Summary: Ana Pontón vén de apresentar esta cuarta feira o novo logo da formación na compaña da militante máis nova e da máis veterana do Bloque.

O BNG está a entrar, en palabras de Pontón, nunha nova etapa que está representada neste novo logotipo. O emblema mantén o esencial do anterior, creado xa hai trinta anos, e recolle o mellor da tradición do nacionalismo. "Non se renuncia a nada", afirma a portavoz nacional. O símbolo é no plano iconográfico unha evolución perfeitamente recoñecíbel do logo clásico da formación. Ana Pontón apresentou o logo na compaña de Carmen, a militante máis veterana, e Catuxa, a militante máis nova da formación. Catuxa salientaba o feito de que fosen tres mulleres as protagonistas do acto como unha mostra da aposta do Bloque pola igualdade de xénero. Nesta nova imaxe quérese recoller a traxectoria deste proxecto político, pero tamén demostrar a súa capacidade de adaptación. "Somos unha forza política con capacidade para adaptarnos, ir cos tempos e dende logo, presentar un proxecto renovado para este país", afirmou Ana Pontón. Dende o BNG declaran que este novo logo é un paso importante á hora de anovar a simboloxía da formación, moi caracterizada nas últimas tres décadas por unha imaxe de marca que agora entrega o relevo. Tras a presentación deste logo -que a respeito das últimas versións do símbolo tradicional do BNG resgata as cores da bandeira galega, intensifica o vermello da estrela e muda as maiúsculas polas minúsculas- como principais cambios, o único que queda é "difundilo ao máximo, movelo polas redes sociais e popularizalo", afirma Catuxa. Para facilitar esta difusión, o Bloque está a empreegar o cancelo #novoBNG. Ao remate da comparecencia, Ana Pontón agasallou as e aos xornalistas cunha torta en que aparecía o novo logo debuxado.


Summary: Navigator responde á nova lei que conxela a produción desta especie co freo á actividade no seu país e a aposta polos montes galegos para producir madeira. A antiga Portucel xa pensa en establecer "uma base forte no norte de Espanha, na Galiza"

A reforma forestal aprobada en Portugal provoca que a maior pasteira do país veciño -e unha das máis importantes do mundo- vire a súa ollada cara a Galicia, onde prevé reforzar a súa presenza ao tempo que a diminúe no territorio luso. Esta é a resposta de The Navigator Company -antiga Portucel- á nova lexislación aprobada xa pola Assembleia da República e que permite só plantacións de novas áreas de eucalipto en lugar onde xa existisen e impón, ademais, unha redución gradual da superficie con esta especie. Portucel responde á nova lexislación sobre o eucalipto ollando a Galicia como "fonte de floresta e madeira" e coa idea de establecer "uma base" no país Eses foron os plans que confirmaron os responsables da compañía na presentación dos resultados do primeiro semestre, tal e como destacou Jornal de Negócios e verificou Praza.gal. Navigator está "a olhar para outras fontes de floresta e de madeira fora de Portugal, diferentes das que hoje utiliza", admitiron os dirixentes do grupo, que manifestaron a posibilidade de establecer "uma base forte no norte de Espanha, na Galiza". A antiga Portucel vai máis aló e asegura que non pretende aumentar a súa extensión de monte en Portugal, onde xestiona 120.000 hectáreas, senón espallarse cara a Galicia. "Poderemos ter mais em Espanha e menos em Portugal. Queremos ter mais em Espanha para diversificar e a produtividade lá também é elevada", dixo Diogo da Silveira, presidente executivo da empresa. A pasteira aclara que reducirá a súa extensión de monte en Portugal e aumentaraa en Galicia, onde "a produtividade também é elevada" A nova lei aprobada polo Parlamento luso indica que quen quixer plantar unha nova áera de eucalipto, nunha zona definida, debe antes recuperar e identificar unha plantación desa mesma especie que non teña bos niveis de produtividade, arrancala e deixar o terreo en condicións para o uso agrícola ou pecuario ou plantar unha nova tipoloxía de árbore. Segundo os últimos datos, o eucalipto domina a superficie forestal de Portugal. As máis de 812.000 hectáreas rexistradas no inventario máis recente, elaborado en 2010 e difundido en 2013, indican que esta especie é a máis abondosa do país, cun 26% do total da superficie forestal e un incremento constante que a levou en década e media a substituír o piñeiro bravo como dominante nos montes do país veciño. Os graves incendios no país, nomeadamente a traxedia de Pedrógão Grande, intensificaron o debate sobre a eucaliptización, unha problemática moi semellante á que se dá en Galicia. Navigator considera "inacreditável" a lei aprobada polo Goberno luso e que detén a expansión do eucalipto Desde Navigator cren que a nova lexislación "deverá ter impacto no mercado da madeira em 12 anos", polo que "a empresa precisa de desenvolver desde já várias iniciativas para aumentar a produtividade das atuais áreas de eucalipto". A empresa defende que o impacto dos incendios nos montes da súa propiedade foi case nulo e cre que foi o lume o que fixo "ao Governo e aos seus aliados ir para uma lei inacreditável". "Se não fossem esses grandes incêndios e a perda de vidas, a avaliação teria sido diferente", insiste. Como resposta, apunta ao norte. En Galicia, a superficie de eucalipto aumentou un 65% no que vai de século. O plan forestal de 1992, aínda vixente, prevía chegar a 2032 cunhas 245.000 hectáreas de masas puras de eucalipto, pero os datos máis recentes de Medio Rural indican que xa supera as 300.000. Con este pano de fondo episodios como o incendio de Pedrógão Grande reavivaron o debate sobre a pertinencia de limitar a expansión do eucalipto, xa sexa parcialmente ou cunha moratoria total como a de Portugal. Ante a esixencia de actuacións dende a oposición galega e mentres o Goberno opta por unha postura morna, a dirección de ENCE, a gran pasteira que opera en Galicia, entrara de cheo na polémica nun duro comunicado en xullo no que puxo no albo a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, e descualificou as ligazóns que o Bloque e outras forzas realizan entre eucaliptos e incendios como valoracións "indocumentadas, inxustificadas e malintencionadas" que "sinalan falsos culpables". A voceira do BNG volvera responder asegurando que "a política forestal non a pode decidir quen converte Galiza nun eucaliptal". "Imos seguir dicindo as verdades do que significa unha política forestal ao servizo de ENCE", asegurara. Pouco antes, PP, Ciudadanos e PSOE rexeitaran a proposición de En Marea no Congreso que pedía a inclusión do eucalipto no catálogo de Especies Invasoras para frear o seu monocultivo. Sexa como for, desde territorio luso a industria papeleira ve en Galicia unha posibilidade de manter ou incrementar o negocio ante os atrancos que din que sofren por mor da nova lexislación. Con todo, Diogo da Silveira aclara que "deter terra em Portugal é importante porque é uma segurança, uma reserva, ajuda a gerir stocks", ademais de ser "relevante por permitir desenvolver boas práticas e transferi-las". Navigator, moi crítica coa reforma forestal, chegou mesmo a condicionar un investimento de 206 millóns de euros en Cacia a que non houbese obstáculos á expansión do eucalipto. A antiga Portucel abandonara Galicia hai tres anos ao pechar ENCE a planta de Huelva e absorber o mercado do sur de Portugal O grupo Portucel -agora Navigator- é líder europeo na produción de papel fino de impresión e escrita non revestidos e un dos maiores a nivel mundial de pasta branqueada de eucalipto. Exporta case o total da súa produción para 118 países nos cinco continetes, nomeadamente a Europa e aos EUA. No primeiro semestre de 2017 presentou un beneficio de 96 millóns, un incremento do 12,4% en comparación co mesmo período de 2016. Cunha importante presenza en Galicia, onde movía milleiros de toneladas ao ano, a antiga Portucel e outra empresa portuguesa -Celbi- decidiran abandonar o país hai uns tres anos. O peche da planta de ENCE en Huelva, que se abastecía con eucalipto do sur de Portugal, fixera que as firmas lusas absorberan aquel mercado e deixasen o galego aínda máis controlado pola celulosa con sede en Pontevedra, que acapara a inmensa maioría.


Summary: Chega o día despois e con el as reaccións políticas aos resultados electorais en Grecia. Mentres PP e PSOE saúdan a vitoria conservadora a prol das políticas de austeridade, as eleccións gregas traen outra lectura ben distinta: a consolidación da esquerda representada por Syriza.

"Os resultados de Grecia consolidan o estatus quo para crear un goberno de coalición artificial... máis a subida da esquerda que representa Syriza debia facer pensar a moitos". Así se pronunciou a euordeputada nacionalista Ana Miranda respecto aos resultados das eleccións gregas. Trala xornada electoral en Grecia, chega o día despois e con el as reaccións políticas aos resultados na península helénica. A UE respira xa tranquila despois da vitoria de Nova Democracia, porque con ela teñen por seguro o apoio ás políticas da troika. "O importante é manter o grao de compromiso coas reformas -sinalou o voceiro de Asuntos Económicos da UE, Amadeus Altafaj- Agora o que esperamos é que se forme Goberno o antes posíbel porque é urxente que Grecia poña en marcha as reformas, que sufriron un parón nestas últimas semanas", engadiu. Gañadora a súa opción, a UE non perde tempo en premer ao país helénico para que apure a formación de goberno. Cando o faga, agárdalle unha nova visita da troika.Rajoy tamén amosou a súa satisfacción pola vitoria do conservador Antonis Samaras. "Os gregos acertaron e é unha moi boa noticia para España", afirmou. Para o popular, a decisión grega é o preámbulo da estabilidade económica, e non dubida de que terá efectos positivos para o estado español. Porén, as súas prediccións, coa prima de risco nos 570 puntos nesta segunda feira, non están, de momento, a cumprirse.Tamén o PSOE deu a ver a súa compracencia coa vitoria conservadora e a súa confianza en que contribúa a traer estabilidade á zona euro. O PSOE agarda que os resultados contribúan á conformación dun goberno estábel (que requirirá da alianza entre Nova Democracia e os socialistas Pasok) e comprometido ademais coa continuidade da moeda única europea.Mais non é esta a única lectura que ofrecen os datos extraídos das urnas. Malia a que os principais xornais estatais non disimulan o seu alivio en grandes titulares por ese 30% de votos obtido polo conservador Antoni Samaras, o certo é que a noticia ten outros titulares posibles e non menos importantes: Syriza sobe en votos convértese no segundo partido máis votado, co 26,4% dos votos, e con el ponse de evidencia o rexeitamento de boa parte da poboación grega ás políticas de austeridade. O eurodeputado de Izquierda Unida, Willy Meyer, felicitou xa a Syriza por ser a segunda forza máis votada e liderar a esquerda, o que para el supón un impulso para "a esquerda transformadora e inconformista de toda Europa" e unha chamada de atención ás "condicións que a dereita política e económica europea trata de impoñer ao resto dos Estados con problemas, incluído España".


Summary: Estudantes e sindicatos mobilízanse contra os recortes e a favor do ensino público no acto de inicio oficial do curso na Coruña, onde si estivo o conselleiro Jesús Vázquez, que aproveitou para anunciar un programa de bolsas. Vídeo no interior.

Medio cento de persoas, convocadas por organizacións estudantís como Comités ou a Liga e por CIG-Ensino, concentráronse hoxe no Reitorado da Coruña con motivo da apertura oficial do curso universitario para protestar contra os recortes e a prol do ensino público. Queríanlle facer chegar as súas reivindicacións ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, pero tivéronse que conformar coa presenza do conselleiro de Educación, Jesús Vázquez, ao que apuparon incluso no interior do recinto. Feijóo é o primeiro presidente da Xunta que non acode ao inicio oficial do curso universitario en Galicia Metidos xa en precampaña electoral, Feijóo desculpou a súa ausencia por motivos de axenda e converteuse así no primeiro presidente da Xunta que non acode a este tradicional acto para os xefes do Executivo galego. Logo dos discursos do catedrático Francisco Javier Cudeiro -que criticou os recortes- e máis do reitor da Universidade da Coruña, Xosé Luís Armesto, o conselleiro de Educación aproveitou para anunciar que nas vindeiras semanas presentarase un programa de bolsas para aqueles universitarios galegos que quedaran sen axuda económica por mor dos recortes do Estado. O discurso do conselleiro Vázquez foi interrumpido pola protestas de algún estudante Xusto antes da intervención de Jesús Vázquez, e tamén durante o discurso, varias persoas protestaron a berros dentro do Reitorado, mentres o reitor coruñés pedía silencio para escoitar a intervención do conselleiro. Así, a voceira dos Comités, Inma García, acusou a Feijóo de "non quererse enfrontar ás protestas" logo de culpalo do "afogamento" do sistema universitario galego e do ensino público e de advertir do comezo dun calendario de mobilizacións en toda Galicia. Ademais, o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, asegurou que "os recortes permanentes" poñen "en perigo o sistema universitario público" e lembrou o "grande aumento" do importe das taxas universitarias. O voceiro do BNG na Coruña, Xosé Manuel Carril, tamén criticou a ausencia do presidente da Xunta.


Summary: A seca comeza a afectar a algúns concellos, un exemplo é o de Ribas de Sil, O Concello de Pontevedra, polo seu lado, reduce un 78% o gasto de auga pola situación do río Lérez.

A falta de auga está a afectar algúns puntos da Galiza. Un exemplo é o municipio de Ribas de Sil que informou esta cuarta feira de que algunhas parroquias necesitaron camións cisterna para abastecerse. O seu alcalde, Miguel Ángel Sotuela (PSdeG), recoñece que hai un "problema importante" no seu concello, dado que "nalgúns núcleos que teñen augas veciñais" precisaron este reforzo. A APDR exixe que Ence respecte os niveis de captación no río Lérez ante a situación de seca Ademais, o Concello colocou "bandos en parroquias" para fomentar "o aforro" no consumo deste recurso no que piden evitar baldeos e lavados de coches. "Baixou moitísimo o nivel do río Sil, que é onde bombeamos auga, e baixou tamén o caudal do regato do que collemos auga e logo saneamos potabilizándoa", lamenta. Pontevedra reduciu nun 78% o gasto de auga O Concello de Pontevedra, segundo informa nun comunicado, continúa estudando e afondando nas medidas adaptadas para loitar contra a seca que está a vivir o municipio. "Se ben o río Lérez logrou acadar certa estabilidade no seu caudal ecolóxico, é preciso seguir divulgando en materia de prevención e continuar concienciando no uso excesivo da auga, sexa a través das instalacións públicas ou das privadas", sinalan desde o consistorio. Nese sentido, a concelleira do Ciclo da Auga, Carme da Silva, explica que neste momento, o Concello logrou reducir a cantidade de auga usada para os baldeos das rúas nun 78%. Serafín González (SGHN): "Coa calor os solos liberan CO2 adicional á atmosfera" Así, se nun verán normal eran gastados un total aproximado de 32.000 litros de auga ao día nesta actuación, agora mesmo só se están a consumir 7.000 litros de auga ao día. Malia o aforro, seguen mantendo a hixiene e a saúde pública. Neste sentido a edil asegura que deu orde ao servizo municipal para preparar as condicións de baldeo durante as Festas da Peregrina. Desde o Concello aseguran que se nun ano prepandemia os baldeos consumían uns 42.000 litros de auga ao día, sumando os manuais e os mecánicos; este ano serán reducidos nun 60%, baixando até os 15.000 litros ao día. Desautorizan a praia fluvial de Lugo A Confederación Hidrográfica do Miño-Sil -dependente do Ministerio para a Transición Ecolóxica- considera que "non é autorizábel" a nova localización proxectada polo Concello de Lugo para unha praia fluvial no río Miño, con base no informe da Dirección Xeral de Patrimonio Natural da Xunta. Nel, indícase que o novo emprazamento da zona de baño non é autorizábel porque acusaría danos á colonia e ao hábitat de dúas especies protexidas existentes no lugar da instalación proxectada.


Summary: Este 21 de marzo celébrase o Día Mundial da síndrome de Down. Down Galicia e a Fundación Down Compostela celebran un acto público en Santiago. A cámara aproba unha Declaración Institucional que pide apoio para a súa inserción laboral e autonomía.

Este 21 de marzo celébrase o Día Mundial da síndrome de Down. Nacións Unidas aprobou en novembro de 2011 a declaración do 21 de marzo, escollendo esta data [21/03] como un símbolo, en referencia á triplicación [trisomía] do cromosoma 21 que se traduce na condición xenética da síndrome de Down. Como vén sendo habitual nos últimos anos, a Federación Down Galicia e a Fundación Down Compostela celebran un acto público en Santiago, que comezará ás 20 horas no Hostal dos Reis Católicos. A cita ten como principal obxectivo que as persoas coa síndrome de Down poidan reclamar os seus dereitos e defender a riqueza dunha sociedade diversa e plural. Este día, ademais, conmemórase o 21 aniversario da Fundación Down Compostela. As persoas coa síndrome de Down e outras discapacidades intelectuais volverán ser as protagonistas da gala, xa que serán as encargadas de conducir o acto, ler o Manifesto pola promoción da Autonomía Persoal e entregar os VII Premios da Fundación. Irene Rodríguez-Toubes, moza con Síndrome de Down, abrirá a gala interpretando ao piano un preludio de Bach e a Marcha turca de Mozart. Durante o evento, as persoas asistentes poderán desfrutar tamén cun sketch da nova obra de teatro do Grupo de teatro Down Compostela, A mansión de José Cruz, así como da estrea do vídeoclip da canción Tres en raia do grupo galego A banda da loba. Entregaranse, así mesmo, os VII Premios Down Compostela. A Fundación Down Compostela acordou recoñecer o traballo que veñen realizando o Colexio "Nuestra Señora del Rosario" de Arzúa (colexio Atocha), a empresa Cafento, a directora do Centro Institucións Galicia de Caixabank, María Jesús García Piñeiro, e a voluntaria Malena González Barreiro. "As persoas con síndrome de Down son auténticas, inimitables. Elas sempre se mostran tal e como son e esa forma de ser, natural e espontánea, conquístanos por completo" Ademais, o Parlamento aprobou unha Declaración Institucional na que "anima ao conxunto das institucións públicas, entidades e organizacións privadas e á sociedade civil" a "esforzarse de cara mellorar a calidade de vida das persoas coa síndrome de Down, nomeadamente en materia de atención á saúde, atención temperá, ensino inclusivo, inserción laboral, investigación, exercicio de dereitos, en especial garantir o seu dereito ao sufraxio e igualdade de oportunidades". O texto aprobado polos catro grupos con representación na cámara subliña que "segue resultando imprescindible apostar por medidas inclusivas, orientadas a facilitar a inserción laboral e a estimular a autonomía destas persoas, obxectivos para os que a blindaxe dos recursos públicos resulta determinante". Nos últimos anos as persoas con Síndrome de Down foron superando algúns dos moitos obstáculos que atopan para a súa inserción laboral, exercer os seus dereitos ou poder vivir as súas vidas con autonomía. Por exemplo, o pasado ano chegaron as primeiras oposicións da Xunta reservadas a persoas con discapacidade intelectual. Porén, este mes de xaneiro un recorte nas axudas da Xunta deixaba no aire dez prazas de atención a persoas con síndrome de Down. Tres en raia, d'A banda da Loba Outros actos O Parlamento subliña que "a blindaxe dos recursos públicos resulta determinante" para "facilitar a inserción laboral e a estimular a autonomía destas persoas" Non será o único acto sinalado nesta conmemoración, pois os principais monumentos de varias cidades galegas iluminaranse este mércores. A Torre de Hércules, o Hostal dos Reis Católicos, a Cidade da Cultura, a Ponte Romana de Ourense ou os concellos de Ferrol, Pontevedra e Santiago de Compostela, entre outros, serán iluminados de azul e amarelo na tarde-noite deste 21 de marzo. Ademais, Down España creou con motivo do Día Mundial da Síndrome de Down a campaña #Auténticos, destacando que "as persoas con síndrome de Down son auténticas, inimitables. Elas sempre se mostran tal e como son e esa forma de ser, natural e espontánea, conquístanos por completo". A campaña acompáñase da publicación nas redes sociais de distintas mensaxes empregando o hashtag #autenticos.


Summary: O comité de seguridade da EMA (PRAC, polas súas siglas en inglés) conclúe que se debe agregar unha advertencia á información do produto para a vacina Covid-19 Janssen e que estes eventos deberían incluírse como efectos secundarios moi raros da vacina.

O comité de seguridade da Axencia Europea do Medicamento ( EMA, polas súas siglas en inglés) concluíu esta terza feira que o beneficio-risco xeral segue sendo positivo á hora de administrar a vacina contra a Covid de Janssen, aínda que confirma que se observou "un posíbel vínculo con casos moi raros" de coagulos sanguíneos inusuais relacionados coas plaquetas baixas en sangue, que serían os causantes dos trombos. Así, do mesmo modo que fixo hai dúas semanas coa vacina de AstraZeneca, o comité de seguridade da EMA (PRAC, polas súas siglas en inglés) conclúe que se debe agregar unha advertencia á información do produto para a vacina COVID-19 Janssen e que estes eventos deberían incluírse como efectos secundarios moi raros da vacina. A pasada cuarta feira a compañía farmacéutica anunciaba que adiaba o lanzamento da súa vacina contra a Covid-19 en Europa, tras a paralización en Estados Unidos polos seis casos de eventos trombóticos en persoas vacinadas coa súa inxección, tras administrar máis de 6,8 millóns de doses da vacina. Horas despois a EMA sinalaba que o seu comité de seguridade ( PRAC, polas súas siglas en inglés) estaba a revisar tamén casos os seis trombos ocorridos nos Estados Unidos logo do uso da vacina COVID-19 de Janssen. O tipo de coagulo de sangue informado, trombose do seo venoso cerebral ( CVST), produciuse na maioría dos casos en combinación con niveis baixos de plaquetas en sangue (trombocitopenia). Casos moi parecidos aos ocorridos coa vacina de AstraZeneca, os cales seguen en estudo desde a EMA, aínda que xa hai dúas semanas, tras un estudo preliminar, recomendou incluír estes acontecementos adversos na lista de efectos secundarios "moi raros" da vacina. A vacina COVID-19 Janssen é unha vacina para previr a enfermidade por coronavirus en persoas maiores de 18 anos. Está composto por outro virus (da familia dos adenovirus) que foi modificado para conter o xene para producir unha proteína que se atopa no SARS- CoV-2. Destaca sobre o resto porque se administra nunha soa inxección, aínda que a súa eficacia é menor en comparación co isto, do 67%. Conseguiu a autorización de comercialización condicional por parte da Comisión Europea o 11 de marzo de 2021.


Summary: No mes de abril, servizos sociais, entidades galegas e locais e redes veciñais traballaron arreo para axudar aquelas familias en situación vulnerábel a causa da emerxencia sanitaria. Durante a crise, multiplicáronse as demandas para cubrir necesidades tan básicas como a alimentaria.

A comezos do mes de maio os Bancos de Alimentos de Rías Altas, Lugo, Ourense e Vigo agradeceron toda a "solidariedade" recibida durante as primeiras semanas da emerxencia sanitaria. E pediron que se mantivese, xa que calculan que as consecuencias económicas da mesma darán pé a un incremento das usuarias. Nas urbes, os servizos sociais puxeron en marcha bonos para a compra de alimentos, caso do concello de Compostela, ou tarxetas cargadas con cartos para a compra, no de Vigo. Tamén as cociñas económicas de Compostela, A Coruña, Lugo ou Ferrol traballan a reo nestas semanas para tratar o aumento das peticións de menús. A compostelá reparte actualmente arredor de 200 entregas. "A demanda foi máis intensa en abril, sobre todo polas persoas que estaban agardando para cobrar a prestación por un Expediente de Regulación Temporal de Emprego", explica a traballadora social Tamara Balboa, do Centro de Desenvolvemento Rural Portas Abertas de Verín. A entidade, xunto con Cruz Vermella ou Cáritas, serve de apoio aos servizos sociais da comarca. Axuda no rural Os préstamos estatais do pago do alugueiro ou da hipoteca non foron aprobadas até o mes de maio. E as axudas específicas da Administración galega non foron publicadas. "O pago do aluguer foi unha demanda frecuente, xunto co das facturas atrasadas da luz ou do gas", apunta Balboa. Ao longo de abril a CDR Portas Abertas e mais outra oficina da entidade en Vilardevós atenderon unhas 50 familias nos concellos da comarca de Verín. "Achegamos medicinas, alimentos, pero tamén material escolar para as familias con menos recursos", explica a traballadora social. Unha barreira á que fan referencia as responsábeis da Cociña Económica de Compostela. Balboa explica que desde o CDR habilitaron un teléfono de axuda urxente. "Recibimos moi poucas peticións, penso que a xente é reticente a pedir axuda, é moi difícil, sobre todo para quen nunca estivo nunha situación semellante", di. Abril tamén foi un mes especialmente atarefado para Jane Liz, a responsábel da Federación de Mulleres Rurais de Ourense (Femuro). "As nosas usuarias son mulleres en situación de vulnerabilidade, nais con crianzas, vítimas de violencia machista ou mulleres con empregos precarios ou que traballan sen estar dadas de alta", resume. Femuro dá asistencia a medio cento de familias e usuarias. "Para non deixalas soas sigo en contacto permanente chamando, preguntando se precisan alimentos", di Liz. Necesidades urxentes Jane Liz explica que moitas das consultas requiren unha orientación cara aos servizos sociais ou axuda para solicitar unha prestación. "Agora tamén podo recibir unha mensaxe que diga 'non teño leite para mañá'", conta. Coa oficina de novo en marcha, a entidade botou a andar unha campaña de recollida de alimentos. "Alédame comprobar que cando se pide axuda á xente, esta responde", afirma ela. Outras entidades levaron adiante campañas para achegar unha resposta rápida ás familias máis vulnerábeis. É o caso da ONG Igaxes e a súa iniciativa "Alento Familiar" de recollida de fondos para destinalos a 200 fogares con crianzas en situación de risco. Mais non só. Na emerxencia sanitaria a autoorganización veciñal sumouse para fiar os ocos da rede formada por servizos sociais, ONG e entidades do cuarto sector. Os Grupos de Apoio Mutuo da Coruña e de Ourense, a Rede de Apoio Mutuo de Lugo ou ODS Coia colaboran achegando alimentos ou cubrindo o pago de facturas. Na Coruña, desde a súa posta en marcha, o grupo veciñal atendeu máis de 5.000 persoas. Nun comunicado, as súas integrantes advertiron que a actual emerxencia sanitaria "está a aumentar a situación de precariedade de moitas familias".


Summary: Alcoa inicia as negociacións para o ERE en San Cibrao (Cervo) sen contar coas súas empresas auxiliares. Máis de 400 empregadas e empregados quedan sen saber do seu futuro e piden amparo ás Administracións. A través dunha plataforma traballan conxuntamente co comité de empresa nas mesmas demandas.

A situación das auxiliares de Alcoa en San Cibrao (Cervo) é cada vez máis alarmante. A multinacional non conta con elas para as negociacións do expediente de regulación de emprego (ERE) que se iniciaron o 25 de xuño e algunhas destas empresas xa realizaron despedimentos pola redución de actividade na factoría. Desenvolven múltiples traballos para a multinacional, desde mantementos eléctricos até obra civil, pasando por caldeiraría. A diferenza doutras industrias, as empresas que dependen de Alcoa traballan dentro da propia factoría, man a man co persoal propio da empresa de aluminio. Unha plataforma para defender os seus dereitos "Alcoa non quere recibirnos, non sente que a nosa situación sexa un dano creado por ela e falan de danos colaterais", explica Kike Rocha (CIG), voceiro da Plataforma das auxiliares. O seu persoal estivo presente nas reunións multilaterais grazas á intervención dos sindicatos, que propuxeron que fosen asesores mais non contan para Alcoa. "Organizámonos coas propias empresas para solicitarlle á Xunta da Galiza e ao Ministerio de Industria o seu amparo e protección para que non se perdan os nosos postos de traballo", relata a Nós Diario. Crearon unha plataforma coa que reivindicar os seus dereitos e contan co apoio das mesmas empresas. Uníronse a esta iniciativa as firmas Reymogasa, Dominion, Daorje, Mantenimientos Mafer, Pasek, Cotelsa, Cyrgasa, Terpil, Jofrasa, Noguera, Industrias Xove, Garmil, Maesa e Isotrón, Rodabell, Montaxes Rodabell Mecanizados Rodabell, Saur Xove, Talleres Noguera, Mayco, Sertosa Norte e Recalnor. Albiscar que A Mariña pode quedar deserta Aitor Campo (UXT), membro da Plataforma das auxiliares, traballa na actualidade para Montaxes Rodabell. Nela realiza para Alcoa mantemento mecánico na planta de aluminio en distintos departamentos, desde electrólise até fundición. A súa empresa leva desde que se fixo a factoría e traballaba para Inespal, antes da chegada de Alcoa. "Aquí só se fala dos 534 despidos mais as auxiliares quedamos en terra de ninguén, non temos amparo de ningunha institución", explica a Nós Diario. Lamenta que non teñan comunicado oficial do que se negocia máis alá do que saben polas informacións sindicais ou dos medios de comunicación. "Só teñen esa información de primeira man as traballadoras e traballadores de Alcoa", apunta. As auxiliares xa están afectadas agora mesmo malia seguir traballando por ser declaradas esenciais como a factoría. "Houbo despedimentos e recortes en mantemento", asegura. A incerteza da situación aféctalle a nivel familiar como a maior parte do persoal da empresa. No seu caso ten parella e tres fillos. "Se fecha Alcoa A Mariña quedaría deserta, con catro pensionistas e nada máis", asegura, "as expectativas de futuro non son boas, teríamos que marchar e comezar de cero", engade. A única solución é a súa intervención A plataforma de traballadoras e traballadores das auxiliares teñen este días reunións diarias co comité de empresa de Alcoa. "As peticións son as mesmas", asegura Kike Rocha, "queremos unha intervención da factoría por parte das Administracións competentes que son a Xunta da Galiza e o Goberno español para que siga funcionando", engade. Sinala que a factoría debería contar cun marco enerxético estábel e competitivo "para que haxa futuro". En todo caso, o sindicalista quere deixar claro que as auxiliares "son unha parte específica do problema e non un dano colateral como di Alcoa". Comité de empresa e auxiliares convocaron en asemblea unha folga para o día 1 de xullo. A protesta iniciarase o día anterior ás 22 horas aproveitando o cambio de quenda da factoría. Ese mesmo día haberá un acto reivindicativo ás 12 horas diante dos edificios administrativos da Xunta, en Compostela. A bolsa dálle beneficios a Alcoa mentres o aluminio aumenta o seu prezo Os laios da multinacional nas mesas multilaterais cando fala da súa situación non se sosteñen de botarmos unha ollada á súa situación na bolsa de Nova York. Nas últimas semanas foi unha das protagonistas nas sesións en medio das novas de anuncios de feches de parte das súas factorías nos Estados Unidos de América, Galiza e Asturies. A cotización das súas accións pasou esta semana do contorno dos 9,5 dólares até os 11,8 dólares, polo que a súa capitalización subiu dos 1.760 millóns de dólares até os 2.200 millóns de dólares, un beneficio de case 400 millóns de dólares. Ademais, o prezo do aluminio comeza a recuperarse até case chegar aos 1.600 dólares a tonelada. Aínda así non chega aos 1.800 dólares que tiña a finais do ano pasado.


Summary: Néstor Rego reúnese con colectivos de defensa do medio ambiente e representantes de distintas plataformas que loitan contra o 'bum' eólico.

O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, mantivo este sábado en Santiago unha xuntanza con representantes de distintos colectivos e asociacións de protección do medio ambiente así como de plataformas comarcais de defensa ante o 'bum' de parques eólicos na Galiza. Rego trasladou o seu compromiso con esta cuestión e anuncia a presentación de emendas na tramitación como proxecto de lei do Real decreto para eliminar os artigos 6 e 7 que pretenden prescindir dos trámites de alegación e participación cidadá, e que ademais presentará outra emendas para sentar as bases dun procedemento de implantación racional e que respecte a poboación, as terras agrarias e o medio natural e o patrimonio cultural. A finais do mes de marzo o Goberno do Estado aprobou un Real Decreto que principalmente contiña algunhas medidas dirixidas a intentar paliar a subida dos prezos pero que agochaba dous artigos que eliminaban a posibilidade de participación pública nas autorizacións de parques eólicos de até 75 Mw e que permite prescindir da Declaración de Impacto Ambiental. "No momento da súa convalidación, o BNG logrou presionar o Goberno que se viu forzado a aceptar a súa tramitación como proxecto de lei e, por tanto, a posibilidade de modificar ou eliminar os devanditos" puntualiza Rego. Ademais da supresión dos artigos, o BNG partillou, a súa vontade de presentar emendas ao texto que promova a revisión completa do actual modelo de implantación eólica e sente unhas bases realmente sustentábeis e respectuosas co medio e a poboación. "É fundamental lexislar para que non sexan as empresas, atendendo aos seus intereses privados, as que decidan onde queren " subliña o deputado nacionalista. O deputado do BNG salienta que é necesaria unha mudanza de modelo, pois "non podemos permitir a grave afectación que a implantación de todos os proxectos actualmente en trámite ou previstos terá no noso País, hai que protexer as persoas, o medio e o patrimonio. Esa garantía non pode ser eliminada para maior lucro das grandes compañías eléctricas".


Summary: Tres anos despois da derrogación da lei que instaba a reservar ata o 40% do solo para pisos protexidos a media galega non chega ao 5%. A Xunta recortou dende 2009 máis do 90% dos fondos para construír vivendas de promoción pública.

Non foron poucas as ocasións nas que, durante os seus tempos de oposición, o PP galego comparou medidas do Goberno de coalición de PSdeG e BNG con plans do franquismo ou da Unión Soviética. A lei de medidas urxentes en materia de vivenda e solo, impulsada en 2008 polas consellerías de Política Territorial e Vivenda, foi unha delas. Aquela norma fixaba o obxectivo de que os concellos de máis de 20.000 habitantes reservasen ata o 40% do novo solo residencial para a construción de vivenda protexida, duplicando así a reserva fixada pola Xunta de Manuel Fraga. Para o PP, representado naquela altura pola actual presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, esta era unha lei propia de "tempos pretéritos de intervencionismo e vivendas sindicais", un "apaño" que "ía subir exponencialmente os prezos da vivenda". Dende aquela afirmación o prezo xeral da vivenda baixou durante media década e a reserva de solo para pisos protexidos pasou á historia ata case esmorecer. Senllas reformais legais do actual Goberno, aprobadas en 2010 e 2012 co obxectivo, segundo a Xunta, de "adecuar a porcentaxe de reserva daqueles concellos en que o plan xeral fixe unha reserva baseada nos datos estimados de demanda", derrogaron de facto a reserva . Así o amosan os datos que o Instituto Galego de Vivenda e Solo publica anualmente dende 2013 acompañando á resolución que fixa a porcentaxe de reserva en cada concello. Baseándose nas inscricións do Rexistro Único de Demandantes de Vivenda en cada concello o organismo público ofrece información municipal e tamén unha media para o conxunto de Galicia que neste 2015 cae ata o 4,71%. Na estrea do novo sistema, en 2013, case 120 concellos tiñan algunha porcentaxe de solo reservado para construír vivendas protexidas, cunha media ben afastada tanto do 40% que marcara o bipartito para os grandes concellos como do 30% que estipulaba para o resto do país. Nese primeiro momento a cifra ficou no 7,11, en 2014 caeu ao 5,69% e seguiu a baixar ata o 4,79% deste ano. Ademais, mentres que hai dous anos ata 14 municipios quedaban por riba da media do país, en 2013 eran xa 11 e en 2015, unicamente 10. O PP derrogou a lei que propuña elevar a reserva ata o 40% e neste 2015 cae ata o 4,71% Nos tres anos de vixencia deste modelo Vigo mantívose como o concello con maior proporción de solo reservado para vivenda protexida, se ben os seus números tamén minguaron, pasando de case un 25% en 2013 a case 10 puntos menos en 2015. En 2015 o segundo posto é para Ferrol, cun 9,87% que supón case dous puntos máis que hai dous anos. Lugo, Santiago e Pontevedra son os seguintes concellos da lista, aínda que os tres perderon tamén solo para pisos protexidos neste trienio. Por baixo da media pero por riba do 3% están concellos como Monforte, Moaña, Allariz ou Sarria. Teñen máis dun 2% concellos como Ourense, O Carballiño, Cangas, Viveiro ou Poio e a lista péchase co Rosal, Muros e O Grove, con 0,15%, 0,11% e 0,09%, respectivamente. Recorte de máis do 90% nos fondos para vivenda pública A viraxe na política de reserva de solo para pisos protexidos, executada durante a etapa do actual alcalde de Santiago na Consellería de Infraestruturas, foi paralela á práctica desaparición dos fondos para a construción de vivendas de promoción pública nos Orzamentos Xerais do Goberno galego. Cando Feijóo chegou á Presidencia e Hernández á Consellería atoparon unha partida de 52 millóns de euros para esta finalidade. Un ano despois os primeiros orzamentos elaborados polo novo Executivo do PP baixárana xa a 46 millóns de euros e en 2011 a tesoirada foi aínda maior, quedando en 23,7. Os recortes foron sucesivos ata chegar a 2015, no que a dotación é de pouco máis de 3 millóns e o recorte chega xa ao 93%. Hernández, precisamente, é coprotagonista dunha das actuacións máis controvertidas da Xunta nos últimos tempos neste ámbito. Como veu relatando este diario, o rexedor compostelán e a súa sucesora na Xunta, Ethel Vázquez, decidiron o pasado decembro liquidar un emblemático proxecto de vivendas públicas de aluguer para a mocidade que ían ser construídas en pleno centro de Santiago, a escasos 400 metros da Catedral. O proxecto, nado en tempos de Fraga e impulsado polo bipartito, chegou a ser adxudicado con Hernández como conselleiro pero nunca verá a luz. No seu lugar construirase "vivenda libre", isto é, pisos que unha promotora venderá ao prezo que considere oportuno. Mentres, as vivendas de promoción pública son trasladadas ao barrio de Lamas de Abade, nos arrabaldos da cidade.


Summary: A formacion votou en contra da proposta realizada por PSdeG e BNG, que pedía un reparto equitativo, semellante ao que existe nas outras tres provincias galegas. Hai dous anos DO votou a favor dunha moción moi semellante, pero nesta ocasión uniu os seus votos aos do Partido Popular, mentres que Ciudadanos se abstivo.

Os votos de Partido Popular e Democracia Ourensana botaron abaixo este mércores a proposta de PSdeG-PSOE e BNG para modificar o sistema de reparto de fondos aos concellos por parte da Deputación de Ourense. Socialistas e nacionalistas pedían "a supresión das subvencións de carácter nominativo que non atendan a criterios de concorrencia competitiva e distribución equitativa" e que os próximos orzamentos do ente provincial se estableza "un sistema de financiamento ás entidades locais, mediante o programa anual e universal, baseado en criterios obxectivos, equitativos e democráticos" cun montante de cando menos o 25% do orzamento anual da Deputación.A proposta de PSdeG e BNG pedía que Ourense adoptase un sistema semellante ao que xa funciona nas outras tres provincias e que en Lugo apoiou o PPOs voceiros de PSdeG e BNG, Rafa Villarino e Bernardo Varela, lembraron que este sistema, recomendado pola Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), é o que funciona nas outras tres deputacións galegas e que, por exemplo, na de Lugo contou co apoio do Partido Popular. Tamén lembraron que unha proposta moi semellante (mesmo máis ambiciosa) foi presentada no verán do ano 2017, contando daquela cos votos favorables de PSdeG, BNG e Democracia Ourensana. Porén, nese momento o PP tiña aínda maioría absoluta no pleno da Deputación.As críticas máis duras de socialistas e nacionalistas tiveron como destinatario ao voceiro de Democracia Ourensana, Miguel Caride, ao que esixiron "coherencia"O pasado mes de maio os populares perderon a maioría absoluta, pero atoparon en Democracia Ourensana un aliado fiel, que axudou a soster a Manuel Baltar na Presidencia da Deputación a cambio de que os populares apoiasen a Gonzalo Pérez Jácome como alcalde de Ourense. Este mércores, unha vez máis, Democracia Ourensana e PP uniron os seus votos para manter o actual sistema de reparto de fondos, mentres que a única deputada provincial de Ciudadanos se abstivo, pedindo "agardar" a un cambio de posición por parte do PP nos vindeiros orzamentos da Deputación, un cambio que foi xa rexeitado polos populares este mércores.O voceiro popular, Plácido Álvarez, cualificou de "paripé" a proposta, recoñecendo que era practicamente a mesma que o pleno votara en 2017 e que daquela contara cos votos a favor de PSdeG, BNG e DO, forzas que neste momento suman a maioría absoluta. Porén, desta volta Democracia Ourensana aliñouse co partido liderado por Manuel Baltar, alegando que malia estar de acordo con parte do contido da moción, a proposta necesitaba máis "concreción" e poñendo en dúbida os beneficios dun sistema que funciona nas outras tres provincias. "Ao final todos os partidos actúan da mesma maneira", escusou o voceiro de Democracia Ourensana."Non podemos seguir coa discrecionalidade actual, ao tempo que predicamos coa transparencia", dixo o nacionalista VarelaAdemais das dirixidas a Baltar e ao Partido Popular, as críticas máis duras de socialistas e nacionalistas tiveron como destinatario ao voceiro de Democracia Ourensana, Miguel Caride, ao que esixiron "coherencia". "A dignidade pérdese cando un perde a autonomía, cando un se vende", díxolle Rafa Villarino, antes de amosar no pleno un cartel de DO no que criticaba o "clientelismo" exercido por Baltar á fronte da Deputación. De igual xeito, o voceiro socialista reproduciu co seu teléfono móbil dous audios de Gonzalo Pérez Jácome criticando as políticas do PP na Deputación e prometendo mudalas.Villarino pediu mudar o actual sistema de reparto de fondos "cuxo obxectivo final é ter un remanente para así ter superávit que repartir entre os amigos"O voceiro do BNG, Bernardo Varela, debullou o contido da proposta e destacou os beneficios que tería para todos os concellos da proposta: "Todos verían mellorada a súa capacidade orzamentaria, incluídos os do PP", dixo, sinalando que "é hora que se recoñeza a maioría de idade dos nosos concellos, que decidan en que queren investir os cartos". "Non podemos seguir coa discrecionalidade actual, ao tempo que predicamos coa transparencia", concluíu o nacionalista.O socialista Villarino ofreceu "diálogo" para mudar o actual sistema de reparto de fondos "cuxo obxectivo final é ter un remanente para así ter superávit que repartir entre os amigos", criticou. Así mesmo, defendeu "a necesidade de facer un cambio real nunha provincia atrasada" e concluíu que "non queremos impoñer o noso estilo, o que estamos é fartos deste estilo. É momento de que cambie a farsa que é esta Deputación".


Summary: A preocupación polo coronavirus baixa até o terceiro posto e o desemprego ocupa o primeiro.

O PSOE continúa como primeira forza no barómetro de maio que esta terza feira, día 19, publicou o Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS). Neste estudo, o segundo do CIS publicado desde o estoupido da crise do coronavirus, o Partido Socialista alcanzaría 31,1% do apoio, 3 puntos por riba do logrado nas eleccións estatais de novembro mais continuaría a caer respecto do apoio que lle daba o CIS en marzo (31,9) e en abril (31,2), aínda que a baixada agora sexa máis suavizada. A formación de Pedro Sánchez ampliaría ademais a súa vantaxe sobre o Partido Popular, xa que este caería case un punto. Con respecto á enquisa de abril, tamén baixa Vox, que rexistra 11,3%. As socias de Goberno de Pedro Sánchez, Unidas Podemos, continúan a descender, ficando agora en 11,5% de apoio. Pola contra, Ciudadanos sobe até 10,5%. O Bloque Nacionalista Galego mantén o mesmo nivel de apoio logrado no barómetro de abril e nas eleccións estatais de novembro, cando recuperou escano no Congreso. As forzas nacionalistas vascas experimentan unha lixeira subida respecto dos resultados do estudo do mes pasado. Euskal Herria Bildu aumenta o seu apoio en 0,2 e PNV en 0,1. Tanto Esquerra Republicana de Catalunya como Junts sofren un retroceso. En canto á valoración de líderes políticos, Pedro Sánchez perdería o aprobado que o CIS lle deu en abril e ficaría cunha nota de 4,9. Ségueo con 4,3 Inés Arrimadas. Por baixo do 4, están Pablo Casado, Pablo Iglesias; que descenden escasas décimas respecto a abril, e Santiago Abascal que baixa até o 2,6. Desemprego e COVID-19 O desemprego recuperou o liderado da lista de problemas do Estado español, seguido na segunda posición pola economía en xeral e desprazando ao terceiro lugar da táboa o coronavirus. En concreto, o desemprego é mencionado como a principal preocupación en 41,2% dos cuestionarios, subindo cinco puntos respecto ao barómetro de abril, aínda que sen chegar ás cifras que rexistraba antes do estalido da pandemia. As alusións á crise económica baixan dúas décimas e quedan en 38.9%, repetindo como segundo problema, e superando en 10 puntos o seu rexistro do mes de marzo, anterior ao confinamento. A inquietude pola enfermidade cae do primeiro ao terceiro posto deixándose polo camiño 14,5 puntos e situándose en 34,8%.


Summary: A entidade está en risco de desaparición. Unha iniciativa social demandaba recentemente a intervención da Xunta e do estado español. O Goberno non fará ningunha oferta para se facer coa súa propiedade, indica o executivo en resposta a unha pergunta de Miguel Anxo Fernán Vello (En Marea).

"A pesar de observar a situación do Centro Galego con evidente preocupación, polo momento non se contempla a posibilidade de adquirir esta institución", afirma o Goberno español en resposta a unha pergunta parlamentar de En Marea, segundo informa o partido instrumental por meio dun comunicado de imprensa. Na súa iniciativa parlamentar, Fernán Vello puña en destaque que a sede do Centro Galego en Bos Aires —un edificio de máis de 110 anos— alberga a historia da diáspora galega, alén de ter prestado atención sanitaria á comunidade galega e de manter pendurados das súas paredes lenzos de Seoane, Castelao, Laxeiro, Colmeiro ou Maside. Fernán Vello demandaba do executivo que, en coordenación coa Xunta, salvase o histórico edificio e adoptase medidas para manter as prestacións sanitarias e para garantir a conservación en bon estado dos seu patrimonio cultural. A resposta do Goberno é decepcionante, avalía En Marea. En relación ás prestacións sanitarias, nen sequer contempla o seu mantimento ao afirmar que a comunidade galega pode ser atendida "empregando os instrumentos dos que dispón o estado español en Arxentina". E verbo dos tesouros artísticos custodiados polos muros do edificio da rúa Belgrano, limítase a expresar o seu desexo de que "se preserve o legado", sen comprometer ningunha acción que o garanta. "A resposta do Goberno redúcese a bonitas palabras de recoñecemento, elude calquera compromiso e non explicita posíbeis solucións nin pon sobre a mesa medidas de cooperación para tentar reflotar o Centro Galego de Bos Aires". conclúe o deputado mareante.


Summary: O Celta derrota o Krasnodar (0-2) con goles galegos (Hugo Mallo e Iago Aspas) e dezaseis anos despois, regresa a cuartos de final da Europa League.

Dezaseis anos despois, o Celta volve ter unha cita con cuartos de final en Europa. A cuarta vez na súa historia que chega a esta cita e faino co lema afouteza e corazón tatuado na fronte. Derrotou o Krasnodar (0-2) na súa casa nun partido no que o Celta sempre tivo claro que o que quería era a vitoria. Déronlla dous goles de dous rapaces da casa, dous 'ghichos' das Rías Baixas, de Moaña e Marín, labrados na canteira celeste: Hugo Mallo e Iago Aspas. Dous goles de país para que o Celta continúe a soñar en Europa. A vantaxe lograda en Balaídos (2-1) obrigaba os celestes non especular. Berizzo tíñao ben claro e a armada que comanda, tamén. O Celta saíu ao Krasnodar Stadium a polo partido. Enfronte, un Krasnodar con baixas importantes (sen Smolov e no último momento, tamén sen Ramírez) mais co músculo, intensidade, calidade e coraxe do fútbol ruso. Foi unha primeira metade desputada, na que os rusos se fixeron co partido durante o primeiro cuarto de hora. Uns 45 minutos con intercambios de 'toma e daca' entre galegos e rusos, nun partido aberto e no que os porteiros (Sergio e Sinitsyn) sacaron mans prodixiosas que evitaron goles do contrario. O dominio era alterno e prometía un encontro desputado e aberto. Mais na segunda metade, o gol de Hugo Mallo nos primeiros compases cambiaba o escenario. O de Marín aproveitou un mal despexe dos rusos dun tiro de Iago Aspas para inaugurar o marcador e acender a ledicia celeste. Após ese gol, o Celta fíxose dono eseñor do medio campo e controlou o partido. O Krasnodar tentou reaxer coa entrada de Laborde e Joaozinho, sen dar nada por perdido. Mais o Celta non recuaba e chegou o segundo gol, coa marca de 'vaselina Iago Aspas'. Galiza volve a uns cuartos de final europeos. Ficha Técnica 0 (1)-Krasnodar: Sinitsyn, Martynovich, Granqvist, Naldo, Petrov, Kaboré, Gazinskiy, Pereyra (Laborde, min.70), Podberezkin (Mamaev, min.46), Wanderson, Claesson (Joãozinho, min.60). 2 (4)-Celta: Sergio, Hugo Mallo, Cabral, Fontàs, Jonny, Radoja, Wass (Jozabed, min.74), Pablo Hernández (Beauvue, min.86), Iago Aspas (Roncaglia, min.82), Guidetti, Sisto. Goles: Hugo Mallo, 0-1, min.52; Iago Aspas, 0-2, min.82. Árbitro: Ruddy Buquet, de Francia. Amoestou Gazinskiy, Granqvist, Wanderson (Krasnodar); Radoja (Celta). Expulsou Kaboré, do Krasnodar, con duplo cartón amaelo (min.87).


Summary: Seguen os problemas administrativos en AGADIC. Despois do acontecido co CDG, o Festival de Cans vén de denunciar que ficou sen axudas deste organismo da Xunta, ao igual que outros catro festivais: Curtocircuíto e Cineuropa de Compostela, Freakemacine da Coruña e Primavera do Cine de Vigo.

O Festival de Cans, un dos máis populares en Galiza quedará este ano por vez primeira nos seus catorce anos de historia fóra das axudas que outorga a Xunta. Segundo eles, AGADIC comunicoulles "verbalmente" que o motivo foi un "defecto de forma" na entrega da documentación, o mesmo que aos outros catro festivais implicados. Desde a dirección do Festival de Cans xa están a explorar accións legais co seu avogado. Segundo o seu director, Alfonso Pato, "veremos se as accións son conxuntas cos outros festivais ou non, pero non descartamos impugnar as axudas. Hai indicios suficientes para o facer". A cantidade solicitada supón un 25% do orzamento total dun festival de cinema que é financiado nun 40% con cartos públicos e con outro 60% con achegas privadas e fondos propios A cantidade que solicitaba este evento, 29.000 euros, supón un 25% do orzamento total dun festival de cinema que é financiado nun 40% con cartos públicos e con outro 60% con achegas privadas e fondos propios procedentes da venda de entradas, xestión de bares e merchandising. "O que si é importante", sinala Pato, "é que estas axudas tiñan un anticipo do 80% que nos permitía comezar a traballar, e agora non temos ese diñeiro. Para nós esa cantidade é a vida". Agora mesmo xa dan por perdida esa achega: "Estamos intentando recompoñer o festival doutro xeito", afirma, "pero é unha mágoa. Son unhas axudas esixentes que nos levou dous meses preparar e todo ese traballo agora marchou para o lixo". Cal é o problema? Segundo Cans, trátase da primeira vez na historia das axudas da AGADIC que se dá esta situación "insólita", que vén propiciada por problemas no acceso á sede electrónica da Xunta de Galicia. Era a primeira vez que estas axudas tiñan como requisito obrigatorio seren presentadas por esta vía, sendo tamén as primeiras axudas do ano que debían ser presentadas por este sistema, pero malia todo, -sempre segundo a versión do festival do Porriño- a AGADIC non estableceu ningún medio de asistencia nesta situación excepcional. "Cando viron que había ese problema puideron frear, pero non, fixeron unha fuxida cara adiante e agora o barco está nas pedras", quéixase Pato. "Pecaron de indolencia, de non darlle importancia. E somos un festival con relevancia simbólica e emocional. Pero para eles somos un papel burocrático". E avisa de que isto mesmo está a acontecer tamén con outras axudas noutros ámbitos: "A gravidade do problema está por ver. Recibimos chamadas de asociacións, partidos políticos, avogados, etc. Estamos desboradados co impacto que tivo este tema". "Cando viron que había ese problema puideron frear, pero non, fixeron unha fuxida cara adiante e agora o barco está nas pedras", quéixase Pato Todos os festivais que quixeron entregar os seus papeis nos últimos días tiveron problemas co rexistro electrónico, polo que a maioría decidiron enviar a documentación necesaria por correo certificado dentro do prazo requerido, pero desde a AGADIC decidiron deixalos fóra da comisión de avaliación, segundo o Festival de Cans. A partir desta situación, só catro festivais foron aceptados para avaliar na comisión de proxectos. Unha vez repartido todo o que correspondía entre estes catro festivais, deuse unha situación curiosa xa que sobraron 30.000 euros. Dáse a circunstancia de que a Coordinadora de festivais se reunira hai tres meses coa Xunta solicitando un aumento dunha cantidade global que se considera insuficiente, e moi inferior á otorgada aos festivais de música e de artes escénicas. E conseguiuse un pequeno aumento de 10.000 euros. E, como consecuencia de quedaren fóra estes cinco festivais, o resto tiveron incrementos nas cantidades otorgadas. Así ao Play-Doc fóronlle concedidos 32.400 euros, 8.000 euros máis que o pasado ano, ao festival de Cinema Periférico 24.161 euros, o que supón 6.000 euros máis que o pasado ano e ao FIC Bueu 22.000 euros, o que supón unha cantidade de 10.000 euros máis que as últimas axudas.


Summary: Eloy Domínguez Serén comeza en Praza unha serie de reportaxes sobre o país escandinavo, onde leva cinco meses emigrado.

É un dereito razoabelmente lexítimo culpar dos infortunios propios ou alleos á idiosincrasia deste ou daquel país. Pode considerarse un xeito bastante democrático de depurar responsabilidades, xa que distribúe a culpa equitativamente. Afirmar que os españois viven por riba das súas posibilidades, por exemplo, é un acto solidario, unha expiación colectiva. Son corenta e sete millóns de almas compartindo o peso dunha mesma penitencia, acompañándose mutuamente no sentimento... Toda unha declaración de égalité e fraternité. Corenta e sete millóns de vítimas dunha mesma idiosincrasia, herdeiros involuntarios dun espírito hedonista e incontinente: "eu non quería facelo, señor xuíz, foi esta maldita idiosincrasia miña...". Non hai equívoco que non poida resolver, engano que non poida escusar, ou disputa que non poida despachar apelando á miña galician idiosyncrasy Aquí en Suecia, onde levo emigrado xa cinco meses, a miña idiosincrasia galega demostrou ser un valor ubicuo, dunha eficacia extraordinaria. Non hai equívoco que non poida resolver, engano que non poida escusar, ou disputa que non poida despachar apelando á miña galician idiosyncrasy. Así, explícolle ao sueco ou sueca que toque que en ningún momento foi a miña intención imprecar aos funcionarios do Skatteverket, ou maldicir o Systembolaget, e moito menos aldraxar a memoria do statsminister Palme. As miñas palabras, alego serenamente, son unha simple e inevitábel consecuencia dun "temperamento particular galaico". Afortunadamente pra min, a idiosincrasia flegmática, tolerante e conciliadora dos suecos, afórrame levar algunha que outra hostia. Ningún dos escandinavos que coñecín ata o de agora ten a máis mínima idea de que é ou por onde fica Galiza. De feito, xa me pasou varias veces o de explicar que é un pequeno país situado entre España e Portugal, ao noroeste da Península Ibérica, na beira atlántica... e que eles respondan: "Ah! Ok! Preto de San Sebastián, non?". Ou que me pregunten se fago surf. Ou que confundan Pontevedra con Fuerteventura... Sexa como for, a maior vantaxe do seu completo descoñecemento de Galiza é a liberdade que me ofrece esa circunstancia pra elaborar as miñas propias teorías idiosincráticas, que vou improvisando ou adaptando en función das necesidades da conversa. Hai uns días, sen ir máis lonxe, expliqueille a un tipo de aquí de Estocolmo a particularísima relación de causa-efecto entre a xeografía, a orografía, a paisaxe e o clima de Galiza e a nosa idiosincrasia. O problema de inventar as cousas é que a un sempre se lle esquecen deseguida, polo que xa non lembro cales foron os meus argumentos. Malos non debían de ser, porque aquel fulano non só escoitou atentamente a miña peculiar versión do carácter diferencial galego, senón que logo tamén el se animou a explicarme unha teoría equivalente sobre a idiosincrasia sueca. Esta hipótese baséase nunha singularidade escandinava que xa tiven a oportunidade de vivir, que é a dos veráns de entre vinte e vintecatro horas diarias de luz solar, e os invernos de entre dezaoito e vintecatro horas de escuridade. Este brutal desfasamento, segundo o meu novo amigo, é o principal motivo polo que os moradores destas terras son seres bipolares, propensos a maquiavélicas contradicións. Nesta ocasión limitareime só a enunciar algunhas das aparentes incoherencias citadas polo camarada sueco, mais intentarei afondar nelas en textos vindeiros. Velaquí algunhas: Suecia é neutral e antibelicista pero cunha poderosa industria armamentística; e modélico na igualdade de xénero pero con altos niveis de denuncias por violación Suecia é unha nación neutral e antibelicista, pero cunha poderosa industria armamentística que comercia con países "prohibidos" (unha lei sueca prohibe explicitamente a exportación de armas e munición a países en guerra ou con conflitos internos que puideran desencadear unha loita armada. Esta lei é sistematicamente vulnerada). Suecia é un país modélico na súa loita pola igualdade de xénero, mais rexistra os niveis máis altos de toda Europa en denuncias por violación (neste asunto é imprescindíbel ter en conta, entre outros factores, que os delitos sexuais clasificados como violación varían segundo a lexislación de cada país). En Suecia existe un absurdo puritanismo respecto ao alcohol, que logo contrasta con chocantes casos de consumo abusivo (o Estado ten o monopolio da comercialización de alcohol dende 1870. Isto significa que non se pode mercar bebidas que teñan un porcentaxe de alcohol superior ao 3,5% en tendas, supermercados ou establecementos comerciais. Só se pode mercar no Systembolaget, unha rede de tendas de propiedade estatal con horarios bastante reducidos). Mentres Suecia é pioneira en leis que combaten a prostitución, multiplícanse os casos de cidadáns e tour operadores suecos implicados en redes de turismo sexual en Tailandia (en 1999, Suecia converteuse no primeiro país do mundo en penalizar ás persoas que contratan servizos sexuais). Suecia posúe un sólido estado de benestar e un sobresaínte índice de desenvolvemento humano (IDH), que contrastan cunha posición relativamente alta de taxa de suicidios (segundo a OMS, ocupa o posto número vinteoito nun ranking liderado por Rusia, Corea do Sur e Lituania). As políticas suecas en materia de inmigración e acollida de refuxiados foron eloxiadas durante décadas (o 14% da poboación actual naceu no estranxeiro e outro 6% son fillos de inmigrantes), pero durante os últimos anos os grupos de ultradereita están a protagonizar un preocupante auxe no país. O ultradereitista partido dos Demócratas Suecos conseguiu vinte escanos nas eleccións de 2010, cunha campaña centrada no freo á entrada de estranxeiros e cun discurso islamofóbico. A ese partido pertencen os deputados Erik Almqvist y Kent Ekeroth, dos que se publicou un vídeo o pasado 14 de novembro no que insultaban a un grupo de inmigrantes e os ameazaban con barras de ferro. Mentres en Suecia atribúen as incoherencias á idiosincrasia bipolar, en Galiza chamaríamoslle hipocrisía Logo de reflexionar un bo anaco sobre as incoherencias que o meu amigo atribúe á idiosincrasia bipolar sueca, concluín que tamén na Galiza profesamos discordancias semellantes. Porén, como lle explicaba a el, deben de ser asuntos distintos, porque nós a algunhas desas cousas non as chamamos bipolaridade, senón hipocrisía. Pero se el di que é unha movida idiosincrática, quen son eu para negalo...


Summary: Através da asemblea de barrio instan a investigar un posíbel delito de prevaricación, malversación de fondos, suborno e tráfico de influencias, afirman.

A veciñanza do barrio vigués de Coia, através da súa asemblea, presentou na terza feira (16 de decembro) un escrito perante a Fiscalía para instar a investigación xudicial das obras na rotonda da rúa Castelao. Segundo as persoas que se organizaron contra a colocación do buque Bernardo Alfageme na glorieta, a equipa de goberno municipal --a comezar polo alcalde, Abel Caballero, e o concelleiro de Fomento, David Regades-- podería ter incorrido nun presunto delito de prevaricación, malversación de fondos, suborno e tráfico de influencias. As sospeitas da veciñanza fundaméntanse, segundo explicou Emilio, veciño de Coia e integrante da asemblea en conversa con Sermos Galiza, en que "non hai papeis de nada" que expliquen os traballos iniciados na rotonda. O goberno local non fixo público o expediente de licitación das obras o que fai pensar á asemblea veciñal que podería existir "falta de legalidade". A empresa adxudicataria posúe un longo historial delictivo Neste senso, a veciñanza solicita que se chame a declarar a Abel Caballero e David Regades, como responsábeis políticos, mais tamén ao titular legal de Civis Global, a empresa que está a levar a cabo os traballos. Na documentación presentada perante a Fiscalía lémbrase o historial da entidade --anteriormente denominada Movex Vial. A construtora mudou de nome após ser condenada por diversos delitos fiscais no caso 5 Jotas, como avanzou o diario local Vigodixital. A empresa foi condenada por fraude fiscal e conta mesmo cunha denuncia criminal na Coruña Malia os seus problemas coa xustiza, a empresa continuou mantendo unha estreita relación co goberno de Abel Caballero (PSOE) de quen percibiu contratos por valor de máis de 35 millóns de euros desde 2013. Para alén de facturas falsas Civis Global atópase investigada pola adxudicación supostamente irregular dunhas obras de humanización da cidade vinculadas ao Plan E. Aliás, na Coruña posúe unha demanda criminal por supostas ilegalidades urbanísticas nas obras do túnel da Marina. Os antecedentes xudiciais da entidade acenderon as alarmas entre a veciñanza que exixe sexan feitos públicos os documentos que sustentan a aprobación, licitación e adxudicación das obras na rotonda da rúa Castelao. A veciñanza mantense "esperanzada" Entrementres, un retén de entre 15 e 20 persoas mantense día e noite xunto as obras para impedir que estas se reanuden. Após dúas semanas de loita desde a asemblea veciñal amósanse "moi esperanzados" e "con máis xente que nunca" perante a actitude dun goberno ao que din, "fáltalle sensibilidade social" por "non palpar o sufrimento" que atinxe a cidadanía viguesa. "Temos ganas de loitar" e "sabemos que a constancia é a nosa forza", asegurou Emilio. Desde a asemblea aberta denuncian que a equipa de goberno local mantén unha actitude encamiñada a "ensuxar a opinión pública". Porén, salientan, "cada vez contamos cun maior apoio ás nosas demandas".


Summary: Investigadoras revelan os altos niveis de trauma" que provocan nos nenos e nenas.

Investigadoras gregas e norueguesas levaron a cabo un estudo sobre as condicións de saúde en seis campos de refuxiados en Grecia e atoparon "altos niveis de trauma", segundo explica o profesor Terje A. Eikemo, director do Centro de Investigación de Desigualdades de Saúde Global (CHAIN), da Universidade Norueguesa de Ciencia e Tecnoloxía (NTNU) que colaborou co Centro Nacional de Investigación Social en Atenas, entre outros, para estudar a saúde das refuxiadas. "É importante mapear sistematicamente a situación de saúde e as necesidades das refuxiadas nos campamentos. Sabemos moi pouco e isto está a frear os procesos de asilo", advirte Eikemo. Pero o que si sabemos é inquietante, especialmente agora, co inicio da pandemia de COVID-19, e os problemas aumentan co tempo. Canto máis tempo pasan as persoas nos campos de refuxiados, máis aumentan os problemas, especialmente para os grupos vulnerábeis. Dous terzos dos refuxiados están infestados de recordos de eventos aterradores e dolorosos. Ao redor da metade dos refuxiados informan estar extremadamente perturbados por tales eventos. Os problemas de soño e as dificultades de concentración son comúns, xa que están asustados e teñen reaccións fortes cando se lembran eventos pasados. A vida nos campamentos está a causar estragos na saúde de moitos refuxiados. "A xente carece de calquera sensación de seguridade", lamenta Eikemo. Estar fisicamente seguro nun campamento non significa que as persoas atopen a paz. Sete de cada dez migrantes teñen fillos e fillas, que son máis susceptibles ao trauma que os adultos. As nenas son especialmente propensas a empeorar a saúde canto máis tempo permanecen nos campamentos. "Desafortunadamente, estamos a ver unha conexión entre canto tempo estiveron as crianzas nos campamentos e a súa situación de saúde", di Eikemo. "Aínda que a maioría dos refuxiados teñen acceso a alimentos, baños, duchas e colchóns gratuítos, iso non é suficiente para evitar que a saúde dos nenos diminúa co tempo", señala Eikemo. O proxecto de investigación involucrou a aproximadamente 60 investigadores de varios países. Foi dirixido por Terje Andreas Eikemo de CHAIN / NTNU e Theoni Stathopoulou, do Centro Nacional de Investigación Social en Atenas, quen tamén está afiliado ao Programa de Harvard en Trauma de Refuxiados nos Estados Unidos.


Summary: O día despois de Yolanda Díaz terlle perguntado se chamou ao Sergas para pedir que non se lle fixera a autopsia a Manuel Cruz, o presidente da Xunta di que está a "reconsiderar" a hipótese de levar aos tribunais aos que, di, se están a rir "dos galeg@s, das institucións, da democracia e do Parlamento".

A velada acusación realizada onte por Yolanda Díaz no Pleno do Parlamento -interpelou ao presidente da Xunta se no seu momento chamou ao Sergas para pedir que non se lle fixera a autopsia ao chófer Manuel Cruz- pairou hoxe sobre a comparecencia de Feijóo perante a imprensa após o consello da Xunta. Feijóo veu dizer que está a "reconsiderar" a hipótese de levar perante a xustiza a aqueles, en obvia alusión aos deputad@s da oposición, que segundo o presidente da Xunta se están a rir da cidadanía por teimar en levar a cámara o relacionamento do xefe do Executivo co narcotraficante. En realidade, Feijóo amaga con recorrer aos xulgados, talvez como medida de presión política para que a oposición mida mellor os seus ataques no futuro. Onte, a vice-portavoz de AGE Yolanda Díaz perguntou a Feijóo se sabía a que se dedicaba Manuel Cruz, chófer de varios conselleiros da Xunta, entre eles Romay Beccaría. Dedicábase, revelou a deputada, ao narcotráfico. Cruz morreu nun accidente de tráfico. A súa morte produciuse cando estaba pendente de prestar testemuño perante a Audiencia Nacional.


Summary: O portavoz nacional de Anova salientou após que a súa formación "deu exemplo" no proceso de confluencia arredor de En Marea para tratar de manter a "unidade popular", após recuar na súa esixencia de converter a coligazón nun partido instrumental para tratar de conseguir grupo parlamentar. Porén, Beiras advertiu que tanto Anova coma el teñen "límites".

En declaracións á prensa durante a reunión da Coordinadora Nacional de Anova en Compostela, Xosé Manuel Beiras salientou o "exemplo" que deu a formación da que é portavoz para manter a "unidade popular" de En Marea de cara ás eleccións xerais. Referíase Beiras, entre outras decisións, á marcha atrás que deu Anova ao renunciar a converter En Marea nun partido instrumental, asumindo así as teses de EU e de Podemos. Porén, o político advertiulles aos seus socios de coligazón que Anova "ten límites", igual que el mesmo . "Hai límites éticos, está claro?", espetou en resposta ás preguntas dos medios a respeito de se Anova vai priorizar sempre a unidade ou se dirá algún día "até aquí chegamos". A respeito das diferenzas que se produciron entre os socios as últimas semanas, Beiras admitiu que "Anova é consciente dos defectos que houbo", se ben insistiu na necesidade de "derrotar" o "inimigo común". Beiras: "Anova é consciente dos defectos que houbo" "Nós apostamos na unidade popular e non está en perigo a unidade popular", salientou. Afirmou que neste momento "é primordial dar exemplo" e tomar nota "do que din os cidadáns pola rúa, que hai que unirse". Anova, dixo, "está poñendo a unidade por diante de calquera cousa. Por iso, cada día, ten máis credibilidade". Sobre as críticas do número 1 do BNG-Nós pola Coruña, Carlos Callón, a respeito do traballo dos deputados e deputadas galegas en Madrid, Beiras puxo de manifesto que "non sei se Carlos Callón sabe moito, porque como non estaba nas Cortes non sabe o que se fixo alí". O candidato nacionalista convidou recentemente as persoas a acceder á web do Congreso para coñecer de primeira man a actividade política de todas as parlamentares galegas e a comparala coa realizala polas parlamentares do BNG nos últimos anos. A Coordinadora de Anova ratifica a súa aposta na confluencia En Marea A reunión da Coordinadora de Anova tivo como obxectivo ratificar que a formación reitera a súa decisión de contribuír á alianza a nivel de Estado, co fin de apoiar "a esquerda social e rupturista" xunto cos "suxeitos políticos" das nacións sen Estado que participan da confluencia.


Summary: A vicepresidenta primeira do Goberno demanda ás autonomías colaboración e coordinación. Desde o seu punto de vista non se pode facer política coa situación do coronavirus e tampouco reducir os dereitos máis fundamentais.

A vicepresidenta primeira do Goberno, Carmen Calvo, vén de defender que as autonomías "teñen instrumentos" para facer fronte aos gromos do coronavirus sen que sexa o Estado o que declare un novo estado de alarma. "Un país non pode estar en continuo confinamento", defendeu a representante, nunha entrevista en RNE, na que pediu que equipos como o de Feixoo "extremen a coordinación e fagan un esforzo conxunto". "Aquí non cabe a política, estamos nun momento no que a saúde, a protección de menores e maiores está por riba de todo. Se non sabemos facer isto seguramente no merece o sitio que cada quen teña", subliñou. Moi crítica coa suposta confrontación que anda a procurar o Partido Popular, Calvo incidiu en que, da pandemia, non se pode "saír debilitando os dereitos da cidadanía". "O Goberno non quere recortar dereitos fundamentais. Puidemos facer o que fixemos, con garantía da Constitución e un control estrito cada 15 días", aclarou.


Summary: Na Galiza suicídanse, de media, 13,1 persoas por cada 100.000, mentres a taxa estatal é de 7,8 e a europea, de 11,9. Na última década máis de 3.000 galegos e galegas perderon a vida desta forma. O Parlamento acordara elaborar unha campaña de prevención que a Xunta, dous anos despois, non realizou.

Máis de 3.300 persoas suicidáronse na Galiza ao longo da última década. En 2020, o ano da irrupción da pandemia de Covid-19 e o último con datos dispoñíbeis, foron 307, case unha ao día. Segundo os últimos datos do Instituto de Medicina Legal da Galiza (Imelga), aliás, as defuncións por suicidio case triplican as producidas por accidentes de tráfico (104) e superan con creces outras causas externas de falecemento como os homicidios (15). No conxunto do Estado, a Galiza é despois de Asturias o territorio cunha maior incidencia, cunha taxa de 13,11 suicidios por cada 100.000 habitantes, moi por riba da media estatal (7,79) e tamén da que reflicte o conxunto da Unión Europea (11,93). Hoxe, cando se conmemora o Día Internacional para a Prevención do Suicidio, cómpre abordar esta problemática social desde unha perspectiva preventiva, tal e como demandaban nesta sexta feira entidades como o Movemento Galego de Saúde Mental (MGSM) ou o Colexio Oficial de Psicoloxía da Galiza (COPG), que alertaban a través de senllos comunicados da falta de medios e de "políticas públicas dotadas dos recursos precisos". Psicólogos demandan máis recursos e profesionais para previr o suicidio ante a "posíbel repunta" de tentativas "A deterioración nas condicións de vida desde 2020, cunha pandemia, unha guerra cos seus efectos sobre a economía e unha inflación elevadísima, fainos prever a posibilidade de que os niveis de sufrimento medren notabelmente na poboación", subliñaron desde o COPG. Coa irrupción da crise da Covid-19 tamén a Organización Mundial da Saúde (OMS) alertou da importancia de "investir na prevención do suicidio" ante a previsíbel repunta de tentativas por mor das consecuencias psicolóxicas derivadas desta situación. "Está aumentando a frecuencia e a gravidade das condutas autodestrutivas" A campaña de prevención, pendente O BNG lembrou este sábado que o Parlamento da Galiza acordara, en novembro de2020, realizar unha campaña de prevención do suicidio, así como Programa de Intervención Intensiva da Conduta Suicida na área de Santiago de Compostela, por parte da Xunta da Galiza. A formación nacionalista reclama a creación dunha unidade específica de prevención do suicidio e atención a persoas con condutas suicidas ou de autolesión, así como a elaboración de campañas de concienciación sobre esta problemática, co fin de que exista unha atención sanitaria máis eficaz. Teléfono da esperanza Con motivo desta xornada, a organización 'Teléfono da Esperanza' habilita, a partir das 11 horas, unha mesa informativa en Santiago de Compostela (cruzamento das rúas Xeneral Pardiñas e Montero Ríos) sobre a necesidade de implantar un Plan Nacional de Prevención de Suicidios. A respecto desta liña telefónica de prevención, a ministra de Sanidade, Carolina Darias, anunciou nesta sexta feira unha actualización do servizo que incluirá un chat, co obxectivo de facelo "máis accesíbel" especialmente para persoas mozas e adolescentes. Máis de 3.000 suicidios nunha década, ao tempo que a Xunta "ignora" a situación De feito, se ben o perfil medio na Galiza da persoa que se autoinflixiu a morte foi en 2020 de varóns de mediana idade, o certo é que a incidencia entre a xente nova resulta tamén alarmante, pois con base neses mesmos datos 7 mozos e mozas menores de 24 anos suicidáronse nese ano.


Summary: Paul Rusesabagina salvou centos de vidas durante o xenocidio de 1994.

Paul Rusesabagina, o activista político coñecido internacionalmente por ser o director do Mille Collines, o hotel ruandés onde máis de 1.200 persoas buscaron refuxio durante o xenocidio de 1994, foi declarado culpábel de nove cargos de "terrorismo". O tribunal condenouno a 25 anos de prisión. A fiscalía solicitara a cadea perpetua, segundo informou o periódico pro gobernamental The New Times. "Fundou unha organización terrorista que atacou Ruanda, e contribuíu ao financiamento de actividades terroristas", estimou a corte. Rusesabagina lidera o Movemento Ruandés para un Cambio Democrático (MRCD), unha coalición de grupos opositores crítica cos supostos casos de corrupción do Goberno do presidente ruandés, Paul Kagame. As Forzas de Liberación Nacional (FLN), grupo rebelde vinculado co MRCD, están involucradas en varios ataques de 2018 e 2019 contra poboación civil que provocaron a morte de nove persoas no sur do país. Rusesabagina manifestou publicamente o seu apoio ás FLN no pasado, mais subliñou que a súa ligazón era unicamente "diplomática". O MRDC creou o FLN "como un brazo armado, non como un grupo terrorista como afirma o fiscal", asegurou ao inicio do xuízo, en febreiro deste ano. "Non nego que o FLN cometeu crimes, mais o meu papel era a diplomacia", defendeu. Rusesabagina cualificou de "farsa" o proceso, en que tamén foron condenadas outras 20 persoas. "Desaparición forzada" "Non son ruandés, son un refén belga. Fun secuestrado e agora estou sendo retido", manifestou na altura, alegando que o tribunal non tiña autoridade para o xulgar. Rusesabagina ten nacionalidade belga e reside nos EUA. A súa repentina aparición en Ruanda o 31 de agosto de 2020 continúa a ser un misterio. As autoridades non ofreceron ningunha explicación a respecto da súa transferencia desde os Emiratos Árabes Unidos, onde fora visto por última vez. O Goberno dese país sostén que Rusesabagina abandonou Dubai de forma legal nun jet privado con destino a Burundi e negou calquera participación no arresto. A ONG Human Rights Watch (HRW) cualificouno de "desaparición forzada", mais as autoridades ruandesas defenden que simplemente foi vítima dun engano para subir ao avión. Tamén negan as acusacións do protagonista, que denunciou que fora amordazado e torturado antes de ser encarcerado. 'Hotel Rwanda' Rusesabagina fíxose coñecido internacionalmente polo filme Hotel Rwanda (2004). Escrito e dirixido polo irlandés de Belfast Terry George ─guionista tamén de In the Name of the Father─, está protagonizado polo actor estadounidense Don Cheadle, que o encarnou, e pola actriz inglesa Sophie Okonedo, que fixo o papel da muller del, Tatiana Rusesabagina ─unha tutsi─. Ao tempo que os líderes políticos e militares hutus chamaban ao exterminio tutsi e á violación e mutilación sexual de mulleres e crianzas, Paul Rusesabagina ─un hutu─ abriu as portas do hotel de luxo que dirixía para protexer máis de 1.200 persoas ─tutsis e hutus moderados─ e salvalas, grazas aos seus contactos, dunha morte segura. No punto de mira por cuestionar o relato oficial do xenocidio Ademais de pola súa oposición a Kagame, Rusesabagina está no punto de mira do Goberno ruandés desde que en 2007 rompeu o código de silencio arredor da narrativa oficial sobre o xenocidio. Foi nese ano que realizou unhas declaracións asegurando que os tutsis non foran as únicas vítimas do xenocidio e que comandos tutsi asasinaran e incineraran nos bosques un incontábel número de hutus. Tamén, que foran responsábeis do ataque ao avión do entón presidente, Juvénal Habyarimana, que deu inicio á matanza. Por todo isto pediu á ONU o procesamento das tropas de Kagame. En só cen días, entre o 7 de abril e o 15 de xullo de 1994, máis de medio millón de persoas foron asasinadas (algunhas fontes falan de até un millón). Francia recoñeceu en maio pasado a súa "abafadora responsabilidade" en evitar aquel masacre.


Summary: Moitos comentarios en Twitter ou Facebook critican as visións ofrecidas pola fiscalía e a policía no proceso contra catro independentistas galego.

Para alén das habituais retóricas da extrema dereita que tanto oco obteñen nalgúns segmentos das redes sociais, o xuízo que está a ter na Audiencia Nacional de Madrid contra catro militantes do independentismo galego acusados de "terrorismo" tamén provocou moitas outras reaccións no twitter ou no facebook, onde resultou un éxito o hashtag que cualificaba á vista como "xuízo político" e que criticaba de xeito especial, en ocasións a base de retranca, a postura defendida pola acusación. A afirmación por parte dun perito de que "denantes mortos que escravos" é a "firma" de RG provocou un monte de chíos Sen dúbida, a frase que maior repercusión obtivo foi aquela na que un funcionario estatal sinalou que o histórico lema de Castelao "denantes mortos que escravos" era "a firma da organización", en referencia á presunta banda Resistencia Galega. Segundo @RubiaArroutada en Twitter, "Castelao, membro fundacional de Resistencia Galega, destilou a Galicola nun roteiro terrorista das Irmandades da Fala", en clara brincadeira na que tamén se fai referencia á frase que recolleu Hugo Domínguez segundo a cal a policía acusaba a independentistas galegos de facer "roteiros e camiñatas polo monte onde adoutrinan a xente". "Isto xa é escandaloso, menudo circo de xuízo, que noxo!", respondía nun chío. "Ola, eu tamén me identifico coa frase de Castelao ´Denantes mortos que escravos´. Son terrorista?" Ligar a frase que Castelao colocou no seu escudo de Galiza a unha pretensa organización armada levou a que internautas como @albacunharro reivindicasen o lema do autor de Sempre en Galiza. "Ola, eu tamén me identifico coa frase de Castelao "Denantes mortos que escravos". Son terrorista?, chiou @albacunharro. Nun ton de denuncia, @romana_lis afirmaba que "o xuízo político que acontece hoxe na AN devólvenos a tempos da Inquisición, da persecución ideolóxica, da ditadura maquillada". Pola súa parte, @m_pais escribía que "parece un chiste, mais o xuízo aos 4 independentistas na AN é real". @feminismogaliza recollía o chío de @denantesmorta sobre a frase dun perito policial na que sinalaba que "non hai probas científicas, só a miña experiencia profesional", comentando que lle "fervía o sangue de noxo". Pola súa parte, @ritxodegranha lembraba que "despois de TODO ES ETA chega 'Cualquiera puede pertenecer a Resistencia Galega si busca la independencia de Galicia", en alusión a outra das frases escoitadas nun xuízo que se desenvolveu entre polémica e críticas polo que se consideran "escasas garantías democráticas", tal e como reflectiron as redes sociais. No que, segundo @hugo_guezeta "a fiscalía converteu nun circo lamentábel e nunha farsa xudicial a falla de probas inculpatorias".


Summary: O movemento feminista da Galiza convoca unha folga de mulleres de 24 horas para o vindeiro 8 de marzo e chama a ocupar as rúas. Por segundo ano consecutivo, os coidados estarán no centro das súas reivindicacións.

A menos dunha semana para o 8 de marzo, Galegas 8M chama á mobilización organizada e a encher as rúas de reivindicación en todos os lugares do país. "O movemento feminista galego non vai ficar calado, nin os problemas das mulleres confinados tras as portas", aseguran conscientes da crise sanitaria e da situación actual, "que nos obriga a repensar as nosas accións, as formas de facer e de nos organizar". Un 8-M en chave galega Vai para catro anos que o colectivo, integrado por medio cento de asociacións feministas e de mulleres de todo o territorio asumiu a coordinación do 8-M "en chave galega, diversa, inclusiva e horizontal", un obxectivo que levou centos de mulleres a tecer unha rede de alianzas abertas que a día de hoxe chega a moitas cidades, vilas, aldeas e recantos da Galiza. Esta deslocalización do movemento feminista galego cobra máis sentido que nunca neste 2021, após un ano de pandemia. "Tanto a convocatoria da folga de mulleres de 24 horas como o chamamento a ocupar as rúas do país como vimos facendo nos últimos anos foi algo incuestionábel desde o inicio das asembleas de organización deste 8 de marzo", sinala a Nós Diario Ester Mariño, integrante de Galegas 8M. O movemento feminista galego reivindica e xustifica a necesidade de saír do ámbito doméstico para facerse visíbel no espazo público Fronte á polémica aberta ante a súa determinación, o movemento feminista galego reivindica e xustifica a necesidade de saír do ámbito doméstico para facerse visíbel no espazo público. "Tiñamos moi claro que se algunha vez se puxo de manifesto que a crise a pagamos nós, as mulleres, foi ao longo dos últimos meses" como resultado do impacto do novo coronavirus. A pandemia empeorou as condicións de vida das mulleres, explica Ester Mariño. Supuxo un empobrecemento da súa situación social, psicolóxica, económica e laboral. "Por iso tiñamos tan claro desde o comezo que se algún ano estaba xustificado convocar unha folga era neste, mais tamén porque era preciso xa saír dos fogares, do ámbito doméstico onde moitas nos vimos recluídas durante os meses da Covid-19, como consecuencia do traballo dos coidados". Así, estabelecen un obxectivo triplo: facerse visíbeis nas rúas, liberar os seus dereitos dun confinamento, esgotar e demostrar que "se alguén sabe coidar, esas somos nós". Unha evidencia que levou os colectivos feministas e de mulleres a adaptar as mobilizacións do 8-M á nova realidade. Convocatorias locais As limitacións derivadas da crise sanitaria provocada polo coronavirus levaron a Galegas 8M a prescindir da convocatoria nacional que nos últimos anos tiña lugar na fin de semana previa ao 8 de marzo nunha vila da Galiza. "Dunha banda renunciamos a este encontro porque non consideramos oportuno que moitas mulleres de lugares diferentes e afastados se desprazasen a un mesmo punto, e doutra, promovemos que as mobilizacións deixasen de ser referentes de comarca", detalla Mariño. Chaman a organizar columnas de mulleres en espazos amplos e substituír a voz polo ruído para reivindicar que sen coidados non hai vida Neste sentido, desde a organización do 8-M chaman a facer o cantas máis mobilizacións mellor "no máximo de sitios posíbeis". De feito, o número de convocatorias aumenta. "Se o ano pasado as mulleres de Poio, Marín, Vilaboa e Pontecaldelas acudiron xuntas a Pontevedra para compartir mobilización, nesta ocasión cada grupo contará coa súa propia convocatoria, na súa vila ou concello", salienta. Á recomendación de deslocalizar a ocupación do espazo público, desde Galegas 8M suman outras novidades desde o punto de vista da organización. Así, dan por seguras distintas estratexias a nivel local que serán visíbeis na tarde do 8 de marzo. "Sabemos que nos sitios máis pequenos traballan con distintas propostas de mobilización" fronte á organización que se prevé nas cidades principais da Galiza. "O chamamento que facemos é a organizar as mobilizacións en columnas de mulleres para poder garantir a distancia de seguridade". A maiores, lembran o uso obrigatorio de máscara e a necesidade de atender outras medidas de prevención, como a ausencia de quen presente síntomas compatíbeis coa Covid-19. Ruído no canto de berros Outra das consignas coas que traballan nalgunhas cidades, apunta Ester Mariño, "é a priorización do ruído no canto dos berros" para evitar unha maior xeración de aerosoles e así reducir o risco de transmisións do SARS-CoV-2. É o caso da cidade de Vigo, onde xa avanzaron que a voz non será o vehículo fundamental para a reivindicación, que se fará sentir a través de cazoladas ou batucadas. Este ano, ademais, mudan os percorridos, sobre todo naqueles lugares que viñan acollendo mobilizacións por rúas estreitas. "Convidamos a que escollan carreiros máis amplos para acabar en espazos abertos, garantir o coidado e as distancias de seguridade". Neste sentido, recalca Mariño, a polémica xerada "non cremos que sexa gratuíta nin casual. Máis ben responde a esa idea recorrente de que as mulleres temos a culpa de todo, e todo o malo. Non se xustifica, e menos cando se teñen producido outros eventos masivos sen que ninguén os sinalase por representar un perigo contra a orde e a saúde públicas". "Sen coidados non hai vida" Desde Galegas 8M reivindican o dereito das mulleres a unha mobilización masiva, comprometida coa saúde de todas e cos coidados. "Pero é que ademais volvemos convocar un paro de 24 horas aproveitando a herdanza do lema que nos mobilizou o ano pasado: 'Sen coidados non hai vida'". Tras o 8 de marzo de 2020, a pandemia veulle dar a razón ao movemento feminista da Galiza. "A Covid veu confirmar a necesidade de pór a vida no centro e puxo de manifesto que os coidados son un piar básico", defende Ester Mariño. "De forma natural, moitas mulleres comezamos a coidar. O abandono do traballo remunerado foi bestial e, a maiores, a deterioración das condicións laborais". Porque as mulleres tamén sosteñen boa parte do actividade esencial, na alimentación, na limpeza ou nos servizos sociais, "con xornadas ampliadas ás que sumaron a sobrecarga emocional dos propios coidados domésticos". Esta experiencia, advirte o movemento feminista, non repercutiu nunha valorización do traballo dos coidados nin nunha maior visibilidade da importancia destas tarefas nin sequera nunha retribución real. As mulleres e o feminismo temos o mesmo dereito que calquera outro colectivo a facer as nosas xornadas de loita "As políticas de conciliación, co feche dos centros escolares, pasaron por unha perda salarial e contributiva das persoas que renunciaron para facerse cargo deses coidados que asumiron, na súa maioría, mulleres", incide Mariño, pistas máis que suficientes para recuperar o lema e a mensaxe principal do 8-M do ano pasado "para adaptalo á nova realidade". Así, a consigna deste 8 de marzo rescata o valor fundamental dos coidados e volve pór as mulleres en folga. Mulleres esenciais, precarizadas e fartas que reivindican o carácter público dos servizos básicos de coidados, políticas de conciliación dignas que non obriguen a deixar en precario as condicións de vida e traballo, ademais do recoñecemento urxente de traballos tan ignorados como o das empregadas do fogar, a atención á dependencia ou a situación de mulleres aínda máis marxinadas, como as prostituídas. Folga xustificada Galegas 8M integra e canaliza o sentir de numerosos colectivos feministas e de mulleres da Galiza. Entre outros, a Marcha Mundial das Mulleres, que pon o acento no impacto da pandemia na vida das mulleres, nas responsabilidades "que tivemos que incorporar para facer fronte ao desafío dos coidados". É o feminismo quen coloca enriba da mesa esta realidade oculta, sinala Ximena González. "Na Galiza, 77% do emprego que se destruíu foi de mulleres. Moitas tiveron que abandonar para asumir os coidados derivadas do feche das escolas e dos centros de día. A pandemia devolveunos para a casa, mais ao mesmo tempo puxo de manifesto que boa parte das tarefas esenciais foron xestionadas por mulleres". A folga de 24 horas, convocada pola CIG, CUT e Erguer, Sindicao de Estudantes, está máis que xustificada, asegura, ao igual que a ocupación das rúas, dando apoio ás mobilizacións sindicais previstas durante a mañá do 8-M e asumindo o protagonismo nas manifestacións vespertinas, que González reivindica "sen perigo ningún para a saúde de ninguén". "O dereito á manifestación é un dereito fundamental que non se pode pór en dúbida. As mulleres e o feminismo temos o mesmo dereito que calquera outro colectivo a facer as nosas xornadas de loita". Maternidades feministas Tampouco se arredan desde as Maternidades Feministas (Materfem). Defenden o dereito á folga e reivindican o paro convocado como un instrumento moi útil para visibilizar o baleiro que deixan as mulleres en centros de traballo, aulas e fogares da Galiza. Comba Campoi incide nos traballos de coidados. "Son os máis feminizados e os que máis en risco se puxeron durante a pandemia, sobre todo os non remunerados, que se multiplicaron para agravar a sobrecarga física e emocional de moitas mulleres". Campoi avoga por visibilizar o conflito para sacar á luz tantas formas distintas de violencia, desigualdade e inxustiza como hai. "Como nais non podemos pórnos en folga, mais hai outras formas de reivindicación". Por iso, afirma, "imos saír e ocupar a rúa". Dunha banda porque a pandemia demostrou que o espazo público non está pensado para as mulleres, e doutra porque "este ano puidemos participar máis activamente na preparación do 8-M e "cremos que o noso sentir está máis presente".


Summary: A iniciativa CiberRespect, na que participa Ecos do Sur, lanza unha guía para contraargumentar con datos as mensaxes falsas contra a inmigración que poidan xurdir nunha conversa ou xuntanza familiar, de amigos ou compañeiros de traballo

Os bulos e noticias falsas convertéronse nunha ameaza crecente nos últimos tempos e puideron ter unha importancia significativa nas vitorias electorais de Trump e Bolsonaro nas eleccións estadounidenses e brasileiras ou no recente ascenso de Vox nas eleccións andaluzas. Estas informacións incorrectas, difundidas maioritariamente a través de Whatsapp (a compañía vén de reaccionar, limitando a 5 o número de veces que unha mensaxe se pode reenviar), están na base de ideoloxías e posicións políticas que moitas veces colocan á poboación migrante no punto de mira, converténdoa en chibo expiatorio e culpable de determinados problemas socioeconómicos. "Estamos seguros de que este ano o tema estrela vai ser o discurso racista, xenófobo e islamófobo"A ONG coruñesa Ecos do Sur leva un tempo traballando na formación de ciberactivistas para loitar contra os discursos de odio na rede. "Queremos contrapesar eses discursos negativo, xerar unha contrargumentación e un discurso alternativo. Queremos darlles ferramentas ás persoas preocupadas polos dereitos humanos e interesadas na información veraz para que poidan intervir neste tipo de contornas", destacaba Natalia Monje, responsable de comunicación da entidade. É dicir, que esas mensaxes e datos falsos debían ser respondidos, que non se podían deixar pasar. Unha idea na que incidía Edo Bazzaco (SOS Racisme Catalunya), indo máis aló: "Non só hai que responder aos discursos de odio na rede, hai que xerar unha narrativa diferente".Buscan "botar unha man a todas as persoas que desexan contraargumentar as mentiras prexuizosas do cuñao pero quedan caladas, porque non dispoñen de datos fiables para desactivar os bulos"Agora a iniciativa CiberRespect (na que participan Ecos do Sur, SOS Racismo e outras entidades) busca levar fóra das redes este esforzo para desmentir estes bulos racistas, incidindo nun espazo moi determinado: as ceas de nadal, encontros familiares, de amigos ou compañeiros de traballo, nos que se poden escoitar este tipo de comentarios. "Todos temos un cuñado, curmá, tío ou xenro que aproveita estas ocasións para lanzar información sen contrastar, bulos e prexuízos contra colectivos diversos. E estamos seguros de que este ano o tema estrela vai ser o discurso racista, xenófobo e islamófobo", destacan.CiberRespect lanzou este martes a campaña #NoSilentNight, coa que busca "botar unha man a todas as persoas que ano tras ano, nas reunións familiares, desexan contraargumentar as mentiras prexuizosas do cuñao pero quedan caladas, porque non dispoñen de datos fiables para desactivar os bulos". A campaña destaca seis grande temas que poden xurdir nalgún momento e ofrece unha breve argumentación con datos e estatísticas oficiais:"Non podemos acoller máis refuxiados"Nun só ano Francia, Gran Bretaña e México acolleron máis de 600.000 refuxiados dun só país: foi en 1939 e os desprazados forzosos eran españois. En 2018, España outorgou asilo a 595 persoas e protección subsidiaria a 4.080. Suman o 0,01% da poboación."Os inmigrantes teñen paga e piso gratis"Non hai recursos sociais (vivenda e prestacións) para inmigrantes. Son un dereito que se concede en función da necesidade: renda, membros da familia, grao de discapacidade... É máis: moitas persoas estranxeiras non poden acceder á maioría das prestacións, debido á súa situación administrativa."Co diñeiro 'das pagas' marchan de vacacións"Ilóxico e improbable. Todas as rendas sociais están estreitamente controladas. As persoas que as reciben demóstranlles con documentos aos traballadores sociais das diferentes administracións en que empregaron cada céntimo e non se permite ningún gasto fóra do imprescindible. Se non se cumpre, retírase."Cada día chegan máis. Isto é unha invasión!"O número de persoas inmigrantes descendeu en España dende 2011 e estímase que farán falla 5 millóns nos próximos anos para paliar o envellecemento e a crise demográfica na que estamos sumidos. Hoxe en día, achegan máis á Seguridade Social do que reciben."Arranxade primeiro o de aquí e, se sobra, axudade aos estranxeiros"As persoas inmigrantes xa están axudando a arranxar o de aquí. Hai máis de dous millóns de persoas estranxeiras afiliadas á Seguridade Social en España, mentres que menos do 1% das persoas beneficiarias das pensións son estranxeiras."As ONGs con mafias, fórranse traendo inmigrantes"Por lei, as Entidades non Lucrativas non poden acumular beneficios e operan con alta transparencia. As súas contas anuais son públicas. a súa eficiacia e traballo voluntario aforran cartos ás arcas públicas. Pero o máis importante é que salvan vidas.