Summary: A obra premiada, titulada Diario dun enterro, será publicada pola Editorial Galaxia. Coa súa primeira novela, Hermo suma este recoñecemento ao Premio da Crítica en 2014, o Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía Nova en 2015 e o Premio de Poesía Afundación 2018.

Gonzalo Hermo (Rianxo, 1987) é o gañador do XIII Premio de Narrativa Breve Repsol. A obra galardoada leva por título Diario dun enterro e será publicada pola Editorial Galaxia. Trátase da primeira novela do autor, que suma este recoñecemento ao Premio da Crítica en 2014, o Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía Nova en 2015 e o Premio de Poesía Afundación 2018. A obra galardoada leva por título Diario dun enterro e será publicada pola Editorial GalaxiaO acto do fallo tivo lugar no restaurante Árbore da Veira da Coruña e estivo presidido polo secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, o director da refinería de Repsol, Javier Sancho, e a portavoz do xurado, a novelista e poeta, Berta Dávila. A entrega terá lugar antes de final de ano, nun acto público que se celebrará na cidade da Coruña. O xurado destacou a "sinxeleza estrutural e o estilo depurado da novela, que afonda nun tema universal como son os rituais da morte e o seu impacto nos roles familiares para debuxar un personaxe protagonista que asume unha oposición ás identidades tradicionalmente atribuídas á súa orixe". Subliñou, así mesmo, o "equilibrio entre o fondo e a forma, a regularidade da construción narrativa, a veracidade dos diálogos e a honestidade da mirada que se deita sobre os personaxes".Trátase da primeira novela do autor, gañador do Premio Nacional de Literatura na modalidade de Poesía Nova en 2015 e do Premio de Poesía Afundación 2018.Hermo é licenciado en Filoloxía galega e doutor en Lingüística. Actualmente vive en Barcelona, onde traballa como autónomo no sector editorial e é profesor de escrita creativa da Escola de Lletres. Publicou tres libros de poesía: Crac (Barbantesa, 2011); Celebración (Apiario, 2014) editado en catalán por Godall Edicions e en castelán por La Bella Varsovia; e A vida salvaxe (Pen Club Galicia, 2018). Hai uns meses, trala publicación de A vida salvaxe, dicía nesta entrevista que con ese poemario quixera "reivindicar os encontros físicos, sexa coa contorna, co outro ou coa propia poesía".O Premio Narrativa Breve Repsol, dotado con 12.000 euros, foi creado no 2006 pola refinería de Repsol na Coruña e desde 2010, é impulsado pola Fundación Repsol, coa colaboración da Secretaría Xeral de Política Lingüística, da Editorial Galaxia, a Real Academia Galega e a AELG. Esta é a relación completa de autores, autoras e obras gañadoras:2006 - Miguel Sande, Se algún día esta muller morta (Accésit: Xavier Lama, O insomnio dos centauros).2007 - Anxos Sumai, Así nacen as baleas.2008 - Xosé Luís Martínez Pereiro, A verdade como mal menor.2010 - Xurxo Sierra Veloso, Os fíos.2011 - Fernando Díaz-Castroverde, Microbios e outros paquidermos.2012 - María López Sández, A forma das nubes.2013 - Berta Dávila, O derradeiro libro de Emma Olsen.2014 - Santiago Lopo, A diagonal dos tolos.2015 - Marcos S. Calveiro, Fontán.2016 - Daniel Asorey, Nordeste.2017 - Xosé Antonio Neira Cruz, O sono das sereas2018 - Antón Lopo, Extraordinario


Summary: As festas de Nadal, o Black Friday e outros motivos de reunión en espazos fechados poderían influír no desenvolvemento desta sexta onda.

A presión asistencial e os casos activos pola Covid-19 non deixan de medrar na Galiza, pero o pico desta sexta onda podería estar á volta da esquina. Segundo o xerente do Sergas, José Flores, a previsión é que o pico se produza dentro de "dúas ou tres semanas", aínda que se amosou cauto, xa que, como apuntou, o coronavirus xa demostrou ter un comportamento moi variábel. Nunha entrevista concedida a Radio Galega, Flores explicou que esta onda, aínda que presenta un "perfil similar" ás pasadas, compórtase diferente en canto a presión asistencial e, sobre todo, síntomas de gravidade nos pacientes, "no que ten moito que ver a vacinación", incidiu. Ademais do propio comportamento do virus, o xerente sinalou que as festas de Nadal, o Black Friday e outros motivos de reunión en espazos pechados "poderían influír" no desenvolvemento desta sexta onda. Nova variante e restricións Igual de cauto mostrouse respecto da nova variante surafricana, sobre a que destacou a necesidade de "esperar" para "non alarmar á sociedade". "Non sabemos exactamente de que se trata nin se a vacina a cubre", comentou. O responsábel do Sergas tamén abordou as novas condicións para a entrada en vigor do certificado covid, do que sempre foron "partidarios" para "deter a transmisión do virus". A súa extensión noutros parámetros ─agora mesmo solicítase en restaurantes todo o día e en cafetarías a partir das 21,00 horas─ "sempre está encima da mesa", aínda que recalcou que se debe estudar a evolución da situación. "Evidentemente, todas as medidas anteriores que funcionaron, son medidas que en calquera momento poden estar outra vez en vigor para tratar de paliar a expansión do virus", indicou Flores. Sobre a obrigatoriedade de presentar o certificado noutros ámbitos, como ocorre xa para as visitas a ingresados en centros hospitalarios, apuntou que tampouco se descarta. As posibilidades centraríanse en locais fechados, como eventos deportivos ou centros comerciais, pero puntualizou que "a día de hoxe, aínda non é necesario". Prevención ante o Nadal Outra das posibilidades sería a aplicación dun paquete de medidas preventivas para "adiantarse" ao esperábel incremento de contagios en Nadal. "É unha posibilidade que haxa medidas especiais. O nadal son datas de especial risco, con máis reunións sociais que teñen a xente maior implicada, con maior circulación do virus. Estudarase en función dos datos, pero hai que esperar", explicou. Dentro destas posíbeis medidas, podería estudarse limitar as actividades de pé para que pasen a ser con asistentes sentados, "sempre en locais fechados". "De pé é complicado facer que a xente garde a distancia", sinalou Flores. Pola súa banda, o vicepresidente da Xunta de Galicia, Alfonso Rueda, tamén se expresou este domingo na Estrada sobre a situación sanitaria. Recoñeceu que as cifras "non están a ser boas". "Como viñamos dicindo, a pandemia segue aí e agora estámolo vendo", lamentou o vicepresidente, que fixo un chamamento ademais a que se cumpran as novas medidas e a que se acuda aos centros de vacinación. "Entramos en semanas complicadas. A situación vai depender de moitas cousas, pero sobre todo do noso comportamento", insistiu Rueda, que cualificou as cifras de "preocupantes". "Verase se hai que cambiar as medidas", sinalou. En canto ao cumprimento do certificado covid, recalcou que "as normas son sinxelas de cumprir e imprescindibles, e que a xente está de acordo". "Non ten sentido ignoralas", insistiu, após o que aseverou que servirá ademais para "concienciar" aos aínda non vacinados. "Os que non se vacinen cada vez terán máis difícil facer actividades que os demais si poden", explicou.


Summary: O PP ratifica que volverá vetar a comisión sobre o accidente que esixen AGE e BNG e que tamén reclaman as vítimas. O PSdeG apunta que se volverá abster. Audio no interior

As vítimas foron o centro da marea de solidariedade que seguiu o accidente do Alvia, o 24 de xullo do pasado ano na parroquia compostelá de Angrois. As 80 persoas que perderon a vida na traxedia, as persoas feridas e as súas familias foron tamén receptoras de multitude de homenaxes e lembranzas nos días e semanas inmediatamente posteriores ao suceso. Pero entre a profunda dor que as acompañaba esas mesmas vítimas lanzaron unha petición: "Queremos saber a verdade, que nos digan que pasou. Se é certo que o accidente se puido ter evitado intenten que nunca máis volva pasar. Déanlle un sentido a todo isto", pediron na homenaxe civil de finais de xullo. Medio ano despois as propias vítimas manteñen e concretan esa demanda: esixen investigar o sucedido, tamén no ámbito político. Pero iso seguirá sen suceder. Unha das dúas agrupacións de vítimas, a Plataforma Víctimas Alvia 04155, ve agora máis motivos ca nunca para que esa indagación se produza. Tras coñecerse que o xefe dos maquinistas de Ourense xa alertara da peligrosidade da curva da Grandeira ano e medio antes do accidente, este colectivo amósase convencido non só de que "o accidente se puido evitar", senón tamén de que "Renfe, Adif e o Ministerio de Fomento ocultan información" e, máis aínda, que "menten ao asegurar que están colaborando coa Xustiza" Unha das plataformas de vítimas cre que o Estado prioriza "o negocio da alta velocidade" sobre o esclarecemento dos feitos E todo isto, por que? Despois de anos a "vender alta velocidade, sistemas automáticos" e "maior seguridade", "tras o accidente négano todo e tentan ocultar información", din. As "verdadeiras preocupacións" das institucións, conclúen, "son o negocio da alta velocidade, por riba das vítimas" e por iso, din, "esiximos crear unha comisión de investigación para coñecer a verdade e depurar todas as responsabilidades políticas". Esixen, ademias, que "Renfe, Adif e o Ministerio colaboren coa Xustiza". PP e PSdeG non mudan de posición A comisión de investigación reclamada especificamente polas vítimas, a do Congreso dos Deputados, xa foi rexeitada cos votos en contra do PP e a abstención do PSOE. O mesmo aconteceu no Parlamento de Galicia onde, non obstante, os grupos terán que volver votar ao respecto a instancias, novamente, dunha iniciativa conxunta de AGE e BNG, grupos que nos últimos días dubidaron do interese de populares e socialistas para aclarar todo o sucedido en Angrois, tamén as posibles responsabilidades políticas. Este debate chegou este luns á habitual rolda de prensa do voceiro do PP na Cámara galega, Pedro Puy, quen ratificou o agardado. Non haberá investigación porque o Parlamento de Galicia non vai poder dilucidar nada relevante, vén dicir. Os populares obvian novamente o Regulamento e teiman en que o Parlamento carece de competencias para investigar "Compartimos e desexamos que se aclaren as circunstancias que provocaron o accidente", asegura Puy, para quen xa hai "investigación" dabondo "en tres sedes": os xulgados, a Comisión de Investigación de Acidentes Ferroviarios e a subcomisión que, nas Cortes Xerais, "analiza este sinistro e o estado da rede ferroviaria". "Desexamos que estas tres investigacións conflúan nunha explicación clara que satisfaga primeiro as vítimas, segundo as súas familias e terceiro, ao conxunto da sociedade", engade. Pero, por que non en Galicia? De novo, o PP obvia novamente o Regulamento do Parlamento e asegura que "non está capacitado competencialmente" para abordar a investigación. Ademais, "non vai engadir nada novo ou de máis calidade ao que se está investigando", afirma. Nada novo baixo o sol no PP e tampouco no PSdeG. O seu deputado Xosé Sánchez Bugallo, ex alcalde de Santiago, ratificou este luns que a posición do seu partido "non experimentou cambios". Preguntado ao respecto nunha comparecencia convocada para abordar asuntos de vivenda, Bugallo defende o carácter "minucioso e serio" da investigación xudicial e apunta que os socialistas se volverán abster cando toque votar a proposta de Alternativa e do Bloque. Cuestionado polas suspicacias dos grupos propoñentes a respecto da "vontade" de PP e PSOE por esclarecer os feitos, Bugallo coida que "sempre hai xente mal pensada", pero "tamén haberá outros que pensen que hai quen busca sacar peito coa desgraza allea, pero son persoal mal pensadas". "É absolutamente lexítimo" que as vítimas "utilicen todos os recursos ao seu alcance". Pero, en todo caso, no Parlamento de Galicia non se vai investigar.


Summary: Anxo Mena chega tamén para aumentar a nómina de poetas cunha traxectoria científica consciente, algo que parece banal pero que sen dúbida contribúe a un debate aberto entre ciencias e humanidades e ten a capacidade de colocar novos discursos na perspectiva literaria.

Desde a reformulación de principios dos anos dous mil, o Premio Nacional de Poesía Xosemaría Pérez Parallé vai camiño das dúas décadas dando a coñecer voces novas para a poesía galega. Cunhas bases que só permiten premiar as obras de debut editorial das autoras, ao longo deste percorrido ten amosado unha boa presada de autoras novas, pero tamén ten dado a oportunidade de participar do curso literario a outras de máis idade, demostrando que ás veces atopar a propia voz é un exercicio de práctica e madurez. Alimentar canarios con ovos da casa / Anxo Mena / Espiral Maior / 2022 / 45 páxinas / 11 euros Anxo Mena naceu en 1981 e, por idade, podería facer parte dalgunha das promocións poéticas que comezaron a publicar practicamente na adolescencia a finais da década dos noventa. Porén, este é o seu primeiro libro, aínda que non sexa un poeta completamente descoñecido. A comezos da década dos dez publicou en volumes colectivos de premios como o Díaz Jácome ou o da Universidade de Vigo, ademais de ser acollido tamén por algunha antoloxía. Mesmo así, ninguén discutiría, nin por idade nin por antecedentes, o seu valor de novo creador e este libro, cuxo título é case un micropoema: Alimentar canarios con ovos da casa, ten parte desas características que sempre sinalamos nas obras de debut. Contamos entre estas o pulo por procurar unha enunciación orixinal, unha temática e enfoque pouco habituais na poesía contemporánea e varios xogos coa disposición do verso, achegando nos paratextos parte do significado central. Anxo Mena chega tamén para aumentar a nómina de poetas cunha traxectoria científica consciente, algo que parece banal pero que sen dúbida contribúe a un debate aberto entre ciencias e humanidades e ten a capacidade de colocar novos discursos na perspectiva literaria, en ocasións difíciles de atopar. Alimentar canarios con ovos da casa é un bo exemplo disto, pois no centro do seu discurso aparece un tema como é o destino das sociedades post-industriais, especialmente aquelas que, como a nosa, conservan un pasado de subsistencia agrícola recente. A dicotomía entre o rural e as cidades ou a destrución do medio ambiente son temas frecuentes na poesía galega, pero o ton que Anxo Mena dá a cuestión non deixa de facernos pensar nunha intensidade vangardista na forma do verso e tamén no discurso. Non se trata de recuncar na idealización do pasado ou da vida no rural, senón de atopar un camiño viable para un futuro que comeza a ameazarnos. Un camiño expresado dunha forma case aséptica, descritiva, pero tamén, dalgunha maneira, desasosegante.


Summary: Trátase dunha muller que xa estaba en illamento no Hospital Álvaro Cunqueiro, ao presentar síntomas leves. Tamén o seu home, que padece unha pneumonía, está en illamento, pendente da confirmación da infección por COVID-19.

A muller, de 47 anos, estaba xa illada no Hospital Álvaro Cunqueiro, ao presentar síntomas levesO Sergas confirmou ás cinco e media desta tarde o segundo caso de coronavirus en Galicia. As análises realizadas no Hospital Alvaro Cunqueiro de Vigo e posteriormente polo Centro Nacional de Microbioloxía, confirman a presenza do coronavirus nunha muller de 47 anos, que xa se atopaba illada no centro hopitalario. Seguindo os protocolos, a Dirección Xeral de Saúde Pública xa iniciou o estudio de contactos para determinar as medidas necesarias que permitan previr novos contaxios.A muller, que se atopa en bo estado e sen síntomas, fora posta en illamento, ao acudir ao hospital co seu home, que si presentaba síntomas. Tamén o seu home fora illado, cunha posible pneumonía e con síntomas máis evidentes, polo que tamén se lle realizaron análises, con mostras remitidas posteriormente ao Centro Nacional de Microbioloxía que foron confirmadas como positivas pouco antes da media noite. Convertíase así no terceiro positivo de coronavirus en Galicia despois de ser considerado "probable" este xoves pola tarde por parte do subdirector xeral de Epidemioloxía, Xurxo Hervada.Está pendente a confirmación da infección por coronavirus do seu home, un transportista que estivo en Madrid nas últimas semanasO home, un vigués de 43 anos de orixe romanesa e de profesión transportista de mudanzas, estivo nas últimas semanas en Madrid, e puido ser contaxiado alí. Chegou ao hospital o pasado venres 28 de febreiro, con tose e febre e dous días despois foille diagnosticada a pneumonía. Como medida de precaución, nos últimos días foron illados nos seus domicilios uns 20 profesionais sanitarios do Hospital Álvaro Cunqueiro que tiveron contacto coa muller afectada polo coronavirus e co seu home.Este segundo caso únese ao rexistrado este mércores na Coruña, un home de 49 anos, residente en Madrid, que se mantén en estado grave pero estable e que presentaba unha pneumonía de carácter vírico."Alertados, pero non alarmados"Dende a Xunta, o presidente Alberto Núñez Feijóo realizou este xoves ao mediodía un chamamento á tranquilidade, sinalando que "estamos alertados, non alarmados". O mércores, tanto o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, como o subdirector xeral de Epidemioloxía, Xurxo Hervada, expresáronse cun ton semellante. "Podemos seguir dicindo que aquí non circula o virus", afirmou Hervada, destacando que os casos positivos rexistrados na Coruña e Vigo proceden de Madrid.Alberto Núñez Feijóo realizou este xoves ao mediodía un chamamento á tranquilidade, sinalando que "estamos alertados, non alarmados"Así mesmo, dende o Sergas destacan que se están a seguir os protocolos e que aínda nos atopamos na fase de contención, e "temos aínda a posibilidade de evitar a expansión do virus e a súa propagación á poboación", como subliñou a xefa de servizo de Medicina Preventiva e Saúde Pública da área sanitaria da Coruña, María José Pereira. Nas últimas semanas o Sergas realizou probas de laboratorio a 167 persoas sospeitosas de estar infectadas polo coronavirus e tan só en dous casos as análises resultados positivas.Feijóo informou este xoves de que a Xunta investiu case 2 millóns de euros en material para os hospitais galegos, onde xa chegou "novo equipamento" co obxectivo de "estar preparados para ofrecer a mellor atención e reducir as posibilidades de contaxio do coronavirus". Jesús Vázquez Almuíña, conselleiro de Sanidade, adiantou que este venres serán aprobados novos protocolos específicos para a prevención e o control do coronavirus entre o persoal sanitario, os centros educativos e tamén entre as persoas de idade avanzada. Almuíña lembrou que o 91% dos casos rexistrados en España son "importandos", procedentes maioritariamente de Italia, polo que aínda non se están rexistrando apenas contaxios comunitarios.As Anpas piden "instrucións homoxéneas" sobre as viaxes escolares a zonas de riscoA entidade pregunta "que se vai facer co alumnado que efectivamente viaxou a estes países cando retorne ao seu centro escolar, alumnado que ven convertido nun posíbel portador da enfermidade".Este xoves a Confederación Anpas Galegas solicitou que a Consellería de Educación "dite instrucións homoxéneas para todos os centros educativos galegos sobre a realización de excursións a zonas de risco de contaxio do coronavirus". En especial, refírense a Italia, "que é un destino bastante utilizado polo noso alumnado de secundaria e bacharelato; xa que ao mesmo tempo uns centros están cancelando estas viaxes, mentres outros están mantendo esta actividade".A entidade pregunta, sobre todo "que se vai facer co alumnado que efectivamente viaxou a estes países cando retorne ao seu centro escolar, alumnado que ven convertido nun posíbel portador da enfermidade".


Summary: O que pasou o sábado trece de xuño, día en que os mozos da Coruña escoitaron o seu alcalde falándolles galego en camisa de cadros e sen gravata, vale máis que mil campañas, porque A Coruña, e a Galicia urbana, será neofalante ou non será e porque, se cadra, chegou tamén o momento de opinar en positivo.

A todos os que queremos o galego nos preocupa a situación da nosa lingua, e moi particularmente nas cidades. Por razóns evidentes a moi nobre cidade d'A Coruña colleu a reputación de territorio refractario ó galego. Seguramente a figura do inacabable alcalde Vázquez, que gobernou con maioría absoluta na cidade dende o ano 1983 ó 2006, xogou un papel principal nesa idea. Como mostra de exemplo pódese tomar a carta fundacional d'A Mesa pola Normalización Lingüística. Este documento, do ano 1986, recolle un apartado de "denuncias concretas" que nun dos seus únicos tres puntos di literalmente: "Denunciamos a actitude do Concello da Coruña, personalizada no seu alcalde Francisco Vázquez, polo seu desprezo público e sistemático da cultura e o idioma do país". De todos é coñecido o longo pulso que botaron A Mesa e o Concello da Coruña nos tribunais, nos medios e na rúa. Pero, como ben nos conta sempre que pode Xurxo Souto, A Coruña é unha cidade aberta ó mar, republicana, galeguista e popular (de pobo) que mestura ós coruñeses de toda a vida cos inmigrantes galegofalantes que poboaron os barrios no século pasado. O problema é que, a base de repetir clixés fóronse asimilando inercias da Coruña sen galego e algúns decidiron que, efectivamente, a lingua era prescindible. E así, os dous sucesores de Vázquez, os ex-alcaldes Losada e Negreira, fixeron do castelán a lingua de uso único na vida municipal. Calquera pode escoitar a gravación de "o tradicional debate electoral de radio Coruña" que se celebrou este último día das letras galegas no que tras un protocolario "feliz día das letras" todos os participantes menos dous (os candidatos de BNG e Marea Atlántica) falaron sempre en castelán. Pois ben, chegou o 24 de maio e, como se adoita dicir, as urnas falaron. E se se me permite a licenza, falaron galego porque o candidato gañador, si, o que foi máis votado aínda que logo as impugnacións lle tiraron algúns votos, foi un dos que sempre falou en galego. Xulio Ferreiro, alcalde hoxe da Coruña, un neofalante, dos orgullosos, dos "de Coruña, Coruña", como di a xornalista Belén Regueira nun coñecido vídeo no que fai bandeira desa condición. Cunha candidatura que fixo toda a súa campaña en galego, que prometeu os seus cargos en galego e que ten un programa en positivo para o galego demostrou que a cidade do mundo na que máis galego se fala non tiña nada contra a lingua dos Vilar Ponte e das Irmandades da Fala. E así, despois de máis de trinta anos, os coruñeses escoitaron como o seu alcalde lles falaba galego. Parabéns a Xulio e á Marea Atlántica e parabéns á cidade da Coruña porque tamén no lingüístico tiraron dun golpe todos os prexuízos. Se cadra, sobre todo polo simbólico, e porque trinta anos son moitos, bótase en falta que a chegada do vento fresco que trae a Marea ó pazo de María Pita, tamén no lingüístico, non carrexase unha avalancha de felicitacións e saúdos de esperanza polos múltiples axentes sociais e institucionais que pulan polo galego. Porque estou convencido de o que pasou o sábado trece de Xuño, día en que os mozos da Coruña escoitaron o seu alcalde falándolles galego en camisa de cadros e sen gravata, vale máis que mil campañas, porque A Coruña, e a Galicia urbana, será neofalante ou non será e porque, se cadra, chegou tamén o momento de opinar en positivo.


Summary: O número de persoas inscritas como demandantes de emprego en febreiro é de 257.549. Só 129.667 perciben unha prestación. Nestes 12 meses o paro baixou no noso País un 8% mais as afiliacións á Seguridade Social aumentaron só un 1,6%

Leve descenso do paro rexistrado en Galiza en febreiro após varios meses de incremento, un 0,56%. Hai 257.549 persoas inscritas como demandantes de emprego, 1.453 menos que no anterior mes, xaneiro. Na comparativa interanual (de febreiro 214 a febreiro de 2015) o desemprego descendeu no noso país nun 8%. Porén, nese mesmo período a afiliación á Seguridade Social só aumentou nun 1,65%. Unha diferencia que apunta a que en boa medida a baixada do paro responde non tanto á creación de emprego senón a outros factores (emigración, abandono das listas de demanda de emprego...). Das 257.549 persoas rexistradas no paro en febreiro só 129.667 están a percibir algunha prestación, o que indica que en torno a metade delas non cobra nada. Un dado preocupante que se mantén mes a mes. Por sectores, o de servizos é o que aglutina o maior número de parad@s rexistrad@s (161.295), seguido de industria (33.311) e construción (33.163). Hai máis de 20.000 persoas anotadas e sen emprego anterior. En canto a contratos, rexistráronse en febreiro 53.692, dos cales máis de 48.000 eran temporais por 5.136 con carácter indefinido. Información en actualización


Summary: Galiza foi pioneira na reivindicación do naturismo nas praias. Na actualidade rexístranse por volta de sesenta areais para desfrutar en cirolas.

No verán de 1983 catorce persoas que practicaban naturismo na praia de Baroña (Porto do Son) foron prendidas pola Garda Civil acusadas de "escándalo público". No goberno do Estado español rexía a lei de Felipe González, recén chegado a Moncloa, e sobre o pobo e as súas institucións pairaba a moralidade que acha pecaminoso, obsceno e mesmo anti-natural o corpo nu. Non era a primeira vez que acontecida, en 1975 varias persoas foran tamén detidas, desta volta na canguesa praia de Barra, pola mesma razón embora nun contexto político diferente. Galiza tornábase así en pioneira na defensa do naturismo da man da Coordenadora Nudista Ecolóxico Radical (CNER), fundada entre outras persoas polo sociólogo Miguel Cancio e cuxo obxectivo era loitar para que se puidese practicar o nudismo de maneira libre, respectuosa e sen se veren prendidas polas forzas policiais. Defensa do territorio e legalidade Así as cousas, a hemeroteca lembra que aquelas detencións na praia de Baroña non foran estritamente por andar en cirolas na praia --que tamén-- senón pola denuncia da destrución do litoral da man da especulación urbanística e a privatización que isto supuña dos areais. No concreto, a construción dun edificio de catro andares acarón dunha praia que está localizada, cumpre lembrar, acarón dun importante castro. O nudismo deixou de estar punido no Código Penal en 1989 A lexislación sobre o nudismo mudaría en 1989. Así, ir en cirolas á praia deixou de constituír un delito embora non o "escándalo" e o "desorde público". As administracións locais pasarían a regular esta práctica e mesmo tentarían acoutala ao máximo como aconteceu cos gobernos de Barcelona, Cádiz ou Valladolid con ordenanzas que, no entanto, non chegarían a aprobarse após as mudanzas no panorama político acontecidas nas municipais de 2015. A pioneira loita levada a cabo na Galiza a prol do nudismo e en defensa do territorio permitiu que na actualidade se conten por ducias as praias nas que se permite. De facto, a Federación Española de Naturismo (FEN) cifra en por volta de 60 o número destes areais despregados, aliás, por todo o noso territorio. Alén da Praia de Area Longa no Castro de Baroña e da de Barra en Cangas, tamén se atopan a de Cambouzas en Arteixo, a dos alemáns en Foz, o Caolín no Vicedo, a de Figueiras nas Illas Cíez, a de Marín en Miño ou algunhas calas na Illa de Arousa. Que si, que tamén se pode gozar da praia de corpo nu. No número 8 do Caderno de Verán que acompañaba o semanario 154, Sermos Galiza publicou Nudismo en Galiza: os paraísos orixinais de Belén Puñal. [Imaxes Coordenadora Nudista Ecolóxico Radical]


Summary: O equipo levantino venceu (2-0) sen apuros ao conxunto coruñés, que volveu ás dúbidas e ausencia dunha proposta que caracterizou o desastroso primeiro terzo de Liga.

Non sufriu. Tardou en adiantarse pero calquera espectador intuía que o Valencia acabaría marcando e levándose os tres puntos do seu enfrontamento ante o Dépor, que caeu 2-0 en Mestalla e segue en crise após sumar só un punto dos últimos quince. Non é probábel pero o Dépor pode rematar a xornada en postos de descenso. Desde logo, pasa por un delicado momento que volve poñer a mirada sobre o adestrador, Víctor Fernández. Porque se viu de novo a un equipo sen proposta, que non sabía ao que xogaba, como no crítico primeiro terzo da tempada. Vingou o Valencia a derrota de Riazor, aínda que tardou en bater a Fabricio. Foi na segunda parte, logo de controlar todo o encontro, cando un penalti de Juanfrán foi transformado en gol por Parejo. Non reaccionou o Dépor con solvencia en ataque e Alcácer rematou por facer o segundo e deixar sentenciado o partido, que case volve ter vida após un bo remate coa testa de Álex Bergantiños. Pero non entrou. E os coruñeses volveron caer. Preocupante.


Summary: A finais da pasada década a Xunta tivo que rescatar e disolver as fundacións hospitalarias, impulsadas cando Feijóo dirixía o Sergas e cuxo modelo apostou por estender a todo o Estado xunto a Romay Beccaría. No hospital de Verín, emblema do modelo, o Consello de Contas detectou contas falseadas, "falta de control orzamentario" e "irregularidades" nas contratacións.

"Hai xente que leva vinte anos deteriorando a imaxe da sanidade pública e dicindo que hai recortes, eu tento levar vinte anos protexendo a sanidade pública". A pasada semana as críticas do persoal sanitario arreciaban nos hospitais galegos polo "colapso" e o "caos" que estaban a sufrir a causa da combinación de recortes e gripe. Mentres o asunto chegaba ata a Fiscalía o presidente da Xunta retrucaba deste xeito a unhas protestas que non son "nada novo", senón mostra de que "hai interlocutores que se dedican a diminuír a sanidade pública", que xa "nos anos 90" falaban de "recortes". Profesionais da sanidade e oposición parlamentaria retrucaron as verbas do presidente remitíndose, precisamente, aos anos 90, cando como máximo responsable do Sergas contribuíu a facer xermolar un experimento de xestión sanitaria que rematou en quebra: as fundacións hospitalarias. Estas fundacións chegaron a ser catro e tiveron o seu emblema na Fundación Hospital de Verín, constituída en setembro de 1993, cando Feijóo era xa xerente do Servizo Galego de Saúde e, polo tanto, número dous do seu mentor político, o daquela conselleiro de Sanidade, José Manuel Romay Beccaría. Tivo unha dotación inicial de 100 millóns de pesetas -uns 600.000 euros- e foi concibida para xestionar cunha metodoloxía "moderna" e "flexible" o recinto verinés, cuxa posta en marcha fora promovida polo antigo Insalud, organismo estatal que llo transferira ao Sergas entre dúbidas sobre a súa rendibilidade. Así, puñan a funcionar un hospital que na práctica era parte da rede pública, pero que sería rexido polos principios do sector privado en materias como a contratación ou o pago de incentivos. Tras tres anos, aínda con Feijóo no Sergas, a fundación xa padecía unha "grave situación financeira" Apenas tres anos despois do celebrado nacemento, en 1996, o hospital funcionaba con 80 camas, a metade da súa capacidade, e a súa xestión xa estaba sumida na opacidade, no descontrol e tamén nas perdas económicas e mesmo nas contas falseadas. Así o reflectía un duro informe do Consello de Contas no que, malia advertir de que as contas anuais da fundación non expresaban "imaxe fiel" do que acontecía en Verín, era quen de cuantificar unhas perdas superiores aos 200 millóns de pesetas -arredor de 1,2 millóns de euros- e de advertir, en xeral dunha "grave situación financeira" que a facía padecer unha "total dependencia" do "apoio financeiro adicional" da Xunta. Descontrol e irregularidades O proxecto concibido para liberar a xestión sanitaria dos vicios da administración pública mediante "técnicas de xestión empresarial" estaba funcionando, segundo Contas, como "vía de escape aos controis administrativos" sen que existise ningunha "xustificación documental da necesidade e conveniencia de promover unha fundación para prestar servizos sanitarios". O mecanismo artellado por Romay e Feijóo servía para "trasladar funcións propias da Administración, substraendo fondos públicos e bens de dominio público para poñelos á disposición dunha entidade privada". Contas detectou "falta de control orzamentario", "irregularidades" nas contratacións e "precariedade" laboral "non admisible" Onde se vendera "flexibilidade de actuación" había "falta de control orzamentario" e ademais, diagnosticaba o ente fiscalizador, "salientables irregularidades na contratación de persoal e na subcontratación de servizos externos que acaban distorsionando as previsións de gasto". Así, a selección de persoal encomendáraselle a unha empresa privada mediante procesos selectivos sen "os requisitos mínimos para garantir un procedemento obxectivo" e, ademais, producíranse "contratacións de persoal laboral temporal á marxe das convocatorias públicas e de todo procedemento que garanta os principios de igualidade mérito e capacididade". Tampouco se comprobara se as persoas contratadas estaban "incursas en incompatibilidades" e, asemade, "algúns contratos eventuais" de "dous, tres, catro días" provocaban a "existencia de emprego en condicións de precariedade non admisibles para un ente tutelado pola Administración pública". Paso ao sector público e rescate polo bipartito Cando o Consello de Contas fixo público este informe, en 1998, advertindo ademais de que o Hospital de Verín non era quen de "atender unha importante demanda asistencial" de pacientes da comarca, nin Feijóo nin Romay estaban xa no Sergas. O tándem político-sanitario comandaba xa o Ministerio de Sanidade do Goberno de Aznar e publicitaban as bondades das fundacións hospitalarias, modelo que tiñan intención de implantar en boa parte do Estado. Así, o ministro Romay puña como exemplo a súa creación de Verín para asegurar no Congreso dos Deputados que coas fundacións "os traballadores están mellor pagados" e os pacientes, "máis satisfeitos", todo con menos custe. "É o resultado de introducir técnicas organizativas modernas, con iso conséguense excelentes efectos". Cando Contas fixo público o seu duro informe Feijóo e Romay xa publicitaban o modelo das fundacións dende o Ministerio de Sanidade Feijóo, pola súa banda, percorría diferentes centros sanitarios para, na súa calidade de presidente do Insalud, ofrecer a conversión dos hospitais tradicionais en fundacións. "Está admitido pacificamente por todos os responsables sanitarios" que cumpría "avanzar" na "individualización" da xestión de cada hospital, declaraba Feijóo en verbas recollidas por El País. Tratábase, dicía, de gañar "autonomía" e "eficiencia" grazas á "delegación" en entes privados de nova creación. Fraga converteu as fundacións en públicas, o bipartito tivo que rescatalas con máis de 10 millóns de euros e decidiu disolvelas Mentres o actual presidente da Xunta tentaba estender o seu plan, en Galicia comezaba a fracasar. Así, o 5 de outubro do 2000 o Consello da Xunta de Manuel Fraga decidía que tanto a de Verín como as demais fundacións hospitalarias pasasen a ser públicas e en 2003 o Executivo, do que xa formaba parte Feijóo, daba o primeiro paso para integrar o seu persoal no Sergas. En 2006, xa co bipartito, a Xunta tiña que inxectar algo máis de 10 millóns de euros nas fundacións. A que máis fondos precisou, máis de 4 millóns, foi a de Verín. Tras esta operación "obrigada", segundo o Consello de Contas, para "compensar resultados negativos de varios exercicios, cuestionando así a maior eficiencia defendida na prestación de servizos", o bipartito decidiu poñerlle punto e final ao modelo. Deste xeito, en 2007 o persoal das fundacións foi integrado no Sergas. Finalmente, en 2008 a Xunta disolveu as fracasadas fundacións, que dende ese momento pasaron a ser hospitais plenamente públicos.


Summary: A edición de xaneiro d'O Mirante, o panorama electoral da Asociación de Medios en Galego, asenta a formación de Pablo Iglesias en primeira posición, e prognostica unha lixeira recuperación do PP e unha caída do PSOE. O BNG volve ao 0,6% de estimación de voto.

Podemos frea o seu crecemento, pero segue en cabeza. O partido que lidera Pablo Iglesias aséntase na primeira posición cara ás eleccións xerais previstas para finais deste ano aínda que medra escasamente despois de, en apenas dous meses, gañar case 10 puntos en estimación de voto. De celebrarse agora as eleccións xerais a nova formación lograría un 26,30% dos votos emitidos, segundo a estimación da terceira edición d'O Mirante, o panorama electoral elaborado polo analista Carlos Neira para a Asociación de Medios en Galego, que mantén a PP e PSOE en segunda e terceira posición, respectivamente. Ademais do asentamento de Podemos en cabeza a análise reflicte unha lixeira recuperación dos de Mariano Rajoy a respecto do final do outono, cando a sucesión de escándalos de corrupción a saír á luz pública acelerou o seu desgaste. Así, os conservadores recuperan en torno a un punto en estimación de voto, se ben deixan polo camiño máis de 5 dende o final de verán e uns 20 a respecto do seu histórico resultado nas eleccións xerais de 2011. O PP recupérase levemente pero segue 20 puntos por tras do seu resultado de 2011 Tamén o PSOE cae a respecto dos prognósticos das últimas xerais e tamén a respecto de anteriores edicións d'O Mirante. Os socialistas obterían, segundo estes cálculos, un 21,10% dos votos, un retroceso duns dous puntos dende a elección de Pedro Sánchez como secretario xeral que os afasta de Podemos e PP e, polo tanto, da situación de triplo empate que reflicten algunhas das sondaxes difundidas nos últimos tempos. Así e todo, este panorama vén consolidar un xogo político con tres grandes forzas no Estado separadas por unha marxe relativamente curta. Alén desas tres grandes forzas o resto de formacións con posibilidades de entrar no vindeiro Congreso dos Deputados caracterizan as súas expectativas electorais pola volatilidade. Así, Izquierda Unida recupérase moi levemente despois das caídas dos últimos meses, aínda que o 5,4% que obtén desta volta deixa a coalición máis dun punto por baixo do seu resultado de 2011. Quen ve aínda máis complicado o horizonte é o partido de Rosa Díez, UPyD, que observa cun 4,70% como Ciudadanos, partido co que rexeitou formar unha coalición, xa está nun 4,70% e segue a gañarlle terreo paulatinamente fóra de Catalunya. En Catalunya, precisamente, Esquerra Republicana segue por riba de CiU, se ben o partido do presidente da Generalitat deixa de retroceder. Na banda baixa das votacións, a das formacións que obterían menos do 2% do voto estimado, o BNG volve ao 0,6% de outubro tras descender ao 0,5% en novembro e decembro. No ámbito da dereita radical Vox segue a perder folgos e xa non chega ao 1% mentres, en Euskadi, EH Bildu acusa a irrupción de Podemos no seu electoral e baixa ata o 0,80%, quedando así por baixo do estable 1% do PNV. A estimación de voto d'O Mirante é o resultado da análise continuada dos inquéritos de máis de 25 casas demoscópicas a través do método coñecido como house effects, isto é, da abordaxe dos seus datos mediante a "separación" do "ruído ou desvíos" aplicados polas súas respectivas cociñas. Por esta vía, explica o autor, "o cálculo dos desvíos involuntarios ou voluntarios en que incorren os produtores de enquisas permite que sexan neutralizados e descontados" e o resultado da observación conxunta destes valores "mellora aínda máis a estimación".


Summary: Trinta persoas, entre elas os galegos Manuel Rivas, Suso de Toro e Xosé Manuel Pereiro, acordan nun manifesto "corresponsabilizarse dos feitos e imputacións que pesan" sobre os dous activistas cataláns xulgados, xunto a outras doce persoas, polo 'procés'.

Trinta persoas, entre elas escritores e xornalistas galegos como Manuel Rivas, Xosé Manuel Pereiro, Víctor Sampedro, Suso de Toro, e un importante número de profesores universitario e activistas, dirixiron unha denuncia ao xulgado de garda de Plaza de Castilla, en Madrid, para proclamarse "corresponsables dos feitos e imputacións que pesan sobre Jordi Sánchez e Jordi Cuixart", presidentes en 2017 da Assemblea Nacional Catalana e de Òmnium Cultural e dúas das doce persoas xulgadas no Supremo en relación ao referendo do 1-O e as mobilizacións daquel 20 de setembro.Trinta persoas, entre elas Manuel Rivas, Suso de Toro, Víctor Sampedro e Xosé Manuel Pereiro, presentan unha denuncia para proclamarse "corresponsables dos feitos e imputacións" que pesan" sobre os Jordis"Non só ou non tanto en defensa e solidariedade persoal con estes acusados, senón fundamentalmente en defensa e solidariedade da democracia que se ve cuestionada con esta acusación inxusta", di o escrito. Os impulsores leron o manifesto este martes ante os xulgados ao que foron autoinculparse. "No xuízo do Procés enxuízanse dereitos que nos pertencen e que é preciso defender, como o de manifestación, acoutado severamente e con violencia o 1-O", di o manifesto, que precisa que a acción non ten que ver con "compartir o seu ideario", senón porque a súa presenza no xuízo, ao seu parecer, "é o selo de que se está penalizando o dereito de asociación de pensar distinto". "Convidamos a cidadanía a participar na autoinculpación colectiva", conclúe o documento, asinado por Pepe Beunza, o primeiro obxector insubmiso ao franquismo (1971), e Ovidio Bustillo, un dos insubmisos de Can Serra (1975); escritores, creadores culturais e profesores universitarios (Santiago Alba Rico, Alfonso Cervera, Carlos Fernández-Liria, Belén Gopegui, César Rendueles, Jorge Riechman, Víctor Sampedro); xornalistas (Guillem Martínez, Mariá de Delás), outros activistas. "Falamos de desobedientes civís, de votantes insubmisos. A insubmisión é unha opción democrática de dilatada traxectoria""Dous millóns de desobedientes civís acudiron á convocatoria do 1-O de 2017 en Cataluña, incluídos os case 200.000 votantes do non, 50.000 en branco e 20.000 nulos. O significado de votar o 1-O, calquera que fose a papeleta, resulta inequívoco. Case a metade do censo electoral catalán desobedeceu as instancias máximas de España: puxeron urnas, papeletas e corpos para facerse ouvir nun acto de protesta multitudinario", destaca o manifesto, lido este martes e que pode ser consultado ao completo, máis abaixo, nesta mesma información."Unha parte importante da sociedade catalá rebordou as forzas de orde pública, desafiou o medo aos antidisturbios. Fíxoo de forma pacífica, pública e manifesta, sen máscaras. Aguantaron porrazos e non fuxiron das posibles responsabilidades penais. Falamos de desobedientes civís, de votantes insubmisos. A insubmisión é unha opción democrática de dilatada traxectoria", din.


Summary: O PP impugnou no Constitucional catro artigos da norma.

O PP presentou a semana pasada un recurso de inconstitucionalidade contra catro artigos da modificación da Lei catalana de violencia machista de 2008 aprobada en decembro de 2020, tramitada co apoio unánime das forzas do Parlament e votada por ampla maioría (só o PP votou en contra nalgúns artigos). O recurso, que foi feito público por El Confidencial, foi motivado porque a lei "innova ou directamente contravén" leis orgánica vixentes e competencias exclusivas do Estado. Para o Partido Popular, o artigo 1 da lei catalana "desnaturaliza o concepto sexo presente no ordenamento xurídico" ao incluír "unha distinción entre mulleres transxénero e mulleres que non o son, diferenciación incompatibles co noso ordenamento xurídico", pola referencia que fai a reforma da lei a mulleres incluíndo tamén as que son transxénero: nenas, adolescentes e mulleres. O segundo artigo impugnado forma parte do debate relacionado coa lei que prepara o Ministerio de Igualdade. A lei catalana incorpora unha definición explícita do consentemento sexual (só si é si) que para o PP invade o ámbito das leis orgánicas vixentes. Tipos de violencia A tipificación dos tipos de violencia machista que desenvolveu a lei catalana tamén esta recollido no recurso do PP, que critica "a explicación minuciosa e extrema do que considera a violecia de xénero tipificada" e os "aspectos e términos que non poden ampararse no espíritu das normas de protección penal", entre os que inclúe a tipificación da "violencia de segundo orde", aquela que se exerce contra as persoas que apoian as vítimas de violencia machista. O último artigo denunciado é o 16, no que se "establecen unha serie de esixencias (creacións de protocolos e plans internos e até reformas de estatutos internos) que inciden no ámbito de regulación dos partidos políticos", segundo o PP non é aceptábel que unha lei non estatal regule estes aspectos, polo que se remite a unha lei orgánica.


Summary: Os traballadores tamén requiren a apertura dunha negociación entre todas as partes afectadas: Xunta da Galiza, empresa, Concello de Mazaricos e o comité de empresa.

O comité de empresa de Xeal vén de solicitar aos grupos parlamentarios de PP, BNG e PSdeG unha reunión para trasladarlles a súa preocupación polo "novo intento de segregación encuberta das actividades" exercido pola compañía. Persoal de Xeal sinala a "segregación encuberta" nas actividades da firma Con esta reunión, os traballadores pretenden que as tres formacións políticas coñezan e apoien as súas demandas, que recollen a constitución dun plan industrial e de viabilidade das fábricas. Nun comunicado, o comité informou de que se dirixiu tamén, no mesmo sentido, ao Concello de Mazaricos, Augas da Galiza e a Consellaría de Industria. O comité de Xeal denuncia a empresa, Xunta, Ferroatlántica e Ithaka Partners por "desmantelar" a planta O comité de empresa agarda que os grupos parlamentarios trasladen as súas demandas ás administración públicas e á empresa de que calquera autorización administrativa para novos aproveitamentos hidráulicos para a produción de electricidade deberá estar condicionado ao cumprimento da lexislación aplicable en vigor (incluída a ambiental), ao cumprimento e acatamento pola empresa das cláusulas concesionais de acordo aos termos interpretados recentemente pola sentenza do TSXG do 5 de novembro de 2020. Plan industrial O comité tamén exixe que a empresa presente un plan industrial, tendo en conta que as actividades de xeración de enerxía eléctrica e de fabricación de ferroaliaxes forman unha unidade produtiva única. O comité de Xeal reclama á Xunta que declare a nulidade da venda das plantas Aliás, solicita o restabelecemento e fixación dun número mínimo de cadro de persoal en relación ao nivel de emprego existente no ano 2019, e da aplicación do convenio colectivo actualizado de Xeal Cee Dumbría Centrais Hidroeléctricas. Po outra parte, os traballadores requiren a apertura dunha negociación entre todas as partes afectadas: Xunta da Galiza, empresa, Concello de Mazaricos e o comité de empresa.


Summary: "É o momento de priorizar o destino dos apoios", indica perante o recorte nas partidas.

Fruga mostra a súa preocupación polo feito de que os fondos europeos destinados ao sector agropecuario baixan de 383.000 millóns de euros para 336.444 millóns de euros. Así, manifestan nun comunicado, o orzamento do primeiro alicerce, destinado ao apoio directo ás rendas, vaise ver rebaixado, "pasando dos 286.143 millóns de euros aos 258.600, o que supón unha rebaixa de 9,63%, e o segundo piar, o do desenvolvemento rural, tamén se verá afectado por unha rebaixa que oscila entre o 19,7 por cento e o 11,2%". Ante este escenario, a Fruga lembra que os pagamentos da PAC "seguen a beneficiar un importante número de destinatarios que non teñen a actividade agropecuaria como actividade principal". Así, indican, o 80% das axudas da PAC son cobradas soamente polo 20% dos e das beneficiarias, pola contra o 80% de beneficiarias téñense que conformar co 20% do orzamento, "unha distribución a todas luces inxusta". "Sendo o Estado español o segundo estado da UE que mais orzamento recibe das axudas da PAC após o francés, resulta que o importe dos apoios que reciben as explotacións galegas son dos mais baixos de toda a UE e isto é debido a que o Estado español sempre priorizou, no criterio de reparto, aos grandes propietarios, moitos deles absentistas, e que, na maior parte dos casos, non se dedican profesionalmente á actividade agropecuaria". Fruga, pois, reitera que os apoios do primeiro piar da PAC (axudas directas á actividade agrogandeira) "teñen de ir dirixidos a aquelas persoas que teñen a actividade agrícola e gandeira como actividade principal, é dicir aquelas persoas que cando menos obteñan o 50% da súa renda da actividade agraria exercida na súa explotación, e que o tempo dedicado a actividades non relacionadas coa súa explotación sexa inferior á metade do seu tempo de traballo total, co fin de evitar que as axudas acaben nas maos de especuladores e entidades que nada teñen a ver coa nosa profesión."


Summary: A liña comezará a operar sen ERTMS, que se instalará en 2016, e só disporá do sistema ASFA. A velocidade estará limitada ata entón a 200 km/h. As vítimas do accidente do Alvia denuncian os paralelismos coas "présas e modificacións" na inauguración do treito Ourense-Santiago.

Na mañá deste martes 29 de setembro o presidente do Goberno, Mariano Rajoy, e a ministra de Fomento, Ana Pastor, participan na inauguración da liña de alta velocidade ferroviaria que unirá León, Palencia e Valladolid. Unha liña, que como denuncia a Plataforma Alvia 04155, que agrupa as vítimas do accidente de Angrois e os seus familiares, bota a andar con algunha das eivas de seguridade que provocaron a traxedia de Compostela. Unha urxencia, salientan, motivada pola proximidade das eleccións de decembro. Entre outras cousas, este AVE comezará a operar sen o sistema de sinalización ERTMS e ata o ano 2016 só disporá do sistema ASFA, polo que a súa velocidade estará limitada a 200 quilómetros por hora. Na investigación sobre as causas do accidente de Angrois púxose de manifesto que o sistema ERTMS tería evitado a catástrofe. Na investigación sobre as causas do accidente de Angrois púxose de manifesto que o sistema ERTMS tería evitado a catástrofe A instalación do ERTMS foi adxudicada en xuño de 2014, pero o sistema non estará listo ata dentro de medio ano, pois debe superar unha serie de probas e axustes que se prolongan ao longo de varios meses. Con todo, o Ministerio de Fomento decidiu adiantar a inauguración da liña a antes das eleccións xerais de decembro. Ao igual que sucedera coa liña Ourense-Santiago, o AVE León-Valladolid comezará a funcionar sen ser exactamente un AVE, pois a súa velocidade estará limitada. A liña presenta así mesmo outras características que a afastan do que é habitual nos traxectos de alta velocidade, pois percorre máis de 80 quilómetros por unha vía única para os dous sentidos, unha medida de aforro que está a ser aplicada por Fomento noutras liñas. O sistema ERTMS é o propio da alta velocidade e permite controlar a velocidade dos trens en todo momento. Pola contra, o sistema ASFA, que comezou a operar nos anos 70 do pasado século só aplica os controis cando o vehículo atravesa unha serie de balizas situadas na vía. A Plataforma Alvia 04155 denuncia os paralelismos existentes coas "présas e modificacións" na inauguración do treito Ourense-Santiago que "provocaron unha merma na seguridade" da liña. Ademais da ausencia do sistema ERTMS, a plataforma lembra que "do mesmo xeito que na liña Ourense-Santiago se decidiu a última hora a supresión de distintas medidas de seguridade por cuestións orzamentarias e electorais" nesta nova liña "eliminouse a dobre vía na chegada a León, tamén por falta de orzamento e, tememos, que co conseguinte risco para a seguridade". "Non hai dúbida de que o Ministerio de Fomento ten présa por inaugurar esta liña canto antes e isto puido provocar unha toma de decisións precipitadas ou erróneas" "A inauguración desta liña podería ter sido prohibida pola Xunta Electoral Central en caso de celebrarse en outubro ou novembro, pola proximidade das eleccións xerais", sinala a plataforma. "Non hai dúbida de que o Ministerio de Fomento ten présa por inaugurar esta liña canto antes e isto puido provocar unha toma de decisións precipitadas ou erróneas", engade. A entidade de vítimas denuncia que "unha vez máis semella que a improvisación, a demagoxia política e a chapuza imperan sobre os criterios rigorosos e profesionais" e que "os políticos poñen por riba de todo os seus intereses" tratando "de enganar os cidadáns".


Summary: Treixadura, Yves Lambert ou Elephant Sessions, entre os protagonistas dun evento que decorrerá no municipio morracense os días 29, 30 e 31 de xullo.

O Festival Intercéltico de Moaña, o evento decano dos festivais de música folk da Galiza, alcanza este verán a súa 38º edición, e será os días 29, 30 e 31 de xullo. Desde a organización apuntaron que, logo de dúas edicións condicionadas pola adversa situación sociosanitaria, o festival preséntase este ano como "o da volta á normalidade", recuperando o seu formato tradicional, sen restricións de acceso e de balde, como viña sendo habitual. Aliás, no cartel volven figurar artistas de todo o mundo como os escoceses Elephant Sessions, o quebequés (Canadá) Yves Lambert e a artista procedente de Northumbria (Inglaterra) Kathryn Tickell. Sexta feira, 29 de xullo O primeiro concerto, a sexta feira día 29 ás 22 horas, correrá a conta da xa mítica banda galega Treixadura, que presentará o seu novo traballo, Camiño longo. Posteriormente, contra as 23.30 horas, será a quenda de Elephant Sessions, recoñecidos polo seu directo que xa exportaron aos festivais europeos máis prestixiosos. Sábado, 30 de xullo O sábado ás 22 horas actuará Yves Lambert, cantante e acordeonista que fora membro fundador de La Bottine Souriante e é un dos máximos expoñentes do trad do Québec. Xurxo Fernandes daralle o relevo arredor das 23.30 horas. Este artista coruñés ten unha ampla traxectoria no ámbito da etnografía e das músicas de raíz e forma parte da banda Radio Cos. Domingo, 31 de xullo Finalmente, o domingo Os d'abaixo abrirán a quenda de mañá (12.30 horas) cun repertorio que recolle algunhas das pezas populares máis coñecidas da música galega xunto con novas achegas de fontes tradicionais ou de nova composición. Xa pola noite, Kathryn Tickell (22 horas) porá o ramo ás actuacións musicais co seu traballo fondamente arraigado á paisaxe e as xentes de Northumbria. De forma paralela aos concertos decorrerá unha mostra de artesanía e folclore tradicional con cartel propio que contará con obradoiros, desfiles e actuacións dos grupos e bandas de Moaña, organizada pola Asociación Moaña AntiQua e o Concello de Moaña.


Summary: Andrés Castro, o noso crítico de cinema de cabeceira, muda por unha vez a pantalla grande pola pequena e entréganos unha crítica da serie de moda.

Esta Semana Santa non houbo Fariña! Por riba de ter que aturar peche de bares, corte de rúas, procesións relixiosas con casposa cobertura en directo das televisións públicas (nun estado aconfesional), ministros e ministras cantando aquilo de "soy el novio de la muerte", bandeirolos a media hasta pola morte de Xesús (sic) e programación televisiva infestada de filmes de romanos... por riba de todo iso... non houbo Fariña. Mandacarallo. Xa sei por que lle chaman semana de penitencia... Recoñezo que son máis de pelis. En cuestión de series quedei no Equipo A, O coche fantástico, O gran heroe americano e Friends. Si, algo obsoleto... ou como din agora... vintage. Máis recentemente teño seguido (daquela maneira) as máis míticas: Como coñecín a túa nai, Modern Family ou Big Bang Theory, e xa coas plataformas streaming, papei Stranger Things, Xogo de Tronos, Midhunter e O conto da criada... Pero o certo é que son máis de pelis. Así de primeiras dáme unha preguiza enorme poñerme a seguir unha serie. Con Fariña pasoume algo parecido. Dábame preguiza. Pero o tema do secuestro da novela homónima de Nacho Carretero deume un motivo poderosísimo para darlle unha oportunidade. As profecías que Ray Bradbury apuntaba en Fahrenheit 451 estábanse facendo realidade... unha realidade moi pero que moi inquietante, sobre todo se a sumamos aos casos aberrantes de persecución de liberdade e expresión contra rapeiros, tuiteiras e titiriteiros. 'Fariña' dábame preguiza. Pero o tema do secuestro da novela homónima de Nacho Carretero deume un motivo poderosísimo para darlle unha oportunidade Após o primeiro episodio aproveitaron a polémica (que os de Antena 3 son moi listos) e fixeron un programa especial baseado "no libro prohibido". Trouxeron Carmen Avendaño, Baltasar Garzón, o xuíz Vázquez Taín, Nacho Carretero e o vilipendiado no asunto, e ex alcalde de O Grove, Alfredo Bea Gondar. Ademais da avogada "crea polémicas", o máis gracioso de todo foi cando entrou en escena o ex alcalde. Non daba unha a dereitas (a pesar do seu ideal político). Sentíase vítima polas palabras que saen no libro, malia que afirmaba non telo lido. Tamén aseguraba que por el non se tiña que secuestrar o libro, que el, pobre, só quería que se lle restaurara o seu honor. O cumio da entrevista viu cando a presentadora lle pregunta pola condena que tivo por branqueo de capitais... Momento glorioso da televisión cando Gondar responde, en plan Umbral: "Eu só vin falar do tema Fariña". Para escachar coa risa... se non fose un tema tan indignante. Porque non nos enganemos, o problema non é de xente coma Bea Gondar, que haina a moreas, o problema está nun sistema xudicial capaz de admitir a trámite querelas contra a liberdade de expresión, xa sexa a través de libros, chíos, opinións políticas ou cancións. Fascismo is coming (?). En fin, vaiamos ao quid da cuestión que eu vin aquí para falar de Fariña, a serie... Por se, a estas alturas do campionato, alguén non sabe de que vai, dicir que narra a historia do nacemento do narcotráfico en Galiza. Preséntasenos as principais familias que controlaban o tráfico nas Rías Baixas: os Charlín, os Oubiña e os Bustelo. Todos eles fan contrabando de tabaco baixo a supervisión do patriarca Terito (Manuel Lourenzo). Todo semella ir sobre rodas. A policía, a garda civil, os políticos, os xuíces... todos fan a vista gorda. Mais o negocio dá un xiro cando entra en acción un ambicioso xoven chamado Sito Miñanco (Javier Rey). Decátase que se poden gañar moitos máis cartos coa droga, pero meterse nese terreo son palabras maiores. Xa non é unha falta, coma o tabaco, andar na droga é delito penal. Pese as advertencias de Terito, comezará un periplo cara ao narcotráfico de cocaína e tamén comezará a caza do detective Castro (Tristán Ulloa), un tipo adusto e teimudo que leva tempo querendo metelos a todos na cadea. A serie está dividida en dez episodios dos que, a data de hoxe, se emitiron catro. O quinto pospúxose, como xa dixen, por mor da Semana Santa. Cada capítulo leva o título dun ano. O primeiro titúlase "1981", o segundo "1982", e así sucesivamente. Aínda que está producida por Antena 3, a serie ten alma galega, e non só polas localizacións. Está coproducida por Bambú Producións, dirixida polo coruñés Carlos Sedes, con equipo técnico e artístico da Galiza e un elenco tamén eminentemente galego. A historia céntrase en Sito Miñanco interpretado por un xenial Javier Rey (O final do camiño). Os outros capos teñen as facianas de Carlos Blanco (Dhogs) como Laureano Oubiña, o carismático Manuel Lourenzo (Vilamor) ponse na pel de Terito, Alfonso Agra na de Bustelo, e o enorme Antonio Durán 'Morris' (A Esmorga) na do patriarca dos Charlín, un auténtico rouba-escenas cando se pon en plan Joe Pesci de malahostia cos seus fillos, interpretados por Xosé Antonio Touriñán (Os fenómenos) e Xulio Abonjo (Somos xente honrada)... sobre todo co pobre Abonjo, que non para de chupar hostias a man aberta. Tristán Ulloa (Lucía e o sexo), Marta Larralde (O ouro do tempo), Tamar Novas (A lingua das bolboretas), Isabel Naveira (18 comidas), Monti Castiñeiras (Sicixia), Eva Fernández (Pratos combinados), Celso Bugallo (Mar adentro), Luisa Merelas (Lobos sucios), Iván Marcos (As altas presións) e un longuísimo etcétera de grandes actores e actrices completan un elenco insuperábel. A banda sonora tamén é brutal. Cada episodio está aderezado con grandes éxitos de onte e hoxe: Herdeiros da Crus, Siniestro Total, Korosi Dansas, Guadi Galego ou Os Resentidos... De feito asomoume a lagrimiña cando soou a de "Galicia Caníbal". Pero a canción que o está a petar, e que dá comezo a cada capítulo, é a de Iván Ferreiro. Número un en todas as playlist de música. Todo un himno. Quen non cantaruxou xa aquilo de "o que teño que facer, pra non ter que ir ao mar"? Todo está xenial en Fariña. Dirección, reparto, localizacións, banda sonora, fotografía, guión, efectos especiais... Todo... Todo?... pois ben... "case" todo. Meu pai! Agárrense que veñen curvas... A dirección e a fotografía son impecábeis agás nunha pequena cousa. Coido que hai unha utilización abusiva dos flares de luz. Si, ese efecto óptico feito con luceciñas transversais que ocupan toda a pantalla e que tanto me molestan nos filmes de J.J. Abrams... E se me molestan nos filmes de J.J. Abrams pois, malia que me pese, tamén me molestan en Fariña. Ese efecto, tan de moda nos vídeos musicais, pódese aturar cando comunica algo ou ten un efecto dramático na escena. Pero meter por meter... pois como que non. 'Fariña' está rodada en castrapo, así que no fondo o de "meu pai" pasa un pouco desapercibido entre tanta "castrapada". Resulta moi curioso que unha serie da calidade de 'Fariña' non estea feita en galego Outro punto que ranxe bastante é o de "meu pai". Unha expresión metida con calzador cada dous por tres pero que custa un mundo que non rechíe nos ouvidos. Pero, claro, Fariña está rodada en castrapo, así que no fondo o de "meu pai" pasa un pouco desapercibido entre tanta "castrapada". Resulta moi curioso que unha serie da calidade de Fariña non estea feita en galego. Seica seguimos na teima en pensar que para triunfar fóra hai que rodar en castelán. Erro!! Hai exemplos máis que de sobra no audiovisual galego que demostran que o idioma propio do país non é óbice para triunfar onde faga falla. No cinema parece que vamos superando esta barreira mental con éxitos coma os de A Esmorga (con catro galardóns no Festival de Toulouse), Dhogs (con trece Mestre Mateo), Arraianos (premiada no Festival de Cinema Europeo de Sevilla) ou, de próxima estrea, A estación violenta (de Anxos Fazáns), Aquilo que arde (de Óliver Laxe) e as que virán que isto non acaba máis que comezar. Falta agora dar o paso tamén nas series. A serie Merlí mostrou un pouco camiño. É unha serie catalá, rodada en catalá que logrou que se exportara fóra do seu país. O único que tiveron que facer é dobrala ao castelán e, coas plataformas streaming, subtitulala no idioma que se queira. Algo parecido se podía facer na Galiza. Rodar na nosa lingua produtos de calidade como o de Fariña e logo, se queren, que traduzan ou subtitulen. Así de doado e así de natural debería de ser. Non sei se é porque lle teño cariño á serie ou simplemente é un desexo, pero me gusta imaxinar que o que está facendo Fariña é dar un pequeno paso nesta dirección.


Summary: Despois dun feixe de intervencións públicas nas que Xesús Alonso Montero provocou máis de unha polémica, a propia Academia Galega publica no seu web a entrevista oficial do seu novo presidente. Alonso Montero entende que, malia a perda de falantes, o proceso de substitución do galego polo español é hoxe menor que cando escribiu o seu Informe Dramático.

Con cinco preguntas péchase o cuestionario do novo presidente na páxina oficial da propia RAG. Dúas para que manifeste o seu pensar sobre o obxectivo e fin da Academia, outra para a conmemoración do corenta aniversario do seu Informe Dramático da Lingua Galega e dúas máis para quen protagoniza as grandes celebracións literarias do ano, Rosalía de Castro e Roberto Vidal Bolaño. A Academia Galega publica a entrevista oficial co seu presidente, despois de que numerosas intervencións públicas orixinasen distintas polémicas polas súas afirmacións. A máis recente, a que orixinou a resposta do portavoz Xavier Vence ao sinalar que o BNG "quere tanto á lingua que como unha nai a un fillo a aperta ata abafala". Intervencións como estas provocaron xa o malestar en varios académicos que agardan máis prudencia por parte de quen está a ocupar o cargo máximo á fronte da Academia. A que se publica na páxina web dista moito das anteriores. "A sociedade galega debería saber que a nosa institución está comprometida coa causa da nosa lingua" comeza para despois remitirse aos Estatutos da Institución e defender a súa competencia única na codificación, establecemento de lingua culta e produción de instrumentos como gramáticas ou dicionarios. A corenta anos de ser publicado o seu Informe -dramático- sobre la lengua gallega, o seu autor, agora presidente da RAG, considera que o galego "segue a perder falantes, o que é moi preocupante", mais ten tamén acadado "avances significativos" o que conduciu a que o "anterior proceso de substitución do galego polo castelán sexa hoxe menor, e que a lingua galega acadase un prestixio en certos ámbitos que antes non tiña". "Se hoxe vivisen Franco ou Arias Navarro, esta entrevista nosa non existiría" sinala o presidente, para exemplificar a súa afirmación de que as condicións políticas condicionaron a situación da lingua.


Summary: Pedirá aos usuarios que asinen un consentimento informado sobre a elección desta vacina.

O Servizo Galego de Saúde (Sergas) recomendará aos ao redor de 90.000 galegos -dos cales uns 60.000 pertenencen a colectivos esenciais- menores de 60 anos que elixan a segunda vacina de Astrazeneca para completar a pauta vacunal, mais polo momento non asegura contar coa subministración para que todas as persoas que o queiran así de forma voluntaria reciban o fármaco británico. Deste modo, a "prioridade" do Sergas será a de completar as dúas doses de Astrazeneca para o colectivo de entre 60 e 69 anos (e os de 59 anos vacinados que fagan 60 este ano), debido a que para eles mantense a vacinación con este fármaco na estratexia a nivel de Estado. No caso de que haxa subministración suficiente, como confirmou o presidente da Xunta esta quinta feira na rolda de prensa posterior á reunión do seu Goberno, Galiza tamén administrará a segunda dose de Astrazeneca a todos os menores de 60 anos que o queiran. A posición que Galiza defendeu na reunión do Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde ( CISNS) foi a de manter a segunda dose de Astrazeneca, en base á evidencia científica, a ficha técnica do fármaco, o aval da Axencia Europea do Medicamento e as voces que asesoran o Sergas, unha delas, manifestada publicamente polo investigador Federico Martinón. Con todo, o recorte de subministración de Astrazeneca e a ruptura do contrato por parte da Unión Europea coa farmacéutica británica supón que haberá unha diminución na recepción de dose para toda a Unión Europea. Así as cousas, Feixoo indicou que pedirán ao Ministerio de Sanidade que aclare a Galiza de cantas doses de Astrazeneca dispoñerá para vacinar. No caso de que haxa suficientes para administrar aos maiores de entre 60 e 69 e aos menores (90.000 galegos), o Sergas recomendará a segunda dose de Astrazeneca e pedirá aos usuarios que asinen un consentimento informado sobre a elección, tendo en conta que a estratexia recomenda Pfizer -baseado nun estudo científico da Carlos III que avala a eficacia-.


Summary: A Declaración de Vilaboa berra contra o esquecemento e exixe a restauración da memoria no 80 aniversario do golpe de estado fascista.

Acarón da ría de Vigo, "a maior foxa común de Galiza", do "Lazareto, 'a illa dos amores para a morte confiscada'" e da "estrada que construíron centos de presos da illa con man de obra escrava", as Asociacións para a recuperación da memoria histórica asinaron a Declaración de Vilaboa. Un documento que após 40 anos da morte do ditador Francisco Franco e a piques de se cumprir 80 do golpe de estado fascista, recolle 10 reclamacións, a comezar por rachar o silencio sobre o que que din "non se pode construír" unha "democracia digna de tal nome". "Dicímolo alto e forte", sinalan en referencia ao aniversario do inicio da represión que terá lugar en 2016 e polo que reivindican "a aprobación dunha política pública da memoria de carácter estatal e por parte do goberno galego" para a que coidan "de interese" como "punto de partida" as "recomendacións do informe do relator da ONU para os dereitos humanos, Pablo de Greiff". A comezar, insisten, polo respecto aos principios de "verdade, xustiza, reparación e non repetición". Aliás, exixen "aos gobernos municipais e as deputacións" a incorporación da memoria histórica ás súas políticas de goberno e que a Xunta devolva o carácter de illa da memoria a San Simón informando nas visitas guiadas "con amplitude sobre o seu pasado como cárcere", "como corredor da morte" e "sobre as sacas das que foron vítimas ducias de de militantes republicanos". Reclaman a recuperación de San Simón como Illa da Memoria e a creación dunha rede de Lugares da Memoria na Galiza Asemade, reclaman a "reactivación do proxecto Nomes e Voces" e piden á maxistratura que "non apare a fascistas, integrantes activos da ditadura franquista aínda vivos" para favorecer "o seu xulgamento no noso territorio, así como a colaboración co proceso xudicial aberto desde a Arxentina contra o réxime franquista". Demandan unha "decidida política de cara a facilitar o acceso aos arquivos que albergan documentación relacionada coa represión" e a "desaparición da simboloxía franquista e de todo tipo de elementos que lembren a Ditadura e sexan ofensivos para as vítimas". Así como a creación dunha Rede galega de Lugares da Memoria, sinalizados mediante unha imaxe e simboloxía común.


Summary: O presidente insiste en que "non hai caso" nas súas imaxes con Marcial Dorado mentres a oposición subliña que non o acusa de feitos "delitivos", senón de tratarse cun narcotraficante nos anos máis duros da droga en Galicia

Unha semana despois de que as fotografías de Alberto Núñez Feijóo con Marcial Dorado publicadas por El País revolucionasen a escena política galega o presidente da Xunta enfrontábase este luns por primeira vez a outro escenario informativo no que, polo xeral, adoita ser tratado con notable amabilidade: Madrid. O xefe do Goberno galego acudiu á capital de España para asistir á sinatura dun convenio entre o Consello do Poder Xudicial e a Federación Galega de Municipios e Provincias e, na quenda de preguntas, tocoulle responder sobre as intantáneas no barco do narcotraficante. Tras sete días asentando a súa argumentación no descoñecemento das actividades de Dorado en 1995 e nunha "infamia" urdida pola oposición, Feijóo incorpora unha nova liña: a apelación á boa fe da cidadanía. Para o líder da dereita en Galicia "non hai caso" pero iso non só é unha convicción súa, asegura. Ben ao contrario, mantén, "calquera persoa de ben sabe perfectamente que non hai substancia, nin caso nin causa" nas imaxes, sobre as cales as "explicacións están dadas" non só pola súa banda, afirma, senón tamén pola do xuíz Vázquez Taín, que enviou á cadea a Marcial Dorado en 2003 no marco da operación South Sea. Á espera de dar "explicacións en sede parlamentaria" o vindeiro mércores Feijóo coida que as verbas do maxistrado deixan claro que "nin de forma directa nin de forma indirecta houbo ningún tpo de relación sobre calquera feito non só reprochado xuridicamente", di, "senón tampouco eticamente". A oposición subliña que non acusa de feitos "delitivos", senón da ausencia de "ética" que supón relacionarse cun narcotraficante Á cuestión ética é precisamente á que se refire este luns a oposición parlamentaria. Dende o Pazo do Hórreo o voceiro socialista, Abel Losada, ten claro que "a dereita" política e "a dereita mediática" están a tentar "desviar o foco", pero "non estamos falando de comportamentos presuntamente delitivos relacionados co narcotráfico", porque se así fose Feijóo "estaría na cadea e non en Monte Pío". "Falamos de política -evidencia- e do que representa en termos de infamia que o máximo responsable do Servizo Galego de Saúde" naquela altura "mantivese unha relación moi prolongada cun dos máximos narcotraficantes de Galicia" mentres a sociedade galega, igaul que "os xuíces e as forzas de seguridade" estaban "en plena loita, durísima, contra o contrabando e o narcotráfico". Esa "relación prolongada no tempo cun narcotraficante" é precisamente, para Losada, "o que prexudica á democracia" e non a publicación das fotografías, como suxire o voceiro do PP, Pedro Puy. "Que digan que [a publicación] desprestixia a democracia é insultante para os demócratas", máis aínda porque "o PP hai meses que lanzou a filosofía de que as maiorías lexitiman o comportamento ético". Pero "quen non traen a ética na mochila, aínda que teña maioría absoluta segue sen ela". "Non se merca -subliña-, tense ou non se ten". O BNG pide a dimisión, o PP censura o "extremismo" O Bloque reiterará o mércores que Feijóo debe marchar e Puy volve darlle unha importancia "menor" ás imaxes Mentres os socialistas reclaman que o presidente "diga a verdade" na súa comparecencia do mércores e insisten en subliñar que tanto Feijóo como o daquela conselleiro de Sanidade, José Manuel Romay Beccaría, "sabían quen era Marcial Dorado en 1995", dende o BNG o seu voceiro parlamentario, Francisco Jorquera, adiantaba en rolda de prensa que o propio mércores "reiterá" a súa esixenica de que o xefe do Goberno "deixe a Presidencia de inmediato". Como Losada, o nacionalista pon o acento en que esta cuestión é "independente" de "se cometeu feitos delitivos ou non", dado que de calquera xeito é "inadmisible" que "un alto cargo tivese unha relación estreita e duradeira cun capo" como Dorado. As "novas informacións", abonda Jorquera, fan que a versión de Feijóo sobre a súa relación co narco "caian como un castelo de naipes" e, por todo isto, tamén para "rescatar a democracia", cómpre a "dimisión inmediata do señor Feijóo". Estas peticións deron lugar a novas acusacións de extremismo do popular Pedro Puy. Se o pasado domingo consideraba que a publicación das fotos cómpre enmarcala nunha aposta por desprestixiar as institucións democráticas, este luns reitera que as fotos "teñen un alcance menor", pero "están sendo utilizadas por parte de grupos extremistas" para esa mesma finalidade. Non obstante, o parlamentario conservador desmárcase do seu compañeiro de filas, o presidente madrileño, Ignacio González, para non pedir censura nos medios de comunicación. "Eu creo na liberdade de prensa", afirma.


Summary: A asociación 'Corcoesto si, mina si' remite un escrito á Consellería de Educación para censurar charlas contra o proxecto nos colexios. Critica a actitude de BNG ou AGE e as pintadas en sinais de tráfico.

Denuncia na Xunta contra os colectivos contrarios á polémica mina de Corcoesto. A asociación veciñal Corcoesto si, mina si -creada hai tan só unhas semanas- vén de presentar un escrito na Consellería de Educación "para mostrar a súa desconformidade coas charlas levadas a cabo en diferentes colexios e institutos da Costa da Morte" en contra do proxecto, segundo anuncia nun comunicado. Esta agrupación considera que "os colexios non son lugares para realizar este tipo de faladoiros contra un proxecto" que, segundo defenden, "beneficiará toda a comarca", ademais de denunciar "o uso de lemas antimina nas aulas". A agrupación favorable á mina denuncia ante a Xunta charlas nos colexios contra o proxecto "A asociación quere tamén expresar a súa decepción ante o interese mostrado por partidos políticos como BNG e AGE en contra do proxecto mineiro para conseguir o voto fácil sen ter en conta as necesidades do pobo que sofre cada día a incerteza do seu sustento", engade o comunicado, que non aforra críticas contra todos aqueles que amosan o seu rexeitamento ao proxecto. Así, Corcoesto si, mina si tamén "fai patente" a súa "desconformidade ante as pintadas que apareceron en diversos sinais de tráfico da comarca por parte da plataforma Cont(r)aminate. "Queremos lembrarlles que os sinais de tráfico son de uso público e pagados por todos os contribuíntes que non teñen por que volver pagar a limpeza ou a reposición das mesmas", denuncian. "Hai moitas maneiras de manifestarse e manifestar unha opinión sen necesidade de prexudicar o mobiliario urbano a comarca", ademais de incluír unha fotografía dun dos carteis "manipulados". Ademais, este colectivo di respectar "todas as opinións aínda que sexan contrarias ao proxecto mineiro pero desde a coherencia" e considera que "non ten sentido fomentar unha mobilización política de vehículos para reivindicar o dereito ao aire puro".


Summary: O Concello de Ferrol atende a un total de 138 persoas maiores a través do seu servizo de teleasistencia. 129.000 persoas de máis de 65 anos viven soas en Galicia, unha cifra que vén aumentando nos últimos anos

129.000 persoas de máis de 65 anos viven soas en Galicia. A cifra vén aumentando nos últimos anos, en paralelo co proceso de envellecemento da poboación e de debilitamento das estruturas comunitarias de apoio. Periodicamente, as novas sofre o falecemento dalgúns destes anciáns nas súas vivendas obrigan a poñer o foco sobre estas situacións, cada vez máis habituais. O Concello de Ferrol atende a un total de 138 persoas maiores a través do seu servizo de teleasistenciaAlgunha desas mortes producíronse en Ferrol, a cidade galega cunha poboación máis envellecida, que nos últimos anos veu incrementando o número de anciáns que viven sós. O Concello de Ferrol anunciou que nos vindeiros días vai presentar unha campaña informativa para darlle visibilidade ao día a día dos maiores, bucando implicar a máis entidades locais para colaborar no acompañamento dos anciáns.O Concello de Ferrol atende a un total de 138 persoas maiores a través do seu servizo de teleasistencia, que se desenvolve a través dun convenio coa Cruz Vermella. Aínda hai dispoñibles outras 62 prazas, ata acadar os 200 terminais que actualmente se ofertan. Unha vez cubertas as duascentas prazas, o Concello "non descarta aumentar a cota do servizo, pois trátase dunha prestación que funciona moi ben", sinala a concelleira de Benestar Social, Eva Martínez Montero.129.000 persoas de máis de 65 anos viven soas en Galicia, unha cifra que vai en aumentoA concelleira subliña a importancia doutras accións tamén realizadas dende a administración local, coma a axuda a domicilio, os comedores sénior e o programa Xantar na Casa, así como a posta en marcha de programas de envellecemento activo."As administracións enfrontámonos a unha realidade desoladora. Á ausencia dun censo de persoas maiores que residen soas súmanse, por unha banda, o feito certo de que resulta imposible chegar a todas e, por outro, a obriga que temos de respectar o dereito de quen non quere ser atendido, que tamén existe e limita a posible acción de control", explica.


Summary: O Festival de Cine Internacional de Ourense pechou a súa décimo novena edición con case dez mil espectadores e espectadoras, unha gran presenza do cinema social e de producións galegas. A holandesa De Nieuwe Wereld e a alemá Ohne Dich encabezaron o palmarés.

O Festival de Cine Internacional de Ourense pechou a súa décimo novena edición con case dez mil espectadores e espectadoras, cunha gran presenza do cinema social e comprometido e das producións galegas, encabezada por A Esmorga, estreada na cerimonia de apertura do OUFF, hai dez días. A película holandesa De Nieuwe Wereld (Gran Premio Calpurnia á mellor película e Premio Carlos Velo á mellor dirección) e a alemá Ohne Dich (premio ao mellor guión) encabezaron o palmarés e foron ademais as máis votadas pola audiencia. Ohne Dich recibiu 4,35 puntos sobre 5, recibindo o premio do público, e De Nieuwe Wereld acadou 4,23 puntos. A história da eternidade (4,05) foi a terceira mellor valorada. O palmarés desta edición completouse co premio á mellor interpretación, que foi para Nabil Asli por La Preuve. De igual xeito, Simindis Kundzuli, de George Ovashvili, recibiu o premio especial do xurado. O xurado (formado por Toni D'Angela, Carlos Iglesias, Isabel Blanco, Xavier Villaverde, Teresa Fernández-Valdés e Moncho Lemos) entregou ademais tres mencións especiais ao elenco de intérpretes de De nieuwe wereld, polo alto nivel do grupo interpretativo; á actriz Katja Riemann, de Ohne dich, pola súa excelente interpretación; e ao director de fotografía de Beto Martins, de A história da eternidade, pola calidade do seu traballo. Ana Garrido -concelleira de Cultura e Educación de Ourense-, Agustín Fernández -alcalde de Ourense-, Nora Sola -directora do 19OUFF- e César Silva -coordinador de programación do 19OUFF- presentaron esta mañá en rolda de prensa o balance do festival, destacando que durante nove días "dinamizouse culturalmente a cidade", nun evento que "serviu un ano máis como escaparate do cinema en Galicia", coas estreas de Schimbare, Linko ou Mil sorrisos & un perdón, ademais do xa referido de A Esmorga. O número total de asistentes á décimo novena edición do Festival de Cine Internacional de Ourense foi de 9.771 persoas O número total de asistentes á décimo novena edición do Festival de Cine Internacional de Ourense foi de 9.771 persoas, que participaron tanto nas proxeccións como nas actividades paralelas. De Nieuwe Wereld foi o filme máis visto cun total de 424 persoas, seguida por Ohne Dich con 355 e Toastmaster con 263. A programación do 19OUFF completouse con varias actividades paralelas e de ocio: os concertos de El Tragaluz, o roteiro de A esmorga, a exposición de Mayte Diz ou as Sesións Lixeiras, que sumaron un total de 1.845 asistentes.


Summary: A sentenza xudicial dá por probadas as contratacións irregulares cometidas polo ex alcalde da localidade, Issam Ao-Nagm, entre as que figura a portavoz municipal do PP.,

A actual presidenta do PP de Muras e portavoz municipal deste partido no Concello, Eugenia Requeixo Chao, foi unha das persoas que o anterior alcalde, o popular Isaam Algnam Azzam, contratou de maneira irregular. É un dos feitos probados que figura na sentenza da Sección Segunda da Audiencia Provincial de Lugo pola que o ex rexedor foi condenado a nove anos e medio de inhabilitación "para todo cargo público con facultades de contratación" por delito continuado de prevaricación. Condenan o ex alcalde de Muras (PP) a nove anos e medio de inhabilitación por un delito de prevaricación O texto xudicial afirma que entre 2012 e 2015, Issam Ao-Nagm, como alcalde, "e con pleno coñecemento de actuar á marxe do ordenamento xurídico e vontade de facelo" e "sabedor de que ocasionaba un resultado materialmente inxusto coa súa actuación, ao longo deses anos veu subscribindo con diversas persoas contratos laborais de carácter temporal". Segundo a sentenza, o ex alcalde prescindía "absolutamente de calquera tipo de procedemento que garantise os principios constitucionais de igualdade, mérito e capacidade para o acceso á función pública, sen publicidade das bases e convocatoria dun procedemento -inexistente- e sen que a contratación fose realizada por un órgano colexiado imparcial e independente, sen a súa intervención, senón precisamente por el mesmo". No documento, ao que accedeu Nós Diario, figuran os nomes das persoas contratadas irregularmente, entre elas, en 2013, Eugenia Requeixo Chao. Contratada sen formación para o posto O actual alcalde de Muras, Manuel Requeixo (BNG), era neses anos concelleiro da oposición e foi unha das testemuñas que declarou no xuízo. Confirmou que antes da súa chegada "non había proceso selectivo, só se consultaba ao INEM [Instituto Nacional de Emprego]", coincidindo en que "a maioría dos contratados era xente afín ao alcalde ou ao PP, familia de xente que ía ás listas". O ex alcalde do PP de Muras enfróntase a 15 anos de inhabilitación por presunta prevaricación En declaracións a Nós Diario, Manuel Requeixo sinala que "nunha sociedade democrática esa maneira de facer unha selección de persoal para acceder a unha Administración pública non procede". No caso da actual portavoz do PP de Muras, o alcalde lembra que "estaba contratada no Concello como responsábel do Servizo de Prevención de Riscos Laborais e cando se lle solicitaba informes non o facía sinalando que non tiña formación nin a titulación para facelo". Por este motivo di que "probabelmente o máis grave é que desempeñase un posto para o que non estaba nin capacitada nin habilitada". Prexuízo para o Concello O actual alcalde entende que con ese método "todas as veciñas e veciños que fosen militantes do PP entraban por unha porta distinta, sen respectar as garantías que se exixen para incorporarse á función pública". A sentenza confirma que a situación prexudicou o Concello, que tivo que afrontar demandas por despedimentos. O PP de Muras cualifica de "acto ilegal" a presenza dunha bandeira galega nun edificio público cedido a unha ONG Na actualidade, catro desas persoas continúan traballando no consistorio. "Lévanos a que se cuestione a capacidade do persoal das Administracións. Non é xeral, mais acontece cando non pasan un proceso selectivo con garantías", apunta Manuel Requeixo, "e agora coa normativa europea obrígase a que toda esa xente que entrou no Concello pola porta de atrás quede como persoal laboral funcionario como se fixesen un proceso selectivo con garantías", engade.


Summary: A Federación de Confrarías de Pescadores acordou convocar unha manifestación á que están chamados os diferentes sectores do mar para protestar contra as políticas da Xunta de Galiza e contra os recortes nos topes de captura promovidos por Bruxelas e aceptados polos Gobernos galego e de Madrid.

A Asemblea da Federación de Confrarías de Pescadores aprobou convocar unha manifestación nacional, na que se prevé que participen todos os sectores, como medida de protesto contra a Consellaría do Mar polas políticas contrarias aos intereses da Galiza que acomete, tal e como denuncian os traballadores e traballadoras do sector. A través da mobilización, que terá lugar o 27 de febreiro en Compostela baixo o lema "Defendamos o mar", o sector quere expresar a súa repulsa aos topes máximos de captura determinados por Bruxelas e aceptados polos Gobernos do PP en Madrid e na Galiza. "A iniciativa parte da Federación e responde a que non estamos contentos coas medidas adoptadas pola Consellaría do Mar, que traballa nunha Lei de Acuicultura que prexudica toda Galiza, e todos os recortes que sofren as distintas frotas do cerco, da volanta, do xeito...", indica en declaracións a Sermos Galiza Andrés García, patrón maior de Sada. Andrés García: "Convidamos bateeiros, mariscadoras, sindicatos... a s unir e a se manifestar o día 27 para poder vivir do mar" "Convidamos todo o sector, bateeiros, mariscadoras, redeiras, sindicatos... a se unir e a se manifestar nas rúas de Compostela o día 27 para reclamarmos poder vivir do mar", engade o patrón maior de Sada, que tamén pertence a Acerga, a Asociación de Armadores do Cerco da Galiza. Unha manifestación adiada Outras fontes consultadas por Sermos Galiza explican que a manifestación ía ser convocada para o mes de novembro, antes das eleccións xerais. Porén, o presidente da Federación de Confrarías, Tomás Fajardo, impediu que o protesto tiver lugar antes do 20D alegando cuestións formais –sinalaba que a mobilización non podía ser convocada por non aparecer recollida na orde do día da reunión na que foi proposta--. "Nesta ocasión non lle quedou máis remedio que convocala, pois estaba na orde do día e era unha petición unánime", salientan as fontes. O presidente da Federación de Confrarías segue á fronte do colectivo malia ter o 62% dos votos en contra Pola outra banda, Fajardo someteuse na mañá do sábado a unha cuestión de confianza na que 62 persoas dun total de 100 asistentes votaron en contra da súa xestión. Malia asegurar que de contar con máis do 60% de votos en contra dimitiría, o presidente da Federación viu "superada a proba". O presidente da Federación xustificou a decisión de seguir á fronte da entidade advertindo de que o censo se eleva ás 126 persoas e non ás 100 que participaron na Asemblea na que se someteu á cuestión de confianza. As máis das voces critican que continúe no cargo malia suscitar tanto rexeitamento entre Confrarías.


Summary: Reclaman avances "claros" nos estudos da COVID-19.

Un pacto galego "pola ciencia e a innovación" dotado de 3% do Produto Interior Bruto (PIB) nos vindeiros anos. Foi a proposta que lanzou onte a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, tras manter unha reunión virtual con representantes de colectivos investigadores do país. "Precisamente, unha das leccións que nos deixa esta pandemia é que precisamos un sistema científico forte, porque aqueles que teñen un sistema científico no que invisten máis están dando unha mellor resposta", analizou a dirixente nacionalista. Seguindo nesta liña, o BNG propón un pacto que apoie á "ciencia de base" e sirva para rematar coa "precariedade" do colectivo investigador. Así mesmo, desde o BNG demandan a posta en marcha dun programa de "captación de talento" que vire Galiza nun territorio que "acolla a moitos investigadores". Pontón tamén reclamou un "avance claro" na investigación da COVID-19 que permita ao país "ter a responsabilidade de facer tests, desenvolver medicamentos" e, polo tanto, "ser capaces de dar resposta ás necesidades da poboación galega". Comparecencia de Feixoo polas residencias Por outra banda, a voceira nacional do BNG insistiu en que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, acuda á Cámara galega para abordar a xestión das residencias de maiores durante a pandemia. A dirixente apuntou a eivas nesa xestión en tanto que 46% dos falecementos de persoas con COVID-19 están relacionadas con usuarias dos centros de maiores. Por ese motivo, insistiu en que "é evidente que cómpre un plan de choque, tests masivos e que, dunha vez por todas, se bote luz sobre o que acontece nas residencias".


Summary: O Goberno galego deixa por baixo dos 2 millóns de euros os fondos para financiar actividades como obradoiros de recuperación educativa ou a asistencia ao alumnado con dificultades educativas ou en risco de exclusión social

No inicio das vagas de recortes aplicadas ao abeiro da crise económica un dos lugares comúns nos discursos dos diferentes gobernos tiña que ver con que sanidade e educación ían ser unha caste de illas no océano das restricións económicas. Pero os diferentes orzamentos foron sendo aprobados e o ámbito social en xeral, e o sanitario e o educativo en particular, tamén sufriron o paso da tesoira. Así, por exemplo, só nos vixentes Orzamentos Xerais da Xunta para 2013 as consellerías sociais asumiron máis do 70% do recorte global e o departamento de Cultura e Educación foi o segundo que máis sufriu a retallada, só superado pola Consellería de Infraestruturas. Con este pano de fondo, os recortes nas grandes cifras percíbense xa no ámbito máis concreto, desta volta nas axudas que reciben os concellos para paliar o abandono escolar. O departamento que dirixe Jesús Vázquez vén de convocar as subvencións para "o desenvolvemento de programas dirixidos á redución do abandono escolar nos concellos de Galicia", unha orde de subsidios que trae consigo un recorte de máis do 14% a respecto do ano 2012. En marzo do ano pasado educación convocou estas axudas por un importe total de 2,09 millóns de euros que, como adoita acontecer, poderían ser ampliados se existía "crédito" para facelo. Desta volta convocatoria chegou máis tarde -está datada no 26 de abril e publicouse este mércores no DOG- e fíxoo minguada. Concretamente, queda en 1,79 millóns de euros. A dotación orzamentaria das axudas queda por baixo dos 2 millóns de euros Con este recorte os concellos terán que organizarse para levar adiante obxectivos tan ambiciosos como "propiciar que o alumnado que abandonou o sistema educativo poida continuar estudos de bacharelato ou de formación profesional de grao medio", "atender o alumnado con menor motivación e capacidade para aprender", preparar o alumnado para "diminuír o risco de abandono ou desinterese" ante as probas de graduado en ESO ou "mellorar as competencias básicas no alumnado en risco de abandono escolar". "Favorecer a atención educativa dos colectivos máis vulnerables", como nenos e nenas inmigrantes ou "impulsar a coordinación entre organizacións e institucións da contorna para diminuír o abandono escolar" son outros dos fins financiados. As subvencións financian programas como a atención educativa a colectivos vulnerables ou a asistencia a alumnado en risco de exclusión Malia á tesoirada, Educación mantén o amplo abano de programas subvencionables, tales como "creación de puntos de información e asesoramento educativo", "talleres de recuperación" para o alumnado de secundaria con "malos resultados académicos ou desmotivación para o estudo" e "aulas de preparación de probas" para ESO e FP. Tamén se prevé que se poida financiar a creación de escolas de familias con alumnado en risco de abandono ou exclusión social e o desenvolvemento de "actividades de formación non regrada que favorezan a reincorporación de mozos e mozas ao sistema educativo". Todas estas actividades terán que ter ser desenvolvidas dende o pasado 1 de xaneiro e ata o 30 de setembro.


Summary: A empresaria e o seu irmán foron vacinados en Vigo o pasado 8 de xaneiro, en principio sen coñecemento da Xunta, que afirma que non figuraban na relación de traballadores da empresa que ían recibir a protección contra a enfermidade. A compañía xustifica que ambos os dous directivos están en contacto con usuarios e usuarias dos seus centros.

Josefina Fernández, a conselleira delegada do Grupo DomusVi, a maior rede de residencias privadas de Galicia, vacinouse contra a COVID-19 de forma irregular nun dos seus centros. Segundo vén de publicar eldiario.es, o pasado 8 de xaneiro foille administrada a vacina na residencia DomusVi Vigo e tres semanas despois a empresaria recibiu a segunda dose, o que lle permite estar inmunizada contra o coronavirus. Canda a ela vacinouse tamén o seu irmán, que forma parte da directiva da empresa.eldiario.es desvelou que a empresaria e o seu irmán foron vacinados en Vigo o pasado 8 de xaneiro e recibiron a segunda dose tres semanas despoisEstas vacinacións foron realizadas, aparentemente, de xeito irregular e sen coñecemento da Xunta, pois Josefina Fernández e o seu irmán non figuraban na lista inicial de traballadores e traballadoras que debían recibir a vacina e que a compañía remitiu ao Goberno galego e foron engadidos posteriormente. Así o asegura a propia Consellería de Sanidade, que sinala que "entendemos que DomusVi interpreta que ambos forman parte do equipo desta residencia e que deberían ser vacinados. De todos os xeitos, esperamos que a residencia dea explicacións pertinentes", afirmou en resposta a eldiario.es. Josefina Fernández e o seu irmán non figuraban na lista inicial de traballadores e traballadoras que debían recibir a vacina e que a compañía remitiu ao Goberno galego, afirma a XuntaAmbos os dous uniríanse, polo tanto, á lista de vacinacións iregulares, de persoas que non formaban parte dos colectivos inicialmente decididos polas autoridades sanitarias para obter esta protección. A pasada semana coñeceuse que a alcaldesa de Boimorto (PP) se vacinou na residencia de maiores da localidade. O PPdeG abriulle un expediente disciplinario á alcaldesa, á que suspendeu cautelarmente de militancia á espera de "explicacións claras". Porén, a rexedora continúa no cargo. Pola súa banda, DomusVi xustifica a vacinación dos seus dous directivos, afirmando que Josefina Fernández visita "de maneira continuada" as residencias que xestiona e está en "constante contacto" cos usuarios e usuarias. A empresa afirma que a súa conselleira delegada vacinouse "seguindo a recomendación dos médicos de DomusVi" co obxectivo de "preservar a saúde" do cadro de persoal e das persoas residentes nestes centros. Así mesmo, xustificouse a vacinación do seu irmán con argumentos semellantes. DomusVi xustifica a vacinación dos seus dous directivos, afirmando que Josefina Fernández visita "de maneira continuada" as residencias que xestiona e está en "constante contacto" cos usuarios e usuariasA nova da vacinación irregular da conselleira delegada de Domus Vi e do seu irmán provocou xa reaccións políticas e o BNG esixiu da Xunta "explicacións inmediatas" e "a depuración de todas as responsabilidades". A deputada Olalla Rodil afirmou que o Goberno galego "non pode tirar balóns fóra e facer coma que isto é un problema da empresa e que non vai co goberno". "É responsabilidade da Xunta garantir que as vacinas chegan seguindo escrupulosamente os plans de vacinación. E neses plans ningunha empresaria nin o seu irmán son colectivo prioritario", engadiu Rodil.De igual xeito, o PSdeG considerou "inadmisible e inaceptable" a vacinación de Josefina Fernández e anuncia que pedirá explicacións á Xunta no próximo Pleno do Parlamento, afirmando que o feito constitúe un "insulto á cidadanía, aos traballadores e ás vítimas desta enfermidade". Os socialistas subliñan que Fernández "non é persoal asistencial que deba ter contacto cos residentes nin cos traballadores e traballadoras" das residencias. Récord de contaxios nos seus centros e acusacións de relación privilexiada coa XuntaAs residencias galegas de DomusVi foron algunhas das instalacións que rexistraron máis gromos, sumaron máis contaxios e acumularon un maior número de mortesDomus Vi xestiona en Galicia 18 residencias privadas e outras 12 de titularidade pública pero con xestión privatizada. En total, son máis de 200 centros en toda España, o que a converte nun dos principais grupos do sector en todo o Estado. Parte da estrutura de DomusVi procede da rede de centros Geriatros, propiedade das antigas caixas de aforros, e que acabou en mans de multinacionais e fondos de investimento.Dende o inicio da pandemia, as residencias galegas de DomusVi foron algunhas das instalacións que rexistraron máis gromos, sumaron máis contaxios e acumularon un maior número de mortes. Entre elas destacan os centros de Cangas, Vigo, Santiago, Vimianzo, Carballo, Outeiro de Rei e Ribadumia, que suman centos de contaxios e unha moi elevada cifra de falecementos.A xestión realizada polas residencias de DomusVi durante a pandemia foi moi criticada por asociacións de traballadoras e de usuarios e familiaresA xestión realizada polas residencias de DomusVi durante a pandemia foi moi criticada por asociacións de traballadoras como Trega e de usuarios e familiares, como REDE ou Vellez Digna, que acusan á compañía de arrastrar eivas estruturais, nomeadamente falta de persoal e de doutros recursos, que levaron a este aumento de casos e defuncións. Estas críticas inciden nos problemas que presenta o actual modelo de xestión privatizada de residencias, maioritaria en Galicia, e tamén na connivencia da Xunta cos prexuntos incumprimentos de DomusVi.Dende hai anos son evidentes as boas relacións entre a empresa e o Goberno galego, que comparten un gran número de contratos de colaboración público-privada. En decembro do ano 2019 Josefina Fernández, CEO de DomusVi, recibiu de mans de Francisco Conde, conselleiro de Economía, o Premio Galicia Global 2019 pola "internacionalización" da súa compañía. Josefina Fernández interveu no Parlamento, onde parabenizou á Xunta pola xestión realizada nas residencias, onde morreron xa case 700 persoas usuariasO pasado mes de novembro a propia Josefina Fernández interveu na Comisión sobre a reactivación económica, social e cultural de Galicia pola crise da covid-19 que tivo lugar no Parlamento. Alí non só negou calquera responsabilidade na extensión do virus e nas mortes nos seus centros, senón que cargou contra o Goberno central e en cambio parabenizou á Xunta pola súa xestión, ademais de rexeitar calquera mudanza no sistema de residencias para incrementar o número de centros públicos. "Non teño vergoña en dicir que a Xunta o fixo ben, porque ademais actuou en colaboración con nós, e os datos así o demostran; quen se avergoñe, é o seu problema", afirmou na cámara.