Summary: O xefe de Unidade de Delincuencia Especializada e Violenta, Serafin Castro, tamén sinalou que o detido agochaba os cartos "debaixo dos ladrillos, como tod@s @s galeg@". O BNG pedirá explicacións no Congreso ao goberno español por estas declaracións.

Desde aquel 'El gallego es un animal muy parecido al hombre que Dios inventó para alivio del asno" de Mariano José de Larra aos máis recentes exabruptos da líder de UPyD, Rosa Díez, pasaron moitos anos, mais semella que non pasaron os prexuizos. O último exemplo, polo de agora, constitúenas as declaracións esta semana de Serafín Castro, xefe de Unidade de Delincuencia Especializada e Violenta, co gallo das detencións polo roubo do Códice Calixtino. Castro afirmou que o presunto autor do roubo do Códice Calixtino, "é un home de carácter, pechado, oscuro e galego" e que acumulaba os cartos "debaixo do ladrillo, como todos os galegos". Xenofobia e racismo O portavoz do BNG no Congreso, Francisco Jorquera, rexistrou unha iniciativa parlamentar na Camara na que pide ao Goberno español explicacións polas "xenófobas e racistas declaracions do Xefe de Unidade de Delincuencia Especializada e Violenta, Serafin Castro, sobre os galegos". Jorquera considera que este tipo de declaracions non se deben permitir nun funcionario do Estado que debe amosar respecto e debe evitar afirmacións que ridiculicen ou se burlen dun pobo ou de determinadas persoas. 'Ni negro, ni perro, ni mozo gallego', un refrán que aínda pervive en sitios da Meseta Longa tradición Desde Castelao nalgunhas follas do 'Sempre en Galiza' até Miguel A. Murado en capítulos de 'Otra idea de Galicia', non son poucos os e as autoras que teñen abordado a visión existente en España d@s galeg@s. En España hai unha longa ringleira de refráns, frases e 'dichos' sobre o carácter ou persoalidade d@s galeg@s. Desde aquel refrán de 'Ni negro, ni perro ni mozo gallego' (os ingleses decían a respecto das e dos irlandeses: 'No black, no dog, no irish') que os que ían á seitura en Castela escoitaban nas vilas da chaira; até o de 'gallego si no te atreves' que en Madrid era moeda común para chamar a alguén covarde. Por non esquecer as definicións de galego en dicionarios españois.


Summary: A Asociación Socio-Pedagóxica Galega considera que "grazas ao activismo social, o galego conseguiu pequenas vitorias que dan mostra da nosa forza". Aliás, aínda fica moito por "avanzar", salienta o colectivo, que chama a secundar masivamente a manifestación de Queremos Galego do Día das Letras Galegas 2018.

A ASPG emitiu un comunicado para remarcar a importancia da mobilización social a prol do idioma e tamén ao mesmo tempo para resaltar a necesidade de o galego dispor tamén de meios de comunicación propios. E nese sentido, fai un convite a se suscribir a 'O Diario Galego', o proxecto de xornal que Sermos prepara para 2018. Sobre o Día das Letras Galegas, a ASPG enfatiza que a Plataforma Queremos Galega, da que fai parte, porá en valor "o día a día das persoas que fan que a nosa lingua siga viva". Colectivos e galegas que terman da supervivencia dun idioma que "non só non conta con amparo institucional, senón que recibe desamparo e agresividade sistémica". E en relación a 'O Diario Galego', a asociación afirma que "necesitamos achegármonos un pouco máis á normalidade que como País precisamos e o máis normal é ter medios de comunicación no idioma que nós criamos". Daí que a ASPG participe como tal nun "proxecto colectivo que ten como horizonte dotármonos dun diario en galego, ergueito sobre o marco da pluralidade, o diálogo e o compromiso de todas as asociacións e organizacións colectivas que detectan as necesidades e confían nas capacidades dunha Galiza real".


Summary: Organizan unha mostra de traxes tradicionais, poesía e música no Museo do Pobo o sábado 4 de xuño.

A campaña Boicot, Desinvestimentos e Sancións contra Israel (BDS) e a Marcha Mundial das Mulleres na Galiza organizan este sábado (4 de xuño) unha mostra de traxes tradicionais palestinos. A actividade encádrase nas accións que teñen lugar no país co gallo da IV Flotilla da Liberdade que partirá do Mediterráneo rumo a Gaza no mes de setembro. Será no Museo do Pobo Galego, en Compostela, a partir das 17.30 horas e poderase ver un total de 14 pezas procedentes de distintos lugares de Palestina. Aliás, terá lugar un recital poético e música. Esta xornada está inserida na campaña local de apoio á Women's Boat to Gaza.


Summary: As empresas Martinsa-Fadesa, Freiremar, Blusens e Caramelo continúan na lista de morosidade publicada pola Axencia Tributaria. Outras non repiten este ano como é o caso da compañía de decoración Pórtico, e hai algunhas como o Club Deportivo Ourense SAD que caen da lista após verse na obriga de optar pola súa disolución

Varias empresas con galegas continúan na lista de morosidade publicada un ano mías pola Axencia Tributaria. É o caso de Martinsa-Fadesa, claro exemplo da burbulla inmobiliaria que rematou por realizar o maior concurso de acredores da historia do estado Español. Foi en 2008 e só sete anos após, en 2015, entrou en proceso de liquidación. Agora repite na lista de morosidade con 50,3 millóns de euros a deber. A Compañía Galega de Licores con sede en San Cibrao tamén figura na listaxe e adebeda 22,11 millóns de euros a Facenda, mentres que a empresa metalúrxica Acerías As Pontes alcanza a cifra de 21,5 millóns. Gallega de Molienda de Clicker, con sede en Coirós e que se dedica á comercialización de cemento, ten unha débeda de 6,42 millóns de euros e a Blusens acada os 5,73 millóns. Esta última compañía é unha empresa tecnolóxica fundada en Santiago en 2003 que medrou a un ritmo vertixinoso até que en 2013 transcendeu que os xulgados a investigaban por unha fraude en relación ao impago do IVE, debendo uns 800 mil euros. A listaxe de moriosidade tamén inclúe Freiremar cunha débeda de 5,62 millóns, Hierros y Laminados Añón SL con 1,55 millóns, as ferrolás Montaxes Industriais do Noroeste SA con 4,39 millóns, Limpezas do Noroeste SAU con 3,92 millóns, Carburante Noroeste SL con 3,5 millóns e Autos Lobelle SL con 1,21 millóns. A téxtil Caramelo continúa máis un ano na listaxe, desta volta con 2,16 millóns de euros e a sociedade Volvoreta, propiedade da deseñadora galega Kina Fernández, con 1,69 millóns de euros; Confeccións Deus SL adebeda 3,31 millóns e Deus Creacións SL uns 2,19 millóns. Quen fora presidente de Banesto, Mario Conde, ten unha débeda con Facenda de 12,37 millóns de euros. O Club Deportivo Ourense SAD saíu este ano da lista de morosos da Axencia Tributaria, apços verse na obriga de desaparecer a finais de 2018 debido ás débedas que arrastraba pola compra de futbolistas. O ano 2019 comezaba coa publicación no BOE do acordo de extinción de Petro Nova Oil. A xustiza certificaba así a defunción da empresa galega que máis debía a Facenda: 82 millóns de euros. Por riba, estaba implicada nunha macrofraude relacionada co gasóleo.


Summary: Este domingo varias mobilizacións percorrerán Galiza da man dos sindicatos para conmemorar o Día da Clase Obreira Galega. Unha data de marcado carácter de loita que lembra os asasinatos de Amador Rei e Daniel Niebla o 10 de marzo de 1972 en Ferrol por parte da policía franquista.

No Día da Clase Obreira Galega sindicatos como CIG, CCOO e CUT lembran Amador Rei e Daniel Niebla, os dous traballadores asasinados pola policía na manifestación dos operarios de Bazán que decorreu o 10 de marzo de 1972 en Ferrol. "Daniel ía uns dous metros diante miña, co buzo debaixo do brazo. Recibe un tiro e cae dobrado, cara a atrás, diante miña", lembra Rafael Pillado Lista, dirixente na altura do PCE e CCOO, "en Ferrol había entón, e despois de moitos anos de construción, un movemento obreiro potente, forte e organizado". As autoridades franquistas sabíano e de aí a violenta carga, con disparos, daquel 10 de marzo en que resultaron feridos ao redor de medio cento de manifestantes. Desde entón sucédense as lembranzas por parte de sindicatos, que cada ano levan ás rúas o carácter reivindicativo da data. A CIG, baixo o lema, "Recuperar dereitos para avanzar", chama á mobilización este domingo para exixir a derrogación das reformas laborais e as políticas executadas ao abeiro da crise, "porque cada día que pasa medra a precariedade, a pobreza laboral e continúa a perda xeneralizada do poder adquisitivo da clase traballadora galega". A central sindical nacionalista convoca mobilizacións en Vigo (12 horas desde A Dobrada); Pontevedra (12 horas na Praza da Peregrina); Vilagarcía (12 horas na Praza de Galiza); Compostela (11.30 horas na Praza Roxa); A Coruña (12 horas desde a Praza de Vigo); Ferrol (12 horas desde o Monumento ao 10 de marzo); Lugo (12 horas desde o edificio sindical) e Ourense (11.30 horas na Praza do Ferro). CCOO convoca unha manifestación nacional que partirá ás 11.30 horas desde o monumento ao 10 de marzo, en Ferrol. Faino baixo o lema "En unidade, con memoria. É o momento". A convocatoria de CCOO salienta o "escenario inquietante", marcado polo momento político e "presidido pola desmemoria dunha sociedade enferma do cancro da desigualdade extrema, onde ter traballo xa non significa saír da pobreza". CCOO e a súa Fundación conceden este ano os Premios 10 de Marzo a Tensi Álvarez Folgar, Melchor Roel Rivas (póstumo) e Xan López Facal. A CUT conmemora o Día da Clase Obreira Galega facendo unha chiscadela á "manipulación da semántica" e da historia. De aí que elixise o lema "Semántica de vencer". "Chamoulle transición á restauración borbónica e novo bipartidismo do ano 78 (…) chamoulle tardo-franquismo e aperturismo a eses inicios dos anos 70 cando mataron a Moncho Reboiras, Humberto Baena, Sánchez Bravo… cando mataron a Daniel e Amador". "Na CUT chamamos as cousas polo seu nome e aqueles anos foron anos de fascismo", sinala o sindicato, que este domingo ás 12 horas organiza unha concentración no farol de Urzáiz, en Vigo. Posteriormente, ás 14.30 horas desenvolverase un "cocido obreiro" no Ítaca.


Summary: O Consello Nacional do BNG aprobou este sábado unha proposta de resolución en recoñecimento do inestimábel contributo de Carballo á construción dunha Galiza livre.

O BNG emitiu un comunicado de imprensa para expresar a súa dor pola perda dun "grande intelectual e pensador". Coa súa morte o BNG perde tamén "un dos seus militantes máis veteranos e máis xenerosos para con este proxecto político". Pon en destaque o BNG que Carballo, "coherente sempre co seu pensamento", axudou a formación frentista desde os seus inicios, "pondo o seu grao de area para afortalar esta organización e para facela máis eficaz, politica e socialmente". En catro listas eleitorais Carballo integrou as listas eleitorais primeiro do BNPG e logo do BNG até en 4 ocasións. A primeira foi nas primeiras eleccións após a morte do ditador, en 1977, ao Congreso. Voltou a ser candidato nas xerais do 79 e do 82. Foi tamén candidato ao Parlamento galego, nas galegas de 1981, na terceira praza da lista por Pontevedra. Alén diso, Carballo fixo parte do primeiro Consello Nacional do BNG após a súa fundación, en 1982. Estivo no máximo órgao do Bloque entre asembleas até 1987. Dor da MNL e de Galiza Cultura A consternación e a tristeza foron as notas dominantes na reacción do nacionalismo galego perante o pasamento de Francisco Carballo. Nese sentido, a Mesa pola Normalización Lingüística e Galiza Cultura transmitiron a Sermos Galiza a súa dor pola desaparición física de quen foi un referente incontornábel da cultura galega desde hai no mínimo catro décadas.


Summary: O tribunal desestima a apelación presentada pola empresa contra a sentencia do TSXG, que en 2008 xa anulara os cambios no plan. O Concello aprobou unha nova modificación do PXOM o pasado mes de abril para que a planta de gas se adapte á normativa ambiental. A súa aprobación definitiva está pendente da resolución das alegacións presentadas polo Comité Cidadán de Emerxencia, que insiste en que o novo plan "tampouco será legal"

O Tribunal Supremo vén de desestimar a apelación de Reganosa á sentencia do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia do 22 de abril de 2008, que anulaba a modificación do Plan Xeral de Ordenación Municipal de Mugardos que serviu de base para a licencia de obras da planta de gas. Manuel Rodríguez, coordinador do Comité Cidadán de Emerxencia, afirma que se trata dunha "ilegalidade insubsanable", pois "as casas están a 100 metros, o núcleo urbano a 400 e o Arsenal a 800. A única forma de legalizar a planta sería ilegalizando o Arsenal, os veciños de Mehá, os veciños de Mugardos". Rodríguez asegura que "esta planta carece de declaración de impacto ambiental, que debía ser previa e xustificar por que se escolleu esta localización en detrimento de outras. Acolléronse a un sucedáneo: a declaración de efectos ambientais, realizada a medida pola Xunta". A sentencia do Supremo pon fin a un proceso xudicial que durou oito anos e que o Comité Cidadán xa confiaba en que se resolvese deste xeito. En calquera caso, aínda que o Tribunal Supremo anula a modificación do plan xeral de 2003, o Concello de Mugardos iniciara hai uns anos o proceso para modificar novamente o PXOM, de xeito que a planta de gas se adaptase á normativa ambiental, para cumprir co plano estatal de ampliación de produción e para aprobar medidas de control de riscos de accidentes graves no entorno da planta de Reganosa. A modificación do PXOM tamén buscaba protexer a Reganosa dunha sentencia xudicial do Supremo coma a coñecida este martes que confirmase a que xa enunciara o TSXG. A modificación do PXOM (Modificación Puntual para a adecuación de usos de regasificación no solo industrial de Punta Promontoiro) foi aprobada nun pleno municipal celebrado o 19 de abril de 2012 Finalmente, a modificación do PXOM (Modificación Puntual para a adecuación de usos de regasificación no solo industrial de Punta Promontoiro) foi aprobada nun pleno municipal celebrado o 19 de abril de 2012, cos votos a favor de PP, PSOE e BNG e o voto en contra de EU, despois de pasar polo periodo de exposición pública. Porén, varias entidades de todo tipo (Asociación de Veciños O Cruceiro de Mehá, A.C. Fuco Buxán, Ateneo Ferrolán e ADEGA), en representación do Comité Cidadán de Emerxencia, presentaran alegacións a esta decisión. As entidades demandantes aseguran que as modificacións introducidas non cambian a situación de ilegalidade da instalación regasificadora. Afirman que Forestal do Atlántico e Reganosa están desenvolvendo a súa actividade exclusivamente en terreos concesionados ou de titularidade privada, ocupando, hoxe en día, terreos de dominio público non portuarios, desenvolvendo nestes, actividades industriais e usos construtivos incompatibles cos usos autorizables. Así mesmo, denuncian que as administracións públicas implicadas, "unha por pasiva e outra por activa, están a realizar unha labor de encubrimento da infracción". O Comité Cidadán de Emerxencia ofrecerá unha rolda de prensa a vindeira semana para analizar as consecuencias que ten a sentencia do Tribunal Supremo e anunciar as accións que levará a cabo O Comité Cidadán de Emerxencia ofrecerá unha rolda de prensa a vindeira semana para analizar as consecuencias que ten a sentencia do Tribunal Supremo e anunciar as accións que levará a cabo. Segundo o seu coordinador, "a súa pretensión é buscar un axuste legal a través dunha nova modificacíón. A través dunha política de feitos consumados, pretenden forzar a legalidade, pero a legalidade é a que é, e unha instalación deste tipo ten que estar a unha distancia mínima dos núcleos de poboación". Praza intentou coñecer a reacción dos responsables do Concello de Mugardos, pero non obtivo resposta.


Summary: O ex conseller de Interior e deputado eleito Joaquim Forn -na cadea en Estremera canda Oriol Junqueras- deixa o escano como unha estratexia de defensa. Os seus avogados piden ao xuíz Llarena que o poña na rúa. A Fiscalía oponse co argumento de que aínda existe risco de reiteración delictiva.

Actualizar 20:02 O ex conseller de Interior Joaquim Forn renuncia á súa acta de deputado. Faino, segundo as fontes consultadas polos meios soberanistas, como unha estratexia da súa defensa para obter a liberdade. Agora será o xuíz Llarena o que decida. Forn está na cadea desde 2 de novembro, canda Oriol Junqueras. Ao demitir, correrá a lista de JxCAT e entrará no Parlament o número 18 da candidatura por Barcelona Antoni Morral. 13:17 Puigdemont pide ao Estado que o deixe voltar sen termor a ser arrestado como mellor contributo para avanzar na "restauración democrática". 11:05 "Imos procurar que non poda entrar nin no maleteiro do coche", afirma o ministro de Interior, Juan Ignacio Zoido, nunha entrevista en Antena 3. O Estado blinda as fronteiras para evitar que Puigdemont poda entrar clandestinamente en territorio de xurisdición española. A renuncia á delegación de voto alenta a sospeita de que o president eleito poda tentar a investidura presencial. 11:01 Segundo tería confirmado ElNacional.Cat, quen non renuncia á delegación de voto son Clara Ponsatí e Lluis Puig, ex consellers e parlamentares eleitos de Junts per Catalunya. 10:36 Puigdemont retira a súa petición de delegación de voto para a sesión de investidura. A decisión abre un novo período de incerteza. Se non delega o voto, ten dúas opcións por diante: ou voltar a Catalunya para asistir ao Parlament ao pleno de nomeamento do novo president -co risco evidente de ser detido- ou renunciar á sua candidatura. 9:40 A reunión de Puigdemont con independentistas en Christiansborg faise a iniciativa do soberanista Tjóðveldi (Partido Republicano), formación soberanista das Illas Feroes, segundo confirmou o parlamentar Magni Arge. Estarán tamén presentes integrantes das comisións parlamentares de Asuntos exteriores, Asuntos europeus, Illas Feroes e Groenlandia. Estes dous últimos territorios -baixo a xurisdición de Copenhaguen- defenden a súa libre determinación.


Summary: Electo no proceso anulado en asemblea di que reflexionará con calma se segue no proxecto. "Se non se respetan os resultados, non se respeta a democracia", afirma.

Xosé Mosquera (Compromiso por Galicia) resultou electo como candidato á Alcaldía de Ourense nas primarias de Ourense en Común, un proceso no que votaron máis de 1.500 persoas. Unhas primarias que veñen de ser anuladas en asemblea, citándose esta plataforma cidadá para esta sexta feira e decidir se as repite ou se opta por outras fórmulas, como unha candidatura de consenso. Mosquera xa adianta que "non vou concorrer a outro proceso de primarias". Ademais, entende que ir a unha candidatura de consenso "non sería diferente" do que se fai noutros partidos tradicionais "e acabaría co elemento fundamental deste proxecto, a participación directa da cidadanía". Considera que a decisión de anular o resultado das primarias deixa "tocado" Ourense en Común. "Este proceso xa non é ilusionante, esa decisión deixa dúbidas, e aí está a decepción de moita xente que tomou parte nas primarias". Mosquera lamenta que "non se aceptasen os resultados, porque iso é non respectar a democracia". Afirma non querer entrar en sinalar culpabilidades nin responsabilidades da crise que vive a formación, mais defende as primarias de mediados de marzo "como un proceso participativo e democrático" e insiste en que non había motivos para anulalas. É máis, Xosé Mosquera aponta que foron unha primarias "abertas, nas que se decidiu todo, até o cabeza de lista", algo que non se deu, afirma, "noutros procesos" impulsados por plataformas cidadás noutras cidades galegas e onde o candidato sometíase a ratificación. "Por iso en Ourense votou tanta xente, porque os que votaban ían poder elixilo todo, até quen ía ser o candidato". Carretaxe Preguntado polas acusacións de 'carretaxe', responde con que el só recibiu 435 votos dos máis de 1.500 que se depositaron. E que non se poden realizar afirmacións que deixen pensar que eses 400 votos foron 'carrexados' e que os outros si que son verdadeiramente democráticos. Sobre as declaracións do alcalde de A Peroxa (PP), recoñecendo que votou en Ourense en Común, Mosquera insiste en que o feito de que nas primarias "participe unha persoa así a min non me interesa, mais foron outros os que decidiron que nas primarias puidese votar xente que non fose de Ourense". Meditar Sobre o seu futuro en Ourense en Común, este militante de Compromiso por Galicia asegura que non quere tomar unha decisión en quente e que prefire reflexionar con calma. Mais recoñece que "persoalmente, a miña ilusión polo proxecto quedou fagotizada".


Summary: Nestas tres semanas de outubro faleceron 45 usuarios e usuarias de residencias contaxiadas de coronavirus, 96 desde o comezo da denominada 'nova normalidade'. A enfermidade golpeou con especial dureza neste mes algúns centros da área sanitaria de Ourense, a máis afectada polo coronavirus.

A negativa evolución da pandemia na Galiza deixa a súa pegada na cifra de falecementos. Se ben a letalidade é menor nesta segunda vaga de contaxios da Covid-19, só neste mes de outubro a Consellaría de Sanidade informou de 100 pasamentos, 45 deles en residencias. En agosto e setembro o total de falecementos notificados ascendeu a 137. Esta segunda vaga está a afectar con especial dureza algunhas das residencias da Galiza, que suman 96 mortes desde o inicio da 'nova normalidade'. Neste mes de outubro, en medio do rápido ascenso dos contaxios en comarcas da área sanitaria de Ourense, Verín e Valdeorras, rexistráronse gromos en centros de Pereiro de Aguiar, Monterrei ou Ourense. O gromo de Os Gozos O de Os Gozos en Pereiro de Aguiar, xestionado pola Fundación San Rosendo, foi dos máis virulentos. O 9 de outubro a Xunta tomou a decisión de intervir o centro, un día despois de detectarse 106 positivos entre os seus usuarios e usuarias. Desde entón faleceron 23 residentes, algúns en hospitais e outros na propia residencia. Case unha cuarta parte dos falecementos relacionados con xeriátricos nesta segunda vaga. Na mesma xornada na que se notificou o gromo en Os Gozos, a Consellaría de Sanidade informou doutro no xeriátrico Val de Monterrei. Ambos os dous coincidiron coa aplicación de medidas máis duras nalgúns municipios da área sanitaria ourensá, como o confinamento perimetral nos de Ourense e Barbadás. Na residencia 46 persoas resultaron contaxiadas, das que faleceron 9 até esta sexta feira, 23 de outubro. Investigación da Xunta No caso de Os Gozos, a Xunta analizará a orixe dos contaxios a nivel epidemiolóxico a través dos profesionais da saúde pública, como avanzou o conselleiro de Sanidade Julio García Comesaña. A oposición criticou que o propio persoal do centro criticara que os resultados das probas PCR do coronavirus demoraban en exceso, ligando esa tardanza coa rápida evolución do gromo. Porén, nunha entrevista coa Cadena Ser, García Comesaña apuntou aos profesionais dos centros como a porta de entrada do virus. O conselleiro agregou que "o contaxio nunha residencia non depende de que se detecte cedo ou tarde un traballador infectado, depende dos circuítos e protocolos". Debate parlamentar Precisamente esta semana, as mortes e gromos nas residencias da terceira idade marcaron parte do pleno parlamentar no Pazo do Hórreo. A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, preguntou ao presidente da Xunta e líder do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, polas medidas tomadas para "blindar" os xeriátricos da Covid-19. Núñez Feixoo argumentou que se está a traballar nunha "proposta", que non detallou e agregou que o labor do persoal impedira unha maior incidencia do virus. A portavoz nacionalista subliñou que 374 usuarios e usuarias de xeriátricos faleceran pola Covid-19 desde o comezo da pandemia. "Moitos non foron trasladados a hospitais", censurou Pontón. Unha cuestión que xa criticara duramente a Sociedade Galega de Xerontoloxía e Xeriatría en abril, cando cargou coa decisión de non trasladar aos residentes contaxiados a hospitais e advertiu que nin o persoal nin os xeriátricos están preparados para afrontar unha enfermidade infecciosa como a Covid-19. Casos activos Na sexta feira, 23 de outubro, con 84 altas epidemiolóxicas, os casos activos en centros residencias da terceira idade ficaron en 235. A maiores, detectáronse 7 novos casos; 6 nunha residencia de Viana do Bolo, na que tamén se notificaron outros 6 positivos entre o cadro de persoal, e unha no centro da Nosa Señora dos Anxos en Ribadavia. Continúa como principal foco a residencia Os Gozos de Pereiro de Aguiar, con 151 persoas aínda contaxiada, á que segue o gromo detectado na cuarta feira no xeriátrico de Salvaterra de Miño, con 25 positivos; a residencia Ballesol de Oleiros, con 17 e mais a de DomusVi Lugo, en Outeiro de Rei, cun total de 13. A maiores, permanecen contaxiados 127 profesionais destes centros.


Summary: Este tramo vai desde Cerceda até Oroso.

A Deputación da Coruña inaugurou este domingo o tramo de Cerceda-Oroso da Vía Verde de Compostela-Tambre-Lengüelle, a de maior lonxitude de Galiza, que se estenderá proximamente até Santiago de Compostela. No acto, que se completou cunha andaina e unha marcha cicloturista popular para dar a coñecer esta nova infraestrutura que discorre sobre o antigo trazado do ferrocarril entre Santiago e Cerceda, participaron o presidente da institución provincial, Valentín González Formoso; o deputado responsábel da área de Cultura, Xurxo Couto, o delegado do Goberno español na Galiza, José Miñóns; os alcaldes de Cerceda, Tordoia, Ordes e Oroso; así como outros persoeiros públicos. Adega organiza unha camiñada para coñecer a fauna que habita os territorios montañosos "Hoxe é un día histórico, non só para os concellos de Cerceda, Tordoia, Ordes e Oroso senón para toda a Galiza", afirmou Formoso, que explicou que este proxecto "naceu hai 14 anos, pero quedou aparcado nun caixón e non se retomou até 2017", cando PSdeG e BNG chegaron ao goberno da Deputación da Coruña. Formoso apuntou que a institución "xa está mans á obra para rematar o proxecto inicialmente planificado e completar os 10 quilómetros que faltan para unir estes municipios coa capital da Galiza, Santiago de Compostela". Camiñada paso a paso por un espazo libre de minas no Touro e Pino Este último tramo da Vía Verde de Compostela-Tambre-Lengüelle terá exactamente 12 quilómetros de lonxitude e permitirá completar un itinerario de máis de 36 quilómetros de sendas sobre as antigas vías do ferrocarril. Andaina popular A pesar da chuvia, máis de 600 as persoas de todas as idades participaron na andaina e marcha cicloturista popular organizada para inaugurar este treito da Vía Verde que vai de Cerceda a Oroso. Na saída da inauguración da Vía Verde Cerceda-Compostela… só nos quedan 21 km. Seguimos pelexando por un tren de cercanías, pero non podemos deixar morrer as posibilidades dos camiños de ferro abandonados. pic.twitter.com/LEd6g5g1eT— 🛰 Diego Boquete (@Onosolar) September 4, 2022 As participantes saíron da estación de Queixas-Londoño, en Cerceda, e finalizaron na estación de Sigüeiro, en Oroso, cun percorrido total de 24 quilómetros e pasando pola estación A Pontraga de Ordes e a Estación de Trasmonte en Oroso.


Summary: On informe xurídico cualifica de "auténtica usurpación" o sucedido con estas dúas pezas.

O Concello de Santiago interporá unha demanda pola vía civil contra Carmen Franco y Polo, filla do ditador español, para reclamar as dúas esculturas do Mestre Mateo que están en mans da familia Franco malia a seren propiedade do Concello compostelán. O alcalde, Martiño Noriega, deu conta desta decisión, "que se adopta despois de que a herdeira do ditador non respondera ao requirimento que se lle enviou para solicitar a devolución das pezas". Na argumentación xurídica, o Concello "contrapón que as pezas foron compradas polo Concello de Santiago nunha acción perfectamente legal e documentada, mentres que non existe ningún documento que xustifique que as dúas esculturas acabaran no poder da familia Franco". Na demanda pídeselle ao xulgado que declare que as dúas esculturas pertencen ao Concello de Santiago e que se condene a Carmen Franco a que as devolva á Corporación municipal para sexan obxecto de exposición permanente no Museo da Catedral de Santiago. Unha vez presentada a demanda, a herdeira de Franco terá un prazo de 20 días para presentar as súas alegacións, antes de que se fixe a Audiencia Previa. A asesoría xurídica municipal estima que o caso se resolva, en primeira instancia, nun prazo máximo dun ano. Abrahan/Xeremías e Isaac/Ezequiel son dúas pezas feitas no séculos XII e XIII polo Mestre Mateo. Dúas pezas talladas entre 1188 e 1211 por Mateo para que figurasen no Pórtico da Gloria da Catedral de Santiago de Compostela. Abrahan/Xeremías e Isaac/Ezequiel


Summary: O delito de odio sufrido nas redes sociais por un rapaz de 20 anos de Lugo, de orixe angolana, volver poñer o foco nas agresións xenófobas. SOS Racismo lembra que a maior parte destas situacións non se denuncian "por medo"

O racismo institucional suma o maior número de denuncias por xenofobia e trato desigual a persoas inmigrantes en Galicia. Segundo o infome que todos os anos publica SOS Racismo Galicia, estes casos de "racismo institucional" suman case 6 de 10 situacións denunciadas, referidas principalmente aos obstáculos no acceso a servizos públicos (sanidade, ensino, recursos...) e tamén ao trato recibido nas oficinas de estranxeiría.No 2018 recolléronse 6 denuncias por agresións racistas ou xenófobas, fronte aos 5 casos recollidos en 2017, 4 no 2016 e outros 4 en 2015Entre os 96 casos analizados aparecen tamén 10 situacións de discurso de odio, 8 casos de discriminación no acceso a servizos privados (alugueiro de vivenda, apertura dunha conta abncaria, acceso a locais de hostalería...), 6 de discriminación laboral, 6 casos por discriminación e condutas xenófobas entre particulares e 6 casos de abusos das forzas de seguridade públicas. No 2018 recolléronse 6 denuncias por agresións racistas ou xenófobas, fronte aos 5 casos recollidos en 2017, 4 no 2016 e outros 4 en 2015.As persoas procedentes de Sudamérica, seguidas das procedentes do Africa Subsahariana, son os colectivos que máis consultas de asesoramento presentan nas ficinas de Información e Denuncia que funcionan en Vigo e na Coruña. Dun total de 96 casos recollidos, 18 afectaban a persoas en situación regular e 11 eran persoas racializadas de nacionalidade española; o resto, a gran maioría, eran persoas en situación irregular."Moitas das persoas que sofren cada dia o racismo e a xenofobia non denuncian estes conflitos por medo, racismo institucional, situación administrativa..."O número total de casos nos que se realizou algún tipo de actuación a maiores do asesoramento ascende a 80. Hai 32 asuntos nos que se acudiu á vía administrativa como vía de posible reparación ou solución do conflito. En 25 casos se realizaron mediacións, deixando a vía xudicial civil en terceiro lugar, con 9 casos.Dende SOS Racismo Galicia destácase que "moitas das persoas que sofren cada dia o racismo e a xenofobia non denuncian estes conflitos por múltiples razóns: medo, racismo institucional, situación administrativa, normalización, represalias, descoñecemento de dereitos ou pola idea xeralizada de que a denuncia non vai ter efectos ou non vai solucionar o problema concreto, entre outros motivos".


Summary: Museos, patrimonio natural e monumentos serán o menú da excursión que a asociación cultural A Pomba do Arco de Foz organizou para o domingo 22 de setembro ás terras do alto Navia e do Eo.

A viaxe comezará en Grandas de Salime, na actual comunidade de Asturias. Alí as persoas excursionistas visitarán o seu completo museo etnográfico, o museo e o castro de San Martín e gozarán das "paisaxes de engado" sobre o encoro de Grandas de Salime. O xantar será na mesma localidade no mesón A Reigada. De tarde, o periplo atravesará Vilanova de Oscos para coñecer o mosteiro de Santa María. O conxunto patrimonial e etnográfico de Taramundi será o fin da xornada. Para participar na viaxe cómpre pagar 30 euros se se é socio da Pomba do arco e 33 se non. Inclúe o desprazamento en autobús, o xantar e as entradas en museos. As interesadas deberán inscribirse antes do 70 de setembro en apombadoarco@gmail.com ou no teléfono 608555010.


Summary: O 16 de outubro en Santiago de Compostela, conducido polo actor, escritor e humorista Carlos Meixide.

Tras unha edición en 2020 só desde as redes sociais, o ' volve a ser un evento con público. A sétima edición do LGx15 terá lugar na Sala Agustín Magán do Centro Sociocultural de Santa Marta, en Santiago de Compostela, o 16 de outubro ás 18 horas. O VII LGx15 incluirá seis charlas breves, nas cales se transmitirán de maneira visual, entretida e divertida ideas, argumentos e consellos para influír positivamente sobre o futuro do idioma. O acto será presentado polo actor, escritor e humorista Carlos Meixide. Futuro da lingua As persoas convidadas á sétima edición do LGx15 son: Alice Piccardi (xornalista italiana afincada en Galiza, que nos contará a súa experiencia como "Alice no país da diglosia"), Xosé Luís Reza (especialista en márketing, quen abordará o valor de mercado da nosa lingua en "O galego como elemento diferenciador"), Ana Moreiras (docente e coordinadora do festival audiovisual escolar Olloboi, que partirá da súa experiencia profesional para analizar as repercusións de iniciativas coma esta na autoestima da mocidade; o título da súa intervención é "Olloboi: normalización do galego no audiovisual que usa a mocidade"), Agos Reigosa (impulsor de Twitch en Galego, quen nos mostrará a situación e as potencialidades da lingua nas novas plataformas de comunicación, coa charla "Internet non é lugar para o galego"), María Vázquez (actriz, que nos falará das decisións que repercutiron na educación das súas crianzas e na súa actividade laboral coa intervención "Crianza en galego… Volver ás orixes") e Paco Cerdeira Pakolas (músico, compositor e produtor, que nos relatará o seu percorrido lingüístico entre México e Galiza con "Nin de eiquí nin de acolá"). As charlas terán unha duración máxima de 15 minutos e as persoas convidadas falarán de lingua, pero tamén de audiovisual, de mercado, de autoestima, de educación, de redes sociais... As intervencións serán gravadas e posteriormente difundidas a través da rede. Os 45 vídeos das intervencións das edicións anteriores poden verse no web do LGx15 e en YouTube O LGx15 é un evento organizado pola Coordinadora de Traballadores/as de Normalización da Lingua (CTNL), coa colaboración da Secretaría Xeral de Política Lingüística da Xunta de Galicia e do Concello de Santiago de Compostela. Entradas As entradas desta nova edición do LGx15 serán gratuítas, mais cumprirá reservalas a través de Internet a partir do 7 de outubro. Durante o acto será necesario respectar as medidas de seguranza sanitaria co uso de máscara, distancia interpersoal e hixiene de mans.


Summary: Entre 2010 e 2016 desapareceron case 900 camas operativas, ao redor do 10%. Neste tempo creceu o número de usuarios e usuarias do sistema e reduciuse a estadía media de 8,75 a 7,57 días. A Xunta xustificaba en 2014 que "o recurso cama xa non é tan imprescindible coma antes. A hospitalización achega pouco valor e alto gasto"

Entre 2010 e 2016 desapareceron case 900 camas operativas, ao redor do 10% O número de camas hospitalarias en funcionamento no Sergas segue reducíndose. En 2016 (último dato publicado, difundido o pasado venres polo IGE) a cifra caeu ata as 9.045. É o mínimo na serie histórica, que comeza no ano 1999, hai dúas décadas. O recorte máis importante produciuse nos primeiros anos de Goberno de Alberto Núñez Feijoo, entre 2010 e 2014, cun descenso de máis de 800 camas, case un 10%. Dende entón a cifra está máis estabilizada, pero mantén unha tendencia á baixa. Dende o 2006 vén reducíndose tamén o número de camas totais (en funcionamento ou pechadas), que tamén experimentou entre 2010 e 2013 o seu recorte máis importante. Pontevedra é o territorio que presenta un número máis baixo de camas por habitante (3,03 por cada mil persoas), fronte ás outras tres provincias, que roldan as tres camas e media. A media galega (3,33), iso si, sitúase por riba do dato xeral para todo o Estado español (2,97 en 2015), que tamén vén experimentando un descenso moi importante dende o seu máximo en 1999 (3,75 camas por cada 1000 habitantes). "O recurso cama xa non é tan imprescindible coma antes nin determina o grao de eficacia do sistema. A hospitalización achega pouco valor e alto gasto", afirmaba en 2014 a Consellería de Sanidade Sempre que dende os grupos da oposición, dende sindicatos ou dende colectivos profesionais e de enfermos se critica o descenso no número de camas hospitalarias dispoñibles ou abertas, os e as representantes do Sergas xustifican o descenso das camas operativas en que estas xa non son tan necesarias "como antes". "O recurso cama xa non é tan imprescindible coma antes nin determina o grao de eficacia do sistema. A hospitalización achega pouco valor e alto gasto", afirmaba en 2014 a Consellería de Sanidade na resposta a unha pregunta parlamentaria de Eva Solla. Nos últimos anos veu crecendo de forma sostida o número de usuarios e usuarias do sistema hospitalario galego: Das 313.430 altas de 2010 pasamos ás 322.546 de 2016. Neste tempo, no que o número de camas se reduciu nun 10%, caeu a estadía media dos enfermos e enfermas (de 8,75 a 7,57 días). Pola contra, creceron as consultas externas, que pasaron de 5.195.933 a 5.522.262. Entre 2010 e 2016 caeu a estadía media dos enfermos e enfermas (de 8,75 a 7,57 días) "Hai doentes cada vez máis maiores e pluripatolóxicos que necesitan ingreso hospitalario en maior medida. E o problema é que aquí se están facendo hospitais sen ingreso, sen camas, que parece que é a moda", sinalaba María Xosé Abuín (CIG-Saúde) en conversa con Praza. Abuín recoñecía que "é verdade que hai procesos cirúrxicos que agora son menos agresivos, polo que o seu tempo de hospitalización é menor". "Pero entón por que hai as listas de espera que hai?", preguntábase.


Summary: Vanessa Angustia, integrante da candidatura a Europa, e a candidata de EU en Cambre, Olga Santos, defenderon a actuación para o futuro da comarca".

Vanessa Angustia, exsenadora de En Marea e nº10 da candidatura de Unidas Podemos Cambiar Europa nas eleccións europeas, demandou canda Olga Santos, candidata á alcaldía de Cambre por EU, e Loreto Taibo, nº2 desa lista municipal, unha mellora no "saneamento inmediato e integral da Ría do Burgo para o futuro da comarca". Vanessa Angustia dixo que hai unidade para traballar xuntas e rachar o que consideran que prexudica á Ría do Burgo: "a burocratización de espazos e a lonxanía das decisións que se toman en Europa, que non chegan ás veciñas e veciños". "Esta situación é unha irresponsabilidade do Goberno do PP ao non deixar negociar os orzamentos do Estado e prexudica directamente a veciñanza de Cambre", denunciou a candidata. Pola súa banda, Olga Santos lembra que hai anos que rexenerar a ría é unha urxencia e unha demanda, recordando que "2.000 persoas mariscaban na Ría antes, e agora quedan 80, polo que é importante mudar esta tendencia".


Summary: A Fiscalía pide seis anos de cadea para Carlos Muñoz, ex-xefe de Servizo de Conservación da Natureza da Coruña, e Rogelio Fernández Díaz, antigo subdirector xeral de Espazos Naturais e Biodiversidade, acusados de falsificar documentos para xustificar a omisión dun informe que desaconsellaba a actuación

A finais de 2011 a Xunta autorizou unha obra de dragaxe na ría de Ferrol. Fíxoo a pesar de que un informe dun biólogo da Administración galega consideraba esta actuación de ampliación do calado como "ambientalmente incompatible coa conservación dos hábitats e especies protexidas". Porén, ese informe técnico do Servizo de Conservación da Natureza que desaconsellaba a dragaxe foi "reiteradamente ocultado pola Xunta", segundo denunciou ADEGA dende o primeiro momento.O informe técnico do Servizo de Conservación da Natureza que desaconsellaba a dragaxe foi "reiteradamente ocultado pola Xunta"Meses despois a Fiscalía de Medio Ambiente denunciou o sucedido, iniciando unha investigación na que acusa a a Carlos Muñoz, daquela xefe de Servizo de Conservación da Natureza da Coruña, e Rogelio Fernández Díaz, ex-subdirector xeral de Espazos Naturais e Biodiversidade, de falsificar documentos "co único obxectivo de xustificar ante a Fiscalía a non incorporación á Declaración de Impacto Ambiental do informe que debería ter emitido a Dirección Xeral da Natureza" e así poder levar a cabo a dragaxe.O xuízo contra Muñoz e Fernández terá lugar este xoves e venres na sección sexta da Audiencia Provincial da Coruña, con sede en Compostela. A Fiscalía pide para cada un deles seis anos de cadea e o mesmo período de inhabilitación para o exercicio de calquera función ou emprego público por un delito continuado de falsidade de documentos públicos. A Fiscalía pide para cada un deles seis anos de cadea e o mesmo período de inhabilitación para o exercicio de calquera función ou emprego públicoO Ministerio de Medio Ambiente aprobou a declaración de impacto sen o informe de Conservación da Natureza que era obrigatorio por lei e que neste caso era negativo. Coa dragaxe xa finalizada, apareceu o informe que recomendaba a non execución do proxecto polo impacto ambiental que podía supoñer. O informe ocultado pola Xunta consideraba a dragaxe "ambientalmente incompatible coa conservación dos hábitats e especies presentes" nunha área (LIC Costa Ártabra) parte da Rede Natura 2000. E, polo tanto, a a declaración de impacto ambiental finalmente aprobada minimizaba ou oculta os efectos negativos de determinados impactos, e sobre todo os efectos sobre determinadas especies protexidas. Deste xeito, os riscos das agullas de rocha que obstaculizan a entrada de barcos de gran calado como os gaseiros de Reganosa desapareceron, sen ter en conta así as alegacións de ecoloxistas e mariscadores.O escrito de acusación da Fiscalía detalla as sucesivas falsificacións levadas a cabo polos dous funcionarios para "ocultar a existencia dun informe negativo á obra e disimular ou xustificar así esa omisión no seu departamento". Entre as manobras figuran a inclusión no expediente de documentos inexistentes, simulación doutros e cambios de data "para reforzar la aparencia de autenticidade" e "mostrar o seu celo na tramitación do expediente", sinala a Fiscalía.O escrito de acusación da Fiscalía detalla as sucesivas falsificacións levadas a cabo polos dous funcionariosNo ano 2016 Carlos Muñoz e Rogelio Fernández Díaz foron xa investigados xunto co ex director xeral da Natureza, Ricardo García-Borregón, e Javier Turrillo Montiel, ex xefe do Servizo de Análise e Proxectos da Consellería naquela altura. García-Borregón, que estivera implicado en moitas máis polémicas, fora cesado do seu posto como director xeral de Conservación da Natureza en agosto de 2013. O resto de implicados no caso do dragado da ría de Ferrol tamén foran destituídos dos seus postos ou cambiados de departamento por diferentes motivos. Xa daquela ADEGA consideraba "irrefutable e irrebatible" que o informe que autorizou a dragaxe foi realizado a posteriori para xustificar aquela actuación. A asociación ecoloxista criticaba a "escandalosa inacción, cando non a defensa de intereses alleos á conservación" por parte dos responsables do departamento, que se exemplificaría "na tolerancia ou promoción de actuacións incompatíbeis coa protección do noso patrimonio natural".


Summary: O vindeiro Día Nacional de Galicia activaranse as primeiras webs co .gal, un "éxito colectivo" para amosar que "existe un país que se chama Galicia" e sermos "máis normais". Un acto na Cidade da Cultura serviu para realizar o lanzamento oficial do dominio, que estará dispoñible para o público xeral dende decembro.

No salón de actos do agora denominado Edificio CINC da Cidade da Cultura non hai fiestras. Por iso o sol que este venres locía radiante en Compostela non tocou nin de lonxe o acto de lanzamento oficial do dominio .gal, a marca galega na rede que xa é unha realidade tras oito anos de traballo e que lles outorgará denominación de orixe a case un cento de sitios web dende o vindeiro Día Nacional de Galicia. O pequeno patio de butacas ficou cativo para a asistencia que tivo o evento, no que os discursos destilaron un optimismo que, se cadra, tería máis predicamento nun acto aberto á cidadanía que no encorsetado e interior recinto deseñado por Peter Eisenman. Sexa como for, o certo é o país xa dispón dun recurso para "sermos máis normais e máis iguais a outros pobos", en verbas do presidente da Asociación Puntogal, Manuel González. Queda atrás case unha década de traballo que comezou, lembra González, "en 2006, co apoio decidido do Goberno presidido por Emilio Pérez Touriño" e que continuou xa en tempos do actual Executivo, que tamén apoiou economicamente, ata completar todos os requisitos impostos pola ICANN, o organismo internacional que xestiona os dominios na rede. Dende o 25 de xullo "cada vez que un usuario abra un enderezo .gal" saberá que "existe un país que se chama Galicia" que agora conta cun "carné de identidade" de seu no ámbito tecnolóxico. Esta, di González, debera ser unha inxección para autoestima do pobo galego e un estímulo para a "cohesión social e a conciencia de pertenza a unha comunidade". A Asociación Puntogal destaca que "cada vez que un usuario abra un enderezo .gal saberá que existe un país que se chama Galicia" Para a asociación impulsora deste éxito, avalado por máis dun cento de entidades e case 13.000 sinaturas, o .gal é unha mostra do que Galicia é quen de lograr "cando somos quen de xuntarnos" e de "actuar con transparencia e respecto". Na véspera do Día das Letras o Penélope de Díaz Castro pairou sobre o auditorio para, por unha vez, tentar que Galicia dea un paso adiante sen "recuar" despois, ilustrou o catedrático de Dereito da USC Xosé Antonio Gómez Segade, para quen a deste venres foi unha xornada "moi feliz". "Voemos alto para non chimparnos no baleiro", animou, para glosar o valor de dispoñer dun dominio propio en internet para as "culturas, as linguas e as nacións pequenas como o noso país galego". Tamén o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, asegura ver un "fito histórico" na consecución do dominio, mostra de que a galega non está "no cemiterio das culturas". A xuízo de Feijóo o .gal será "altamente proveitoso" non só no plano emotivo ou identitario, senón tamén no empresarial, tanto para a identificación dos produtos elaborados en Galicia como no "mercado dos dominios, en crecemento malia á crise". Galicia "xa era universal en moitos ámbitos" e agora tamén en Internet, onde xa está izada "a bandeira de Galicia" sen que isto implique caer, asegura, "no minifundio tecnolóxico". As datas do lanzamento Ademais de para presentar o dominio en sociedade o acto do Gaiás serviu tamén para poñerlle datas ás xa coñecidas fases de lanzamento do .gal. A primeira fase, o programa Pioneiros, culminará o devandito 25 de xullo, data na que se porán en marcha ata 90 sitios de entidades que terán que realizar a súa solicitude entre o 1 e o 30 de xuño e entre as que estarán institucións públicas -1.000 euros por dominio-, empresas -3.000 euros- e entidades sen ánimo de lucro -400 euros-. A continuación chegarán as fases Abrente e Carreira, a desenvolver entre setembro e novembro. A primeira servirá para "protexer dominios de interese público" e nela "entidades públicas e privadas poderán exercer o dereito pferente de solicitar o seu dominio". Á fase carreira poderá acceder "o público en xeral para os enderezos que non teñan dereitos preferentes" e nela "poderase poxar por direccións especialmente atractivas". En decembro será a quenda para a fase aberta, "na que todo o público poderá acceder ao dominio sen restricións". O público xeral poderá acceder sen restricións ao dominio dende decembro Requisitos como ter "un contido mínimo en lingua galega", "contidos relacionados coa cultura galega" ou "servizos en liña especificamente dirixidos á comunidade galega e que favorezan o seu desenvolvemento" guiarán o proceso no que todos os fondos recadados, explica a asociación, serán destinados "ao fomento da presenza do galego na rede e nas novas tecnoloxías". "A utilización do .gal vai ser un elemento de visibilidade para os produtores, empresarios e comerciantes de produtos" pero tamén para o sector tecnolóxico e o idioma propio, asegura González. Portal informativo do novo dominio


Summary: Primeiro foi Galiza. Aínda faltaban dous meses para que as universitarias e universitarios franceses tomasen París, cando o estudantado galego saíu ás rúas de Santiago de Compostela, nun dos conflitos máis destacados e definitorios da década dos sesenta. Foi o Marzo do 68 galego. Eis un extracto da peza publicada no Sermos Galiza 286 ao respeito.

Non foi o capítulo galego do movemento francés. Mentres o estudantado parisiense poñía en cuestión a infraestrutura do sistema, o modo de produción, pero sobre todo a superestrutura, nunha lectura do conflito social que abriría camiños para o desarme da esquerda, as e os estudantes galegos presentaban unhas reivindicacións máis domésticas, por non dicir corporativas, nunha orientación xeral antifranquista, que se demostraría cos anos máis eficaces para as mudanzas políticas. Ao tempo, a loita levada adiante na Galiza presentaba grandes diferenzas coas que se desenvolvían en Madrid ou Catalunya, for nas reivindicacións formuladas, no ámbito da loita ou na metodoloxía mobilizadora. Os sucesos que estouparon en marzo de 1968 en Santiago de Compostela son o resultado dun combate que viña dos anos anteriores, acelerado nese mesmo curso polos cambios estruturais sufridos pola universidade galega, pero tamén polo escenario aberto após a elección da delegación estudantil, cunha maioría claramente democrática. A negativa do decano de Ciencias a recoñecer a nova representación e o seu rexeitamento a entregar os fondos económicos para o funcionamento da asociación de estudantes do centro, algo que acontecía no resto de facultades do distrito, provocou a convocatoria dunha primeira folga xeral nesa facultade o 15 de xaneiro de 1968, estendéndose os días seguintes a Dereito, Medicina e Económicas. A protesta non tardaría en saír á rúa, convocándose unha concentración na Praza do Toural en rexeitamento ao trato dado pola prensa, fundamentalmente o ABC e El Correo Gallego, ás mobilizacións, producíndose a consecuencia das mesmas as primeiras detencións e enfrontamentos coa policía. [Podes ler a información íntegra no número 286 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: As nacionalistas recorren á web change.org para sumar apoios a unha demanda que evite que "un partido de extrema dereita que defende posicións franquistas" utilice os medios públicos galegos para difundir a súa mensaxe.

Os destinatarios da petición do Bloque en change.org son a Junta Electoral Central, Santiago Abascal, Vox e a CRTVG. O debate está previsto para mañá, sexta feira, a partir das 10 horas no espazo Bos días, da Televisión de Galiza, e emitirase pola Radio Galega. As formacións convidadas pola dirección da CRTVG son o PP, o PSOE, En Común-Unidas Podemos, Ciudadanos, o BNG e Vox. Mais desde o Bloque cuestiónase a decisión da Xunta Electoral da Coruña (XEC) de considerar Vox como grupo político significativo na Galiza. "Queremos manifestar o noso absoluto desacordo", din as nacionalistas. "En Galiza, Voz ten cero concelleiros e cero deputados", lembran na petición, e sinalan que a formación de Santiago Abascal é "un partido de estrema dereita que defende posicións franquistas, racistas, contrarias aos dereitos das mulleres, que quere acabar coas institucións galegas e prohibir os usos oficiais da nosa lingua e que ameaza coa ilegalización das forzas políticas democráticas que, como o BNG, defendemos o dereito das nosas nacións a existir e a decidir". Por iso, piden a cidadanía que asinen a petición para que Vox non participe no debate da TVG. E animan o debate nas redes cos hashtag #StopVOX #DebateTVG Desde Vigo, tras participar nun encontro con representantes do sector da automoción e das auxiliares, a portavoz nacional, Ana Pontón tamén se refería a este asunto. "É un disparate que esa extrema dereita poda seguir branqueando o seu discurso antidemocrático e de odio na TVG, e parécenos un despropósito que a XEC permita debater a unha forza que non ten ningunha implantación en Galiza", alegou.


Summary: A Ruada do Apalpador en Compostela incorpora este ano esa novidade: un tronco, de preferencia de carballo, que adoitaba prenderse nos fogares na noite do 24.

A tradición destas festas de Nadal en Galiza non acaba no bacallao con coliflor, o Apalpador ou as panxoliñas. É moito máis ampla, non ligada á relixión, e ímola coñecendo grazas á implicación e compromiso de recuperación e promulgación de diferentes entidades e colectivos. Como a escola Semente de Compostela, que este ano incorpora na súa tradicional Ruada do Apalpador o Natarego ou Tizón de Nadal. Que é iso? Pois é un gran madeiro de preferencia de carballo que se mantén aceso desde a noite do 24 de decembro na lareira até Ano Novo e que cando se apaga é novamente acendido durante as treboadas como elemento protector da casa, do gando e dos seus moradores. A xa tradicional ruada do Apalpador de Compostela organizada pola Semente conta este ano co apoio do Concello de Santiago. O pasarrúas sairá ás 18.00 h. do local da asociación cultural Gentalha do Pichel (Rúa de Santa Clara, 21) e percorrerá as rúas da zona vella compostelana para acompañar ao Apalpador, que repartirá castañas entre os nenos e nenas que se acheguen a saudalo. A ruada contará tamén coa participación de músicos, artistas de circo e familias vestidas con roupa tradicional, que escoltarán con fachos ao xigante do Caurel antes da súa visita ás casas o día 24 de decembro.


Summary: A Televisión da Galiza (TVG) compartiu nas súas redes sociais unha información co titular: "O cambio de protocolo do Goberno central obriga a retrasar o inicio do ensino secundario". Enseguida usuarias e usuarios destas plataformas acusaron á CRTVG de manipulación. O propio conselleiro de Educación obvia as presións que recibiron dos institutos e bótalle a culpa ao equipo de Pedro Sánchez.

Un titular da TVG no seu perfil da rede social Facebook deu paso a bastante malestar por parte da súa comunidade de usuarias e usuarios. Baixo o título "O cambio de protocolo do Goberno central obriga a retrasar o inicio do ensino secundario", a canle televisiva quería promocionar unha nova sobre o traballo da Consellaría de Educación de cara ao inicio do curso. Porén, ao mesmo tempo molestou a moita xente que recordou nas mensaxes que "as competencias" en materia educativa están nas mans da Xunta, polo que o Executivo do Estado español pouco tivo que ver nos problemas que deron como resultado o retraso de, polo menos, unha semana na volta as aulas do alumnado de Secundaria, Bacharelato e FP. "Este tipo de manipulación igual pode incluso acarrear consecuencias xurídicas...", reflexionou un usuario. "Que asco da la tele comprada... Meses rascando la barriga la Conselleria de educación con la competencia de Educación en manos de la Comunidad autónoma y la culpa es del, central.. Qué manipulación!", engadiu nunha mensaxe outra das persoas que accedeu á publicación. O malestar foi notábel entre moitas persoas porque co atraso tivo que ver, entre outras cuestións, o cambio de cara visíbel no departamento da Xunta. Ademais, a decisión de adiar ao 23 de setembro o inicio do curso tamén foi forzada pola negativa de moitos institutos a iniciar as clases sen ter claro con que recursos económicos, de espazo e de persoal ían contar. Os primeiros que levantaron a voz foron os equipos directivos de oito dos dez centros composteláns, e despois se sumaron desde Pontevedra e A Coruña. Dados os cambios de criterio da Xunta respecto a pasar do 1,5 metros á colocación de mamparas ou a recomendar un sistema semipresencial do alumnado nos centros, a directiva do IES Plurilingüe de Adormideras, na Coruña, mesmo chegou a dimitir. Na nova transmitida no telexornal explícase que "a Xunta culpa ao Goberno do atraso na apertura do curso nos institutos". Faino con imaxes do conselleiro Román Rodríguez, no CIFP A Xunqueira que visitou onte e que conta con recursos como as polémicas mamparas nos obradoiros. O representante do Executivo do país incidiu nos supostos "cambios de criterio" impostos por de Pedro Sánchez.


Summary: O Xulgado considera que a proba practicada no xuízo acreditou "de maneira suficiente" que os materiais vertidos ao mar pola Autoridade Portuaria incluían, ademais de terra, material asfáltico contaminante.

O Xulgado do Contencioso-administrativo número 1 de Pontevedra rexeitou o recurso interposto pola Autoridade Portuaria de Vilagarcía de Arousa contra a Xunta pola sanción que lle impuxo por unha infracción grave en materia de residuos e chans contaminados ao realizar un recheo no mar con materiais procedentes de obras ferroviarias. As resolucións impugnadas polo Porto estableceron o importe da sanción na contía de 20.000 euros "de maneira motivada, atendendo á intencionalidade e ao volume da vertedura", destaca a sentenza. O maxistrado indica que a resolución do 12 de maio de 2017 da Consellería de Medio Ambiente decidiu deixar en suspenso a obriga de reposición da situación alterada ao seu estado orixinario, así como a determinación exacta da maneira na que debería realizarse, ata que se culminen as obras de reparación do peirao adxudicadas en maio de 2015. "Consecuentemente, queda fóra do obxecto deste preito a determinación da posibilidade ou non de executar a devandita reposición dos terreos, así como da mellor maneira para poder facelo. A Xunta haberá de ditar no futuro unha nova resolución sobre esta concreta cuestión e se o Porto discrepa do seu contido poderá impugnala nun novo proceso", sinala o xuíz. O titular do Xulgado do Contencioso-administrativo número 1 de Pontevedra destaca que a proba practicada no xuízo acreditou "de maneira suficiente" que os materiais vertidos ao mar pola Autoridade Portuaria incluían, ademais de terra, material asfáltico contaminante. Ademais, salienta que demostrou que a actividade realizada con eses materiais na súa vertedura ao mar merecía a cualificación de "obra maior" debido ao seu gran volume.


Summary: As mulleres volven ao campamento de San Caetano. Non o fan para tomar o relevo dos homes. Fano, desta vez, para darlle a fin ás máis dun cento tendas de campaña que simbolizaron durante tres meses a loita do cerco.

A partir das 21h deste sábado espérase a chegada das mulleres do cerco ao campamento de San Caetano, onde terá lugar a "derradeira cea" e o esconxuro da queimada, que formarán parte dos actos de feche deste campamento reivindicativo que se erixiu durante tres mes aos pés do edificio administrativo da Xunta de Galiza. Concluída a cea, as mulleres, que portarán fachos, sairán nunha procesión simbólica cara a capela do Carme, onde reivindicarán que viven do mar". Xa na xornada do domingo terá lugar o acto de levantamento das tendas de campaña, no que participarán todos os representantes do sector, convocados pola Acerga. As mulleres do cerco sinalan que continuarán a loita para informar e concienciar o pobo galego da problemática que atravesa a frota cerqueira. Para isto, desenvolverán unha xeira de actos informativos e reivindicativos en distintos puntos do país durante os próximos meses. Volta ao mar Esta segunda feira, 25 de xaneiro, os barcos do cerco voltarán ao mar. Mais fano coa reivindicación de restituír o anterior sistema de reparto de cotas lineal, é dicir, en función do número de tripulantes, no canto do sistema de capturas en base aos históricos. Acerga, que recoñece un incremento das capturas nun 17% respecto de 2015, denuncia o trato a favor da Consellaría do Mar aos 20 barcos que forman parte da asociación minoritaria Cerqueiros Galegos. Este colectivo defende un reparto en función das capturas históricas, o que vai en detrimento do resto da frota galega do cerco.


Summary: Malia que nas enquisas sobre intención de voto a nivel nacional dan unha vantaxe cómoda aos conservadores de Boris Johnson, o sistema electoral fai moi difícil anticipar un resultado. É recorrente a discusión sobre posibles pactos entre forzas pro-Brexit e pro-Remain para non dividir voto e garantir deputados para cada un dos bandos

Xa temos data para as eleccións no UK. Esta semana o Parlamento encomendou aos británicos a difícil tarefa de sacar ao Reino Unido do bloqueo político no que se atopa a través duns comicios que se celebraran o 12 de decembro.Malia que nas enquisas sobre intención de voto a nivel nacional dan unha vantaxe cómoda aos conservadores de Boris Johnson, o sistema electoral do UK fai moi difícil anticipar un resultadoAs eleccións prevén ser unha batalla política histórica na que o pais non so se xogara o seu futuro na UE se non a posibilidade de cambiar radicalmente a súa política económica.Malia que nas enquisas sobre intención de voto a nivel nacional dan unha vantaxe cómoda aos conservadores de Boris Johnson, o sistema electoral do UK fai moi difícil anticipar un resultado. A correlación final de forzas vai depender de como se vote nas marginal constituencies, é dicir, nas circunscricións onde as diferenzas entre a primeira e a segunda forza son moi reducidas.Conservadores e Laboristas teñen por diante o reto de evitar a fuga de votos ao Brexit Party de Nigel Farage e aos Liberal Demócratas de Jo Swinson, convertidos nos dous polos antagonistas na batalla do Brexit.Por que se chegou agora a un acordo sobre as eleccións e non antes? Porque a Unión Europea aceptou estender o Brexit ate o 31 de xaneiro, desbotándose así a posibilidade dun No Deal antes dos comicios, como temía a oposición. O destino dos Laboristas pode ser máis brillante canto mellor lle vaia ao Brexit Party de Farage, porque iso significaría menos votos para os Conservadores e máis probabilidades de que os de Corbyn leven o deputadoAs sondaxes a nivel nacional dan unha maioría de 10 puntos aos conservadores. Semella cómoda, pero é menor que a que lle daban nas eleccións de 2017 a Theresa May onde os tories sacaron un resultado peor do agardado. Con todo, por como está deseñado o sistema electoral británico, unha sondaxe a nivel nacional non é indicativa de moito. As eleccións xogaranse nas circunscricións onde a diferenza entre as primeira e a segunda forza é moi reducida. Paradoxicamente, o destino dos Laboristas pode ser máis brillante canto mellor lle vaia ao Brexit Party de Farage, porque iso significaría menos votos para os Conservadores e máis probabilidades de que os de Corbyn leven o deputado. É recorrente a discusión sobre posibles pactos entre forzas pro-Brexit e pro-Remain para non dividir voto e garantir deputados para cada un dos bandosCon este escenario, é recorrente a discusión sobre posibles pactos entre forzas pro-Brexit e pro-Remain para non dividir voto e garantir deputados para cada un dos bandos. Esa foi a estratexia que seguiron hai meses os Liberal Demócratas e os nacionalistas galeses do Plaid Cymru (ambos Remainer) nunha circunscrición galesa, que finalmente os Libdem arrebataron ao partido Conservador. No bando Brexiteer, hai conversas do estilo. Algúns líderes locais do partido Conservador pediron ao Brexit Party de Nigel Farage que non se presentase en zonas nas que os de Johnson teñen unha vantaxe escasa. A intención dos de Farage é ter candidaturas aló onde lles sexa posíbel, aínda que hai meses fixeran a oferta de renunciar a certas constituencies a cambio de que os conservadores pedisen o voto polo Brexit Party en feudos tradicionais do Laborismo onde gañou a opción de saír da Unión Europea.


Summary: O presidente da Xunta asegura no debate de política xeral que incrementará a atención á dependencia en 2.000 persoas despois de que o sistema perdese no último ano 2.260 beneficiarios, segundo datos oficiais. A oposición non advertiu esta circunstancia, se ben lle reprochou a tesoirada na aplicación desta lei.

"Quero anunciarlles que, na liña de seguir atendendo o máximo número de dependentes posible, traballamos coa previsión de incorporar máis de 2.000 novas altas no sistema de dependencia de aquí a final de ano". O presidente da Xunta, lanzaba esta promesa no marco do debate de política xeral, que comezou este martes. As persoas dependentes "deben ser unha das grandes prioridades de calquera Estado do Benestar" e atendéndoas "non só pretendemos garantir" os seus dereitos, "senón tamén axudar os achegados que se fan cargos delas". Ao longo de todo o debate o presidente obviou e a oposición non deu en advertir que ese incremento na atención, se chega a producirse, nin sequera servirá para compensar o recorte do último ano. Tal e como veñen alertando colectivos vinculados á atención á dependencia como a Asociación Estatal de Directoras e Xerentes de Servizos Sociais, a presente lexislatura do Estado estase a caracterizar por unha redución continuada do número de persoas que reciben prestacións derivadas da Lei da Dependencia. En Galicia, como informou Praza Pública, a mingua en Galicia é practicamente constante dende marzo de 2013, cando o sistema chegou ao que, polo momento, foi o seu teito, con case 39.800 persoas atendidas. Dende aquel momento o recorte medio na atención foi de case sete persoas ao día. No último ano o sistema perdeu 2.260 persoas atendidas, segundo o IMSERSO Esta perda de cobertura do Sistema de Atención á Dependencia xa supuxo que o 2013 fose o primeiro ano que pechou con menos persoas atendidas que o anterior dende a posta en marcha da propia lei e a tendencia continuou á baixa no último ano. Así, tomando como referencia o último mes do que existen datos no IMSERSO, o pasado agosto, e botando a vista doce meses atrás, é posible coñecer que en Galicia a cifra total de mulleres e homes dependentes con atención pública baixou case un 6%, pasando de 38.777 en 2013 a 36.517 no mesmo mes de 2014, isto é, 2.260 persoas menos. Así, se a proposta lanzada polo presidente se fai realidade apenas logrará cubrir a redución anterior. Esta circunstancia non foi advertida polos grupos da oposición nin nos seus discursos iniciais nin tampouco nas súas quendas de réplica. Así e todo, si houbo mencións máis ou menos xenéricas á redución no número total de persoas atendidas na intervención, por exemplo, do socialista José Luis Méndez Romeu, que lle reprochou a Feijóo que "hoxe están atendidas menos persoas dependentes que hai tres anos" e, ademias, "incrementaron as listas de espera e duplicaron os copagos" mentres "o gasto por habitante é inferior á media estatal". Asemade, Francisco Jorquera, do BNG, acusou o PP de estar a promover a "demolición" deste sistema. Feijóo volveu afirmar durante o debate que cando chegou ao Goberno había 14.000 dependentes atendidos, pero eran 25.000 Nunha das súas respostas Feijóo tamén retomou a cuestión, aínda que sen comparar en ningún momento a súa promesa co panorama xeral. Para retrucarlle a Romeu o xefe do Executivo botou man de datos que xa utilizara noutras ocasións e que non se corresponden coa base de datos oficial, a do IMSERSO. "Cando vostede deixou o Goberno se pagaban 14.000 dependentes e agora se pagan 38.000", afirmou para responderlle ao PSdeG. No entanto, os datos din que cando o bipartito abandonou San Caetano non había 14.000 persoas dependentes atendidas, senón 25.540, e na actualidade non hai 38.000, senón as devanditas 36.517.


Summary: Os casos activos descenden a 16.824 e a taxa de positividade mantense por riba de 10%.

Galiza inicia a segunda semana de agosto por baixo do milleiro de contaxios de Covid-19 e mantén a tendencia descendente na conta dos casos activos. Con todo, os pacientes hospitalizados polo coronavirus aumentan a 341, o que supón 25 máis que o día anterior e 13 máis que fai sete días. Segundo os datos actualizados pola Consellaría de Sanidade esta segunda feira con rexistros de até as 18 horas do domingo, as persoas ingresadas pola Covid en UCI mantéñense en 55 e as hospitalizadas noutras unidades aumentan a 286, 25 máis que o último día. Pola súa banda, 16.483 pacientes atópanse en seguimento no seu domicilio. Por áreas sanitarias, a presión hospitalaria sobe nas sete, coa da Coruña e Cee á cabeza con 17 pacientes Covid en UCI e 80 noutras unidades. Caen os casos activos Os casos activos de Covid manteñen a tendencia descendente por cuarta xornada consecutiva e redúcense a 16.824, que constitúen 465 menos que o día anterior. Con respecto a hai unha semana, Galiza conta con 1.983 casos activos de Covid-19 menos que os 18.807 rexistrados o pasado 2 de agosto. Por áreas sanitarias, os casos activos descenden de novo en todas as áreas menos na da Coruña (+48). Así, redúcense nas de Vigo (-177), Santiago (-115), Lugo (-101), Pontevedra e O Salnés (-77), Ourense (-37) e Ferrol (-6). A área da Coruña mantense á cabeza en número de infeccións activas, con 4.619, seguida da de Vigo, con 4.098; Pontevedra, con 2.109; Lugo, con 1.914; Santiago e Barbanza, con 1.804; Ourense, con 1.275, e Ferrol, con 1.005. Descenden os contaxios Pola súa banda, os novos contaxios de Covid-19 caen por baixo do milleiro até os 811, o que supón 208 menos que os rexistrados onte e os 128 de hai unha semana. Do total, A Coruña suma 316; Vigo, 123; Pontevedra, 104; Santiago, 80; Lugo, 74; Ferrol, 73 e Ourense, 41. Falecementos As persoas falecidas diagnosticadas con Covid-19 na Galiza aumentan a 2.493 após notificar as autoridades sanitarias outra vítima mortal este domingo. Este óbito corresponde a un home de 83 anos que faleceu este sábado 7 de agosto no Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (CHUVI).


Summary: O BNG considera "inaceptábel" que non se atenda o déficit histórico en infraestruturas, especialmente sangrante no caso dos camiños de ferro interiores.

O portavoz do Bloque Nacionalista Galego no Congreso, Néstor Rego, durante a intervención na Comisión de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, cualificou como "insuficientes" os investimentos en infraestruturas previstos para a Galiza e advertiu que, se non houber modificacións substanciais no proceso de debate, o BNG votará en contra dos Orzamentos do Estado por seren "inaceptábeis e discriminar gravemente o noso país en materia de infraestruturas de transportes e mobilidade de forma moi evidente". O deputado nacionalista denunciou o déficit histórico en infraestruturas ferroviarias que padece a Galiza así como o estado "calamitoso" en que se encontran algunhas liñas e salientou que por iso o BNG priorizou as actuacións nos camiños de ferro no acordo de investidura asinado no mes de xaneiro. Rego salientou tamén que, pese a que os responsábeis do Ministerio enfatizan que se triplican os recursos para modernizar as cercanías na Galiza non existe un servizo merecente de tal nome, mais tampouco se prevén investimentos para o pór en marcha, e reivindicou unir por tren Santiago e Lugo. Néstor Rego sinalou que o Ministerio de Transporte, Mobilidade e Axenda Urbana non prevé ningunha partida orzamentaria para a liña A Coruña-Lugo nin para a conexión ferroviaria co porto exterior de Punta Langosteria e tampouco para a liña de FEVE, que articula todo o norte do país entre Ferrol e Ribadeo. Ademais, a modernización da liña A Coruña-Ferrol só conta cunha partida simbólica que non permitirá adiantar ningunha actuación. En canto ás liñas de alta velocidade, Rego destacou a previsión "ridícula" para a variante de Ourense (apenas 29 millóns de euros sobre un total de 636 en que está orzamentada a obra) e a falta de partidas orzamentarias para a conexión do Eixo atlántico entre Vigo e a fronteira portuguesa que cualificou de "imprescindíbel para completar esa liña e conectar con Portugal". Lembrou que a propia Ministra de Cohesión Territorial portuguesa, Ana Abrunhosa, criticaba públicamente o Goberno español por pretender impor como prioritario para as infraestruturas ferroviarias de Portugal a liña Lisboa-Madrid, cando o obxectivo central do Goberno portugués é a conexión Lisboa-Porto-Vigo. Aliás, o diputado nacionalista cuestionou que outras dúas actuacións importantes como a A-56, entre Ourense e Lugo, e a A-74, na Mariña, só conten con partidas simbólicas, "o que evidencia a falta de interese do Ministerio por estas actuacións.


Summary: "As persoas con autismo loitan cada día polo respecto á súa dignidade como cidadáns de pleno dereito, e os representantes públicos teñen especial responsabilidade no seu tratamento axeitado", sinala a confederación de Autismo do Estado español.

A confederación Autismo España reprendeu o presidente da Xunta da Galiza e candidato a liderar o PP, Alberto Núñez Feixoo, por utilizar a palabra "autista" de maneira "pexorativa". En concreto, a confederación refírese ás declaracións que fixo Feixoo esta segunda feira nun acto na Coruña, cando cualificou o Goberno estatal de "autista" ante as protestas na rúa de transportistas e outros sectores afectados pola suba dos carburantes. Autismo España criticou o uso do termo autista neste contexto. "Desafortunadas palabras de Feixoo, utilizando 'autista' de maneira pexorativa. As persoas con autismo loitan cada día polo respecto á súa dignidade como cidadáns de pleno dereito, e os representantes públicos teñen especial responsabilidade no seu tratamento axeitado", subliñou a confederación nunha mensaxe difundida nas súas redes sociais. Aliás, Autismo España remítese a un artigo publicado na súa web en maio de 2020 no que explica como usar correctamente o concepto de autismo. Neste texto sinala que o tratamento inadecuado e pexorativo do autismo pode considerarse "unha ofensa" contra a imaxe social das persoas con Trastorno do Espectro Autista (TEA). Denegan as axudas a dúas crianzas con autismo sen ter en conta a renda familiar "Expresións como 'autismo social' ou 'autismo político' imprimen unha imaxe negativa de conceptos que nada teñen que ver co trastorno do espectro do autismo e as persoas que o presentan", explica a confederación. No caso do autismo, puntualizan, non é froito de condutas conscientes ou elixidas, senón que se trata dun trastorno "de orixe neurobiolóxica coa que unha persoa nace e que a acompaña ao longo da súa vida". Por iso, consideran que empregar a palabra 'autista' neses contextos torna nunha "falta de sensibilidade" cara ás máis de 450.000 persoas con TEA que residen no conxunto do Estado español —arredor de 27.000 na Galiza—. A inserción laboral, principal traba social coa que se atopan as persoas coa síndrome de Asperger Pola súa parte, o secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso, instou o presidente da Xunta a rectificar: "É unha falta de respecto ás persoas co trastorno do espectro autista e ás súas familias, indigna dun presidente da Xunta".


Summary: O que parecía o primeiro paso para sentar as bases dunha patronal cohesionada voou polo aire coa dimisión en pouco máis de 48 do presidente da CEG. O proceso electoral é o novo campo de batalla interno dunha organización chamada a liderar o empresariado e que vai camiño dos tres anos sen presidente.

Hoxe Galiza amenceu un día máis sen unha persoa que represente no país os intereses do mundo empresarial desde a propia patronal. Pouco máis de 48 horas despois de ser elixido presidente da Confederación de Empresarios da Galiza (CEG), o ourensán José Manuel Díaz Barreiros anunciaba para sorpresa de moitas persoas a súa renuncia a liderar a CEG. O motivo, as dúbidas de varios asociados sobre a legalidade do proceso electoral. Díaz Barreiros accedera á Presidencia após a renuncia, momentos antes do comezo da Asemblea Xeral Electoral do pasado 24 de novembro, do outro aspirante, Pedro Rey, apoiado polo empresariado de Pontevedra, o mesmo que esta mesma semana remitía varios escritos á CEG solicitando información do proceso. Eses escritos estaban asinados polos vocais representantes de Asime, Enrique Mallón; de Cegasal, José Antonio Vázquez Freire; da patronal dos centros de ensino privado (CECE), Antonio Diéter Moure, e pola Confederación de Empresarios de Pontevedra (CEP) o seu presidente Jorge Cebreiros. O xermolo das disputas Algúns destes nomes están detrás dos últimos episodios dun relato de disputas que comezou na presidencia do empresario pontevedrés José Manuel Fernández Alvariño, con el e o seu antecesor, Antonio Fontenla, presidente dos empresarios da Coruña, como protagonistas. Unha lea que acabou coa saída de Fernández Alvariño e cunha fonda división entre norte e sur. Tomou o relevo Diéter Moure en 2016, que gañou as eleccións por unha marxe moi axustada a José Manuel Pérez Canal, ex presidente da Confederación de Empresarios de Ourense (CEO) da que o agora presidente saínte, Díaz Barreiros, era vicepresidente. Estivo no cargo pouco máis de dez meses. Renunciou tras perder o apoio das provinciais ─só contaba co das sectoriais─. Sucedeuno Antón Arias, até entón vicepresidente da patronal coruñesa. Na votación (100 apoios e 64 votos en contra) quedou de manifesto a forte división existente entre as patronais da Coruña e Lugo coas de Pontevedra e Ourense. A súa designación como candidato a última hora fora interpretada por estas como unha traizón, xa que a idea inicial era buscar un candidato de consenso. Cando faltaban dous días para cumprir un ano no cargo, Arias, partidario de subir salarios e contrario á reforma laboral, presentou a súa dimisión. Era xaneiro de 2018. Horizonte despexado Desde entón e até o pasado 24 de novembro, a patronal permaneceu sen presidente. Antonio Fontenla, como vicepresidente de maior idade, exerceu como portavoz. Mais as leas seguiron, e mesmo Pontevedra anunciou a súa saída da institución. O proceso electoral era o momento de pacificar a situación. O día 17 presentáronse dous candidatos, Rey e Díaz Barreiros, máis no último momento só quedou a candidatura do segundo, que foi elixido presidente por aclamación. No seu discurso de investidura, Díaz Barreiros fixou como principal obxectivo levar a paz á patronal. Tiña o camiño despexado, xa que o seu rival, Pedro Rey, brindáralle explicitamente o seu apoio, posto que os programas de ambos os dous eran bastante coincidentes. Ademais, semanas antes, a institución lograra sacar adiante as contas de 2018 e 2019, co cal non tiña rémoras para levar a cabo o seu proxecto. Porén, non contaba con que a súa designación se puxese en dúbida. Por ese motivo, e para "protexer a boa imaxe da institución, que está por encima dos asociados", presentou a súa renuncia. E volven as leas O comunicado de renuncia desta quinta feira non sentou nada ben ás persoas sinaladas, que afirmaron que "en ningún momento" puxeron en cuestión a elección ou nomeamento de Díaz Barreiros "e si a necesidade do lóxico e obrigado escrutinio de votos xa emitidos" telematicamente para, segundo din, "achegar cordura e coherencia a un proceso de votación paralizado sorpresivamente e viciado totalmente". Segundo argumentan, a elección por aclamación que defenden "é xurídica e legalmente imposíbel" dado que 47 vogais da asemblea xa votaran telematicamente. Mallón, Diéter e José Antonio Vázquez Freire cualifican este proceder de "auténtica chapuza electoral", ao tempo que consideran que "non se dimite por solicitar uns vogais o reconto lexítimo dos votos, algo que aínda en calquera república bananeira sería posíbel, senón que seguramente se dimite porque hai temor a que calquera vogal impugne un proceso de votación que eles viciaron". Consideran que "chegou o momento" no que representantes empresariais "que levan demasiado tempo manipulando" e que empezan a mostrar "actitudes máis similares a réximes ditatoriais" se retiren da vida pública e asociativa para tentar erradicar "actuacións absolutamente deplorábeis e dar paso a savia nova". "Ninguén os botará en falta", conclúen.


Summary: No centro de Gondomar hai 105 enfermas, entre usuarias e traballadoras. Nas infraestruturas de atención á discapacidade hai 40 casos activos segundo informan as autoridades sanitarias. Para ter un maior control anunciouse que haberá cribados semanais.

O foco de coronavirus detectado na residencia Vila do Conde, de Gondomar, que onte pasou dunhas poucas afectadas a 105 doentes eleva a cifra de casos activos nas residencias galegas aos 457. Iso tan só sumando ás e aos usuarios, pois os cadros de persoal dispoñen de 203 persoas menos por ter síntomas da Covid-19. Malia que na comunidade educativa do país hai máis positivos, a Consellaría de Política Social é consciente de que hai un maior risco para a saúde entre as residentes dos xeriátricos. Así o proba o feito de que moitas das vítimas da pandemia até o de agora viviran nestas instalacións. Malia que do parte diario saíron sete pacientes da San Cibrao, de Cervo; oito da Salvaterra de Miño e un de Monforte e Nosa Señora dos Anxos de Ribadavia, respectivamente, a detección de tantos contaxios en Gondomar non permite rebaixar as estatísticas. Neste momento, o surto máis amplo é o do Asilo de Vilalba, onde hai 117 residentes infectadas. Despois está a residencia Doral de Mos con 100 e en terceiro lugar colocouse Vila do Conde con 89 positivos tan só entre as e os usuarios. Outros dos centros con máis presenza do virus son a Residencia Pontevedra de Vilaboa (29); a San Antonio de Beariz (22); a DomusVi Ribadumia (21); a San Cibrao (14); a Ballesol Vigo (11) e a CRAPD Vigo II (10). Atención á discapacidade No que se refire exclusivamente a traballadoras e traballadores, na actualidade hai 203 en corentena por ter síntomas, ademais de que seguramente haxa máis xente polos contactos estreitos. Pero a Xunta non apunta ese dato. O número de instalacións polas que se reparten estes casos é moi elevado. Para aumentar o control destes gromos, o presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, anunciou hoxe após o Consello que comezarán a facer cribados semanais nestas infraestruturas. Tamén os centros de atención á discapacidade da Galiza están a padecer o virus pois, segundo o informe das autoridades, nesta quinta feira hai 30 infectadas entre as e os beneficiarios e 11 nos cadros de persoal. A San Vicente Paúl de Lugo ten 18 das infectadas mentres que outras 10 están na Doral de Mos. É aquí tamén a onde pertencen a maioría das operarias con coronavirus.


Summary: A psicóloga social María Fidalgo intervén nesta cuarta feira, día 16, nas xornadas Noutrén: Feminismo Poscolonial, que organiza a agrupación cultural O Galo, nas que compartirá palestra coa mediadora intercultural Rut León. Migrante e formadora en migracións e xénero, a activista fala con Sermos Galiza sobre identidades e territorios, fronteiras e migracións, nunha sesión que propón unha visión da interseccionalidade desde o vivencial.

Como é o traballo que desenvolve co colectivo Raias Travesseiras? Desde Raias Travesseiras, o colectivo do que fago parte, enfocamos as fronteiras, desde o feminismo, cunha tripla perspectiva. Por unha banda, a dimensión física. Aí facemos denuncia das políticas migratorias e de fronteiras, para colocar o foco na represión e a violencia que supoñen as fronteiras físicas entre territorios. Isto ten que ver con procesos coloniais, de dominación e implantación de territorios e de creación dunhas fronteiras que atenden a intereses xeopolíticos e económicos. En segundo local, fixámonos nas fronteiras internas ou invisíbeis, é dicir, aquelas que están dentro dos territorios e teñen unha actuación, digamos, máis sutil, pero cun nivel de violencia moi intenso sobre as persoas migradas e incluso as refuxiadas, porque operan coa intencionalidade de controlar e de reprimir. Falamos, por exemplo, dos centros de internamento de persoas estranxeiras que existen en territorio territorio español e noutros países da Unión Europea, da Lei de estranxeiría ou as redadas racistas. Ademais de reprimir e controlar, todas elas teñen outra función, que é a de crear a idea dun inimigo interno, un perigo ao que hai que dar resposta represiva e, por tanto, xerar unha fractura da poboación; facer ver a poboación migrante como ese 'outro' perigoso. En terceiro lugar traballamos moito coas fronteiras na construción das identidades ou das subxectividades, entendéndoas como eses territorios marcados por un sistema CIS-heteropatriarcal, colonial e incluso monógamo, que determina desde onde podemos construír o noso eu, a nosa identidade, o noso estar no mundo, o noso desexo… Son fronteiras que transitamos e que poden ter consecuencias máis ou menos atravesadas, e tamén teñen como obxectivo controlar, someter, manter unha orde desigual, asimétrica. Di vostede que falar de fronteiras é falar de desigualdade. É falar de asimetrías causadas polo sistema capitalista, colonial e patriarcal, que ataca as condicións de vida das persoas e a natureza provocando o desprazamento de miles de persoas. De que maneira pode o feminismo axudar a subverter estas desigualdades? A perspectiva feminista é fundamental dado que falamos dun movemento que cuestiona as relacións de poder e que debería ter como obxectivo desmontalas. Relacións de poder desde unha perspectiva de xénero, pero tamén de clase, de procedencia, de cor de pel, de corporalidade… Desde aí é desde onde nos situamos en Raias Travesseiras. E tamén, o feminismo é fundamental cando nos situamos nunha defensa da centralidade da vida fronte a esas políticas capitalistas e patriarcais devastadoras; para colocar no centro, non o lucro e o capital, senón a necesidade de manter as persoas e o propio planeta nunhas condicións de vida mínimas de dignidade. Como enfoca estes procesos migratorios? Falamos dos coidados e de como os fenómenos migratorios responden a unha crise dos coidados nos países do sur, que foron consecuencia, no seu día, dos procesos coloniais e das políticas neoliberais implantadas sucesivamente. Aí temos o caso recente de Ecuador e das conquistas indíxenas ao poñer freo a unha serie de políticas de axuste estrutural que impiden desenvolver a vida, as culturas tradicionais e a sustentabilidade do territorio, ao empregalo todo como factor de enriquecemento e de acumulación de capital para grupos de poder e empresas transnacionais. Así é como se empurra as persoas a migrar a lugares onde tamén se precisa atender as necesidades de coidados, lugares que necesitan man de obra barata, sometida, que solucione os coidados. Falamos do emprego do fogar e das cadeas transnacionais dos coidados, de mulleres que viaxan miles de quilómetros para atender esas necesidades de coidados nesta beira do océano baixo unhas condicións laborais moi precarias. No caso da Galiza, que é un país moi envellecido, a demanda de coidado é moi alta e unha grandísima parte do continxente que traballa no coidado son mulleres migradas e racializadas. Falar de fronteiras é falar de asimetrías causadas polo sistema capitalista, colonial e patriarcal, que ataca as condicións de vida e a natureza provocando o desprazamento de miles de persoas As mulleres resultan ser, logo, as máis vulnerábeis. As mulleres migradas, neste caso, porque aquí operan distintos eixos: de racialidade, de procedencia, de clase... Son mulleres que en moitos casos xa viviron unha migración previa, desde o rural de procedencia ás cidades, por ese proxecto colonial que impide que as comunidades poidan seguir cos seus medios de vida, de agricultura e de uso dos bens comúns para manterse. Despois, a implantación de políticas de axuste neoliberal que aumentan o custo da vida e flexibilizan as condicións laborais conduce a que as persoas, aínda estando empregadas, non poidan seguir sustentando as súas familias, o que deriva neses procesos migratorios. Cando falamos de interseccionalidade desde o vivencial, a que nos referimos? Estamos falando dela, cando falamos de todos eses factores que operan para crear unhas condicións laborais e de vida das traballadoras migrantes. A min paréceme moi necesario que entendamos o vivencial como a forma de construír un pensamento e unha práctica política que atravesa a nosa vivencia. Porque ás veces o que se nos pide ás persoas migradas ou que, por diversos motivos, estamos nas marxes é que contemos a nosa vivencia como algo que só atinxe a nosa experiencia individual, e restando o contido político e estrutural da nosa vivencia. Desde outro lugar, que cuestiona a colonialidade e é por tanto un lugar subalterno, é desde onde queremos intervir. A vivencia serve para alimentar unha práctica política e un pensamento político. Vostede está moi implicada no traballo a prol da renda básica das iguais , e mesmo formou parte do grupo de estudo da viabilidade dunha medida deste tipo na Galiza. Que concluíu? As condicións eran viables no momento do estudo, que se publicou xa en 2010, e seguirían a selo hoxe. Cando falamos de garantir as condicións de vida e garantir os procesos de transformación social, na nosa perspectiva, o modelo de renda básica que defendemos –a das iguais– non é só unha ferramenta para paliar o capitalismo colonial e patriarcal, senón unha ferramenta para transformar a realidade desde abaixo, garantindo as condicións de vida e de dignidade das persoas desde hoxe. Pero cando falamos de rendas básicas téndese a ver a cuestión económica nun primeiro plano, cando do que estamos falando é de poñer nun primeiro plano a vida, de poñer a vida no centro, por iso digo que temos que descolonizar tamén o pensamento. Do mesmo xeito, non é unha cuestión económica a que impediría o seu desenvolvemento dunha proposta dese tipo, senón de vontade política e de prioridades, de onde colocamos o foco, e desde a esquerda tamén necesitamos repensarnos, porque tamén temos os nosos mecanismos de resistencia a colocar ese elemento de garantir unha vida con liberdade e con dignidade no centro.


Summary: O Ministerio de Defensa ruso vén de acusar as forzas armadas ucraínas de teren utilizado armas químicas durante un ataque na rexión de Zaporiyia.

O Ministerio de Defensa ruso vén de acusar as forzas armadas ucraínas de teren utilizado armas químicas durante un ataque na rexión de Zaporiyia, onde se veñen rexistrando múltiples combates nas últimas semanas. Guterres visita Ucraína e Rusia pide que se implique en Zaporiyia De acordo coa versión rusa, após un ataque encontráronse restos dunha neurotoxina en varios soldados, o que indicaría que o exército ucraíno utilizou armamento químico. A este respecto, Moscova indicou que vai enviar as probas á Organización para a Prohibición de Armas Químicas (OPAQ) ao tempo que acusou Ucraína de recorrer "ao terrorismo químico" despois de "dúas derrotas militares no terreo". Medo recorrente A utilización de armas químicas ten sido un medo recorrente desde que o día 24 de febreiro Rusia invadise Ucraína, con acusacións por parte de ambos os bandos. Con todo, non existe un rexistro oficial de que, nesta ocasión, as tropas ucraínas teñan utilizado este tipo de armamento. Existe o risco real dun accidente nuclear na central de Zaporiyia, en Ucraína? Refuxiados e baixas civís e militares A guerra provocou un total de perto de 12 millóns de refuxiados e, na actualidade, descoñécese o número real de baixas civil e militares. A Organización das Nacións Unidas (ONU), a este respecto, indica que, segundo as súas previsións, estas cifras serán "elevadas".