Summary: GALERÍA DE IMAXES | Francisco Pillado é homenaxeado como Republicano de Honra 2017 Francisco Pillado: "Os valores republicanos están agora peor defendidos que antes"

Francisco Pillado: "Os valores republicanos están agora peor defendidos que antes" Francisco Pillado foi homenaxeado esta semana como Republicano de Honra 2017 "Nacín no ano 1941, ao pouco de finalizada a guerra incivil española. Aínda que, para ser exactos, na Galiza non houbo guerra. Houbo, si, unha cruel represión por parte do bando fascista capitaneada por un sádico como Francisco Franco". Así comezou Francisco Pillado o seu discurso o pasado xoves na Real Academia Galega. Foi só un máis dos numerosos actos organizados na súa homenaxe logo de ser distinguido como Republicano de Honra 2017 pola Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica (CRMH) da Coruña. Alí, na RAG, Pillado, presidente de honra da Fundación Praza Pública, que edita Praza.gal, declarouse "republicano por vocación, por estirpe e por ralea". A semana de homenaxes a Pillado comezou o luns coa súa recepción no Concello da Coruña e seguiu o martes, cun encontro no Círculo de Artesáns con xentes da cultura no que falou do seu labor editorial e teatral. O xoves foi recibido na Universidade da Coruña e, na RAG, deu o antedito discurso. O venres Pillado comezou a mañá cunha recepción na Deputación Provincial da Coruña, realizou unha ofrenda floral no Memorial Xermolos en lembranza dos represaliados polo franquismo e logo compartiu con familiares e amigos a tradicional Cea da República que organizou a Comisión. No discurso de agradecementos, o presidente da CRMH, Fernando Souto, avanzou que este ano a entidade seguirá traballando para que se faga realidade a Oficina de Atención ás Vítimas do franquismo e asegurou que tanto a Universidade coma o Concello da Coruña mostraron a súa disposición a facela posible. Souto sinalou que ademais a CRMH seguirá defendendo a recuperación do vello cárcere provincial, para o que continúa apoiando ao Proxecto Cárcere, e loitando pola recuperación do Pazo de Meirás.


Summary: A Asociación de Gaiteiros Galegos organiza máis unha edición dunha das mostras máis antigas do Estado español desta temática. Obradoiros e a presentación do primeiro método de gaita para crianzas completan a programación. A homenaxe deste ano é para Xosé Manuel Seivane e o pregoeiro será o músico Xosé Quintas.

Dezanove anos leva a Asociación de Gaiteiros Galegos (AGG), a través da súa comisión de artesáns, organizando unha mostra que xa e todo un referente a nivel estatal nos eventos de luthiers. A "XIX Mostra de Instrumentos de Música Tradicional", que reunirá o 4 e 5 de agosto a 24 artesáns, pretende achegar no histórico Festival de Pardiñas que organiza Xermolos o traballo das persoas que constrúen a principal ferramenta dos músicos, mais tamén dar a coñecer as súas últimas novidades. Como conta Xoán M. Tubío, "Xaneco", o precursor da mostra, a propia dinámica deste tipo de artesanía e a dispersión por toda a xeografía galega dificultou a súa organización. "Comezamos con moita ilusión e hoxe a mostra está consolidada por ser unha oportunidade única de probar instrumentos e falar cos luthiers de toda Galiza". O mundo da artesanía de instrumentos musicais tradicionais galego ten as súas particularidades. "Primeiro entras en contacto co instrumento, xa que logo é moi importante saber tocar para despois xogar coas tonalidades e outras particularidades que non aproveitarías doutro xeito", comenta falando da súa propia experiencia Xaneco. A nivel galego varias iniciativas promocionaron este oficio. "A máis importante, se cadra, foi a que montou Antón Corral na Universidade Popular de Vigo mais despois houbo outras como a que se realizou en Lugo", apunta Xaneco. Logo na propia mostra aproveitan para intercambiar experiencias e poñerse a día. Por sorte a crise, como comenta Xaneco, aínda non chegou a este sector que aporta o seu material ás numerosas escolas de baile e música tradicional. "A nosa clientela son músicos profesionais, de escolas e este sector ten moito vigor, mesmo nun estudo realizado por Son de Seu daba unha cantidade importante de alumnos e alumnas de instrumentos tradicionais". Aínda así o construtor asegura que algo hai "polo recorte tan fulminante e aniquilador da nosa cultura musical". A nivel galego varias iniciativas promocionaron este oficio, como a que montou Antón Corral na Universidade Popular de Vigo ou a que fixo a Deputación de Lugo. Homenaxe a SeivaneNesta edición a mostra quere homenaxear o mestre da Pastoriza, Xosé Manuel Seivane Rivas, finado hai seis meses. Seivane tivo o seu primeiro obradoiro con 18 anos e ao longo dos seus máis de sesenta anos de historia contribuíu a dignificar e desenvolver a gaita galega, por exemplo na unificación das palletas, ou no perfeccionamento da afinación. Participou nos anos 70 e 80 nas primeiras xuntanzas de construtores de instrumentos que tiveron lugar en Melide e Ortigueira. Tamén foi un dos fundadores da Asociación de Gaiteiros Galegos e converteuse nun referente do instrumento nacional galego.A homenaxe pretende tamén dar a coñecer este oficio. Xaneco asegura que o luthier de instrumento tradicional non está tan valorado como aquel que traballa na música clásica mais "agora cada vez máis sentímonos recoñecidos pola nosa clientela". Pregón de Xosé Quintas e obradoirosO pregón será hoxe ás 17:30 horas e corresponderá ao músico e cantante Xosé Quintas Canella (Allariz, 1947). Este artista comezou a súa carreira a mediados dos anos 60 actuando en varios locais da zona da Coruña. Participou do denominado Movemento Popular da Canción Galega mais con diferencias de estilo co de Voces Ceibes: seguiu máis unha liña medievalista e de espallamento das cantigas galaico-portuguesas. En 1978 gravou o seu disco con doce cantigas Porque no mundo mengou a verdade no que participaron tamén Eloy Vázquez, Ánxel Barbadillo, Bernardo Martínez e Enrique Ferreira.Logo do pregón comezarán varias actividades. Primeiro o artesán Jaime Pena realizará unha demostración práctica de construción de palletas e despois haberá unha actuación musical con sabor dos anos 40 da murga "Brisas de Tomiño". Rematará a xornada o músico e artesán Oli Xiráldez, no obradoiro de Treboada. O Domingo ás 12:30 horas presentarase o libro "Son do Fol" por parte do seu autor, Xaime Estévez, o primeiro método infantil de iniciación á gaita galega publicado pola Asociación de Gaiteiros Galegos. Pola tarde continuará o obradoiro de palletas e despois, a partir das 18 horas, haberá un pequeno curso de Baile Tradicional a cargo de Miguel Souto, bailador da A.C.F. O Fiadeiro de Vigo. Rematará a mostra a actuación do Grupo Leirabuxo.


Summary: Os positivos nesta variante da influenza en dous mascatos detectáranse recentemente en Cangas e Valdoviño.

A Xunta da Galiza vén de confirmar os dous primeiros casos de gripe aviaria detectados no país en dous mascatos localizados no porto de Cangas e a praia de Valdoviño. Os dous positivos nesta variante da influenza de alta patoxeneicidade en aves silvestres foron ratificados polo Laboratorio Central de Veterinaria de Algete (Madrid), segundo informou nesta segunda feira a Consellaría do Medio Rural. Os casos foron postos en coñecemento do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación para a súa posterior comunicación á Comisión Europea, os estados membro e a Organización Mundial da Saúde (OMS), tal e como estabelece o protocolo de actuación. O primeiro caso, o de Cangas, arribou ao porto do Morrazo a bordo dun buque pesqueiro e foi trasladado ao Centro de recuperación de fauna silvestre de Carballedo, mentres que o segundo, localizado nun areal de Valdoviño, foi derivado ao de Santa Cruz de Oleiros. Galiza detecta dous casos de gripe aviaria en aves migratorias O mascato é unha ave mariña que aniña no Atlántico norte, onde forman colonias de varios miles de parellas. As colonias de cría máis importantes están nas Illas Británicas, que concentran aproximadamente 60% da poboación mundial. Esta variedade de ave silvestre pon o niño no verán e, aínda que a maioría dos individuos adultos fican despois no inverno arredor das colonias de cría, os máis novos migran cara ao sur en dirección a augas subtropicais ou tropicais no oeste de África. Nestes intres, os mascatos atravesan as costas da península Ibérica no seu proceso migratorio cara a Mauritania e o Golfo de Guinea, aínda que, como inciden desde Medio Rural, "apenas se aproximan á costa, agás para aniñar". Neste senso, a Administración galega salienta que a detección de casos de gripe aviaria na Galiza "non afecta o status sanitario oficial das explotacións avícolas galegas, nin implica ningún tipo de restrición de movementos para as aves e os seus produtos". O Goberno galego precisa que a capacidade de transmitirse a persoas é "moi reducida" Con todo, apela a reforzar as medidas de bioseguirdade en explotacións avícolas, especialmente as orientadas a evitar o contacto con aves silvestres, e chama a extremar a vixilancia e notificar calquera sospeita de posíbeis casos ás consellarías de Medio Rural e Medio Ambiente. Por último, o Goberno galego subliña que até o momento "non hai constancia de que o subtipo de virus que durante o último ano está a afectar a Europa teña capacidade zoonósica significativa", polo que "a súa capacidade de transmitirse ás persoas resulta moi reducida". Mais si recomenda minimizar o contacto "innecesario" coas aves que mostren signos clínicos de enfermidade ou se atopen mortas no campo, usando medidas de protección en caso de ser necesario recollelas.


A Galiza padeceu en 2021 o peor saldo vexetativo (diferenza entre falecementos e nacementos nun territorio nun determinado tempo) desde que se comezaron a recoller rexistros en 1975, con 18.057 mortes máis que nacementos, segundo os datos provisionais que publica o Instituto Nacional de Estatística (INE) esta cuarta feira. Esta cifra supón, ademais, o peor saldo vexetativo no conxunto do Estado español. Galiza anotou en 2020 o peor saldo vexetativo desde que hai rexistros Por debaixo da Galiza e a distancia sitúanse Castela e León cun saldo vexetativo de -16.211 e a Comunitat Valenciana, con -14.106. En canto á tendencia, a crise demográfica na que está inmersa a Galiza nos últimos anos segue a empeorar. Cos datos provisionais do INE, o saldo vexetativo empeorou en perto de medio milleiro de persoas o dato que computou o noso país en 2020 (-17.598). Mesma mortalidade, menos nacementos Aínda que a cifra de mortalidade é case idéntica na Galiza en 2021 (32.841 falecidos) e en 2020 (32.845), o retroceso do saldo vexetativo explícase polo descenso de 463 nacementos (-3,2%), entre 2020 e 2021, ano no que quedaron só en 14.784. Esta cifra tamén supón o dato máis baixo na serie histórica. O feito de que a cifra de defuncións na Galiza en 2021 sexa moi semellante ao dato de 2020, o maior computado na historia da Galiza (coincidindo co ano de comezo da pandemia), contrasta coa caída media de 8,7% dos óbitos que se produciu no Estado español. O noso país conta coa terceira maior taxa bruta de mortalidade (12,2 mortes por 1.000 habitantes), só por detrás de Asturias (13,2) e Castela e León (12,3). SOS Sanidade Pública denuncia o aumento da mortalidade polos recortes da Xunta En cambio, a Galiza está na parte baixa do indicador de fecundidade, con só 1,01 fillos por muller, terceira autonomía pola cola, tras Canarias (0,86) e Asturias (0,95). A media estatal está en 1,19. A esperanza de vida dos nados en 2021 na Galiza é de 83,4 anos, lixeiramente por enriba da media (83,1 anos). Á cabeza está Madrid (84,6 anos). No outro extremo está Andalucía (81,4 anos).


Summary: Celebráronse nun contexto político marcado pola fonda crise do réxime da I Restauración. O nacionalismo galego instituíuse como proxecto político autónomo ao concorrer ás eleccións a Cortes xerais e formulando unha alternativa de ruptura con ese réxime.

Aínda que ficaron na memoria popular como as eleccións do ano da gripe, para nos sempre serán as primeiras eleccións ás que concorreu o nacionalismo galego. Celebráronse nun contexto político marcado pola fonda crise do réxime da I Restauración, cuestionado na súa lexitimidade social, a consecuencia da corrupción, da adulteración das normas democráticas e do modelo de representación, e abaneado por un grave problema económico, derivado da orientación exportadora da política do Estado, favorecida pola neutralidade durante a grande guerra, que se concretou nunha vaga de fame e no aumento da carestía da vida . Viñeron precedidas dunha grande convulsión social e política, cuxos capítulos máis recoñecíbeis son a asemblea de parlamentarios de 1917, promovida polo nacionalismo catalán, e a folga xeral dese mesmo ano, pero tamén dunha continuada mobilización da sociedade galega, do que dan conta os conflitos da subsistencias, as loitas agrarias e operarias e a activación de novas alternativas políticas, nomeadamente as Irmandades da Fala. Os nacionalistas foron acusados polos partidos da quenda de subverter a unidade do Estado, de intervir ao ditados dos intereses cataláns e de actuar na vangarda de posicións revolucionarias. O nacionalismo lanzouse á loita electoral. A súa proposta programática, da que dan conta os manifestos de Lois Porteiro Garea ou de Antón Lousada Diéguez, debedores das demandas da asemblea de parlamentarios, das propostas das asembleas agrarias de Monforte e Ribadavia e dalgunhas reivindicacións das organizacións operarias, viñan a ser unha resposta ao estado de cousas na Galiza do momento. Significaban no plano político unha impugnación ao réxime da Restauración de orientación rexeneracionista, representaban na esfera económica unha proposta reformista, dirixida a melloras as condicións de vida das maiorías sociais de Galiza, coherente coas propostas do movemento popular, condicionando, todo isto, a unha mudanza de fondo, que implicaba un novo status da nosa nación. A esixencia dun novo marco de relacións entre Galiza e o Estado español, situábase por primeira vez no centro do taboleiro político, asociando a solución dos problemas galegos a consecución dun novo encaixe no espazo peninsular. O nacionalismo galego instituíuse como proxecto político autónomo ao concorrer ás eleccións a Cortes xerais e formulando unha alternativa de ruptura co réxime da I Restauración. A batalla electoral foi durísima. O nacionalismo, sometido a un fogo cruzado a dereita e esquerda, era acusado polos primeiros de subverter a unidade do Estado, de actuar ao ditados dos intereses cataláns e de posicións revolucionarias, mentres os segundos denunciaban as relacións co catalanismo, un movemento considerado como reaccionaria polas posicións de Cambó. Ao tempo, moitos dos seus actos de propaganda, foron boicoteados e prohibidos, sinalándose a actuación dos axentes da Garda Civil, do lerrouxismo e dos partidos da quenda, que non dubidaban en recibir aos candidatos ao berros de "Viva España", "Abaixo o ouro catalán" ou "Falade en cristián". Así sucedeu en Celanova, onde Lois Porteiro foi vítima dun atentado, n´A Estrada, coa Garda Civil ameazando con disparar aos oradores, pero tamén en Narón, Caldas de Reis ou Ferrol. A compra do xornal El Noroeste, coa axuda económica dos cataláns, non foi quen de amolecer a campaña da prensa do réxime, destacando pola súa agresividade La voz de Galicia, que a máis de criticar a posición lingüística dos irmandiños non dúbida en responsabilizados dos tráxicos sucesos de Narón. As eleccións retrataron as debilidades do nacionalismo e a natureza do réxime da Restauración As expectativas iniciais foron rebaixadas no momento de formalizar as candidaturas, presentándose exclusivamente nos distritos de Celanova, A Estrada, Lugo, Noia e Pontedeume, apoiando persoas afíns en Betanzos ou Lugo, desistindo por diversos motivos n´A Coruña e Monforte e véndose incapaces de cubrir outras partes do territorio galego. Porteiro Garea será derrotado en Celanova polo bugallalista Senén Canido, Lousada Diéguez, a pesar de gañar nas mesas d´A Estrada perde fronte a Vicente Riestra, Rodrigo Sanz non consegue superar en Pontedeume a Waiss e Vázquez Enriquez sofre un severo castigo en Noia diante de Eduardo Gasset. Alén das debilidades organizativas das Irmandades da Fala, o proceso electoral deixou claro que a maquinaria caciquil dos partidos da quenda mantiña o seu ferreño control en Galiza, denunciando os irmandiños, mesmo diante do Tribunal Supremo, as múltiples irregularidades cometidas, do que son bo exemplo as actas de Celanova ou d´A Estrada, onde Lousada Diéguez aparece nas mesas de Silleda ou de Boborás sen ningún voto computado. Fai cen anos, nas eleccións do vinte e catro de febreiro de 1918, o nacionalismo galego cruzou o seu particular Rubicón, instituíndose como proxecto político autónomo ao concorrer ás eleccións a Cortes xerais e formulando unha alternativa de ruptura co réxime da I Restauración. Malia os cativos resultados electorais, a participación electoral obrigou a posicionarse sobre a problemática galega ás forzas de obediencia estatal, situando a cuestión nacional, na súa tripla esfera política, económica e cultural no centro do debate, sendo significativa a forte discusión arredor do uso e dos dereitos da lingua galega. Ao tempo, ao presentarse a carón do catalanismo, na altura a vangarda da loita nacionalista no Estado e diana dos ataques do españolismo, aspecto que forneceu de munición ás forzas sistémicas, permitiu visualizar a Galiza como unha realidade nacional, situando o seu problema na mesma dimensión que o catalán e favorecendo unha visión plurinacional do espazo español. A análise dos resultados electorais obrigou ás Irmandades da Fala a un proceso de clarificación no plano ideolóxico, cuxos resultados máis inmediatos serán concretados en novembro de 1918 no manifesto nacionalista.


Summary: Unai Sordo, secretario xeral de CCOO, é partidario de que o Goberno español faga as mudanzas nas reformas laborais "antes do verán".

O secretario xeral de CCOO, Unai Sordo, reiterou a pasada cuarta feira en Vigo aos medios de comunicación que "desmontar aspectos centrais da reforma laboral" debe conseguirse "bastante antes do verán". Apuntou que "ninguén pode ter dereito a veto na negociación" e, se non é posíbel facer a derrogación co acordo da patronal "o Goberno ten que executala igualmente". Sordo asegurou que "estamos nun contexto de punto morto que se ten que resolver canto antes, levamos un mes negociando co Goberno e as organizacións empresariais a corrección en profundidade da reforma laboral". Explicou que a derrogación pola vía do diálogo social, nun espazo de negociación, fai que o proceso "vaia máis lento", aínda así, asegura, "unha cousa é que nos deixemos as pestanas na negociación, e outra cousa é que ninguén pode ter dereito a veto". Por este motivo propón darse de prazo este mes de marzo para "definir se hai posibilidades de chegar a un acordo coa CEOE" en aspectos que se derroguen da reforma laboral e, en todo caso, insistiu en que o feito de "desmontala" debería ser "bastante antes do verán". O responsábel de CCOO afirma que "oxalá fora co acordo coa patronal, mais se non é así, emprazaremos ao Goberno a que o faga" e engade que "para iso ten esta decisión no seu programa". Sordo lembrou que a reforma laboral tamén a fixo un goberno do PP, cun decreto e sen negociar con ninguén". Políticas fiscais e vivenda Sordo reiterou a necesidade de "mellorar a protección" das prestacións por desemprego e impulsar unha renda mínima garantida. Insistiu na urxencia de reducir o diferencial de corresponsabilidade fiscal coa Unión Europea e reclamou unha "política seria" en relación a prezos de propiedade e de alugueres.


Summary: O executivo local de Negreira gastou case 11.000 euros tan só en dietas e aloxamento para Rodríguez Braun, catedrático e columnista achegado ás FAES. O novo goberno municipal fíxose cargo das facturas pendentes por un acto a un mes das eleccións locais.

O goberno local do PP na Coruña gastou nunha conferencia máis de 12.000 euros un mes antes das eleccións locais do 24 de maio. O Concello organizou, a través da Área de Emprego e de Empresa, un relatorio do economista e coñecido columnista Carlos Rodríguez Braun. Titulado De que estamos a falar cando dicimos que a economía medra?, o evento tivo lugar no auditorio do Centro Socio Cultural Afundación da cidade o pasado 22 de abril. O goberno local do PP pagou case 11.000 euros en concepto de dietas e aloxamento para o economista Rodríguez Braun Concretamente, foi o novo goberno local da Marea Atlántica, entre xullo e agosto, o que tivo que facer fronte aos diferentes gastos derivados da conferencia, que durou pouco máis de unha hora. A administración local pagou as facturas pendentes polo acto de Rodríguez Braun, destacado conferenciante. En detalle, 10.890 euros foron sufragados a través da editorial do economista -Lid- en concepto de dietas e aloxamento, mentres que o resto de gastos corresponderon ao servizo de interpretación, ao aluguer do auditorio e ao desprazamento do conferenciante desde Madrid (848,40 euros), segundo os detalles dos pagamentos aos que tivo acceso Praza. Rodríguez Braun, tal e como destacaba o Concello na información do acto, é columnista habitual de La Razón, Expansión, Actualidad Económica e Libertad Digital e comentarista en Onda Cero Radio ou Antena 3 TV. Ademais, o doutor en Ciencias Económicas e catedrático de Historia do Pensamento Economico pola Universidad Complutense de Madrid foi tamén un habitual participante nos campus da FAES, fundación vinculada ao PP e ao ex presidente do Goberno central, José María Aznar. Defensor do liberalismo económico máis duro, ten criticado o PP por asumir, segundo as súas palabras, posturas da esquerda. De feito, considera o popular un partido "socialdemócrata como o PSOE". O grupo municipal do PP criticara o gasto de 557 euros na recepción aos alcaldes que asistiron a un acto na Coruña Os gastos nesta conferencia saen á luz pouco despois de que o grupo municipal do PP criticara a achega de cartos públicos que o goberno local fixera pola visita institucional ao Concello de varios alcaldes que participaron hai tres semenas no Encontro Municipalista. O alcalde respondera detallando os 557,23 euros que se destinaran á recepción, principalmente destinados ao pagamento dos billetes de tren para desprazarse a Compostela. Precisamente na capital galega, tal e como adiantou Praza, o goberno local do PP tamén destinara importantes cantidades a actos institucionais, como os 6.000 euros en inaugurar a rúa dedicada a Fraga ou os 1.890 euros polos petiscos servidos na toma de posesión de Conde Roa. "O nivel de gasto institucional que había en reunións semellantes con outros gobernos na Coruña era bastante máis elevado", un feito que Ferreiro cualificara como "normal, porque cando veñen representantes públicos o normal é ter atención e tratalos ben, xa que son alcaldes que representan a máis de oito millóns de habitantes, e merecen ser tratados co que son". Sexa como for, o gasto de máis de 12.000 euros na conferencia de Rodríguez Braun foi un pouco inferior aos pagamentos de máis de 14.000 euros que o Concello da Coruña fixera a varias emisoras radiofónicas para que concelleiros do goberno de Carlos Negreira fosen entrevistados hai dous veráns. A denuncia daquela chegara do BNG, que tivo acceso ás facturas, e uníase á que realizara hai máis dun ano, cando descubriu que a administración local pagara tamén uns 2.000 euros a un xornal para que entrevistase o daquela alcalde co gallo do ascenso do Deportivo a primeira división. En total, máis de 16.300 euros, cando menos e só nuns meses, abonados a medios de comunicación a cambio de concederlles entrevistas.


Summary: O colectivo InvestiGal denuncia que a Xunta precariza "aínda máis" o sector da investigación cunha convocatoria de contratos posdoutorais que limita o acceso a solicitantes, reduce o salario en máis de 6.000 euros anuais e mingua as horas de docencia.

A Xunta "comeza 2021 co desmantelamento do principal programa de contratación do sistema galego de ciencia", denuncian desde o InvestiGal ante a última convocatoria de contratos posdoutorais do Goberno galego. O colectivo de investigadoras e investigadores alerta de que as modificacións nesta convocatoria respecto a anteriores limitan o acceso das persoas solicitantes, saltándose a convocatoria de 2020". Nun comunicado, InvestiGal sostén que se reduce o salario en máis de 6.000 euros anuais e tamén minguan as horas de docencia por ano que poden ser impartidas. Defenden que as os investigadores constitúen un persoal altamente formado o que deriva nunha alta produtividade e xera coñecemento de alto valor engadido "Isto constitúe unha nova ofensa por parte da Xunta da Galiza cara ao desmantelamento gradual do principal programa de recursos humanos para a captación e formación de investigadores e investigadores posdoutorais da Galiza", engaden desde o colectivo. Respecto diso, defenden que as os investigadores do sistema de I+D+i "constitúen un persoal altamente formado o que deriva nunha alta produtividade e que xera coñecemento de alto valor engadido e un importante retorno económico e social". Por outra banda, inciden en que desde este grupo propuxeron "unha reforma estrutural do programa". "Lonxe disto, o programa dirixido pola Subdirección Xeral de Promoción Científica e Tecnolóxica Universitaria introduce unha serie de cambios na convocatoria de axudas de apoio á etapa de formación posdoutoral que son lesivos para as e os solicitantes con respecto ás convocatorias anteriores". Desde InvestiGal rexeitan a última convocatoria de axudas predoutorais e posdoutorais publicadas esta semana pola Xunta e apelan a "reconducir" esta situación, ao considerar que existe marxe antes da súa publicación definitiva no Diario Oficial da Galiza (DOG).


Summary: A Fiscalía Anticorrupción pide a Facenda todos os pagamentos do PP desde 2000, segundo publica hoxe El País. Jorge Trías, que confirmou os pagamentos e dixo ter visto a contabilidade de Bárcenas, tomará declaración esta mesma cuarta feira. Facenda, por súa parte, denega a amnistía fiscal a Bárcenas.

Ante os indicios de clara irregularidade fiscal, cando non de delito, a Fiscalía Anticorrupción pediu formalmente a Facenda que lle dea traslado sobre todos os pagamentos realizados polo Partido Popular desde 2000. É obvio que nos pagamentos a Facenda o PP non tería rexistrado ningún ingreso en negro, como tamén é obvio que nin nas declaracións da renda nin nas do patrimonio de empregados e dirixentes do partido van aparecer rastros do diñeiro en B. Onte, o ex tesoureiro do PP -ao que o partido pensa demandar, segundo anunciou onte o seu portavoz- negou categoricamente a existencia de ningunha contabilidade irregular e atribuiu o escándalo a unha manipulación. Sumouse así á estratexia de Rajoy. Mais, identicamente ao presidente do goberno, non identificou @s artífices da manipulación. Si dixo, en todo caso, que a manipulación é produto dunha persoa que tivo acceso á contabilidade real do PP. O que tampouco explicou é como co seu salario puido acumular até 22 millóns de euros, depositados nunha conta en Suiza. Por súa parte, e segundo publica El Mundo, Facenda vai denegar a amnistía fiscal tramitada por Bárcenas, ao que acusa de engano por atribuír fondos que posúe desde 2006 a unha sociedade criada en 2008.


Summary: A Consellería cancelou 20 minutos antes e vía mail a xuntanza a tres bandas que convocara para esta cuarta feira. Volve convocala para esta quinta feira, após que o Consello aprobe a licitación do plan de transporte.

Non é doado manter descontentos e enfadados por igual a empresarios e traballadores, e mantelos tanto tempo, mais semella que a Consellería de Infraestruturas estase a especializar neste eido no que atinxe ao plan de transportes de viaxeiros por estrada. Ambos os dous, patronal e sindicatos, volveron coincidir esta cuarta feira no seu enfado co departamento que dirixe Ethel Vázquez. A Consellaría cancelaba, 15 minutos do inicio, a xuntanza que convocara a tres bandas e pasaba a fixar nova data e hora: esta quinta feira, 6 de xullo. Ou sexa, unha vez que pola mañá o Consello da Xunta aprobe a licitación das concesións. A manobra sentou moi mal. Para os empresarios, un despropósito. Para os sindicatos (CIG, CCOO e UXT), supón que a Xunta dá por rotas as negociacións. Xesús Pastoriza, da CIG, fala directamente de actitude "prepotente e pouco seria" da Xunta. A convocatoria de greve indefinida a partir do 13 de xullo, aprobada nas asembleas de traballadores, colle máis corpo ca nunca. "Esta ruptura unilateral do diálogo por parte da Xunta de Galiza ampara que queren seguir cun conflito aberto o cal están sufrindo todos os cidadáns e cidadás por culpa dun goberno ineficiente que adopta decisións máis propias dunha xuntanza nun bar, que as que debe adoptar un goberno serio", afirman as centrais nun comunicado conxunto. Que o Consello da Xunta aprobe a contratación das concesións indica que a Xunta non pensa dar marcha atrás. Que o plan de transporte non se toca, agás pequenos detalles en cada un dos 42 contratos. E isto embora os avanzos logrados, nomeadamente cos sindicatos, nas últimas xuntanzas coa Consellería, en materia de surogación e emprego. Para a Consellería este plan é a única alternativa viábel e legal que garanta que en agosto haxa servizos. Desde a patronal insisten en que hai alternativas, lamentando a 'cerrazón' do goberno galego. Na mañá desta quinta feira, ademais, o consello de relacións laborais acolle unha reunión entre patronal e sindicatos para achegar posturas en torno aos convenios colectivos, outra das patas deste conflito que acumula 6 xornadas de greve e aponta a ser indefinido a partir do vindeiro 13 de xullo.


Summary: Un concelleiro en Cambre e un militante do BNG foron condenados por un Xulgado da Coruña por unha acción nun muro en xaneiro de 2014. O Bloque medita crear unha "caixa de resistencia" ante as ducias de militantes multados e sancionados.

Dani Carballada e David Neira, concelleiro do BNG en Cambre e militante da fronte nacionalista, foron condenados por un xulgado da Coruña a 4 días de arresto domiciliario por realizar unha pintada nun muro da Nacional VI en xaneiro de 2014 contra a lei do aborto que preparaba o PP. A sentencia non fixa ningunha sanción económica (como solicitaba o ministerio Público) pois considera que non houbo "responsabilidade de dano patrimonial". Para os condenados, con esta resolución procúrase a "estigmatización e criminalización social". Para o portavoz parlamentar do BNG, Francisco Jorquera, esta situación é mais propia "do franquismo que dunha democracia", e considera que este tipo de resolucións o que procuran é facer que a poboación "non proteste". Jorquera dixo sentirse "orgulloso" dunha organización que ten ducias de militantes e cargos multados ou denunciados por mobilizarse e protestar na defensa de dereitos sociais e nacionais. O portavoz do BNG no Parlamento mesmo sinalou que a formación estuda crear unha "caixa de resistencia" para facer fronte a esas situacións.


Summary: A líder nacionalista participa na presentación das candidaturas do BNG ao Congreso e ao Senado pola circunscrición da Coruña, onde Néstor Rego volve contar con opcións de lograr un escano como deputado e devolver o Bloque ao Parlamento español.

"Estas eleccións non van de Sánchez nin de Casado; van de que Galiza teña voz en Madrid", dixo Ana Pontón, a portavoz nacional do BNG esta sexta feira na presentación das candidaturas nacionalistas para as estatais do 10-N na circunscrición da Coruña. "Seis meses despois volvemos estar diante dunhas eleccións xerais, as cuartas en cinco anos, o que demostra a inutilidade dunhas forzas políticas estatais que están máis preocupadas polos seus intereses partidistas que por poñerlle solución aos problemas da Galiza e do Estado español", sinalou a líder nacionalista. "A xente vai tomar nota e converter esta inutilidade nunha oportunidade para que Galiza teña voz propia no Congreso a través do BNG, porque somos a única forza política coas mans libres para defender Galiza", reflexionou Pontón durante o acto que tivo lugar na Praza de Azcárrega da Coruña. "Esta campaña vai de que Galiza poida mudar o rumbo e defender a nosa dignidade como nación", insistiu Ana Pontón. A candidatura pola Coruña volve estar encabezada por Néstor Rego (O Vicedo, 1962), concelleiro na corporación de Compostela entre 1995 e 2008, e actual secretario xeral da UPG. Como número dous continúa María Xosé Bravo, exconcelleira na Coruña e docente, e como número tres, Ramón Fernández Alfonzo, sindicalista da CIG en Ferrol. O BNG sumou algo máis de 45.000 apoios nas estatais de abril na Coruña e aspira a recuperar o escano por esta circunscrición que obtivo por última vez en novembro de 2012. Néstor Rego reivindicou a "traxectoria e o compromiso de loita" das persoas que integran a lista e agradeceu a Compromiso por Galicia a súa implicación. "Imos cumprir coa cidadanía, non imos fallar", prometeu Rego que se dirixiu "a toda esa Galiza que quere que as cousas muden". Novidades Entre as novidades da candidatura ao Congreso aparecen Monserrat Almozara, militante de Compromiso por Galicia no número seis; e como segundo suplente Bruno Lopes Teixeiro, activista ferrolán cunha longa traxectoria de compromiso independentista e que se incorpora como independente. "As persoas da comarca achegan luz, traballo e poesía á candidatura do BNG", dixo Francisco Jorquera, concelleiro nacionalista na Coruña, en referencia a María Xosé Bravo, o actor Miguel Pernas, o poeta e mariñeiro Xosé Igrexas e a escritora Mercedes Queixas, que completan a lista ao Congreso. As titulares da lista do BNG ao Senado pola Coruña son Tereixa Novo, Laura Tato e Xosé Deira Triñanes. No resto das circunscricións galegas o BNG presentará como números un ao Congreso a Carme Da Silva (Pontevedra), Olalla Rodil (Lugo) e Francisco García (Ourense).


Parece ser que España está ao borde dun rescate total. Ninguén está seguro e todo son ruxerruxes, porque a falta de transparencia alimenta a aqueles que queren especular (e obter pingues beneficios) coas incertezas da cidadanía. Ninguén comprende o porqué desta situación, pois como empresas privadas que son os bancos poderían estar perfectamente sometidos ás mesmas regras do mercado que calquera outra empresa, sen arrastrar con eles á xente de todo un país. Ninguén apunta tampouco camiños ou solucións alternativas, agás un desesperado e estrondoso "non!" a todas as medidas, sen máis motivo cós saloucos pola presunta dor que lle causarán cando se poñan en marcha a moitas persoas. Así as cousas, seguen faltando as alternativas. Se estamos tan mal, se España e Italia son un problema para a economía global (como apunta o FMI), e se as receitas actuais son claramente ineficaces cando non prexudiciais e regresivas (como teñen manifestado entre outros Paul Krugman, Premio Nobel de Economía, ou Jean Ziegler, vicepresidente da ONU), o lóxico sería que tras tanto tirón de pelos xurdisen as análises e as propostas diferentes. Pero pouco ou nada diso hai no horizonte. O definitivo da situación parece tan rotundo que calquera solución, por absurda ou peregrina que sexa, parece que merece ser probada por se acaso funciona A desesperación semella tanta que case non hai tempo para pensar. O definitivo da situación parece tan rotundo que calquera solución, por absurda ou peregrina que sexa, parece que merece ser probada por se acaso funciona. Con todo, nunha sociedade sumida na incerteza, as solucións peregrinas máis ca posibles alternativas serias son, en última instancia, unha perda de tempo e un malgasto de recursos. Cando todos eses recursos fagan falla para poñer en marcha as solucións que podan amañar algo, nos atoparemos con que xa queimamos os cartuchos cando non debiamos facelo. Que facemos entón? Antes de chegar a ese momento aínda podemos facer caso aos 'Os Resentidos': "estamos en guerra pero hai que reflexionar". Nunca tan certo foi como hoxe cando, en guerra contra unha crise económica que pode acabar con todo, as saídas dignas a esta crise só virán da man de solucións pensadas, meditadas e reflexionadas. Actualmente, a sociedade ábrese a calquera solución a calquera prezo, pero a paciencia se esgota á mesma velocidade ca unha esperanza xa moi castigada. Catro anos levamos pensando que o ano seguinte será mellor có anterior, e a realidade nos amosa que o seguinte posiblemente sexa aínda peor ca este (as previsións do FMI antes dos últimos recortes estiman unha recesión do 0.6% do PIB). A esquerda ten a maior das responsabilidades pois, na oposición practicamente en todas partes, non ten a presión do goberno, en si ten o tempo de cara para analizar con máis paciencia, rigor e audacia as posibles saídas a esta crise. Aos impacientes direilles que, sen dúbida, hai que estar na rúa e explicarlle á cidadanía as consecuencias nefastas de todo o que está a facer o incapaz e saturado goberno de Mariano Rajoy e do PP. Pero tamén lles digo que só con iso non chega para pasar de oposición a alternativa de goberno. Non chega con protestas e condenar, tamén hai que reflexionar e propoñer, con audacia e sen medo, novas solucións de esquerda. A esquerda ten a maior das responsabilidades pois, na oposición practicamente en todas partes, non ten a presión do goberno, en si ten o tempo de cara para analizar con máis paciencia, rigor e audacia as posibles saídas a esta crise O primeiro paso pasa por crear espazos compartidos de análise. A esquerda pode estar organizada en distintos grupos, lexitimamente orientados a grupos sociais e/ou ideolóxicos diferentes; pero iso non significa que as súas forzas de reflexión e creación de ideas deban estar tamén igualmente disgregadas. Aínda máis, foron en momentos de unión de forzas na reflexión, e de multiplicación de esforzos diversos na acción, cando a esquerda ten conseguido historicamente os seus maiores logros. Ese é o camiño. Así o penso. Mesmo estou totalmente convencido diso. Por iso, un grupo de camaradas/compañeiros/amigos de diversas militancias, correntes e opinións estamos organizando o que pronto será unha proposta aberta a toda a esquerda de Galicia. Un espazo aberto para o diálogo e o debate. Un lugar para intercambiar impresións, xerar ideas e poñer en marcha iniciativas compartidas. Sen máis pretensión que atoparnos e falar. Oxalá a iniciativa calle. Creo, honestamente, que Galicia e España ben o necesitan. Seguiremos informando.


Summary: O impeachment será votado polo Senado que precisa de maioría simple para o aprobar.

Unha sesión maratoniana e 367 votos a favor abriron a porta ao proceso de impeachment da presidenta do Brasil, Dilma Rousseff, o domingo. Apenas 137 paralamentares amosaron o seu apoio á mandataria que se sitúa á beira da destitución. 'Por Deus', a principal razón para o impeachment No centro do debate mediático, os supostos casos de corrupción que atinxen o goberno de Rousseff. Porén, na Cámara foi Deus o que máis pronunciamentos obtivo nunha sesión de votación que se prolongou durante seis horas e que fica lonxe da cultura política galega. Mesmo houbo referencias por parte de deputados como o social-cristián, Eduardo Bolsonaro, ao golpe de estado de 1964 que desembocou na ditadura militar que levou a propia Rousseff e Lula Da Silva á cadea e a Carlos Alberto Brilhante Ustra, ex-xefe do órgao de represión política durante ese período. O Senado só precisa maioría simple para aprobar o proceso que implicaría a suspensión da presidenta Após a aprobación no Congreso, a proposta de impeachment pasa ao Senado que podería aprobala cunha maioría simple (41 de 81 escanos). Sobre a mesa as forzas que a promoven acusan Dilma Rousseff de ter vulnerado a lei orzamental, decretado gastos suplementares sen autorización do Congreso e de ter recorrido a operacións de crédito adiantadas por bancos estatais para financiar programas sociais. Pola súa banda, a presidenta e o Partido dos Trabalhadores acusan as forzas promotoras da destitución de estaren a levar a cabo un "golpe" contra o goberno e apelan á elección directa da presidenta, nun proceso electoral que tivo lugar en 2014, para deslexitimar o proceso. Tremer, actual vicepresidente asumiría a xefatura do estado. A Corte Suprema do Brasil investígao por corrupción Que acontece se o impeachment recibe o apoio do Senado?De acordo co estabelecido pola lexislación brasileira a presidenta sería suspensa do cargo para que sexa xulgada xudicialmente. Durante o período de 180 días fixado para que isto se produza é o vicepresidente quen asume as responsabilidades da xefatura do estado, isto é, Michel Temer. Paradoxicamente, contra el a Corte Suprema do Brasil solicitou abrir xuízo. De prosperar, asumiría a presidencia o actual presidente do Congreso, Eduardo Cunha quen está imputado por un presunto delito de corrupción. No concreto, polo escándalo Petrolão no que se tería apropiado indebidamente de millóns de dólares, subornos e mesmo pola posesión de contas en paraísos fiscais. De facto, Cunha é un dos nomes que aparecen nos Panama Papers.


Summary: A negativa da Consellaría a tratar na Mesa Sectorial os Plans de formación permanente do profesorado que se van implantar en centros educativos públicos lévaa perante o TSXG.

O sindicato denuncia que a Consellaría de Educación "volve ás andadas" ao estabelecer unha nova modalidade de formación do profesorado sen negocialo na Mesa Sectorial, e está a vulnerar o dereito que asiste ás organizacións sindicais a negociar as condicións de traballo do profesorado. Amais onte, 7 de xuño, publicouse a Resolución coa regulación dos contratos-programa e as bases para a convocatoria e selección de programas dirixidos á mellora do éxito escolar, nos centros de primaria e secundaria, sen negocialo cos representantes dos traballadores."Son dúas mostras máis do comportamento antidemocrático e desprezativo da Consellaría de Educación que se volve situar á marxe da legalidade, ao furtar o dereito á negociación en temas importantes para o profesorado e o sistema educativo ", explica Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino.Tocante á resolución que regula os contratos-programa, a CIG-Ensino lamenta que a Consellaría de Educación, na vez de procurar que todos os centros educativos conten cos recursos necesarios para frear o fracaso escolar, aposte por canalizar recursos extras a determinados centros, baseándose na taxa de éxito escolar e sen ter en conta a extracción social e económica do alumnado que escolarizan. Para Louzao, este modelo responde á "visión reaccionaria e elitista da educación", que "non contempla medidas compensatorias que favorezan o alumnado con maiores dificultades educativas", e polo tanto "desterra a igualdade de oportunidades".


Summary: Unha das principais coleccións de arte galega pode acabar en fondos de investimentos nun despacho de Chicago. Obras de Castelao, Seoane, Maruxa Mallo, Laxeiro ou Leiro poderían ser vendidas con Novagalicia Banco, de quen pasaron a depender. A Xunta non habilitou ningunha protección para que un patrimonio de incalculábel valor permaneza en Galiza.

Case doce horas durou a sesión do mércores da comisión que investiga a xestión das Caixas e, durante a longa xornada, quedou á vista que o destino da colección de arte de Caixa Galicia continúa a ser incerto, sen que se teñan tomado medidas para protexer o futuro dun patrimonio que pertence á comunidade galega. Se ben a obra artística de Caixanova fora adquirida a través da Fundación, a de Caixa Galicia é propiedade da entidade financeira co cal, despois da bancarización, queda en mans de Novagalicia Banco e o seu destino depende da decisión que o FROB sobre a súa venda. Os fondos artísticos de Caixa Galicia están compostos por unha das máis importantes coleccións de obra galega, con pezas de importante valor de Castelao, Laxeiro, Maruja Mallo, Colmeiro, Leopoldo Nóvoa, Tino Grandío, Luis Seoane, Lamazares ou Leiro ademais de unha relevante mostra de arte contemporánea internacional que vai de Picasso, a José P. Croft, Sean Scully, Manolo Millares ou Manolo Valdés. Arredor de 1500 obras de 170 artistas para os que a entidade destinara o edificio inaugurado en 2006 na Coruña no que, canda os nomes que pasaron xa á historia da arte se foron engadindo unha selección da nova creación galega. Protexer como BIC O director xerente da Obra Social de Novacaixagalicia recoñeceu de novo no Parlamento que despois da fusión das caixas, só a colección de arte de Caixanova entrou a depender da entidade, quedando a de Caixa Galicia supeditada ao destino de Novagalicia Banco, a súa propietaria formal. "Córrese o risco de que si o banco se vende iso desapareza" sinalou Pedro Otero. O peor dos horizontes debuxaríase no caso de que un fondo de inversión adquira o capital da entidade financeira e podan atopar na colección de arte un ámbito para a especulación co fin de conseguir importantes fondos. No debate parlamentar agromaron diversas fórmulas co fin de que se garanta a permanencia da colección de arte en territorio galego e o que fora director de Acción Social de Caixa Galicia, José Manuel García Iglesias, alertou do prexuízo que para o país tería prescindir da colección de arte da entidade. Co fin de impedilo puxo sobre a mesa a posibilidade de declarar a colección como Ben de Interese Cultural, e, polo tanto, cun nivel de protección que impediría a súa fuga fóra do país.


Summary: Vides post-it e Digue´m alguna cosa bruta son os títulos das obras de Iolanda Zúñiga e Diego Ameixeiras que Pulp Books ven de publicar en catalán. En breve, o selo de Rinoceronte, traducirá obras da nova literatura galega ao italiano, alemán e xaponés.

Desde o 2011 a marca Pulp Books -da editorial Rinoceronte- vén ofrecendo obras da nova literatura galega traducidas ao español a través dun catálogo no que viron a luz títulos de Berta Dávila, Carlos Meixide, Jaureguizar, Xurxo Borrazás, Bieito Iglesias, Xavier Alcalá, Francisco Castro, Silvia Bardelás ou as novelas Dime algo sucio de Diego Ameixeiras e Vidas post-it de Iolanda Zúñiga que teñen agora nova edición en catalán. Con estes dous novos títulos, a editorial afincada en Cangas, ofrece ao público lector catalán dúas obras da nova literatura galega traducidas directamente a súa lingua, nun camiño singular poucas veces transitado. Dime algo sucio de Ameixeiras foi publicada en 2009, despois de que o autor e guionista gañase en 2006 o Premio Xerais con Tres segundos de memoria. O libro de microrrelatos Vidas post-it é o primeiro título de Iolanda Zúñiga que gañaría tamén o Xerais en 2010 con Periferia. Despois de encetar a súa traxectoria coa tradución de obras ao castelán -que se ofrecen en formato dixital e libro impreso- Pulp Books adéntrase con estes novos títulos na tradución ao catalán como un novo ámbito para a difusión da nova literatura galega. En breve, o selo editorial publicará Dime algo sucio en alemán e italiano e en xaponés A arte do fracaso, de Berta Dávila. Ao catálogo en castelán incorporarán, entre outros, Cemiterio de Elefantes de Fran Alonso .


Summary: A CIG afirma que a sentenza confirma que "foron unha fraude"

Unha sentenza do Xulgado do Social número 4 de Ourense desestima a demanda presentada polo sindicato Grupo de Trabajadores Coren contra o laudo arbitral que anulou a constitución das mesas electorais confirma que o proceso, afirma a CIG, "foi unha fraude". A resolución, contra a que non cabe recurso, deixa sen efecto o resultado das votacións que se realizaron esta semana e ás que unicamente concorreu "a candidatura do sindicato da empresa", xa que a CIG optou por non presentarse "para non participar dun proceso fraudulento", informa o sindicato nacionalista. O sindicato reclama a inclusión no censo do traballador despedido por facer parte da súa lista, "xa que o caso está xudicializado e no caso de que o despido sexa declarado nulo as eleccións serían nulas porque non se lle permitiu participar". Proceso A CIG presentara un preaviso para realizar eleccións sindicais no centro de procesado avícola (CPA) de Coren en Santa Cruz de Arrabaldo. En xullo achega, xunto a outras organizacións sindicais, reclamacións pola constitución de tres mesas electorais: técnicos e administrativos, matadeiro e sala de despezamento. Alegan que o preaviso se refire a todo o centro de procesado avícola, considerando o matadeiro e a sala de despece como unha única unidade electoral con dous colexios: especialistas e técnicos e administrativos. Para o sindicato, "a teima de Coren en dividir o CPA en dous centros de traballo responde á estratexia deseñada para intentar xustificar que os falsos autónomos pouco ou nada teñen que ver coa empresa" Ao non obter resposta por parte das mesas electorais opta por presentar en solitario un escrito de impugnación para promover o correspondente procedemento arbitral, reclamando a nulidade da constitución das mesas e do proceso en si. O laudo dálle a razón e declara nula a constitución das mesas por non respectar o principio de circunscrición electoral única. Neste punto, continúa a CIG, a dirección de Coren, "nun alarde de despotismo e chulería nunca antes visto en eleccións sindicais", non cumpre a resolución e segue adiante co proceso electoral "e a través do sindicato amarelo recorre a decisión nos tribunais, que non atenden a súa demanda".


Summary: A histórica cabeceira, fundada en 1907, desaparecera en setembro de 2011, un ano despois de fechar o semanario en papel. Naquela altura, o conselleiro delegado e ex director Afonso Eiré agoiraba o retorno do proxecto: "A Nosa Terra é unha constante de supervivencia, seguro que voltará a aboiar e voltará ao mercado". Volta esta cuarta feira.

Se imos á rede e escribimos anosaterra.com o que imos achar de entrada, na súa capa, son artigos de Afonso Eiré, Manuel Veiga e Xan Carballa, o núcleo histórico da redacción dun medio que, até a súa desaparición primeiro no quiosque e despois na rede, foi todo un referente no espazo galego de comunicación. O dixital presenta como un dos "atractivos" do seu retorno a disponibilización na rede da colección contemporánea do semanario (1977-2010), até o momento do seu fechamento o único medio galego impreso nos quiosques con esa periodicidade [Sermos tomou o relevo en xuño de 2012].


Summary: A Podemos complícanselle as candidaturas ás xerais nos Països Catalans. A asemblea dos nacionalistas de esquerdas Més per Mallorca vén de decidir en referendo non concorrer ás eleccións coa formación de Pablo Iglesias. Compromís tamén se inclina polo "non".

Cun 95,5% dos votos, as persoas que forman parte da asemblea de Més per Mallorca decidiron concorrer ás eleccións xerais sen Podemos e farano con formacións próximas de Eivissa e Fomentera. E é que o obxectivo da formación pasa por "conseguir unha voz propia no Congreso que represente realmente os cidadáns das Illes Balears en Madrid". A decisión da asemblea Més per Mallorca trae causa da negativa do partido de Pablo Iglesias a aceptar as condicións estabelecidas pola formación nacionalista. Todo apunta a que Compromís non concorrerá con Podemos ás eleccións xerais Esta terza feira, Compromís decidirá se concorre ou non en coalición con Podemos ás xerais. Mais todo apunta a que non se presentará co partido de Pablo Iglesias, pois o Bloc, a forza de máis peso dentro de Compromís, inclínase polo non. O fracaso de Catalunya Si que es Pot, provocado polo personalismo de Pablo Iglesias e de Íñigo Errejón na campaña catalá e polo escaso catalanismo da candidatura, segue vivo e segue a ter consecuencias negativas para Podemos. O irrenunciábel grupo parlamentar propio de Barcelona En Comú, outro prexuízo para Podemos A decisión de Barcelona En Comú de concorrer as eleccións xerais cunha candidatura catalá na que sería condición indispensábel a formación dun grupo parlamentar propio enlea máis a situación de Podemos. O artigo 23.2 do regulamento do Congreso é claro ao respecto: "En ningún caso poden constituír Grupo Parlamentar separado Deputados que pertenzan a un mesmo partido. Tampouco poderán formar Grupo Parlamentar separado os Deputados que, ao tempo das eleccións, pertenceran a formacións políticas que non se enfrontaran ante o electorado". Así, segundo o regulamento, os candidatos e candidatas deberían estar desvinculados de partidos de ámbito estatal, como é Podemos. Catalunya Si que Es Pot non conseguiu superar o 15% dos votos que se precisarían para formar grupo parlamentar Ademais, o artigo 23.1 do regulamento tamén sinala que "Os Deputados, en número non inferior a quince, poderán constituírse en Grupo Parlamentar. Poderán tamén constituírse en Grupo Parlamentar os Deputados dunha ou varias formacións políticas que, aínda sen reunir o citado número, obtiveran un número de escanos non inferior a cinco e, cando menos, o 15% dos votos correspondentes ás circunscricións nas que presentaran candidatura ou o 5% dos emitidos no conxunto da nación". Cómpre lembrar que Catalunya Si que es Pot non conseguiu superar o 15% do apoio en ningunha das catro provincias o 27-S.


Summary: Acusa o BNG e as demais forzas da oposición de marcaren "o guión" do discurso político e de procuraren "gañar" as eleccións "através do desgaste" do Partido Popular.

A proposición debatida esta terza feira a instancia do grupo parlamentar do Bloque no Pazo do Hórreo, visaba a supresión do artigo 182 da Lei Orgánica do Réxime Electoral Xeral mediante o que se permite a incorporación de edís non eleit@s nas corporacións municipais. Porén, explicou a deputada nacionalista, Tereixa Paz, entre os seus obxectivos estaba tamén "suscitar un debate que polo que semella está de moda". E é que para a organización frontista a súa proposición entroncaba co conxunto de medidas de "rexeneración democrática" que di promover o Partido Popular desde a Xunta de Galiza e o goberno do Estado español. Iso si, matizou Paz, "a súa perspectiva non coincide coa que teñen nen o BNG nen a sociedade galega". A iniciativa achegada polo grupo do BNG, explicou Tereixa Paz, tiña por obxecto "pór fin á infamia antidemocrática" que promoveu o partido Popular en concellos como o de Santiago de Compostela onde, após a inhabilitación ditada xudicialmente a 7 d@s concelleir@s, o PP nomeou a maior parte da nova equipa municipal "a dedo". Só o PP votou en contra da toma en consideración da proposta presentada polo grupo parlamentar nacionalista "Parécenos que é unha vía absolutamente antidemocrática", sinalou Paz, por non se someteren estas persoas ao sufraxio eleitoral, mais tamén, por empregaren "de maneira interesada" "partidista" as razóns que motivaron a aprobación desta prerrogativa legal en 2003 e que visaba "afastar os terroristas das institucións" no marco do conflito político que atinxiu Euskal Herria. As forzas da oposición (PSdeG-PSOE, AGE e Grupo Mixto) apoiaron a proposición de lei presentada polo Bloque e instaron o Parlamento de Galiza a encetar un debate que, no entanto, debe ser dirimido nas Cortes españolas ao recaer nestas a competencia exclusiva en materia eleitoral. Porén, desde as ringleiras do Partido Popular, a deputada Paula Prado, ex-concelleira compostelá e ex-voceira tamén do partido, rexeitou a proposta e mesmo acusou "a esquerda" de pretender "marcar o guión" do debate parlamentar. Paula Prado acusou as forzas da esquerda parlamentar de pretenderen marcar "o guión" do debate político e defendeu a "lexitimidade" do goberno compostelán do que ela fixo parte Prado, que se mantén inmersa no proceso xudicial que motivou a incorporación dest@s 7 concelleir@s non eleit@s, defendeu con unllas e dentes a "lexitimidade" da aplicación feita por parte do seu grupo municipal acusando ás demais forzas políticas de térense amparado nesa mesma prerrogativa para introducir mudanzas noutros grupos ao longo e ancho do país. No entanto, obviou dar resposta ás acusacións lanzadas desde o BNG --e as demais forzas do Parlamento-- que acusan o PP de empregar a lei para "manterse no poder" e retrucou afirmando que a súa aplicación en Compostela visaba resolver a "inestabilidade política" xerada pola inhabilitación de 7 edís por sentenza xudicial, unha situación "excepcional", dixo, que autoriza a aplicación dese artigo aínda que constitúa, unha "interpretación que desvirtúa a lóxica do precepto no que se asenta o 182.2", afirmou Francisco Caamaño polo PSdeG-PSOE. O debate parlamentar xirou arredor, tamén, da reforma eleitoral anunciada por Mariano Rajoy e que constitúe, segundo @s deputad@s da oposición un "pucheirazo electoral" co que o PP pretende cortar a sangría de apoios que reflectiron, entre outras, "as eleccións europeas", sinalou Tereixa Paz. Unha medida que vén sumarse ao "recorte de escanos no Parlamento de Galiza" e que dá boa conta, asegurou Yolanda Díaz (AGE) de que "o réxime electoral é o máis maipulábel para manter o poder".


Summary: O camiño de Santiago tamén pasa polo jazz. O guitarrista David Regueiro publica un disco no que as harmonías galegas se incrustan nas estruturas dun xénero capaz de absorbelo todo. 'O camiño' inspírase na música tradicional sen perder a esencia jazzística dun cuarteto que explora novos camiños pola ruta da tradición.

Maruxa é nome de guitarra. Concretamente, da guitarra coa que David Regueiro gravou O camiño, un disco para cuarteto de jazz que trata de reflectir a experiencia de facer o camiño de Santiago. O construtor de Maruxa, o luthier Carlos Sabafrén, que traballa en Allariz, combinou madeiras de nogueira e de castiñeiro para dotala dun son, nas súas palabras, "moi doce, con graves pouco contundentes", que era o que buscaba o guitarrista. Regueiro, ademais, suxeriu outros cambios que lle dan personalidade ao son do disco: "Ademais da pastilla electromagnética que ten a guitarra eléctrica, Maruxa conta cun micro de contacto que capta o son acústico do instrumento, de modo que podo mesturar os dous para atopar o son que quero conseguir". "Este proxecto partiu dun encargo da Fundación Vicente Risco", continúa Regueiro, "que propuxo facer esta guitarra e que eu a presentase nunha serie de concertos. Daquela, falei con Luís Risco –que era o presidente da Fundación naquel momento– e propúxenlle facer un disco con temas orixinais, inspirados na música galega, para cuarteto de jazz". Cambio de rexistro David Regueiro -como testemuñan outras gravacións súas como Areal ou Bird lives!- está especializado en gypsy jazz, un xénero máis apegado ao swing, pero neste álbum cambia de rexistro para conectar coa música de raíz. "Fun moi coidadoso á hora de escoller os músicos, buscando xente que, ademais de facer jazz –que ao final é o que nos define e o que define este disco–, tivesen experiencia na música tradicional galega. O primeiro nome que me veu á cabeza foi o de Pablo Castaño, polo disco que sacou, a-la-láa, para o que investigou moito neste tipo de música e que o convertía na persoa idónea para este proxecto. Co contrabaixista Alfonso Calvo xa teño traballado moito e sei que coñece esta música desde hai moitos anos. E con Sergio González é a primeira vez que toco, pero coñézoo desde hai tempo, tiña ganas de tocar con el e pareceume o momento perfecto para facelo". A ponte entre a música tradicional e o jazz foi pensada mediante a viaxe a través do camiño. "Quería apoiarme na tradición galega, mais este é un disco de jazz e non me quería afastar do estilo no que eu me atopo cómodo. Tratamos de darlle a cor da música tradicional coas harmonías, un pouco coas melodías e, sobre todo, cos ornamentos propios da música galega. Pero sempre dentro do contexto do jazz, non me atrevería a dicir que este sexa un disco de música tradicional". Chiscadela a Carvalho Unha das curiosidades de O camiño é a inclusión de "Mulher", unha versión do poema de Carvalho Calero na voz de Gloria Pavía. "Era o ano Carvalho Calero e, despois de tantos anos loitando para que lle concedesen o Día das Letras, tócalle a pandemia. Pensei que era de xustiza tratar de apoiar no que puidese. Escollín 'Mulher' porque é un poema que me gusta e porque me parecía moi musical", explica Regueiro. "Primeiro convertino nun fado, mais axiña me decatei de que non pegaba moito no disco e adapteino a bossa nova, que semella máis coherente coa música do cuarteto". A dificultade de tocar ao vivo no ano da pandemia O disco sae nun mal momento para a música en directo e o cuarteto non puido facer a xira de presentación esperada. "Xa levamos unha chea de datas adiadas e agora mesmo temos compromisos, mais sen data confirmada. O proxecto inicial contemplaba dez concertos ao longo da xeografía galega, mais non sei se poderemos facelos todos por culpa desta situación tan cambiante á que nos levou a pandemia e as restricións sanitarias que se derivan dela". Mais en todo caso, e facendo abstracción da circunstancia actual –se é que iso é posíbel–, o panorama non é demasiado indulxente co jazz en directo. "A situación xa non era boa antes de que comezase a pandemia, moitos lugares onde se podía tocar jazz en directo xa fecharan as súas portas. E agora, outras salas tamén se van ver obrigadas a fechar pola presión económica que están a sufrir, así que non sabemos cales van ser as posibilidades cando todo isto acabe", reflexiona Regueiro. "E haberá que ver como responde o público: agora mesmo estamos inmersos nunha dinámica na que os hábitos son moi domésticos, de consumir todo desde a casa e non asistir a espectáculos en directo, así que non sei en que medida vai afectar iso ao comportamento do público cando se restabeleza unha certa normalidade. A cousa non pinta nada ben".


Summary: O Consello Confederal da CIG aprobou o regulamento precongresual, onde se estabelecen os prazos do proceso ou número de congresistas, entre outras cuestións, e as comisións de traballo.

O 27 e 28 de maio decorrerá en Compostela o VII congreso da CIG. Así o acordou o Consello confederal da central nacionalista, que aprobou o regulamento precongresual e as comisións de traballo das que sairán os relatorios de acción sindical, organización e estatutos que serán obxecto de debate. O congreso permitirá avaliar o traballo desenvolvido nos últimos catro anos, etapa na que o sindicato considera que consolidou a súa posición como primeira forza sindical en afiliación en Galiza, con arredor de 65.000 afiliados, e a menos dun punto de ser a primeira en número de delegados. Participarán 540 congresistas de elección directa mais os membros de pleno dereito, consello confederal e comisión de garantías. "A CIG encara este Congreso co obxectivo de seguir reforzando a súa estrutura e organización e definir as liñas de traballo que permitan a súa consolidación como primeira forza sindical en Galiza para mellor loitar polos dereitos e as condicións laborais e de vida da clase traballadora galega", informan desde o sindicato. Calendario precongresual: 31/12/2016.- Data tope fixación nominal membros natos Congreso 16/01/2017.- Data publicación censos da afiliación 16/01/2017 - 06/02/2017.- Prazo de exposición e reclamacións aos censos 07/02/2017 - 14/02/2017.- Prazo resolución reclamacións aos censos 15/02/2017.- Data publicación censos definitivos corrixidos 03/03/2017.- Data tope aprobación relatorios polo Consello Confederal 20/03/2017 - 06/04/2017.- Asembleas federativas comarcais debate relatorios 05/04/2017 -28/04/2017.- Asembleas federativas comarcais elección congresistas 19/04/2017.- Data tope envío emendas á Comisión Nacional de Organización 03/05/2017.- Data tope envío congresistas á Comisión Nac. de Organización 27-28/05/2017.- Data celebración VII Congreso CIG Caixa de resistencia O Consello confederal tamén debateu outras cuestións á marxe do Congreso, entre elas aprobou introducir unha serie de modificacións ao regulamento polo que se rexe o funcionamento da Caixa de Resistencia coa finalidade de dar cobertura aos traballadores durante os períodos de greve "para que perdan o menos posíbel dos seus salarios e posibilitar que resistan o tempo necesario fronte aos ataques da patronal". O Consello Confederal tamén acordou que para o 2017 a cota sindical se manteña conxelada.


Summary: Familias e comunidade educativa exixiron a paralización e derrogación da lei coa ollada posta nas révalidas que terán lugar a vindeira semana.

Centos de persoas saíron ás rúas máis unha vez convocadas pola Plataforma galega en defensa do ensino público para amosar o rexeitamento á LOMCE e exixiren a súa derrogación. Compostela, A Coruña, Lugo, Ourense, Vigo, Pontevedra, Carballo, Ferrol, Vilagarcía e Cee acolleron senllas mobilizacións das que fixeron parte familias, estudantes e representantes da comunidade educativa. Estamos constatando que se incrementou o rexeitamento por parte do conxunto da comunidade escolar No albo, as reválidas de sexto de Primaria que terán lugar os días 11, 12 e 13 de maio e que a plataforma chama a boicotar. "Temos que valorar como importante a contestación e a receptividade por parte das familias e do profesorado" sinalou o voceiro da plataforma e secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, a respeito da acollida que está a ter a proposta entre os distintos axentes, principalmente nais e pais que non enviarán, previsibelmente, eses días á escola as súas crianzas. "a propia administración educativa é consciente diso até o punto de que vén de enviar unha circular a todos os centros co obxectivo de que chegue ás familias facendo louvanzas da bondade destas probas", dixo. O lóxico, normal e responsábel por parte dunha administración educativa sería paralizar a aplicación da LOMCE "Estamos constatando que se incrementou o rexeitamento por parte do conxunto da comunidade escolar", subliñou Louzaou quen asegurou que "o lóxico, normal e responsábel por parte dunha administración educativa sería, neste momento, paralizar a súa aplicación e non levar a cabo este tipo de probas, ao igual que están facendo outras administracións educativas", algo que non acontecerá toda vez que a Consellaría de Educación continúa adiante coa aplicación da LOMCE. Como xa explicou Sermos Galiza nun artigo publicado a finais do mes de abril, estas probas non terán efectos nos currículos escolares do alumnado de 6º curso como tampouco de 3º de Primaria polo que desde a Plataforma galega en defensa do ensino público animan a "liberar ao alumnado dun calvario durante tres días" non acudindo aos centros de ensino, lembrou Anxo Louzao.


Summary: O portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, considera que tanto a baixada do IVE da electricidade a 5% como o imposto aos beneficios das enerxéticas "deberían aplicarse hai tempo" e lamenta que o gravame ás grandes compañías eléctricas "non se aplique até 2023".

Após coñecerse o alcance das medidas anunciadas polo presidente do Goberno estatal, Pedro Sánchez, após o Consello Ministerial extraordinario, o portavoz do BNG no Congreso, Néstor Rego, valorou de maneira positiva algún dos anuncios, así como a prórroga de medidas que figuraban no real decreto lei anterior. As seis medidas máis destacadas do Goberno español para facer fronte á crise Nun comunicado enviado aos medios, o nacionalista, porén, advirte que se trata de medidas "insuficientes" para controlar a escalada de prezos e para protexer as clases populares que sofren as consecuencias. De feito, empraza o Executivo a estabelecer un tope ao prezo da luz e dos carburantes no mercado final, así como unha modificación profunda na regulación do sistema eléctrico que elimine o mercado marxinalista. Propón, máis unha vez, a "excepción galega", en alusión a unha tarifa eléctrica para a Galiza, "dado que somos produtores excedentarios de enerxía eléctrica". Rego lembrou que o BNG "leva dous anos" reclamando a redución do IVE da electricidade ao tipo súper reducido de 4%, por ser esta un ben esencial, de forma permanente e que esta baixada se compense cun "imposto ás grandes empresas, particularmente ás enerxéticas e de forma especial a aquelas que fan negocio con bens públicos como as eléctricas". Neste contexto, valora como "un paso positivo" o anuncio dun imposto aos beneficios extraordinarios das enerxéticas, mais considera que "chegará tarde", pois non entrará en vigor, como o propio Sánchez advertiu, até entrado 2023. "Ao Goberno faltoulle decisión para meter man aos lucros indecentes das enerxéticas, de feito deu marcha atrás no decreto que aprobara a mediados de 2021. É evidente que se anuncia agora este imposto é pola presión social e política, mais, lamentabelmente, non o aplicará até 2023, mentres as eléctricas continúan forrándose", afirma o nacionalista. As tres grandes eléctricas gañaron 6.500 millóns en 2021 A este respecto, Rego lembra que en 2021, e malia a crise, as tres grandes eléctricas obtiveron uns beneficios de 6.500 millóns de euros e as cinco principais enerxéticas do Ibex 35 uns lucros que superaron os 10.000 millóns. Tamén ve insuficientes as medidas de protección social. Di non entender por que é posíbel estabelecer un prezo máximo ás bombonas de butano e non facer o propio coa electricidade ou co litro de combustíbel nas gasolineiras. A Galiza non é un país para a vellez En relación co anuncio de incremento en 15% até final de ano das pensións non contributivas, e propón facelo permanente, ademais de aumentar as pensións mínimas, dada a perda do poder adquisitivo. "Esta era unha medida comprometida polos partidos que conforman o goberno: subir todas as pensións mínimas até igualalas co salario mínimo interprofesional e levar ambos até 60% do salario medio, como estabelece a Carta Social Europea que o Estado español ten recentemente ratificado", acrecenta Rego. Sobre a subvención do 50% dos bonos de transportes terrestres, a xuízo do portavoz do BNG no Congreso, "para ser realmente eficaz, debe ir acompañada da mellora dos servizos ferroviarios como a recuperación de frecuencias perdidas durante a pandemia, a implantación doutras novas, a creación das proximidades ferroviarias nas áreas metropolitanas ou a adecuación dos horarios".


Summary: É un SOS expreso. Tanto que até a palabra aparece no título da nota de imprensa que acaban de enviar aos meios. Candidaturas municipalistas -un pouco na esteira do manifesto da cultura- piden un último esforzo a prol da unidade.

Non desfalecen as voces que non se resignan a que finalmente os mundos IpU e Marea Galega vaian por separado ás urnas o 20-D. Se esta terza feira foi unha moito significativa nómina de persoas da cultura as que facían expreso o apelo á unidade, esta quinta feira é un elenco de candidaturas municipalistas as que toman o testemuño para reclamaren a confluencia nunha única lista de unidade. É un apelo e é tamén unha convocatoria, a dunha reunión o próximo domingo 25 de Outubro no Hotel Apóstol Santiago,a partir das 12 horas. Están chamados a participar as dúas plataformas cívicas -Iniciativa pola Unión, o Encontro Cidadán por unha Marea Galega-, ben como os partidos políticos e as "candidaturas municipais e mareas locais". O obxectivo sería "asegurar a presenza dun grupo galego nas Cortes españolas" As candidaturas municipalistas que lanzan o SOS aspiran a "conformar unha única candidatura galega que serva de expresión política da maioría social agredida e do dereito democrático a decidir para asegurar a presenza dun grupo galego nas Cortes españolas". Estamos ante unha iniciativa das seguintes listas locais de "unidade popular": "Manifesto Miñor"-Gondomar; "Somos Cabanas"-Cabanas; "Chantada-CUP"-Chantada; "Movemento Salceda"-Salceda de Caselas; "CUP-Agromar"-Sober; "Agrupación Veciñal de Fornelos"-Fornelos; "Xinzo Adiante"-Xinzo de Limia; "Riada do Tea"-Ponteareas; "Somos Fene-CUP"-Fene; "Somos Maioría Vilagarcía"-Vilagarcía. "Ata agora estivemos á espreita, mais agora queremos falar, pois non queremos ser cómplices de que o dia 20-D teñamos que optar entre dúas opcións semellantes. Iso sería un fracaso e sobre todo sería unha frustración para miles de galegos por moitos anos", din nun comunicado á imprensa.


Summary: O trío de garage-rock compostelán vén de mover os marcos do politicamente correcto ao lanzar un videoclip porno cun tema tirado do seu último disco, 'Campeones del mundo'.

O clip 'Ritmo en la sangre', que inclúe escenas explícitas de sexo heterosexual, está protagonizado por unha estrela do cinema X 'indie' español, Amarna Miller (Madrid, 1990), que avoga por un porno que lle dea protagonismo á muller e aos seus desexos. Amarna non é unha estrela porno ao uso: é licenciada en Belas Artes, apoia a Podemos, admira a Mújica e ademais de actriz é directora, produtora e empresaria. E declárase abertamente bisexual. O vídeo xa acadou en pouco máis dun día máis de 50.000 visitas en Vimeo (en Youtube non se acepta ese tipo de contido). Trátase do segundo single de 'Campeones del mundo', o cuarto disco do trío formado por Xavi G. Pereiro (batería e voz), Carlos Pereiro -Carlangas- (guitarra e voz principal) e Adrián D. Bóveda -Jarri- (baixo e voz). 'Campeones del mundo' supuxo unha nova viraxe na carreira dos composteláns (cuxo nome provén dunha tenda de lencería santiaguesa), xa consolidados no panorama estatal desde o éxito do seu terceiro disco, 'Juventud infinita' (Ernie Records, 2014). Neste novo proxecto foron cara un son máis cru co que queren conquistar as pistas de baile. Para iso recorreron a Hevi (Malandrómeda, Fluzo) como produtor, personaxe fundamental no mundo das músicas urbanas en Galiza. E agora, Novedades Carminha, logo de abanear as morais máis febles e de percorrer canto festival hai pola Península, bótase de novo á estrada cara a unha xira de outono por salas que os levará por Zaragoza, Compostela, Barcelona, Madrid e máis.


Summary: Cada fin de mes Diego Giráldez sae tender as novas máis salientables (ou non) do mes. Velaquí as de novembro.

Novembro Semana 1 Políticos orquestra Antes era distinto. Aos políticos bastáballe con cubrir as canas con Farandol ou deixarse apertar as meixelas por unha señora alporizada nun mitin. Bicar a un bebé, se acaso. Ultimamente, a menos dun mes das eleccións xerais, o gabinete asesor esfórzase para que o candidato aprenda, entre a visita a unha fábrica e un almorzo con empresarios, a coreografía de El Hormiguero. Pablo Iglesias cantaba por Krahe, Rivera de copiloto de ralli, Pedro Sánchez escalaba, Sáenz de Santamaría bailaba. O prime time é a nova plataforma para que os políticos dean a sensación de non ser políticos. Antes, para iso xa bastaba con deixar fuxir un bocexo no pleno do Parlamento e que, sen querer, saíse nun telediario. Rompan filas O ex Xefe Maior da Defensa durante a etapa de Zapatero, José Julio Rodríguez, incorporábase ás listas electorais de Podemos. Unha semana despois, o Goberno expulsábao do Exército por incumprir o "deber de neutralidade". Que Pedro Morenés, actual Ministro de Defensa, recoñecera en marzo deste mesmo ano que tiña asinado 32 contratos coa súa antiga empresa (dedicada á fabricación de material armamentístico) dende que é titular deste ministerio, non ten nada que ver coa neutralidade. Será estratexia militar. Outra bomba das que quedan aí, sen estoupar. Semana 2 Actores veteranos Unha das películas que máis me entretivo nos 80 foi "Cocoon". Un grupo de anciáns, todos actores veteráns, recobraban de súpeto a vitalidade logo de bañárense nunha piscina na que uns extraterrestres somerxeran movidas extrañas. Lembreime do filme esta semana, cando escoitei que o Consello de Contas do Estado tiña que redactar un informe sobre o asunto catalán. París Hai quen, cando chega a París, decide percorrer o "París de Amélie". Presumir de comprender a Sartre. Visitar Disneyland. Xogar coa perspectiva para que a Torre Eiffeil quede na palma da man. Un selfie e un sorriso. A Gioconda no Louvre. Pasear para cruzarte con mortos recoñecibles aos que homenaxear cun minuto de silencio; con corpos aos que tararearlles a Marsellesa. Eses mortos son como de aquí. É lóxico que a brutalidade nos conecte. Logo está a guerra que queda lonxe e, no medio, moita xente aínda pola que chorar. E viu a guerra. Semana 3 A guerra Poucas horas despois dos atentados de París, aínda coas veas inchadas, Francia bombardeaba Siria. Como quen dispara bébedo logo de caer en depresión. Foi neste intre cando se constataba que todo continúa. Que a xeopolítica está trucada igual que unha escopeta de feira e que o poder esquiva as vías para rematar co terrorismo xusto antes de apretar o botón da guerra. Tamén que "por un mundo máis xusto", Bush, Aznar e Blair conseguiron que ninguén fale xa do anticiclón das Açores. Un ditador normal O pasado 20 de novembro cumpríanse 40 anos da morte de Franco. Logo de catro décadas, aínda hai xente que ten fe no oxímoron de que Franco era un ditador civilizado. Un estadista de pro; un asasino mediocre, incluso. "No sé por qué le tienen tanta manía al Caudillo, era un señor normal", comenta Pitusa ao saír da misa homenaxe a José Antonio. Hai persoas decentes que aseguran que non estamos para reabrir a cicatriz cando, en realidade, nunca estivo pechada. O problema é que hai políticos que chegan a gobernar un país e non son quen de condear publicamente que hai tan só 40 anos -nos setenta- unha ditadura militar, asasinaba a garrote vil. "Quiero que ordenen llevar camisa azul a todos los que en su día la llevaron", profetizaba Goytisolo nun verso. Semana 4 "Adeus, Balbino" Entereime do pasamento de Xosé Neira Vilas a través do Facebook de Alfonso Pato: "Adeus, Balbino. Vaise o ninguén máis egrexio da historia de Galiza", escribía o colega dende París. A morte descontábanos a presenza dun imprescindible xusto un día antes do "Black Friday". Sen Neira Vilas –aínda que Balbino quede aquí para sempre- somos máis probes. E sen Oroza, e sen Chao Rego, sen xente así. O Nadal chega sempre antes ca ti Cando a finais de agosto, Pórtico montaba os escaparates de Nadal a xente comezaba a comprar o marisco para conxelar. De que o Nadal chegue antes tamén teñen a culpa os chiringos de praia que penduran o cartel "Hai lotería de Nadal". E os alcaldes que dán orde de poñer o alumeado antes de tempo e os supermercados que fan pirámides de turrón reseso. Sexa como sexa, aínda que vos falte o valor para afrontala, desfrutade desta época de manta e resaca. De migas doces sobre a alfombra e calcetíns gordos. De balcóns kitsch porque as luces son dos chinos. Da cea de empresa antes da xornada electoral. Propoño unha emboscada para celebrar xuntos o Fin de Ano nun punto neutral: na casa de Bertín Osborne, por exemplo, que é a de todos.


Summary: A poesía apropiarase das estreitas, retortas, históricas rúas de Combarro (Poio) o 5 e o 6 de xullo. O festival Fala o Mar, organizado pola asociación cultural Armadiña, xuntará poetas, performers, proxección e mesmo obradoiros de creación.

A sexta feira, 5 de xullo, á seis e media da tarde no Fogar Armadiña proxectarase o documental Vértice de Versos, sobre a poesía galega actual. Participará o seu director, Carlos Lorenzo. No mesmo lugar ás oito e media, Ricardo de Barreiro presentará A+A. O sábado 6 de xullo será o día grande do encontro. Comezará ás once e media da maña na praia de Padrón cun "obradoiro poético para crianzas" a cargo da poeta Míriam Ferradáns. Xa no serán, ás oito, na praza de San Roque, lerán poemas Cynthia Menéndez, Daniel Irimia e Lucía Novas. Despois, o grupo Xeraccións. Tamén na praza de San Roque recitarán, ás nove e media, César Souto, Noelia Gómez e Rafa Lobelle. E unha hora despois, o contrarrecital de Lois Pérez fechará unha cita que conta co apoio da Deputación de Pontevedra.


Summary: Os residuos do franquismo continúan a aparecer no Boletín Oficial do Estado. O Ducado de Franco instituído polo monarca Juan Carlos I vai pasar nos próximos días a Carmen Martínez-Bordiu Franco, neta do ditador. Reclámao após a morte da súa nai, Carmen Franco Polo.

O Ducado de Franco é un título nobiliario que alcanza o rango oficial de "Grandeza de España". 43 anos despois da restauración formal da Monarquía no Estado e 4 décadas despois da promulgación da Constitución de 1978, continúa a existir unha distinción que rende tributo ao ditador e á súa familia. A Lei da Memoria Histórica do Goberno Zapatero non acabou con esta institución, nen tampouco coa fundación que leva o nome e apelido do tirano. Esta segunda feira, o BOE publicou un anuncio da División de Dereitos de Graza e ouros Dereitos, órgao dependente do Ministerio de Xustiza, segundo o cal Carmen Martínez-Bordiu Franco ten solicitado ser sucesora no Ducado de Franco "por falecemento da súa nai, dona Carmen Franco Polo". Ábrese agora un prazo de 30 días para a eventual formulación de alegacións por parte daquelas persoas que se podan considerar "con dereito ao referido título". Todo indica que non se apresentará ningunha reclamación.


Summary: A banda de Sigüeiro participará na final do Suns Europe, o Festival Europeo de Artes Escénicas en Linguas Minoritarias que inclúe un concurso da canción.

O ano pasado foi Caxade e nesta ocasión o xurado escolleu de entre as opcións galegas que se presentaron un dos grupos que máis se están a mover por festivais e salas do país. Son a Familia Caamagno, a banda de rock-n-roll xurdida nas beiras de Compostela, cunha vea hedonista moi desenvolvida que xoga coa estética da mafia italiana. A canción elixida para o concurso -'Lausanne' ('Para unha vez que saímos', Lixo Urbano, 2016)- é un tema de traza social na que contan a historia dunha familia de 'losers', aplicable a medio país. A letra, adaptada por eles, vén do poemario 'Crónica do chan' de Alberto Lema, tal e como nos contou Manuele Caamagno nunha entrevista este verán: "Nós adaptamos o texto libremente, pero conserva o espírito do poema, que nos gustou moito e no que nos vimos reflectidos. Case todo o mundo ten algún alguén que foi emigrante nos 70. Vimos o tema claro, saiunos esa liña soul debaixo e fixemos unha canción de forma alegre pero con contido triste". O tema elixido é 'Lausanne', unha canción con traza social que conta a historia dunha familia de 'losers' Familia Caamagno competirá con outras nove bandas, das que xa se coñecen sete delas (as outras dúas elixiranse nunha semifinal chamada Suns Ladinia): Veronika Usholik (Chukchi, Rusia), Brieg Guerveno (bretón), Steso (faroés), Imlé (gaélico irlandés), Aon Teanga: Un Çhengey (gaélico escocés, irlandés e da illa de Mann), Norma (frisón) e Gurude (cacasiano, Rusia). Segunda edición do Suns Europe Esta será a segunda edición do Suns Europe, que substitúe ao Liet International que se organizaba desde 2002 en Frisia (Holanda). Por aquel festival pasaron diferentes formacións galegas, como Uxía, Fran Pérez 'Narf', ou Mafia Galega. Nesta nova xeira defínese como o Festival Europeo de Artes Escénicas en Linguas Minoritarias e acolle diversas actividades do 1 ao 3 de decembro en Udine (Friuli), entre a que destaca este concurso de canción moderna. Está aberto a todas as minorías lingüísticas tal e como se definen na Carta Europea de Linguas Minoritarias. Suns Europe non só é unha competición musical, tamén lle dá cabida a outras expresións culturais como o cinema ou a literatura, e elixe as mellores producións en linguas minoritarias do continente.


Summary: Un billón de euros debe o Estado español, que agocha a que moit@s consideran unha débeda ilexítima. Analizámolo neste semanario, no que hai entrevistas, análises, reportaxes e moita información. Xa podes adquirilo na nosa loxa.

A débeda pública centra o Tema da Semana deste Sermos Galiza nº111. Un billón de euros debe o Estado español, o que o PP intenta promocionar como "adelgazamento" pero que no fondo agocha a que moit@s consideran unha das grandes mentiras do momento: unha débeda en constante crecemento e ilexítima cos donos do capitalismo mundial, que en Galiza, da man de Feijóo, triplicouse, entre recortes, aínda por riba. "Escotet buscou 'limpar' o ruído das protestas, non resolver o problema". É o que J.M. Estévez, afectado no calote das preferentes nos conta nunha entrevista enmarcada nunha reportaxe sobre a situación actual deste problema, que segue sen resolver para milleiros de galeg@s. Tamén informamos neste semanario de como a cativa política de investimentos condiciona a Navantia como líder no sector das reparacións navais. E parámonos no sector mexilloeiro galego (case 20.000 empregos directos e indirectos), que desde hai anos sofre unha confluencia de problemas e dificultades que ensombrecen un alicerce fundamental da economía galega. Terrorismo machista A violencia machista persiste en Galiza e no Estado. Os asasinatos son a mostra máis brutal e irreversíbel dun problema que milleiros de mulleres padecen no día a día. No que vai de ano foron asasinadas en Galiza sete mulleres. En Teconoloxía achegámonos aos cabos submarinos. O 99% do tráfico intercontinental de voz e datos circula baixo as augas. E entevistamios a Elías Somoza, da Federación Rural Galega (Fruga), co que falamos dos principais poblemas que afectan o sector lácteo. Fútbol en galego O fútbol galego tamén quere cantar en galego. A proposta do CD Lugo de atopar un novo himno para o clube lémbranos que no deporte tamén contan os símbolos. Facemos un repaso da situación en 1º, 2º e 2ºB. E seguimos cos contidos desde #sermos101: En 'Un ollar sobre Salseiros', O poeta Miguel A. Mato Fondo esmiuza o libro de relatos de Suso Lista. De Cabo Corrubedo a Punta Teira é a proposta que esta semana nos fan desde o colectivo Xea en Viaxes na Miña Terra. Unha camiñada de 5 horas por praias bravas, sistemas dunares e o arrecendo do Atlántico que bica Ribeira e Porto do Son. E achegámonos aos premios literarios, táboa de salvación en época de crise.Os certames galegos mantéñense, malia á desfeita privada e institucional, como o camiño máis curto (ou non) para acceder a ingresos e poder publicar. A coda no semanario poñémola coa entrevista a Samesugas, o grupo de punk-rock´n´roll de Santiago DC que cumpre 15 anos. Unha traxectoria labrada a base de concertos enérxicos, discos poderosos e unha indiferenza digna cara o 'mainstrean' musical. "Se seguimos xuntos despois de 15 anos é porque nos gusta o que facemos".


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística impulsa unha denuncia internacional "para que se saiba o crime que se está a cometer contra o galego". E faino no 60 aniversario da denuncia que se presentara, en 1954, tamén ante a Unesco contra "a perseguizón do idioma polo Esrado Hespañol".

"Queremos que o mundo saiba o crime que se está a cometer contra a lingua galega. Un mundo sen galego sería un mundo máis pobre". Carlos Callón, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, anunciou o inicio dun proceso "participativo, de diálogo e procura de colaboración con outras entidades, para presentarmos todas xuntas unha denuncia internacional" pola vulneración de dereitos lingüísticos en Galiza. "A de Galiza é a única lingua do Estado que está a perder falantes, nunha hemorraxia que os gobernos non fan máis que fomentar" A Mesa fixo este anuncio no 60 aniversario da presentación da "Denuncia diante a Unesco da perseguizón do idioma galego polo Estado Hespañol". Nha denuncia feita en 1954 e perante a Unesco. O organismo ante o que A Mesa quer volver denunciar o que acontece co idioma propio de Galiza."Non só procuramos recordar o 60 aniversario dese fito da resistencia do pobo galego", senón que "aspiramos a deter o crime contra o noso idioma que están a perpetrar as institucións que deberían protexelo, a comezar pola Xunta". Agravios Callón sinala que farán "un repaso polos principais agravios que está a padecer o noso idioma", "uns paus nas rodas que se poñen tanto desde o Goberno español como desde o Goberno galego e que fan que hoxe sexa moito máis difícil vivir en galego que hai catro ou cinco anos". Espallar Desde A Mesa pretenden traducir o relatorio que presenten perante a Unesco "a todas as linguas que poidamos" e "espallalo o máximo posíbel, porque a problemática galega debe ser coñecida".


Summary: A páxina web Biodiversidade do Deza, xestionada por Javi Cui, conforma un espazo de divulgación ambiental da comarca mencionada. Con este fin, ofrece unha catalogación das especies presentes nos ecosistemas, todas elas fotografadas a pé de campo. Conversamos co creador deste proxecto, que naceu en 2016 para contaxiar o seu interese polo medio natural a toda a cidadanía.

Quen hai detrás do proxecto Biodiversidade do Deza? O 99% do traballo fágoo eu só. Levo xa moitos anos interesado pola natureza, xa case se me pode considerar un naturalista amateur. Tiña unha chea de documentación gardada para min e empecei a publicala nun pequeno blog hai xa cinco anos. Falando con compañeiras miñas, comentamos que sería interesante facer un proxecto de divulgación. Daquela foi cando puxen en marcha a web que temos agora. Aínda que non sexa profesional, as publicacións que fago están asesoradas por biólogas e toda a información está contrastada. O que pretendemos con este traballo é a conservación. Para iso consideramos fundamental dar a coñecer o que temos Que contidos inclúe a web? Todo o relativo á biodiversidade da comarca do Deza. Son seis concellos, que abranguen máis de 1.000 quilómetros cadrados, así que ben nos chega. Principalmente facemos unha catalogación das especies que imos atopando nos distintos ecosistemas da zona. Ao mesmo tempo, intentamos explicar o seu comportamento e as características dos diferentes ecosistemas, sobre todo para que a xente o vexa, pois o que pretendemos con este traballo é a conservación. Para iso consideramos fundamental dar a coñecer o que temos. Hai moita xente que vive no rural ou que leva toda a vida no monte, que coñece moi ben a biodiversidade da comarca, pero non ten un interese en preservala. Por outra banda, tamén hai quen non a coñece e polo tanto tampouco pode ter esa preocupación. O proxecto quere chegar a eses dous sectores, para divulgar a biodiversidade e poñela en valor. A comarca do Deza é un espazo moi representativo do interior da Galiza Como avalía o estado da biodiversidade na zona? Agora mesmo, o Deza é un espazo moi representativo do interior da Galiza. É unha comarca grande e temos unha biodiversidade moi ampla. Porén, o estado de conservación non podo dicir que sexa bo. Estase a facer continuamente unha alteración moi grave dos ecosistemas. Os principais puntos nos que habería que actuar son a protección do bosque autóctono, ameazado polo aumento de plantacións de eucaliptos e plantacións forestais, e as masas de auga e zonas húmidas, que agora mesmo están moi alteradas, pois temos unha masificación da gandaría intensiva que implica vertidos ou pradarías que destrúen os ecosistemas, afectando directamente á biodiversidade. E logo hai especies que se perseguen, como era o lobo ibérico ou como son os raposos coas cazarías que se están a desenvolver. Os espazos de especial interese ambiental, como os integrados na Rede Natura, tamén sofren continuadas alteracións incumprindo en moitos casos a lexislación que os ampara.


Summary: As fotografías máis antigas de Galiza volven á circulación convertidas en tarxetas postais. A Editorial Alvarellos rescata dez imaxes de Santiago en 1858 e distribúeas en librarías e quioscos.

O fotógrafo Andrés Cisneros retratou Compostela por volta de mediados do século XIX (1858) e unha selección de dez das imaxes capturadas volven agora a quioscos e librarías convertidas en tarxetas postais grazas á iniciativa da Editorial Alvarellos. A serie é a primeira de imaxes tomadas en Galiza, apenas poucos anos despois de se inventar a fotografía, feito que converten á capital galega nun pioneiro motivo desta nova arte. As imaxes de Cisneros formarían parte dun álbum para agasallar á raína Isabel II na súa visita a Galiza en setembro do mesmo ano no que foron tomadas. Natural do popular barrio compostelán de Sar, Andrés Cisneros recolle co seu obxectivos espazos emblemáticos da capital galega como a vista da catedral desde a Alameda, a praza do Obradoiro aínda sen pedra na súa superficie, imaxes da Exposición Rexional Galega que tivo lugar en San Martiño Pinario ou o chamado "Paseo de París", o lateral da Alameda (nomeado na actualidade como avenida Xoán Carlos I). A colección está xa á venda na páxina da editorial e en breve en quioscos e librarías. A publicación da colección de imaxes antecede a unha exposición que se desenvolverá na propia cidade dentro do proxecto de recuperación da historia da fotografía que Alvarellos iniciou en 2009 coa publicación de imaxes da Exposición Rexional Galega de 1909, entre outros autores do propio Manuel Chicharro.


Summary: O líder socialista di que "non hai obstáculos reais" e pídelles unha "abstención técnica".

Manobras e movementos nas últimas horas para evitar unha nova convocatoria electoral. Pablo Iglesias apelou esta fin de semana a un labor de "mediación e arbitraxe" por parte de Felipe VI, afirmando que "sería bo que a institución monárquica asuma unha das tarefas constitucionais que ten atribuídas". A semana comezou cunha oferta de Albert Rivera (Cs) a Pablo Casado (PP) esta segunda feira para se abster na investidura do presidente do goberno en funcións, Pedro Sánchez. Unha "solución de Estado", aseguran desde Ciudadanos, procurando non ficar fóra do taboleiro agora que nin enquisas nin manchetas e editoriais sorríen aos de laranxa. A proposta é en troques de que Sánchez se comprometa en tres cuestións: non indultar os presos e presas políticos cataláns, non subir os impostos, rachar en Nafarroa co "pacto con Bildu" e non subir impostos. As socialistas responderon que "non hai obstáculos reais" para que populares e Cs opten pola "abstención técnica" na investidura. Pedro Sánchez dixo que o goberno de Nafarroa "defende a constitución" e non hai acordo ningún con Bildu. Ademais, Sánchez mostrouse aberto a volver aplicar o artigo 155 de ser necesario. "O goberno actuaría coa máxima contundencia e proporcionalidade" de se producir "unha situación de ruptura do estatuto e a constitución". Finalmente, e no que atinxe á política económica, o presidente en funcións afirmou que o seu obxectivo era "alixeirar a carga fiscal das familias e das persoas autónomas".


Summary: Preto de 20 creadoras galegas nadas despois de 1989 conmemoran o 30 aniversario de Cinegalicia cun proxecto promovido por A Cuarta Parede, que se presentou a pasada sexta feira 20 de decembro en Compostela. As obras estreáronse na sexta feira 20 de decembro na Coruña. Celebrar a efeméride dun fito que non viviron vólvese escusa para repensar o pasado, coa ollada posta no presente.

A revista de crítica cinematográfica A Cuarta Parede promove o proxecto Cinegalicia 2019, no que unha vintena de creadoras nadas despois de 1989 revisan Continental (Xabier Villaverde), Urxa (Carlos Piñeiro e Alfredo García) e Sempre Xonxa (Chano Piñeiro), estreas que marcaron o despegar do cinema galego. Conmemoran así unha efeméride que "en principio non debería importarnos demasiado", afirman Cibrán Tenreiro e Brais Romero, os coordinadores, no texto que introduce esta escolma. A sexta feira 20 de decembro presentouse no Baixo (A Coruña) o resultado deste experimento. As obras, quer de creación quer de análise, estabelecen un diálogo cos tres filmes. As obras, quer de creación quer de análise, estabelecen un diálogo cos tres filmes que marcaron o despegar do noso cinema Como explica Romero a Nós Diario, a valoración é moi positiva, pois conseguiron unha mostra que reúne creadoras de eidos totalmente diferentes. "Non hai nada parecido a nada e iso é precisamente un síntoma do que queriamos ensinar, que temos un cinema diverso", afirma. As pezas realizadas sobrevoan o cambio, porque esa é a utilidade que lle ven ás efemérides: revisar o camiño andado. Entre a antoloxía e a homenaxe, Tenreiro e Romero foxen de estabelecer un discurso totalitario: "Deus nos libre de autoproclamarnos the voice of my generation". Con todo, algo de xeracional garda este conxunto de pezas que compartiron caldos de cultivo. Preocupacións comúns ou pegadas do contemporáneo, é se cadra esa heteroxeneidade o trazo definidor dunha época. "Non hai nada parecido a nada e iso é precisamente un síntoma do que queriamos ensinar, que temos un cinema diverso", afirma Brais Romero Pensar desde hoxe Dous textos presentan unha crítica transversal arredor dos tres filmes. A investigadora Sara Donoso medita sobre o diverso significado das paisaxes no cinema galego, fronte aos reducionismos costumistas habitualmente asociados a este recurso, partindo do primixenio até á actualidade, con Trinta Lumes ou Arraianos. Pola súa banda, a xornalista Laura Ramos Cuba asina "Atravesadas polo cinema", texto no que reflexiona sobre as mulleres que poboan estas películas, desde as bruxas de Urxa ao "monopolio das putas de Continental". "Quen somos nós como cinema? Espectadoras, críticas e creadoras atravesadas por unha patria", pregúntase, achegando a diagnose a un verso de Lupe Gómez. Outras tres autoras presentan cadansúa ollada contemporánea sobre os filmes: Clara Coira centra a atención en Continental, Anxo F. Couceiro en Sempre Xonxa e Jesús Silva en Urxa. Videocreacións e música A montadora e editora Iria Silvosa conecta na videocreación "Correspondencia 89-19" cos traballos máis experimentais de Villaverde, arredor das posibilidades creativas da imaxe. Laura e Noa Castro, estudantes de Belas Artes, reinterpretan a personaxe de Xonxa como a vella que vive "no deserto do soño" na súa peza audiovisual. O cineasta Adrián Canoura explora "o arame de misticismo" de Urxa, traballando coa lúa e o lume como elementos evocadores que desintegra e reinterpreta. A música tamén atopa o seu oco neste proxecto. Charles Rapante traduce, desde a perspectiva do técnico de son, a incomodidade que lle suxeriu Continental cunha peza "incómoda de escoitar", que emprega elementos da banda sonora como punto de partida para debuxar unha crúa paisaxe sonora. A cantante Elba Souto, pola súa banda, leva o meigallo de Urxa a un tema electrónico con voces, sintetizadores e pandeireta. Oh! Ayatollah presenta, distanciándose do seu estilo habitual, "todos.xuntos.unidos.sempre". Pepa Puy, Montse Piñeiro e Julia Huete deseñaron tres carteis alternativos dos filmes. A primeira comenta que non lle foi difícil facer o de Continental, pois "o cine negro ten recursos moi potentes no visual que fan sinxelo levalo a cómic". A segunda decantouse por unha ilustración que representa un indiano, denunciando que no filme de Piñeiro "o interese na personaxe de Xonxa non reside tanto na súa figura como muller protagonista, senón como obxecto de disputa". Huete fixo un traballo máis abstracto a partir das "imaxes da lúa chea e a figura do ídolo" que aparecen en Urxa. A fin das efemérides? Romero e Tenreiro distánciase das efemérides con certo humor, apuntando que após o 20 e o 25 aniversario, talvez "esta sexa a derradeira vez que se celebre e pasemos a outras cousas". Porén, se tren xoais coma estas, se cadra é mellor que sigan celebrando aniversarios de cando en cando.