Summary: O alcalde de Pontevedra, Miguel Anxo Fernández Lores (Vilalonga, Sanxenxo, 1954), lembra que sendo estudante de Medicina, "mesmo antes de ser concelleiro e de ser socio de Adega", foi levado "ao cuartelillo" por "colar uns cartaces contra as instalacións de Ence-Elnosa na ría de Pontevedra". A Audiencia Nacional está a piques de ditar sentenza sobre a prórroga concedida á pasteira. Entrevistámolo aos poucos días do intento de agresión por parte dun grupo de traballadores de Ence.

Explican a nova ofensiva de Ence as declaracións do seu presidente sobre un posíbel accidente na ría e as mobilizacións de parte do cadro de persoal? Eu diría que Ence leva moitos anos coa mesma ofensiva. Xa antes de Colmenares [actual conselleiro delegado da empresa], mantivera unha reunión co presidente anterior, Méndez. Fora moi claro e dixérame algo moi significativo: é máis fácil cambiar a opinión pública que trasladar Ence. Desde entón trataron de mudar a opinión pública co fin de manterse na ría de Pontevedra. Segue a ser a mesma estratexia e ten a ver coa compra de vontades, con presións e ameazas. A idea deles é perpetuarse na ría porque lles resulta economicamente rendíbel. De estratexia non variaron, quizais son agora máis agresivos. A inminente sentenza da Audiencia Nacional sobre a prórroga que alonga a concesión até 2073 pode aclarar a situación. Que agarda vostede ao respecto? Espero que se teñan en conta os argumentos que usou o concello e que son contundentes. Por un lado, non se pode facer unha concesión máis alá dos 75 anos, que se fan en 2033. Por outro, para que estea localizada nunha zona marítimo-terrestre hai que xustificar que non pode estar situada noutros sitios e iso non se cumpre, pois non é imprescindíbel que estea en terreo gañado ao mar nin en zona marítimo-terrestre unha fábrica destas características. Ademais, están as incomodidades que causa desde o punto de vista de impacto ambiental e paisaxístico, xa que se impide que a ría se desenvolva como sector primario e espazo natural de alta calidade. Eu espero que a sentenza recoñeza todo isto. Todo apunta a que a sentenza vai ir nesa liña e por iso eles están usando todos os mecanismos para que non sexa así. A Avogacía do Estado coincide agora co seu Goberno en que a prórroga concedida a Ence en 2016 para manterse na ría 2073 non se axusta a dereito por colidir coa Lei de costas e coa Lei de patrimonio. Como entende que o Goberno de Raxoi aprobara esta ampliación da concesión? O PP pactou con Ence hai xa algúns anos intentar por todos os medios que a fábrica permaneza na ría de Pontevedra sine die. O PP aceptou que Ence siga onde está a cambio de que a empresa mudase a política informativa, meter cartos teoricamente no saneamento da ría, que non meteu, e comprar vontades, porque hai un plan social de Ence. Todo iso está encamiñado a xustificar que a fábrica siga no sitio. Algún día saberase que gañou o que está gañando o PP con esa aposta de pactar a permanencia de Ence na ría. Hai un pacto entre o PP e Ence que ten a ver con que pasasen polo menos dúas persoas no Consello de Administración da empresa que foron cargos políticos destacados do PP, como Isabel Tocino [ministra de Medio Ambiente] e Carlos del Álamo [conselleiro de Medio Ambiente da Xunta], e algún director xeral, cobrando ademais uns salarios desorbitados para 12 reunións que teñen ao ano. Hai unha conivencia clarísima entre o PP e Ence. Falaba agora de comprar vontades. Tratou Ence de compralas entre o seu Goberno nalgún momento? Indirectamente, a través de terceiras persoas, hóuboas. Non comprar a vontade de ninguén en concreto, senón do concello. Falaban de dar o que fixese falta a cambio de que mudásemos de posicionamento. Eran moitísimos cartos. Nalgún momento falaban duns 500 millóns de pesetas para que se lles garantise a permanencia. Ence coñecía desde o momento da privatización, en 2001, que a concesión remataba en 2018. Por que en todo este tempo non deu ningún paso para buscar un novo emprazamento? Porque están moi a gusto onde están: teñen o porto ao lado, o eucalipto ao lado, condónaselle o canon da auga, que os concellos e todas as empresas teñen que pagar e polo que Ence aforra entre cinco e seis millóns ao ano, desfrutan de terreos públicos... iso é unha bicoca, unha especie de dereito de pernada. Queren quedar aí e para iso presionan a todos os niveis: conseguiron mudar a Lei de costas para non marchar en 2018, agora queren moldear ao seu gusto a Lei de cambio climático para saltar a data máxima de 75 anos de dominio público marítimo-terrestre. Lembremos que a Lei de patrimonio di que non pode haber unha concesión en dominio público de máis de 75 anos e a súa idea é esa. Xa non formulan outra cousa. Entón é unha posición firme. Dicían de montar unha fábrica en Portugal ou no Brasil, mais é incoherente. Se así fose terían que facer un investimento semellante ao que farían noutra localización da Galiza. Eles están loitando para que as autoridades competentes cedan e poidan manterse na ría. Esa é a súa formulación fundamental. Sempre terei a dúbida de se o Goberno estatal e a Xunta defendesen unha postura coherente, Ence formularía unha alternativa?, Mais como Ence ten un pacto co PP... Eles queren sacar o máximo beneficio posíbel e prefiren gastar diñeiro en comprar vontades que en facer un traslado. Nós entendemos a postura das e dos empregados, mais os traballadores e as traballadoras teñen que exixirlle á empresa que faga un proxecto alternativa nunha localización legal e consecuente coa recuperación da ría. Esa é a única garantía de manter os postos de traballo no futuro. Hai sitios de abondo onde localizar a fábrica e aí teñen que negociar con quen ten as competencias en ordenación do territorio, a Xunta, e co Estado. Ningunha empresa demanda as facilidades que piden estes señores. Cando aquí compraron a fábrica sabendo que a concesión concluía en 2018 e que tiñan que devolver os terreos, a compra estaba máis que amortizada. Ence declara uns beneficios de entre 40 e 50 millóns despois de impostos ao ano. Se multiplicas iso por 60 anos, é un "pelotazo" tremendo. Afirmou que sentira medo físico diante da tentativa de agresión por parte dun grupo de traballadores de Ence. Que opinión lle merece a actitude do presidente da Xunta ao respecto? Quedou clara na pregunta e na proposición que formulou Luís Bará [deputado do BNG] no Parlamento, eles non condenan este tipo de agresións verbais e non verbais. O problema é que cando se entra nunha dinámica deste tipo, é moi complicado, porque a xente perde os papeis. Estou completamente seguro de que o que fixeron ao longo do tempo foi coa autorización e a conivencia do PP e da propia empresa. Non dan un paso adiante se non hai autorización por parte de Colmenares [presidente de Ence], ao que imos declarar persoa non grata. Eses métodos non son de recibo. Feixoo defendeu publicamente manter a fábrica na ría, mesmo recoñecendo os custos electorais que podería provocarlle en Pontevedra. Ten iso a ver co pacto entre PP e Ence? Hai anos falouse da posibilidade de trasladar Ence a unha localización na propia comarca e o PP semellaba estar a favor, mais deuse ese pacto e de aí veñen as propostas que están facendo, o cambio de táctica, o plan social... todo para manteren a fábrica na ría. O PP de Pontevedra está estes días no albo tras as declaracións do ex tesoureiro do PP Luis Bárcenas e do ex xerente Cristóbal Páez, que apuntaron a pagos en diñeiro en negro. Sorpréndelle? Non sorprende. Sóubose que historicamente o PP contaba con financiamento extra e iso xa desde o Goberno de Fraga. De feito, o seu tesoureiro fora condenado e a Pablo Crespo mandárono para o PP estatal pola experiencia que tiña aquí. Todo o mundo sabe o que había no PP a ese respecto e queda cada vez máis claro. Moita da presenza do PP ten a ver con certos sectores que o apoiaron sempre e que están relacionados con actividades de dubidosa legalidade.


Summary: Un comunicado conxunto da Conferencia de Reitores de Universidades Españolas (CRUE) demada o remate das "medidas urxentes de racionalización do gasto público no ámbito educativo" vixentes dende 2012, "especialmente dolorosas e dificilmente xustificables polo seu mínimo impacto económico".

Os reitores das tres universidades galegas, ao igual que os dos centros universitarios de toda España, leron na mañá deste mércores un comunicado conxunto, redactado polo comité permanente da Conferencia de Reitores de Universidades Españolas (CRUE), no que esixiron o remate das políticas de recorte do gasto iniciadas en 2012, unhas "medidas excepcionais que afectan ao estudo, á actividade docente e á investigación" que, denuncian, son "especialmente dolorosas e dificilmente xustificables polo seu mínimo impacto económico". O texto denuncia que as "medidas urxentes de racionalización do gasto público no ámbito educativo" previstas no RD 14/2012 modificaron a Lei Orgánica de Universidades, afectaron "a aspectos tan sensibles como os prezos públicos e a organización da actividade docente" e, posteriormente, "aos salarios, aos dereitos laborais e ás expectativas profesionais de todos os empregados públicos". O texto lembra que os decretos sobre bolsas "cambiaron a súa natureza de dereito pola dunha axuda pola que se compite, con requisitos académicos endurecidos que sofren quen máis as necesitan" O manifesto salienta que "o incremento dos prezos públicos dos graos e, moi por encima deles, o dos másteres, afecta ás posibilidades formativas dos nosos mozos nun momento especialmente negativo para o emprego". E lembra que os decretos sobre bolsas "cambiaron a súa natureza de dereito pola dunha axuda pola que se compite, con requisitos académicos endurecidos que sofren quen máis as necesitan". De igual xeito, engade que "as axudas Erasmus restrinxiron os seus criterios de concesión nos últimos dous anos". Tamén sinala que "o acceso á profesión académica atópase pechado para eles, salvo os resquicios que deixan as insatisfactorias taxas de reposición. Estas cercenan as perspectivas dos profesores universitarios na súa carreira académica e minan a motivación para a mellora permanente en docencia e investigación". Os reitores explican que estas limitacións normativas "provocaron que os cadros de persoal docente, investigador e de administración e servizos enchéranse de figuras e prazas interinas e precarias, algunhas recorridas polo propio Goberno, que resultan inadecuadas para a función universitaria, docente, investigadora e de xestión". "Ante as afirmacións dunha perspectiva de melloría económica en España", os reitores "pedimos a supresión das que vaian máis alá dun aforro racional e unha xestión eficiente e austera, no marco dos criterios orzamentarios que se fixen" O comunicado amosa así mesmo a súa preocupación pola situación da investigación, na que os recortes tiveron "consecuencias irreparables para moitos grupos de investigación" e subliña que "este entendemento da I+D+i como un gasto e non como un investimento contrasta coa política dos países máis avanzados". O comunicado lembra que as medidas de recorte, segundo o Real Decreto que as aprobou, "eran excepcionais e xustificáronse pola conxuntura económica do momento". Deste xeito e "ante as afirmacións dunha perspectiva de melloría económica en España", os reitores "pedimos a supresión das que vaian máis alá dun aforro racional e unha xestión eficiente e austera, no marco dos criterios orzamentarios que se fixen".


Summary: A oposición denuncia a improvisación da Xunta na toma de decisións de medidas fronte á pandemia.

O portavoz do Partido Popular no Parlamento galego, Pedro Puy, subliñou esta segunda feira, 2 de novembro, que as decisións adoptadas pola Xunta se toman "con rapidez", sen "improvisación" e con base nas recomendacións do comité clínico que asesora a Administración galega conforme os criterios científicos e a evolución da pandemia. Así quixo sortear Puy as críticas do Bloque Nacionalista Galego e do Partido Socialista por anunciar o fechamento das cidades a pasada sexta feira con só dúas horas de antelación e non ditar o confinamento perimetral da Galiza. A oposición recrimina á Xunta entre outras cuestión que a falta de anticipacións no anuncio do feche das cidades prexudicou negocios como restaurantes que xa tiñan o material encargado para a fin de semana. "A propia oposición puido comprobar que todos os alcaldes, entre os que hai militantes de ambos os partidos (PSdeG e BNG), apoiaron este tipo de medidas", manifestou Pedro Puy, sen atender a que a crítica non viña polo fechamento das urbes senón por anuncialo tan só cun par de horas de antelación. O popular incidiu en que os cidadáns poden "estar seguros" de que as limitacións aprobadas polo Goberno galego "non son improvisadas nin pouco meditadas" senón "guiadas polas circunstancias da pandemia". Máis Xacobeo Mentres, en Pontevedra, a vicesecretaria de Política Social do Partido Popular, Ana Pastor, pediu ao Goberno español que inclúa nos Orzamentos Xerais do Estado "partidas específicas novas para a celebración do Ano Xacobeo", co obxectivo de que se poidan "revitalizar" o turismo e o Camiño de Santiago. Nunha visita ao albergue de peregrinos de Pontevedra, Pastor subliñou que o "Xacobeo 2021 é chave non só para o sector do turismo senón tamén para o conxunto da economía na Galiza". Ana Pastor destacou a "seguridade" das rutas de peregrinación ao desenvolvérense en lugares abertos, ao ar libre -aínda que obviou as pernoctacións- e lembrou que na Galiza o turismo baixou 30 puntos menos que no resto do Estado. A deputada do Partido Popular fai estas declaracións sobre os camiños internacionais cando os Estados veciños como Portugal, Francia, Reino Unido ou Bélxica xa voltaron ao confinamento domiciliario.


Coincidindo co final do mes de outono chega o cambio de hora, que inaugura o tempo do inverno no reloxo. Desde o ano 1996 esta mudanza faise na madrugada do último domingo de outubro, que este ano cadra a día 31. Haberá que atrasar os reloxos unha hora. Así, ás 3 da madrugada serán as 2, unha modificación que afecta a todos os países da Unión Europea co fin de axustar a xornada laboral ás horas de luz natural. Así, a partir deste domingo vai amencer antes e escurecerá o día máis pronto, até o seguinte cambio de hora previsto na primavera de 2022. Este horario de inverno supón na Galiza practicamente unha hora e media de desfase entre a hora solar e a oficial, tendo en conta que o mediodía solar -aquel onde o astro rei se atopa a unha maior altura- cae preto das 13.30 horas. A pesar de que tanto a Unión Europea como a meirande parte da cidadanía comunitaria -80%, segundo unha enquisa que consultou 4,6 millóns de persoas- esta a favor da eliminación dos cambios de hora, expertos como o catedrático do Departamento de Física Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela (USC), Jorge Mira, e o tamén físico -no seu caso da Universidade de Sevilla- José María Martín Olalla, móstranse contrarios a eliminalo, xa que, como alerta Mira, "sería equivalente a non contar cunha vacina que é capaz de arranxar un problema".


Summary: Movementos crítico de Podemos na Galiza veñen de crear "unha ferramenta a través dun partido instrumental que garanta que Podemos será federal" e que "Podemos teña na Galiza nas próximas citas electorais unha papeleta representando o partido fóra da Marea".

Podemos 15M son as siglas do partido instrumental que vén de crear Somos Bases, movemento crítico de Podemos na Galiza do que forman parte secretarios municipais con cargo en vigor, outros xa dimitidos, militancia a nivel individual e a corrente Xuntos Podemos. Trátase dunha ferramenta que garanta que "Podemos sexa federal (cando menos na Galiza) e que "Podemos teña na Galiza nas próximas citas electorais unha papeleta representando o partido fóra da Marea". Nun comunicado de imprensa, os promotores sinalan que o "suxeito político novo", en forma de partido instrumental, ten como finalidade contar cun "espazo propio fóra da Marea" que "garanta a execución de políticas de renovación democrática necesarios e acordes co código ético de Podemos". Piden total independencia da Marea Somos Bases reivindica "máis democracia e transparencia" e cortar "de raíz" as accións de "amiguismo" que "tiveron lugar dentro do partido na Galiza", así como a "total independencia de Podemos da Marea, xerando máis participación dos círculos e das bases". Cando isto se consiga, recolle a nota de imprensa, "o suxeito político creado non terá obxecto e desaparecerá". Os críticos acusan a dirección de Podemos na Galiza de "vulnerar" os dereitos democráticos Esta corrente crítica carga contra a dirección do partido no país, á que acusa de "vulnerar" os dereitos democráticos. En concreto acusa Carmen Santos, secretaria xeral de Podemos na Galiza, de non render contas nin a nivel económico, nin de estratexia, nin de actuacións parlamentares. "levan máis de 100 días desde as eleccións galegas sen convocar unha asemblea xeral que estaba comprometida desde antes dos comicios electorais". O partido, xa rexistrado de maneira oficial Os críticos esperarán a que teña lugar a asemblea de Vistalegre para decidir "se botar a andar con Podemos 15M de forma definitiva". Din que dependerá de que se desenvolva "un proceso de federalización serio, democrático e transparente". Polo de agora, o partido aparece no rexistro de partidos políticos do Ministerio do Interior, con data de creación do 2 de decembro de 2016. De feito, conta até con logotipo.


Summary: A Xunta Xeral ordinaria de accionistas de Sermos Galiza S. A. concluíu cun chamado a se subscribir ao Diario Galego, o proxecto de xornal en papel promovido pola empresa.

A xunta, celebrada este sábado, valorou moi positivamente a iniciativa desenvolvida polo Consello de Administración, ao que instou, ademais, a poñer en marcha medidas para acadar os 3.000 subscritores e subscritoras antes do 31 de xullo de 2018. É dicir, ao longo de maio, xuño e xullo. Estes son os apoios e os prazos necesarios para que o novo produto xornalístico estea na rúa en 2019. O Consello de Administración, presidido por Xoán Costa, informou ao accionariado de Sermos das "medidas específicas" adoptadas no proceso e dos contactos realizados para conformar o grupo impulsor. Tres grupos de persoas traballan xa no proxecto do Diario Galego: un deles dedicado ás tarefas de impulso e lanzamento, outro para procurar subscricións e outro na dimensión xornalística. Nos tres hai persoas da empresa e outras alleas á mesma. A Xunta Xeral de accionistas tratou, a maiores, outros temas. As contas -por segundo ano consecutivo houbo resultado económico positivo- e o informe de xestión foron aprobadoas sen ningún voto en contra. A xestión ordinaria da empresa -funcionamento do semanario, do portal web ou da edición de libros- foi igualmente obxecto da xunta. Como tamén a valoración da conmemoración do quinto aniversario de Sermos Galiza, ocorrida entre o 26 de abril e o 25 de xullo de 2017. Nota: imaxe da Xunta Xeral de accionistas de Sermos Galiza S. A. do pasado sábado.


Summary: Agromuralla afirma que provoca importanets danos.

A asociación de gandeiras e gandeiros Agromuralla esixe á Xunta que, "no exercicio das súas competencias e responsabilidades", adopte "medidas contundentes e definitivas para acabar coa praga dos xabalís". Considera o xabaril "unha auténtica praga", pide á Xunta que así a declare e actúe contra ela "ao igual que o fai contra outras pragas, como a da vespa velutina, a couza guatemalteca da pataca ou a avispiña do castiñeiro". Agromuralla asegura que "a invasión é bestial e xa se están a producir danos nas terras recén labradas de millo". "O número de xabalís é tal que non esperan nin sequera a que o millo estea nacido para ir a el, senón que seguen os regos para desenterrar os grans xusto despois da sementeira", denuncian. "O que os gandeiros labramos polo día desentérrano os xabalís pola noite, perdemos a semente, o abono e o traballo. Se xa estamos a ter esta cantidade de danos a estas alturas non quero nin pensar o que ocorrerá cando o millo bote a espiga e se achegue ao momento da recollida", asegura Roberto López, presidente de Agromuralla. Na Galiza seméntanse unhas 70.000 hectáreas de millo forraxeiro cada ano, o que representa o 60% deste cultivo no conxunto do Estado Gandeiros de diferentes comarcas comezaron nas últimas semanas a labrar o millo nas súas terras están a sufrir os "ataques" do xabarín aos cultivos, obrigando en moitos casos a volver a resementar as leiras e provocando cuantiosos danos e perdas económicas ás explotacións, denuncia Agromuralla, que lembra que o cultivo dunha hectárea de millo custa de media uns 1.200 euros. Na Galiza seméntanse unhas 70.000 hectáreas de millo forraxeiro cada ano, o que representa o 60% deste cultivo no conxunto do Estado. O millo é, xunto coa herba, a principal fonte para a alimentación do gando, sendo a produción de forraxes propias para autoabastecemento das granxas unha das vías para o incremento da rendibilidade das explotacións. A asociación de gandeiras e gandeiros acusa a Xunta de "non tomar en serio o problema" e levar anos "non facendo caso ás queixas do sector agrogandeiro ante uns danos que van a máis cada ano". "As batidas que se fan son claramente insuficientes e as cantidades indemnizatorias son ridículas, tendo que ter unha cantidade mínima de superficie danada para que che recoñezan o dereito", explican.


Summary: O centro de maiores, dependente da Consellaría de Política Social e situado no concello de Barbadás, advertiu de que sen o resultado da proba as e os traballadores non se poden incorporar. Os días de falta ao seu posto laboral descontaríanse dos seus salarios malia que os retrasos están na Atención Primaria. Denúnciao a CIG.

Unha representación sindical do persoal da residencia Nosa Señora dos Milagres, situada na localidade de Cabeza de Vaca, no municipio de Barbadás denunciou ante a Inspección de Traballo a súa situación polas presións para facerse as probas PCR da Covid-19. As e os empregados non se negan a someterse ao exame, mais segundo declararon a dirección do centro obrigalles a ter os resultados antes de incorporarse aos seus postos. Todo entraría dentro dunha certa lóxica e dun protocolo de seguridade de non ser porque até que obteñan o negativo "non se poderá acudir ao posto laboral e iso correrá ao cargo da ou do traballador". Así o denunciaron hoxe desde a CIG, mentres que a Consellería de Política Social -da que depende a infraestructura- asegurou que ía pedir a "retirada de inmediato" desta advertencia. A central sindical explicou que o conflito débese a que a xente empregada "dos centros residenciais ten que realizar unha PCR 72 horas antes de reincorporarse" ao seu lugar de traballo. Como puido saber polo cadro de persoal, "a dirección da residencia colgou no taboleiro unha nota que dicía, textualmente, no caso de non dispor do resultado mesa data, os días non traballados correrán a cargo da ou do traballador". Os retrasos que poidan darse non dependen do persoal, pois este está a "ter problemas para que os centros de saúde" fagan estas probas após das vacacións, unha baixa ou un permiso. O mesmo ocorre para os novos contratos, malia que se vaia con tempo a Atención Primaria. "Esta ameaza de desconto salarial por non ter a PCR deixa en desamparo as traballadoras das residencias, que si queren facerse as probas", destacou a CIG nun comunicado interno que tivo trascendencia nesta cuarta feira.


Summary: O comité denuncia que a empresa non atende aos requirimentos que lle fan desde a Administración galega.

O futuro dos traballadores de Xeal segue no aire, igual que a súa sospeita a empresa pretende facer un ERE como paso previo a unha "segregación encuberta das actividades". Esta semana, o conselleiro de Economía, Francisco Conde, asegurou que o cumprimento das condicións estabelecidas nas concesións de Xeal (antiga Ferroatlántica), sen segregación das actividades, e algo "irrenunciábel" para a Xunta, mais nin os traballadores nin os grupos da oposición ven unha postura férrea a este respecto. De feito, esta mesma semana, o deputado nacionalista Ramón Fernández Alfonzo esixiu á Xunta que "se faga respectar como goberno", no canto de estar "en permanente estado de xenuflexión diante destas corporacións depredadoras". Fíxoo horas antes de que o comité de Xeal informase de que a Xunta pedira á empresa o plan de viabilidade, mais que esta respondera cun "simple plan de investimentos" que agora está a analizar o Goberno galego. Pese á resposta inicial, a Xunta non desistiu e volveu requirir o plan, ao que o obtivo como resposta un recurso contencioso-administrativo por parte da empresa, que se ben despois remitiu "outro proxecto industrial", como apuntan desde o comité, non renunciou "a continuar adiante co contencioso". Diso informaron os representantes dos traballadores após reunirse co secretario xeral técnico da Vicepresidencia Económica e co director xeral de Planificación Enerxética e Recursos Naturais. "Confirmouse que a empresa está a ignorar os requirimentos da Xunta a respecto do cumprimento das cláusulas das concesións, en concreto no relativo ao plan de viabilidade que está obrigada a presentar", denuncia o comité. Despois de recibir un "simple plan de investimentos", a Consellaría volveu solicitar un plan "conforme ao estabelecido nas cláusulas", pero a resposta de Xeal, asegura o comité, foi presentar un recurso contencioso administrativo contra o requirimento da Xunta."Unha mostra máis da fraude da operación de venda e de que o único interese de TPG-Ithaka está no negocio da enerxía e non na produción de ferroaleaciones", conclúe. Ante esta situación, os traballadores manterán o calendario de mobilizacións, no que se estaba prevista unha concentración esta sexta feira ante o Concello de Cee.


Summary: A plataforma denunciou ante as Fiscalías de Ourense e Lugo os incendios decorridos o pasado mes de abril no Courel e A Fonsagrada. Considera que os destrozos foron causados pola Xunta.

O colectivo Por un monte galego con futuro, que traballa a prol da defensa ecolóxica e patrimonial da Galiza, vén de denunciar ante as fiscalías de Lugo e Ourense os lumes que decorreron no mes de abril na serra do Courel e na reserva da biosfera Oscos-A Fonsagrada-Terras de Burón por consideran que foron responsabilidade da Consellaría do Medio Rural. Segundo a plataforma, estes incendios tiveron lugar "a consecuencia das queimas" que realizaba o departamento da Xunta da Galiza e das que se perdeu o control. A través dun comunicado considera que o Executivo do país actuou "con absoluto desprezo ao risco de lume dadas as condicións meteorolóxicas" que había nesas semanas. Baixo o seu punto de vista, Medio Rural "decidiu levar a cabo queimas presuntamente preventivas que incluso nalgúns casos saltaron das áreas previstas dando lugar a incendios forestais que destruíron importantes superficies de terreos protexidos". Así insiste en que equipos enviados pola consellaría, "co apoio da Unidade Militar de Emerxencias (UME), provocaron incendios na serra do Courel". Neste sentido fala de danos nunha "considerábel superficie no espazo protexido". Aliás, atendendo ás súas afirmacións, as lapas chegaron ao monte Muradal, no concello da Fonsagrada, en plena reserva da biosfera". Como engadido aos danos ecolóxicos, lembran que tamén houbo un "importante gasto" para as arcas públicas ao ter que apagar as lapas. Ao Courel acudiron "cinco helicópteros, dous avións de carga en terra, motobombas" e outra maquinaria pesada. Por un monte galego con futuro dálle máis peso á súa acusación porque, subliña, "non é a primeira vez que se producen estas prácticas perigosas". Mesmo fala dunha "grave neglixencia con responsabilidade criminal por parte da Administración" galega.


Summary: Coalición Galega concorda coa visión exposta no manifesto Pola unión: Galiza existe e quere existir e afirma que aí están as claves "do que debe facer o galeguismo para as próximas eleccións xerais.

A través dun comunicado, Coalición Galega mostra o seu apoio ao escrito no manifesto "Pola unión: Galiza existe e quere existir" xa que, segundo anotan, "é posible e necesaria unha unión transversal, que non exclúa a ningún galego, que emane da cidadanía, que conte co a colaboración e complicidade dos partidos de obediencia galega". Como prioridades para a vindeira lexislatura sitúan a rexeneración democrática, a cohesión social e o autogoberno nunha unidade que, engaden, ten que ser pensada para loitar contra a corrupción, o desemprego, a pobreza e a recentralización. O bipartidismo, sinalan no comunicado, converte "o Parlamento Galego nunha institución inoperante e o goberno de Feijoo nunha delegación do goberno de Madrid, unha xestoría dos recortes orzamentais impostos polo goberno central en materia de saúde, ensino e dependencia". Pola contra, apostan por "políticas propias" Reforma constitucional Desde Coalición Galega defenden a necesidade dunha reforma constitucional para acadar un modelo democrático, unha vez analizan a situación actual cunha política económica dirixida polo FMI e o IBEX 35, ausencia de democracia participativa, poder xudicial controlado polo político e clientelismo, nepotismo, corrupción e desigualdades sociais. "Para iso precisase un grupo parlamentar importante en Madrid que poida defender estas teses", rematan.


Summary: O Tribunal Xeral da Unión Europea avala a liquidación da entidade e rexeita as indemnizacións.

O Tribunal Xeral da Unión Europea (TXUE) avalou onte a disolución de Banco Popular tras desestimar na súa totalidade os recursos presentados por parte dos accionistas contra a resolución da entidade bancaria en 2017, e o seu traspaso a banco Santander por un euro, polo que rexeita tamén a devolución do diñeiro das accións e unha compensación ás persoas demandantes. A sentenza do Alto Tribunal europeo, sobre a que cabe recurso, argumenta que a Xunta Única de Resolución (XUR) e a Comisión Europea "non incorreron nun erro manifesto de apreciación" ao considerar que Banco Popular "achábase en grandes dificultades ou probabelmente fóra a estalo". OCU querélase na Audiencia Nacional contra a cúpula do Banco Popular Así, o órgano xurisdicional europeo apunta que a liquidación de Banco Popular adoptouse "validamente" e "con independencia" dos motivos que levaron á entidade bancaria a atoparse en dificultades. Esta resolución fará que as persoas accionistas e acredoras do Banco Popular, entre as que se atopan centos de galegas e entidades como a Fundación Pedro Barrié de la Maza, queden finalmente sen compensacións polo proceso de liquidación do banco. Esa porta xa quedara fechada cando, en marzo de 2020, a Xunta Única de Resolución (XUR), a autoridade europea que asegura a resolución ordenada dos bancos en dificultades, concluíse que, de terse levado a cabo un proceso normal de insolvencia no caso do Popular, a operación houbese xerado custos moito maiores. Guindos defende a venda do Popular por un euro como "a mellor solución" O Popular, que en 2012 absorbeu o Banco Pastor, un dos históricos dos sector financeiro galego, foi liquidado e posteriormente vendido por 1 euro ao Banco Santander hai agora cinco anos, un movemento que deixou as accionistas e acredoras sen os seus cartos, o que levou moitas delas a recorrer á vía xudicial para recuperar parte do investido.


Summary: Asegurouno á entrada dun encontro coa militancia da provincia, segundo recolle El Progreso.

Alberto Núñez Feijóo sinalou esta segunda feira (11 de abril) ás portas dun encontro coa militancia luguesa que as eleccións ao Parlamento seguirán o rumo previsto e terán lugar en outubro. "Polo momento", non tería pois previsto adiantar os comicios. Así o asegurou en declaracións á imprensa recollidas polo diario local El Progreso. No entanto, con anterioridade afirmou que un hipotético adianto electoral "é unha opción". Nunha entrevista publicada o domingo 10 de abril sinalaba que o adianto electoral é unha opción que está "riba da mesa" Así o dixo nunha entrevista concedida ao diario compostelán, El Correo Gallego e que foi publicada este domingo. Porén, na mesma tamén sinalaba que embora estar "riba da mesa" a posibilidade duns comicios adiantados tamén subliñaba o factor determinante que xogan as eleccións ao Congreso español na súa decisión. "Non sabemos se haberá eleccións xerais e non gostaría de me precipitar", apuntou. "Comprendo, en todo caso, que os galegos se pregunten se é lóxico que sexan chamados ás urnas en xuño e en outubro". Porén, nas súas declaracións esta segunda feira, semella ter claro que non se producirá o hipotético adianto e que Galiza manterá a súa cita electoral como estaba previsto, este outono.


Summary: Recuperar a Deputación de Lugo. Esta é, segundo o secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, unha das prioridades da formación, despois de que a perda do ente provincial lle supuxera "un grave prexuízo".

O secretario xeral do PSdeG, José Ramón Gómez Besteiro, sinalou que o partido que encabeza "priorizará" a recuperación da Deputación de Lugo, despois de que a súa perda lle causara "un grave prexuízo" á formación. Así o sinalou na súa intervención durante o Comité Nacional do PSdeG, recollida por Europa Press. Así, "máis pronto que tarde", Besteiro marcouse como obxectivo que a Deputación de Lugo volva estar a mans do PSdeG. A este respecto, afirmou que é necesario que o partido que encabeza volva estar á fronte da Deputación para "plasmar o voto que expresou a cidadanía" e lembrou que o PSOE acadou nas eleccións municipais "os mellores resultados" na provincia de Lugo da súa historia. Aproveitou Besteiro para celebrar que as deputacións da Coruña e de Pontevedra estean lideradas polo PSOE despois do pacto asinado co BNG en ambos os entes. A Deputación de Lugo está gobernada por Elena Candia, alcaldesa de Mondoñedo, despois de que o PSOE, tal e como lle exixía o BNG, retirara a proposta de Manuel Martínez, o alcalde de Becerreá imputado, á presidencia. Tras retirar esta proposta, o PSOE presentou a Darío Campos, mais o alcalde de Becerreá votou por el propio na primeira volta, e en branco na segunda, propiciando que o PP se puxera á fronte do ente provincial.


Summary: Grupo parlamentar nacionalista e Executiva da CIG mantiveron unha reunión na que acordaron reforzar a colaboración na defensa dos traballadores e combater un modelo laboral "baseado na precariedade".

Ana Pontón anunciou que o BNG vai reclamar unha comisión de estudio sobre o sistema de pensións no Parlamento galego e denunciou as manobras do PP para, dixo, poñer en mans de fondos privados o que é "una conquista social dos traballadores". A portavoz parlamentar nacionalista realizou este anuncio após a xuntanza mantida entre o grupo do BNG na Cámara do Hórreo e a Executiva nacional da CIG, reunión na que acordaron reforzar a colaboración en eidos como a defensa dos dereitos dos traballadores. Pontón considera que a comisión permitirá poñer sobre a mesa "un diagnóstico da realidade e propostas de futuro" sobre o sistema de pensións. Neste sentido, apuntou que as rendas do capital deben gravarse con maior medida para garantir pensións dignas. A Comisión de estudo estaría integrada por parlamentares, axentes sociais, forzas sindicais e patronal. A portavoz do BNG tamén lembrou que o modelo laboral impulsado polo PP baséase na precariedade, denunciando que o 95% de novos contratos son precarios e un 31% dos traballadores e traballadoras galegas "non chegan ao salario mínimo interprofesional" . Seixo Suso Seixo, secretario xeral da CIG, apuntou que a colaboración co BNG permite trasladar ao Parlamento a problemática laboral e social a través de debates e iniciativas que favorecen visibilizala na sociedade e denunciala nas institucións. Seixo afirmou que da precariedade laboral tamén se deriva a precariedade de dereitos laborais. Nun mercado laboral onde cada vez os salarios son máis precarios, explicou, con xornadas máis longas con horas sen cotizar "baleiras a caixa da Seguridade social" e se sumas as subvencións e contratacións que non van a cargo dos orzamentos do Estado pero son cargadas na SS "baleiras o fondo de reserva e pos en risco o futuro das pensións". O secretario xeral da CIG apostou nunha "política fiscal que grave as fortunas e rendas máis altas como garante do sistema público de pensións fronte a un sistema privado que especula en mercados financeiros".


Summary: O país supera a media estatal de cartos alleos ás canles legais, con Lugo á cabeza dende o inicio da crise. Os técnicos de Facenda alertan das graves consecuencias a longo prazo deste fenómeno, que analizan como "un problema moral" da sociedade.

Medir a fraude económica en xeral e a economía mergullada en particular non é doado "por razóns obvias, ninguén está disposto a declarala". Os técnicos do Ministerio de Facenda agrupados en Gestha parten desta premisa antes de tentar "medir algo que non é observable directamente, na maioría das ocasións", pero que é sabido que existe no ámbito español e, ademais, "nun nivel importante". Evitar o pago de impostos ou de cotizacións á Seguridade Social, pasar por riba das normas laborais ou evitar procedementos administrativos son algúns dos sinais deste fenómeno, que Gestha vén de cuantificar e que en Galicia supera unha cuarta parte do Produto Interior Bruto (PIB), chegando ata o 25,6%. Para elaborar este estudo, no que Gestha foi quen de descender ata o nivel provincial baixo a dirección do profesor Jordi Sardà, da Universitat Rovira i Virgili, os seus técnicos botaron man dun método que se apoia en múltiples "variables causais", tales como o número de traballadores e traballadoras no réxime de autónomos, as taxas de desemprego, o valor engadido bruto do sector da construción, a renda e o PIB per cápita, o peso das cotizacións á Seguridade Social, os custos laborais, o consumo de electricidade ou a taxa de actividade, tirada da EPA. Con todas estas cifras sobre a mesa, acompañadas de estudos anteriores elaborados por outros organismos, chegan a concluír que a crise disparou as relacións económicas á marxe do fisco, que no conxunto do Estado superaban en 2012 os 200.000 millóns de euros, o 24,6% do PIB. As catro provincias galegas superan, con Lugo á cabeza, a media estatal de cartos alleos ás canles legais Con Galicia no seu conxunto por riba da media estatal o nivel de detalle deste estudo permite coñecer que o comportamento a este respecto non é homoxéneo en todo o país e que dende o inicio da crise foi especialmente intenso nas provincias do interior. Así, a primeira referencia que ofrece Gestha, no período 2000-2003, situaba a Lugo como a provincia con menos economía mergullada, co 20,9%, seguida da Coruña, co 23%, Pontevedra, co 23,2% e Ourense, que lideraba o estudo co 23,6%. Pero xa no comezo das turbulencias económicas o panorama variara notablemente, e Lugo era a provincia galega con máis cartos á marxe dos cauces legais, chegando case ao 30%. Superaba así a Ourense (24,3%), Pontevedra (22,2%) e A Coruña (19,3%). A referencia máis recente da que dispoñen os técnicos de Facenda é a do ano 2012 e nela Lugo segue á cabeza de Galicia. Tras un lustro de crise a provincia luguesa chega ao 28,3%, case catro puntos por riba da media estatal, Ourense e A Coruña ascenden ao 26,5% e Pontevedra tamén incrementa a fraude, pero menos, quedando no 25,4%. Todas superan, en todo caso, o nivel medio do Estado español e, no caso de Lugo, só sete provincias (Almería, Zamora, Albacete, Granada, Cáceres, Badajoz e Córdoba) teñen máis fraude. "Un problema de moralidade" Unha vez coñecidos os datos, é posible definir as consecuencias? Para Gestha, a existencia destes niveis de economía mergullada "é un problema de primeira orde que pode distorsionar os valores de diferentes macromagnitudes" tan relevantes como a renda per cápita, "que é a que se utiliza como referencia para o reparto de fondos de axuda internacional", e polo tanto "dificulta o deseño de políticas económicas que están baseadas nelas". Do mesmo xeito, explican, "a economía mergullada produce competencia desleal" entre o empresariado e "evasión de impostos". Ao tempo, os técnicos de Facenda poñen o acento nos problemas que a economía mergullada trae consigo para o persoal asalariado: "malas condicións laborais, escasas ou nulas medidas de seguridade", ausencia de pagamentos á Seguridade Social e "importantes consecuencias a longo prazo", como a falta de pensións de xubilación. "Cando unha sociedade percibe que estas actitudes prexudican a colectividade, minimízanse" Pero, como calquera fenómeno político ou económico, este tipo de fraude non é unha praga bíblica, senón un produto de actuacións das persoas. "Por tras da existencia dun determinado nivel de economía mergullada está o que unha sociedade quere ser", afirman os autores do estudo, que se amosan convencidos de que este é, "basicamente, un problema de moralidade". "Cando a unha sociedade non lle parecen condeables certas actitudes", como "non pagar o IVE ou defraudar a Facenda", esta sociedade "está optando por unha economía cun elevado índice de economía mergullada". Mentres, "cando unha sociedade percibe que este tipo de actitudes prexudica a colectividade e son condenables, o problema da economía mergullada minimízase".


Summary: Membros do Goberno galego farán parte da nova dirección do PP español que saia elixida hoxe e mañá do Congreso de Sevilla onde se designará Alberto Núñez Feixoo como novo presidente. Isto é o que deu a entender onte o propio Feixoo, ao manifestar que el considera que "si que debería de haber" representantes do Executivo galego en postos da directiva que sexan "compatíbeis" con seguir na Xunta.

"Creo que si debe haber membros do Goberno galego que poidan asumir responsabilidades no PP nacional porque os coñezo moi ben e poden achegar moito á política nacional", dixo onte Alberto Núñez Feixoo na rolda de prensa após o Consello da Xunta. Eses membros do Executivo galego, aclarou, ocuparían aquelas responsabilidades da dirección do PP español que permitisen"compatibilizar" con seguir no Goberno galego, como son, citou, as Secretarías Executivas. Núñez Feixoo evitou dar nomes, mais no seu Goberno hai conselleiros que están moi ligados á súa figura e que mesmo o acompañaron como asesores desde os seus inicios á fronte da Xunta da Galiza, como o vicepresidente segundo e conselleiro de Economía, Francisco Conde. A preguntas dos xornalistas, o aínda presidente galego evitou pronunciarse a favor de que o seu sucesor á fronte do PP galego —os estatutos do partido marcan que o candidato á Xunta ten que ser o presidente do PP—, sexa eleito nun congreso, tal e como demandan algúns sectores. Tamén evitou adiantar nomes sobre quen serán seus compañeiros e compañeiras na ponte de mando do PP español, se ben mentres se estaba a desenvolver o Consello da Xunta, a conta oficial de Núñez Feixoo en twitter informaba que Cuca Gamarra era a persoa elixida para ser a nova secretaria xeral do Partido Popular español A respecto da súa sucesión á fronte da Xunta, indicou que esta empezará para a semana, se ben se prolongará un tempo. "A partir da presidencia do PP español", dixo, "empeza a quenda de cambio na presidencia da Galiza". Remitiu aos estatutos do partido para o proceso de elección do presidente do PP e dixo que el non era partidario de nomear "por dedazo". Medidas sen aprobar Hai dúas semanas o presidente da Xunta anunciaba un paquete de medidas destinadas a paliar a crise de prezos e o seu impacto. Onte, 14 días despois, o Consello da Xunta anunciaba que se daba "luz verde" a unha delas, o bono social térmico. Até onte, as medidas anunciadas por Feixoo para combater a crise non se publicaran no Diario Oficial da Galiza (DOG), polo que non se activaron. Iso non impediu ao presidente cargar onte mesmo contra o plan de choque aprobado polo Goberno español. "Deberíao facer antes e mellor", sinalou, criticando que "ese plan nace sen diálogo"; e atacar o Executivo de Pedro Sánchez por ter "o gasto de Goberno máis caro da historia". Montes O Consello da Xunta aprobou a consulta previa para poñer en marcha a nova lei de montes en man común, figura que ocupa 22% da superficie da Galiza. "Hai que regular eses montes de forma realista", afirmou Feixoo a respecto dunha lei da que desconfían os comuneiros por, dixeron, "privatizadora". O presidente sobre Eulen: "É curioso que volva saír agora" O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, pronunciouse após o Consello da Xunta de onte e a preguntas de Nós Diario sobre o veto do PP a que o Consello de Contas audite os contratos da Xunta con Eulen desde 2009, compañía da que é directiva a súa irmá. A Xunta, desde a chegada de Núñez Feixoo á Presidencia en 2009, formalizou con Eulen contratos por contía de 37 millóns de euros. Feixoo considera "curioso" que sexa agora "cando hai un Congreso do PP esta fin de semana" que "volvamos estar a falar disto", en referencia a Eulen. "Preocupación cero", dixo Núñez Feixoo, que indicou que todos os contratos públicos da Xunta están publicados no Portal de Transparencia, polo que non hai "escurantismo" ningún. O BNG rexistrou onte unha batería de iniciativas no Parlamento galego para esixir "explicacións urxentes" ao Goberno galego polos "numerosos e cuantiosos" contratos adxudicados a Eulen. A formación nacionalista reclama, por unha banda toda a información relativa aos expedientes de contratación nos que resultou adxudicataria a compañía desde 2009 e, por outra, unha auditoría técnico-xurídica, "externa e independente, sobre o procedemento e os criterios técnicos seguidos nos contratos públicos outorgados".


Summary: A formación pasou ao español o poema musicado Os Heroes do Orzán no concerto que ofreceu na vila arousá o pasado 30 de decembro "para adaptala ao tipo de público que asistía a un concerto destas características"

O pasado 30 de decembro a Banda de Música de Vilagarcía de Arousa ofreceu un concerto no auditorio municipal da vila arousá. O rechamante deste recital estivo en que a formación decidiu traducir ao castelán unha peza baseada nun poema orixinal en galego, Os Heroes do Orzán, "para que se entenda" e "para adaptala ao tipo de público que asistía a un concerto destas características". A composición, dedicada aos policias que hai uns meses faleceron ao intentar rescatar do mar ao estudante eslovaco Tomas Velicky, é obra de Antón Alcalde. A obra, composta para unha agrupación sinfónica, acompáñase dunha narración -en galego- dos feitos. Cando esta obra foi estreada o 4 de novembro no Palacio da Opera da Coruña si se respectou a súa versión orixinal en galego. O director da banda distingue entre os espectadores "afeitos ao galego", coma os nenos, e os que non o están O director da banda, Suso Nogueira, explicou en declaracións a La Voz de Galicia que afondar neste asunto non constitúe "máis que un exercicio de buscar polémica". Engadiu que distingue entre os espectadores "afeitos ao galego", poñendo como exemplo a peza infantil Pedro e o Lobo, que si se interpretou en galego, e aqueles que non gozan de suficiente familiaridade co idioma, dando a entender que os nenos e nenas si están afeitos a escoitar obras en galego e que os adultos non.


Summary: Crece a polémica e desde a candidatura Xunt@s Podemos presentan recursos e piden que a dirección estatal identifique xa ás persoas que cometeron as presuntas incidencias e non entenden que se lles obrigue a esperar seis meses para resolver o conflito.

Persoas inscrit@s no Círculo Podemos de Ferrol, pertencentes á candidatura de Xunt@s Podemos, presentaron recursos a título individual contra a decisión da Comisión do Consello Cidadán para os Procesos Constituíntes Territoriais de anular e invalidar as eleccións primarias celebradas nesta cidade para elixir ao seu secretario local e consello cidadán. Nunha rolda de prensa ofrecida nunha cafetería de Ferrol, varios destes inscriptos reclamaron aos órganos do partido en Madrid que "clarifiquen as anomalías" e digan "cales son e quen está detrás destas supostas incidencias", declarou Maximino López. Esta corrente tamén manifestou que a resolución que coñecen a día de hoxe "non se fundamenta en ningún artigo nin en ningún reglamento existente no partido, é arbitraria". Pola súa banda, un dos portavoces, Cheto Rico, criticou que desde a dirección do partido impoñan que haxa que agardar "polo menos" seis meses para volver convocar o proceso de primarias en Ferrol. En concreto, indican que non se describiron as "anomalías", nin os "argumentos", polos que se decidiu declarar "fraudulentas" estas eleccións, ademais de non identificar a que candidaturas afectan as mesmas e a quen son "imputables".


Summary: Nunha década as asalariadas e asalariados galegos perderon 255,22 millóns segundo un estudo feito público por UXT na Galiza. O sindicato denuncia que, "a pesar do crecemento económico que se rexistrou na Galiza ao longo dos últimos cinco anos, o mercado laboral é de baixa calidade" e que a clase traballadora empobreceu mentres a patronal viu aumentar os seus beneficios.

Un estudo publicado polo sindicato UXT sinala que as traballadoras e traballadores da Galiza perderon en tan só unha década 246,22 millóns de euros mentres o empresariado viu medrar os seus beneficios. Desde este sindicato criticaron que o "mercado laboral" do noso país e de baixa calidade a pesar do "crecemento económico que rexistrou a Galiza ao longo dos últimos cinco anos". Tal e como sinal a Unión Xeral de Traballadores no seu comunicado, as asalariadas e asalariados galegos viron diminuír o seu salario desde 46,9% de renda a 42,4%. Mentres, critica a organización sindical que o empresariado incrementou as súas riquezas, pasando de 45% a 47,95% de renda en dez anos, un total de 4.348 millóns de euros. As asalariadas e asalariados galegos viron diminuír o seu salario desde 46,9% de renda a 42,4% Para a UXT "resulta evidente quen foi e quen seguen sendo as pagadoras dunha crise que non xeraron: as traballadores e as súas familias". Este sindicato fai fincapé en que a repartición é "desigual" polo que "saen gañando as rendas empresariais". Por iso, o sindicato sinala de "precario e sen estabilidade" o mercado laboral e que, por tanto, "non permite consolidar uns ingresos dignos". Ademais, destacou o "absurdo fluxo" de entrada e saída de emprego que sofren as galegos e galegos. Conforme a isto, entre 2014 e 2018 producíronse un total de 14.594.045 movementos na Seguridade Social, o que o sindicato tacha de "incríbel e absurdo", ademais de "inxusto". O sindicato urxe a derrogar as reformas laborais para "retomar o camiño do crecemento para todas e todos" Con esta información, a UXT sinala como causante da perda de poder adquisitivo e dereitos as reformas laborais impostas en 2012, xa que considera que agravou a situación. O sindicato urxe a derrogar as reformas laborais para "retomar o camiño do crecemento para todas e todos".


Summary: Galiza é o terceiro territorio do estado cos salarios máis baixos. O soldo medio no país é de 20.242 euros, 2.500 menos que no estado. A fenda entre homes e mulleres segue a ser destacábel

O Instituto Nacional de Estatística (INE) vén de publicar a súa enquisa de estrutura salarial. Un informe de mercado laboral en que se plasma que Galiza é o terceiro territorio do estado en ter os salarios máis baixos, só superada por Extremadura e Canarias. No país, o soldo medio é de 20.242 fronte aos 22.790 do estado, un 11,2% inferior. Mais nese salario medio no país tamén existe unha importante fenda por cuestión de xénero. Os homes gañan de media 22.626 euros entrementres as mulleres quedan en 17.691. Por sectores, na industria o salario medio está en 22.135 euros, en servizos anda pola volta de 19.700, entrementres en servizos sitúase en perto de 18.000. Canto ás actividades con peores salarios, estas son as que atinxen á hostelaría, actividades administrativas e servizos auxiliares. Temporalidade Xa a nivel de estado, o informe que vén de publicar o INE constata aspectos de interese que revelan a realidade do mercado labora. Así, os e as traballadoras temporais gañan de media un 32% menos que os e as fixas. Cómpre lembrar que os datos do INE non veñen máis que constatar informes e documentos presentados no seu momento por diferentes organizacións e colectivos. Un exemplo está no sindicalismo. O Gabinete Técnico de Economía da CIG, a partir de datos feitos públicos pola Axencia Tributaria, elaborou un destes documentos. Destes datos tírase ademais que a mocidade é a máis prexudicada, porque alén de baixos salarios, soporta unhas taxas de paro intolerábeis e contratos de escasa duración. O 27% das persoas asalariadas en Galiza percibiron como máximo o SMI (un 15 % apenas a metade deste). Conxuntamente recibiron o 6% do total da masa salarial dos galegos/as. O 1,5% das persoas asalariadas en Galiza de maiores ingresos (máis de 7,5 veces o SMI) percibiu o 7,7% do total das rendas salariais galegas. Os números falan por si propios: o 1,5% das persoas asalariadas de maiores ingresos acapasen unha maior porción da masa salarial que o 27% de menores ingresos


Summary: A esquerda necesita unha renovación ampla e novos instrumentos para o século XXI, sen ningún tipo de dúbidas, e por iso necesitamos seguir ensaiando e experimentando. Pero tamén necesita estratexias cooperativas de longo alcance. De non ser así, seguiremos na procura novas marcas e xogando ás cadeiras, mentres as elites do réxime (PSOE-PP-CiU) seguen dirixindo as nosas vidas

Nas últimas cinco convocatorias electorais non repetín ni unha soa vez a mesma papeleta. Pode parecer consecuencia dun desequilibrio persoal, pero no fondo trátase do diagnóstico dunha doenza colectiva. O diagnóstico chámase "crise da esquerda política" e a súa cura pasa pola renovación e a converxencia da que emerxan novos instrumentos políticos. Agora ben, a doenza ten outras complicacións asociadas cuxa presenza pode impedir a recuperación: infantilismo, sectarismo, personalismo, fanatismo… O capital político en democracia dano os votos. Os votos din que IU e as súas federacións son o colector máis importante de recepción de votos na esquerda e, polo tanto, vertebradoras necesarias dunha alternativa global O capital político en democracia dano os votos. Os votos din que IU e as súas federacións son o colector máis importante de recepción de votos na esquerda e, polo tanto, vertebradoras necesarias dunha alternativa global; que existe unha realidade plurinacional que implica que estean presentes forzas como ERC, Sortu ou BNG; que as propostas renovadoras como ICV, Chunta, Compromís ou MES, ocupan un espazo central nas súas comunidades. E que cando existen fórmulas unitarias coa combinación dos anteriores elementos –unidade, transversalidade, renovación– o resultado supera as expectativas (AGE). As transformacións son procesos de maduración lentos, e cando se producen saltos cualitativos (na terminoloxía hegeliana) ou saltos de emerxencia (na terminoloxía cuántica) ou episodios disruptivos (na terminoloxía da socioloxía "movementista"), estes están condicionados por procesos de moita máis longa duración e profundidade que determinan o desenlace dos procesos de cambio. Estou convencido que PODEMOS responde ao mesmo cansazo que algunhas persoas en Galicia están a ter con respecto a aparatos máis próximos Comparto todas as análises negativas, e máis que se poidan facer sobre IU, e de feito teñen a súa parte alícuota na desafección; e estou convencido que PODEMOS responde ao mesmo cansazo que algunhas persoas en Galicia están a ter con respecto a aparatos máis próximos. Cando se produciu a finais dos 90 a crise de IU con sectores da organización e con ICV e EU-EG, a organización levaba varios anos perdendo apoios sociais e electorais. Acertadamente ou non, necesitábase reaccionar. Cando se produciu a crise do BNG a finais da década anterior que desembocou na marcha de EI e +G, e posteriormente toda a reordenación da esquerda galega, a organización levaba varios anos perdendo apoios sociais e electorais. Era imprescindible reaccionar. Os procesos pretendían cambiar o rumbo de organizacións que perderan o pé e que xa non eran un perigo para a dereita. PODEMOS pode ser, ademais dun síntoma, unha proposta de renovación, pero para iso faría ben en fuxir da lóxica de axustes de contas históricos e divisións ideolóxicas estériles O proceso impulsado pola plataforma PODEMOS dáse nun momento de crecemento social e electoral de IU, cando IU sumada a ICV, Chunta, Batzarre, Espazo Ecosocialista e outros que se incorporarán a unha alianza máis ampla e plurinacional que podería poñer en perigo ao bipartidismo que sustenta o réxime. As sondaxes, mesmo as peores, danlle resultados nunhas xerais do 13%, isto quere dicir que nunhas europeas podería estar preto de crear unha sensación de previa de sorpasso a nada que fose capaz de integrar outras forzas. Unha pequena (gran) diferenza a ter en conta. PODEMOS pode ser, ademais dun síntoma, unha proposta de renovación, pero para iso faría ben en fuxir da lóxica de axustes de contas históricos e divisións ideolóxicas estériles. Na transición trabucáronse, ben por defecto ou ben por exceso, tanto o PCE como as múltiples esquerdas rupturistas. Por outra banda, a dicotomía stalinismo-trotskismo é a estas alturas unha disputa para historiadores, máis cando o PCE procede dunha tradición eurocomunista. Hoxe mesmo, no aniversario de Gramsci, cabe lembrar, ademais da súa xenerosidade, algo que cada día está máis ausente nos dirixentes actuais da esquerda, que foi crítico cos marxismos existentes, e tentou liberar o socialismo do mecanicismo e o formalismo onde o metera o Programa de Gotha e a socialdemocracia alemá, e á súa vez puxo en evidencia os problemas ontolóxicos que formulaba o leninismo. Pola súa banda, o stalinismo constitúe a deriva bonapartista da revolución soviética, pero cabería dicir que o pensamento de Stalin e de Trotski son coincidentes en moitas cousas, pois elevan a categoría universal formulacións que Lenin elaborou para un contexto histórico e xeográfico. Precisamos liberarnos do concepto leninista de partido vangarda se queremos construír as hexemonías sociais que imaxinaba Gramsci. E aquí se atopa o reiterado erro da esquerda: dar continuidade a modelos leninistas en lugar de modelos cooperativos. Calquera proxecto que non disolva os anteriores, ou cando menos non os recoloque, volverá a posuír un partido (grupo) guía no interior que xerará unha nova e cada vez máis grande frustración. A esquerda necesita unha renovación ampla e novos instrumentos para o século XXI, sen ningún tipo de dúbidas, e por iso necesitamos seguir ensaiando e experimentando. Pero tamén necesita estratexias cooperativas de longo alcance A esquerda necesita unha renovación ampla e novos instrumentos para o século XXI, sen ningún tipo de dúbidas, e por iso necesitamos seguir ensaiando e experimentando. Pero tamén necesita estratexias cooperativas de longo alcance (afastadas de aventuras electoralistas e de construcións colectivas alleas a caudillismos) e baseadas na intelixencia colectiva que poidan xerar alternativas fuxindo de populismos e de receitas simplistas. De non ser así, seguiremos na procura novas marcas e xogando ás cadeiras, mentres as elites do réxime (PSOE-PP-CiU) seguen dirixindo as nosas vidas e producindo moita dor nas persoas. Como dicía Hegel, "nada grande se fixo no mundo sen unha grande paixón", pero despois das europeas a vida política continúa, os problemas tamén e a esquerda deberá seguir presente.


Summary: O portavoz nacional Xavier Vence afirma que os orzamentos implican manter desemprego e desigualdade.

O BNG considera que os orzamentos de 2015 constatan que o modelo de financiamento actual está "esgotado" e resulta discriminatorio para Galiza, que segue a recibir menos do que lle corresponde afondando nunha balanza fiscal negativa. Así o manifestou o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, para o que as cifras plasmadas no proxecto enviado a Cámara "non son realistas". O BNG formula catro propostas concretas para aumentar os ingresos públicos. Incrementar o IRPF ás rendas superiores a 100.000 euros, aumentar o imposto sobre o patrimonio para as grandes fortunas cunha escala de tramos, crear unha taxa ás grandes superficies para frear un modelo que engole o comercio local. Por último, aplicar un imposto aos depósitos bancarios, para aumentar os ingresos públicos a través das rendas financeiras. "Un modelo alternativo no que as rendas altas, os grandes patrimonios e a banca aporten máis ás arcas públicas", explicou Vence, avanzando que estás serán propostas que defenderá o BNG no Parlamento durante o debate dos orzamentos e da lei de acompañamento. Recortes "Continúan a política de recortes que aplica Feijóo desde 2009, non serven para reactivar á economía, non crean emprego e degradan os servizos públicos como a sanidade ou a educación", denunciou o portavoz nacional, Xavier Vence, quen avanzou que só servirán para "prolongar a crise e a destrución de emprego, sobre todo nun contexto no que volve asomar a recesión". "Como pode Feijóo e o PP falar de rexeneración democrática e persistir nesta forma escurantista de lexislar que só serve para atender intereses inconfesables de lobbies ou poderes amigos do Partido Popular?" , denunciou Vence.


Summary: Copa de España de Promesas en Verducido.

Pontevedra converteu en hábito a súa doce e prolongada lúa de mel co piragüismo. Case sen tempo para que os e as amantes deste deporte rei se recuperaran das emocións vividas nas últimas semanas, coa presenza de varios dos mellores padexeiros e padexeiras do mundo no encoro de Pontillón do Castro, o Complexo Deportivo David Cal de Verducido prepárase para volver vibrar co espectáculo da velocidade mañá e o domingo 15 de maio. Nesta ocasión serán os e as padexeiras de categoría cadete as que midan a súa potencia e velocidade na Copa de España de Novas Promesas, organizada pola Federación Galega de Piragüismo (Fegapi) e a Concellería de Deportes en colaboración coa Real Federación Española de Piragüismo e a Deputación de Pontevedra. A proba está prevista para o próximo domingo 15 de maio Á cita, que se desenvolverá nas distancias de 1.000 e 500 metros, en horario de 9 a 13 e de 16 a 20 horas -sábado- e de 9 a 13.20 horas -domingo-, acudirán un total de 448 padexeiros -277 homes e 171 mulleres- procedentes de todo o Estado, das que 176 -case 40%- son galegas. As seguintes delegacións máis numerosas proceden de Andalucía (61), Asturias (45), Baleares (43), Euskadi (26), Madrid (25), Cataluña (19) e Castela e León (17). Tal e como explicou durante a súa presentación o presidente da Fegapi, Alfredo Bea, "en Verducido poderemos ver competir 562 embarcacións das categorías K-1, C-1, K-2, K-4, C-2, C-4 e Paracanoe, nun evento de máximo nivel, que conta coa participación das nosas futuras estrelas e, polo tanto, dos padexeiros e padexeiras que dominarán o deporte a nivel europeo e mundial e que seguirán a ensanchar o palmarés de medallas da Galiza". Pola súa parte, o tenente de alcalde e concelleiro de Deportes da cidade do Lérez, Tino Fernández, amosou a súa "enorme satisfacción" coa "historia de amor e colaboración institucional que Pontevedra ten co piragüismo e coa Federación, acollendo case cada semana eventos dunha calidade estratosférica". O edil convidou aos e ás amantes deste deporte, así como a aquelas persoas que non o coñecen tanto, a achegarse até o encoro do Pontillón para "gozar desta disciplina de esprinte, que é emocionante e espectacular como poucas".


Summary: Estarían a favor, segundo comunicaron a representantes das explotacións, todas as empresas agás Reny Picot, Lactalis, Eroski e Lidl, segundo lle foi trasladado pola ministra á delegada do goberno español en Lugo. A conselleira de Medio Rural viaxa á cidade amurallada.

Segundo trascendeu na asemblea de produtores decorrida esta sexta feira (4 de setembro) perante o Multiusos da Xunta en Lugo a ministra de Agricultura tería comunicado á delegada do goberno español en Lugo, un acordo entre o executivo de Madrid e as empresas de recollida e distribución do leite. Reny Picot, Lactalis (unha das principais empresas na Galiza) Eroski e Lidl non aceptarían o acordo Após unha xuntanza entre representantes das explotacións gandeiras (5) e a delegada do goberno, todas as entidades estarían de acordo coa fixación dun prezo mínimo en orixe agás Reny Picot, Lactalis (unha das principais empresas na Galiza) Eroski e Lidl, segundo fontes consultadas por Sermos Galiza. A conselleira de Medio Rural, Rosa Quintana, viaxa arestora cara á cidade amurallada para manter un encontro cos gandeiros que manteñen a mobilización na capital luguesa desde onte pola mañá.


Summary: O 28 de decembro Compostela, Lugo e Ferrol acollerán marchas esixindo a paralización das execucións e a posta en marcha da dación en pago retroactiva e dun parque de alugueiro social. Tamén se demandarán "responsabilidades xudiciais e políticas" aos responsables desta situación.

En Galicia prodúcense 17 desafiuzamentos cada día, 120 á semana. Todo, mentres no país hai preto de 38.000 vivendas baleiras sen estrear, tal e como se tira dos datos que facilita o Goberno central. En total, máis de 9.000 desafiuzamentos dende 2007 en Galicia, que podería superar os 10.000 ao final de ano, xa que agora o CGPJ tamén contabiliza os datos dos xulgados de primeira instancia e, polo tanto, daquelas pequenas localidades sen servizos comúns de notificación. En Galicia prodúcense 17 desafiuzamentos cada día, 120 á semana. Todo, mentres no país hai preto de 38.000 vivendas baleiras sen estrear No conxunto de Estado, e tan só no que vai de 2012, as autoridades xudiciais procederon ao embargo de máis de 500 inmobles ao día até xuño, que fai un total de case 95.000 desafiuzamentos. Desde 2008, a cifra supera os 260.000 expedientes. Un drama de dimensións masivas e silencioso moitas veces, un silencio roto de forma violenta polos varios casos de suicidios de persoas que viñan de perder a súa vivenda. E un silencio que tamén rompeu o traballo dos colectivos e plataformas que loitan contra os desafiuzamentos encargados polas entidades bancarias. As marchas, baixo o lema desafiuzar = asasinar, percorrerán as rúas de Compostela, Lugo e Ferrol, á espera de que se concrete algunha nova convocatoria noutras cidades Tres marchas, baixo o lema desafiuzar = asasinar, percorrerán as rúas de Compostela, Lugo e Ferrol este sábado, á espera de que se concrete algunha nova convocatoria noutras cidades. Nas tres marchas lerase un manifesto que inclúe as reivindicacións que dende hai meses veñen repetindo estes colectivos: comezando pola paralización das execucións e a posta en marcha da dación en pago con efecto retroactivo acompañada da opción de aluguer social e a creación dun parque público de alugueiro social das vivendas usurpadas pola banca. Tamén se demandarán "responsabilidades xudiciais e políticas" aos responsables desta situación. Finalmente, pídese que que as administracións se fagan cargo da defensa e asesoramento legal das familias que son vítimas dunha auténtica persecución bancaria, creando puntos de atención comarcal ou municipal financiados polos orzamentos públicos en colaboración cos colexios de avogados. E lémbrase que "o dereito á vivenda debe estar á marxe do mercado". O manifesto salienta que "os culpábeis desta situación non son entes abstractos" O manifesto salienta que "os culpábeis desta situación non son entes abstractos. Non son primas de risco, nin subidas ou baixadas do Euribor. Os culpábeis son os executeores das políticas neoliberais e os banqueiros que durante décadas só se preocuparon de encher o peto, sen pensar nin un intre no tipo de crecemento económico que estaban a xerar. Esta burbulla inmobiliaria estoupou pero non nos mollou a todos por igual. Mulleres, migrantes, menores, obreiros e obreiras, somos os que estamos a pagar os atropelos dos Aznar, Botíns, BBVs, Zapateros e Rajoys". Convocatorias: Santiago de Compostela. 20 horas. Praza Roxa Lugo. 20 horas. Praza Maior Ferrol. 19 horas. Praza Amada Garcia.


Summary: O paciente está diagnosticado de espondiloartrose lumbar, enfermidade dexenerativa e invalidante que afecta os discos e as vértebras e que produce importante dor e rixidez.

A Plataforma pola sanidade pública da Mariña denuncia que un paciente leva oito meses de espera para recibir fisioterapia por unha enfermidade invalidante. O paciente está diagnosticado de espondiloartrose lumbar, enfermidade dexenerativa e invalidante que afecta os discos e as vértebras e que produce importante dor e rixidez ,podendo tamén desencadear espolóns que pincen raíces nervosas e hernias de disco. "Por iso é clave a instauración precoz dun tratamento rehabilitador, orientado á eliminación da dor, á melloría da mobilidade e para evitar rixideces" . Este usuario acude ao servizo de Rehabilitación do Hospital da Mariña donde é visto pola facultativa rehabilitadora , que prescribe fisioterapia en clínica concertada o día 26 de outubro de 2017. Oito meses despois desta prescripción ainda non foi chamado . "Como pasaba o tempo e non me chamaban da clínica privada achegueime ata alí a preguntar canto tempo máis tiña que agardar, e cal sería a miña sorpresa cando me contestan que non recibiran a petición"- comenta o afectado segundo o comunicado da Plataforma Por iste motivo decide acudir á Unidade Móbil de Axuda coas Reclamacións (UMAR), que desde hai tres meses presta axuda a usuarias, profesionais e colectivos , e decide poñer unha reclamación que lle redacta a devandita unidade e que se presenta no rexistro o día 20 de xuño de 2018, con número de rexistro 2518. "Desde a Plataforma Sanitaria reiteramos a nosa indignación pola inexcusable falta de previsión que mantén o SERGAS e as Xerencias , que cremos é premeditada e froito dunha estratexia para desmantelar os servizos sanitarios públicos en aras dunha privatización da sanidade que avanza a "toda máquina."


Summary: Tamara Guirao, galega de intachable currículo emigrada en Francia, é unha das moitas caras do drama da mocidade galega, que marcha do país na busca das oportundidades que se lle negan na terra. "En España non me daban traballo por estar sobre cualificada", aclara. No primeiro semestre do ano, abandonaron Galicia máis de 9.000 persoas, case tantas como en todo 2010.

"Teño 34 anos. Diría que son da Coruña pero non é de todo certo. A miña familia procede de Aiazo, unha aldea entre Ordes e Curtis, onde estás as miñas raíces e a casa familiar. Son licenciada en Ciencias Políticas e da Administración, falo catro idiomas (inglés, francés, español e galego), parrafeo en dous (italiano e portugués) e podo ler algo noutros dous (checo e alemán)". Así comeza unha conversa con Tamara Guirao, galega de intachable currículo. Un elo máis desa xeración da que xa se fala como "perdida". Pódenselle aplicar todos os tópicos: ben formada, sobradamente preparada, e, como non, sen unha oportunidade no seu país. Ela é un exemplo máis, pero paradigmático, da realidade da mocidade galega. Os últimos datos reflicten o drama. Máis de 9.000 persoas abandonaron o país no primeiro semestre do ano, case tantas como en todo 2010 e o 68% das que marcharon en 2011. No conxunto do Estado, a cifra elévase a máis de 40.000 cidadáns. Tamara reside dende hai anos en Rennes, en Francia, na sede de Atlantic Arc Cities, unha rede europea de cidades que inclúe localidades de España, Francia, Reino Unido, Irlanda e Portugal. "Axudámoslles a explotar as súas forzas comúns, tanto a nivel local como europeo", asegura Tamara. España nunca foi unha opción para ela. Sendo aínda universitaria fixo un curso Erasmus en Rennes, onde agora reside. Alí, di, comprendeu que a competencia en Europa ía ser "moi forte" e apostou forte por formarse. Por sobre cualificarse. Despois da súa estadía en Francia conseguiu títulos dispares: unha licenciatura, o de monitor de tempo libre, un ciclo superior de Comercio Internacional e, máis tarde, desta volta en Bruxelas, acadou o Diploma de Estudios Superiores en Política da UE, especialidade en Relacións Exteriores. Para non deixar unha soa posibilidade de atopar emprego solta, Tamara ariscou cun posgrao: Cooperación ao Desenvolvemento e primeiros anos de doutorado en Economía. "En Galicia rexeitáronme en cantas entrevistas de traballo fixen por estar demasiado cualificada" Conten vostedes mesmos os títulos. A formación envexable desta galega que nunca ficou en Galicia. Ela explícao con claridade: "E Galicia traballei nunha consultora, que deixei polas bolsas da Xunta de Galicia en Exteriores. Despois, rexeitáronme en cantas entrevistas de traballo fixen por estar demasiado cualificada. Ben fora en postos ambiciosos ou de comercial". Probou fora da casa, marchou facer entrevistas a Madrid e logo a Granada: traballos interesantes, di, "pero cun soldo que non me chegaba para vivir". "Non quería marchar" Á seguinte pregunta contesta rápido en sen dubidar. "Que te levou a facer as maletas e marchar?", pregunto. "Non quería irme", di sen dubidar. "A comezos de 2009 aínda non eramos conscientes da que se nos viña enriba. Debo confesar que mandei a miña candidatura para o posto que ocupo no último minuto. Miña nai foi a que me empurrou, cando me chamaron para facer a entrevista pensei en non presentarme, pero ela díxome: "Ti estudaches para isto, se tes que coller as maletas, marchas", di Tamara. "Hai galegos brillantes, con currículos excelentes, pero están todos repartidos polo mundo" E iso fixo. Marchou. Antes de firmar o contrato lembra que se puxo enferma. "Visto hoxe, creo que foi o pánico de asumir que marchaba. Cheguei a Francia coa idea de estar dous anos, gañar experiencia e voltar. Agora xa non pensou iso", lamenta. Tampouco o pensan, explica ela, moitos dos seus compañeiros na residencia universitaria. "Hai galegos brillantes, con currículos excelentes, e están todos repartidos polo mundo. Coñezo xente en Londres, Escocia, Irlanda, Suíza, Estados Unidos e ata en Singapur". Explícolle a Tamara que no último ano, a causa da crise, aumentou notablemente o número de galegos que marchou de España a buscar emprego fóra, principalmente en países de Europa. Aposto polo desánimo como causa e négao. "Non creo que a palabra sexa desánimo, hai que ter moito valor para marchar do teu país, sobre todo se é a primeira vez". Entón? Entón, di, é un fenómeno alleo ao desánimo, é un fenómeno que define como "terrible" porque, asegura, "significa que renuncias a case todo para enfrontarte a algo que non estaba necesariamente nos teus planes". "Esa mocidade da que se dixo que estaba mimada e que non servía para nada foi capaz de replantexarse a súa propia vida e de buscar alternativas. Desánimo? Desculpade a palabra, pero os mozos estámoslle botando un par…", sentencia. "Non é desánimo, marchar é terrible, sobre todo se é a primeira vez; os mozos estámoslle botando un par..." Non se trata de desánimo, e Tamara insiste en que se trata de valor, en que moitos o fixeron antes e moitos o farán despois dela, sobre todo en Galicia, onde a emigración é unha constante dende a mesma posguerra. "A última vez que estiven en Galicia veu de visita unha tía avoa que teño en Arxentina. Ela di que eu marchei porque, entre outras cousas, ela e os seus irmáns abriran a porta hai 60 anos, e por esa mesma porta seguimos saíndo nos". "A emigración non é un sentimento, é un destino", di. "A veces apostas ti, pero na maioría dos casos, bótanche as cartas na cara e tes que recoller o guante". "Miña tía emigrada dime que eu marchei pola porta que ela e os seus irmáns abriron hai 60 anos" En canto ao futuro, non quere escoitar nada de volver. "Doulle voltas a iso, e é difícil dicirlle á miña familia que non atopo as condicións para volver, e non é só cuestión de salarios". E comeza a enumerar: en Francia xa ten un contrato indefinido, un seguro médico, un fondo de xubilación e séntese, asegura, "moi respectada" polas súas capacidades.


Summary: Son 317, catro máis que na xornada anterior.

Novo aumento na Galiza de casos activos de coronavirus, unha tendencia que se rexistra desde a aparición de rebrotes como o da Mariña. A Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, esta quinta feira, o número de casos activos de coronavirus en Galiza é de 317, catro máis que na xornada anterior. Deles 73 son da área da Coruña, 64 da de Lugo (12 máis), 18 da de Ourense, 6 da de Pontevedra, 122 da área de Vigo, 24 da de Santiago, e 10 da de Ferrol. Do total de pacientes positivos, 4 están en unidades de hospitalización e 313 no domicilio. Non hai pacientes positivos en UCI. Polo de agora, na Galiza hai un total de 10.649 persoas curadas, rexistrándose 619 falecementos. O número de PCR realizadas é de 188.328. En canto a residencias, mantense un único caso activo, que afecta un traballador. Faleceron 274 residentes durante a pandemia.


Summary: Puigdemont continuará no centro do cenario. Así o decidiu o grupo parlamentar de Junts per Catalunya na súa cimeira deste sábado en Berlín. Nela decidiuse tentar unha nova sesión de investidura co president no exilio como candidato. Iso non significa que JxCat renuncie ao seu "plano D" se, como é verosímil, o Estado torpedea, máis unha vez, a operación Puigdemont.

Nos últimos días producíronse dous feitos moi relevantes no serial do procés. O primeiro, a decisión do TC de admitir a trámite o recurso do Goberno español, formulado xa en xaneiro, contra a candidatura de Puigdemont. O segundo, posterior a este, a reforma por parte do Parlament -na sesión plenaria desenvolvida quinta e sexta feira pasadas- da Lei de Presidencia. Unha mudanza legal que en teoría permitiría a investidura a distancia do president no exilio. JxCat entende que o veto do TC non é aplicábel á un novo asalto de Puigdemont á presidencia pois a admisión a trámite do recurso produciuse días antes de o Parlament modificar a Lei de Presidencia. Existiría agora un marco legal que si permitiría a investidura a distancia do político de Girona. É moi dubidoso que o TC vaia ficar de brazos cruzados se finalmente Roger Torrent -presidente do Parlament- volta a convocar unha sesión plenaria para investir Puigdemont. O probábel é que faga valer a súa xurisprudencia -o criterio de que o candidato debe estar fisicamente presente no hemiciclo- e, destarte, volte a interpor un veto. Nese cenario, que faría JxCat? Segundo o seu portavoz Eduard Pujol, voltarían a pór en xogo a opción de Jordi Sànchez, xa ensaiada sen suceso. As cartas están marcadas, así que a Fiscalía e TC tampouco farían viábel a investidura do preso de Soto del Real. Daquela? Daquela -e segundo as fontes de JxCat consultadas por NacióDigital- abriríase paso o "plano D" -o A era Puigdemont, o B Sànchez, o C Jordi Turrull- e a forza soberanista proporía un candidato libre de sospeitas xudiciais. Aquí Elsa Artadi -que en Berlín apareceu á beira de Puigdemont- continúa a ser a pre-candidata mellor colocada. O que ninguén quer son eleccións antecipadas, aínda que só sexa porque os agoiros demoscópicos non son neste momento favorábeis para as forzas independentistas.


Summary: O Museo do Pobo Galego promove o festival Soa Bonaval que decorrerá nos días 22, 23 e 24 en Compostela. A iniciativa, que foi presentada esta terza feira, aposta nos "sons de raíz, o local e a cultura propias". Nesta primeira edición contará con invitados como o produtor Raül Refree, que contará máis do seu proxecto que inclúe música tradicional galega.

O Museo do Pobo Galego aposta na música e promove un novo festival que decorrerá en Compostela os días 22, 23 e 24 de outubro. Soa Bonaval, que así se chama este proxecto baseado en dar presenza aos "sons de raíz, o local e a cultura propias", será o escenario perfecto para a estrea pública de Exvba, unha iniciativa de Elba Fernández (Jane Joyd, Mordem) e o compositor musical Xavi Font (coñecido como produtor dos filmes Ons ou O que arde). A cita permitirá aos dous artistas amosar ao mundo o froito da súa conexión: un recital pensado só para os directos e para espazos como a igrexa de San Domingos de Bonaval. Alí levarán esta sexta feira, ás 20 horas, un compendio de "músicas ancestrais", "polifonía do Renacemento" e as tendencias que corresponden ás propostas contemporáneas. As músicas locais serán o eixo que vertebre o certame, mais non só se fala de locais a nivel Galiza senón que haberá invitadas como a cantautora asturiana Lorena Álvarez, cuxa "Colección de cancións sinxelas" terá espazo o sábado 23 ás 13 horas no templo de Bonaval. A banda galega Peña, da que son parte Toño Magariños (Diola, Unicornibot), Rubén Abad (Cró!, Trilitrate) e Elena Vázquez (Trilitrate), collerá o relevo ás 20 horas e deixará que reboten nos muros da contorna as melodías pop e folk. Aliás, Libredón, o proxecto musical do compostelán Denís Estévez, "que desfragmenta e recompón pezas clásicas cunha linguaxe analóxico-dixital", estará o domingo ás 18 horas na mesma igrexa. Pero Soa Bonaval non só é música en escena, senón tamén música a través das conversas con creadores. A organización trae a Compostela o produtor catalán Raül Refree, que experimenta nestes momentos coa música tradicional da Galiza xunto a Luneda Producións. A conversa co experto -que vai descubrir segredos do seu paso polo país este verán- completarase coa actuación de Tralo-Valo, o dúo da tocadora Carme da Pontragha e o zanfoneiro Ariel Ninas, que interpretará un repertorio baseado no arquivo do antropólogo danés Gustav Henningsen na Galiza nos anos 60. A convocatoria é o domingo ás 12 horas na ala sur do museo. O que depara esta fin de semana é un encontro con "músicas con arraigo no vernáculo e no clásico pero plenamente actuais". Segundo o director do Museo do Pobo Galego, Manuel Vilar, "un museo ten que ser un centro de activación cultural" e por aí chegou esta primeira edición de Soa Bonaval.


Summary: É probábelmente das institucións máis opacas do Estado. Resulta misión imposíbel saber canto se gasta en realidade nela. No A Fondo que sairá do prelo esta quinta feira, conxuntamente co número 133 de Sermos Galiza, pasamos revista ao Exército.

Joám Evans Pim dirixe, dende Rianxo, o Center for Global Non Killing. Cofundador en 2006 do IGESIP, o Instituto Galego de Estudos de Segurança Internacional e da Paz, Evans Pim é na actualidade docente nun mestrado en investigación para a paz en Finlandia e investigador así mesmo no eido dos Estudos da Paz. -Neste A Fondo pasaremos revista ás Forzas Armadas. Dende que enfoque se fará? -As Forzas Armadas permean un abano moi amplo de asuntos. Faremos unha análise dos orzamentos destinados ás Forzas Armadas, do gasto público, da axencia política e do papel que ten no conxunto do Estado... Mais o A Fondo tamén pretende ser construtivo e fará unha proposta ás alternativas á militarización da sociedade e de formas distintas de entender a defensa. -Fas referencia aos orzamentos militares e, neles, de feito, está centrado un dos artigos. En que medida este tipo de información é accesíbel á sociedade? -É totalmente imposíbel hoxe por hoxe ter unha idea clara e fidedigna do gasto militar do estado español. Unha grandísima parte dos orzamentos non están no Ministerio de Defensa, senón esparexidos en diversas administracións públicas. É unha estratexia para ocultalo en partidas doutros ministerios e entidades públicas. Se hai un ámbito no que non hai transparencia, é no gasto militar. Neste artigo téntase facer unha achega, dentro da complicación que iso supón. -Segundo os cálculos que se proporcionan neste A Fondo, o 5,31% de todo o orzamento do Estado iría para as súas despesas militares... -Dicíase que despois das Guerra Fría os gastos militares diminuirían, mais temos visto na última década unha volta ao incremento de gastos militares, sobre todo en programas extremamente caros a longo prazo, que se van camuflando en hipotecas e que supoñen unha carga para as décadas futuras. Cómpre ter en conta a presión do grande lobby industrial que hoxe representa o propio ministro. "Hai todo un lobby que ten as súas redes nas propias forzas armadas para promover un gasto público excesivo e por veces en tecnoloxías non necesarias ou que mesmo están desactualizadas." -Cal é o papel que xoga o Estado español na exportación de armamento? -Hai que ter en conta dúas cuestións. Por unha banda, a propia exportación, na que están implicadas industrias de moi diversos ramos. E despois, o papel do sector financeiro financiando estas industrias dentro do estado e fóra. No ámbito da Galiza é coñecido o caso de Navantia en Ferrol, a Fábrica de Armas hoxe inoperativa, empresas tecnolóxicas, recentemente o tema dos drons... Moitas veces camúflanse os usos militares nos usos civís. Hai todo un lobby que ten as súas redes nas propias forzas armadas para promover un gasto público excesivo e por veces en tecnoloxías non necesarias ou que mesmo están desactualizadas. -Cuestións como o pico do petróleo e o esgotamento das súas reservas, son ben coñecidas por analistas das Forzas Armadas, como ben se indica no A Fondo, mais non forma parte do interese da axenda política e informativa. A que se debe isto? -No ámbito da política non somos capaces de pensar a longo prazo, o que é un gran defecto. Normalmente os programas electorais e as propostas políticas en xeral fanse a catro anos vista. No ámbito do pensamento estratéxico, que ten moita predicación nas forzas armadas, mais que noutros sitios tamén se aplica a outros ámbitos, existe unha tradición de estudos de prospectiva, que consideran as situacións a longo prazo. Chama a atención que dende o ámbito militar, non só español, se considere un problema moi serio o pico do petróleo mentres que nas administracións civís se ignora por estar nese ámbito do longo prazo que normalmente non se atende. Poderiamos tomar nota porque, se lemos os informes dos institutos militares, as consecuencias son de moito calado e deberiamos prepararnos para eses escenarios. "Dende a Transición, houbo un gran proceso de branqueamento dunhas Forzas Armadas que, no estado español, estiveron manchadas polo xenocidio . Fíxose mediante as chamadas misións de paz e tamén coa inclusión das mulleres" -Outro dos artigos do caderniño reparará no rol das mulleres no exército. Até que punto a súa presenza pode actuar como mecanismo de lexitimación das Forzas Armadas? -Nos últimos 30 anos, dende a Transición, houbo un gran proceso de branqueamento dunhas Forzas Armadas que, no estado español, estiveron manchadas polo xenocidio e por manter unha ditadura militar durante catro décadas. Fíxose mediante as chamadas misións de paz e tamén coa inclusión das mulleres, dende un punto de vista máis ben propagandístico, nunha institución patriarcal, encarnación do machismo e dos seus valores. As cifras son máis ben simbólicas mais serven para ser explotadas para ese fin. -Cres que a sociedade realmente ten coñecemento da existencia de alternativas ao exército? -Nisto é no que se centra o meu artigo. Como parte do meu traballo, preocúpome por dar visibilidade a esas alternativas, ás alternativas á defensa militar, a propostas vellas pero pouco coñecidas como a da defensa civil. Tamén se pretende criticar a propia natureza das forzas armadas canto que entidades co monopolio lexitimo da forza letal. Dende unha perspectiva humanista, ou dos dereitos humanos, entendemos que non debería existir ese monopolio. A forza letal non ten que ser unha solución adecuada para os problemas, e normalmente non o é. De feito, as guerras deste século apuntan a que as intervencións que supostamente se fan en nome da paz e dos valores occidentais normalmente acaban en niveis máis acentuados de violencia e de conflito. -Por que a entrevista deste a Fondo se fai co Espazo Aberto antimilitarista? -Creo que é importante darlle voz aos movementos sociais. Na Galiza o movemento antimilitarista tivo unha forza moi importante na época da resistencia ao servizo militar obrigatorio. O Espazo Aberto Antimilitarista é dos colectivos máis activos e continuou, trala desaparición do servizo militar obrigatorio, como a insubmisión fiscal ao gasto militar. Representan o antimilitarismo activo. A sociedade poderá atopar neles unha crítica moi necesaria.


Summary: O reitor, Juan Casares Long, abriu un expediente informativo e non descarta nin a expulsión dest@s alumn@s nin recorrer á vía xudicial

A Universidade de Santiago de Compostela estuda impor unha sanción ás e aos estudantes que levaron as súas protestas ao último Consello de goberno da institución pública. Após enviar un comunicado de imprensa rexeitando o comportamento d@s alumn@s sinalando que "as opinións maniféstanse no marco do diálogo e talante aberto que rexe en toda a institución" abriuse unha investigación interna para esclarecer o acontecido e non se descarta até a expulsión ou recorrer á vía xurídica e tomar "as decisións oportunas" se houber "indicios de delito". Porén, para alén de reclamaren a demisión do reitor, Juan Casares Long, ao considerar que non emprendeu ningunha medida "real" en defensa da universidade pública, a mobilización estudantil exixía xustamente a convocatoria dunha asembleia en que fosen ouvidas todas as voces e un funcionamento "mellor e máis efectivo" dos órganos de representación do alumnado.


Summary: O presidente da Xunta escolleu unha gardería de Elviña (A Coruña) para un discurso no que dixo que para o país, "como en todas as casas, o fundamental é a estabilidade", para criticar os que ofrecen "paraísos ilusorios" que se transforman en "frustracións".

A escola infantil de Elviña, na Coruña, foi o escenario escollido polo presidente da Xunta de Galiza para a súa tradicional mensaxe de Fin de Ano. Núñez Feijóo, que se definiu ao comezo do discurso como "este servidor de Galiza", parabenizou os e as galegas por "deixar atrás traumas do pasado para convertermos nunha sociedade libre, moderna e solidaria". O presidente, que advertiu que non ía ser un discurso de "cifras e datos", quixo, segundo as súas mesmas palabras, "ofrecer unha perspectiva que vaia máis alá do vertixinoso acontecer de todos os días". Posto a iso, o mandatario botou man de lugares comúns ("Galicia é un bo lugar para convivir", "todos vostedes son protagonistas colectivos dunha fermosa historia, a de Galicia") e mesmo sacou peito ("Galiza é unha referncia en España", "Galiza é hoxe un territorio europeo valorado"). Mais tamén quixo nesta Mensaxe mandar varias 'mensaxes'. Así, afirmou que "sería pouco responsable suxerir que existen fórmulas máxicas para disipar de forma instantánea todos os problemas". Unha frase á que engadiu que "nada máis reprochable que xogar coas esperanzas da xente, ofrecendo paraísos ilusorios que deseguido se transforman en frustración". No mundo real non hai paraísos, manifestou, "pero sí marcos de convivencia que permiten solucionar ou paliar esas situacións". Fronte a iso, Feijóo apelou á estabilidade: "Como en todas as casas, o fundamental é a estabilidade". Con esa estabilidade, dixo, resolveuse o problemas de déficit; mantivéronse os servizos públicos "e creamos emprego cada día".


Summary: Tudo em jogo nas eleições presidenciais de 5 de Outubro no Brasil. Segundo um estudo de opinião divulgado esta terça-feira, a candidata do Partido Socialista Brasileiro, Marina Silva, até poderia derrotar a Dilma Rouseff (PT) na segunda volta.

A direita não conta com opções de vitória nas presidenciais de Outubro, segundo a sondagem publicada pelo jornal Estado de São Paulo e por TV Globo. Na primeira volta, Rousseff seria a candidata mais votada, 5 pontos acima de Silva, antiga ministra do Ambiente com Lula, que obteria o 29% dos apoios. Aécio Neves, líder do Partido Social Demócrata Brasileiro, de direita, só teria o 19% dos votos nessa primeira volta. A subida de Silva nos inquéritos faz-se a custa quer de Rousseff quer de Neves. Ambos cedem quatro pontos em relação à anterior sondagem. O facto que poderia dar a vitoria a Silva face Rousseff na segunda volta é que produz menos rejeição do que a sua rival. Ganharia no duelo definitivo por 45 a 36%. O PT atribui a subida de Silva nos inquéritos à comoção produzida pela trágica morte do líder do PSB, Eduardo Campo, em plena campanha, em acidente de avião.


Summary: Varias comunidades autónomas estudan adiantar o recoller obrigatorio e ordenar o fechamento de grandes superficies comerciais para os vindeiros días ante o temor á terceira onda da pandemia e debido ao aumento dos contaxios no Estado, que notificou esta segunda feira, 4 de xaneiro, 30.579 novos casos e 241 mortes desde o día de finde ano.

"10 días para parar o país", exclamou a conselleira catalá de Saúde, Alba Vergés, cando anunciaba a orde de confinar todos os municipios desde o 7 ao 18 de xaneiro, apelando ao obxectivo de "reducir aínda máis a interacción social" para frear a expansión do coronavirus. Coas novas medidas da Generalitat poderán abrir aqueles comercios cunha superficie de até 400 metros cadrados a un 30% da súa capacidade e as fins de semana só poderán abrir os estabelecementos de produtos esenciais. Así pois, os centros comerciais permanecerán fechados todos os días. Os sectores da cultura e restauración mantéñense coas restricións actuais de capacidade e horarios limitados e, en canto á actividade deportiva, fecharán ximnasios, pavillóns e centros deportivos e só estará permitido o deporte ao ar libre, mentres que tamén se suspenden as actividades extraescolares. "O virus non dá tregua e temos que frear a tendencia á alza", explicou a conselleira, subliñando que esta segunda feira, 4 de xaneiro, Catalunya rexistraba 2.500 contaxios diarios e máis de 17.000 á semana. En relación ao feito de que as medidas non entren en vigor até que finalice o feriado de Reis, a conselleira argumentou que o Govern tenta buscar equilibrios e "dar ar" ás necesidades económicas dos sectores afectados no Nadal, como o comercial, e ás necesidades sociais que rodean a festividade de Reis. A Generalitat non foi a única en anunciar un endurecemento das restricións antes de rematar o Nadal e varias comunidades están a estudar adiantar o recoller o obrigatorio e o fechamento de estabelecementos, segundo expuxeron esta segunda feira no Consello Interterritorial do Sistema de Saúde, que presidiu o ministro Salvador Illa. De feito, Aragón incrementou as restricións á mobilidade e regresa á fase 3 con fechamento de todo estabelecemento non esencial ás 20 horas. Murcia aprobou o fechamento da hostalaría a partir das 18 horas os días 5 e 6 de xaneiro e o confinamento de nove municipios. En Castela e León prevese ampliar o fechamento da comunidade alén do 10 de xaneiro e manter o límite de reunión en seis persoas. O Goberno de Madrid quere contar coa sanidade privada para vacinar O Goberno rexional de Madrid abriu a porta á participación da sanidade privada na campaña de vacinación da Covid-19, ao seu conselleiro de Sanidade, Enrique Ruiz Escudero, afirmar que o obxectivo é "ir crecendo no número de persoas vacinadas" e que para iso utilizarán "todos os recursos necesarios para administrar as vacinas", xa sexan "públicos ou privados, segundo as necesidades que vaiamos requirindo". Precisamente Madrid centra os focos polo atraso que arrastra na vacinación, pois esta segunda feira, 4 de xaneiro, só levaba aplicadas 6% das doses recibidas, ao non administrárense durante os días festivos e ao contar cun cadro insuficiente (46 equipos formados por dous profesionais da Enfermaría cada un, é dicir, 92 sanitarios en total para vacinar nas residencias de maiores). Aliás, a comunidade notificou 16 casos confirmados da nova cepa e 70 en estudo.


Summary: Publicamos unha nova crítica musical de Isidro Rajo, que nesta ocasión debulla o novo traballo de Gatillazo, "Como converterse en nada".

Se hai un personaxe imprescindíbel na historia do punk ese é Evaristo, quen fora vocalista de "La Polla Records" e actualmente alma e corazón de Gatillazo. E como se son dos que pensan que se as cousas fosen ben non habería novo disco de Gatillazo, chegou o seu novo traballo: "Como converterse en nada". A portada, na que aparece un home nun vertedoiro enriba dun ordenador e cunha televisión incrustada na cabeza, xa nos dá unha idea do que vai saír polos nosos altofalantes, 12 descargas contra a manipulación e o proceso de control da xente a través dos medios de comunicación e as novas tecnoloxías, que traballan ao servizo das grandes oligarquías. E digo 12 temas porque o corte 13, "Casi famosos" é un divertimento no que fala a propia banda e o corte de peche é unha adaptación instrumental do tema antimilitarista irlandés "Johnny I HardlyKnew Ye", con sons guturais ao máis puro estilo militar de fondo. Cada canción vai directamente ao fígado, describindo o mundo decadente que nos toca vivir, no que se bombardea no nome da democracia A apertura co tema que lle dá nome ao álbum, que tamén foi elixido como single, métenos nunha espiral de punkrock na que, dende a primeira escoita, estamos cantando os retrousos como se os coñecésemos de toda a vida. Non son temas complicados nin virtuosos, mais tampouco os queremos. Cada canción vai directamente ao fígado, describindo o mundo decadente que nos toca vivir, no que se bombardea no nome da democracia (El Poder Del Metal), no que nos contan mentiras sobre unha falsa transición que non foi máis que a continuidade do franquismo a través dun pacto de covardes e da traizón da esquerda (SKK) e no que os líderes relixiosos (Fóllate Al Líder), ou os falsos líderes que parecen xurdidos do pobo aínda que son monicreques creados polo poder, acougan as ansias de revolución do pobo, sumíndoo na frustración. Resulta moi coñecido este mundo no que a corrupción podrece todo o que nos rodea (Podredumbre). Unha sociedade que ten os cerebros tan confusos e manipulados polos medios (Como Convertirse En Nada) e na que un tertuliano exerce como a voz do seu amo distorsionando a realidade (Desde El Cariño) para que aquel que roubou ao pobo, rescatou os bancos, desfixo a sanidade, bombardeou Iraq e saqueou as arcas públicas diga que el non foi e aínda que o vísemos cos propios ollos, creamos que non foi el e volvamos votalo, e incluso volvamos defendelo (Nada Que Ver). Aplican a doutrina do shock para atemorizar o pobo e así poder telo máis controlado e recortarlle as liberades (Siente El Pánico) e se aínda así segue a amolar, sempre se lle pode exterminar e aplicar a Solución Final aos pobres (La Del Oeste). Este espectacular sexto traballo de Gatillazo é un dos mellores discos que levo escoitado no que vai de ano, agora a esperar para ver como o defenden en directo. Vídeo: Disco Completo Oficial https://youtu.be/pygp-5PkvVQ Listaxe de temas: Como convertirse en nada Fólláteal líder La del oeste El poder del metal SKK Problemas Podredumbre Siente el pánico La familia unida Nada que ver Desde el cariño Quiero ser un putoviejo Casi famosos Outro Vindeiros concertos: 10/06/2016 –Pantalán, A Coruña Gatillazo nas redes: Web: www.gatillazo.com Facebook: www.facebook.com/losgatillazo.oficial Twitter: @LOSGATILLAZO