada. A dirección, segundo estas mesmas fontes, comezará a facilitar información sobre a volta ao traballo e a continuidade da produción a partir da vindeira cuarta feira, 9 de marzo. A decisión da empresa pode influír tamén nos seus plans de futuro. Esta mesma semana, o grupo presentou o seu plan estratéxico, no que fixa o obxectivo de alcanzar os 300.000 millóns de euros en ingresos para o ano 2030 e as cero emisións netas de carbono para o exercicio 2038, cunha redución do 50% para 2030. "O noso obxectivo é ser o número un en satisfacción do cliente para os nosos produtos e servizos en todos os mercados. Prestaremos unha atención excepcional á experiencia completa de extremo a extremo, traballando para eliminar calquera fricción ao longo da cadea de valor", destacou o seu conselleiro delegado, Carlos Tavares, durante a presentación do plan.


Summary: A proposta de Orzamentos Xerais do Estado de 2023 deixa un investimento na Galiza de 1.077 millóns de euros. O Ministerio de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana volve ser o máis investidor pero esquece actuacións chave en materia ferroviaria. A conexión por tren entre Vigo e Portugal queda relegada ao recibir menos de 30.000 euros.

A proposta de contas públicas do Goberno español para 2023, presentada esta quinta feira pola ministra de Facenda, María Jesús Montero, recolle un investimento para o conxunto do Estado de 368.088 millóns de euros, destinando a Galiza 1.077 millóns de euros. Malia que o orzamento medra no total estatal en 11,3%, a suba no país fica en 0,21%, superando só en tres millóns de euros a contía asignada no pasado orzamento. Porén, a alza interanual da inflación en 9%, obrigaría a un incremento no investimento no país nesa contía co fin de non desvalorizar en 8,79% as achegas públicas estatais en relación co exercicio pasado. O Ministerio de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana é un dos departamentos que máis invisten na Galiza, cunha achega próxima a 227 millóns de euros. Neste sentido, reciben un importante impulso as obras da A-54 entre Arzúa e Melide, con 30,4 millóns de euros e entre Melide e Palas de Rei, cunha contía próxima a 24 millóns de euros, se ben adía o seu remate a anualidade de 2024. Na mesma, liña destaca a partida de 13,7 millóns de euros para o tramo de Vilaboa á Ermida, da circunvalación de Pontevedra, así como de 20,67 para a execución da estrada de conexión do Barco de Valdeorras coa N-120 e a N-563. Os orzamentos do Estado reservan 56,36 millóns de euros para subvencionar as peaxes nos traxectos da Autoestrada do Atlántico. Así, o Goberno estatal mantén a compensación a Audasa pola gratuidade dos movementos internos nos tramos Vigo-O Morrazo e A Coruña-A Barcala e as bonificacións de recorrencia no uso da autoestrada, até cubrir 100% da peaxe no percorrido de volta sempre que se produza nas 24 horas seguintes. A este respecto, a transferencia á Galiza desa estrada de pago continúa pendente, unha vez que esa posibilidade foi emendada no trámite parlamentario. PSOE e Unidas Podemos fechan de madrugada un acordo sobre os orzamentos estatais de 2023 As infraestruturas ferroviarias atópanse entre as grandes esquecidas deste orzamento. Neste sentido, a articulación ferroviaria interna da Galiza recibe contías insignificantes, sinalándose entre estas a dotación de 185.000 euros para o ferrocarril de vía estreita entre Ferrol e Ribadeo, 28.000 euros para a circunvalación de Betanzos no tramo da Coruña a Ferrol e 6.700 euros para a conexión do porto da Coruña. Na mesma dirección, non se contempla ningunha partida para pór en marcha un servizo de proximidades nalgunha das áreas metropolitanas ou comarcas galegas. A única excepción neste deseño, son 25,8 millóns de euros dedicados á mellora das liñas entre Monforte e Lugo. Conexión con Portugal Á conexión ferroviaria entre Vigo e a fronteira portuguesa apenas se destinan 29.900 euros, dentro dunha partida plurianual de 1,67 millóns de euros dirixidos a elaborar un estudo informativo que conecte a cidade olívica coa alta velocidade procedente de Portugal, cuxo remate prevé o Goberno luso para 2029. Neste sentido, o Executivo de Pedro Sánchez deixou caducar un estudo elaborado no seu momento polo Gabinete de Mariano Raxoi, que cifraba o importe do total das obras de conexión nos seus tramos galegos en 200 millóns de euros. Miteco O Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico é o segundo máis investidor na Galiza con 50,33 millóns de euros. Neste caso, a practica totalidade das actuacións consignadas derívanse de compromisos orzamentarios de exercicios pasados, como o saneamento da ría do Burgo na Coruña. Porén, non se recollen propostas para favorecer a transición enerxética, malia contar Galiza con poboacións como As Pontes ou Meirama, en Cerceda, onde se teñen acometido nos últimos tempos importantes procesos de reconversión industrial. Nesta dirección, destaca que o Ministerio de Industria, Comercio e Turismo só achega fondos para promover a internacionalización empresarial e non para o impulso a novas iniciativas industriais. O BNG, decepcionado coas contas de 2023 O BNG valora o orzamento como "decepcionante, porque non cumpre coa Galiza" e di que vai traballar para melloralo. O seu deputado Néstor Rego lembra que "os presupostos na Galiza medran moito menos que noutras comunidades como Madrid, onde crecen 13%, duplicando neste territorio o investimento ao orzado en 2021, sendo previsíbel unha alza semellante en 2022". Pola súa parte, Antón Gómez Reino (Galicia en Común), amosou a súa "satisfacción" coas contas.


Summary: O integrante do comité federal do PSOE confirmou esta terza feira 18 de xullo a súa decisión de apresentarse como candidato á lideranza do PSdeG

Gonzalo Caballero afirmou esta terza feir estar disposto a traballar e a apresentarse ás primarias ao tempo que declaraba non ter ningún medo ás mesmas. O dirixente vigués, nunha entrevista na Radio Galega, mostrábase optimista aínda que preocupado por conseguir dotar a organización "dun bon proxecto, dun bon equipo de dirección e dunha boa estratexia", asunto no que traballará durante o verán para, nas súas palabras, "configurar unha nova etapa no PSdeG coherente coa nova etapa que abriu o PSOE no Estado". Con referencia a se Pedro Sánchez lle trasladou a súa decisión de se apresentar ás primarias, Caballero optou por non confirmar nin desmentir. "Non lle corresponde ao secretario animar ninguén a se apresentar. Cada un ten que ter o seu papel", declarou.


Summary: Entidades de Pontevedra, Marín, Poio, Sanxenxo, O Morrazo e O Salnés rexeitan as achegas por valor de 3 millóns de euros e piden aos organismos públicos que "non colaboren" coa pasteira e que retiren o seu apoio aos eventos nos que a empresa colabore.

Máis dun cento de colectivos de Pontevedra, Marín, Poio, Sanxenxo, O Morrazo e O Salnés subscribiron un manifesto no que cualifican de "chantaxe" as axudas económicas que ofrece ENCE a persoas físicas e entidades xurídicas por un total de 3 millóns de euros. Os promotores desta iniciativa aseguraron este sábado que, "por coherencia", renuncian a eses recursos. Colectivos de Pontevedra, Marín, Poio, Sanxenxo, O Morrazo e O Salnés rexeitan as axudas por valor de 3 millóns de euros da pasteira Así, concentrados ante o edificio principal do Pazo de Lourizán, a presidenta da Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica de Marín, Queta Molas, en representación destas organizacións, fixo un chamamento aos colectivos sociais para "non aceptar as subvencións ou patrocinios por parte de ENCE". O manifesto insta as institucións públicas a "non colaborar" con ENCE e pídelles "retirar o seu apoio económico e de calquera tipo a aqueles eventos nos que colabore ENCE, e a que fagan pública esta decisión". Ademais, reclaman "coherencia" por parte da Deputación de Pontevedra -actual propietaria do Pazo de Lourizán, que está cedido á Xunta até 2021- para "non permitir a cesión" destas instalacións á empresa pasteira e para que esixa da Xunta "a súa recuperación para uso exclusivamente público". O manifesto pide aos organismos públicos que "non colaboren" con ENCE e que retiren o seu apoio aos eventos nos que colabore "Non temos os recursos económicos que ENCE emprega para minimizar o grao de oposición á súa permanencia en Lourizán", constata o manifesto desta "iniciativa aberta e unitaria", cuxos promotores se declaran "conscientes das dificultades dos distintos colectivos" porque non son alleos a esa situación. Aínda así, rexeitan "aceptar que unha empresa que contribúe a crear pobreza na comarca tente lavar a súa mala conciencia a base de repartir esmolas". A declaración cualifica de "infame" a prórroga concedida a ENCE por parte do anterior Goberno estando "en funcións" e cualifica de "mal chamado pacto ambiental" o acordo subscrito entre a Xunta e a pasteira, cuxo propósito é "seguir comprando vontades e o silencio de estómagos agradecidos a cambio de esmolas aos colectivos sociais". Os colectivos consideran "infame" a prórroga a ENCE, á que acusan de "seguir comprando vontades e o silencio de estómagos agradecidos a cambio de esmolas" Os impulsores desta campaña, que representan "un amplo sector da cidadanía da comarca", cualificaron o Goberno galego de "cómplice" de ENCEante a pretensión da factoría de "facerse co Pazo de Montero Ríos para instalar alí o seu centro de I+D forestal que sería controlado exclusivamente pola empresa". O manifesto precisa que esta maneira de actuar "non é unha política nova para ENCE, que pensa que pode subornar a todo o mundo". En declaracións a Europa Press, o presidente da Asociación pola Defensa da Ría (APDR) de Pontevedra, Antón Masa, asegurou que a actitude da Xunta é "inadmisible" e acusouna de "esquecer" que xa dispón dun centro de I+D forestal vinculado á Consellería de Medio Rural que "está a deixar morrer" por falta de recursos humanos e técnicos. Ademais da APDR, entre o cento de organizacións adheridas ao manifesto atópanse a Cooperativa Mexilloeira de Bueu 'Socomebu', mariscadores de Aldán, as comunidades de montes de Salcedo e Lourizán, a Plataforma en Defensa dos Montes do Morrazo, Adega, a Irmandade Illa de Tambo, Amigos e amigas do Museo de Pontevedra, Ateneo de Pontevedra, Aula Castelao de Filosofía e a Federación de Asociacións de Veciños Castelao.


Summary: Unha investigación da Audiencia Nacional estuda se diversos membros do Executivo de Raxoi promoveron unha operación dirixida a espiar o antigo tesoureiro do partido, Luis Bárcenas, e roubarlle información acusatoria.

A utilización do aparato do Estado para combater o adversario político fai parte da tradición política española. Sen saír da etapa de Mariano Raxoi á fronte do Executivo estatal, resulta paradigmática a persecución dos dirixentes nacionalistas cataláns polas forzas de seguridade, chegando mesmamente a construír probas falsas para a súa imputación, no marco da coñecida como "Operación Catalunya". A campaña impulsada desde o Goberno español, dirixida polo ministro de Interior Jorge Fernández Díaz e executada polos corpos policiais, tiña o obxectivo de debilitar o movemento nacionalista. Os mesmos actores volven ser os protagonistas dun novo episodio de instrumentalización dos órganos gobernamentais ao servizo dos intereses dun partido político. Así, segundo se recolle nunha investigación aberta polo maxistrado da Audiencia Nacional, Manuel García-Castellón, diversos membros do Executivo de Mariano Raxoi promoveron unha operación dirixida a espiar o antigo tesoureiro do partido, Luis Bárcenas, e roubar parte da información no seu poder, que incriminaba os principais responsábeis da formación nas tramas de financiamento irregular do Partido Popular. O operativo, coñecido na xerga policial como "Kitchen", gaña actualidade nos últimos días ao coñecerse que o xuíz prepara a imputación do antigo ministro de Interior, Jorge Fernández Díaz, e da súa colega de Defensa, María Dolores de Cospedal. A decisión de investigar Fernández Díaz e Cospedal é consecuencia de diversas comentarios e anotacións do secretario de Estado de Seguridade no Goberno de Raxoi, Francisco Martínez. Martínez, número dous de Fernández Díaz no Ministerio de Interior, deixou constancia o pasado mes de xaneiro diante dun notario de diversas mensaxes que incriminan o seu superior neste novo escándalo. "O meu grande erro foi ser leal a miserábeis como Jorge (Fernández Díaz), Raxoi ou Cospedal", afirmou Martínez, quen nunha mensaxe de móbil ao presidente da Audiencia Nacional chegou a afirmar: "Ti sabes que me utilizaron. Uns e outros. Eu o único que fixen foi traballar", contestándolle, este: "Seino, seino". As forzas nacionalistas veñen de solicitar unha comisión de investigación no Congreso dos Deputados, anunciándose unha iniciativa en termos semellantes desde as filas socialistas.


Summary: A Audiencia Nacional abre xuízo oral por unha operación en Rivas que custou 41 millóns de euros á caixa

A Audiencia nacional abriu esta cuarta feira xuízo oral ao expresidente de Caixanova Julio Fernández Gayoso e 3 exdirectivos máis da entidade, por operacións inmobiliarias supostamente irregulares en Rivas-Vaciamadrid, a través da financeira Proinova, e imponlles unha fianza de responsabilidade civil de 68 millóns de euros. En agosto, a maxistrada da Audiencia Nacional Carmen Lamela consideraba que hai indicios para xulgar directivos da antiga Caixanova –entre eles o que fora o seu presidente, Julio F. Gayoso- por operacións inmobiliarias en Rivas-Vaciamadrid e que supuxeron un prexuízo para a entidade financeira (hoxe en Abanca) por case 42 millóns de euros. No auto de transformación das dilixencias en procedemento abreviado, a maxistrada entende que os feitos, unha vez finalizada la instrución, son constitutivos dun delito societario continuado na súa modalidade de administración desleal.


Summary: O mozo acusado de "integración en banda armada" e "tenza de explosivos" negou calquera vinculación "co nacionalismo galego" e coa organización AMI --Assembleia da Mocidade Independentista-- "desde hai máis de dez anos" e di que o que sabe sobre Resistencia Galega é "pola prensa".

De "barbaridade até cando non causa danos persoais" foi como cualificou o uso de material explosivo con finalidade política Hadriam Mosquera, 'Senlheiro', o mozo galego xulgado esta segunda feira na Audiencia Nacional española polos delitos de "integración en banda armada" e "tenza de explosivos". O ministerio fiscal pide para el 18 anos de prisión. O xulgamento encetou con 45' de demora sobre a hora fixada e coa declaración do propio Mosquera Pazos. O mozo, veciño do lugar de Quistiláns, en Ames, declarou que a caseta onde foi detido o 9 de xaneiro de 2013 era un lugar que frecuentaba tanto el coma as súas amizades e mesmo a veciñanza "para facer botellón, para combinar ou para fumar porros". Xustamente isto último era o que, segundo a súa declaración, foi facer o día en que o prenderon. "Unha persoa preguntoume como me chamaba e inmediatamente despois dez encapuchados botáronse riba de min". A respeito dos termos que conterían explosivos e que a policía española defende que Mosquera Pazos manipulou, o acusado negou tal extremo e enfatizou que unicamente soubo que era o que había na bolsa "cando me dixeron por que estaba detido". Para alén de negar calquera militancia ora na AMI --Assembleia da Mocidade Independentista-- ora nalgunha outra organización nacionalista ou independentista galega, 'Senlheiro' explicou que as cartas incautadas no rexistro ao seu domicilio e pertencentes a persoas presas facían parte da súa actividade solidaria na organización PreSOS. "Escribíame con moitos presos e a moitos deles non os coñezo", aclarou, recoñecendo como única militancia "simpatías" cara ao sindicato anarquista CNT. "Estou en prisión pola miña vinculación con algo co que estou absolutamente en contra", insistiu Mosquera, ao lle preguntar polo seu posicionamento cara ás prácticas de violencia cunha finalidade política. Declaracións das testemuñas O letrado da defensa, Endika Zulueta, encamiñou as preguntas aos 10 funcionarios da policía española que prestaron declaración arredor dos feitos que narraron perante a Audiencia Nacional mais que no seu día non incluíron no atestado que deu lugar á acusación formulada. Dados coma que Mosqueira Pazos levaría postas unhas luvas cando entrou na caseta onde foi detido ou por que se mantiveron como antecedentes contra o encausado unha detención anterior na baptizada como Operación Castinheira (ano 2005), cuxas dilixencias ficaron arquivadas, foron algunhas das cuestións que o letrado vasco formulou quer ao responsábel de redactar as dilixencias quer aos responsabeis do operativo en que foi detido o veciño de Ames. "Era relevante", dixeron, que levara luvas, malia non aparecer este dado reflexado no atestado, tal e como recoñeceron. Acrecentaron, aliás, que a Operación Castinheira se mantén como antecedente policial porque, segundo explicaron, 'Senlheiro' non solicitou que se eliminase unha vez arquivada a causa. Un dos funcionarios policiais dixo que "non me consta" que tal causa fose arquivada e enfatizou que "me consta" que existe unha organización denominada Resistencia Galega, á cal cualificou de "terrorista". O encargado da redacción das dilixencias polas que Mosquera Pazos foi encausado asegurou que a frase colocada no atestado --de maneira literal-- que existen "sospeitas fundadas de que o acusado é membro de Resistencia Galega" é "unha opinión, non un feito, baseada na miña experiencia". Por derradeiro, o responsábel do dispositivo, colocado fronte á porta da caseta no momento da detención, asegurou ter visto o mozo "toquetear" os termos que conterían o explosivo e que, malia que tampouco consta no atestado, a primeira evidencia que tiveron da identidade do mozo "foi cando el propio nos dixo quen era e preguntou quen eramos nós". En demostrar que a zona onde 'Senlheiro' foi detido é, efectivamente e tal e como el declarou, un lugar "habitual" onde se xunta a mocidade e a veciñanza da contorna centráronse as declaracións das dúas testemuñas da defensa. A primeira, un artista gráfico, afirmou ter ido realizar pintadas á devandita construción, parar alí para fumar ou partillar "unhas cervexas" de camiño ao río e mesmo nos meses do inverno, pois queda de camiño cara á localidade de Bertamiráns. A segunda testemuña, veciño do lugar, recalcou que "non é nada extraordinario" que alguén vaia até alí fumar un porro --como declarou Mosquera Pazos-- "porque malia estar case derruída ten unha estrutura que permite ficar dentro dela". 'Senlheiro' leva en prisión preventiva desde xaneiro de 2013, cando foi detido no monte coñecido coma O Instrumento, próximo á vivenda familiar.


Summary: De "ataque vandálico contra do patrimonio urbanístico, cultura e social da nosa cidade". Así cualifica o Grupo Municipal do BNG da Coruña a colocación de dúas amplas lonas de publicidade na torre do edificio da estación de ferrocarril, que foi denunciada por Sermos Galiza.

A concelleira do BNG no Concello da Coruña, Avia Veira, presentou unha batería de preguntas de cara ao próximo Pleno ordinario para pescudar "quen é responsábel" da colocación da publicidade na torre do edificio de San Cristovo, un "ben a protexer e a coidar por todas as Administracións". Na iniciativa presentada, pregúntalle ao Goberno municipal quen autorizou á colocación das lonas publicitarias para, de ser o caso, "adoptar as correspondentes sancións recollidas na ordenanza e obrigar á retirada daquelas á maior brevidade posíbel. De ter sido o propio Goberno municipal quen autorizou a instalación da publicidade, o BNG interésase se outros bens urbanísticos e arquitectónicos, como as galerías de Porta Real, a Casa Paredes ou mesmo a Torre de Hércules, "non van estar libres de se lles colocar nun futuro calquera outro tipo de publicidade". Ademais, Avia Veira pregunta se a colocación destas lonas, por medio dun soporte metálico, teñen causado algún tipo de dano ou deterioro á fachada da torre da estación e que medidas teñen pensado tomar contra os causantes. Preguntado por Sermos Galiza, o Goberno municipal da Coruña, dirixido por Xulio Ferreiro, non deu ningunha valoración ao respecto.


Summary: A doutrina oficial do PP está a piques de ser refutada pola súa propia práctica política en Andalucía. Aínda este pasado domingo, nunha entrevista na SER, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, defendía unha mudanza legal para outorgar o goberno directamente á forza política máis votada. En aplicación dese criterio Susana Díaz debería continuar a ter despacho no Palacio de San Telmo, sede da presidencia do Goberno andaluz. Porén, esta mesma segunda feira Feixoo deixou claro que en Andalucía si apoia que o PP, segunda forza máis votada, obteña a presidencia grazas a un acordo que necesariamente incluirá Vox.

A pesar de ter o seu peor resultado histórico, o PSOE foi con moito a forza política máis votada este domingo nas eleccións ao Parlamento andaluz. Obtivo 33 escanos, 7 máis que a segunda forza, o PP, e 12 por cima da terceira, Ciudadanos. Porén, ninguén dubida de que os esforzos de Susana Díaz para recabar apoios para unha eventual investidura serán baldíos e que consecuentemente a dereita, que ten maioría absoluta na cámara, gobernará Andalucía. Esta mesma segunda feira, o presidente da Xunta, nunha coidada declaración política, deixou entrever que apoia a entente das distintas forzas conservadoras para despexar Susana Díaz do palacio de San Telmo. Non recollía a luva tendida pola presidenta saínte, quen na mesma noite electoral propuña un acordo do constitucionalismo para isolar Vox. "Os andaluces merecen un goberno, votárono nas urnas, dixéronlle á esquerda que non queren que continúe a gobernar e hai unha opción clarísima para que haxa un goberno distinto ao que ten habido desde que temos memoria", dixo Feixoo aos medios en Madrid antes de participar nunha reunión da xunta directiva do seu partido. E con efecto si existe unha "opción clarísima" para existir un "goberno distinto" ao de Susana Díaz. Mais pasa indefectibelmente polo apoio de Vox. PP e Cs non suman suficientes escanos para obteren por si sós a investidura para un candidato conservador. Reúnen 47 escanos e a maioría absoluta son 55. A esquerda ten 50 (33 o PSOE e 17 Adiante Andalucía). Isto significa que a dereita precisa os votos dos ultra de Vox. E esa operación é a que recibiu esta segunda feira o plácet de Feixoo. Mais consciente de que o apoio a Vox pode traerlle certo desgaste electoral ao PPdeG —partido que ao superar 45 por cento do voto ten entre as súas bases electorais sectores bastante distantes das teses do partido ultra—, Feixoo optou por descarregar a responsabilidade do ascenso da formación liderada por Santiago Abascal no partido socialista. De acordo coa súa interpretación, o avanzo da formación nostálxica do franquismo non é máis que "produto" do "disparate" perpetrado por Pedro Sánchez ao negociar co bloco independentista o apoio á súa moción de censura contra Mariano Raxoi. Feixoo acusou tamén o PSOE de inflar as expectativas de Vox durante a campaña para diminuír as do PP. "É un produto, basicamente, da esquerda", dixo, sen facer, claro, á menor alusión a que durante as últimas semanas destacados dirixentes do seu partido, a comezar polo propio Pablo Casado ou Alfonso Rueda na entrevista deste domingo na SER en Galiza, teñen evitado colocar Vox na ultra-dereita.


Summary: A reforma das pensións aprobada polo goberno de Rodríguez Zapatero, daquela coa oposición do Partido Popular, entra en vigor o vindeiro primeiro de xaneiro. A partires desa data e até 2027 as xubilacións encamiñaranse progresivamente cara aos 67 anos, malia que o actual presidente do executivo español, Mariano Rajoy xa anuncia que as reformas continuarán.

Esta terza feira entra en vigor a lei pola cal a idade de xubilación pasará dos 65 ao 67 anos. O incremento producirase de maneira progresiva e será dun mes cada ano até 2019, a partir de aí e até 2027 serán dous meses de traballo máis durante os nove anos seguintes. Así até cumprir 67 anos, @s traballadoras e traballadores deberán ampliar a súa vida laboral de acordo coa reforma da lei de pensións aprobada de maneira definitiva en 2011 e que se aplicará de maneira efectiva a partir da vindeira terza feira (1 de xaneiro). Neste senso, para cobrar integramente a pensión máis alta, @s traballadoras e traballadores deberán ter cotizados 37 anos ou chegaren a ter cotizados 38,5 anos antes desa idade. Porén, a nova norma tamén modifica o método de cálculo das pensións ampliándoo de 15 a 25 anos. Aliás, a reforma, retrasa a xubilación anticipada de maneira progresiva até os 63 anos fronte á actual idade (61) malia que a súa aplicación adiarase durante os tres primeiros meses de 2013, segundo anunciou o executivo español, en aras dun posíbel acordo cos demais grupos parlamentares. A lei, procura satisfacer os desexos expresados desde Bruxelas, que insistiu de maneira teimosa durante este ano en ampliar a idade de xubilación. Así mesmo, o Consello de Ministr@s da pasada sexta feira xa adiantou que o goberno español continuaría adiante coas reformas argüíndo que o actual sistema de pensións "é insostíbel" polo que previsibelmente ao longo de 2013 sexa reformado de acordo coas demandas da UE. Imaxe portada: Xose Lois 'O Carrabouxo'


Summary: Son cada vez máis as brigadas deseucaliptizadoras que xorden na Galiza. Trátase dunha iniciativa social que consiste en arrincar eucaliptos para repoboar os montes con especies autóctonas e acabar así coa colonización á que se viu abocado o territorio nos últimos tempos. Este sábado tivo lugar unha acción na parroquia viguesa de Matamá da que participou medio cento de persoas.

Pasaban das 9 horas da mañá do sábado cando medio cento de veciñas e veciños, luvas en man e convocadas e convocados polo Colectivo Cultural e Alternativo Malaherba, dispúñanse a arrincar os eucaliptos dunha extensión de 3 mil metros cadrados en Matamá, parroquia do concello de Vigo, co permiso das persoas propietarias. Levoulles unhas tres horas. Cóntanolo Eduardo Ruanova, presidente da entidade, "todo comezou hai un ano, após o desastre dos incendios, que arrasaron todo o monte". O portavoz do colectivo lembra a situación dramática daquela vaga de incendios da que se vén de facer un ano, "salvamos a xente e loitamos contra as lapas co que tiñamos na man, con capachos, co que fose". Da negrura das cinzas conseguiron rebrotar os eucaliptos, moitos dos cales xa superan os dous metros de altura. Eucaliptos que hoxe arrincaron máis dun cento de mans protexidas polas luvas. "O rebrote foi brutal, temos unha auténtica praga", di Eduardo. Só se salvou a parte do monte inzado de carballos. O resto ardeu. "A principal problemática reside no monte privado porque o das comunidades de montes, máis ou menos, está normal. Houbo persoas maiores que nos cederon os seus terreos para arrincar os eucaliptos. Falamos de xente que non pode atender o monte", informa Eduardo Ruanova. O resultado foi satisfactorio tanto en número de exemplares arrincados como de participantes malia que o colectivo percibe certa despreocupación na sociedade, "hai un ano imperaba o medo porque a xente temeu xa non só polas súas casas, senón polas súas vidas, mais ese temor baixou. Quizais polos medios de comunicación que se afanan en sacar Abel Caballero [alcalde de Vigo] vendéndonos plantacións e todas as estupideces que se fan nesta cidade". Eduardo Ruanova: "A semana pasada tivemos unha asemblea de veciñas e veciños e a xente pediunos axuda porque realmente non poden limpar o monte" O próximo paso, após acabar co eucalipto pequeno nunha zona de 3.000 metros cadrados, é cortar os exemplares grandes e unha vez estean retirados, reforestar. "Imos continuar con outras partes do terreo. A semana pasada tivemos unha asemblea de veciñas e veciños e a xente pediunos axuda porque realmente non poden limpar o monte. Así, seguimos traballando con voluntarias e voluntarios para tratar de acabar coa eucaliptización", conclúe o presidente da asociación, que anima a quen queira a se sumar por medio do correo electrónico colectivomalaherba@gmail.com ou das redes sociais. Reforestación Marcos é un dos tres mozos que en 2006 se xuntaron para organizar o festival de rock Os Sons da Lameira, de onde xurdiu Malaherba. "Nos propios estatutos recollemos a defensa do patrimonio, do medio natural, da cultura e dos vellos costumes de Matamá e desde entón abarcamos todo iso. Facemos diferentes eventos, como a Festa da sementeira do millo, recuperamos un muíño e estamos nestes momentos centrados co monte", relata. O activista ten a esperanza de que as persoas propietarias dos terreos que lindan coa zona limpa de 3.000 metros cadrados permitan o paso da brigada para arrincar máis eucalipto. "Queremos reforestar o mes que vén. Farémolo cunhas 10.000 árbores que naceron despois de plantar moita landra o ano pasado após os incendios. Foi unha recolleita na que participamos particulares e tamén centros de ensino e temos todas as sobreiras e os carballos nun viveiro que creamos en fincas de veciñas e veciños". Macetas, todo tipo de recipientes serven para abeirar a semente da que prenderá o monte autóctono. Para iso as luvas, e as voluntarias e voluntarios de Matamá.


Summary: A directora xeral de Saúde Pública da Xunta da Galiza, Carmen Durán evitou apoiar a posta en marcha dunha "unha rede en toda Galiza para detectar e alertar da presenza do virus nas augas residuais" na liña da fornecida polo programa Covid Bens.

A posición de Durán fíxose pública durante unha xuntanza da comisión de Sanidade, Política Social e Emprego no Parlamento da Galiza, tras facerse eco a deputada nacionalista Montse Prado "que este proxecto Covid Bens tiña a data de remate a finais de novembro por falta de financiamento e que tan só se retomara temporalmente por petición dos concellos ao director da depuradora diante do crecemento dos contaxios". A deputada do BNG sinalou que "a información facilitada permite detectar con antelación a presenza de patóxenos, e polo tanto anticiparse, porque determina a carga viral aínda que as persoas sexan asintomáticas". "Un sistema de vixilancia con resultados satisfactorios" "Un sistema de vixilancia con resultados satisfactorios. Un modelo matemático que permite calcular cunha marxe de erro mínimo o número de contaxios nunha zona determinada, permitindo acoutar incluso a situación xa non só dun barrio, senón dun edificio e ofrece unha imaxe real do número de persoas positivas por 100.000 habitantes, actualizándose en tempo real", aseverou Prado. A voceira nacionalista en materia de sanitaria cualificou o proxecto como "útil" e "con grande fiabilidade" para coñecer a "verdadeira magnitude da epidemia, nun lugar e momento dado". Prado lembrou "que foi capaz de detectar a variante ómicron con 18 días de antelación", reclamou que "non sexa pechado pola Xunta nunha gabeta e se estenda ao resto de Galiza" e defendeu a necesidade "de ter información para tomar as decisións máis acaídas e contar con ferramentas para saber como está circulando o virus, ou proxeccións de como pode facelo para anticiparse, para cambiar a tendencia e non ir detrás do virus senón diante". O problema do xogo O deputado socialista Julio Torrado interesouse durante a comisión de Sanidade polas políticas da Xunta da Galiza en relación co xogo e demandou un cambio de rumbo nas actuacións levadas adiante polo Executivo galego. Neste sentido, criticou que "segue a permitirse a barra libre normativa e compártense actos, premios e encomios recíprocos e públicos entre Goberno e sector empresarial acerca dun problema de saúde pública que está a danar gravemente a moitas persoas e familias". "Paralelamente os orzamentos autonómicos 2021 incorporaron medidas de bonificación e axuda a locais do sector do xogo e apostas" rematou Torrado.


Summary: Todo apunta que Joe Biden intentará reeditar a Presidencia.

O ex presidente dos Estados Unidos (EUA), Donald Trump, segue a estar presente na axenda mediática do país norteamericano, coa posibilidade cada vez máis real de que volva a presentar a súa candidatura ás eleccións presidenciais que decorrerán en 2014. Trump recoñece a súa derrota Así o insinuou o propio Trump nunha entrevista coa revista New York Magazine, na que anunciou que xa tiña tomada a "decisión", e que só falta por saber cando o anunciará. Tamén detallou que, no caso de presentarse, gañaría os comicios. Non é a primeira vez que o antigo dirixente dos Estados Unidos ou integrantes do seu círculo máis íntimo deixan caer que intentará gobernar outros catro anos. De feito, a CNN apuntou que Trump xa tería confirmado a súa contorna familiar que volverá presentarse ás eleccións de dentro de dous anos. A Casa Branca garantiu protección aos asaltantes do Capitolio o 6 de xaneiro Unha sondaxe do diario The Hill apuntaría que, no caso de que o anterior presidente dos EUA volvese enfrontarse co seu sucesor, Joe Biden, esta vez si gañaría os comicios, con 44% dos votos, por 39% do actual dirixente. Biden tamén quere presentarse Pola súa parte, Biden tamén tería a "intención de postularse" novamente nos comicios de 2024. Segundo a vicepresidenta do seu Goberno, Kamala Harris, ela acudiría outra vez na candidatura do mandatario. "Presentariámonos xuntos", afirmou. Ten Joe Biden demencia? Novas notas alimentan a polémica: "Entra na Sala Roosvelt, toma o seu asento..." En marzo deste ano, o propio Biden asegurou que se sentiría "moi afortunado" de volver enfrontarse contra Donald Trump, ao que derrotou nunhas eleccións presidenciais en 2020 que levaron ao ex presidente a presuntamente dirixir un intento de golpe de estado contra o Capitolio a comezos de 2021. De presentarse aos comicios de 2024 e gañalos, Joe Biden batería o record do presidente con maior idade dos Estados Unidos en ser elixido, xa que contará con 82 anos. A actual marca tamén a estabeleceu o propio Biden, coa súa vitoria nas eleccións de 2020. O diplomático John Bolton recoñece que os EUA impulsaron golpes de Estado No caso de Trump, chegaría a 2024 con 78 anos de idade. O ex presidente segue a asegurar que goza dunha excelente saúde, mais o falecemento esta sexta feira da súa primeira muller, Ivana Trump, aos 73 anos de idade, volveron espertar as dúbidas nun país no que a volta de Trump podería supor novamente dividir a súa poboación.


Os partidos intentan eludir as limitacións legais dunha campaña reducida a oito díasPor primeira vez o feito de ter que repetir as eleccións xerais despois de que o Congreso non fose quen de nomear un presidente do Goberno tras os comicios do 28 de abril fará que a campaña electoral do 10N quede reducida a oito días en vez dos 15 habituais. Foi un cambio legal aprobado en 2016, tras unha repetición similar e ante o risco de que uns terceiros comicios caesen daquela no Nadal, que fará que desta volta a campaña non comece ata as cero horas deste venres 1 de novembro. Porén, nos últimos días xa chegaron ás caixas de correos cartas de PP e Ciudadanos nas que se pide o voto de xeito expreso, xa que a modificación legal que reduciu a campaña a oito días mantivo que uns días antes xa se permita "o envío directo e persoal aos electores de sobre e papeletas electorias ou de propaganda", sen indicar nada ao respecto da prohibición xeral de pedir o voto antes da campaña.Sen chegar ao extremo dos "Vota PP" e "Vota Ciudadanos" das cartas desas dúas formacións, a prohibición de pedir o voto ata o comezo oficial da campaña electoral xa estaba a ser eludida con todo tipo de fórmulas lingüísticas nos diversos mítines que todas as formacións veñen celebrando nas últimas semanas como se xa estivesen en campaña. O pasado domingo, no mitin que o presidente do Goberno central e candidato do PSOE, Pedro Sánchez, deu na Coruña, os socialistas non estaban a pedir o voto para outra formación distinta cando apelaron a "votar coa mesma forza que en abril".En Facebook vén de destaparse o intento de desmobilizar posibles votantes da esquerda impulsado dende a contorna do PPE o mesmo sucede noutro tipo de expresións políticas, como os anuncios contratados en Facebook por Podemos que a Xunta Electoral ordenou retirar por considerar que estaban a facer "unha petición directa do voto" malia supostamente limitarse a criticar a PP e PSOE. Nese ámbito de internet, a última novidade vai máis alá de pedir o voto para un partido e vén de pasar ao intento de desmobilizar aos posibles votantes do contrincante, como as campañas tamén en Facebook impulsadas desde a contorna do PP contra outras formacións que veñen de desvelar eldiario.es ou El País.A Xunta Electoral ordenou a mediados de outubro ao Goberno galego retirar varias campañas por consideralas propagandísticasA maioría dos partidos chegan a estes segundos comicios tras declarar publicamente o seu desexo de reducir o gasto e non cansar á cidadanía coas súas mensaxes, pero intentando ao tempo atopar outro tipo de estratexias coas que seguir chegando ao electorado potencial. As formacións puxéronse de acordo en que nesta campaña non haxa carteis colgando nas rúas, e numerosos votantes solicitaron que non se lles envíen correos electorais. Pero formacións como Vox eludiron ese impedimento optando por repartir as súas cartas polo método do buzoneo xeralizado en vez de por correo postal.Outra das prohibicións existentes, neste caso non só durante a campaña senón desde o momento en que se convocan as eleccións, é a de que as administracións fagan propaganda das súas actuacións. A Xunta obviou esa prohibición e seguiu divulgando diversas campañas sobre os seus "logros" ata que a Xunta Electoral ordenou retiralas a mediados de outubro por considerar que o Goberno galego infrinxira o veto.Xunta e Goberno central están a multiplicar as convocatorias de "visitas" de responsables políticos a diversos lugares ou a súa participación en foros nos que poder lanzar as súas mensaxesUnha estratexia distinta de presenza nos medios de comunicación que están a seguir tanto o Goberno central como a Xunta para sortear tanto a prohibición da publicidade institucional como a de inauguracións é a convocatoria de "visitas" de responsables políticos a diversos lugares ou a súa participación en foros nos que poder lanzar as súas mensaxes. Baixo eses formatos xa pasaron nas últimas semanas por Galicia diversos ministros que aproveitaron para presentar o PSOE como o partido mellor capacitado para formar goberno. Igualmente, o presidente Feijóo vén coando en boa parte dos seus discursos en todo tipo de actos oficiais referencias á suposta "estabilidade" do seu Goberno en Galicia fronte á inestabilidade que, nos actos de partido, atribúe aos socialistas. Nesta liña, a Xunta Electoral anunciaba este mércores a apertura dun expediente a Pedro Sánchez, semellante aos recibidos por outros cargos en anteriores campañas, por unha entrevista para laSexta dende a Moncloa.Pero isto foi a precampaña. A campaña electoral comeza na medianoite deste xoves a venres.


Summary: A renuncia formalizarase no próximo plenario, que se convocará en breve. Nunha carta afirma que algúns "académicos e persoas externas fixéronme sentir que eu non teño sitio na Academia".

Xosé Luís Méndez Ferrín presentou a súa dimisión como presidente da Real Academia Galega. Este domingo remitiu unha carta na que informaba da súa renuncia, que se formalizará no próximo plenario da institución, que se convocará en breve. O escritor tamén renunciará á súa condición de membro numerario da RAG. No texto agradece a todos os membros da Executiva ao Secretario e "á maioría dos académicos e académicas polo seu labor ilusionado, a súa lealdade institucional e cooperación eficiente". Porén, explica que algúns "académicos e académicas, unidos a persoas externas, fixéronme sentir que eu non teño sitio na Academia". Méndez Ferrín pecha a súa carta de renuncia cun "Viva e floreza a Academia Galega! Viva Galicia ceibe!". Nunha carta explica que algúns "académicos e académicas, unidos a persoas externas, fixéronme sentir que eu non teño sitio na Academia" Este luns o secretario da RAG, Xosé Luís Axeitos, denunciou nunha entrevista en La Voz de Galicia un intento de "colonización" da institución por parte do ILG e do Consello da Cultura. E a Mesa pola Normalización Lingüística pediu "explicacións" por supostas "presións" para que a RAG "non presentase o recurso en defensa do galego no ensino". Na entrevista Axeitos denunciaba "a colonización que unha institución, axudada por algunha outra afín, está facendo da Academia. Esa é a causa de certas críticas á actual directiva". Referíase ao ILG e ao Consello da Cultura Galega e engadía que "segundo di Política Lingüística, queren unha solución pactada e buscan que a Academia tamén se sume a ese pacto e retire o recurso, pero a Academia non está en venda". A respecto destas declaracións o comunicado da Mesa esixía que ILG e Consello desen "explicacións urxentes" e que "se hai xente nesas institucións máis interesada en facerlle a pelota a Núñez Feijóo que en defender o galego, o que deberían facer é dimitir canto antes, porque están a prexudicar tanto a esas institucións como ao conxunto da cultura galega. A corrupción ética tamén é reprobábel". Tres anos de xestión: revitalización da RAG cunha polémica final Xosé Luís Méndez Ferrín converteuse en presidente da Real Academia Galega o 23 de xaneiro de 2010. O seu prestixio intelectual e activismo político anticipaban unha xestión máis contestataria e con máis presenza pública. Lois Pereiro, Valentín Paz Andrade e Roberto Vidal Bolaño foron os tres autores escollidos para seren homenaxeados nas Letras Galegas neste tres anos, tamén marcados pola reivindicación dunha meirande presenza das mulleres na institución e polos tirapuxas co Goberno galego a respecto de dúas cuestións: o decreto de plurilingüísmo contra o que a RAG presentou un recurso, estimado parcialmente polo TSXG, e a reclamación dun financiamento xusto para a institución. Nos últimos dous anos, a achega económica das administracións reduciuse en máis dun 40%, ao pasar do 1,45 millóns de euros de 2011 aos 861.000 que resultan da suma dos fondos da Xunta e do Estado para 2013, case 600.000 euros menos. Todo, malia o incremento a última hora pactado co Goberno galego. Nos últimos meses a xestión de Xosé Luís Méndez Ferrín foi contestada pola presunta contratación irregular de dous familiares, publicada por algúns medios, e que deu lugar a un intenso debate nalgúns foros e a crítícas dende díversos ámbítos e representantes da cultura galega. Reaccións O socialista Francisco Caamaño sinala que Méndez Ferrín entendeu "á perfección" o "espírito" da Real Academia, e "sempre foi coherente na defensa da lingua e identidade galegas". Caamaño salientou a "fonda coherencia" de Ferrín na súa actuación de defensa do galego e contra o decreto do plurilingüísmo, que contrapuxo á "incoherencia" da Xunta que tras a sentenza do TSXG "anunciou a súa vontade de recorrer" a decisión do tribunal. Pola súa banda, o popular Agustín Baamonde, expresou o seu "respecto" pola decisión de Méndez Ferrín e desexou que a súa marcha "non inflúa no traballo" da RAG.


Cando o presidente Perón visita o Centro Galego de Bos Aires o 28 de febreiro de 1950 e asina no Libro de Ouro dedícalle aos nosos emigrantes en terras arxentinas unha moi axeitada louvanza sobre a grande obra construída. Naquel ano de 1950 -o 7 de xaneiro- morrera alí no cuarto 202 o inesquecible rianxeiro Alfonso R. Castelao e no mes de xullo celébranse as Xornadas Patrióticas coa presencia de Valentín Paz Andrade [Letras Galegas, 2012] quen escribe o seguinte no libro: "O Centro Gallego de Buenos Aires representa unha culminación do esforzo dun pobo fora do seu lar e no culto ao seu orixe. É a máis radiosa leición de capacidade para a síntesis, para a colectiva integración que un país pode dar e que cecais nin os mesmos galegos poderían dar na Terra. Ten o dobre timbre da solidaridade e da superación, de servicio as necesidades humanas e de promoción das empresas do espírito. Galicia merece todo, mais non podería ser mellor honrada". O actual Centro Galego naceu o 2 de maio de 1907 aínda que houbo un primeiro centro fundado o 8 de xullo de 1879 pero só con actividade durante tres anos O actual Centro Galego naceu o 2 de maio de 1907 aínda que houbo un primeiro centro fundado o 8 de xullo de 1879 pero só con actividade durante tres anos. En outubro de 1881 organizou os primeiros Xogos Florais de Bos Aires cun xurado formado por Bartolomé Mitre, Nicolás Avellaneda e Lucio Vicente López. O premiado foi Olegario V. Andrade polo poema Atlántida segundo se pode ler na moi recomendable obra Historia del Centro Gallego de Buenos Aires [Centenario 1907-2007] da autoría do doutor Padorno Caldeiro. Os membros do xurado son moi significativos e indicativos da importancia da nosa colectividade. Tanto Mitre como Avellaneda foron presidentes do país e Lucio V. López un destacado político --- Interventor Federal--- e autor da magnífica obra La gran aldea na que recolle os rápidos cambios que se están a producir na capital arxentina coa chegada masiva da emigración europea. Calquera que escriba ou fale sobre o Centro Galego destacará o mérito da unidade de esforzos arredor dunha lareira común onde quecer os ósos coa forza sentimental das vitaminas que formaban parte da apócema chamada identidade. Moitos séculos antes de que os galegos botasen man dunha aspirina xa tiñan unha eficaz cura dos seus males con doses diarias de identidade. Así foi que sementaron futuro na Habana, Montevideo e Bos Aires sendo inmunes aos desalentos. Os fundadores do Centro Galego de Bos Aires desembarcaron na beira riopratense cunha saúde de ferro. Aqueles pioneiros só confiaban nunha antiga e sinxela receita que funcionaba ben, sempre e cando, o corazón estivese cheo de xenerosidade. O mellor para os problemas da pel son as pingas de orballo; as dores de cabeza desaparecen con quince minutos nunha carballeira e se os nervios andan revoltos, mirando as ondas do mar de Fisterra volven poñerse mainiños. Os que coñecemos o labor do Centro Galego estamos preocupados polas actuais dificultades que está a sufrir e contra das que está loitando un herdeiro das terras de Covelo, o presidente Vello Os que coñecemos o labor do Centro Galego estamos preocupados polas actuais dificultades que está a sufrir e contra das que está loitando un herdeiro das terras de Covelo, o presidente Vello. O seu esforzo é conciliador e busca con teimosía obeter un consenso que permita saír adiante e avanzar a pesar do pesado lastre dunha herdanza envelenada. As actuais débedas son o froito da fracasada privatización temporal da xestión mutualista de asistencia médica. Os que queremos ao Centro Galego apostamos pola recuperación e desexamos que axiña os nosos emigrantes e os seus descendentes poidan volver a ser unha firme aliaxe sentimental nunha entidade que forma parte do seu patrimonio persoal. Non esquezamos que os donos son os propios asociados e que os dirixentes son uns socios máis, aos que se escolleu para empuñar as rendas da sociedade. O dous de maio de 1907, na rúa Alsina 946, os fundadores fan constar que os que se reúnen son "un grupo de entusiastas coterráneos, guiados a cual más, de un entrañable cariño a la región gallega". Ninguén dubida que o "cariño" trasmitido polos fundadores é hoxe necesario tamén para que os actuais dirixentes rematen a tarefa coa fonda satisfacción da misión cumprida. Non esquezamos que os donos son os propios asociados e que os dirixentes son uns socios máis, aos que se escolleu para empuñar as rendas da sociedade Quero facer unha suxestión a xeito de colaboración para intentar que a sección cultural do Centro Galego [Instituto Arxentino de Cultura Galega] colla novos pulos logo dun tempo de escasa actividade. Trátase de dúas propostas: unha sobre a posta en marcha dun Fogón Gayego e outra sobre a creación dun programa de Visitas Culturais. Coido que a misión do Instituto é a de arroupar aos emigrantes para que manteñan acesos os seus sentimentos ao mesmo tempo que se promociona na Arxentina o valioso labor da emigración galega. As reunións arredor do fogón terían lugar os sábados pola tarde logo dos cursos de Cultura Galega que alí se imparten. Os alumnos dos cursos son os principais destinatarios destes fogóns nos que un convidado ou convidada fai o relato da súa vida. Trátase de escoitar e logo participar nun coloquio no que irán xurdindo anécdotas e historias que forman parte activa da historia da emigración galega na Arxentina. As visitas buscan que o Centro Galego sexa coñecido por visitantes e turistas nacionais e estranxeiros. Unha vez ao mes e previa inscrición -recoméndase non máis de 25 persoas- percorrerán as instalacións en paseo guiado e sempre coa compaña de algún membro directivo do Instituto. Coñecerán o cuarto no que faleceu Alfonso Rodríguez Castelao e gozarán vendo as obras plásticas do egrexio rianxeiro e tamén, entre outras, coas creacións de Luis Seoane, Díaz Pardo, Colmeiro, Laxeiro, Maside. Será unha xornada histórica e un gran privilexio poder escoitar cando dona Cristina recorde ao seu avó da Fonsagrada que foi quen fixo do seu pai un "laburador colectivero" Poida que non sexa nada orixinal o de propoñer un fogón e unha visita pero do que estou certo é da súa eficacia xa que estamos a meter dos goles ao mesmo tempo. Coa lareira xuntamos os corazóns emigrantes e coas visitas facémonos coñecer fóra do ámbito estrictamente galego. Estou pensando en propoñerlle a miña boa amiga Graciela Pereira que fale con don Carlos Alberto e lle expoña a miña humilde proposta. Se a resposta é positiva haberá que comezar a programar a rolda de convites para abeirarse arredor da lareira. A min paréceme moi axeitado e mesmamente protocolario que sexa a presidenta da República Arxentina a que inaugure o Fogón Gayego. Será unha xornada histórica e un gran privilexio poder escoitar cando dona Cristina recorde ao seu avó da Fonsagrada que foi quen fixo do seu pai un "laburador colectivero". As candeas do 105 aniversario anuncian tempos de esperanza para o noso benquerido Centro Galego de Bos Aires... cumpreanos feliz!


Summary: A livraria Orfeu de Bruxelas acolhe este sábado dia 28 de Setembro a apresentação do livro colectivo "O Crânio de Castelao". O coordenador Carlos Quiroga mais o escritor Xavier Queipo são os encarregados de apresentar a obra.

Com selo de Através Editora, o livro recolhe os relatos de onze escritores lusófonos que partilham um romance coletivo que foi publicado ao tempo na revista cultural Rascunho (Brasil), no Jornal de Letras (Portugal) e mais no semanário Sermos Galiza, numa iniciativa única na história editorial da lusofonia. O livro apresenta-se na livraria Orfeu, singular referente da cultura lusófona em Bruxelas, num ato no que participarão dois dos autores galegos do romance por entregas, Xavier Queipo e Carlos Quiroga. Coordenado pelo escritor e professor Carlos Quiroga, "O Crânio de Castelao" é a trama policial criada arredor da desaparição da relíquia do autor de Sempre em Galiza por Miguel Miranda e Possidónio Cachapa, de Portugal; Bernardo Ajzenberg de Brasil, Germano Almeida de Cabo Verde, Luís Cardoso do Timor e Carlos Quiroga, Xavier Queipo, Xurxo Souto, Suso de Toro, Quico Cadaval e Antón Lopo da Galiza, importantes vultos das suas literaturas que partilham um policial escrito a muitas mãos numa língua comum. O lançamento na Galiza começou ao pé do túmulo de Castelao, na Igreja de São Domingos de Bonaval em Compostela o passado 23 de Julho.


Summary: Nas carteleiras dos cinemas galegos está acontecendo un fenómeno inaudito. Coinciden nelas dous filmes galegos e en galego, dirixidos por cineastas novas: A Estación Violenta, de Anxos Fazáns, e Dhogs, de Andrés Goteira.

Dhogs, unha ficción pura que se vale da linguaxe dos xéneros -thriller, ciencia ficción, western, ángulos surrealistas- para reflexionar sobre a parte escura do ser hummano, encara a súa terceira semana consecutiva nas salas. Logo do seu paso por importantes festivais, entre eles o de Sitges -onde foi a primeira obra galega na súa sección oficial- ou o Bacifi, aguanta en nove cinemas. Os Cantóns da Coruña, Numax en Compostela, os Norte en Vigo, os Duplex en Ferrol, os Abella en Lugo, o Avenida da Estrada e mais o Central da Estrada acollen proxeccións do traballo de Goteira (Meira, 1983). Que tamén se exhibe no Zumzeig de Barcelona e no Artistic Metropolitan de Madrid. A Estación Violenta, filme intimista de aire indie baseado na única novela do xornalista Manuel Jabois, é o debut en longametraxe de Anxos Fazáns (Pontevedra, 1992). Esta quinta feira pre estréase na Sala Numax de Compostela. Despois haberá un cocnerto celebratorio na Capitol con Igmig, Pantis, Rabuda e Contenedor de mierda -o conxunto punk en que toca a propia Fazáns. A partir da sexta feira, 1 de xuño, A Estación Violenta estará nas pantallas dos Norte, os Duplex, os Abella, os Cantóns, o Numax, o Expo de Pontevedra, os Pontevella de Ourense e o Seixo de Marín.


Summary: Un dos procesos fai referencia á polémica venda por parte do ex-presidente, Fernández de Sousa, de case dous millóns de accións

A Comisión Nacional do Mercado de Valores ten activados unha serie de expedientes sancionadores contra Pescanova, segundo relata El Confidencial citando a fontes xudiciais. Un destes expedientes da CNMV faría referencia á venda de case 2 millóns de accións por Fernández e Sousa semanas antes de que estoupase a crise de Pescanova. Fernández de Sousa, se desfixo nestes últimos tres meses da metade das súas accións, o que supón o 7% das participacións de Pescanova. Outro dos procesos sancionadores está relacionado co engano que a CNMV entende que foi obxecto por parte de Pescanova cando esta lle informou de que no seu consello de administración do 14 de marzo acordara por unanimidade renegociar a débeda bancaria. Algo que foi desmentido horas despois por varios dos conselleiros. Alén destes dous casos, os retrasos, escuridades e deficiencias na información contábel dada por Pescanova tamén será obxecto de expedientes.


Summary: A falta da protocolaria confirmación oficial, Pepe Mel é o novo inquilino do banco branquiazul. Sentará nel xa esta quinta feira en Riazor, face o Atlético de Madrid. É un técnico con experiencia na elite. Sabe de ascender equipas e de evitar descensos.

Co Betis conseguiu ascender por dúas veces a Primeira División e, nunha efémera experiencia na Premier, no West Bromwich Albion, foi quen de evitar o descenso de categoría. Con esa misión chega a Coruña, para se pór ao fronte dunha equipa desquiciada que non gañou un só partido en 2017 e que sumou como derrotas os seus últimos catro compromisos ligueiros. Mel ten 15 partidos por diante e un calendario endiañado nada máis chegar: quinta feira na casa contra o Atlético e domingo no Molinón face un rival directo na loita por eludir o descenso, o Sporting. Apaña a equipa fóra da zona mortal da clasificación -está dous pontos por cima do descenso e cun partido menos, o aprazado no seu día polo temporal co Betis en Riazor- mais tamén terá de xestionar un grupo coa moral polo chan, un grupo ao que deberá devolver a autoestima. Mel terá de xestionar un grupo coa moral polo chan, un grupo ao que deberá devolver a autoestima Chega a Coruña con Roberto Ríos como segundo treinador e con David Gómez como preparador físico. Ten 53 anos e, para demostrar que non só de futebol vive o home, cultiva a literatura, con tres novelas xa publicadas ás súas costas. Gosta da canteira, como mostrou no Betis, e nos proxectos e meio e longo prazo. Ficha polo que fica de temporada, con opción a unha máis se cumpre o obxectivo. E o obxectivo non é outro que manter a equipa na Primeira División.


Summary: Na Galiza estanse a resolver as solicitudes nunha media de 310 días

O Tribunal de Contas denunciou esta terza feira o incumprimento por parte das comunidades autónomas da recomendación formulada en 2013 a respecto da resolución das solicitudes de prestacións por Dependencia. A pauta estabelecida sinala un prazo máximo de seis meses entre a data de entrada da solicitude e a de resolución de recoñecemento da prestación, como indica a propia Lei de Dependencia. "Considérase incumprida a recomendación relativa á adopción de medidas para o cumprimento do prazo máximo legal para a resolución das prestacións derivadas da situación de dependencia, xa que, segundo resulta do novo sistema de información de Dependencia, a 31 de decembro de 2018, este prazo incrementouse no Estado até unha media de 383 días", apunta o Tribunal. No caso da Galiza, o informe constata unha media de 184 días entre a data de solicitude e a resolución de grao e nivel no período analizado, e de 310 entre a data da solicitude e o recoñecemento definitivo da prestación. Por iso, o organismo insta os Gobernos autonómicos a adoptaren medidas para dar un cumprimento efectivo ao devandito prazo establecido na lexislación vixente. Pagamentos "indebidos" Segundo o Tribunal, esta situación "provoca que as comunidades reciban pagamentos indebidos en concepto de nivel mínimo de protección e que poidan deixar de percibir fondos públicos respecto de quen, malia figuraren nos seus sistemas de información como beneficiarios de prestacións, non constaban no Sistema para a Autonomía e Atención á Dependencia (SISAAD)". Hogano persiste a "dificultade de cuantificar" as achegas efectuadas por cada Administración ao financiamento do Sistema para a Autonomía e Atención á Dependencia, ao non dispor nos seus orzamentos de gastos de aplicacións específicas destinadas ao rexistro de tales gastos. Por outra banda, o Tribunal propón ao Instituto de Maiores e Servizos Sociais (IMSERSO) "incrementar os procedementos de control interno implantados no SISAAD" para "reforzar o intercambio de información con outras bases de datos da Administración". Deste modo, "evitaríase o elevado volume de pagamentos indebidos realizados pola Administración Xeral do Estado en concepto de nivel mínimo de protección e as distorsións na información estatística publicada".


Summary: É moi probábel que a entrevista de Jordi Evole non teña provocado custes electorais significativos para a candidatura de Núñez Feijóo. O que si certificou, en calquera caso, é a grave fatiga de materiais democráticos que padece, na nosa aterra, o chamado cuarto poder.

Se houbera que buscar o aspecto ou a circunstancia mais chamativa da recente entrevista televisiva de Jordi Evole con Marcial Dorado, onde fixariamos a nosa atención? Nas maiores ou menores habilidades entrevistadoras do xornalista? Na actitude elixida polo narcotraficante para enfrontar o compromiso mediático que tiña aceitado previamente?Os principais medios que conforman o sistema informativo galego decidiron non dar conta -sequera fose brevemente- do contido desa entrevista a pesar do evidente interese que concitaba O mais singular aconteceu nas horas seguintes á emisión do programa. Os principais medios que conforman o sistema informativo galego decidiron non dar conta -sequera fose brevemente- do contido desa entrevista a pesar do evidente interese que concitaba por mor das fotos publicadas polo xornal El Pais no ano 2013 nas que aparecían Dorado e Núñez Feijóo compartindo horas de lecer nun barco. Semellante silencio só pode interpretado como unha medida preventiva utilizada para minimizar a eventual erosión da imaxe do actual presidente da Xunta e candidato electoral para o 12 de Xullo. Unha vez coñecido o contido da entrevista aínda resulta mais evidente que esa decisión de ignorala foi adoptada previamente por medo aos efectos que puidese causar o seu coñecemento na reputación presidencial.Polo demais, Marcial Dorado non descubriu feitos de especial relevancia. Insinuou presións recibidas dende persoas achegadas a Rajoy e a Zapatero e aproveitou a ocasión para criticar a desagradecida ignorancia practicada por Alberto Núñez cara a súa persoa. Recoñeceu que tal distanciamento tiña, seguramente, unha motivación política derivada da imposibilidade de xustificar unha amizade explícita entre un dirixente político e un condenado por narcotráfico. Porén, rematou a cita con Evole afirmando o seu apoio a Feijóo nas vindeiras eleccións ao Parlamento do Hórreo.Unha vez coñecido o contido da entrevista aínda resulta mais evidente que esa decisión de ignorala foi adoptada previamente por medo aos efectos que puidese causar o seu coñecemento na reputación presidencialPoucos dias antes da entrevista con Dorado, emitiuse -no mesmo programa- unha conversa con Sandro Rosell, ex-presidente do Barça acusado de branqueo de capitais e finalmente eximido de responsabilidades penais. Mais alá das diferenzas entre ambos os dous millonarios -reveladoras dos distintos mecanismos de selección das elites nas dúas sociedades de referencia- puidemos comprobar o contraste entre o silencio presente no universo mediático galego e a maior pluralidade que opera, en Cataluña, no sistema privado de comunicación.Na actual situación de grave pandemia sanitaria, é moi probábel que a entrevista de Jordi Evole non teña provocado custes electorais significativos para a candidatura de Núñez Feijóo. O que si certificou, en calquera caso, é a grave fatiga de materiais democráticos que padece, na nosa aterra, o chamado cuarto poder.


Summary: As persoas que toman as decisións políticas de maior relevancia no estado español non viven neste mundo. Non viven no mesmo mundo no que o soldo máis habitual non chega ós 1.000 € netos.

Eu non son economista. Eu son un simple estudante de Educación Social e repartidor de comida a domicilio. Comecei a traballar cando estoupou a crise e toda a miña vida laboral está baseada na inestabilidade e mera subsistencia. Son, basicamente, un máis desta nova clase social chamada "precariado", termo acuñado polo profesor Guy Standing. Quería aclarar isto para que se entenda que falo dende a mera experiencia vital, pero, como case calquera, sei identificar cando as cousas non van ben. A recente negociación entre Unidos Podemos e o PSOE sobre unha suba de impostos ás rendas máis altas fixo que me atope escribindo estas liñas. A proposta de Unidos Podemos consistía nunha suba de impostos ás rendas superiores a 60.000 € ó ano. Mirándoo ben, 5.000 € brutos ó mes non é un mal soldo. É 10 veces o que gaña de media un repartidor de comida a domicilio. O goberno negouse a negociar con respecto a esa cantidade e estableceu o solo sobre o que aplicar a suba fiscal en 150.000 € anuais. Quen cobre esas cantidades estará gañando, como mínimo, 12.500 € brutos ó mes. Vós coñecedes a alguén que cobre esa cantidade? Eu, polo menos, non creo. Segundo os datos de Gestha, esta suba só afectaría ó 0,46% dos declarantes, 90.788 contribuíntes exactamente. E namentres, centos de miles de millóns de euros seguen en paraísos fiscais grazas á "enxeñería" que fan as grandes empresas e fortunas do Reino de España. Todo isto levoume a pensar que temos un problema moi serio: as persoas que toman as decisións políticas de maior relevancia no estado español non viven neste mundo. Non viven no mesmo mundo no que o soldo máis habitual non chega ós 1.000 € netos. Non viven no mesmo mundo no que a cifra de traballadoras e traballadores pobres cada vez é maior. Non viven neste mundo, porque de vivir nel, a negociación tería sido ben distinta. O pouco que se poda recadar coa modificación do IRPF, aproximadamente uns 400 millóns en todo o Reino de España, só chega para cubrir pouco máis da metade do orzamento da Consellería de Política Social da Xunta de Galicia. En definitiva, seguimos financiando un modelo de demostrada ineficacia e a poboación segue na corda frouxa sen ningunha rede de seguridade debaixo. E onde quedou o imposto á banca? Cando lin a nova de que o goberno quería implantar un imposto á banca veu á miña cabeza a imaxe do "Lenin de Tetuán" do que falan os humoristas Facu Díaz e Miguel Maldonado (No Te Metas En Política) cando refírense a Pedro Sánchez. Pero a miña ilusión durou pouco. Coma sempre, a pouca valentía deste feble goberno acabou por eliminar esa posibilidade. E non era unha idea peregrina, xa que ata o FMI, que non é sospeitoso de esquerdista, recomendou este imposto para subsanar os danos causados por esta banca depredadora que nos levou ata aquí. Precisamos un PSOE que non sexa un instrumento para as elites. Precisamos un goberno que faga política, que confronte a aqueles que nos levaron a esta situación. Recoméndolles que escoiten a Thomas Piketty, economista francés que asesorou ó Partido Socialista francés nas últimas eleccións presidenciais. Piketty defende que cando a taxa de retorno do capital é maior que a taxa de crecemento dun país, a riqueza concéntrase e a desigualdade aumenta. É precisamente o que está a pasar. A xustiza social só será posible a través dunha redistribución efectiva da riqueza. De non ser así, rematará pagando, coma sempre, a clase traballadora. Por este motivo a Renda Básica Incondicional xorde con forza, porque con vontade política seremos capaces de crear un sistema fiscal solidario e efectivo que financie esta idea e forneza o Estado de Benestar, do cal a Renda Básica só é unha parte. Para acadar o dereito a unha existencia digna de toda a cidadanía precisamos que aquelas persoas que nos representan vivan no mesmo mundo no que vivimos o resto. Publicidade


Summary: Considera "preocupante" a decisión de emitilo en horario matinal. "A encomenda de servizo público que ten atribuída a Corporación de Radio e Televisión de Galicia é incompatíbel coa decisión adoptada pola dirección de agochar a confrontación de ideas políticas nun horario inadecuado para a maioría dos galegos e as galegas, ás 10 da mañá, nun formato reducido dunha hora de duración", indica.

O Comité de empresa da CRTVG considera "preocupante" a decisión da dirección de emitir o debate electoral entre os candidatos e candidatas dos partidos galegos ás eleccións xerais do 10N en horario matinal. A representación dos traballadores e traballadoras urxe á dirección a mudar a decisión e ofrecelo en horario de máxima audiencia. "A sociedade galega ten dereito a informarse directamente das propostas que realicen os partidos máis significativos a través dos medios de comunicación de titularidade pública. É a súa obriga como garantes da formación dunha opinión pública plural". O dereito a recibir información veraz forma parte fundamental dos piares que conforman unha sociedade democrática e diversa como é a galega, indican desde o comité. "A encomenda de servizo público que ten atribuída a Corporación de Radio e Televisión de Galicia é incompatíbel coa decisión adoptada pola dirección de agochar a confrontación de ideas políticas nun horario inaxeitado para a maioría dos galegos e as galegas, ás 10 da mañá, nun formato reducido dunha hora de duración e dentro de programas como o Bos Días (TVG) ou o Galicia por diante (RG)". O comité reitera o compromiso dos traballadores e traballadoras da CRTVG co respecto "á pluralidade da sociedade galega que debe reflectirse en todas as emisións, en especial durante os procesos electorais".


Summary: Terceiro día do xuízo polo 9N, a consulta autodeterminista promovida pola Generalitat en 2014 e prohibida polo Tribunal Constitucional español. Desta volta o protagonista foi Francesc Homs, no momento dos feitos conselleiro da Presidencia e actual portavoz do Partit Demòcrata Europeu Català no Congreso.

Homs declarou como testemuña no Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya o mesmo día en que trascendeu que será xulgado polo Supremo -dada a súa condición de aforado- a partir do 27F. Está acusado -do mesmo xeito que Artur Mas, Joana Ortega e Irene Rigau- pola pretensa comisión dos delitos de desobediencia grave e prevaricación. Na súa declaración perante o TSXC, reiterou os argumentos expresados esta segunda feira por Mas, Ortega e Rigau: que o Govern tomou nota da prohibición ditada polo Tribunal Constitucional o 4 de novembro, que o TC en ningún momento lles esclareceu o contido concreto do veto e que a partir dese momento a Administración se retirou da consulta e que esta pasou a ser xerida por unha rede de voluntarios. Homs só falou a perguntas da defensa. A fiscalía optou por non o interrogar, cousa que Homs denunciou como covardía: "Creo que teñen medo das respostas". O actual chefe de filas do Partit Demòcrata Europeu Català (antiga Convergència Democrática de Catalunya) ve na ofensiva xudicial contra o soberanismo catalán unha estratexia política para "coaccionar" o Govern "polo referendum" que o Executivo de Puigdemont anunciou para este 2017. A Fiscalía pide para Homs os mesmos 9 anos de inhabilitación que demanda para Ortega e Rigau (10 no caso de Artur Mas). Homs é neste proceso o acusado, mais é o acusador nunha causa que el mesmo promoveu contra o presidente do Goberno español, Mariano Rajoy, por un pretenso delito de "desobediencia e prevaricación administrativa" en relación ao incumprimento dunha sentenza do TC obre un conflito de competencias entre o Estado e a Generalitat arredor de subvencións vinculadas ao 0,7 por cento de IRPF. A denuncia de Homs é tamén contra o ex ministro de Sanidade, Alfonso Alonso, e a secretaria de Estado de Servizos Sociais e Igualdade, Susana Camarero.