Summary: Aproveitemos esta data para comprometernos coa cultura, con Galicia, co galego. Mantendo a língua viva. Falando e escribindo. Na escola e na casa, cos amigos e coas autoridades, a cotío e nas festas, nas ciencias e na literatura, nas mensaxes, no correo electrónico. Creando. Alumeando o futuro. Mantendo acesas moitas lumieiras que fagan posible brillaren as letras de ouro que se escribiron e tantas outras que se escribirán relocentes na literatura universal. Nunca máis escuridade.

Non celebramos un día máis das letras galegas. Hoxe, día 17 de maio, cúmprense 150 anos do renacemento da nosa literatura. Tras un pasado glorioso, houbo tres séculos de escuridade. Tiveron que pasar trescentos anos ata que Rosalía de Castro volvera a utilizar o galego como instrumento de creación literaria. Poucas veces a historia dá unha segunda oportunidade Poucas veces a historia dá unha segunda oportunidade. O pobo galego, as xentes do común, mantiveron un tecido favorable para que se desen as condicións propicias ata iluminar unha escuridade cegante na nosa literatura. Unha ducia de xeracións mantiveron acesa a luz dun candil en cada casa de cada aldea ou vila do noso territorio, transmitindo de pais a fillos as verbas precisas para explicar a nosa realidade. Hoxe, o vento da globalización é quen de apagar lumieiras febles. Precisamos manter unha chama rexa, que alumee no mundo, que se faga visible entre enormes lumieiras. Temos que facer un galego forte, espelido, vivo, que nomee a nova e cambiante realidade. Nós somos os portadores da lingua. Temos que ser merecentes do legado dos nosos ancestros, que gardaron o galego como o tesouro que representa para un pobo a lingua propia. Aproveitemos esta data para comprometernos coa cultura, con Galicia, co galego. Mantendo a lingua viva. Aproveitemos esta data para comprometernos coa cultura, con Galicia, co galego. Mantendo a lingua viva. Falando e escribindo. Na escola e na casa, cos amigos e coas autoridades, a cotío e nas festas, nas ciencias e na literatura, nas mensaxes, no correo electrónico. Creando. Alumeando o futuro. Mantendo acesas moitas lumieiras que fagan posible brillaren as letras de ouro que se escribiron e tantas outras que se escribirán relocentes na literatura universal. Nunca máis escuridade.


Summary: A responsabilidade principal do profesor de Historia da Arte da facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago de Compostela será promover e organiza iniciativas que contribúan a faciliten a reflexión e o debate cultural e académico respecto da ruta xacobea

O profesor de Historia da Arte Miguel Taín Guzmán é o novo director da Cátedra do Camiño e as Peregrinacións, que está centrada na difusión dos valores asociados coa peregrinación e inherentes ao Camiño de Santiago. O profesor Taín Guzmán centra a súa investigación arredor de diversas liñas, sempre relacionadas co Camiño, a catedral, a cidade e a peregrinación. Nos últimos anos ten desenvolvido diversas estadías en centros de investigación internacionais como o Kunsthistorisches Institut de Florencia do Max-Planck-Institut; Villa I Tatti-University of Harvard; a Brandenburg Research Academy and International Network (BRAIN)-Marie Curie Fellowship no departamento de Historia da Arquitectura da Brandenburgische Technische Universität de Cottbus de Alemaña ou no Pilgrimage Studies Institute do College William and Mary en EEUU. Entre outras responsabilidades de xestión asociadas á Facultade de Xeografía e Historia, é fundador e co-director do curso de verán internacional da USC 'Lección Xacobea Internacional da USC' dende 2007, membro do CEHA dende os anos 90, da SEDHC desde a súa fundación en 1996, da Construction History Society de Londres desde 2012 e representante de España no International Committee of the History of Art (CIHA) entre 2007 e 2013. Cátedra creada en 2016 A Cátedra do Camiño de Santiago e das Peregrinacións da USC foi creada en 2016 e réxese polo novo convenio de colaboración asinado entre a USC, a Axencia de Turismo da Galiza e a Fundación Catedral de Santiago o pasado mes de agosto. Entre os seus cometidos esta Cátedra realiza tamén cursos, seminarios, conferencias e actividades académicas, e promove e organiza iniciativas que contribúan a facilitar a reflexión e o debate cultural e académico respecto da ruta xacobea. Ademais da difusión e o coñecemento das investigacións realizadas, a Cátedra traballa na creación e mantemento dun fondo bibliográfico e documental sobre as materias específicas do Camiño e disciplinas relacionadas, así como en facilitar a inserción profesional do estudantado universitario a través de prácticas académicas externas extracurriculares.


Summary: Estados Unidos, a Unión Europea e Israel xa construíron valados.

Periodicamente, os conflitos armados (Ucraína, Siria ou Afganistán) ou fenómenos meteorolóxicos como a seca (África Oriental está a padecer a peor en catro décadas), volven pór en primeiro plano as migracións masivas fuxindo das crises ou na procura dunha vida mellor. Non obstante, a meirande parte dos países con máis ingresos do planeta tamén avanzan no desenvolvemento de barreiras físicas e outras medidas para impedir como sexa necesario a entrada dos migrantes que non queren. As consecuencias podemos observalas en acontecementos como o intento de cruzar o valado de Melilla hai poucos días, que provocou a morte de 23 persoas segundo Marrocos —37 segundo as organizacións en defensa dos dereitos humanos que operan no país— tratando de chegar á Unión Europea. Estas entidades apuntan cara á represión exercida polo Reino alauí contra os campamentos de migrantes, após chegar a un acordo co Estado español, como o motivo principal que levou milleiros de persoas en condicións desesperadas a lanzarse cara á fronteira. Centos de persoas lembran as vítimas do "masacre" de Melilla e urxen unha investigación independente Pouco despois, 53 persoas procedentes de México falecían afogadas nun tráiler que xa se atopaba no territorio dos Estados Unidos. Economías desiguais No último informe do Programa de Comparación Internacional sobre o repartimento do produto interior bruto (PIB) baseado na paridade do poder adquisitivo (PPA), considerada a medida máis axeitada para contabilizar a capacidade económica dos Estados, revelouse que nas economías de ingresos máis altos, onde reside 17% da poboación mundial, acumúlase o 49% do PIB (PPA). Pola contra, as economías de ingresos medios e baixos concentran 51% dos ingresos, mais entre 83% dos habitantes do planeta. Muros fortificados para evitar a entrada Nos Estados Unidos, a proposta na campaña do ex presidente Donald Trump (2017-2021) de erguer un muro con México deu notoriedade á barreira, con todo, foi no primeiro ano da etapa de Bill Clinton (1993-2001) cando comezou unha construción que abarca un terzo dos 3.145 km de fronteira. As entidades en defensa dos dereitos dos migrantes cifran en 10.000 as mortes producidas por ter que optar por camiños máis perigosos desde aquel ano. Tamén a Unión Europea aposta polos muros fortificados para evitar a entrada de persoas (ademais dos acordos con Turquía en 2016 e Libia en 2017 para que freen a entrada de migrantes e os bloqueen no seu territorio, incluídos demandantes de asilo). Refuxiados, balas contra o muro da UE Amais dos actuais valados construídos polo Estado español en Ceuta (1999) e Melilla (1998), Hungría (2015) ergueu un muro de catro metros de altura na súa fronteira con Serbia para evitar o paso dos migrantes que fuxían da guerra en Siria, mais o mesmo fixeron Bulgaria (2014) ou Grecia (2021) nos lindes con Turquía. Pola súa parte, Polonia comezou en xaneiro a construción dun muro na fronteira con Belarús. Tamén Israel puxo en marcha a mesma política para cercar as zonas palestinas no que activistas denominan o "muro do apartheid", aproveitando para consolidar a ocupación e apropiándose de terras de cultivo palestinas e mais de fontes hídricas, como o maior acuífero de Cisxordania. 24.234 mortes nos últimos oito anos no Mediterráneo A pesar de que pola súa xeografía non tería sentido construír barreiras físicas, países como Australia controlan por medio do Exército a masa de auga que a separa de Asia, facendo fincapé en evitar a entrada de migrantes. A UE non reclamará investigar a morte de 37 migrantes en Marrocos Tamén a Unión Europea, ademais das zonas valadas, pon especial atención en rexións marítimas como o Mediterráneo, por medio das forzas de seguridade dos Estados membros pero tamén de Frontex, a Axencia Europea da Garda de Fronteiras e Costas, acusada polo Parlamento Europeo de permitir a violación dos dereitos humanos para evitar a entrada de persoas no bloque comunitario. Desde 2014, 24.234 persoas morreron ou desapareceron tratando de cruzar o Mediterráneo, informa a Organización Mundial das Migracións.


Summary: A Federación Nacional de Asociacións de Traballadores Autónomos emprega datos do Ministerio de Traballo no seu informe

Galiza perde un total de 1.999 autónomos en 2019, o que deixa no Réxime Especial de Traballadores Autónomos (RETA) 209.287 afiliados ao pechar o ano. Esta cifra é inferior á rexistrada a finais de 2018, cando había 211.287 autónomos. O descenso é do 0,9% e este dato sitúa a Galiza como a quinta Comunidade que máis autónomos perdeu en 2019 no Estado, xunto con Euskadi que se viu igualmente afectada. En total, foron nove as comunidades do Estado que sufriron a caída do número de autónomos, segundo desprende un estudo realizado pola Federación Nacional de Asociacións de Traballadores Autónomos (ATA) a partir de datos do Ministerio de Traballo, Migracións e Seguridade Social. Os outros territorios que viron diminuída a cifra de autónomos foron Aragón (-2,7%), La Rioja (-2%), Asturias (-1,4%), Castilla y León e Navarra (-1,3% en ambas), Cantabria (-0,5%) e Cataluña (-0,3%). En Castilla-La Mancha perderon cinco autónomos con respecto ao ano pasado, ademais de rexistrarse caídas en Ceuta e Melilla. Pola contra, rexistráronse subidas en Canarias (+2,9%), Andalucía (+2,2%), Baleares (+1,8%), Madrid (+1,4%), Murcia (+1,2%), Comunidad Valenciana (+1,1%) e Extremadura (+0,2%). Destaca o incremento rexistrado en Andalucía en termos absolutos (11.463), que supón o 79,4% do incremento nacional. Aumenta o número de emprendedoras Tendo en conta o xénero, en 2019, o Réxime Especial de Traballadores Autónomos (RETA) gañou 258 cotizantes homes e 14.167 autónomas, o que supón un incremento das emprendedoras do 1,2% en comparación co 2018. Por sectores, rexistráronse caídas en industria, cunha perda do 5,5%; comercio (-1,3%) e agricultura, que perdeu 227 autónomos. Con todo, pecharon o ano rexistrando o maior incremento do número de autónomos o sector das actividades inmobiliarias (+5,2%) e artísticas (+4,5%).


Summary: O alcalde de Compostela, Xosé Sánchez Bugallo, asegurou que a suspensión cautelar da autorización de novos pisos turísticos aprobada esta semana no pleno municipal "non é definitiva", senón que busca "abrir un período de reflexión de 12 meses" para que se poidan adoptar "as medidas oportunas"

"Unha moratoria non é unha paralización definitiva, dámonos 12 meses porque necesitamos facermos estudos e tramitar unha modificación do plan xeral, que non é un documento que se tramite dun momento a outro", explicou onte o alcalde compostelán, Xosé Sánchez Bugallo. Na súa intervención, o primeiro edil incidiu en que o consistorio busca "ter os estudos" para poder tomar unha decisión sobre os pisos turísticos e puxo o acento no feito de que a moratoria aprobada no pleno municipal da pasada quinta feira tivese "16 votos a favor e sete abstencións". "Valóroo positivamente, é un nivel de consenso importante", indicou. Bugallo tamén explicou que o Goberno municipal optou por formular unha moratoria por "cuestións de garantía legal" tendo en conta que en cidades como Madrid ou Barcelona, nas que se optou por ordenanzas, estas "foron recorridas". "Acudimos ao ámbito urbanístico porque é no que máis clara está a competencia municipal. A competencia turística é exclusiva da comunidade autónoma e o concello só pode velar polo cumprimento da normativa urbanística", sinalou após solicitar a colaboración da Xunta. "Máis de 80 solicitudes" O alcalde de Santiago trasladou onte que, na actualidade, o servizo de urbanismo ten "máis de 80 solicitudes" para a posta en marcha de novos pisos turísticos nun contexto no que en Compostela hai "5.600 prazas hostaleiras" e fálase de "até 6.000 en pisos e apartamentos turísticos". "Supón a mesma oferta que a totalidade de prazas hostaleiras. Isto parécenos desproporcionado e ten unha influencia sobre o prezo da vivenda en Santiago brutal, necesitamos acoutar este problema e xestionalo adecuadamente", sinalou Bugallo. "Non me asusta que en Santiago poida haber 600 pisos turísticos, o que non podemos consentir é un crecemento desproporcionado", incidiu o alcalde compostelán, que cifrou en 641 os pisos autorizados na cidade que se elevan até uns "1.500" en épocas como a estival.


Summary: A taxa de positividade sube até 28,54%, moi lonxe do 5% marcado pola OMS para dar por controlada a pandemia, mentres o número de casos activos de coronavirus marca cada día un novo récord.

Nova marca de infeccións por SARS-CoV-2 na Galiza. O último reporte da Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade eleva a 49.988 os casos activos onte, segundo os datos recollidos entre as 18 horas do sábado e a mesma hora do domingo. Isto supón un aumento de 1.715 casos activos con respecto á xornada anterior, e arredor do dobre que hai unha semana, amais, desde o pasado 27 de decembro é o primeiro día con menos de 3.000 contaxios diarios no país (2.899). Así e todo, hai que coller a cifra con precaución, por mor da redución do número de probas efectuadas. Na última xornada, Sanidade recoñece que se efectuaron 8.420 probas PCR, 4.700 menos que as que se fixeran un día antes. No que atinxe ás probas de antíxenos, leváronse a cabo apenas 6.003. O resultado das PCR amosa unha suba na taxa de positividade, que pasa do 24,72% do domingo ao 28,54% de onte, moi lonxe do limiar do 5% que marca a Organización Mundial da Saúde para considerar controlada a pandemia. A presión hospitalaria aumenta nas sete áreas sanitarias, con Ourense á cabeza, polo que xa son 53 as persoas ingresadas en Unidades de Coidados Intensivos -unha máis ca onte-, e 331 en unidades de hospitalización, 23 máis que a xornada anterior. Até catro persoas faleceron con Covid-19, saliéntase na información brindada pola Consellaría, todas elas con patoloxías previas, o que aumenta o número de decesos desde o comezo da pandemia a 2.770. Por áreas sanitarias, a de Vigo continúa a ser a que sufre máis casos activos, 11.849, aínda sendo na que menos casos foron detectados desde o anterior informe, 18. Na de Compostela, rexístranse 9.297 casos activos, seguida pola da Coruña, con 9.065, e Pontevedra, con 6.489. Pola súa parte, a de Ourense ten 5.421 infeccións, a de Lugo 4.677, e a de Ferrol 3.190. Dúas semanas de alerta A directora do Departamento de Saúde Pública e do Ambiente da OMS, a galega María Neira, incidiu esta segunda feira en que quedan cando menos "dúas semanas de alerta" polo aumento de contaxios após a aparición da variante Ómicron, polo que recomenda continuar coas restricións para evitar que se sobrecarguen os hospitais.


Summary: O conselleiro de Cultura e Educación, Jesús Vázquez, entregou un plan de traballo ao arcebispo de Santiago que prevé un gasto de 719.000 euros para a recuperación do edificio da Virxe da Barca en Muxía.

A Xunta de Galiza financiou con fondos públicos o proxecto de recuperación do santuario da Virxe da Barca (Muxía) após arder nun incendio o pasado mes de decembro. O concelleiro de Cultura e Educación, Jesús Vázquez, e a directora xeral de Patrimonio, María Carmen Martínez, fixeron entrega do documento ao arcebispo de Santiago, Julián Barrio. O proxecto, encomendado á empresa 'K2C Arquitectas' tivo un custe de 21.400 euros que foron financiados integramente polo goberno galego. Cumpre lembrar que o santuario é propiedade da igrexa católica. A rehabilitación do edificio custará máis de 700.000 --no concreto 719.000-- euros pois o lume arrasou con boa parte da estrutura e deixou o santuario sen mobiliario litúrxico. Neste senso, o conselleiro asegurou que a Xunta de Galiza "é consciente da importancia" deste edificio razón pola cal o día despois do incendio o propio presidente declarou "o carácter de urxencia" na redacción dun proxecto de recuperación. A Xunta de Galiza continúa sen adoptar medida algunha para a recuperación do Monte Pindo embora pagar un proxecto de rehabilitación para a Barca por valor de 21.400 euros Naquela altura, a celeridade amosada pola administración galega na adopción de medidas en prol da recuperación dos danos sorprendera á veciñanza da comarca e, nomeadamente, á do Concello de Carnota. Pois, pouco antes do acontecido na Virxe da Barca, até catro focos devastaran o Monte Pindo, un espazo natural único que non recibiu o mesmo tratamento por parte da Xunta. Desde a Asociación Monte Pindo Parque Natural amosaban o seu desgusto polas declaracións dos responsábeis políticos do executivo galego que, aseguraban, licitarían o proxecto de recuperación "custe o que custe" e coa maior brevidade posíbel. Finalmente, a Xunta asume un proxecto de 21.400 euros na Barca mais continúa sen adoptar medida algunha para a recuperación do Olimpo Celta.


Summary: Xa está no prelo o número 376 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa a partir da noite da cuarta feira e nos quiosques a partir da quinta feira.

A calidade do ensino galego está en xogo. A unión sindical do sector do ensino no país paraliza as aulas e pon en evidencia a falta de diálogo de Carmen Pomar, conselleira de Educación. O profesorado reivindica recuperar as horas lectivas perdidas e defende os sacrificios que fixo durante todos estes anos. Abrimos un novo número do semanario Sermos Galiza en papel cunha reportaxe que pon o foco na fráxil situación do sistema educativo galego. Xa á venda na loxa e a partir da quinta feira nos quiosques. En Opinión contamos coas plumas de Marga do Val e David Otero, así como unha nova entrega de "A ollo nu", a sección que semanalmente asina Xoán Costa, e o humor gráfico das mans de Tokio e Carlos Latuff. Sociedade abre cunha reportaxe sobre a chegada dunha Universidade privada á Galiza. Tras o informe favorábel do Consello Galego de Universidades, o anteproxecto de Lei de recoñecemento da universidade privada de Abanca debe pasar polo Consello da Xunta antes da súa tramitación parlamentaria. Continuamos nesta sección cunha análise sobre a situación da selección galega de fútbol. Nun escenario no que as emisións dos medios de transporte están en cuestión pola súa contribución ao cambio climático, a Xunta mantén a súa aposta en fomentar o transporte por estrada mentres deixa de lado a mellora das comunicacións por vía férrea, que axudarían a mitigar a pegada ecolóxica do transporte galego. Achegámonos a esta cuestión en Economía e explicamos a situación precaria da mobilidade sustentábel na Galiza. Entrevistamos Antón Sánchez, actual líder de Anova, na análise política. Tamén profundamos sobre a actual situación do Monte Neme, un espazo contaminado que segue sen restaurar e ao que a Xunta non lle pon solución. Internacional afonda no auxe da extrema dereita que segue a prender na UE e que deixa só tres Estados sen formacións ultra: Malta, Irlanda e Luxemburgo. O Fóra de Serie abre cunha reportaxe sobre o personaxe histórico máis vivo entre as xentes do común da comarca da Mariña, Pardo de Cela. Tamén entrevistamos a cineasta Jaione Cambord, que vén de inaugurar en Novos Cinemas (Pontevedra) coa súa longametraxe Arima. Continúa o suplemento cultural coas críticas semanais de cinema e literatura, da man de Mario Regueira e Andrés Castro. Ademais, non faltan as colaboracións de Pepe Barro, co seu Botar un ollo, a sección "Da banda de acolá" de Xulio Carballo; as poesías chegadas "das africanas praias", as "Letras miúdas" e os "Campos de Terror" de Cilia Torna. Pechamos o número co Andar e ver polas beiras do Umia, entre Cambados e Ribadumia, da man do colectivo Xea, e o selfie co rostro de Miguel Silva, Aquel-e, youtuber que vén de gañar o premio á mellor canle no certame Youtubeiros. No Afondo acollemos o "Camiño do Xeoparque do Cabo Ortegal", o número 235 da Deputación da Coruña. O número 376 de Sermos Galiza xa está dispoñíbel na loxa e nos quiosques.


Summary: É difícil definir a idea de "frikismo cinemotográfico" coa que se presenta o Galician Freaky Film Festival. A propia organización inténtao cunha enumeración de xéneros: fantasía, ciencia ficción, terror, gore e serie B. Douscentos filmes encherán o programa da terceira edición do encontro en Vigo, do 24 ao 26 de outubro.

"O noso gran obxectivo é reivindicar e recuperar o espírito freak que acada o seu esplendor na Galiza grazas á Xeración Xabarín que bailaba as cancións das bandas bravú, cantaba o opening de Dragon Ball a pleno pulmón e pedía os filmes do Vengador Tóxico no videoclube", explican os promotores deste "festival gamberro que honra o frikismo cinematográfico". As 200 pezas son récord de participación do Galician Freaky. E chegaron de Chile, Ucrania, Estados Unidos, Senegal, México, Arxentina, Alemaña ou Brasil. "Non só é un gran número de filmes, senón a maioría deles recentes": un 30% son de 2019 e un 20, de 2018. O encontro terá como epicentro a viguesa Sala Videodrome, "sede e centro de operacións". "Pretendemos amosar o lado máis rebelde, desacomplexado e divertido da novena arte", esténdese a organización -Reencanto Producións-, "e celebralo con tres días de festa con vampiros, robots, lobishomes, extraterrestres, todo tipo de bechos extravagantes e, por suposto, dinosetos". A terceira edición do Galician Freaky Film Festival será ademais unha homenaxe a unha das obras máis importante da ciencia ficción e o terror da historia do cinema, Alien, o oitavo pasaxeiro, do cineasta Ridley Scott, que fai 40 anos da súa estrea. Nota: cartaz de Galician Freaky Film Festival 2019.


Até os economistas máis ortodoxos recoñecen en privado que as políticas de consolidamento orzamentario, as políticas de austeridade, están a alimentar o ciclo recesivo. Os recurtes nos investimentos públicos e mesmo na prestación dos servizos esenciais agravan a caída da actividade económica, que xera máis desemprego e, xa que logo, fai diminuir moi gravemente a recadación fiscal, danada tamén polo incremento da fraude que xerará a recente suba do IVE. A Xunta de Feijóo fachendea da mellor contención do déficit no Estado. Mais estes números non foron inocuos. A falla de políticas de crecemento e estímulo económico xerou unha grave destrución de emprego industrial e autónomo nesta lexislatura agora rematada Pola contra, as políticas contra o ciclo desenvolvidas por Obama nos USA foron quén de frear a recesión, malia manterse o crecemento en níveis baixos. Mais, de se impór a axenda da austeridade procíclica de Romney nas eleccións de novembro, axiña vai acompañar USA á Europa na recesión, agravando os peores níveis de desemprego coñecidos en Norteamérica dende os anos 30 do século pasado. No caso galego, a Xunta de Feijóo fachendea da mellor contención do déficit no Estado. Mais estes números non foron inocuos. A falla de políticas de crecemento e estímulo económico xerou unha grave destrución de emprego industrial e autónomo nesta lexislatura agora rematada. De feito, esta destrución de emprego foi das máis importantes a nível estatal. Os prazos de pagamento a proveedores e contratistas dilatáronse substancialmente, a medio de técnicas como o peche na práctica, polo menos parcial, do orzamento da Xunta en setembro do ano pasado. E, así e todo, a débeda pública galega duplicouse no seu impacto sobre o PIB (do 14% de primeiros do 2009 até o actual 27-28%). En último de contas, o cidadán galego está a sofrir os mesmos recurtes nos servizos públicos ca o do resto do Estado, sen que esta teórica contención do gasto beneficiase, por exemplo, a respecto do copagamento que sofren os nosos maiores a respecto das menciñas que consumen. A Arrincadeira: suprimirmos as Deputacións As vindeiras eleccións autonómicas actualizan o debate a respecto da supresión das Deputacións en Galicia. Non é comprensíbel a potenciación que tenta facer o Goberno central destes entes absurdos e nocivos, cando o que cómpre é suprimirmos as súas estruturas de representación indirecta (108 deputados, 4 Presidentes e un lote de Vicepresidentes na Galicia) e persoal de confianza política e distribuir os seus funcionarios entre os concellos e a Xunta.


Summary: O secretário geral da CGTP frisou que o objetivo desta manifestação é exigir a "demissão do governo e da política de direita" e protestar contra "uma política que inferniza a vida dos portugueses e hipoteca o seu futuro"

Durante a sua intervenção, Arménio Carlos apelou à mobilização nas acções de luta já agendadas, entre as quais a manifestação internacional de 1 de junho. O coordenador do Bloco acusou Cavaco Silva de ser "o único a sustentar este governo". Durante estes dois últimos anos, foi seguida uma política de "desbaste do tecido social" e de destruição da economia. "É hora de fazer um acerto de contas entre o que os governantes disseram e o que fizeram", avançou o dirigente sindical, sublinhando que as "promessas em período de eleições deram lugar a políticas de austeridade em catadupa". "Prometeram crescimento e condenaram Portugal a uma recessão sem fim à vista", adiantou o líder da CGTP, referindo-se ainda às promessas de promoção do emprego, que contrastam com o crescimento dramático da taxa de desemprego. "Estamos perante um roubo descarado", salientou Arménio Carlos, alertando para o facto de o governo seguir uma estratégia de "dividir para reinar", arranjando bodes expiatórios que serão as "vítimas de amanhã". "Uma ofensiva contra os trabalhadores da Função Pública traduz-se não só no aumento do desemprego como também na deterioração dos serviços públicos", afirmou o dirigente da intersindical, sublinhando o efeito no conjunto da população das políticas de austeridade que o governo pretende implementar. Para Arménio Carlos, é necessário pôr um fim a esta "política de terra queimada" que visa destruir as conquistas de Abril, e pela qual é responsável tanto Pedro Passos Coelho como Paulo Portas, ainda que este último faça todo o tipo de "piruetas" para convencer os trabalhadores do contrário. O secretário geral da CGTP pediu "unidade de acção" de todos os trabalhadores independentemente das suas opções sindicais ou partidárias, e apelou à mobilização no próximo dia 30 de maio, durante o qual será promovida uma "jornada de luta em todas as empresas e locais de trabalho, sejam da função pública ou do setor privado". Arménio Carlos saudou igualmente as iniciativas de luta já agendadas, manifestando a sua solidariedade e apoio, designadamente no que respeita à manifestação internacional agendada para o próximo sábado, dia 1 de junho. Durante a iniciativa, ouviram-se inúmeras palavras de ordem como "palhaço", "gatunos" e "demissão já". Nos cartazes, ostentavam-se frases como "Palhaço Cavaco", "Cavaco! O teu Governo já não representa a maioria que o elegeu - Eleições já", "Cavaco para a rua" e "Governo rua". Nova vaga de austeridade vai ter uma "repercussão geral sobre toda a economia do país" O coordenador nacional do Bloco de Esquerda, que participou este sábado na acção de luta convocada pela CGTP, lembrou que o governo está a preparar uma nova vaga de austeridade que, ainda que eleja os funcionários como principal alvo, vai ter uma "repercussão geral sobre toda a economia do país". "É preciso parar esta política. Não podemos continuar neste caminho", frisou João Semedo, acusando Cavaco Silva de ser "o único a sustentar este governo". "O presidente da República devia olhar pelos interesses dos portugueses", contudo, "não é isso que tem orientado as decisões de Cavaco Silva", sublinhou o dirigente bloquista, acusando o chefe de Estado de defender apenas os interesses do PSD e CDS-PP. Reagindo ao anúncio de que o governo se prepara para pedir à Troika mais uma revisão do défice para 2014, no sentido do aumento da meta de 4% para 4,5%, João Semedo afirmou que esta é prova que a austeridade não reduz o défice e que "quando é para defender o interesse da coligação o governo consegue negociar".


Summary: O portavoz parlamentar nacionalista, Francisco Jorquera, afirma nunha entrevista na Radio Galega que ''non somos refractarios a esa posibilidade'' se así o expresan as asembleas abertas que está a impulsar a organización.

O BNG non desbota concorrer ás eleccións municipais de 2015 baixo unha fórmula de candidaturas nacionalistas. Así o afirmou esta terza feira nunha entrevista no 'Galicia por Diante' da Radio galega o portavoz parlamentar do Bloque, Francisco Jorquera. O xornalista Kiko Novoa preguntou no transcurso da conversa a Jorquera se o BNG estaría disposto de cara ás municipais a "impulsar candidaturas nacionalistas, aínda que non sexa dentro das siglas BNG?" e a resposta do portavoz foi clara: "Non somos refractarios a esa posibilidade". Lembrou que a fronte nacionalista está a impulsar un proceso "en todo o país" de asembleas abertas "nas que queremos falar coa cidadanía" para que participen "da necesidade de que Galiza teña forzas propias, forzas transformadoras". "Se a fórmula final desas asembleas abertas fosen candidaturas nacionalistas con outra denominación, é unha posibilidade que está riba da mesa" A partir de aí, proseguiu Jorquera, "se a fórmula final desas asembleas abertas fosen candidaturas nacionalistas con outra denominación, é unha posibilidade que está riba da mesa". O proceso de asembleas que está a impulsar o BNG "é sen posicións excluíntes" nin apriorismos, manifestou o portavoz parlamentar. "Inscribir os proxectos locais nun proxecto nacional" Para Jorquera, é importante que cara ás municipais haxa candidaturas "que conten con apoios diversos e participación directa da cidadanía", candidaturas "enmarcadas nun proxecto de país, inscribir os proxectos locais nun proxecto nacional". De aí as asembleas abertas, salientou. Preguntado sobre o fenómeno das marés cidadás que se están a organizar en diferentes concellos galegos como A Coruña ou Vigo, entre outros, Jorquera manifestou o seu "respecto" e considerou que "é importante que a xente participe fronte ás políticas que arruínan o país, que recortan dereitos..." e cualificando como "moi positivo" que a cidadanía se organice. Para Jorquera é importante que de cara ás municipais haxa candidaturas "que conten con apoios diversos e participación directa da cidadanía" Un inicio do curso político "convulso" O portavoz nacionalista no Parlamento galego avanzou na entrevista que o curso político vai ser "convulso", pois Galiza "ten problemas graves e moi serios" ao que hai que engadir que desde o PP "estase a subverter a democracia en base aos seus propios intereses", en referencia ás reformas electorais que impulsa. Jorquera considera que con esas reformas os populares procuran "manter nas institucións unha maioría que saben que perderon na sociedade" e "consolidar un bipartidismo cuestionado" pola cidadanía. "Os gobernos de coligazón forman parte da tradición democrática en numerosos estados", sostivo, e lembrou que o PP non ten reparos en ir contra o que está a dicir agora de que goberna a lista máis votada se iso lle permite ter o poder: "En Sada a candidatura máis votada foi a do BNG, mais o PP aliouse con independentes para ter o poder". As reformas electorais dos populares procuran "manter nas institucións unha maioría que saben que perderon na sociedade" Feijóo actúa como "un mero delegado do goberno central" Francisco Jorquera considera que "Galiza precisa un goberno galego merecente dese nome", posto que Núñez Feijóo "actúa como un mero delegado do goberno central en Galiza" supeditando os intereses e necesidades do país á estratexia centralista do PP. "Feijóo estaría a gosto nunha Xunta que fose unha megadeputación provincial", dixo.


Summary: Altri escolle A Mariña para a instalación dunha planta de fibra téxtil de orixe forestal mentres Ence nega a posibilidade de traslados.

A construción dunha planta para a produción de fibra téxtil de orixe forestal é un dos proxectos estrela que a Xunta quere impulsar cos fondos Next Generation. Altri, unha firma portuguesa, ao contrario do que se pensaba nun principio, cando todas as miradas apuntaban a Ence, parece ser a elixida para levar a cabo o proxecto, ao que tamén está vencellado o xigante téxtil galego Inditex. Impulsa Galiza, a sociedade público-privada para a xestión dos fondos europeos na que participan a Xunta, Abanca, Reganosa ou Sogama, xa ten un acordo co grupo portugués para que se converta no socio investidor e tecnolóxico deste proxecto, que prevé producir 200.000 toneladas anuais de fibras téxtiles sostíbeis (lyocell ou viscosa entre outras), o que representa 3% da demanda mundial. No memorando de entendemento entre ambas as partes tamén figura a procura dun emprazamento adecuado para a mesma. A Mariña, e máis concretamente o concello de Cervo, onde tamén se asenta Alcoa, parecen ser o lugar que figura como primeira opción para levantar este complexo industrial. O propio presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, anunciou durante o debate sobre o estado da nación que "se é viábel" proporá que a fábrica de fibras téxtiles se emprace na Mariña, pois suporía a creación de 1.500 postos de traballo directos e 6.500 indirectos nunha zona castigada pola crise industrial que afecta empresas como Alcoa e Vestas. Contrasentidos O feito de que o presidente da Xunta defenda a posibilidade de que unha planta de celulosa se instale na Mariña contrasta coas declaracións do seu conselleiro de Economía, Francisco Conde, que hai unhas semanas validaba os argumentos doutra pasteira, Ence, para xustificar que non existía na Galiza emprazamento alternativo algún para levar a cabo un traslado desde a súa actual localización en Pontevedra. No informe encargado por Ence a Idom, a firma aseguraba que "non é posíbel" o traslado da planta de Lourizán a ningunha das 441 áreas empresariais que contempla o plan sectorial da Xunta e que, segundo apuntaban desde a empresa, son os únicos lugares do país onde se pode instalar unha factoría destas características. A única alternativa á execución da sentenza que declarou ilegal a prórroga da concesión dos terreos sobre os que se asenta a pasteira pasa por adscribilos ao Porto de Marín, capitaneado polo marido de Ana Pastor, José Benito Suárez Costa, e amigo íntimo do ex presidente Mariano Raxoi, que foi o que lle concedeu a prórroga ilegal. Esta é a proposta que defenden tanto Ence como a Xunta e sobre a que agora terá que pronunciarse o Consello Consultivo. O que xa se manifestou ao respecto foi o Goberno español, que na reunión da mesa industrial desta sexta feira presentou varios informes xurídicos cos que demostraron a inviabilidade desta manobra desesperada da Administración galega por evitar que Ence leve a Navia a produción. Precisamente na localidade asturiana a empresa está a acelerar os seus plans para activar unha unidade de viscosa á vista da competencia que lle pode xurdir desde Galiza.


Summary: A Plataforma Veciñal Corno do Monte salienta que "a consellería de Medio Rural tiña que pechar as portas e non deixar dúbidas de que esta veiga é unha zona agrícola, non mineira" e alerta de que 210 postos de traballo están en risco

A Plataforma Veciñal Corno do Monte denuncia que o apoio expresado pola Xunta nos seus informes ao proxecto mineiro de Minercer SL en Xinzo pode poñer en perigo máis de 210 postos de traballo no agro. Outras máis de 200 persoas benefícianse da produción agricola a través de actividades paralelas e derivadas (talleres, almacéns, servizos técnicos, fitoagrarisas...). O informe de Medio Rural, que podía tumbar o proxecto "queda a medias", segundo a Plataforma pois afirma que na zona "parece prevalente a agricultura", non impoñendo con contundencia a prevalencia do agro sobre a actividade mineira. A Plataforma finalmente recolleu preto de 2000 alegacións individuais, e presentarónse outras a título de asociacións, sindicatos, agricultores e gandeiros. Nestas alegacións falouse tamén das consecuencias para a saúde das persoas e dos riscos sociodemográficos. Pero non foron tomadas en consideración. A Plataforma lembra que "a decisión non está tomada" e que estes informes "non son vinculantes" pero alerta de que "tal e como dixo o Director Xeral de Industria, a lei di que teñen que ser tidos en conta porque así o di unha sentenza do Tribunal Supremo". Para a Plataforma, ademais, o feito de que estes informes sexan favorables "deixan unha vez máis baleiros de contidos moitos dos titulares de prensa que foron sacados no entorno da Xunta para calmar as augas e impedir que as accións da veciñanza danaran os intereses da empresa mineira e do goberno que os avala". Os veciños conclúen que estes informes "pretenden bendecir un desaloxo forzoso do que é noso, do pagamos coa nosa suor, e que nos pretenden sacar das nosas mans con expropiacións forzosas ao prezo que eles marquen, é dicir, que a Xunta avala este roubo". E advirten que "a veciñanza vai poñer toda a carne no asador e defender o que é seu, sen violencia a diferenza dos que nos atacan e nos queren quitar o que é noso".


Summary: A Xunta publicou este sábado no DOG a nova normativa que estende o uso da máscara nos espazos públicos e tamén na hostalaría. A multa polo seu incumprimento pode ser de 100 euros.

O Diario Oficial da Galiza (DOG) publicou este sábado 18 de xullo a modificación de medidas de prevención que estaban en vigor desde o día 12 de xuño. Unha semana despois das eleccións o Consello da Xunta, presidido por Alberto Núñez Feixoo aínda en funcións, estende o uso da máscara ampliando os supostos en que o seu uso resulta obrigatorio. Segundo o propio texto do DOG a razón desta medida é pola presenza na Galiza de "persoas asintomáticas que non coñecen a súa condición de portadoras da infección procedan á súa transmisión". Prohibición do "botellón" e sen máscara no deporte individual A norma aprobada prohibe expresamente a actividade habitualmente coñecida como "botellón", polos "riscos que presenta para a saúde pública, relacionados coa aglomeración incontrolada de persoas e coa ausencia ou relaxación de medidas de seguridade e de distanciamento persoal". Quedarán exentas de levar máscaras as persoas que practiquen o deporte individual ao aire libre pode exceptuarse do uso da máscara exclusivamente durante a realización da práctica deportiva e sempre que, tendo en conta a posible concorrencia de persoas e as dimensións do lugar, se poida garantir o mantemento dunha distancia de dous metros con outras persoas non conviventes. Obrigatoriedade na vía pública e en espazos abertos A partir deste domingo será obrigatorio o uso de máscara para as persoas maiores de seis anos en todo momento tanto cando se estea na vía pública e en espazos ao aire libre como cando se estea en espazos fechados de uso público ou que se encontren abertos ao público, aínda que se poida garantir a distancia de seguridade interpersoal de 1,5 metros. Tamén haberá que levar máscara nos medios de transporte aéreo, marítimo, en autobús ou por ferrocarril, así como nos transportes públicos e privados complementarios de viaxeiros en vehículos de até nove prazas, incluído o condutor. Uso nas praias e estabelecementos hostaleiros A restrición máis rechamante aprobada polo Consello da Xunta son as referidas ao uso da máscara nas praias, espazos abertos en xeral e na hostalaría. Nas praias será obrigatorio o uso de máscara en todo momento agás no momento do baño ou cando esteamos tomando o sol gardando a distancia de 1,5 metros entre persoas non convivintes. Nos estabelecementos de hostalaría deberá levarse sempre agás no momento específico do consumo. Nos aloxamentos turísticos a única excepción de uso será nos cuartos e sempre e cando se atopen neles unicamente as persoas que se aloxen nel. Bo uso da máscara O DOG sinala que non chega con levar a máscara, tamén ten que facerse un uso axeitado dela. Por iso indica que deberá cubrir desde parte do tabique nasal ata o queixo, incluído. Ademais, a máscara que se debe empregar non deberá estar provista de válvula exhalatoria, agás nos usos profesionais para os cales este tipo de máscara poida estar recomendada.


Summary: O conselleiro Julio García Comesaña defendeu a decisión de seguir adiante coa vacinación masiva iniciada a pasada fin de semana, 13 de marzo, e avanzou que se estudará o rexeitamento á vacina.

"Hai que distinguir entre os que non quixeron vacinarse por motivos persoais claros e aqueles aos que a mensaxe non lles chegou, aos que é fundamental volver citar", asegurou o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, nunha entrevista concedida a Europa Press na que explicou os plans de vacinación do Sergas e as liñas que seguirá para avanzar no proceso de inmunización. García Comesaña defendeu a decisión de seguir adiante coa vacinación masiva iniciada o pasado 13 de marzo e xustificou a decisión "en base a informes" das axencias europea e española do medicamento. Nova convocatoria Ademais, segundo trasladou, o Sergas ten previsto volver citar de forma inmediata a aquelas persoas que non acudiron á chamada da pasada fin de semana porque o sistema de aviso "fallou" e, por tanto, non recibiron de forma correcta a información. A maiores, revelou que o Servizo Galego de Saúde "realiza un estudo" dos motivos das ausencias e os rexeitamentos á vacinación, tanto as negativas a recibir as doses de AstraZeneca, cuxa vacinación está previsto que se retome a próxima semana após a suspensión temporal, como as declinacións do persoal sanitario. Aqueles que decidiron non ser administrados, serán "etiquetados" no sistema de saúde pública coa referencia ao rexeitamento e, unha vez que finalice o proceso de inmunización, volveráselles a chamar, asegurou o conselleiro. Se "cambian de opinión", poderán comunicar esta decisión no seu centro de saúde, pero o conselleiro explicou que só se volverá a citar de forma inmediata a aquelas persoas que non acudiron polos problemas técnicos. Unha proba do sistema A citación para recibir a primeira dose da vacina de AstraZeneca a perto de 19.000 persoas de entre 50 e 55 anos foi, en palabras do conselleiro, "un ensaio para o sistema de chamamentos masivo, unha das pezas importantes desta proba", explicou. O obxectivo, dixo, é contar con "información fiábel" sobre se a persoa convocada "recibiu a mensaxe" e se acudirá ou non á cita para "garantir que non haxa que retornar ningunha dose". García Comesaña indicou que se detectou que "non todos os galegos" recibiron a chamada de confirmación da cita e, por tanto, "está a facerse un estudo dos que non acudiron, para comprobar o motivo". "Dos que conscientemente non foron, rexistramos esa renuncia e quedan pendentes de ser chamados", explicou, mais rexeitou que sexa unha 'penalización' a quen por 'medo' non quixese pór a vacina de AstraZeneca. "Non se saca da lista, o que pasa é que se lle ofrecerá a outras persoas". Solicitude dispoñíbel Porén, insistiu en que se alguén cambia de opinión "en calquera momento pode solicitala". "Ou unha vez finalizado o plan de inmunización, o lóxico será volver dicirlles: vostede renunciou, quere agora vacinarse?", matizou. O conselleiro lembrou que esta situación xa se deu "cos profesionais médicos" e, como entón, defendeu a necesidade de preguntar para "saber os motivos" polos que a xente renuncia a por a vacina. "E, por exemplo, se é un tema de información, pois mellorala; e se é polo tipo de vacina, coñecelo tamén é bo para optimizar o número de persoas que se inmunizan".


Summary: Xosé Losada Castelao e Manuel Rodríguez Castelao, coñecidos popularmente como "Os Insua", curmáns de Daniel Castelao e destacados dirixentes nacionalistas da Barbanza, serán asasinados o 23 de abril de 1937 canda outros nove antifascistas que tentaban fuxir de Galiza desde o porto de Vigo no Bou Eva.

A súa memoria ficará sempre ligada á matanza do "Bou Eva". O 23 de abril de 1937, nove antifascistas que se aventuraban a unha fuga en barco desde o porto de Vigo escapando da represión son cercados polas forzas de seguridade cando xa se atopaban na embarcación, supostamente a consecuencia da delación dun membro da tripulación da nave, acordando, diante da imposibilidade de fuxir, quitarse a vida. Segundo algunhas fontes suicidáronse un a un, na opinión doutras, sería Manuel Castelao, o único que tiña a entrada do proxectil na sen dereita, o que executaría a decisión adoptada, finalmente só salvaría a vida Domingos Pombo, secretario do Partido Galeguista de Ferrol que chegou tarde á cita. A morte de Xosé Rodríguez Lorenzo, Manuel Martínez Moroño, Fernando Rodríguez Lorenzo, Luís Álvarez González, Camilo Campos Méndez, Carme Miguel Agra, Anxo Nogueira Nogueira, Xosé Losada Castelao e Manuel Rodríguez Castelao abalaría a conciencia da Galiza resistente, significando o seu final os diversos órganos que daban voz a opinión democrática do país fora da terra. Chamábanse Xosé Losada Castelao e Manuel Rodríguez Castelao pero coñecíanos como os Insua. O maior deles, fillo de Xoán Losada García e Pilar Castelao Genme, irmán de Manuel Rodríguez Castelao, pai de Daniel, naceu en Rianxo en 1891, traballou na conserva, desenvolveuse na emigración arxentina como carpinteiro e exerceu como mestre en diversas localidades a partir de 1921. Segundo o poeta Manuel Antonio, con que partillou militancia nas Irmandades da Fala, en carta a Daniel Castelao "teu curmán Losada; é un rapaz sumamente agradábel, e con quen se pode falar de moitas cousas. Ten ademais boa madeira de bo galego.". O máis novo, fillo do matrimonio de Pilar Castelao con Manuel Rodríguez Ínsua, de aí "Os Insua", naceu en 1905, traballou como mestre, destacando desde mozo polas súas calidades artísticas, colaborando co seu curmán Daniel Castelao nos debuxos dos cruceiros de Rianxo, utilizados na publicación "As cruces de pedra en Galiza" ou pintando lenzos, dos que hoxe só coñecemos aqueles propiedade da Fundación Illa Couto e dos herdeiros de Dieste. Irmáns de sangue e de loita son referencias inescusábeis do nacionalismo galego nas terras da Barbanza. Se Xosé Losada Castelao representa a continuidade do antigo núcleo irmandiño que participa na reorganización das organizacións patrióticas na localidade nos momentos limiares da II República, Manuel Rodríguez Castelao foi o líder indiscutíbel do Partido Galeguista na comarca, representándoo nas máis importantes responsabilidades orgánicas e na corporación municipal, onde o nacionalismo foi a forza hexemónica durante boa parte do período. Un e outro, participaron na fundación e organización do Partido Galeguista na localidade, a agrupación local con máis afiliados de Galiza, promoveron as grandes protestas sociais que seguiron á proclamación do novo réxime, denunciando a continuidade das elites da Restauración, foron detidos con motivos dos sucesos revolucionarios de 1934, acusados de agochar armas e explosivos, dinamizaron actividades culturais diversas, entre elas o grupo de teatro "Airiños", que poñerá en escena "Fiestra Valdeira" en 1935, colaborando a converter Rianxo nunha referencia para todo o pobo nacionalista de Galiza. Foi unha cacería sen tregua. As primeiras novas do golpe fascista chegan a Rianxo o 18 de xullo, mentres a localidade celebraba as festas do Carme, comezando a organizarse a resistencia á sublevación, onde se sinalou como dirixente principal Manuel Rodríguez Castelao, quen participou directamente na requisa das armas ou no derrube Ponte de Beluso para dificultar a chegada á localidade de soldados procedentes de Santiago de Compostela. Unha vez tomada a vila, iniciase a represión contra os demócratas na localidade, sinalándose a persecución contra os militantes nacionalistas e das organizacións obreiras, moitos dos cales agóchanse en diversos puntos da zona e outros toman diferentes medidas de seguridade. A clandestinidade dos Insua non tiña volta atrás, obrigándoos a esconderse primeiramente polos montes de Rianxiño, fuxindo despois a Carril en barco e seguindo a Vigo en tren, onde permanecen nunha casa dos irmáns Illa Couto, mentres preparan a fuga que remataría en morte.


Summary: Segundo recolle a imprensa española ambas persoas terían sido detidas en Baigorri (Iparralde). Interior informa das detencións mais non dá nomes.

Esta terza feira (22 de setembro) foron detidas Iratxe Sorzabal e David Pla nunha operación conxunta entre a policía francesa e a Garda Civil española. As identidades foron difundidas pola imprensa española embora o comunicado feito público polo Ministerio do Interior non proporciona, até o momento, a identidade das persoas detidas. Os arrestos teríanse producido na localidade de Baigorri (Iparralde) e, sempre segundo o relato da imprensa española, tamén terían detido o propietario da vivenda e outra persoa. Interior sinala que se trata dunha operación contra "as estruturas de dirección de ETA" que permanecería aberta polo que non se descartan máis detencións.


Summary: O BNG convoca seis concentracións na segunda feira en distintos puntos do País; na terza e na quinta feiras é a Plataforma galega polo aborto a que chama á mobilización

A manifestación nacional polo dereito das mulleres a decidiren sobre os seus corpos e en prol dun aborto libre e gratuíto, convocada para o 16 de xuño, será o punto álxido após tres semanas de mobilizacións fixadas pola Plataforma galega polo dereito ao aborto e por diversas organizacións que dela fan parte e que servirán para quecer motores de cara ao protesto datado para dentro de dúas semanas. Así as cousas, este sábado realizouse unha acción reivindicativa e un reparto informativo en Compostela para facer fronte a un acto "pola familia" organizado polo Concello de Compostela e do cal facía parte a Red Madre. O domingo a delegación da Xunta de Galiza en Vigo ficou "precintada por atacar os nosos dereitos", deixando en evidencia as políticas emprendidas polo Goberno galego. Segunda feira Continuando co calendario de mobilizacións, na segunda feira haberá seis en distintos puntos do País e quen convoca é o BNG; serán en Cee (19h, diante do hospital) A Coruña (20.30h diante da delegación do Goberno), Compostela (20.30h nos xardíns do mosteiro de San Martiño Pinario), Ourense (19.30h diante do Chou), Lugo (20h na praza de Santa María) e Vigo (20.30h diante da Colexiata) Terza feira Na terza feira a Plataforma polo aborto convoca máis dúas accións: unha concentración en Vigo (farola de Príncipe, 19.30h) e unha manifestación en Compostela que sairá ás 19.30h da Praza de Galiza e que rematará cun escrache diante do Arzobispado cadrando coa conmemoración do Día internacional da saúde das mulleres. As participantes están chamadas a vestiren de lilás e a acudiren con cirios ou candeas, facendo parodia dunha procesión relixiosa, como xa se fixera en Vigo. Quinta feira Rematamos a semana sen saír de Compostela. O debate no pleno do Goberno municipal dunha moción en prol do dereito das mulleres a interromperen libremente o seu embarazo, presentada polo grupo do PSdG, carrexará unha concentración ás portas de Raxoi convocada tamén pola Plataforma, quen denuncia que a contrarreforma da lei, que preparan en Madrid, suporá "un retroceso de máis de 25 anos nos nosos dereitos" e que devolve as mulleres "á minoría de idade". No Parlamento galego a oposición (BNG, AGE e PSdG) acordaron presentar unha proposición de lei conxunta en que instarán a Xunta a que se dirixa ao Goberno español para que recúe na súa teima de derrubar a lei de prazos aprobada en 2010 para volver aos supostos de 1985.


Summary: No acto de inauguración, ademais de fogos de artificio, a banda de música interpretou a Marcha Real, cantouse o Himno de Rosalía composto por Cabanillas e musicado por Valverde, mais non se interpretou o himno galego, o que espertou críticas na prensa.

A escultura de homenaxe a Rosalía de Castro que se atopa no parque da Alameda de Santiago de Compostela foi realizada no 80 aniversario do nacemento da escritora por impulso da Liga dos Amigos de Santiago que recolleu a idea xurdida cinco anos antes, en 1912, durante un xantar de xornalistas. Destacouse nunha das intervencións o financiamento da obra por subscrición popular co "valor que lle dá ao monumento a decidida cooperación dos humildes cubrindo a falta dos poderosos". Este monumento realizado con pedra de Novelda e mármore de Carrara é da autoría do arquitecto Isidro de Benito, do escultor Francisco Clivillés e dos irmáns Giménez como mestres de obra. A escultura de Rosalía, sentada e apoiando a cabeza no brazo dereito nunha actitude pensativa foi realizada, ten aos seus pés a placa conmemorativa "Galiza, a Rosalía Castro de Murguía". No extremo oposto sitúase outro grupo escultórico conformado por un home e unha muller ataviados co traxe tradicional acompañados de versos da autora dedicados á emigración. Dispón tamén da simboloxía dos escudos da Coruña, Pontevedra, Lugo e Ourense, en cada faciana da planta cuadrangular que acolle unha zona de xardín. O monumento ten diversas placas: da Unidade Galega de Nova York dedicada á "cantora do pobo galego", do Centro Santiago de Compostela de Bos Aires (1934), da Peña Galega Manuel Murguía de Santa Fe (1959), do Centro Galego de Porto Rico en (1965) e de Cantigas e Agarimos (1971). Fotos: Monumento a Rosalía. Contando Estrelas (Flickr) Acto de inauguración. Vida Gallega, 1917


Summary: O noso país é potencia a nivel peninsular en algas debido ás condicións en que nacen e se desenvolven estas verduras do mar, cada vez máis demandadas pola súa riqueza nutricional. Porén, os seus usos van alén do alimentario. No Sermos 225, á venda xa na loxa, publicamos unha ampla reportaxe arredor das algas na Galiza. Deixamos aquí un extracto.

Se len palabras como wakame, nori ou dulse seguramente pensen en comida asiática, mais así é como se coñecen as algas que viven nos fondos mariños da Galiza. "Exóticas non son. Máis do país que elas non hai", salienta Clemente Fernández , impulsor da empresa pioneira na recolección, secado e preparación de algas para usos alimentarios no Estado español, Algamar. "As algas estaban antes que todos e todas nós, antes tamén dos peixes. Foron as primeiras na cadea evolutiva e despois chegou o demais, así que se buscamos un alimento do país, aí están elas", engade, en declaracións a Sermos Galiza. Son máis de 600 as especies de algas, moitas delas microscópicas, que viven baixo o mar galego. Os seus usos transcenden o ámbito alimentario e abranguen desde o termalismo e a cosmética até a industria farmacéutica, e mesmo a agricultura e a gandaría. Tradicionalmente, recoñeceuse o seu uso na forraxe para os animais e como esterco e corrector do pH da terra. Existen antecedentes do uso de algas no campo da veterinaria, así como na dermatoloxía e, máis recentemente, na cosmética e na thalassoterapia. Aliás, se hai un uso que destaca pola súa frecuencia ese é o de xelificante, espesante e estabilizante. De feito, a empresa líder mundial na produción de carraxenina a partir das algas, Ceamsa, conta co seu centro de operacións no Porriño, que tamén produce o alxinato. Estas denominacións pode que non lles digan nada, mais si os E-407, E-404, E-402, E-403 ou E-405, aditivos que se empregan principalmente na industria alimentaria, amais de na farmacéutica e na cosmética. [A reportaxe íntegra está publicada no Sermos Galiza 225, á venda na nosa loxa]


Summary: As conversas intervidas a un dos presuntos líderes da trama revelan que o ex alcalde "cometería prevaricación ao ordenar que non se cobrase ás monxas". Noutra conversa Espadas admite que "foi corrupto por Gerardo". O BNG apela á "rebelión" para frear a "podremia" da corrupción.

A finais de xullo de 2012 Gerardo Conde Roa levaba xa tres meses fóra da alcaldía de Santiago pero a súa sombra aínda pesaba, e moito, sobre o consistorio compostelán, aínda sumido nun notable descontrol. Segundo consta no sumario da operación Pokémon, o propio Conde Roa e quen fora o seu xefe de gabinete, Ángel Espadas, ademais de concelleiros como o de Deportes, Adrián Varela, continuaban a negociar e a "premer" para a consecución de "proxectos" como a prórroga da concesión do servizo municipal de augas a Aquagest, empresa que presuntamente se prodigaba en favores para responsables municipais e os seus achegados. Nalgúns casos falábase de grandes cifras e, noutros, de operacións menos relevantes economicamente pero igualmente elocuentes. É o caso, por exemplo, da xestión para evitar que un convento de monxas pagase polo subministro de auga. Atendendo á documentación do sumario sobre a que xa non pesa o segredo, á que tivo acceso Praza Pública, os axentes de Vixilancia Aduaneira que controlaban as conversas telefónicas dos presuntos implicados na trama escoitaron o 24 de xullo como un dos supostos líderes da rede, José Luis Míguez, responsable de Aquagest na cidade, lle explicaba a un home chamado Luis "o problema do convento de Santa Clara". O tal "problema" xurdiu tras unha visita de Conde Roa ao recinto acompañado polo devandito Luis, na que as monxas "lle deron unha carta explicándolle os problemas que teñen coa auga". Segundo Míguez, "Gerardo Conde Roa estivo coa monxa superiora e díxolle que non quería pagar máis auga e agora xa non se lles pasa o recibo". "Míguez recoñece que Conde Roa cometería prevaricación ao ordenar que non se cobrase ás monxas (...) e para xustificalo acorda (...) formalizar un convenio" "Luis -recolle un auto da xuíza de agosto dese mesmo ano- dille que o BNG denunciou a través dunha nota de prensa que as monxas roubaban a auga" e que, á sú vez, as relixiosas "queren un xustificante conforme a que non van pagar máis a auga". Neste contexto o propio Míguez asegura que "el xa amañou coas monxas, que xa non pagan o recibo da auga" e que, ademais, "din que teñen un terreo cerca da estación de autobuses onde teñen un manantial". Así as cousas, o mencionado Luis "di que fomalice" un convenio "no que as monxas resarcen o Concello coa cesión dun terreo", xa que en caso contrario "poden acusar o alcalde de prevaricación". Para Vixilancia Aduaneira, nesta conversa "Míguez recoñece que Gerardo Conde Roa cometería prevariación ao ordenar que non se cobrase a auga ás monxas de Santa Clara e para xustificalo acorda cun Luis formalizar un convenio" para a cesión do terreo. Favores mutuos e corrupción "por Gerardo" O responsable de Aquagest pediulle axuda a Espadas para "un chaval que se presenta ás oposicións da Policía" Estas condutas presuntamente corruptas serían só unha mostra do que, atendendo ao sumario, era un intercambio de favores máis ou menos fluído coa concesión de contratos públicos como pano de fondo. Así, por exemplo, nunha conversa telefónica intervida en xuño de 2012 o daquela responsable de Aquagest en Galicia, Henry Laíño, dille a Ángel Espadas que "lle vai mandar o currículo dun chaval que é amigo seu" e que "se vai presentar ás oposicións da Policía". "O pai comentoulle que hai unha mafia e que xa saben quen vai aprobar, por iso necesita que lle boten unha man", sinalou Laíño, antes de especificar que "isto depende da Consellería de [Alfonso] Rueda" e que "se non pode facer nada, que llo diga". Espadas, pola súa banda asegura que "para o tema da policía autonómica" xa "recomendou a varios, pero que lle dixeron que había 3.000 recomendados para 60 prazas". "Estas cousas" Espadas "fainas a través dun director xeral da Xunta, que é amigo seu", recolle o informe. "Espadas comenta que fixo cousas por Gerardo que non fixera por ninguén" Noutra escoita telefónica, neste caso cunha persoa identificada como Valentín, o propio Espadas admite que "foi un corrupto" pero non por iniciativa propia, senón "por Gerardo [Conde Roa]". "Espadas comenta que fixo cousas por Gerardo que non fixera por ninguén", que mesmo "falou cun amigo do xuíz que levaba a súa causa, para pedirlle a ver se pode arquivar o caso". Atendendo á explicación de quen é alcumado Puñales polos presutos membros da trama, "para convencelo" de que permanecese ao seu carón Conde Roa "nomeouno xefe de gabinete" e díxolle que "nas autonómicas marcharía ao Parlamento autonómico". "Pero no mes de febreiro empezou a ver cousas estrañas, sobre todo en Gerardo", aínda que "seguiu facéndolle todo, por exemplo, as negociacións con Telefónica". E así seguiu "ata que un día lle contaron que o seu xefe tiña un problema con Facenda" e "durou quince días no posto". Tras a saída de Conde Roa o novo rexedor, Ángel Currás, "propúxolle pedirlle a Feijóo que lle buscase un posto, pero el non quixo", recolle a investigación.


Summary: A Plataforma de Afectados polo Vial de Beade (AVIBE), á que se uniron entidades como Ecoloxistas en Acción, alega que a nova vía partirá a parroquia en dous, afectando negativamente o medio natural de Beade.

Nos últimos días para a presentación das alegacións, continúan as mobilizacións contra o PXOM de Vigo. A veciñanza da parroquia de Beade manifestáronse hoxe contra a Ronda PO-010 vestidos con chalecos reflectantes e portando pancartas nas que reclamaban "máis rural" e rexeitaban a expropiación de vivendas para construír esta nova vía. Seguen así coa súa folla de ruta, despois de presentar case 3.000 alegacións ao novo plan urbanístico. A nova vía partirá a parroquia en dous, afectando negativamente o medio natural de Beade, coa construción de viadutos e túneles, que afectarían principalmente aos ríos Eifonso e Barxa e á conca do Lagares A Plataforma de Afectados polo Vial de Beade (AVIBE), á que se uniron entidades como Ecoloxistas en Acción, alega que a nova vía partirá a parroquia en dous, afectando negativamente o medio natural de Beade, coa construción de viadutos e túneles, que afectarían principalmente aos ríos Eifonso e Barxa e á conca do Lagares. "Vigo ten no seu medio rural un auténtico pulmón verde que cómpre preservar", engaden representantes de Ecoloxistas en Acción. O vial conectará a rúa Clara Campoamor e a A-55 á altura da Avenida de Madrid, desconxestionando a circunvalación de Antonio Palacios e a Avenida de Castrelos. A veciñanza desta parroquia protagonizou nas últimas semanas varias concentracións, manifestacións e andainas para denunciar a situación e informar sobre o proxecto en marcha. Ademais, denuncia "falta de diálogo e información" por parte do Concello, e critican que o vial recualificaráe terreos que pasarán de ser urbanos a ser rústicos, coa consecuente perda de valor económico. Os barrios de Teis, Beade, Matamá, Roupeiro, Valadares, Castrelos e Bembrive están estudando a creación dunha gran plataforma que reúna as demandas comúns ante o Plan Xeral de Ordenación Municipal aprobado polo goberno local.


Summary: Piden rematar coa imposición da relación informática entre usuarios e traballadoras, coa redución de horarios de atención presencial e co peche de oficinas, entre outras.

Xubilados e pensionistas concentráronse na terza feira en Vigo para reclamar unha "atención bancaria digna" e denunciar os "abusos" dos bancos. A manifestación foi convocada pola Confederación Intersindical Galega (CIG), que criticou a "discriminación" que as entidades bancarias exercen sobre as persoas maiores ao "fiar todo á banca electrónica", obstaculizando as súas xestións, especialmente nas zonas rurais. A protesta decorreu no cruce das rúas Colón e Policarpio Sanz, unha das zonas da cidade na que máis entidades bancarias se concentran. Durante a concentración, levouse a cabo a lectura dun manifesto, no que xubiladas e pensionistas denuncian o "descontrolado e insolidario afán [dos bancos] de xerar beneficios a conta do que sexa". Peticións dos manifestantes Os afectados pola dixitalización dos bancos piden rematar coa imposición da relación informática entre usuarios e traballadoras, coa redución de horarios de atención presencial e co peche de oficinas, entre outras. A CIG critica que todas estas actuacións da banca foron levadas a cabo sen ter en conta a repercusión nos cadros de persoal nin na atención á clientela, e a pesar de seguir a cobrar "comisións abusivas". Para o sindicato, as entidades bancarias están a desenvolver un "proceso antisocial", especialmente no rural, onde o peche de sucursais "está moi avanzado". Tamén lamentan que nin a Xunta nin o Goberno español "tomen cartas no asunto para impedir a desatención financeira" nas poboacións onde a xente maior supón un elevado porcentaxe.


Summary: A desaparición deses ameneiros fai parte do proxecto de encauzamento do río que ten en marcha a Confederación Hidrográfica do Miño-Sil, dependente do ministerio de Medio Ambiente.

Os posicionamentos en contra da tala masiva de árbores que o ministerio español de Medio Ambiente quere acometer no bosque de ribeira do río Sarria a través dun plan de encauzamento preparado pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil non deixan de se suceder. Desta volta foron catro docentes da Universidade de Santiago de Compostela @s que pediron que as actuacións previstas "se reconsideren e se reorienten" para que non se execute a "inxustificada e cuestionábel" tala de ameneiros "que quebrantará a naturalidade dunha contorna privilexiada". A demanda vai asinada polos docentes María Isabel Iglesias, Antonio Rigueiro, Santiago Lamosa e Guillermo Riesco e foille remitida directamente á Confederación Hidrográfica, á dirección xeral de Conservación da Natureza, á subdirección xeral de Recursos Florestais e á dirección xeral de Calidade e Avaliación Ambiental. Os proxectos de encauzamento "van quedando anticuados" No texto, @s docentes --pertencentes aos departamentos de Produción Vexetal e Enxeñaría Agroflorestal do campus universitario de Lugo e un deles, Rigueigo, unha referencia en materia arbórea a nível estatal-- sosteñen que o proxecto tal e como está redactado obriga a cortar 178 ameneiros, unha especie autóctona en risco de desaparecer das marxes dos ríos "por mor dunha enfermidade". Aliás, destacan que as árbores "contribúen a mellorar de maneira moi significativa a calidade ambiental" da vila e fixeron fincapé en que o bosque de ribeira está protexido pola Directiva Hábitat, da Rede Natura. Por derradeiro, informan ao ministerio español de que os encauzamentos de cursos de auga "van quedando anticuadas nas sociedades avanzadas en aspectos ambientais", onde estas actuacións se mudan por outras "respectuosas co medio e coa paisaxe".


Summary: O PSdeG denunciará ante a Xustiza o que considera un "ataque á esencia mesma da democracia".

A directora xeral de Administración Local, Natalia Prieto, volveu rexeitar esta sexta feira, na Comisión de Economía do Parlamento galego, entrar a valorar informes do Consello de Contas sobre a repartición de subvencións por parte da Deputación de Ourense para "non vulnerar a autonomía local". O pasado mes de xuño, na mesma comisión parlamentaria, Prieto xa se negara a valorar, por considerar que sería unha "inxerencia", un informe de Contas no que, entre outras cuestións, se reproba que a Deputación outorgase sen concorrencia arredor de 80% de contratos e subvencións en 2018. Na mañá desta sexta feira, o deputado socialista Juan Carlos Francisco Rivera cargou contra o "clientelismo" e " enchufismo" por parte da Deputación de Ourense, que realiza unha "ninguneo" á poboación que reside en municipios non gobernados polo PP. Así, referiuse tanto ao informe de Contas de 2018 como a outro máis recente que avalía o período entre 2003 e 2019 e que revela como a Deputación "reparte fondos públicos dun modo absolutamente arbitrario". A respecto diso, Prieto insistiu en que "a Xunta non ten ningún tipo de competencia" na adxudicación desas subvencións provinciais. "Non faremos valoración sobre o que non temos coñecemento", concluíu. Por tal motivo, a directora xeral de Administración Local considerou que non lle corresponde "valorar", "opinar" nin "analizar" esa situación. "Non tería ningún sentido un intervencionismo afastado do actual sistema democrático", sostén. Na súa quenda de réplica, o deputado socialista censurou que o "cinismo da Xunta é demoledor neste sentido". Lembrou que o Goberno galego, as e os conselleiros e o propio presidente, Alberto Núñez Feixoo, "opinan absolutamente de todo" no Parlamento, "da autonomía local, estatal, europea e ata do 'sursum corda'". A modo de exemplo, dixo que, nun pleno, Feixoo realizou un "ataque furibundo" no que "pasaba isto da autonomía local polo arco do triunfo". Por todo iso, cualificou de "lamentábel" a resposta da directora xeral de Administración Local. O caso de Verín Juan Carlos Francisco falou do caso do municipio de Verín como "paradigmático" do que acontece coas subvencións da Deputación. Explicou que mentres estivo gobernado polos populares recibía "entre 700.000 e 800.000 euros" ao ano, mais desde que accedeu á alcaldía o PSdeG en 2015 "non recibiu un só euro en seis anos", a pesar de ser "o concello máis poboado" após a capital. Con todo, indicou que algúns concellos limítrofes dun milleiro de habitantes reciben "400.000 euros ao ano" pola "cor política" do PP. Por tal motivo, o socialista advertiu de que a Xunta ten que afrontar este tipo de cuestións que "atacan a esencia mesma da democracia". Aliás, avanzou que o PSdeG "vai acudir aos tribunais" co soporte dos informes do Consello de Contas para que "se corrixa esta situación".


Summary: Falamos con Francisco Caamaño Isorna, profesor titular de Medicina Preventiva e Saúde Pública da USC, sobre o estado actual da enfermidade e as perspectivas de futuro, nas vindeiras semanas e meses. "Conviviremos co virus e tenderá a ser menos agresivo, pero mentres non teñamos a vacina, sufriremos os seus efectos e non é descartable un novo confinamento", sinala.

O pasado 12 de marzo publicamos unha entrevista con Francisco Caamaño Isorna, profesor titular de Medicina Preventiva e Saúde Pública da USC e director do Departamento de Psiquiatría, Radioloxía, Saúde Pública, Enfermaría e Medicina da universidade compostelá. Nese momento o número de persoas infectadas polo coronavirus comezaba a medrar no Estado español, e os expertos afanábanse en convencer á poboación da necesidade de gardar a distancia social. Apenas tres días despois entreba en vigor o estado de alarma e o confinamento obrigatorio para frear a propagación da enfermidade.Apenas pasaron tres semanas dende entón, aínda que seguramente semella un tempo máis longo. Neste tempo afixémonos a recibir un goteo de datos diarios e a escoitar termos como "aplanar a curva", "pico da enfermidade" e a propia "distancia social". Nese momento, no que as cifras comezan a ser algo máis positivas e as medidas de prevención aplicadas demostraron ser efectivas, podemos entrar nunha nova fase, na que o obxectivo -cun confinamento estendido- será reverter os números, reducir o número de persoas hospitalizadas e tentar evitar posibles rebrotes da doenza. Ábrense novas preguntas para un tempo novo no que seguramente nos teremos que afacer a convivir co coronavirus, dende logo durante as vindeiras semanas e moi probablemente nos vindeiros meses. Falamos con Francisco Caamaño sobre o estado actual da enfermidade e as perspectivas de futuro."Estamos no pico, tanto en España como en Galicia. Iso si, cando falamos de pico, non pensemos nunha punta afiada, senón nun cumio máis suave, que vai descendendo aos poucos"Como estamos neste momento en Galicia e en España? Superamos xa o pico da enfermidade? Mirando os datos que temos podemos afirmar, efectivamente, que estamos no pico, tanto en España como en Galicia. Iso si, cando falamos de pico, non pensemos nunha punta afiada, senón nun cumio máis suave, que vai descendendo aos poucos. Que datos temos para dicir isto? Esencialmente dous: o incremento diario de ingresos en UCI e o incremento diario de mortes, e vemos que en termos proporcionais os aumentos son cada vez menores, estamos conseguindo aplanar a nosa curva. Os datos de contaxiados, en cambio, son moi equívocos, porque dependen do número de test que facemos.Nas últimas semanas publicáronse investigacións que alertan sobre a gran capacidade para transmitir a enfermidade que teñen as persoas asintomáticas, o que levaría a modificar o criterio sobre o uso de máscaras de protección para as persoas sen síntomas, que ata agora a OMS desaconsellara. O propio Goberno español comeza a recomendar o seu uso xeral. Son necesarias?Son dúas cuestións distintas que non teñen por que ir xuntas. Que podemos contaxiar sendo asintomáticos ou practicamente asintomáticos é algo que sabemos, o virus reprodúcese moitísimo na gorxa e podemos transmitilo. Outra cousa é que iso leve a recomendar o uso de mascarillas, que é algo que na OMS se estivo debatendo e estudando moito nos últimos días. En todo caso, a mascarilla non fai mal, pero a medida máis importante segue sendo a distancia social, a distancia entre as persoas: se estamos a dous metros de distancia non pode haber contaxio."A mascarilla non fai mal, pero a medida máis importante segue sendo a distancia social, a distancia entre as persoas: se estamos a dous metros de distancia non pode haber contaxio"Hai que ter en conta, iso si, dúas cousas. Por un lado, as mascarillas son un elemento escaso neste momento e polo tanto a prioridade é que chegue, en primeiro lugar, aos colectivos que teñen máis risco, dende o persoal sanitario ás persoas inmunodeprimidas. E, segundo, que a mascarilla hai que saber usala: non se pode tocar por dentro coas mans, hai que cambiala regularmente e, sobre todo, non nos debe dar unha sensación de falsa seguridade. Ese pode ser un risco, que a xente por levar mascarilla esqueza o resto de medidas de protección, que son máis importantes, como a distancia social. Pero, por suposto, as mascarillas ben usadas poden facer máis ben que mal.A situación en Galicia nunca chegou a ser tan grave como en Madrid, por exemplo, pero o dato que máis chama a atención é a moi diferente taxa de letalidade, é dicir, a menor porcentaxe de falecementos en relación co número de positivos confirmados. Débese isto unicamente a que en Galicia se realizaron máis probas ou hai outros motivos?Ese dato está chamando moito a atención, efectivamente, e pode resultar sorprendente, pero non o é tanto. Aquí a taxa de letalidade é do 2,8% e no conxunto de España é do 9,4%. A razón é que esta é unha letalidade 'observada', que depende do número de tests que fas. E os datos galegos e españois son moi distintos porque en termos proporcionais en Galicia fixemos moitas máis probas e comezamos a facelas antes. Finalmente, a letalidade sobre afectados será moi inferior ao 1%, próxima ao 0,5%. Iso si, ese dato é moi elevado, porque de infectarse toda a poboación española, isto suporía a morte de máis de 200.000 persoas. Por iso son necesarias as medidas de contención, para evitar mortes e para evitar tamén o colapso do sistema sanitario."Os datos de letalidade galegos e españois son moi distintos porque en termos proporcionais en Galicia fixemos moitas máis probas e comezamos a facelas antes"Nese senso, os informes do Imperial College sinalan que nestes momentos ao redor do 15% da poboación española -sete millóns de persoas- podería estar infectada polo coronavirus ou podería mesmo telo superado xa. Que implicacións tería isto?Os datos que nos dá o Imperial College son moi interesantes. Se son certos, e parece que si, iso significaría que o 15% da poboación española tería pasado xa pola enfermidade, e pode que cando cheguemos ao outono a porcentaxe sexa xa do 25%. Iso é moi positivo, porque é a outra vía que temos para conseguir a inmunidade, ademais da vacina.Sempre se dixo que a vacina tardaría cando menos un ano e medio en estar dispoñible para a súa administración masiva. Eses prazos poderían acurtarse?Si, a vacina non a teremos ata dentro de bastantes meses. O proceso seguramente vai acelerarse con respecto a outras vacinas, e pode que comecemos a probalas nuns poucos meses, pero non teremos unha vacina este ano. Primeiro, porque hai uns mecanismos de control que se deben adoptar antes de tomar a decisión de vacinar á poboación. Outra cousa é que se poida dar máis rapidamente cunha vacina e que se decida vacinar a determinados grupos de risco, por exemplo á poboación maior dunha determinada idade, aínda que non sexa completamente eficaz."Non teremos unha vacina este ano. Hai uns mecanismos de control que se deben adoptar antes de tomar a decisión de vacinar á poboación"Temos a seguridade de que unha persoas que superou a enfermidade xa non pode volver a infectarse? Vimos casos de persoas que despois de dar positivo, pasar a doenza e dar negativo, volveron dar positivo, seguramente porque a súa carga vírica se reducira moito, pero non desaparecera. Pero finalmente créase inmunidade?Aínda non o podemos saber con seguridade. En todos os virus semellantes a este que coñecemos sempre hai unha certa creación de inmunidade. Traballamos con esa hipótese e seguramente será así, pero aínda non o podemos saber. Será moi importante para controlar a enfermidade nos vindeiros meses, sobre todo cando contemos cun grupo moi amplio da poboación que xa foi infectada e superou a doenza.Outra das grandes preguntas que sempre se fixo refírese ao efecto da temperatura e outros factores ambientais sobre o coronavirus. Sabemos xa se a calor ou a insolación diminúen notablemente a súa capacidade para propagarse?A OMS considera neste momento que aínda non podemos asegurar que a temperatura mate o virus. É certo que todos os coronavirus que coñecemos, que teñen esa cuberta protectora, sofren co incremento da temperatura e coa radiación solar, que tende a dificultar a súa supervivencia ao aire libre e a limitar moito a súa propagación. Seguramente pasará algo parecido, pero non temos a garantía."Todos os coronavirus que coñecemos sofren co incremento da temperatura e coa radiación solar. Pero a OMS considera neste momento que aínda non podemos asegurar que a temperatura mate o virus"Houbo estudos ao respecto, e é certo que nas zonas nas que hai máis temperatura o número de casos detectados foi ata agora moi inferior. Porén, hai que ter coidado con tirar conclusións do que está a pasar en África ou en xeral no Hemisferio Sur, onde efectivamente hai moitos menos casos confirmados. Hai que ter coidado porque en xeral son sistemas sanitarios débiles e con pouca capacidade para detectar estes positivos.Iso si, cando falamos do verán ou das altas temperaturas hai outro elemento que pode ser importante, e que pode axudar a limitar a súa propagación, aínda que o propio coronavirus non tivese maior mortalidade. Estamos ao aire libre, e non pegados uns a outros en espazos pechados, e nesas circunstancias é máis difícil que os virus se transmitan.Con todo, en cuestións de saúde pública hai que ter coidado con como se transmiten certas informacións: se a xente se confía en que xa non hai perigo ou que o perigo é menor, iso reducirá as medidas de prevención, o que pode ser moi negativo.Estamos vendo moitos estudos e investigacións sobre o coronavirus que aparentemente se contradín ou que continuamente matizan outros estudos previos. É isto estraño ou estamos simplemente ante o funcionamento normal da ciencia, que avanza con achegas diversas que van asentando o coñecemento sobre un tema? A diferenza está na absoluta atención que todos estamos emprestando a cada novo estudo que se publica, na busca de indicios sobre o desenvolvemento da enfermidade?Si, o proceso está sendo o mesmo que en calquera outra enfermidade nova. Así avanza a ciencia: publícase un estudo, outro, poden dicir cousas distintas ou matizarse, pero pouco a pouco vaise consolidando un coñecemento certo sobre un tema. Hai tamén estudos que fan metaanálise, a partir de estudos xa publicados, e que fai unha especie de integración, dando a entender que cada un deses estudos non é máis que unha pequena mostra da verdade. Así construímos a ciencia, non é nada raro o que está pasando. O que pasa é que nestes momentos hai unha urxencia, unha demanda por saber canto antes cal é a verdade sobre este virus, pero moitas cousas aínda tardaremos un tempo en sabelas por completo. Ademais, nestes momentos tamén se poden estar relaxando un pouco os mecanismos de revisión e control das investigacións publicadas.Despois de ver o que pasara en China ou Corea do Sur, en Italia non se adoptaron medidas coa rapidez necesaria, e tampouco se fixo en España vendo o que pasaba en Italia, e de novo non se fixo en Francia, Reino Unido ou Estados Unidos vendo a situación en España, e a situación semella repetirse agora en máis países, a pesar de ver o que está a pasar nos Estados Unidos. Houbo un exceso de confianza con respecto a esta enfermidade? Hai que ter en conta os acontecementos históricos recentes. No ano 2003 tivemos o problema do SARS, tamén en China; era un virus da mesma familia que este e xerou unha gran preocupación, alí foi grave pero ao final non chegou aquí, controlouse a tempo. No 2012 pasou algo semellante co MERS, outro coronavirus. Cómpre lembrar tamén que no ano 2009 houbo un fracaso importante co tema da gripe A, un tema polo que moitos gobernos e a propia OMS foron moi criticados; daquela mercáronse millóns de antivirais, cun custo económico moi importante, que ao final houbo que tirar, porque ao final non pasou case nada; houbo mesmo acusacións de intereses farmacéuticos. Este tipo de cousas pesan moito nos decisores públicos e, ademais, un tende a confiarse.A Covid-19 estaba lonxe, estaba en China. Alí as cifras de mortes e infectados tampouco eran demasiado importantes tendo en conta as dimensións do país. Ademais, parecía que se estaba controlando e un par de investigadores moi importantes reduciron a súa perigosidade a algo semellante "a unha gripe". Pero despois chegou a Italia e alí comezamos a ver os seus efectos."Impoñer o confinamento non é doado para un gobernante. Ten consecuencias económicas, pero eu prefiro dicir que son consecuencias sociosanitarias: o desemprego e a pobreza teñen consecuencias na saúde"As medidas para frealo sempre estiveron claras: a distancia social e o confinamento. Pero é que impoñer o confinamento, como ao final se fixo, ten consecuencias moi importantes, e non é tan doado para un gobernante tomar esta decisión. Ten consecuencias económicas, pero eu prefiro dicir que son consecuencias sociosanitarias: o desemprego e a pobreza teñen consecuencias na saúde. E o propio feito de estar confinados durante semanas ten consecuencias en termos de desigualdade en saúde: quen máis sofre as consecuencias do confinamento son as persoas de menor renda. Podíanse ter tomado estas decisións un pouco antes? Si, pero non é doado facelo e en cambio a touro pasado é moi sinxelo acertar.Unha das claves neste momento para o control da enfermidade é a realización masiva de tests?Si, facer moitos tests e saber quen ten a enfermidade é moi útil. En países como Corea do Sur acompañárono do uso de determinadas apps e ferramentas de xeolocalización e foi moi efectivo. Iso permite illar os casos positivos e que o resto da poboación poida comezar a retomar a normalidade.Que escenario temos por diante? O confinamento estenderase moito máis tempo? Terá a partir dalgún momento medidas máis relaxadas?O confinamento alongarase ata finais de abril, aínda que quizais o Goberno permitaa ir abrindo as medidas, deixando que os nenos e nenas saian un pouco á rúa acompañados por unha persoa, deixando que a xente saia unha hora a facer deporte de forma individual, deixando que a xente que non poida teletraballar se incorpore aos seus empregos... Pero que abran os bares, restaurantes e outros establecementos..., todo iso vai tardar, porque habería risco de que os contaxios se disparen de novo. Así que a apertura será lenta, e dependerá de que a xente siga respectando as medidas de distancia social, e en función dos datos que se teñan."A apertura será lenta e dependerá de que a xente siga respectando as medidas de distancia social, e en función dos datos que se teñan"Cando controlemos o coronavirus esta primavera veremos unha segunda onda da enfermidade en outono? É esperable que esta segunda onda, con novas mutacións, sexa máis ou menos perigosa que a actual?Non o podemos asegurar, pero o que sabemos sobre este tipo de virus é que cando vén unha segunda onda, esta adoita ter efectos menores. Ademais, nese momento haberá xa un número maior de persoas que terá superado a enfermidade, polo que estaremos máis protexidos. Conviviremos con este virus e tenderá a ser menos agresivo. Porén, mentres non teñamos a vacina, sufriremos os seus efectos e non é descartable un novo confinamento en outono."Conviviremos con este virus e tenderá a ser menos agresivo. Porén, mentres non teñamos a vacina, sufriremos os seus efectos e non é descartable un novo confinamento en outono"Epidemias como esta poden volver a ocorrer, sobre todo tendo en conta algúns elementos de risco que facilitan a transmisión de enfermidades animais e que vivimos nun planeta absolutamente interconectado e cunha economía globalizada?Pois si, pode volver a ocorrer. Este tipo de virus vense favorecidos polo contacto con mamíferos silvestres cos que non estamos habituados a convivir. Os virus que sofren outros mamíferos poden afectar ás nosas células, pero nós xa temos unha relación estreita con cans, gatos, vacas, ovellas, cabalos... O problema vén con especies coma o pangolín e outros e sobre todo en países como China con este tipo de mercados nos que se venden estes animais para o seu uso na medicina tradicional. Alí pode reproducirse esta situación, e por iso é importante controlar eses mercados. E cando estas enfermidades xorden, agora hai moitas máis posibilidades de propagación, porque o mundo está moito máis conectado, estamos continuamente voando de aquí para alí, entre todos os países e continentes.Algo máis para rematar? Que mensaxe é importante difundir á poboación?Eu quero lembrar a mensaxe da responsabilidade individual que xa lanzamos noutras ocasións, sobre todo para a xente nova, que se pode sentir a salvo da enfermidade. Temos que seguir mantendo as medidas de prevención, de distancia social, temos que seguir quedando na casa. Ten que haber un compromiso social, con todo o mundo e sobre todo cos seus maiores.


Summary: Escritor de longo pecurso, un dos máis notábeis das nosas letras, Suso de Toro sacha ultimamente con grande afán na leira de twitter. O seu veredicto sobre os incendios non pasou desapercebido para a comunidade internáutica. Engadimos mais unha voz ao coro destas últimas horas.

A indignación reborda por momentos as augas do twitter e Suso de Toro, un dos intelectuais do país que con maior frecuencia emprega as redes para se expresar, deitou dous chíos abondo elocuentes sobre a súa visión da vaga de lumes que está a devastar o país. O autor de Polaroid pon o albo na eucaliptización do país e nos intereses da multinacional Ence, auténticos tabús para a imprensa amiga do Partido Popular. Sobre los incendios en Galicia: la clave está en esa ENCE protegida por Feijóo, Rajoy y todo el PP.— Suso De Toro (@SusodeToro1) 16 de outubro de 2017 "Triángulo eucalipteiro da Península": Norte de Portugal, Galiza, Asturias...— Suso De Toro (@SusodeToro1) 16 de outubro de 2017


A eurodeputada do BNG que está a actuar de representante das vítimas en Bruxelas valora a decisión da Comisión Europea de abrir un procedemento de infracción contra España por non aplicar ben a normativa de seguridade ferroviariaA Comisión Europea vén de abrir outro procedemento de infracción contra España por "non cumprir os requisitos da lexislación da UE sobre seguridade ferroviaria", proceso derivado da fiscalización constante que diversos entes comunitarios manteñen sobre o sistema ferroviario español desde que ocorreu o accidente de Angrois, con 80 mortos, o 24 de xullo de 2013. Nestes anos a plataforma de vítimas do sinistro e a eurodeputada do BNG Ana Miranda, que está a actuar de representante de feito delas en Bruxelas, desenvolveron un constante traballo de presión, con reunións e denuncias ao máis alto nivel, para que as institucións comunitarias non esquecesen a súa situación. Agora a decisión europea chega mes e medio despois de que o xuíz instrutor da causa penal dese por rematada a investigación e propuxese xulgar polo sinistro non só ao maquinista do tren, que se despistou e non freou a tempo antes da curva de Angrois, senón tamén a un cargo de Adif por non habilitar as medidas de seguridade adecuadas para evitalo.O procedemento de infracción aberto pola Comisión Europea non analiza o caso concreto do accidente de Angrois, nin sequera se a rede ferroviaria española é segura, senón o xeito en que diversos organismos estatais supervisan esa seguridade e investigan os sinistros. Por que é tan relevante esta decisión para o caso dese accidente? "Claro que ningún procedemento de infracción da UE vai sobre un caso pasado, pero se facemos contas, se non se cumpre coa lexislación en 2019, tampouco se cumpría en 2013"A carta de emprazamento que emite agora a Comisión, que o Estado ten dous meses para responder, vai máis alá dos organismos de investigación. O procedemento de infracción vai sobre o cumprimento por parte de España das normativas de seguridade ferroviaria en xeral. Din a Comisión e o Estado que non vai dun caso concreto? Pero se non fora pola presión que fixemos co caso de Angrois non sairía nada nin do caso concreto nin dos casos xerais. O procedemento de infracción é consecuencia directa de ir en 2015 coas vítimas a Bruxelas, de continuar traballando na Comisión de Peticións do Parlamento Europeo, do seguimento e reunións coa comisaria de Transporte, de volver coas vítimas a Bruxelas, da presión política. Claro que ningún procedemento de infracción vai sobre un caso pasado. Os procedementos de infracción analizan a situación actual. Pero se facemos contas, se non se cumpre coa lexislación en 2019, tampouco se cumpría en 2013. En que medida as denuncias contra España que presentaron vostede e as vítimas a raíz do accidente de Angrois están detrás deste procedemento ou é máis ben froito de que tras o sinistro a propia Comisión puxo o foco en España?"Síntome orgullosa do procedemento de infracción pero non porque se culpe a España; prefiro que se cumpra a lei que as multas"Todas as miradas se puxeron en España, pero se non houbese esta presión e esta implicación e non a tomasen en serio en Europa, non tería ido todo tan lonxe. Porque despois das presións políticas que tiveron de Fomento durante o Goberno anterior, e que supoño que terían estes días tamén, era tan inevitable e tan evidente, que en Bruxelas me chegaron a dicir que non se podía parar. Síntome orgullosa dese procedemento de infracción pero non porque se culpe a España. Non é por iso. É para que nunca máis haxa un accidente tan tráxico. Para que cumpramos a lei e non se siga dicindo que España é diferente. Para que fagamos as cousas ben. Para que deamos paz ás vítimas. Prefiro que se cumpra a lei que as multas.Tras o accidente, o daquela secretario de Estado e despois ministro Rafael Catalá e o presidente Feijóo alertaban do dano que podía facer ao sector falar mal da alta velocidade española. Hai algún interese escuro doutros socios comunitarios detrás desta decisión da Comisión Europea que volve poñer en dúbida ao sector?Creo que non, que realmente o que houbo foi unha ocultación de que o accidente non fora só polo maquinista, como dixo o Goberno central [do PP, que gobernaba en 2013, con Ana Pastor á fronte de Fomento], que tivo unha responsabilidade directa na posta en marcha do tren, igual que o ex-ministro José Blanco que autorizou a posta en marcha da liña sen unha avaliación dos riscos. Se teñen algo de decencia, Blanco e Pastor deberían estar dimitindo dos seus cargos públicos.Cre que un ministro, fose o socialista José Blanco que inaugurou a liña en 2011 ou a popular Ana Pastor que puxo en servizo nela os trens Alvia híbridos en 2012 e estaba no cargo cando ocorreu o accidente, debe saber de sistemas de seguridade ferroviaria?"Un ministro non se mete nunha cuestión tan particular como a seguridade ferroviaria, pero a responsabilidade máxima é del"Ten que haber un mecanismo a nivel ministerial para informarse de que unha posta en marcha dunha liña como se fixo esta implicaba isto. Evidentemente un ministro non se mete nunha cuestión tan particular, pero a responsabilidade máxima é del. Estamos falando de 80 vidas, e dunhas repercusións psicolóxicas en moita xente. O outro día falaba con un que aínda ten medo de subir en ascensores. Sobre todo é a falta de verdade.Está vostede a aproveitarse da dor das vítimas no seu propio beneficio político ou para debilitar os seus rivais?"En Bruxelas hai políticos de todas as cores e podían ser outros os que collesen o tema do accidente de Angrois, pero ninguén máis o fixo"Para nada. E elas sábeno, iso é o máis importante. Se me aproveitara das vítimas, que é o argumento máis terrible que pode dicir alguén que non queira saber a verdade, eu non estaría dedicando a isto tantos anos da miña vida política, prometendo a miña toma de posesión do escano con vítimas ao lado que viñeron a título persoal e dicindo que o asumía para chegar ao final do accidente do Alvia. Onte o meu correo explotaba de agradecementos desde A Coruña ata Madrid. Eu dígolles que isto non é unha cuestión miña, que é deles, que eu o que fixen foi poñer o oído e traballar con eles, só poñerme diante cando se necesitaba presión política. E en ocasións a Comisión non trata igual a unha parte implicada como as vítimas que a un mediador institucional, como é un deputado. Eu son unha mediadora. É máis, se me aproveitara deles, gustaríame que mo dixeran porque me poñería nun segundo lugar. Pero ao contrario, anímanme a que siga. Porque en Bruxelas hai políticos de todas as cores, e podían ser outros os que collesen este dosier, pero ninguén máis o fixo porque todo o mundo pensou que ía perderse e eu pensei sempre que se ía gañar, porque as vítimas tiñan razón e o maquinista non era o culpable. Eu sei que teño razón e vou ir ata o final. Na plataforma de vítimas hai feridos e familiares de falecidos de toda España e de moi diversas tendencias políticas, e vostede é representante dunha formación de esquerda soberanista que nas eleccións europeas de maio aspira a repetir no escano en coalición con Bildu e ERC. Provoca iso algún conflito?"Coas vítimas non falo de política partidaria, o meu non é partidario senón unha persoa buscando a verdade, se non, non tería dedicado tanto tempo a isto"Non o sei porque eu con eles non falo de política partidaria. Eu con eles só falo do dosier do Alvia, das responsabilidades políticas e da súa dor tratando de empatizar con eles. Nunca houbo ningún conflito porque creo que eles chegaron á conclusión de que o meu non é unha cuestión partidaria senón que era unha persoa buscando a verdade. Se non, non tería dedicado tanto tempo a isto. Que expectativa de resultados ten de cara ás eleccións de maio e cales serán as súas liñas de actuación se sae reelixida?"O escano do BNG en Bruxelas resultou útil, como demostra o tema do Alvia, ou o do saneamento das rías, e agardamos uns bos resultados nas eleccións" Agardamos uns resultados bos, francamente. Creo que estamos nun bo momento, con moito ánimo con Ana Pontón á cabeza pilotando este proxecto e cun escano que creo que resultou útil para o pobo galego pero tamén para outras causas, como demostra o tema do Alvia, os refuxiados, ou o saneamento das rías. Imos seguir traballando neses temas, cos sectores produtivos e levando alí a distintas voces galegas a defender os seus intereses.Xosé Manuel Beiras vén de suxerir que Anova concorra ás eleccións europeas de maio co BNG. Que opina?Diso opinou xa Ana Pontón e eu prefiro absterme desta cuestión. Hoxe [polo venres] presentamos a coalición [con ERC e Bildu] e imos con compañeiros bos de camiño cos que podemos construír unha Europa dos pobos real pero con autonomía nesa coalición.


Summary: As afeccións cumpriron co compromiso que elas propias adquiriran e anunciaran estes días: tanto Balaídos como Riazor abouxaron co berro de Nunca Máis no minuto 10 dos seus respectivos partidos.

18:10 horas. O Almería acababa xusto de se adiantar no marcador a un Celta que necesitaba os 3 puntos para escorrentar a racha de non gañar na casa. Os ánimos da afección celeste polo chan. Mais non houbo silencio nin cabeza entre as mans nin resignación. Todo o contrario, Tal e como estaba previsto, @s seareir@s puxéronse a berrar ? 'Nunca Máis', 'Nunca Máis' facendo ecoar a palabra amuleto contra a impunidade. Bandeiras, camisolas, faixas... 'Nun-ca Máis', 'Nun-ca Máis'. E a esa consigna seguiron outras (Onde están, que non se ven, os culpábeis do PP?) mais xa con menor intensidade. 18:25 horas. Depor e Lugo xogan e desfrutan o derbi galego en Segunda, coas afeccións vivíndoo intensamente nas bancadas. Mais xusto 10 minutos despois do inicio do partido ninguén berra Depor, Depor; nin tampouco Lugo, Lugo. O que se berra, abouxa, brúa, afirma é 'Nunca-Máis', 'Nunca-Máis'. Até La Sexta, a cadea que emite o encontro, recoñece que en Riazor estase a berrar ben forte Nunca Máis. E xa é máis do que os medios públicos galegos, que apenas fixeron unha mención. Tres afeccións, as do Celta, Depor e Lugo que souberon unirse nun berro de xustiza e dignidade contra a impunidade. Dixérao esta semana unha afeccionada celeste: "como afeccións, mais sobre todo como pobo, hai que deixar claro que esta sentenza é unha vergoña e unha inxustiza". Foto portada: Peña Cambresa @PCambresa