Summary: Durante moitos meses, espertei cedo cada día para non escribir nada. Despois tío Carlos morreu e pensei que necesitaba buscar o principio de todo isto. Así que que volvín a este cuarto de hotel. Agardaba atopalo igual que o deixara a outra vez". O primeiro parágrafo de Carrusel (Galaxia, 2019) é xa unha especie de mapa secreto para as súas 121 páxinas. Así, no último libro de Berta Dávila (Compostela, 1987) hai un complexo xogo de tempos narrativos, certo enfrontamento coa finitude, a vontade de escribir contra vento e maré e a imposibilidade case física de facelo, tabús que se veñen abaixo, o outro como liberación e ás veces condena.

"Eu estaba escribindo sobre diferentes cuestións, como cabaliños nun carrusel que soben e baixan", explica Dávila a Nós Diario, "pero decateime de que todo xiraba arredor dun mesmo asunto concreto. Decidín que precisaba un soporte e busquei un modelo". Ese núcleo implícito era a doenza mental, o tema do que, nas súas propias palabras, a autora se agochaba. "Agora, cando lembro o tempo breve que pasei no hospital, ao tratar de facer un relato do que non posúe unha narrativa propia, vén á miña cabeza aquela canción terríbel de Johnny Cash, The beast in me", afirma a voz en primeira persoa que enfía a obra. A escritora cavilou cada movemento co que se internaba no subxénero da autoficción ou ficción do eu. Non excesivamente practicada na literatura galega -exemplos máis ou menos recentes son A identidade fascinada (Galaxia, 2015), de Antonio Piñeiro, ou Os xornalistas útópicos (Xerais, 2013) e Todo ser humano é un río (Xerais, 2016), de Manuel Veiga-, asédiana a confusión e o pudor, a malinterpretación e a nugalla crítica. "Carrusel está moi meditado", sinala Dávila, "porque unha sabe a que tipo de preguntas se enfrontará. Mais sucede con este libro algo que me interesa: hai certa vergoña á hora de preguntar sobre a súa cuestión central [a doenza mental] de maneira directa". En todo caso, ela tomou a decisión de non respondelas. "Mais non me incomodan, sería inxenua se o fixese", engade. Como tratar o real De fondo opera un problema clásico da escrita, como trata a literatura o real. Dávila, ademais poeta con inclinación ao ton confesional, xa pelexou con el noutros traballos. "Está aí desde os poemas de Raíz da fenda (Xerais, 2013). Ou mesmo desde algún relato de A arte do fracaso (Barbantesa, 2010), en que unha muller dirixía unha carta á súa avoa Úrsula", indica: "A relación entre a materia do real e a materia da ficción aparece nos meus libros cada vez con máis forza, cada vez máis espida, con menos máscaras". É deste xeito en Carrusel, cuxa historia de descenso e ascensión dos poderes dunha escritora, a súa pescuda no propio pasado e nas relacións con familia e amizades, bebe da experiencia como na experiencia bebeu a poesía nidia e insondábel de Sylvia Plath. "Carrusel está marcada pola imposibilidade de escribir, aínda que eu sempre defendín que a escritura era cuestión de disciplina", anota. Outras verdades persoais sobre o seu oficio serviron a Dávila durante os anos que tardou en elaborar este libro, premio García Barros 2019. "Sempre intentei aterme ao clásico 'hai que escribir sobre o que coñeces", di, e talvez por iso as reflexións arredor da escrita inzan as páxinas. "Canto máis procuro deixar fóra estas matinacións, máis aparecen no que escribo", resígnase. Polo demorado camiño de Carrusel caeron da trama varios personaxes que se dedicaban a escribir. Procedían das variantes primitivas do libro, depuradas co tempo. "A tea do tempo" O tempo e o mecanismo ao respecto deseñado pola autora é outro dos elementos fundamentais de Carrusel. "Xogo con el desde unha perspectiva emotiva e non sucesiva", afirma. A narración é como simultánea, ás veces circular pero con altos e baixos tal o propio carrusel, formulada por Dávila a xeito de tea. "Nela fanse dobreces e fragmentos da mesma acadan así intimidade absoluta", esténdese. O reto era descubrir as maneiras en que unha emoción conecta cunha música que "sentías de adolescente, escoitas nun bar e de súpeto estás tan perdida como aos 15 anos". En Carrusel a epifanía destápaa The Circle Game, canción de Joni Mitchel. "Somos prisioneiros no carrusel do tempo. / Non podemos regresar, só podemos mirar atrás / cara a ese lugar de onde vimos / e ir dando voltas e voltas e voltas / no xogo do círculo", canta.


Summary: Para o Consorcio Internacional de Xornalistas de Investigación, os Papeis de Pandora explican "como a opacidade financeira impulsada polos Estados Unidos e outras nacións moldeou e quebrou o imperio da lei no planeta", amais dos motivos polos que os Gobernos internacionais se negaron a mudar as laxas regulacións financeiras.

O ex director do Fondo Monetario Internacional, Dominique Strauss-Kahn, o ex primeiro ministro británico Tony Blair; xefes de Estado como o de Ucraína -Volodimir Zelenski-, Chile -Sebastián Piñera- ou Ecuador -Guillermo Laso-, ou cantantes como Julio Iglesias, Elton John, Miguel Bosé e Shakira, utilizaron paraísos fiscais para desviar os seus ingresos e evitar ter que tributar polas súas ganancias, desvelan os Papeis de Pandora, unha investigación dirixida polo Consorcio Internacional de Xornalistas de Investigación (ICIJ polas súas siglas en inglés) na que participaron 600 profesionais de 117 Estados. Os case 12 millóns de arquivos proceden dunha filtración de 14 bufetes legais dedicados a desenvolver as estruturas para crear sociedades offshore (en lugares con poucos impostos para as empresas e ausencia de intercambio de datos), o que permite aos seus propietarios evitar o control dos seus fondos. Este tipo de sociedades son legais mentres as ganancias estean declaradas no Estado de residencia do propietario. Un estudo da Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE) de 2020, revela que arredor de 10 billóns de euros estás resgardados en empresas offshore. Con respecto á Unión Europea, até o 10% do PIB desvíase cara a paraísos fiscais, o que implica unha perda de 46.000 millóns de euros de ingresos vía impostos cada ano. Opacidade financeira contra a lei Como aclara a indagación da ICIJ, esta situación non é anecdótica ou delimitada a determinados lugares, senón que "a maquinaria do diñeiro offshore opera en todos os recunchos do mundo", explicando "como a opacidade financeira impulsada polos Estados Unidos e outras nacións moldeou e quebrou o imperio da lei no planeta". Asemade, sostén que a infiltración na política internacional das "finanzas ultrasegredas" revela o motivo de que "Gobernos e organizacións globais fixeran tan pouco para acabar cos abusos financeiros offshore". De feito, entre os membros da OCDE pasouse dun imposto de sociedades do 32,2% no 2000, a un 23,2% en 2020. O director executivo de Tax Justice Network, Alex Cobham, indicou a medios estatais que "cando as grandes empresas e os ricos defraudan, todos sufrimos por uns servizos públicos deficientes". Entre os movementos financeiros destaca o do primeiro ministro checo, Andrej Babis, que moveu 22 millóns de euros a contas en paraísos fiscais para comprar en 2009 un castelo na costa Azul (Francia). Nos documentos, que incriminan a 35 xefes e ex xefes de Estado e máis de 330 altos cargos e políticos de 91 países, están incluídas 601 persoas procedentes do Estado con 751 sociedades. Juan Carlos I, beneficiario de Corina Larsen Unha das persoas afectadas pola filtración é o rei emérito español, Juan Carlos I, que leva máis dun ano fuxido nos Emiratos Árabes Unidos. A alemá Corina Larsen, ex amante do emérito que forma parte dos litixios na súa contra por lavar case 90 millóns de euros doados por Arabia Saudita a unha fundación relacionada con Juan Carlos I, programou cun dos seus fideicomisos en Nova Zelandia en 2007 que, no caso de que ela falecera, "o 30% dos ingresos do Fondo de Investimentos Hispano Saudita" sería entregado ao emérito.


Summary: As imaxes do xornal The Times of Israel desmontan a versión do Goberno israelí, que nun primeiro momento afirmou que a Policía non accedera á mesquita de Al Aqsa, onde se atopban moitos dos palestinos que resultaron feridos.

O exército de Israel desenvolveu na xornada desta sexta feira varios ataques contra a poboación palestina, que se saldaron co asasinato dun menor de dezasete anos e con máis de 150 persoas feridas, aínda que esta cifra podería ir en aumento nas vindeiras horas. Outras guerras, os mesmos crimes O menor resultou morto na localidade de Kafr Dan, en Yenín, ao norte de Cisxordania, e súmase as outras tres persoas asasinadas polos soldades israelís no transcurso do mes de Ramadán. En canto aos palestinos feridos, foron atacados por Israel na explanada das Mesquitas, en Xerusalén, arredor das 6.30 horal local, despois dunha concentración da Organización de Liberación de Palestina (OLP) e do Movemento de Resistencia Islámica (Hamás). Os corpos e forzas de seguridade israelís rodearon os manifestantes e procederon a dispersalos, pero algúns fixéronse fortes na mesquita de Al Aqsa, o terceiro lugar de culto máis importante para o islam. As imaxes desminten a versión de Israel O Ministerio de Exteriores de Israel afirmou nun comunicado que os axentes non chegaron a entrar en ningún momento en Al Aqsa, senón que foron os palestinos os que "profanaron" a mesquita, chegando a asegurar que, "ao contrario do que as informacións falsas din, a Policía non entrou na mesquita". Porén, o diario The Times of Israel fixo públicas unhas imaxes que desminten esa versión, xa que nelas pode verse como as forzas israelís acceden no interior da mesquita empregando granadas de aturdimento, gases lacrimóxenos e balas de goma. Israel e Marrocos estreitan lazos, unidos pola ambición territorial Segundo explicou a Media Lúa Vermella Palestina, nun primeiro momento foron 90 as persoas que resultaron feridas, das que dúas se atopaban en estado grave, mais nas seguintes horas esa cifra aumentou até os 150. Pola súa parte, Hamás afirmou que o Goberno israelí pagará polos seus "brutais asaltos". O portavoz da organización, Fauzi Barhum, asegurou que "a nosa xente en Xerusalén non está sola na batalla por Al Aqsa. Todos os palestinos, a súa nobre resistencia e o seu poder vital están con eles".


Summary: Compostela acolle a xornada, este venres e sábado. Obradoiros, charlas, paneis e unha pesa redonda afondarán na produción do país veciño e na diversificación profesional que se está a vivir tamén en Galicia.

O Encontro Galego de Ilustración celebra este venres 27 e sábado 28 a súa 16ª edición. A programación xirará ao redor de dous grandes temas principais. Realizarase un achegamento ao puxante panorama da ilustración portuguesa e, ademais, afondarase na análise da diversificación profesional que se vive na actualidade dentro do sector. Organizado pola Asociación Galega de Profesionais da Ilustración (AGPI), conta coa colaboración do Concello de Santiago e o apoio da Consellería de Cultura e Turismo, e a entradade é libre e gratuíta á maior parte das actividades. As charlas da tarde do sábado centrarase primeiramente na ilustración en Portugal, co obxectivo de afondar na estratexia de achegamento da AGPI á realidade do país veciñoO encontro comezará o venres un obradoiro de ilustración con Javirroyo. Baixo o título de Mapas Ilustrados para amosar o mundo da túa cabeza, os asistentes poderán aprender a sintetizar ideas e comunicalas con ilustracións sinxelas, tanto como ferramenta narrativa como para a transmisión de conceptos. A inscrición ten un prezo de 15 euros (5 euros no caso dos socios de AGPI). As prazas son limitadas e cómpre anotarse previamente a través dun formulario que se encontra na web do encontro.O groso do Encontro, con charlas profesionais, mesas redondas e paneis de experiencias, desenvolverase na Sala Mozart do Auditorio de Galicia na xornada do sábado. Toda a xornada no Auditorio de Galicia estará presentada e conducida pola actriz e comunicadora Neves Rodríguez, premiada en 2018 co Mestre Mateo polo seu traballo no programa Vaia troula! da TVG e condutora durante catro anos do espazo radiofónico Metrópoles delirantes, dedicado á banda deseñada. Ás 11 comezará a primeira charla, que correrá a cargo do ilustrador navarro Jon Juárez (Harriorrihar) baixo o título Debuxar coma un robot, pensar coma un humano; nesa orde. Ás 12.15, será a quenda de Inês Silva, directora da prestixiosa axencia Illustropia, que ofrecerá a charla Marketing e venda do traballo creativo no mercado internacional. Pola tarde, ás 16.00, haberá unha sesión de revisión de portafolios con Inês Silva e Marta Madureira, que analizarán os traballos de ilustradores e ilustradoras previamente inscritos para brindarlles consellos desde a súa experiencia profesional. Toda a xornada no Auditorio de Galicia estará presentada e conducida pola actriz e comunicadora Neves RodríguezAs charlas da tarde do sábado centrarase primeiramente na ilustración en Portugal, co obxectivo de coñecer a perspectiva dos seus creadores e creadoras e de afondar na estratexia de achegamento da AGPI á realidade do país veciño, na que xa están en marcha outros intercambios e colaboración en iniciativas como o Encontro Internacional da Ilustração de São João da Madeira. A partir das 17.00, Marta Madureira e Cátia Vidinhas farán un repaso á súa traxectoria como ilustradoras nun panel de experiencias, e, inmediatamente despois, xunto con Inês Silva reflexionarán sobre a situación do sector no país veciño nunha mesa redonda titulada Ilustración en Portugal. A actividade no Auditorio de Galicia concluirá ás 19.00 coa charla de clausura de Javirroyo, autor de referencia para a a edición, a banda deseñada e a colaboración en prensa no estado.O 16.º Encontro Galego de Ilustración pecharase na medianoite do sábado ao domingo no pub Camalea (praza de San Martiño, 4) coa Festa fin de Encontro, consistente nunha Sesión DJ Ilustrada con Pablo Electrocute. Ao longo da picada, producirase a proxección de debuxos realizados en directo a cargo de varios ilustradores.


Summary: A discoteca Pelícano, da Coruña, anunciou a venda das 1.000 entradas dispoñíbeis unha hora despois de ofertalas. A agardada proba piloto promovida polo sector coa Xunta non terá lugar até o 12 de xuño. Será entón cando se comprobe se este tipo de estabelecementos poden ter a súa propia desescalada e retomar a actividade aos poucos.

A proximidade da primeira noite de ocio nocturno na Galiza, pensando nunha situación similar á de antes da pandemia con pubs e discotecas abertos, música, actuacións e copas, espertou a ansia por gozar dese momento de lecer de novo nunha boa parte da poboación galega. Tanto é así que esta terza feira, cando as grandes discotecas que participan na proba piloto da Xunta puxeron á venda as entradas para a festa da noite do 12 de xuño, estas saíron a moi bo ritmo. Malia que no momento de redactar esta nova, na Tokyo de Vigo aínda había oportunidade de mercar algúns pases, a dirección da discoteca Pelícano da Coruña xa comunicara a venda do milleiro de billetes dispoñíbeis para esa noite entre a celebración e a proba científica. De feito, este último local comunicaba que xa non había máis entradas tan só unha hora despois de anuncialas, quizais polos grupos que actuarán o día 12, quizais porque as ganas de saír se acumulan na comarca. No caso da Tokyo, antes de mercar as entradas, xa se advirte de que "será obrigatoria para acceder ao evento PCR a cargo do Sergas, que se porá en contacto co usuario para a realización da mesma previa ao evento". Aliás, engade cuestións como o "dress code" ou "código de vestimenta" xunto á obriga de levar máscara, ou ao indicativo de que as e os asistentes teñen que ter máis de 21 anos. Do resto dos locais incluídos no intento de desescalada do sector e a Xunta -Anagrama (Lugo); La Pomada (Pontevedra); Miudiño (Ourense) e un negocio de Compostela- non transcendeu ningunha información. Porén, é só nos dous primeiros con licencia de discoteca, que terán un milleiro de clientes na noite sinalada, nos que será preciso pasar despois de ter unha proba diagnóstica negativa. Todos os locais teñen a obriga de facer un rexistro de clientes e gardar estes datos un mínimo de tres meses para ter unha resposta rápida no caso dun contaxio. Tamén haberá sistemas para medir o CO2 e capacidades limitadas. De feito, como xa sinalara o vicepresidente primeiro do Goberno galego, esta proba pode ou non dar pé á reactivación deste subsector da hostalaría. En todo caso, a desescalada sería "gradual, dinámica e reversíbel".


Summary: O presidente de Ferroglobe, empresa que pretende vender as centrais nos ríos Xallas e Grande, foi detido por presuntas comisións ilegais ao PP madrileño. A Xunta asegura que se limitará a cumprir a lei e a oposición galega esixe "frear" a Villar Mir O Parlamento aproba o plan contra a fraude en contratos públicos que pedía o PSdeG

O Parlamento aproba o plan contra a fraude en contratos públicos que pedía o PSdeG Ferroglobe, a empresa resultante da fusión de Ferroatlántica coa estadounidense Globe Speciality Metals, ten claros os seus plans para Galicia. Disponse a solicitar ante a Xunta a autorización para culminar a operación que xa ten decidida e mesmo pactada cos sindicatos estatais -malia á oposición de delegados galegos-: segregar o negocio das factorías de ferroaliaxe de Cee e Dumbría da actividade das centrais hidroeléctricas que explota nos ríos Xallas e Grande como paso previo á venda destes encoros por entrar na categoría de "non estratéxicos". No entanto, á controversia que esta operación está a xerar dende hai meses na contorna da Costa da Morte -o persoal ve en risco uns 400 empregos- únese agora a suposta ligazón das empresas do grupo Villar Mir coa presunta trama corrupta que, con centro en Madrid, atinxe ao PP nos últimos días a golpe de operación xudicial. Un dos detidos no marco da Operación Lezo, en cuxo centro a Garda Civil sitúa o ex-presidente madrileño Ignacio González, foi Javier López Madrid, conselleiro da construtora OHL pero tamén presidente de Ferroglobe. O executivo e xenro de Juan Miguel Villar Mir, condenado no caso das tarxetas black de Caja Madrid, está acusado de pagar a González 1,4 millóns de euros en comisións a cambio dunha adxudicación en Madrid no ano 2007. Así se viu obrigada a admitilo a propia empresa nun comunicado emitido tras a detención, no que se apresurou a aclarar que "no momento do presunto pagamento o señor López Madrid era un conselleiro non executivo de OHL", construtora na que "nunca desempeñou ningunha responsabilidade executiva". O presidente de Ferroglobe, empresa que pretende vender as centrais nos ríos Xallas e Grande, foi detido por presuntas comisións ilegais ao PP madrileño Do mesmo xeito, Ferroglobe tenta tranquilizar os seus accionistas negando as acusacións, pero sobre todo tentando afastalas da actividade da propia compañía. Os presuntos delitos imputados a López Madrid, en liberdade baixo fianza de 100.000 euros, "non atinxen a Ferroglobe ou as accións do señor López Madrid no nome de Ferroglobe ou no da súa predecesora, o Grupo FerroAtlántica". En calquera caso, agregan, o empresario "nega vehementemente" os feitos que lle son imputados e o consello de administración da compañía estará pendente do "desenvolvemento" do proceso. A lupa sobre Villar Mir e petición de explicacións Pero López Madrid non é o único cargo deste grupo empresarial salpicado por este escándalo. O instrutor da Operación Lezo, Eloy Velasco, iniciou novas pescudas sobre o propio Villar Mir para aclarar a "presunta comisión de delitos" por parte de quen fora ministro de Facenda con Arias Navarro tras a morte de Franco. O empresario, nomeado marqués en 2011 polo rei Juan Carlos I, está tamén investigado polo presunto financiamento ilegal do PP, entre outros problemas legais que se unen á delicada situación do seu grupo empresarial. Non en van, o pasado verán OHL foi expulsada do Ibex 35 polo seu devalo. Villares: "Está Ferroatlántica exercendo influencia sobre o PP para o seu propio beneficio empresarial?" Este é o contexto no que se multiplican as peticións de explicacións por parte da oposición galega, reiteradas no pleno que se celebra no Parlamento desde este martes. Así, o voceiro de En Marea, Luís Villares, considera "especialmente relevante" o estourido da operación Lezo xusto no momento en que é "inminente" a solicitude de segregación e venda das centrais, tal e como anunciou a empresa. "Que vai facer Feijóo? Está Ferroatlántica exercendo influencia sobre o PP para o seu propio beneficio empresarial? Enganámonos se dicimos que hai unha relación directa entre o trato de favor a esta empresa e o financiamento do PP?", pregúntase Villares, que lamenta a actitude "deliberadamente ambigua" do Goberno galego ao respecto. Rueda asegura que o Goberno galego vai "esixir as condicións que marca a lei" e enmarca as críticas na "falta de rigor" e no "oportunismo" Nun sentido semellante a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, preguntábase o pasado luns "a que espera o señor Feijóo" para "dicirlle a Villar Mir que non vai facer caixa coas centrais" galegas. A Xunta, advirte a nacionalista, non debe "deixar pasar un minuto" para "frear a pretensión ilegal do empresario", máis aínda tras "coñecerse que está sendo investigado nun caso de presunto financiamento ilegal do PP". "Galiza non está para pagarlle os favores de Villar Mir ao PP", advirte. Estas advertencias foron retrucadas este martes dende a Xunta por boca do vicepresidente, Alfonso Rueda. En ausencia de Feijóo, de viaxe en Bruxelas, Rueda carga especialmente contra as críticas de Villares por seren, di, un exercicio de "oportunismo" e "falta de rigor", toda vez que a Xunta non fará máis que respectar a "legalidade" e velar polo "mantemento dos postos de traballo". "En Marea sobe ao oportunismo e á falta de rigor e así lles vai" mentres que o Goberno do PP, asegura, se limitará a esixir "as condicións que marca a lei".


Summary: O semanario Sermos Galiza estreou este 2019 a sección "Das africanas praias", unha escolma de textos de mulleres africanas ou afrodescendentes da man de Xoán Costa. "É bon contribuír, desde aquí, a internacionalizar unha maneira de ver África e a súa problemática reflectiva a través da literatura sen interferencias interpostas", explica.

Co 2019 chegaron novas seccións ao semanario Sermos Galiza, como "Das africanas praias", unha oportunidade de coñecer mes a mes autoras africanas ou afrodescendentes, todas elas cunha traxectoria poética recoñecida especialmente no Reino Unido e nos EUA e practicamente descoñecidas entre nós. Explícao o presidente do Consello de Administración de Sermos Galiza, Xoán Costa, que asina esta sección mensual. "É bon contribuír, desde aquí, a internacionalizar unha maneira de ver África e a súa problemática reflexada a través da literatura e con perspectiva africana, sen interpretacións interpostas", sinala Costa, que pon de manifesto que a sección "só publica textos, non os interpreta", pois "iso corresponde a quen os le". O responsábel da sección advirte de que "son moi escasas as posibilidades de ler en galego, en calquera das súas variantes gráficas, estes textos por suporen un mercado editorial moi exiguo. Por iso agradezo a Sermos Galiza esta posibilidade". O nome, "Das africanas praias", representa unha chiscadela ao poema de Pondal que comeza co verso "Das africanas prayas veciñas / Como costuman / Retornarán / As amabres e doces anduriñas". "Igual que as andoriñas fan unha viaxe de ida e volta sobre o Mediterráneo tamén estes versos pretenden facer posíbel esa comunicación entre nós e o continente africano expresando sempre a visión da problemática africana desde a visión directa das súas protagonistas. Non pretende interpretar África mais mostrar ás leitoras e leitores de Sermos como a ven as súas protagonistas", acrecenta Xoán Costa. As mulleres, no centro da acción O autor explica que a sección se centrará nas mulleres, primeiro "porque o número de mulleres que fan poesía en África é moi elevado". Segundo, "pola implicación e participación de moitas destas mulleres nos procesos de liberación e independencia do continente"; terceiro, "polo punto de vista que adoptan estas poetas á hora de presentar, desde unha óptica completamente diferente a como os percebemos aquí, moitos problemas que son comúns ás mulleres de todo o mundo, desde a violencia de xénero á maternidade ou á concepción da sexualidade". "Sendo a lingua o que define a pertenza dunha literatura a unha cultura é evidente que a literatura lusófona é literatura galega por máis que estexa escrita cunha grafía diferente" Por último, Xoán Costa salienta que "sendo a lingua o que define a pertenza dunha literatura a unha cultura é evidente que a literatura lusófona é literatura galega por máis que estexa escrita cunha grafía diferente da oficial na Galiza". Con todo, informa, a sección incorpora, intercalándoos, textos escritos orixinalmente en portugués, e publicados como foron escritos, con textos escritos noutras linguas e ofrecidos agora en versión galega. Na primeira entrega, "Das africanas praias" recolleu os textos de Amélia da Lomba e na segunda das entregas, publicada esta mesma semana, a protagonista foi Warsan Shire –sobre varios dos seus temas, xira o disco da artista Beyoncé "Lemonade"–.


Audasa salienta que mantén o servizo e que "a día de hoxe" non pediu "ningún tipo de compensación" ao Estado, mentres que a do Barbanza enviou á Xunta un escrito avanzando que non lle corresponde asumir a perda de ingresosAs empresas concesionarias de todo tipo de servizos ou obras das administracións públicas poderán pedir a estas unha compensación ou reequilibrio concesional polo efecto do estado de alarma sobre as súas actividades. Concesións sanitarias ou de servizos de emerxencias poderían ver incrementados os seus ingresos, mentres que outras de servizos que non se consideran esenciais e que teñen que pechar por completo verán desaparecer os seus ingresos. Pero o propio real decreto que estableceu as medidas para facer fronte ao impacto económico do estado de alarma fixa a condición baixo a que se pode pedir esa indemnización: "Só procederá cando o órgano de contratación [a aministración], a instancia do contratista [a concesionaria], apreciase a imposibilidade de execución do contrato como consecuencia da situación" creada polo estado de alarma.Nas concesións de estradas en Galicia, o único paso dado ao respecto é un escrito trasladado pola Autovía do Barbanza á Xunta, segundo confirma o Goberno galego, avanzando que está a sufrir unha perda de ingresos que considera que non lle corresponde asumir. E na principal autoestrada galega, a AP-9, cunha caída do 80% no tráfico, a propia Audasa salientaba este martes que "mantén operativa a estrutura necesaria para manter o servizo en condicións de seguridade e calidade" e que "a día de hoxe non pediu ningún tipo de compensación ao Estado polas restricións de tráfico". Porén, formalmente non hai establecida ningunha restrición de tráfico sobre a AP-9, como o propio decreto do estado de alarma sinala que se podería establecer, senón unha restrición da mobilidade xeral.O Goberno non estableceu aínda ningunha prohibición específica do tráfico en estradas concretas máis alá da restricións xerais de mobilidadeÁ marxe do real decreto do estado de alarma, a lei de concesións de autoestradas, de 1972, o único que di a respecto de situacións extraordinarias de caída de tráfico é que a concesión só quedará suspendida temporalmente en caso de declararse o estado de guerra, de destrución da autoestrada ou por causas que se establezan nos pregos de concesións. Pero tanto a lei como as cláusulas xerais de concesións de autoestradas ou as específicas da AP-9, de 1973, tampouco din nada ao respecto máis alá de deixar en mans da figura da Delegación do Goberno nas Sociedades Concesionarias a posibilidade de "fixar as condicións de utilización da autoestrada con carácter temporal", algo que aínda non se fixo oficialmente polo estado de alarma, que establece restricións de mobilidade xeral pero non específicas para as autoestradas de peaxe. Por outra banda, as mesmas leis xerais de autoestradas ou de contratos públicos establecen, de feito, posibles compensacións ás adxudicatarias no caso de que a administración lles modifique os contratos con posterioridade -como no caso das subas de peaxe ou ampliacións da concesión a cambio de obras que xa autorizaron gobernos de toda cor na AP-9-. Porén, tampouco iso se fixo aínda oficialmente no actual estado de alarma.A Xunta considera que o real decreto "abre a porta" a que as concesionarias pidan indemnización, o que non consideran razoable, pero ao tempo fontes do Goberno galego admiten que a actividade non está suspendidaAs concesionarias de autoestradas, que seguen abertas e prestando o seu servizo, terán que demostrar que están imposibilitadas de executar o seu contrato, como di o real decreto, algo que aínda non fixeron, o que non impide que a Xunta e partidos da oposición en Galicia fagan xa dese elemento novo foco de confrontación política en plena crise sanitaria. A Xunta considera que o real decreto "abre a porta" a que as concesionarias pidan indemnización, o que non consideran razoable, pero ao tempo fontes do Goberno galego admiten que a actividade non está suspendida, en liña coa necesaria xustificación de que o contrato non se pode executar como condición para esa compensación, que se vería así dificultada.Pola súa banda, este luns o BNG reclamou que se liberen de peaxes todas as autoestradas e asegurou, ante a posibilidade de que Audasa pida compensacións, que "non é o momento para compensar ás concesionarias, senón para compensar a Galicia". A portavoz do BNG, Ana Pontón, considerou "indecente" que a empresa queira "facer caixa incluso en medio dunha pandemia", cuestión que fontes da concesionaria negan que fose sequera debatido no seu seo.


Summary: O PP é o partido máis votado en 298 municipios e o PSdeG en 9.

As eleccións do domingo deixan un mapa da Galiza tinxido de azul 'popular', cos de Núñez Feixoo sendo a forza máis votada en 298 dos 314 concellos do país. Un monocolor que só racha en 9 municipios onde o PSdeG se alzou coa vitoria e 6 nos que foi o BNG quen logrou máis apoio da veciñanza. O nacionalismo foi a formación máis votada este domingo en Corcubión, O Grove, Soutomaior, Allariz, Verea e A Mezquita. E foi segunda forza en 182, entre eles seis das sete principais cidades da Galiza. O PSOE só foi quen de ser segundo en Vigo. Os socialistas obteñen a vitoria en 9 concellos: A Illa de Arousa, Ribeira de Piquín, Negueira de Muñiz, Pedrafita, Calvos de Randín, Fornelos, Entrimo e Carballeda de Avia.


Summary: Caeu con clareza ante un Hércules superior (3-0).

O Lugo en ningún momento entrou no partido en Alicante fronte a un Hércules moi resolutivo en ataque. Javito, Rosas e Portillo asinaron os goles do Hércules (1-0, m. 26; 2-0, m. 31 e 3-0, m. 71). A primeira hora foi devastadora para un Lugo que sempre foi a reboque no xogo e que apenas dispuxo de oportunidades para pór a proba a Falcón, o gardamallas do Hércules. O Lugo suma nestes momentos 30 pontos, na zona cómoda da táboa.


Summary: Suspende de militancia Rita Maestre e os seus outros cinco edís no concello madrileño. As e os concelleiros non estaban de acordo cunha proposta de lista electoral que relegaba a dous deles a postos non de saída.

Podemos suspende temporalmente de militancia os seus seis concelleiros e concelleiras en Madrid após estes e estas decidisen non presentarse ás primarias do partido para as municipais de 2019 en desacordo coa confección da candidatura que lidera o ex XEMAD Julio Rodríguez. A desavinza ten como orixe que dous dos edís ían ir en postos baixos da lista sen opcións reais a escano. A decisión afecta a portavoz do goberno, Rita Maestre, e os concelleiros José Manuel Calvo, Jorge García Castaño, Marta Gómez, Esther Gómez e Francisco Pérez; e supón abrir unha crise interna a seis meses das elección municipais. A decisión, que se filtrou aos medios antes de ter coñecemento dela as propias persoas afectadas, adoptouse a proposta do secretario xeral de Podemos Madrid, Julio Rodríguez. A resolución, de carácter cautelar, podería virar en definitiva de teimar estes edís en facer parte da candidatura de Manuela Carmena para as municipais do ano que vén. Carmena considera as e os concelleiros de Podemos agora suspendidos pezas chave no seu proxecto de goberno.


Summary: A Secretaría das Mulleres da CIG mobilízase nas cidades e vilas para esixir que estes traballos estean no centro das políticas públicas.

Os traballos relacionados cos coidados están desempeñados maioritariamente por mulleres. Empregadas e traballadoras que non só padecen a temporalidade e "salarios miserentos", por debaixo do SMI, senón que mesmo se ven obrigadas a realizar tarefas para as cales non están contratadas. Denúnciao a CIG, que baixo o lema "A precarización do traballo nos coidados é violencia machista", desenvolve esta segunda feira concentracións nas principais cidades e vilas con motivo da conmemoración do 25 de Novembro. Margarida Corral, secretaria confederal das Mulleres da CIG, apunta Estado e Xunta como culpábeis da precarización das mulleres que traballan no sector dos coidados. "Acusamos directamente todo un sistema que baixo o eufemismo do benestar, violenta deliberadamente a miles de mulleres no país; converte as miserias de moitas en cartos para uns poucos; non fai máis que espallar a frustración das persoas ás que van dirixidos os servizos e escraviza as mulleres que neles traballan". Neste senso, enfatizou que "as galegas non fixemos dúas folgas o 8 de marzo para que todo siga igual. Xa é hora de que haxa un cambio real e que a problemática dos coidados estea no centro das políticas públicas". A Secretaría das Mulleres da CIG esixe a integración no Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e de Benestar de todo o persoal que traballe nos servizos de axuda no fogar, universalizando a atención á dependencia con servizos sociais de axuda a domicilio, centros de día e residencias asistidas de carácter público. A isto engade a demanda do recoñecemento pleno dos dereitos laborais e protección social para as traballadoras do fogar e de coidados no Estatuto dos e das Traballadoras e a súa integración completa no Réxime da Seguridade Social.


Summary: A iniciativa di ser "moderadamente optimista" respecto da confluencia das forzas políticas "que se sentiron interpeladas" e recoñece "compartir" melodía con Podemos. O proceso de cinco semanas decidirá a fórmula legal da candidatura, o método para o programa participativo e o código ético.

A Marea Atlántica abre esta fin de semana un proceso que servirá para definir "o como" e establecer "o marco" desta iniciativa de confluencia de cara á presentación dunha candidatura cidadá para os comicios locais do vindeiro mes de maio. A Marea Viva, dividida en tres fases e que concluirá na primeira semana de febreiro, dotará o proxecto da metodoloxía para a elaboración participativa do seu programa electoral, do código ético que asumirán os seus cargos electos e da forma xurídica coa que concorrerá finalmente ás eleccións. A Marea Viva está aberta á cidadanía previa inscrición na web da Marea Atlántica, na que xa se apuntaron unhas cen persoas. Serán as que poidan acudir xa este venres e ata o domingo no instituto de Elviña ao primeiro foro, a Marea Baixa, que servirá para "a información, o debate e a reflexión", tal e como destacou en rolda de prensa o voceiro rotatorio da Marea Atlántica, Mariano Fernández. Serán moitas horas de traballo "a tempo completo" no que na primeira xornada participarán protagonistas doutros procesos de confluencia municipalista e representantes de experiencias como Guanyem, Ganemos Madrid, Ames Novo ou Ourense en Común, entre outros. Ademais, haberá tamén tempo para a análise da "organización municipal básica", unha experiencia de "formación" que permitirá aos equipos redactores da iniciativa clarexar os elementos e o ámbito de traballo. No primeiro foro da Marea Viva participarán representantes das forzas políticas que amosaron a súa disposición a confluír na candidatura cidadá Tamén nesta próxima fin de semana participarán na Marea Baixa representantes de todas as forzas políticas "que se sentiron interpeladas" pola Marea Atlántica e que amosaron a súa disposición a confluír e diluírse na futura candidatura cidadá. Esquerda Unida, Equo, Espazo Ecosocialista, Anova, Partido Humanista, Compromiso por Galicia ou Podemos. "Somos moderadamente optimistas porque temos un desexo común", resumiu Mariano Fernández, que recoñece "contactos informais" con representantes de Podemos logo de respectar "os tempos" da nova formación, que acaba de conformar as súas estruturas locais. A confluencia e apoio do partido liderado por Pablo Iglesias á Marea parece perto. "A melodía é compartida", insiste o voceiro da iniciativa cidadá, que ve posible que todas estas organizacións políticas acaben diluíndose no proxecto. Saben, non obstante, que "o desafío non é pequeno". "O que se lles pide ás formacións política non é pouca cousa", reitera Fernández, que recorda que a futura candidatura "non debe ser unha sopa de siglas". "O desafío non é pequeno; o que se lles pide aos partidos non é pouca cousa", di a Marea, que é "moderadamente optimista" sobre a confluencia Precisamente, a fórmula legal coa que a Marea Atlántica se presentará ás futuras eleccións locais será un dos temas claves que se decidirá nesta Marea Viva durante estas cinco semanas. "Non está falado e por iso haberá que discutilo". Hai múltiples opcións, desde a agrupacións de electores, ata a coalición de partidos, pasando pola conformación dun partido "de carácter instrumental". O problema, como lembran desde a iniciativa, é que "o corpo legal non é nada favorecedor para os procesos de confluencia cidadá". De feito, "a agrupación de electores é claramente discriminatoria", lembran. "Terémolo que solucionar", asegura Mariano Fernández. Porque será na segunda fase da Marea Viva, na denomianda Entre Mareas, na que se presentarán as propostas para cada unha das áreas de debate. "Será un traballo público e monitorizado pola cidadanía, que podería facer as súa achegas". Farase, ademais de coa participación in situ, coas proposicións e apuntes que cheguen vía web. A Marea Atlántica decidirá a fórmula legal coa que se presentará: coalición, agrupación de electores ou un partido "instrumental" Finalmente, na Marea Alta, na fin de semana do 6 ao 8 de febreiro, votaranse as propostas definitivas para "pechar" os tres elementos claves que se definirán no proceso: a metodoloxía para ese programa electoral participativo, o código ético dos cargos electos e a forma xurídica da candidatura. Será a partir de aí cando a Marea xa estea en disposición de convocar as súa primarias e armar o programa electoral. A principios de marzo, segundo as previsións, é cando a iniciativa ten previsto ter xa candidatos. Pero polo momento, segundo advertiu Fernández, "é un pouco prematuro" falar das persoas que formarían esa candidatura da Marea Atlántica. "Sería non respectar o proceso falar agora diso", insistiu quen aclara que "o máis importante é o programa máis que as persoas, que tamén o son".


Summary: Percorremos os conflitos laborais que hai agora no país, analizamos como se privatiza un servizo público (rexistro civil) e entrevistamos o escritor Antón Dobao. Aliás, apresentamos o novo suplemento, o Caderno de Agosto. Xa o podes adquirir na nosa loxa.

O semanario Sermos Galiza chega ao número 107. Facemos un percorrido por algúns dos conflitos laborais abertos (Citroën, Urbaser, Atento..) para falar da realidade dos e das traballadoras na defensa dos seus dereitos. Tamén nos detemos en analizar como un servizo público (rexistro civís) se privatiza para facer del un negocio. Ou das mentiras e enganos que se agochan tras as balanzas fiscais presentadas polo Ministerio de Hacienda. Na semana en imaxes centrámonos no Día da Patria Galega e na sección de Tecnoloxía falamos de que vai supoñer que a partir de 2015 sexa obrigatoria a conectividade móbil en todos os carros. O dominio .gal e a maior trama de facturas falsas de Galiza (que sae á luz pola crise inmobiliaria) tamén teñen sitio neste nº107. Antón Dobao e un relato inédito Entrevistamos o escritor Antón Dobao e publicamos un relato do seu libro inédito 'As ilusións estrañas'. E falamos con Celso Dourado sobre arte e A Mariña, e abordamos con Alfonso Díaz, patrón da traiñeira de Cabo de Cruz, a situación do remo galego e deste clube do Barbanza que está a ser un referente en Galiza. Entrevistamos a Mario Outeiro, responsábel de Normalización da Deputación de Lugo, que nos fala do galego e as políticas institucionais. Ivan McKee, presidente de 'Bussines for Scotland', fálanos nunha entrevista da potencialidade da independencia para favorecer as pequenas e medianas empresas e manter un modelo de benestar sometido a costantes recurtes desde Londres polo goberno conservador. Debate de medios de tres nacións Neste número recollemos as reflexións deitadas por Iñaki Soto (Gara), Guillem Ramos-Salvat (Nació Digital) e Xosé Mexuto (Sermos Galiza) na palestra organizada polo Festigal baixo o título 'Medios propios, país propio'. E en Viaxes na Miña Terra imos até Corrubedo e a súa contorna na boca da Ría de Arousa. Caderno de Agosto E este número 107 é no que estreamos un novo suplemento. Caderno de Agosto. Toma unhas merecidas ferias o noso caderno de análise, AFONDO, e substitúeo este cartafol de 8 páxinas que coordena Rodri Suárez e que, entre outros contidos, trae textos de Xabier P. DoCampo (un relato inédito), Xurxo Souto e Isabel Risco.


Summary: Nace i.gal, cuxo lanzamento coincide no tempo coa promoción que permite rexistrar dominios .gal por un máximo de 25 euros

Son moitos os trebellos para acurtar enderezos de internet para así facer máis doado compartilos ou copialos. De agora en diante hai un galego e co selo .gal. A Asociación PuntoGal vén de lanzar, xunto coa Asociación de Empresas Galegas de Software Libre (Agasol) e a tecnolóxica Dinahosting o acurtador i.gal, un sitio web sinxelo que está en marcha dende este 26 de xullo e que a entidade impulsora do dominio galego na rede enmarca nas súas promocións polo Día Nacional de Galicia. A alianza entre as tres entidades, que xa viñan colaborando en diferentes ámbitos, enmárcase na súa aposta por "prestar servizos de valor engadido no ámbito da rede galega". Únese, lembra a asociación, á recente estrea de Velaqui.gal, o sitio que permite intercambiar arquivo de ata 2Gb de xeito gratuíto e libre. O lanzamento coincide no tempo coa promoción que permite rexistrar dominios .gal por un máximo de 25 euros O novo servizo trae consigo prestacións adicionais xunto ao acurtamento de enderezos. Así, ofrece a opción de personalizar as palabras que conformen a url resultante e, igualmente, abre a posibilidade de se rexistrar para facer seguimento do número de clics acadados por cada enderezo acurtado. Adicionalmente, permite desactivar a ligazón compartida. A Asociación Puntogal lembra que este lanzamento "coincide no tempo" coa promoción de rexistro de dominios .gal a prezo reducido, cun máximo de 25 euros por dominio máis IVE ata finais de xullo. Para acceder a esta promoción cómpre acudir a algúns dos rexistradores que colaboran nela: Arsys, CdMon, Dinahosting, Entorno Digital, Nominalia, Host Europe e OVH. Con esta acción téntase incrementar o número de webs con dominio .gal, que xa superou os 4.000 rexistros. Ciencia e tecnoloxía en Praza.gal ofrecida por


Summary: A paralización do concurso eólico decretada por Núñez Feijóo provocou a paralización do sector. Porén, o presidente da Xunta sacou peito este xoves sobre o incremento da potencia eólica no último ano: 415 MW e 18 novos parques eólicos. No 2020 continuará a tendencia de aumento.

Unha das primeiras medidas adoptadas por Alberto Núñez Feijóo despois da súa chegada á Presidencia da Xunta, no ano 2009, foi a anulación do concurso eólico desenvolvido polo goberno bipartito, unha decisión que o TSXG e o Tribunal Supremo declararon ilegal. Nese momento Galicia contaba con ao redor de 140 parques eólicos e unha potencia instalada total de 3.163 MW, case o 20% do total do conxunto do Estado. A paralización do concurso eólico decretada por Núñez Feijóo provocou a paralización do sector. Porén, o presidente da Xunta sacou peito este xoves sobre o incremento da potencia eólica no último anoA decisión, á que se uniron os obstáculos impostos ás renovables en toda España trala chegada de Mariano Rajoy á Moncloa, tivo como consecuencia a paralización do sector en Galicia, a perda do 80% do emprego e, ademais, o Goberno galego tivo que pagar unha multa de 3 millóns de euros ás empresas que foran prexudicadas pola súa actuación, inzada de inseguridades xurídicas. A finais de 2018, despois de nove anos de Goberno de Núñez Feijóo, Galicia contaba con 161 parques eólicos, apenas 15 máis que no ano 2009, e sumaba 3.411 MW, só 229 máis que nese ano. O peso de Galicia en relación ás cifras totais españolas descendera por debaixo do 15%.No pasado ano 2019 Galicia viviu un relanzamento do sector eólico. Segundo os datos que a Xunta fixo públicos este xoves, nos últimos 12 meses incrementouse a potencia instalada en 415,24 MW. É dicir, case o dobre do aumento que se producira nos nove anos anteriores. En total, puxéronse en marcha 18 novos parques, chegando a un total de 179 instalacións e 3.826 MW totaisNos últimos 12 meses incrementouse a potencia instalada en 415,24 MW. É dicir, case o dobre do aumento que se producira nos nove anos anterioresO crecemento continuará nos vindeiros anos. O Goberno galego tamén anunciou que ao longo de 2020 se porán en funcionamento seis novos parques e outro máis será repotenciado. Estas sete actuacións elevarán a potencia total en 143,5 MW, superando os 4.000 MW en total.Esta dinámica contrasta cos datos dos últimos anos, nos que o sector permaneceu estancado. En 2011 e 2015 non se puxo en marcha ningún novo parque eólico, en 2014 e 2016 foron unicamente un cada ano, e en 2018 só se abriron dúas novas instalacións. Neses anos os incrementos na potencia instalada foron case testemuñais.Feijóo defende que a recuperación do sector no último exercicio se debe á aprobación da Lei de Implantación Empresarial e á actuación do Executivo de RajoyNa presentación dos datos Núñez Feijóo volveu sacou peito sobre as cifras, a pesar da desfeita que viviu o sector nos nove anos anteriores. "O compromiso do Goberno galego co fomento das enerxías renovables e co obxectivo de contar cunha Galicia cada vez máis verde está permitindo que o sector eólico estea de novo en alza", afirmou.Así mesmo, defendeu que a recuperación do sector no último exercicio se debe á aprobación da Lei de implantación empresarial (tamén coñecida como Lei de Depredación), "que permitiu a creación da declaración de especial interese para dotar dunha maior axilidade os proxectos".Núñez Feijóo destacou "a oportunidade que supuxeron as poxas de renovables promovidas polo Goberno de Mariano Rajoy", esquecendo os obstáculos impostos polo Executivo do Partido Popular ás enerxías renovables. Ademais, reclamoulle ao novo Goberno central que "teña entre as súas prioridades a convocatoria de novas poxas de renovables para garantir que este sector siga medrando en Galicia". O Observatorio Eólico de Galicia reclama que "no actual relanzamento da enerxía eólica non se debe caer nos mesmos erros cometidos anteriormente"Entidades como o Observatorio Eólico de Galicia veñen reclamando que "no actual relanzamento da enerxía eólica non se debe caer nos mesmos erros cometidos anteriormente". Entre os anos 2007 e 2017 os concellos e propietarios rurais recibiron só o 5% da facturación dos parques eólicos galegos . O Observatorio reclama que a "necesaria transición enerxética" sirva "realmente" para "fortalecer ás comunidades locais e rurais" e pon en valor exemplos de boas prácticas en enerxía eólica, como os que se desenvolven no Concello de Muras ou na Comunidade de Montes de Zobra.De igual xeito, en setembro sete plataformas locais puxeron en marcha a primeira rede galega contra os proxectos eólicos e liñas eléctricas abusivas. As plataformas maniféstanse a favor das enerxías renovables e sostibles, "pero só se son ben planificadas e teñen en conta ás poboacións locais".O concello de Muras é a localidade con máis aeroxeradores, seguida de Abadín, Ourol, As Pontes e VilalbaEn 1989 instaláronse en Cabo Vilán (Camariñas) os primeiros muíños, xa desmantelados. As zonas que acollen un maior número de parques eólicos e aeroxeradores son as serras do norte da provincia da Coruña ou Lugo, como as do Xistral ou da Capelada, ademais da Costa da Morte e as Serras Centrais. Na actualidade, o concello de Muras é a localidade con máis aeroxeradores (381), seguida de Abadín, Ourol, As Pontes e Vilalba. Mazaricos, O Valadouro, Ortigueira, Dumbría e Forcarei suman tamén máis de cen aparellos.


Summary: A caída dos salarios galegos é a segunda maior do Estado. A remuneración do persoal asalariado descende máis dun 2% mentres a media estatal sobe un 0,6%.

Un dos hits da lexislatura estatal que está a piques de rematar foi o protagonizado en 2013 polo ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, que nunha xa célebre resposta parlamentaria decidira obviar os datos oficiais para proclamar que os salarios non estaban "a baixar", senón "moderando o seu crecemento". A afirmación do que xa fora responsable das contas estatais con José María Aznar, época na que tamén negou a existencia da burbulla inmobiliaria, non se correspondía coa realidade no conxunto do Estado e agora segue sen facelo en Galicia, onde tras un período de leve recuperación os soldos volven caer ata ascender ao podio estatal de baixadas. O IGE e mais o INE veñen de ofrecer os datos de custos laborais -cantidades que as empresas teñen que achegar por cada persoa asalariada- e salariais -cartos que recibe o persoal- correspondentes ao segundo trimestre do 2015. Deles tírase que o retroceso dos salarios a respecto do mesmo período do exercicio anterior acada en Galicia o 2,2%, o que supón a segunda maior baixada do Estado, só por tras do 4% que retroceden as remuneracións do persoal en Castilla-La Mancha. O dato deixa a Galicia moi lonxe dos territorios nos que os salarios tiveron un comportamento positivo, como Castilla y León, Balears, Aragón ou Canarias, onde o custo salarial subiu por riba do 2%. As cifras do segundo trimestre supón que ao país se interne nunha senda na que os salarios non só se comportan peor que os doutros territorios e que a media estatal, senón que caen mentres noutros territorios e no Estado se recuperan. Mentres os cartos que reciben traballadoras e traballadores caen o devandito 2,2% en Galicia, a media estatal ascende un 0,60%. Xusto antes do inicio da crise os salarios galegos chegaron a medrar o duplo que a media estatal Estes datos implican afastarse de etapas como a comprendida entre 2012 e 2013, cando os salarios galegos subían un chisco, pero contribuían a minguar a fenda co Estado. Están aínda máis lonxe de escenarios previos á crise, como a xeira entre mediados de 2005 e comezos de 2007; daquela os salarios galegos chegaron a medrar o duplo que na media española, cun crecemento que acadou a comezos de 2010 o 10,20% interanual fronte ao 5,10% da media do Estado. A caída dos salarios prodúcese nun contexto no que, como xa viña acontecendo en trimestres anteriores, o persoal asalariado galego incrementa o seu número de horas traballadas. Segundo o balance do INE, nese segundo trimestre do ano cada traballador e traballadora desenvolveu o seu labor profesional unha media de 134,6 horas ao mes, mentres que un ano antes eran 134,5. Así, en Galicia as horas efectivas de traballo ao mes son 3 máis que na media do Estado.


Summary: O presidente da Autoridade Nacional Palestina, Mahmoud Abbas, acusa Israel de consentir o narcotráfico.

Non é a primeira vez que desde as institucións palestinas se denuncia a suposta estratexia de Israel para desestabilizar a mocidade de Gaza e Cisxordania mediante a introdución de substancias estupefacientes para o seu consumo. Desta volta, a acusación chega desde o máis alto: "Non queren que teñamos un futuro", declarou Mahmoud Abbas, presidente da Autoridade Nacional Palestina (ANP). Segundo os datos sobre o terreo achegados por médicas e médicos e outros membros dos servizos sanitarios, ducias de miles de habitantes de Palestina consumen opiáceos habitualmente. Alén destes, diferentes tipos de drogas, incluído o haxix, chegan de contrabando por túneles procedentes de Israel e Exipto. Nesta última década, a cantidade incrementouse exponencialmente, segundo informacións achegadas polas unidades policiais e recollidas polos medios locais. Neste contexto enmárcase a denuncia de Abbas, no transcurso dunha conferencia sobre corrupción institucional. "Somos conscientes de que non seremos capaces de arrincar de raíz nin un anaco da corrupción por numerosas razóns, mais hai unha máis importante, e esta é a ocupación", relatou o presidente da ANP. "A ocupación planta entre nós a corrupción", engadiu, e é dentro desta circunstancia ─engadiu─ que "vemos substancias como o haxix". A razón, para Abbas: "Queren combater a nosa existencia, combater o noso sentimento humano. Queren combater o noso futuro, non queren que teñamos un futuro". "Facer por non ver" Estas denuncias nos medios palestinos, que desde Israel cualifican de libelos, veñen de vello. O argumento das autoridades palestinas, por exemplo, o xefe da unidade antidroga de Gaza, Ahmed Kidra, é que Israel conspira para "inundar" Palestina con droga, "facendo por non ver" cos narcotraficantes. Neste sentido, a organización Hamas, que goberna na Faixa, aprobou hai tres anos unha lei de emerxencia nacional, que permite que os traficantes sexan xulgados por tribunais militares. Para os consumidores a situación é máis complicada. Están estigmatizados e de non se someteren a tratamento pasan a ser considerados criminais. Antidepresivos fronte á ocupación O problema do consumo de drogas en Palestina estendeuse nos últimos anos á xuventude e ás mulleres. O contexto socioeconómico excepcional en que viven, caracterizado pola carestía e as tensións políticas derivadas da ocupación en Cisxordania e o bloqueo en Gaza, creou o caldo de cultivo. Segundo un informe da Oficina da ONU contra a Droga e o Delito, de novembro de 2017, 1,8% dos adolescentes varóns están en "alto risco" de adicción (co Tramadol, un opiáceo para aliviar a dor, como substancia preferida). Outros estudos, apuntan que entre 18 e 60 anos 50% da poboación consome Tramadol (80%, nas zonas de Gaza máis afectadas polos bombardeos de Israel). O organismo da ONU apunta que do arredor de 26.500 adolescentes en "alto risco", 1.188 inxectan drogas. En Cisxordania, a heroína prevalece mentres que en Gaza faino a cocaína. Mais tamén incide en que, alén do haxix e a marihuana, o uso en doses altas de anitidepresivos e analxésicos (como metadona, morfina ou barbitúricos) está cada vez máis preocupantemente estendido.


Summary: O coronavirus tería aínda circulado pouco no territorio galego, segundo os datos preliminares do estudo de seroprevalencia do Ministerio de Sanidade.

Pouco máis de 2% da poboación galega tería resultado contaxiada polo coronavirus, segundo os datos dados a coñecer esta cuarta feira, 13 de maio, polo Ministerio de Sanidade, correspondentes aos primeiros resultados do estudo epidemiolóxico que realizou o Goberno estatal entre a poboación para averiguar que porcentaxe aproximada de persoas terían estado contaxiadas de coronavirus. Os datos son aínda preliminares e responden aos resultados forneceidos polas primeiras probas realizadas. O mostreo amosa que a incidencia do virus na Galiza foi baixa e que a COVID-19 tivo escasa circulación polo país, o que indica que hai moi pouca porcentaxe de poboación aínda inmunizada. Os datos do Ministerio veñen por provincias: 1,8% de persoas na da Coruña terían superado o virus, 2,3 na provincia de Pontevedra e na de Lugo, e 2,8 na de Ourense, que levaría a cifra máis alta da Galiza. No Estado o índice de poboación que tivo contacto co coronavirus é de 5%, o que indica que uns 2 millóns de persoas pasaron a COVID-19 e xeraron anticorpos. No estudo analizáronse 60.897 persoas. As zonas con maior prevalencia de anticorpos é cinco veces maior que nas zonas onde houbo unha menor presenza do virus na poboación. Así, as provincias de Soria (14,2%), Cuenca (13,5%), Segovia (12,6%), Albacete (11,6%), Madrid (11,3%) e Ciudad Real (11,1%) son as que contan cun maior número de persoas con anticorpos. Catalunya, que xunto a Madrid é das zonas máis afectadas, 6,9% da poboación xerou anticorpos. Por idades, a prevalencia sitúase por riba da media con entre 6 e 7% entre as maiores de 45 anos (até 6,9% nas persoas de entre 70 e 74 anos), mentres que rolda 4-5% entre os 10 e os 44 anos e baixa a entre o 1 e 3% no grupo de idade de 0 a 9 anos.


Summary: O 22 de marzo de 1963 editábase 'Please Please me' e xa nada sería igual. Un cuarteto de Liverpool fraguado en directos por turbulentos garitos de cidades portuarias (a súa e Hamburgo, en Alemaña) sacaba o seu primeiro traballo 'longo', como se dicía entón. 14 temas, 32 minutos

Foron case 10 horas de gravación nos estudos EMI de Londres. Concretamente, 585 minutos. O resultado, 'Please please me', o primeiro LP de The Beatles. Catorce cancións entre as que figuraba o primeiro single do conxunto de Liverpool, 'Love me do' (editado a finais de 1962). Aliás de 'Twist and Shout', 'I saw her standing there' ou 'Please please me', que figuran en calquera recopilatorio beatle. Nun principio, o LP ía se titular 'Off the Beatle Track instead' mais decidiuse finalmente pórlle o nome da canción que fora segundo single do cuarteto e que se editou en febreiro de 1963. O disco, como non, foi número 1 nas listas británicas. E boa impresión deberon deixar nos locais da portuaria Reeperbahn alemana onde tocaron durante semanas, porque o traballo atinxiu o posto 5º na Alemaña Occidental. Daquela eran o grupo vestido de coiro e con querencia por practicar o rock suoroso. Con 'Please please me' xa foron o contundo de flequillo, traxe e corbata e un pop no que revolucionou o mundo damúsica (e non só) O responsábel da gravación foi George Martin,o quinto beatle (con permiso de Epstein, claro), o home que construíu albume a albume o son que se transformou en lenda. Adeus McCartney-Lennon Oito das cancións do LP foron asinadas por McCartney/Lennon. O único disco no que aparecen nese orde. A partir do seguinte (With The Beatles, que saíu o mercado en novembro dese mesmo ano), xa sería Lennon/McCartney. O custo da gravación foi de 400 libras das de entón (por volta de 10.000 na actualidade). Cada beatle cobrou sete libras e dez chelíns por cada quenda de tres horas de gravación. 'Please, please me' nunca foi editado como tal en EEUU. Houbo que esperar décadas, a que a discografía do conxunto se editase en CD, para iso.


Summary: O Goberno galego destinará máis de 800 mil euros á inserción de anuncios nos medios para difundir os seus actos institucionais no 17 de maio, no 25 de xullo e outras cinco datas sinaladas.

A campaña para a "promoción das iniciativas da Xunta de Galicia en materia de identidade, galeguidade e datas de especial sensibilidade social" destinará o groso do seu montante económico (un 820 mil euros) á inserción de publicidade nos medios de comunicación, principalmente nas cabeceiras da prensa escrita (o 60%). As campañas principais consistirán na difusión dos actos institucionais do Goberno galego no 17 de maio e no 25 de xullo, e no contrato prevesen tamén cantidades menores para "cinco campañas menores sobre datas sinaladas e de alcance institucional". A cantidade que se destina á campaña, presentada en xaneiro, e licitada esta semana, é lixeiramente inferior ao orzamento que o Goberno galego destinará este ano a dotar de fondos ás bibliotecas públicas do país, máis que duplica o custe dos contratos dos invetigadores do Programa Parga Pondal despedidos en decembro e dende logo é moi superior ao "aforro" que a TVG acadou (60 mil euros) ao prescindir dos meteorólogos que antes elaboraban a información do tempo. O Goberno galego continúa operando en materia de iniciativas propagandísticas e publicitarias sen regular este tipo de contratacións a través dunha Lei de Publicidade Institucional, tal e como prometera o PPdeG na campaña das eleccións autonómicas de 2009. O programa popular aseguraba que "promoveremos a elaboración da Lei de Publicidade Institucional que o bipartito non foi capaz de aprobar". Esta decisión, dicían, remataría coa "inaudita tendencia ao luxo" de PSdeG e BNG, formacións que subtituíran na Xunta a "eficacia" por "ostentosas campañas de publicidade política".


Summary: A batalla da viguesa Beatriz Figueroa por lograr o recoñecemento da incapacidade laboral para evitar a exclusión das persoas enfermas de cancro inspira a doentes na súa mesma situación.

"O Sergas cúrate e a Seguridade Social e o Inem mátante de fame". Beatriz Figueroa fixo desta frase o seu lema cando, en pleno tratamento do seu cancro de mama, a Seguridade Social lle negou a prestación por incapacidade temporal e, malia ter cotizados máis de 20 anos, a abocou a sobrevivir co subsidio de 426 euros por ter rematada a prestación por desemprego. A avogada e xornalista viguesa sacou forzas de onde non as había para iniciar unha loita en todas as frontes, dende a folga de fame ata a recolleita de máis de medio millón de sinaturas a través de Change.org, apoios que se traduciron nunha proposición de reforma da Lei Xeral da Seguridade Social defendida no Congreso por Olaia Fernández Davila (BNG) e apoiada por toda a oposición, pero vetada polo PP. O pasado novembro Beatriz gañou a súa batalla nos tribunais e agora serve de guía para moitas mulleres que pasan pola mesma situación. Tras uns meses de descanso e cadrando co Día Mundial contra o Cancro Beatriz Figueroa regresou ás portas da sede do INSS en Vigo para anunciar a reactivación da súa recollida de sinaturas. Agora o obxectivo é chegar ao millón de apoios para así lograr unha mudanza da lei que impida que as persoas enfermas de cancro teñan que enfrontarse por unha banda ás visitas ao hospital, ás intervencións cirúrxicas, ás sesións de quimio e radioterapia e aos efectos secundarios e, pola outra, ao estrangulamento da súa situación económica. Raquel Este martes ao carón de Beatriz estaba Raquel, unha mariñeira moañesa de 49 anos á que lle diagnosticaron cancro de mama en febreiro de 2010. A comezos de 2012 a Seguridade Social concedeulle a "incapacidade permanente total" para traballar no mar e no Instituto Social da Mariña mesmo lle recomendaron que "buscase un traballiño" noutro sector. Pero "aos oito meses, quitáronma", relata en conversa con Praza Pública. "Recorrín, porque non estaba de acordo" e sobre todo porque o tratamento e as secuelas do propio cancro, do que aínda se está a recuperar, lle impide embarcarse cada día e erguer "dezaseis quilos de peso" con normalidade e seguridade. A Raquel, mariñeira, suxeríronlle que fose traballar para estar "entretida" Pero as evidencias desta incompatibilidade non foron observadas na Casa do Mar de Vigo, onde a Raquel lle dixeron que "traballando estaría máis entretida, que así non comía a cabeza" e "se me pasaría a depresión e a ansiedade que teño". A base desta decisión, relata, foi "unha analítica" na que, obviamente, "non sae" o seu principal problema físico, a dificultade para manexar un dos seus brazos. "Dende a fiestra" da funcionaria que a enviou a traballar "o mar vese moi bonito" pero dende o barco "non tanto", ilustra, nun contexto no que nin sequera "podo faltar" se a medicación que segue a tomar lle provoca mareos ou náuseas. No barco figura que hai dúas persoas enroladas, ela e o seu marido, "e se a Xunta e a Garda Civil ven que falto, múltannos, e non están os tempos para pagar unha multa". Ana A loita de Beatriz Figueroa tamén lle dá folgos a Ana, lucense de 44 anos que pelexa contra o cancro dende comezos de 2013 e contra a Seguridade Social dende o pasado setembro, cando lle desestimaron a incapacidade que solicitara. "A min, a enfermidade non me colleu no paro", o que implica "unha vantaxe, entre aspas", porque puido pasar á situación de baixa e non á contrarreloxo do esgotamento do desemprego. Así e todo, "no momento en que empezas a saír do mundo de medicación, de quimio, de radio... Dáste de fuciños con que che din que che queren dar a alta". "Os médicos dinche que non podes traballar e na Seguridade Social, que estás fenómenal". "Os médicos dinche que non podes traballar e na Seguridade Social, que estás fenomenal" Para Ana, traballadora do sector da loxística, os efectos do cancro e das "patoloxías engadidas" aféctanlle "aos dous brazos" e provócanlle unha "doenza de estómago" e "dor crónica" que, en conxunto, a obrigan a "tomar 19 pastillas todos os días" e fan que "poñer o organismo a andar" cada xornada sexa todo un esforzo. A dificultade para erguer os brazos, a sensación de frío permanente ou os problemas para se erguer cada mañá non impediron que, cando iniciou os trámites ante o INSS; "me preguntasen se ía polos beneficios fiscais". "Eu non elixín estar así", proclama Ana, quen censura que en ocasións "me tachen de hipocondríaca". "O médico de cabeceira dicíame que non tiña nada e acabei cun cancro de mama bilateral", lembra. A loita que non cesa Malia todas estas circunstancias Ana, Raquel e moitas outras manifestan a súa intención de seguir na loita polos seus dereitos e os das demais persoas enfermas. E nesta senda, explican ambas, o exemplo de Beatriz Figueroa parécelles "admirable". Beatriz "defende o dela e o das demais sen ningún interese persoal", di Ana, que combina a recuperación, os exercicios e as conversas de WhatsApp entre compañeiras da AECC coa tensión que a acompaña nos días previos a cada revisión, na que "cada tres meses che din se o cancro volveu ou non". Mentres, espera "polo xuízo" no que tentará lograr o recoñecemento da incapacidade, "que me sae en abril de 2016". O exemplo de Beatriz Figueroa sérvelles de "esperanza" no medio da recuperación e da loita burocrática e legal A Raquel o exemplo de Beatriz serviulle "de esperanza e fe" para reincorporarse á loita cando "xa me rendera, chegara a un punto no que xa non podía máis" e "choraba polas esquinas ao ver o meu marido traballar" mentres "xa me doía todo, non o podía soportar". Ela, advirte, tentará seguir "facendo ruído todos os días" e esixindo que "revisen os traballos de cada persoa, de verdade" e comproben que "non somos inútiles" pero que "o traballo do mar, por moito que se queira", non se pode realizar mentres se sofren estes problemas de saúde. A mariñeira reivindica os dereitos dos doentes de cancro pero tamén "da Hepatite ou da ELA". "Dáme rabia cando vexo os estudantes e os investigadores marchar mentres os políticos levan os cartos a Suíza". A súa doenza, di, ten cura "porque houbo investigadores que deron co que hai", por iso "é unha vergoña que nos teñamos que poñer a recoller sinaturas". Recollida de sinaturas de Beatriz Figueroa en Change.org


Summary: Así o propón a plataforma Galegas 8M. A mobilización do Día internacional da muller traballadora será o 1 de marzo.

"Por acordo unánime de Galegas 8M a manifestación nacional previa ao 8M de 2020 será en Verín o domingo 1 de marzo". Así notificou esta plataforma de unidade dos feminismos galegos a decisión sobre o lugar escollido para a mobilización central co gallo do 8M, Día internacional da muller traballadora, de 2020. "A loita en Verín polo peche do paridoiro representa a loita pola dignificación dos coidados, dos dereitos sexuais e reprodutivos, dos servizos públicos; a loita contra a dispersión da poboación e o despoboamento do rural, e contra a violencia obstétrica. É unha loita pola vida", indican desde 8M. Esta terza feira, día 17, está convocada unha concentración diante do Parlamento da Galiza en protesto contra o feche do paridoiro.


Summary: O Foro Económico de Galicia presenta 'O monte galego do século XXI', que avoga por unha "imprescindíbel reforma estrutural na xestión das terras" e pola necesidade de "construír" un novo modelo de explotación con usos diversos e multifuncionais do monte.

O informe O monte galego do século XXI, que avoga por unha "imprescindíbel reforma estrutural na xestión das terras" e pola necesidade de "construír" un novo modelo de explotación con usos diversos e multifuncionais do monte, presentouse na cuarta feira, 30 de setembro, polo director do Foro Económico de Galicia, Santiago Lago, e por un dos seus autores, o doutor Edelmiro López, que, xunto ao tamén profesor universitario Albino Prada, coordina este estudo coral asinado por múltiples expertos. Entre outras cuestións, o documento recomenda diversificar a explotación do monte. "Partimos de que o monte non é só produción de madeira, non o foi historicamente, non o é hoxe e debe selo menos no futuro", explica Edelmiro López a Nós Diario. O documento está estruturado en tres partes. A primeira, sinala López, trata precisamente sobre os usos e a produción madeireira, apostando por diversificar as especies forestais e os criterios de xestión, porque actualmente as cotas de madeira concéntranse en até 95% entre eucalipto e piñeiro. De feito, o traballo sinala a contradición que supón termos case 40% do terreo arborado con frondosas caducifolias (carballos, castiñeiros...) e que só delas saian menos de 5% das cotas de madeira que se producen na Galiza. Estas árbores propias medran de forma natural mais non se lles saca case ningún partido económico e isto implica que crezan de maneira non controlada. A segunda parte analiza a produción doutros bens para o mercado cuxo impulso daría variedade de usos ao monte: gandaría extensiva, produción de enerxías renovábeis e mesmo usos turísticos. O terceiro capítulo analiza cuestións ambientais, paisaxísticas e de lecer, "de enorme relevancia e demandadas pola sociedade". Ao longo das páxinas, o documento avoga pola "recuperación, a través de mecanismos fiscais, de rendas procedentes das concesións hidroeléctricas ou eólicas, para revertelas en investimentos produtivos e de protección nas terra de monte". Para iso exponse a oportunidade de contar cun fondo forestal ou fondo de promoción dun monte sostíbel, "que debería ser xestionado en principio pola Xunta, podendo contar coa implicación dos concellos e outras entidades". Para o monte particular con potencial agrogandeiro, no documento apóstase por unha reforma da normativa sobre arrendamentos rústicos, pola "reactivación" do Banco de Terras, impulsar a fórmula dos polígonos agroforestais, modificar os apoios aos investimentos das explotacións agrarias e utilizar os pagos agroambientais e outras axudas para estimular esa reorientación produtiva. Montes veciñais O estudo analiza a situación dos montes veciñais en man común, para os que require un novo marco legal que, "consolidando a propiedade veciñal, favoreza en maior medida a posta en produción das terras". Así, piden unha reforma da política de convenios e consorcios, para que "a intervención directa da Xunta se centre nos montes abandonados ou con maiores valores ambientais a protexer", e medidas específicas para os abandonados coa "implicación" do Banco de Terras. "Moitas veces o monte é visto máis como un problema que como unha oportunidade, cando ten un enorme potencial", sinálase. Catro directrices para unha reforma de fondo do monte Os autores do informe propoñen catro directrices para o desenvolvemento da transformación do monte. A primeira pasa por unha ordenación efectiva do solo. A segunda sinala a necesidade de configurar un novo equilibrio entre propietarios e usuarios das terras, que priorice os proxectos de aproveitamento, acordes coa ordenación dos usos, fronte aos dereitos de propiedade. A terceira directriz avoga pola coherencia das distintas políticas públicas, "corrixindo a fragmentación e contradición entre políticas sectoriais". A última, dado que a maioría das terras de monte son de propiedade privada, remarca que a súa mellora debe ser protagonizada pola iniciativa privada. "Pero isto", engade o documento, "terá que acompañarse dunha xestión pública directa de determinadas superficies".


Summary: A empresa enerxética madrileña Capital Energy vén de presentar un proxecto inicial ante o Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico (Miteco) para a instalación dun parque eólico mariño (PEM) de 34 aeroxeradores en fronte da ría de Vigo, a menos de 30 quilómetros da liña de costa.

Como informou Nós Diario o pasado 20 de outubro, Capital Energy pretende desenvolver un PEM flotante, denominado Volanteiro, nas Rías Baixas, xusto en fronte da ría de Vigo, cunha potencia que se estima en 510 megawatts (MW). Nas últimas horas, a empresa presentou o proxecto inicial ante o Miteco, coñecéndose en consecuencia máis detalles. Capital Energy proxecta a instalación, a menos de 30 quilómetros (km) do litoral galego (a 27,9 km da costa da Guarda) e nunha área de 95,11 quilómetros cadrados, de 34 aeroxeradores de 15 MW de potencia e 260 metros de altitude. Así, a potencia total instalada será de 510 MW. A enerxía producida polos 34 muíños sería conducida a través dunha liña de evacuación polo fondo mariño de 45,4 quilómetros, adentrándose 10 km nas augas do interior da ría de Vigo. Outra liña de evacuación, por terra e de 22,76 km, levaría esta enerxía até a subestación eléctrica de Pazos de Borbén. Quen está detrás dos proxectos da eólica mariña na Galiza? A posta en marcha deste PEM atópase, segundo explica a empresa produtora de enerxía, dentro dos plans estatais e autonómicos para o desenvolvemento das enerxías renovábeis. Afectación sobre zonas pesqueiras e protexidas Os aeroxeradores atópanse na zona NOR-1 do plano de ordenación do espazo mariño, na que, segundo o propio criterio do Miteco, existe interacción coa frota pesqueira de arrastre de fondo. Ademais, a liña de evacuación eléctrica do PEM ocupará boa parte do interior da ría de Vigo, onde ten lugar unha intensa actividade acuícola e marisqueira. A liña de evacuación mariña tamén pasa ao carón de zonas de especial protección ambiental, como é o caso da Zona de Especial Conservación (ZEC) das illas Cíes e da ZEC das illas Estelas. A ZEC das illas Cíes está tipificada tamén como Parque Nacional e como Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA). Ademais, esta liña de evacuación marítima afecta á súa vez á ZEPA das Rías Baixas. No que respecta ás zonas de hábitat mariño de interese comunitario (HIC), a instalación deste PEM afecta 637 metros dunha zona de transición marítimo terrestre da HIC denominada como Arrecifes. A potencia de eólica mariña proxectada na Galiza cuadruplicouse desde a entrada en vigor da moratoria estatal Tal e como a propia empresa sinala, o funcionamento dos aeroxeradores "xera ruído que podería ser propagado polo medio mariño, podendo afectar principalmente as comunidades de cetáceos mariños". Así mesmo, a enerxética recoñece que o campo electromagnético "podería afectar principalmente ás comunidades peláxicas", especies que viven en augas media ou próximas á superficie, como poden ser as sardiñas. A firma explica tamén a necesidade de tomar medidas para evitar as colisións de aves, precisamente cando se trata dunha zona catalogada como ZEPA. Por outra parte, o trazado mariño da liña de evacuación penetra no interior da ría de Vigo, zona de elevado tráfico marítimo, polo que, durante a fase de construción alteraríase o funcionamento normal da actividade portuaria e de tránsito.


Summary: Christine Blasey Ford, a profesora universitaria de Palo Alto que denunciou o xuíz Brett Kavanaugh por tentar violala hai tres décadas, pide que o FBI abra unha investigación sobre o asunto antes de ter que prestar testemuño perante o Comité Xudicial do Senado. Kavanaugh, proposto por Trump para ingresar no Tribunal Supremo, ten que obter a aprobación da cámara alta para se facer coa cadeira vitalicia na cimeira do poder xudicial estadounidense. O maxistrado, de orientación ultra-conservadora, recibiu o apoio fechado de Donald Trump.

Trump é xuíz e parte no asunto Kavanaugh: é a súa proposta para acceder ao Supremo —e para dar á maioría neste órgao ás posicións conservadoras— e está disposto a mantela até o final, embora o xuíz de apelacións federal teña sido denunciado por Christine Blasey Ford por ter tentado violala hai por volta de trinta anos, cando ambos eran estudantes. O presidente dos EUA cualificou Kavanaugh de "grande cabaleiro" e dixo que estaba ansioso por testificar a próxima segunda feira. "Non sei que pensa facer o outro partido", dixo Trump, en relación ao Partido Demócrata. Refírese así a que a oposición prefire adiar a reunión do Comité Xudicial do Senado en tanto o FBI non investigar as acusacións formuladas por Christine Blasey Ford, tal e como ela propia ten demandado. A posición de Trump contrasta coas voces que se teñen erguido no seo do Partido Republicano, mesmo no propio Senado, sobre a conveniencia de esclarecer o asunto antes de tomar unha decisión irreversíbel, a do nomeamento de Kavanaugh como xuíz do Supremo. Irreversíbel porque nos EUA as designacións para a cúpula do poder xudicial teñen carácter vitalicio. A petición de aprazamento da reunión da Comité udicial do Senado formulada por Christine Blasey Ford non ten aspecto de que vaia ser apoiada polos republicanos. Máis ben todo o contrario. O presidente do comité, o conservador Chuck Grassley, declarou que Blassey Ford "merece ser escoitada" e que, portanto, o convite para que testifique a vindeira segunda feira "continúa en pé". Porén, Blassey Ford non quere ir a ese comité —e submeterse ao interrogatorio dos senadores republicanos que respaldan a candidatura de Kavanaugh— sen que antes o FBI realice pesquisas sobre as súas acusacións. De feito, a súa avogada deixou caer esta segunda feira que a profesora de Palo Alto optaría por non comparecer se finalmente a maioría republicana se nega ao aprazamento.


Summary: As e os profesionais agrupados na Asociación Galega de Enfermaría Familiar e Comunitaria (Agefec) consideran "inaceptábel" que vaian ser as e os médicos os que "planifiquen" o seu traballo e competencias nos centros de saúde. Consideran que deben estar de forma directa na toma de decisións.

A Asociación Galega de Enfermaría Familiar e Comunitaria (Agefec) demanda á Xunta que permita que as e os enfermeiros da Atención Primaria participen activamente na toma de decisións vinculadas á implantación de novos modelos de xestión da demanda de atención sanitaria. O colectivo, que considera que están en xogo as súas condicións laborais, opina que é "inaceptábel" que sexan as e os profesionais médicos os que "planifiquen o traballo e competencias" que lles corresponden neste chanzo asistencial sen contar co sector. Por iso, Agefec vén de comunicar que enviou á Consellaría de Sanidade unha carta exixindo que se lles dea voz e voto nas xuntanzas para a reestruturación. "A Atención Primaria está en constante cambio para adaptarse ás novas necesidades que presenta, para o que as enfermeiras propoñen un enfoque centrado nunha visión salutoxénica e que profunde na mellor calidade asistencial e nun bo aproveitamento dos recursos tanto humanos como estruturais"", indican, situando a realidade no contexto da pandemia da Covid-19. Por exemplo, para citas ou demandas non urxentes nos ambulatorios apuntaría por unha Xestión Enfermeira da Demanda (GED) que é "definida como a resposta que a enfermeira lle outorga a un cidadán, que presenta unha demanda relacionada coa saúde e que necesita atención preferente, non urxente". Para contar con este sistema e que sexa funcional, Agefec pide que se acredite ás e aos profesionais acorde ao Real Decreto polo que se regula a indicación, uso e autorización da recomendación de fármacos e produtos sanitarios de uso humano por parte das enfermeiras. "A GED debe de ser un mecanismo para que as enfermeiras desenvolvan as competencias propias en atención a problemas de saúde agudos, pero en ningún caso debe ser vista como mecanismo para descargar a saturación das axendas médicas", advirten, en todo caso.


Summary: O Celer de Can Roca, O Mugartzi ou O Noor, son algúns dos restaurantes galardoados a nivel nacional, que utilizan produtos de primeira calidade da Costa da Morte. Produtos como Legumes, patacas, verduras e hortalizas xerais, que La Despensa D'Lujo cría en Erbecedo, Coristanco, para levalas por toda a península. Detrás desta empresa, que tamén leva a marca territorio Terra Atlántica como bandeira, atopamos a "Lucía e Jose", naturais de Erbecedo e a Laracha. Falamos con Lucia Calvo Marrozos.

QPC: Bueno, que tal Lucía. Cóntanos cando e como nace este proxecto de produción agrícola? A Despensa D'Lujo forma parte dunha explotación agrícola tradicional, pois na miña familia fomos todos agricultores de toda a vida. A evolución prodúcese de forma abrupta fai mais de 5 anos cando a interactuación cos nosos clientes nos abocan a transformación. Polo tanto podemos decir que a Despensa D´Lujo é unha adaptación da agricultura tradicional aos novos tempos onde empregamos as redes sociais como o escaparate para lle ensinar os nosos clientes toda a vida que facemos nas leiras, como preparamos os cultivos e o resultado das nosas colleitas. Somo produtores de pataca, como non podía ser doutra forma pertencendo o concello de Coristanco, pero cada vez nos estamos especializando no que nos gusta chamar produtos de autor, isto é a adaptación de produtos doutras zonas xeográficas a nosa fértil Costa da Morte. Así, o garbanzo bágoa, o gandul ou o guisante bágoa forman parte do I+D da nosa marca e que fan compaña os produtos tradicionais da casa coma o xudión, a alubia verdina, a alubia blanca entre otras.O gandul é a más recente incorporación que, en colaboración coa Misión Biolóxica de Galicia, tentamos sacar adiante con resultados moi positivos, polo que esta campaña que entra tentaremos, pese as adversidades, incorporalo na despensa dos nosos clientes que xa tiveron oportunidade de traballar con el e obtiveron resultados moi gratificantes. QPC: Cando foi ese punto de inflexión que vos empurrou? O mes de marzo do 2020 marca un antes e un despois no camiño que toman os nosos produtos, pois damos un paso adiante gracias a interactuación dos nosos clientes hosteleiros que se viron na obriga de pechar os seus servicios e nos prestaron un importante escaparate cara os seus seguidores, foi o principal feito que nos levou a destinar a nosa produción cara os particulares, gracias aos cales, nestes momentos de incerteza podemos seguir coa nosa paixón, o coidado da terra. QPC: Nótase que para vós a imaxe coidada que amosades, por exemplo a través do voso instagram, e o marketing é fundamental. Entendemos que é a mellor maneira de que visualicen o arduo traballo que se desenvolve arredor do que van consumir e facelos participes do role play no rural. QPC: Conseguides que a "calidade máxima" e "tradición" sexan case sinónimos? Fálanos dos vosos clientes? De onde son? Son máis particulares ou empresas? ? Camiñamos cara a excelencia nos nosos produtos, seleccionando o mellor para os nosos clientes, tentando deste xeito poder ofrecer o mais destacado que produce a terra. QPC: Como se chega a empresas como o Celer de Can Roca ou Inditex? Precisamente esta visión de calidade máxima permitiunos coñecer a cociñeiros especializados que demandan os nosos productos e traballar con eles na procura de novas referencias. Clientes coma o restaurante Mugaritz (galardonado coma un dos mellores restaurantes do mundo), o Celler de Can Roca (de sobra coñecido), o Noor de Paco Morales, La Bien Aparecida de Jose Manuel De Dios, Juanjo López Bedmar de La Tasquita de Enfrente, forman parte dos profesionais que confía no bo facer da Despensa D´Lujo. É o resultado da constancia e o boca a boca que levan a estes grades cociñeiros a se poner en contacto cuns pequenos produtores da Costa da Morte. INDITEX é tamén unha empresa que aposta por nós, polo pequeno produtor, mercando na proximidade. Formamos parte con moito orgullo desde proxecto que favorece sen dúbida o comercio local e permite unha achega dos productos agrícolas por excelencia as grandes colectividades na procura sempre, e da súa man, da sostenibilidade do medio e co obxetivo de residuo cero.Outros comedores escolares, como o dos Muíños ou o veciño CEIP Canosa Rus stán a contar con nos empregando productos de tempada e priorizando os productores locais. View this post on Instagram A post shared by LA DESPENSA D'LUJO (@ladespensadelujo) QPC: Ligado con iso, por que apostastes pola marca territorio Terra Atlántica? que vos aporta ao proxecto? Terra Atlantica, Costa da Morte é unha posta en común da zona na que nos encontramos, é unha representación de tantas empresas como hai nas súas comarcas e nós levamola con moito agarimo arredor de todo o territorio nacional representando as súas terras, dando fe da fertilidade que posúe e reflexando a humildade que nos caracteriza. É pois unha aposta polo noso, pola terra QPC: Que cousas se poderían mellorar da nosa contorna para desenvolver un proxecto como o voso? Podes imaxinar que traballamos todo por internet, con particulares, con clientes… e estar por exemplo todo un día sen internet é como volver aos tempos da escola… Novas de Terra Atlántica Juan José López Muñoz: "O espírito de reinventarse de CAVISA, non o faría unha empresa de fóra". Terra Atlántica propón 3 programas para fomentar a gastronomía, o turismo e o consumo interno. Xullo 2020: A marca #TerrAtlántica achégase á artesanía. Abril 2020: Gerca adáptase á emerxencia sanitaria e crea máis de 1.000 soportes diarios coa marca "Terra Atlántica" . Outubro 19: A marca territorio "Costa da Morte - Terra Atlántica" continúa medrando dende o Faro Vilán. Setembro 19: A marca territorio Terra Atlántica xa suma a súa primeira vintena de entidades adheridas.


Summary: Unións Agrarias concentrouse este mércores na Coruña para esixir o establecemento de "prezos xustos por lei" e rematar cos abusos da industria. Ademais, chaman a un "empoderamento dos agricultores e gandeiros", pois "somos un actor clave no futuro da sociedade, pero non somos valorados como tal".

"Goberno central e Xunta deben poñerse a traballar sen demora para impulsar os cambios lexislativos que permitan poñerlle creo á crise do rural", do o sindicatoO rural está ao límite. Os baixos prezos pagados polos produtos agrícolas e gandeiros, as dificultades para a instalación de industrias de transformación, o desmantelamento dos servizos públicos ou os problemas de comunicación, mobilidade e transporte afondan nunha crise que é económica, pero tamén demográfica. En todo o Estado español labregos e gandeiros están saíndo ás rúas para reclamar dos gobernos medidas efectivas que permitan sobrevivir ao sector primario. De feito, Galicia perdeu a cuarta parte dos empregos no sector primario na última década. Este mércores un grupo de produtores e produtoras concentráronse ás portas da Subdelegación do Goberno central, na Coruña, para esixir un decálogo de medidas, moi semellante ao presentado hai unhas semanas polo Sindicato Labrego Galego e ao defendido por outras organizacións."É xusto que un produtor da Limia cobre apenas 15 céntimos polas patacas que o consumidor merca a 1,25 no supermercado? Nós cremos que non"Roberto García, secretario xeral de Unións Agrarias, reclamaba este martes que "Goberno central e Xunta deben poñerse a traballar sen demora para impulsar os cambios lexislativos que permitan poñerlle creo á crise do rural", subliñando que "agricultores e gandeiros non poden seguir véndose forzados a vender a perdas, e as administracións deben tomar parte"."O rural non pode máis!", "O noso traballo non se regala!" e "Prezos xustos xa!", foron algúns dos berros máis repetidos polos participantes na mobilización. "É xusto que un produtor da Limia cobre apenas 15 céntimos polas patacas que o consumidor merca a 1,25 no supermercado? Nós cremos que non", dicía un dos labregos que interviron.Unións Agrarias esixe "que se establezan prezos xustos por lei" e se remate cos "abusos" das industrias, "que se aproveitan do carácter perecedoiro dos produtos do campo para forzar vendas abusivas que non cobren custos"As demandas de Unións Agrarias inciden na necesidade de que os produtores obteñan "un prezo xusto que lles permita acadar unha mínima rendibilidade" e o sindicato culpa da actual situación ao "desequilibrio da cadea agroalimentaria, que provoca que as grandes distribuidoras e as industrias sexan poucas e poderosas, e os agricultores moitos e débiles".Unións Agrarias esixe "que se establezan prezos xustos por lei" e se remate cos "abusos" das industrias, "que se aproveitan do carácter perecedoiro dos produtos do campo para forzar vendas abusivas que non cobren custos". "A venda a perdas debe vetarse por lei obrigando a introducir índices de custos nos contratos de compra-venda. E estes deben elaborarse atendendo ás especificidades de cada zona produtora, mediante observatorios públicos que, no caso galego, debe impulsar a Xunta", reclama Roberto García."A venda a perdas debe vetarse por lei obrigando a introducir índices de custos nos contratos de compra-venda", di Roberto García"Os agricultores e gandeiros deben contar co amparo dun mediador público como o que xa existe noutros países", engade o líder sindical, que tamén tamén demanda que "as sancións para as industrias e distribuidoras que incorran en prácticas abusivas" sexan "exemplares", para que "dunha vez por todas se vete a venda a perdas". "A Lei de Cadea Alimentaria debe cambiar e facerse máis esixente para frear os abusos", engaden. O sindicato esixe finalmente a regulación de ciclos curtos de comercialización, produtos de proximidade e etiquetado en orixe, facilitando que agricultores e gandeiros poidan realizar unha venda directa dos seus produtos. Unións Agrarias subliña tamén a "suba dos custos de produción", que "afoga" a labregos e gandeiros, "afundindo as súas posibilidades de futuro e abocando ao peche a moitas explotacións". E advirte tamén sobre as "barreiras comerciais" que se abren co Brexit ou coa posibilidade de que Estados Unidos impoñan novos aranceis á importación de produtos europeos. E, de igual xeito, alertan sobre os ataques de fauna salvaxe que sofren o gando e os cultivos.Roberto García e outros representantes de Unións Agrarias mantiveron un encontro co subdelegado do Goberno, Javier Losada, que se comprometeu "a trasladar a Madrid as súas reivindicacións". Losada sinala que o Executivo é "receptivo" ás demandas de labregos e gandeiros e aposta por que "os custos que chegan ao consumidor sexan transparentes e poidan redistribuírse cara abaixo".Unións Agrarias fai fincapé no "papel vertebrador da agricultura e da gandería fronte ao despoboamento, aos problemas ambientais e territoriais"O sindicato critica, así mesmo, o "recorte" das axudas europeas, estatais e galegas, nun momento no que "a situación de fraxilidade é tal que obriga a destinar máis fondos para apoiar a un sector estratéxico e clave para o futuro da sociedade". Para rematar, Unións Agrarias fai fincapé no "papel vertebrador da agricultura e da gandería fronte ao despoboamento, aos problemas ambientais e territoriais", incidindo na capacidade de labregos e gandeiros para xestionar o entorno de xeito eficiente e para loitar contra o cambio climático. "É moi bonita a paisaxe que temos nas nosas montañas para ir as fins de semana a sacar unha foto. Pero sen agricultores e gandeiros esa paisaxe non se conserva""É moi bonita a paisaxe que temos nas nosas montañas para ir as fins de semana a sacar unha foto. Pero sen agricultores e gandeiros esa paisaxe non se conserva, temos que estar os agricultores e gandeiros nesas montañas", destacou outro dos labregos que interveu, que engadiu: "somos, ademais, os mellores bombeiros que existen nesa montaña: sen agricultores e gandeiros todo iso pode ser pasto do lume en pouco tempo".Ademais, chaman a un "empoderamento dos agricultores e gandeiros", pois "somos un actor clave no futuro da sociedade, pero non somos valorados como tal". "Sen as persoas que cada día traballan no noso medio rural avanzará o despoboamento, e é preciso que o conxunto da sociedade comprenda e valore ese papel", conclúen.


Summary: Un documento agora desclasificado pola CIA vincula o daquela presidente 3spañol coa creación do grupo terrorista

Entre os documentos recentemente desclasificados pola CIA está un informe que contén as afirmacións máis claras feitas até agora que indican que Felipe González organizou os GAL e autorizou o asasinato como método de acción. Este documento da CIA ten data do 19 de xaneiro de 1984 e forma parte das revisións periódicas dos servizos de intelixencia estadounidenses sobre o estado do terrorismo no mundo. A copia que publicou o xornal La Razón é "saneada", unha expresión que na argot CIA significa que foi revisada para evitar a publicación de datos que a poidan prexudicar. Por este motivo, aínda hai fragmentos que se eliminaron e non se poden ler. Na páxina 17 o documento contén un extenso capítulo, asinado por Colin Winston, dedicado ao País Vasco e a España. Winston foi analista da CIA durante trinta e oito anos. Este capítulo está escrito pouco despois dos primeiros atentados do GAL e implica o Goberno español e Felipe González. Despois de explicar que a CIA está convencida das actividades ilegais da policía española no estado francés, di que isto pode causar moito dano á reputación de Felipe González e do PSOE. E describe a situación deste parágrafo que traducimos a continuación. Eliminouse un texto que probablemente contiña o nome da persoa que informou á CIA sobre a decisión de "formar un grupo de mercenarios controlados polo exército para loitar contra terroristas fóra da lei". "O goberno, con todo, parece decidido a adoptar unha estratexia pouco ortodoxa para loitar contra ETA. […] González está de acordo coa formación dun grupo de mercenarios baixo o control do exército para loitar contra terroristas, fóra da lei. […] Os mercenarios non teñen por que ser españois e parecen ter a misión de asasinar a líderes de ETA en España e Francia. Os autodenominados grupos antiterroristas de liberación, de natureza similar aos escuadróns fortemente armados previstos polo goberno, apareceron de feito no sur de Francia. Os GAL mataron dous coñecidos activistas da ETA-M no sur de Francia e secuestraron un empresario en Hendaia baixo sospeita de colaborar con terroristas. Madrid negou saber nada e ter unha conexión cos GAL, mais os políticos vascos, claramente convencidos da complicidade do goberno central, protestaron vehemente. A prensa española está chea de especulacións sobre a presenza das autoridades detrás dos GAL e o goberno de González dixo que está preparado para chegar onde sezxa necesario para extirpar ETA".


Summary: Diferentes administracións galegas encóntranse actualmente a coordinar tanto a acollida de persoas refuxiadas ucraínas como o envío de axuda humanitaria ao país.

A conselleira de Política Social, Fabiola García, asegurou onte que a "mellor fórmula" para acoller persoas refuxiadas de Ucraína é coordinalo a través dos servizos sociais municipais, co obxectivo de que sexa unha "chegada ordenada" e se poida "ter un control serio das persoas" que se reciben. Así o explicou durante a súa intervención na clausura da primeira Asemblea Xeral Ordinaria presencial, tras dous anos de pandemia, da Rede Galega contra a Pobreza (EAPN-Galiza), ante cuxas entidades solicitou que se xestione esta situación a través das localidades. Algunhas administracións locais, xa comezaron a desenvolver estratexias de envío de axuda a Ucraína e acollida de refuxiados. No caso do Concello de Compostela, enviará a Ucraína un total de 15 toneladas de material doado pola veciñanza de Compostela, unha vez clasificado e revisado por Protección Civil. A semana pasada, a administración compostelá xa enviara un total de 18 palés con axuda humanitaria ten previsión de enviar, ao longo desta semana, outros 12 palés máis. O Concello de Lugo tamén anunciou a apertura dunha nova oficina de información nas instalacións municipais para dar respostas á "poboación solidaria" e "axudar a coordinar" o envío de axuda ao pobo ucraíno. "O obxectivo é canalizar e atender todas as peticións solidarias e ofertas de colaboración que nos están chegando nestes días por parte da veciñanza luguesa", manifestou a alcaldesa da localidade, Lara Méndez. As Deputacións achegan axuda A Deputación de Lugo tamén anunciou o envío de axuda; enviará de forma urxente tanto axuda económica como materiais básicos de primeira necesidade ao pobo ucraíno "para colaborar fronte á grave crise humanitaria que a brutal invasión rusa está a provocar no leste de Europa". Segundo explicou a Deputación nun comunicado, o presidente da entidade, José Tomé Roca, anunciou o envío onte. De todos os modos, o grupo do Partido Popular da Deputación de Lugo, a través do seu portavoz, Javier Castiñeira, lamentou que a axuda chegue "tarde, coma sempre, e de maneira insuficiente". Pola súa parte, a Deputación de Ourense prepara un dispositivo para poder coordinar a resposta dos Concellos ante a crise humanitaria de Ucraína. Nas próximas horas enviará ademais unha carta aos 92 concellos explicando "polo miúdo" o dispositivo que se poñerá a disposición dos municipios. Por outro lado, desde a Deputación de Ourense reuníronse telematicamente onte co alcalde do Concello de Maceda, Rubén Quintas, que encabeza unha comitiva solidaria para levar material humanitario ao pobo ucraíno e tamén para acoller ao redor de 24 persoas refuxiadas en coordinación coa Asociación Galega de Axuda a Ucraína. As Deputacións da Coruña e Pontevedra tamén prepararon o envío de axuda humanitaria ao longo desta semana e a anterior.