Summary: Goberno e forzas opositoras reuniranse co Grupo de Acción creado polas Nacións Unidas, en Xenebra. As conversas procurarán avanzar no proceso de paz que poña fin ao conflito armado que atinxe o país desde hai 3 anos.

O 10 de febreiro comezará a segunda rolda de Xenebra II, como se coñecen as negociacións de paz para a resolución do conflito sirio. A xuntanza --que se prolongará durante unha semana, visa dar continuidade ao acordo alcanzado polo Grupo de Acción para Siria en xuño de 2013, documento que foi aceptado por ambas as dúas partes como base para as negociacións. Neste senso, tanto o goberno de Bashar al-Assad como a Coalición Nacional de Forzas da Oposición confirmaron a súa asistencia. Xunto a eles, Rusia e os EUA --promotores das negociacións-- participarán das conversas. Al-Assad rexeita a creación dun goberno de transición e as forzas opositoras debater sobre o terrorismo A nova rolda procurará desbloquear os contactos iniciais que se viron paralizados pola negativa da oposición a aceptar a proposta gobernamental dun pacto contra o terrorismo. Ao tempo, Bashar al-Assad asegurou que non dará cumprimento a un dos puntos fundamentais do Comunicado Xenebra I e é que o goberno sirio non apoia a creación dun goberno de transición que pilote o proceso de paz e ao que o Grupo de Acción visa outorgar "plenos poderes". O goberno lembra que o único axente capacitado para mudar o réxime vixente no país é "o pobo sirio" e reitera que o primeiro chanzo para encetar o proceso de paz é a loita contra "o terrorismo", cuestión que apoiou o enviado especial da ONU en Siria, Lajdar Brahimi. Damasco di que rematarán o desarme nuclear o 1 de marzo No entanto, outra das cuestións máis agardadas polas forzas internacionais --nomeadamente polos EUA-- reside no cumprimento por parte do goberno de Bashar al-Assad do compromiso de desarme alcanzado por Siria, en cuxa aceptación xogou un papel fundamental a diplomacia rusa. Neste senso, desde Washington critican que aínda non se teñan producido o desarme químico. Porén, Siria e Moscú aseguran que a destrución se completará o 1 de marzo cando as substancias tóxicas sexan entregadas ás institucións internacionais. "Os sirios anunciaron que a eliminación dun grande cargamento de substancias químicas está prevista para febreiro", indicou Gennady Gatilov en declaracións á axencia de noticias siria RIA o ministro de Asuntos exteriores ruso.


Summary: O colectivo que desde os anos 90 reivindica que Galiza poda competir no deporte a nivel internacional estrea páxina web.

Siareir@s Galeg@s é un colectivo formado siareir@s dos equipos de futbol e doutros deportes do país. Desde o ano 1995 tentan que Galiza poda competir a nivel internacional e organizan cada ano actividades como competicións de xogos tradicionais e, desde o abandona da Secretaría Xeral do Deporte da Xunta, doa partidos que xoga a selección galega de fútbol no mes cada ano de decembro. Xunto á web Siareir@s Galeg@s traballarán as redes sociais para darlle máis difusión e actualización e ter maior posibilidade de espallar o sentimento de apoio cara a nosa selección Agora veñen de estrear unha nova e moi completa páxina web que servirá para a difusión das súas actividades, un soporte para o material gráfico e escrito (entrevistas, artigos, multimedia,...) que teñan, ademais de ter á venda as camisolas da propia selección galega de futbol. Xunto á web Siareir@s Galeg@s traballarán as redes sociais para darlle máis difusión e actualización e ter maior posibilidade de espallar o sentimento de apoio cara a nosa selección. A web informa, tamén do número de conta para quen desexe colaborar economicamente co colectivo.


Summary: O Servizo de Pediatría do Hospital de Santiago accede a retirarlle a alimentación artificial á nena de 12 anos, que padece unha enfermidade irreversible. ENTREVISTA: "O sufrimento da nosa filla é insoportable, só pedimos que a deixen marchar dignamente"

Andrea poderá morrer dignamente. Unha semana despois de que os seus pais, Estela e Antonio, decidisen sacar á luz pública a reclamación de morte digna para a súa filla de 12 anos, que padece unha enfermidade neurodexenerativa irreversible, o Servizo de Pediatría do Clínico de Santiago accede á súa petición e retiraralle a alimentación artificial. Así o vén de anunciar o avogado da familia ás portas do centro hospitalario. O cambio de criterio ou, o que é o mesmo, o seguimento das recomendacións do Comité de Ética Asistencial, que dende hai un mes viña avalando a petición familiar, chega despois da intervención dun xulgado de Santiago. A pasada semana o tribunal recibira dúas peticións ao respecto: unha dos pediatras, para reclamar "orientación", e outra da familia, para esixir a retirada do soporte vital. Tras a intervención da xustiza o servizo de pediatría accede á retirada da alimentación artificial Esas actuacións xudiciais incluíron a remisión ao xulgado de todo o historial médico de Andrea e, sobre todo, un exame da doente por parte dun forense do Instituto de Medicina Legal de Galicia (Imelga). Tal e como ditara na súa providencia, unha vez examinada a documentación o maxistrado citou os pais da nena. Foi precisamente nese encontro, este luns, cando Estela e Antonio foron chamados a acudir ao hospital para seren informados dunha "flexibilización" no tratamento, que finalmente implica a retirada da alimentación artificial e a sedación. O xulgado velará polo "cumprimento" do acordado Segundo confirma o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, os acontecementos precipitáronse tras unha comunicación do hospital ao Xulgado de Familia, na que se comunicaba "unha nova posibilidade de tratamento paliativo, consistente en retirar a alimentación e manter unicamente a hidratación necesaria para permitir a sedación". Foi o propio xulgado o que "emprazou os pais e o hospital a manteren unha xuntanza esta tarde" para abordar o "plan proposto" e, "no caso de chegar a un acordo", informar ao respecto o propio xulgado, que "realizará un seguimento do caso para comprobar" o seu "cumprimento". Primeiro caso coa nova lei O caso de Andrea foi o primeiro que chegou á escena pública tras a entrada en vigor da lei que, dende o pasado xullo, regula en Galicia o dereito a morrer dignamente. A lexislación vixente, así como o ditame do Comité de Ética Asistencia, deberan, segundo o xulgado compostelán, servir como guías para tomar unha decisión, tal e como ficou reflectido nun auto do pasado mes de xullo. "O sufrimento da nosa filla é insoportable, só pedimos que a deixen marchar dignamente" "O sufrimento da nosa filla é insoportable, só pedimos que a deixen marchar dignamente", resumía Estela Ordóñez, a nai de Andrea, nunha entrevista con Praza Pública. Os tratamentos e a propia alimentación artificial, detallaba, estaban a deixar a nena "esgotada fisicamente". "O seu corpo non dá para máis", clamaba. Este, e non ningún outro, é o motivo para esa petición de morte digna: "se se fose apagando pero non tivese sufrimento estaríamos os meses que fixese falta e non pelexaríamos", dicía- Malia á coincidencia da petición familiar co criterio médico e o ditame do comité, o veto do Servizo de Pediatría do CHUS obrigou a familia a redobrar os seus esforzos á procura da fin do "sufrimento" da nena. Os responsables do servizo, avalados pola Xunta, insistiron durante días en que non se trataba do caso dunha paciente terminal, e a agora exconselleira de Sanidade, Rocío Mosquera, chegou a cualificar o caso como "eutanasia". Finalmente, o hospital muda de criterio e a vida de Andrea deixará de ser sostida artificialmente.


Summary: O Ministerio de Agricultura e Pesca asegura que aínda non é o texto definitivo.

As confrarías galegas de pescadores consideran un éxito a xornada de protesta que tivo lugar hoxe en todos os peiraos contra a nova normativa de control da Unión Europea (UE). Desde a primeira hora da mañá a frota artesanal realizou concentracións de embarcacións como mostra de apoio á iniciativa promovida pola Federación Galega de Confrarías. O lema da concentración resumía ben a súa reivindicación: "Non á modificación do regulamento de control, somos pescadores non delincuentes". Varias pancartas visibilizaban a mensaxe na maioría das fachadas das confrarías e das lonxas galegas. Segundo a propia federación máis de 4.300 embarcacións participaron no paro que se considera seguido polo 100% da frota. O sector insiste en que 90% das operacións de pesca prodúcense a menos de 5 millas da costa e moitas delas con máis de 5 embarcacións perto entre si o que dificultará a súa identificación. Advirten que as lanchas carecen de equipo eléctrico ademais de ponte de mando polo que sería inviábel a instalación de equipos de xeolocalización. Aseguran que xa contan con controis abondo das capturas e as vendas ademais de apuntar a imposibilidade de instalar cámaras por invadir a intimidade da tripulación con embarcacións tan pequenas. Apoio ao sector polo BNG Desde a protesta en Vigo a eurodeputada do BNG, Ana Miranda, asegura que "Bruxelas non coñece a pesca artesanal galega" polo que considera que a nova normativa é "un agravio para a frota. Denuncia que a frota "non ten a obriga de contar cun diario electrónico, nin vixilancia como se fosen o Gran Irmán, nin a xeolocalización, xa se sabe onde están, nas rías". Asegura, ademais, que "o Goberno galego e o estatal non fixeron o seu traballo para que se puidera evitar" esta nova regulamentación. Texto non definitivo Desde o Ministerio de Agricultura e Pesca, fontes consultadas por Nós Diario aseguran que "non existe un texto definitivo do regulamento, así que non se sabe cales das medidas propostas incluiranse no texto final e en que termos". En calquera caso, argumentan que o regulamento "prevé un período transitorio para a posta en marcha das medidas máis novas, que, nalgúns casos, podería ser de ata catro anos, de forma que non sexa traumática para o sector". O eurodeputado socialista. Nicolas González, explica a Nós Diario que "entende a protesta" mais asegura a comisión quería unha normativa "moito máis severa" por ter unha "idea criminalizadora do sector". Aínda sí, sinala os beneficios da xeolocalización "por seguridade" e aclara que a súa instalación sería pagada con fondos da pesca.


Summary: Apenas vinte e catro horas despois de que o Supremo certificase o arquivo da investigación a Blanco e Barreiro o alto tribunal galego comunica unha decisión idéntica ao non apreciar "indicios de delito" nos políticos agasallados por Raúl López

Fin do caso 'Vega Sicilia' para os cargos políticos sinalados. Apenas vinte e catro horas despois de que o Tribunal Supremo fixese público o arquivo da investigación ao ex-ministro socialista José Blanco e ao actual portavoz do PP no Senado, José Manuel Barreiro, por non apreciar "indicios" de delitos de suborno nos agasallos de viños de alta gama que lles enviara o propietario de Monbus, Raúl López, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia vén de tomar unha decisión idéntica a respecto do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, e mais do seu vicepresidente, Alfonso Rueda. O Tribunal Superior non aprecia os "indicios de delito" apuntados pola xuíza De Lara e decide arquivar o caso A Sala do Civil e Penal do alto tribunal galego vén de notificar o auto polo que se declara competente para abordar a exposición razoada na que a maxistrada dos xulgados de Lugo Pilar de Lara remitiu o pasado novembro nun sobre coa lenda "secreto e confidencial" e dirixido ao presidente do TSXG, Miguel Ángel Cadenas. Nela pedía, coa oposición da Fiscalía, investigar a Feijóo e Rueda ao considerar que os envíos de viño, ao superaren os 400 euros, estaban por riba dun agasallo de cortesía e "poderían revestir caracteres de delito de suborno", concretamente, do encadrado no artigo 422 do Código Penal. Na mesma actuación o TSXG determina "o arquivo das actuacións, por non ser constitutivos de delito". O empresario remitiu ao presidente e ao vicepresidente da Xunta botellas por importe de 2.300 euros, segundo Vixilancia Aduaneira, o que para o TSXG supón "ínfimo valor" Segundo os informes de Vixilancia Aduaneira, nos que se baseou Pilar de Lara, o propietario de Monbús e presunto centro da trama corrupta que se investiga na Operación Cóndor realizou envíos de botellas de viño aos domicilios particulares de Feijóo e Rueda durante varios anos por importes que oscilaron entre os 517 e os 670 euros ata sumar cadanseus 2.327 euros, tal e como reflicte o auto. Para De Lara, cómpre ter en conta que Monbus "mantén importantes vínculos contractuais coa Xunta" e que "a xestión dos seus negocios e concesións depende directamente" da normativa autonómica. A xuíza, subliña o TSXG, "non achega dato ningún" sobre se os agasallos de Monbus supuñan unha "contraprestación" por favores prestados dende a Administración, polo "nin sequera sería admisible" que a sala valore "se os feitos plasmados na exposición razoada poderían ser ou non constitutivos" de delito. En calquera caso, o tribunal valora que as botellas de viño "se enviaron a unha pluralidade de persoas, algunhas delas alleas á condición de autoridade ou funcionario público" e que ademais os envíos "se realizaron a través de empresas ou servizos de transporte habitualmente utilizadas para envíos ordinarios", sen "concorrencia ningunha da nota da clandestinidade". O Tribunal valora que as botellas de viño son obsequios habituais no Nadal e considera que os agasallos de Rául López non influíron nas decisións políticas O tribunal ten en conta, asemade, que os agasallos eran remitidos polo Nadal e as botellas de viño son "obsequios non desacostumados en tales datas". Neste contexto, coida que o devandito artigo do Código Penal relativo ao delito de suborno "non debe ser aplicado" cando os "agasallos ou dádivas sexan de ínfimo valor ou representen un comportamento non suxeito á reprobación social", sen que "en ningún caso se comprometa a imparcialidade das autoridades no exercicio do seu cargo". Estes, din, deben ser os límites para distinguir se os feitos son "punibles" ou non. Concordan así, daquela, co fiscal xefe de Lugo. Como informou Praza.gal, o equipo do presidente sinalou que non poden corroborar a recepción ou non dunhas botellas que, de terse recibido, especificaran, encadraríanse dentro do cortesía protocolaria e institucional. Ao ser cuestionadas ao respecto as mesmas fontes do Goberno galego salientaran que dende o ano 2014 está en vigor un código ético que limita a 90 euros o importe polo que os cargos da Xunta poden recibir agasallos e consideralos "usos habituais e costumes sociais de cortesía". Ese código, salienta o TSXG, non estaba vixente cando Raúl López enviou as botellas de Vega Sicilia.


Summary: Piden un control efectivo desas poboacións, indemnizacións xustas e maior aposta na prevención. A manifestación do 8 de maio está convocada pola Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aperfasa), Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (Ovica), Federación Rural Galega (Fruga) e Sindicato Labrego Galego (SLG).

O vindeiro 8 de maio terá lugar en Compostela unha manifestación para exixir da administración solucións "urxentes" fronte aos danos causados pola fauna salvaxe. Está convocada pola Asociación de Prexudicados pola Fauna Salvaxe (Aperfasa), Asociación de Criadores de Ovino e Caprino de Galicia (Ovica), Federación Rural Galega (Fruga) e Sindicato Labrego Galego (SLG). Avogan por "un necesario equilibrio ecolóxico no que poidan convivir as persoas, as actividades agrogandeiras e a fauna salvaxe". A mobilización responde a unha serie de demandas, como a de que a Xunta, como responsábel da xestión da fauna salvaxe de Galiza, debe ter un control desas poboacións. "Esiximos medidas concretas como a elaboración de censos de poboación das diversas especies silvestres por comarcas para determinar en que zonas existen desequilibrios e actuar en consecuencia". As indemnizacións "xustas" centran outras das reivindicacións. "A Xunta debe ser a responsábel civil subsidiaria de 100% dos danos causados pola fauna salvaxe, xa que o seu mantemento e conservación é unha responsabilidade do conxunto da sociedade galega. Por ese motivo, esiximos que se cubra a totalidade das perdas causadas por especies salvaxes e, en concreto, que se cree con carácter de urxencia o fondo de corresponsabilidade previsto xa pola Lei de Caza en 2013." O control sanitario efectivo da fauna salvaxe e o financiamento suficiente para as medidas de prevencións son outras demandas, así como que a medio e longo prazo "é necesaria unha ordenación do territorio".


Summary: A incidencia da Covid-19 continúa acelerándose na Galiza e os surtos aumentan cada día. Para pórlle freo, o Goberno galego e representantes da hostalaría acordaron na segunda feira adoptar unha serie de novas medidas, entre elas, a implantación do certificado Covid e a redución de persoas que poden compartir mesa.

Desde as 00 horas deste sábado entran en vigor as novas medidas coas que a Xunta da Galiza fai fronte á Covid-19. Serán de aplicación na hostalaría e nacen froito da reunión entre o Goberno galego e representantes do sector. Desta maneira, a partir do sábado, reducirase o número de persoas que poden compartir mesa nos locais de hostalaría. Así, pasan de dez a oito o número de comensais por grupo no interior. No exterior pode haber mesas de até 15 persoas. A respecto dos cócteles de Nadal, aínda que sexan de pé, a limitación de grupos mantense: até oito en interior por mesa e até 15 nas terrazas. Porén, a capacidade máxima de ocupación segue a ser a mesma -nun xantar de Nadal poderá participar o mesmo número de persoas, mais as mesas terán que ser ocupadas por un máximo de oito persoas en interiores e por un máximo de 15 nas terrazas-. Tamén se manteñen os horarios. Certificado Covid Na reunión, Xunta e representantes do sector acordaron implantar o certificado Covid -documento coa pauta completa de vacinación ou de ter pasado a enfermidade nos últimos seis meses ou proba diagnóstica negativa- en todos os restaurantes ao longo do seu horario de apertura e nos bares e cafetarías a partir das 21 horas. Para o uso do certificado Covid hai que esperar o ditame do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, ao contrario da redución de grupos -que entra en vigor ás 00 horas do sábado-. O certificado Covid xa é obrigatorio na Galiza para visitar e acompañar doentes nos hospitais. Visitas Portugal? Tamén Portugal estrea medidas. Así, o Executivo de Antonio Costa decreta desde o 1 de decembro o estado de calamidade -un chanzo por baixo da emerxencia- para poder adoptar limitacións máis restritivas. O Goberno portugués aprobou onte un paquete de restricións para atallar a vaga da Covid-19, de maneira que recupera o certificado Covid ou os test negativos para acceder a estabelecementos hoteleiros, a aloxamentos turísticos, a eventos con asento marcado e a ximnasios. Ademais para visitar residencias e hospitais, acceder a grandes eventos ou a recintos deportivos, discotecas e bares pedirase un test negativo, tamén ás persoas vacinadas. O mesmo acontecerá coas entradas ao país por vía aérea: xa non será suficiente co certificado de vacinación e esixirase, tamén, un test negativo. O Goberno endurecerá as sancións ás aeroliñas que deixen embarcar a persoas que non cumpran con estas normas, que chegarán a 20.000 euros por pasaxeiro ou mesmo a suspensión das licenzas de voo nalgúns casos. Nos aeroportos haberá unha zona designada para dirixir os pasaxeiros que cheguen sen test e serán as aeroliñas as que se fagan cargo dos custos de alimentación e aloxamento se dan positivo e teñen que quedar confinados. Ademais, o teletraballo pasará a ser recomendado sempre que sexa posíbel e as máscaras obrigatorias en todos os espazos fechados. Tras o Nadal, o Executivo luso tamén preparou unha "semana de contención de contaxios" para evitar que as reunións familiares provoquen unha escalada na propagación do virus, como xa ocorreu o ano anterior. Por iso, entre o 2 e o 9 de xaneiro será obrigatorio teletraballar e fecharán as discotecas. O inicio do trimestre escolar, que estaba previsto para o día 3, atrásase até o 10.Portugal notificou na quinta feira, por segundo día consecutivo, máis de 3.000 contaxios, que están en máximos de catro meses, e a incidencia a 14 días sitúase en 251 casos por 100.000 habitantes.


Summary: A asociación ecoloxista outorga un dos seus galardóns Osíxeno á Plataforma Sarriana polo Río "polo seu compromiso en defensa do bosque de ribeira e do patrimonio fronte ao desleixo das institucións" e castiga co Dioxina ao presidente de Sogama e á Xunta.

A asociación ecoloxista Adega vén de facer públicos os premios Osíxeno e Dioxina cos que cada ano recoñece as actuacións de persoas ou colectivos a prol do medio ambiente ou en contra durante o pasado exercicio. Van xa catorce edicións dun galardón que premia o bo facer pola contorna e o mundo onde vivimos, pero que tamén tira das orellas a aqueles cuxos actos o colectivo considera nocivos. Os premios osíxeno recaeron na Plataforma Sarriana polo Río, o presidente de Asoar e Xosé Manuel Penas Patiño Neste 2014, o premio Osíxeno ás mellores actuacións ambientais do ano recaeu, en categoría individual, en Xosé Luís Rodríguez Domínguez, presidente de ASOAR-ARMEGA (Asociación de armadores de artes menores de Galiza) "polo seu incansábel traballo en defensa das nosas costas e da pesca sustentábel". En cato ao colectivo, a galardoada foi a Plataforma Sarriana polo Río, "polo seu compromiso en defensa do bosque de ribeira e do patrimonio de Sarria fronte ao desleixo das institucións". Ademais, desde 2009 instituiuse tamén o premio Osíxeno de Honra para subliñar toda unha traxectoria de compromiso co ambiente e a cultura do país e que na súa primeira edición recibíu Isaac Díaz-Pardo. Neste caso, o recoñecido é Xosé Manuel Penas Patiño, membro histórico da SGHN e fundador da SGO, pola súa "traxectoria de compromiso coa divulgación e a defensa da natureza". Os premios Dioxina por accións "nefastas para o ambiente" foron para o presidente de Sogama e Patrimonio da Xunta En canto aos premios Dioxina ás accións "máis nefastas para o ambiente", o de categoría individual recaeu en Luís Lamas Novo, presidente de Sogama, "pola súa teima na defensa do modelo antiecolóxico, ruinoso e caduco para xestión dos residuos sólidos urbanos que é a Sociedade Galega de Medio Ambiente. Na categoría colectiva, Adega recoñece o errado labor da equipa directiva da Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta "polo seu desleixo, abandono e mesmo actuacións agresivas para co noso patrimonio histórico e arqueolóxico en lugares como a Cova de Eirós, Castelo de Monterrei ou os castros da Mariña. Os premios entregaranse no decurso dun xantar de confraternización que terá lugar o vindeiro sábado 17 de xaneiro a partires das 14.30 horas na Nave de Vidán (Av. Mestra Victoria Míguez, 44, Compostela).


Summary: Considera que ten que vai ligado a outros pasos "para favorecer emprego e salario dignos".

A CIG considera que a aprobación do Ingreso Mínimo Vital (Real Decreto-Lei 20/2020, que sae hoxe publicado no BOE) pode ser un avance, pero entende que a súa posta en marcha resulta "insuficiente se non se liga con outras medidas que favorezan a creación de emprego estábel e de salarios xustos". O sindicato advirte ademais que haberá que "comprobar" como se compatibiliza desa medida "non se van poder beneficiar traballadores e traballadoras precarias que, malia ter emprego non teñen uns ingresos suficientes para vivir dignamente, ou as persoas xubiladas e pensionistas que sobreviven cunhas pensións ridículas". A este respecto, o secretario xeral, Paulo Carril, sinala que a CIG demanda dende hai anos a necesidade de instaurar un Salario de Inserción Laboral e Social, na contía do SMI, ao que poidan acceder as persoas maiores de 18 anos que non cobren ningún tipo de prestación económica. E parella a esta proposta, un incremento do SMI até o 60% dos salario medio (o que suporía situar o salario mínimo nos 1.200 euros), cumprindo así co establecido na Carta Social Europea. "Desde a CIG emprazamos a todos os grupos parlamentarios a que no tramite parlamentario deste Real Decreto-Lei 20/2020 que estabelece o Ingreso Mínimo Vital se tomen en consideración as nosas demandas e propostas, porque todas elas refírense a cambios lexislativos necesarios para avanzar nunha posibilidade real de emprego, salarios e pensións dignas e nunha auténtica superación da exclusión social e pobreza crecente", asevera Carril.


Summary: Gonzalo Caballero ve no acontecido unha mostra de que "Feijóo xa non toma as decisións; unha nova Galicia arrincona o presidente e empúrrao a rectificar" e Ana Pontón subliña que os bandazos do Goberno en Verín deixaron á luz a súa "sarta de mentiras". Todas as forzas da oposición confluirán outra volta na mobilización de SOS Sanidade prevista para o 9 de febreiro

As múltiples versións da Xunta para xustificar o peche da sala de partos do hospital de Verín o pasado decembro chegaron a desconcertar as forzas da oposición galega. Pero non no sentido habitual. Os bandazos do Goberno de Alberto Núñez Feijóo, da teoría da "falta de pericia" do persoal á sentencia sobre que "un parto non é un infarto", pronunciada polo conselleiro de Sanidade, abraiaron ás forzas da esquerda por ser unha cadea de erros nunha área tan sensible como a sanitaria. Dos erros que o PP non acostuma a cometer, menos aínda cando parte do rexeitamento xorde nas súas propias filas.Gonzalo Caballero: "Feijóo xa non toma as decisións; unha nova Galicia arrincona o presidente e empúrrao a rectificar"Pero o certo é que a cometeu e nin sequera a rectificación anunciada a pasada fin de semana acalmou, cando menos polo momento, a situación en Verín. Os recursos habituais da contorna do PPdeG, como as acusacións de manipulación partidaria das mobilizacións, non callaron como noutrora e na vila ourensá segue a reinar a desconfianza entre a veciñanza e tamén entre un persoal sanitario moi molesto con todo o acontecido e con abondosos receos sobre o que está por vir en aspectos como o "consentimento informado reforzado" anunciado por Feijóo para a reapertura do paridoiro. Mentres, as forzas da oposición vense alentadas ao cadrar o acontecido en datas preelectorais.Para o secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, é posible afirmar que o acontecido en Verín é "a primeira gran vitoria da maioría social progresista" ás portas da carreira electoral. O tamén candidato socialista á Xunta ve na rectificación do Sergas en Verín unha proba palpable de que "Feijóo xa non toma as decisións, senón que unha nova Galicia arrincona o presidente ata empurralo a rectificar"."Non faga máis dano nos meses que lle quedan", reitera Caballero, á fronte dun PSdeG que non aforrou despregamento na causa verinesa. O propio líder socialista desprazouse en varias ocasións ao hospital, onde o recibimento por parte de persoal e veciñanza mesmo sorprendeu na dirección socialista. Fontes do partido amósanse convencidas de que na comarca afectada relacionábase directamente a figura do actual presidente coa decisión do peche, propiciando un rexeitamento que hai catro ou oito anos non existía en conflitos coma este ou mesmo máis graves."Quedou ao descuberto a sarta de mentiras"A análise do PSdeG no acontecido cadra coa do BNG nun aspecto, alén dos reproches públicos a Feijóo polo peche. O feito de que Sanidade agora anuncie que se dispón a recuar fai que "quede ao descuberto a sarta de mentiras utilizadas polo PP e Feijóo para xustificar o inxustificable", considera Ana Pontón. "Primeiro dixeron que era mellor primar a calidade sobre a comodidade", despois "alegaron que os profesionais perdían pericia" e "buscaron como escusa o descenso do número de partos" e "finalmente, afirmaron que non había pediatras".Ana Pontón: "Deixou en evidencia as mentiras de Feijóo, pero tamén que os recortes na sanidade son decisións políticas""Este proceder deixou en evidencia as mentiras de Feijóo e do goberno, pero tamén que os recortes na sanidade pública son decisións políticas", conclúe a líder do Bloque, que tamén acompañou ao persoal mobilizado no propio hospital comarcal. Tanto Pontón como Caballero coidan, adicionalmente, que as consecuencias do acontecido deberan ser tamén políticas. "Se Feijóo tivese un mínimo de dignidade política, asumiría responsabilidades polo peche do paridoiro e cesaría a todos os responsables", considera o secretario xeral dos socialistas.Para o grupo Común da Esquerda, o acontecido en Verín amosa ás claras que "cando a cidadanía se mobiliza, hai vitorias", en verbas da deputada Luca Chao. "O que lamentamos -agregaba a parlamentaria tras coñecer a rectificación o pasado sábado- é que isto pasase despois de dous meses de despropósitos e declaracións insultantes que atentaban claramente contra os dereitos das mulleres".Aos parabéns á veciñanza verinesa e á petición de cesamentos uníase tamén este luns dende o Grupo Mixto o voceiro de En Marea, Luís Villares. A rectificación, concorda, foi "unha vitoria clara e rotunda da cidadanía fronte ao maltrato sanitario de Núñez Feijóo", pero tamén mostra da necesidade de destitucións no Sergas polo acontecido. Cando menos, indica Villares, do conselleiro Vázquez Almuíña e do xerente da área sanitaria, Félix Rubial.Ás portas dunha nova mobilización de SOS SanidadeA rectificación da Xunta no conflito de Verín e outras medidas para tentar aplacar conflitos sanitarios, como o anuncio da atención a infartos as 24 en Ourense, cando restan apenas tres semanas para unha nova mobilización na defensa da sanidade pública que, previsiblemente, xuntará a práctica totalidade dos colectivos do sector e tamén á propia oposición. Será o 9 de febreiro en Santiago baixo o paraugas de SOS Sanidade Pública.No seo desta plataforma ven claro que "esta marcha atrás" amosa "a importancia e necesidade da mobilización social en alianza co persoal sanitario para frear o desmantelamento do sistema sanitario público", pero tamén a demostración de que "a sanidade pasou a estar nun lugar preferente da axenda política". Non obstante, e "dados os antecedentes do señor Feijóo de incumprir promesas e faltar á verdade", SOS Sanidade ve necesario "manter a presión social" a comezar, precisamente, por esa manifestación do 9 de febreiro.


Summary: A delegación galega no Festival Intercéltico de Lorient (An Orient, en bretón) está conformada por arredor de 150 músicos e bailadores.

Cento cincuenta galegos e galegas que tocarán e bailarán nun festival con máis de 4.500 artistas que terá lugar do 4 ao 13 de agosto, que acollerá 120 espectáculos e máis de 700.000 visitantes (100.000 de pagamento). Entre a delegación galega poderemos atopar a Xabier Díaz e as Adufeiras de Salitre o domingo 6; tamén TRIM, o trío instrumental formado por Fernando Barroso, Pedro Fariñas e Luís Peixoto; e Luar na Lubre actuará a noite do día 9 dentro da súa xira de 30 aniversario. Tamén estará o grupo de baile compostelán Cantigas e Agarimos; a Banda de Gaitas Ximiela de Louro (Muros); ademais de Pablo Seoane e Marcos Rodríguez, de Erixúa. Ademais, oTrofeo MacCrimmon de gaita peninsular contará coa presenza de catro representantes galegos que chegan logo dunha selección feita en abril no concello de Teo. Serán Xesús Rodríguez, Manuel Seoane, Rafael Carracedo e Raquel Vilas. Xacarandaina en Gannat Outro dos grandes grupos de baile e música tradicional galega, os coruñeses Xacarandaina, veñen de rematar o seu periplo por Francia, onde participaron no Festival Les Cultures du Monde de Gannat.


Summary: A compañía alcanza un preacordo pendente de confirmación con Ondimar Transportes para que os estaleiros públicos constrúan tres petroleiros, aínda que non aclara en que localidade do Estado se levarían a cabo os traballos.

Navantia e a armadora Ondimar Transportes Marítimos LDA veñen de asinar este luns en Madrid unha "carta de intencións" para construír tres petroleiros nos estaleiros públicos. Serían tres barcos da clase Suezmax, capaces de transitar polo canal de Suez, os que se incluirían nun acordo que non está confirmado e que inclúe a posibilidade de fabricar outras tres embarcacións "a prezos internacionais para este tipo de barcos". A "carta de intencións" non aclara onde se construirían os buques e ten data límite para chegar a un acordo Porque esta carta de intencións ten unha data de caducidade: o vindeiro 30 de xuño. O acordo expresa precisamente a intención de ambas as dúas partes de chegar a un acordo definitivo para a construción destes barcos antes do prazo marcado. De non lograrse, non se asinarían os contratos. Tampouco se aclarou no comunicado emitido pola compañía en que estaleiros de Navantia se construirían estes petroleiros, aínda que semella que as intencións serían repartir os traballos entre Cádiz e Ferrol. Non obstante, a ministra de Emprego, Fátima Báñez, de visita precisamente na localidade gaditana, xa adiantara pouco antes que as negociacións para levar nova carga de traballo a aqueles estaleiros estaban "moi avanzadas" e anunciaba "novos barcos que se van construír na Bahía". Todo, en plena campaña electoral andaluza e e a mes e medio das eleccións municipais. A ministra Báñez dixo pouco antes do anuncio que había negociacións "moi avanzadas" para conseguir carga de traballo para Cádiz O anuncio deste preacordo de Navantia chega logo de coñecerse que a grave crise pola que atravesa Pemex afectará as intencións de investimento noutros estaleiros galegos, como Barreras. A empresa mexicana recoñeceu a Praza que malia que "non se cancela ningún dos proxectos xa en marcha", en relación aos floteis, si haberá unha "necesaria revisión" doutros que se irán "ralentizando ou demorando" no tempo "ata que as condicións económicas melloren". "Iranse aprazando", asegurou a oficina de información da petroleira, en referencia a promesas que incluían a construción de tres buques tanque, un atuneiro e un barco de apoio que non foron comprometidos para a petroleira directamente. Por outra banda, Navantia convocou este luns aos seus comités de empresa para comunicar o vindeiro inicio da negociación do cuarto convenio colectivo ante a recente sentencia da Audiencia Nacional, que anulou o vixente. Con isto, Navantia sostén que "pretende subsanar o defecto de forma posto de manifesto" neste ditame, "instando a iniciar de boa fe este novo proceso negociador". Aínda así, a empresa pública presentará recurso de casación ante o Tribunal Supremo. Á espera da resposta do alto tribunal, deixará de aplicarse o marco regulador e aplicarase o previsto no anterior.


Summary: O cabeza de lista de Ferrol en Común converteuse en alcalde co apoio do PSdeG-PSOE e o BNG. "Recibo este bastón de mando para entregarllo de novo á cidadanía", destaca, e pide "unidade" para o "rexurdir" da cidade.

"Hoxe comeza un novo tempo en Ferrol. A cidadanía decidiu que unha candidatura de unidade popular se puxese á fronte do goberno para, dende o común, artellar unha solución aos problemas que afectan aos seus dereitos máis esenciais: a vivenda, o traballo e mesmo o sustento". Así comezou Jorge Suárez a súa primeira intervención como alcalde da cidade, unha investidura posible grazas aos votos dos seis edís da súa formación, os seis do PSdeG-PSOE e os dous do BNG. Como xa anticipara o propio Suárez este venres en conversa con Praza, o acto de investidura foi sinxelo e austero, "sen ningún tipo de ostentación, porque Ferrol é onde menos corresponde facelo, por mor da situación socioeconómica que vivimos". "Aínda que comeza un novo ciclo, consideramos que tampouco é momento para celebracións ou grandes festas, e polo tanto non vai haber megafonía na praza nin evento festivo ningún", dicía. En efecto, as únicas novidades introducidas foron a retirada da cerimonia de todos os símbolos relixiosos e o carácter "aberto" do evento, de entrada libre para toda a cidadanía e sen convites especiais a autoridades civís e militares. Tanto o Salón de Plenos coma o espazo habilitado -cunha pantalla- para seguir o acto ficaron pequenos e enchéronse por completo minutos antes do seu inicio. En canto á investidura, ningunha sorpresa. Os concelleiros e concelleiras exerceron o seu voto cumprindo o xa anunciado. PP e Ciudadanos optaron polo xuramento ao tomar posesión, os edís do PSdeG-PSOE preferiron a promesa e os do BNG empregaron a fórmula do imperativo legal, que tamén foi seguida pola maioría dos representantes de Ferrol en Común (incluído o propio alcalde), optando dous deles por prometer. "Recibo este bastón de mando como un máis, para entregarllo de novo á cidadanía" Tralo tamén protocolario reconto das reservas financeiras da caixa municipal (6,5 millóns de euros), Jorge Suárez ofreceu o seu primeiro discurso como rexedor, no que repetiu algunhas das ideas-forza que marcaron a propia campaña de Ferrol en Común, comezando pola participación, a apertura do concello e a deliberación e codecisión por parte da veciñanza e as organizacións sociais: "Recibo este bastón de mando como un máis, para entregarllo de novo á cidadanía, para darlle un novo contido no que a democracia e a política recuperen os seus sentidos: democracia como poder do pobo e política como procura conxunta do ben común". "Vivimos un novo tempo, no que a cidadanía non se resigna a depositar o seu voto unha vez cada catro anos", destacou, prometendo "un concello que abra portas e ventás, que sexa a casa do pobo, con acceso libre, onde a codecisión sexa un factor decisivo para priorizar o gasto onde máis se necesita". Instou neste senso a "tecer redes, para que a indignación e a frustración se convertan en activismo e implicación na vida pública, para que as solucións políticas a problemas concretos sexan consensuadas entre representantes políticos e a veciñanza". Comprometeuse a "gobernar obedecendo" e evitar calquera tipo de "sectarismo político" ou "a defensa de posicións partidarias". "Durante décadas a loita obreira e o activismo social foron buque insignia desta cidade, unha experiencia da que debemos facer bandeira" A difícil situación social e económica que vive a cidade foi outro dos núcleos da súa intervención, botando man mesmo da súa experiencia vital: "A miña familia tivo que marchar desta cidade pola crise do sector naval. Décadas despois os mozos e as mozas de Ferrol seguen obrigadas a marchar", dixo, salientando que "o futuro da cidade depende desa mocidade, vítima desa hemorraxia que baleira Ferrol". Apelou tamén á loita social e ao exercicio da "dignidade": "Durante décadas a loita obreira e o activismo social foron buque insignia desta cidade, unha experiencia da que debemos facer bandeira", dixo. Reclamou tamén "unidade" e "conciencia de comunidade" para "reclamar o que a Ferrol lle corresponde e se lle está a negar". Neste senso, Suárez enumerou algúns dos asuntos e demandas que de seguro marcarán a xestión do goberno que lidera: "carga de traballo para os seus estaleiros públicos punteiros, infraestruturas e servizos ferroviarios que nos afasten do século XIX, saneamento integral da ría, unha cidade aberta ao mar, espazos verdes para unha cidade compacta e a recuperación dos terreos propiedade do Ministerio de Defensa". Beatriz Sestayo afirmou que "hoxe é un día trascendente para o cambio, un cambio necesario, un cambio ao que nos comprometemos para recuperar esta cidade" Na súa intervención dedicou palabras aos demais grupos con representación municipal, agradecéndolle ao alcalde saínte José Manuel Rey Varela, a "cordialidade no traspaso de poderes", destacando o apoio do BNG, de quen espera "unha oposición construtiva" e "atoparse en moitos espazos e reivindicacións" e subliñando a "lealdade e boa disposición no PSdeG-PSOE, que sempre apostou por un goberno de cambio". Neste senso, a líder socialista, Beatriz Sestayo, afirmou que "hoxe é un día transcendente para o cambio, un cambio necesario, un cambio ao que nos comprometemos para recuperar esta cidade". "Debemos ter humildade e firmeza" para facer "rexurdir esta cidade e tamén esta institución, recuperando os servizos públicos", dixo "Debemos ter humildade e firmeza" para facer "rexurdir esta cidade e tamén esta institución, recuperando os servizos públicos" -concluíu Jorge Suárez- "Debemos ter valentía para enfrontarnos a eses monstros que devoran os nosos recursos públicos". O novo alcalde da cidade pechou o seu discurso citando a Albert Camus, que escribiu "no máis cru do inverno aprendín que dentro de min hai un verán invencible". "Esta cidade leva un inverno eterno e, dende logo, merece un verán invencible", sinalou.


A Autoridade Portuaria avanza coa tramitación de diversos aterramentos que defende como "progreso" fronte a "actitudes negativas" que compara coa oposición á construción da AP-9Hai un século a distancia que separaba a vila mariñeira de Bouzas, na beira sur da Ría de Vigo, de Punta Rodeira, en Cangas, na beira norte, era de 3,65 quilómetros. Se finalmente se executan os plans da Autoridade Portuaria de Vigo de ampliar o actual recheo de Bouzas, empregado fundamentalmente para embarcar vehículos de PSA Peugeot-Citroën, a distancia entre as dúas beiras da ría quedaría reducida a uns 2,65 quilómetros, un quilómetro menos. Sería un dos efectos dos diversos plans que ten en marcha o porto vigués para executar novos recheos ao longo de boa parte da beira sur da ría, non todos cuantificados aínda, que sumarían cando menos 200.000 metros cadrados gañados ao mar, equivalentes a uns 20 campos de fútbol. Boa parte deses novos recheos son presentados pola Autoridade Portuaria como parte da súa estratexia de "crecemento sostible".Co novo recheo de Bouzas a distancia entre as dúas beiras da ría pasará dos 3,65 quilómetros de hai un século a 2,65 quilómetrosA Autoridade Portuaria de Vigo, presidida desde 2015 polo popular Enrique López Veiga, conselleiro de Pesca con Fraga, cuxa sucesión chegou a disputar a Feijóo, ten en marcha e en distintas fases de elaboración e execución diversos documentos de planificación que contemplan sucesivos novos recheos sobre a ría. Aínda deberán someterse a cadansúa avaliación de impacto ambiental, pero o porto xa considera a boa parte deses novos aterramentos como parte da súa "estratexia azul" ou "Blue Growth" (crecemento azul).A Autoridade Portuaria de Vigo considera os recheos parte da estratexia de "crecemento sostible" da UE e di aplicala "desde unha perspectiva holística"O crecemento azul é unha iniciativa da Comisión Europea, con fondos comunitarios, que a define como "unha estratexia a longo prazo de apoio ao crecemento sostible dos sectores mariño e marítimo". A Autoridade Portuaria de Vigo asegura que está a aplicar esa "estratexia Blue Growth de maneira integral desde unha perspectiva holística", un proxecto que contempla a ampliación do recheo de Bouzas para máis tráficos de vehículos (o denominado Ro-Ro) coa argumentación subxacente de que desviar ese tipo de transportes ao mar a través de grandes buques permite reducir a contaminación que producirían en terra con camións ou trens.O Plan Estratéxico do porto de Vigo defende os recheos como "progreso", pide "espabilar" e advirte de que "a historia non perdoa que os pobos atrasen a toma de decisións"A ampliación do recheo de Bouzas, e boa parte dos outros que se recollen nesta información, tamén figura no Plan Estratéxico 2018-2028 da Autoridade Portuaria, que define o seu crecemento para os próximos anos. Nese documento deféndense as ampliacións portuarias a partir de novos recheos fronte ao que define como "as actitudes negativas que como as de 'autoestradas non' ou 'recheos non' tanto dano fixeron ao progreso e o benestar de Vigo e de Galicia". "A historia recente de Galicia lémbranos o considerable atraso que estas posicións supuxeron para a terminación da autoestrada do Atlántico [AP-9]", engade o Plan Estratéxico, que argumenta que calquera ampliación das actividades portuarias vai requirir compaxinar "o común desexo de manter a beleza paisaxística da ría de Vigo e a necesidade de construír as estruturas que demanda o progreso". O documento chega a pedir mesmo "espabilar" e advirte de que "a historia non perdoa que os pobos atrasen a toma de decisións".Nin a Estratexia Azul nin o Plan Estratéxico cuantifican a superficie concreta de recheos que planifica o porto senón que engloba esas actuacións no concepto xenérico de superficie portuaria "creada, liberada ou aplicada a outros usos", que cifra en 550.000 metrosEsa ampliación do recheo de Bouzas presentada como "crecemento azul" ou "progreso" nos anteditos plans xa está a ser estudada tecnicamente. A proposta inicial dun novo recheo duns 50.000 metros cadrados con disposición rectangular no extremo nordeste do actual espazo gañado ao mar nos anos 80 vén de ser ampliada a un espazo máis amplo, duns 90.000 metros cadrados, e disposicións trapezoidal. E mantense outro recheo no interior da dársena doutros 15.000 metros cadrados. Así o publicou esta semana a prensa local, tradicional espazo de divulgación dos seus novos proxectos por parte dos últimos presidentes do porto vigués, desde Abel Caballero ou Corina Porro ata o actual.Á espera de que se concreten as dimensións finais desa e outras actuacións, nin a Estratexia Azul nin Plan Estratéxico cuantifican a superficie total de recheos que planifica o porto, que engloba esas actuacións no concepto xenérico de superficie portuaria "creada, liberada ou aplicada a outros usos" e que cuantifica en 550.000 metros cadrados. Non todos serán recheos, pero estes poden irse sumando en parte. A actuación máis avanzada é o recheo de 5.000 metros cadrados que afastará máis do mar o Auditorio Mar de Vigo Aos 90.000 de Bouzas hai que engadir outra actuación de menor entidade pero cuxa tramitación está máis avanzada e ameaza con ter mesmo maior visibilidade. É o recheo duns 5.000 metros cadrados fronte ao Auditorio Mar de Vigo sobre o que se quere ampliar a contigua lonxa. A actuación fará que o espazo cultural, cun custe para as arcas públicas de 70 millóns de euros e deseñado por César Portela cunha gran fiestra sobre o mar, pase de ter a auga a 50 metros, só separada pola avenida de Beiramar, a uns 170 metros, ao outro lado dun espazo que será empregado por vehículos pesados.Entre os peiraos Transversal e Comercial, no centro da cidade, está xa en estudo outro aterramento de 55.000 metros, e prevese converter en peiraos, gañando tamén metros ao mar, diversos diques de cachotaría existentes tanto en Bouzas como entre Teis e San Simón Como Bouzas, tamén está xa en estudo técnico o recheo do espazo existente entre os peiraos Transversal e Comercial, na zona do centro da cidade contigua ao paseo marítimo e o Náutico. Serán uns 55.000 metros cadrados. Seguindo polo bordo litoral cara o leste, os plans do porto tamén falan de xeito xenérico da posibilidade de "incrementar os metros de atraque" na terminal de contedores de Guixar, en Teis. Unha actuación que segundo diversos medios o porto podería realizar ocupando o espazo setentrional no que está o estaleiro Vulcano se non se atopa para el outro uso similar de construción de buques tras o peche desa empresa. Desde Teis e ata a enseada de San Simón, xa pasada a ponte de Rande, os plans do porto falan da "posible transformación das escolleras existentes a continuación do monte da Guía en verdadeiras liñas de atraque, de maneira que se obteña o calado suficiente para o amarre de unidades de pequeno e mediano porte". Iso implicará novos recheos cando menos ata a base baixo a auga deses diques de cachotaría así como o "aliñamento", como o define o porto no seu Plan Estratéxico, das formas irregulares que presenta actualmente ese bordo litoral. Unha actuación que tamén se baralla "a medio prazo", segundo o mesmo Plan Estratéxico, para o bordo exterior do recheo actual de Bouzas, que na súa cara setentrional ten máis dun quilómetro de lonxitude. Só con que o aterramento para proxectar verticalmente a base dese dique e convertelo en peirao requira de vinte metros de anchura, o novo recheo xa sumaría outros 20.000 metros cadrados.Marea de Vigo e BNG rexeitan os recheos e PSdeG e PP evitan pronunciarse sobre elesAnte este despregue de novos recheos, a reacción por parte dos partidos políticos municipais estase a limitar ao rexeitamento de Marea de Vigo e BNG, apoiándose mutuamente en diversas plataformas veciñais e ecoloxistas. Os nacionalistas veñen de presentar ante o Pleno municipal unha moción contraria a novos recheos que contou só co apoio da Marea local e que foi rexeitada grazas ao voto en contra da maioría absoluta do PSdeG de Abel Caballero. Os socialistas argumentaron que se opoñen aos recheos en xeral, pero non a algúns concretos e que a moción dos nacionalistas era demasiado xeral. O resultado foi que, grazas á postura dos socialistas, os populares non precisaron nin posicionarse en defensa dos proxectos que impulsa o seu compañeiro López Veiga e abstivéronse.Mentres, a falta dun debate aberto sobre a totalidade dos recheos, a Autoridade Portuaria segue a avanzar na tramitación de cada un deles.


Summary: A Comisión Europea vén de admitir a denuncia presentada pola Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública sobre o financiamento do Álvaro Cunqueiro empregando a fórmula de financiamento público-privado e a modificación do seu proxecto inicial.

A Comisión Europea vén de admitir a denuncia presentada pola Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública (AGDSP) por posibles ilegalidades na adxudicación do Novo Hospital de Vigo pola Xunta de Galicia empregando a fórmula de financiamento público-privado. A denuncia foi presentada o pasado 3 de setembro sinalando a entidade que "o contrato do Novo Hospital de Vigo é nulo de dereito por incumprir os termos establecidos na licitación do mesmo e supón unha clara vulneración da lexislación comunitaria sobre os contratos de colaboración público-privada, que establecen a necesidade de garantir a igualdade na concorrencia das empresas". Refírese tanto a aspectos relacionados co financiamento, como coa modificación do proxecto inicial, que reduciu parte dos servizos que en principio ían ser ofrecidos, e mesmo as dimensións do centro. "Se se abre un procedemento de infracción, temos as bases postas para esixir a reparación da legalidade e para proceder a un rescate da concesión" En rolda de prensa, José Emilio Santiago (AGDSP) destacou que "este non é un trámite exclusivamente simbólico". "Vaise abrir agora un procedemento de 12 meses, que comeza a contar a partir do 3 de setembro. Primeiro a Comisión dará audiencia á outra parte (Xunta de Galicia) para que alegue e argumente en contra das nosas razóns, e nós como denunciantes teremos acceso a esas alegacións. Posteriormente a Comisión examinará as argumentacións expostas por unha e outra parte e iso pode levar á apertura dun procedemento de infracción ou ao arquivo da causa. Se se abre un procedemento de infracción, temos as bases postas para esixir a reparación da legalidade e para proceder a un rescate da concesión", explicou. "Estamos falando de vulneracións de partes esenciais do contrato e de vulneración dos criterios de competencia: alteráronse por completo as condicións de financiamento, non hai unha transferencia de riscos, podería mesmo falarse dunha axuda ilegal do Estado", subliña. José Emilio Santiago engade que "se se abre o procedemento de infracción, o mellor que podería facer a Xunta sería rescatar o hospital para o sistema sanitario público, que non sería tan caro, pois a maior parte do financiamento é público". "A empresa achegou ao redor de 80 millóns de euros, que é o que custaría facerse coa parte da concesionaria", conclúe. Os argumentos da denuncia A AGDSP alerta das "graves consecuencias" que tivo esta fórmula de contratación público-privada en Valencia, Mallorca, Madrid e Aragón, e demanda o rescate do contrato "sen indemnización nin pagamento de lucro cesante". Ademais, engade, "as reparacións que o novo hospital necesita, froito do afán de lucro da concesionaria, que poñen en risco a calidade e a seguridade dos pacientes, deberán pagarse a cargo do canon que a concesionaria debería deixar de ingresar do erario público". O resultado de utilizar o recurso ao sector privado, explica a AGDSP, "foi un incremento do custo total do hospital de 450 a 1.400 millóns de euros" A reclamación fundaméntase en tres feitos: En primeiro lugar na utilización da figura legal de concesión de obra pública en lugar da de colaboración público privada, "que é a que correspondería pola entidade e o volume da construción do hospital", sinala a entidade. "A finalidade que perseguía o actual goberno galego era evitar a fiscalización da Lei de Contratos do Estado que obriga a elaborar e presentar un informe ante o Ministerio de Facenda, elaborado por unha Comisión de Expertos, que xustificase a necesidade de recorrer ao financiamento privado en lugar da pública para acometer a obra", engade. O resultado de utilizar o recurso ao sector privado, explica, "foi un incremento do custo total do hospital de 450 a 1.400 millóns de euros". En segundo lugar, a denuncia sinala os recortes introducidos no contrato (o proxecto funcional) entre a concesionaria e o SERGAS para abaratar os custos, que supoñen "unha redución do 31% das camas funcionais previstas (de 1.239 a 845), o 31% dos quirófanos, o 55% das camas de urxencias, os módulos de investigación e docencia, o laboratorio, o hotel de pacientes, equipamento mobiliario fixo e non fixo, lavabos, tamaños de consultas, sistemas de protección, mil prazas de aparcadoiro, alicatas, anchura de paredes e tabiques, 75.000 metros de superficie, etc". Segundo a AGDSP, "estes recortes ademais de reducir a eficiencia enerxética e a calidade do centro poñen en risco a seguridade de pacientes e traballadores". Estes recortes supoñen, así mesmo, "unha modificación do contrato, ao que aspiraban outras empresas cuxas ofertas foron descartadas e que beneficia á concesionaria privada á que ademais non se rebaixa a percepción do canon", destaca. En terceiro lugar, a Asociación subliña que o "risco de financiamento, que por contrato corría a cargo da concesionaria, foi cuberto en gran parte polo SERGAS cun crédito do Banco europeo de Investimentos, que non presta a empresas privadas, o Instituto de Crédito Oficial e o FROB". Esta manobra implica "unha clara vulneración da lexislación da UE sobre contratos públicos privados" e supón "unha trama perfectamente deseñada para ocultar o endebedamento público do novo hospital", di. "O endebedamento polo pago do hospital non se considera público se o risco de financiamento corre a cargo da empresa privada, pero é asumido pola propia administración pública", conclúe.


Summary: Menos do 3% dos residentes galegos no exterior participarán nas vindeiras eleccións europeas logo de que tan só uns 12.500 dos 422.000 inscritos no CERA pedisen votar.

Os emigrantes galegos votarán menos ca nunca nas vindeiras eleccións europeas. A instauración do voto rogado -a obrigatoriedade de solicitalo antes para poder exercelo- fará descender a mínimos históricos a participación nos comicios do próximo 25 de maio. Tanto, que menos de tres de cada cen residentes galegos no exterior elixirán os seus representantes na Eurocámara. Será unha abstención de máis do 97% na diáspora, unha cifra máis elevada aínda que as das últimas eleccións autonómicas e onde xa se evidenciara que a masiva participación co anterior sistema descende a mínimos en canto se implementan medidas de control. Dos 421.833 galegos que están inscritos no censo electoral de residentes ausentes (CERA), unicamente 12.763 solicitaron o voto E as cifras poden ser peores. Dos 421.833 galegos que están inscritos no censo electoral de residentes ausentes (CERA), unicamente 12.763 solicitaron o voto, segundo os datos do INE actualizados a 5 de maio. Tan só no caso de que todos eles optasen finalmente por exercer o seu dereito, ben por correo ou ben acudindo aos consulados onde poden facelo, a participación sería do 3,02%. No entanto, e tendo en conta que nas últimas eleccións autonómicas menos da metade dos residentes no exterior que solicitaron o voto acabaron exercéndoo, a participación vai camiño de ser ínfima. Por provincias, tan só o 2,9% dos residentes no exterior da Coruña solicitaron exercer o seu voto, fronte ao 3% dos de Lugo, o 2,6% dos de Ourense ou o 3,5% dos de Pontevedra. Tampouco son moito mellores as expectativas a nivel estatal, xa que do máis de 1,72 millóns de emigrantes inscritos no censo exterior, tan só 70.972 cubriron a solicitude para exercer o seu voto nas eleccións europeas, o 4,11% do total. Sería, e tamén no caso de que todos acabasen exercendo o seu dereito, un descenso de máis de 100.000 persoas con respecto á participación dos comicios europeos de hai cinco anos. Os datos para este 25M veñen confirmar a espectacular caída da participación dos emigrantes nos comicios tras a implantación do voto rogado Os datos veñen a confirmar a espectacular caída da participación da diáspora nos diferentes comicios desde que en 2011 PP, PSOE e CiU pactaran o cambio de sistema para instaurar o voto rogado, xusto o mesmo que, menos de tres anos despois, tanto estes partidos como a práctica maioría do Congreso pretenden botar abaixo para volver ao do pasado. A necesidade de dar maiores garantías e de dificultar a fraude que tantas veces se deu nos comicios galegos, argumentos empregados daquela para modificar o método de voto na emigración, desapareceron logo ante a evidencia de que un maior control acaba por facer baixar masivamente a participación. Nas últimas eleccións autonómicas, a abstención no exterior superou o 96%; nestas europeas superará o 97% No caso galego, a instauración do control legal á votación no exterior fixo caer a mínimos históricos a participacion nas eleccións autónomicas de 2012. Dos 30.524 electores do CERA que solicitaran a documentación só 12.954 dun total de case 400.000 votantes rexistrados na diáspora completaron o trámite, o que supuxo unha abstención do 96,05%, sendo a metade dos sufraxios para o PP. Nos anteriores comicios autonómicos emitiron o seu voto 101.708 dos 335.453 ausentes, isto é, sobre un 600% máis dos que o fixeran. A comparación das porcentaxes de participación tampouco deixaban lugar a dúbidas: o 3,2% de 2012 fronte ao 30,3% de 2009. Ademais, e xa nos comicios xerais de 2011, as primeiras nas que controlaba o voto emigrante, foron pouco máis de 16.000 os residentes galegos no estranxeiro que elixiron os seus representantes, un 4,21%. Nas anteriores eleccións europeas, aínda co sistema antigo, a participación tampouco foi moi alta, pero en Galicia alcanzou máis do 16% e unha cifra que case multiplica por cinco os solicitantes de voto actuais. O 25 de maio, como moito, quedará no 3%, trece puntos menos que en 2009. A masiva abstención entre os emigrantes tras o control legal fixo que PP e PSOE negocien xa a volta ao antigo sistema Pero o sistema de voto rogado ten os días contados. O pasado 11 de marzo, PP e PSOE valéronse do Parlamento galego para dar marcha atrás na lei electoral. O Congreso aprobou daquela a toma en consideración da proposta que o Parlamento galego lle presentou para volver reformar o sistema de voto emigrante co fin de facilitar o voto en urna, pero que agora será "o punto de apoio" para tamén suprimir o voto rogado que se instaurara hai tan só dous anos. PP e PSOE -co apoio de todas as forzas políticas agás o BNG- decidiron botar abaixo a reforma legal que eles mesmos propuxeran e impulsaran valéndose dunha proposición de hai case seis anos e logo de que a lei electorral xa fora reformada. A masiva abstención fíxolles cambiar de opinión. Naquela sesión, o BNG quedara só na defensa do sistema actual. A súa voceira, Olaia Fernández Davila, dixera estar "preocupada polas razóns que teñen os grupos que agora votan a favor" e recordoulles aos parlamentarios -en especial aos que descoñecen a realidade da diáspora e os comicios autonómicos- que a normativa actual "impide a fraude". "Esa que non percibiron nin viviron como o fixemos nós, esa que permitía que votasen persoas inscritas no CERA que xa estaban mortas ou que chegaran centos de sobres coa mesma letra e a mesma dirección ás urnas", advertira tras defender tamén o sufraxio en urna, pero non aquel sistema que permitía aos inscritos no CERA recibir na casa a documentación electoral sen comprobacións previas de identidade e sen nin sequera confirmar que o elector seguía vivo. Agora, son varios os colectivos de emigrantes que piden tamén a eliminación do voto rogado, ao consideralo un sistema que dificulta moito que poidan exercer o seu dereito desde o estranxeiro. No entanto, reclaman que se establezan urnas non consulados e un maior control que está por ver se acaba por realizarse.


Summary: O presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, rexeitou apostar na idea do BNG dun confinamento duro durante dúas semanas e fala de que ese sería o "último recurso". No entanto, nunha visita a Ourense, advertiu: "Quédanos unha semana especialmente dura".

Mudar o toque de recoller para as 20 horas, a pesar de que hai uns días falaba de pedir ao Executivo central mover a franxa horaria até as 18 horas, sería unha proposta "bastante razoábel". Así se manifestou hoxe o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, apenas unhas horas despois de que o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, incidira no interese de solicitar que cada territorio poida tomar as súas propias decisións a este respecto. Nun acto en Ourense, Feixoo comentou aos medios que pasar das 22 horas actuais "á contorna das 20 horas, entre as 20 e as 21 horas, sería bastante razoábel". Esa será unha das peticións que leve Galiza ao Consello Interterritorial de Saúde, no que o país non vai ser o único en demandar unha estratexia de combate contra a expansión do coronavirus máis ampla segundo sexa a evolución epidemiolóxica. O encontro decorrerá mañá e Feixoo afirmou que hai que aproveitar para loitar por esa "vía libre", dado que xa se viu "perdida" a oportunidade do Consello de Ministras e Ministros de tomar esa decisión de forma individual atendendo ás demandas das últimas xornadas. Na Galiza o comité clínico recomenda este cambio para que as e os galegos pasen menos tempo na rúa, de maneira que se reduzan os contactos e, en consecuencia, baixen os contaxios, que até agora continúan disparados. Ás 18 horas en casos concretos A respecto da súa proposta de reclamar o límite para as 18 horas, falou de ter esa opción só no caso de que haxa municipios nos que a Covid-19 teña un percorrido peor que o resto. "Por que non ter unha ferramenta desde as 18 horas nos lugares con incidencia altísima? Non debería de ser unha discusión isto, debería ser unha decisión", destacou. "Se o obxectivo é salvar vidas e manter a actividade laboral e educativa, o lóxico é que, finalizado o traballo, a xente regrese á súa casa para evitar aglomeracións e un incremento de casos. Por tanto, é necesario ampliar o toque de queda", insistiu o responsábel da Xunta. Ademais, apoiou a decisión de Castela e León de mover pola súa conta esa franxa horaria aínda que sexa de dubidosa legalidade", porque "é proporcionada á situación". Non ao feche total Por contra, Feixoo non ve que sexa preciso atender a un plan como o que onte poñía sobre a mesa o BNG: confinar á xente durante dúas semanas, seguindo o exemplo de Alemaña. Desde o seu punto de vista ese é "o último recurso", se ben queda "unha semana especialmente dura". "Temos que ser respectuosos entre todos para que cumpramos estritamente as normas. Se o facemos, esta onda durará menos. Se non, durará máis", resumiu.


Summary: Lembra os "custos sociais" que supón para o país a produción de enerxía, un 30% máis da que consome.

O BNG presentou no Parlamento galego unha proposición non de lei na que se insta a Xunta a que demande o Goberno central unha rebaixa do 30% das portaxes no sistema eléctrico, así como a derrogación do artigo 38 da Lei do sector, na que se regula o acceso ás redes de transporte. Carme Adán, voceira de Industria do BNG, lembrou que Galicia "está a producir entre un 30% e un 40% máis da enerxía que consome, e os custos medioambientais e sociais de tal actividade deben ser compensados". Así, a deputada nacionalista enumerou varios dos custos sociais sufridos polo país ao producir a enerxía, como a destrución de núcleos de poboación e vales, o aumento continuo de muíños eólicos nas paisaxes ou os problemas que crean as liñas de alta tensión. Por todo isto, reclamou que a Galicia se lle aplique unha rebaixa nas peaxes que paga pola electricidade. Do mesmo xeito, Carme Adán destacou que o decandito artigo 38 "abre a porta á suba do recibo", xa que grava cun novo tributo o consumo naqueles territorios que producen esta enerxía. Por todo, reclamou o apoio de todas as forzas parlamentarias para conseguir o abaratamento da luz, así como o apoio do PP para que facilite o debate desta proposición.


Summary: O humorista gráfico Xaquín Marín Formoso (Ferrol, 1943) foi galardoado esta semana co Premio Rosalía de Castro da Lingua outorgado pola Deputación da Coruña. En conversa con 'Nós Diario', Formoso expón o seu pensamento "non moi optimista" sobre o sector. Destaca que "o humor galego está a perderse pola internacionalización, que ten as súas cousas boas, pero deberíamos coidar máis este estilo tan propio noso", sinala.

O humorista gráfico Xaquín Marín Formoso (Ferrol, 1943) vén de engadir un galardón máis ao seu numeroso palmarés. A Deputación da Coruña, a través do departamento de Normalización Lingüística, outorgoulle esta semana o Premio Rosalía de Castro de Lingua "polo seu compromiso continuado, o alcance social do seu traballo e por facer humor gráfico nun contexto histórico de especial dificultade en plena ditadura franquista e en medios de comunicación nos que a presenza do galego era residual", tal e como expuxo o xurado. -Este é un premio máis que engade aos numerosos recoñecemos que posúe. Que sentiu cando llo comunicaron? Sentín a ledicia propia de ter un premio máis e que se lembren dun. Ademais, ao ser un premio pola defensa da lingua, é un extra que se recoñeza ese feito. Cada premio ten algo especial porque é como seguir vivo. -O xornalista Félix Caballero, quen realizou a unha tese sobre a súa obra, di que vostede debería ser considerado "o humorista gráfico galego máis relevante desde Castelao". Félix é un amigo e esaxera, porque despois de Castelao, hai un baleiro moi grande para poder chegar á altura del ou próxima a el. Dentro da nosa historia, poida que eu teña a miña importancia, porque levo moitos anos traballando niso, pero non é máis importante do que realiza outra xente noutros campos. -Fálenos un pouco da súa historia. Que o leva a ser humorista gráfico? Eu realmente ía para ser pintor. Por aquel entón, tropecei con Raimundo Patiño, quen me dixo que o meu debuxo era máis axeitado para o cómic e que este chegaba a máis xente. Entón pasei a este xénero e como era máis sinxelo realizar unha soa viñeta, fun facendo así, até atopar un sitio onde publicalas, que era o máis importante. Despois da entrevista con Patiño en Madrid, púxenme a facer cómics e envieinos a Chan, a única publicación galega que había, e comezaron a publicalos e ademais pagábanos, que era algo insólito. Desde aí comezou todo, logo fun cambiando de publicacións, porque as anteriores ían fechando, e mesmo cheguei a traballar en varios proxectos á vez. -Con todos os anos de traxectoria que acumula, como ve a evolución do humor na Galiza? Non son moi optimista. En canto á técnica, paréceme que foi mellorando moitísimo até o día de hoxe. Existen debuxantes que teñen unha técnica asombrosa, outros quedamos na Idade de Pedra, máis ou menos. Pero en canto á galeguidade do noso humor, é posíbel que se estea perdendo. A influencia dos medios alleos son moitas. Os galegos debíamos ter un xeito de facer humor distinto ao que teñen outros sitios, condicionados pola forma de ser, o idioma, a paisaxe... Pero imos internacionalizándonos, e malia que isto é un éxito en canto a que outros artistas nosos son recoñecidos noutros países, vaise perdendo a esencia galega. A retranca clásica non a entenden demasiado fóra e dentro estase a perder. -Dos innumerábeis traballos que leva realizado ao longo da súa carreira, existe algún ao que lle garde especial agarimo? Quizais gardo máis agarimo a Gaspariño, por ser o primeiro personaxe que fixen, pero xa non o fago, a menos que sexa en ocasións raras, como cando alguén mo pide. O mesmo pasa con Isolino. Estou tan acostumado a debuxalo que, practicamente, sae sen pensalo. -E sempre defendendo o galego, razón pola que se lle concedeu o recoñecemento da Deputación. Creo que hai un problema e é que se está a perder o noso idioma. E esa é unha loita que temos que librar todos os que queremos que non se perda. Aí estou eu lanzando algún debuxo referido á lingua, por iso din que me deron o premio. Hai xente que mesmo me reprocha que publique en galego porque di que non o entende, pero o mesmo podería dicir eu das publicacións que se fan en búlgaro, por exemplo. -Vostede foi o fundador en 1984 do Museo do Humor en Fene, o primeiro da península. Ocorréuseme que non había no territorio nada parecido e que o humor estábase perdendo. Tiven noticia de que debuxos de grandes como Álvaro Cebreiro estaban tirados na redacción do periódico onde publicaba e corrían o perigo de ir ao lixo, e así pasaba con case todos os profesionais. Os debuxos orixinais enviábanse á redacción e estes desaparecían. A min pasoume en La Codorniz. Pensei que había que facer un sitio onde se gardasen e se expuxesen e grazas aos contactos que tiña no Concello de Fene, comezamos realizando isto na súa Casa Cultura, até o día de hoxe. Unha curiosidade é que o museo se atopa no mesmo solo no que eu vivín cando era cativo. A casa onde me criei destruíse e despois construíron o inmóbel da Casa Cultura que agora é o Museo do Humor de Fene.


Summary: Árbitro federado, participou no encontro internacional anual da selección galega de fútbol que Siareir@s Galeg@s (SSGG) organizou en 2010 en Ourense. Daquela tivo verdadeiros problemas coa federación por ese motivo e denuncia, ademais, o españolismo que hai nesta institución

Como entras en contacto co mundo da arbitraxe? A través do meu irmán pequeno, foi un pouco por pasar o tempo na fin de semana. Que tal a experiencia de ser xuíz entre equipas rivais? Nun primeiro momento non me gustou moito polos momentos difíciles, cando ven o árbitro como o máximo rival, mesmo máis que os equipos contrarios. Aguantar insultos, a presión da xente, dos xogadores, 22 xogadores que teñen sempre como punto de conflito o árbitro... Non me gustou ao principio. Logo, co paso do tempo leveino bastante ben, colléndoo como un hobby e pasándoo ben. Que partidos de certa categoría arbitraches na túa carreira como árbitro? Como árbitro federado até segunda rexional, mais como xuíz de liña fun mesmo a preferente. A Foz, por exemplo, ou na Copa deputación en Ourense. Que significou para ti arbitrar a selección galega? Para min, xa que non puiden chegar ao fútbol, arbitrar a selección do meu país foi o máximo. Como árbitro é o máximo ao que podes aspirar. Tentei ser o máis imparcial posíbel, cousa que pola miña ideoloxía é algo difícil. (Risos) Que lembras daquela noite? Lembro que houbo moitas présas, posto que tiña moitas ganas de participar na manifestación de Siareir@s Galeg@s e nos actos de festa anteriores e posteriores, e non puiden participar como quería. Foi unha satisfacción moi grande para min e para o meu irmán que estivo como xuíz de liña. Tiveches problemas por arbitrar ese partido? Primeiro a xente de SSGG póñense en contacto comigo e pregúntanme se hai algún inconveniente para que vaia eu. Na delegación da federación en Ourense do comité de árbitros dinme que se vou sen cobrar e pola miña conta podo, mais que como a federación non sabía nada non podía ser como federado. Comunícollo ao presidente, daquela, da delegación de Ourense de árbitros. Pola súa banda non houbo ningún problema mais que tiña que falar coa federación na Coruña. Eu busquei os xuíces de liña, fixen todo e arbitrei. O problema foi despois, cando chaman desde A Coruña para saber por que un árbitro federado participa nese partido e quen o arbitrou. Cadraba un partido amistoso entre árbitros galegos e doutras federacións e preguntaron porque non estaba co resto de árbitros. Penso que tentaron facer un boicot ao partido da selección. O delegado de Ourense defendeume e non deu o meu nome. Polo de agora sigo arbitrando. Pensas que hai unha persecución contra a selección galega de fútbol? A nivel federación penso que hai un erro por parte de SSGG de non comunicar á federación o convite para que participen nese partido con árbitros federados e, por outro lado, a propia federación despreocúpase deste partido sabendo que se celebra cada ano. É un erro polas dúas partes. Sei como é perfectamente a federación e a persecución... Non hai máis que ver que a federación é un corpo totalmente españolista. Cousas como normativizar a selección galega e cando arbitramos no país nos recibos que entrego aos equipos empregan a toponimia deturpada. Din que é un erro administrativo da federación española, cousa que non é así, posto que son documentos da federación galega, en segunda autonómica, só ten competencias a federación galega. É unha gran falta de respecto. Meu irmán estivo até hai pouco arbitrando en Mallorca e esas cousas non pasan. Participarías outra vez arbitrando a selección? Por suposto. Eu e outr@s compañeir@s sempre estaremos dispostos aínda que nos xogariamos ser expedientados ou pasar unha temporada sen arbitrar.


Summary: Entrevistamos Pablo Arangüena Fernández, cabeza de lista do PSdeG ao Parlamento pola Coruña

—Anunciou que se o PSdeG goberna emprenderase unha política industrial non vista en 11 anos na Galiza. En que se baseará? Primeiro cómpre ter unha estrutura para facer adecuadamente política industrial. Para iso, queremos unha reforma do Instituto Galego de Promoción Económica (Igape) para convertelo nun verdadeiro organismo que impulse a economía e a política industrial. Nos últimos anos non houbo nin moita nin pouca política industrial na Galiza, simplemente non existiu. Por tanto, cómpre redeseñar o Igape e a propia estrutura administrativa da Xunta para facer así política industrial. Esta, ademais, ha de estar focada nos sectores estratéxicos do país, polo que debe ser unha política selectiva e non a de café para todos do PP. É tamén preciso desenvolver a captación de investimento no exterior, cousa que na Xunta brillou pola súa ausencia. Xa apostamos antes da crise do coronavirus pola industria e agora vólvese máis preciso, se cabe. —E como valora a xestión desa crise pola Xunta? Hai que dicir con claridade que Alberto Núñez Feixoo aproveitou de forma contraria á ética a crise da COVID-19 para facer campaña electoral. Calquera que o observase viu que a súa preocupación estivo nas eleccións. Víuselle da mesma maneira tamén na TVG, con aproximadamente 30 roldas de prensa en prime time e cunha manipulación dos medios públicos galegos que é obscena. O presidente ademais pretendeu vender unha anticipación na xestión da crise que se desmonta tan só acudindo á hemeroteca. —Vostede é moi crítico coa actuación da Xunta nas residencias de maiores. É que a xestión desta crise amosa que as residencias de maiores son un negocio onde hai imperios xeriátricos afíns e creados baixo os Gobernos do PP. Podo falar en concreto do grupo DomusVi, o primeiro da Galiza neste sector e onde se produciron aproximadamente 25% das mortes, un grupo que ademais adquiriu o negocio xeriátrico das caixas galegas e que nunca recibiu unha sanción por parte da Xunta, o cal é incomprensíbel dadas todas as denuncias de irregularidades que levan realizado as traballadoras e as familias de usuarias. Hai unha gran conivencia de DomusVi e a patronal das residencias coa Xunta do PP que vemos, ademais de na ausencia de denuncias, noutros aspectos como son os premios outorgados a Josefina Fernández (responsábel de DomusVi), afín ao PP e amiga de Feixoo e Corina Porro. A xestión da Xunta nas residencias amosa neglixencia, falta de anticipación á pandemia e conivencia; e isto tense que investigar por todos os medios.


Summary: Son milleiros. Case cen mil. E teñen voz, rostro e discurso. De Ortegal ao Miño, @s afectad@s polo calote de preferentes e subordinadas falan, e claro, de como as entidades financeiras lles roubaron e os gobernos consentiron

Son perto de 100.000 na Galiza @s estafad@s polas preferentes e subordinadas. Son, pois, perto de cen mil as historias que hai no país de como a lóxica financeira non coñece limites. Nin entre os seus clientes máis lonxevos. @s afectad@s teñen voz, rostro e unha historia propia. E ganas de a contar. Manuel Dios, da comarca de O Salnés. Ten 62 anos e toda unha vida de traballo. En Cataluña, na construción, uns poucos anos. Volveu ao pouco, "estaba ben, gañaba cartos, mais quería montar a miña vida aquí". Fíxose coa concesión dunha batea que traballou arreo e que agora pasou aos seus fillos. En 2004 meteu perto de 90.000 euros en preferentes. "Como tod@s, deixándonos aconsellar polo da sucursal de toda a vida, con quen tiñamos na vila moita confianza". Necesitaba quitar os cartos para pagar un tratamento custoso dun familiar, "para gañar tempo tiñamos que ir pola privada porque era importante. E non puiden retirar os cartos", sinala Manuel Dios. "Deume ganas de matalos. Chameilles ladróns e de todo". Tivo que pedir os cartos prestados entre amigos, "cando tiña 90.000 euros meus, que son meus, no banco". Recoñece que votaba PP mais agora "nin de broma van ter o meu apoio, teñen tanta responsabilidade como o banco que me quere roubar os cartos". Josefa García, de Lugo. Fala rápido e de xeito contundente. "É que me quento falando disto. Vou dicir moitos insultos, seguro, mais non mos poñas, vale?". Conta a súa historia: 60.000 euros aforrados co seu marido tras máis dunha década de emigración en Suíza. "Convencéronme para metelos en preferentes dicíndome que, se os precisaba, podía sacalos en dous ou tres días sen problema". E era mentira. Decatouse cando os foi pedir para axudar unha das fillas a montar un pequeno negocio após quedar no paro. "Dixéronme que non podía sacar o diñeiro, que patatín e que patatán", relata cun asomo de ironía. "A miña filla non puido montar o pequeno negocio e segue no paro", relata Josefa. "Aínda que agora recupere todo o que me deben, quen paga o destes anos de estragar a vida da miña filla, quen? Feijóo?, Rajoy?, o do banco?". É viúva: "Se el (o marido)vivise montaba unha que aínda iamos presos", apunta. Carlos Piñeiro, da comarca do Sar. Non falta a unha manifestación de afectad@s polas preferentes e subordinadas, nin a unha concentración nin a unha protesta. "Xa perdín a conta, mais foron unhas cantas, en Compostela, A Coruña, fun até Sanxenxo cando estaba Rajoy...". Todo o que aforrou, meteuno en preferentes, "fiándome do do banco de toda a vida, o mesmo con quen tiña coincido tomando un café nun bar da vila, Padrón, e pagado a consumi-ción". Foron máis de 50.000 euros. "Fun quitalos e non puiden. Precisábaos pa-ra arranxar o tellado da casa, que pin-gaba e chamaba por unha reparación. Non mos deron mais teño que seguir a pagarlle o crédito dun coche, aos moi desgraciados. É de tolos!". Piñeiro carga contra a vía da arbitraxe: "Aí é onde nos queren coller. Dividirnos, cazarnos un a un para que perdamos forza porque somos miles e miles e xuntos dámoslle medo". Acusa o goberno galego e español "de non dar a cara por nós, senón polos bancos. Son igual de ladróns". José Antonio Hermo, da comarca do Barbanza. Máis de corenta anos navegando. Da mercante en buques de empresas de Noruega até a pesca nos cinco océanos. "E mira que no mar o pasas mal, mais a hostia que me deron en terra non ten comparación". Coa ostia en terra refírese ao calote das preferentes. Os aforros de todos estes anos no mar están agora en mans dun banco, "que me enganou, mentiume. E vai quedar co meu diñeiro se nós non o impedimos, e con nós digo os afectados e quen nos apoia porque dos gobernos non esperamos nada, déronnos as costas". Non quere dicir a cantidade metida, "non é tanto como outra xente, mais eran os meus aforros de moitos anos traballando. Eu case non estudei, traballo desde moi novo no mar". Mais eses cartos que investiu en preferentes en 2003 necesitounos hai uns anos para unha urxencia: "Non era cousa de broma. Tiña que pagar uns vencementos. E non puiden. Amoláronme ben e quedei a mal cun compadre". Hermo participou en accións perante entidades de Novagalicia "e xa me teñen denunciado. Os ladróns denunciando o roubado!. É un escándalo". Son só catro exemplos de entre @s perto de 100.000 afectad@s polo calote das preferentes que hai na Galiza. A metade deles, e to@s @s que saen nesta reportaxe, son de Novagalicia Banco. @s catro botan pestes da entidade, da Xunta, do goberno central e da arbitraxe como vía para solucionar o seu problema. O número de solicitudes de arbitraxe presentadas pol@s afectad@s das preferentes sitúase pola volta dunhas 17.000. Mais Novagalicia Banco (NGB) só acepta someterse á arbitraxe en 4.000 desas solicitudes. Isto é, só unha de cada catro. "Esa saída é a favorita dos bancos que nos roubaron e do goberno, que non fai nada polo pobo, que foi o roubado. Temos que darlles unha lección. Aos dous" ."E son as eleccións un bo momento para iso?". "Son". Máxima alerta no PP polas mobilizacións d@s afectados en campaña e a perda de votos entre este colectivo "Estes vannos foder a campaña... e a ver se non nos foden as eleccións". A frase, breve e descritiva, foi pronunciada no Grove a pasada fin de semana por un dirixente do PP en Pontevedra despois de que ducias de afectad@s polo calote das preferentes amargasen a visita electoral de Núñez Feijóo a esta vila arousá, para asistir á Festa do Marisco. A presenza de afectad@s obrigou ao candidato popular a facer un percorrido máis que fugaz polas instalacións e fanou a intención de saír nos medios recollendo abrazos e apertas entre @s asistent@s ao multitudinario evento gastronómico. Non era esta a primeira vez que o PP comprobaba en campaña ou precampaña o malestar que a súa posición no calote das preferentes xerou en milleiros de afectad@s. Son perto de 100.000 na Galiza, pola volta da metade das cales eran clientes do que callou en Novagalicia Banco (NGB). De feito, o arranque de campaña popular en Soutomaior, o 1 de setembro e coa presenza de Mariano Rajoy e Núñez Feijóo, estivo marcado polas protestas deste colectivo. Antidisturbios da Policía Nacional non dubidaron en cargar contra @s protestantes, concentrados perante o castelo onde o PP era todo sorrisos e parabéns entre eles.


Summary: Nos meses de agosto e novembro de 2020 finalizan tres dos cinco convenios asinados entre a Xunta da Galiza e a multinacional estadounidense Medtronic, especializada en servizos e produtos sanitarios. A través dos mesmos a empresa cedeu tecnoloxía aos hospitais de Compostela, Vigo, A Coruña ou Lugo para acelerar a atención ás doentes. A Asociación de Pacientes do CHUS ou SOS Sanidade advirten de que se xera así unha crecente "dependencia" da multinacional, investigada por mala praxe.

Entre os lemas da última mobilización na Galiza arredor da sanidade pública foron varios os que fixeron referencia á "privatización". "A Xunta de Feixoo segue facendo ouvidos xordos a este clamor e segue empeñada en transformar o sistema sanitario nunha oportunidade de negocio para as empresas multinacionais e para os fondos de investimento", leron nunha ateigada praza da Quintana Aurora Sola, voceira da Plataforma pola Defensa da Sanidade Pública de Monterrei, Quico Cadaval, Lucía Aldao e María Lado o 9 de febreiro. Unha destas multinacionais é a estadounidense Medtronic S.A., que entre 2016 e 2017 asinou cinco convenios de colaboración co Servizo Galego de Saúde (Sergas); tres dos cales finalizan este ano coa posibilidade dunha prórroga. En total, Medtronic asinou cinco convenios co Sergas A asociación de pacientes do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela, o CHUS, tratou daquela de acceder aos convenios en toda a súa extensión, pois a Consellaría de Sanidade non fixera públicos os seus anexos. Tras recibir unha negativa, as usuarias obtivéronos logo de recorrer perante a Comisión de Transparencia. O grupo parlamentar En Marea censurou entón a opacidade da Xunta. Acordos de catro anos Os convenios asinados entre Medtronic e o Sergas abranguen os Complexos Hospitalarios Universitarios da Coruña, o CHUAC; Santiago de Compostela, o CHUS; Lugo, o HULA; Vigo, o CHUVI e a organización sanitaria do propio servizo galego de saúde. Os acordos gardan moitas similitudes entre si. Todos están acompañados dun orzamento de cero euros e insírense nun contexto de "crecente debate sobre a sostibilidade do sistema sanitario", cun "progresivo envellecemento da poboación na Galiza" e o "incremento da demanda asistencial" por enfermidades cardiovasculares crónicas. A provedora de material sanitario é presentada como a parella idónea do Sergas na procura dunha mellor eficiencia e calidade asistencial, testando a súa tecnoloxía para optimizar os procesos de atención, diagnóstico e tratamento das pacientes. A multinacional cedeu a súa tecnoloxía exclusivamente para as áreas recollidas nos acordos Segundo recollen os anexos dos documentos relativos ao acordo do CHUS, do CHUAC e do HULA, facilitados a este diario pola Asociación de pacientes do CHUS, a multinacional estadounidense comprométese a ceder a súa tecnoloxía. Esta comprende un equipo de TAC e unha resonancia magnética para a área de Cardioloxía de Compostela; equipamentos diagnósticos e terapéuticos para o departamento de Cardioloxía da Coruña; ou un equipo de anxiografía radiolóxica dixital e sistemas de monitorización para o servizo de Cardioloxía de Lugo, entre outros. En troques, os centros hospitalarios corren cos gastos de auga corrente ou electricidade, mantemento ou achegan ao seu propio persoal para empregar esta tecnoloxía. Intereses económicos Se ben a Consellaría de Sanidade asegurou no momento do acordo a inexistencia de intereses económicos por parte de Medtronic, nos propios anexos recóllese que esta ten "un compromiso de posicionarse estatexicamente na área de servizos e solucións". A multinacional ingresou en 2017 30.000 millóns de dólares, segundo recolle unha investigación do Consorcio Internacional de Xornalistas de Investigación (ICIJ). Para facer un seguimento dos acordos creáronse nos hospitais os denominados comités operativos, que inclúen persoal dos centros e tamén o director de operacións de Medtronic Hospital Solutions e mais a figura dunha "consultora" designada pola multinacional para traballar in situ a xornada completa. Durante a duración do convenio a multinacional participa na análise, diagnóstico e nas propostas para a mellora no funcionamento dos servizos. Ábrese a porta a que Medtronic ofreza tecnoloxías dispoñíbeis no seu catálogo, sempre que así o aproben os comités operativos, ou no propio acordo prevese unha destas propostas: a do incremento da teleasistencia de pacientes con enfermidades cardíacas crónicas, ou o deseño de sistemas informáticos de seguimento e monitorización das tecnoloxías aplicadas. En agosto de 2019 publicábase a chegada de equipamentos de alta tecnoloxía a área de Cardioloxía do CHUS ao abeiro dunha investigación acordada entre o Sergas e Medtronic Ibérica, a rama da estadounidense en Portugal e o Estado español. Nela o xefe de cardioloxía do centro, o doutor Ramón González Juanatey, valorou as posibilidades desta tecnoloxía á hora de diminuír as listas de agarda no servizo. Denuncia social Medtronic participa en diversos acordos marco similares ao galego nivel internacional. Porén, a investigación liderada polo ICIJ, e recollida en diversos medios estatais arroxan dúbidas respecto as súas prácticas, das que se fixeron eco a asociación de pacientes do CHUS ou SOS Sanidade Pública. A menos dun ano de rematar tres dos convenios entre o Sergas e Medtronic Fernando Abraldes, voceiro das pacientes de Compostela, lembra a opacidade coa que se asinaron. "Un procedemento que quere obviar a concorrencia competitiva doutras empresas, saltándose a Lei de Contratos e afirmando que non existía interese económico entre as partes", abunda Abraldes en conversa con Nós Diario. É un paso cualitativo no proceso de privatización, denuncia Fernando Abraldes O voceiro das pacientes censura que sexan os comités operativos os que decidan as necesidades económicas dos acordos. "Desde o punto de vista organizativo é un paso cualitativo no proceso de privatización da estrutura interna do servizo público", critica. Para Abraldes a introdución da tecnoloxía de Medtronic por esa vía crea "unha situación de dependencia absoluta" dos seus servizos, que o voceiro de SOS Sanidade, Manuel Martín, sitúa "nunha estratexia de alcanzar unha posición de monopolio na comercialización dos seus produtos". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario, á venda nos quioscos, ou na súa lectura na nube.


Summary: O sindicalista foi condenado a seis meses de prisión após participar nunha mobilización en 2012.

Representantes dos sindicatos CIG, CCOO, UXT e CXT rexistraron na mañá desta segunda feira na sede da Delegación do Goberno español na Galiza unha solicitude de indulto, avalada por 5.500 firmas, para o ex secretario comarcal da CIG en Ferrol, Xesús Anxo López Pintos, condenado pola Audiencia da Coruña por uns feitos ocorridos durante unha mobilización do sector naval en 2012, convocada polos comités de empresa de Poligal e Navantia para protestar contra as "políticas de recortes" do Executivo de Mariano Raxoi. Condenan o sindicalista López Pintos a seis meses de prisión por "atentado contra a autoridade" Ademais da solicitude e das sinaturas, tamén se entregaron algunhas adhesións aprobadas polos plenos de varios municipios de Ferrolterra, entre eles Ferrol, Narón, Ares, Neda e Cabanas, e por comités de empresa de varias compañías da comarca. No acto do rexistro estiveron presentes os secretarios xerais de CIG, Paulo Carril e de CCOO Galicia, Amelia Pérez, ademais de Jorge Ulla, en representación de UXT, e Xabier Losada, en representación da CXT. Para as organizacións sindicais, o indulto está xustificado porque a condena pretendía ser un "escarmento á loita sindical e á mobilización social". "O sistema quere meterlle medo á xente e que non proteste" Así, Carril detallou que, aínda que a Audiencia da Coruña acordou no seu momento a suspensión da pena, "fai falta" este paso adicional e que "verdadeiramente se faga xustiza co compañeiro Pintos", algo que "pasa porque o Goberno español, que ten esta potestade política, lle conceda o indulto". "Criminalizar" a mobilización social Segundo o secretario xeral da CIG, coa detención e o posterior procedemento xudicial "non se buscaba unha condena contra Pintos como persoa individual, senón perseguir e criminalizar a mobilización como ferramenta para mellorar as condicións laborais e de vida". A CIG mobilízase para esixir "xustiza para Pintos" Neste sentido, exixiu que o indulto ao ex secretario da CIG de Ferrol sexa "como un símbolo de auténtica xustiza social ante as decisións inxustas dos tribunais, a defensa das liberdades e a posta en valor dunha vida de entrega na loita polos dereitos da clase obreira por parte de Pintos". Por último, Carril criticou que "a pesar dos compromisos programáticos e de contar coa maioría parlamentaria suficiente para facelo, o Goberno de PSOE e Unidas Podemos mantén plenamente vixente a Lei de Seguridade Cidadá e mesmo a reforma do texto que se está negociando", o que lle levou a trasladar que "nin sequera elimina os aspectos máis lesivos da mesma". Razóns para o indulto Ao tempo que os sindicatos iniciaron a campaña de recollida de sinaturas, o BNG levou ao Congreso a petición de indulto a López Pintos. Neste sentido, o deputado nacionalista Néstor Rego alegou que "este caso reúne as tres condiciones que se valoran para a concesión dun indulto: razóns de xustiza, equidade ou utilidade pública". O BNG leva ao Congreso a petición de indulto a Anxo Pintos Rego lembrou que ao longo destas décadas concedéronse indultos a "políticos corruptos, golpistas do 23-F ou banqueiros", polo que "resultaría sorprendente que non se concedese nun caso como é o de Anxo Pintos", que "só exercía a súa actividade sindical nunha concentración nunha época de crise económica moi dura".


Summary: ' The Washington Post' revelou unha lista de 50.000 teléfonos de todo o mundo que serían vítimas do programa de espionaxe israelí Pegasus.

A asociación sen ánimo de lucro 'Forbidden Stories', con sede en París, realizou unha investigación onde conclúe que no mínimo 50.000 móbiles foron obxectivos do programa espía Pegasus da empresa israelí NSO. The Washington Post publicou a lista onde figuran xornalistas, activistas, políticos, empresarios e disidentes gobernamentais ao redor de todo o globo. Na lista, onde aparecen supostos obxectivos e persoas de interese para os Gobernos clientes de NSO, figuran personalidades como a esposa e a prometida do xornalista disidente saudita Jamal Khashoggi, que en 2018 foi asasinado no consulado saudita de Istambul. Ademais hai xornalistas de medios como CNN, The Associated Press, Voice of America, The New York Times, The Wall Street Journal, Bloomberg, Le Monde, Financial Times, ElPaís ou Al Jazeera. Nunha nota de prensa, NSO negou todas as acusacións e ameazou ' Forbidden Stories' con "presentar unha demanda por difamación". Ademais, engadiu que as fontes que utilizou 'Forbidden Stories' carecen de "base". Con todo, a fonte de información da investigación foron as propias vítimas do hackeo. Amnistía Internacional (AI) realizou unha análise forense aos teléfonos que poderían estar a ser espiados no seu laboratorio de seguridade e así foi como conseguiron as probas para confirmar as sospeitas. Nun comunicado, AI subliñou que ese software espía utilizouse para "facilitar a comisión de violacións de dereitos humanos a gran escala en todo o mundo". A secretaria xeral da organización, Agnès Callamard, destacou que a información revelada "pon ao descuberto que o software espía de NSO é a arma preferida dos gobernos represivos que tentan silenciar xornalistas, atacar a activistas e esmagar a disidencia, poñendo en perigo innumerables vidas". Supostamente, só corpos policiais e Gobernos poden adquirir o programa Pegasus. A empresa defende que o programa se utiliza para interceptar redes de narcotráfico, pedofilia e prostitución e previr "o crime e actos terroristas".


Summary: Finalizou a vista oral que desde a segunda feira se seguía na Audiencia Nacional contra catro indepentistas acusad@ de pertenza a banda armada, tenza de explosivos e falsificación documental. @s imputad@s fixeron esta quinta feira uso da palabra para se declararen "inocentes de todos os cargos" e denunciar a "vulneración do seu dereito á lexítima defensa"

Un por un, María Osório, Eduardo Vigo, Roberto Fialhega e Antóm Santos fixeron uso do seu dereito de palabra no epílogo do xuízo que se seguiu esta semana contra eles na Audiencia Nacional e que esta quinta feira quedou visto para sentenza. @s catro declaráronse "inocentes de todos os cargos". Aliás, @s catro -que enfrentan cargos que suman penas que totalizarían 64 anos de prisión- denunciaron a vulneración do seu dereito á lexítima defensa. A defensa incidiu en que "non hai armas, non hai ameazados, non hai vítimas, non hai extorsión..." para deducir que "non hai, logo, banda armada" Unha denuncia que xa realizara unha hora antes o avogado Manuel Chao, letrado de dous dos acusados, Eduardo Vigo e Roberto R. Fialhega 'Teto', e que interveu nesta quinta feira. Na xornada anterior producíranse as quendas do Ministerio Fiscal e dos avogados de María Osório e Antóm Santos. "Non puidemos facer nin unha soa pregunta aos peritos do servizo de intelixencia" Chao sinalou que, na súa opinión, non houbo un "xuízo xusto e imparcial". E debullou unha serie de exemplos que, ao seu entender, avalaban a afirmación. Así, fixo referencia a que "esta defensa non puido facer nin unha soa pregunta aos peritos dos servizos de intelixencia" presentados pola acusación. "Falaron máis dunha hora un e media hora outro e non puidemos intervir nin unha soa vez nin sometelos a preguntas". Manuel Chao, avogado defensor, denunciou que "os peritos propostos por nós non puideron practicamente participar no plenario". O avogado destes dous imputados tamén impugnou todas as traducións do galego ao español que hai no sumario. Fano pois, sinala, un funcionario "recoñeceu que a tradución incorporada a este informe foi feita por unha persoa non titulada nin en galego nin en portugués". Referencias constantes a persoas non imputadas Mais no transcurso destes catro días houbo tamén circunstancias que, recoñece a defensa, non deixaron de abraialos. Así, apunta Manuel Chao, os seus defendidos e os outros dous imputados apenas foron citados na vista oral. "Non se falou deles, nin de que posto ocuparían nesa suposta organización, nin que facían, nin como foron captados,..." O avogado sinala o feito de que a Fiscalía apenas citase nestes días @s acusad@s:"Non se falou deles, nin de que posto ocuparían nesa suposta organización, nin que facían,..." No entanto, proseguiu o letrado da defensa, "aquí citouse a persoas que en palabras da propia Garda Civil viven na legalidade, están localizadas e accesíbeis: Arias Curto, Miguel García... mais non foron citados, nin o Ministerio Fiscal os chamou a declarar..." "Non hai probas de existencia de banda armada" Para Chao ficou claro que non hai probas "nin indicios probatorios sólidos" que indiquen a existencia dunha banda armada en Galiza. Apuntou a que hai accións violentas anarquistas en Catalunya, Madrid... que son maiores ás que o Fiscal da Garda Civil atribúen aos independentistas; mais non son declaradas terroristas. "Non hai armas, non hai extorsión, non hai ameazados nin victimas", indicou Chao. Polo que, concluíu, non hai organización terrorista. "Se hai en Galiza unha soa persoa que tema pola sua vida por estes actos...que veña deus e o vexa", dixo Manuel Chao. O xuízo ficou visto para sentenza.