Summary: A Iniciativa Galega pola Memoria, que agrupa ás asociacións que traballan na recuperación da nosa historia, esixe ao Concello de Vigo que acate a sentenza xudicial e derrube a Cruz do Castro.

En xuntanza desenvolvida o 4 de outubro, as asociacións que traballan na recuperación da memoria histórica, agrupadas na Iniciativa Galega pola Memoria decidiron aprobar unha declaración que urxe ao Concello de Vigo o derrube da Cruz do Castro seguindo o que ditar a sentenza xudicial. "Parécenos un paso atrás inaceptábel que se pretenda burlar a lexislación cunha interpretación interesada", sinalan desde a IGM, que destacan o logro que supuxo o recoñecemento no ordenamento xurídico da ilegalidade de exaltar a ditadura franquista con monumentos ademais da propia sentenza xudicial que obrigaba á erradicación desta simboloxía. "A chamada lei da memoria foi no seu momento contestada por insuficiente polas asociacións memorialísticas, mais actuacións como as promovidas polo alcalde de Vigo xa suporían no caso de prosperaren nos seus obxectivos, a derrogación de facto daqueles aspectos máis positivos como é o caso dos que teñen que ver coa limpeza deste tipo de emblemas", denuncian. Informan tamén de que solicitarán unha xuntanza co Secretario Xeral do PSOE na Galiza ademais de dirixírense ao Secretario Xeral do PSOE no Estado para mostrarlle o descontento coa actitude do alcalde de Vigo, militante da súa organización. Rexeitan, máis unha vez que se queira facer un tratamento igualitario das "vítimas e dos seus verdugos" co fin de salvar o símbolo franquista. "Reafirmamos a nosa posición de que non cabe outra solución que o acatamento da sentenza e o derrube da Cruz do Castro e eliminación da simboloxía anexa", reclaman desde a IGM. 15-O O viendeiro 15 de outubro a cidade acollerá unha concentración diante do monumento convocada por forzas políticas, sindicatos e colectivos sociais para esixiren o derrube da Cruz e o acatamento da sentenza.


Summary: Desde decembro de 2020 permanece sen actividade para investigar como se asignaron as indemnizacións millonarias aos directivos que gobernaran Caixa Galicia e Caixanova, a súa fusión e o proceso de bancarización.

A XI Lexislatura do Parlamento de Galiza arrincou o verán pasado no Pazo do Hórreo sen resolver un dos asuntos que, no seu día, levaron os ex directivos das caixas de aforro a comparecer na Cámara. Un ano despois da reactivación da comisión, o expediente mantense practicamente en branco e os grupos non pactaron nin o calendario de actuación. Xusto agora hai un ano que se rexistraron as primeiras iniciativas para a reactivación da comisión de investigación para pescudar como se asignaron as indemnizacións millonarias aos directivos que gobernaran as entidades así como o proceso de fusión de Caixa Galicia e Caixanova e a súa bancarización e conversión en Novagalicia Banco, a entidade que finalmente comprou o propietario venezolano de Banesco e que opera en Galiza baixo a marca Abanca. Tras pórse de acordo en fusionar as dúas peticións, de BNG primeiro (29 de setembro) e pouco despois a do PPdeG (9 de outubro), o 20 de outubro de 2020 o pleno da Cámara volveu aprobar, por unanimidade, a creación da comisión de investigación, mais até mes e medio despois non se reuniu por primeira vez para constituírse. Desde aquel 11 de decembro non houbo noticias. Concretamente, o acordo consistiu en crear unha comisión de investigación para "analizar a evolución económico-financeira" das antigas caixas de aforros e as "causas e responsabilidades da súa transformación en bancos", incluíndo as indemnizacións millonarias dos seus ex directivos co fin de terminar os traballos realizados na IX e X lexislaturas que, sen avances, seguen pendentes de conclusión. A comisión abriuse, así, por terceira vez nas últimas tres lexislaturas. O 11 de decembro, baixo a presidencia do xefe do Lexislativo, Miguel Santalices, mantivo a súa primeira e única reunión, que serviu para constituírse e, entre outras cuestións, designar o popular José Manuel Rey Varela presidente deste órgano. O portavoz do PPdeG na Cámara, Pedro Puy, asegurou na altura que "moitas comisións" deste tipo "non chegaron a resultados", e que a prioridade dos populares era sacar adiante os orzamentos e as conclusións da comisión de reactivación económica, social e cultural. O BNG confiou en que o PP non metese "no conxelador" a comisión, mais nin nacionalistas nin socialistas introduciron ningunha petición formal para reunirse tampouco. Fusión e comisión de investigación As caixas galegas, Caixa Galicia e Caixanova, fusionáronse no ano 2010 en NovaCaixaGalicia, mais esta entidade acabou nun proceso de bancarización que a transformou en Novagalicia Banco en 2012, para acabar vendida a venezolana Banesco en 2014, cun negocio que se desenvolve baixo a marca Abanca. En rigor, trátase do cuarto intento de investigación, posto que se hai que remontar ao verán de 2012. Cando xa se falaba das eleccións ao Parlamento, o pleno extraordinario do 2 de agosto aprobou a creación dunha comisión de investigación das caixas que non pasou de aí, xa que a Cámara se disolveu apenas unhas semanas despois para convocar os comicios. Na IX legislatura desenvolveuse o groso dos traballos mais acabou sen informe e na X só se chegou a constituír e non se avanzou tampouco no documento final.


O presidente da Xunta, demostrando o seu pouco aprecio pola función pública, está a adoptar medidas que perxudican de maneira severa aos seus traballadores: reduce de xeito brutal os dereitos laborais e precariza o emprego. Semella estar entregado a unha misión: o desmantelamento dos servizos públicos e o desprestixio dos seus traballadores. Non é doado conseguir un emprego público. É preciso estudar durante moito tempo temarios extensos e complexos, e hai que superar unhas oposicións esixentes, en competencia con milleiros de opositores. Debemos aceptar, se as cousas se fan ben, que as probas selectivas están ben deseñadas e que conseguen as prazas os que están mellor preparados e son máis idóneos para o traballo ao que se opta. Pero Núñez Feijóo, cando era novo, comezou a traballar na Xunta como funcionario interino e despois fíxose sindicalista. Militaba no sindicato Fica (Funcionarios Interinos y Contratados Administrativos). Naquel tempo, cando principiaba a democracia, Alberto reclamaba "el acceso a la Función Pública de todos los interinos y funcionarios", e que se lles asegurara "la estabilidad en el puesto de trabajo". Tamén esixía "el reconocimiento de los interinos en la ley de los presupuestos generales y el 100% de las retribuciones básicas y complementarias". En resumo: o mozo Núñez Feijóo quería un posto de traballo público entrando pola porta de atrás (sen facer oposicións) e coas mesmas condicións que os traballadores fixos. Mariano Rajoy, aos dous meses escasos da súa toma de posesión como presidente do goberno, ven de impoñer unha Reforma Laboral que lamina os dereitos dos traballadores e deixaos inermes ante a codicia da patronal. Volvemos a unha situación de inseguridade e desprotección semellante á da primeira metade do século XX. O propio ministro de Economía cualificou a reforma de "extremadamente agresiva". Están a cumplir co prometido. Os empresarios non tardaron de expresar a súa satisfacción. Aquí xa imos máis adiantados. Nos seus tres anos de mandato, Núñez Feijóo está a realizar un labor teimudo para desmontar os servizos públicos. O seu plan de recortes aos funcionarios vai ser aprobado no Parlamento galego dentro de poucos días por vía de urxencia. Aquel mozo reivindicativo, que quería un posto de funcionario sen presentarse ás oposicións, agora está a facer unha campaña de descrédito dos funcionarios e adopta medidas que deixan aos empregados públicos nunha situación precaria como nunca tiveran nos últimos tempos. Hai un testemuño gráfico do pasado do Feijóo, acompañado polo seu amigo Carlos Negreira, actual alcalde de A Coruña.


Summary: O Festival de músicas de carácter global bateu marcas de asistencia en Galiza e se pecha coa entrega de premios ao selo Glitterbeat e a Mario Lúcio Sousa e a fadista portuguesa Mariza.

Após cinco días, chega ao seu final a edición do Womex 2014 que tivo lugar en Compostela cun importante eco. Participaron 2.400 delegado@s (+6,66% que a anterior edición) e 1.470 empresas (+16,66%) de 90 países e unha feira con 668 exhibidores de 47 países e un récord de 280 stands (+12%). Este domingo pecharase a edición cunha cerimonia de entrega de Premios que serán para o selo alemán Glitterbeat e @s artistas Mario Lúcio Sousa (Cabo Verde) e Mariza (Portugal). Para a organización, o balance do Womex "non pode ser máis positiva. Ademais de que fora edición con máis asistencia de delegados dos últimos cinco anos, cumpríronse os obxectivos estratéxicos marcados. Confirmouse Womex como unha ferramenta de transformación tanto para a cidade como para o sector musical galego e a forza de Compostela como un escenario e punto de encontro internacional", asegurou a organización nunha nota de prensa.


Summary: A deputada pontevedresa encabeza a lista 'Agora Podemos', da que fai parte o tamén congresista Gómez Reino.

- É a súa a candidatura 'oficialista' nestas primarias, a favorita da dirección estatal? - O certo é que non sabemos moi ben o que significa iso de ser a 'candidatura oficialista' ou 'oficial'. Quizás que 'Tone' [refírese a Antom Gómez Reino] e eu sexamos deputados no Congreso pode levar a algunha xente a asociar esta lista ao traballo institucional. - Deste proceso electoral interno, vai saír un Podemos más unido ou dividido? - Eu creo que imos saír reforzados. O feito de que agora, no transcurso da campaña, as diferentes candidaturas nos enfrontemos hai que entendelo máis ben como que estamos a expoñer as nosas propostas. Xa non estamos na situación de bloqueo que partiamos [en Podemos Galiza] , na que non eramos quen de construír para fóra. E estou segura que todas as persoas que integramos estas tres candidaturas, ao día seguinte de se coñecer os resultados das primarias, imos estar a traballar xuntas. - En que se diferencia ou que achega 'Agora Podemos' que non teñen as outras dúas candidaturas? O noso proxecto diferénciase estratéxicamente dos obxectivos políticos das outras dúas, nós consideramos que acumular forzas en Galiza é chave, ese debe ser o camiño, introducindo melloras organizativas. Apostamos nunha dirección máis ampla, que non sexa unipersoal, en maior democracia. Podemos Galiza ten que ser quen de protagonizar o cambio, mais temos que interpelar a todos os interesados nel. - Cal é a fórmula pola que avogan para concorrer ás eleccións galegas? Creo que estivemos moi obsesionados coas fórmulas xurídicas de concorrencia, quizás porque era a nosa primeira experiencia. En Galiza hai unha cultura da confluencia, e o máis importante entendemos que é a capacidade de xerar ilusión, de propoñer políticas do cambio. Máis adiante xa virá a fórmula. Nós apostamos en acumular forzas, en incorporar sociedade civil e en que haxa unhas primarias abertas - Cal é o status que entende que debe ter Podemos Galiza? Os retos políticos agora son distintos, houbo un punto de inflexión no 20-D, hai que repensar as cousas. Temos que nos parecer cada vez máis a un movemento popular, e iso pasa por, entre outras cousas, reforzar os territorios. O 20-D evidenciouse unha vontade de cambio plurinacional e iso vaise reflectir tamén na organización. Que Galiza, Euskadi... sexan partiudos deferados a nivel estatal entendo que é o camiño.


Summary: A Plataforma Fóra Casas de Apostas, chama á mobilización reclamando a súa "eliminación total", e anuncia unha manifestación para o día 14, primeiro ás 19.30 horas ante a sala de apostas da Praza de Pontevedra e logo na Praza de Portugal, coincidindo co partido do Deportivo que se disputará ás 21 horas

A cidade da Coruña ten unha ratio dun salón de apostas deportivas por cada 10.500 persoas, moi por riba da media galega dun por cada 17.000 e da estatal dun por cada 12.000, segundo datos da propia patronal, que pese a todo afirma que aínda "hai percorrido" para abrir máis locais de xogo. E todo iso sen contar os 166 terminais de apostas instala-dos en bares, cafetarías e zonas de ocio esparexidas polos diferentes barrios da cidade. Por iso a cidadanía, organizada arredor da Plataforma Fóra Casas de Apostas, chama á mobilización reclamando a súa "eliminación total". A sede da Asociación Cultural Alexandre Bóveda acolleu durante a xornada de onte a presentación desta iniciativa, que considera que as "propostas reformistas" son "insuficientes" e que o único que fan é "naturalizar o xogo". Fóra Casas de Apostas defende a "eliminación de todos os estabelecementos de xogo, tanto físicos como virtuais", e apunta ao desenvolvemento de futuras accións de concienciación e relacionadas co ocio "para que a mocidade non se refuxie só en actividades vinculadas co consumo". Ademais, anuncia unha manifestación para o día 14, primeiro ás 19.30 horas ante a sala de apostas da Praza de Pontevedra e logo na Praza de Portugal, coincidindo co partido do Deportivo que se disputará ás 21 horas.A plataforma considera que chegou a hora de "actuar" ante esta situación de crecemento exponencial, no que o sector ve como os seus beneficios "aumentan arredor de 25-30% anualmente" -segundo o doutor en Psicoloxía Social da USC Antonio Rial-, un ritmo similar ao número de persoas, especialmente menores, que se introducen no xogo


Summary: O xornalista Óscar Losada, director do programa 'Raizame' en Radiofusión, convértese no primeiro galego en formar parte do 'World Music Charts Europe', asociación que escolle cada mes os vinte mellores discos de música folk do mundo.

Galicia ten xa a súa voz entre os expertos en música de raíz. Medio cento de expertos neste estilo musical de 24 países europeos forman parte da World Music Charts Europe, asociación de recoñecido prestixio que escolle mensualmente os vinte mellor discos para esta listaxe de referencia. A última incorporación é un galego, o xornalista Óscar Losada e director de Raizame, programa especializado en música folk que cada luns emite Radiofusión. Óscar Losada é o primeiro galego que forma parte deste prestixioso xurado da música de raíz de todo o mundo Losada é un dos catro expertos do Estado español que forma parte deste colectivo, xurdido hai xa 23 anos en Alemaña e no que se agrupan 46 especialistas en música tradicional e cuxo requisito é que teñan algún programa nunha radio pública. Radiofusión, que agrupa a programación común de 16 radios municipais galegas, é quen lle permite a este experto con 30 anos de experiencia na música tradicional en diferentes medios. O xornalista dirixe o programa 'Raizame' en Radiofusión, o que lle permitiu optar a formar parte do 'World Music Charts Europe' Pero non é doado entrar neste grupo de elixidos. De feito, Óscar Losada é o primeiro galego que forma parte deste xurado de expertos nos que se mira moito o currículo e ao que accedeu tras a proposta dos outros tres españois que xa formaban parte da organización. Este xornalista con experiencia en varios medios escritos e na Radio Galega, entre outros, ve recoñecida así o seu labor na defensa e difusión da música tradicional. Formar parte desta prestixiosa lista é clave para a promoción dos grupos de música folk O traballo vénlle agora, xa que cada mes terá que votar os dez discos que considere máis relevantes no mundo para conformar, xunto ao resto do xurado, a lista máis importante que deste estilo musical hai no mundo. Para os grupos que son seleccionados, entrar nesta listaxe é clave para a súa promoción e futuro: saerán nos programas que dirixen os diferentes membros do xurado, poderán ser consultados polo medio millón de persoas que adoitan vela e terán moitas máis opcións de ser elixidos para os diferentes festivais de música folk do mundo. Losada procederá agora a escoitar os discos que lles envíe a organización e a escoller os seus favoritos. E son os mesmos grupos os que os poden enviar á World Music Charts Europe para conformar unha listaxe na que destacaron xa galegos como Radio Cos, Mercedes Peón ou Uxía. Agora mesmo, lidera a listaxe Landini, de Honduras, seguido de Film of Life, de Nixeira.


Summary: A galega Alessandra Aguilar vén de facerse co 17º posto na proba de maratón disputada no marco do Mundial de Atletismo de Beijing. Aguilar quedou a tan só 25 segundos de conseguir o pasaporte para os Xogos Olímpicos de Río 2016.

Un total de 25 segundos separaron Alessandra Aguilar (Lugo, 1978) do soño olímpico logo de ficar na posición 17º na proba de maratón do Mundial de Atletismo de Beijing. A lucence quedou, así, a dúas posicións de gañar a praza directa para os Xogos de Río cun tempo de 2:33:42. "Este posto déixame con sabor agridoce e triste por verme tan perto e non conseguilo", sinala a atleta nas redes sociais. "As sensacións foron moi boas durante a proba e até o km. 34 pensaba que podía pelexar polo top 12-15, pero a maratón é como é e no 35-36 km topeime co muro", recoñece. Nos pasados Mundiais de Moscova, Alessandra quedara na quinta posición.


Summary: Gonzalo Caballero quere pactar un plan de acción urxente que permita dar unha "resposta integral" no ámbito sanitario e en política social na Galiza.

O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, propuxo ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, acordar un plan de acción urxente que permita dar unha "resposta integral" no ámbito sanitario e en política social na Galiza. Gonzalo Caballero lanzou esta proposta na cuarta feira, na que volveu a trasladar ao Goberno galego a vontade das socialistas para facer fronte á situación excepcional provocada pola pandemia da Covid-10, unha disposición que prevé trasladar na quinta feira a Feixoo na reunión da Deputación Permanente do Parlamento da Galiza. Entre as medidas que propuxo en materia sanitaria, pediu que se aposte por unha contratación estábel de todo o persoal sanitario dispoñíbel no país. "Hai que cambiar o sistema de contratación de listas para ofertar desde xa mesmo un contrato estábel para os próximos meses e darlle seguridade ás profesionais", sinalou Caballero, consciente de que "esta crise non se vai a solucionar en días ou semanas". Ao mesmo tempo, considerou que a Xunta debe seguir comprando recursos e materiais coas competencias que "lle son propias". "Hai que facer unha aposta decisiva tamén desde o ámbito orzamentario en política sanitaria e política social", sostivo antes de sinalar que a Xunta mesmo pode "recorrer a fondos europeos" para estes fins prioritarios. "Necesitamos recursos humanos estábeis, todos os profesionais que se poden incorporar deben de ter un contrato estable enriba da mesa para os próximos meses; e tamén un esforzo vía orzamentaria para contratar material", subliñou. Medidas en política social En materia de política social, o líder das socialistas galegas tamén considerou necesario incrementar os esforzos en material e recursos humanos ante a detección de contaxios por Covid-19 en residencias de maiores e de persoas con discapacidade. "Son escenarios de alta complexidade que exixen da maior certeza e dilixencia por parte das institucións públicas e da Xunta, que ten as competencias en garantir a sanidade" destes centros, sostivo o dirixente socialista, que mostrou a súa preocupación por casos como o da residencia de Celanova. Caballero pediu ao Goberno galego que "traballe ao carón dos concellos" que exercen "boa parte das xestións de políticas sociais" e claman "por material e en mellores condicións". E é que, na súa intervención, o socialista asegurou que aínda que os consistorios "están a recibir estes días reforzo de material" detectan que "non só é insuficiente" senón que nalgúns casos é "deficiente". O socialista asegurou que lanza estas propostas con "ánimo construtivo" e "lealdade" á Xunta. "Porque sabemos que este escenario non era previsíbel para ninguén", manifestou antes de considerar que desde a Administración galega "pódense facer máis cousas".


Summary: Alberto Núñez Feixoo prometeu que se "intensificarán" os controis para garantir que as e os primeiros traballadores do Sergas en vacinarse sexan os que teñen "relación directa cos pacientes", tras coñecerse que 17 informáticos da área sanitaria de Pontevedra-O Salnés recibiron a primeira dose debido a "un erro".

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, prometeu que os controis serán "intensificados" so obxectivo de garantir que o primeiro persoal do Servizo Galego de Saúde (Sergas) en vacinarse sexa o que ten "relación directa cos pacientes", tras coñecerse que 17 informáticos da área sanitaria de Pontevedra-O Salnés recibiron a primeira dose debido a "un erro". Así o manifestou o mandatario galego esta sexta feira, 22 de xaneiro, preguntado polos medios nunha intervención previa a participar no foro 'Next Generation' xunto ao vicepresidente segundo da Xunta e conselleiro de Economía, Francisco Conde, e o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña. Esta comparecencia do presidente prodúcese horas despois de que o xerente da área Sanitaria de Pontevedra-O Salnés, José Ramón Gómez Fernández, recoñecese nunhas declaracións que se vacinou "por erro" 17 profesionais de informática aos que non lles correspondía nesta fase. Respecto diso, Feixoo remitiuse ás "desculpas" e "explicacións" dadas polo xerente e a continuación admitiu que, ao haber "máis de 40.000 persoas traballando" no Sergas, "ás veces pódese producir algún erro como o que se produciu".Iso si, á marxe destes 17 informáticos, o presidente da Xunta asegurou que, "polo menos de momento, non se están producindo erros". Feixoo recalcou que as persoas vacinadas por erro "son empregados públicos que traballan na administración sanitaria", pero insistiu en que "non lles correspondía estar na prioridade" do plan porque "non teñen contacto directo con pacientes".En calquera caso, comprometeu "intensificar a práctica de velar" por que quen reciba as doses sexan profesionais en primeira liña da pandemia, "xa sexan médicos, persoal de enfermaría, persoal auxiliar ou persoal de cociña que leva a alimentación a unidades con enfermos de Covid". Ao fío disto, o presidente da Xunta e líder do PP galego foi preguntado pola negativa para dimitir do tamén 'popular' conselleiro de Sanidade de Ceuta, Javier Guerrero, tras vacinarse contra a Covid-19 e afirmar que non gosta das vacinas. "Non coñezo a explicación que (Guerrero) deu, pero digo que os políticos temos que dar unha mensaxe de exemplaridade á sociedade", suxeriu Feixoo. "Neste momento, os políticos temos que dar exemplo. Espero que calquera político de calquera formación teña transparente a súa conduta e, se esa conduta non é transparente, cada un debe asumir a responsabilidade que lle corresponde", concluíu.


Summary: Durante tres meses de 2017, a actriz Iria Pinheiro viviu unha situación continuada de acoso por parte do director do programa Con amor e compañía -emitido na TVG-, José Luis Viñas Orta. Así o relata polo miúdo nunha denuncia penal que vén de presentar no Xulgado de Garda número 3 de Santiago de Compostela.

Entre o 10 de marzo e inicios de xuño, en que renunciou definitivamente ao seu traballo logo de se comunicar coa produtora xefa e o presentador e non obter garantías de mudanzas, Pinheiro aturou tocamentos, insinuacións, humillacións e comentarios que acabaron por xerarlle un cadro de ansiedade e insomnio. Versión dos feitos "Non quero que agoches as túas curvas na televisión, que xa che pillei o truco... es una mujer de bandera e iso telo que amosar e non esconderte", dirixiuse Viñas Orta a Pinheiro na primeira das xuntanzas de preparación do programa na sede de Ficción Producciones no Milladoiro, "oito de cada dez espectadores vanse querer deitar contigo cando te vexan". Estaban presentes os outros actores e os guionistas da serie. "A que subscribe sentiuse menosprezada polo mero feito de ser muller e empezou a notar unha certa presión e pulsión de índole sexual por parte de quen era o seu xefe", relata a denuncia en referencia a ese primeiro suceso. "Non quero que agoches as túas curvas na televisión, que xa che pillei o truco... es una mujer de bandera e iso telo que amosar e non esconderte", dirixiuse Viñas Orta a Pinheiro Seis días máis tarde, o 16 de marzo, foron as probas de vestiario. Iria Pinheiro estaba ataviada con roupas de época da súa personaxe, María Pita: "Saia longa, corsé e camisa, vestimenta do século XVI". O realizador, ao vela e sen pedir permiso, "mete a súa man dentro da camisa e báixaa ata o medio dos peitos indicando: 'Lo quiero hasta aquí". A intérprete volveu á zona de vestiario, onde lle suxeitan o escote con alfinetes adaptado ás esixencias de Viñas. Ao pasar outra vez á que opinase o director, "atemorizada e humillada, levaba en todo intre a man dereita no ombreiro esquerdo para evitar que o agora denunciado metese de novo a man dereita dentro da súa camisa". Despois da gravación do primeiro episodio -o 27 de marzo-, a actriz despedíase dos compañeiros e compañeiras de rodaxe. Cando o facía do director, "pensando que lle daría dous bicos de despedida, don José Luis agárraa fortemente, atráea contra si de xeito sensual -isto é, facendo que a pelve da denunciante estea en total contacto coa pelve do denunciado- impedindo que se soltase e dicíndolle ao oído: 'Que sea la última vez que actúas mal para que yo tenga que escoger la toma que tú quieres". Nas posteriores xornadas de traballo, o xefe recibía Iria Pinheiro "con comentarios xocosos e agresivos e de tipo sexual con relación ao seu corpo". O 17 de abril, ao lle dar instrucións de actuación, "comeza a tocarlle o brazo de xeito lascivo por detrás". Na sesión de maquillaxe dese mesmo día, a actriz tiña os ollos pechados e os ombreiros ao descuberto. "Nese intre sinte como alguén lle toca os ombreiros de xeito lascivo e profundo. Sobresáltase, dá a volta, e ve o director rindo e dicíndolle que apure", expón a denuncia. Os comentarios non remitiron. O 15 de maio, na gravación do programa número 13, Viñas Orta "comeza a sobar e dar palmadiñas no muslo dun xeito non apropiado, dunha evidente índole sexual. A resposta da actriz foi anoxarse e reclamarlle: 'La manita quieta". Segundo a denuncia, o director adoitaba repetir a frase "yo sé muy bien lo que piensan las mujeres". Iria Pinheiro negouse e rexeitou os tocamentos e manoseos de Viñas. "Este reaccionaba ao primeiro con desdén e despois con humillacións públicas sempre en base a un suposto mal desenvolvemento do traballo da actriz", engade. Reacción e "bloqueo emocional" Pinheiro falou destas situacións con diversas compañeiras de reparto e rodaxe. Varias delas recoñeceron os comportamentos machistas do director, con Iria Pinheiro e con elas mesmas. Tamén contactou coa Asociación de Actores e Actrices de Galicia para denunciar o caso e solicitar amparo legal. A avogada do gremio desestimou acción legais pola "dificultade da proba e que ninguén vai dar a cara por ela". Pinheiro falou destas situacións con diversas compañeiras de reparto e rodaxe. Varias delas recoñeceron os comportamentos machistas do director, con Iria Pinheiro e con elas mesmas "O que veu a continuación foi un bloqueo emocional, nerviosismo e falta de concentración", di a denuncia, "a sensación de humillación, de inxustiza e de ter perdido a batalla. Sentía vergoña". Porque Ficción Producciones comunicouse coa actriz en xuño para lle confirmar que repetiría traballo na segunda tempada do programa pero "en convocatorias soltas e esporádicas". "Bueno, al parecer no te entendiste con Pepelu [en referencia ao denunciado]", respondeu a produtora xefe á actriz. Iria Pinheiro viña traballando para a Televisión de Galicia de xeito continuado desde 2004. Como consecuencia dos acontecementos denunciados, "perde as ganas de traballar no audiovisual". Pesadelos, cansazo, ira, falta de concentración e ansiedade levárona, en novembro de 2017, á psicóloga. Actriz en filmes de Mario Iglesias, Ángel Santos ou Claudia Brenlla, participou en numerosos programas de televisión -Luar, Pillados, Zapping Commando- e en proxectos musicais como a Orquestra Os Modernos. Os sucesos que denuncia levárona a "se refuxiar na música e no teatro" como opción laboral. Nota: imaxe do programa 'Con amor e compañía'. Na redacción orixinal desta información aparecía como segundo apelido da persoa denunciada "Horta" cando en realidade é "Orta".


Summary: Once entidades diríxense á Consellaría de Industria para a emprazar a suspender "de forma cautelar" a tramitación do complexo eólico da Costa da Morte, "en tanto non someta o Plan eólico industrial á preceptiva avaliación estratéxica ambiental".

Asociacións bergantiñás reclaman "transparencia, información e acceso aos acordos do clúster eólico da comarca para a evacuación conxunta da enerxía do complexo eólico desde o parque eólico Monte Chan en Laxe até a subestación da central térmica de Meirama". Nun comunicado de prensa, explican que o complexo eólico da Costa da Morte é tramitado pola Xunta "con total opacidade" e acusan o Goberno galego de vulnerar a Lei 21/2013, de 9 de decembro de impacto ambiental, "que esixe avaliación ambiental estratéxica para os plans empresariais a desenvolver nun ámbito xeográfico concreto". O proxecto é liderado pola portuguesa EDP Renovables e a galega Greenalia Green Power, que construirían "parques eólicos tan agresivos co turismo e a hostalaría como o parque Soesto, o parque Pena dos Mouros e o parque Monte Chan na fachada litoral do municipio turístico de Laxe". Tamén o parque eólico Agrelo-Muriño en Cesullas (Cabana) e os parques eólicos de Corcoesto e Coristanco, o Alto do Torreiro e o Bustelo-Baralláns. Estes dous últimos, advirten as entidades, "con prexuízos irreparábeis para áreas de especial interese paisaxístico como o val fluvial do río Lourido e ás explotacións forestais e madereiras da zona". Parques fraccionados Na procura dunha tramitación administrativa máis áxil, os citados parques tramítanse de forma fraccionada e independente, "diluíndo os impactos ambientais da totalidade do Plan eólico industrial do clúster empresarial e obviando a participación pública na súa avaliación global". Neste contexto, advirten de que "deixa de lado a normativa europea que regula o dereito de acceso e participación da cidadanía na toma de decisións relacionadas co medio ambiente e a paisaxe, ao abeiro do Convenio de Aarhus e o Convenio europeo da Paisaxe". Evacuación e liñas de alta tensión Por outra banda, a Plataforma pola defensa de Corcoesto e Bergantiños (Comarca de Bergantiños), a Asociación de Veciños de Cereo (Coristanco), a Plataforma veciñal O Cerqueiral (Coristanco), a Plataforma Bergantiñá Pola defensa da Terra (Comarca de Bergantiños), a Asociación ambiental Contramínate (Laxe), a Asociación ambiental Petón do Lobo, o Sindicato Labrego Galego, a Asociación Galega Cova Crea (Comarca de Bergantiños), a Plataforma As Salgueiras (Ponteceso), a Asociación Veciñal Río Lourido (Valenza-Coristanco) e a Asociación "O Ouriol" do Anllóns (Carballo) solicitan información sobre os acordos do clúster empresarial que formarían as empresas eólicas asociadas en relación á solución de evacuación. Informan de que o parque eólico Soesto evacúa a través da subestación colectora elevadora "Monte Chan", 30/220 kV (SET CHN) e os vieiros empregados para o seu acceso son os do parque eólico Pena Forcada-Catasol II da mercantil Gas Fenosa, actualmente Naturgy. "A liña aérea de alta tensión de 220 kV que evacúa a enerxía xerada dos parques do municipio de Laxe, parte da subestación "Monte Chan", situada a 4,6 km do parque eólico Soesto até chegar á subestación da central térmica de Meirama (Cerceda)", salientan. Advirten de que no seu camiño "iría incorporando as achegas do resto de parques do complexo eólico Costa da Morte, na que entrarían o resto dos parques de EDP Renovables e os parques eólicos de Greenalia Green Power como o parque eólico O Cerqueiral, na parroquia de Bustelo en Coristanco". Este complexo sumaríase a outros que ameazan a contorna.


Summary: Cinco escenarios, 80 empresas e asociacións e 140 actividades son a síntese da Feira das Industrias Culturais Culturgal. Do 30 de novembro ao 2 de decembro, o Pazo da Cultura de Pontevedra convértese no epicentro da produción cultural galega e o seu mercado.

Tres días de ateigadísima axenda son xa tradición na Feira das Industrias Culturais que o sector, e máis alá, coñece como Culturgal. Na fin de semana que vai do 30 de novembro ao 2 de decembro, Pontevedra -en concreto, o seu Pazo da Cultura- acolle o encontro de profesionais, consumidores, usuarias ou produtoras que é xa un clásico da fin de ano cultural. Esta será a súa décimo primeira edición. Oitenta entidades que farán uso de máis de 130 postos, cinco escenarios con programación simultánea e arredor de 140 actividades constitúen o resumo numérico da cita. O seu público potencial anda nas 14.000, 15.000 persoas visitantes. "Porén, non nos gusta presumir de cifras. Non queremos estar presos delas e dun suposto crecemento continúo. Cremos que nestes números está o límite da feira", explica a Sermos Galiza Xosé Aldea, director da mostra. O seu presidente en funcións é Víctor López -cabeza visíbel de Eganet-, despois de que, a inicios de mes, Xulio Amigo abandonase o posto por motivos persoais. A prudencia preside as declaracións de Aldea, que leva seis anos na dirección. O encontro nacera en 2007 da man de varias agrupacións gremiais: a Asociación Galega de Editoras, Escena Galega, a Asociación Galega de Empresas Musicais, Eganet (Empresas Galegas dedicadas a Internet e as Novas Tecnoloxías) e a Asociación Galega de Produtoras Independentes. Agás en 2008, que foi na Coruña, sempre transcorreu en Pontevedra. Sector profesional "É un proxecto do sector profesional. Xurdiu con esa vocación", sinala Aldea, "pero hai seis anos, o equipo que tomamos o relevo entendemos que o futuro da feira non se encontraba unicamente nos gremios. Era necesario implicar o público, patrocinadores e entidades participantes". Ao tempo, o Culturgal pasou dun orzamento público ao 100% a "decidir que cumpría corresponsabilizar a xente". A crise do neoliberalismo afectou de maneira brutal á cultura, ás políticas culturais e aos orzamentos dedicados ás mesmas. Unha das vías que a organización atopou para "corresponsabilizar" a audiencia foi cobrar entrada. Un bono para os tres días custa 5 euros e o tique para cada unha das xornadas por separado ten un prezo de 3 euros. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 324 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza presentou unha demanda contra a Consellaría de Cultura por incumprir as obrigas legais a respecto do patrimonio desta cova de Triacastela, máximo expoñente do Paleolítico de Galiza.

Adega levou a Xunta aos tribunais por non iniciar nin tramitar en tempo e forma o expediente de declaración da Cova de Eirós (Triacastela) como Ben de Interese Cultural (BIC) . "Non atopamos outra saída máis que a demanda xudicial", recoñecen desde o colectivo "para obrigar á Consellaría a cumprir coa súa obrigación na protección deste importantísimo xacemento galego de relevancia internacional e máximo exponente do Paleolítico de Galiza". Falamos con Adela Figueroa, bióloga e fundadora de Adega. - En que pode acabar a demanda contra a Xunta? En que agardades que se concrete finalmente este proceso? - En realidade o único que pedimos é que a Xunta cumpra a lei, por iso presentamos un contencioso. A lei establece ben clariño que todas as covas con pinturas rupestres, e na de Eirós hainas, son automaticamente Ben de Interese Cultural (BIC). Tamén fixa a lei que mentres non se incoe o expediente BIC a distancia de seguridade que se establece é de 200 metros e aí dentro non se pode actuar. Pois ben, a empresa que traballa nesa zona está a traballar dentro desa franxa de seguridade, está a traballar a 50 metros da cova. E en todo este tempo, a Xunta continúa sen cumprir a lei, sen iniciar o expediente para declarar BIC a cova. Non se pode concebir que a administración galega machaque un paisano se corta un ameneiro e sen embargo non aplique a lei para protexer un patrimonio único - Polo que di semella que non ten moito interese en dar ese paso - Nunha sesión organizada polo Consello da Cultura Galega sobre a Cova de Eirós, os arqueólogos participantes recoñecen que os únicos que nos movemos para que este patrimonio sexa BIC somos os de Adega, iso xa di moito. Dou por sentado que na Xunta non están a facer nada ao respecto. Non dan o paso que teñen que dar, que é incoar o expediente para un plan de tratamento do BIC da Cova de Eirós. En todo isto non debemos esquecer a propia responsabilidade da alcaldesa de Triacastela [onde está a Cova de Eirós] en todo isto, porque o Concello é o principal responsábel. A Cova de Eirós é a única en Galiza que ten pinturas rupestres. Estivo con presenza humana ao longo de 150.000 anos, ten o maior depósito de osos das cavernas, alí hai restos dunha fauna riquisima, como os leóns das cavernas... É a única en Galiza que ten pinturas rupestres. Estivo con presenza humana ao longo de 150.000 anos, ten o maior depósito de osos das cavernas... - Por que cre que a Xunta non dá o paso para protexer a Cova de Eirós? - A responsabilidade está aquí, en Galiza. A empresa que explota a zona onde está a cova pertence a unha macrocompañía brasileira, Votoranrim, que ten unha actividade benefactora moi importante anquel país: ten banco para obres, centros de ensino... Pois ben, contactamos con eles a través da asociación de arqueoloxía do Brasil e mantivemos 2 video-conferencias con eles. Comprometéronse a restaurar os danos xerados por unha actuación que danou o teito da Cova, e que denunciamos e tiveron que parar os traballos. E tamén se comprometeron a seguir os mandatos da Xunta sobre este patrimonio. Mais non os hai! Porque a Xunta non incoa expediente BIC! O da Xunta a respeito da Cova de Eirós é de vergoña mundial. Ten que cumprir a lei! Non se pode concebir que a administración galega machaque un paisano se corta un ameneiro e sen embargo non aplique a lei para protexer un patrimonio único. - Cres que o da Cova de Eirós exemplifica a actitude do goberno galego para co patrimonio galego? - Esta Xunta ten desprezo pola cultura galega, un desprezo absoluto, estórballe. Nós fomos reunirnos cos grupos parlamentares para explicarlles a situación e entregamos unha petición para que se debatese no Parlamento. O BNG pediu en 2014 que se declarase BIC e AGE presentou preguntas parlamentares sobre o que acontecía alí. Desde o PSdeG apoiaron as nosas demandas. O do PP foi outra historia. Recibiunos daquela o que agora é Conselleiro de Cultura, que nos dixo que en Galiza había moita historia, contándonos que cando ía á súa aldea os veciños xa lle dicían que case non se podía mover o tractor por se danabas un castro.


Summary: A Mesa leva a Xenebra casos "moi concretos e moi graves" para demostrar a discriminación lingüística que padecen as persoas falantes en galego. Perante as Nacións Unidas esixe que se respecten os seus dereitos e solicita que se lle abra un expediente de infraccións a España. A embaixadora de España obviou a denuncia da Mesa e negou, en xeral, a existencia de discriminación.

A Mesa , canda outras entidades que forman parte de ELEN, denunciou perante o Consello de Dereitos Humanos da ONU a discriminación contra as linguas oficiais distintas do español no marco do 29ª Exame Periódico Universal do Consello de Dereitos Humanos das Nacións Unidas que se desenvolveu esta quinta feira en Xenebra. En turno de réplica, a embaixadora de España perante a ONU negou a existencia de discriminacións mais non se referiu en ningún momento de xeito explícito á cuestión lingüística. "Está claro que se refería a nosa acusación mais optou por eludir o tema da lingua e afirmar só que non hai ningún tipo de discriminacións. Os casos concretos que recollemos no informe que se presentaba deixan á vista que a realidadade non é esa", explica o presidente da Mesa, Marcos Maceiras. Maceiras defendeu no marco da xuntanza que a discriminación contra linguas oficiais distintas do español "é completamente inaceptábel e debe cesar de xeito inmediato". "Viñemos denunciar casos moi graves, que vulneran calquera principio democrático e de respecto pola dignidade dos pobos e das persoas que os compoñen, que teñen lingua propia e a quen non se lles permite exercer dereitos cidadáns e humanos elementais se o fan na súa lingua", sinalou Maceira que se referiu, en concreto, ao caso dun doente ao que se lle atrasou case dous anos unha operación cirúrxica ao esixir asinar a autorización en galego. O caso será xulgado o 21 de xullo tras ser admitida a trámite a denuncia do doente que, ao non se lle querer dispoñibilizar en galego o impreso até meses despois padeceu un agravamento do seu estado de saúde. As normas que España infrinxe "Casos coma este ou persoas ás que se lle rexeita en entrevistas de traballo o dereito fundamental de se expresaren na súa lingua, desatención, insultos e ameazas por parte dos corpos de seguranza do Estado, deben ser coñecidos pola comunidade internacional porque quen despreza a lingua dun pobo está a desprezar un pobo e iso é racismo", sinalou o presidente de Mesa mentres esixiu os mesmos dereitos para as persoas galego falantes que para unha cidadá de "Albacete, Lisboa ou Bonn". A Mesa e ELEN reclamaron así do Consello de Dereitos Humanos da ONU que tome medidas de inmediato e chame á orde ás autoridades españolas para garantir o cesamento da discriminación lingüística coas persoas que falan idiomas propios en territorio estatal. Reclamaron a apertura por parte da UE dun procedemento de infracción contra España por infrinxir as normas da UE contra a discriminación, entre elas, a Carta dos Dereitos Fundamentais ou a Directiva sobre igualdade e outras medidas como a Carta Europea das Linguas.


Summary: [ACTUALIZACIÓN 17:40H] O home prestará declaración na terza feira (12 de abril). A investigación policial mantense aberta.

O domingo (10 de abril) foi detida a ex-parella de Tatiana Vázquez Abuín, a muller de 24 anos asasinada en Lugo. Ibrahim N., de 31 anos é o principal sospeitoso, segundo as fontes policiais. Porén, fontes consultadas polo diario local El Progreso sinalan que as pesquisas se manteñen abertas e que non se descartan outras opcións. O detido prestará declaración esta segunda feira no Xulgado nº3 de Lugo O detido prestará declaración esta terza feira no Xulgado nº3 de Lugo. Neste senso, durante a súa detención confirmou que mantivera unha relación sentimental con Tatiana Vázquez tempo atrás, que se continuaban a ver e que mesmo estiveran xuntos na sexta feira (8 de abril), o día en que a muller foi acoitelada até en 54 ocasións. En declaracións á imprensa o subdelegado do Goberno español, Ramón Carballo, sinalou que a detención se produciu por un presunto caso de violencia machista mais "non por sospeitoso de asasinato". En 2015 unha terceira persoa, familiar de Tatiana Vázquez, presentou unha denuncia por un presunto caso de violencia machista que, no entanto, foi arquivada após a muller negar os feitos e non presentarse nos xulgados para prestar declaración. En 2015 unha terceira persoa denunciara que Tatiana Vázquez se atopaba en situación de violencia machista De se confirmar, este sería o segundo crime machista acontecido na Galiza en 2016 após o asasinato no mes de febreiro de Ana Gómez (Becerreá). Aliás, tamén foi agredida a finais do mes de marzo unha muller nas Pontes á que o seu ex-compañeiro tentou asasinar cunha arma de fogo. Doutra banda, mantense aberta a investigación en Porto do Son após atopárense os corpos dun matrimonio no seu domicilio, as forzas policiais sospeitan que se pode tratar de máis un feminicidio mais até o de agora non as pescudas mantéñense abertas. Segundo os dados oficiais recentemente publicados pola Xunta de Galiza na súa memoria de 2015, o pasado ano o número de vítimas mortais de violencia machista foi o maior desde 1999.


Summary: En dous anos a fenda entre pro-franceses e independentistas reduciuse en 5 puntos.

O "si" á independencia de Nova Caledonia avanza, mais non o suficiente para gañar o referendo de autodeterminación. A consulta, que decorreu este domingo, deixou unha vitoria para os partidarios de que este territorio de apenas 18.000 km cadrados e 270.000 habitantes continúe baixo soberanía francesa. O 53,3% dos electores optou por se manter en Francia mais e o 47% optou pola opción independentista. Son resultados máis axustados que no primeiro referendo, en 2018. Entón, o 'non' sumou o 56,7% das papeletas. En dous anos, a separación entre detractores e partidarios da independencia reduciuse de máis de 13 puntos porcentuais a menos de 7. Se o solicita un terzo do Congreso de Nova Caledonia, terá lugar un terceiro referendo en 2022, como se prevé nos acordos de Nouméa. O campo independentista cre que a partir de entón pode darlle a volta á situación e gañar nas urnas. Nova Caledonia ten 278.000 habitantes e foi colonizada por Francia na primeira metade do século XIX. Desde 1853 pertence a ese Estado europeo. Nos anos 80, o Frente Socialista de Liberación Nacional Kanak reclamaba a creación dun Estado indepenente. Pouco a pouco, as illas conseguiron maior autonomía a respecto de París. Nova Caledonia sufriu anos de violencia política na década de 1980 entre as forzas independentistas, apoiadas pola comunidade aborixe kanaka, e as forzas pro Francia, apoiadas principalmente polos descendentes dos colonizadores galos. A violencia cesou coa sinatura do Acordo de Matignon, en 1988, que outorgaba autonomía en tres provincias, dúas destas de maioría kanaka, que lles permite lexislar, entre outros eidos, sobre impostos e emprego.


Summary: As explotacións atópanse nun dos peores momentos entre o cesamento nas recollidas, os prezos máis baixos do Estado e as propostas cosméticas do goberno español.

O sector do leite na Galiza está en crise. Iso non é ningunha novidade. Após a desaparición das cotas e da aprobación dun novo pacote lácteo en Madrid a caída dos prezos e o incumprimento dos contratos asinados entre as explotacións e a industria tornáronse nun continuum. Porén, nas últimas semanas a situación empeorou logo do cesamento da recollida en orixe por parte da empresa luguesa Leite Río. Inicialmente foron explotacións de Teixeiro, A Terra Chá, Mazaricos, Santa Comba e Vimianzo mais a entidade, titularidade de Jesús Lence, comunicou a gandeir@s de Rodeiro (A Coruña) que deixaría de lles recoller o produto a partir do 15 de xullo. En total unha vintena de explotacións que manexan por volta de 17 mil litros ao día. A imaxe do sector volve a ser cisternas vertendo leite ao chan, quer na estrada, quer nos predios, como símbolo de protesta polo que está a acontecer. E é que, para alén do máis, segundo os dados --provisionais-- fornecidos pola Fondo Español de Garantía Agraria (FEGA), a produción leiteira descendeu no noso país un 7,5% a respeito do pasado ano. Fronte ás 617.721 toneladas de maio'14, neste exercicio rexistráronse 208,05 toneladas; por volta de 18 mil menos. En troca, no conxunto do estado a produción aumentou un 6% polo puxe de territorios como Catalunya, Castela e León e Asturies. A produción leiteira caeu nun ano en Galiza o 7,5% e mantén os prezos máis baixos do Estado español (0,28 céntimos) Aliás, Galiza continúa a ser o territorio cos prezos en orixe máis baixos (0,284) fronte aos 0,306 céntimos de media no conxunto do Estado español. Esta cifra supón unha queda de 0,072 céntimos a respeito do pasado ano. A resposta de Madrid Perante este contexto, un dos máis críticos para o sector nos últimos anos, as organizacións agrarias, xuntos con outros axentes, promoveron a constitución dunha plataforma en defensa do leite galego coa que encetarán unha campaña de mobilizacións para reclamaren medidas urxentes aos gobernos español e galego. Entrementres, en Madrid, o Ministerio de Agricultura convocou o 7 de xullo a Interprofesional Láctea (INLAC), órgao que abrangue a respresentantes da produción e transformación xunto coa propia administración. Após o encontro, a ministra, Isabel García Tejerina, anunciou as medidas que adoptará o goberno español para atallar a crise do sector. As tres grandes iniciativas que impulsará a administración española será o pulo pola constitución de organizacións de produtores lácteos (OLP) supra-autonómicas para o que o executivo creará unha liña de axudas de 1 millón de euros através do propio Ministerio. O Ministerio propón como solucións constituír OLP's supra-autonómicas, incentivar o consumo de leite con publicidade e avalar créditos ás explotacións Doutra banda, Tejerina anunciou a posta en andamento dunha campaña de comunicación cuxo obxectivo sexa incentivar o consumo de leite; da aprobación de avais públicos para que as explotacións con dificultades económicas opten a créditos bancarios e o control das vendas por baixo dos custes de produción (dumping) nas grandes distribuidoras alimentarias, unha tarefa que, dixo, asumirá a Axencia de Información e Control Alimentar (AICA). Desde as organizacións sindicais advirten que as medidas aprobadas "están ben" mais "son a medio prazo" polo que, sinalan, "necesitamos medidas urxentes para o 20% das explotación que están a cobrar o leite entre 18 e 22 céntimos" por litro, asegurou en declaracións recollidas por Campo Galego Román Santalla (UPA) após a xuntanza da Interprofesional. Neste senso, manteñen a convocatoria dunha mobilización para o 17 de maio así como as demais accións que teñen previstas desenvolver, entre elas unha tractorada. "Non vemos ningún motivo para desconvocar".


Summary: Dúas novas doazóns do tecido asociativo larachés

Importantes contratos se asinan en breve no Concello da Laracha, unha que vez que rematou o prazo para a presentación de ofertas na licitación. Falamos dos novos contratos dos servizos de axuda no fogar e de recollida de residuos sólidos urbanos. Dous novos contratos nos que as empresas que resulten adxudicatarias deberán subrogar o persoal actual. 11 empresas optan á adxudicación do SAF durante os vindeiros 4 anos, cun total de 3,7 millóns de euros. A previsión é prestar cada ano 12.000 horas de servizo básico e outras 47.334 de servizo de dependencia, sendo o prezo máximo por hora de 20,15 euros de luns a sábado e de 20,91 euros os domingos e festivos. Pola súa parte, o contrato de recollida de residuos sólidos urbanos ten un presuposto base de 1.423.654,60 euros polos cinco anos de duración (catro máis outro de posible prórroga). Contempla a recollida diferenciada e transporte á planta de Sogama en Cerceda dos residuos que son depositados nos colectores xenéricos verdes (952 unidades), nos amarelos de envases lixeiros (400 unidades) e tamén nos novos recipientes marróns de orgánicos (150 unidades). Así mesmo, a empresa que resulte adxudicataria deberá asumir o mantemento, lavado e desinfección de todos os contedores.Cómpre salientar que os colectores azuis de papel-cartón, os iglús verdes de vidro e os recipientes laranxas de aceite non se inclúen neste procedemento porque estarán recollidos no novo contrato de xestión do punto limpo que sairá a licitación proximamente. Novas doazóns Dúas novas doazóns recibiu o departamento de Servizos Sociais do tecido asociativo. A asociación cultural Adro de Vilaño doou 18 quilos de plátanos e outros tantos de laranxas, peras, mazás e nectarinas.Ademais, na fin de semana a asociación cultural e deportiva Santa Lucía de Soandres tamén doou alimentos e produtos de primeira necesidade. En concreto foron 56 paquetes de galletas, 24 botes de cacao en po, 24 paquetes de fariña, 60 latas de conserva de atún e outras tantas de sardiñas, 12 tarros de crema de cacao, 240 iogures, 22 envases de xel de ducha e 36 botellas de lixivia.


Summary: Publicamos a seguir o extracto da análise do médico especialista en Análises Clínicas Luis Vázquez que fai parte do suplemento especial do Sermos Galiza, de 56 páxinas, que acompañará o xornal o 13 de marzo por 3 euros.

Despois dun ano de evolución da pandemia da Covid-19 e, despois de sufrir tres vagas, encontrámonos nunha encrucillada que fai difícil ver cal será o futuro desta complicada situación. En todo este tempo transcorrido cometéronse varios erros que nos levaron a pagar un alto prezo en vidas humanas e, tamén, no ámbito sanitario, económico e laboral. É un momento decisivo, no que nas decisións que se tomen van condicionar o futuro en Galicia da pandemia de Covid-19. Non podemos cometer os mesmos erros que nos trouxeron ata aquí, hai que ser estrito no mantemento de normas sanitarias que nos permitan conseguir un rápido descenso no número de casos da enfermidade activa. Sería unha enorme equivocación marcar datas no calendario para realizar desescaladas nas medidas de confinamento, tal e como se fixo no pasado verán, ponte de decembro e, sobre todo, no Nadal. Hai, desde o meu punto de vista, tres piares básicos para lograr un bo control na evolución da enfermidade na nosa Comunidade e que se os implementamos de maneira axeitada poden levarnos a unha situación óptima en varios meses. O primero piar é completar a vacinación dos grupos de maior risco no menor tempo posible. Ata o momento completouse a vacinación dos residentes e traballadores dos centros de maiores, dunha boa parte do persoal sanitario e estase iniciando a vacinación das persoas de máis de 80 anos. Debemos conseguir canto antes que se complete a vacinación de todas as persoas entre 60 e 80 anos, así como das persoas con enfermidades crónicas, grandes dependentes, coidadores e outros grupos que teñen risco por exposición (forzas de seguridade, educadores, traballadores de cara ao público...). Se completamos rapidamente a vacinación nestes grupos de maior risco, conseguiremos un descenso moi importante na mortalidade e na carga asistencial en hospitais. A análise ao completo poderás lela este sábado no Sermos Galiza Especial 'Radiografía da sanidade, un ano de pandemia'. Luis Vázquez é médico especialista en Análises Clínicas. Se non es asinante, reserva o teu exemplar no quiosque para non ficar sen el. Lembra que podes facerte subscritora ou subscritor nesta ligazón, e mesmo podes apoiar o medio sen se te facer asinante, na opción de mecenas ou amizade.


Summary: O presidente da Xunta evita considerar, como a dirección estatal do seu partido, que o caso Bárcenas sexa unha operación para prexudicar a Rajoy. PSdeG, AGE e BNG esixen que aclare as referencias a Galicia na suposta contabilidade 'b' da formación conservadora.

Os "papeis de Bárcenas" caeron como unha enorme bomba enriba do PP, co centro da explosión na madrileña rúa de Génova pero cunha vaga expansiva que afectou a todo o Estado. A información públicada polo diario El País segundo a cal o ex tesoureiro dos conservadores e o seu antecesor desenvolveron durante case vinte anos unha contabilidade secreta con achegas económicas de grandes empresas e pagamentos en 'b' a altos cartos do partido deu lugar a moitas preguntas. Tamén no caso do PP galego, máis tendo en conta que, atendendo ao publicado, neses libros figura a anotación "Galicia (O.C.)" xunto a outras como "De Málaga", "La Rioja" ou "Palencia" asociadas a "cantidades que oscilan entre os 18.000 e 30.000 euros". Ao remate da reunión semanal do Consello da Xunta Alberto Núñez Feijóo foi cuestionado ao respecto pola prensa. E o líder dos populares veu dicir que el só responde pola súa propia xestión. Mentres, case simultaneamente, María Dolores de Cospedal tecía dende Madrid unha caste de teoría da conspiración fundamentada en que é "moi sorprendente que cando parece que a situación económica empeza a remontar, se tente prexudicar a quen goberna o noso país", Feijóo desmarcábase para considerar o caso "o suficientemente grave como para tomalo moi en serio". Agora ben, "iso de que Galicia aparece ou non aparece é o que dirá non sei quen", retrucou, a preguntas da prensa. "Nós non temos absolutamente nada", di, en referencia ás contas do PPdeG, se ben xusto a continuación introduce un matiz que non é menor: "Polo menos, dende que eu son presidente do PP de Galicia". Feijóo deriva implicitamente as eventuais irregularidades aos tempos de Fraga "Saberán os anteriores do anterior", abonda o presidente, derivando así implicitamente as eventuais irregularidades aos tempos nos que o partido tiña como máximos referentes a Manuel Fraga ou Xosé Cuiña, ambos xa falecidos, ou mesmo ao tempo en que a secretaría de organización estivo ocupada por Pablo Crespo, un dos presuntos líderes da trama Gürtel. Por este motivo, Feijóo mantén que dende 2006 e ata a actualidade nas contas do seu partido non hai nada que esconder, polo que o cuestionamento que lle lanzan os xornlaistas "parécenme simplemente un comentario a unha información que eu descoñezo na súa integridade, do A ao Z". "O partido ten que aclaralo" Neste contexto, e cun discurso que semella orientado a liberarse política e persoalmente de calquera sombra de dúbida, Feijóo asegura non dubidar de que "o partido ten que aclarar estas cuestións". "Ten o compromiso de aclaralas, cónstame", afirma, nun contexto no que defende que a dirección que encabeza Mariano Rajoy xa decidiu "poñer outra vez as súas contas á disposición do Tribunal de Cuentas, á disposición do fiscal ou do xuíz que está instruíndo este proceso ou calquera outro relacionado, aprobar unha investigación interna e solicitar unha auditoría externa". "Convén estar respondendo á información que poida ir saíndo", dixo Feijóo mentres De Cospedal impedía algunhas preguntas Ao tempo, dende o atril de San Caetano Feijóo guinda un recado que ben podería ter como destino outro atril, o de De Cospedal, que á mesma hora impedía, por exemplo, que lle formulasen preguntas os xornalistas do propio diario El País. "Convén estar respondendo á información que poida ir saíndo diariamente, semanalmente ou mensualmente" para "aclarar a posición do PP e cales son os responsables deste tipo de informacións", di. "Estamos falando dunha acusación dende o anonimato e relacionada cunha persoa que parece ser que ten moito diñeiro en Suíza", polo que cómpre "aclarar este tipo de cuestións e dar luz e taquígrafos".


Summary: Entrevistamos o investigador Eliseo Fernández, presidente do Ateneo ferrolán, unha entidade fundada en 1879 e formada na actualidade por máis de 300 socios.

No peor momento asumiu o investigador Eliseo Fernández a presidencia do Ateneo Ferrolán.Cando foi elixido hai xa oito meses, adebedábanselle nóminas aos traballadores e non estaba ao día con Facenda e mais a Seguridade Social. Ademais, atopábase en pleno conflito co goberno local por reubicar na súa sede –un edificio do século XVIII- outras entidades da cidade como a AVV Zona Centro, a Sociedad Filarmónica Ferrolana ou a Sociedad Artística Ferrolana. Por se fose pouco, o Concello, que acometeu unha profunda reforma no inmoble, négase a abonar o custo do traslado e custodia dos seus fondos, polos que a empresa de mudanzas le reclama máis de 39.000 euros. -Como están as cousas nestes intres? Agora mesmo estamos agardando pola sentenza do xuízo que tivo lugar o pasado día 17. A empresa de mudanzas reclámanos a nós 39.000 euros polo traslado e depósito dos nosos fondos cando comezaron as obras no edificio, unha reforma que financiou o Concello ao se tratar dun inmoble da súa propiedade. Nós esiximos ao goberno local que asuma a súa responsabilidade nunha intervención que fixo nun edificio seu, mais até o de agora non foi posíbel o diálogo nin co concelleiro de Cultura nin co alcalde. -Tan mala é a relación? Co concelleiro falamos hai tempo, mais non é unha persoa doada de tratar. Non ten capacidade de diálogo nengunha, demostra moi pouca educación, é moi autoritario e coido que despreza profundamente o mundo da cultura, principalmente a de base, a máis participativa… O señor Reyes García ten unha visión moi pechada do que interesa ou non do punto de vista cultural. De feito, adoita dicir amolado que en Ferrol hai máis dun cento de entidades culturais... Como se iso fose unha desgraza! Este concelleiro gosta da cultura "desde arriba" e patrocina empresas como Eulen, que xestiona os contedores culturais da cidade. Porén, esa perspectiva cultural xa conduciu a varios batacazos, como o concerto de David Bisbal, que foi un fracaso maiúsculo. -Intentárono co alcalde? Desde que foi elixida a nova equipa directiva, hai xa oito meses, solicitamos por cinco veces unha entrevista co alcalde, para nos presentar a el como xunta e para ver o modo de solucionar os conflitos abertos, principalmente o do traslado dos fondos. Coidamos que a reforma do edificio sobarda os límites da área de Cultura. Até o de agora non nos recibiu. -Agardan unha sentenza favorábel? Este xuízo vainos abrir as portas para demandar o Concello, con moitas posibilidades de gañar, porque tanto o arquitecto do proxecto, Alfredo Alcalá, como os representantes da empresa de mudanzas afirmaron que pensaban que o traslado estaba incluído nas propias obras. É que é o lóxico: se unha administración leva a cabo unhas obras nun edificio da súa propiedade enténdese que asumirá todos os gastos. O señor Reyes García adoita dicir amolado que en Ferrol hai máis dun cento de entidades culturais... Como se iso fose unha desgraza! En troques de facelo así, o Concello busca na letra pequena as "trampulladas" para evitalo e cargárnolos a nós. Ademais, eses 39.000 euros puideron quedar na metade se no momento de recepcionar as obras, en xaneiro de 2013, lle pagase á empresa de mudanzas. O depósito dos fondos incrementou a factura en 600 euros mensuais desde aquela. -Que teñen os fondos do Ateneo? Entre outras cousas, temos unha importante biblioteca e unha hemeroteca con exemplares únicos en Galiza, como unha edición completa do xornal "La Democracia", que se editou na década dos 90 do século XIX. Ademais, temos unha colección pictórica, de máis de medio cento de cadros, entre os que se atopa un Naseiro, e outra pequena de arqueoloxía. -Reciben algunha subvención? Ningunha. Até que o PP gañou as eleccións en 2011 recibiamos unha subvención municipal por prestar o servizo de hemeroteca e biblioteca, mais esta corporación eliminouna. É curioso, porque os gobernos do PP anteriores si que a mantiveron… -E cal é a situación económica e a relación coas outras entidades que "okupan" a sede do Ateneo? A situación económica é complicada, mais imos asomando a cabeza. Cando chegamos estaba sen pagar o certame de gaitas Constantino Bellón e debiámoslles cartos aos traballadores, a Facenda e á Seguridade Social. Cos empregados chegamos a un acordo de adiamento do 30% das nóminas e xa estamos ao día nas cotizacións e seguros sociais. No referido á "convivencia" coas outras entidades que nos meteron na nosa sede, mantemos unha relación de cordialidade coa Filarmónica e a SAF, mais non coa asociación de veciños. Por alí non van nunca e cando o fan é para denunciar o acoso ao que supostamente están sometidos. O caso é que o Concello está a fomentar a inemizade entre as asociacións, cando hai locais municipais abondo para relocalizalas. Para nós é moi incómodo compartir con elas o noso salón de actos, cos nosos equipos e o noso persoal. Pensan que os nosos traballadores son municipais e que están ao seu servizo… E non é así. Ademais, a reforma anterior do edificio financiárona cos seus cartos os socios do Ateneo, que interpretan esta ocupación como un espolio.


Summary: O doutor en Teoloxía pola Universidade de Salamanca e en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela Victorino Pérez Prieto recupera para Sermos Galiza o perfil de Moncho Valcarce (1935-1993) no ano en que se conmemora o 25 aniversario do falecemento do coñecido como "crego das Encrobas". Nas próximas semanas seguirán a sucederse actos de lembranza da figura de Valcarce. Eis un extracto do texto publicado no número 295 de Sermos Galiza.

Moncho Valcarce, o cura das Encrobas, é a memoria viva dalgunhas das máis épicas loitas do pobo galego na segunda parte do século XX. Moncho vive pola memoria do seu compromiso político e o seu activismo popular. Pero Moncho foi tamén un cura. "Un cura revolucionario" ou "un revolucionario cura"? Ser cura no foi para el algo secundario: a forza do compromiso de Moncho Valcarce nace da súa fe cristiá. A súa identidade de cura e o seu compromiso revolucionario estiveron xunguidos. Pero, a pesares de pertencer á clerecía, non soubo entendelo a súa Igrexa. Tampouco o entenderon ben os camaradas da política, e o pobo só un pouco... aínda que, puxeran nunha das necrolóxicas dos xornais: "Durma en paz... o que foi guía de xentes e sirva de exemplo ás xeracións". Moncho Valcarce foi un militante político ao xeito dos vellos profetas bíblicos: subversivos da orde establecida, inxusto e opresor cos máis febles. De mozo, toma conciencia crítica da hipocrisía da clase á que pertence; esa sensibilidade social foi radicalizándose na descuberta e compromiso cun pobo e unha terra: "A dura realidade que tropezas en Galiza, á luz do Evanxeo supón que ou estás cos pobres, cos oprimidos, ou estás co poder" (Entrevista de Gumersindo Campaña, 1990). Este compromiso liberador supón: "espertar no Pobo o espírito de corresponsabilidade social e crítico". "Fundirse co Pobo... darlle vida e arelas de prosperar" e a promoción da xustiza e os dereitos humanos, individuais e comunitarios. "Defensa dos dereitos dunha nación asoballadas por un Estado, que lle nega a soberanía" (O compromiso sociopolítico dun presbítero nunha realidade concreta: Galicia, Salamanca 1988). Moncho foi un militante madurecido no sufrimento e na represión, como expresa nas páxinas do Caderno de Poio (1974): "Loito pola liberdade que nace da miña fe cristiá, da miña fe na Palabra de Deus... Xesús estaba contra a orde establecida... A misión de Xesús segue onde a lingua e a cultura dun pobo é encadeada, cando non deixan a ese pobo ser protagonista". [Podes ler a peza íntegra no número 295 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A consulta á militancia para escoller secretari@ xeral estaba fixada para o 1 de xuño. Porén, ao ter que pasar a proposta polo Comité Federal que se reúne en xullo, a proposta do do Carballiño terá que se retrasar até o 7 de setembro. O consello extraordinario fica marcado para o 29 do mesmo mes

O secretario xeral do PSdG-PSOE, Pachi Vázquez, viuse avocado a adiar até setembro a convocatoria de primarias en Galiza para evitar o veto de Ferraz. Así o recoñeceu no Comité Nacional que se celebrou esta sexta feira en Compostela, onde o carballiñés a consulta para o 7 de setembro e o congreso extraordinario para o 29 do mesmo mes. Sinalou Vázquez que "hai un acordo sobre a nosa proposta" porque "dentro dun ano" preguntar á militancia será norma do partido á hora de escoller @ secretari@ xeral, mais "nós non podemos agardar tanto", até a reforma dos estatutos. Por isto, explicou, Madrid "fará unha excepción con Galiza", onde despois da consulta se convoca a xuntanza extraordinaria. O PSOE non permite "primarias" senón "unha consulta á militancia". Porén, Pachi Vázquez enfatiza que "no fondo, é o mesmo". O documento aprobado na xuntanza desta sexta debe ser transladado ao Comité Federal, cuxa convocatoria está prevista para xullo, condición que "obriga necesariamente" a adiar as datas que o secretario d@s socialistas galeg@s achegara en marzo: consulta o 1 de xuño e congreso extraordinario o 6 de xullo. A proposta de Vázquez ficou apoiada con 131 votos a favor e 8 votos en contra, fronte a 71 abstencións que discutiron a data da convocatoria. Vázquez presentou as primarias como "un procedemento pioneiro no socialismo español" que se desenvolverá exclusivamente na Galiza. Porén, haberá que agardar pola benzón de Madrid.


Summary: "Quixemos ser responsábeis", asegura Pancho Casal a Nós Diario. "Propuxemos o domingo 19 para que toda a campaña electoral se produza cando xa estea levantado o estado de alarma no Estado".

"Por responsabilidade había que dar unha resposta, non simplemente oporse a Feixoo", di a Nós Diario o portavoz de En Marea Pancho Casal. A reunión da pasada quinta feira entre o presidente da Xunta e as forzas políticas galegas a respecto de retomar as eleccións adiadas do 5 de abril resolveuse co único apoio desta formación á proposta de Alberto Núñez Feixoo de pór as urnas no mes de xullo. Pancho Casal salienta que había que elixir "o menos malo" e "non pórse de perfil". Así, explica que había "tres alternativas": votar en xullo, aprazar as eleccións ao outono ou votar cando haxa "garantías sanitarias". Aquí Casal apunta que iso último "non vai suceder até que non haxa unha vacina e todas as galegas estean vacinadas", algo que aprazaría os comicios galegos "até o inverno do ano que vén como mínimo". "Quixemos ser responsábeis", conclúe a respecto da data do 19 de xullo que desde En Marea propuxeron na xuntanza de onte para realizar as eleccións á Presidencia da Xunta. "Propuxemos o domingo 19 para que toda a campaña electoral se produza cando xa estea levantado o estado de alarma no Estado", indica, para engadir que desde o PP se inclinan máis polo día 12 de xullo para pór as urnas. "A cuestión é que a Galiza non quede sen Goberno. O máis sensato, o máis serio e o máis responsábel é elixir a data menos mala, e o resto é electoralismo", salienta Casal. Votar con "garantías" Neste sentido, o ex deputado de En Marea no Parlamento da Galiza (pois a Cámara está disolta e el non forma parte da Deputación Permanente) aclara: "Non lle dixemos que si a Feixoo, contestamos á pregunta. Aquí non hai certezas, e quen diga o contrario minte, hai opcións con máis seguridade ou menos. Consultamos con epidemiólogos e o que nos din é que en xullo a probabilidade de máis contaxios é baixa e que no outono é máis alta". En Marea solicitou onte a Feixoo que no decreto de convocatoria dos comicios inclúa unha "cláusula suspensiva" para "dilucidar na terceira ou cuarta semana de xuño" se hai que volver suspender as eleccións pola situación da COVID-19. Desta maneira, tamén reclamaron que as votacións se produzan "coas máximas garantías". "Cremos que é posíbel facer cabinas para a xente que está nas mesas, poñer medios de hixienización e máscaras de protección para que o proceso electoral se realice con todas as garantías", argumenta Casal. "E se non votamos en xullo que pasa? Que vai pasar en setembro despois de que 200.000 ou 300.000 persoas de zonas máis afectadas pasen o verán na Galiza?", incide Casal, que lembra que a finais de setembro remata o período para convocar eleccións. "Non podemos quedar sen Goberno na época máis dura na historia para o país", asegura. Concorrer nunha "plataforma" Por outra banda, En Marea debate se vai concorrer ás eleccións nesta ocasión despois de anunciar que non participaría nos comicios que tiñan que terse realizado o pasado 5 de abril coa marcha do seu líder, Luís Villares. A formación celebrou "asembleas telemáticas" a pasada fin de semana nas que "máis de 150 persoas" participaron nunha "reflexión" colectiva que levará a tomar unha decisión "nos vindeiros días". "Mudou todo", asevera a Nós Diario Pancho Casal, que salienta que "En Marea quere participar no proceso de reconstrución da Galiza". "En abril decidimos non presentarnos por xenerosidade coas tres alternativas que había pero, en este momento, consideramos que nos últimos meses non evidenciaron que sexan unha verdadeira alternativa a Feixoo", agrega. Pretenden artellar unha "plataforma" ou "coalición" na que participen "movementos municipalistas" así como asociacións e partidos políticos para lograr "un chamamento máis transversal" á cidadanía galega.


Summary: Na canteira de Paredes, desde onde se divisa a Illa de San Simón con toda a súa historia, será o próximo domingo 16 de marzo o espazo escollido para o primeiro acto colectivo da Regaduxa Memoria Histórica de Vilaboa para a primeira homenaxe ás vítimas do concello.

A asociación A Regaduxa Memoria Histórica de Vilaboa promove a primeira homenaxe ás vítimas da represión franquista do concello o próximo domingo 16 de marzo ás 18.30 na canteira de Paredes cun acto no que intervirán Tareixa Carro, Pepe Álvarez Castro, Luís Bará e Xosé Mª Álvarez Cáccamo coa intervención musical do grupo de pandeireteiras Adonairare Creado recentemente, A Regaduxa ten como obxectivo a recuperación da memoria histórica de Vilaboa, en especial, dos nomes das vítimas, as formas de violencia e os espazos da memoria da represión que se produciu despois do golpe militar de 1936. No acto do domingo, leranse os nomes das persoas da localidade que foron represaliadas. Entre San Simón e Figueirido A Regaduxa está a recompilar a memoria oral a través das distintas parroquias do Concello e documentar as tipoloxías da represión e nomes das vítimas. A memoria local constrúese coas historias de persoas que foron asasinadas, encarceradas, padeceron represión física, psicolóxica ou económica ou tiveron que se exiliar da súa terra. Arredor de Vilaboa instaláronse centros de represión durante o franquismo como foron o campo de concentración de San Simón ou o cuartel de Figueirido ademais doutros espazos como o Peirao de Santa Cristina, as curvas da Regaduxa, Portas ou a Revolta da Tiroida, dos que están a documentar a súa historia. Nos seus obxectivos atópase organizar actos por parroquias sobre a represión en cada unha delas ou sobre temas próximos como a historia da Illa de San Simón ou o cuartel de Figueirido e erguer un monumento como memorial democrático e homenaxe á memoria das persoas asasinadas e perseguidas polo franquismo.


Summary: Recoñeceu o aumento dos casos de violencia de xénero durante a corentena

Este xoves 5 de maio, nos #DirectosQPC, como cada martes e xoves continuamos a rolda de alcaldes e alcaldesas da comarca, para analizar como os Concellos poden axudarnos a paliar esta crise á que xa nos enfrontamos. Estivemos en Cee, coa alcaldesa, a socialista Margarita Lamela, que cumple case un ano na alcaldía cun goberno en minoría, nun momento ademais no que a tensión no pleno estáse axitando. A rexedora comezou explicando como se vive unha situación tan extraordinaria como que estamos vivindo e destacou que durante a corentena si aumentou a problemática da violencia de xénero, e o Concello mesmo tivo que axudar a algunha vítima a atopar casa. A entrevista quixo afondar sobre o momento de tensión emerxente que está tendo o pleno ceense despois dun comezo de lexislatura bastante máis tranquilo do que apuntaban a disposición de grupos. Lamela non acepta as críticas da oposición ao completo e considera que "o goberno dende o primeiro día estivo en contacto coa oposición, e mesmo realizáronse varias comisións dende o 17 de abril". Batiu contra todos os responsables dos grupos da oposición, e mesmo criticou a falta de preparación dalgún deles sinalando ademais que "non vin esa participación de querer participar con propostas". Volveu incidir sobre a idea da posible moción de censura, a pesar que dende a oposición nos diga constantemente que "non hai nada". Lamela considera que "o modus operandi de Antonio Domínguez é o mesmo, como fixo en 2001. Non quere facilitar o labor do goberno, faino pensando sempre nunha moción de censura, e ter os orzamentos aprobados é moito mellor". En clave económica debullou as propostas máis significativas que está levando o Concello para axudar a paliar a crise, como suspender as taxas (a das terrazas vaise suspender para todo 2020), o canon dos bares, os arrendamento durante a corentena dos locais municipais do Centro Comercial, ou as novas páxinas webs para visibilizar o comercio e os negocios locais. Explicou a moción (que non saíu adiante) de trasladar as competencias en materia de urbanismo (do solo rústico) á APLU, pero apurou que terá que sacar de novo a praza de arquitecto técnico para reforzar unha "saturada" oficina técnica. Sobre as medidas a tomar nas praias, considera que "na Costa da Morte xa temos o costume de alonxarnos os uns dos outros así que imos esperar".En clave de conciliación, únese á reinvidacións de varios o Concellos de información sobre os protocolos para desenvolver campamentos e espera que cheguen a tempo para comezar en xullo. Tamén analizou a situación do Mercado Dominical, pensando nesa chamada "tiranía dos domingos" que obriga aos comercios a abrir 7 días á semana. Explicou que mantivo reunión cos comerciantes como cos representantes do mercadillo, que lle deixaron claro que o sábado non podían e que outro concello colindante se ofrecera para facer o mercado en domingo se Cee non quería". A economía que moven as arredor de 3.000 persoas que pasan por Cee cada domingo obrigan a tomar calquera modificación con cautela. Fixo unha explicación clara, sinalando que o retraso da sinatura do Concello de Muxía coa Autoridade Portuaria sobre a estrada a Touriñán vai provocar un retraso nas obras. "Non hai que enganar aos veciños", dixo en alusión ao anuncio do concello muxián esta semana.


Summary: Formoso solicita impulsar as potencialidades da Galiza para reducir "a dependencia do gas ruso".

A Xunta ten que "pór enriba da mesa un plan de choque" que inclúa medidas deseñadas para paliar o impacto na economía galega do conflito bélico que está a desenvolverse en Ucraína, reclamou onte o secretario xeral do Partido dos Socialistas de Galicia, Valentín González Formoso. Nunhas declaracións efectuadas ao final dos actos organizados en Ferrol polo Día da clase obreira galega, Formoso cualificou de "situación límite" para os sectores produtivos galegos a suba dos prezos da enerxía que atribuíu á guerra no país eslavo, polo que urxiu os Gobernos galego e estatal a buscar solucións, especialmente, "plans de apoio aos sectores económicos para reducir os custes enerxéticos e desenvolver os potenciais da Galiza", subliñou, como o sector gandeiro, pesqueiro ou do transporte. Potencial enerxético Asemade, fixo un chamamento a "por unha vez sentarnos todas as forzas políticas nun curto prazo para poñer en marcha medidas" que exploten o potencial enerxético e de materias primas do país que permitan reducir a "dependencia do gas ruso e dos mercados internacionais". Non obstante, a dependencia do gas natural que provén de Rusia é unha problemática que atinxe ao centro de Europa, mais non á Galiza ou ao Estado. Defensa dos traballadores Amais, con respecto ao Día da clase obreira galega, Formoso incidiu en que é preciso "regar a flor da democracia e da liberdade permanentemente", e destacou que esta loita está "personificada en Daniel e Amador, que no ano 72 deron a súa vida por unha serie de valores que temos a obriga de preservar porque nunca están suficientemente garantidos", así como pola defensa das traballadoras e traballadores. Impacto dos xurros Pola súa parte, o deputado Pablo Arangüena criticou que a Xunta continúe "negando o problema medioambiental dos xurros", incluso co "evidente impacto" que ten a contaminación por xurros en cursos fluviais e acuíferos da Galiza. Con todo, esta situación "tende a máis", denunciou, "pola falla dunha verdadeira política de control medioambiental e, sobre todo, de tratamento destes residuos".


Summary: N.G.C, de 54 anos, precipitouse desde 5 metros de altura. CIG protestara hai dúas semanas nesa obra para denunciar as condicións laborais dos traballadores.

N.G.C, de 54 anos e natural de Canarias, faleceu esta cuarta feira, 5 de xullo, candoe staba a traballar nas obras de ampliación da autoestrada AP-9 na Ponte de Rande após precipitarse desde unha altura de 5 metros. Até o lugar desprazáronse efectivos de emerxencias e sanitarios, mais nada se puido facer pola vida deste operario que traballaba para unha subcontrata. Hai apenas dúas semanas, a CIG desenvolveu unha actuación en Rande para chamar a atención sobre as condicións laborais "de explotación" que se dan nesta obra, e que xa foron denunciadas no parlamento de Galiza. O sindicato advertía do perigo para a integridade física dos operarios que supoñían as xornadas laborais de até 12 horas, en moitos casos a unha altura de 60 metros e a pleno sol. "Aínda que se cumprisen todas as medidas de seguridade, que tampouco é o caso, os excesos de xornada provocan fatiga e cansanzo que en moitas ocasións están detrás dos acidentes laborais, neste caso con consecuencias fatais", censura Xoán Xosé Melón, secretario nacional da CIG-Construción. Para Melón, o acontecido nesta cuarta feira é "a crónica dun accidente anunciado" xa que, segundo denuncia, "dábanse todas as condicións para que se producise un sinistro tan grave como o que tivo lugar". De feito, segundo relatan os compañeiros do falecido, o mes pasado tivo lugar outro accidente laboral nas obras, aínda que nesta ocasión foi de menos gravidade. Con todo, un operario perdeu varias falanxes dunha man.


Summary: O empresario cobrará esta segunda feira 406 millóns pola última retribución do exercicio que abona a empresa os seus accionistas. Os orzamentos do departamento de Beatriz Mato para 2014 son de 720 millóns de euros.

Amancio Ortega ingresará este ano 813 millóns de euros en concepto de dividendos de Inditex, a compañía que fundou. Unha media por riba dos dous millóns de euros diarios. Nesta segunda feira, o empresario vai cobrar 406 millóns de euros pola última retribución do exercicio 2013 que entrega Inditex os seus accionistas. Estes 813 millóns de euros son case 100 millóns máis que os orzamentos que ten a Consellería de Traballo e Benestar para 2014, por volta de 720 millóns de euros (14 millóns menos que en 2013). Ortega recibe estes 800 millóns a través das sociedades Gartler e Partler, segundo sinala Europa Press, median te as que posúe o 59,2% do accionariado de Inditex. Esta empresa vai repartir neste 2013 entre as e os seus accionistas máis de 1.371 millóns de euros a conta dos resultados do ano pasado. Isto supón 2,20 euros por título (un 22% máis que no exercicio anterior).


Summary: Os recortes na atención a persoas dependentes e ás súas coidadoras, afectarán de xeito desigual a homes e mulleres. A cronificación desta situación terá un profundo impacto, en diferido, sobre a saúde colectiva e especialmente na saúde das mulleres.

Todo o que era sólido está en risco. Os dereitos laborais, a sanidade e a educación, a protección dos parados, os discapacitados e os dependentes: ao amparo da crise -que eles mesmos provocaron-, os voitres da especulación financeira e os seus cómplices da política están procedendo a unha expropiación dos nosos dereitos cívicos. Hai intereses poderosos empeñados, con axuda dos seus sicarios políticos, "en desbaratar o modelo de benestar social europeo, de modo que a saúde, a educación, as pensións e os servizos públicos se convertan en fabulosas posibilidades de negocio" (Muñoz Molina ). Neste contexto podemos preguntarnos si a crise afecta de xeito desigual á saúde das mulleres. Os datos indican que en España se está producindo un retroceso na igualdade de xénero. Nun artigo recente dous expertos da Escola Andaluza de Saúde Pública destacaban que "as taxas de actividade e de emprego son menores en mulleres que en varóns, as mulleres cobran menor salario polo mesmo tempo traballado, dedican máis tempo ás tarefas domésticas e son as principais coidadoras das criaturas e as persoas dependentes nos fogares". Consideran que o desemprego, a precariedade, os recortes na protección social (gardarías, educación, pensións, atención a dependentes) afectan de xeito desigual a mulleres e varóns. A responsabilidade do coidado das familias recae habitualmente sobre as mulleres. E o 49% das mulleres que coidan a persoas con limitación da súa autonomía ocúpase diso en solitario. Neste contexto, os recortes na atención a persoas dependentes e ás súas coidadoras, afectarán de xeito desigual a homes e mulleres. A cronificación desta situación terá un profundo impacto, en diferido, sobre a saúde colectiva e especialmente na saúde das mulleres. O que parece claro é que a crise provoca enfermidade. E produce angustia. O paro, as dificultades relacionadas coa vivenda, as penurias materiais e a incerteza polo futuro sitúan a un grupo crecente de persoas en situación de desamparo. Hai estudos que reflicten un empeoramento da saúde mental e ata un aumento dos suicidios (no crack de 1929 suicidáronse banqueiros e inversores saltando dos rañaceos; agora suicídanse as vítimas mentres eles continúan o seu enriquecemento obsceno). Os expertos detectan un incremento dos casos de depresión, de ansiedade e de consumo abusivo de alcohol. O uso de psicofármacos tamén se disparou. As dificultades para conseguir emprego e para facer fronte á hipoteca aumentaron os trastornos de saúde mental. E parece que hai elementos dabondo para sospeitar que a crise afecte máis ás mulleres que aos homes. Con este panorama resulta desolador comprobar como as respostas a esta situación desesperada veñen dadas por aqueles que a provocaron e mantéñena no tempo. María Luísa Lores, nun excelente artigo, revélanos que o Banco de Alimentos está vinculado ao gran capital e controlado pola Fundación Lealtad: "o padroado desa Fundación fórmano a construtora OHL, o presidente de Bankinter, o Banco Santander, Mutua Madrileña, Inditex, Telefónica e PwC. Boa parte dos presidentes dos bancos de alimentos de España están vinculados ao Opus Dei". As empresas e os bancos, que actúan con voracidade contra os traballadores e as clases desfavorecidas, aparecen agora (aliados co sector máis reaccionario da Igrexa), como almas caritativas que traballan contra o infortunio (mentres conseguen substanciosas desgravacións fiscais). Así se completa o círculo depredatorio. Eliminan o Estado de benestar, exprópiannos dereitos consolidados e substitúen a xustiza pola caridade. Pasamos de cidadáns a súbditos e deberiamos estar agradecidos pola xenerosidade dos poderosos, que nos aportan a súa protección. Quédanos, tamén, o "Rastrillo del Nuevo Futuro", onde a aristocracia mestúrase co artisteo para exhibir o seu corazón magnánimo. Ese é o mundo que queren recuperar os actuais gobernantes. Un mundo antigo baseado en relacións de dominio: o pobo dominado polos poderosos, a muller baixo o dominio do varón. A ese mundo quérennos regresar e teremos que impedirllo. Entre todos e todas.


Summary: O barrio da Magdalena será peonil desde as 15 horas do venres 21 ata a noite do domingo 23. O Goberno municipal presentou o pasado ano o seu proxecto de peonalización, buscando reverter a crise poboacional e comercial do seu centro A Semana da Mobilidade, da Coruña a Compostela ou Pontevedra

A Semana da Mobilidade, da Coruña a Compostela ou Pontevedra ENTREVISTA | "A peonalización é un modelo de cidade que funcionou en todas partes" O centro histórico de Ferrol será peonil entre este venres ao mediodía e a madrugada do domingo ao luns. Co gallo do Día sen Coches o Goberno municipal impulsa esta experiencia piloto, que acompaña de aparcamentos disuasorios nos arredores do barrio da Magdalena, a gratuidade dos autobuses urbanos e numerosas actividades relacionadas coa Semana da Mobilidade. O pasado ano o Concello de Ferrol presentou o seu proxecto de peonalización, co que busca reverter a crise poboacional e comercial do seu centro e seguir así o camiño aberto por cidades como Pontevedra ou Compostela. Este pasado mes de xuño A Coruña completou a peonalización da súa Cidade Vella e tamén Ourense vén de aprobar a prohibición dos vehículos motorizados en varias rúas do seu centro. Ferrol é unha das urbes con menos rúas peonís e está a ficar como unha excepción, unha das poucas cidades nas que a meirande parte do seu casco histórico está aínda aberto ao tráfico rodado. O barrio da Magdalena será peonil desde as 15 horas do venres 21 ata a noite do domingo 23 Esta fin de semana, dende as 15 horas do venres, todo o barrio da Magdalena será peonil. Ás rúas que xa teñen esta condición (Real, Dolores, Galiano, Carme e Manuel de Cal e parte de María e Magdalena) uniranse o resto das vías nun perímetro comprendido entre as rúas Igrexa e Sol, Arce e Lugo. Habilitaranse outras dúas vías de subida por Rubalcava, onde se ubicará a parada dos taxis a carón da igrexa do Carme, e de baixada pola rúa Coruña. ermitirase o acceso a residentes, carga e descarga e vehículos de servizo. Haberá un reforzo de axentes a pé de rúa para informar en todo momento a veciñanza. Todas as liñas de bus urbano serán gratuítas durante o venres "coa vontade de concienciar a cidadanía e fomentar o uso do transporte público, no día a día, nas rutinas laborais e escolares e recuperar o espazo da cidade para os peóns con menos fumes", destacan dende o Concello. O Goberno local vén de anunciar, ademais, a construción dun novo aparcamento disuasorio, situado no barrio de Canido, na rúa Alegre, que conterá 165 prazas de aparcamento e que suporá un investimento de 128 mil euros. Unirase ao aparcamento disuasorio xa existente en Sánchez Aguilera (320 prazas) e aos provados de Cantón de Molíns (386), Praza de España (625) e os dos Mercados da Magdalena e Irmandiños (295). Marchas ciclistas, roteiros pola cidade, xogos na rúa, aulas de educación vial, charlas e concursos completarán a programación desta Semana da Mobilidade en Ferrol. O Goberno municipal presentou o pasado ano o seu proxecto de peonalización, buscando reverter a crise poboacional e comercial do seu centro "Un barrio peonil, aberto, activo e atractivo é un polo de atracción para asentar novos residentes e novos negocios", destacábase o pasada anos dende o Concello de Ferrol, no momento en que se presentou o proxecto de peonalización. "A peonalización é un modelo de cidade que funcionou en todas partes", subliñaba a concelleira María Fernández Lemos en conversa con Praza, destacando que o barrio "ten unha escala perfecta para levar a cabo unha peonalización, pois "todas as zonas son moi doadamente accesibles dende o perímetro no que si se permite a circulación de coches". "Se non o facemos nós, terá que facelo quen veña despois. Por responsabilidade temos que poñernos en serio con este proxecto", concluía a concelleira de Urbanismo, que cre que "sempre vai haber xente contenta e xente descontenta con estes procesos. E moitos dos descontentos, unha vez que pasan os meses, cambian de opinión. Os gobernos deben ter frialdade e decatarse de que xogan con tempos distintos".


Summary: Unha interpelación parlamentaria de En Marea urxe á Administración galega a avanzar na recuperación das minicentrais e centrais hidroeléctricas nas que van rematando as concesións.

Os expedientes de reversión das explotacións hidroeléctricas dos saltos de Ponte Inferno, no río Verdugo, de Güimil, no Lambre, da Castellana, no Mandeo, e de Fervenzas, no Vexo, están na fase de información de compatibilidade co plan hidrolóxico da bacía, segundo revelou na comisión de economía do Parlamento galego a directora de Augas da Galiza, María Gutiérrez López a unha pregunta do deputado Francisco Casal, do grupo mixto. A directora de Augas da Galiza, que administra a demarcación Galiza Costa, non detallou os prazos nos que esa reversión se producirá, malia que as concesións caducaron hai anos: Fervenzas, no 2010; Güimil (2012), Castellana (2016) e Ponte Inferno (2017). Tampouco explicou se algunha das empresas concesionarias tiña presentado alegacións desde que se iniciaron os expedientes. Despois de que durante a pasada lexislatura e a actual, o BNG instara á Xunta a contemplar a posibilidade de recuperar os aproveitamentos hidráulicos que van caducando, e dunha ILP presentada pola CIG, a interpelación de Francisco Casal serviu para poñer de manifesto a lentitude do procedemento. "A norma fixa en 18 meses o prazo para resolver, pero a realidade, non só na Galiza senón en todo o Estado, é que a tramitación leva entre tres e seis anos. Porén, os procedementos nos que as empresas concesionarias pretenden renovar si que se axilizan", dixo o deputado, e puxo como exemplo das facilidades que atopan as eléctricas o caso dos Peares, "no que cunha simple ampliación de potencia de apenas dez megavatios, a concesión renovouse por 50 anos máis". As competencias de Augas da Galiza Mais Os Peares non está xestionado por Augas de Galiza, senón pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil (CHMS), "e aí non ten competencias a Xunta", explicou María Gutiérrez, "estamos no consello reitor, pero non temos competencias en virtude do principio de xestión por unidade de bacía, que no caso do Estado español vén do século XIX e foi confirmado pola normativa europea". Gutiérrez relatou as tres opcións que contempla a lei cando se inicia un proceso de reversión: eliminar o obstáculo e restituír os terreos ocupados; conservar parte por interese patrimonial ou ambiental; e conservar a presa e continuar a explotación hidrolóxica. Esas tres posibilidades son as que se están a analizar nos catro casos que competen a Augas de Galiza. "É a fase máis delicada do procedemento. De aí sairá unha proposta para o futuro de cada aproveitamento. Imos caso por caso. Non pode haber unha pauta xeral. Do que se trata é de que a explotación reverta no interese público e lograr unha rendibilidade social, patrimonial ou ambiental". María Gutiérrez apuntou como exemplo a xestión dun aproveitamento en Caldas de Reis, que se construíu como obra pública, o concesionario paga un canon e parte reverte nos concellos de Caldas, Cuntis e Moraña: case 400.000 euros a repartir entre os tres no ano 2018. Unha proposta de xestión: comunidades enerxéticas locais Casal urxiu a Augas de Galiza a ir asumindo a xestión pública, ofreceu como unha das fórmulas posíbeis a explotación a través de comunidades enerxéticas locais, unha figura, dixo, "que noutras comunidades está a recibir financiamento público para se desenvolver", e avisou de que a próxima gran concesión que caduca é a das Conchas, na Baixa Limia (pertence á CHMS). O deputado de En Marea rematou lembrando que o salto de Güimil fora "expropiado" á familia de José Miñones, empresario da Costa da Morte asasinado na Coruña despois do golpe do 36, en beneficio de Pedro Barrié de la Maza, antes de que o banqueiro constituíra Fenosa. A concesión dese salto, de 1929, chegou até 2012 en mans de Gas Natural, a antecedente de Naturgy.