Summary: Un equipo multidisciplinar coordinado desde o Instituto de estudos e desenvolvemento da Galiza (Idega) por Ángel Miramontes, doutor en Xeografía e profesor da Universidade de Santiago de Compostela traballa na elaboración dos mapas de risco da Covid-19 tanto nas áreas urbanas como no rural da Galiza.

De que forma contribúe unha cartografía do risco da Covid-19 a paliar os efectos da pandemia na Galiza?Cando durante o estado de alarma a Axencia Galega de Innovación da Xunta sacou unha liña de axudas para loitar contra o coronavirus, desde o Grupo de Investigación de análise territorial do Idega presentamos unha proposta para estudar o comportamento territorial da Covid-19.Nese momento, tivemos en conta o que estaba a acontecer noutras partes do mundo e a experiencia de colegas xeógrafos que observaban un comportamento dispar do virus, en función das características territoriais. Foi o que nos levou a analizar a propagación da enfermidade na Galiza, dunha banda para dispor dunha radiografía exacta dos cambios que se ían producindo, e doutra para emitir informes periódicos que axudasen as autoridades responsábeis a tomar decisións. Como se comportou o virus no territorio galego?É imposíbel xeneralizar. Estamos ante un proxecto cunha gran potencialidade ao contemplar diferentes escalas. O que facemos é analizar o territorio en todas as súas dimensións. Estudamos a Galiza en conxunto, cada parte do territorio, as áreas sanitarias, os concellos, as cidades, as cabeceiras comarcais, distintos ámbitos rurais. O comportamento varía. Depende da escala que esteamos analizando, do ámbito territorial e das variábeis que entren en xogo. Que factores territoriais tiveron en conta para elaborar os mapas de risco da Covid-19 e analizar a expansión do virus?As variábeis que inflúen en cada ámbito territorial son diferentes. Non son as mesmas as que actúan a escala de toda Galiza que as que interveñen en Burela ou en Vigo. Con todo, sempre consideramos a densidade de poboación, a mobilidade, a localización dos hospitais, dos centros de saúde; no ámbito urbano as liñas de bus, a situación dos polígonos industriais no extrarradio das cidades. Empregamos moitos indicadores, de feito, neste tempo fomos quitando e pondo en función das novas realidades que ían xurdindo. A que tipo de sinais estiveron atentos?A densidade poboacional é unha das guías básicas, pero hai outras máis concretas. Antes de que comezasen a ser públicos xa empezamos a observar os focos de contaxios co obxectivo de afondar na súa orixe. Axiña comprobamos que moitos estaban vinculados a residencias, como se viu máis adiante. Pero tamén analizamos temas de mobilidade.Este proxecto serviu para revalidar e xustificar os valores que iamos vendo, máis aló dos datos ou do simple número de casos por concello. O máis importante para nós é saber por que. Por que nesta localidade hai 180 infectados e na do lado 40 ou ningún. E iso dínolo o territorio, a partir das redes sociais, económicas, de infraestruturas e de servizos operativas en cada momento. En que medida os mapas e as análises territoriais da evolución do virus foron de utilidade para as autoridades públicas?O envío de documentación periódica aos responsábeis da Administración galega era un dos obxectivos do proxecto. E así o fixemos, tanto ao Sergas como a GAIN. Despois non sei se o uso que lle deron aos nosos informes foi moito ou pouco. Na orixe do proxecto falouse da posibilidade de crear unha cartografía activa e accesíbel.Estamos ante un proxecto dinámico, como o propio territorio, ligado ao comportamento da pandemia, á análise de cada nova variábel e á xustificación territorial dunha realidade concreta en cada ámbito, sempre a partir de datos oficiais que nos fixeron chegar, non sempre co mesmo grao de detalle e exhaustividade. A partir de aquí, de momento, non creo que nos corresponda a nós, aínda, decidir sobre a accesibilidade á cartografía da Covid-19. Que rastro deixou o coronavirus na Galiza nestes dez meses?Non existe un comportamento homoxéneo para todo o territorio. A evolución da pandemia en cada ámbito responde a diferentes factores e cómpre analizar cada caso no seu contexto. Fóra diso, claro que se pode sinalar o impacto do virus no eixo atlántico urbano ou nas capitais, en cidades onde hai maior densidade de poboación ou en concellos cunha mobilidade moi elevada. Pero non se pode prescindir das características de cada territorio: estrutura demográfica, envellecemento, rendas, infraestruturas, localización de farmacias... Estas variábeis son as que explican a expansión ou a retirada do virus, nun lugar concreto nun período de tempo determinado.


Summary: A equipa de Luis Enrique estivo no partido até que o árbitro mandou ás duchas ao dianteiro brasileiro Charles, nunha acción moi rigorosa. Logo, xa con 10, desatouse o festival Javi Guerra.

Minuto 10 do segundo acto do xogo. Charles presiona a saída de balón do garda-mallas rival. Este, nunha acción trampulleira, arrebólalle o coiro contra as costas dun puntapé e finxe ter sido molestado pola presenza do brasileiro. O árbitro cae na celada e amosa ao dianteiro celeste o seu segundo cartón. Expulsión. O Celta fica con 10 xogadores e sen a súa referencia ofensiva. Apartir daí, acabouse o partido. O Celta perdeu a orde e o Valladolid botou man do seu principal argumento ofensivo, o sempre perigoso Javi Guerra. Foi un furacán perante o marco de Yoel. Un furacán que asinou 3 goles. O Celta continúa con 15 pontos. A boa noticia é que aínda mantén un mini-colchón de dous pontos que o separa dos postos que conducen á Segunda División. Antes da expulsión, o Celta estivo máis no partido do que o Valladolid, cunha boa condución de xogo por parte de Oubiña e chegadas á área rival. Con 10 foi outra historia. Foi a historia de Javi Guerra. Alegacións O Celta decidiu esta terza feira apresentar alegacións ao segundo cartón amarelo a Charles, logo de as imaxes mostraren inapelabelmente que o dianteiro brasileiro nen tocou o porteiro do Valladolid. Fotografía tirada de CeltaVigo.Net


Summary: O grupo galego máis seguido en Facebook é Los Suaves, con 106.000 seguidores, e en Twitter Iván Ferreiro, con máis de 131.000. A máis popular cantando en lingua propia, SES, ten máis de 16.000 fans na rede de Zuckerberg.

Só os ourensáns Los Suaves superan a barreira de 100.000 seguidores. Detrás del están outros artistas consolidados, como Iván Ferreiro (case 88.000) e dúas referencias xa clásicas do folc: Carlos Núñez (+61.000) e Luar na Lubre (+50.000). Por detrás está o coruñés Xoel López (+38.000), a gaiteira Cristina Pato (case 22.000), que residen en Nova York, ou a banda coruñesa tributo a Dire Straits Brothers in Band (case 20.000). A continuación xa aparecen nomes da canción en galego, como SES (+16.000) ou Dakidarría (+14.000), xunto con Novedades Carmiña (+12.700), Heredeiros da Crus (case 12.500) e Woyza (12.455). Non incluímos Berrogüetto, por ser unha banda desaparecida, pero que aínda vive no Facebook con máis de 17.000 seguidores. En galego Nos números dos grupos en galego nótase que seguen á marxe das radiofórmulas, con escasos apoios mesmo nos medios do país e dificultades para saír ao exterior. SES é un dos poucos exemplos nos que existe o fenómeno 'fan' na cultura galega e mantén unha intensa actividade en redes sociais para conectar co seu público. Ela sería a primeira nesta listaxe, seguida de Dakidarría e os barbanceses Heredeiros da Crus. Logo estarían os coruñeses que fan fusión Chotokoeu (+9.500), Terbutalina (+6.000), Xabier Díaz (+5.600) ou o grupo vocal De Vacas, con máis de 5.000 seguidores en menos dun ano de traxectoria. Twitter O Twitter é unha rede menos frecuentada polos usuarios en xeral e polas bandas en particular, pero que dá sorpresas. Aquí o rei é Iván Ferreiro con máis de 131.000 seguidores, tendo moi por detrás a Xoel López (+27.000) ou a Los Suaves (+9.000). Nesta rede, os líderes cantando en galego son Heredeiros (+8.000) seguidos de Dakidarría (+4.000) e Terbutalina (+3.000).


Summary: Os tres arroaces rescatados este sábado estaban atrapados debaixo dunha ponte da Toxa desde a pasada cuarta feira

Medio centenar de voluntarias, convocados pola Coordinadora para o Estudo dos Mamíferos Mariños (Cemma), logrou liberar este sábado ao grupo de tres arroaces que se atopaban varados debaixo dunha ponte na Toxa, no municipio do Grove. O presidente de Cemma, Alfredo López, sinalou que os participantes quedaron "moi contentos e emocionados" por un operativo que foi "un éxito" debido a "que todo o mundo funcionou moi disciplinadamente". Os tres arroaces ('Tursiops truncatus') ─bautizados polo Cemma como Aquelado, Capitán e Grumete─ atopábanse atrapados desde a madrugada do pasada cuarta feira, polo que ao longo da semana preparouse un operativo, coa colaboración do Concello do Grove e a Xunta, que comezou a primeira hora deste sábado, aínda que non foi até as 16 horas cando se conseguiu o obxectivo. Nun principio, probouse cunha liña de canoas que non funcionou, pois os golfiños "pensaban que era para xogar". Após iso, optouse por que os voluntarios entrasen con neoprenos directamente na auga para formar un roda e conseguir subir aos cetáceos a unhas padiolas para pasalos alén da ponte. Alfredo López relata que os golfiños "estaban os tres moi ben, ben de carne e sans". Pasaron "da ponte para fóra e seguen por aí preto porque se ven a primeira ollada, pero están a salvo". Nas inmediacións instalouse unha carpa e facilitouse comida e bebida quente para as persoas voluntarias, dado que "todo o mundo está conxelado" despois de meterse na auga en pleno novembro. Máis casos na zona Nos últimos anos repetíronse as actuacións para liberar a cetáceos varados na zona, "até 16 animais en distintos varamentos con estes tres", enumera o responsábel do Cemma. "Isto é como un labirinto para eles porque unha vez que entran xa non son capaces de saír", subliña. "Hai un risco moi grande" e "hai unha oscilación de marea moi alta", "e cabe a posibilidade de que queden varados en seco", advirte. Até a data, nunca se realizou un rescate na zona tan numeroso en exemplares, pois sempre foron un ou dous animais. Os tres arroaces son exemplares adultos que o Cemma ten rexistrados, un deles desde 2003 (chamado Aquelado). Capitán foi identificado en 2014, mentres que Grumete, que é un exemplar posiblemente xuvenil, foi localizado por primeira vez este ano. Os tres foron observados xuntos en agosto na ría de Arousa, nunhas campañas do Cemma, que explica que "non resulta estraño" que os golfiños naveguen entre Cambados e a Illa da Toxa, aínda que non adoitan introducirse cara á parte interior da ría, dado que identifican que os fondos de area poden ser perigosos e quedar varados en baixa mar.


Summary: A Asociación Galega de Consumidores e Usuarios estudia a legalidade das novas comisións que comezou a cobrar Abanca a parte da súa clientela.

O pasado mes de xuño moitas clientas e clientes de Abanca descubriron con sorpresa que as súas contas deixaran de estar amparadas polo programa 'Cero comisións' da entidade galega, uns cambios que xa notificara o banco a comezos de ano e que deixan fóra dos beneficios asociados ao mesmo ─entre eles a exención do pago de comisións─ a persoas que non teñan domiciliada a súa nómina ou pensión. Esta situación xerou numerosas queixas entre as usuarias e os usuarios, que mesmo chegaron a concentrarse diante das sucursais de Abanca para exixir a devolución das cantidades cobradas. Agora, a Asociación Galega de Consumidores e Usuarios (Acouga) vén de abrir unha vía de reclamacións para as numerosas clientas e clientes da entidade presidida por Juan Carlos Escotet ás que, desde o pasado 1 de xuño, se lles están cargando novas comisións. Segundo asegura a asociación nun comunicado, trátase dun feito "inédito", e mais tendo en contra de que estamos a falar de "comisións importantes e mesmo ás veces confiscatorias, tendo en consideración os movementos e saldos das contas afectadas", apuntan desde a entidade. A organización galega de consumidoras precisa que desde hai un mes reciben numerosas queixas por estes cargos, que poden achegarse aos 60 ou 70 euros semestrais por mantemento de conta. Legalidade das comisións A asesoría xurídica da asociación está a estudar a legalidade destas comisións, e xa procedeu a abrir unha vía de reclamación, en representación daquelas persoas asociadas que así o requiran ante o servizo de atención ao cliente de Abanca, como medio de solución de conflitos previo a unha posíbel reclamación xudicial ou perante o Banco de España, apuntan no comunicado. O servizo que presta a asociación é gratuíto para as persoas asociadas, mais tamén poderá acceder a el calquera clienta ou cliente de Abanca, asinando unha folla de representación en favor de Acouga. Para iso será necesario achegar documentación que acredite os cargos por comisións, confirmando tamén todas as aboadas nos exercicios 2018, 2019 e 2020, sinalan desde a entidade. Ademais, Acouga pon ao dispor das persoas interesadas un servizo de asistencia de segunda a sexta feira, de 10 a 14 horas, no teléfono 981113402.


Summary: 23 millóns de peruanos e peruanas están chamadas este domingo ás urnas na que será a segunda volta das eleccións presidenciais entre Keiko Fujimori, candidata da Fronte Popular e filla do ditador encarcerado Alberto Fujimori, e Pedro Pablo Kuczynski, candidato de Peruanos polo Cambio.

O Perú vive este domingo a segunda volta das eleccións presidenciais após ningún dos candidatos, nin Keiko Fujimori nin Pedro Pablo Kuczynski, acadase máis do 50% do apoio na primeira volta, que tivo lugar o 10 de abril. Até hai unha semana, as enquisas daban como gañadora Fujimori con até sete puntos da vantaxe, aínda que na véspera dos comicios as sondaxes apuntaban a un empate técnico. Keiko Fujimori é filla de Alberto Fujimori, quen cumpre unha condena de 25 de cárcere por crimes de lesa humanidade cometidos durante os dez anos que gobernou o Perú (1990-2000). Malia contar co apoio da oligarquía que alimentou seu pai cando ostentaba a Presidencia, Keiko tratou de desligarse da figura de Alberto sen demasiado éxito. "Eu non son responsábel dos erros e delitos de terceiros. Eu son Keiko Fujimori, non Alberto Fujimori, son outra persoa", apuntaba a candidata en declaracións a unha televisión local. Os intentos da filla do ditador por se desvincular do seu pai non tiveron de todo os froitos que esperaba, pois entre a esquerda que tratou de exterminar Alberto Fujimori nos noventa rexurdiu nos últimos meses o movemento "Fujimori nunca máis". O certo é que Keiko representa o grupo político denominado fujimorismo que controla Forza Popular, formación que ostenta a maioría no Congreso e conta coa Presidencia do órgano lexislativo, en mans doutro fillo de Alberto Fujimori, Kenji. O fujimorismo acabou cos movementos Sendero Luminoso e co Movemento Revolucionario Tupac Amaru (MRTA) e ordenou a esterilización forzada de máis de 200.000 mulleres, indíxenas na súa maioría. Tamén se lle atribúen desaparicións e detencións. Kuczynski, de orixe franco-polaco, é un empresario e ex banqueiro de Wall Street que carece de experiencia política. As analistas cualifícano como unha persoa sen carisma, aínda que tería gañado o voto do anti fujimorismo. O resultado das eleccións, que comezan ás 8 hora local, coñeceranse após as 21 hora local.


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística, Kontseilua e Ciemen piden axuda a varios grupos parlamentarios para deter o "ataque directo" que para o galego, o éuscaro e o catalán supón a reforma educativa. BNG, ERC e Amaiur amosan o seu apoio ás reivindicacións.

Alianza en galego, catalán e éuscaro contra a Lomce. A Mesa pola Normalización Lingüística, o colectivo vasco Kontseilua e o catalán Ciemen-Enllaçats Per la Llengua pediron este martes axuda aos grupos parlamentarios do Congreso para frear esta lei Wert, logo de presentar un manifesto no que denuncian o "ataque directo" que supón esta proposta de reforma educativa para as súas respectivas comunidades lingüísticas. Todo, malia que os tres colectivos denunciaron a actitude da Mesa do Congreso, que lles dera permiso para realizar o acto pero que lles impediu o paso da prensa, polo que tiveron que facer declaracións no exterior tras reunirse con varios grupos parlamentarios. "A lei Wert trata o galego, o catalán e o éuscar como linguas tóxicas que deben manterse afastadas dos nenos", di Callóns O presidente da Mesa, Carlos Callón, volveu calificar o anteproxecto como a "lei da Wertgoña" por tratar o galego, o catalán e o éuscaro como "linguas tóxicas" e "que deben manterse como os medicamentos, afastados dos nenos". Para o dirixente do colectivo, a aplicación da Lomce suporía unha situación que "nunca houbo en 30 anos de democracia" para as tres linguas. "Temos que retraernos ao franquismo. Parece que Wert quere ser o Vesubio para as nosas linguas e que só sexan elementos folklóricos para colocar nos museos, pero nós queremos linguas vivas", manifestou. Ao tempo, Carlos Callón destacou no Congreso que esta lei agravaría aínda máis a situación que sofre o galego en Galicia, onde "está prohibido que se impartan determinadas materias" na lingua propia, tal e como destacou. "A Xunta ordenou destruír 190.000 libros de texto polo feito de que estaban neste idioma", lembrou, tras advertir de que Galicia "foi o banco de probas para aplicar a Lomce". Ademais, Callón explicou que A Mesa e os outros dous colectivos "fan un chamamento a todas as comunidades lingüísticas en defensa dos nosos idiomas, e un chamamento ao conxunto dos grupos parlamentarios do Congreso para que se opoñan á Lei Wert, e para facer que o Goberno escoite e retire esa lei". "O borrador da lei arrincona as nosas linguas e os nosos falantes", denuncia Kontseilua Pola súa banda, Paul Bilbao, representante de Kontseilua, asegurou que os colectivos foron ao Congreso "para denunciar o borrador presentado por Wert, que o que vai facer é arrinconar máis as nosas linguas e os seus falantes. Nas últimas décadas traballamos para normalizar as nosas linguas e cremos que este borrador vai ser un retroceso", explicou, antes de participar na primeira reunión cos deputados, para engadir que o seu obxectivo é conseguir que os grupos se convertan no seu "altofalante" no Congreso. Os tres colectivos piden que os grupos favorables á normalización lingüística trasladen a súa posición ao Goberno Así, aclarou que o que pretenden conseguir é que Wert "escoite a opinión da sociedade civil organizada" que, ao seu xuízo, é "totalmente contraria" á proposta que fixo o ministro. "O noso final obxectivo é que todos os grupos ou polo menos aqueles que sexan favorables á normalización das linguas minorizadas teñan en conta a nosa opinión e que esa opinión sexa trasladada ao órgano pertinente", explicou. Pola súa banda, o representante do Centre Internacional Escarré per a les Minories Ètniques i les Nacions (Ciemen), que forma parte da plataforma Enllaçats per a Llengua, Joaquim Arenas, defendeu o modelo lingüístico educativo catalán e a inmersión como método "aplicado en moitos países, que Cataluña fixo seu, para poder realizar a escola catalá para todos os nenos". "A Lei de Wert é unha lei que frustra todo o esforzo que se fixo durante todo o século XX e que arrinca de moi lonxe", alertou, para insistir en que a reforma ameaza a "mentalidade pedagóxica que callou en Cataluña" e a súa aplicación suporía "traizoar" aos nenos cataláns porque se deixaría de dar a todos os alumnos os mimos instrumentos. Algúns parlamentarios amosaron xa o seu apoio ás demandas das tres organizacións. As deputadas do BNG na Cámara amosaron o apoio do BNG ao labor das organizacións lingüísticas e compartiron as mesmas críticas á nova lei de Educación que está a elaborar o Ministro de Educación. BNG, ERC e Amaiur amosaron o seu apoio ás tres plataformas defensoras da normalización lingüística A deputada Rosana Pérez asegurou que o "BNG considera imprescindíbel que as plataformas en defensa das linguas se mobilicen e veñan ao Congreso a concienciar e a defender os dereitos lingüísticos, sobre todo ante un novo ataque como é a Lei de Educación. Unha lei que xa temos dito que é recentralizadora, que nega o plurilingüismo e a realidade plurinacional". Ademais, engadiu que "incentiva o ensino privado". "Destinan recursos públicos ao financiamento do ensino privado para alimentar un negocio. É fundamental que nos mobilicemos para facer valer o noso dereito a expresarnos na nosa lingua", insistiu. O portavoz de Amaiur no Congreso, Mikel Errekondo, tamén anunciou o apoio do seu grupo ás plataformas e asegurou que non basta con pór "parches" para "tentar arranxar a lei" de Wert senón que "hai que esixir a súa retirada". Pola súa banda, o portavoz de ERC no Congreso, asegurou que, desde a súa formación, aplauden a iniciativa das organizacións e que están á súa disposición "para facer o que faga falta", á vez que explicou que falarán sobre posibles iniciativas a pór en marcha, na liña das que xa veñen impulsando ERC, para defender as súas linguas e os seus modelos escolares. "Temos unha complicidade total", confirmou.


Summary: O lanzamento do MarumaSat IV está previsto inicialmente para o 10 de maio, pero xa este 2 de maio estudantes dos seis institutos públicos que participan nesta iniciativa reuniranse en Ordes para facer unha simulación da Misión Einstein

A NOSA (Axencia Espacial Escolar Galega) lanzará nuns días á estratosfera a súa cuarta sonda, o MarumaSat IV, que nesta ocasión buscará -entre outros experimentos- probar a teoría da relatividade especial enunciada por Einstein, estudando os muóns froito da descomposición dos raios cósmicos. Son xa seis institutos os que participan nesta iniciativa, que naceu no 2016 no IES Maruxa Mallo de Ordes, ao que se uniron un ano despois o IES Miraflores de Oleiros e o IES Marco de Camballón de Vila de Cruces, e na que nesta ocasión participan tamén o IES Arcebispo Xelmírez II de Santiago de Compostela, o CPI O Cruce de Cerceda e o IES Ferrol Vello.O lanzamento está programado inicialmente para as 12 da mañá do venres 10 de maio, dende o IES Maruxa Mallo de OrdesO lanzamento está programado inicialmente para as 12 da mañá do venres 10 de maio, dende o IES Maruxa Mallo de Ordes, xa con permiso de AENA. Con todo, todo dependerá das condicións meteorolóxicas, que poderían obrigar a adiar a suba da sonda. A segunda data concedida por AENA é o 28 de maio, tamén ás 12 da mañá dende Ordes.Porén, xa esta semana, o xoves 2 de maio ás 15.45 horas, estudantes dos seis centros públicos galegos reuniranse no IES Maruxa Mallo para realizar unha simulación do lanzamento, co obxectivo de "ultimar algúns detalles para que a misión sexa todo un éxito".O proxecto, que se denomina este ano Misión Einstein, buscará probar a teoría da relatividade especial enunciada polo físico nacido en Ulm, estudando os muóns froito da descomposición dos raios cósmicos. Cando os raios cósmicos -protóns e outras partículas que flúen a través do espazo- chocan contra a atmosfera da Terra, convértense noutras partículas elementais, entre elas os muóns. O feito de que os muóns sobrevivan antes de desintegrarse (de feito chegan á propia superficie terrestre) máis tempo do que sería esperable, proba a teoría de Einstein de que o tempo se dilata en velocidades elevadas, coma as que presentan os raios cósmicos.O proxecto, que se denomina este ano Misión Einstein, buscará probar a teoría da relatividade especial A viaxe ten outros obxectivos tamén como procurar un novo récord de altitude (36000 m), a inclusión de sensores de O₃ e radiación UV, o estudo da velocidade de reprodución de seres unicelulares fóra da Terra, a variación das propiedades organolépticas da auga, a sincronización co Sentinel, a medición do campo magnético terrestre, a xeolocalización por LoRa e GPS, o desenvolvemento dunha subcápsula de habitabilidade e a consecución de datos para emitir unha certificación de calidade do emisor TX_06.3. Ademais a sonda levará ao ceo os poemas vencedores do II Premio de Poesía Estratosférica.


Summary: Denúnciao Adega, que pide, ao abeiro da decisión en Portugal de conxelar até 2030 a plantación de eucalipto, prohibir o eucaliptus nitens por invasor e fixar moratoria para o globulus.

A decisión de Portugal de conxelar a plantación de eucaliptos até 2030 axiña tivo eco en Galiza, país veciño. "Na Galiza o eucalipto medra nunhas 500.000 hectáreas e aumentando", denuncian desde Adega, Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza. Cobre case o 17% de todo o territorio galego. Por iso, os ambientalistas apostan en prohibir o eucaliptus nitens por invasor e fixar moratoria para o globulus. "O Eucaliptus nitens, especie que pola súa resistencia ao frío está a ocupar territorios antes vetados ao Eucaliptus globulus, é unha especie exótica en expansión, con alto risco de invasión e perigosa para a biodiversidade e a funcionalidade dos ecosistemas, como resolveu o Comité científico do Ministerio español do ambiente". Isto afirma Adega, de aí que se solicite a prohibición de plantalo. Para o resto das especies do xénero eucaliptus, "nomeadamente o E. Globulus", maioritario nas explotacións forestais, debería establecerse unha moratoria para novos plantíos seguindo o exemplo de Portugal, considera Adega. Establecer unha fiscalidade verde Adega considera que a plantación de eucaliptos debería estar gravada cun imposto que contribuíra a reverter parte as perdas que a súa explotación comporta á sociedade. "O aproveitamento intensivo do eucalipto comporta o deterioro de servizos ecosistémicos que como a diversidade natural, a dispoñibilidade de auga, a fertilidade do solo, ou a calidade paisaxística, son importantes para a vida e o mantemento das actividades económicas da nosa sociedade". A isto engaden que inciden tamén na maior frecuencia e intensidade dos lumes; na contaminación de terras e rías con agroquímicos e subprodutos das celulosas; no empobrecemento da biodiversidade e no avanzo da erosión. En consecuencia, e tal como acontece con outras "ecotaxas" ou impostos verdes (céntimo sanitario nos combustíbeis, canon eólico ou hidroeléctrico)


Summary: O Goberno galego destina 300.000 euros para difundir a súa actividade a través de espazos publicitarios nas rúas durante o vindeiro ano. As empresas interesadas terán máis posibilidades de obter o contrato se ofrecen máis soportes nas rúas da Coruña e Vigo.

"Aprobaremos unha Lei de Publicidade e Comunicación Institucional da Xunta de Galicia. Porque a política de comunicación institucional debe estar sometida á lei". É o compromiso que figuraba na páxina 288 do programa electoral co que o PPdeG concorreu ás eleccións galegas de 2009, tras as que Alberto Núñez Feijóo se converteu en presidente da Xunta. Destacaba así o incumprimento por parte do bipartito de aprobar unha lei para regular os investimentos publicitarios do Goberno e a súa relación cos medios, que PSdeG e BNG rexistraran no Parlamento cando xa non quedaba tempo para aprobala. Case sete anos despois esa lei segue sen existir e a publicidade institucional segue rexida, esencialmente, por criterios discrecionais. Estes, tamén, son os que rexerán a contratación dun cento de valos publicitarios ao mes durante o ano electoral de 2016. A Secretaria Xeral de Medios do Goberno galego vén de iniciar os trámites dun contrato que, financiado con algo máis de 314.000 euros -274.000 nos orzamentos de 2016 e o resto, nos de 2017, que xa xestionará o goberno que saia das urnas-, lle permitirá á Xunta colocar as súas mensaxes publicitarias e, cando menos, 105 valos publicitarios ao mes durante o vindeiro ano. Estes valos estarán distribuídos en poboacións de máis de 5.000 habitantes por toda Galicia, se ben entre o 50% e o 75% estarán instalados en localidades nas que vivan máis de 50.000 persoas e, entre o 50% e o 80%, nas provincias da Coruña e Pontevedra. Os valos custarán uns 314.000 euros, 274.000 con cargo ao orzamento de 2016 e o resto, ao de 2017 A intención, di a documentación do contrato, é "dispor dun número de valos nos que se insiran mensaxes ou contidos de carácter institucional e de interese público derivados da actividade da Xunta de Galicia". "O Goberno -xustifica a Xunta- é, necesariamente, suxeito e obxecto de información e valoración política", e pola súa "función executiva" é "emisor dunha serie de mensaxes dirixidas aos cidadáns que se engloban baixo a denominación xenérica de campañas institucionais de publicidade e de comunicación", a mesma que segue sen ser regulada por unha lei que os populares consideraban "urxente" tras chegar á Xunta e que o propio Feijóo volveu prometer tras gañar as eleccións de 2012. O PP prometeu aprobar unha lei de publicidade institucional tanto nesta lexislatura como na anterior Sempre segundo a dcoumentación gobernamental, toda esta publicidade está "ao estrito servizo das necesidades e intereses dos cidadáns, facilitando o exercicio dos seus dereitos e promovendo o cumprimento dos seus deberes". "A eficacia da acción comunicativa dos poderes públicos na sociedade galega contemporánea -reflexiona o departamento autonómico- require que a sociedade da información se habilite como parte dos recursos informativos das Administracións púbicas e se incorpores técnicas que permitan difundir con eficiencia mensaxes de interese". O Goberno asegura que as campañas estarán "ao estrito servizo das necesidades e intereses dos cidadáns" Así as cousas, as empresas interesadas en facerse con este contrato teñen ata o vindeiro día 21 para presentar as súas propostas. Deben ter en conta que, dentro do servizo, deben ofrecer a "reimpresión e reparación do material gráfico naqueles valos que sufran deterioracións por actos vandálicos ou danos a causa do clima". Para teren máis posibilidades de gañar o concurso a Xunta dálles a opción de "ofertar outros soportes exteriores" que, "contribúan a mellorar o circuíto de medios exteriores" nas cidades da Coruña e Vigo. Estas "melloras" consisten en incorporar, "durante o período dun mes", a publicidade da Xunta en soportes como "monopostes", "MUPIS" ou "publicidade dínámica" nas rúas coruñesas e viguesas.


Summary: Chove a chuzos o día de Pascua cando acompañamos a Carme Varela, da directiva da asociación O Sorriso de Daniel a Castro Caldelas. Trátase dunha visita máis para preparar o proxecto "Arriba San Paio de Abeleda!", unha iniciativa que tenta evitar o derrubamento da igrexa e o único mosteiro en perigo na Ribeira Sacra. O lema é o que conduce todas as súas accións: "o patrimonio, sen a veciñanza, ten menos valor".

Carme Varela aproveita un día de lecer para continuar cos preparativos da campaña en Castro Caldelas. De camiño, aproveita para explicarnos a filosofía do sorriso de Daniel, a idea que conduce o seu singular xeito de actuar para defender, conservar e darlle valor ao noso patrimonio. Non son só un grupo con "devoción" polo románico, que tamén, senón un colectivo que ten vontade de facer partícipe á sociedade do seu entusiasmo, de contaxiar a súa paixón diante dun mosteiro ou unha igrexa. Agora as súas miras están postas en San Paio de Abeleda, o único mosteiro da Ribeira Sacra que está neste momento en perigo de derrubamento. E alá vai Carme Varela de avanzada a preparar o terreo para a nova acción. Nas case dúas horas de camiño relata a historia recente e a situación do mosteiro. A clausura da igrexa como parroquial prodúcese en 1972. Anos máis tarde o Bispado de Ourense véndella a unha sociedade formada por catro socias. A sociedade corre diferentes avatares, mesmo cambian os seus socios e finalmente acaban por revenderllo novamente ao Bispado. A constructora Gestab de Xosé Luís Táboas fíxose no ano 2006 coa propriedade do mosteiro nun contrato que incluía a reforma da igrexa. O ambicioso proxecto inicial paralizouse coa crise económica e San Paio continuou esmorecendo mentres a viciñanza vía como o seu futuro perigaba. Dalgún xeito, responsabilizáronse da súa custodia e así rescataron nunha ocasión a súa pila bautismal a piques de ser roubada. A pila na que se bautizaran tantos veciños e veciñas de Abeleda. Consolidar os murosEsa mesma pila é o elemento central da acción que agora bota a andar O sorriso de Daniel. Procuraron ás persoas que se bautizaron coa súa auga bendita e Soledad Felloza –autora da foto desta información- retratounos de novo na pila na que se cristianaran, agora depositada nunha das parroquias de Abeleda. As imaxes, xunto con textos de persoas do mundo da cultura, formarán parte da exposición que nos próximos meses demandará un futuro para San Paio de Abeleda.Para levar a cabo a súa acción, a Asociación O sorriso de Daniel conta coa enerxía das Asociacións de veciños de San Paio de Abeleda e Cocas e Danzantes de Santa Tegra. Carme Varela estivo xa con Soledad Felloza tirando as imaxes para a exposición. Ao chegar recíbena con agarimo, coma unha máis de Abeleda e comprácense de compartir con ela o mesmo obxectivo. "O urxente é consolidar os muros da igrexa" comentaba Carme de camiño, despois de explicar que a maior riqueza patrimonial se atopa neses elementos do monumento. "Temos que consolidar os muros" repiten nas casas de Abeleda, cunha expresión que xa forma parte da súa fala. Consolidar os muros. Animosa directiva, persoas entusiastas Dentro dun tempo, as imaxes das últimas persoas bautizadas na pila da igrexa de San Paio de Abeleda pendurarán polos camiños do lugar. Chamarán a atención sobre a urxencia da conservación mais serán un reclamo dun valor máis prezado, da relación de afectividade que a veciñanza ten co seu patrimonio. Desde cada casa do val, o mosteiro imponse coa súa fermosura e nas ventás das súas casas, as persoas que habitan cada día a aldea e as que veñen de ferias agardan a que esa panorámica non desapareza nunca dos seus ollos. Carme Varela, a emisaria de O sorriso de Daniel, abandona a aldea xa case na noite. Volve para a cidade despois de contribuír a consolidar unha nova misión, cos ollos postos na Abeleda. Insiste en falar do animoso espírito da directiva e das persoas socias de O Sorriso de Daniel. Polo camiño relata outras iniciativas como a limpeza colectiva de Pardollán a través do seu "De-ambulatorio románico" ou aquel momento no que puxeron a tocar as campás das igrexas románicas da Ulloa, únicas testemuñas que podían conmemorar en pé os 500 anos do nacemento da feira de Monterroso. En todas elas, cos veciños e veciñas porque, ao seu ver, coa súa participación, o patrimonio ten máis valor.


A nova condena por branqueo contra o narco comisa, entre outros bens, a sociedade que con "fondos procedentes do narcotráfico" mercou 13.000 metros cadrados nos que se ían levantar 38 chalés que o bipartito intentou parar pero a xustiza viu legaisA xustiza avalou a súa legalidade urbanística e a xustiza considera agora que ía ser impulsada con "fondos procedentes do narcotráfico". É a longa historia da urbanización de 38 chalés aprobada en 2007 polo Concello de Sanxenxo en terreos adquiridos por unha sociedade que a Audiencia de Pontevedra ordena comisar na sentenza coa que condena por branqueo a José Ramón Prado Bugallo, Sito Miñanco, a súa ex-muller, unha filla e dous colaboradores máis. A urbanización, xunto á praia de Montalvo, nunca pasou dos planos, pero estes seguen a estar en vigor despois de que a xustiza validase a súa aprobación por parte do Concello gobernado polo PP fronte ao intento de paralizala da daquela Xunta bipartita de PSdeG e BNG.Segundo indica a sentenza agora emitida pola Audiencia de Pontevedra, o 4 de agosto de 1988 a empresa que o tribunal considera núcleo da trama de branqueo de Sito Miñanco, Inmobiliaria San Saturnino SL, "representada por José Ramón Prado Bugallo e pola entidade José Aguín Magdalena SL", de José Alberto Aguín, condenado tanto agora como na operación Nécora, constituíu outra sociedade, Jolva SL. "O mesmo día da súa constitución" e "empregando fondos procedentes do narcotráfico", di a sentenza, "Jolva SL adquiriu un terreo de 12.906 metros cadrados fronte á praia de Montalvo, Sanxenxo" sobre o que Aguín e a ex-muller de Miñanco realizaron "unha serie de actuacións que determinaron que o seu valor se incrementase exponencialmente". En outubro de 2005, explica a sentenza, o primeiro "presentou un plan parcial de desenvolvemento do solo urbanizable número 18" que abarcaba eses terreos, documento que foi aprobado ano e medio despois polo Concello de Sanxenxo.Malia que daquela os terreos estaban ocupados por árbores, o plan urbanístico aprobado polo Concello de Sanxenxo cualifica a zona como "núcleo urbano de Montalvo"Malia que daquela os terreos estaban maiormente ocupados por árbores, ese plan urbanístico cualifica a zona como "núcleo urbano de Montalvo" e di que dado ese emprazamento a urbanización busca "facilitar unha gradual transformación do continuo urbano en paisaxe rural para que ambos se fundan de forma natural". "Os campos, o arborado da paisaxe rural circundante existente no interior da cidade preténdese converter en parques, áreas de descanso e ocio", explica o documento, aprobado polo Concello e impulsado por propietarios dos terreos, cuxas identidades consigna o propio plan ratificando así de xeito público a participación de Aguín e Jolva SL.O documento contempla que unha primeira franxa do ámbito urbanístico, a máis próxima á praia e afectada pola protección de costas, sexa cedida como parte dos sistemas xerais, zonas verdes e equipamentos municipais, mentres que a outra metade do espazo divídese en parcelas nas que posteriormente se poderían levantar 38 chalés adosados. O plan reserva un 20% das vivendas para protección autonómica.A tramitación do plan foi iniciada en tempos de Telmo Martín como alcalde e foi aprobado sendo rexedora a súa substituta, Catalina González, vinte días antes das municipais de 2007A tramitación desa urbanización iniciouse, segundo di a sentenza agora emitida, en outubro de 2005, sendo alcalde de Sanxenxo, paradigma do urbanismo desaforado nas Rías Baixas, o histórico popular Telmo Martín, tamén promotor inmobiliario, pero aprobouse en maio de 2007, cinco meses despois de que este deixase o cargo para intentar conseguir a alcaldía da cidade de Pontevedra. Non o logrou e, tras unha etapa como deputado no Congreso, Martín volve ser alcalde de Sanxenxo desde hai ano e medio.Foi o 7 de maio de 2007, vinte días antes das eleccións municipais daquel ano, cando o Concello, coa substituta de Martín, Catalina González, á fronte da alcaldía, aprobou aquel plan urbanístico. Esa aprobación foi comunicada mes e medio despois á Xunta e esta, aos poucos días, a través da Consellería de Medio Ambiente que dirixía o socialista Pachi Vázquez, requiriu ao Concello a súa anulación por considerar que era precisa unha avaliación ambiental da urbanización antes de validala, algo que non se fixera. A Consellería de Medio Ambiente, daquela en mans do PSdeG, consideraba necesaria unha avaliación ambiental da urbanización antes da súa aprobación e levou a Sanxenxo aos tribunais, que acabaron dando a razón ao ConcelloA partir de aí comezou un proceso xudicial no que inicialmente o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia non aceptou en xuño de 2008 a suspensión cautelar do plan urbanístico que pedira a Xunta mentres non se resolvía sobre a súa legalidade de fondo. O Goberno galego recorreu e en xaneiro de 2010 o Tribunal Supremo si aceptou esa suspensión cautelar. Porén, aos poucos meses pronunciouse sobre o fondo da cuestión novamente o Tribunal Superior de Galicia considerando válida a aprobación da urbanización por parte do Concello.Aquel plan urbanístico, avalado así pola xustiza, segue estando en vigor. Porén, co comiso agora decretado pola Audiencia de todas as empresas e propiedades involucradas na trama de branqueo de Sito Miñanco, queda no aire quen o desenvolverá.


Summary: "Se eu non tivese sido elixido presidente dos EUA, na miña opinión, nestes momentos estariamos nunha guerra de grandes proporcións con Corea do Norte", dixo esta terza feira Donald Trump no seu segundo discurso sobre o estado dos EUA. O mesmo Trump que se presenta como pacificador en Asia nega toda opción a se entrevistar con Nicolás Maduro.

Nova cimeira con Kim Jong-un de Donald Trump. O presidente dos EUA vaise ver co líder norcoreano os vindeiros 27 e 28 de febreiro. Sobre a mesa da negociación dar un novo impulso ás conversas sobre desnuclearización. O diálogo comezou na xa histórica primeira cimeira de ambos dirixentes, realizada en Singapur en xuño pasado, mais os froitos até agora teñen sido practicamente nulos. Contrasta poderosamente o anuncio de conversas con Corea do Norte nun contexto de crecente guerra fría, con tambores bélicos incluídos, con Venezuela. Sobre a relación con Pyongyang, Trump dixo: "Fica moito traballo por facer, mais a miña relación con Kim Jong-un é boa". En Singapur Kim tería aceitado pór fin ao seu programa de desnuclearización, mais a condición de que os EUA levantasen as súas sancións contra o estado norcoreano e puxesen fin ás súas manobras militares con Seul. Distensión con Corea e agresividade dialéctica con Venezuela, aplaudida, por certo, por boa parte das bancadas do Partido Demócrata. Alén de reiterar o recoñecimento de Juan Guaidó como presidente da nación caribeña, Trump declarou: "Condenamos a brutalidade do rexime de Maduro, cuxas políticas socialistas teñen virado o país máis rico de Sudamérica nun país que vive nunha pobreza severa e na desesperación".


Summary: O 'Galaicopanel' de Electomanía sitúa o BNG como terceira forza, con 11 representantes. PP obtería 37 deputados e precisaría o escano que este traballo outorga a Vox para ter a maioría absoluta.

O Partido Popular perdería 4 representantes o 5-A, pasando de 41 a 37 escanos e ficando sen maioría absoluta para gobernar en solitario. Este é un dos datos que ofrece o 'Galaicopanel' de Electomanía, un portal que elaborou un barómetro sobre as elección galegas en base a 3.000 respostas e resultados históricos previos destes comicios. As populares rexistrarían un apoio de 41%, 6 puntos por baixo dos que acadaran hai catro anos. En base a este traballo, o PSdeG obtería 19 representantes, 5 máis que os que ten actualmente, ao lograr 22,4% dos apoios. O BNG situaríase como terceira forza. Con 11 cadeiras no Parlamento galego e un apoio de 15,4%, o que supón 5 deputadas máis e un incremento no apoio de 7 puntos. O 'Galaicopanel' outorga 7 escanos a Galicia en Común e 0 a En Marea. O espazo político que concorrera en 2016 como 'En Marea' atinxiría en base a este traballo unha menor representación, caendo de segunda a cuarta forza e perdendo 7 representantes. Vox obtería 1 deputado no Parlamento galego, segundo este barómetro. Un representante que será decisivo pois é a chave que permite ao PPdeG gobernar. Desde a formación ultra xa se ten indicado que non ían ser impedimento para que Feixoo recuncase e frear un Executivo de esquerdas e con nacionalistas. O Galaicopanel outorgaba, nas súas predicións de decembro, 4 escanos a Vox nunhas eleccións galegas.


Summary: Cármen Pereira tornou-se o símbolo feminino da luta pela libertação da Guiné e da África. Foi a primeira mulher a ocupar a presidência de um país africano e a única presidenta da história da Guiné-Bissau. Faleceu no passado dia 4.

Cármen Pereira foi uma das mulheres mais dinâmicas do PAIGC (Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde ). Participou na luta armada ("Temos que ir à frente para mostrar aos homens que nós também somos capazes!" ). Desempenhou vários cargos políticos durante e após a luta armada. Fez parte da primeira mesa da Assembleia Nacional Popular (ANP), na sessão em que Nino Vieira leu a proclamação da independência, a 24 de Setembro de 1973. Cármen Pereira era a única pessoa viva das que fizeram parte daquela mesa. Entre outros cargos políticos, foi presidenta da ANP, isto é, foi segunda figura do Estado, na qualidade da qual chegou a ser Presidenta da República, em 1984, substituindo durante alguns dias o chefe de Estado, Nino Vieira, o que lhe valeu o título de primeira mulher na presidência de um país de África e a única na história guineense. Em entrevistas para a Deutsche Welle África e para Público conta como deixou seus filhos na capital do país vizinho para acompanhar mulheres guineenses das tabancas para uma formação de um ano em Kiev, na antiga União Soviética ou como era o alvo principal do general Spínola. Cármen Pereira participou na luta armada ("Temos que ir à frente para mostrar aos homens que nós também somos capazes!" ). "Nesta altura, a então União Soviética ofereceu bolsas para 30 raparigas para a formação de enfermeiras, mas não havia ninguém para levar estas raparigas. Sozinhas não poderiam ir porque muitas não percebiam nem o crioulo. Não sabiam ler. Saíram da tabanca. Em uma conversa com um grupo de pessoas, eu comentei que se não fossem os meus filhos, eu mesma levava estas meninas. Nesta mesma tarde, alguém veio até mim, pedindo para que eu as acompanhasse para a União Soviética. Eu relutei. Camarada Cabral perguntou-me então: "Quem tu amas mais: a pátria ou teus filhos? Onde é que está o teu amor?" Eu respondi: "a minha pátria". E ele: "então, tens que embarcar amanhã de manhã." Acredita? Eu tive que embarcar para levar estas raparigas à União Soviética para o curso de um ano". "A maior preocupação dele (de Spínola, governador militar da Guiné) era apanhar Nino Vieira e Carmen Pereira. Nino Vieira era quem dava as ordens militares, mas mais importante era eu, como comissária política." Mais importante, nota, "porque a política chega mais longe que uma bala". "Num ano, fizeram cinco desembarques para me apanharem." E não conseguiram. Condolências Cármen Pereira esteve no sábado no Palácio do Governo, lado a lado com o executivo demitido a 12 de Maio, de maioria PAIGC, que ocupou as instalações como forma de protesto. A dirigente histórica dirigiu-se depois a casa, onde faleceu na sequência de uma indisposição súbita. A Presidência da República emitiu um breve comunicado em que salienta e entrega de Cármen Pereira à causa libertadora: "Camarada Cármen Pereira é um nome indissociável da nossa estoica epopeia libertadora, figurando entre os vultos maiores da nossa história. A sua abnegação, dimensão humana e carisma, expressavam-se pela entrega total à causa do nosso povo - característica que, aliás, motivou a sua adesão à gesta libertadora, trocando o aconchego do conforto do seu lar e da sua posição social em Bissau pela linha da frente na luta armada de libertação nacional". "Quem tu amas mais: a pátria ou teus filhos? Onde é que está o teu amor?" Eu respondi: "a minha pátria" Também o MPLA angolano, numa nota de condolências endereçada à direção do PAIGC, ressaltou que aquela nacionalista dedicou toda a sua vida em defesa dos ideais da liberdade, da independência, da democracia e do progresso social da Guiné-Bissau, até a data da sua morte, a 4 de Junho de 2016. "O seu desaparecimento físico constitui uma perda irreparável e deixa um enorme vazio no seio dos combatentes da liberdade e da sociedade guineense", exprime a nota. Por sua parte, o representante das Nações Unidas na Guiné-Bissau pediu aos líderes políticos e forças de segurança para "manterem a calma" perante a crise política que vive o país (na prática com dois governos) e a morte da veterana da luta pela independência. "Neste momento de dor, onde as emoções estão à flor da pele, exortamos o povo da Guiné-Bissau, líderes políticos e forças de segurança a manterem a calma e dignidade", referiu em comunicado ao tempo que endereçou "as mais profundas condolências" à família de Cármen Pereira e ao país. O funeral dividiu os dois governos da Guiné-Bissau, um empossado na última semana pelo Presidente da República, José Mário Vaz, e outro, o executivo cessante, com o qual se reuniu Cármen Pereira no mesmo dia da sua morte, e que não reconhece a nova equipa. Mesmo nas cerimónias fúnebres se manifestou essa divisão ao anunciar a família de Cármen Pereira e o Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde (PAIGC) que os actos funerários que decorreram em Bissau foram organizadas pelo governo demitido a 12 de maio (vários dos seus membros continuam a ocupar de forma pacífica o Palácio do Governo, na capital, com forças de segurança a impedir entradas e passagem de mantimentos desde domingo).


Summary: A súa existencia, que deforma o 'tecido' do espazo-tempo, era a derradeira previsión por confirmar da Teoría da Relatividade xeral.

A colaboración científica internacional LIGO (Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory) anunciou nos Estados Unidos esta quinta feira que, por primera vez, detectaran directamente as ondas gravitacionais. Teorizadas por Albert Einstein hai cen anos, estas ondas son producidas polos eventos astronómicos máis violentos do cosmos. Así como guindar á auga unha pedra produce ondiñas que deforman a superficie da auga, as ondas gravitacionais deforman o "tecido" espazo-tempo (e, así, os obxectos que atravesan) ao se propagar polo universo á velocidade da liz. Foi esa deformación física, dunha milésima de diámetro dun protón, o que foi visto polos instrumentos de LIGO. As ondas detectadas foron emitidas pola colisión de dous buratos negros con perto de 30 veces a masa do noso sol. Cómpre lembrar que en 2014 outra colaboración científica, Bicep2 (un observatorio no Polo Sur) anunciara a detección destas ondas gravitacionais promordiais, que serían emitidas polo maior cataclismo, o 'Big Bang'. Mais fora grave erro de cálculo. Porén, desta vez todo parece indicar que a detección pon fin ás dúbidas en torno á centenaria previsión de Einstein. É o achado dun novo camiño na astronomía. Até agora esta centrouse na luz en todas as súas variantes coñecidas, mais estas ondas son comparábeis ao son e permiten estudar obxectos que eran invisíbeis até o de agora, nomeadamente os buratos negros.


Summary: Afogar con máis recortes e baixada de salarios. Esta é a nova proposta do FMI no seu informe anual sobre España. Propón unha redución do 10% dos salarios nun prazo de dous anos.

A rebaixa dos salarios é unha das indicacións que o Fondo Monetario Internacional recolle no seu informe anual sobre España, como mecanismo para incrementar o emprego e o consumo. O organismo internacional recomenda que a medida se sume a unha nova política fiscal que rebaixe as cotas á Seguridade Social e suba, pola contra, os impostos indirectos. A indicación do FMI fala dunha posíbel baixada dun 10% dos salarios en dous anos que se completaría cun incremento do IVE e unha baixada da Seguridade Social en 1,7 puntos. Non é a única liña de recortes de dereitos laborais e sociais xa que recomenda incrementar a liña de recortes en pensións, educación e sanidade e malia iso, non contempla un crecemento do emprego até 2016. Para a aplicación destas medidas, fala da necesidade dun pacto entre o goberno, o empresariado e os sindicatos. As previsións que estiman coa rebaixa do 10% salarial é o incremento do PIB de cinco puntos en cinco anos e de 7 na creación de emprego. O FMI aplaude a reforma laboral do PP mais convida a afondar aínda máis na rebaixa de soldos e pagos por despedimentos.


Summary: A Enquisa de Poboación Activa sinala que na Galiza hai 264.000 persoas desempregadas, 37.500 máis que hai 12 meses. No estado o número de parad@s marca un récord histórico, achegándose ás 5.800.000 persoas.

Os datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA) do terceiro trimestre volven presentar datos esmagadores a nivel de estado e, tamén, de Galiza. Aínda que no noso país o número de persoas en paro descendeu en 11.900 a respecto do trimestre anterior, na comparación interanual (máis fiábel para interpretar a tendencia de emprego), Galiza semella avanzar cara a se converter nunha factoría de parad@s. Nestes 12 meses na Galiza aumentaron as persoas en desemprego en 37.500. A taxa de paro é do 20,13%, cando no terceiro trimestre de 2011 estaba no 18,3 por cento. A destrución de postos de traballo atinxiu todos os sectores productivos do país. Un total de 1.737.900 fogares no estado teñen todos os seus membros en paro. Alén disto, o emprego existente está marcado cada vez máis pola temporalidade, coa precariedade laboral que isto implica. Un exemplo disto: a CIG informa que no pasado mes de setembro se asinaron un total de 60.957 contratos, dos cales o 92,2% foron eventuais e tan só un 7,8% indefinidos. A mocidade segue a ser a máis castigada. De feito, a taxa de paro entre as persoas menores de 25 anos alcanza o 46,4%. Feijóo tomou posesión o 14 de abril de 2009. Naquela altura, Galiza tiña un 12% de desemprego na poboación activa. Tres anos e medio despois as persoas desempregadas son xa o 20 por cento. No nivel estatal, o desemprego é xa do 25% e as persoas no paro son 5.778.100. Un total de 1.737.900 fogares no estado teñen todos os seus membros en paro. CIG alerta da temporalidade e precariedade Desde a CIG valoráronse os datos da EPA, sinalando que eses datros apuntan a que "todo o emprego creado neste trimestre, que coincide co período estival, correspóndese co sector servizos, o que dá unha idea da súa estacionalidade. Xunto a isto, o feito de que toda a contratación fora temporal, constata a fraxilidade do mercado de traballo. Tal é así, que a contratación indefinida baixou en 7.700 persoas, mentres que a temporal se incrementou en 18.000". Os datos da EPA revelan, xa que logo, que se está a destruír o emprego en sectores clave para a economía galega, como o de Industria, que non depende de condicións climatolóxicas e que é o que pode favorecer o crecemento e fixar poboación. A central nacionalista sinala tamén que, xunto a isto, non deixan de ser preocupantes os datos de fogares con todos os membros en paro. Se ben sufriu un leve descenso respecto do trimestre anterior, o certo é que respecto do ano pasado, o número de fogares con polo menos un activo e nos que todos os activos están no paro é de 7.500, co que se incrementou en 14.500. CCOO pide un cambio nas políticas Para Comisións Obreiras, os datos da enquisa de poboación activa (EPA) do terceiro trimestre de 2012 reflicten unha mellora estacional e non implican un cambio de tendencia no emprego. CC OO esíxelle ao Goberno saído das urnas un cambio nas políticas a aplicar para transformar en estrutural a variación estacional do emprego.


Summary: Coas imaxes das rúas de Verín asulagadas polo movemento galego aínda frescas e dúas convocatorias previas do 8-M cruciais en termos de participación e de impacto social, mulleres de colectivos historicamente relegados reclaman ensanchar o foco do feminismo para sacar da marxinalidade as vulnerabilidades das que son menos visíbeis. Porque o que non se ve non existe, botan luz sobre as súas desigualdades para poder facerlles fronte de forma colectiva.

ser "as excluídas dentro dos excluídos". A definición, que formula a activista pola inclusión das mulleres con diversidade funcional Marisol Bravos, sérvelle a esta mestra xubilada lucense para dar conta da situación de subalternidade de voces como a que ela representa nos movementos feministas e no mundo. A súa condición de muller con diversidade funcional –unha polio aos tres anos deixouna de por vida con mobilidade reducida– supón unha dupla discriminación que, ao se superpoñer, multiplica os seus efectos. É unha das características que a profesora de Socioloxía de Xénero da Universidade da Coruña Belén Fernández salienta da interseccionalidade, o termo acuñado en 1989 pola académica estadounidense Kimberle Crenshaw, procedente do movemento feminista negro, para nomear o fenómeno polo cal cada persoa sofre opresións ou ostenta privilexios con base na súa pertenza a múltiples categorías sociais. "Ten moito que ver con que as distintas vulnerabilidades non son unha suma, senón que a súa interrelación xera unha opresión diferencial a outras situacións sociais. O concepto, moi actual, serve para poñer de relevo como eses distintos eixes de opresión non son realidades en paralelo, senón que patriarcado, capitalismo ou racismo son sistemas interrelacionados que operan en base á exclusión de determinados colectivos de poboación e prexudican máis certos sectores", expón a socióloga, especializada en feminismo e multiculturalidade e implicada no ámbito das migracións. Mulleres migrantes A vulnerabilidade das mulleres migrantes que asumen na Galiza traballos precarios na rama dos coidados dá para ela exemplo da posición marxinal de distintos colectivos que reclaman do feminismo e da sociedade visibilidade, como primeiro paso para atacar as súas desigualdades. "Ao feminismo quédalle camiño para representarnos a todas. Claro que é importante falar de grandes temas como a violencia de xénero, pero as migrantes sofren dupla ou tripla violencia: de xénero, laboral e outras máis subliminais (como o racismo). A romper esas barreiras é a onde ten que enfocarse a loita feminista", opina Tamara Morales. Nicaraguanaresidente na Coruña, esta xornalista, activista e coautora do blog Ciudad Latina salienta que a súa situación, regularizada e coa dupla nacionalidade, non é a da maioría. "Hai explotación laboral, trata e cando as mulleres están sen documentos aínda é peor. Non é que teñan menos dereitos, é que teñen menos acceso a ter dereitos", alerta. Como feminista, cre que citas como a do 8-M serven para "tomar conciencia, achegármonos entre nós desde os intereses comúns e traballar pola igualdade de dereitos, que está aí pero non se aplica". "Hai que darlle visibilidade á precariedade", demanda. Visibilidade reclaman tamén as integrantes de Xiara, unha asociación galega en defensa das mulleres empregadas do fogar, "actividades feminizadas desde hai séculos, ninguneadas e moitas veces infravaloradas, o que leva a non estar ao nivel de dereitos sociolaborais doutros traballos". O feminismo, para elas, debe atender catro elementos que "dominan a nosa sociedade e van da man": capitalismo, patriarcado, colonialismo e clasismo. "Maniféstanse nos coidados considerados como negocio, cun machismo –acoso, abusos e violencia sexual– presente acotío. Discriminacións por ser galega, por ser migrante, con clases sociais medias-altas nas que ter empregada do fogar significa un privilexio, nunha sociedade que deixa de lado as persoas maiores, e non garante coidados de calidade a quen non os poida pagar", sinalan. E destacan os avances do movemento feminista, "que até hai pouco tampouco contemplaba a defensa activa das mulleres empregadas do fogar", mais apuntan a todo o que queda para "concienciar a sociedade". Tamén para as compoñentes da asociación feminista de Chantada Polamiúda as tarefas que recaen en mans das mulleres "pasan desapercibidas". "Para o sistema capitalista, precisamente, esa economía somerxida permite o tributo económico masculino –resaltan–. O feito de que se carguen os coidados sobre as mulleres fornece unhas barreiras ao acceso igualitario aos postos de traballo remunerados e implica un statu quo desigual". Constituídas en 2017, acreditan nun movemento feminista "en clave galega" e advirten que a "violencia institucional" que en Verín se concretou nestes meses nunha precarización dos servizos públicos da saúde "non foi un feito illado", senón que pode repetirse "en calquera outra zona rural". "Discriminación territorial" A Federación de Mulleres Rurais, Fademur, existe desde 2006 para "dar visibilidade ás mulleres tanto do sector agrogandeiro como forestal", segundo explica a súa presidenta, Rosa Arcos. Trátase, nas súas palabras, dunha entidade "progresista e feminista" formada por 64 asociacións e centrada en reverter a invisibilidade das galegas, "fundamentais para a estrutura produtiva do país nas áreas de maior sustento do rural, pero que seguen sen ter transcendencia social, política e económica". Ademais dunha proxección máis igualitaria, Fademur reclama políticas sectoriais con perspectiva de xénero. "As leis avanzan para todo o mundo pero no rural, as que existen, non chegan", expón Arcos. "O territorio, hoxe por hoxe, é un factor discriminador; por accesibilidade, por dispersión, por dinamismo económico... Sen transporte, nin as mesmas infraestruturas e comunicacións físicas e virtuais que nos contornos urbanos, moitos dos mecanismos que se impulsan desde o público para axudar as mulleres do rural son ineficaces, inaccesíbeis. Son inaplicábeis porque o territorio discrimina. Por iso hai que sumar estas perspectivas á hora de facer políticas de igualdade con visión de xénero", avalía. As Mulleres do Mar de Arousa, unha asociación nacida hai catro anos para dar voz a mariscadoras, bateeiras, vendedoras e demais profesionais na comarca, non queren heroínas. "Non se pode pedir" nunha actividade onde se conxuga "unha contorna rural e un sector aínda moi machista", razoa a secretaria, Sandra Amézaga. "Aquí hai lazos, ás veces emocionais, que impiden aínda máis a visibilidade: cando unha muller destaca no profesional é censurada e atacada a nivel persoal", lamenta. Segundo salienta, as traballadoras do mar acumulan o "sobreesforzo" da profesión máis o peso "da casa, da compra, do coidado dos pais e dos sogros, de seren esposas..." nun ambiente laboral onde "non gusta" que elas se signifiquen. Por iso reivindícanse como feministas. "A loita pola igualdade é cousa de todo o mundo. Hai que estar e nós buscamos concienciación", apunta. Vanesa Castro fai parte en Rural Contemporánea, unha entidade cultural que xurdiu en Monfero para renovar o tecido asociativo. Para ela, o feminismo ten no rural unha débeda de comunicación, de achegamento. "Moitas mulleres poden ser feministas nas súas prácticas pero non se consideran como tal, non conectan co termo. Hai que darlles protagonismo porque non se senten amparadas aí", analiza, e lembra que as súas veciñas seguen a ser "as que traballan fóra da casa e, ao tempo, sosteñen a familia, os animais e todas as cousas". Castro aposta no coidado da comunidade na que unha vive: "Necesitamos espazos físicos, e tamén sentimentais, onde xuntármonos". Tamén no coidado da terra, da xente, un reparto xusto dos recursos "e unha procura de equilibrio entre capital e vida a través dos afectos". Voces novas A Baña Informa é o xornal online do CPI San Vicente desta vila da Barcala. Rosalía, Laura, Paula e Celia son catro alumnas de 11 anos que forman o grupo de redactoras sobre muller e igualdade. Decláranse feministas "desde sempre", o que significa "loitar pola igualdade entre os homes e as mulleres". "Tentamos fixarnos nos hábitos cotiáns onde non nos decatamos e ao mellor estamos sendo machistas. Tratamos de evitar as desigualdades da nosa vida diaria e as que ocorren ao noso redor", contan. Que alumnado adoita facerse cargo das mesas no comedor ou como se reparte na súa casa a atención aos seus estudos son obxecto das súas reflexións, que as levan a concluír que a desiguldade no rural é máis perceptíbel que na cidade "porque o campo é unha zona máis de traballo e alí os traballos son para o home", ou que as mulleres "fixeron grandes labores na historia, pero estas non saíron á luz". O lema "maternar é político" anticipa o espírito de Materfem, unha asociación compostelá que proclama que a maternidade "non é só unha experiencia íntima das mulleres, senón que abrangue un feito social, económico e político que está invisibilizado". Explícao Sandra Afreijo. "Os coidados das crianzas, como nais, neste sistema capitalista lévannos á precariedade", recalca, e remítese a un informe de Intermón que sitúa o traballo de coidados non remunerado en 14,9% do Produto Interior Bruto do Estado español. No feminismo, do que se ven parte, buscan "visibilización", ademais de loitas contra as violencias machistas e outras que as mulleres sofren como nais: a violencia obstétrica, tanto no parto como no tratamento "paternalista" do embarazo por parte do persoal médico ou no postparto, "unha etapa moi invisibilizada"; a violencia institucional e xudicial, que ven na "tolerancia" aos impagos de pensións alimenticias e a "ignorancia" das denuncias de abuso durante os procesos de separación, ou a discriminación que sofren no espazo público "polas barreiras arquitectónicas, no transporte, na falta de recintos para as crianzas –como parques cubertos– ou para adolescentes". A maternidade "non é só unha experiencia íntima das mulleres, senón que abrangue un feito social, económico e político que está invisibilizado", sinalan desde materfem Na Coruña, a procura dunha sociedade "realmente inclusiva, na que todos e todas teñamos espazo e na que a equidade sexa real" uniu un colectivo informal de "nais histéricas". Implicadas no mundo da diversidade da man dos seus fillos, defenden un feminismo "que ten que avogar necesariamente polos dereitos das persoas con diversidade funcional, que lles dea esa voz que aínda se lles nega en moitos ámbitos sociais, que camiñe da man, co necesario traballo que propicie un cambio estrutural na sociedade, para que todos e todas teñamos un sitio nela". E chaman á reflexión: "Se vivisemos en espazos realmente accesíbeis, que pasaría? Nunha cidade sen barreiras arquitectónicas, intelectuais ou sensoriais, diminuiría a necesidade de coidados e incrementaríase a autonomía de moitas persoas?". Daniela Ferrández pertence a Amizando, "o único colectivo de persoas trans adultas na Galiza" e un espazo propio "de loita para mudar a realidade e tamén de acompañamento". Como feminista, fai súas as reivindicacións xerais e agarda que o movemento integre as realidades das mulleres trans. A modo de introdución, alude ao "proceso de patoloxización" que teñen que atravesar para ser recoñecidas polo Estado, "dirixido por psiquiatras e psicólogas e que xa che adianta o mundo ao que te vas enfrontar, no que se busca que encaixes nunha serie de estereotipos de xénero e que aceptes ese lugar na sociedade ao que estás transitando; que aceptes certos roles que nos falan de opresións, de acoso...". Les Coruña naceu da necesidade de "espazos propios e seguros, libres de prexuízos e homofobia" nesa cidade. "As lesbianas, trans ou bisexuais somos colectivos de mulleres cuxas voces quedan opacadas contra o sonoro berro da guerra dos sexos", opina Susana Milnes, que ve nos últimos 8-M "a semente dun espertar de conciencia sobre os abusos sistemáticos e estruturais do patriarcado". Do feminismo, demanda o recoñecemento das referentes lesbianas en todas as áreas e que defenda a diversidade "como un ben común a través da educación desde a etapa infantil". "E unha segunda revolución sexual baseada no respecto, a saúde, a naturalidade de todos os corpos, o autocoñecemento", engade. Desde Avante Compostela, Cinthia Ermitas Romero tamén vindica "situar a educación sexual para persoas con vaxina no centro, porque hai moito descoñecemento" e apunta outras cuestións a pó r sobre a mesa, como a violencia intraxénero –en parellas do mesmo sexo–, "xa que ten características diferentes da de xénero e non hai lexislación", como algunhas das reclamacións do colectivo lésbico ao feminismo. Del demanda ademais a inclusión dos temas específicos do colectivo LBT –lesbianas, bisexuis e trans– en plano de igualdade, "como nós facemos parte na loita común". "Preocúpanos, porque moitas rapazas de Avante non militan nos colectivos feministas porque non se senten cómodas", recoñece.


Summary: "A xente demanda a vacina e acabáronse", destacou José María Dios, da plataforma en Compostela.

A Plataforma SOS Sanidade Pública lamentou que "a previsión fallou" na campaña antigripal actual na Galiza e "non hai vacinas" para afrontar a demanda dos usuarios para recibir a dose. Así o manifestou no marco dunha rolda de prensa o doutor José María Dios, portavoz tamén de SOS Sanidade Compostela, quen puntualizou que "si hai" doses para os maiores de 65 anos -poboación diana da campaña-, "pero non para os menores" desa idade. "A xente demanda a vacina e acabáronse", destacou José María Dios, que considera que isto sucede "se incitas a máis dos previstos á vacinación masiva", debido ao contexto de coexistencia deste virus coa Covid-19, aínda que se adquiran para a campaña actual na Galiza "200.000 doses máis". Con respecto a esa situación, como noutras rexistradas en centros sanitarios, José María Dios avisou de que os pacientes "pagan a responsabilidade" cos profesionais "que están a pé de obra". Polo que lembra aos usuarios que "hai follas reclamacións" para os desconformes coa atención recibida. O pasado 13 de outubro comezou na Galiza a campaña de vacinación contra a gripe, unha iniciativa que se repite cada ano co ánimo de chegar especialmente aos grupos diana fixados pola Consellaría de Sanidade. Mais nesta ocasión, nun contexto de pandemia, o chamamento foi máis enérxico e dirixiuse ao conxunto de poboación. A resposta da cidadanía non tardou en producirse. Moito antes de que os centros de saúde tivesen dispoñíbeis as súas axendas para comezar a programar as primeiras vacinacións, os teléfonos dos ambulatorios non deixaban de soar. As persoas asiduas da campaña e outras moitas que pensaban pór a inxección por primeira vez querían reservar xa a súa cita. Máis recursos e persoal para AP A Plataforma SOS Sanidade Pública reclamou máis persoal e fondos para os centros de Atención Primaria e hospitais da Galiza fronte á "política de pantalla" do Goberno da Xunta. Así o manifestaron epresentantes da plataforma, que denunciaron que "a Xunta está a marxinar a sanidade pública", á vez que avisaron da "situación crítica" dos centros de saúde galegos. O portavoz da plataforma, Manuel Martín, cualificou de "inaceptable" que os pacientes "teñan que esperar facendo cola na rúa" ou que agarden "máis de 15 días" nalgúns casos para recibir atención telefónica. "A xente necesita ter acceso ao sistema de entrada", afirmou en relación á Atención Primaria, para advertir de que "se está pondo en risco a saúde e a accesibilidade". "Non se está facendo prevención de saúde", subliñou Manuel Martín, quen comentou que aseguradoras "ofrecen seguros lixo a 15 euros ao mes". A iso sumou que hai "hospitais semiparalizados", o que repercute no "incremento das listas de espera" que "a Administración (autonómica) non pon en coñecemento da poboación".


Summary: Sete clásicos da literatura infantil e xuvenil protagonizan cadanseu relato entre a ficción e o biográfico en Sete chaves para abrir os soños, unha das apostas de Kalandraka de cara a setembro. Queres coñecer o resto?

A editorial Kalandraka apura o final do verán coa vista posta xa na angueira cotiá, nas aulas e no fogar. Entre as novidades de setembro, atoparemos unha oferta diversa na que destaca a historia de superación e amor entre unha filla e un pai creada por Gonzalo Moure e María Girón. Miña Guía, Meu Capitán reflexiona con emoción sobre a capacidade para ir máis aló das limitacións visuais, desde a tenrura e a admiración entre as protagonistas. Ademais do coidado mutuo, reflicte os pensamentos da cativa, as súas dúbidas e a súa especial sensibilidade. Tamén chegará ás librarías Sete chaves para abrir os soños, unha divertida colección de relatos de Alfredo Gómez Cerdá, con senlleiros protagonistas literarios ilustrados por David Pintor. Gianni Rodari, Tomi Ungerer, Astrid Lindgren, Juan Farias, Christine Nöstlinger, Roald Dahl e Gloria Fuertes desfilan polas páxinas dun número máxico de relatos, figuras esenciais na historia da Literatura Infantil e Xuvenil contemporánea. Trala anécdota que dá lugar a cada conto transloce un labor de documentación previo que anima as lectoras e lectores a afondar na biografía e na obra destas autoras e autores. Até o punto de que esvaece a fronteira entre realidade e ficción, como se estes episodios puidesen formar parte da súa vida e mesmo explicaran dalgún modo a súa vocación literaria. Xogar a imaxinar sobre a historia, a adiviñar que ocos se enchen coa inventiva e cales son parte do acontecido. Así, as que escriben son personaxes cun don especial que lles coloca nas mans a chave máxica para nos internar no mundo dos soños máis fermosos. O toque máis intrigante chega da man da novela de Fred Vargas O home dos círculos azuis. E é que desde hai algún tempo, as rúas de París amencen cunhas misteriosas circunferencias trazadas no chan con xiz. Esta premisa desencadeará unha sucesión de feitos cada vez máis estrafalarios cos que se constrúe un crebacabezas maxistral, un exemplo paradigmático da imaxinación macabra e da narrativa aguzosa da autora francesa que Antía Veres Gesto trae ao galego. Kalandraka engade tamén un novo volume á Biblioteca de Pedagoxía: Experiencia e educación. Manuel F. Vieites é o encargado de traducir o derradeiro libro do considerado como máis preeminente teorizador da educación no século XX, John Deway. Obra intensa e combativa, propón fronte ao modelo tradicional o da escola progresiva, que toma en consideración os impulsos, necesidades, interrogantes e intereses do alumnado, así como a interrelación do escolar co contexto.


Summary: O Consello Europeo ratificou onte o feche das fronteiras da Unión Europea durante 30 días. É a primeira medida que os Estados membros toman de forma conxunta, despois de varias semanas actuando de forma individual e independente fronte á ameaza sanitaria que vive o mundo e, concreta e especialmente, o noso continente.

O Consello Europeo, integrado polos 27 xefes de Estado e de Goberno da UE, tiña previsto aprobar onte á última hora da tarde o feche de fronteiras comunitarias durante 30 días. A medida chega despois de que, un día antes, a presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, pedise medidas neste sentido. "Canto menos se viaxe, máis se poderá conter o virus", afirmara. O presidente de Francia, Emmanuel Macron, adiantara horas antes nunha mensaxe televisada accións políticas neste sentido: "Concretamente, todas as viaxes entre países non europeos (de fóra da UE) e países da UE serán suspendidos. I have decided to call a video conference with the European Council members on Tuesday 17 March to follow up on our #EUCO actions on #COVIDー19 Containing the spread of the virus, providing sufficient medical equipment, boosting research and limiting the economic fallout is key— Charles Michel (@eucopresident) March 16, 2020 A cidadanía extracomunitaria terá prohibida a entrada durante polo menos 30 días e as persoas que de maneira excepcional poidan cruzar a fronteira serán sometidas a estritos controis. Entre estas últimas estarían os residentes de longa duración, familiares de nacionais da UE e membros da diplomacia, así como tamén traballadores de fronteiras, da sanidade e transportistas. Adresse aux Français. https://t.co/V0kwXbU79J— Emmanuel Macron (@EmmanuelMacron) March 16, 2020 O Reino Unido e outros países que pertencen ao espazo sen fronteiras Schengen como Islandia, Suíza, Islandia e Liechtenstein, debido aos seus vínculos especiais coa UE non están incluídos nas restricións, mais convidóuselles a seguir as mesmas medidas. Fronteiras internas Paralelamente, en contra das recomendacións da Comisión Europea, son varios os Estados que están a estabelecer fronteiras dentro da propia UE. É dicir, abolindo na práctica o Acordo de Schengen de libre circulación de persoas que entrou en vigor en 1995 para os 26 Estados membros asinantes. "Algúns controis poden estar xustificados, mais a prohibición xeral de viaxe non se considera unha medida efectiva por parte da Organización Mundial da Saúde (OMS)", explicaba na pasada sexta feira Von der Leyen. "Teñen un forte impacto social e económico", alén de "afectar as vidas" da cidadanía das zonas fronteirizas, sinalaba. Porén, poucas horas despois desas declaracións, Dinamarca, Polonia e República Checa pechaban as súas fronteiras, que canda Chipre, Letonia, Lituania, Eslovaquia e Hungría elevan polo momento a oito o número de Estados que prohiben a entrada de calquera persoa non nacional. Controis limitados Entre outros países que tomaron medidas de control de fronteiras máis reducidas está Alemaña, que desde ás 8 horas da segunda feira ten fechadas as súas fronteiras con Francia, Austria, Suíza, Luxemburgo e Dinamarca. Con todo, os transportes de mercancías e as traballadoras e traballadores transfronteirizos poden seguir cruzando. Austria estabeleceu restricións na súa fronteira terrestre con Italia desde o 11 ao 21 de marzo. E na Península Ibérica, os Gobernos español e portugués acordaron no domingo a limitación dos movementos con fins turísticos ou de lecer, sen chegar a fechar as fronteiras, aínda que na práctica supoña o confinamento de ambos os dous Estados salvo para intercambios comerciais. Tamén, desde as 00 horas de onte, as fronteiras terrestres españolas están fechadas con Francia (a medida non afecta nin a Xibraltar nin a Andorra), que tamén desde onte adoptou a mesma medida. El ministro de @interiorgob anuncia el restablecimiento de los controles en las fronteras terrestres.Desde las 00:00 h solo se permitirá la entrada a ciudadanos españoles, residentes en España, trabajadores transfronterizos o por fuerza mayor.#EsteVirusLoParamosUnidos #COVID19 pic.twitter.com/36Yqg0L0Ff— La Moncloa (@desdelamoncloa) March 16, 2020 Bruxelas ve nos controis nas fronteiras terrestres e nos portos e aeroportos unha ameaza á liberdade de movemento dentro da UE, así como a constatación da falla de cooperación entre Estados, que ademais toman medidas contrarias ás recomendadas polo Executivo europeo. Considera que o espazo Schengen e o propio espírito da UE están en perigo. Non obstante, Bruxelas resignouse a aceptar a actual situación e limitouse a pedir que non se formen colas que freen a libre circulación de mercancías nas zonas de control e que produzan aglomeracións susceptíbeis de facilitar a expansión do coronavirus. Estados de emerxencia Dentro desta descoordinación e falla de cooperación entre Estados membros, están as medidas que cada Goberno tomou de forma independente. Así, segundo os últimos datos, decretaron o estado de emerxencia na última semana: Bulgaria, República Checa, Dinamarca, Eslovaquia, España, Estonia, Hungría, Letonia, Portugal e Romanía. Con anterioridade fixérono Italia (31 de xaneiro) e Lituania (26 de febreiro), e hoxe mesmo, Finlandia. Regeringen samlas i dag kl. 12 till överläggningar och statsrådets extraordinära allmänna sammanträde om ibruktagandet av beredskapslagen. Efter det, ca kl. 15, håller regeringen en presskonferens. Följ i direktsändning:https://t.co/2dzPdziZlS— Valtioneuvosto | Statsrådet (@valtioneuvosto) March 17, 2020 Fóra da UE, mais dentro do Espazo Schengen, tamén Suíza decretou na segunda feira o estado de emerxencia. Ademais, en corentena ou nalgún tipo de confinamento interno están: Austria, República Checa, Dinamarca (parcial), España, Francia e Italia. O Reino Unido continúa a ser o único Estado da nosa contorna que non tomou ningún tipo de medida coercitiva especial.


Summary: Entrou en política despois do 1 de Outubro: "Fomos violentamente reprimidos por ter votado". Entrou en política para defender os dereitos dos presos independentistas. Laura Borràs entrevistouse esta quinta feira co xefe do estado español, Felipe VI, na rolda de contactos previa á designación dun candidato á presidencia do Goberno español, rol que con toda seguridade recaerá en Pedro Sänchez. Borràs foi a La Zarzuela após o Tribunal Supremo negar o permiso preceptivo para acudir a esta audiencia co monarca a Jordi Sànchez, encarcerado en Lledoners.

"Mirei para os ollos do monarca español para lle dicir o que nunca ouviu dunha muller catalá, xa que no seu momento se negou a reunirse con Carme Forcadell [ex presidenta do Parlament, na actualidade presa política]. Así relatou Laura Borràs o seu encontro con Felipe VI. A portavoz soberanista, independente nas filas de Junts per Catalunya, reprochou ao monarca o seu activo papel na ofensiva do Estado contra o movemento independentista. "Os cataláns non temos rei, mais acudimos a La Zarzuela porque Felipe VI se manifestou como un actor político relevante após o 1 de outubro [data de realización do referendo]". Para Borràs, Felipe VI actuou como un axente político póndose en fronte de no mínimo 50 por cento da poboación catalá. "O seu discurso do 3 de outubro —día de greve xeral en Catalunya contra a violencia desatada polas cargas policiais durante o referendo— foi un discurso de parte e fixo que moitas persoas no noso país, mesmo monárquicas e non independentistas, sentisen que o rei tomaba partido", no canto de exercer o seu papel constitucional como árbitro moderador. A portavoz de Junts afirmou que durante a audiencia actuou en todo momento como representante de quen considera lexítimo portavoz de Junts no Congreso, Jordi Sànchez, até o punto de que lle entregou ao monarca en man unha carta privada que lle remitía o preso político. A misiva recolleuna esta cuarta feira en Lledoners, onde mantivo un encontro con Sànchez. En principio non está previsto que se faga público o seu contido. A perguntas dos medios, Borràs reiterou que os deputados presos non van renunciar á súa acta de parlamentares. Este feito ten unha consecuencia non menor: a efectos prácticos o grupo parlamentar de JxCat pasa de 7 a 4 escanos e, por tanto, perde forza á horade entrar en operacións aritméticas na investidura de Sánchez. "Eles [os deputados] xa dixeron que non estaban dispostos a renunciar á súa acta porque non se presentaron ás eleccións como un xesto simbólico [tiñan intención de tomar posesión efectiva do escano] e nós non temos autoridade moral para pedirlles que anticipen os efectos dunha sentenza que eventualmente os inhabilite", dixo.


Summary: A Organización Mundial da Saúde (OMS) alerta dunha posíbel escaseza a nivel mundial da vacina para facer fronte á gripe ante o aumento da demanda e a falla de produción.

O aumento da demanda da vacina da gripe e a súa falla de produción poden facer que escasee, segundo alerta a Organización Mundial da Saúde (OMS). A pesar de que se rexistraron mínimos históricos da enfermidade nos países do hemisferio sur, debido ás medidas de distanciamento tomadas para facer fronte ao coronavirus, a OMS pediu á poboación que non baixe a garda e incidiu en que se dea prioridade na vacinación ás persoas maiores e ao persoal sanitario, ante unha posíbel escaseza. "Houbo unha maior demanda e agora escoitamos que algúns países que están a tratar de obter a vacina contra a gripe non o poden facer", sostivo a xefa de Preparación e Resposta á gripe da OMS, Ann Moen. O organismo das Nacións Unidas especificou que o virus estacional da gripe acaba coa vida de centos de miles de persoas por causas respiratorias cada ano. A organización deu a coñecer unhas recomendacións apoiadas polo Grupo Asesor Estratéxico de Expertos en Inmunización para a vacinación durante a pandemia da Covid-19. Moen asegurou que o obxectivo que se pretende conseguir con este documento é evitar que os sistemas de saúde colápsense, ademais de que non haxa "confusión" ao tratar as persoas por enfermidades respiratorias que poden ser difíciles de diferenciar. "Sobre a base dunha serie de consideracións, que inclúen aliviar a carga adicional sobre os sistemas de atención médica e as poboacións vulnerábeis (...) o Grupo Asesor Estratéxico de Expertos en Inmunización recomendou e apoiou na última semana que as e os traballadores da saúde e os adultos maiores sexan os grupos de máxima prioridade para a vacinación contra a gripe durante a pandemia de Covid-19", subliñou a experta da OMS.


Summary: Se á altura do 30 de xuño non aparece unha oferta privada de adquisición da planta coruñesa de Alcoa, a Xunta debe tomar a iniciativa e "liderar" unha operación que incorpore a factoría ao sector público. Esa proposta foi formulada esta cuarta feira por Ana Pontón, líder do BNG, durante a sesión de control ao Goberno. Feixoo nin a tomou en consideración e limitouse a descargar as súas baterías contra A Moncloa e contra o Bloque por se prestar a pactar co PSOE nos concellos e nas deputacións.

A planta de Alcoa na Coruña está nunha situación límite. Niso hai acordo entre goberno da Xunta e a oposición. O asunto foi traído á cámara por En Marea e BNG e o seu debate consumiu boa parte da sesión de control desta cuarta feira. As discrepancias aparecen sobre o que facer. Houbo unha proposta concreta, a formulada por Ana Pontón, quen en todo momento enfatizou que a Xunta ten competencias directas en política industrial. A líder do BNG puxo sobre a mesa a hipótese de que se o 30 de xuño non aparece un comprador privado a Xunta lidere unha operación de adquisición da factoría coruñesa. Feixoo, cuxo currículo non convida a pensar en que estea interesado en engordar a carteira industrial do sector público, deu a calada por resposta. Fontes do BNG dixeron a Sermos que verían con bos ollos que na compra da planta participase tamén o Estado, nunha sorte de xestión conxunta das administracións galega e española A liña de defensa de Feixoo foi a de disparar contra a política de alianzas do Bloque. No relato do inquilino de Monte Pío, toda a responsabilidade sobre Alcoa recae na Moncloa. O Goberno Sánchez tería enganado o cadro de persoal de Alcoa ao non aprobar o estatuto electrointensivo [un marco tarifario que garanta a competitividade do sector industrial] antes das eleccións municipais e ao ter impedido á planta presentarse á subasta de interrumpibilidade. O PSOE sería por tanto culpábel. E o BNG cómplice ao disporse a pactar coa formación socialista en concellos e deputacións. "Nós defendemos os traballadores [algúns deles presentes na tribuna de convidados da cámara] e vostedes pactan co PSOE en todas as institucións", dixo Feixoo, quen especialmente afeou á líder nacionalista o apoio que os 2 escanos do Bloque prestarán este sábado á investidura da candidata socialista á alcaldía coruñesa Inés Rey. Pontón contra-atacou argumentando que os concellos, a diferenza da Xunta, non teñen competencias específicas en industria e sobre a política de alianzas, alén de remarcar o achegamento do PP a Vox, lembroulle a Feixoo que o seu partido se abriu á hipótese de considerar un acordo co PSdeG en Ourense nunha operación dirixida a salvar a presidencia de Baltar na Deputación. Alcoa é unha peza básica no mosaico da industria galega. Un sector da economía do país que, enfatizaron Luís Villares e Ana Pontón, comezou en números vermellos 2019. "A produción industrial decreceu no país neste 2019 11 por cento, 5 veces máis do que a media estatal", denunciou na súa quenda o portavoz de En Marea. Villares deu un dado máis: a contracción da actividade produtiva no país ten como correlato a destrución de emprego e, destarte, "no que vai de 2019, 2,18 de cada 1.000 traballadoras e traballadores no país víronse afectados por un ERE". Villares demandou a Feixoo que, en relación a Ferroatlántica, a Xunta faga cumprir todos os compromisos adquiridos formalmente pola empresa compradora —o fundo de investimentos norteamericano TPG— [nomeadamente a non segregación das centrais hidroeléctricas do Xallas]. Sobre Alcoa, reclamou ao presidente que tome exemplo do goberno asturiano e se implique na procura dun comprador. Canto a Ferroatlántica, a resposta de Feixoo foi polo rego do previsíbel: a Xunta garante a non segregación e o cumprimento por parte de TPG do plano industrial. Canto a Alcoa, o titular do goberno galego desviou o tiro a Madrid, como se o seu executivo non tivese ningún rol que xogar. Foi entón cando, xa na quenda de réplica final e sen que Villares tivese opción de resposta, Feixoo descargou o seu ataque máis áspero ao portavoz de En Marea. "Estamos dicíndolle ao goberno central, do que vostedes van facer parte, que están xogando cos traballadores", dixo. Feixoo deu por feito, por tanto, que a confluencia estará no goberno de Madrid, embora sexa consciente de que quen si non vai estar no executivo é o grupo de 4 deputadas e deputados que lidera Luís Villares, após estes competiren nas urnas con Unidas Podemos nos recentes procesos electorais. O enredo da elección dos e das senadoras No confronto con Leiceaga —o portavoz socialista atacou Feixoo pola "atonía lexislativa" que viviría a cámara galega, proba de o goberno galego "non ter proxecto"— as frechas dialécticas voaron arredor do adiamento no proceso de escolla por parte do Parlamento dos tres escanos que lle corresponden a Galiza no Senado estatal. Leiceaga enfatizou que foi a maioría do PP a que impuxo o aprazamento do pleno extraordinario de elección das e dos senadores de representación autonómica, embora xa existir unha proposta concreta de nomeamentos formulada polos grupos da oposición, e que por tanto o adiamento se debía a que o PP tiña pendente resolver os seus "equilibrios internos". Feixoo deulle a volta ao asunto e, a mellor defensa é o ataque, puxo o acento en que é a crise de En Marea —sen consenso sobre a súa candidatura para o Senado— a razón que explica por que o pleno aínda non se ten reunido para designar a súa representación na cámara alta. O dardo máis velenoso lanzoulle nesa altura o presidente da Xunta a Leiceaga cando veu dicir que ao que aspira o PSOE é a que o asunto se demore tanto que En Marea acabe rompendo e, por tanto, perda así a condición de segunda forza no Pazo do Hórreo. Nesa tesitura o escano da oposición —ao PP correspóndenlle dous—pasaría a mans do PSdeG.


Summary: Terceiro día de ocupación dos seguidores de al Sadr.

Por terceiro día consecutivo, milleiros de simpatizantes do clérigo xiíta Muqtada al Sadr mantivéronse onte no lexislativo de Iraq, no que para os medios locais constitúe xa a maior crise política no país desde a invasión liderada polos Estados Unidos en 2003. Pola súa banda, representantes de al Sadr incidiron a Azzaman en que o levantamento do que cualifican de "sentada" está ligado á implementación de reformas que desbloqueen a formación de Goberno, parada desde as eleccións de outubro de 2021. Paralelamente, os líderes do Movemento Sadrista, a forza liderada polo relixioso, pediron a preservación da paz civil e das propiedades no territorio. Malia que o domingo o Goberno kurdo en Iraq lanzou unha proposta para que as partes acudisen a Erbil para resolver as diferenzas, a segunda ocupación do Parlamento en menos dunha semana recibiu o apoio directo de al Sadr, que pouco despois transmitiu a solicitude a "todos de apoiar os revolucionarios para a reforma" no que constitúe "unha grande oportunidade para un cambio fundamental do sistema político e da constitución". Asemade, considerou unha "liberación" a entrada de masivas manifestacións na Zona Verde, que acolle os principais edificios gobernamentais no que era a sede central no Iraq das Forzas Armadas estadounidenses, asegura Almada. Esta situación obrigou as autoridades iraquís a suspender o traballo nas institucións públicas. A segunda toma do Parlamento iraquí nunha semana deixa 125 persoas feridas Segundo reportan os xornais iraquís, os manifestantes desprazaron colchóns e mantas para resistir no lexislativo, que se encheu de vendedores ambulantes para aprovisionalos. Amais, aproveitan para celebrar o comezo da semana da Ashura, unha das festas máis importantes para a poboación xiíta. Detrás desta situación está o rexeitamento de al Sadr a que Mohammed Shia Al Sudani sexa proclamado como novo presidente do país, ao que acusa de pro iraniano tras ser proposto á Presidencia pola coalición de partidos denominada Marco de Coordinación. Ademais, os sadristas queren que o novo Executivo sexa elixido por maioría parlamentar e superar o modelo de concentración que primaba até o de agora, no que todos os partidos con representación podían participar no gabinete respondendo ás cotas acordadas no lexislativo. Os deputados do Movemento Sadrista, que se impuxo nos comicios con 73 dos 329 asentos do Consello de Representantes, renunciaron en bloque en xullo en protesta pola falta de avances.