Summary: Nun momento delicado para a economía -cun PIB a medrar nas taxas máis baixas das últimas décadas-, o secretario xeral do Partido Comunista de China e presidente do país, Xi Jinping, apela aos alicerces ideolóxicos da formación. En xullo pasado, chamou os 88 membros do PCCH a non "traizoar ou abandonar o marxismo".

O crecimento do PIB abandonou hai tempo os dous díxitos -Beijing calcula para este 2016 un incremento na contorna do 6,7 por cento-, mais non decrecen as desigualdades sociais produto da introdución das reformas pro-mercado que apadriñou Deng Xiaoping desde principios dos anos 80 do pasado século. A combinación destes dous factores xera unha enorme tensión no país e alimenta a desafección de amplos sectores sociais. Non significa isto que haxa hipóteses de que se forme unha oposición organizada no curto prazo, mais o Partido Comunista é consciente de que o combate contra a brutal disparidade na distribución da riqueza -e a loita contra a corrupción- é a chave para non perder lexitimidade social. A diferenza dos seus predecesores Hu Jintao e Jiang Zemin, Xi Jinping si fala, e moito, de ideoloxía, mesmo con chiscadelas a certos aspectos das políticas igualitaristas de Mao, evocadas con saudade polos sectores populares da sociedade chinesa. Así, o pasado mes de xullo, nun discurso pronunciado durante os actos de celebración do 95 aniversario da fundación do partido, Jinping pediu aos 88 millóns de membros da formación non "traizoar ou abandonar o marxismo", nunha declaración de tintes dramáticos que puña ao nú o intenso debate que se debe estar a librar no seo do partido. "O partido inteiro debe lembrar que o que estamos a construír é o socialismo con características chinesas, non ningún outro ismo" "O partido inteiro debe lembrar que o que estamos a construír é o socialismo con características chinesas, non ningún outro ismo", dixo Xi Jinping nese acto, unha retórica á anos luz da empregue no seu día por Jiang Zemin, líder da ala máis pro-mercado do partido, adaíl da Teoría das Tres Representacións en virtude da cal se abriron as portas do Partido Comunista Chinés a propietarios de empresas privadas, isto é, a capitalistas. Esta pasada sexta feira, o líder chinés -durante un encontro de dous días decorrido en Beijing sobre o traballo político e ideolóxico nas universidades- vinculou a mellora da calidade do ensino superior co reforzo do estudo do marxismo. "A educación superior debe ser guiada polo marxismo e as políticas do partido en educación deben ser implementadas", dixo. Profesores de Economía críticos advirten que a occidentalización do pensamento económico foi unha das razóns do colapso da Unión Soviética" O apelo de Jinping chega despois de que o pasado mes de maio un elenco de economistas chineses -liderados por Xu Xingya, profesor da Universidade de Henan- dirixise un escrito ao Ministerio de Educación para aumentar as asignaturas de marxismo nas universidades e institutos de economía do país. Estes expertos aseguran que no currículo universitario a economía marxista apenas representa un terzo dos contidos baseados en autores occidentais de tendencia liberal. Advirten na súa misiva que "a occidentalización do pensamento económico foi unha das razóns do colapso da Unión Soviética". Mentres tanto, e como pano de fundo a este debate político-ideolóxico, Beijing continúa a aplicar políticas expansivas para tentar insuflar oxíxeno á economía (no país coexisten empresas estatais, aínda maioritarias nos sectores estratéxicos, e compañías privadas, entre elas grandes corporacións multinacionais). Destarte, neste 2016 os investimentos das empresas estatais aumentaron un 21,1 por cento a respeito de 2015, en tanto que o sector privado apenas incrementou a súa achega nun 2,5 por cento.


Summary: O presidente da Xunta asegura que as eleccións galegas teñen que ser "axiña" pois cando se permita a mobilidade entre os diferentes territorios do Estado haberá máis posibilidades de que aumenten os contaxios por coronavirus.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, vén de avanzar unha convocatoria electoral para o mes de xullo e para iso argumentou que os comicios galegos teñen que ser "axiña" pois cando comece a "nova normalidade", e se permita a mobilidade entre os diferentes territorios do Estado, haberá máis posibilidades de que aumenten os contaxios por coronavirus no país. "O responsábel paréceme que é facelo cando menos risco hai e o irresponsábel sería facelo cando hai máis risco", sinalou Feixoo, para explicar que un estudo epidemiolóxico do Sergas indica que debido á baixa circulación do virus na Galiza, onde a poboación afectada estaría "entorno ao 1%", existe un "alto risco" dun novo brote da COVID-19. Porén, o presidente galego contestou a Nós Diario que blindar a Galiza para evitar este novo brote non está entre os seus plans. "Imos ver como vai evolucionando a situación epidemiolóxica das Comunidades Autónomas, non teño dúbidas de que se non se produce a apertura a finais de xuño, será en xullo ou en agosto. Iso sería o lóxico", explicou. "O lóxico, se seguimos asi, é que este verán haxa turismo nacional", engadiu, "a Galiza estase preparando como un territorio seguro para recibir visitantes, sempre e cando veñan de territorios seguros". Así, unha das razóns para pór as urnas en xullo é que hai menos posibilidade de que ese novo brote da COVID-19 teña comezado no país. O mesmo motivo polo que Feixoo opta por convocar as eleccións no verán e non no mes de setembro, cando se farían os catro anos exactos desde os anteriores comicios á Presidencia da Xunta.


Summary: O seu discurso é o de que non será o "Xudas" de Raxoi. Está na corda bamba o presidente do goberno após a sentenza da Gürtel e nas vésperas da moción de censura? A esta pergunta dos meios, Feixóo contestou esta terza feira: "Ao contrario".

Feixóo non vai liderar abertamente un motín no PP contra Raxoi, embora o presidente do goberno atravese as horas máis críticas da súa carreira política após ser sinalado na sentenza da Audiencia Nacional sobre a Gürtel. O tribunal cuestionou a credibilidade do testemuño de Raxoi en sede xudicial e deu por probado que o inquilino da Moncloa cobrou en negro da caixa B controlada por Luis Bárcenas. Mais mesmo así a táctica do líder do PPdeG é a de fechar filas con Raxoi e non dar pábulo aos ruxe-ruxes de que estaría a intrigar entre bambalinas para, após un congreso extraordinario de refundación, ser coroado como o novo presidente do partido. Esta segunda feira, Elconfidencial publicou que Feixóo movera pezas no taboleiro -conversas con outros dirixentes territoriais- nese sentido. Fontes moi próximas ao político de Os Peares negaron esa información en declaracións a Sermos: "Utilizaron moitas veces o nome de Alberto para incordiar o presidente do goberno, mais ninguén poderá contar ningún episodio en que se poda deslizar o máis mínimo atisbo de movimento interesado en clave sucesoria por parte de Feixóo". O roteiro de Monte Pío é, pois, o de aplicar sen fendas os códigos do PP, unha estrutura fortemente hierarquizada e piramidal en que o líder o é todo. Así foi con Fraga. Así foi con Aznar. E así o é con Raxoi. Na cultura do PP non hai marxe nengunha para o desafío ao xefe político máximo. Isto é o que se deduce das declaracións realizadas por Feixóo desde que se divulgou o contido da demoledora sentenza sobre a Gürtel. Todo o máis que fixo o líder do PPdeG foi abrir espazo para matices distintos ao argumentario trombeteado desde a Rúa Génova: a resolución xudicial da Audiencia Nacional debe causar vergoña a "calquera dirixente político" e, portanto, cómpre pedir desculpas "aos españois", afirmou esta segunda feira. Un discurso con perfil propio, moi distinto ao dun Rafael Hernando, por exemplo. Mais Feixóo apresouse a acompañar esta leve disidencia cunha declaración de lealdade a Raxoi: en 2006, lembrou, veu dicer nun congreso do PPdeG que el nunca sería o "Xudas" de Fraga. "Ese compromiso continúa a estar vixente 12 anos despois", alegou, desta volta en relacion ao presidente do PP e titular do goberno español. Significa todo isto que Feixóo non está na carreira por relevar Raxoi? Non, o único significa é que Feixóo sabe que no PP só pode chegar ao topo da pirámide quen asume a cultura de non desautorización da máxima maxistratura do partido. Feixóo sabe que no PP só pode chegar ao topo da pirámide quen asume a cultura de non desautorización da máxima maxistratura do partido Esta terza feira, Feixóo voltou a lidar co asunto Gürtel en declaracións aos meios. Nelas continuou a se mover nas coordenadas comunicativas que preparou coa súa equipa de asesores. Apoio sen fendas a Raxoi. "Está na corda bamba?", inqueríronlle. "Ao contrario", respondeu. E sobre os condenados pola Gürtel -entre eles, o ex secretario de Organización do PPdeG, Pablo Crespo- afirmou que o mellor para o PP tería sido nen os ter coñecido nen os ter tido como "compañeiros de viaxe". Foi aí cando deslizou unha das súas máis características liñas discursivas, a de marcar distancia con boa parta da época de Fraga como máximo dirixente do PPdeG: "Eu tiven a sorte de non os coñecer [os condenados pola Audiencia Nacional], mais asumo a responsabilidade de ser do PP desde o ano 2000". Fraga gobernou a Xunta desde 1989. Pablo Crespo foi nomeado secretario de Organización desde 1995. Feixóo finxe agora non coñecer a este último. Só hai un pequeno detalle que ranxe no discurso do inquilino de Monte Pío: Crespo -condenado a 37 anos de prisión pola Gürtel- foi o representante da Consellaría de Política Territorial no consello de administración de Portos de Galiza durante o período 2003-2005. E o titular dese departamento gobernamental nesa altura foi Feixóo. O presidente da Xunta nunca explicou convincentemente por que non destituíu Crespo do seu cargo. Tivo que chegar o bipartito en 2005 para que o cesamento se producise.


Summary: Faladoiros, poesía, teatro e música completan o programa desta primeira edición do festival Guerrilla.

"Guerrilla nace para perseguir a utopía a través da cultura. Unha cultura comprometida, alternativa, revolucionaria, de resistencia e accesíbel a todo o mundo". Con estas palabras presentan desde a organización o festival Guerrilla. O obxectivo, pois, é "pór en valor as loitas sociais e culturais históricas que se artellaron" na Galiza e "demostrar que non están mortas". "É o vivo exemplo de que desde todos os recunchos da Galiza e do resto do mundo se están a facer pequenas accións culturais para construír unha sociedade xusta e para todos e todas". Guerrilla en Pontevedra Deste modo, con forza, chega o festival Guerrilla a Pontevedra os vindeiros días 7, 8 e 9 de outubro. A cita, impulsada pola Concellaría de Cultura de Pontevedra e Culturactiva S. Coop. Galega, encherá a vila do Lérez de artistas referentes da cultura máis comprometida e social. "Vainos remexer por dentro, ninguén vai quedar indiferente", valorou a concelleira da área, Carmen Fouces. Durante os tres días de festival terán como protagonistas dos faladoiros a Marwán, Iván Prado, Manuel Gago, Eva Mejuto, Montse Fajardo e María Xesús Escudeiro. Estas actividades potenciarán, segundo adiantan desde a organización, a conversa sobre a resistencia galega na II Guerra Mundial, a loita antifranquista en Pontevedra ou a poesía como motor de cambio. Pola súa banda, a artista Vero Rilo ofrecerá un espectáculo de narración oral sobre "Historias de amor, vida, guerra e case morte". Así mesmo, desde o festival Guerrilla destacan que Pontevedra é "o lugar perfecto para acoller este proxecto. Unha vila exemplar da resistencia a nivel cultural e social na Galiza". Programación Os pratos fortes da Guerrilla que ten programada Pontevedra chegarán a partir das 21 horas coas actuacións do cómico italiano Leo Bassi, o cantautor e poeta Marwán e a banda neoiorquina The Last Internationale. Na quinta feira 7 de outubro arrancan con Yo, Mussolini, espectáculo do cómico italiano no que volve posicionarse fronte á extrema dereita cun show provocador e divertido nado do auxe da vella ideoloxía fascista.Na sexta feira 8 de outubro subirán ao escenario do Teatro Principal o rock atrevido e político Edgey Pires e Delila Paz. O cantautor e poeta Marwán volve sorprender co seu cuarto libro de poemas: Una mujer en la garganta. O sábado 9 ás 21 horas agasallará o público coas súas cancións e presentará esta obra na que hai lugar para a crítica, o desamor, a pena, a autoestima, o desarraigo, a ironía, a ruptura, a alegría, o loito, o desexo, o sexo, a compaixón ou a felicidade.


Summary: Após oito días de bombardeos israelís sobre a Faixa de Gaza que deixaron máis de 140 persoas falecidas, Hamás e Israel acordan unha tregua que se iniciará esta noite.

O ministro de Exteriores exipcio, Mohamed Kamel Amr, e a secretaria de Estado dos EUA, Hilary Clinton aseguraron esta cuarta en conferencia de imprensa desde O Cairo, un cesamento ao fogo entre Israel e Hamas. Após oito días de intensos bombardeos sobre a Faixa de Gaza, ambas as dúas partes acordaron unha tregua que se iniciará ás 21 horas (20h hora galega), como resultado das negociacións desenvolvidas coa mediación exipcia. Segundo Hilary Clinton --que viaxou a Tel Aviv para se reunir co seu socio Benjamin Netanyahu, o presidente sionista tería amosado a súa vontade de cesar as hostilidades contra Gaza, porén, a representante estadounidense amosoulle o seu máximo apoio a Israel --argüíndo o dereito deste a se defender-- ao tempo que asegurou procurar solucións ao conflito na rexión, nun intento por visibilizar aos EUA na tregua. Así as cousas, a máxima responsábel da diplomacia estadounidense rexeitou emitir unha declaración de condena sob os actos cometidos por Israel ao consideralo, dixo, "contraproducente" e asegurar que "non aportaría ningunha contribución aos esforzos diplomáticos en curso". Segundo o documento acordado polas partes e difundido pola presidencia do Exipto, Israel suspenderá todas as hostilidades contra o territorio de Gaza por terra, mar e ar; porá fin ás súas incursións e ataques contra os individuos e, aliás, o executivo sionista procurará a abertura dos postos de fronteira, facilitará os movimentos de persoas e transferencia de produtos, evitará restricións ao libre movemento de habitantes e ataques contra residentes en áreas de fronteiras. Últimos ataques? Nesta cuarta feira, o exército israelí bombardeou desde mar e aire múltiples enclaves palestinos entre os que, máis unha vez, se atopaban os edificios de diversos medios de comunicación, oficinas gobernamentais de Hamas e vivendas civís. A ofensiva deixou máis de trinta persoas mortas entre elas diversas crianza. Aliás, unha acción desenvolvida na cidade de Tel Aviv e reivindicada polo grupo armado Brigadas dos Mártires de Al-Aqsa, deixou 21 feridos en Israel. O voceiro de Hamas Abu Zuhri asegurou após conñecer o acontecido que se trataba dunha "resposta lexítima" fronte á masacre perpetrada por Israel. Asemade, aseguraba a primeira hora da tarde que "as faccións palestinas --Al-Aqsa aséntase en Cisxordania-- van recorrer a todos os medios posíbeis para protexer aos nosos civís en ausencia dun esforzo mundial para deter a agresión israelí". A poboación gazací temía ao longo destes días que Israel iniciase unha ofensiva terrestre após situar 75.000 reservistas na fronteira con Gaza.


Summary: O Borbón perderá a inviolabilidade que até agota ostentaba como monarca. PP, PSOE e UPN anunciaron apoio a lei de sucesión.

Juan Carlos de Borbón deixará de ter a inviolabilidade que posúe como Rei do Estado español tan pronto como asine a Lei Orgánica de abdicación para dar paso o reinado do seu fillo, Felipe VI. Juan Carlos asinará esa lei o mesmo día en que esta sexa aprobada no Congreso. Con esa rúbrica este Borbón perderá a inviolabilidade xurídica (que tíña en canto rei). Abre iso a porta a demandas? En teoría si. Mais os partidos con representación no Congreso poderían aprobar un aforamento especial para o ex-rexente. Algo no que PP, PSOE e UpyD coincidirían. Estes tres partidos xa coinciden en sinalar o seu apoio á lei sobre sucesión. Non están sós. Coalición Canaria ou UPN tamén se mostraron a favor. Máis cautos, CiU asegurou que esperará a coñecer polo miudo a lei. E O PNV avanzou que se absterá. Así pois, a posición virá da esquerda soberanista (galega, vasca, catalá) e da española. Fontes do BNG informaron a Sermos Galiza de que o seu voto será negativo. Os grupos parlamentares van presentar emendas a esa Lei Orgánica, mais estas serán debatidas no pleno, non en comisión. O trámite parlamentar para que Felipe Borbón colla o relevo do seu pai culminará o 18 de xuño, segundo cálculos do presidente do Parlamento español. Ese é o día en que Felipe VI vai ser coroado no Hemiciclo en sesión conxunta.


Summary: PP, PSdeG e BNG uníronse esta cuarta feira para demandar do alcalde da Coruña e líder da Marea Atlántica que depure responsabilidades políticas pola desfeita do plano de compra de vivendas. Ferreiro pediu publicamente perdón, mais se resiste a entregar aquilo que exixe agora formalmente a maioría da corporación: as cabezas dos concelleiros Xiao Varela e Alberto Lema.

O plano de vivendas sociais resultou nun fracaso de xestión absoluto e mesmo obrigou o consello consultivo a intervir, coa anulación da compra de dúas moradas. Este programa, en teoría unha das bandeiras da Marea Atlántica cando alcanzou o poder en María Pita, concluíu coa adquisión de apenas 6 vivendas, das cales só unha estaría fóra de toda sospeita de irregularidade. Xiao Varela, responsábel de Urbanismo, deixou claro esta cuarta feira que só demitiría se llo fose pedir o alcalde, mais Xulio Ferreiro está a optar por unha certa estratexia numantina. En María Pita acreditan que a escasos 8 meses das eleccións de maio os cesamentos deixarían no ar unha certa sensación de debilidade e a asunción política do fracaso nunha área —a política de vivenda— especialmente sensíbel para as bases eleitorais da Marea Atlántica. O que se prescribe a equipa de goberno a si propia neste duro trance é a admisión de erros, a petición de desculpas e a promesa de que non se volverá a repetir. Pecado de principiantes na xestión pública. Iso é o que viría recoñecer Xulio Ferreiro. Mais nen un átomo de falta de honestidade. O PP bateu xusto nese flanco, a pór o acento en que un dos beneficiarios do plano —vendeu ao concello dous dos seis pisos obxecto de adquisición— facía parte do núcleo fundacional, como asinante, de En Marea. Na súa intervención perante o pleno, Varela esforzouse por argumentar que en ningún momento houbo trato de favor. Varela declarou literamente o seguinte: "se ben o procedemento –impulsado para ampliar o parque de vivenda pública municipal e destinar os pisos a aluguer social– non acadou o seu obxectivo, o que está claro é que nin na valoración das ofertas nin na proposta de adxudicación nin en ningunha outra fase se tomaron decisións para favorecer a ningunha persoa en concreto". Porén, o consello consultivo sinalou en concreto as dúas moradas pertencentes a un dos fundadores da Marea Atlántica, que percibiu polas vendas dos inmóbeis 145.865 euros. O órgao fiscalizador decretou a anulación das compras ao considerar que no momento en que se apresentaron ao concurso non cumprían os requisitos que se lles exixían ás candidatas. En termos políticos, a situación é endiañada porque acentúa o isolamento da equipa de goberno, cos seus aliados potenciais da esquerda a se veren obrigados a votar no mesmo sentido que o PP. A petición de responsabilidades da maioría da Corporación —17 votos fronte 10— intensifica a presión sobre Ferreiro e coloca nunha situación moi delicada quer a Varela quer a Lema.


Summary: No semanario tamén poderás atopar unha entrevista ao presidente da Asociación Galega de Editores, Henrique Alvarellos, e unha reportaxe sobre a importancia vital das árbores nas vilas galegas. Se queres ler todos estes contidos e máis só tes que procurar o teu Sermos Galiza mañá nos quiosques e librarías, onde o atoparás xunto co Nós Diario.

O intelectual Alfonso Daniel Rodríguez Castelao é o protagonista da primeira reportaxe do Sermos Galiza deste sábado. Nun extenso texto o xornalista Manuel Xestoso repasa a viaxe do autor por Europa grazas a unha bolsa de estudos. En "Castelao en Europa. Cen anos do 'Diario 1921'". Un análise moi completo do seu interese pola modernidade e polo avance da Galiza. Neste novo número a entrevista, asinada por Lois Alcayde Dans con fotografías de Arxina, é a Henrique Alvarellos. Recentemente nomeado presidente da Asociación Galega de Editores, Alvarellos fala da súa traxectoria pero tamén doutros temas vinculados ao mundo da literatura e da cultura galegas en "Henrique Alvarellos. O libro como vacina". Acompañada de imaxes fornecidas pola delegación galega de Ecoloxistas en Acción, Mar Álvarez escribe a reportaxe "Arboricidio en Vigo. A importancia dos espazos verdes nas cidades". Ademais de repasar algunhas das últimas tallas de exemplares acaecidas na cidade olívica, Álvarez detalla o que supoñen as árbores para a calidade de vida das persoas. Neste sentido, lembra que non só un ornamento. O capítulo de Andar e Ver desta semana levará ás lectoras e lectores polo "Litoral de Viveiro" acompañando ao Colectivo Xea formado por Adela Leiro, Mon Daporta e Xan Colazo. Como soe ser habitual no semanario, nos faltan as recomendacións da semana no ámbito da literatura -a cargo de Mario Regueira e Susana Sanches Arins- e da música, á que fican atentas Belém Tajes e César Morán. Andrés Castro propón a crítica sobre o cinema. Aliás, neste número falan da escena teatral quer Manuel Xestoso, quer Manuel Castro Bastos. A pesar de todos estes contidos, o tempo de lecer tamén se poderá aproveitar cos pasamentos de Xerardo R. Roca e Xoán Costa. Para dispor de toda esta información e divertimento só é preciso acudir mañá ao quiosque ou á nosa loxa en liña para mercar o semanario Sermos Galiza que se publica xunto co Nós Diario. Para evitar esquecementos calquera fin de semana, o máis aconsellábel é fechar xa mesmo a subscrición!


Summary: Ascensos, descensos, crises, glorias, grandes decepcións e festas rachadas. É que cen de vida dan para moito, como pode dar fe o Racing Club de Ferrol. Unha mostra percorre esa desaforada montaña rusa que é a historia da escuadra departamental a través de paneis fotográficos, trofeos, e moitos outros obxectos únicos.

Na Galiza hai fútbol alén de Celta e Deportivo. E moito. O espírito do hai que roelo daquel Pontevedra de Primeira División nos anos 60 segue sendo leit motiv nas conversacións entre a parroquia granota. En Ourense non esquecen aqueles marabillosos anos do Club Deportivo, con Pedro Riesco, Baba Sule, Jon Kortina, Quique Estebaranz e compañía na segunda metade dos 90. A Sociedade Deportiva Compostela de Fernando Vázquez, que chegou a ser subcampioa de inverno na tempada 95/96, continúa na retina de todas as afeccionadas galegas. E que dicir do Lugo, que está a vivir o seu mellor momento de sempre e continúa, ano tras ano, e xa van oito consecutivos, prolongando o soño de manterse na categoría de prata do fútbol profesional. Mais entre eses "outros" gran-des equipos do país só pode ha-ber un decano, e ese é o Racing Club de Ferrol. Inscrito na Federación Galega o 20 de outubro de 1919, mais legalizado o 10 de xullo de 1920, na Cidade Departamental levan xa varios meses desenvolvendo diferentes actos para conmemorar ese centenario da súa fundación, que acadan o seu cénit cunha exposición que abre as súas portas no día de hoxe ás 11 horas na sede de Afundación en Ferrol. A mostra poderá visitarse durante un mes, até o vindeiro día 6 de marzo, e segundo explica a Nós Diario un dos seus comisarios, Francisco Serantes, "dentro da súa modestia" conta con pezas "que paga a pena ir ver". Entre elas brillan con luz propia o Teresa Herrera de 1967 -o título de maior relevancia conquistado polos Diaños Verdes- e o trofeo como finalista da Copa de España de 1939. Ademais, Serantes destaca a entrada para esa final, e pon en valor o traballo desenvolvido por Goyo López Fraire, responsábel de elaborar 54 panéis fotográficos que realizan un percorrido por toda a traxectoria do Racing. Métopas cortesía dos diferentes conxuntos aos que se foi enfrontando a escuadra ferrolá ao longo das diferentes tempadas, restos do antigo Inferniño, cartelería dos anos 50, 60, 70 e 80 do século pasado ou fragmentos de prensa de época son outras das pezas que conforman unha exposición da que o comisario Serantes pide ao público que non perda "a réplica da camiseta do ano da fundación do clube".


Summary: A editorial dará a coñecer este xoves na súa Libraría-Café de Cangas a tradución de Kikujiro e Saki, unha obra autobiográfica do actor-director xaponés que mesmo se converteu en serie de televisión.

Xa podemos ler Takeshi Kitano en galego. Rinoceronte vén de editar a tradución de Kikujiro e Saki, unha obra autobiográfica do actor-director xaponés que mesmo se converteu en serie de televisión. Presentarao este xoves na Libraría-Café que a editorial ten en Cangas. E non estará Kitano pero si a súa tradutora do xaponés, Mona Imai. Será ás oito da tarde e haberá sorpresa: con cada consumición ofrecerase unha tapa "tipicamente xaponesa". Neste libro autobiográfico, que deu pé a unha serie de televisión, Takeshi Kitano amosa o seu lado máis íntimo e próximo, ao desvelar a súa orixe. E é que no corazón maduro deste comediante e cineasta recoñecido aínda pervive o rapaz fedello que medrou no seo dunha familia humilde nos barrios baixos de Toquio. Kitano fai fincapé na importancia dos lazos familiares no Xapón da súa infancia a través da historia do seu pai, Kikujiro --un home estrito que aínda vai pola vella--, e a súa nai, Saki, unha muller intelixente, de espírito optimista e forte personalidade, que non deixa de discutir co seu marido malia vivir nunha sociedade machista como a xaponesa. Porén, a parella únese para afrontar calquera adversidade. Visto dende o prisma deste xenio do gag, as desgrazas familiares máis tristes convértense en escenas humorísticas sen precedentes, e demostra que o afán de superación o arma de ás para voar.


Summary: A mesa sectorial negociou coa Consellaría de Educación este atraso no calendario lectivo a petición da CIG-Ensino. Foi recollida a queixa de varios centros de ensino que insistían en que non había tempo suficiente entre as probas de setembro, o periodo de matrícula e o inicio do curso na data proposta pola Xunta, o 14 de setembro.

O vindeiro ano académico comezará o 12 de setembro en Primaria e o 17 en Secundaria, e o 13 de febreiro, cuarta de cinza, volverá ser feriado. Son as condicións que a mesa sectorial negociou coa Consellaría de Educación para o curso 2012-2013. O departamento aceptou estas dúas achegas de CIG-Ensino, pois nun primeiro momento contemplábase o inicio das aulas na ESO para o 14 de setembro, "sen ter en conta que os prazos estabelecidos para a realización das probas nese mes, as avaliacións, a matrícula do alumnado e a posta en marcha do curso era insuficiente", recollendo así as queixas de varios centros escolares. Respecto da Primaria, o sindicato nacionalista, con maioría no Ensino, foi contundente á hora de reclamar que se restitúa a xornada reducida de xuño e setembro, que foi "maioritariamente reivindicada", cunha folga "histórica" e un referendo, para alén das circunstancias pedagóxicas que aconsellan mantela. Así, despois de que o resto das forzas sindicais presentes na mesa sectorial --CC.OO., UGT, ANPE, STEG e CSIF-- asinasen no seu día a prol da eliminación desta xornada a petición da Xunta, nesta última negociación apoiaron a petición da CIG. No relativo ás conmemoracións, propúxose ao departamento que dirixe Jesús Vázquez que no calendario existente se recollesen o 24 de febreiro, Día de Rosalía, o 25 de novembro, Día contra a violencia machista, e o 10 de marzo, Día da clase obreira galega. A consellaría "comprometeuse" a estudar as dúas primeiras datas.


Este curso nom pode voltar à normalidade. A crise da Covid-19 frustrou o fim do curso universitário e deixa à luz as eivas e as grandes carências do ensino público no quadro do capitalismo e a dependência nacional. Um ensino público, intrinsicamente classista, cada vez mais elitista e individualista, que sofre cortes permanentes por parte dos governos autonómico e estatal. Esta agrava-se com a vontade por parte da Junta da Galiza de abrir a Universidade Abanca, impulsionada com dinheiro público.Perante esta situaçom de emergência, o estudantado operário e popular nom pode resignar-se, devemos passar à iniciativa para defender com firmeza os nossos interesses.Ao princípio do curso, pagamos umha matrícula por aulas presenciais que nom estamos a receber. Pagamos por um serviço inexistente, polo que pedimos a devoluçom do dinheiro da matrícula do segundo semestre já! No seu defeito, começamos com a docência telemática. Isto está amossando a inexistência dumha plataforma virtual funcional e operativa, inacessível para umha parte destacável do estudantado de extraçom operária e popular. Nom todo o mundo tem acesso a internet, nem vivendas, nem condiçons familiares, nem meios para continuar com a docência virtual. A USC vem de aprovar o cofinanciamento do internet sem sobrepassar a cifra de 40 euros. A dia de hoje, um mês após a suspensom das aulas presenciais, seguimos sem ver esse dinheiro. Para o estudantado mais precário, esta situaçom é vergonhenta! Mas, a pesar disto, a carga de trabalho aumentou considerávelmente. Muitos professorado continua a exigir que elaboremos trabalhos porque dizem que é a melhor maneira de seguir com a docência. Muitos nom facilitam bibliografia, e mesmo alguns com absoluto descaro nem as suas obras, chegando a afirmar que as compremos porque nom som tam caras. Esta situaçom é insustentável! Muitos de nós temos que estar pendentes dos nossos familiares ou coidando de nós mesmos. Por isso, solicitamos a suspensom imediata de toda atividade docente. É umha situaçom extraordinária para todo o mundo, nom estamos de férias! Nom pode aumentar a carga de trabalho!A fenda de classe é um condicionante indiscutível, embora desconsiderado polos reitores e a Conselharia de Educaçom. O estudantado de classe trabalhadora acha-se numha circunstáncia mui delicada. Muitos de nós, por medo a contagiar os nossos familiares, ficamos nos "pisos" de estudantes. Apartamentos pequenos e precários. Ainda assim, estamos pendentes em todo momento da situaçom económica familiar, dos ERTES, dos despedimentos, do futuro laboral e das condiçons materiais da nossa família, sob a ansiedade do que vai passar ... Como se nos pode exigir que estejamos pendentes do Câmpus Virtual? Como podemos continuar como se nada passasse? O capitalismo furta-nos da nossa condiçom humana, assim nom se pode estudar. Nom somos máquinas! Na situaçom de anormalidade que nos achamos, nom deveria supor-se que o rendimento do alunado seja o mesmo. Isto vai ter um reflexo direto nas nossas qualificaçons, nas bolsas e nas ajudas, indispensáveis para que o estudantado de classe trabalhadora viva e estude. Muitos de nós, vamos ter que deixar de estudar o ano que vem ao nom poder pagar a matrícula. Por isso, achamos que a única alternativa e soluçom real para o alunado é a liquidaçom das matérias e a suspensom imediata de toda atividade docente. Fim do curso já!Mais um problema que padecemos, é a incompetência e a negligência dos três reitores galegos, os senhores Julio Abalde Alonso, Antonio López Díaz e Manuel Joaquín Reigosa Roger. Parece que nom se dam conta de que estam jogando com o nosso futuro. Estamos a meados de abril, a um mês de começar os exames finais e nom sabemos qual vai ser o método de avaliaçom. O passado 6 de abril, os reitores reunirom-se com vistas a estabelecer um método de avaliaçom. Na reuniom nom se decidiu nada, convocando um outro encontro marcado para duas semanas antes dos exames, visada para manter o calendário de exames. Algum deles, conta com fazer exames presenciais em junho. Assim, além de porem em risco a nossa saúde e a dos nossos familiares, amplia o calendário escolar, impossibilitando a opçom de trabalhar no verao para pagar os estudos. Nom contemplam o que a maioria do estudantado reclama, a liquidaçom das matérias. Passe o que passe, nom esqueceremos! É o nosso futuro e estám a jogar com ele!Achamos que a melhor alternativa para todo o alunado é dar por finalizado o presente curso. Esta iniciativa é secundada por um amplo número de estudantes dos câmpus de todas as universidades galegas e organizaçons, tanto a nível galego como no resto do Estado. Ainda que muitas iniciativas chegam tarde e o movimento estudantil galego estivo adormecido este ano, o estudantado da esquerda revolucionária galega apelamos a secundar a greve estudantil convocada a partir de amanhá pola ANEGA nas três universidades da Galiza. Umha greve que deve ser de carácter indefinida até dobregarmos os reitores e a Conselharia de Educaçom.A trajetória do nosso movimento, tal como nos indica a história do movimento obreiro, tem constatado que as conquistas e direitos só se atingem luitando.


Summary: Familiares de residentes denuncian a "inacción" de Berta Besada.

Son máis de 200 as queixas e denuncias que tanto familiares de persoas usuarias de residencias de maiores como traballadoras destes centros levan presentadas tan só nos últimos tres anos. Nelas alertan de deficiencias e de falta de medios en xeriátricos privados e en públicos xestionados por empresas. Aliás, denuncian "os ouvidos xordos" da xefa de Inspección de Maiores da Xunta e mobilizaranse esta semana para que dimita. Dúas son as querelas presentadas pola Federación REDE de usuarias e familiares de residencias que están admitidas a trámite pola Fiscalía, dúas máis están en proceso de admisión e unha en elaboración. Con estas demandas, dirixidas contra directivos da Xunta e de empresas que xestionan residencias de maiores, REDE pretende esclarecer responsabilidades públicas e privadas na xestión da crise dos xeriátricos na pandemia. Mais antes da chegada do coronavirus e da presentación desas querelas, xa se deran "ducias e ducias de denuncias e chamadas persoais ao daquela director xeral de Maiores da Xunta" alertando das deficiencias nestes centros, recorda a Nós Diario Paulino Campos, portavoz de REDE. Así pois, e ante a "inacción reiterada" da Xunta, REDE chama a mobilizarse pola dimisión de Berta Besada Porto, xefa dos servizos de Inspección de Maiores e Discapacitados da Xunta, á que acusan de "non actuar" ante as recorrentes queixas e denuncias notificadas á Consellaría de Política Social nos últimos anos. "Ten constancia destas denuncias e non actúa ante nada", lamenta Xosé Bernárdez, portavoz do colectivo Vellez Digna. "Por iso considerámola directamente responsábel de toda a crise que está a acontecer nas residencias", engade. Bernárdez ve que a situación non mudou logo das queixas presentadas antes de 2020 e durante e despois da primeira onda da pandemia. "As traballadoras teñen denunciado malas prácticas como o costume de non seren avisadas cando se detectan gromos epidemiolóxicos nun centro, cousas que continúan a darse, como acabamos de ver no centro de DomusVi en Ribadumia, onde o persoal soubo do gromo pola Xunta e non pola residencia". A Bernárdez preocúpalle que non se estean a tomar medidas nos centros, como amosa o feito de que "unha vez o virus entra, este se expanda en cuestión de horas de maneira descontrolada". Isto indica "que non se tomaron medidas efectivas nin se crearon grupos fechados e as traballadoras teñen que operar por toda a residencia", lamenta o portavoz de Vellez Digna, pondo o foco na falla de persoal. Precisamente o Sindicato de Enfermaría Satse denunciou onte a "penosa situación que se vive nas residencias de maiores" da Galiza debido á "sobrecarga de traballo" porque "unha enfermeira ten que atender máis de 100 pacientes e faino nunhas condicións penosas". Así o destaca Satse, lembrando que o "problema" de persoal de Enfermaría "é de base" porque "habitualmente estas residencias non contan co número preciso". Satse reclama máis profesionais e subliña que "o grave déficit" no número de enfermeiras "foi determinante na grave incidencia da Covid-19 entre as persoas maiores residentes nestes centros sociosanitarios". A CIG mobilizarase hoxe ante a residencia de Salvaterra denunciando os "ouvidos xordos" da Xunta ante as denuncias que alertaban desde hai anos das deficiencias deste centro. Comparecencias no Parlamento Hoxe, ademais, foi un día de comparecencias sobre esta temática no Parlamento. O presidente da Fundación San Rosendo, José Luís Gavela, rexeitou que un cambio de modelo das residencias pase por convertelas "en unidades medicalizadas", senón por unha maior "coordinación e interacción" entre estes centros co hospital de referencia de cada área sanitaria. Pola súa banda, o coordinador do equipo Covid-19 das residencias da área do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac), Fernando Lamelo Alfonsín, defendeu que a decisión de trasladar ou ingresar un ancián con coronavirus "se consensúa" cos seus familiares, cos que na primeira onda da pandemia había unha comunicación "todos os días, por un medio ou por outro".


Summary: ANÁLISE | Aínda que nos últimos días Haddad acurtou as distancias, Bolsonaro chegou ás eleccións deste domingo cunha ampla vantaxa nas sondaxes. As redes sociais e as fake news, o rexeitamento aos debates, as mensaxes agresivas e o pacto co poder evanxélico son algunhas das claves do seu éxito

Bolsonaro varre nas enquisas nunhas eleccións brasileiras de violencia e posverdade Brasil vai a unha segunda volta electoral liderada polo ultradereitista Bolsonaro Eleccións no Brasil: ultradereita, esquerda doente e mulleres combativas Só unha remontada electoral in extremis evitará que o ultradereitista Jair Bolsonaro acade a presidencia do Brasil este domingo. Fernando Haddad, o profesor, exministro de Educación e exalcalde de São Paulo que Luiz Inácio Lula dá Silva elixiu para substituílo á fronte da candidatura do PT segue lonxe nas enquisas (algunhas marcan un 56% a 44%, outras marcan 61% fronte a 39%). Só unha remontada electoral in extremis evitará que o ultradereitista Jair Bolsonaro acade a presidencia do Brasil este domingo A Haddad vaille faltar tempo porque a estratexia do Partido dos Traballadores foi suicida dende o primeiro momento. A aposta Lula, encarcerado desde abril, tiña todas as papeletas para ser anulada e o país é demasiado grande como para que un suplente o poida dominar nunhas semanas. Haddad representa a pulcritude e o discernimento fronte ás acometidas de Bolsonaro. Mentres o candidato do Partido dos Trabalhadores (PT) vai loitando por cada voto para tentar acurtar a diferenza, o seu adversario do Partido Social Liberal suma novas ameazas á lista. Véndose xa gañador sobre a futura oposición, Bolsonaro declarou: "Se queren quedar, van ter que colocarse baixo as nosas leis. Ou marchan de aquí ou van para o cárcere". Tamén avisa de "unha limpeza nunca vista na historia do Brasil", na que varrerá do mapa "a eses delincuentes vermellos do Brasil". Ao mesmo tempo, filtrábase un vídeo de hai uns meses no que o seu fillo, Eduardo Bolsonaro, afirmaba con total tranquilidade que para pechar o Tribunal Supremo só faría falta un soldado e un cabo. As claves da estratexia Bolsonaro Véndose xa gañador sobre a futura oposición, Bolsonaro avisa de "unha limpeza nunca vista na historia do Brasil", na que varrerá do mapa "a eses delincuentes vermellos" A exitosa estratexia electoral de Bolsonaro para estas eleccións presidenciais de 2018 -case 50 millóns de votos na primeira volta- será estudada no futuro. Ten varias claves entre as que destacan o odio, as mentiras e as cadeas de whatsapp, algunhas delas baixo investigación xudicial, tras unha publicación do xornal Folha de São Paulo que citaba a un conglomerado de empresas que supostamente estaría a financiar a difusión de fake news contra Haddad, o cal suporía financiamento ilegal, xa que as achegas económicas de empresas para as campañas electorais están prohibidas. O Tribunal Superior Electoral confirmou que "as denuncias de difusión de fake news están a ser tratadas e conforme sexan concretadas serán debidamente procesadas segundo as vías previstas pola lei, respectándose os prazos legais para o dereito a defensa". Ten varias claves entre as que destacan o odio, as mentiras e as cadeas de whatsapp, algunhas delas baixo investigación xudicial A xustiza ten os seus tempos, pero os días pasan e a segunda volta das eleccións pasará sen que se tomaran decisións. Sobre a máis preocupante, a desta posible caixa b da candidatura de Jair Bolsonaro, o TSE afirma: "O ministro do TSE Jorge Mussi abriu unha acción de investigación xudicial electoral por suposto abuso de poder económico e uso indebido dos medios de comunicación ao día seguinte da tramitación das denuncias. Tres días despois instaurou dúas novas accións sobre o caso, determinando a notificación dos representados para que presentase defensa nun prazo de cinco días". A defensa da candidatura de Bolsonaro xa chegou. Nega os feitos, declara que non necesita o diñeiro de ningunha empresa para alagar os teléfonos móbiles porque ten millóns de seguidores en redes sociais e intúe que o que busca o Partido dos Trabalhadores é "preparar preventivamente unha arma política para poder destituír o candidato Jair Messias Bolsonaro, no caso de que gañe a segunda volta das eleccións". Contaba con moi pouco tempo de propaganda televisiva na primeira volta, pero non lle importou o máis mínimo: dominaba a rede. O primeiro segredo do seu máis que probable triunfo é, polo tanto, saber ver antes e mellor que ninguén o poder de internet nunhas eleccións. Hai anos que estableceu contacto directo e unidireccional cos seus seguidores. Contaba con moi pouco tempo de propaganda televisiva na primeira volta, pero non lle importou o máis mínimo: dominaba a rede. "Hai un discurso de odio e de intolerancia que neste escenario se sente lexitimado e correspondido con todos os preconceptos que expón a candidatura de Bolsonaro", asegura Sandra Carvalho, coordinadora da ONG Justiça Global, en conversa con eldiario.es. A súa compañeira Daniela Fichino concreta que, en realidade, Bolsonaro non necesita ningunha labia, ningunha habilidade verbal, pois a súa estratexia "uniformiza a linguaxe da política e o debate exponse a través de memes, non coa argumentación e a discusión de ideas. Os memes condensan unha idea política e con iso pérdese o argumento en si e o factor verdade". Negouse a acudir aos debates programados con Fernando Haddad. É consciente de que explicando e detallando as súas ideas ante a nación ten pouco que gañar e moito que perder Na vida real, Bolsonaro -coa alta médica hai un mes trala agresión que sufriu a principios de setembro- negouse a acudir aos debates programados con Fernando Haddad. É consciente de que explicando e detallando as súas ideas ante a nación ten pouco que gañar e moito que perder, e máis aínda liderando as enquisas. Un dos obxectivos iniciais da estratexia de Bolsonaro foi colocar nun dilema aos electores conservadores, mostrándose como única opción de voto. Polo cal, antes que rematar co Partido dos Trabalhadores, tiña que rematar co Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB), cuxo candidato era Alckmin, e cos partidos que forman a fronte do centro, o máis amplo da política brasileira. E conseguiuno. "Agradezo a Geraldo Alckmin que xuntase á súa beira á flor e nata do peor que ten Brasil", dixo no evento no que presentou oficialmente a súa candidatura. Antes que rematar co PT, tiña que rematar co Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB), cuxo candidato era Alckmin, e cos partidos que forman a fronte do centro, o máis amplo da política brasileira. Coa elección como vicepresidente dun xeneral na reserva, Hamilton Mourão, Bolsonaro afastábase aínda máis da política tradicional. Ademais, conta con outro grupo de xenerais na sombra, liderados por Augusto Heleno e Oswaldo Ferreira, comandando as operacións. Sabe que a imaxe do Exército segue sendo boa ante unha gran porcentaxe da poboación brasileira. Todo isto outorgoulle un falso papel de outsider e loitador contra a corrupción, a pesar de levar tres décadas de nula carreira política. Todos o atacarían, estaría na fala da xente, e conseguiría unha sobreexposición que só o beneficiaría. Evanxélicos, radicais, medo e resentimento Bolsonaro soubo tamén captar os apoios dos grandes líderes evanxélicos, algo fundamental tendo en conta o crecente poder económico e político deste grupo Bolsonaro soubo tamén captar os apoios dos grandes líderes evanxélicos, algo fundamental tendo en conta o crecente poder económico e político deste grupo, que representa a unha cuarta parte da cidadanía (a poboación total de Brasil rolda os 210 millóns de habitantes). "As igrexas evanxélicas souberon cumprir moi ben co seu papel", afirma Sandra Carvalho, recoñecendo que a esquerda e os movementos sociais desatenderon as súas bases. As súas mensaxes claras, básicas e repetitivas -incluíndo aos seus inimigos recorrentes: activistas, colectivo LGTBI, indíxenas, prensa e comunistas-, cun discurso perversamente manipulado, son facilmente contestados, pero esa contestación non acada aos seus seguidores nin a boa parte dos electores. A campaña Para virar o jogo (Para remontar o partido), centrada na seguridade pública e lanzada por unha decena de organizacións non gobernamentais, explica unha por unha as manobras de Bolsonaro. Sinalan, no caso do seu afán pola posesión de armas, que segundo a lei federal 10.826 de 2003, o cidadán brasileiro actualmente pode ter ata seis armas de fogo. Tamén subliña a campaña, para contextualizar, que a política de combate ás drogas en Brasil está a xerar máis danos que o consumo en si mesmo. Bolsonaro buscaba votantes moderados porque cos radicais xa contaba. Hai anos que ten a fidelidade deste grupo, que non é residual, nin moito menos. Segundo o último estudo publicado por DataFolha, o 33% dos enquisados opina que o Goberno ten o dereito de prohibir partidos políticos, o 23% opina que o goberno ten dereito de censurar medios de comunicación, o 21% cre que pode pechar o Congreso Nacional e o 16% ve lexítimo torturar a sospeitosos para obter información. Bolsonaro ofreceu máis belicosidade, explotando o tema da corrupción e, ao mesmo tempo, catalizando a indignación cidadá Para os críticos coa esquerda e a PT, Bolsonaro ofreceu máis belicosidade, explotando o tema da corrupción e, ao mesmo tempo, catalizando a indignación cidadá. Se Fernando Haddad chegase a completar unha remontada no último suspiro, o seguinte capítulo sería a non aceptación da derrota por parte do ultradereitista e as denuncias de fraude "Soubo usar o medo e o resentimento de parte da poboación para gañar votos. Ademais do uso descarado de mentiras para propor solucións simplistas para problemas complexos, como o da seguridade", comenta a eldiario.es o profesor Newton Bignotto, do departamento de Filosofía da Universidade Federal de Minas Gerais (UFMG), autor do epílogo dunha edición moderna do libro Como ganhar uma eleição, de Quinto Tulio Cicerón (ano 64 a.C.), lanzado en Brasil pola editorial Bazar do Tempo. "Quere participar dun xogo no que só el pode saír vencedor e gañar unhas eleccións para destruír os principios fundamentais da democracia e as regras do xogo democrático", engade. Só quedan unhas horas para certificar o éxito da estratexia electoral de Jair Bolsonaro e a extrema dereita que representa. E se Fernando Haddad chegase a completar unha remontada no último suspiro, o seguinte capítulo sería a non aceptación da derrota por parte do ultradereitista e as denuncias de fraude, o cal, á fin e ao cabo, apontoaría a súa táctica.


Summary: 'Huseyn Javid', con bandeira de Malta, transporta parafina e leva 16 tripulantes a bordo. Quer fondear fronte a Fisterra para as reparacións. A zona está en alerta por temporal, con ondas entre 8 e 9 metros.

'Huseyn Javid', un buque quimiqueiro con bandeira de Malta e construído no 2007, está a unha milla de Fisterra, onde está previsto que fique fondeado para proceder a reparar os problemas que ten na súa maquinaria. Con 93 metros de eslora e un cargamento de parafina, este quimiqueiro solicitou apoio para se achegar a terra, según aponta Europa Press, após notificar os problemas que estaba a ter. O remolcador polivalente 'Don Inda', desprazouse até a zona e acompaña en todo momento o 'Huseyn Javid'. O petroleiro ten 16 tripulantes a bordo. A intención é fondealo fronte a Fisterra para proceder a reparar a maquinaria. A costa galega atópase nesta segunda feira en alerta, estando previsto que se active a alerta vermella durante a tarde. Agárdanse ondas de entre 8 e 9 metros.


Summary: A secretaria xeral de Podemos cargou duramente esta segunda feira contra Luís Villares. A alianza táctica que ambos dirixentes mantiveron durante destes meses sae moi tocada da crise Quinteiro. Santos cualificou de "insensatez" e "loucura" a proposta do portavoz de En Marea de consultar ás bases da confluencia a eventual demisión da parlamentar de Podemos-Anticapitalistas.

Na política de comunicación de Podemos Galiza as tardes das segundas feiras están riscadas en vermello. É cando comparece perante a imprensa a súa secretaria xeral, Carmen Santos. Após a paréntese destes días feriados, a dirixente do partido morado voltou con anovados folgos. E con Luís Villares, con quen en tempos mantivo unha alianza táctica dentro da confluencia, no ponto de mira. Santos bateu en Villares, ao que responsabilizou de reabrir a crise Quinteiro coas súas declaracións desta segunda feira [o portavoz de En Marea reiterou que ao seu xuízo a parlamentar de Podemos que se viu envolvida nun incidente de madrugada coa policía local de Compostela debía renunciar ao seu cargo no Hórreo]. Para a secretaria xeral de Podemos Galiza, o asunto xa ficara finiquitado "antes da semana santa", na reunión do grupo parlamentar en que por clara maioría se resolveu a continuidade da deputada de Anticapitalistas [só votaron a prol da renuncia de Quinteiro Paula Vázquez Verao (Cerna) e Davide Rodríguez (Anova), mentres Villares optou pola abstención]. "Insensatez" e "loucura". Con estas palabras descualificou Santos unha eventual consulta ás bases da confluencia sobre esta crise, proposta deslizada esta mesma mañá por Villares. "É unha irresponsabilidade submeter a vontade dos inscritos unha cuestión que non é política. Para Podemos é inasumíbel, non lle imos dicer ao partido instrumental [En Marea] o que debe ou non facer. Mais hai que protexer o espazo do cambio e con esa decisión non se fai". Delegar nas persoas inscritas a decisión sobre a continuidade ou non de Quinterio sería tanto como facer "un xuízo na praza do pobo" a cargo do "tribunal da Inquisición", atacou Santos. Deu un chanzo máis nas críticas a Villares a secretaria xeral de Podemos Galiza ao deixar entrever que o líder da confluencia lle facía o xogo á estratexia do PP, que exixe a demisión de Quinteiro desde o minuto 1 da crise. "Hai que ser valentes e ser feministas, non só o 8 de marzo. Isto é unha caza de bruxas da dereita, orquestrada por homes contra unha muller e para danar o espazo do cambio, non para danar Paula Quinteiro", remachou.


Summary: Co inicio do curso escolar, na maioría dos centros educativos da Galiza botan a andar os comedores escolares baixo a tutela da Xunta, das ANPA ou dos servizos municipais. A obriga de se adaptaren aos protocolos contra a Covid-19 mudou a organización dos espazos e dos recursos, ademais de motivar algunha renuncia.

Co inicio do curso escolar comezan a funcionar, tamén, os programas de conciliación dos que tradicionalmente botan man as familias para adaptaren a súa xornada ás necesidades e coidados das súas crianzas. O servizo de comedor é unha das prestacións que maior demanda acumula, mais non é a única. A demanda das familias alentou a posta en marcha de aulas de madrugadores e de actividades extraescolares que atenden a rapazada antes e despois da xornada escolar. A pandemia de coronavirus adiou até o último momento a organización de cada un destes programas, xestionados segundo os centros por distintos colectivos e Administracións. O protocolo de adaptación á nova realidade provocada pola Covid-19, impulsado pola Consellaría de Educación, converteuse nunha guía común de obrigado cumprimento, mais tamén foi o detonante, xa no mes de xullo, dalgunhas renuncias que se manteñen e que deixan ducias de familias sen solución aos seus problemas de conciliación ou necesidade social. Problemas de capacidade, custo e responsabilidade A Federación de Asociacións de Nais e Pais de Alumnos de Centros Públicos de Pontevedra (Fanpa) foi a primeira en anunciar que deixaba de xestionar os comedores escolares e o Plan Madruga ante a "imposibilidade" de cumprir as medidas impostas pola Xunta, por razón de capacidade, custo e responsabilidade. Á súa negativa sumouse a da Federación Olívica de Asociacións de Pais e Nais de Vigo (Foanpas). Ambos os colectivos asinaron unha carta conxunta dirixida á Consellaría de Educación na que, ademais de expoñeren os seus motivos, instaban a Administración a resolver as súas demandas. "Estamos dispostos a continuar coa xestión dos servizos sempre que se garantan as condicións de seguridade sanitaria, atención a todos os usuarios, un custo asumíbel polas familias e non se agrave a xa limitada capacidade de xestión das nosas organizacións". Nos últimos días, Fanpa chegou a un preacordo coa Xunta para restabelecer o servizo de madrugadores e comedor unha vez a Administración galega aprobe o protocolo de seguridade elaborado polo colectivo e confirme un apoio económico que garanta a prestación do servizo. Sen solución Pola contra, Foanpas mantén a súa posición. "Neste momento, non empezamos", asegura Rute Pallares, voceira da federación olívica. "O protocolo da Xunta di claramente que a responsabilidade de realizar a adaptación dos comedores e das actividades complementarias é das ANPA, que tamén deben asumir a responsabilidade sanitaria. Levamos moitos anos reclamando que debe ser a Administración competente quen lidere a provisión dos servizos de conciliación ás familias. É o momento de parar e recordarllo, xa que esta prestación fundamental non pode depender da voluntariedade das familias". A renuncia de Foanpas afecta a 27 centros e a perto de 2.000 crianzas, sen solución ningunha ,a falta dunha vía de diálogo cos responsábeis de Educación que mude as condicións actuais. Noutros centros e localidades, a iniciativa das ANPA é complementaria da xestión directa que fan dos comedores e dos programas de conciliación ben a Xunta da Galiza ben os concellos. Xestión municipal O de Ames encárgase dos comedores mais dos programas Bos Días e Tardes Divertidas en cinco colexios e dúas escolas unitarias, nas que tamén ofrecen servizo de comedor. En total, atenderá 1.875 nenas e nenos distribuídos en grupos de convivencia estábel en diferentes quendas e espazos, incluídas aulas, para garantir as distancias de seguridade e as dinámicas das clase burbulla, unha exixencia que obrigou a reforzar os equipos de limpeza e de coidadoras. En Sada, a Administración local tutela o comedor dun dos tres centros da vila. "O gasto na adaptación dos espazos e na organización dos grupos vai ser continuado", asegura a concelleira de Educación, María Nogareda, quen asegura un investimento inicial "impresionante" en pantallas de protección, xel e reforzo de persoal, "por riba do que marcan as cotas, para atender todas as quendas e grupos de convivencia". Comedores da Xunta Os comedores xestionados pola Xunta traballaron na mesma liña baixo a dirección dos propios centros. Desde a ANPA do CEIP Ría de Vigo, en Oia, recoñecen o sobreesforzo do profesorado por acondicionar o espazo e a repartición do alumando. "Toda a responsabilidade recae no equipo docente, desbordado por todo o traballo que implica preparar o centro ante a Covid-19. Aínda así, este ano atenderá 180 crianzas en dúas quendas a canda un grupo de pais e nais voluntarias", mais numeroso que outros anos, recoñece Rebeca Costas. O Ría de Vigo conta con cociña propia, ao igual que o CEIP A Rabadeira, de Oleiros, cuxas familias trasladaron esta semana a súa preocupación pola xestión do comedor escolar, con capacidade para 300 nenos e nenas. "Estamos pendentes de que a dirección nos explique os detalles do funcionamento e das necesidades de persoal asociadas aos novos horarios, á distribución do alumnado por quendas e ás esperas nas aulas despois de xantar", explica Iria Barreiro, membro da ANPA, que calcula un mínimo de 24 monitores para atender as crianzas. "Pais e nais voluntarias aínda pendentes de asegurar".


Summary: A suba do IPC é máis aguda na Galiza, que supera en sete décimas a media estatal, marcada polo incremento dos prezos da alimentación e a vivenda, que xa é 28% máis cara que un ano atrás.

O Índice de Prezos de Consumo (IPC) caeu no conxunto do Estado español 0,3% en xullo en relación ao mes anterior, aínda que disparou a súa taxa interanual até 10,8%, o seu nivel máis alto desde setembro de 1984 e seis décimas por riba da marca rexistrada en xuño, segundo os datos definitivos publicados esta sexta feira polo Instituto Nacional de Estatística (INE). O organismo confirma así o dato que avanzou a finais do mes pasado, aínda que elevou unha décima o aumento mensual adiantado. Coa repunta de xullo, a inflación encadea dous meses consecutivos por riba de 10%, logo de ficar en xuño en 10,2%. Segundo o INE, a escalada do IPC interanual até 10,8% en xullo débese, principalmente, á suba do prezo da vivenda, até 23%, por mor dos prezos da electricidade, o vestido e calzado, cunha variación anual de 5%, e aos alimentos e bebidas non alcólicas, que sitúan a súa taxa en 13,5%, a máis alta desde o comezo da serie, en xaneiro de 1994. Pola súa parte, os prezos dos transportes caeron tres puntos en comparación cos datos de xuño, até 16,2%, debido ao descenso do prezo os carburantes. A maior inflación no Estado desde 1984 segue a ser superada polas cifras galegas A subxacente repunta até 6,1% A inflación subxacente —sen alimentos non elaborados nin produtos enerxéticos— aumentou en xullo seis décimas, até 6,1%, o seu valor máis alto desde xaneiro de 1993. No sétimo mes de 2022, o Índice de Prezos de Consumo Harmonizado (IPCH) situou a súa taxa interanual en 10,7%, sete décimas por riba dos datos de xuño. A variación mensual do IPCA mostrou un descenso de 0,6%, segundo os mesmos datos do INE. A Galiza, á cabeza A inflación na Galiza supera a da media do Estado e sobe até 11,5%, tamén o maior rexistro das últimas catro décadas. O incremento do IPC na comparativa interanual só é superior en Castela-A Mancha (13,2%), Castela e León (12%) e A Rioxa (11,7%), e idéntico ao galego en Estremadura. Será a Galiza golpeada por unha nova crise económica? No país, aliás, a inflación lidérana o prezo da vivenda (28,1%, cinco puntos máis que no Estado), transporte (15,9%) e alimentos e bebidas non alcólicas (12,8%).


Summary: A Comisión de Igualdade do Consello da Cultura celebra esta quinta feira día 30 a xornada anual na que revisa a traxectoria adunha muller que destacou nun ámbito de actuación. Nesta ocasión, a escultora Elena Colmeiro centrará a xornada.

"Elena Colmeiro: Espazos da materia" é o título da xornada que esta quinta feira 30 de outubro achegará á obra e á traxectoria da escultora e, en especial, ceramista ademais de contribuír á reflexión e debate sobre as mulleres na arte. Como cada ano, a Comisión de Igualdade do Consello da Cultura Galega organiza unha xornada encamiñada a coñecer en profundidade o perfil profesional dunha muller dun determinado ámbito nun encontro no que se convida ao debate tamén sobre a presenza das mulleres no seu campo de actuación. Tereixa Navaza e o xornalismo, Mabel Ribera e as artes escénicas ou Xohana Torres e a literatura foron protagonistas nalgúnhas das xornadas anterior, dunha iniciativa que se achega nesta vindeira edición ás artes plásticas da man de Elena Colmeiro. "Unha relectura a unha obra chea de liberdade creativa, fóra de modas e modismos, pero integrada dentro do eido da escultura actual e que achega un estilo propio á realidade da historia da escultura galega contemporánea", é un dos obxectivos da xornada que coordinan Chus Martínez e Natalia Poncela e na que participan, ademais da propia Elena Colmeiro, Anxela Caramés, Caxigueiro, María Xosé Díaz, Ana Gesto,Yolanda Herranz, Chelo Matesanz, Holga Méndez, Miguel Anxo Rodrígue, Ana Romaní, Rosario Sarmiento ou Mariam Mariño. Como nas anteriores edicións activarase no Album das Mulleres da Comisión de Igualdade unha cartografía con ampla documentación da traxectoria de Elena Colmeiro.


Summary: PCP e Bloco apostan por políticas máis a esquerda

A asemblea lexislativa portuguesa puxo esta sexta feira remate ao actual período de sesións co tradicional debate sobre o estado da nación. A resposta sanitaria á pandemia do coronavirus e a crise económica asociada á mesma marcaron unha sesión parlamentaria onde ficaron testada as incertezas das formacións políticas para os vindeiros anos. Ao tempo, fica por clarificar o apoio á política do Goberno primeiro ministro, o socialista Antonio Costa por parte das forzas da oposición parlamentaria de esquerda, que fixeron posíbel a súa chegada ao Executivo. Os portavoces do Partido Socialista sinalaron que os seus obxectivos en materia económica non pasan pola austeridade, poren esixiron ao Bloco de Esquerdas e ao Partido Comunista Portugués(PCP) compromisos claros coa acción gobernamental. A este respecto, o presidente partido Cesar Costa sinalou que as formacións da esquerda "se están interesados en garantir a estabilidade, deben dicilo rápido", insistido que "debemos definir desde xa se temos ou non temos lexislatura". As palabras do dirixente socialista foron entendidas por algúns sectores como unha mostra da intención dos socialistas a abrirse a acordos co Partido Social Demócrata(PSD). O PSD cuxo achegamento aos socialistas ao longo da crise foi evidente, ofreceron a súa colaboración ao Executivo mentres continúe a emerxencia sanitaria e económica. "Aquilo que nos interesa é se o Orzamento resolve os problemas do país. Vamos posibilitar o Orzamento só porque temos medo dunha crise política?. Non", sinalou o vicepresidente da formación conservadora, David Justino, quen considera que hai marxe para continuar a liña de acordos e pactar os criterios do reparto de fondos procedentes da liña de asistencia aprobada pola Unión Europea. O PCP non está disposto a que pandemia sirva de coartada para novos recortes nas condicións do pobo portugués. A deputada comunista, Paula Santos destacou que os problemas do país son estruturais, poñendo como exemplo "os baixos salarios, precariedade,falla de regulación dos horarios laborais, déficit produtivo e alimentar ou as privatizacións".O partido urxiu unha aposta pola produción nacional, a agricultura, a pesca, as pemes, e "a recuperación do control público dos sectores estratéxicos da economía" O Bloco de Esquerdas demandou un compromiso claro cunha axenda social, se ben condicionou a súa relación co Goberno as negociacións do Orzamento de 2021, onde consideraron chave políticas de reforzo dos servizos públicos e de protección do emprego e dos salarios.


Summary: Países como Rusia ou a China foron excluídos da cimeira impulsada por Joe Biden, que aproveitou para peneirar os territorios que desde os EUA insisten en non considerar sistemas democráticos.

"Perante os constantes e alarmantes desafíos á democracia e aos dereitos humanos universais, a democracia precisa defensores", afirmou onte o presidente dos Estados Unidos (EUA), Joe Biden, na inauguración da Cimeira virtual pola Democracia impulsada polo país norteamericano e que hoxe vivirá a súa clausura. Até 110 Estados foron convidados á cita, o que foi aproveitado por Biden para peneirar os territorios que desde os EUA insisten en non considerar sistemas democráticos, como Rusia, Venezuela, Cuba, Bolivia, Honduras ou a China. Porén, non tiveron problema en convidar os mandatarios do Brasil, Filipinas, Iraq ou Polonia, criticados pola fraxilidade do seu Estado de Dereito. Durante o cumio, Biden propuxo adoptar medidas coordinadas durante o vindeiro ano para "defender as democracias contra o autoritarismo, combater a corrupción e facer progresar o respecto aos dereitos humanos". A voceira da Casa Branca, Karine Jean-Pierre, explicou que un dos obxectivos da xuntanza é "reverter a recesión democrática e garantir que as democracias brinden froitos para o seu pobo". Zona de confort O evento organizado polos Estados Unidos foi criticado principalmente por Rusia e a China. A voceira do Ministerio de Asuntos Exteriores ruso, Maria Zakharova, reivindicou que "disto é do que vimos falando hai tres anos. Os EUA están esfarelando o sistema de relacións internacionais baseado no dereito internacional e no papel central da Organización das Nacións Unidas para crear a súa propia zona de confort". Aos Estados participantes, ironizou Zakharova, "daráselles o honorábel dereito de servir aos intereses do réxime norteamericano". "Con traxedias de dereitos humanos como a morte de 800.000 persoas pola Covid-19, como poden os EUA defender a democracia?", incidiu o voceiro do Ministerio de Relacións Exteriores chinés, Zhao Lijian. No que atinxe aos países americanos excluídos do cumio, o presidente de Diálogo Interamericano, Michael Shifter, sostivo en AFP que "é moi probábel que sexa contraproducente tanto para os intereses dos EUA como para a democracia na rexión".


Summary: A CIG denuncia a situación deste sector e pon como exemplo o accidente que causou a morte dun traballador en Meaño.

O accidente do pasado 13 de xullo que lle custou a vida a un traballador de Tendegasa (subcontrata de Telefónica en Pontevedra), aumentou a indignación no sector. Desde a CIG-Industria exixen, a través dun comunicado, que se proceda á regularización das empresas que traballan nas telecomunicacións restrinxindo a subcontratación en cadea, acometendo un maior control en materia de prevención de riscos e saúde laboral por parte da autoridades laborais, recoñecendo o dereito á subrogación deste persoal, e obrigando as empresas ao cumprimento íntegro dos convenios provinciais do siderometal. Após o accidente mortal en Meaño, a CIG-Industria pregúntase "por que non había plataforma de elevación móbil de persoas a disposición do traballador, en que momento Telefónica revisa eses traballos en materia de seguridade e o cumprimento de protocolos, por que se subcontratan este tipo de traballos, ou porque se prima o pago por puntos nalgúns traballos e non se incentiva o pago por horas e incentivos por cumprimento dos protocolos de seguridade". "Temos claro que a subcontratación mata", asevera a CIG-Industria, que traslada o profundo pesar polo pasamento do traballador, falecido ao partir pola base o poste de madeira ao que estaba subido para acometer a instalación de fibra. Perverso sistema de puntuación Nas empresas das diferentes escalas de subcontratación, o persoal ten que realizar os traballos diarios baixo un sistema de puntuación que leva consigo que, de non acadar as contías establecidas, se produzan ameazas de sancións por non cumprir as exixencias dos puntos mensuais. Para a central nacionalista, nestes tramos intermedios de subcontratación nacen os principais problemas do sector. A operadora principal (Telefónica, R, etc.) redacta os protocolos en materia de prevención e saúde laboral axustándose á lexislación vixente, mais logo, á hora de subcontratar os servizos nos diferentes niveis, as medidas de prevención non teñen un seguimento por parte da contratista. Por este motivo demandan o cumprimento dos convenios colectivos, a eliminación da cadea de subcontratación e o dereito á subrogación do persoal.


Summary: Comeza a XII edición do Santiago(é)Tapas e a I edición do Santiago(é)Coctel, nos que participan 77 locais de toda a cidade. Ata o 1 de decembro pódense probar 109 tapas, dende as máis tradicionais ata as máis creativas

Ata o 1 de decembro pódense probar 109 tapas, dende as máis tradicionais ata as máis creativasCrocante de zamburiña con cremoso de mazá; Canelón de lacón; Tempura de polbo, alioli de pataca e grelo, San Simón e millo; Cebiche de Mexilón; Bacallau confitado; Taco de frebas de porco, crema de queixo e cítricos... E así ata 109 tapas. Este xoves comeza en Compostela a XII edición do Santiago(é)Tapas e a I edición do Santiago(é)Coctel, nos que participan un total de 77 locais de toda a cidade, que ofrecerán os seus mellores produtos ata o 1 de decembro.Participarán 53 tapas na modalidade tradicional (cun prezo de entre 1 e 2 euros) e 56 tapas na modalidade creativa (de entre 2 e 3,50 euros). Ademais, no que se refire ao Santiago(é)Cóctel, participarán 13 cócteles clásicos (cun prezo de 5 euros) e 12 cócteles creativos (cun prezo de 6 euros). O público poderá votar polas tapas e cócteles a través dos pousavasos oficiais que atoparán nos locais participantes, depositando o seu voto nas urnas correspondentes. Do 6 ao 8 de decembro celebrarase unha 'final' coas dez propostas mellor valoradas por un xuradoDo 6 ao 8 de decembro celebrarase unha 'final' coas dez propostas mellor valoradas por un xurado, tapas que poderán ser probadas de novo polo público para escoller a gañadora. A elección das tapas gañadoras dos premios Santiago(é)Tapas 2019 entre as finalistas farase mediante a ponderación da valoración do xurado profesional e a puntuación media obtida dos votos populares. Haberá ademais un premio do público á tapa creativa e un premio do público á tapa tradicional, e dous premios do público aos mellores cócteles.Para percorrer os distintos locais participantes elaborouse un Tapasporte, que inclúe oito rutas distintas de petiscos e unha ruta de cócteles. O documento pode descargarse na web santiagoetapas.gal. e, así mesmo, pode recollerse dende este mércores na Oficina de Turismo de Santiago (rúa do Vilar, 63) e na sede da Asociación Hostalería Compostela (rúa das Salvadas, 29). Ademais, tamén se pode descargar a app quedamosdetapas.O locais deberán selar oTapasporte a todos os/as clientes/as que consuman as tapas, que optarán así a numerosos premiosO locais deberán selar oTapasporte a todos os/as clientes/as que consuman as tapas, que optarán así a numerosos premios por completar as diferentes rutas (denominadas (é)tapas). Os premios inclúen dende entradas para Cineuropa, viaxes no tren turístico ou vales de compra no Mercado de Abastos, ata ceas para dúas persoas, noites de hotel e un voo en ultralixeiro pola Costa da Morte.O XII Santiago(é)Tapas está organizado pola Asociación Hostalería Compostela, promovido por Turismo de Santiago, co apoio da Deputación da Coruña e o patrocinio de Mahou. Tamén colaboran Cash Record, Coca Cola, Finca Viñoa e Aceites Abril; así como o festival de cine Cineuropa, a Asociación de Celíacos de Galicia, o movemento Slow Food e Utimaq. O I Santiago(é)Cóctel está organizado pola Asociación Hostalería Compostela.


Summary: Manuel Ferreiro é profesor na UDC desde onde desenvolveu importantes estudos de gramática histórica, lexicoloxía e crítica textual. É o autor do novo fascículo da colección Aí vén o maio! que está a publicar Nós Diario. Falamos con el sobre Pondal e Queixumes dos pinos.

Neste traballo vostede salienta a grande influencia que Rosalía tivo na incorporación de Pondal á escrita en galego, especialmente a partir de 1863. Tamén sinala que, posibelmente, foi a morte de Rosalía en 1885 a que nos deu un Pondal monolingüe. Pode precisar un pouco máis esa relación e esa influencia? Pondal tiña unha profunda amizade con Murguía e con Rosalía, que ultrapasaba a relación literaria que os unía. A análise da produción pondaliana mostra como a partir de 1863 (ano de publicación de Cantares Gallegos) Pondal, que dera a coñecer A campana d'Anllóns xa en 1858, acelerou a publicación de poemas en galego. E a partir da morte de Rosalía (1885) nunca máis volveu a utilizar o español na súa creación literaria. As datas, pois, non poden ser casuais. "Pondal compón unha obra complexa, en que a natureza é moito máis do que ornamento". Que quer dicer con isto? A natureza non é tanto un obxecto de canto poético como a realidade física e obxectiva da nación, que fala a través dela. É significativo que no texto do Himno, os pinos, respondendo á interrogación inicial (Que din os rumorosos...?), son os que pronuncian o discurso redentor da patria. En Queixumes vemos a terra, as gandras e a costa, as rochas e os monumentos megalíticos, os bosques e os ventos... como os elementos obxectivos e identificadores, telúricos e imprescindíbeis, da patria, onde a "raza escura, galaica", que vivía nunha servidume oprobiosa, aínda non atendía aos cantos do bardo que clama pola redención da nazón de Breogán. Cais son as liñas poéticas dominantes en Queixumes dos pinos? Sen dúbida, a grande liña poética é a patriótica (política), pois é a idea fundamental que moveu a creación pondaliana e a que organiza todo o libro. Esta liña ten dúas faces fundamentais, os poemas inscritos no celtismo e os de inspiración helénica. Os primeiros mostran a Galiza do pasado, os celtas/galegos en loita cos romanos/casteláns en defensa da patria. Os segundos achegan o ideal da loita e da épica no combate. Ora ben, podemos ver tamén outras liñas en Queixumes, como un grupo de poemas autobiográficos (onde se esvaen os límites entre Eduardo Pondal, persoa real e o profeta-bardo do pobo galego), igual que achamos composicións en torno á natureza ou, evidentemente, un grupo de poemas por volta do tema amoroso. É un lugar común atribuír a Pondal unha visión negativa da muller, falando mesmo da presenza dun autobiografismo misóxino nalgúns dos seus poemas. Considera vostede fundadas estas valoracións, ou, en todo o caso, suficientes para descualificar toda a obra pondaliana? Sei que isto é unha cuestión complexa, mais tamén sei que algúns poemas foron malinterpretados e magnificados por algunhas voces críticas. Non podo entender que Pondal sexa xulgado, de xeito anacrónico, por unha obra que mostra, é certo, algúns textos en que se percibe un ton misóxino e/ou sexista; mais isto está presente en toda a literatura (tradicional, masculina, patriarcal) do seu tempo, e aínda de períodos posteriores. Eses poucos poemas non deixan de reflectir unha punxente realidade da época ou, mesmo, son emitidos por voces alleas ao poeta, lonxe de calquera autobiografismo. E, desde logo, contrastan vivamente con outros moitos poemas con figuras femininas presentadas positivamente (en especial as fadas e as guerreiras celtas). Subscríbete As subscritoras e subscritores recibirán as entregas do coleccionábel, de terzas a sextas feiras, cada día con Nós Diario, ben en papel ben para a lectura na nube, en función da modalidade elixida. Se non es asinante, podes sumarte en nosdiario.gal, ou ben podes reservar o diario en papel nos quioscos.


Summary: ENTREVISTA O novo portavoz nacional de Anova analiza os retos internos da organización e mais de En Marea que, di, debe "reducir o ruído" interno e "reflectir a pluralidade" interna nos seus órganos de dirección "As mareas municipais enfróntanse a inimigos moi poderosos; hai que facer piña ao redor destes gobernos"

"As mareas municipais enfróntanse a inimigos moi poderosos, non só ao PP; hai que facer piña ao redor destes gobernos" Antón Sánchez vén de ser elixido portavoz nacional de Anova. Na xornada en que a formación vén de fixar a súa postura sobre a tensa elección da coordinadora nacional de En Marea o tamén vicevoceiro deste grupo no Parlamento reflexiona sobre o tempo "acelerado" da política galega nos últimos anos, que deixou nun segundo plano o "debate", e a respecto da necesidade de "reducir o ruído" interno. "A xente" que apoia En Marea e as forzas que a impulsan, di, "acepta as diferenzas políticas" pero afástase cando as formacións políticas se centran no "nominalista e no orgánico" ou non reflicten a súa "pluralidade". Unha das imaxes que marcou a asemblea nacional de Anova foi a dun violento enfrontamento no plenario. Como o viviu? Para min aquel momento foi moi sorprendente, porque a asemblea foi moi tranquila no debate. Ese feito para nós foi lamentable e non pode volver suceder. En ningunha organización, e menos na nosa, onde nos tratamos de irmáns. Pero foi un feito illado que non ten nada que ver coa actividade de Anova. Tomaron medidas contra estas persoas? Hai dúas persoas que xa non son militantes de Anova e, máis que medidas disciplinarias alén desas, a nova dirección vaino estudar con máis calma a través da comisión de garantías para tentar que non volva suceder. Alén deste episodio o certo é que mantiveron un debate intenso a respecto da formación de candidaturas e vostede mesmo sinalou que lle tería gustado unha lista "de consenso" e que por iso vai tentar integrar as persoas que non participaron dela. De que xeito? É das primeiras encomendas: dialogar con moita xente de Anova que tiña discrepancias con algunha das estratexias seguidas despois de anos moi intensos, nos que non houbo moito tempo para traballar na organización. Porque cremos que na maior parte dos casos hai diferenzas estratéxicas, pero non diferenzas políticas de fondo. Ese diálogo debe frutificar en que esa xente que se tentou integrar na lista se incorpore á dinámica de Anova. "Tivemos que afrontar eleccións sen sermos unha organización consolidada; cómpre crear espazos de debate, de produción de alternativas e discurso" Que retos diría que ten Anova por diante aparte dese. Vostede mesmo di que lles cómpre fortalecérense… Os que estivemos dende o principio de Anova temos a sensación de que, dende o seu nacemento, viviu un período apaixonante pero a trompicóns. Non eramos unha organización consolidada e aos tres meses da asemblea fundacional viñeron as eleccións autonómicas de 2012. Agora, en principio, temos dous anos para fortalecer Anova e iso tamén fortalecerá a unidade popular. Cómpre fortalecer sobre todo a conexión coa militancia, crear espazos de debate e produción de alternativas e discurso. Anova aí achega a coherencia de apostar por unha liña e seguila dende o principio, aínda que tivese custos internos. Cre, daquela, que lles faltan persoas a xerar discurso, a pensar con calma? Totalmente. O tempo electoral comeunos e unha das cuestións que máis se necesita é reunir e darlle forma de programa político de ruptura ao gran caudal de alternativas que xorde na sociedade. Porque as leis non son neutrais nin inocentes e neste marco non hai posibilidade de transformación profunda. Por iso hai que elaborar alternativas, mesmo no máis concreto. No seu caso, tocoulle remudar na portavocía unha figura de peso, como é Xosé Manuel Beiras. Como o afronta? É unha remuda no orgánico pero non de ocupar ese espazo, sería imposible. Eu son Antón Sánchez, Beiras só hai un. E colectivamente, como ten dito moitas veces o propio Beiras, ten que haber máis xente que asuma a súa parte de responsabilidade e iso vai traer cousas positivas. O que tivo de bo o que se deu en chamar nova política é que sempre que se lle dan responsabilidades á xente, aparece xente boa para asumilas. Falan de responsabilidades internas en Anova, pero tamén en En Marea. Como ve o panorama tras a elección da coordinadora nacional e da portavocía? O proceso non estivo exento de tensión e teñen un conflito por resolver. Cara a fóra trasladouse un debate moi nominalista e eu creo que é un erro colectivo. Debeu haber moito máis espazo para debater politicamente o que debe ser En Marea. Ese período de reflexión e debate era necesario, e se cadra debémolo dar máis abertamente. En Marea non pode ser unha organización política asimilable ao sistema ou simplemente unha alternativa institucional preocupada só dos tempos electorais. As institucións deben ser ferramentas, son útiles e hai que facer un bo traballo, pero temos que ter unha organización capaz de conectar na sociedade e axudar nas loitas que se dan na rúa. E isto non é demagoxia; todos os avances que se conseguiron producíronse cando tivo protagonismo a sociedade civil, cando houbo xente pelexando fóra: as preferentes, a minaría de Corcoesto, os desafiuzamentos… Nós temos que ser unha ferramenta ao servizo desas transformacións. Hai que dar ese debate, pero tamén reducir o discurso sobre o orgánico e o xurídico, que ás veces substitúe ao político. "Cremos que a elección da coordinadora non reflicte a pluralidade do espazo; é reconducible porque facemos unha análise crítica, pero comprometémonos a traballar en En Marea" Diría que a fenda é reconducible? Nós como Anova xa fixemos un balance construtivo e crítico. Cremos que a elección da coordinadora non reflicte a pluralidade e a diversidade do espazo, e iso tampouco é un tema baladí se partes do diagnóstico de que a maioría que sofre as políticas da dereita é diversa e plural. Se non es quen de integrar iso baixo mínimos comúns non vas ser quen de plantarlle cara. É reconducible dende o punto de vista de que nós facemos unha análise crítica, pero nos comprometemos a traballar para que En Marea sexa o que cremos que debe ser. Estamos dicindo que imos dar o debate político, pero estamos xogando no campo de En Marea. Como cre que pode ver este proceso a xente que non siga tan de cerca a vida interna das formacións políticas e ata agora simpatizase con En Marea ou coas formacións que a impulsan? Á xente que nos apoia gústalle que o debate se dea en termos políticos. Pero cando se dá en termos nominalistas ou orgánicos dálle impresión de ruído, de que non se fan ben as cousas. Todas as mensaxes que se dan teñen que ser entendibles: nós estamos loitando por que esta organización que nace coa mensaxe de rachar coas formas que nos impón o sistema responda tamén a iso a nivel organizativo. "Hai que escoitar á xente que nos apoia, que non quere ruído nin loitas polo poder" Cren que se enfrontan á desilusión, ao picazo das expectativas de cambio dos últimos anos? Existe, pero tamén existe a posibilidade de traballar correctamente e construír. Existe se asumimos que o único obxectivo é ter un grupo parlamentario, edís ou alcaldes. Xestionar o existente. A xente pode comprender que atendamos os compromisos electorais, pero tamén hai que fortalecer a organización. Estamos a tempo de non defraudar. É certo que sempre é complicado partir de expectativas tan altas, pero hai que escoitar a xente que nos apoia. E saber que o que non queren é ruído nin loitas polo poder sen argumentos por tras. Houbo, daquela, unha loita polo poder? Eu creo que hai diferenzas de modelo. Lexítimas todas, non estamos en posesión da verdade absoluta, pero hai diferenzas niso. Non son cuestións persoais, iso podo afirmalo. Outra cousa é que só se traslade o balbordo. Son diferenzas de modelo, de obxectivos prioritarios, nas que hai que chegar a unha síntese. Pero non creo que fose unha cuestión de egos.


Summary: A ausencia das catro principais categorías desvía o foco de atención

A disputa da Supercopa desde mediados de semana en terras de Arabia Saudita por parte de Real Madrid, Barcelona, Atlético de Madrid e Athletic de Bilbao trouxo consigo a suspensión das catro principais categorías do fútbol a nivel estatal: Primeira División, Segunda División, Primeira RFEF e Segunda RFEF. Iso significa que todo o protagonismo recae na Terceira Galega, nunha xornada moi especial para ela tamén porque supón o seu regreso aos terreos de xogo logo de que a Xuíza de Competición determinase a suspensión da totalidade dos encontros que tiñan previsto levarse a cabo a fin de semana pasada a causa do exponencial aumento de casos positivos nos distintos equipos. Así, os primeiros en pisar un terreo de xogo neste 2022 serán Ourense e Viveiro, nun choque previsto para as 16.30 horas deste sábado no Estadio do Couto e no que os visitantes aínda non poderán contar coa súa última incorporación, o dianteiro camerunés Félix Chenkam, que foi presentado onte e que chega procedente do Puerto Genil. Media hora máis tarde, ás 17, comezarán tres partidos máis: Somozas-Atlético Arnoia, Choco-Polvorín e Noia contra Fabril, filial dun Deportivo da Coruña que aproveitará esta parada no calendario para xogar un amigábel (sábado, 11 horas) contra a Ponferradina, quinto clasificado na Segunda División e ante o que caeu derrotado recentemente (1-2) na última edición dun Trofeo Teresa Herrera que viaxou até o Bierzo por vez primeira. O Silva volve competir despois dun mes de ausencia O domingo o Sofán-Racing Vilalbés abre o programa deportivo ás 16 horas, collendo a remuda ás 16.30 horas o Alondras-Silva. Este encontro conta co atractivo especial de ver á escuadra coruñesa -novena clasificada a pesar de disputar até dous partidos menos que os seus rivais- pisar o céspede logo de máis dun mes de ausencia debido á Covid-19. E para fechar a xornada, ás 17 horas arrancarán o Xuvenil de Ponteareas-Rápido de Bouzas e o Barco-Estradense, club que ambiciona o triunfo non só polos puntos, senón para dedicarllo ao seu presidente, que perdeu o seu pai a semana pasada. 'O noso derbi' volve na Copa xuvenil Volve 'O noso derbi', pero na súa versión en miniatura, pois os equipos xuvenís de Celta de Vigo e Deportivo da Coruña colisionarán o domingo ás 12 horas co gallo da disputa dos dezaseisavos de final da Copa. O sorteo, levado a cabo na sede da Real Federación Española de Fútbol (RFEF) en Madrid ,estivo condicionado pola proximidade xeográfica, polo que este duelo era unha opción máis que plausíbel. Coa eliminatoria programada a partido único, a escuadra olívica exercerá de local debido á súa mellor clasificación na táboa da liga de División de Honra, que encabeza con 47 puntos en 17 partidos nos que aínda non coñeceu a derrota. Esa condición de local, unida ao seu excelente desempeño até o momento na competición da regularidade e á presenza de nomes tan potentes como Pablo Meixús, Hugo Sotelo, Martín conde ou Hugo Álvarez -algúns dos cales mesmo xa debutou co primeiro equipo- fan dos celestes os favoritos, pero non cabe descartar un triunfo dun Deportivo que é segundo na Liga e que tamén conta con futbolistas de máximo nivel.


Summary: O delegado do Executivo central mantén o seu primeiro encontro institucional co alcalde coruñés e asegura que "a vontade do Goberno de España é que o Concello lidere" o proceso HEMEROTECA | Portos do Estado advirte á Coruña: "Non temos ningunha vocación de facer cidade, queremos pagar débedas"

HEMEROTECA | Portos do Estado advirte á Coruña: "Non temos ningunha vocación de facer cidade, queremos pagar débedas" O pasado abril a Xunta e os daquela máximos responsables do Ministerio de Fomento e Puertos del Estado xuntáronse na sede da Autoridade portuaria coruñesa para, sen previo aviso ao Concello, asinar o protocolo que marcaba as liñas mestras a seguir no bordo litoral da cidade cando as actividades do porto sexan trasladadas definitivamente a Punta Langosteira. O acordo, a grandes trazos, deixaba a porta aberta á privatización de ata o 80% dos terreos e, ante a protesta municipal, o goberno que encabeza Xulio Ferreiro recibiu como resposta un convite a poñer fondos para mercar parte desas propiedades. Ao cabo, a entidade estatal non tiña "ningunha vocación de facer cidade", só "queremos pagar débedas", resumira poucos días despois o seu presidente, Jose Llorca, nunha comparecencia no Congreso. Apenas mes e medio despois daquel acordo e no medio dun intenso debate político e social na cidade a moción de censura do PSOE tombaba o Executivo de Mariano Rajoy e dende o Concello coruñés Ferreiro anunciaba a súa intención de "poñernos en contacto coas novas persoas responsables en canto se nomeen" para tentar "redefinir acordos e tecer unha alianza sincera". A finais de xuño o ex-alcalde coruñés Javier Losada tomaba posesión como delegado do Goberno central en Galicia e pouco despois, o 7 de xullo, o gabinete de Sánchez remudaba a presidencia de Puertos del Estado, agora encabezado por Ornella Chacón. Con este pano de fondo Losada mantivo este martes o seu primeiro encontro oficial con Ferreiro e evidenciou a mudanza de rumbo. Losada: "A vontade do Goberno de España é que o Concello lidere este proceso e estea co resto das Administracións en calquera negociación" Alén de expoñer unha "vontade" xenérica de "devolver a autonomía ás cidades", Losada asegurou que o novo Goberno coida que "o Concello debe ser partícipe e protagonista" no "desenvolvemento dos peiraos interiores". "No último protocolo subscrito non estaba a cidade" e dese texto o representante estatal só "queda", cando menos de momento, "cos 20 millóns que achega a Xunta" e coa "valoración da impicación de todas as administracións". Alén disto, afirma, a "vontade do Goberno de España" é que "o Concello lidere este proceso e estea co resto das Administracións levando a cabo unha obra que ten un desexo: a mellora da calidade de vida dos cidadáns". Por iso, asegura, "en calquera negociación" sobre "o estudo, renovación ou cambios" dos convenios de 2004 "estará presente o Concello". Ferreiro amósase satisfeito coa mudanza pola "importancia de que A Coruña estea liderando a anexión dos terreos portuarios á cidade" No Concello acollen con satisfacción a mudanza pola "importancia de que A Coruña estea liderando a transformación e a anexión dos terreos portuarios á cidade", di Ferreiro, en "contraposición" co anterior "protocolo de intencións", que "non incluía o Concello. Neste sentido o rexedor coruñés resalta que tras os proxectos expostos no foro 'Tecendo litoral', o Concello prevé "continuar o proceso aberto de debate e información coa convocatoria dun concurso público de ideas" para o bordo litoral que "terá nunha das súas patas a creación dun xurado institucional" e "no que participará tamén a cidadanía". "Convidei o delegado a participar" nese xurado, anuncia Ferreiro, quen avanza que ese convite xa foi cursado e "aceptado" polo reitor da Universidade da Coruña, Julio Abalde. "Así se fará tamén con outros axentes e representantes de institucións como a Autoridade Portuaria ou Puertos del Estado", ademais de a todos os grupos da corporación municipal, especifica.


Summary: Falamos con Mano de Obra, Franc3s, Carrero Bianco, Novedades Carminha, Noise Project, Disco Las Palmeras, Mequetrefe, Metralletas Lecheras e Sr. Anido sobre o momento actual da música galega, o ruído, o bizarrismo e as dificultades económicas de festivais e salas.

Mano de Obra, Franc3s, Carrero Bianco, Novedades Carminha, Noise Project, Disco Las Palmeras, Mequetrefe, Metralletas Lecheras, Sr. Anido..., propostas moi diferentes entres si, pero con gusto polo ruído, o bizarrismo, a distorsión ou a fuxida de convencionalismos sonoros, estéticos e narrativos. Falamos con todos eles sobre o momento actual da música galega, as perspectivas para o 2012 e as dificultades económicas de festivais e salas. Preguntámoslles tamén sobre estes elementos que os unen, e con eles a varias ducias máis de bandas no país, esa etiqueta ás veces un chisco forzada de Galicia Bizarre. Xa o pasado ano se publicou o primeiro compilatorio, que sumaba a bandas como Metralletas Lecheras, Indómitos, Los Santos, Lee van Cleef ou srasrsra, e que prepara a segunda edición, con quince novas bandas (Tora Tora Tora!, Tetra & Freak, Sr. Anido, Fluzo, Terbutalina ou Alarido Mongólico). Como salientan os coruñeses Mano de Obra: "Facemos unha cancela cun somier, cocemos o polbo nun bidón, destilamos licores no galpón, montamos un furancho con catro ferros para compartilos..., se cadra pasa o mesmo coa música. Se tes un teclado "dos da cabra" e unha guitarra ou unha zanfona e unha distorsión ou un bote de colacao e unha melódica... o caso é tirar para adiante".


Summary: A Arxentina e Arabia Saudita queren entrar no bloque do BRICS, que mantivo a súa décimo cuarta cimeira nas derradeiras xornadas.

Esta sexta feira decorreu, de maneira virtual, a segunda xornada da cimeira do BRICS, esta vez en formato ampliado. Así, o Brasil, Rusia, a India, a China e Sudáfrica, os cinco membros do bloque, prevén a participación de líderes doutros Estados. Rusia e China acusan a OTAN de "debilitar a estabilidade doutros países" En particular, diversos medios de comunicación informaron da participación do presidente da Arxentina, Alberto Fernández. Tanto a Arxentina como Arabia Saudita teñen amosado o seu interese por unirse a este bloque de Estados, unha intención sobre a que a China xa se ten manifestado en favor. Os cinco Estados que pertencen actualmente representan a cuarta parte da economía mundial. Exipto e Uzbequistán son outros dous Estados dos que ten transcendido a súa participación nesta cimeira. Kissinger avisa dunha posíbel guerra entre a OTAN e Rusia A intención dos países que están a facer parte da reunión é facer énfase na necesidade de desenvolver o multilateralismo dentro do ámbito das relacións internacionais, tal e como se recolle na declaración asinada na primeira xornada da cimeira polas Presidencias dos cinco Estados membros, que tamén avogaron por un desenvolvemento inclusivo e aumentar a cooperación cos Estados emerxentes. A deste ano supón a décimo cuarta edición da cimeira do BRICS, neste caso presidida pola China. Na mesma, os Estados membro reafirmaron o seu compromiso de conseguir "un mundo libre de armas nucleares". A China propón unha estrutura de seguridade internacional Así, advertiron contra os perigos dunha carreira armamentística e lembraron que "nunha guerra nuclear non pode haber gañadores e nunca debe librarse". Neste contexto, destacaron especialmente a necesidade de resolver a cuestión nuclear iraniana a través de medios pacíficos e diplomáticos e conforme as normas do dereito internacional. Ao mesmo tempo, instaron a impulsar o sistema de control de armas, desarmamento e non proliferación en relación ás armas biolóxicas, tóxicas e químicas. Ademais, o cinco países membros expresaron o seu compromiso con desenvolver unha actividade espacial sostíbel a longo prazo e evitar unha carreira armamentística e o despregue de armas no espazo. Así mesmo, os Estados do BRICS fixeron fincapé no "enorme potencial" das tecnoloxías da información para o desenvolvemento, aínda que destacaron as novas ameazas que xorden no caso de que ditas tecnoloxías, cada vez máis modernas, se utilicen con fins delituosos.