Summary: Durante sete edicións Biblos premiou sete proxectos literarios que deron despois en novela tutorizada por unha persoa coñecida da escrita galega. Agora sete relatos destas apostas literarias reúnense nun volume que pecha a súa colección Mandaio.

A editorial Biblos pon o peche a súa colección Mandaio publicando no número 50 un volume conxunto con sete relatos d@s cinco autor@s que gañaron o seu premio literario. Sete de Biblos preséntase este xoves día 27 ás 20:00 horas na Casa do Libro de Vigo da man de Agustín Fernández Paz -titor nunha das edicións- e máis do editor Tucho Calvo. Ao longo de sete edicións, Biblos desenvolveu unha singular iniciativa literaria. Escollía un proxecto e apoiaba o seu desenvolvemento ofrecendo como premio a estadía nunha casa rural e a titorización por parte dun autor ou autora con nome nas nosas letras. Mª Xosé Queizán, Xavier P. Docampo ou o propio Agustín Fernández Paz, foron algúns dos cales acompañaron ao gañador ou gañadora na súa escrita. O Premio Biblos-Pazos de Galicia celebraba cada ano na Casa Grande do Bachao a súa festa literaria e foi alí onde se coñeceron os nomes de Iria López Teijeiro, Alberto Ramos, Patricia Casas, Berta Dávila, Pablo García Martínez, Elena Veiga e Iria Morgade, gañador@s das sete edicións. O volume convértese nun acaído observatorio da narrativa que vén, do que apunta esta nova xeira de creación literaria en que agroman discursos diversos, en que conviven relatos urbanos con referencias rurais, rexistros policiais e históricos, amor e guerra, temas de sempre con miradas de hoxe.Despois de que quedase a última edición deserta, a convocatoria está xa publicada co novo nome de Biblos-Casa Grande do Bachao, e as bases poden consultarse en www.biblosclube.com.


Summary: De 1840, foi colexio xesuíta até a Guerra Civil, en que se converteu en campo de concentración e sede de tribunal militar. para ficar posteriormente no abandono.

Os colexio dos xesuítas Santiago Apóstolo de Camposancos, A Pasaxe (A Guarda) é,polo de agora o último ben galego que pasa engrosar a Lista Vermella do patrimonio que elabora a asociación Hispania Nostra, colectivo que leva catro décadas defendendo a posta en valor do patrimonio no Estado español. Esta inclusión responde ao seu estado de abandono e "case en ruínas", segundo HN, deste patrimonio que está en mans privadas. Data de 1840 e foi colexio até pasar a ser campo de concentración na Guerra Civil.Está nunha parcela de 14.400 metros cadrados e o edificio consta de tres patios Ducias de bens precisan unha intervención urxente para evitar a súa destrución ou desaparición. En menos de cinco anos duplicáronse os bens galegos incluídos en listaxes vermellas debido ao seu deterioro.


Summary: O PSdeG tenta por segunda vez sen éxito que o Goberno galego lle facilite cifras de persoal xubilado nos sete campus. O pasado marzo a Consellería instou os socialistas a consultar os números en internet e desta volta esgrime que non os manexa porque non lle son "útiles" HEMEROTECA | A Xunta evita dar á oposición datos de xubilacións nas universidades malia admitir que os ten

Nas primeiras semanas do ano, en pleno debate pola convocatoria ou non de oposicións ao fío do bloqueo dos Orzamentos Xerais do Estado, a deputada do PSdeG Concepción Burgo dirixiuse por escrito á Xunta para solicitarlle información sobre o impacto dos recortes de persoal nun sector ben concreto: a través de 14 preguntas parlamentarias pediu coñecer cantas xubilacións se produciran nas tres universidades galegas de 2011 a 2016 entre o persoal docente e investigador (PDI) e mais no cadro de administración e servizos (PAS). Na resposta remitida á Cámara, o pasado marzo, o Goberno galego admitiu á socialista que manexaba eses datos, pero evitou achegarllos e convidouna a consultalos nos sitios web das universidades. Ante a negativa, Burgo volveu formular as preguntas e a Xunta vén de responder de novo, agora sinalando que non manexa a información que pide Burgo porque non lle resulta "útil". No seu segundo intento Burgo lamentou que a Secretaría Xeral de Universidades, dependente da Consellería de Educación, se aferrase "de maneira falaz" á autonomía universitaria para evitar contestar malia "ter todos os datos", tal e como "recoñece nas mesmas respostas". "Sería gravísimo que negase telos", dixo no escrito, xa que "dende a chegada do señor Rajoy ao Goberno de España existe unha taxa de reposición das xubilacións do persoal" e é a Consellería "a que fixa o número de prazas que cada universidade pode cubrir cada ano en función do número de xubilacións". "Se a Secretaría Xeral non sabe cantos traballadores se xubilan cada ano, como está fixando a taxa de reposición?", cuestionou a tamén profesora da USC. O PSdeG rexistrou a solicitude de información por segunda: "Sería gravísimo que negase tela" "A Secretaría Xeral ten todos os datos solicitados, pero non quere dalos, o que provoca unha situación tan grave" que leva a preguntarse "que quere ocultar", coida Burgo. Por todo isto volveu rexistrar a mesma petición de información referida ao persoal dos sete campus e esta mesma semana a Consellería volveu responder. Antes de se referir á materia concreta a Secretaría de Universidades xustifica a súa propia conduta ante os reproches da deputada: "esta secretaría cumpriu coa súa obriga e ofreceu a información demandada e dispoñible (...), outra cousa é que a resposta non sexa do agrado da deputada e deputados que formulan" as preguntas, considera, ademais de instar o PSdeG a "lembrar" que a Xunta non fixa a taxa de reposición, senón que "se establece para todo o sector público" por parte do Goberno de España e despois é trasladada aos Orzamentos Xerais da Xunta. O pasado marzo a Xunta admitiu manexar estas cifras pero instou a deputada a consultalas en internet Xunto a unha explicación máis detallada da distribución de competencias entre o Ministerio de Facenda e a Xunta neste ámbito a Consellería insire as razóns que sustentan agora a súa negativa a informar sobre o número de xubilacións. "O único labor" que desempeña o departamento de Universidades do Goberno galego "a respecto das prazas das universidades" é o referido "ao profesorado titular", di. "Nestes casos, unha vez negociadas e aprobadas internamente en cada unha das universidades, procedíase na Xunta a examinar a súa conformidade coa lei de orzamentos, considerando a súa necesidade e oportunidade". "Este tipo de prazas non estaba suxeito a taxa de reposición ningunha", acrecenta. A Consellería retruca agora que non ten os datos nin os "requiriu" porque non teñen "relevancia nin utilidade ningunha para o exercicio das súas competencias" Deste xeito, conclúe, "na Secretaría Xeral de Universidades da Xunta de Galicia non consta a existencia do dato referido ao número de xubilacións anual por campus do persoal administrativo, de servizos, docente e investigador das universidades galegas". A Consellería di, daquela, que non ten os datos e que "tampouco" os "requiriu", xa que "non ten relevancia nin utilidade ningunha para o exercicio das competencias que ten asignadas a Secretaría Xeral de Universidades. Na súa resposta de marzo o mesmo departamento autonómico explicaba, pola contra, que "para dar cumprimento" ás súas obrigas na materia a Dirección Xeral de Orzamentos "ten en conta as baixas de efectivos que se producen nas universidades por diferentes motivos, entre outros, as xubilacións" e por iso "solicita ás universidades dita información". Neste contexto, en ausencia da información solicitada polo PSdeG á Xunta, a fonte que permite coñecer a evolución do persoal das universidades galegas segue sendo a que as propias institucións académicas publican, por unha banda, e a difundida polo Ministerio de Educación, por outra. Como informou este diario, os números das propias universidades indican que entre 2011 e 2015 -ata onde chegan as últimas series publicadas- perderan 465 persoas no cadro de persoal docente e investigador e unhas 152 entre o PAS. Atendendo á información do Miniterio, a redución do PDI sería de 375 efectivos e entre o persoal de administración e servizos, de só 26 persoas.


Summary: Convocadas pola plataforma Que voltem para a casa, denunciarán a situación concreta en que se atopa cada mozo e decorrerán en Teo (Antom Santos), Vigo (Roberto R. Fialhega e Xurxo R. Olveira), Ordes (Carlos Calvo), Ames (Hadriam Mosquera, 'Senlheiro') e Compostela (Eduardo Vigo).

A plataforma cidadá Que voltem para a casa pechou xa as datas das concentracións que decorrerán durante o mes de decembro e a primeira semana de xaneiro perante a casa consistorial dos cinco municipios natais dos seis independentistas galegos que fican presos. Así, os protestos para rexeitar a dispersión á cal fican submetidos denunciarán a situación concreta de cada preso e están fixados, todos, para as 11 horas. 3 de decembro en Vigo: Roberto R. Fialhega e Xurxo R. Olveira Preso desde o 31 de novembro de 2011, R. Fialhega, 'Teto' (Vigo, 1978) foi xulgado na Audiencia Nacional española entre os días 24 e 27 de xullo. Nunha sentenza que non é firme aínda, condenárono a oito anos de prisión polos delitos de participación en "organización terrorista"; máis oito por tenza de explosivos "con finalidade terrorista"; e outros dous por falsificación dun documento oficial tamén "con finalidade terrorista". En total, 18 anos de cárcere e 9 anos de liberdade vixiada. Segue preso en Estremera, Madrid, a 664 quilómetros da Galiza. Clasificado en primeiro grao e réxime FIES 3, ten dereito --ao igual que os outros cinco independentistas que están presos neste réxime, aplicado a integrantes de banda armada-- a tres horas de patio ao día, as comunicacións intervidas, oito chamadas telefónicas e dúas cartas á semana. Tamén pode recibir catro visitas ao mes: un bis à bis familiar de dúas horas e outras tres de 40 minutos de duración. Pola súa banda, a Xurxo R. Olveira (Vigo, 1992) prendérono o 15 de setembro de 2012 en Vigo sob a aplicación da lexislación antiterrorista. Imputado polos delitos de estragos, tenza de explosivos e pertenza a banda armada, leva desde aquela en prisión preventiva e sen ser xulgado. Fica encarcerado no penal de Mansilla de las Mulas, en León, a 348 quilómetros da Galiza. 11 de decembro en Compostela: Eduardo Vigo Preso desde o 31 de novembro de 2011, Eduardo Vigo (Angrois, 1985) atópase na mesma situación que Roberto R. Fialhega. Condenado na mesma sentenza e polos mesmos delitos. En total, tamén 18 anos de cárcere e 9 de liberdade vixiada. Está encarcerado en Mansilla de las Mulas. 17 de decembro en Ames: Hadriam Mosquera, 'Senlheiro' En Villabona, Asturies, atópase agora Hadriam Mosquera (Quistiláns, 1985), após pasar polo penal madrileño de Soto del Real. Prendérono o 7 de xaneiro de 2013 nun monte perto da súa casa. Desde aquela fica en prisión preventiva e sen ser xulgado ao lle atribuíren os delitos de tenza de explosivos e pertenza a banda armada. 23 de decembro en Teo: Antom Santos Detido o 2 de decembro de 2011, Antom Santos (Teo, 1979) foi xulgado e condenado no mesmo proceso que Roberto R. Fialhega e Eduardo Vigo, onde tamén condenaron a súa compañeira, María Osório, quen se atopa en liberdade provisoria. Santos foi sentenciado a oito anos de prisión por pertenza a "organización terrorista" e outros dous por falsificación de documento oficial "con finalidade terrorista". En total, 10 anos de cárcere e outros 9 de liberdade vixiada. Fica preso no penal de Aranjuez, a 646 quilómetros da Galiza. 3 de xaneiro en Ordes: Carlos Calvo Detido o 15 de setembro de 2012, tampouco Carlos Calvo (Loureda, 1988) foi xulgado nin condenado. Fica en prisión preventiva encarcerado no penal de Topas, Salamanca, a 433 quilómetros da Galiza. Considérano responsábel dos delitos de tenza de explosivos e pertenza a banda armada. Mocións contra a dispersión Os cinco concellos debaterán tamén mocións en contra da dispersión penitenciaria nas cales a plataforma Que voltem para a casa reclama o translado destes cinco cidadáns a cárceres da Galiza, o "respecto escrupuloso" polos seus dereitos fundamentais e que remate a clasificación "colectiva, arbitraria e discrecional" en réxime FIES 3 para @s independentistas que son detid@s.


Summary: Sábado 6 de Decembro. 17 horas. Entrada do Culturgal. Pazo da Cultura de Pontevedra. Ese é lugar. Esa é a hora. Queres aparecer nunha capa de Sermos Galiza?

Este sábado 6 de Decembro, e tomando o Culturgal como cenario, Sermos Galiza lanza a campaña #Porminnonvaiquedar dirixida a reforzar o tecido social que envolve a este meio, o que temos denominado Comunidade Sermos. Canto máis ampla e numerosa sexa a Comunidade Sermos, máis fortaleza terán os meios -un diario dixital, un semanario que sae todas as quintas feiras- de Sermos Galiza, un proxecto xornalístico que só alcanza sentido como proxecto social, comunitario, de base, popular. A campaña #Porminnonvaiquedar decorrerá durante os meses de decembro e xaneiro e ten como principal albo alargar a base de asinantes do semanario Sermos Galiza, o único en lingua galega actualmente nos quiosques. A consolidación do proxecto, tamén a súa mellora e expansión, depende exclusivamente do respaldo social, do apoio de todas as persoas que consideren que Galiza precisa dun espazo de comunicación propio, en galego, e ao servizo do país. Un ollar propio, non un ollar mercenario, sobre a Galiza e sobre o mundo. Iso é o que oferece Sermos Galiza. A campaña #Porminnonvaiquedar decorrerá durante os meses de decembro e xaneiro e ten como principal albo alargar a base de asinantes do semanario Sermos Galiza, o único en lingua galega actualmente nos quiosques #Porminnonvaiquedar quer expresar precisamente iso, o compromiso de quen si aposta en que Galiza sexa tamén no quiosque un país normal, un pais con capacidade de expresión na súa propia lingua, un país con xornalismo galego e en galego, xornalismo independente e alternativo. Este sábado dá comezo a campaña e faino no Culturgal, o grande escaparate da cultura galega, un encontro que se prolongará até a segunda feira 7 de decembro. E a cita é ás 17 horas. Nese momento, e na entrada do Pazo da Cultura, disponibilizaremos un photocall para que quen o queira faga parte dunha capa do Sermos Galiza. Pór a cara por este proxecto, si. Pór a cara pola nosa lingua, pór a cara polo xornalismo libre. Agardámoste!!


Summary: A própria doutrina jurídica europeia sinala que as sentenças tenham um efeito de orientação sobre os direitos internos ou, como se costuma dizer, as sentenças de Estrasburgo têm valor de cousa interpretada, e não afetam somentes quando se é parte no processo.

Longe do que se costuma pensar, a dispersão penitenciaria não é um problema que unicamente afeta a presos políticos bascos. Só na Galiza, por volta de médio milhar de pessoas somos obrigadas a permanecer em cárceres afastadas da nossa Terra, conforme os dados facilitados polo Governo espanhol em resposta às perguntas das deputadas nacionalistas. A dispersão como técnica de chantagem política configurou-se nos anos oitenta, sendo 'oficializada' em 4 de maio de 1989 polo ministro do PSOE Enrique Múgica Herzog. Era a vingança do Governo espanhol à rutura das Conversações de Argel com ETA, mas também foi imediatamente aplicada aos presos independentistas galegos. Consistente na separação de presos e o seu deslocamento a cárceres longe da sua Terra, a dispersão vem-se aplicando como um sobrecastigo não contemplado pola lei, e que se ceba especialmente com as famílias e amizades das prisioneiras, condenadas a longas e custosas viagens. O sinistro saldo desta chantagem conta-se por vítimas mortais em accidentes de tráfico, sangrias económicas, e mesmo agressões a visitantes de presos. Atualmente a dispersão aplica-se sistematicamente às pessoas julgadas por delitos políticos, a muitas outras relacionadas com a deliquência organizada, e também a muitos presos reivindicativos ou conflitivos que são afastados a modo de sanção encoberta. Nestes últimos casos, embora à diferença dos primeiros tenham a possibilidade de voltar a prisões próximas aos seus lares, os efeitos da dispersão costumam resultar mais demoledores: segundo uma investigação da Universidade Pontífica de Comillas, face 89% de presos que recebem alguma visita quando estão encarcerados na sua provincia, apenas 53% têm alguma quando são afastados. A dispersão viola principios de âmbito constitucional que justificam o encerro como método de reinserção social (arts. 25CE e 1LOGP); salta a própria legislação penitenciária que estabelece que "a política de redistribuição geográfica dos penados debe estar encaminhada a evitar o dessarreigamento social dos mesmos, procurando que as áreas territoriais coincidam, na medida do possível, com o mapa do Estado das Autonomias, dedicando aos penados de cada área, a totalidade da capacidade dos centros de cumprimento que na mesma se ubiquem e procurando que cada área conte com o número suficiente de estabelecimentos para satisfacer as necesidades penitenciárias" (arts. 12.1. LOGP e 9RP); óbvia considerações do âmbito do tratamento penitenciário (art. 63 LOGP); e incumpre legislações e acordos internacionais. Dito em gíria carcerária: o Estado espanhol fai trampas até jogando ao solitario. A comunidade internacional condenou em diversas ocasiões a política espanhola de dispersão. Em 19 de janeiro de 1996 o Parlamento Europeio exigiu, com votos em contra de PP e PSOE, o respeito das normas existentes sobre o tema, e no informe de 2005 de Theo van Boven –Relator Especial sobre a Tortura da ONU- afirmava-se que "a dispersão não tem base jurídica e aplica-se de maneira arbitrária. Os presos estão longe das suas famílias e advogados, o que pode causar problemas à hora de preparar a sua defesa". Agora, duas sentenças do Tribunal Europeo de Direitos Humanos (TEDH) podem abrir um novo campo de batalha contra a política de dispersão. Na primeira das sentenças, no caso Khodorkovskiy e Lebedev vs. Rússia, de 25 de outubro de 2013, o Tribunal Europeo de Estrasburgo julgou o afastamento dos presos como contrário ao Art. 8 do Convénio Europeo de Direitos Humanos, por quanto constitui uma ingerência nos respeito ao direito à vida familiar. A segunda sentença, no caso Vintman vs. Ucraína, ditou-se em 23 de outubro de 2014, volvendo-se recolher o conteúdo da sentença do caso ruso. O preso ucraniano alegava que a obrigação a cumprir condena num cárcere a 700 quilómetros do seu domicílio impossibilitava-lhe ver a sua mãe, já velha e com má saúde. A propósito da primeira sentença um deputado de Amaiur perguntou ao Governo espanhol se pensavam cumprir a sentença europeia, obtendo uma negativa como resposta e um exabrupto de Rajoy: segundo o presidente, a dispersão é "um favor" que se nos fai aos presos. No seio do Comité de Ministros do Conselho de Europa, Björn von Sydow –ministro de defesa de Suécia entre 1997 e 2002, e presidente do Parlamento sueco de 2002 a 2006- e Andreas Gross –presidente do Grupo da Assembleia Parlamentar do Conselho de Europa- interessan-se pola dispersão de presos no Estado espanhol, e em julo registaram uma pregunta ao Comité de Ministros: "Como pode o Comité de Ministros asegurar que estes internos sejam encarcerados de acordó com o TEDH em centros em áreas tão cercanas às suas famílias quanto seja possível?", tendo em conta o "custo e perigo" da dispersão. A resposta do Comité de Ministros, recentemente conhecida, di que. "O Conselho de Ministros observa que o TEDH não estimou que Espanha viola a Convenção a causa de que os detidos espanhóis não tenham sido internados em estabelecimentos situados em lugares próximos aos seus familiares". Para Iñaki Lasagabaster, Catedrático de Direito, a resposta é "correta e veraz", porque efetivamente ainda não chegou ao TEDH nenhum recurso contra a dispersão espanhola, mais isto não supõe, nem muito menos, uma confirmação europeia da política de dispersão. A Constituição espanhola reconhece o valor jurídico do TEDH e demais acordos internacionais que tenha ratificado (art. 10.2.), e a própria doutrina jurídica europeia sinala que as sentenças tenham um efeito de orientação sobre os direitos internos ou, como se costuma dizer, as sentenças de Estrasburgo têm valor de cousa interpretada, e não afetam somentes quando se é parte no processo. Como com a Doutrina Parot ou a decissão marco da UE sobre o cumprimento de condenas por uma mesma causa em dous países, o Estado espanhol demorará ao máximo a aplicação da decisão europeia, enquanto, semana a semana, milhares e milhares de quilómetros continuarão a mover a ruleta russa da dispersão. Estremera, 2 de março de 2015 P.S.: Nas primeiras semanas de 2015 os presos do módulo de isolamento de Topas fomos transladados a outras prisões por mor dumas obras. A Junta de Tratamento perguntou a todos os presos, menos a mim, aonde preferiam ser transladados. Logicamente, todos solicitaram ser achegados a prisões próximas à sua família. Os translados efetuados forom os seguintes: J., que é de Madrid, para Teixeiro. S., madrilenho, para Palencia. D., que mora em Madrid, para Leom. R., logronhês, para Madrid. Eu e J., galegos, para Madrid…


Summary: Abril 19: O PSOE de Carballo e Vimianzo critica que a Xunta anuncie obras en centros de ensino tras catro anos de esquecemento.

Unha das demandas da comunidade educativa parece que se convirte en realidade. En xullo comezarán os traballos de rehabilitación integral do CEIP Fogar (Carballo), despois de que aConsellería de Educación, Universidade e Formación Profesional publicase hoxe a súa licitación. Cun orzamento de 1.614.908,87 euros, as actuacións inclúen medidas para mellorar a súa eficiencia enerxética. Para iso, colocarase un sistema illante de envolvente continua polo exterior da fachada mediante sistema SATE, mudaranse as fiestras para instalar unhas novas de carpintería de aluminio con rotura de ponte térmica e vidro dobre baixo emisivo, renovaranse as persianas e substituiranse as luminarias por equipos de alta eficiencia enerxética, con equipos de regulación lumínica e detectores de presenza. Así mesmo, substituirase o material actual de cubrición por panel sándwich nervados de chapa prelacada de aceiro e colocarase illamento térmico na cara superior do forxado do baixo cuberta. Todas estas medidas combinadas suporán un aforro do 52,80% no consumo de enerxía primaria non renovable e do 62,60% en emisións de CO2. A rehabilitación integral contempla, así mesmo, o esmaltado das carpinterías interiores e radiadores do centro, o pulido do pavimento de terrazo, a reparación e pintado de paramentos interiores en base ao Estudo cromático para Centros de Educación Infantil e Primaria da consellería e a colocación de novo falso teito acústico en varias estancias (aulas e comedor).


Summary: O cambio na lei prevé que a súa repercusión no resultado final sexa menor que en anteriores comicios, como consecuencia da obriga de rogar o voto. Desde a instauración deste sistema, en xaneiro de 2011, a xunta electoral xa non remite de oficio a documentación precisa para exercer o dereito ao sufraxio, senón que as persoas censadas tiveron que a solicitar antes do 22 de setembro, cando en Galiza aínda non se sabía que candidatos concorrían na carreira cara a Monte Pío.

"A uma distância tal, eu estou em uma legislatura mais tarde. Eu voto no presidente que escolheu a Galiza na última eleição, pois era o que a maioria decidiu" asegura Ricardo Simões, de Rio de Janeiro, emigrante de segunda xeración que nunca estivo en Europa e que en ningunha ocasión deixou de votar. "Eu não tenho nenhuma intenção de conhecer a Galiza, mas o meu dever é votar porque é um direito que eu tenho como um cidadão europeu", asegura escudándose na multa que o estado federal brasileiro impón aos que non se presentan nos colexios electorais. As persoas emigrantes que residen en Europa, por norma xeral, teñen máis contacto coa terra. Así, Irene Diéguez, que abandona Alemaña cada agosto, desde hai 40 anos, para visitar Parada da Serra (A Gudiña), di que ten "contacto diario con Galiza" a través da TVG, e asegura estar "completamente informada", por iso pensa que ten que "decidir o futuro". Unha opinión diferente ten Rosa Guerra, que naceu en Suíza e pertence á xeración das redes sociais. "Nestas eleccións, ao ter que facer tanto trámite, deixei de exercer o meu dereito", o que lle deu para pensar que "realmente non son eu quen teño que decidir o presidente dun país que visito cada dous anos e do cal só coñezo Vilariño de Conso".Un 14,74% do censo total de galeg@s son residentes ausentes. Esas 397.284 persoas suporían, de vivir no noso país, unha gran cidade, a maior, que sería quen de inclinar a balanza para un lado ou para outro. Mais desta volta, segundo os datos da Oficina do censo electoral, só solicitaron participar nos comicios do domingo 23.422 emigrantes, cifra ben diferente dos 76.024 votos válidos de 2009.Isto fai pensar aos partidos que concorren nestas eleccións, que unha vez feito o reconto do voto emigrante, pouco pode influír, "aínda que depende de moitos factores, sería pouco desexábel que variase" afirma Montse Prado, Secretaria de organización do BNG e candidata a deputada polo Salnés. O BNG "pula pola limpeza e a claridade no voto emigrante", e afirma que "a nova lei é un avance insuficiente". Asegura que a súa organización sempre defendeu o "voto na urna no mesmo día en que se vota aquí, evitando así os cuestionábeis sistemas de correos dalgúns países". Di que "ningún país de Europa ten tantos residentes ausentes", polo que asegura que "poderían ter dereito ao voto aquelas persoas que teñan vinculación territorial, sen perder os vínculos afectivos que Galiza ten con moitos países".Pola súa banda, Marisol Soneira, unha das candidatas coruñesas ao Parlamento de Galiza, di que pode ser decisivo "se un candidato queda o domingo a poucos votos do escano e é do PP ou do PSOE, que son tradicionalmente os partidos aos que votan na diáspora", pode que cambien os resultados que se escruten ao peche dos colexios electorais. Soneira acredita tamén nun día único para que todo o electorado exerza o voto, pois "nestes momentos se hai un xiro repentino na campaña os emigrantes xa non poden variar nada, pois a día de hoxe xa están as súas papeletas nos consulados".O candidato ourensán do PP, Miguel Santalices, di que a lei debe "garantir que todos os votos cheguen ao noso país" e asegura que a lei variará para "acadar un voto transparente tanto no momento da votación, como na recepción".O sufraxio no exterior quitou en 2009 un deputado ao actual goberno da Xunta, e en 2005 puxo en perigo a maioría obtida polo bipartito, pois só 6.317 votos os distanciaban da equipa de Manuel Fraga.Malia a iso, as campañas no estranxeiro baixaron a intensidade desta volta. O BNG, non desprazou os seus candidatos, e realizou a campaña no estranxeiro cos militantes que residen fóra, como en Bruxelas ou en Londres.Quen si viaxou foi Pachi Vázquez, que solicitou o voto a arxentin@s e uruguai@s, entrementres Laura Seara fixo o propio coas e cos parisienses. Suíza, Andorra ou Bruxelas, foron tamén puntos estratéxicos da campaña socialista. O PPdeG, que tradicionalmente era o partido que abandeiraba a campaña da diáspora, fixo unha intensa precampaña enviando destacados das súas filas cos eufemismos característicos para pedir o voto sen o pedir. No entanto, en campaña, deixou que ese traballo o fixese Génova, para aforrar recursos e "cazar" votos de galeg@s e vasc@s. Así, os candidatos ourensáns, os que máis viaxaban a América en campaña, por mor do elevado número de residentes ausentes nesa provincia, desta volta ficaron no territorio de Baltar.


Summary: O portavoz da Presidencia rusa, Dmitri Peskov alegou que "este é un gran problema para nós.

As fugas que se produciron no gasoduto Nord Stream, a canle de distribución de gas desde Rusia a varios países europeos, sobre todo Alemaña, provocaron un cruce de acusacións de "sabotaxe". O Goberno polaco, entre outros, acusou Moscova de ter sabotado o Nord Stream para non ter que subministrar gas natural a países da Unión Europea (UE). O Kremlin respondeu, a través do portavoz da Presidencia rusa, Dmitri Peskov, a estas acusacións, cualificándoas de "previsibelmente estúpidas". Peskov alegou que "este é un gran problema para nós". Alerta en Dinamarca e Suecia por fugas de gas no Nord Stream "As dúas liñas do Nord Stream están cheas de gas, todo o sistema está listo para bombear gas, e este é extremadamente caro, polo que dicir que Rusia está detrás destes ataques supón unha acusación estúpida e absurda" manifestou. Ademais, o portavoz do Kremlin tamén quixo tratar unha posíbel implicación dos Estados Unidos de América no asunto, manifestando que "hai moitas preguntas sobre o que pasou. Estamos a ver os enormes beneficios dos provedores de gas natural licuado dos Estados Unidos, que multiplicaron as súas entregas ao continente europeo". Novas sancións a Rusia Ante esta situación, Bruselas propuxo esta cuarta feira un novo paquete de sancións a Rusia, entre elas, un tope ao prezo do petróleo ruso. Ademais, a UE tamén se pronunciou sobre o acontecido no Nord Stream. Segundo as primeiras investigacións, de se confirmar a teoría de que se trata de roturas deliberadas, só un Estado tería a capacidade loxística de levalas a cabo, posto que o gasoduto encóntrase a máis de 70 metros de profundidade baixo o mar. Rusia suspende de maneira indefinida o envío de gas a Europa a través do Nord Stream 1 Sabido isto, se ben a UE non acusa ningún Estado directamente, asegurou que todo apunta a que"se trata dunha sabotaxe deliberada". Así o manifestou esta cuarta feira o alto representante da UE para Asuntos Exteriores e Política de Seguranza, Josep Borrell, quen engadiu que "a UE reaccionará dunha forma "forte e unida" e sostivo que "estes accidentes aféctannos a todos e non son, para nada, unha coincidencia".


Summary: "As mulleres sempre nos vemos atraídas por homes fortes e valentes, con boa saúde, que nos podan protexer". Por afirmacións como esta, a CIG reclama a retirada da profesora Teresa Baró do curso "Linguaxe non verbal para comunicadores" que a CRTVG ofrece a profesionais da compañía.

A CIG reclama a retirada por sexismo de Teresa Baró do curso "Linguaxe non verbal para comunicadores" que a CRTVG ofrece desde a súa área de formación a "redactores, locutores de radio, locutores de televisión e auxiliares de redacción" e que se impartiría os próximos 8, 9, 22 e 23 de abril. A central nacionalista detectou "graves contidos sexistas no enfoque da especialidade que imparte a docente" que quedan á vista na súa web www.teresabaro.com que leva por título "Habilidades de comunicación". Teresa Baró chega a afirmar que "para triunfar na diversidade de roles que desempeña, a muller de hoxe, ten que dominar moitos estilos de comunicación: desde o de profesional eficiente ao de muller sedutora sexualmente". "A muller seduce máis pola dozura, a sensualidade, e mesmo ás veces pola submisión", defende Baró A especialista en comunicación repite estereotipos machistas como que "as mulleres sempre nos sentimos atraídas por homes fortes e valentes, con boa saúde, que nos poidan protexer e asegurar a supervivencia das nosas crías, ademais de proporcionarnos un determinado estatuto social. É unha mera cuestión biolóxica, instinto de supervivencia". Outra das pérolas que a CIG denuncia é na que Baró chega a afirmar que "a muller seduce máis pola dozura, a sensualidade, e mesmo ás veces pola submisión". "Afirmacións como as citadas son contrarias aos principios de igualdade e non discriminación, lesionan gravemente os dereitos e a imaxe da muller e coliden cos principios nos que debe inspirarse a actividade de comunicación audiovisual da Corporación RTVG" denuncian desde a CIG na solicitude pola que esixen a "retirada inmediata" da docente do curso para profesionais da comunicación.


Summary: A residencia DomusVi de Vimianzo segue sendo a máis afectada e seguen aumentando os traballadores infectados.

Os casos de Covid en usuarios de residencias aumentou até contabilizarse 117, tres máis que os contabilizados no balance da xornada do domingo. Só na residencia de Moledo en Vigo detectáronse 11 novos contaxios. Con todo, a residencia Domus Vin de Vimianzo segue sendo a máis afectada, con 35 infectados. Así figura no último balance da situación da pandemia na Galiza ofrecido na mañá de hoxe polas autoridades sanitarias. Nel, a residencia DomusVi de Vimianzo mantense como o centro máis afectado pola pandemia cun total de 35 usuarios contaxiados. Séguenlle o CRAPD Vigo II, con 14 -un menos-, a Saleta de San Cristovo de Cea, con 13 infectados -dous menos-, a residencia de Moledo en Vigo, con 11 e o xeriátrico Pontevedra de Vilaboa, con 8, dous menos. No que respecta a os traballadores das residencias, o cómputo global segue aumentando, pasando dos 122 dos facilitados no balance do domingo a 126 nos datos achegados nesta xornada de hoxe. En concreto, incorpóranse tres traballadores da residencia Albertia de Lugo e un da residencia de Moledo Vigo.


Summary: A Asociación Cultural Vagalumes realizou na mañá do domingo un acto simbólico no que lle mudou o nome á rúa Capitán Bernal pola denominación dos Mártires da Estrada, en honor á Corporación municipal asasinada no franquismo.

O 5 de xuño de 1937 eran fusilados á beira do río Lérez, en Pontevedra, o que fora alcalde da Estrada, Jesús Ignacio Puente Fontanes, os tenentes de alcalde, Ramón Fernández Rico e José Rodríguez Sangiao e os veciños José María Pena López, Manuel Nogueira González e Cándido Tafalla Froiz. A Corporación municipal lexítima deixara unha carta antes do seu fusilamento na que expresaba a súa derradeira vontade: dedicar unha rúa aos Mártires da Estrada. A Asociación Cultural Vagalumes colleu a luva dos fusilados pola ditadura franquista e na mañá do domingo realizou un acto simbólico na Estrada que consistiu en mudar o nome da rúa Capitán Bernal, fascista que enviara a orde de incendiar o municipio á Garda Civil no caso de que o pobo non se rendese, pola de Mártires da Estrada. "Hai máis dunha década que se aprobou en pleno a retirada do nome de Capitán Bernal, mais o certo é que se conserva o rótulo e mantense o mesmo nome como referencia desta rúa a todos os efectos", explícannos desde a asociación en declaracións a Sermos Galiza. "Os diferentes alcaldes que se sucederon no noso concello non fixesen honra do cargo que ostentaban ao desoír un dos seus antecesores que foi tan inxustamente inmolado" A entidade reitera a necesidade de "cumprir a derradeira vontade dos representantes democráticos do noso pobo que foron fusilados o 5 de xuño de 1937 no sentido de que se lle dedicara unha rúa co nome Mártires da Estrada". Trátase, din os membros da asociación, dunha "petición de xustiza, tendo en conta o sacrificio que eles sufriron polo ben do noso Concello". Lamenta a A.C. Vagalumes que "os diferentes alcaldes que se sucederon no noso concello non fixesen honra do cargo que ostentaban ao desoír un dos seus antecesores que foi tan inxustamente inmolado". Para recuperar a memoria da Corporación e veciñanza fusilada, esta asociación cultural conmemora cada 5 de xuño o Día dos Mártires da Estrada. "Coincidindo con esta data, acordamos exercer as funcións que lle corresponde á institución municipal, e das cales se inhibe, e rectificar o nome desta rúa".


Summary: A CIG anuncia mobilizacións conxuntas para os días 3 e 10 de agosto. Asemade, o Secretariado Confederal da central sindical reunirase o 27 de agosto para valorar a data da Folga Xeral.

Nesta sexta, a Executiva Confederal da CIG decidiu convocar mobilizacións conxuntas coas delegacións na Galiza das centrais sindicais españolas --CC.OO e UGT--, os vindeiros 3 e 10 de agosto. As datas foron escollidas co gallo da celebración dos Consellos de Ministr@s e procuran denunciar as agresións permanentes do goberno español aos dereitos sociais e laborais da clase traballadora galega. Así mesmo, a Executiva decidiu convocar ao Secretariado Confederal para o 27 de agosto, á fin de valorar a data máis acaída cara a inminente Folga Xeral. Neste senso, a CIG manterá máis unha reunión cos secretarios xerais de CC.OO e UGT a prol dunha convocatoria conxunta da xornada de loita xeral. As tres centrais sindicais, mantiveron a pasada quinta un encontro mais os representantes das delegacións na Galiza de Comisións e UGT, preferiron adiar a decisión a respecto dunha convocatoria conxunta. Malia retrasar a convocatoria da máis que necesaria folga, os secretarios xerais das centrais sindicais españolas, veñen de reunirse a pasada quinta en Madrid co presidente do goberno español, xuntanza na que presentaron as súas reivindicacións a Rajoy.Asemade, e como recolleron diversos medios os españois, os líderes de CC.OO e UGT, terían desenvolvido recentemente un encontro coa chanceler alemá Ánglea Merkel. Pola súa banda, a CIG manterá o calendario de mobilizacións ao longo destes meses á fin de exixir a retirada destas medidas regresivas e gravemente lesivas para as maiorías sociais. Xa que logo, convocan para o 7 de setembro concentracións perante as delegacións da patronal e o 21 dese mesmo mes, mobilizacións comarcais que máis unha vez leven @s traballador@s á rúa na defensa dos seus dereitos. NOTA: No número 8 do Sermos Galiza damos Cinco (sinxelas) razóns para secundar a Folga Xeral


Summary: Só sete centros declaran impartir maioritariamente en galego segundo a enquisa que vén de presentar a Mesa pola Normalización Lingüística, un 2,42 % fronte ao 3,19 % do pasado ano. 94,43 % usan maioritariamente o español.

Ningún na Coruña, Ferrol, Pontevedra e Lugo, dous en Ourense e cinco Santiago. Só un 2,42 dos centros de Educación Infantil declara que desenvolven a súa actividade maioritariamente en galego. Os que afirman que a súa comunicación se realiza a metade en galego co alumnado alcanza só o 4,15. Do 94,43 % restante, que confesan usar maioritariamente o castelán, só hai 2 que indican que chega ao 33%, Son os datos definidos como "alarmantes" pola Mesa pola Normalización Lingüística que presentou esta terza feira o resultado da enquisa realizada cos centros durante os meses de abril e maio. Do total de 289 centros de Educación Infantil, a inmensa maioría, 270, teñen as súas actividades maioritariamente en castelán, só 7 maioritariamente en galego e 12 informan de que o reparto de linguas é ao cincuenta por cento. Non é máis optimista a situación con respecto ao uso de materiais na nosa lingua. No conxunto das cidades, só 11 centros contan con materiais didácticos en galego e 278 manifestan que non empregan ningún na nosa lingua. "Dáse mesmo a circunstancia de que hai menos centros que dispoñan de materiais didácticos en galego dos xa poucos que declaran impartir aulas na nosa lingua. É indicativo da falta de interese por dotar de materiais dignos ao profesorado", denuncia o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira. Os resultados da demolición Para Marcos Maceira, a enquisa e os seus resultados están a demostrar "o éxito do plan de demolición lingüística da Xunta que se constata na aceleración do proceso de eliminación do galego do sistema educativo". Relacionou o presidente da MNL, o estado do proceso de normalización cos obxectivos do "decretazo". "O que nos tememos é que isto non é un fracaso senón todo o contrario, o cumprimento dos seus obxectivos. Esta radiografía demostra que se houbera vontade de camiñar cara á normalización cumpriría derrogar o decreto e retomar o consenso do Plan Xeral de Normalización Lingüística como punto de partida". Marcos Maceira reclamoulle ao presidente da Xunta, Núñez Feijóo que poña fin "ao quinquenio negro para a nosa lingua e ao desprezo que mostra polo galego que é o desprezo que sinte por Galiza".


Summary: O actual portavoz do BNG en Compostela era o Secretario Xeral de Galiza Nova cando afundiu o Prestige. Dez anos despois lembra como foi aquel momento e o que significou a resposta cidadá e a mobilización de 'Nunca Máis'

Onde estaba cando comezou todo?O que lembro foi, máis ca o momento en que afundiu, que coincidiu que eses días tiñamos unha Asemblea Nacional de Galiza Nova. Moita xente faltou á asemblea porque foron directamente a botar unha man nas praias. Galiza Nova tivo un papel importante no que foran as mobilizacións do Prestige. Lembro que participamos moi activamente. Por exemplo na primeira manifestación que houbo que partira da Lonxa de Muxía. Que significou para vostede o movemento Nunca Máis?Un motivo de orgullo do país no que vivo e dun pobo que non se resignou na mentira, nin na ocultación nin na manipulación. Desde logo botouse á rúa e ás praias contra a incompetencia dos gobernantes, a combater o maltrato que historicamente tivo o noso país. Por desgraza o Prestige foi parte dunha secuencia máis longa da que formaron parte Urkiola, Polycommander, Mar Egeo,... nun país que nin sequera pode organizar o sei salvamento marítimo. "Non é lóxico que despois dunha catástrofe como aquela que condicionou a vida de milleiros de persoas dun país enteiro, non haxa ningún tipo de responsábel" Que pensa que queda daquel sentimento de indignación? Serviu para moito desde unha perspectiva de concienciar e de mobilizar. A efectos prácticos moitos dos elementos estruturais que propiciaron que aquelo fora posíbel seguen hoxe vixentes. Moitos dos motivos fundacionais que levaron á xente a mobilizarse daquela seguen, por desgraza, vixentes na actualidade. Só cando ocorren desgrazas deste tipo volvemos a lembrarnos todos. Que agarda do xuízo que agora se vai celebrar polo afundimento do 'Prestige' e as súas consecuencias? Agardaría xustiza. Son escéptico mais agardaría xustiza. Non é lóxico que despois dunha catástrofe como aquela que condicionou a vida de milleiros de persoas dun país enteiro, non haxa ningún tipo de responsábel. Desde unha perspectiva penal mais tamén desde unha perspectiva política. Interviñeron diferentes factores, houbo persoas con nomes e apelidos que foron responsábeis de todo o que aconteceu e a xustiza, ademais de lenta, de momento non se fixo con este país.


Summary: Convidado pola Deputación de Pontevedra, o pedagogo e investigador italiano Francesco Tonucci vén de difundir entre os concellos pontevedreses a súa visión da educación e das cidades, cun protagonismo especial para as crianzas. Conversamos con el no Sermos Galiza 247.

Pontevedra é o mellor exemplo da cidade das nenas e nenos? Pontevedra pode dicir con orgullo que é unha das cidades que se comprometeu hai 18 anos a devolver o espazo público á xente, porque nas cidades agora ese espazo está privatizado polos coches. Os que se moven en coche son un 30% e que ocupen o 80% do espazo -ou para circular ou para estacionar- é un abuso. Pontevedra pódelle dicir á súa cidadanía que saia da casa porque ten un espazo para ela, un ambiente acolledor. As rúas están ocupadas pola xente e cando iso sucede, cando nenas e nenos están na rúa, estas fanse seguras. A Deputación de Pontevedra pretende crear unha rede provincial de cidades das nenas e nenos… outras vilas, mesmo a nivel internacional, queren aplicar a filosofía de Pontevedra. É iso posíbel? O modelo debe ser posíbel trasladalo a todas as cidades. Eu falo do que precisan as crianzas para que a xente entenda o que é preciso para todos, para que a xente entenda que a cidade das nenas e nenos é unha cidade para todos… Ademais é moi interesante notar que cando falamos con crianzas, elas nunca pensan nunha cidade para elas exclusivamente. As crianzas precisan de seus pais, avós, os seus cans, plantas… Unha cidade das nenos e nenos, por tanto, é unha cidade completa. Só nós, os adultos, puidemos pensar unha cidade só para nós. Isto é impresionante. Pontevedra é un modelo que demostra que o que parece unha utopía se pode facer concreto. É a cidade que máis realizou a proposta que fago. Hai moitas cidades que fixeron cousas moi interesantes, pero a que levou a proposta até unha coherencia de cambio da cidade, de cambio do deseño das rúas para que favorezan a xente en lugar dos coches é Pontevedra a nivel internacional. [Podes ler a entrevista íntegra no Sermos Galiza 247, á venda na loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais]


O vicepresidente primeiro da Xunta en funcións, Alfonso Rueda, foi nomeado sexto presidente electo da historia do Goberno galego cos votos a favor do grupo parlamentario do Partido Popular (PP) e os votos en contra do Bloque Nacionalista Galego (BNG) e Partido Socialista (PSdeG). Rueda di que BNG e PSdeG "son os do 'non'" A votación decorreu despois de que tivese lugar o debate de investidura entre o candidato e os portavoces do BNG, Ana Pontón, e do PSdeG, Luís Álvarez. O portavoz popular, Pedro Puy, non puido estar presente na parte final da sesión, polo que foi substituído polo deputado Miguel Tellado. Finalmente, o Parlamento emitiu 74 votos. 41 foron a favor de Alfonso Rueda, mentres que os 33 restantes foron en contra da súa investidura. Pontón: "Non convocan eleccións porque as perderían" A falta de oficializar o nomeamento de Rueda coa publicación do resultado no Diario Oficial da Galiza (DOG) e no Boletín Oficial do Estado (BOE), o popular sucede Alberto Núñez Feixoo á fronte do Goberno galego. O presidente do Parlamento, Miguel Santalices, dará conta da votación ao presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e ao xefe de Estado, Felipe VI. Luís Álvarez: "Rueda é máis do mesmo" Este sábado decorrerá o acto de toma de posesión de Alfonso Rueda como presidente da Xunta, e o domingo deberá anunciar os integrantes do seu goberno para o que resta de lexislatura.


Summary: A vaga de calor subirá os termómetros alén dos 40 graos en moitas comarcas do país e só A Mariña manterá niveis suaves. A combinación das altas temperaturas co prognóstico de vento do nordés disparou xa o Índice de Risco Diario de Incendios HEMEROTECA | O risco de incendios en Galicia polo cambio climático aumentará ata niveis críticos neste século

Tras un mes de xullo inestable no meteorolóxico, con presenza de chuvias e, nalgunhas xornadas, con temperaturas baixas para o verán, agosto comeza coa primeira gran vaga de calor do ano. Isto é, vaise dar o que Meteogalicia define como "unha certa persistencia de temperaturas extremas durante varios días combinados con noites tropicais", con temperaturas mínimas superiores aos 20 graos e máximas que superarán os 40. As predicións apuntan a que entre o xoves e o domingo gran parte do país superará amplamente os 35 graos e, no caso dalgunhas comarcas da provincia de Ourense, o termómetro subirá alén dos 40.A vaga de calor subirá os termómetros alén dos 40 graos en moitas comarcas do país e só A Mariña manterá niveis suavesSó A Mariña, especialmente a Oriental, manterá niveis suaves de temperatura estival -roldará os 25- nunhas xornadas que son tamén o pórtico das semanas nas que adoitan concentrarse o maior número de incendios forestais de todo o ano. Así o reflicten os datos acumulados no Plan de Prevención e Defensa contra os Incendios Forestais de Galicia (Pladiga), que sinala a trixésima ou trixésimo primeira semana do ano -na que nos atopamos neste inicio de agosto- como inico dunha curva ascendente que acada o seu cumio a finais de mes, cunha media de ata 200 incendios forestais na última década. A cifra é, non obstante, moi inferior á media do período 1998-2007, cando nestas datas se superaban, de media, os 600 incendios.A combinación das altas temperaturas co prognóstico de vento do nordés disparou xa o Índice de Risco Diario de IncendiosA combinación destas altas temperaturas co prognóstico de vento do nordés disparou xa o risco diario de incendios (IRDI), un índice que se actualiza diariamente tendo en conta a situación meteorolóxica e o estado dos montes. Este mércores xa era alto en bo aparte do interior de Lugo e da provincia de Ourense e moi alto ou extremo en varias comarcas ourensás e no Baixo Miño. Os modelos de predición indica que durante a vaga de calor o risco extremo espallarase por boa parte de Galicia, novamente coa Mariña como excepción.O dispositivo de prevención e extinción de incendios deberá prestar durante esta vaga de calor aos concello que, segundo o Pladiga son consideradas zonas de alto risco de sufrir os efectos do lume. Son a maioría dos municipios do país, un total de 194 dos 313. Esta vaga chega apenas 48 horas despois de que o Parlamento aprobase, cos votos a prol de PP e PSdeG e a abstención de En Marea e BNG, as conclusións da comisión de estudo sobre os incendios forestais, especialmente centrada nos que padeceu Galicia en outubro de 2017, con 50.000 hectáreas ardidas en apenas dous días. Este documento inclúe un cento de propostas que os grupos resumen na aposta de atallar as "causas estruturas dos incendios" como "mecanismo de dinamización dun medio rural vivo, dinámico e sustentable.Diante destas circunstancias a Xunta decidiu activar a alerta meteorolóxica de nivel laranxa dende o xoves na provincia de Ourense e o venres, no resto do país. A Consellería de Sanidade reitera os habituais consellos ante vagas de calor, como prestar atención á infancia e á poboación anciá, beber máis líquido do habitual aínda que non se teña sensación de sede ou evitar a exposición ao sol nas horas de máis calor. Do mesmo xeito, recomenda evitar as horas do mediodía e as primeiras da tarde para tomar o sol e facelo sempre dende 30 minutos despois de aplicar protector solar cun factor non inferior a 15.


Summary: Os achados realizados polo grupo de Viticultura da Misión Biolóxica de Galiza do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) permitiron a catalogación das primeiras variedades autóctonas de oliveira. Un descubrimento histórico que sitúa Galiza no mapa do aceite. Eis un extracto da reportaxe que publicamos no Sermos Galiza 282.

Renacen no país as oliveiras da man da ciencia e da tradición. O recoñecemento oficial de dúas variedades propias do país, a Brava e a Mansa galega, vén de abrir unha porta de futuro: a posibilidade de producir aceites de oliva únicos no mundo, cultivados no país e comercializados baixo unha denominación de orixe. Un rexurdimento que, segundo as primeiras investigacións, conta cos ingredientes idóneos para se consolidar. "A oliveira aquí dáse, temos un solo distinto e o aceite que estamos sacando, é completamente distinto. E de moita calidade", explica José Antonio García Martínez, presidente da Asociación de Produtores de Aceite e Oliva de Galiza (APAG). Conta na actualidade con 102 persoas asociadas que, entre elas, suman unhas 113 hectáreas e 130.000 oliveiras cultivadas no país. "Na Galiza non temos grandes terreos, non podemos competir en cantidade, pero si en calidade. Estámolo a recoller a man, en verde, para gardar todo seu sabor", conta sobre as primeiras experiencias, que agora contan co aval científico. "A investigación das especies autóctonas supuxo case todo. Cando se puxeron en contacto case hai tres anos, estabamos pelexando por dar a coñecer as oliveiras galegas, pero era imposíbel". Sen nome, non existían. Foi o traballo realizado polo grupo de Viticultura da Misión Biolóxica de Galiza, do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), con sede en Pontevedra, o que permitiu cambiar a percepción sobre a oliva no país. Durante os últimos anos, baixo a dirección de Carmen Martínez Rodríguez, analizaron centos de oliveiras galegas que permitiron o recoñecemento das dúas variedades autóctonas. "Comezamos a investigación a partir dun traballo sobre produtos galegos saudábeis. Queríamos facer un estudo sobre semente de aceite de uva e contactamos cunha empresa que estaba a investigalo. Propuxeron facelo tamén coas oliveiras e aceptamos, malia que en principio non era a nosa vía principal. Pero coas primeiras mostras, logo dun ano máis ou menos, decatámonos de que era un tema con moito percorrido a nivel científico e con moito interese comercial", apunta a directora do traballo, en declaracións a Sermos Galiza. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 282, á venda na loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais do país]


Summary: Hai hoxe 81 anos remataba en Pontevedra a asemblea fundacional do Partido Galeguista, protagonizada por persoeiros como Bóveda, Castelao ou Paz Andrade.

O 6 de decembro é, segundo o calendario de días festivos vixente en todo o Estado, o Día da Constitución, e nel conmemoráse o referendo da Carta Magna española, celebrado nese día en 1978. Corenta e sete anos antes en Galicia celebrouse outra 'constitución', menos lembrada na actualidade pero de importancia para o país dada a súa influencia, por exemplo, na loita polo Estatuto de Autonomía de 1936, base para o acceso ao réxime autonómico posterior ao franquismo. Esta 'constitución' foi a do Partido Galeguista (PG) que, convocada como "VII Asambreia do nacionalismo" tiña como obxectivo fundamental, segundo deixou escrito Alexandre Bóveda, a "unificación da laboura galeguista en toda Galiza".Ao abeiro da dinámica iniciada na primeira asemblea nacionalista de 1918, auspiciada polas Irmandades da Fala e celebrada en Lugo, os grupo de galeguistas de Pontevedra -entre os que estaba o propio Bóveda, ademais de Cruz Gallástegui, Filqueira Valverde e moitos outros- foi, xunto co da Coruña, o gran animador do proceso previo á asemblea, á que concorreron dende outros puntos do país persoeiros como Valentín Paz Andrade, Manuel Lugrís Freire, Antonio Alonso Ríos, Álvaro das Casas ou o propio Alfonso Daniel Rodríguez Castelao. Durante unha xornada preparatoria e dúas máis da propia asemblea, os galeguistas definiron o seu modelo organizativo e os principais obxectivos polos que loitarían no contexto da II República Española, acabada de estrear apenas oito meses antes.O xermolo do PG está nas asembleas nacionalistas impulsadas polas Irmandades da FalaCo dereito de autodeterminación como horizonte, o obxectivo político máis inmediato polo que decidiu loitar o PG foi o Estatuto de Autonomía no marco republicano. Xunto a estas grandes liñas, da asemblea de Pontevedra emanou un primeiro "programa de acción" para comezar o traballo político desta primeira organización unitaria do nacionalismo. No seu limiar os membros fundadores do partido incluíron, moi sinteticamente, a súa definición do país: "unidade cultural", "pobo autónomo", "comunidade cooperativa", "célula de universalidade".Estatuto e fin das deputaciónsNo que se pode considerar como primeira proposta programática do PG é posible atopar reivindicacións moi propias da época xunto con outras que aínda permanecen vivas no debate político galego. Así, por exemplo, no que atinxe á "organización de Galicia" os galeguistas reclamaban a "creación dun organismo galego con base exclusivamente democrática e con facultades deliberantes para rexir, con autonomía integral, os intereses de Galicia". A "aspiración mínima e inmediata" sería que ese organismo lograse a "atribución do máximo de facultades que a Constitución da República concede aos territorios autónomos".A creación dun organismo galego de goberno tería que traer consigo "a conseguinte supresión das deputacións"A posta en marcha dun organismo de goberno autónomo para Galicia tería que traer consigo, a xuízo dos galeguistas, a "conseguinte supresión das deputacións provinciais", "plena autonomía municipal, recoñecendo a personalidade administrativa da parroquia rural e da comarca" e a "incorporación a Galicia das terras colindantes que teñan comunidade étnica, histórica e lingüística con ela, sempre que se determiñen a isto por medio do plebiscito". Algúns destes principios ficarían tamén reflectidos, pouco despois, nos traballos de elaboración do Estatuto.Democracia directa e veto á corrupciónO mesmo documento bosquexaba tamén unha proposta de funcionamento político ordinario para o país, a comezar pola "igualdade de dereitos políticos para a muller" e a "incapacidade dos que, podendo, non rendan función útil á colectividade, para seren elixidos para cargos políticos". Abordábanse tamén neste apartado cuestións aínda pendentes na actualidade, como "unha fórmula que permita os emigrantes ter representación directa na organización política de Galicia", a "representación proporcional, con grandes circunscricións" ou a "adopción de procedimentos eficaces que eviten a corrupción electoral e o falseamento da vontade popular". Todo isto produciríase nun contexto de "práctica da democracia directa" nas institucións galegas, con mecanismos como o "referendo" e o "concello aberto". Os galeguistas reclamaban "igualdade de dereitos políticos para a muller", "procedimentos para evitar a corrupción electoral" e un "imposto progresivo sobre a renda"Nun escenario no que os responsables políticos terían, a xuízo do PG, que ter "responsabilidade económica" se lles causasen "dano aos particulares" dende a Administración, o programa galeguista abordou tamén cuestións sectoriais, como necesidade de que se aplicasen en Galicia "as normas internacionais da lexislación do traballo", incluíndo o "recoñecemento dos dereitos sindicais" e a "eliminación dos menores de 16 anos do traballo industrial". Do mesmo xeito, propúñanse "medidas lexislativas que favorezan a organización cooperativa e sindicación" no agro galego, a "repoboación forestal patrimonio de Galicia" ou a "regulamentación da edificación rural en orde á hixiente e de acordo co arte paisán". Para isto último estableceríanse "estímulos económicos".A concentración parcelaria, a fin dos foros, o arrendamento de fincas ou a "exención da contribución" dos predios dos pequenos propietarios eran outras das iniciativas daquel primixenio programa galeguista, que non esqueceu iniciativas fiscais como o "dereito de expropiación nos casos de ocultación fraudulenta" ou a "creación dun imposto progresivo sobre a renda", plans para a "galeguización do ensino" ou cuestións tan específicas da época como a "igualdade de dereitos civís para a muller casada no caso de emigración do marido".


Summary: Non é un eufemismo, é directamente unha ocultación.

A conta twitter da CRTVG informa así do 79 cabodano do fusilamento de Federico García Lorca, producido na madrugada do 18 de agosto de 1936: #TalDíaComaHoxe, do ano 1936, falecía o poeta e prosista Federico García Lorca pic.twitter.com/tNhPmB5ZqL— CRTVG (@crtvg) 18 agosto 2015 É evidente que no texto se omite o feito de o autor de Poeta en Nueva York ter sido fusilado polos fascistas que perpetraron o golpe de Estado do 18 de Xullo de 1936. O chío produciu obviamente reaccións de indignación na rede: .@crtvg Falecía? Como? Atropelouno un coche? Coido que "faleceu" porque o ASASINARON. Até podiades dicir que o FUSILARON uns FASCISTAS— M. Loureiro (@loureiro_gz) 18 agosto 2015 @loureiro_gz @crtvg faleceram-no...— Ernesto V. Souza (@Evazsou) 18 agosto 2015 @crtvg infarto? acidente de trânsito? Tanto custa dizer que um dos maiores poetas da história foi assassinado polo fascismo?— José Emílio Vicente (@josevicgz) 18 agosto 2015 No momento en que rediximos esta información, a/o community manager que xire a conta twitter da CRTVG aínda non respondeu a estas persoas.


Summary: Entre 2005 e 2020 houbo 20.000 sinistros laborais.

A Organización Internacional do Traballo (OIT) considera o de mariñeiro como unha das profesións máis perigosas. Unha realidade que na Galiza é ben coñecida e que testemuñan ano tras ano os informes do Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral (Issga). Entre 1994 e 2020 perderon a vida na Galiza 384 traballadores e traballadoras do mar. Tan só entre 2014 e 2020 foron 70 os falecidos, e o número de sinistros laborais relacionados coa pesca superou os sete mil até se situar en 7.091. Unha media de case tres accidentes por día e un morto cada mes. E isto nun colectivo de traballadores, o sector da pesca e acuicultura, que non chega a 19.000 persoas. Por iso arrepían datos como que entre 2010 e 2016 un de cada cinco traballadores e traballadoras que morreron na Galiza por accidente laboral estaba relacionado coa pesca. Traballo "moi duro" En xuño do ano pasado a traxedia do Sempre Güeto, un cerqueiro de Portosín que envorcou á altura de Cedeira deixando dous mariñeiros mortos, levou o presidente da Federación Galega de Confrarías, José Antonio Pérez Sieira, a lembrara Nós Diario que "o traballo do mar é moi duro, non hai outra". Cre, como noutros casos, que erradicar os accidentes "vai ser algo imposíbel" polas circunstancias e o medio no que traballan. Xosé Manuel Carril, profesor de Dereito do Traballo e Seguridade Social na Universidade da Coruña, explicaba a este medio que no sector da pesca, traballando a bordo dos buques, hai unha "combinación de varios riscos", por un lado os propios "do medio" e por outro "do seu centro de traballo". Este profesor salientaba que a propia OIT e a Unión Europea (UE) "poñen de manifesto que onde máis accidentes hai é nas actividades marítimo-pesqueiras" sobre todo aquelas que se realizan a bordo dos buques de pesca. Por este motivo cre que o Estado español "debería mellorar a regulación das condicións de traballo nas embarcacións". Pola propia perigosidade do traballo, Carril demandaba que sexa un traballo "ben regulado, ben remunerado e ben protexido" para que compense o esforzo de quen traballa neste sector. Traxedias O Vila de Pintanxo é, até agora, o último dos naufraxios que sacude a pesca galega nestas dúas décadas. - Zafir (2000): O cargueiro portugués Zafir, con tripulación galega, naufraga no mar Xónico. 13 mortos e desaparecidos. - Panchito (2000): O pesqueiro de Laxe afunde na Costa da Morte. Catro mariñeiros mortos e un desaparecido. - O Bahía (2004): Este cerqueiro de Cambados afundiu á altura das Illas Sisargas. Morreron os 10 tripulantes. - Siempre Casina (2006): Volanteiro con base en Burela que afundiu 21 millas ao norte de Ribadeo. Faleceron oito tripulantes. - Cordero (2008): Arrastreiro de Ribeira que foi a pique a 30 millas da Coruña. Un morto e catro desaparecidos. - Almuíña (2009): Palangreiro vigués naufragado a mil millas das Bermudas. Catro mariñeiros desaparecidos. - Santa Ana (2014): O afundimento fronte á costa asturiano deste pesqueiro con armadora de Muros deixou oito mortos. -Mar de Marín (2014): Arrastreiro que afundiu entre as Cíes e Monteferro. Cinco mortos -Sin Querer Dos (2018): Pesqueiro de Portonovo que naufragou perto de Fisterra. Tres mariñeiros mortos e un desaparecido.


Summary: A plataforma Contraminacción, que xunta vinte asociacións, solidarízase cos activistas "ameazados e multados" polas empresas mineiras e advirten á patronal "que nin esta nin ningunha outra tentativa" de amordazalos impedirán que sigan "denunciando as ilegalidades que cometen".

"Se algo quedou claro é que todo o noso territorio está ameazado pola proliferación de proxectos mineiros en fase de permiso solicitado, concedido ou de explotación e que se suman ás explotacións de mineral xa en activo". Esta foi a conclusión á que chegaron a vintena de colectivos que este sábado celebraron o segundo Encontro sobre os Impactos da Minaría en Galiza. Para facelo, segundo a plataforma Contraminacción que reúne todos os colectivos contra a minería salvaxe, moitas empresas "non só realizan a súa actividade saltándose a legalidade vixente e destruíndo espazos como solos rústicos de protección agropecuaria, reservas da biosfera ou Rede Natura; senón que, no caso concreto de Cementos Cosmos, tamén pasaron á represión dos e das activistas que denuncian estas ilegalidades". "Todo o noso territorio está ameazada pola proliferación de proxectos mineiros ou explotacions en activo" Refírese Contraminacción ao caso de Marcos Celeiro, presidente da Asociación Cultural O Iribio de Triacastela, que denunciou esta empresa por estar a desenvolver a súa actividade sen os permisos e licenzas pertinentes e se atopou cunha demanda da cementeira de 45.000 euros máis as costas xudiciais do proceso, tal e como publicara Praza Pública. "Todas as organizacións e colectivos que formamos parte da plataforma Contraminacción solidarizámonos con Marcos e co resto de activistas do Iribio que están ameazados e ameazadas", aseguran desde o encontro que se celebrou este sábado, desde onde lanzaron unha "mensaxe clara e inequívoca á patronal mineira": "Nin esta nin ningunha outra tentativa de amordazarnos van impedir que sigamos denunciando as ilegalidades que cometen nin o feito de que, coa complicidade da Xunta, pretendan apropiarse do noso territorio para o seu lucro privado e a costa de destruír e envelenar o noso medio natural e atentar contra sectores produtivos vitais para a nosa economía como a agricultura, a gandería ou a pesca". Os vinte colectivos solidarízanse con Marcos Celeiro e advirten á patronal mineira que "ningunha intentativa de amordazalos vai impedir que sigamos denunciando as súas ilegalidades" Todos os prexuízos sobre a economía e o medio natural que provocan varios dos proxectos mineiros en Galicia. Este foi un dos temas principais analizado no encontro, onde se debullaron algúns como os que Erimsa pretende levar a cabo na Terra Cha ou Edgewater en Bergantiños, ou explotacións en marcha como a de Cementos Cosmos en Triacastela. "Estes exemplos deixan ben claro que a destrución irreparable do noso patrimonio e dos postos de traballo que provoca a minaría salvaxe sáelle infinitamente máis cara á sociedade galega que os lucros particulares que obteñen desa explotación os accionistas dunhas empresas que, na maior parte, adoitan ser estranxeiras", asegura a plataforma, qu eengade á lista importantes bisbarras afectadas como A Fonsagrada, O Courel, Barbanza, a Serra do Galiñeiro, Ordes ou A Limia. Polo demais, o II Encontro sobre os Impactos da Minaría, tamén tivo tempo para unha parte didáctica na que as persoas asistentes "se formaron en lexislación urbanística e medioambiental de cara a ter ferramentas para investigar os atentados da minería salvaxe contra os nosos bens comúns e acadar, a maiores, a capacidade para levar adiante procesos de denuncia contra as empresas infractoras".


Summary: O PP nega que teñan vontade de "vetar" a ILP a prol dos servizos de sanidade públicos malia terse negado por dúas veces a que se debatese no pleno que se celebra entre este martes e este mércores

Durante os últimos meses SOS Sanidade Pública percorreu o país coa súa iniciativa lexislativa popular (ILP). Nunha intensa campaña de información a plataforma que agrupa a organizacións profesionais da saúde, sindicatos, partidos políticos e diversos colectivos sociais xuntou en torno ao triplo das 15.000 sinaturas que son necesarias para convertir unha proposta cidadá nunha proposición de lei a tratar no Parlamento. Xunto a estas sinaturas a pasada semana a ILP completou todos os trámites preceptivos e quedou, polo tanto, disposta para poder ser debatida en pleno. Así o solicitaron PSdeG e BNG en dúas ocasións e por diferentes vías. En ambas a petición bateu contra a maioría absoluta do PP e este martes SOS Sanidade valoraba a decisión. Os conservadores, din, queren evitar este debate por "medo". A plataforma coida que o PP tenta fuxir "do debate público sobre a súa política sanitaria" e as "consecuencias" que provoca Nunha rolda de prensa na propia sede do lexislativo galego e xunto ás responsables de sanidade de PSdeG e BNG -é a terceira rolda de prensa conxunta dos grupos da oposición en pouco máis dun mes- o voceiro de SOS Sanidade, Manuel Martín, explicou que a "urxencia" do debate da súa ILP non é en absoluto casual. Ten que ver, esencialmente, coa inminente entrada en vigor do Real Decreto que, entre outros aspectos reforma o copagamento farmacéutico e o estende ás persoas que reciben pensións de xubilación. "Sabíamos que íamos perder" dada a maioría absoluta do PP, constata Martín, o que o leva a concluír que os conservadores temen "o debate público sobre a súa política sanitaria" e sobre as "consecuencias" de, por exemplo, introducir as fórmulas público-privadas na construción de hospitais. "Preténdese ocultar o debate" e iso, di, é "un rexeitamento da democracia". Na mesma liña, as deputadas de PSdeG e BNG concordan na urxencia de que este debate se producise, non só polas reformas a nivel de Estado senón tamén, di a nacionalista Ana Luisa Bouza, porque con este pleno remata o período de sesión e "non hai garantías de que se reinicie", dada a posibilidade de que o traballo parlamentario non se reinicie en outubro a causa dun adianto electoral. O PP, di, rexeitou introducir a ILP na orde do día "sen ningún argumento". Esa "actitude", abonda a socialista Carmen Acuña, revela "falta de interese pola sanidade pública" e "despotismo" dende o punto de vista político. Así e todo dende o PP o seu voceiro, Pedro Puy, nega a existencia de "veto" ningún. Tanto esta iniciativa como a que defende a continuidade de Preescolar na Casa, di, serán tratadas "nun prazo de tempo menor que os dezasete meses que tardou o bipartito de socialistas e nacionalistas na anterior lexislatura con outras dúas iniciativas lexislativas populares". Unha desas iniciativas foi, precisamente, a primeira lei abordada e aprobada polos populares no seu retorno ao Goberno. Tratábase da ILP da Red Madre, auspiciada polo Foro Español de la Familia. Nesta liña María Xosé Abuín, representante da CIG Saúde en SOS Sanidade, lamenta que esas "présas" por aprobar unha lei para reducir a "función" da muller "á reprodución" non se reproducisen no caso de defender o carácter público do sistema sanitario.


Summary: Fernando López e Sofía Iglesias coñecéronse logo de realizar un máster e mentres buscaban traballo ou prácticas laborais. Dese encontro naceu, entre 2015 e 2016, o estudio creativo Xiralúa. Unha empresa na que se traballan o deseño gráfico e a ilustración para imaxe corporativa e maquetaxe de publicacións editoriais e, sempre, a inspiración sae da cultura galega. No arranque do ano formaron parte do Mercado de Nadal de Compostela.

Como bota a andar Xiralúa? Entre 2015 e 2016 estabamos a buscar traballo logo de facer un máster e, como Fernando estudou deseño gráfico e a min sempre me gustou o artesán, empezamos a facer produtos e naceu Xiralúa. Comezamos a funcionar nas dúas disciplinas, a crear artigos e... pouco a pouco, chegamos aquí. A día de hoxe desenvolvemos unha liña de produtos propia, con deseños inspirados sempre na cultura galega, e levámola a distintos formatos e obxectos de uso cotiá, como mochilas, cadernos... E tamén facemos deseño gráfico para empresas, logotipos, imaxe corporativa, cartelaría, maquetaxe... Mais non teñen tenda física. Non temos tenda física pero si puntos de venda, tendas que colaboran con nós. A primeira foi A Vella Fábrica de Lapis de Ferrol, coñecéronnos supoño que a través do Facebook, viron os produtos e preguntaron se podían vendelos na súa tenda. E así fomos, pouco a pouco, cunhas e con outras loxas, e dese modo tamén podemos ter os nosos produtos en tenda física. A tenda leva unha porcentaxe, obviamente, por ofertar o produto. E sacamos tamén unha loxa en liña, creamos hai pouco unha nova e agardamos que arranque ben. Daquela descartan ter presenza física? Ao principio nin o pensamos, a día de hoxe si que o temos máis na cabeza, pero segue a ser difícil con todos os gastos que supón un local, aínda que si que nos gustaría, xa non só para vender o produto, porque iso ao ter tamén a colaboración coas tendas vai saíndo, senón para desenvolver a parte de estudio de deseño, para traballar con empresas, particulares... Tamén sería un escaparate pero polo momento non vai ser posíbel. Si van ás feiras, hai pouco estiveron en Compostela... Ao principio, sobre todo para darnos a coñecer, fomos a bastantes feiras, ás veces de forma precaria porque eramos moi novatos e, despois, conforme foi avanzando o proxecto, dificultóusenos máis poder asistir e ese tipo de eventos. A día de hoxe sempre imos ao Festigal e ao Mercado de Nadal de Compostela, porque é moi difícil compatibilizar todo: as tendas pídenche material, tamén o tes que pór na tenda en liña, nas feiras tes que ter os medios... A posta en valor da nosa cultura e do noso patrimonio é inherente ao proxecto? Non é que houbera un proxecto detrás, de dicirmos: "imos pensar que temática desenvolveremos", senón que xurdiu dun modo natural. Saíunos de dentro, por parafrasear a Celso Emilio. É o que nos inspira, queremos que guste, reivindicar o que hai, porque temos moitísimo patrimonio, é inxente o que hai, e que nos vale para inspirarnos, non só a cultura popular, senón a literatura e o que imos lendo. Como valoran estes cinco anos, en especial 2020, e que plans teñen para o futuro? Cando empezamos non pensabamos que chegariamos até onde estamos agora, nese senso estamos contentos. Cada vez hai máis tendas interesadas en nós e máis xente compradora e a tenda en liña, con todo este problema da Covid-19, funciona moi ben. Estes días de mercado falabamos do futuro e temos a idea de acoutar un pouco máis o proxecto, quizais, quitar algún produto e potenciar outro, condensar a elaboración para poder servir máis material, e sacar novos deseños, porque á xente gústalle moito o cambio neste mundo tan cambiante. E, en fin... A idea é seguir aquí mentres poidamos e facelo sempre mellorando.


Summary: Medio Rural fixa o primeiro semestre de 2022 como data para levar ao Parlamento a Lei de prevención.

A vaga de lumes que en outubro de 2017 arrasou arredor de 50.000 hectáreas e provocou catro mortes en apenas unha semana cumpre catro anos con moitos retos pendentes. O máis ambicioso, a aprobación dunha nova lei de prevención de incendios. O conselleiro do Medio Rural, José González, asegurara a comezos de 2019 que o texto estaría listo na pasada lexislatura; porén, fontes da Consellaría fixan agora como data o primeiro semestre de 2022 para a súa tramitación no Parlamento. "Como alcalde, non vin a Xunta por ningún lado" Así as cousas, os rexedores da 'zona cero' dos incendios lamentan a falta de cooperación do Goberno galego neste tempo: "Eu, como alcalde de Nigrán, á Xunta non a vin por ningún lado", critica o rexedor, Juan Antonio González. Aliás, afea que "non haxa unha política forestal nin de recuperación de espazos" por parte da Administración galega, e salienta que para o gran parque forestal do municipio recibe "axuda cero". Xosé Manuel Rodríguez, alcalde das Neves, valora como "moi positivo" o traballo realizado pola veciñanza, mais ve "bastante negativo" o "apoio case inexistente" da Xunta, que é "quen ten competencia forestal". O rexedor censura que até o pasado ano non se puxeron en marcha "pequenas accións", e pide "sensibilidade" ao Goberno para un plan de rexeneración do monte "nun territorio especialmente damnificado". Por outra banda, nesta sexta feira a Mancomunidade de Montes de Vigo realizou un acto conmemorativo no miradoiro do parque forestal de Aguieira, a fin de reclamar "máis recursos" e emprazar a superar o "atranco administrativo" da Xunta e o Concello para impulsar o comprometido "anel verde".


Summary: San Cibrao (Cervo) acolleu unha multitudinaria manifestación para protestar pola decisión do Xulgado de Viveiro de sobreser a denuncia polo caso dos vídeos gravados sen consentimento a 87 mulleres, na súa maioría mozas, mentres ouriñaban nunha rúa apartada durante as festas da Maruxaina de 2019. Os vídeo remataron colgados en webs pornográficas.

Centos de persoas tomaron este domingo 4 de abril as rúas de San Cibrao (Cervo) para protestar pola decisión do Xulgado de Instrución número 1 de Viveiro de sobreser de maneira provisional a denuncia presentada pola Asociación de Mulleres en Igualdade, Bumei, de Burela, polo caso dos vídeos gravados sen consentimento a 87 mulleres, na súa maioría mozas, mentres ouriñaban nunha rúa apartada durante as festas da Maruxaina de 2019. Os vídeo remataron colgados en páxinas web pornográficas. A mobilización, convocada polo colectivo Xustiza Maruxaina, conformado polas afectadas, partiu ás 12 do mediodía desde a Praza dos Campos para transcorrer polo centro do Concello até concluír na praia do Torno, onde precisamente se celebran as festas. Paloma Maseda, unha das mulleres que puxo voz ás vítimas durante a protesta, agradeceu o apoio recibido por parte da veciñanza da Mariña nunha mobilización que foi multitudinaria. "Dános moitísima forza ver que tantísima xente nos acompaña", manifestou. O colectivo Xustiza Maruxaina, en palabras de Maseda, pelexa non só "polas afectadas en si", senón tamén "por moitas persoas que aínda non saben que saen nestes vídeos". "Hai outros vídeos en servizos ou en vestiarios en que (as mulleres) son gravadas e non son conscientes. Non é que soamente fósemos nós, senón que ten moito máis alcance", explica, para ademais pór o foco en que tamén hai menores afectadas. Caso sobreseído As vítimas destes feitos, ocorridos durante A Maruxaina de 2019, denunciáronos ante a xustiza contando co apoio da asociación Mulleres en Igualdade de Burela, Bumei. Con todo, o titular do Xulgado de Instrución Número 1 de Viveiro ditou un auto para mediados de marzo no que sobreseía provisionalmente o caso ao non considerar "suficientemente acreditado que se cometeu un delito". O maxistrado chega a argumentar que "non se vulnera a intimidade" das mulleres que aparecen ouriñando no vídeo, xa que o fan "nun lugar público no que lles podería ver calquera persoa que pasase pola zona". Polo de agora, tras os recursos presentados contra o auto de sobresemento tanto polas afectadas como pola asociación, o caso continúa no xulgado de Viveiro. Pola súa banda, a presidenta de Mulleres en Igualdade, Bumei, Mary Fraga, celebra o apoio "total" mostrado este domingo pola veciñanza ás afectadas. "Vai vir moi ben a elas, persoalmente", asegura. Para a responsábel de Bumei, a mensaxe da manifestación "foi claro": "Señor xuíz, recapacite, non pase á historia por ser un dos artífices de que se destruísen os dereitos das mulleres, senón por loitar por eles". Así, Fraga avanza que Bumei levará esta semana o caso da Maruxaina ante o Consello Galego das Mulleres -órgano conformado pola Xunta da Galiza, coa presenza de diversas asociacións e organizacións-, tendo en conta que xa se pediu un pronunciamento do Observatorio Galego contra a Violencia de Xénero. De feito, lembra que o Valedor do Pobo xa emprendeu unha investigación por mor da difusión dos vídeos e que solicitan firmas para trasladalo ao Parlamento galego. Outra das directivas da asociación e unha das encargadas de ler o manifesto en San Cibrao, Jasone Lorenzo, advirte que pensan chegar "até onde poidan" para reclamar "xustiza". Esperan, di, que o recurso ante o auto de sobresemento consiga que o xuíz "rectifique". "Pedimos que se faga xustiza, que non se arquive a causa e que se eliminen as publicacións nas páxinas porno, que a día de hoxe segue lucrando a esas páxinas o ou a quen o gravou", denuncia Lorenzo.


Summary: Malia a oposición social, a Consellería mantén a política de botar o pecho a aqueles centros que non cumpran estritamente co baremo de alumnado.

"No rural, a escola é a última barreira para evitar que todo vaia ao garete". A frase pronunciábaa no verán de 2016 unha das nais que loitaba contra a pretensión da Xunta de botar o fecho ao CEIP O Calvario, en Queixas, a última unitaria que ficaba en Cerceda. Unha frase que cobra aínda máis corpo cando eses fechamentos de escolas se produce en zonas moi afectadas polo despoboamento. Mentres haxa unha escola hai crianzas, vida e futuro. Se pasas o ferrollo ao colexio e levas ao alumnado a outro centro –normalmente na vila-, estás a deixar ao rural, moitas veces xa de por si bastante castigado coa falla de servizos, sen un alicerce. A Consellería volveu máis unha vez aproveitar a proximidade do curso escolar para anunciar que o vindeiro ano lectivo ía suprimir escolas. Desta vez, o curso 2017/2018 comezará con nove colexios menos. O anterior, foron 13 centros menos, o mesmo número que suprimiron no 2015/16. Nestes pouco máis de seus anos, segundo as contas de CIG-Ensino, a Xunta fechou 64 escolas e 437 unidades. "Todo isto mentres se manteñen ou incrementan os orzamentos destinados ao ensino privado", afirma o sindicato nacionalista, que é é concluínte que o actual goberno galego segue adiante coa política de "desmantelamento do ensino público, antepoñendo os criterios economicistas á calidade da educación". Este sindicato denunciaba a comezos do presente ano que desde a chegada de Núñez Feijoo á presidencia da Xunta houbo uns recortes orzamentarios acumulados de, "nin máis nin menos", 1.943 millóns de euros. Ademais, os orzamentos da Consellaría de Educación só medraron 2,86% neste último orzamento, mentres que as subvencións ao ensino privado incrementaron en 6,05. O aumento medio do orzamento para educación nos territorios do Estado español foi de 4,3%, moi superior ao galego.


Un dos interrogantes que pairou sobre a campaña municipal de 2015 en Galicia foi o eventual impacto da emerxencia de Ciudadanos nas corporacións municipais e a posibilidade de que os de Albert Rivera axudasen ao PPdeG a conservar gobernos malia á súa caída en votos e edís. No caso das cidades C's logrou representación en Ferrol, Lugo e Pontevedra, pero en ningunha delas logrou sumar maioría absoluta co PP.Catro anos despois ao factor Ciudadanos engádese outro no debate público, especialmente dende as eleccións andaluzas do pasado decembro: a posibilidade de que o partido de extrema dereita Vox consiga representación nos concellos e axude a apuntalar maiorías de dereitas. A falta de datos demoscópicos públicos -a principal empresa do sector en Galicia está a realizar enquisas nas últimas semanas- foron xa varios os cargos do PPdeG que admitiron ás claras a súa intención de pactar con Vox se fose preciso para gobernar.Diego Calvo defende eventuais alianzas co partido de extrema dereita Vox porque "se hai que pactar con alguén e se pon enriba da mesa unha serie de puntos e podemos converxer, o facemos"Despois dos aspirantes ás alcaldías de Lugo e Vigo polo PP, Ramón Carballo e Elena Muñoz, quen vén de abrir a porta a Vox é o presidente provincial do partido na Coruña, Diego Calvo. O tamén vicepresidente do Parlamento e membro da dirección que preside Pablo Casado defende que "o PP non fai cordóns sanitarios a ninguén" e, daquela, "se hai que pactar con alguén e se pon enriba da mesa unha serie de puntos e podemos converxer, o facemos", respondeu ao ser preguntado ao respecto durante unha entrevista na Cadena SER.Para xustificar estes eventuais acordos Calvo alude ao Concello de Fene, onde o PP desaloxou o BNG da alcaldía a través dunha controvertida moción de censura con Somos Fene, grupo que estivo ligado ás mareas municipais do que, precisamente, En Marea se desligou tras estes movementos xunto ao PP. Aínda que os propios integrantes de Somos Fene aseguraron "non ter nada que ver con En Marea", Calvo afirma que nese "concello da ría de Ferrol nós estamos pactando e estamos no goberno cun partido que é Somos Fene, que viña das mareas". Esa é a mostra, di o popular, de que "o PP non fai cordóns sanitarios, falamos do concello con calquera partido".


Summary: Guía de actividades para o 8M na Costa da Morte.

Só 1 de cada 4 persoas que se achega ás entidades de axuda ás persoas con problemas de adicción son mulleres. Así o corrrobora, co gallo do Día Internacional da Muller, a Asociación Vieiro a través da UNAD, a Rede de Asociacións Atención ás Adiccións. "Débese isto a que as mulleres presentan menos problemas de consumo e/ou adicción que os homes?", pregúntanse dende a entidade. "En ningún caso podemos concluír iso", aseguran, deixando claro que a "doble discriminación que sofren estas mulleres, por ser consumidoras e polo feito de ser mulleres, dificulta o seu acceso aos servizos de atención". Así e todo, as cifras dan conta de que non é un problema illado. En 2018, foron un total de 17.043 mulleres as que pediron axuda as asociacións da UNAD. Máis de 7.000 para servizos asistenciales de drogodependencias ou outras adicciones; 2.500 necesitaban asesoría xurídico penal; e máis de 6.200 mulleres buscaron apoio como familiares de persoas con problemas de adicción. A discapacidade no rural, a triple discriminación Pero son aínda máis ás dificultades que afrontan as mulleres que teñen ademais algún tipo de discapacidade / diversidade funcional. Segundo COGAMI, en Galicia teñen recoñecido o certificado de discapacidade un total de 115.763 mulleres representando o 51% da poboación total de persoas con discapacidade, das que 2.224 están entre os 6 e os 15 anos. Pese a ser maioritarias, as mulleres con discapacidade son as máis discriminadas, padecen unha tripla discriminación: por ser mulleres, por ter discapacidade e por vivir no rural. A todos estes aspectos habería que engadirlles outras razóns polas que son discriminadas, como son a pertenza a outras razas, a situación de pobreza, ou as mulleres trans. Así, para abrir o Día Internacional da Muller, houbo unha concentración e lectura da declaración institucional do Concello de Cee e o CIM a pasada mañá de venres, que contou coa presencia de APEM co diseño dunha pancarta e coa explicación da mesma. A usuaria de APEM Almudena procedeu á lectura dun poema que ela mesma escribiu para a ocasión. Modelo Antropocéntrico da axuda. Onde está a perspectiva á violencia de xénero? Pero a situación aínda é máis grave, pois o modelo androcéntrico de atención da nosa sociedade, fai que os servizos non estean adaptados ás súas necesidades, pois poucas veces teñen unha correcta perspetiva de xénero. Bo exemplo diso son aqueles centros que atenden a mulleres con problemas de consumo vítimas de violencia de xénero. No entanto, é urxente e necesario que todos os territorios incorporen protocolos de actuación ante casos de violencia de xénero e adicción. Dende Vieiro e dende a UNAD, aproveitando que se cumplen 25 anos logo da Declaración e Plataforma de Acción de Beijing, queren "reclamar políticas públicas que respondan de xeito efectivo a estas realidades a nivel local, autonómico, estatal, europeo e global". Fano precisamente esta semana que a ONU e reuniu en Viena para tomar decisións sobre a política global de drogas. Guía de accións polo Día Internacional da Muller #8M


Summary: O equipo do IES Plurilingüe de Adormideras, na Coruña, presentou a súa renuncia tras sentir o "menosprezo á comunidade educativa". Así mesmo, denuncia que os cambios son continuados e dificultan a organización.

O malestar na comunidade educativa polas formas da Xunta e da Consellaría de Educación para organizar o inicio do curso lectivo non é un segredo. Tanto é así que xa chegou a primeira dimisión de todo un equipo directivo dun centro de educación secundaria. Neste caso, marcharon do cargo as e os responsábeis do IES Plurilingüe de Adormideras, no concello da Coruña. A decisión tivo lugar despois de que se adiará unha semana a data oficial para o regreso ás aulas e de que o conselleiro Román Rodríguez advertise que os inspectores e autoridades sanitarias terían a potestade de decidir os desdobres precisos para dar todas as garantías de seguridade. O que máis preocupa é que se manteña o metro e medio de separación entre os alumnos. O representante da Xunta mesmo invitou onte ás directivas a "profundar" en medidas presentadas no Consello Escolar da Galiza, como a semipresencialidade e a colocación de biombos nas aulas para poder sortear o metro e medio de separación. Neste contexto tan complexo, a directiva do IES de Adormideras renunciou. De feito, era un dos dous centros da Coruña que se sumara á decisión de oito institutos compostelás (e, posteriormente, centros de Pontevedra) de adiar o inicio do curso pola súa conta ante a falta de capacidade para organizarse sen respostas do Executivo de Feixoo. A xa ex directiva denunciou "o menosprezo" que está a padecer a comunidade educativa cos "continuos cambios no protocolo contra a Covid-19". "E todo co vello obxectivo de sempre: non contratar máis profesorado e non gastar un duro no ensino público", subliñan nun comunicado. Ao traste co traballo feiro A representante da Asociación de Directores de Institutos de Galicia, Isabel Ruso, recoñeceu a Europa Press que o panorama "cambiou en diferentes ocasións", o que anulou o traballo feito até o momento. Os institutos terán que "reconsiderar" o novo curso coa opción das mamparas e a semipresencialidade, no caso de que así sexa demandado, porque agora a inspección educativa ten "o peso" da decisión final.


Summary: Por que non compor o teu propio CD coa selección das mellores cancións do ano? Xusto é o que acaba de facer o noso crítico de rock e outras lerias.

Remata o 2016, un ano triste pola perda de grandes nomes no eido na música, mais tamén un ano cheo de lanzamentos discográficos. Discos bos e malos, pero en ningún caso o disco perfecto. Como sabedes, estou en contra do formato dos discos actuais porque ter que encher tantos minutos de gravación provoca, en moitos casos, pagar por unha ou dúas cancións boas e unha morea delas de recheo. Sería bo que os músicos e as discográficas que plantexaran volver á vella tradición de mediados do século pasado que consistía en sacar sinxelos de unha ou dúas cancións boas e cando tivesen bos temas dabondo, lanzar o Lp, cousa que agora é máis doado por mor das novas canles de distribución musical. E por iso que decidín, nesta derradeira semana do 2016, crear o meu propio Lp con cancións aparecidas este ano. 1.-/ Ghost – Square Hammer Extraído do seu Ep Popestar, Square Hammer é un dos temas imprescindíbeis deste 2016, nos que Ghost volveron a demostrar que son unha banda que nunca defrauda. 2.-/ Gatillazo – El Poder Del Metal Un dos meus temas favoritos do ano, cheo de incómoda verdade que dá labazadas de realidade a quen as queira escoitar. Asubían no ar bombas pola tolerancia e os nosos rapaces disparando democracia... 3.-/Amon Amarth – First Kill Os viquingos máis sanguinarios regaláronos First Kill, un tema incluído do seu disco conceptual Jomsviking. 4./ VADER – Prayer To The God Of War Nos meses previos ao lanzamento do seu Lp The Empire, Vader editou un Ep chamado Iron Times no que se incluía esta espectacular pregaria ao deus da guerra. 5./ GOJIRA – Silvera Magma foi o título do disco que Gojira editou en 2016, aínda que foi un disco que non me gustou moito, cómpre salientar Silvera como unha das mellores cancións do ano. 6./ MEGADETH – Dystopia Dave Mustaine xa nos ten acostumados a facer sempre o que lle peta dentro do seu propio estilo trasher. Dystopia foi un disco regular, pero o tema que lle dá título paga a pena telo presente. 7./ Testament – The Pale King The Brotherhood of the Snake foi para min o mellor disco de trash do ano. De todos os temas que se poderían seleccionar quedo con este The Pale King, que gaña con cada escoita. 8./Anthrax – Zero Tolerance Malia que Evil Twin, foi o sinxelo de presentación elixido por Anthrax para For All Kings, Zero Tolerance é sen dúbida o mellor tema do disco. Unha pequena xoia nun disco bastante frouxo. 9./Airbourne – Breaking Outta Hell O Breaking Outta Hell de Airbourne foi un dos discos mais salientábeis do 2016, e o tema homónimo toda unha delicia. Veremos que tal soan en directo no Resurrection Fest do 2017. 10./THE DEAD DAISIES – FORTUNATE SON A banda incluíu este espectacular cover do Fortunate Son da Velvet Underground no seu disco, e foi todo un acerto. 11./THE ROLLING STONES – Hate To See You Go Unha das mellores novas do ano foi o lanzamento do novo disco dos Stones, cargado de blues da vella escola como demostra este Hate To See You Go. Dende logo os máis grandes non podían faltar. 12./MOTÖRHEAD – The Ace Of Spades A finais de decembro do 2015 deixábanos o gran Lemmy, non sen antes legarnos un directo gravado que se editaría en 2016 como obra póstuma baixo o título de Clean Your Clock. Así que non hai mellor xeito de pechar o disco que co The Ace Of Spades, extraído de ese disco. E até aquí o 2016, veremos que depara o 2017. Saúde e rock and roll!!


Summary: No encontro, organizado pola Real Academia Galega en Pontevedra, participarán Xan Carballa, Manuel Rivas, Xesús Alonso Montero, Camilo Nogueira, Xavier Vence, Xusto Beramendi, Xosé Manuel Beiras, Alfonso Álvarez Gándara, Carlos Paulo Martínez Pereiro ou Darío Villanueva

O Ano Paz Andrade, isto é, o conxunto de actos destinados a lembrar o homenaxeado nas Letras Galegas, pecharanse coa celebración dun Congreso organizado pola Real Academia, como vén sendo habitual nos últimos nos. Nesta ocasión o encontro de estudo e debate celebrarase no Pazo da Cultura de Pontevedra do 13 ao 15 de nadal. En total serán 20 os relatorios que se poderán seguir nas tres xornadas do encontro O congreso abrirase cunha conferencia inaugural a cargo do presidente do Consello da Cultura Galega, Ramón Villares, titulada "Paz Andrade na luz e na sombra". En total serán 20 os relatorios que se poderán seguir nas tres xornadas do encontro. O primeiro dia falarán Tucho Calvo: "Unha mirada de futuro no século XX", Luís Cochón: "Valentín, sempre ao seu aire", Charo Portela: "Valentín Paz Andrade, con Pontevedra ao fondo", Xan Carballa: "Os vellos galeguistas nunca morren", Miguel Anxo Seixas: "Castelao á luz de Paz Andrade", Manuel Rivas: "Paz Andrade: contra o cinismo" e Luís Bará: "Historia de dúas cidades: Valentín Paz Andrade e o xornalismo pontevedrés e vigués de preguerra". A segunda xornada contará coas intervencións de Gregorio Ferreiro Fente: "A oración da montaña: Valentín Paz Andrade, poeta na Guerra Civil" Ana Acuña: "Valentín Paz Andrade e a escola lírica pontevedresa" Xesús Alonso Montero: "O poema «Na onde até Rianxo...»: dous antecedentes e uns escolios quizais pertinentes" Luís González Tosar: "América, estrela virxe. Achega á presenza de autores iberoamericanos na poesía de V.P.A." Xosé Henrique Monteagudo Romero: "A lingua e as ideas lingüísticas de Valentín Paz Andrade" Camilo Nogueira Román: "...os anceios mariñeiros de Galiza" Xavier Vence: "A persistente marxinación de Galiza e a tarefa económica de Valentín Paz Andrade" Xosé Manuel Beiras Torrado: "A Galicia como tarefa en Valentín Paz Andrade" Carlos Ramos Aguirre: "Paz Andrade ou a racionalidade disidente: por unha idea activa de Galicia" e Xusto Beramendi: "Paz Andrade no nacionalismo galego de entreguerras". Na terceira xornada do Congreso falarán X. L. Axeitos: "A Galicia do Galicia" Carlos Paulo Martínez Pereiro: "Valentín Paz Andrade, Guimarães Rosa e o achamento de certo Brasil" e Alfonso Álvarez Gándara: "O noso Valentín". Pechará o encontro a conferencia de clausura de Darío Villanueva: "O Valle-Inclán de Valentín Paz Andrade". Programa do congreso (.pdf)


Summary: Ao non concorreren máis candidaturas Caballero será proclamado como aspirante á Xunta o 3 de novembro. A elección da candidatura á presidencia non tiña marxes tan amplas no PSdeG dende os tempos de Touriño PERFIL | Gonzalo Caballero, o triunfo do militante crítico que sempre perdía

PERFIL | Gonzalo Caballero, o triunfo do militante crítico que sempre perdíaAs incógnitas sobre as eleccións galegas que, agás adianto, se celebrarán no ano 2020, son practicamente absolutas. Os interrogantes pairan en canto á data, pero tamén no que atinxe aos nomes das persoas designadas polas formacións políticas para, no caso de teren apoio parlamentario dabondo, seren candidatas á presidencia da Xunta. Agás sorpresa, ficará despexada no PSdeG, onde o seu secretario xeral, Gonzalo Caballero, está a piques de ser proclamado candidato ao non compareceren máis rivais ás primarias fixadas para o 18 de novembro, en virtude do candidato fixado pola propia Executiva Nacional dos socialistas galegos.A Comisión Nacional de Garantías do PSdeG constatou este 16 de outubro, día fixado como límite para a presentación de candidaturas, que a única rexistrada foi a de Gonzalo Caballero. Foi así designado como precandidato e, aínda que non vaia ter que medirse con ninguén nas urnas o 18 de novembro, aínda debe completar un trámite máis: xuntar 194 avais de militantes -o 2% da militancia do partido en Galicia- ata finais de mes. O 30 de outubro eses apoios serán verificados e o 3 de novembro sería proclamado candidato do PSdeG á presidencia da Xunta.Ao non concorreren máis candidaturas Caballero será proclamado como aspirante á Xunta o 3 de novembro A condición interna de candidato á xefatura do Goberno galego implica que Caballero ten que ser parte das listas electorais do partido para as vindeiras eleccións ao Parlamento galego. No entanto, o propio secretario xeral admitiu que a súa vontade é a de sentar na Cámara galega nesta lexislatura. Para facelo tería que ceder o seu posto no lexislativo un dos catro representantes socialistas elixidos pola provincia de Pontevedra en 2016 -Abel Losada, Patricia Vilán, Julio Torrado ou María Pierres-, o que propiciaría a entrada de Caballero, que ocupara o quinto posto naquela candidatura.A elección da candidatura á presidencia non tiña marxes tan amplas no PSdeG dende os tempos de TouriñoA actual dirección do PSdeG culmina así un proceso de designación de candidatura á Xunta que non contou con marxes tan amplas dende os tempos do ex-presidente Emilio Pérez Touriño. Non en van, en 2012 -antes da instauración do vixente modelo de primarias- Pachi Vázquez foi elixido apresuradamente por aclamación no Comite Nacional do partido en virtude dos tempos marcados polo adianto electoral que decidira Alberto Núñez Feijóo e en 2016 Xoaquín Fernández Leiceaga logrou impoñerse a José Luis Méndez Romeu nunhas primarias celebradas apenas catro meses antes dos comicios e marcadas pola ausencia de dirección do partido. Para vencer fora clave o apoio, precisamente, de Gonzalo Caballero.A Coruña, Ferrol, Santiago, Ourense e Pontevedra manteñen a incógnita sobre se haberá votación o 18 de novembro para as candidaturas á alcaldía Segundo o guión que manexa a actual dirección socialista Caballero disporía de máis dun ano para presentarse ao país como candidato do PSdeG. Terá, no entanto, que franquear varias barreiras electorais, algunhas especialmente complexas como as próximas eleccións municipais. Tamén a das seguintes xerais, de data incerta e tras as que unha eventual permanencia de Pedro Sánchez na presidencia do Goberno de España impulsaría, a xuízo do PSdeG, a candidatura de Caballero.O municipal, precisamente, é o outro escenario que se dilucidará o 18 de novembro nas cidades galegas e vilas de máis de 20.000 habitantes onde máis dunha persoa queira optar á candidatura á alcaldía. Á espera do peche do prazo, o vindeiro día 25, en Vigo e Lugo dáse por seguro que Abel Caballero e Lara Méndez seguirán o mesmo rumbo que Gonzalo Caballero en Galicia e non precisarán medirse con ninguén nas urnas. A incerteza segue polo momento na Coruña, onde José Manuel García Pérez xa manifestou a súa vontade de ser candidato, e tamén en Santiago, onde fixo o propio Gumersindo Guinarte mentres moitas olladas se pousan no antigo rexedor Xosé Sánchez Bugallo. En Ferrol Ángel Mato tamén avanzou que quere optar ao cartel electoral, en Pontevedra Tino Fernández fixo o propio e en Ourense resta saber se o actual voceiro, José Ángel Vázquez Barquero, quererá ou non recuncar.