Summary: A entidade que mercou os restos de Caixa Galicia e Caixanova responde á solicitude da comisión de investigación das caixas que a lei de protección de datos lle impide informar sobre a compensación que recibiu o antigo director xeral, estimada nuns 18 millóns de euros

José Luis Méndez volve esquivar o foco público. Cando o 29 de novembro de 2010 a entidade que rexira como se fose súa, Caixa Galicia, asinou a fusión con Caixanova nun acto solemne, o antigo señor da caixa do norte non tomou a estilográfica Mont Blanc que, gravada para a ocasión, Alberto Núñez Feijóo mandara gardar nun lugar preferente. Tras ser coprotagonista dalgunhas das imaxes de celebración que xa tornaron en iconas da fusión fracasada o veterano directivo retirouse da escena pública e de todos os seus cargos apenas dous meses antes da unión que acabou rescatada con 9.000 millóns de euros públicos. A chegada á idade de xubilación foi a explicación oficial dun retiro entre presións do Banco de España que non foi en balde. Levou consigo uns 18 millóns de euros entre indemnización, plan de pensións e outras compensacións. Aínda que estas cifras son manexadas na esfera pública dende hai anos os seus detalles seguirán ocultos no que dependa de Abanca, a entidade herdeira das antigas grandes caixas, resultante da compra de Novagalicia Banco por parte do venezolano Banesco. Méndez retirouse de Caixa Galicia xusto antes da fusión e con compensacións duns 18 millóns de euros Tras tres anos de parálise a comezos do pasado ano o Parlamento retomou a comisión de investigación sobre a fusión das caixas e as indemnizacións dos ex-directivos. Aínda que o PP procura un peche rápido dos traballos e se negou a novas comparecencias -entre elas, a do propio Méndez- si accedeu a incorporar algunha documentación adicional. Entre os papeis incluídos no novo plan de traballo figura a petición do BNG para acceder a "toda a documentación relativa á indemnización de José Luis Méndez, incluíndo as actas dos órganos de dirección e goberno de Caixa Galicia ao respecto", así como unha lista de "bens e activos" cedidos ou vendidos a directivos das caixas ou as súas familias. Abanca vén de responder a esas peticións con senllas negativas amparándose na necesidade de respectar a lexislación en materia de confidencialidade bancaria e protección de datos. O banco ampárase nas "obrigas de reserva e confidencialidade" que, di, impoñen a lei do sector bancario e mais a de protección de datos Nun escrito datado o pasado día 25 e rexistrado no Parlamento este martes a entidade bancaria di, a través do seu conselleiro delegado, Francisco Botas, ser "consciente" da "relevancia que o bo fin dos traballos" da comisión de investigación "reviste para o interese xeral" e por iso "é o noso desexo prestar" a "máxima colaboración que nos é posible". "O alcance desa colaboración", di a carta, "atópase ineludiblemente limitado" polas "obrigas de reserva e confidencialidade impostas á nosa entidade" por dúas leis: a de supervisión e solvencia das entidades de crédito do ano 2014 e mais a de protección de datos. Nomeadamente, agrega, polos preceptos da norma bancaria a respecto da "reserva" da información da clientela dos bancos e pola obriga de contar co "consentimento do interesado" para ceder datos persoais. Faino aínda que boa parte da información manexada na comisión ten carácter reservado de seu. "Lamentablemente -prosegue o escrito remitido por Abanca ao Parlamento- os devanditos límites legais impíndennos achegarlle á comisión de investigación (...) a documentación solicitada relativa á indemnización de don José Luis Méndez" e, igualmente, a "relativa á venda ou cesión de activos" a directivos ou familiares destes. "De facelo, Abanca estaría a revelar sen contar con lexitimación para iso nos termos previstos na lexislación aplicable, datos a respecto dos cales, por imperativo legal, debe manter estrita reserva e confidencialidade", conclúe. O banco si accede a revelar á Cámara os datos de devolucións das preferentes e instrumentos semellantes, a cal cifra nun "93,5% do saldo total". Arquivo da demanda da CIG A negativa de Abanca a informar o Parlamento sobre Méndez chega case ao mesmo tempo no que a Audiencia Nacional decidiu arquivar a denuncia que presentara a CIG contra a cúpula da desaparecida Caixa Galicia. A demanda, contra o ex-director xeral e o resto dos ex-directivos, foi rexeitada polo alto tribunal en base ao informe da Fiscalía, que entende que os feitos xa estarían prescritos. A Fiscalía que debe arquivarse a demanda contra a cúpula de Caixa Galicia por estar prescritas as accións denunciadas. A central nacionalista pretendía que se dilucidase se houbo irregularidades e falseamento de contas por parte da cúpula na confección dos resultados da entidade dos anos 2008 e 2009. Tal e como lembra a CIG, mentres as contas aprobadas polo consello de administración consolidados de 225 millóns en 2008 e 91 no seguinte ano, a sentenza que condenou á cadea os ex-directivos das caixas polas indemnizacións millonarias recoñece como feito probado que Caixa Galicia estaba en 2009 en situación de insolvencia, segundo as análises do Banco de España. A querela presentada, por "manipulación contable", tamén facía referencia á emisión de preferentes levada a cabo por Caixa Galicia durante aquel 2009, baseada en contas que cren "falseadas" e avalada precisamente ante o Banco de España e a Comisión Nacional do Mercado de Valores con aqueles resultados dos que o sindicato sospeita que eran ficticios, segundo o propio regulador. O sindicato resaltaba ademais que Bankia si foi investigada por feitos semellantes.


Summary: O comité de empresa pide a retirada "por ser lesiva para as traballadoras e traballadores" e "un fraude á Seguridade Social".

Tralusa, empresa do Grupo Monbus e concesionaria do transporte urbano de Compostela, vén de presentar un expediente de regulación temporal de emprego (ERTE) que afectará 28 traballadoras e traballadores. O comité de empresa denuncia que esta medida tomouse "unilateralmente e sen contar coa representación do cadro de persoal". Aseguran que a empresa comprometeuse no seu momento a no facelo. Segundo o propio comité desde que se aprobou o estado de alarma a representación sindical solicitou en varias ocasións medidas concretas para protexer ao persoal que non se tomaron a día de hoxe. Indican que mesmo por instrución do Ministerio de Sanidade, estableceuse que ese persoal especialmente sensíbel ao risco tería que ser revisado pola mutua e derivado á Seguridade Social, que lles daría unha baixa por enfermidade común pero asimilable a efectos económicos coas continxencias profesionais. "En vez de facer iso presentan un ERTE e como mínimo 21 dos 28 traballadoras e traballadores que están incluídos no ERTE están nesta situación de risco", explica Javier Taboada, presidente do comité e empresa. Por este motivo consideran que, de ser aprobado, estaríase actuando de forma fraudulenta porque Tralusa estaría trasladando os custes empresariais á Seguridade Social. A contrata municipal continúa Javier Taboada explica que o Concello de Santiago aprobou non reducir as asignacións económicas nas contratas municipais. Sinala que nos orzamentos municipais de 2020 "constan 4.960.527 euros para o transporte urbano" ao que "habería que sumar a asignación ao Plan Comarcal de Transporte por parte do Concello de 25.990 euros" e que "a sociedade municipal Tussa, que xestiona o transporte urbano, ten outro informe polo que pagará 438.408 euros de subvención ao transporte colectivo urbano interior". Con estes número o presidente do comité de empresa cre que é escandaloso xa que, de aprobarse o ERTE, "constituiría un enriquecemento ilícito por parte de Tralusa", xa quen a pesar de terse rebaixado as frecuencias dos buses, isto non supón unha perda de ingresos por parte da empresa.


Summary: O Museo do Pobo conmemora o Día da Danza cunha xornada de reflexión sobre as aplicacións do baile tradicional na danza contemporánea. Esta sexta feira a partir das 18:30 horas.

O Museo do Pobo conmemora o Día Internacional da Danza coa xornada "A voltas co baile", que decorre na sexta feira 30 de abril e que procura a reflexión arredor das aplicacións contemporáneas do baile tradicional. Un evento que suma neste 2021 a súa primeira década e no que xa se reflexionou arredor da influencia europea e americana no baile galego ou sobre as problemáticas e inquedanzas do baile tradicional na actualidade e a declaración desta danza como Ben de Interese Cultural (BIC). O Departamento de Educación e Acción Cultural do Museo do Pobo, organizador das xornadas, decidiu dedicar a sexta feira á reflexión arredor das aplicacións actuais do baile tradicional, "presente xa non só nas festas como ferramenta de divertimento e socialización, ou nos escenarios como mostra e representación de festexos pasados", explican, senón "como patrimonio cultural vivo, é usado hoxe en día en diferentes disciplinas e profesións, tales como a educación regrada, a terapia ou a danza contemporánea". Así, a xornada de relatorios, que dará comezo ás 18.30 horas e para a que é preciso reservar praza por mor das restricións sanitarias da Covid-19, contará coa intervención de Uxío Leira, profesor de Educación Física; Bea Díaz, fisioterapeuta pediátrica e psicomoticista; e os bailaríns Janet Novás e Jaime Pablo Díaz, que dialogarán sobre as experiencias de cada un. A temática dos relatorios "A voltas co baile" bota a andar co profesor Uxío Leira, que con outros mestres e profesoras leva 12 anos achegando o baile tradicional ás aulas en proxectos como o recente "Mar de muiñeiras". No seu relatorio narrará a súa experiencia profesional e afondará na aplicación do baile tradicional no sistema educativo oficial. Ás 19 horas, Bea Díaz, fisioterapeuta e psicomotricista, falará sobre como o baile e a música tradicional inflúen no desenvolvemento psicomotor das crianzas desde idades temperás. Fechan o programa, ás 20 horas, Janet Novás e Jaime Pablo Díaz, que falarán sobre a aplicación do tradicional na danza contemporánea, pois os dous teñen unha longa traxectoria nesta disciplina, da que son tamén creadores, Novás desde a súa compañía e Díaz na dirección de Nova Galega de Danza.


Summary: Os municipios levaban tempo solicitando que a Xunta lles facilitase información sobre a evolución do coronavirus nos seus territorios. En calquera caso, os mapas que remitirá a consellaría terán dous baremos segundo o volume de poboación de cada concello.

Após bastante tempo de insistencia, os concellos logran o compromiso da Xunta para contar con información máis ou menos detallada da evolución da pandemia dentro dos límites municipais. Así o anunciou onte o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, que pediu "desculpas" porque a información non sempre vai o rápido que se precisa. Segundo explicou, cada martes e xoves -como idea inicial-, a Consellaría de Sanidade remitirá ás corporacións municipais as estatísticas de contaxios e prevalencia da Covid-19 con mapas a sete e 14 días vista para que cada quen poida analizar a situación epidemiolóxica. O responsábel do Executivo galego, engadiu que se deixará clara a situación con semáforos con cores verde, amarela, laranxa e vermella, en función da expansión dos contaxios. Ademais, advertiu aos municipios (logo de reunirse co presidente da Fegamp, Alberto Varela, e rexeitar unha transferencia de fondos para axudar a pagar os gastos extraordinarios derivados da alerta sanitaria) de que haberá dous baremos de información. As localidades de menos de 50.000 veciñas e veciños terán datos de novos contaxios, mentres que en aqueles municipios de máis de 50.000 habitantes só se terán datos de novos contaxios por cada 100.000 habitantes. No primeiro caso haberá cifras reais mentres que no segundo, haberá que fiar as estratexias da política municipal a taxas. No entanto, aínda queda por ver se a Fegamp acepta este grado de información porque hoxe se reclamou unha documentación máis precisa e igualitaria para todos. Respecto á confidencialidade á que teñen dereito das e dos galegos, Feixoo afirmou que a información que se remitirá "preserva o dereito á historia clínica reservada". Isto significa que saberán números ou taxas, pero non con nome e apelidos. Un abano de parámetros como xustificación? Os mapas cos códigos de colores serán os que indiquen "a situación epidemiolóxica do concello sen entrar nas historias clínicas dos cidadáns". Terán validez "para ir vendo como evoluciona a situación, entendendo que os datos que imos dar son o número de casos novos que vaiamos tendo, que é o realmente preocupante", subliñou o presidente da Xunta, aludindo aos días nos que chegarán as estatísticas aos municipios. Na súa opinión, "o preocupante non é ver só o número de infectados nun concello", algo que semella unha xustificación de por que os grandes municipios non terán datos absolutos. Así, referiuse a se hai ou non residencias de maiores no termo municipal, se se dá un brote nunha factoría ou se a poboación é maior ou menor, entre outros parámetros a ter en conta.


Summary: O Goberno galego recorrera a lei de cambio climático aprobada o pasado ano no Congreso.

O Pleno do Tribunal Constitucional (TC) decidiu "desestimar" o recurso presentado pola Xunta da Galiza contra a lei estatal de cambio climático aprobada o ano pasado no Congreso. En concreto, o Goberno galego consideraba inconstitucional o decreto que restrinxe o período de concesións privadas de terreos públicos a 75 anos. Última parada da Lei de Cambio Climático Nunha comunicación publicada esta quinta feira, o TC sinala que tomba este recurso do Executivo de Alfonso Rueda, apenas uns días despois de que a Xunta reclamase as competencias sobre o litoral galego coa intención de favorecer o incremento de concesións privadas en terreo público costeiro. Na votación desta lei de cambio climático, os deputados do Partido Popular no Congreso, entre eles os galegos, optaron por absterse. No entanto, o Goberno galego recorreu o texto ante o Constitucional para permitir que as concesións deste tipo puidesen ir máis alá dos 75 anos preceptivos. Os populares cargan contra a lei de cambio climático e transición Na súa resolución, o alto tribunal non detalla os motivos xurídicos que o levan a rexeitar este recurso de inconstitucionalidade presentado polo Executivo galego. É de esperar que nos vindeiros días o TC elabore unha nova comunicación para explicar máis polo miúdo a súa decisión. Modificación da Lei de Costas A Lei de cambio climático levada á Cámara Baixa o pasado ano polo Goberno de Pedro Sánchez introducía un artigo, o 20.4, que viña corrixir unha modificación da Lei de Costas que levara a cabo o anterior Executivo estatal, encabezado por Mariano Raxoi. Esa modificación do regulamento non deixaba claro se as novas prórrogas de concesións privadas en terreos públicos debían estar supeditadas ao límite temporal de 75 anos. A modificación da Lei de costas ameaza máis dun cento de empresas galegas Nun primeiro momento, a redacción do artigo 20.4 deu a entender que se aplicaría con carácter retroactivo, o que podería chegar a anular as prórrogas que se concederan con anterioridade. Finalmente, unha corrección no texto legal deixou claro que só as concesións aprobadas a partir do momento de entrada en vigor desa lei estarían afectadas pola mesma.


Summary: Se o salario medio na Galiza é de 22.834 euros, as persoas menores de 35 anos cobran de conxunto 18.156 euros. A fenda salarial que afecta a mocidade é de 4.678 euros anuais, o que implica unha diferenza de 20,5%. Aliás, 19,7% da poboación entre 16 e 34 anos atópase desempregada, 8,5 puntos por riba da media total do país.

Os datos laborais referidos ao segundo semestre de 2022 certifican a fenda salarial que afecta á mocidade galega. A diverxencia coa poboación maior de 34 anos é aínda maior cando se comparan as retribucións dos mozos e das mozas galegas coas residentes noutras partes do Estado español. O salario medio na Galiza é de 22.834 euros. Porén, as persoas comprendidas na faixa de idade de entre 25 e 34 anos cobran de conxunto 18.156 euros. Así, a fenda salarial é de 4.678 euros anuais, o que representa unha diferenza porcentual de 20,5%, como recolle o estudo difundido pola Unión Xeral de Traballadores (UXT) sobre a realidade laboral galega entre a xuventude. Asemade, as persoas de entre 25 e 34 anos cobran ao ano de media no Estado 20.090 euros, isto é 1.934 euros máis que a mocidade traballadora galega, habendo unha diverxencia de 9,6%. Precisamente, esta diferenza non deixa de ampliarse malia á redución do referido grupo de idade entre a poboación galega, como consecuencia do envellecemento poboacional pero sobre todo da emigración. O estudo da UXT sinala que "en relación cos baixos salarios, fan falta políticas máis contundentes para conter a inflación e protexer as rendas salariais, iniciando un proceso de diálogo urxente para repartir os custos da maneira máis xusta posíbel, sen que iso tampouco supoña un lastre para a actividade económica das pequenas empresas". Ao tempo, reclama "políticas activas de emprego, das que ten competencia a Xunta, realmente eficaces e personalizadas en función das necesidades particulares das persoas desempregadas". O aluguer absorbe 30,59% do salario da cidadanía galega O secretario de Negociación Colectiva da CIG, Francisco Sío, sinala a Nós Diario que "a fenda salarial dos mozos coa poboación adulta sempre existiu pero nestes últimos anos ten ido a peor como consecuencia das reformas laborais, onde restaron poder de negociación aos sindicatos". Nesta liña, denuncia que "na negociación colectiva téñense creado, nalgún caso, as categorías de entrada, unhas medidas ad hoc para a xente moza co obxectivo de que cobren moito menos". Asemade, lembra que "aquelas xeracións que entran a traballar en períodos de crise van arrastrar sempre unhas condicións peores ao longo de toda a súa vida laboral" e considera que "o incremento da idade de xubilación vai en contra deste colectivo". A responsábel de Emprego de Comisións Obreiras, Maica Bouza, indica a Nós Diario que "a realidade do mercado laboral galego e no conxunto do Estado é que a mocidade e as mulleres ocupan os peores empregos, aqueles con máis precariedade e cunha remuneración inferior". Neste sentido, insta "a agardar a final de ano, para que cuns datos máis precisos, saibamos se a reforma laboral deu os resultados previstos e estes empregos máis en precario deixan de ser ocupados por mocidade e mulleres". Ao tempo, demanda "unha formación continúa das traballadoras e traballadores para adaptalos ás necesidades do mercado laboral actual". Desemprego xuvenil Os baixos salarios neste grupo de idade van ligados a unha elevada taxa de desemprego. Segundo as cifras ofrecidas polo Instituto Galego de Estatística (IGE), 19,7% da poboación entre 16 e 34 anos atópase desempregada, 8,5 puntos por riba da media total. Asemade, as taxas de desemprego alcanzan a 55,5% das persoas de 16 a 19 anos e a 31,3% entre 20 e 24 anos. Neste contexto, explícase o elevado nivel de precariedade e parcialidade no colectivo, favorecido por traballar 71,6% da mocidade no sector servizos. Os galegos e galegas cobran case 7.000 euros menos ao ano que a media da UE Emigración As altas taxas de paro xuvenil van acompañadas dunha importante vaga migratoria que ten expulsado da Galiza 371.637 persoas entre 2009 e 2021. A este respecto, o economista e colaborador de Nós Diario Joam Romero sinala que "o discurso oficial agocha esta sangría aducindo un saldo migratorio positivo que, na maioría, supón o retorno de ondas migratorias precedentes". Así, "38% do total dos que marcharon son menores de 29 anos", continúa Romero que cualifica a situación como "un verdadeiro éxodo xuvenil que expulsa talento e capacidade para promover iniciativas produtivas e prexudica o consumo interno". Unha nova crise A xestión da crise de 2008 marcou un punto e á parte na situación da mocidade. Unha boa mostra diso é a desvalorización salarial dos mozos e das mozas, a perda de dereitos laborais e o incremento das taxas de emigración. Sen que esta realidade se tivese reparada, a xuventude enfronta outra crise.


Summary: O municipio foi epicentro nos últimos días dunha serie de tremores de magnitudes entre 1,6 e 3.

Unha sucesión de pequenos movementos sísmicos con epicentro no municipio pontevedrés de Covelo sacode a zona desde hai varios días, con intensidades entre 1,6 e 3 segundo a escala Richter, malia que non se rexistraron danos, segundo confirmaron fontes municipais. Os rexistros do Instituto Xeográfico Nacional (IXN) recollen que o primeiro dos tremores foi percibido o pasado domingo, contra as 15.30 horas, e a magnitude foi de 2,3. Na segunda feira rexistrouse outro tremor, pasadas as 21 horas, de magnitude 2. E na madrugada e a mañá desta terza tamén se detectaron varios movementos sísmicos. Na madrugada desta terza feira producíronse varios terremotos de baixa magnitude Segundo os datos do Instituto Xeográfico Nacional, o primeiro deles tivo lugar á 1 da madrugada e alcanzou a magnitude 2,3. Durante toda a madrugada producíronse pequenos terremotos, de magnitude inferior a 2, mais ás 8.33 horas desta mañá tivo lugar un tremor de intensidade 3. Este sismo notouse en Covelo, As Neves, Mondariz e Ponteareas e, poucos minutos despois de que se producise, rexistrouse unha réplica de menor intensidade (2,4).


Summary: Resulta difícil de comprender como é posíbel que, para practicar o atletismo, as deportistas dunha cidade como Vigo teñan que ir adestrar a Ourense ou mesmo ao norte de Portugal, pero ese escenario é absolutamente cotiá para un bo número de atletas a causa do abandono que padecen desde hai anos as pistas de Balaídos.

A acción do tempo é un axente inconmensurábel que nos afecta a todos e a todas. Que llo pregunten senón ao austríaco Arnold Schwarzenegger, que a día de hoxe é un ancián de 73 anos, pero que en 1982 lucía en Conan o bárbaro un dos físicos máis impresionantes que endexamais se viu na historia do cinema. Unha cousa parecida pasa coas pistas de atletismo de Balaídos, inauguradas pouco antes de que as aventuras do universal cimmerio chegasen á gran pantalla, pois se ben daquela eran "boas" -como recorda Xabier Alonso Pérez, que foi atleta e concelleiro de Deportes polo BNG en Vigo entre 2007 e 2011-, hoxe atópanse nunha situación "indigna". E cunha infraestrutura non tería por que ser así, pois a diferenza do que acontece co corpo humano -que está abocado a volver á terra da que procede por moitos bifidus activos que se consuman ou cirurxías á que se someta para tratar de evitar o inevitábel-, tan só son necesarios interese e un axeitado mantemento que eviten a súa degradación. Algo que, como resulta, evidente en Balaídos, parece demasiado pedir. Por suposto, as vítimas son as e os centos de deportistas que practican o atletismo na cidade olívica, unha das que máis olímpicos deu a nivel europeo, con nomes da relevancia do maratoniano Carlos Pérez, Julia Vaquero, Estela Estévez, Álvarez Salgado, Alejandro Gómez, Gayoso Rivas... Todas elas, e moitas máis, locen desde hai máis de dez anos na porta dunhas instalacións que permanecen ancoradas no tempo mentres son suxeito de enfrontamento entre Xunta e Concello de Vigo desde o regreso do Partido Popular a San Caetano no ano 2009, cando decide rexeitar un convenio asinado polo Bipartito para levar a cabo unha reforma integral. A loita dun atleta David Gómez Martínez é un decatoliano vigués que chegou a participar nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004 e Beijing 2008. Desde a súa retirada dedícase a adestrar deportistas, e nos últimos tempos tornou nunha das caras visíbeis da loita por conseguir unhas instalacións dignas, o que o levou a abandonar o Celta a finais de novembro pasado porque as súas críticas ao Goberno municipal "repercutían negativamente no clube". Segundo explica, o día a día de Balaídos "non parou de empeorar" desde que no ano 2015 a Federación Galega de Atletismo lle entregara as chaves ao Concello. "Se antes estabamos mal, desde aquela todo foi a peor, porque foron moito máis restritivos con respecto aos horarios e o mantemento volveuse moito máis deficiente", engade. Gómez confesa "non entender" a razón do maltrato ao atletismo en Vigo, e afirma sentirse "no medio dunha batalla Concello-Xunta na que as pistas son empregadas como arma". Sobre este asunto, o secretario xeral para o Deporte, José Ramón Lete Lasa, recoñece en exclusiva para Nós Diario que as pistas "non están como deben", e di que desde o seu departamento "podemos facer e faremos" por amañar un asunto do que responsabiliza a Abel Caballero. "Escribinlle varias cartas ao alcalde para buscar solucións e non houbo resposta", apostila. O inferno de adestrar ao aire libre nunha cidade na que chove 165 días ao ano En Vigo chove. E moito. Iso significa que, ante a ausencia de instalacións baixo teito para practicar o atletismo na cidade olívica, ás deportistas non lles queda outra que mollarse. Amais, o lamentábel estado das pistas de Balaídos producen frecuentes inundacións que en non poucas ocasións impiden a práctica deportiva. Iso está a provocar un éxodo de atletas desde a cidade olívica até o norte de Portugal e a cidade de Ourense, que a falta dunha conta con dúas instalacións, unha delas -Expourense- recoñecida como a mellor do Estado. Mais o peor non é iso, senón algunhas situacións que mesmo poden pór en risco vidas humanas, como revela David Gómez, que explica que "o desfibrilador chegou a estar baixo chave e tivemos que ameazar con denunciar por se pasaba algo".


Summary: A plataforma de comercio electrónico xa obtivo o pasado ano o galardón de EGANET ao mellor proxecto de negocio online

Tes plan para hoxe? Así se presenta Buydeal.es, unha plataforma de comercio electrónico baseada en ofertas e cupóns e centrada no entretemento e o ocio. Naceu hai exactamente un ano co obxectivo de achegar pontes entre o comercio galego e os consumidores, e seguindo o exitoso exemplo de Groupon, que nos últimos anos revolucionou a forma de consumir produtos e servizos. Naceu hai exactamente un ano co obxectivo de achegar pontes entre o comercio galego e os consumidores, e seguindo o exitoso exemplo de Groupon, que nos últimos anos revolucionou a forma de consumir produtos e servizos Este espazo virtual dirixido a recoller "as mellores ofertas locais de lecer, de aventura e de restauración" xa obtivo o pasado ano o galardón de EGANET ao mellor proxecto de negocio online. E agora vén se obter un novo recoñecemento, desta volta nos premios INNOVA-G, que este venres entregou a Asociación Galega de Empresas TIC (AGESTIC) na categoría de mellor desenvolvemento 2.0. O funcionamento de buydeal.es é moi sinxelo. A páxina ofrece ofertas de ocio -con descontos de máis do 50%- de toda Galicia (e algunhas do norte de Portugal), aínda que se centra sobre todo nas cidades da Coruña, Vigo, Santiago, Ferrol, Lugo, Ourense e Pontevedra. Os clientes poden consultar todas estas suxestións na propia web ou recibilas por correo electrónico. As ofertas só se poden adquirir durante un número determinado de días e teñen unha cantidade igualmente limeitada. Unha vez adquiridos estes descontos, poden usarse ou regalarse dentro dun prazo determinado: ao redor de tres meses como máximo. Groupon, o seu irmán máis vello, naceu en 2008 e conta con 35 millóns de usuarios rexistrados 7000 traballadores e ten uns ingresos anuais de máis de 760 millóns de dólares. Outros premios AGESTIC Os premios da AGESTIC entregáronse o venres en Compostela, e manteñen a súa tendencia de crecemento, como se demostra no incremento de aspirantes aos galardóns, un total de 71 en cinco categorias Os premios da AGESTIC entregáronse o venres en Compostela, e manteñen a súa tendencia de crecemento, como se demostra no incremento de aspirantes aos galardóns, un total de 71 en cinco categorias. Saborplace.com e a súa plataforma de venda en liña de produtos ecolóxicos e artesanais foron recoñecidas como a mellor start-up galega. O recoñecemento á mellora emprendedora TIC galega foi para Rosa Conde Suárez da empresa Entremetidos, unha consultoría de marketing en liña e comunicación interactiva. Como mellor aplicación para dispositivos móbiles premiouse a PicSound de Evelb Técnicas y Sistemas. Trátase dunha aplicación para iPhone e iPod Touch que permite usar a cámara do dispositivo móbil sen tocar a súa pantalla, empregando como disparador o son. Tamén se premiou a empresa viguesa Desoños pola súa páxina web Delagro, que lles deu visibilidade a máis de 40 cooperativas agrarias de Galicia, Asturias e Cantabria, con máis de 17.000 asociados. Tamén houbo mencións de honra para o evento de networking LaconNetwork, o programa Banda Ancha da Radio Galega e tamén á Deputación de Pontevedra.


Summary: O Xuvenil branquiazul avanza grazas a contar con un colchón de 5-1 do partido de ida.

No día en que o Real Club Deportivo festexaba a efeméride do seu 115 aniversario os rapaces do xuvenil 'A' do conxunto herculino homenaxearon do mellor modo posíbel a máis que centenaria historia branquiazul: conseguindo o pase á seguinte rolda da Youth League, a Liga de Campións da súa categoría. E fixérono, como non podía ser doutro modo tratándose do Dépor, sufrindo, característica intrínseca á entidade. Porque, a pesar de contar cun comodísimo colchón de catro goles de vantaxe obtidos no partido de ida en Riazor, que finalizou cun 5-1 favorábel á escuadra galega, os israelitas do Maccabi Haifa non quedaron moi lonxe de asinar unha remontada digna de ser inscrita nos libros de récords, pois impuxéronse no partido de volta, disputado onte, por tres goles a cero. Curiosamente, toda esta perigosa situación para os intereses deportivistas produciuse durante a segunda metade, pois nos primeiros 45 minutos o equipo local non só non foi quen de anotar ningún gol, senón que o Deportivo foi o dominador durante a meirande parte do período. Porque, e a pesar de estar obrigado a atacar, o preparador israelita, Alon Harazi, optou para sorpresa xeral por unha táctica conservadora, un 5-3-2. No bando contrario, o preparador do Xuvenil branquiazul, Manuel Pablo, decidiu ser fiel ás súas ideas, formando de inicio cunha variante do 4-2-3-1 que coñece ben da súa etapa como xogador, pois era a empregada por Javier Irureta nos tempos dourados do Súper Dépor. Moi superiores, os xogadores do Dépor controlaron o balón e mesmo tiveron oportunidades claras para estrear o marcador. Polo contrario, o Maccabi Haifa, a pesar de contar co apoio da súa afección, non foi quen de disparar a porta nin unha soa vez. Quizais confiados polo visto no primeiro tempo, o Dépor viuse sorprendido no inicio da segunda por uns israelitas revolucionados táctica e animicamente que anotaron o 1-0 (Laish) xa no 49 e o segundo (Elmichly) dez minutos despois. Con todo, o medo non chegaría até que Razon marcou o terceiro no 82. Afortunadamente, foron capaces de resistir e xa agardan rival na seguinte rolda, que se disputará o 8 de febreiro do vindeiro ano 2022 e que será un dos seguintes equipos: Inter de Milán, Chelsea, Bruxas, Borussia Dortmund e Dinamo de Kiev.


Summary: Galicia imponse por 3-2 a Curdistán no partido organizado por Siareiros Galegos para reivindicar a oficialidade dos combinados deportivos do país. Galería de imaxes no interior

O resultado apenas importou. Foi un 3-2 pero puido ser calquera outro. As persoas que se xuntaron este sábado no campo pontevedrés da Xunqueira ían reivindicar o seu desexo de ver unha selección galega oficial sobre os terreos de xogo, xa sexa gañando ou perdendo. Quen logrou un ano máis que esa reivindicación se convertese nun partido de fútbol foi o colectivo Siareiros Galegos, desta volta coa selección de Curdistán como convidada. Unha manifestación previa polas rúas da cidade serviu de anticipo ao que despois se ía reivindicar no campo, tanto dende o terreo de xogo como dende a bancada. "Unha nación, unha selección" foi un dos berros máis coreados na Xunqueira, que celebrou os goles de ambos equipos. GZ Vídeos recolleu graficamente o acontecido, velaquí unha escolma desas imaxes.


Summary: A ministra de Igualdade, Irene Montero, compareceu ante a prensa após o Consello de Ministras para informar da aprobación da Lei Trans e debullar algúns dos contidos que regula, logo de meses de "difícil" negociación entre os partidos do Goberno de coalición.

A aprobación da Lei Trans, no Consello de Ministras de onte, é para ministra de Igualdade, Irene Montero, unha "mostra" da "fortaleza" do Goberno de coalición PSOE-Podemos e de que cando "hai que negociar" e se producen "debates profundos" que duran "meses", os socios son capaces de "dialogar" e "cumprir" co pacto de coalición. Para Montero, que asegurou que a terza feira foi "un día histórico", compareceu en roda de prensa despois do consello, xunto ao seu homólogo de Xusticia, Juan Carlos Campo, e explicou o contido da norma que recolle os dereitos específicos das persoas trans, e tamén medidas para garantir os do colectivo LGTBI, así como a súa non discriminación. A titular de Igualdade quixo destacar que a norma recolle a "libre determinación" das persoas trans cun sistema de dupla comparecencia, "sen testemuñas", nin "probas"; así como a súa despatoloxización. Ambas as medidas, sinalan, reclamábaas o colectivo e tamén os principais organismos internacionais para "garantir os dereitos humanos". O texto inclúe "unha batería importante" en materia de dereitos LGTBI, lexisla "por primeira vez" os dereitos das persoas intersexuais, permite a filiación a parellas de lesbianas ou bisexuais sen casar, o acceso á reprodución asistida a lesbianas e persoas trans con posibilidades de xestar e recolle sancións fronte ás discriminacións a persoas do colectivo, entre outras medidas, apuntou a ministra. Irene Montero sinalou que se trata dun "bo texto lexislativo" e considera que sitúa a España "á vangarda" europea en materia de dereitos das persoas LGTBI, mais tamén recoñeceu que se trata dunha norma "mellorábel, como toda lei" e, neste sentido, referiuse ao recoñecemento das persoas non binaries ou ás garantías de dereitos para as persoas trans migrantes. A titular de Igualdade ve posíbel mellorar a norma durante o trámite parlamentario no Congreso e no Senado e, indicou que os grupos terán o "apoio" do Goberno en todo o proceso. Tamén lles lembrou ás formacións das cámaras a "urxencia" que supón pór en marcha esta lei, tendo en conta a "realidade" das persoas trans. A "longa" negociación O cambio de posición dos socialistas ante esta lei, especialmente o da vicepresidenta primeira, Carmen Calvo, crítica coa autodeterminación de xénero, foi unha das principais cuestións que se lle trasladaron a Montero na roda de prensa. Sobre isto, a titular de Igualdade referiu que a negociación foi "longa e difícil", pero afirmou que nos encontros houbo "moitos máis momentos de acordo" que permitiron chegar até a aprobación final dun texto "que cumpre cos estándares internacionais". "Creo que é evidente que foi longa e difícil, pero tamén que deu os seus froitos e por iso digo que demostra a fortaleza do Goberno", declarou, para indicar que as posíbeis diferencias que había non "impediron traballar" na lei. Arredor da oposición que amosou unha parte do movemento feminista cara a esta lei, a ministra sinalou que, "sempre" que se aproban leis "deste calado", como "o aborto ou o matrimonio igualitario" sempre se xera "debate social" e incluso "oposición", pero, ao seu xuízo, "anos despois ninguén se recoñece en oposición" aos textos porque son medidas que serven para "mellorar a sociedade" e a "vida das persoas".


Summary: Andrés Castro asina unha nova crítica co gallo da estrea de Os fenómenos, o novo filme de Alfonso Zarauza. Despois do grande suceso de A Esmorga, unha nova baza para o cinema galego.

OS FENÓMENOS Ano: 2014 Duración: 103 min. Nacionalidade: Galiza Director: Alfonso Zarauza Guión: Jaione Camborda e Alfonso Zarauza Fotografía: Alberto Díaz 'Bertitxi' Música: Piti Sanz Elenco: Lola Dueñas, Luís Tosar, Juan Carlos Vellido, Miguel de Lira, Ledicia Sola, Xosé Antonio Touriñán, Antonio Durán 'Morris', Federico Pérez Rey, Marcos Javier Fernández Eimil, Farruco Castromán, Xúlio Abonjo, Alfonso Agra, Gonzalo Uriarte SINOPSENeneta (Lola Dueñas) vive sen responsabilidades e sen plans nun trailer na costa de Almería. Cando o seu compañeiro Lobo (Luís Tosar), desaparece sen explicacións, ela decide volver para a súa terra natal, Galiza. Neneta ten grandes dificultades en achar un emprego, até que consegue un como operaria de construción. CRÍTICA O cinema feito en Galiza segue de parabéns. Vexamos: 1. A impresionante, e histórica, estrea de A Esmorga de Ignacio Vilar, a mellor do ano de todas as películas con menos de 100 copias 2. O éxito alá por onde vai de As Altas Presións de Ángel Santos, unha das películas de vangarda do Novo Cinema Galego triunfando por cada Festival que pasa 3. A recente edición do Culturgal onde, aparte de ser o encontro de toda a cultura galega en todos os ámbitos, puidemos ver Encallados, outro dos traballos de Alfonso Zarauza, o documental de Lois Patiño Costa da Morte e traballos de xente que vén pisando forte dentro do panorama audiovisual galego como o documental Por que non cantades todas de Diana Toucedo ou as diferentes webseries feitas aquí 4. Coincidindo cos 25 anos da estrea de Sempre Xonxa, Urxa e Continental, que se conmemora nunha exposición no Gaiás que, á marxe das filias e fobias que pode producir o sitio, fai una excelente retrospectiva sobre todo o cinema feito en Galiza… pois ben, sumemos a este contexto a estrea de Os Fenómenos, a segunda longametraxe de Alfonso Zarauza tras A noite que deixou de chover en 2008, na que tamén aparecían Luís Tosar e Miguel de Lira. Tamén repite na música Piti Sanz que, xunto con Anxo Graña, constrúe unha banda sonora chea de detalles evocativos que non vou desvelar. Para gozar de principio a fin. De feito, se quedan até os créditos finais (sempre recomendo facelo) pódese escoitar cantar a Tosar debido, loxicamente, a relación musical que mantén con Piti Sanz no grupo Di Elas. Os Fenómenos é un canto á xente corrente e traballadora que, coma moitos de nós, non sabía de burbullas, de primas de risco, nin de poderes capitalistas Os Fenómenos fai alusión a unha cuadrilla de obra, formada por homes rudos e curtidos, á que se une Neneta (Lola Dueñas) unha muller que volve á terriña cun fillo recén nacido após de moitos anos emigrada vivindo nunha furgoneta xunto coa súa parella Lobo (Luís Tosar). Ao deixala este abandonada, Neneta terá que traballar, si o si, para o sustento do seu fillo, así que pide traballo coma peón de obra. A trama sitúase na época de bonanza previa á crise e do estoupido da burbulla inmobiliaria, así que admiten a Neneta case sen chistar. O evidente receo inicial por meterse nun traballo 'propio de homes' dilúese cando ven que traballa como calquera e pronto pasa a ser 'un' máis da cuadrilla. Os Fenómenos é un canto á xente corrente e traballadora que, coma moitos de nós, non sabía de burbullas, de primas de risco, nin de poderes capitalistas, que se viu atrapada pola corrente do momento nunha situación que non pasará se non se produce outro estoupido maior que arranxe o desastre. Sen deixar estes apuntamentos de lado, a película non se decanta só pola denuncia ante o evidente, nin tampouco se limita a narrar o drama ou afondar no amargor da crise. Iso xa o sabemos. Sobresae un Xosé Antonio Touriñán no rol dun mozo que preferiu deixar os estudos pola paleta e o casco de obra ELENCO IMPRESIONANTE O guión de Jaione Camborda e Alfonso Zarauza prefire sazonar o conto con historias reais, retranca e bo humor. Con iso acadan que a mensaxe calle mesmo máis fondo que se optaran polo dramón-denuncia. Impresionante todo o elenco, sen excepción. Con todo, destaca Lola Dueñas, que volve a tirar da 'galeguidade' que xa demostrara en Mar Adentro, para meterse na pel dunha muller forte á par que vulnerable, que ten as cousas claras pero ao mesmo tempo déixase levar. Unha desas personaxes que comunican máis polo que calan que polo que din. Con respecto aos 'fenómenos', sobresae un Xosé Antonio Touriñán no rol dun mozo que preferiu deixar os estudos pola paleta e o casco de obra. Un alivio cómico con diálogos brillantes pero tamén cuns matices e capas que dan á personaxe unha profundidade dramática que dará moito que falar. Non menos destacable son a ambientación, vestiario, fotografía ou dirección… Enxérganse uns cantos premios á vista. Si, o cinema feito en Galiza está de parabéns. Continúa paseniño, pero sen pausa, pisando firme para que un día a estrea dunha película feita en Galiza non sexa noticia polo feito de seren unha rareza, senón noticia por seren algo normal dentro do panorama audiovisual internacional. A 25 anos do 'inicio' do cinema galego semella ser este o ano da consolidación. E o que vén o empurrón definitivo, porque os Goya falarán galego… Fixo.


Summary: Os pacientes hospitalizados por este coronavirus baixan a 54 e a taxa de positividade cae a un 0,5%.

Galiza chega ao final do mes de setembro cos casos activos en descenso, que baixan até os 1.006, e menos novos contaxios, que caen aos 22 -supoñen 18 menos que a xornada anterior-, mentres que os pacientes hospitalizados por este coronavirus descenden a 54 -tres menos-. Segundo os datos publicados pola Consellaría de Sanidade esta quinta feira con rexistros até as 18 horas da cuarta feira, mantéñense 15 persoas ingresadas en UCI e descenden a 39 as hospitalizadas noutras unidades de hospitalización -tres menos-, mentres que 952 pacientes atópanse en seguimento domiciliario. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria alíviase nas de Ourense e Pontevedra-O Salnés; aumenta lixeiramente nas da Coruña-Cee e Lugo; e mantense nas de Santiago-Barbanza e Vigo; mentres que a de Ferrol continúa como a única de Galiza sen pacientes ingresados por este coronavirus. Galicia chega ao final do mes de setembro con tendencia descendente en canto a casos activos de Covid-19, que se sitúan en 1.006, que representan 90 menos que a xornada anterior, ao haber máis altas (111) que contaxios (22). Así, Galiza rexistra presenta a cifra máis baixa de casos activos do que vai de ano, manténdose en niveis de agosto do ano pasado. As infeccións activas descenderon nas sete áreas sanitarias, coa da Coruña e Cee á cabeza (-23), seguida da de Ourense (-18), Vigo (-17), Lugo (-16), Santiago e Barbanza (-8), Pontevedra e O Salnés (-7) e Ferrol (-1). Por tanto, con máis casos activos continúa a área da Coruña e Cee, con 221; seguida da de Vigo, con 214; Lugo, con 190; Ourense, con 161; Santiago e Barbanza, con 122; Pontevedra e O Salnés, con 73, e a de Ferrol segue á cola, con 25. En canto aos novos contaxios de Covid-19 caeron aos 22 no conxunto do país, 18 menos que os 40 rexistrados a xornada anterior; despois dos 29 detectadosa terza feira e arrincar a semana con 33. Nas últimas 24 horas, foron confirmados 23 positivos con probas diagnósticas de infección activa -algúns poden corresponder a casos xa existentes-, 18 menos que o día anterior, dos cales sete corresponden á área de Vigo; cinco, á da Coruña e Cee; tres, á de Ourense; outro tres, á de Santiago e Barbanza; dous, á de Ferrol; dous, á de Lugo; e un, á de Pontevedra e O Salnés. En canto á taxa de positividade das probas PCR -número de infeccións detectadas cada 100 test- caeu a un 0,52%o. Por iso, mantense por baixo do 5% que a OMS determina como limiar para considerar controlada a pandemia. As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 desde o inicio desta pandemia ascenden a 2.637, despois de notificar esta cuarta feira a Consellaría de Sanidade un novo óbito.


Summary: Mike Pence e Kamala Harris baixan o ton no único entre candidatos á Vicepresidencia. O presidente estadounidense dixo que non participará no cara a cara telemático.

A Comisión de Debates Presidenciais dos EUA anunciou hoxe que o segundo debate de cara ás presidenciais do 3 de novembro entre Donald Trump e Joe Biden, previsto para o 16 de outubro, se desenvolverá de forma telemática. O presidente estadounidense decidiu non participar no encontro a menos que o debate se realice de forma presencial. "Non vou perder o tempo nun debate virtual", dixo en declaracións a Fox. Ademais, sostivo que a idea de facer o debate online é unha estratexia para "protexer" a Biden. A dirección de campaña de Trump dixo que este dará un mitin que no canto de participar no cara a cara. Ademais dese en Miami (Florida), hai un terceiro e último programado para o día 22 en Nashville (Tennessee). Biden declarou hai días atrás que "agarda" debater con Trump nesas datas, mais tamén que se deben seguir "protocolos moi estritos para non se contaxiar". Tamén pediu que o debate non se desenvolva se o presidente ─xa na Casa Branca, mais aínda transmisor do coronavirus─ continúa contaxiado. Por outra banda, o único debate entre os candidatos á Vicepresidencia desenvolveuse na cuarta feira pola noite (madrugada de onte na Galiza). Mike Pence, do Partido Republicano, e Kamala Harris, do Partido Demócrata, víronse as caras en Salt Lake City (Utah). Tal e como se esperaba, o ton distou moito do marcado por Trump e Biden hai unha semana. Discursos civilizados, poucas interrupcións e mesmo algún que outro cumprido caracterizaron a cita. Nun intre da noite, Pence felicitou a Harris por facer historia ao se converter na primeira muller negra e a primeira asio-americana que concorre como cabeza de cartel á Casa Branca. O candidato conservador mediu en todo o momento as palabras. "Pence tiña a presión de non aparecer como un abusón no seu enfrontamento con Harris, especialmente tendo en conta a pelexa da campaña de Trump por atraer o voto feminino", sinalou USA Today. Precisamente, a correspondente política en Washington DC deste rotativo, Susan Page, foi a moderadora. "Queremos un debate que sexa animado. Mais os estadounidenses tamén merecen unha discusión que sexa civilizada. Estes son tempos tumultuosos, mais podemos e teremos un intercambio respectuoso", advertiu. No entanto, os tirapuxas entre os dous candidatos ─separados por pantallas metacrilato─ non faltaron. Harris, en concreto, chamou a atención a Pence polas continuas interrupcións. "Sr. vicepresidente, estou a falar, estou a falar", repetiu con contundencia nun momento dado do debate. Temas controvertidos Mais ambos os dous tentaron fuxir dos temas máis controvertidos. Pence, da epidemia da Covid, que puxo nos últimos días en corentena toda a cúpula da Casa Branca. "O presidente Trump e mais eu confiamos en que o pobo estadounidense está a tomar as medidas que mellor considera para a súa saúde", afirmou Pence, mentres que "Joe Biden e Kamala Harris falan todo o tempo de ordes", engadiu. E Harris, pola súa banda, eludiu responder se un Goberno de Biden ampliaría o número de membros do Tribunal Supremo co fin de diluír a actual maioría republicana tras o pasamento de Ruth Bader Ginsburg: "O pobo estadounidense vai votar e debería ser súa a decisión de quen vai facer parte desta tan importante institución de forma vitalicia". Sobre outros temas, como o aborto, Harris afirmou: "Sempre pelexarei polo dereito dunha muller a decidir sobre o seu corpo". "Debería ser decisión dela e non de Trump e Pence", engadiu. Acerca da violencia policial, Pence considerou un "insulto" á Policía as insinuacións sobre que o sistema xudicial estaba condicionado, ao que Harris ─ex fiscal xeral de California─ se arrepuxo dicindo que "son a única sobre o escenario que persoalmente levou a xuízo casos que van desde agresións sexuais a crianzas a homicidios". Por último, contra o final da noite, a moderadora levou o debate cara á lexitimidade dos comicios, posta en dúbida por Trump. Pence non abordou a cuestión directamente, mais expresou a súa confianza en que o país tería "unhas eleccións libres e xustas". "A culpa é da China, lembren isto", volve insistir o presidente Nunha gravación emitida nas últimas horas polas redes sociais, Trump manifestou que contraer a Covid foi unha especie de "beizón", xa que se someteu a unha terapia experimental que el considera unha "cura", e que agora agarda aplicar "de balde" a toda a cidadanía. Ademais, aproveitou para atacar de novo a China, que considera única responsábel da pandemia. "A China vai pagar un alto prezo polo que lle fixo a este país, vai pagar un alto prezo polo que lle fixo a este mundo. A culpa é da China , lembren isto", dixo.


Summary: Entran nese nivel Lugo, Pontevedra, A Estrada e Oleiros. O número total de municipios ascende a 21.

O número de concellos galegos no nivel máximo de alerta, o 3, pola incidencia do coronavirus na última semana elevouse a 21, oito máis que onte, ao activarse o aviso en Lugo, Pontevedra, Poio, Tui, Salvaterra, A Estrada, Mesía e Oleiros. Ademais, segundo consta no mapa 'semáforo' actualizado diariamente pola Consellería de Sanidade, continúan no nivel tres pola pandemia os concellos de Ourense, O Carballiño, O Barco, Verín, Santiago, Arteixo, A Laracha, Narón, Culleredo, Ordes, Ames, Vilagarcía de Arousa e Cangas do Morrazo. A entrada no nivel máximo de risco de todas estas localidades implica que detectaron máis de 21 casos de coronavirus no últimos sete días, fóra de Lugo e Pontevedra. Estas dúas, ao ter máis de 50.000 habitantes, están en alerta vermella por sumar máis de 112 contaxios no caso da cidade da muralla, e máis de 96 na do Lérez. Mentres, en situación 2 -no nivel laranxa do mapa- sitúanse 15 municipios, catro menos que o martes. Trátase de Ferrol, A Coruña, Carballo, Teo, Vilanova de Arousa, Lalín, Marín, Vigo, Nigrán, Gondomar, Mos, O Porriño, Barbadás, Boborás e Monforte de Lemos. En cor laranxa inclúense municipios de máis de 50.000 habitantes con 56 e 111 casos novos de COVID-19 á semana por 100.000 habitantes e nos de menor poboación que presenten entre 14 e 20 casos. Evolución Galiza rexistrou 441 novos contaxios en 24 horas, un aumento importante e que amosa como a Covid continúa a se estender. Son xa, segundo os datos facilitados pola Consellaría de Sanidade, 5.457 casos activos os que hai rexistrados na Galiza, 240 máis que na xornada de onte Hai 294 persoas hospitalizadas polo coronavirus. Delas, 38 están en unidade de coidados intensivos (UCI). A cifra de falecidos e falecidas sitúase en 836. As áreas sanitarias de Santiago e Vigo experimentan importantes aumentos, con 83 novos positivos máis cada unha, que sitúan o seu total de casos en 851 e 900.


Summary: A oposición exixe demisións mentres que Feijóo asegura que "por dous ou tres pacientes, non me parece lóxico relacionar esas denuncias coa austeridade".

A denuncia presentada pola Fiscalía após investigar o caso de sete doentes de hepatite C que faleceron por non ter acceso ou facelo con demora ao tratamento será obxecto de debate no Pazo do Hórreo. Após exixir explicacións gobernamentais e mesmo demisións as forzas da oposición o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, solicitou comparecer en sesión plenaria de acordo co comunicado difundido pola propia Xunta esta terza feira (19 de abril). Feijóo: "por dous ou tres pacientes [mortos], non me parece lóxico relacionar esas denuncias coa austeridade" Así as cousas, o presidente da Xunta tivo que saír ao paso da información difundida na xornada de onte coincidindo cun almorzo informativo organizado por El Mundo en Madrid. Segundo recolle eldiario.es, Alberto Núñez Feijóo remarcou que "a fiscalía ten dereito a investigar" porén, tildou de "disparate" o escrito no que formula a súa denuncia. Segundo o mandatario galego "por dous ou tres pacientes [mortos], non me parece lóxico relacionar esas denuncias coa austeridade" como si fixo a Fiscalía que atribúe a "criterios orzamentarios" o feito de se teren rexeitado ou demorado a dispensación de tratamentos solicitados en reiteradas ocasións polos facultativos. Aliás, atribúe a responsabilidade aos "médicos" pois, dixo, "son eles os que decidiron os tratamentos dos pacientes". Rubial: "Só 13 [pacientes] non cumprían os criterios e non puideron ser autorizados" "O 99% dos pacientes foron tratados", insistiu, de igual maneira que unha das persoas imputadas, Félix Ruibal, na altura director de Asistencia Médica e actual xerente da EOXI de Vigo. En declaracións recollidas pola axencia de noticias Europa Press asegurou ter "actuado correctamente", quer na súa condición de xestor, quer na de médico, apuntou. "Rotundamente nego que houbese outro criterio que non fose médico", dixo embora non querer afondar nas razóns concretas ao asegurar non ter coñecemento directo do expediente remitido pola Fiscalía ao Xulgado de Instrución. "Só 13 non cumprían os criterios e non puideron ser autorizados", recuncou. Por parte da Consellaría de Sanidade e do Sergas "síntome totalmente respaldado, agradézoo enormemente". A respeito da demisión que exixen as forzas da oposición e a Plataforma de persoas atinxidas pola hepatite C, Rubial di que "non pasa pola miña cabeza" embora o cargo estexa "a disposición en todo momento do que consideren a Consellaría e o Sergas", acrecentou, pois trátase dun posto de libre designación.


Summary: Anos de demora na reforma do campo de Eirís asinada con Estrella Galicia a cambio da destrución do terreo de xogo de A Grela II para que ampliasen a fábrica.

O 6 de marzo pasado, coincidindo co vixésimo aniversario do Centenariazo, o histórico xogador e adestrador do Deportivo, Arsenio Iglesias, recibía unha homenaxe no Pazo de María Pita por parte das autoridades e a sociedade civil coruñesa, durante a cal foi nomeado Fillo Adoptivo e se informou de que tanto unha rúa como as instalacións deportivas da Torre recibirán o seu nome no futuro. Non son os primeiros recoñecementos que recibe na súa terra o bruxo de Arteixo, pois xa contaba tamén cun campo de fútbol co seu nome na cidade herculina. Contaba. O Arsenio Iglesias, antes coñecido como A Grela II, era un coqueto terreo de xogo -de céspede artificial desde a reforma levada a cabo no ano 2008- que tiña unha bancada con capacidade para máis de 400 espectadores e estaba situado nas lindes entre o polígono industrial do que recibía o nome e o barrio de Vioño. Até que hai dous anos as escavadoras levárono por diante para que a cervexeira Estrella Galicia puidese ampliar as súas instalacións -coas que lindaba o campo de fútbol- en 12.000 metros cadrados. O conselleiro delegado de Hijos de Rivera SA, Ignacio Rivera, levaba anos insistindo na "necesidade" de que se lle vendese a parcela á súa empresa, o que lle permitiría ampliar a produción anual até os 400 millóns de litros de alcohol ao ano, para o que chegou a ameazar con trasladar a factoría a outro concello que lle permitise "crecer". Para levar a cabo esa operación urbanística foi necesario aprobar en pleno -en maio de 2017- unha modificación do Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) co fin de que o terreo pasase a ser considerado de uso industrial-comercial, que á súa vez derivaba dun protocolo asinado entre o propio Concello da Coruña e Hijos de Rivera en marzo de 2015 e revisado en maio de 2016. A promesa dunha reforma que non chega O compromiso era claro: segundo o acordo definitivo, formalizado en abril de 2018, a cidade renunciaba a unhas instalacións modernas e funcionais que empregaban diariamente 400 nenos e nenas a cambio de 4,5 millóns de euros e o compromiso de Estrella Galicia de financiar a reforma do campo de Eirís, un terreo de xogo antediluviano a anos luz en todos os aspectos do destruído na Grela. Mais, transcorridos case dous anos, seguen sen dar comezo uns traballos de reforma que, sobre o papel, deberían estar rematados para o comezo da tempada 2018-19, hai ano e medio. Cuestionado polas razóns desa demora, o Concello da Coruña desbota as económicas, pois explica a Nós Diario que "Hijos de Rivera entregou eses cartos no seu momento, e aínda que a anterior corporación municipal os gastou noutra cousa debido á paralización da licitación das obras polo achado de restos arqueolóxicos, os fondos están consignados nos orzamentos". Na actualidade, o Concello sinala que o problema dos restos arqueolóxicos está solucionado, e que só falta o visto bo da Axencia Española de Seguridade Aerea (AESA) ás torres de iluminación que levará o campo, algo que agarda que suceda "en mes e medio ou dous meses" como máximo. "Unha vez que teñamos a autorización por parte da AESA -conclúen- comezaremos o proceso de licitación, que levará uns tres meses, e darán inicio as obras de remodelación. Logo, se é posíbel, agardamos que estea todo listo durante o verán".


Summary: O Salón Teatro de Compostela acollerá, desde esta quinta feira e até o 29 de maio, a coprodución do Centro Dramático Galego que homenaxea á acriz María Casares no centenario do seu nacemento.

A obra Continente María chega esta quinta feira ao Salón Teatro de Compostela onde realizará oito funcións até o 29 de maio. A peza teatral homenaxea á figura da actriz María Casares coincidindo co centenario do seu nacemento. Trátase dunha coprodución de Ainé Producións, o Concello da Coruña, A Quinta do Cuadrante e o Centro Dramático Galego, que parte dun traballo documental sobre a vida e figura da actriz. Un teatro para María Casares Escrita pola dramaturga uruguaia Marianella Morena e producida polo actor e humorista Xosé A. Touriñán, a obra está dirixida por Tito Asorey, protagonizada por Melania Cruz e conta coa música do pianista Vadim Yukhnevich. A peza mestura teatro, poesía, música en directo e traballo audiovisual para achegar a María Casares ao público de maneira artística. Esta obra é a quinta coprodución estreada polo Centro Dramático Galego no que vai de ano. Súmase así a Come and go, de Helena Salgueiro; O Péndulo, de Inversa Teatro; Rastros, de Condetrespés, e os novos volumes de Clásicas desfeitas, en coprodución coa Cidade da Cultura da Galiza e a cargo das compañías Galeatro e Moving Compass. As funcións no Salón Teatro terán lugar de quinta feira a sábado ás 20 horas, e os domingos, ás 18 horas. Unha peza que fala do presente Continente María estreouse o pasado 16 de maio no Teatro Rosalía de Castro da Coruña. Na presentación compostelá participou, entre outras e outros, o secretario xeral de Cultura da Xunta da Galiza, Anxo Lorenzo, que destacou que a iniciativa xorde da necesidade de "divulgar a importancia desta figura desde o espazo escénico, o contexto no que ela se fixo universal" polo que "na programación da Xunta con motivo do centenario non podía faltar unha proposta creada no ámbito teatral". As dúas patrias de María Casares Tito Asorey, polo seu lado, asegurou que "non é só unha obra histórica ou biográfica, tamén é unha peza que nos fala desde e sobre o noso presente", aludindo ao conflito na Ucraína. Sobre as táboas estarán a actriz Melania Cruz, quen sinte unha gran responsabilidade ao "traer de volta a través do seu corpo a Casares" e o músico bielorruso Vadim Yukhnevich, quen di "viaxar aos seus adentros mediante esta obra e reflexionar con ela sobre o seu propio exilio".


Summary: Os Comités denuncian que unha modificación introducida polo Ministerio nas bolsas Erasmus deixa sen axudas a aquel@s que non obtivesen bolsa xeral de estudos do MEC no curso pasado. Ademais, engaden, aqueles que si se beneficien das axudas recibirán unha cuantía insuficiente.

O Ministerio de Educación, Cultura e Deporte publicou, o pasado martes 29 de outubro a través do Boletín Oficial do Estado, unha modificación da súa achega económica ao estudantado no referente ás bolsas Erasmus para este curso 2013/2014. Unha modificación, denuncian desde Comités que supón "deixar sen axudas ao estudantado que non obtivera a bolsa xeral de estudos do MEC o pasado curso 2012/2013". Aliás, din desde esta organización estudantil, "sen ser isto suficiente, aquel@s estudantes beneficiari@s (que si obtiveran bolsa no curso pasado) unicamente poderán obter como máximo 300 euros ao mes na súa estancia no estranxeiro". "Queren expulsar do ensino público universitario @s fill@s da clase traballadora" Esta medida do Ministerio de Educación enmárcase, para os Comités, na liña impulsada polo goberno popular de que excluír "@s fill@s da clase traballadora do ensino público universitario". Eliminar do programa de bolsas Erasmus a tod@s aquel@s alumn@s que non sexan capaces de cumprir cos novos requisitos do decreto de bolsas e, manter unha contía irrisoria para o estudantado que si as manteña, "deixará as prazas da Erasmus unicamente para aquelas persoas de rendas máis altas que poidan pagar a súa estadía nun país do estranxeiro". 'Tirad@s no estranxeiro' Os Comités pregúntanse tamén que pasará co@s estudantes que actualmente se atopan con prazas Erasmus no estranxeiro e contaban con poder acceder a estas axudas. "Estes novos requisitos nas bolsas Erasmus poden supor un problema tanto económico como académico n@s estudantes afectad@s".


Feijóo admite que impulsou a fusión das caixas tras saber que estaban próximas á quebra O encarceramento de cinco ex-directivos da desaparecida Novacaixagalicia polas indemnizacións millonarias que se adxudicaron pouco antes de que a entidade fose rescatada vén de devolver ao primeiro plano da actualidade o proceso económico e político que, entre 2009 e 2010, culminou coa fusión das antigas Caixanova e Caixa Galicia, xermolo do que a Xunta promocionou en innumerables ocasións como unha nova caixa "solvente e galega". O papel central do presidente da Xunta naqueles meses e episodios como o encargo, por un millón de euros, dun informe á consultora KMPG que, ao contrario do afirmado polo Goberno, nin era unha auditoría nin avalaba a fusión, regresa agora mentres o xefe do Executivo insta a centrar o foco en que el se opuxo ás indemnizacións. En todo caso, Feijóo asegura sentir absoluta tranquilidade polo seu papel naqueles acontecementos. Despois de ter que responder ante a prensa que cubría a Conferencia de Presidentes Autonómicos e contestar alí que vía "dramática" a entrada en prisión dos antigos señores das caixas este xoves o presidente volveu ser cuestionado ao respecto tras a xuntanza semanal do Consello. Como en Madrid, Feijóo subliña que lle "parece dramático" que "unha persoa de 85 anos", en referencia a Julio Fernández Gayoso, ex-copresidente de NCG e antigo presidente de Caixanova, "estea na cadea". "Parécelle dramático a calquera persoa que teña relación co seu avó ou co seu pai, se ten esa idade", afirma. O presidente da Xunta reitera que o encarceramento dos ex-directivos e, nomeadamente, de Gayoso é "dramático": "Parécello a calquera persoa que teña relación co seu avó ou co seu pai" Así e todo, Feijóo evidencia que "como demócrata e presidente dun Goberno" o que lle toca é "respectar as decisións e a independencia xudicial" nun asunto, o das indemnizacións, no que "a nosa posición política é coñecida" e está "documentada". Así, reitera, "como presidente da Xunta opúxenme a esas indemnizacións e soliciteille ao gobernador do Banco de España por escrito que as deixase sen efecto". "E nunca tiven resposta", agrega. Como nunha intervención televisiva menos de vinte e catro horas despois das detencións Feijóo detense no período en que a Xunta xa perdera todas as súas competencias sobre a entidade, despois da bancarización e intervención, e glosa doutro xeito o período previo á fusión, cando as caixas aínda eran tal e, polo tanto, o Goberno galego tiña marxe de manobra sobre elas. O impulso á fusión de Caixanova e Caixa Galicia "é das cousas das que me sinto máis tranquilo", di, reafirmándose nun "comportamento" cuxo resultado foi "que 5.000 persoas teñan traballo nunha entidade domiciliada en Galicia". "Sempre queda o recurso de mentir", pero "a verdade é moi poderosa e non caduca", di Feijóo A alternativa a promocionar esta operación era "que Galicai non fose sede de ningunha entidade, que García Barbón en Vigo estivese pechado e que os Cantóns na Coruña estivesen pechados". "Iso -profunda- foi contra o que tiven que loitar contra políticos en Galicia e en Madrid", pero "ao final as cousas van encaixando" e "do mesmo xeito que me opuxen a esas indemnizacións" que segundo a Audiencia Nacional foron "delitivas", agora "me gustaría escoitar a moitos dos actores políticos da época" para "ver o que son capaces de dicir". "Sempre queda o recurso de mentir" pero "a verdade é moi poderosa e non caduca", culmina a súa reflexión o presidente.


Summary: Continuamos da man "Asociación Parroquial de Berdoias" e o Seminario de Estudos Comarcais (SEMESCOM), recuperando o rico e variado patrimonio que atesouran os lugares da parroquia vimiancesa de Berdoias. Hoxe rematamos ca serie sobre as construcións de transformación de gran, coas Eiras.

MOSTRA DO PATRIMONIO MATERIAL DA PARROQUIA DE BERDOIAS:CONSTRUCIÓNS DE TRANSFORMACIÓN DO GRAN (VII):UNHA PARROQUIA DE 35 EIRAS A piques de rematar o traballo de campo sobre o Patrimonio Material, recopiláronse en toda a parroquia un total de 35 EIRAS que, numericamente, por lugares, quedan como segue: Berdoias 8 eiras, Romar 5, Boallo 5, Grixoa 4, A Casanova 4, Pedra do Frade 3, Sta. Cristiña 3, O Rego dos Podres 2 e O Petón 1. Consérvanse dúas eiras terreas e veciñais (unha en Grixoa e outra na Casanova) pero a gran maioría das da parroquia son eiras empedradas e privadas, de formas: cuadrangulares, circulares, ou mixtas. Casi todas son de chans enlousados e mesmo en tres eiras, nun exemplo de adaptación ó medio, proveñen de terreos rochosos, aplanados in situ (a eira de Rúa na Casanova, a da Gaia na Pedra do Frade, e a do Varelo en Grixoa). Os bordos perimetrais de moitas das eiras son sólidos- con máis de 1 m de altura e máis de 0,50 m de ancho- e están compostos por valados de cachotería, completados con lousas en parte da súa cara interior, ou combinados, nalgúns casos, con tramos de antas chantadas no chan. Dentro das 35 eiras, aínda que hai unhas oito que están incompletas e mais tres moi modificadas, chama poderosamente a atención o máis que aceptable estado de conservación da maioría delas, que aínda seguen a ser protagonistas de espazos máxicos, singulares e únicos. Os parabéns ós veciños e veciñas da parroquia de Berdoias están máis que xustificados. Eira mixta da Vilara, en Sta Cristiña Eira circular da casa do Rego, no Rego dos Podre Eira circular do Vilar, en Grixoa. TESOUROS DE BERDOIAS Tesouros da Parroquia de Berdoias (VI): A Eira do Farruquiño no lugar de Boallo. Tesouros da Parroquia de Berdoias (V): A Eira do Carmelo. Tesouros da Parroquia de Berdoias (IV): A Eira do Buxán, en Santa Cristiña. Tesouros da Parroquia de Berdoias (I): A Eira da Rata Tesouros da Parroquia de Berdoias (II): A Eira do Sores, en Romar.. Tesouros da Parroquia de Berdoias (III): A Eira de Rúa e a Eira da Gaia.


Summary: Secretario de Relacións Internacionais na Península da Executiva Nacional do BNG e candidato por esta formación nas locais de 2011 e 2015, Cela non optará á alcaldía de Compostela en 2019. Deixa o Pazo de Raxoi por razóns "exclusivamente persoais" e que non teñen nada a ver coa política.

Rubén Cela (Lugo, 1979) anunciou esta terza feira, en conferencia de imprensa, que non será o cartaz do BNG en 2019. "Esta foi unha das decisións máis complicadas da miña vida", dixo Cela visibelmente emocionado. "A máis pensada e repensada. E responde exclusivamente a unha cuestión de tipo persoal e familiar que non vén a conto explicitar, pero que non ten nada que ver nen coa vida municipal nen coa política en xeral", esclareceu. "Son dos que penso, e os 7 anos que levo no concello así mo reafirman, que ser o portavoz dun grupo político na capital da Galiza exíxeche dun traballo, dunha disponibilidade e dun esforzo que eu non vou poder afrontar no futuro. E o que me parece o máis coherente, o máis honesto e o máis sensato -e mellor para o BNG e tamén para esta corporación- é dar paso a outras persoas", acrecentou. Este é un bon momento para anunciar a súa decisión, asegurou Cela, porque "o BNG en Santiago está nunha boa posición. Conseguimos nos últimos tempos reactivar tanto a nosa base militante como simpatizante, vólvese achegar xente ao Bloque -hai novas altas, hai persoas que voltan a ollar para nós- e temos un clima interno moi bon e con grande cohesión, o que nos vai permitir afrontar todo o proceso [de confección da candidatura para 2019] en pouco tempo e dun xeito moi positivo". Cela mostrou a súa convicción de que o BNG vai dar artellado "en moi pouquiño tempo" unha candidatura moi "potente" para 2019. Potente "tanto nos nomes das persoas que van ter que encarnar o proxecto do Bloque para os próximos anos como a nível de proxectos, propostas e ideas para facer de Santiago un concello mellor para vivir, para traballar e para desfrutar". "Voume deixar a pel nos 12 meses que faltan para continuar a manter unha boa oposición -fiscalizadora e crítica coas cousas que poda facer mal Compostela Aberta-", avanzou. Unha oposición que, aliás, continuará a ser "propositiva", con independencia de que se vaian achegando as eleccións de 2019. "Mantemos a man tendida para chegar a acordos e botar unha man naqueles asuntos que sexan bos para as veciñas e veciños de Santiago", enfatizou. Na quenda de perguntas, os meios interesáronse polos prazos que manexa o BNG para a elección dunha nova candidatura. O proceso será rápido e a previsión é que se poda ter elixido a persoa que encabece a lista "antes de que remate o mes", dixo Cela. "É Goretti Sanmartín [número 2 en 2015, actual vicepresidenta da Deputación da Coruña] a candidata mellor colocada'", inquiriu unha xornalista. "Sobre iso vou ser moi respeitoso. Teño a miña opinión clarísima ao respeito -así lla trasladei aos meus compañeiros e compañeiras-, mais imos iniciar un proceso de elección tasado e aquí vai haber un calendario e calquera persoa do BNG que queira se pode apresentar a encabezar a candidatura". "No BNG hai felizmente bastantes persoas con todos os atributos para ser candidata ou candidato. Eu, pola posición que teño neste momento, vou ser moi respeitoso co proceso e voume reservar a miña opinión persoal ao respeito", concluíu.


Summary: Unha universidade privada na Galiza? É moi probábel co proxecto universitario de Abanca no horizonte do curso 2021-2022. Porén, os estudos universitarios privados xa son unha realidade no país desde hai anos, agochados na oferta dos centros adscritos a algunha das tres universidades galegas e cuxos prezos chegan a cuadriplicar, por ano, o das titulacións en facultades públicas.

O secretario xeral de Universidades da Xunta, José Alberto Díez de Castro, respondendo a unha pregunta da deputada do BNG Olalla Rodil, explicaba o 14 de decembro no Parlamento de Galiza os plans de creación dunha universidade privada na Galiza, promovida polo grupo financeiro Abanca. Sería a primeira universidade privada do país e, segundo o proxecto, buscaría especializarse no ámbito das ciencias sociais e estudos empresariais. Os prazos manexados apuntan a que podería iniciar a súa andaina no horizonte do curso 2021-2022. As reaccións non tardaron en chegar. O sindicato CIG-Ensino denunciaba que "unha universidade privada sería nefasta para os intereses públicos, para o Sistema Universitario Galego e, evidentemente, para a poboación, xa que os servizos públicos son o único garante do acceso universal á educación superior do alumnado galego". A idea é a mesma que ten Erguer, un dos sindicatos estudantís maioritarios da Galiza, que, en declaracións a Sermos Galiza, indica que este tipo de decisións semella intentar "polarizar o acceso ao ensino de calidade impedindo que as clases populares poidan recibir unha formación que non as condene á precariedade". En Marea afirma estar "a expensas de saber que títulos vai impartir esta universidade" para que "non faga en ningún caso competencia desleal ás universidades" e apunta que non debe recibir "nin un só euro de diñeiro público". En declaracións a este medio, o PSdeG advirte de que as informacións dadas até o momento son insuficientes, polo que se remite a analizar "con todo detalle a solicitude" e reitera "o noso respaldo á universidade pública de calidade e ben financiada". Desde o BNG amosan a súa preocupación, "compartida pola comunidade universitaria" dadas "as distorsións que poida xerar" a universidade privada "no mapa de titulacións" e dadas "as repercusións dunha competencia desleal dunha entidade financeira" fronte á "carencia de recursos económicos e recortes" aos que se enfronta a universidade pública. [A íntegra desta reportaxe aparece no Sermos329, disponíbel na nosa loxa ou nos pontos de venda habituais]


Summary: A Xunta pode chegar a gastar ata 1,2 millóns de euros nuns poucos meses en anuncios para pedir "austeridade" e un comportamento "solidario"

Un prezo estimado de 805.000 euros que, unha vez engadido o correspondente IVE, pode chegar aos 944.000. É o que a Consellería de Facenda prevé gastar para pedir, esencialmente, "solidariedade" aos galegos. Mentres, dende hai semanas, o Goberno galego se esforza en enviar globos sonda con posibles recortes no seu interior -previsiblemente se concretarán cando as primeiras contas de Rajoy sexan unha realidade-, a actual secretaria de Estado de Orzamentos e Gastos, Marta Fernández Currás, deixou iniciados os trámites para contratar unha campaña publicitaria coa que o Goberno galego reclamará "solidariedade na contribución para o mantemento dos servizos públicos" a través dos medios de comunicación. O pasado 31 de decembro, vinte e catro horas despois de que fose público o nomeamento de Currás no Goberno central, Facenda remitía ao Diario Oficial da Unión Europea (DOUE) un anuncio previo para a contratación desta campaña, que foi publicado este xoves. Trátase dun aviso que as Administracións públicas remiten ao boletín comunitario cando prevén realizar contratacións por un montante máis ou menos importante, co obxectivo de que coñezan a súa intención as empresas que potencialmente poidan estar interesadas en toda a UE. Nese anuncio, a consellería que xestiona as contas galegas non está a obrigada a ofrecer grandes detalles, aínda que si avanza que o contrato consistirá nunha "acción divulgativa contra a fraude fiscal e da solidariedade contributiva de todos os galegos" mediante "a inserción de anuncios publicitarios ou informativos de interese público". Cando remate o procedemento de contratación -será iniciado a finais de marzo, segundo prevé o Goberno-, a Xunta levará gastado máis dun millón de euros nuns poucos meses en pedirlles aos galegos que sexan responsables cos cartos públicos. Non en van, esta nova campaña publicitaria engadirase á que a propia Consellería de Facenda difundiu durante o mes de decembro, mentres no Parlamento remataba a aprobación dos Orzamentos para 2012, baixo o lema Cada euro conta. Aquela acción propagandística, tal e como informara Tempos Dixital, tivo un impacto de 400.000 euros nas arcas públicas. Así, ante o novo gasto previsto, ambas campañas poderían chegar a sumar ata 1,2 millóns de euros. A Xunta gasta 400.000 euros en pedirlles "austeridade" aos galegos, en Tempos Dixital


Summary: Os casos Nisman e Salazar, xunto coas respectivas crises socioeconómicas e as presións de diversos sectores dentro e fóra da Arxentina e Venezuela, son variables que anuncian e definen o momento mais crítico e incerto para o "post-kirchnerismo" e o "post-chavismo".

A súbita aparición de dous confusos escándalos que involucran aos gobernos de Cristina Fernández de Kirchner ("caso Nisman") e de Nicolás Maduro ("caso Leasmy Salazar") calibran a complexidade dos contextos políticos que se abren en dous países, Arxentina e Venezuela, que afrontarán decisivas citas electorais ao longo de 2015. Neste sentido, o impacto político destes casos e, principalmente, a evolución das preferencias electorais de cara aos comicios pautados, definirán agudos retos para dúas vertentes políticas, o "post-kirchnerismo" e o "post-chavismo", que pretenden conservar as súas respectivas hexemonías, contrarrestadas por contextos condicionados pola crise socioeconómica, a credibilidade internacional e as presións políticas internas e externas. Cuestión de coincidencia? A súbita aparición de dous confusos escándalos que involucran aos gobernos de Cristina Fernández de Kirchner e de Nicolás Maduro calibran a complexidade dos contextos políticos que se abren en Arxentina e Venezuela Cómpre por tanto explicar, dun xeito sucinto e preliminar, en que se basean ambos casos e cal é a súa magnitude. O primeiro identifica ao fiscal arxentino Alberto Nisman, cuxa misteriosa morte acaecida o pasado 18 de xaneiro causou unha enorme conmoción nacional. Desde 2006, Nisman investigaba unha aparente conexión entre Irán e a presidencia de Néstor Kirchner e da súa sucesora Cristina Fernández, presuntamente orientada a obstaculizar as investigacións xudiciais sobre os responsables do atentado terrorista cometido contra a Asociación Mutua Israelita en 1994, a cambio de presuntas vantaxes no subministro petroleiro iraniano. Desde 2006, Nisman investigaba unha aparente conexión entre Irán e a presidencia de Néstor Kirchner e da súa sucesora Cristina Fernández A autoría intelectual deste atentado foi atribuída a Teherán, toda vez a operatividade do mesmo foi presuntamente realizada polo movemento islamita libanés Hizbulá, considerado por EUA e Israel como un grupo terrorista. Trala morte de Nisman, as investigacións actualmente en curso focalízanse en dirimir se o desaparecido fiscal cometeu suicidio ou, polo contrario, foi vítima dun asasinato, toda vez a tensión política aumenta ante as revelacións sobre unha aparente decisión de Nisman de solicitar o xuízo contra Cristina Fernández por presunto "encubrimento de terroristas". O segundo caso involucra, así mesmo, ao círculo de poder establecido en Venezuela trala morte do presidente Hugo Chávez desde 2013. A deserción a EUA acaecida a finais de xaneiro por parte de Leasmy Salazar, quen durante anos foi escolta persoal de Chávez e do actual vicepresidente e presidente da Asemblea Nacional, Diosdado Cabello, deu paso a unha serie de revelacións ante a DEA e as autoridades antidrogas estadounidenses, sobre a eventual existencia dun cartel de narcotráfico (de nome "O Cartel dos Soles"), dentro da cúpula do poder político e militar, presuntamente dirixido por Diosdado. Salazar igualmente identificou ante as autoridades estadounidenses a presunta existencia dunha rede de conexión financeira do goberno venezolano co Hizbulá libanés Ademais de revelar presuntos casos de corrupción desde comezos de 2013, así como detalles aparentemente descoñecidos sobre a morte de Chávez, Salazar igualmente identificou ante as autoridades estadounidenses a presunta existencia dunha rede de conexión financeira do goberno venezolano co Hizbulá libanés. Por tanto, os casos Nisman e Salazar interpretarían unha presunta conexión na que igualmente se traza unha liña de acusación cara Irán e o Hizbulá libanés. Crises ante contextos electorais Con todo, estas denuncias e investigacións sobre confusos escándalos políticos que apuntan directamente aos gobernos de Cristina K e Maduro ocorren baixo un difícil contexto de crise socioeconómica que, igualmente, condicionan as posibilidades electorais do "post-kirchnerismo" e do "post-chavismo" de cara próximos comicios a celebrarse a curto prazo. Estas denuncias e investigacións condicionan as posibilidades electorais do "post-kirchnerismo" e do "post-chavismo" de cara próximos comicios a celebrarse a curto prazo Estes comicios son as presidenciais arxentinas pautadas para outubro próximo e as parlamentarias venezolanas, que deberán celebrarse durante o segundo semestre de 2015, con data aínda por definir. Ambos contextos compleméntanse cos problemas de financiamento existentes en dúas economías con dificultades de liquidez financeira, mais palpable no caso venezolano. Durante o 2015, o goberno de Cristina K deberá acometer unha nova e difícil rolda de negociación sobre os prazos de pago da súa débeda pública cos acredores internacionais (oficial e coloquialmente denominados "fondos voitres"), cuxas expectativas moi probablemente influirán no contexto electoral presidencial. Neste sentido, está por ver en qué medida un "post-kirchnerismo" aínda sen candidato electoral pode garantir unha nova reelección, toda vez observa o avance doutras alternativas, en particular como a Fronte Renovador de Sergio Massa, xurdida das filas "kirchneristas". Como medida de auxilio financeiro, Bos Aires e Caracas buscaron en China ao socio económico estratéxico Como medida de auxilio financeiro, Bos Aires e Caracas buscaron en China ao socio económico estratéxico. A comezos de xaneiro, Maduro visitou China dentro dunha ampla xira internacional que levouno por Rusia e algúns países árabes. En Pequín, o mandatario venezolano recibiu a promesa dun novo empréstito chinés, valorado en US$ 20.000 millóns, destinado a reflotar unha economía lastrada pola falta de liquidez financeira, agravada pola caída dos prezos do petróleo e pola escaseza de produtos de primeira necesidade. Pola súa banda, a comezos de febreiro, Cristina K realizou unha visita a Pequín, subscribindo mais de vinte acordos bilaterais co goberno chinés, principalmente en materia de infraestrutura hidroeléctrica e de convenios comerciais. Co caso Nisman ocupando o centro neurálxico de atención para un goberno de Cristina K que tenta consolidar a súa credibilidade internacional e as expectativas electorais do "post-kirchnerismo", o contexto venezolano loce visiblemente mais contrariado. As presións, internas e externas, que intensifican a confusión sobre a consistencia do goberno de Maduro (e que incluso non desestiman a posibilidade dun derrocamento do mesmo vía golpe militar) veranse cada vez mais alentadas As presións, internas e externas, que intensifican a confusión sobre a consistencia do goberno de Maduro (e que incluso non desestiman a posibilidade dun derrocamento do mesmo vía golpe militar) veranse cada vez mais alentadas e contrarrestadas polos efectos que poden causar as revelacións dende Washington ofrecidas polo "caso Salazar". Todo isto baixo un contexto diplomático hemisférico orientado a fortalecer o éxito das misións exteriores (vía UNASUR) que actualmente se focalizan en unha solución á crise política venezolana. Paralelamente, un sector radical da oposición venezolana ("La Salida"), con cada vez maior presenza internacional, está intensificando unha ofensiva diplomática en Europa, EUA e América Latina no cometido de desacreditar ao goberno de Maduro ante os síntomas de deterioro democrático, institucional e socioeconómico, así como da erosión das liberdades políticas, particularmente tomando en conta os casos dos denominados "presos políticos", entre os que destaca o do ex alcalde Leopoldo López, preso en febreiro de 2014. Aumentan as suspicacias e unha forte matriz de opinión, dentro e fóra de Venezuela, sobre as presuntas conexións do "chavismo" cos novos movementos de esquerda en Europa, principalmente PODEMOS en España e Syriza en Grecia Igualmente, aumentan as suspicacias e unha forte matriz de opinión, dentro e fóra de Venezuela, sobre as presuntas conexións do "chavismo" cos novos movementos de esquerda en Europa, principalmente PODEMOS en España e Syriza en Grecia, e que se afianzan ante as respectivas felicitacións e declaracións de apoio por parte dos gobernos de Venezuela e Arxentina, tralo triunfo de Alexis Tsipras en Grecia e o avance na preferencia de voto da formación liderada por Pablo Iglesias dentro do concerto político español. Cando Washington sanciona Finalmente, e dentro dunha perspectiva colateral, o "post-kirchnerismo" e o "post-chavismo" deberán igualmente medir o impacto que terán os cambios na redefinición das relacións hemisféricas, particularmente ante as novas estratexias de Washington, na que destaca o impulso de sancións contra funcionarios venezolanos e arxentinos, toda vez a diplomacia de distensión cara Cuba pretendería crear un brete hemisférico de illamento cara o "post-chavismo" e o "post-kirchnerismo". Maduro ven denunciando desde comezos de febreiro unha presunta campaña de desestabilización orquestrada dende Washington para acabar co seu goberno, establecida a través da nova Estratexia de Seguridade Nacional 2015 Maduro ven denunciando desde comezos de febreiro unha presunta campaña de desestabilización orquestrada dende Washington para acabar co seu goberno, establecida a través da nova Estratexia de Seguridade Nacional 2015. Neste documento, Washington define a necesidade de acadar un "urxente consenso" hemisférico, vía UNASUR, CELAC e Carta Democrática Interamericana, para tentar "frear o deterioro democrático en Venezuela". Entre decembro de 2014 e comezos de febreiro de 2015, o goberno de Barack Obama, a través do Departamento de Estado, emitiu diversas sancións contra altos funcionarios venezolanos (entre os que destaca o propio Diosdado Cabello) por presuntos casos de corrupción, de empeoramento da vida socioeconómica dos seus cidadáns e de violacións de dereitos humanos durante os enfrontamentos acaecidos entre febreiro e abril de 2014. O goberno de Barack Obama, a través do Departamento de Estado, emitiu diversas sancións contra altos funcionarios venezolanos (entre os que destaca o propio Diosdado Cabello) por presuntos casos de corrupción Toda vez o goberno de Cristina Fernández solidarizouse co seu homólogo Maduro ante estas sancións, lexisladores estadounidenses comezaron a discutir informalmente sobre a posibilidade de elevar sancións contra funcionarios arxentinos, presuntamente implicados na morte do fiscal Nisman. En perspectiva, os casos Nisman e Salazar, xunto coas respectivas crises socioeconómicas e as presións de diversos sectores dentro e fóra da Arxentina e Venezuela, son variables que anuncian e definen o momento mais crítico e incerto para o "post-kirchnerismo" e o "post-chavismo".


Summary: A Consellería de Educación mantén as probas para docentes malia que advertira de que só seguirían se o estado de alarma non se prorrogaba máis aló do 11 de abril. O persoal opositor pide pór fin xa á "incerteza".

No último día do pasado mes de marzo, a Xunta advertía de que mantería as oposicións de profesorado previstas para o vindeiro 20 de xuño se o estado de alarma daquela vixente non se prorrogaba máis aló do 11 de abril. Prorrogado ata o 26 e á espera do trámite parlamentario para estendelo ao 9 de maio, a Administración mantense firme mantendo un proceso anulado xa na maioría das autonomías e malia a indignación, cada vez maior, dos aspirantes. A Xunta mantén as oposicións malia que advertira de que só seguirían se o estado de alarma non se prorrogaba máis aló do 11 de abrilNada mudou e nada se sabe novo desde que a conselleira de Educación, Carmen Pomar, informara por carta o 8 de abril de que "aínda se está en prazo" para levar a cabo as probas. A menos de dous meses de se celebraren, oposición e sindicatos esixen o aprazamento e a fin da "incerteza", uníndose a unha petición masiva dos opositores. Agardan unha resposta que Feijóo dixo que daría en maio pero que queren canto antes. A indignación amósase nas redes, a través de cancelos como #OPOñomeaestaOPO, de peticións para o "aprazamento das oposicións para o vindeiro curso" que suman 10.000 sinaturas e de manifestos do colectivo opositor que van recollendo apoios reclamando que "as loitas e réditos electorais queden fóra" e que prime "a xente, a saúde e a dignidade". "Só queremos que Feijóo e Pomar escoiten as nosas inquedanzas e deixen de metir e xerar incerteza en todas as opositores e opositoras", insisten. A indignación contra a "incerteza" e o clamor polo aprazamento das oposicións é masivo, uníndose á demanda da oposición e dos sindicatos educativos"A celebración de oposicións en xuño deste ano supón un grave risco para a saúde de todos os participantes e das persoas da súa contorna", explican desde este colectivo. A posición coincide coa dos principais sindicatos educativos. O maioritaro, CIG-Ensino, xa reclamou o adiamento das probas para o vindeiro ano e a "a garantía do mantemento das condicións da oferta de 2020, a incorporación das prazas necesarias no 2021 e as máximas garantías sanitarias". Desde a oposición, PSdeG, Galicia en Común e BNG coinciden en que as oposicións deben suspenderse ante a previsión de que as medidas para evitar que se propague o coronavirus seguirán vixentes a mediados de xuño, ademais de por todos os atrancos que as persoas opositoras pasan e pasarán no caso de manterse os exames. Unha enquisa impulsada pola UGT entre 7.700 opositores revela que máis do 92% rexeita realizar as probas en xuñoO clamor masivo contra a celebración das oposicións amósase tamén nunha enquisa lanzada por FeSP-UGT para afondar na opinión do colectivo opositor en Galicia. Con case 7.700 respostas admitidas, os datos do inquérito conclúen que máis do 92% dos participantes rexeita realizar as probas no mes de xuño.Entre os opositores, demasiadas preguntas sen resposta como a maneira na que se manterá a seguridade e equidade no proceso, como se impedirá que as persoas opositoras caian enfermas, se se permitirá a grupos de risco compartir aulas con outra xente nos exames, como se pensan evitar as aglomeracións ou que ocorrerá se unha persoa aspirante se ve obrigada a pasar a corentena. E advirten, ademais, que este tipo de probas adoitan celebrarse en colexios e institutos, en espazos pequenos e sen demasiado espazo para poder manter as medidas de seguridade necesarias. O vindeiro mércores, a conselleira de Educación comparecerá na Deputación Permanente do Parlamento, onde debera dar resposta a incerteza que denuncian milleiros de opositores e opositoras que lembran, nun comunicado, que levan "meses de estudo e diñeiro investido" e que non habería ninguén "máis interesado"ca eles en levar a cabo unhas oposicións que, no entanto, piden que sexan aprazadas axiña.


Summary: A Consellaría de Sanidade recoñece que coa apertura das fronteiras internacionais "xérase a necesidade de control dos accesos de cidadáns estranxeiros a territorio español" perante os "posíbeis riscos".

O Servizo Galego de Saúde (Sergas) activará a vindeira semana, co fin do estado de alarma xeral e perante a chegada de visitantes de fóra da Galiza, un número de teléfono para que as persoas que acudan desde outros lugares e presenten sintomatoloxía compatíbel coa COVID-19 "poidan contactar para iniciar unha consulta telefónica". Así o explicaron fontes da Consellaría de Sanidade a Europa Press, que aseguraron que "ante calquera sospeita de COVID" a persona de fóra da Galiza afectada "recibirá atención sanitaria nas mesmas condicións que calquera outro cidadán". As mesmas fontes de Sanidade explicaron que a Xunta "conta cun plan de control e vixilancia ante posibles rebrotes" no que, con respecto á atención aos turistas que se despracen a Galiza, "estabelécese xa, entre outros aspectos, o dispositivo que permitirá a atención de calquera sospeita de coronavirus" en "un modo semellante a como se faría con calquera cidadán con tarxeta sanitaria na Galiza". Así mesmo, por parte de Sanidade sinalan que, "coa apertura de fronteiras adiantada" polo Goberno español á vindeira segunda feira (día 22 de xuño), "xérase a necesidade de control dos accesos de cidadáns estranxeiros a territorio español". A respecto diso, lembran que este control "é competencia exclusiva do Estado, de acordo co previsto no artigo 149 da Constitución". "A sanidade exterior implica o control e vixilancia de todos os posíbeis riscos para a saúde derivados da importación e exportación de mercadorías" e, tamén, "o tráfico internacional de viaxeiros", engaden. "Por este motivo veuse solicitando en reiteradas ocasións ao Goberno estatal a necesidade de dispor dun plan para levar a cabo estas actuacións de control que corresponden á súa exclusiva competencia", concluíron as mesmas fontes de Sanidade. Reactivación asistencial no Sergas O Sergas afronta a próxima chegada de visitantes foráneos á Galiza, após ser a primeira en acceder o pasado 15 de xuño á denominada "nova normalidade" no marco da crise sanitaria polo coronavirus, cos seus hospitais e centros de saúde na última etapa do plan de reactivación asistencial. En concreto, os centros de saúde avanzarán esta segunda feira á etapa 4 do plan de reactivación asistencial no marco do desconfinamento con motivo da crise sanitaria, polo que reactivarán os sistemas automáticos telefónicos de citación e retomarase a realización de actividades grupais. Así consta no documento do Sergas Plan de Reactivación Asistencial en Atención Primaria en relación coa infección polo virus SARS-CoV-2, recollido por Europa Press, no que se indica que, nas unidades de saúde bucodental, renovaranse as "actividades odontológicas de risco alto" de transmisión do virus, aquelas que xeren aerosois. Neste grupo, explica o Sergas no documento, están incluídas actividades diarias como odontosección, ostectomías, seladores, tartrectomías e obturacións, entre outras. No entanto, puntualízase no texto que nesta cuarta etapa "non se incorporarán os pacientes maiores de 70 anos". En canto á atención hospitalaria, os hospitais do Servizo Galego de Saúde comezaron onte a recuperar a cirurxía menor hospitalaria non oncolóxica ao avanzar á cuarta e última etapa do plan de reactivación asistencial, que remata o día 3 xullo. Nesta cuarta etapa do plan o Sergas indica que "se consolida a recuperación da normalidade na actividade hospitalaria", mais sinala que seguirán os circuítos diferenciados e as áreas COVID-19 "en previsión de posibles brotes da enfermidade, dimensionando os mesmos en función da demanda asistencial".


Summary: Os incidentes prolongáronse durante horas após unha manifestación de máis de 7.000 persoas neste barrio barcelonés en apoio a CSO Can Vies. Ducias de concentracións de solidariedade co centro decorreron en Catalunya nesta cuarta feira.

A terceira noite de altercados e incidentes no barrio barcelonés de Sants polo desaloxo e derrubo do Centro Social Okupado de Can Vies saldouse con 27 persoas detidas acusadas de desorde públicas, danos ou atentado a axente da autoridade. Esta cuarta feira volveu ser unha xornada de protesta e mobilización contra a decisión de derrubar un edificio no que desde hai 17 anos aniñaba "un espazo de disidencia e contra-poder". E tamén de experiencias comunitarias e veciñais desde, para e co barrio. Máis de 7.000 persoas manifestáronse en Sants contra o desaloxo. Boa parte delas chegadas en 'columnas' desde outros barrios de Barcelona para amosar o seu rexeitamento da decisión do Concello de acabar con case 2 décadas de Can Vies. Por toda Catalunya houbo concentracións de apoio a Can Vies, algunhas delas rematando tamén en incidentes (caso de Reus, Tarrassa, Lleida ou Tarragona), mais non coa intensidade dos de Sants. 200 antidisturbios españois para apoiar os Mossos En Sants houbo barricadas e enfrontamentos cos Mossos, alén de danos a entidades bancarias. Varios medios internacionais (como a cadea estadounidense NBC) recollían esta quinta feira imaxes e noticias dos disturbios. A Policía Nacional española xa anunciou que enviará 200 antidisturbios para apoiar á policía catalá. @s veciñ@s, segundo o relato de medios como La Directa, empregaron como banda sonora da protesta a Lluis Llach e 'L´Estaca' para alén de 'La Gallineta ha dit que no, visca la revolució' . O derrubo dun "espazo de contrapoder" Após sete anos de loita nos xulgados, @s ocupantes e o Ajuntament de Barcelona racharon as negociacións perante a negativa da administración local a retirar a petición de despexo que finalmente foi ratificada pola xustiza. Logo de 17 anos de ocupación e auto-xestión, o CSO Can Vies foi derrubado esta semana poñendo fin a un espazo que visaba desenvolver un outro modelo social. "Temos claro que a decisión de tirar e desaloxar [o centro social] é puramente política e ten como obxectivo dinamitar un espazo de contrapoder completamente auto-xestionado e que fuxe da tutela institucional", explicaron desde a Plataforma de apoio a Can Vies (que ten o apoio das CUP, ERC, ICV-EUiA e a Federación de asociacións veciñais de Barcelona). Neste senso, a resposta social foi contundente face o derrubamento.


Summary: Rexeitan a "intromisión" de unidades do exército español en tarefas de protección civil e emerxencias.

"Os bombeiros seremos sempre vosos, non somos soldados". Así comeza a comunicado conxunto de bombeiros da Galiza, Euskal Herria e Catalunya de repulsa ante a intromisión de unidades do exército español en tarefas de Protección Civil e Emerxencias. Asinado por sindicatos como CIG e CUT (Galiza), os vascos LAB e ELA, os cataláns I-CSC, BxR, COS, ou CGT, estes profesionais mostran a súa "condena máis forte contra a interferencia" do exército español nestas tarefas e labores. Trátase, segundo indican, de "intervencións cunha cantidade desproporcionada de persoal, vehículos e equipos, que obedecen máis a un impulso político que ás necesidades reais da cidadanía". "Intervencións cunha cantidade desproporcionada de persoal, vehículos e equipos, que obedecen máis a un impulso político que ás necesidades reais da cidadanía" Na mesma liña, as e os bombeiros que asinaron o comunicado afirman que "as imaxes de militares que realizan tarefas civís non teñen outra finalidade que xustificar as obscenas partidas económicas que o Estado español destina ao gasto militar e lavar a imaxe dun exército de dubidoso talante democrático". "Estivemos en primeira liña desde o principio" Tamén lembran que eles e elas son "parte do persoal que estivo na primeira liña desde o principio, que padecen unha falta de material que garantise a nosa propia saúde, sen poder acceder á análises de contaxio, con persoal reducido, dobres xornadas e quendas, e en definitiva, poñendo en risco a nosa propia saúde ". Critican as políticas de austeridade ditadas desde Bruxelas, "ordenadas desde Madrid" e executadas polo Goberno vasco, o goberno de Navarra, a Xunta, a Generalitat de Catalunya, a Generalitat Valenciana e o goberno das Illas Baleares, que segundo as e os bombeiros "deixaron os nosos servizos baixo mínimos". Recortar servizos públicos "Os gobernos dos nosos países acordaron con Madrid non apostar por servizos públicos fortes e de calidade, o que supuxo unha precariedade das e dos traballadores e un debilitamento do sector público a favor do capital", subliñan para denunciar o que consideran un situación precaria en saúde e emerxencias. "O exército foi unha ferramenta de represión e control para oprimir a vontade das liberdades nacionais e dos dereitos sociais dos pobos vascos, galegos e cataláns e de toda a clase traballadora", conclúen.