Summary: ENTREVISTA Hai unhas semanas estreouse o documental Prohibida la apertura forzada de la puerta, que se engade á exposición que co mesmo nome César Toimil inaugurou en 2011 e que chegou a ser exhibida en Kiev, no museo dedicado á catástrofe.

O 26 de abril de 1986 tivo lugar o accidente nuclear de Chernóbil, que provocou milleiros de mortes e a evacuación de 350 mil persoas dunha zona (a central e a cidade de Pripyat) que hoxe continúa abandonada, coma se o tempo se detivera alí hai case trinta anos. O fotoxornalista ferrolán César Toimil viaxou en 2009 por primeira vez ao lugar da catástrofe co obxectivo de tirar algunhas imaxes para a edición dun pequeno caderno. Foi a primeira das súas oito visitas, que o levaron a coñecer con detalle o lugar e os seus habitantes. O resultado dese traballo foi a exposición Prohibida la apertura forzada de la puerta, realizada en colaboración con Álex Piñeiro, e que se inaugurou en 2011 no Centro Cultural Torrente Ballester de Ferrol. Tras pasar por varias cidades de toda España, a exposición chegou o 26 de abril de 2013 ao National Museum of Chernobyl de Kiev. Varias das imaxes hoxe forman parte da colección permanente deste museo. O ano que vén, coincidindo co 30 aniversario da catástrofe, Toimil participará nun proxecto colectivo organizado polo Ministerio de Cultura de Ucraína, realizando unha serie de retratos na zona. "Con isto darei por concluído este proxecto. Gústame pechalo así, colaborando man a man con eles, síntome moi honrado de que conten comigo", sinala. Estas imaxes completarán a edición en libro das moitas fotografías que nestes últimos anos foi facendo no lugar. Ademais, hai unhas semanas vén de estrearse o documental Prohibida la apertura forzada de la puerta, no que Toimil conversa co propio Piñeiro e co xornalista Luis Llera sobre Chernóbil e a súa experiencia. En 2016, canda á difusión do documental e do libro, tentarán exhibir de novo a mostra fotográfica. O interese de Toimil por Chernobil naceu no momento do accidente, que coincidiu co seu paso pola mili, destinado no Hospital Militar de Ferrol, en concreto no servizo de Raios X. "A dualidade da radioactividade, que por un lado pode curar á xente, pero que polo outro pode tamén facer tanto dano, chamoume a atención". O outro motivo era máis persoal; o pai de Toimil, traballador de Bazán, foi un dos afectados pola asbestose producida polo amianto. De seguida ligou a historia persoal de seu pai, que en certa forma "deu a súa vida polo seu traballo", coas historias dos traballadores da central de Chernóbil e os liquidadores, os milleiros de persoas (bombeiros, científicos...) que nos anos seguintes ao accidente minimizaron os seus efectos e desmantelaron o lugar. "Creo que a xente en Ucraína valorou que eu, a diferenza de moitos dos xornalistas que nestes anos pasaron por aí, algúns verdadeiros turistas de catástrofes, non buscaba o morbo, as imaxes apocalíticas. Creo que as miñas fotografías achegan unha visión máis positiva, máis poética, poñen en valor o seu sacrificio". Nas imaxes de Toimil percíbese "a omnipresenza do home a través da súa ausencia" nos escenarios abandonados nos que se detivo o tempo. Pero tamén se ve como a vida se foi abrindo paso, "como a natureza reclamou o seu terreo". A árbore que crece sobre o cemento, nun andar dun edificio en ruínas, converteuse nun dos símbolos da exposición e, de feito, en cada cidade na que se puido ver a mostra Toimil e Piñeiro plantaron unha árbore. Nas fotografías tamén hai personaxes, como Hanna, unha anciá que decidiu volver á casa da que fora evacuada. Ou varios dos liquidadores que durante anos arriscaron a súa saúde para frear os efectos do desastre e que hoxe son considerados heroes. Como lembra a xente o que pasou? Cal é o seu relato, trinta anos despois? "A xente nova nin se acorda nin se interesa, veno como algo do pasado. A xente maior si, pero non o viven como unha lousa, non o lembran con horror. Mesmo fan moitas bromas co sucedido. Hai outros que están aínda tentando asimilar todo e pelexan para que o Goberno compense algunha enfermidade ou minusvalía provocada pola catástrofe. Hai tamén neles unha certa nostalxia do comunismo". "A xente nova nin se acorda nin se interesa, veno como algo do pasado. A xente maior si, pero non o viven como unha lousa, non o lembran con horror" "Este é un tema fundamental na historia de Europa e do Mundo. Estou seguro de que a URSS non tería caído tan rápido de non ser por esta catástrofe", destaca, ao tempo que critica os "moitos mitos que existen ao redor de Chernóbil: Non era unha central atrasada e, de feito, un dos reactores que non estoupou continuou funcionando ata o ano 2000". "Non fai falla marchar moi lonxe ou ser reporteiro de guerra. Os fotógrafos locais seguen durante anos os acontecementos dun lugar, son testemuñas do paso do tempo dunha cidade, e iso é moi importante" "Moita xente pregúntame se estou a favor ou en contra da enerxía nuclear, como se por ter visto en persoa o que pasou tivese que ter unha posición moi definida. Pero é unha pregunta difícil de contestar", destaca. "Os residuos que xera son máis controlables que, por exemplo, os dunha central térmica de carbón. Pero a única enerxía limpa é a que non se consome, a mellor maneira de ser anti nuclear é non consumir tanta enerxía", di. O de Chernóbil foi o maior accidente nuclear da historia, só igualado en perigosidade en 2011 polo de Fukushima (tamén de escala 7 de eventos nucleares). "A conclusión que saco vendo o de Fukushima é que moitas das cousas que se lles criticaron aos soviéticos no seu momento (improvisación, ocultación...) repetíronse en Xapón 25 anos despois", sinala. A primeira visita de Toimil a Ucraína foi en tren, levándolle seis días cruzar todo o continente europeo. En 2016, sete anos e nove viaxes despois, pechará un proxecto que realizou de vagar e con agarimo: "Nunca tiven présa. Creo que é importante nun tema coma este". Toimil reivindica tamén o fotoxornalismo de proximidade, do día a día: "Non fai falla marchar moi lonxe ou ser reporteiro de guerra. Os fotógrafos locais seguen durante anos os acontecementos dun lugar, son testemuñas do paso do tempo dunha cidade, e iso é moi importante. Tanto se pasa algo grande, coma nas pequenas cousas de cada día, están aí. É un privilexio". Web de César Toimil e do proxecto


Summary: A presidenta da Cámara encargou sendos informes aos servizos xurídicos e de seguridade. Pola súa banda, Feijóo considerou "graves" os reproches lanzados polas persoas que se manifestaron e arremeteu contra PSOE, BNG e AGE polo apoio que lles mostraron

A protesta que afectad@s pola estafa das participacións preferentes protagonizaron no Parlamento galego esta cuarta feira, aproveitando a sesión plenaria da Cámara, provocou un fondo rexeitamento nas filas do PP. Namentres o presidente da formación conservadora e do Goberno galego, Alberto Núñez Feijóo, arremeteu contra @s manifestantes polos "insultos e ameazas graves" e contra os tres partidos da oposición --PSOE, AGE e BNG-- polo "inxustificábel" apoio que lles mostraron, estafad@s refusan falar coa imprensa porque alguén @s informou de que "buscarán os nosos papeis para que non vaiamos á arbitraxe", sinalou L.S., unha das afectadas que fixo parte da protesta no Hórreo. Pola súa banda, segundo informa esta sexta feira a prensa española, a presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, encargou aos servizos xurídicos e de seguridade sendos informes sobre o acontecido. As protestas obrigaron a suspender o pleno, polo que Rojo propúxose evitar que feitos coma este, "sen precedentes na historia da institución, se volvan repetir. Após seren expulsad@s da Cámara, @s manifestantes foron identificad@s pola policía, tal e como el@s propi@s explicaron a este xornal. "Os deputados estamos para representar o pobo, non para aproveitarnos da súa dor", dixo Feijóo, quen se valeu do acontecido para advertirlles ás persoas estafadas que non deberan "esquecer onde están os seus aliados, que non son os que permitiron a comercialización cando gobernaban, senon os que xa resolveron máis de 10 mil casos", en referencia ás arbitraxes tramitadas. Porén, o argumento do PP non convence, pois @s afectad@s quéixanse de que antes das eleccións do 21-O entrasen pola volta de vinte casos e agora se reducisen a tres. Cómpre lembrar que aínda con 10 mil familias que recuperaron o invertido, quedan outras 90 mil que terían que renunciar ao 40% do diñeiro e mercar accións non cotizantes da entidade que lles vendeu as participacións. Máis da metade d@s afectad@s na Galiza foron estafad@s por Novagalicia Banco.


Summary: A Asociación Cultural O Facho celebra este venres na Coruña o seu medio século de vida cunha conferencia de Ricardo Gurriarán e unha cea de irmanamento.

O 23 de decembro de 1963 naceu na Coruña a Asociación Cultural O Facho, nunha primeira xuntanza de socios celebrada na cafetaría Linar, pero foi realmente en xaneiro de 1964 cando a asociación comezou a desenvolver as súas primeiras actividades. Este venres 24 O Facho celebra o seu 50 aniversario, cunha palestra sobre o nacemento nos anos sesenta e setenta de esta e outras agrupacións culturais en toda Galicia, a cargo do profesor Ricardo Gurriarán (salón de actos da ONCE, ás 19.30 horas) e unha cea de irmandade, a partir das nove da noite no Hotel Riazor. A actividade do Facho, xunto coa do Galo en Compostela ou a Asociación Cultural de Vigo, foi a terra na que creceu e se fortaleceu un movemento opositor á ditadura e unha renovada conciencia de defensa da lingua e cultura galegas. O Facho era un lugar de debate nun tempo no que o debate non estaba permitido, e converteuse así nun punto de encontro de moita xente que quería ollar fóra, cara a outras realidades No caso do Facho, todo partiu dun chamamento na prensa realizado no verán de 1963 por dous estudantes coruñeses, Henrique Harguindey Banet e Andrés Salgueiro, solicitando a participación de todos aqueles interesados na creación dunha "agrupación de cultura gallega". Na súa popular sección Pluma de Medioanoche o xornalista Luis Caparrós escribía que "La idea, aún sin ser nueva, es buena. Todo lo que huela a gallego, como todo lo que huela a cultura, es siempre conveniente y admirable". Este e outros documentos poden ser consultados na web da Real Academia Galega, institución á que O Facho doou o seu arquivo en 2012. Esta chamada atraeu un grupo de persoas que xa en outubro comezaron a deseñar a estrutura, estatutos e actividade da asociación. A primeira directiva do Facho estivo constituída por Xose Miguel Harguindey Banet, presidente; Leopoldo Rodríguez Regueira, secretario; Xermán Muñiz Castro, tesoureiro; Enrique Iglesias Conde e Elena Rosa López Meneses, vogais. Traballaba e construía en terreo hostil, quedaban aínda moitos anos de ditadura por diante, e O Facho tivo que enfrontarse á presión do réxime e a sancións. En 1973, por exemplo, recibiu unha multa de 5.000 pesetas, imposta polo Gobernador Civil da Coruña, pola lectura dun poema de Xosé Luís Franco Grande e doutro de Arcadio López Casanova. A pesar dos contidos esencialmente culturais das actividades do Facho, a súa soa existencia era sospeitosa e xeraba malestar no réxime. O Facho era un lugar de debate nun tempo no que o debate non estaba permitido, e converteuse así nun punto de encontro de moita xente que quería ollar fóra, cara a outras realidades. Como sinala J. Alberte Corral Iglesias, o actual secretario da asociación, O Facho "foi unha ferramenta fulcral na resistencia cultural do pobo galego contra o etnocidio que estaba a levar contra nós a tiranía". "Foi unha mágoa que co xurdimento do novo réxime político se abandonara a actividade cívico cultural pensando que ocupando postos políticos chegaba para reconstruír o país" Corral Iglesias destaca que "O Facho é a primeira agrupación cultural nunha cidade galega creada por cidadáns da mesma. Ademais nace levando en si mesma persoas de diferente extración social e ideolóxica". Porén, subliña que "foi unha mágoa que co xurdimento do novo réxime político se abandonara a actividade cívico cultural pensando que ocupando postos políticos chegaba para reconstruír o país, e isto dígoo non sendo malicioso senón ben pensado". Engade que "sen un tecido cívico e cultural é imposible artellar un proceso emancipador, e para acadar o mesmo é preciso non unha senón centos de asociacións culturais que incen Galiza de preguntas e de reflexión sobre nós mesmos, pois somos en tanto que facemos e no que facemos". Teatro e lingua "Sen un tecido cívico e cultural é imposible artellar un proceso emancipador, e para acadar o mesmo é preciso non unha senón centos de asociacións culturais que incen Galiza de preguntas e de reflexión sobre nós mesmos" O Facho comezou a desenvolver unha intensa actividade cultural, con conferencias, concertos e exposicións, pero nas súas primeiras décadas de historia destacou, sobre todo, en dous eidos, no que construíu estruturas moi importantes e moi populares onde case non había nada: o teatro e o ensino da lingua galega. En 1965 créase o Grupo Teatral O Facho, no que participaron Manuel Lourenzo o Francisco Pillado. O grupo levou a escena un bo número de obras de autores, tanto galegos como estranxeiros, cuxos textos eran traducidos, en moitas ocasións, polos propios compoñentes da agrupación, como por exemplo A feira dos criados, de Bertolt Brecht, en 1966 ou Antígona, de Jean Anouilh no 70. A este respecto J. Alberte Corral Iglesias, sinala que "non podemos entender a existencia do teatro galego nin da literatura infantil sen os concursos do Facho e a constitución dos primeiros grupos de teatro amador estables". En 1965 créase o Grupo Teatral O Facho, no que participaron Manuel Lourenzo o Francisco Pillado Xa en 1964 a asociación organizou o primeiro dos seus cursos de lingua galega, en cuxo deseño colaborou Leandro Carré Alvarellos. Unha das súas grandes preocupacións era que estes cursos chegasen á maior cantidade de xente posible, polo que puxeron unha especial énfase en que tivesen presenza a través dos medios de comunicación. Nos anos setenta e oitenta mantiveron as seccións en galego "Arco da vella" en El Ideal Gallego e "Contos de nenos galegos" en La Voz de Galicia. Tamén destaca, neste senso, a edición do libro O galego hoxe: curso de lingua, realizado polo equipo de lingua da asociación e aditado por La Voz de Galicia en 1978 e que tivo unha difusión masiva en todo o país, sendo ademais "o primeiro libro de ensino do galego editado despois da República", como destaca J. Alberte Corral Iglesias. E tamén na radio, realizando entre 1973 e 1978 o programa radiofónico en galego "Da terra e dos tempos", emitido por RNE. Unhas emisións, aparentemente inocuas e que non deberían molestar a ninguén, pero que de feito si o facían, como o demostra un escrito remitido á dirección de RNE na Coruña, que pedía a supresión "de esta vergonzosa propaganda del veneno galleguista antiespañol". Como lembra Corral Iglesias, O Facho representou o mellor daquela Coruña "na que naceron as Irmandades da Fala, constituise a Academia Galega como realidade fáctica e nos tempos mais crueis da tiranía foi unha das cernas do renacer do Movemento Obreiro galego, de organizacións políticas para a loita contra a barbarie do clerical-fascismo". O Facho convocou igualmente un bo número de certames literarios, de contos infantís, poemas e teatro infantil en galego, e mesmo algún de banda deseñada ou de redacción na nosa lingua. Abonda con repasar a lista de gañadores e gañadoras para decatarse da importancia que estes premios, naqueles anos, tiñan para unha cultura galega en absoluto normalizada: Carlos Casares (gañador do certame de Conto para nenos, 1968 e Teatro infantil, 1973), Bernardino Graña (Conto para nenos, 1969), Dora Vázquez (Contos para nenos, 1976), Manuel Lourenzo (Teatro infantil, 1975 e 1981), Manuel Rivas (Poesía, 1978), Pilar Pallarés (Poesía, 1979), Jaraba (Banda deseñada, 1980) ou Miguel A. Fernán Vello (Poesía, 1981). O futuro da asociación "É bo lembrar que xente modesta e aguerrida en tempos moi duros tiña este saúdo ao se encontrar: Saudiña e canta o melro! Existe algo mellor para nos definir?" O Facho pasou por épocas mellores e peores que, como sinala o actual secretario da asociación, se cadra foron "os anos anteriores a nos facer cargo a actual Xunta Directiva". "De certo" -engade- "O Facho estaba em situación de extinción". De cara ao futuro, di, "tentaremos aumentar o número de asociados, pois iso significaría non só máis recursos financeiros para as actividades, senón sería unha mostra do crecemento da concienciación nacional de nós, como pobo e nación". Conclúe que "a pesar dos infernos creados pola reacción actual e pasada, somos um pobo que paremos bos e xenerosos que teñen os humildes como eixo existencial do seu quefacer. É bo lembrar que xente modesta e aguerrida en tempos moi duros tiña este saúdo ao se encontrar: Saudiña e canta o melro! Existe algo mellor para nos definir?"


Summary: Sonda Norte é un novo modelo de rede cultural. Desde Ribadeo, con aire mariñán, expórtase un novo xeito de facer cultura desde a mocidade. Rede, cooperación, proxectos colectivos son as palabras claves.

Arredor de 60 mozos e mozas toman parte na rede cultural Sonda Norte, promovida desde o concello de Ribadeo. Suman forzas para producir cultura pero non é o resultado o que se pon sobre a mesa de forma prioritaria. É o proceso, o novo xeito de actuar en resposta a outros conceptos os que queren afastar do vocabulario da Sonda do Norte como o individualismo, a crise de ideas ou a demolición de iniciativas culturais. "Interésanos a cultura cando achega valor no ámbito social, no ámbito local, na autoestima das persoas, no desenvolvemento das capacidades creativas de todas e todos" apuntan nas bases da proposta. Creouse, para lle dar corpo á idea, unha asemblea aberta e unha coordinadora organizativa e no camiño xa se fura en varios proxectos cooperativos. Quen sabe de audiovisual botará unha man á quen faga música para que teñan os seus videoclips promocionais, as que escriben cadrarán coas ilustradoras e así, construíndo rede, formaranse todas as combinacións posíbeis. Esta mocidade creativa da comarca é tamén a que lle dá corpo ao propio programa ao teren a autoría de fotografías, vídeos promocionais, logotipos ou a propia web da iniciativa. Como unha iniciativa colectiva que busca estabelecer vencellos de colaboración entre a xente nova do ámbito da cultura e a creatividade nace esta Sonda Norte, promovida polo Concelleiro de Mocidade de Ribadeo, Xavier Campos. "Sonda Norte nace da constatación do grande dinamismo creativo que a xente moza tivo e ten en Ribadeo. Tiñamos vontade de crear algunha ferramenta, asociativa ou doutro tipo, para sumar forzas e conseguirmos máis visibilidade e posibilidades para o desenvolvemento das ideas da mocidade" anota o concelleiro que ten ademais unha longa experiencia na xestión cultural. Sonda Norte, a través da Concellería de Mocidade, mantén colaboración con outras áreas do concello como igualdade, cultura ou desenvolvemento local. Para Xavier Campos, Sonda Norte é un modelo que se pode exportar fóra de Ribadeo. "De feito nós bebemos á hora de crear Sonda Norte do que foi Leña Verde en Boiro. Chega con estar esperto á realidade na que vives e apostar polo talento e a capacidade creativa da mocidade do teu lugar, sen paternalismos, con fórmulas que vaian máis alá da subvención ou o concurso. Interésanme as propostas que son capaces de crear vínculos reais entre as persoas e favoreceren, a partir dese contacto, o nacemento de novas ideas e novas realidades" defende Xavier Campos.


Summary: Salvemos Cabana tilda de "lamentábel" a actuación do rexedor e lémbralle que foi defensor do proxecto mineiro que mesmo incorporou ao programa electoral das municipais de 2011.

O alcalde de Cabana, José Muíño (PP), confirmou ao xornal dixital Que pasa na costa, as sospeitas denunciadas pola Plataforma en defensa de Corcoesto e Bergantiños que apuntaban á participación na demanda presentada pola empresa canadense Edgewater contra a Xunta de Galiza após ficar sen dereitos de explotación de ouro na comarca de Bergantiños. José Muíños (PP), alcalde de Cabana: "Metémonos nisto por se cae algunha indemnización" O rexedor asegurou que "o proxecto está finiquitado e rematado, o proxecto xa morreu," e que a personación da administración local, con fondos públicos e sen que esta fose aprobada en sesión plenaria, visa conseguir algunha indeminación se finalmente a demanda sae adiante como agarda a transnacional que reclama compensacións económicas por supostos prexuízos patrimoniais. O alcalde, o grande defensor da mineira "Metémonos nisto por se cae algunha indemnización. Por exemplo, en Touriñán, a Xunta tivo que pagar un millón de euros á empresa por varios erros. Aquí, se a Xunta fixo todo ben, pero se a Xunta cometeu algún erro, que nos indemnicen", dixo Muíño. Segundo o alcalde "o meu criterio, a pesar das presións dende arriba e as ameazas dende abaixo, estivo moi claro. Estamos mandando á nosa xente emigrar. Dixen que se viñeran outras empresas como Apple ou unha automobilística estaría encantado. Mais aquí chegou un proxecto mineiro, nun sector que cambiou moitísimo e que eu xa traballara de perto, e crin que era o mellor para a zona. Agora teremos que traballar por outro proxecto que equilibre traballo e medio ambiente, que evite o abandono do medio rural, porque é a pesacada que morde a cola." Salvemos Cabana cre que a actuación do alcalde é "lamentábel" e exixe a saída do concello do proceso xudicial Neste senso, Salvemos Cabana coida "lamentábel" a actitude do rexedor e lémbralle que foi "o principal impulsor do proxecto mineiro dende instancias municipais, chegando a incluír a proposta no seu programa electoral de 2011". Así mesmo, exixen a "saída do Concello de Cabana do procedemento xudicial ante o elevado custo de avogados, procuradores e taxas que terán que ser sufragados cos impostos do contribuínte".


Summary: O conflito do aeroporto de Santiago de Compostela-Rosalía de Castro chegou ao Congreso dos Deputados a través dunha serie de preguntas parlamentarias do deputado de Bildu, Jon Iñarritu.

Aena non senta a falar coas traballadoras e traballadores mais mantén a súa postura: non licitará o servizo de cantina en Lavacolla no próximo concurso, porque, segundo argumenta nas respostas ao Congreso, mantivo "contactos con diversas empresas de restauración e catering" pero ningunha amosou "interese na súa xestión". A representación das traballadores e traballadores, que ten convocadas tres xornadas de folga para os próximos días 13, 20 e 27, pon en dúbida a vontade da empresa de licitar o servizo e lembra que a lei esixe que cando se tiveran realizado consultas, farase constar nun informe no que se "relacionarán os estudos realizados e os seus autores, as entidades consultadas, as cuestións que se lles formularon e as respostas ás mesmas". Os sindicatos din que tal informe non se atopa no expediente e que "en todo caso, non entenderíamos que unha empresa pública deixara ás empresas que pretenden concorrer á concesión dos negocios de restauración do aeroporto de Santiago decidir se a cantina entra no lote ou non", segundo un comunicado feito público esta mañá pola coordinadora de comités. As traballadoras e traballadores, subliña o comunicado, estarían dispostas a utilizar como alternativa á cantina de persoal os servizos de restauración do aeroporto, pero cos prezos que viña tendo o persoal nos últimos 64 anos e non só aos de Aena. A coordinadora de comités tamén lamenta "a total falta de consideración da dirección do aeroporto porque volveu denegar a sala de prensa, desta volta para realizar unha asemblea de traballadoras e traballadores".


Summary: Máis de 500 quilos de polbo foron precisos para que unha trintena de polbeiros e polbeiras fixesen historia.

O Concello do Carballiño superou esta terza feira a súa propia marca á hora de elaborar a tapa de polbo máis grande do mundo: nesta ocasión foron 515 quilos cortados en menos de 11 minutos, grazas a 30 polbeiros e polbeiras, sobre un prato de 5,37 metros de diámetro. "Vós sodes os auténticos protagonistas", eran as palabras que lles dedicaba o rexedor municipal, Francisco Fumega, aos polbeiros durante unha homenaxe esta mesma semana lembrando que "sen eles non sería posíbel conseguir a declaración de Interese Turístico Internacional" que levaban anos perseguindo e que aprobou recentemente o Goberno estatal. A Festa do Polbo do Carballiño, declarada de interese turístico internacional Pois "os auténticos protagonistas" encargáronse de que a auga estivese no seu punto, que non faltase o aderezo de aceite de oliva, sal e pemento e de cortar o cefalópodo polo que é coñecida a vila para ofrecer perto de 2.000 racións. A cita estaba convocada ás 19 horas, pero comezou unha hora máis tarde porque entre medias os polbeiros tiñan que prepararse para desenfundar as tesoiras con gran rapidez. E conseguírono. Na praza do Concello, a trintena de picadores e picadoras comezaron a trocear o animal coas badaladas das oito da tarde, e co reto de baixar dos 11 minutos 7 segundos o tempo empregado, demostraron un xogo de boneca áxil para terminar ás 20.11 horas. Once minutos exactos. A cocción dos exemplares de polbo foi o paso previo á 'competición'. (Foto: Rosa Veiga / Europa Press) "Vamos, aí está amontoado" Entre centenares de persoas que se achegaron o máximo posíbel para poder albiscar a obra o único son era o das tesoiras, aínda que a ritmo de gaita e bombo, porque a banda de gaitas tampouco perdeu o convite. Algunha exclamación dos propios polbeiros e polbeiras exixindo celeridade para tapar a madeira era o outro ruído. "Vamos, vamos, aí está amontoado", berraba un dos cortadores segundos antes de que a ovación do público marcase o final do evento. Récord Guines de la tapa de pulpo más grande. 515 Kgr de cefalópodo.Carballiño - OURENSE pic.twitter.com/3XmeoGMkio— Armando Doval (@Spunik3) August 9, 2022 O polbo do Carballiño, único Brazos en alto e o momento máis interesante para as persoas asistentes, o de probar o polbo do Carballiño. "Hai moita diferenza entre este e outros, co agarimo co que tratamos aquí o polbo non se trata noutros lados", aseguraba unha das polbeiras antes de mudar o papel e pasar de cortar a repartir o polbo entre os que se ían achegando co pequeno prato conmemorativo. O apetitoso resultado final. (Foto: Rosa Veiga / Europa Press) As colas chegaban varias rúas máis arriba, todo para conseguir unha ración de polbo, pan, viño, sobremesa e o emblemático prato de recordo por sete euros, para levar á casa un pedazo da 60ª edición da Festa do Polbo, a primeira coa declaración de Festa de Interese Turístico Internacional. "Agora o reto é mantela", prevé o edil de turismo da vila, Manuel Dacal, quen lembrou que a tapa de polbo é o preludio "do día grande, o domingo, no parque municipal do Carballiño coa 'Festa do Polbo' que por fin regresa após a pandemia".


Summary: O DOG publica este venres a redución de 132 unidades e 199 postos de traballo logo de anunciar a supresión de 1.000 en Secundaria e de 49 postos máis nas escolas infantís. A CIG denuncia o peche de "centros enteiros" e cualifica a Feijóo de "campión do desemprego na ensinanza pública".

Máis alumnos, menos profesores. Máis recortes, menos calidade. A Xunta teima en reducir docentes no ensino público. Se nesta mesma semana coñecíase que a adxudicación de prazas en Secundaria para o vindeiros curso traducíase en máis de 1.000 mestres menos, o DOG volveu dar este venres unha mala nova á ensinanza pública co anuncio de máis recortes. E, como non, as noticias volven chegar en vacacións e en pleno mes de agosto. A Xunta elimina 200 postos de traballo en Infantil e Primaria tras prescindir de cando menos 1.000 docentes en Secundaria Así o denuncia tamén CIG-Ensino, que acusa a Consellería de Educación de "continuar coa súa política de ataque permanente ao ensino público". Desta vez, os datos que se tiran do documento publicado no DOG equivalen á redución de 132 unidades e 199 postos de traballo en Educación Infantil e Primaria. Hai tan só dous días a CIG-Ensino denunciaba que a adxudicación de Secundaria se traducía nunha redución de 993 profesores e profesoras menos, "993 persoas que, se non se corrixe a situación na adxudicación definitiva, van deixar de traballar no curso que vén". Un día despois, a central nacionalista denunciou tamén a supresión de 49 postos máis nas Escolas Infantís da Galiña Azul e xusto o mesmo día no que El País destacaba que Galicia era a comunidade que máis docentes suprimira nos dous últimos anos. A CIG denuncia que incluso se pechan "centros enteiros", doce en todo o país A CIG destaca que nesta nova decisión da consellería anúnciase incluso "o peche de centros enteiros, maioritariamente de Infantil, exactamente 12 (2 na Coruña, 3 en Lugo, 1 en Ourense e 6 en Pontevedra)". A publicación no DOG desta Orde do 20 de xullo de 2012 pola que se modifican as unidades e os postos de traballo docentes dos centros públicos de educación infantil, primaria e educación especial volve dar un golpe ao ensino público. Ademais, destaca tamén que a Xunta impón nestes recortes as ratios máximoas de alumnado por aula e obrigan a realizar agrupamentos de rapaces de diferentes idades. "Feijóo é o campión do desemprego no ensino público mentres mantén os concertos cos centros privados" Anxo Louzao, secretario nacional da CIG-Ensino asegura que "o presidente Núñez Feijoo, que alardea de que o seu goberno é un exemplo de austeridade, é o campión do desemprego". "A súa lexislatura pasará á historia como a do presidente que destruíu máis unidades de ensino público e canda a elas máis postos de traballo", denuncia, tras lembrar a redución de unidades, a imposición de ratios elevadas que dan lugar á masificación das aulas, a ampliación do horario lectivo do profesorado, o incremento dos agrupamentos de alumnado de diferentes idades, a redución dos departamentos de orientación e dos seus responsábeis ou a redución do profesorado de atención ao alumnado con necesidades educativas... Todo isto mentres, como aseguran desde a central nacionalista, "se lle manteñen os concertos aos centros privados, entre eles centros que segregan o alumnado por sexo e son vinculados ao Opus Dei". "Esta é a política do actual goberno: o deterioro e a privatización dos servizos públicos esenciais", remata.


Summary: Canda as centrais ELA e LAB, fan o chamamento ao paro -previsto para a segunda quincena de xaneiro- as asociacións de pensionistas e o resto de axentes sociais que conforman a Carta de Dereitos Sociais. O obxectivo, protestar contra "a precariedade" e reclamar "un traballo, pensións e vida digna".

Os sindicatos nacionalistas vascos, ELA e LAB, as asociacións de pensionistas e o resto de axentes sociais que conforman a Carta de Dereitos Sociais de Euskal Herria convocaron unha folga xeral para a segunda quincena de xaneiro "sen data concreta aínda" contra "a precariedade" e para reclamar "un traballo, pensións e vida digna". Os secretario xeral do ELA (sindicato maioritario), Mikel Lakuntza, e a súa homóloga no LAB, Garbiñe Aranburu, xunto a asociacións de pensionistas e doutros colectivos anunciaron a convocatoria nunha conferencia de prensa en Bilbo esta terza feira, 23 de outubro. Aramburu sinalou que "coa escusa da crise" foise dando "maior poder ao capital e á patronal" e estes "foron recortando dereitos laborais e sociais". "A crise de 2008 aproveitouse para continuar a afondar nesas políticas neoliberais", engadiu. Lakuntza, pola súa banda, considerou que a folga é "unha gran ocasión" para "recuperar o que nos quitaron nesta última década e para pasar á ofensiva". Neste sentido, esfarelou as reivindicacións: "pensión mínima de 1080 euros, idade máxima de xubilación aos 65 anos, soldo mínimo de 1.200 euros, xornada de 35 horas semanais, deixar sen efecto as reformas laborais e de negociación colectiva aprobadas nos últimos anos, garantir os dereitos sociais". Ao respecto de se contarán con outros sindicatos para a folga, o secretario xeral do ELA dixo que se alguén se quere sumar, "é a súa decisión", aínda que salientou as diferenzas "moi notorias" que teñen coas centrais de ámbito estatal UGT e CC.OO., os que acusan, entre outras cousas, de permitir a xubilación aos 67 anos.


Summary: Organizacións como Forga, encargadas de realizar cursos de formación para persoas en situación de desemprego, denuncian que Traballo "non pagou nin un euro" dos fondos para pagar as bolsas que lle corresponden ao alumnado, obrigando a ter que recorrer ao endebedamento

"Nin un euro". É o que recibiron ou, en sentido estrito, o que deixaron de recibir as organizacións encargadas de impartir en Galicia os cursos para persoas desempregadas que promove a Administración e nos que o alumnado ten dereito a recibir "unha serie de bolsa e axudas de até o 75%" do salario mínimo, uns fondos que o Goberno galego abona ás entidades para que estas lles acheguen aos beneficiarios. Entidades adxudicatarias como Forga atópanse nestes días cun serio problema de liquidez. A razón é que, aínda que a Consellería de Traballo legalmente ten que "anticipar un 25% da subvención" para "que poidamos atender, como mínimo, o pagamento das axudas do alumnado", dende a Xunta aínda non se pagou nada. "A Forga e o resto de centros adxudicatarios de formación para desempregados e desempregadas atopámonos con que o Goberno de Feijóo, que tanto se gaba de ser serio e austero fronte a outras Administracións autonómicas solicitantes de rescate, non ten pagado nin un euro do anticipo". Isto, detallan, provoca que "non dispoñamos de liquidez para poder afrontar o pagamento das axudas", ademais de xerar unha débeda que, no caso de Forga, "é duns 700.000 euros". En total, "un cálculo aproximado" leva a Forga a calcular que "as débedas que manten a Xunta cos centros de formación" en concepto de anticipos é de 11,2 millóns", isto é, o 25% dos 45 millóns de euros adxudicados. O impagamento xera unha débeda mensual de 95.000 euros Así as cousas e co obxectivo de que as 404 persoas que asisten a cursos de Forga poidan cobrar, a dirección da entidade tentará "subscribir unha póliza de crédito para poder facer fronte ao pagamento" dunhas axudas que xeran unha débeda mensual de 95.000 euros. Ademais, a entidade entregaralle ao seu alumnado un recoñecemento formal da débeda e unha explicación das súas causas, así como información a respecto das vías polas que poden reclamar ante a Consellería de Traballo. De xeito paralelo Forga disponse a emprender "accións xudiciais de responsabilidade patrimonial contra a Xunta, en reclamación dos danos e prexuízos causados" á entidade e ao alumnado. Ademais, esta débeda chegará ao Valedor do Pobo. "Estamos ante un xeito de xestionar totalmente demagóxico e fraudulento que aboca as e os desempregados e a quen impartimos a formación a termos que discutir entre nós sobre os impagamentos", cando "os responsábeis directso son os señores que nos gobernan e que, por riba -din- se permiten o luxo de darnos leccións públicas, contándonos contos de formigas e cigarras", reprochan, en referencia ás verbas pronunciadas por Alberto Núñez Feijóo, nun almorzo informativo celebrado hai poucos días.


Summary: Ataques rusos provocan apagadas en varias rexións. Pola súa banda, Zeleski informa de que un terzo das centrais eléctricas están fóra de servizo.

Desde o comezo da ofensiva aérea que Rusia atribúe á resposta ao "atentado terrorista" de Ucraína na ponte que une Crimea con Rusia, "30% das centrais eléctricas quedaron destruídas, o que provocou apagadas masivas en todo o país", asegurou onte o presidente ucraíno, Volodimir Zelenski, que nos últimos días encabezou os chamamentos á poboación para reducir o consumo, amais de acabar coa exportación de electricidade á Unión Europea. Pola súa parte, o mandatario definiu como "ataques terroristas" os bombardeos das Forzas Armadas rusas "dirixidos ás infraestruturas enerxéticas e críticas de Ucraína". Ao longo da mañá, até cinco rexións ucraínas foron alcanzadas polos mísiles e drons rusos, provocando dúas mortes e cortes de auga ou electricidade en Dnipro, Nikolaev, Zhitomir ou Kíiv, apuntan as autoridades locais, mentres o voceiro de Defensa do Kremlin, Igor Konashenkov, sinalou que os obxectivos da xornada foron "sistemas de mando militar e de enerxía en Ucraína, así como arsenais con armamento de produción estranxeira". Seguridade nuclear O director do Organismo Internacional de Enerxía Atómica, Rafael Grossi, considerou "un obxectivo factíbel" que Kíiv e Moscova cheguen a un acordo coa entidade para estabelecer unha zona de protección arredor da central nuclear de Zaporijia. Grossi desvelou que tanto Zelenski como Vladimir Putin, presidente de Rusia, manifestáronlle a súa disposición para un pacto que acabe cunha "situación tan precaria", advertindo do risco que supón "un incremento dos intercambios armados na zona". Nord Stream Amais, a Policía dinamarquesa fixo públicas as conclusións da súa investigación sobre a sabotaxe a finais de setembro dos gasodutos Nord Stream, que unen Rusia con Alemaña, ratificando que "potentes explosións" foron as responsábeis, mais non aborda quen son os culpábeis do ataque. Nese sentido, o voceiro do Kremlin, Dimitri Peskov, reiterou as críticas polo feito de que os expertos rusos non tiveran permitido participar nas pescudas -o que consideran encubrimento- e cualificou de "absurdo" acusar Moscova da sabotaxe, como apuxo a varios países do bloque comunitario. No plano político, o Parlamento estoniano aprobou unha declaración na que define Rusia como Estado "terrorista" e "patrocinador do terrorismo".


Summary: Argumenta que os feitos denunciados non constitúen un delito contra a intimidade ou o dereito á propia imaxe porque as imaxes se obtiveron na vía pública.

O xuíz que instrúe o caso das gravacións da festa da Maruxaina de Cervo volveu desestimar a denuncia ao considerar que non existe delito nos vídeos gravados con cámara oculta a 87 mulleres ouriñando na rúa e que foron subidos a páxinas web pornográficas, algunhas delas de pagamento. Nun auto emitido a comezos de setembro, xa foi recorrido pola asociación Mulleres En Igualdade Burela (Bumei) ante a Audiencia Provincial de Lugo, o xuíz Pablo Muñoz desestima o recurso presentado polo colectivo ao primeiro arquivo da causa, ditado por el mesmo a mediados de marzo. As vítimas destes feitos, ocorridos durante A Maruxaina de 2019, denunciáronos no seu día ante a xustiza contando co apoio da asociación Mulleres en Igualdade de Burela, Bumei. Con todo, o titular do Xulgado de Instrución Número 1 de Viveiro ditou daquela un auto no que sobreseía provisionalmente o caso ao non considerar "suficientemente acreditado que se cometeu un delito". O maxistrado chegara a argumentar que "non se vulneraba a intimidade" das mulleres que aparecían ouriñando no vídeo, xa que o fan "nun lugar público no que lles podería ver calquera persoa que pasase pola zona". Agora, o xuíz desestima o recurso presentado contra ese sobreseimento. Argumenta que os feitos denunciados non constitúen un delito contra a intimidade ou o dereito á propia imaxe porque as imaxes se obtiveron na vía pública, polo que deberían ser tratados pola vía civil e non a penal. O criterio do xuíz instrutor difire do que ten a Fiscalía, que considera que hai un delito contra a intimidade e estima que "alternativamente" pode existir tamén outro contra a integridade moral das vítimas.


Summary: Unha vitoria hoxe ante o Fútbol Club Cartaxena podería ser decisiva

A pesar de que só conseguiu un triunfo nos últimos nove partidos, o Club Deportivo Lugo aínda ten na súa man vivir un final de tempada do máis tranquilo, e unha vitoria hoxe na casa ante o Cartaxena (21 horas) podería ser decisiva de cara á consecución do obxectivo final, que non é outro que a permanencia. "Despois duns partidos difíciles, queremos sumar os puntos necesarios para salvarnos e estar máis tranquilos". Son verbas de José Ángel Carrillo, o máximo goleador albivermello (9), quen agarda que "co apoio da afección" o equipo sexa quen de demostrar que pode acabar a tempada 2021/22 "coa tranquilidade que non tivo noutros anos". Non obstante, diante terá un rival tan irregular como perigoso, o Fútbol Club Cartaxena do segundo máximo goleador da categoría de prata, o veteranísimo Rubén Castro, que a pasada fin de semana ante o Real Oviedo rachou coa súa peor xeira anotadora en cinco anos, pois estivo oito partidos e 667 minutos sen marcar. Instalados na décima posición con só catro puntos máis que un Lugo que é décimo sexto, a teórica igualdade fai prever un compromiso a cara de can, tal e como explicou Carrillo: "O Cartaxena ten xogadores suficientemente cualificados como para estar loitando por estar na zona alta da clasificación, así que teremos que competir de modo ambicioso para facerlles dano, facendo o mellor xogo posíbel para contrarrestar o seu fútbol". Afortunadamente para o Lugo, o seu rival de hoxe, un conxunto deseñado para cotas máis altas, como apuntaba Carrillo -a prensa deportiva local aínda apunta a un play-off do que está a cinco puntos de distancia-, conta con sete baixas importantes entre lesións e sancións -Dauda, Silva, Luna, De la Bella...-, que obrigarán ao seu técnico, Luís Carrión, a realizar numerosos cambios con respecto aos seus onces máis recentes, e mesmo a introducir variantes tácticas ante as baixas de todos os seus laterais esquerdos, polo que o máis posíbel é que ocupe esa posición o novísimo xogador do Cartaxena B Juanpe, oportunidade da que podería sacar petróleo a liña ofensiva do Club Deportivo Lugo. 400 boletos para o 'derbi dos Ancares' O Club Deportivo Lugo informou de que xa están á venda os boletos para o seu seguinte encontro ligueiro tras o do Cartaxena, o coñecido como "derbi dos Ancares" coa Sociedade Deportiva Ponferradina, previsto para o domingo, 17 de abril ás 14 horas no Estadio do Toralín da capital berciana. En total, a afección albivermella ten ao seu dispor 400 boletos a un prezo unitario de 25 euros cada unha, situadas nun dos sectores do fondo sur do feudo branquiazul. A venda, limitada a catro por comprador, realizarase unicamente no estadio Ángel Carro, no seu horario habitual de atención ao público até o día 13 como data límite de compra. A Ponferradina non é un rival que historicamente se lle dea ben ao Club Deportivo Lugo, pois nos últimos cinco anos tan só conseguiu levar os tres puntos do Toralín na tempada 2019/20, cando se impuxo por 0-1. O precedente máis inmediato é o Lugo-Ponferradina do pasado mes de novembro, no que a escuadra visitante obtivo unha vitoria (1-2) tras desfacer o empate Sergi Enrich cun tanto no minuto 93.


Summary: A Xunta procederá en 2013 a un novo recorte dos salarios d@s empregad@s públicos, recorte que podería ser do 7%. Unha tesoirada a sumar ás rebaixas nas nóminas aprobadas no seu momento polos gobernos de Rajoy e Zapatero e que fan que nestes tres anos o persoal público pedera unha cuarta parte do seu soldo.

Os recortes sobre as nóminas dos e das empregadas públicas non ten fin. Por moito que desde os gobernos, central e autonómico, anuncien, coa visión no curto prazo, que os sacrificios do funcionariado axiña han rematar. Agora, vense de coñecer que en 2013 haberá unha nova tesoirada nos salarios do persoal das administracións públicas. Pola volta dun 7%, procentaxe que a Xunta nin confirma nin desminte á spera de que esta sexta manteña unha xuntanza cos sindicatos sobre o tema. As centrais xa anunciaron o seu rexeitamento e oposición frontal a calquera novo recorte, alertando da precarización salarial dos traballadores e traballadoras da área pública, alén dos efectos desta medida sobre o consumo e, xa que logo, na reactivación económica. De confirmarse finalmente que este recorte será do 7%, as nóminas do funcionariado terán recibido unha boa machetada nestes tres anos: a eliminación da paga extra de Nadal decidida por Rajoy xa supuxo un recorte do 7%, que se viña engadir á rebaixa na nómina dun 5% aprobada no seu día polo goberno Zapataero. Así pois, e como lembran as centrais, un 23% de rebaixa nos soldos nestes tres anos. Os sindicatos lembran que Feijóo afirmara desde a precampaña electoral do 21-O que non ía haber máis recortes nas nóminas. Mais agora sae con esta tesoirada, que trá un efecto directo en máis de 90.000 empregad@s. As centrais consideran que si vai haber recorte ("tras estes ruxes ruxes sempre hai un proxecto de lei") mais non se aventuran a dicir cal será a envergadura do mesmo. Impacto A rebaixa salarial sumaríase á eliminación da paga extra e demais cortes en dereitos laborais -en especial a eliminación dos días libres- que o colectivo vén sumando no transcorrer do ano que agora remata, impostos polo goberno de Madrid e aceptados sen cuestión pola Xunta. A noticia faise pública xusto cando o colectivo está a sentir a ausencia da paga extraordinaria de fin de ano, medida que está a afectar non só ese sector mais tamén outros como o do comercio. Institucións como o concello de Pontevedra mostraron a súa "insubmisión" á eliminación da paga extra decretada desde Madrid.


Summary: A pasada cuarta feira, avións do exército israelí atacaron máis unha vez a Faixa de Gaza. Após catro bombardeos e sete disparos de artillería, catro palestinos morreron e dez persoas resultaron feridas.

As autoridades israelís, a través do presidente do país, Simón Peres, aseguran que o ataque tiña como obxecto derrubar "un túnel terrorista e un lugar de lanzamento de cohetes ao norte de Gaza". O goberno sionista apuntou que se empregara, asemade, "proxectís de tanques para bater obxectivos terroristas en Gaza". Coma nas demais ocasións, o executivo israelí asegura ter sido atacado previamente e que as súas operacións militares respondían a fogo inimigo. No entanto, as mortes só se contabilizan do outro lado do muro. Catro persoas falecidas --que o goberno de Hamás recoñece como milicianos-- e dez feridas son o resultado dos ataques sionistas. Pola súa banda, Saeb Erekat, xefe negociador palestino, fixo un chamamento á comunidade internacional para que "impida unha nova masacre" perante os ataques e ameazas recibidas por Israel. Neste senso, o titular de defensa israelí Ehud Barak asegurou que non desbotaban ningunha opción para frear os supostos ataques dirixidos desde a Faixa e que, asemade, os lanzadores pagarían "un alto prezo que lles faga reconsiderar atacar aos cidadáns civís israelís". Porén, no que vai de mes, contabilizáronse catorce mortes entre a cidadanís palestina froito de ataques sionistas.


Summary: Susana Díaz comunicou por teléfone ao seu socio de goberno, IU,que daba por roto o pacto de goberno.

Andalucía irá ás urnas o 22 de marzo para elixir goberno. Os ruxes-ruxes destas semanas que apuntaban a unha convocatoria electoral adiantada confirmáronse na noite deste domingo coa chamada da presidente andaluza, Susana Díaz, ao seu socio de goberno para anunciarlle o adianto. Unha chamada de teléfono puxo fin a 16 meses de co-goberno PSOE e IU en Andalucía. Nos últimos meses os desencontros entre ambas as dúas formacións foron evidenciándose cada vez máis. IU, a través da súa conta de twitter, cualificou o adianto electoral de "deslealdade" e considera que esa medida non era "necesaria". Os comicios veñen dous meses antes que a cita coas municipais. E van ser un 'test' para PSOE, PP, IU e Podemos nun ano moi electoral, con citas tamén a nivel estatal e catalán. Nas filas socialistas a fenda existente entre Susana Díaz e o secretario xeral do PSOE, Pedro Sánchez, foi medrando a medida que se ía barallando a posibilidade dun adianto electoral. Sánchez pasou do apoio total no seu nomeamento como secretario xeral a ser cuestionado como candidato á presidencia do Goberno. Nunha enquisa feita polo grupo Joly a principios do pasado mes de decembro o PSOE sería o máis votado nuns comicios andaluces, co 30,9% dos apoios en urna, seguido do PP con 24,9% e Podemos cun 17,4. Izquierda Unida obtería o 12,8%. En intención de voto directa o principal partido sería Podemos co 13,2%.


Summary: Será en catro niveis con aumento progresivo de capacidade, grupos e horarios.

A Xunta presentou hoxe, segunda feira, ao sector hostaleiro galego un plan de desconfinamento que propón unha reapertura progresiva dos establecementos en catro niveis -vinculados á situación epidemiolóxica de cada territorio nun momento dado- e que implica aumento de capacidades, horarios e grupos. Así o anunciou o vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, nunha intervención posterior á reunión que mantivo con representantes do sector e cos conselleiros de Emprego, María Jesús Lorenzana, e Sanidade, Julio García Comesaña. Neste encontro, a Xunta presentou o seu plan para a hostalaría, un documento que vinculará a situación epidemiolóxica de cada área coas capacidades, horarios e grupos permitidos nos establecementos. Os límites de cada unha das catro fases, con todo, fixaraos o comité clínico, que esta terza feira analizará o texto. De forma global, proponse unha fase un, como a que viven agora os territorios con peche perimetral, sen actividade na hostalaría. A partir de aí, naquelas áreas que melloren, os establecementos poderán abrir inicialmente até as 17:00 horas, cunha capacidade restrinxida ao 30% en interiores e 50% en terrazas e, en principio, só para conviventes -nivel dous-. A continuación, en canto os parámetros de cada área vaian mellorando, a capacidade incrementarase ao 50% en interiores e 75% en terrazas -nivel tres- e ao 100% -nivel catro-, mentres que os horarios ampliaranse até as 23:00 horas e os grupos estarán limitados a seis persoas non conviventes.


Summary: Fíxoo através dunha carta enviada ao ex-futbolista Diego Armando Maradona con data do 11 de xaneiro.

O líder revolucionario cubano, Fidel Castro, enviou unha misiva ao ex-futbolista da que non trascendeu até o momento o contido. O que si foron difundidas foron unhas imaxes da carta e un pequeno vídeo no que Maradona se amosa agradecido polas letras que lle escribiu Castro. Coa carta, que data do 11 de xaneiro, disípanse os rumores que nos últimos días apuntaban a unha hipotética morte de Fidel Castro e que mesmo foi publicada por xornais como Corrieri della Sera. Esa información foi finalmente retirada após ser desmentida polo goberno cubano.


Summary: Entre o 18 de marzo e o 27 de setembro os helicópteros só funcionan durante 12h.

Os recortes volven situar o conflito na atención sanitaria aérea. A Xunta de persoal do 061, da que depende desde hai un ano a xestión dos helicópteros medicalizados, denuncia que entre o 18 de marzo e o 27 de setembro o servizo só estará operativo durante 12 horas, embora no período estival o horario de luz sexa superior. En Lugo e Ourense só funcionan de 9,30h a 21,30h mentres que na Costa da Morte deixa de estar operativo ás 19,30h Esta decisión provocará que en Lugo e Ourense non poidan contar cun helicóptero até as 9,30h. e que na Costa da Morte as urxencias a partir das 19,30h. non poderán ser atendidas malia que a ambulancia medicalizada máis próxima, en Compostela ou A Coruña, estexa a "máis dunha hora" de distancia, denuncian. Neste senso, aseguran que a decisión visa reducir os custes, nomeadamente en salarios das persoas que pilotan e copilotan os helicópteros e que supoñen "menos de 100 mil euros" para cubrir todas as horas de luz. Heliportos da Coruña e Vigo sen uso Desde a Xunta de persoal do 061 lembran o acontecido no accidente do rally de Carral no que a redución horaria dos helicópteros impediu contar co apoio do servizo aéreo. Naquel sinistro faleceron 7 persoas e 11 resultaron feridas. Neste senso, as organizacións sindicais lembran que "poderían ter sido atendidos dentro duns estándares de tempo mellores dos que recibiron". Así mesmo, denuncian a situación que atinxe os heliportos dos hospitais da Coruña e Vigo. En ambos os dous casos as deficiencias na súa construción impediron usalos e, embora no caso do CHUAC estaren subsabadas, "continúan sen dar orde de que se use". A respeito do Álvaro Cunqueiro (Vigo) "hai máis de sete meses que se inaugurou mais a día de hoxe" tampouco poden usar o heliporto tendo mesmo que desprazar doentes desde o aeroporto de Peinador.


Summary: O Festival Internacional de Cinema e Banda deseñada Curtas terá lugar en Vilagarcía de Arousa até o 3 de novembro, onde máis dun cento de obras repartidas entre curtametraxes, documentais, videocreacións e longametraxes poderanse ver nos dez días do festival.

O Festival Internacional de Cinema e Banda deseñada Curtas bebe do Festival de Cinema Amador de Vilagarcía, que naceu no 1973, celebrándose 46 anos seguidos. Dúas liñas vertebran a programación da 44 edición: os 50 anos da chegada da humanidade á lúa e a maxia e as lendas, cunha homenaxe á creación de J.K. Rowling. Hai seis longametraxes a concurso: Nubes de Cartón (Sergio Fernández), Hous3 (Manolo Munguia), Dos Veces Tú (Salomón Askenazi), Sea Beasts (Felipe González), Planet Horror Presenta: Bliss (Joe Begos) e Amor en polvo (Suso Imbernón e Juanjo Moscardó). A competición internacional de curtametraxes inclúe máis de 60 pezas de todo o mundo, cunha categoría específica para a videocreación. Ademais, o concurso inclúe 14 documentais. Máis que cinema Alén dos filmes, a programación complétase con varias exposicións, entre elas unha dedicada ao universo de J.K. Rowling e outra que propón un percorrido pola historia da ciencia ficción a través de modelos a escala das naves más emblemáticas do xénero. Entre as actividades promovidas ao abeiro do festival atópase obradoiros e faladoiros, así como un concurso de ilustracións e contos de fantasía en galego. Seres Máxicos de Galicia e onde atopalos, homenaxeando o spin-off da escritora de Harry Potter, recolle tanto traballos de escrita como de debuxo dedicados ás criaturas que habitaron o noso maxín popular: Mouras, Urcos, Serpes, Cocas, Nubeiros, Ondiñas, Demos, Xacias, Tardos ou Meigas.


Summary: O cadro de persoal ratifica en asemblea a convocatoria de protestas se non hai acordo antes de fin de mes.

Distintos colectivos socias de Chapela están a promover a convocatoria dunha manifestación en solidariedade cos traballadores de Pescanova, en loita para reclamar uns convenios colectivos dignos na empresa de alimentación. A asemblea de traballadores celebrada este sábado en Redondela ratificou a convocatoria de novas mobilizacións no caso de que non haxa acordo entre as partes antes de fin de mes. CIG, CUT, UGT e USO explicaron o contido das catro xornadas de negociacións realizadas a semana pasada por iniciativa da mediación laboral. O martes, a representación maioritaria dos empregados -CCOO negocia nunha mesa aparte tras o veto do resto de centrais pola súa "actitude desleal"- terá que achegar a súa última proposta de convenio, ao igual que a empresa.


Este espía manéxase polos quiosques. Na súa condición de gacetosauro, é aí, entre papel acumulado, onde se sente máis cómodo. A súa pouca ou moita perspicacia está afeita a buscar entre páxinas físicas, pero tampouco estan a ler vostedes ao home de Cromagnon. Así mesmo, navego polas edicións dixitais dos periódicos, e até mesmo vou comezando a comprender tamén os seus trucos. Por exemplo, esta mesma mañá detívenme un anaco na web de La Voz de Galicia. Buscaba coa miña ansiedade enfermiza información electoral, por exemplo, andaba moi interesado en saber como explican o intento -seica fracasado- de Rosa Díez para estender a idea de que Ana Miranda non existe. Iso e o demais, como ao Arias Cañete e o Felipe González pulando pola gran coalición PP-PSOE, que a mesma son, díxose sempre. O caso é que pensei que sería abrir a páxina e aí estaría a información electoral, non debe haber moito máis relevante que contar. Pero... Tiven que ir, abaixo, abaixo, abaixo. Unhas 25 novas estaban en postos máis altos da xerarquía do medio dixital que a primeira delas sobre as eleccións... das tres que meteron. Unha sobre Rubalcaba, outra sobre un socialdemócrata alemán -ou sexa, un socio de Merkel- e outra sobre fondos da UE. Do BNG ou as forzas galegas? Na capa, nada. Iso si, na web, moi alto, arriba de todo si había sitio para o champán. Seica @s grandes empresari@s galegos xa dán por feita a recuperación. Bravo. As persoas, como as eleccións, debemos ser cousa menor. Por iso o manto de silencio, para que os primeiros non acudan ás segundas. E volvan gañar @s de sempre.


Summary: Monólogos e concertos durante este abril nos que se recadarán fondos para que 300 nenos do Sáhara pasen as súas vacacións en Galicia.

Solidariedade Galega co Pobo Saharauí organiza en Silleda a segunda edición do Mes Cultural de Axuda ao Pobo Saharauí. Co obxectivo de "poder difundir a xusta causa do pobo saharauí e poder recadar fondos para o Programa Vacacións en Paz", esta iniciativa mantén o propósito de que máis de 300 nenos e nenas dos campamentos de refuxiados poidan gozar dunhas "vacacións en pazo xunto coas familias de acollida galegas". O Mes Cultural recada fondos para que máis de 300 nenos saharauís poidan gozar das súas vacacións en Galicia Este mes solidario, cheo de actividades culturais, comeza este mesmo sábado coa actuación de Mofa e Befa na Casa da Cultura de Silleda a partir das 21.30 horas, unha actuación á que se pode acceder polo módico prezo de cinco euros. Xa o día 13 de abril, tocaralle a Cándido Pazó, que actuará no mesmo lugar a partir das 20 horas, mentres que o 16, serán Factoría de Subsistencia, Josito Porto e Sabela Dacal os que ofrecerán o seu espectáculo no bar Púkara. Tamén o 30 de abril, Isabel Risco deleitará os asistentes co seu monólogo. Para todos os monólogos, a organización pon á venda un bono a doce euros. Ademais, o prato forte será o día 26, cando se celebre o Concerto por un Sáhara Libre. Presentado por Xurxo Souto, o auditorio Manuel Dopazo de Bandeira, tamén en Silleda, acollerá a actuación das Pandereteiras da Carballeira de Cercio, Linho do Cuco Ensemble e Leilía. As entradas anticipadas custan 8 euros, mentres que na billeteira o prezo será de dez euros. Á marxe dos monólogos, o día 26 celébrase o Concerto por un Sáhara Libre Os fondos recadados irán destinados ao programa Vacacións en Paz polo cal nenos e nenas dos campamentos de refuxiados saharauís veñen pasar os meses de verán con familias galegas de acollida e que lles permite alonxarse das altas temperaturas de ata 50º que se sofren no verán nos campamentos de refuxiados así como tamén lles permite facer revisións médicas e coñecer unha cultura diferente á súa. Os bonos e as entradas pódense adquirir en diversos puntos de venda repartidos por Silleda Salón do Té, A Lareira de Cuiña, Cafetería Maripepa, Pudará, Moe's), A Bandeira (Arume), Lalín (Barriga Verde, Cantigas, O circo do Mundo, Suso Donramiro), Rodeiro (Quirós), Vila de Cruces (Café Bar Galicia) e Agolada (Bar Central).


Summary: PP, PSdeG-PSOE e BNG apoian a moción presentada por En Marea, que tamén insta ao Goberno central a revisar os convenios de 2004 e aposta por conformar un consorcio que garanta a titularidade pública dos terreos que sexan desafectados. O texto é semellante ao aprobado este luns no pleno municipal da Coruña por Marea Atlántica e PP.

O Parlamento galego aprobou este mércores por unanimidade unha moción presentada por En Marea que reclama a condonación da débeda que a Autoridade Portuaria da Coruña ten con Puertos del Estado, un préstamo de 200 millóns de euros concedido para a construción do Porto Exterior de Punta Langosteira. PP, En Marea, PSdeG-PSOE e BNG apoiaron un texto que tamén insta ao Goberno central a revisar os convenios de 2004 e aposta por conformar un consorcio que garanta a titularidade pública dos terreos que sexan desafectados. A proposta é semellante ao aprobado este luns no pleno municipal da Coruña por Marea Atlántica e PP, e que contou coa abstención do BNG e o voto en contra do PSdeG-PSOE. A moción aposta por garantir a titularidade e xestión pública dos terreos, e por potenciar neles os equipamentos dotacionais, espazos libres públicos e usos produtivos portuarios complementarios A moción pide a revisión dos convenios de 2004 e do PXOM do 2013 a través dun protocolo para a definición do futuro da fronte litoral da cidade que se basee en tres grandes criterios: titularidade e xestión pública dos terreos, equipamentos dotacionais e espazos libres públicos e usos produtivos portuarios complementarios. A iniciativa insta ao Ministerio de Fomento, Portos do Estado, Autoridade Portuaria, ADIF, ao Concello da Coruña e a propia Xunta de Galicia a constituir un ente público como forma de participación e xestión dese novo horizonte litoral. Unha proposta, polo tanto, moi semellante á defendida polo Concello da Coruña nos últimos dous anos. Os catro grupos tamén foron unánimes ao pedir que Ministerio de Fomento e Portos do Estado impulsen e financien de forma inmediata a execución da conexión ferroviaria do Porto Exterior de Punta Langosteira sen achega económica por parte da Autoridade Portuaria da Coruña, de xeito que poida ser licitada no primeiro semestre do ano 2019. O Concello da Coruña celebrou que o Parlamento "respalde o goberno municipal da Coruña e pida de maneira unánime a condonación da débeda do Porto e a constitución dun ente público para a xestión do bordo litoral da cidade". O concelleiro de Rexeneración Urbana, Xiao Varela, destacou que "pouco a pouco, todos os partidos e administracións se vaian sumando á postura defendida polo Goberno local da cidade". "Os catro grupos parlamentarios coinciden en apoiar a reclamación do Goberno local, que defende que a cidadanía da Coruña reciba un trato similar ao que o Estado dá a Valencia mediante a aprobación dunha medida análoga que elimine a débeda da Autoridade Portuaria da ecuación e permita que non se utilice esa situación para especular cos terreos da fachada atlántica da cidade que quedarán liberados co traslado do porto a Punta Langosteira", salientou Varela. Na derradeira semana de agosto o Goberno central anunciou a condonación dunha débeda de 350 millóns nos peiraos de Valencia, que rexeitou facer o mesmo co da Coruña. Nos días seguintes, o PP mudou a posición que ata ese momento defendera, uníndose á demanda de que o Estado perdoa a débeda da Autoridade Portuaria coruñesa, pero quen comezou a amosar dúbidas foi o PSdeG-PSOE, rexeitando posicionarse fronte ao Goberno central, que defende que os casos da Coruña e Valencia non son "comparables".


Summary: A meteoróloga Bea Hervella achéganos a predición para este outono despois dun verán que, recoñece, "temos a impresión de que foi raro".

A meteoróloga de 4gotas, Bea Hervella, avánzanos que o tempo se tornará inestábel nos vindeiros días mais asegura que as predicións apuntan cara á unha estación "típica" de outono. Aliás, advirte, estes dados deban ser recollidos "con reservas". Comezou xa o outono?Oficialmente comezou a terza feira (23 de setembro) mais desde o punto de vista meteorolóxico aínda se resiste. Seguiremos véndonos influídos polas borrascas e a partir de xa comezará a inestabilidade. Teremos unhas temperaturas agradábeis nas vindeiras semanas mais con presenza de treboadas. Foi este un verán atípico?A impresión que temos como cidadáns é que foi un verán raro. Eu mesma como persoa, e non como meteoróloga [ri] tamén a teño. Porén, as temperaturas non foron anormais. Iso si, foi un verán chuvioso. Non tanto en agosto mais si nos meses de xuño e xullo. Asemade, este ano non conseguimos acadar temperaturas extremas nen nos puntos máis altos nen nos máis baixos. De feito, Ourense --que está considerado o caldeiro de Galiza-- non chegou a superar, nen en agosto, os 37 graos de media. Hai estudos científicos que apuntan cara ao cambio climático como un dos feitos que poderían estar detrás destes veráns atípicos ao facer menos frecuente o vento de nordés. Será entón este un outono raro? Ter un verán bon ou malo non inflúe noutras estacións. A atmosfera non ten memoria. Asemade, as predicións meteorolóxicas que se poidan facer polo de agora non son tampouco moi fiábeis. No entanto, desde o Estado español dise que este outono vai ser típico, con temperaturas dentro da media. Desde os EUA coinciden en que será normal mais que pode ser chuvioso, sobre todo cara ao final, no mes de decembro. Iso si, hai que coller estes dados con reservas. "Eu mesma teño a impresión de que este foi un verán raro" Cando é o mellor momento para fiarse das predicións? Depende da situación meteorolóxica. De feito, vimos dunha etapa moi difícil para nós por mor da borrasca que se situou en Galiza durante as últimas semanas. A miña recomendación é seguir as predicións meteorolóxicas --que son bastante fiábeis a cinco días vista-- e despois preguntarnos a nós. Facía falla un servizo como o que ofrecedes desde 4gotas?Cremos que si, por iso o creamos [ri]. Tamén os usuarios o cren pois temos moitísimas preguntas que nos fan chegar através das redes sociais, Facebook e Twitter, onde contamos xa con máis de 8 mil seguidores. Coido que responde á necesidade que temos de obter información. Achégase unha data importante coas Festas de San Froilán, que tempo nos acompañará na primeira semana de outubro?Fican varios días [as festas son do 4 ao 12 de outubro] aínda mais a tendencia polo de agora é a unhas noites e madrugadas frías con temperaturas bastante altas durante o día, aínda que poderán combinarse con algunha treboada.


Summary: No primeiro trimestre 11% das familias mudou os seus hábitos de compra para reducir gastos.

Dous de cada dez fogares galegos ten que aplicar a "economía de guerra": non pode permitirse gastar un céntimo máis do previsto. No primeiro trimestre de ano case 20% das familias non se permitiu ningún extra. Por extra os gastos destinados a vacacións ou viaxes, facer fronte a imprevistos ou grandes compras, extras de alimentación, roupa ou calzado, contratar novos servizos para o fogar, saír a cear, ir ao cine, etc. Tamén se inclúe nesta categoría poder aforrar e traballar menos horas. De feito, 11,37% dos fogares galegos cambiou os seus hábitos de compra, pasando a mercar marcas brancas, produtos en oferta, etc., no primeiro trimestre de 2019. Esta foi a medida económica máis habitual empregada polos fogares para reducir os gastos, aumentar os ingresos ou afrontar pagos neste período. Ademais, 10,87% dos fogares galegos diminuíu outros gastos comúns, como roupa e calzado, transporte, etc. No primeiro trimestre de 2019 mentres 56,43% dos fogares galegos afirma chegra con facilidade ou moita facilidade a fin de mes, 43,5%% restante afirma que o fai con dificultade ou moita dificultade. Catro de cada dez fogares galegos teñen como principal fonte de ingresos as prestacións. Se analizamos estas porcentaxes para os anos 2007 e 2017 en Galiza a porcentaxe de fogares nos que os salarios son máis de 50% dos seus ingresos totais diminúe 4,89 puntos en todo o período, mentres que a porcentaxe de fogares nos que as prestacións son máis da metade dos seus ingresos aumenta 6,04 puntos porcentuais.


Summary: Responsabiliza o goberno local da construción ilegal dun dique no parque das Saamasas construído pola empresa INCA.

Adega e a Plataforma Lugo, cara ao Miño compareceron publicamente esta sexta feira (3 de xuño) para se pronunciar a respeito da proposta de resolución presentada ao Ministerio de Medio Ambiente pola construción dun dique na bacía do parque das Saamasas, o treito "máis protexido e sensible polos seus valores naturais" do río ao seu paso pola cidade amurallada, como denunciaban en decembro de 2015. A Confederación Hidrográfica exime de responsabilidades a empresa executora da obra Malia as denuncias, o dique foi construído pola empresa INCA Servicios y Proyectos de Ingeniería Civil S.A., a entidade concesionaria da Fábrica da Luz. Porén, na súa proposta de resolución na que a Confederación Hidrográfica Miño-Sil reclama a supresión da infraestrutura, responsabiliza unicamente o Concello de Lugo para o que pide unha sanción de 180.287,28€. E é que a Conferencia Hidrográfica entende que "é o Concello de Lugo o que está obrigado a que, se a execución da concesión se realiza por un terceiro, teña que vixiar que aquel cumpre" coa legalidade, segundo relata o instrutor da proposta. A bóla está agora no tellado do Ministerio de Medio Ambiente que debe decidir se obriga o concello a retirar o dique e se unicamente coida a institución responsábel. Neste senso, desde Adega e Lugo, cara ao Miño, aseguran que é "inxusto e reprobable que de novo teña que ser a veciñanza de Lugo a que pague, a través das arcas municipais e do sacrificio dos nosos bens públicos patrimoniais ou naturais, as infraccións ou ilegalidades acometidas por outros, ben sexa polo goberno municipal ou pola empresa executora". A decisión da Confederación prodúcese após as denuncias de Adega e a plataforma Lugo, cara ao Miño Mobilización popular "Hai que ter en conta que foi a protesta das veciñas e veciños de Lugo e a condena pública dos feitos as que obrigaron á Confederación Hidrográfica a actuar na comprobación da legalidade das obras. De non térmonos mobilizado, probablemente estas obras ilegais pasarían desapercibidas para a Confederación Hidrográfica e xa estarían consumadas", sinalan desde Adega e a plataforma. Neste senso, exixen que a empresa executora das obras asuma a súa responsabilidade. Así pois, instan o Ministerio a emitir unha resolución con "celeridade" para que a retirada da obra se produza "antes de que remate a época de estiaxe do río" co obxectivo de "reparar o dano". O Concello de Lugo di que retirará o dique mais que recorrerá a decisión se non se responsabiliza a empresa Desde o Concello de Lugo, o responsábel de Medio Ambiente, Daniel Piñeiro, avanzou que se o Ministerio o require o goberno local retirará as obras mais anunciou que recorrerán a resolución se este exime a empresa INCA de responder perante a infracción. O treito no que foi construído o dique fai parte Zona de Especial Conservación, Rede Natura 2000 e zona núcleo da Reserva de Biosfera Terras do Miño, alén de acoller 60 especies de aves, 5 hábitats de interese comunitario e diversas especies protexidas a nivel europeo, estatal e galego, das que dúas están en perigo de extinción (fento de río e mexillón de río).


Summary: Oito dos 21 ingresados en UCI en Galiza son menores de 40 e un 80% de contaxiados ten menos deses anos

Oito dos 21 pacientes ingresados pola Covid-19 en hospitais de Galiza ten menos de 40 anos e un 80% dos contaxiados é menor desa idade. Así o destacou Núñez Feixoo na rolda de prensa para informar as medidas adoptadas polo comité clínico, na que incidiu en que "tamén as persoas mozas sofren consecuencias dramáticas" por este virus. Feixoo incidiu que a quinta vaga está "centrada en menores de 40 anos" e "con máis intensidade" en mozas de menos de 30, que están "sen vacinar" até a data. No entanto, puntualizou que os datos epidemiolóxicos de Galicia, con case 13.000 casos activos e 178 hospitalizados, atópanse "lonxe dos niveis de xaneiro", cunha taxa de mortalidade "menor" que os meses anteriores. Admitiu que se trata de datos "realmente preocupantes", pero concretou que os 21 ingresados en UCI en Galicia constitúen "un 91% menos do pico máximo" alcanzado na Galiza. Sobre a taxa de incidencia a sete días, o presidente resaltou que se sitúa en 300 casos por 100.000 habitantes, fronte á media estatal de 327; mentres que a 14 días está en 466 e a media no Estado español ascende a 622. O contaxio de persoas vacinadas triplicouse nestas semanas, advirte Núñez Feixoo En canto aos hospitalizados,asegurou que Galiza está "claramente mellor", cun 2,8% de ocupación de camas UCI, "cinco veces menos" que a media española (12%); e en canto aos hospitalizados en unidades convencionais sitúase nun 2% fronte ao 5,73% da media estatal. O titular da Xunta afirmou que a situación "empeorou" en Galiza "de forma notábel e intensa", con máis de mil contaxios en 24 horas en varias xornadas seguidas, a causa, sostivo, da "profunda interacción social", en especial entre persoas de grupos "non vacinados". En concreto, apuntou que os maiores de 80 anos presentan unha taxa de 36 casos por 100.000 habitantes, mentres que o grupo de 12 a 30 anos "supera o mil". Así, incidiu en que no últimos sete días o 80% dos contaxios corresponden a menores de 40 anos, o que reflicte unha situación diferente á de ondas anteriores cun "incremento exponencial" no número de infeccións. Sinalou que as previsións do comité clínico para os próximos 15 días, de manterse a tendencia actual, avisan de que se poden superar os 400 hospitalizados e cen pacientes en UCI por este coronavirus Por iso, o presidente da Xunta apelou a "non baixar a garda" e advertiu de que a xente nova "pode estender os contaxios ás persoas vacinadas". "Hai netos que contaxian a pais e avós", afirmou. Respecto diso, Feixoo comentou que "se triplicou" o número de contaxiados de persoas vacinadas e apuntou un incremento tamén de hospitalizados xa inmunizados. Por todo, iso trasladou a "preocupación", xa que do 11 ao 17 de xullo "duplicouse" a cifra de ingresados en UCI a 21; e triplicouse a de hospitalizados noutras unidades "de 52 a 153", abundou. Nesta liña, sinalou que as previsións do comité clínico para os próximos 15 días, de manterse a tendencia actual, avisan de que se poden superar os 400 hospitalizados e cen pacientes en UCI por este coronavirus. A iso engade que na segunda semana de agosto póidase alcanzar un pico de mil persoas hospitalizadas en planta pola Covid e 200 en UCI de manterse a tendencia actual. Por todo iso, apelou os cidadáns galegos a participar nos cribados para detectar casos entre asintomáticos e lamentou que "só acuda un 40%" da poboación menor de 40 anos chamada a someterse ás probas.


Summary: O esquerdista continúa a supera o ultradereitista nunha nova enquisa.

Lula da Silva continúa a superar, cunha gran diferenza, a Bolsonaro nas enquisas. O ex presidente do Brasil sumaría 44% dos votos por 26% do actual mandatario nunha hipotética primeira volta das eleccións previstas para 2022. E nun previsíbel cara a cara en segunda volta, o resultado sería de 56% para o esquerdista por 31% do ultradereitista. Son datos da sondaxe elaborada por Datafolha, o instituto de estatística da Folha de São Paulo, e publicada esta sexta feira. Na véspera, outra enquisa da mesma empresa demoscópica apuntaba que 53% dos brasileiros considera que a xestión de Bolsonaro é "ruim ou péssima", por 24% que a considera "regular" e 22%, "boa ou ótima". A alta taxa de desemprego, a crecente inflación e o manexo da segunda máis mortífera epidemia de Covid do mundo explican este novo récord na desaprobación do presidente. Nin Jair Bolsonaro nin Luiz Inácio Lula da Silva anunciaron oficialmente polo momento a intención de se presentaren ás presidenciais de outubro 2022. No espectro do centro, entre un e outro, só catro posíbeis candidatos chegaron a puntuar na sondaxe publicada na sexta feira, mais sen chegaren aos dous díxitos. Son: José Luiz Datena, do Partido Social Liberal (PSL, dereita), que sumaría 4% dos votos; a senadora Simone Tebet, do Movimento Democrático Brasileiro (MDB, centro-dereita), 2%; o presidente do Senado, Rodrigo Pacheco, de Democratas (DEM, centro-dereita) e o ex ministro Aldo Rebelo (independente), 1%. O Movimento Brasil Livre, da dereita liberal, convocou o pasado domingo unha marcha baixo o lema "Nem Lula, nem Bolsonaro" en varias localidades, mais apenas reuniu xente, segundo informou O Globo. A enquisa de Datafolha sinala que as grandes manifestacións en apoio a Bolsonaro do pasado 7 de setembro non variaron o panorama electoral excesivamente (en xullo, daba 46% a Lula e 25% ao presidente). Tampouco o enfrontamento institucional co poder xudicial aparece entre as principais preocupacións dos consultados. A alza dos prezos e a falta de traballo é o que máis inqueda. Marco temporal Por outra banda, o Supremo Tribunal Federal suspendeu de novo esta semana, e por tempo indefinido, o xuízo sobre o "marco temporal". Na sesión da cuarta feira, o maxistrado Nunes Marques votou a favor da tese defendida polo agronegocio e igualou a sentenza 1-1 polo momento. É a sétima vez que o proceso que definirá a titularidade das terras indíxenas se adía.


As subvencións aos medios en galego -para as que si hai normas e criterios- non son nin faragullas comparadas co reparto sistemático e discrecional de convenios, que favorece por sistema as cabeceiras acríticas con Alberto Núñez Feixoo. A liberdade de información na Galiza está lastrada polo peso abrumador do gasto público nos ingresos de case toda a prensa. O país carece dun sector privado forte e cada vez quedan menos empresas importantes en mans galegas que sirvan de contrapeso publicitario aos cartos públicos. Por exemplo, R Cable. Cando era galega, facía campañas na prensa do país, algunhas só nas cabeceiras na lingua propia. Iso acabouse ao pouco de tomaren o leme de Euskaltel investidores non vascos. Todas as administracións gastan moito nos medios, pero a Xunta é de lonxe a que máis. Ás veces, pagando campañas de utilidade cuestionábel, como a actual de promover o Camiño de Santiago dentro da Galiza. O motivo real desas campañas é manter a frote a economía dalgúns medios, especialmente da prensa. Sobrevirían tantos xornais na Galiza sen o investimento da Xunta? Non, hai anos que varios terían fechado. A crise do ladrillo levouse por diante a práctica totalidade da prensa escrita non aliñada co PPdeG. De Vieiros a A Nosa Terra, pasando por A Peneira ou a edición galega de El País. Polo contrario, non fechou ningún dos xornais tradicionais, aínda que case todos soportaron ERE e mesmo a algún Facenda lle embargou a sede. Máis de 20 millóns ao ano, a maioría a dedo Realmente tanto gasta Alberto Nuñez Feixoo en untar algúns medios? Si. Por exemplo, en 2017 a Xunta pagoulle aos empresarios dos medios de comunicación 20,3 millóns de euros. Hai quen argumenta que non son moitos cartos para axudar a manter a frote o debate público na prensa. Todo depende co que se compare, claro. O orzamento da vixente liña de subvencións para libros en galego, 200.000 euros. Menos da décima parte para o libro en galego do que apaña certa prensa. O problema para a liberdade de expresión non é só o peso do investimento público, tamén a forma de repartir o pastel. O 90% deses 20,3 millóns da Xunta deuse sen unha convocatoria no DOG. É dicir, sen garantías de transparencia e concorrencia. Só o 10% se distribúe a través de dúas convocatorias públicas anuais para, respectivamente, empresas xornalísticas e para medios escritos en galego. A segunda destas convocatorias está deseñada de tal forma -incorporando un límite mínimo de cadro de persoal- que exclúe a práctica totalidade dos dixitais, reduto da prensa crítica con San Caetano. En todo caso, esas convocatorias son faragullas. Os dous anacos grandes do pastel repártense a dedo, os convenios de colaboración ou, de maneira opaca, a publicidade. Os convenios son acordos polos que a Administración pode entregar unha subvención directamente -sen concurso ou competencia- ao ente que escolla a cambio de facer xuntos unha actividade de interese público. A prensa con liña editorial crítica co PPdeG non recibe convenios da Xunta, o resto si. No 90% dos acordos, a colaboración dos medios consiste en publicar contidos dos temas que lle marca a Xunta, que é quen paga. O Rexistro de Convenios da Xunta recolle que en 2020 as consellarías e La Voz de Galicia asinaron sete convenios. O importe do aportado polas arcas públicas suma máis de 933.000 euros. É dicir, só La Voz recibiu mediante convenios cinco veces máis que todo o que gasta a Xunta en apoiar a edición de libros en galego. Coa diferenza, ademais, de que mentres as editoriais teñen que competir entre si de acordo a unhas regras coñecidas, o xornal recibe estes cartos segundo o criterio do mandatario desta ou outra conselleira, baixo a supervisión da Secretaría Xeral de Medios. Por que La Voz recibe todos os anos ao redor de 149.000 euros para que as escolas dispoñan de xornais para fomentar a lectura e non os recibiu Nós Diario ou El País? Porque así o decide todos os anos o conselleiro de Educación. Conselleiro de Educación que, por certo, tamén seleccionou La Voz para recibir 141.000 euros mediante convenio para potenciar o uso do idioma galego nesa cabeceira, que está practicamente toda en español. Desde que goberna Feixoo, ningún medio de comunicación 100% en galego recibiu xamais un peso da Xunta en convenios por fomentar o galego. San Caetano pode defenderse alegando que hai unha convocatoria específica de subvencións para medios en galego. É certo, haina. O importe total do concedido na última convocatoria foi de 197.000 euros. Sermos Galiza, a editora de Nós Diario, foi a más beneficiada, porque foi a que máis puntos sacou de acordo ás normas dun concurso público. Canto recibiu Sermos Galiza? 26.000 euros. Todo o que recibe este xornal supón o 18% do que recibe a dedo La Voz só polo seu labor a prol do galego. É dicir, faragullas. Se o comporamos cos 933.000 euros que apañou La Voz só en convenios, son as faragullas de faragullas. Se a eses 933.000 en convenios lle sumamos os outros 832.453 euros que a Xunta lle adxudicou a La Voz na convocatoria de subvencións de empresas xornalísticas, resulta que a maior subvención a un medio 100% en galego foi o 4,8% dos 1.765.450 euros que levou La Voz. Son as faragullas das faragullas das faragullas. E nin iso. Porque a maiores hai que sumar a publicidade. É imposíbel saber canto cobra cada medio en anuncios da Xunta porque as consellarías adxudican as campañas a axencias, que á súa vez subcontratan os anuncios en certas cabeceiras de acordo ás normas que lles marca a Xunta. O ano pasado non foi un excepcional. É un capítulo máis nunha práctica caciquil que comezou con Fraga, o bipartito alimentou e Feixoo perfeccionou. En 2017, por exemplo, La Voz e a Xunta asinaron nove convenios por valor de 977.000 euros públicos. La Voz é a máis beneficiada do reparto sistemático de diñeiro público sen concorrencia. En 2017, a Xunta repartiu 1,9 millóns en convenios discrecionais cos medios de sempre. Deses cartos, o 51% foron para a empresa de Santiago Rey Fernández Latorre.


Summary: Gure Esku Dago anuncia a súa próxima grande acción en apoio dunha vía propia cara á autodeterminación, que terá lugar a finais de primavera nas catro principais cidades vascas. "Queremos que sexa unha suma de vontades", din @s promotores.

A plataforma vasca Gure Esku Dago, que organizou o 8 de xuño de 2014 a cadea humana entre Iruña e Durango, construirá catro urnas xigantes que exhibirá o 21 de xuño en Iruña, Bilbo, Gasteiz e Donostia co obxectivo de reivindicar "o dereito a decidir". Así o anunciaron este sábado en rolda de prensa os membros de Gure Esku Dago Ángel Oiarbide e Mirentxu Purroy, que compareceron no café Zentral de Pamplona para presentar a iniciativa da plataforma soberanista. Gure Esku Dago convidou "todos os cidadáns de Navarra" a "construír unha urna xigante tecida con todas as diversas vontades e identidades que queiran facer posíbel o exercicio do dereito a decidir" en chamando a unha vía vasca cara á independencia. En pobos e barrios xa se está traballando para crear catro urnas xigantes que o 21 de Xuño se farán visíbeis para pedir simbólicamente o dereito de autodeterminación.


Summary: As pequenas e pequenos galegos tamén poderían experimentar reaccións após a dose do fármaco contra a Covid-19. O cansanzo ou a dor de cabeza son algúns dos riscos a padecer na casa. Por iso, non está de máis a previsión nos fogares.

As vacinas, segundo as persoas expertas, teñen máis vantaxes que prexuízos, pero ao igual que as maiores, as crianzas non están exentas de poder padecer algún efecto adverso após a inoculación dos fármacos fronte á Covid-19. Ante calquera eventualidade, é mellor que as familias estean preparadas para as reaccións que están a ter algunhas pequenas e outras que poderían chegar nas próximas semanas, a medida que avance a campaña pediátrica na Galiza. Segundo especialistas na materia, téñense detectado resultados similares no grupo de idade entre os 5 e os 11 anos e o de maiores de 12. En calquera caso, o malestar despois da picada pode derivar nas crianzas en dor no brazo, ao igual que as persoas adultas, que vaia aparellado dunha inchazón e mesmo molestias na axila. Tamén podería detectarse unha mancha vermella na zona da picada. As nenas e nenos tamén poden experimentar cansazo ou astenia nos días seguintes a recibir a vacinación, tal e como ten advertido a Axencia Española do Medicamento. Os fogares tamén deberían estar preparados por se se queixan de dores de cabeza, molestias musculares ou mesmo teñen calafríos. Para iso, un paracetamol infantil pode ser útil. Nalgúns casos, como nos ensaios clínicos destes tratamentos para frear o dano do coronavirus, notificáronse de forma puntual febre, inflamación dos ganglios linfáticos ou náuseas e desgana pola comida. As sanitarias aseguran que a maioría dos casos que aparecen son leves ou moderados e pasan en cuestións duns días. Aliás, a eficacia está comprobada nun 91% polo que son maioría as doutoras e doutores que teñen recomendado vacinas ás crianzas.


Summary: Dende o pasado venres funcionan na Coruña 12 grupos de apoio mutuo nos distintos barrios, que agrupan a máis de 1.100 persoas. O obxectivo é detectar necesidades e axudar as persoas máis vulnerables. En cidades como Vigo, Ourense ou Pontevedra existen grupos semellantes

O pasado venres, no momento en que se anunciou o confinamento da poboación para frear as infeccións por Covid-19, comezaron a crearse en varios barrios da Coruña grupos de apoio mutuo para dar resposta ás necesidades dos veciños e veciñas máis vulnerables, moitas veces persoas de idade avanzada a quen se lle aconsellou limitar ao máximo o risco de contaxio. Esta rede comunitaria componse xa de 12 grupos, nos que están inscritas máis de 1.100 persoas. E noutras cidades galegas, como Vigo, Ourense e Pontevedra puxéronse en marcha grupos de apoio mutuo semellantes.Esta rede comunitaria componse xa de 12 grupos, nos que están inscritas máis de 1.100 persoas"Os Grupos de Apoio Mutuo (GAM) son a resposta que levantamos desde os barrios para poñernos ao lado da xente máis vulnerable, as nosas veciñas e veciños, neste momentos complicados. Unha resposta autoxestionada que busca activar a solidariedade xusto cando máis o precisamos", pódese ler na web dos GAM coruñeses, dende onde calquera persoa pode inscribirse nun grupo ou alertar dalgunha necesidade que detecte no seu barrio, e que tamén ofrece recursos para a creación de grupos semellantes noutros lugares.O primeiro deses grupos foi o de Monte Alto, estendido posteriormente para abranguer os barrios da Pescaría e a Cidade Vella, e no que nestes momentos hai máis de 200 persoas inscritas. É un dos máis activos, en boa medida porque partía das redes creadas ao redor do comedor social do barrio e de diversas entidades sociais e veciñais. Noutras cidades galegas, como Vigo, Ourense e Pontevedra puxéronse en marcha grupos de apoio mutuo semellantesPilar Pato, responsable do comedor social e activista noutros colectivos, como Oasis Monte Alto, explica que "o venres comezou a formarse un grupo de voluntariado dende o Concello, pero había xente que xa necesitaba esa axuda de inmediato. En ocasións as administracións son como dinosauros, van lentas aínda que teñan moi boa vontade". "Por iso, un grupo de xente decidímonos a poñer en marcha este grupo de apoio mutuo. Hai un grupo de xente no barrio que habitualmente colaboramos en iniciativas como esta e coñecémonos e foise xuntando máis xente, que era consciente das necesidades dos seus veciños", indica."O comedor social do que eu son responsable estaba dando diariamente 80 comidas. Estabamos moi preocupados porque esta xente quedase na casa: comen mal, desespéranse..."Algúns dos problemas e necesidades que había que resolver eran os das persoas que habitualmente empregan este comedor social. "O comedor social do que eu son responsable estaba dando diariamente 80 comidas. Estabamos moi preocupados porque esta xente quedase na casa: comen mal, desespéranse...", destaca Pilar Pato. "É xente que realmente necesita este comedor, e non tanto porque non teña diñeiro, porque isto non é a cociña económica: aquí pagan 2,80 euros por menú. Pero hai máis problemas ademais da falta de diñeiro, e un deles é a soidade tremendísima de moita xente que está na súa casa: persoas de 90 anos que viven soas, ou matrimonios nos que unha das persoas ten alzhéimer. Hai moita xente que vén ao comedor social para non sentirse soa, hai algúns que nos din ao marchar: "pois xa rematou o día", porque para eles o día remata unha vez que marchan de aquí e volven ás súas casas", conta."As primeiras accións que se difundiron en todos os grupos eran falar cos nosos veciños, facerlles saber a existencia destes grupos a través de carteis nos portais ou de deixar volantes debaixo das portas"Na maior parte dos barrios o difícil non é atopar voluntarios e voluntarias que queiran axudar, senón á hora de detectar as necesidades, sobre todo se temos en conta de boa parte dos e das posibles beneficiarias son persoas de idade avanzada, cun menos acceso ás tecnoloxías. "No boca a boca xorden casos", destaca Pilar Pato, o mesmo que Diego Jiménez, outro dos impulsores dos grupos, que salienta que "isto foi prioritario dende o comezo: as primeiras accións que se difundiron en todos os grupos eran falar cos nosos veciños, e máis que falar -polas recomendacións de distancia social- facerlles saber a existencia destes grupos a través de carteis nos portais ou de deixar volantes debaixo das portas". "Tratábase de comunicarnos coa xente máis próxima para saber da súa situación e para comprobar que todo vai ben", engade."Cada persoa que participa nun grupo de apoio é unha antena, cada un de nós temos a nosa rede de contactos e podemos coñecer casos de xente que ten necesidades, no noso edificio, na nosa rúa e no noso barrio. Trátase de poñer en común todas estas redes persoais", sinala, engadindo que os grupos "permiten poñer en contacto á xente, detectar necesidade e prestar axuda"."Unha das primeiras accións cando detectamos algunha necesidade é poñela en coñecemento dos servizos sociais do Concello""Necesidades hai moitas e moi diversas, tantas como persoas", explica Diego. Dende o máis básico: facer a compra ou ir á farmacia, ata axudar nunha mudanza a unha persoa con mobilidade reducida ou levar a alimentos a unha persoa maior que está confinada nun hotel e que non podía abandonar a habitación. "É moita a xente maior que non pode baixar á compra e que polas características desta enfermidade mesmo é desaconsellable que baixe, porque son as persoas para quen o virus é máis perigoso", destaca. "Hoxe alertáronos de que hai usuarias da cociña económica que o están pasando mal, sobre todo aquelas persoas sen fogar e que teñen redes comunitarias escasas. Tamén xente que necesitan máscaras de seguridade para coidar a familiares ou a outras persoas dependentes e que non está tendo acceso a elas", comenta.Se a situación o require, os grupos de apoio mutuo informan de inmediato dos problemas ao Concello, a través do teléfono de información municipal (010). "Unha das primeiras accións cando detectamos algunha necesidade é poñela en coñecemento dos servizos sociais do Concello. Os grupos están cumprindo moitas veces unha función de axuda inmediata, ata que o Concello pode encargarse da situación", sinala Diego Jiménez."É moi importante o sentimento de comunidade, de non estar soas, de non quedar desconectadas do resto das persoas"En ocasións, a axuda que empresan os grupos é máis simbólica, un apoio moral, a seguridade de saber que hai alguén aí por se pasa algo. "Nestes momentos, vemos que á marxe dos problemas materiais ou de saúde, o confinamento está aumentando a situación de soidade que sofren habitualmente moitas persoas. Hai xente que pode que antes non tivese moito contacto cos seus veciños e veciñas pero que agora ve que se están movendo, que van estar dispoñibles se nalgún momento necesita unha axuda. Isto é unha seguridade e axúdaa a non sentirse soa. Pensamos que o efecto emocional disto tamén é importante", di"É moi importante o sentimento de comunidade, de non estar soas, de non quedar desconectadas do resto das persoas", resume Diego. Unha idea que reafirma Pilar: "a rede é como ter un amigo. Pasas de estar só a ter unha pandilla, un grupo de amigos que coidan de ti, que te chaman e se preocupan polo que che pasa"."A crise non vai quedar nin moito menos no tema sanitario, por iso é fundamental que sigamos tecendo redes comunitarias desde os barrios, pensando tamén no momento en que deixemos atrás a enfermidade"Diego Jiménez estende a importancia dos grupos máis aló da situación de confinamento e da loita contra o coronavirus, incidindo na necesidade de reforzar o tecido comunitario nos nosos barrios, sobre todo pensando nos colectivos máis precarizados e vulnerables. "A crise non vai quedar nin moito menos no tema sanitario, por iso é fundamental que sigamos tecendo redes comunitarias desde os barrios, pensando tamén no momento en que deixemos atrás a enfermidade", di."Nese día despois serán igual de importantes os lazos e as redes comunitarias para dar respostas colectivas a problemas que tamén son colectivos, elevando a mensaxe aos poderes públicos de que a crise vai afectar sobre todo ás clases populares e de que somos os primeiros que estamos loitando contra o virus, pero tamén os primeiros que debemos recibir a axuda e a atención das institucións", conclúe. Pide un mensaxeiroNa rede van uníndose iniciativas persoais ou de diversos colectivos. Unha delas é a lanzada por dous traballadores da compañía 'Pide un Mensajero', que "vendo que o traballo baixaría moito e quedariamos libres, decidimos organizarnos para sacarlle partido aos recursos da empresa traballando polos maiores e doentes que o precisaran". "Decidimos organizar un servizo de voluntariado. Falamos coa operadora telefónica, que nos habilitou unha liña para a xestión do voluntariado e a emrpesa cedeu equipos informáticos, centraliña e unha aplicación de follas de cálculo en Google Drive, coa que somos capaces de xestionar unha ampla demanda de accións cun numeroso equipo de voluntarios", explican.


Summary: Para AGE, o documento demostra que "as políticas do Partido Popular están as poñer en risco a vida das persoas". O PSdeG-PSOE critica o "absoluto e lamentable desinterese do PP" por nomear un novo Valedor, posto vacante e ocupado por un dos vogais dende hai ano e medio

O pleno do Parlamento debateu esta mañá o informe do Valedor do Pobo correspondente ao ano 2013. Un amplo texto, de máis de mil páxinas, que recolle moitas das queixas que os cidadáns e cidadás lle fixeron chegar a esta institución, e nas que a sanidade ocupa un papel moi destacado. Este ámbito foi obxecto de 11 mil denuncias e a Consellería de Sanidade é a protagonista de case o 70% das reclamacións que teñen o Goberno galego como destinatario. A propia oficina do Valedor destacaba hai dous meses, na presentación do documento, que o número de queixas en sanidade era "rechamantemente máis elevado que o rexistrado no ano anterior", nomeadamente por temas relacionados co hospital vigués Povisa e co servizo de cirurxía pediátrica do complexo hospitalario de Ourense. A Sanidade foi obxecto de 11 mil denuncias e a Consellería é a protagonista de case o 70% das reclamacións que teñen o Goberno galego como destinatario Ademais da Sanidade, tamén os asuntos sociais ou a probreza ocupan lugares destacados no informe. Este martes, no debate parlamentario a respecto do informe, a vicevoceira de AGE, Yolanda Díaz, sinalou que "o Valedor afirma belixerante o que dende Alternativa Galega de Esquerda vén denunciando: as políticas do Partido Popular están as poñer en risco a vida das persoas. Son políticas criminais". Para Díaz, o Valedor "corrixe no seu documento a actitude soberbia e clasista de Alberto Núñez Feijóo cando, nunha recente sesión de control, desprezou os informes sobre pobreza infantil de Cáritas". O documento destaca que entidades como Cáritas, Cruz Vermella ou os bancos de alimentos "realizan labores imprescindíbeis para solucionar as carencias das políticas públicas", en palabras de Yolanda Díaz, que engadiu que "esta Xunta presa de poderes non democráticos é a mesma que atrasa de xeito indecente a concesión da rendas de inserción (Risga) até un mínimo de sete meses". O Valedor esixe a este respecto que se outorgue provisionalmente mentres non se resolven os expedientes. De igual xeito, a portavoz do Grupo Socialista na Comisión do Valedor do Pobo, Patricia Vilán, alertou da crecente preocupación amosada pola cidadanía fronte ao Valedor sobre as consellerías de Traballo e Benestar, Sanidade, Educación e Cultura e Medio Ambiente. A deputada socialista sinalou neste senso que o drástico recorte nos programas de política social desenvolvidos pola Consellería de Traballo e Benestar, un 25 por cento dende 2009, provoca o empeoramento na calidade dos servizos sociais prestados ás persoas que mais o necesitan. Para Yolanda Díaz, o Valedor do Pobo "non gusta á actual maioría gobernante" porque é "a única institución que di que o rei vai espido. E o rei vai espido porque declarou a guerra ao pobo" A deputada socialista fixo tamén un chamamento á renovación do Valedor para nomear un novo titular, logo de que o actual, orixinalmente vicevaledor nomeado polo PP, leve ano e medio en situación de interinidade sen vicevaledores. Tras salientar, con todo, o traballo do actual titular e do seu equipo, dixo que a institución "está en precario e necesita un cambio". A deputada socialista censurou, logo da comparecencia, que o PP "non ten ningún desexo de cubrir a vacante" no Valedor do Pobo, en contra do que afirmou o portavoz deste partido. Tamén AGE fixo fincapé en que a institución se atopa "en situación de interinidade dende que o anterior Valedor Benigno López fose apartado por defender as políticas da dereita parlamentaria e atacar a lingua galega". Para Yolanda Díaz, o Valedor do Pobo "non gusta á actual maioría gobernante" porque é "a única institución que di que o rei vai espido. E o rei vai espido porque declarou a guerra ao pobo".