Summary: Por décimo primeira sexta feira consecutiva, traballadoras e traballadores da CRTVG acoden aos seus postos vestidas de negro. Fano para protestar contra a manipulación informativa e control a prol do PP exercido pola dirección da compañía pública. Desta volta, con ameazas de despedimento contra a presentadora Tati Moyano sobre a mesa.

O hashtag #VenresNegro11CRTVG xunta nas redes sociais infinidade de chíos e imaxes de xornalistas, técnicos e outros profesionais do ente público con indumentaria negra. Na xornada desta sexta feira, 3 de agosto, tamén mostras de solidariedade con Moyano. Como a que achegou esta mañá a Asociación de Periodistas de Santiago de Compostela -integrada na Federación de Asociacións de Periodistas do Estado-, que cualifica de "desproporcionado e vingativo" o expediente aberto pola CRTVG contra a xornalista. A dirección, encabezada por Alfonso Sánchez Izquierdo, escúdase nunha suposta vulneración do código de boas prácticas debido a que Tati Moyano participou, o pasado 22 de xuño, nunha gala benéfica contra o cancro. A traballadora comunicouno en tempo e forma aos seus superiores. Para o comité de empresa, o que se agocha detrás da represalia é unha reposta á defensa da pluralidade informativa que, nese acto, fixo a presentadora. O presidente da Xunta, Núñez Feixóo, estaba diante. De feito, o cadro de persoal da CRTVG engadiu nesta 11ª sexta feira un novo hashtag: #StopRepresalias. Tati Moyano e o seu compañeiro no Telexornal Alfonso Hermida presentaron a súa dimisión como condutores do programa debido aos sucesivos episodios de manipulación informativa.


Summary: O paro descende en 3.104 persoas e o número de afiliacións á Seguridade Social sobe en 6.395 no mes de marzo, no que se creou un emprego por cada ducia de contratos asinados.

A Semana Santa, malia as malas condicións climatolóxicas, tira do emprego pero tamén da contratación temporal e precaria en Galicia. O número de parados rexistrados nas oficinas do antigo Inem descendeu en marzo en 3.104 persoas respecto ao mes anterior (-1,6%), segundo os datos publicados este martes polo Ministerio de Emprego. O paro descende en 3.104 persoas e o número de afiliacións sobe en 6.395 impulsado pola contratación temporal para Semana Santa O sector servizos, en especial a hostalería, maquillan unha cifra de desempregados que queda en 185.103, 24.953 menos que hai un ano, e axuda á crecación de máis de 6.000 empregos. O número de afiliacións á Seguridade Social incrementouse en 6.395 no último mes, un lixeiro aumento que, con todo, mantén o número de cotizantes moi por baixo aínda do millón de persoas: 984.884. Galicia creou un emprego por cada ducia de contratos asinados no mes de marzo A chegada da Semana Santa repite o modelo laboral dos últimos anos. Descende o paro e increméntase o emprego en base á rotación, a precariedade e temporalidade. Neste pasado mes de marzo, en Galicia creáronse no mesmo período no que se asinaron 75.688 contratos, polo que o país mantense en cifras récord de contratación. Créase un emprego por cada 12 contratos asinados, unha proporción case idéntica á que se dá no conxunto do Estado. Son 25 por cada persoa que deixa as antigas oficinas do Inem. O número de contratos aumenta en 6.488 respecto do mes anterior e experimenta un descenso interanual de 1.665, un dato relevante pero marcado polo feito de que a Semana Santa coincida desta vez en marzo e non en abril como hai un ano. Así, de compararmos os datos cos do mes no que cadrou a Semana Santa en 2017, a tendencia non muda: créase algo máis de traballo ao tempo que hai máis contratacións. A Semana Santa de 2018 creou en Galicia 1.060 empregos máis que a de hai un ano ao tempo que se asinaron uns 1.600 contratos máis. De todos estes, tan só o 10,6% foron indefinidos fronte aos máis de 67.000 temporais. O paro rexistrado descende en Galicia en todas as provincias e en todos os sectores menos no colectivo sen emprego anterior, cunha destacada baixada no sector servizos, onde cae en 2.868 persoas dun descenso total do desemprego de algo máis de 3.100 persoas. Ademais, no mes de febreiro constaban 172.669 persoas paradas con experiencia laboral e desas só o 55 % --taxa de coberura.. percibían unha prestación por desemprego. Xa que logo, hai 77.579 persoas paradas con experiencia laboral que carecen de cobertura por desemprego As prestacións contributivas, as de máis calidade, só chegan ao 44 % das persoas que estaban percibindo unha prestación de desemprego. Son 95.090 persoas cobrando unha prestación por desemprego: 41.970 perciben unha prestación contributiva (representan o 44,14 % do total das prestacións), 41.702 un subsidio por desemprego (o 43,86 % do total), 9.153 a renda activa de inserción (o 9,63 % do total) e 2.265 corresponden ao programa de activación de emprego (2,38 %). >> HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: Ashoka Mody, ex-chefe da missão do FMI para aquele país sostem que a arquitetura do resgate da Irlanda foi errada, e que "a experiência, claramente, se é que ela era necessária, demonstrou que confiar na austeridade é contraproducente

A completa confiança na austeridade não foi uma atitude razoável, afirmou o ex-chefe da missão do FMI para a Irlanda, Ashoka Mody, em declarações reproduzidas pelo Irish Times. "A escolha número um era responsabilizar os detentores de títulos e que eles contribuíssem com parte do custo da dívida soberana. Uma segunda escolha era oferecer financiamento oficial extremamente favorável. A terceira escolha era impor a austeridade". Para o responsável, que já deixou o FMI, "estamos a ver um reconhecimento atrasado do facto de que a imposição unicamente da austeridade era insustentável". Numa entrevista ao programa "Morning Ireland", da RTE, a TV pública irlandesa, Mody disse que a arquitetura do resgate da Irlanda foi errada, e que "a experiência, claramente, se é que ela era necessária, demonstrou que confiar na austeridade é contraproducente". "Cultura da dependencia nacional" O ex-chefe do FMI para a Irlanda que o legado de dificuldades que a crise deixou tem de ser resolvido. "A alternativa é um sofrimento humano sem fim, uma cultura de dependência nacional e um tecido social e económico europeu desgastado". Ashoka Mody disse ainda que as consequências debilitantes provocadas pelos atrasos em reestruturar a dívida foram a incansável austeridade fiscal – uma tragédia silenciosa que não tem campeões. Em maio de 2011, na sequência da sua segunda revisão, a troika projetou que o PNB da Irlanda iria crescer 1,9% em 2012. Em vez disso, o PNB cresceu 0,9%. O crescimento esperado para 2013 caiu de 2,2% para cerca de 1%. Tirado de esquerda.net


Summary: O mozo do Carballiño, que hai uns días evitou o cárcere ao recibir unha condena de 3 meses, ofreceu unha rolda de prensa na que agradeceu o apoio recibido pola sociedade galega e lamentou os "catro anos de presión sobre a miña familia e as miñas amizades", sufridos por mor da súa acusación

A pasada semana Emilio Cao coñeceu a sentenza do seu caso. O mozo do Carballiño foi condenado a tres meses de cadea por atentado contra a autoridade e ao pagamento de 200 euros de multa, evitando así ingresar en prisión. Este luns ofreceu unha rolda de prensa para valorar o ditame. Ademais, agradeceu o apoio recibido pola sociedade galega e lamentou os "catro anos de presión sobre a miña familia e as miñas amizades", sufridos por mor da súa acusación. A Fiscalía pedía para el unha pena de 5 anos e 8 meses de cárcere e o pagamento de 600 euros de multa. "Foron catro anos de incerteza máxima e de absoluto desamparo, que me impedía desenvolver a miña vida con normalidade, a nivel académico, familiar e coas miñas amizades", destacou. Cao insistiu na "inconsistencia" das probas presentadas en contra del e subliñou que a sentenza "deixa claro" que o proceso foi "unha clara montaxe policial". Emilio Cao afirma que a acusación que recibiu foi unha mostra de que "a protesta social está duramente reprimida e criminalizada, buscando unha docilidade por parte da poboación que nin eu nin ningunha das persoas que participan nas loitas sociais imos acatar". Aínda que para el estes últimos días foron de celebración, lembrou que existen casos abertos semellantes no Estado español. "Nese sentido debemos levantar a voz contra todas as inxustizas xa que non podemos ver como normal a represión política", dixo. Cao agradeceu finalmente o apoio recibido pola sociedade galega, comezando por decenas de alcaldes e alcaldesas -os de catro das sete grandes cidades galegas, Miguel Anxo Fernández Lores, Xulio Ferreiro, Martiño Noriega e Jorge Suárez-, aos Grupos Parlamentares de En Marea no Congreso e do BNG e En Marea no Parlamento de Galicia, e a Suso de Toro, Marilar Aleixandre e Xosé Manuel Beiras, que o acompañaron en varias roldas de prensa durante esta campaña. Tamén agradeceu aos traballadores e traballadoras dos medios de comunicación, "que coa súa labor permitiron que este caso fose coñecido pola sociedade galega".


Summary: O escritor, xornalista e editor vén de ser elixido Republicano de Honra 2017 pola Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña, e será homenaxeado ao longo de todo o mes en diversos actos.

Esta asociación elixiu a Pillado na súa asemblea por unanimidade "pola súa insubornable e constante defensa dos valores republicanos e polo seu labor en prol da recuperación histórica". Pillado únese así á nómina de persoeiros recoñecidos con ese galardón, como o guerrilleiro Camilo de Dios, Isaac Díaz Pardo ou a investigadora Aurora Marco. Mañá terza feira será presentado en rolda de prensa na libraría Moito Conto da Coruña e logo terá lugar unha homenaxe á súa figura na Escola de Relacións Laborais da Coruña ás 12 horas, coa presenza de Julio Abalde, reitor da UDC, Jesús A. Vázquez, director da ERLAC, e Fernando Souto, presidente da CRMH, ademais do propio Pillado. Ademais, Pillado será protagonista doutros actos, como outra homenaxe no Círculo de Artesáns da Coruña para recoñecerllle o seu labor editorial e teatral. Será unha conversa do autor con Xosé Luna e Henrique Rabuñal o 18 de abril. Alén disto, será recibido polo Concello da Coruña o 17 e pola Deputación o 20 de abril; e ofrecerá un relatorio na Academia Galega o mesmo día, con intervencións do presidente e da profesora Pilar García Negro. Tamén haberá unha ofrenda floral no Memorial Xermolos o 21 de abril e unha "Cea da República" no Hotel Meliá María Pita esa mesma xornada. Home da cultura Xornalista, editor, escritor e activista cultural, Francisco Pillado Mayor (A Coruña, 1941) ten publicado ensaio, teatro e numerosas traducións. Tamén editor en Laiovento, tense dedicado principalmente ao teatro, tendo dirixido Cadernos da Escola Dramática Galega e outras publicacións do ámbito.


Summary: O festival Maré regresa con forza a Compostela "para converterse en referencia intercultural e de diálogo entre músicas e outras artes das dúas beiras do Atlántico". A cita será do 23 ao 26 de setembro, en diferentes espazos da cidade, coa presenza de artistas nacionais, estatais e internacionais. Eis as primeiras confirmacións.

A música, a arte e as culturas atlánticas teñen unha cita en Compostela da man do Maré, un festival alternativo que se define como acontecemento cultural, artístico, social e profesional, que (re)nace tras a experiencia, de 15 anos, do emblemático Cantos na Maré. Un novo encontro que emerxe con "ese mesmo espírito de sumar e compartir os valores e os talentos dos territorios da fala galego-portuguesa", convertido agora "nun océano aínda máis amplo onde desembocan ríos e afluentes con novas correntes tan imprescindíbeis como imparábeis". Baixo o lema "warethwa!", ("avante" nunha das linguas locais mozambicanas), o festival, "referencia intercultural e de diálogo entre músicas e outras artes das dúas beiras do Atlántico", desenvolverase a finais de setembro e estenderase da quinta feira 23 ao domingo 26, cunha programación que se espallará por diversos puntos da cidade, desde o Teatro Principal, Auditorio da Galiza, Parque de Bonaval até outros espazos do patrimonio ou de clubs. O festival quere "potenciar a creación feminina e da mocidade, a experimentación, a sostibilidade ambiental, as novas linguaxes artísticas e a diversidade", adiantan para Nós Diario. Durante catro días, o Maré reunirá artistas de máis de 10 países en máis de 30 concertos, con dúas estreas mundiais e oito na Galiza, "dentro do rico e variado elenco desta iniciativa cultural pioneira e a súa singular aposta cultural, social e económica que quere potenciar a creación feminina e da mocidade, a experimentación, a sostibilidade ambiental, as novas linguaxes artísticas e a diversidade", adiantan para Nós Diario. Artistas confirmadas Catalunya conta cunha boa representación nesta edición do Maré. Subirán ao escenario Maria Arnal i Marcel Bagés, que veñen de estrear o seu novo álbum, Clamor, unha aproximación delicada desde a actualidade á memoria histórica e á música de raíz. Tamén estarán Ferran Palau, músico catalán de pop, e o xa mítico Albert Pla. Por outra banda, o camiño que une a lusofonía e o festival arrancará no Brasil da man de Japa System, percusionista de BaianaSystem, quen acaba de gravar o seu primeiro álbum en solitario, Sistema percussivo integrado, onde mergulla na mestura de sons orgánicos e sintéticos; a cantora, compositora e multiinstrumentista Bia Ferreira, que emerxe do feminismo negro; mais a beatmaker, DJ e percusionista paraibana Luana Flores, quen lanzou recentemente o sinxelo "Reza" ao carón de Jéssica Caitano, que tamén estará no palco do Maré. A programación lusófona continúa en Portugal, coas actuacións de Luiz Caracol, cunha proposta artística que bebe da multiculturalidade lusófona, e da cantora Mira, Marta Miranda. Desde Mozambique chegará Timbila Muzimba, 23 kilos de percusión, unha banda que sorprende pola súa diversidade Desde Mozambique chegará Timbila Muzimba, 23 kilos de percusión, unha banda que sorprende pola súa diversidade rítmica, mentres que Jon Luz e Maria Alice aterran na Galiza desde Cabo Verde cunha mensaxe cargada de esperanza e resiliencia. Coa América Latina como cerna, subirán ao palco do Maré Nación Ekeko, cun set de música electroandina desde a Arxentina, e Elkin Robinson, de Colombia, cunha aposta nos ritmos afro. Representando a Galiza estarán Verto, nunha das últimas oportunidades de escoitalos coa forza do directo antes do "parón" que adiantaron facer no remate do verán; os aires rockeiros dos Familia Caamagno; o grupo Maleducadas; mais os ritmos tradicionais nas mans de Davide Salvado. Un adianto Para achegarse á música das e dos artistas que participan nesta nova edición do festival Maré, desde a organización teñen a disposición do público unha playlist en Spotify, baixo o título "maré-músicas e artes atlánticas 2021", onde se poden escoitar. O festival Maré é "un proxecto artístico que, avogando pola inclusión social, o feminismo e a sostibilidade ambiental, quere festexar que vivimos nun mundo cheo de talento compartido". Os primeiros 100 abonos, "reducidos", para asistir ao festival acaban de saír á venda cun prezo de 50 euros.


Summary: Entre a terza e a cuarta feira finaron 30 persoas e na segunda feira comunicáronse 24 pasamentos de infectadas polo coronavirus que decorreron ao longo da fin de semana. A cifra de mortos xa está en 1.566.

Desde que comezou a pandemia morreron na Galiza 1.566 persoas polas complicacións provocadas pola Covid-19. É dicir, se os pasamentos fosen unha constante estábel ao longo dos días, a media de vítimas sería dunhas cinco persoas cada xornada. Estas estimacións, con moitos nomes e historias detrás, fan máis visíbel a realidade da pandemia, algo que tamén se pode detectar en xornadas como a desta cuarta feira, cando a Consellaría de Sanidade notificou 16 pasamentos. As autoridades sanitarias concretaron que do total de óbitos contabilizados hoxe, polo menos cinco estaban vinculados coas residencias de maiores, que teñen unha das situacións máis preocupantes a pesar do incremento dos controis e o inicio da campaña de vacinación neses espazos.En concreto, no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO) perderon a vida un home de 88 anos e unha muller de 89. No Hospital de Compostela os equipos sanitarios tampouco puideron facer nada por salvar a dúas doentes de 84 e 85 anos e un paciente de 90.No complexo sanitario pontevedrés decorreron os falecementos dun varón de 80 anos e unha enferma de 81, mentres que no Álvaro Cunqueiro trasladaron o nome de dous defuntos (un home de 77 e outro de 83 anos de idade). Ademais, en Povisa tivo lugar o óbito doutros dous varóns, neste caso de 56 e 84 anos. No cómputo global tamén houbo vítimas nos centros residenciais. Precisamente implicaron a usuarias dalgúns dos xeriátricos con focos máis grandes. Por exemplo, no hospital olívico morreu unha residente de 96 anos da Paz e Ben de Tui e no Lucus Augusti notificouse o deceso dun home de 95 anos que fora trasladado desde a infraestrutura da Pastoriza. Xa nas propias instalacións finaron dúas mulleres de 80 e 87 anos (Santa María de Verín) e unha terceira de 91 anos na DomusVi de Vimianzo. Estes non foron os únicos óbitos vinculados ás residencias no que vai de semana. Onte incorporábanse 14 persoas á listaxe de vítimas do coronavirus e oito delas vivían neste tipo de instalacións. A nivel global, en só dúas xornadas a Covid-19 cobrouse a vida de 30 persoas. A pasada segunda feira a Xunta tamén notificou un balance de 24 finadas entre esa propia xornada e a fin de semana.


Summary: Adega afirma que 4 das 26 granxas de visón actualmente en funcionamento en foron autorizadas despois de marzo de 2016. Nesta data o Supremo prohibíu novas instalacións e ampliacións en todo o territorio do Estado.

A propia Xunta, sinala Adega, achegou información en resposta a unha reclamación de Adega dando conta do estado das granxas de visón americano no noso país, ante o risco de de que estas instalacións poden contribuír á expansión de novas cepas de Covid-19 Na listaxe de granxas arestora activas figuran 4 instalacións con data de alta posterior a marzo de 2016. "Daquela, unha sentenza da sala do contencioso-administrativo do Tribunal Supremo anulaba o apartado 2º da disposición adicional 6ª do Real Decreto 630/2013, de 2 de agosto, que regulamenta o Catálogo español de especies exóticas invasoras". As 4 granxas que segundo a Xunta foron autorizadas con posterioridade a marzo de 2016 están en Abegondo (22-9-2016), A Baña (30-1-2019) e Oza-Cesuras (1-6-2018) e Agolada (5-11-2018) Este apartado da norma, sinala a organización ambientalista, "facía referenza á posibilidade excepcional de autorizar o aproveitamento gandeiro de especies invasoras, establecendo ademais que para o visón americano (Neovison vison) non se poderían abrir novas granxas nin ampllar as existentes nos territorios nos que está presente o visón europeo (Mustela lutreola)". En Galiza, explica Adega, e ao contrario de por exemplo en Euskadi ou Navarra, a especie europea non está presente polo que antes deste fallo podían instalarse novas granxas e ampliar as xa operativas. "Porén, ao derrogar esta apartado, o Supremo eliminou todas as excepcións para o aproveitamento de calquera especie invasora en todo territorio do Estado, incluido por suposto o visón americano, polo que as granxas abertas ou ampliadas logo de marzo de 2016, serían ilegais". As 4 granxas que segundo a Xunta foron autorizadas con posterioridade a marzo de 2016 están en Abegondo (22-9-2016), A Baña (30-1-2019) e Oza-Cesuras (1-6-2018) e Agolada (5-11-2018). Desde Adega preguntaron xa á Xunta polo actual estatus destas 4 granxas e as medidas que pretende tomar para acatar ao fallo do Supremo.


Summary: As universidades galegas concordan en pedirlle ao Goberno da Xunta unha mellora dos recursos destinados ao financiamento do ensino universitario. Piden revisar os criterios pero sobre todo incrementar os fondos destinados ao reforzo da docencia, da investigación e da transferencia do sistema público universitario.

As tres universidades galegas reclaman maior investimento público para fortalecer o sistema universitario do país e garantir fondos suficientes para facerlle fronte aos desafíos cos que terá que lidar nos próximos anos. En declaracións á Cadena Ser, os tres reitores rexeitaron a necesidade dunha universidade privada e concordaron demandarlle máis financiamento á Administración galega co fin de situarse ao mesmo nivel ca outros territorios próximos, cun potencial económico e investigador moi similar ao que exhibe Galiza na actualidade. "A universidade galega precisa máis cartos e hai datos que o avalan", sinalou Antonio López, reitor da Universidade de Santiago de Compostela. "O ensino universitario representa 0,9% do Produto Interior Bruto, cando medias do noso contorno chegan ou superan 1%, algo que non debemos perder de vista á hora de pedir máis recursos". Pola súa banda, o reitor da Universidade da Coruña, Julio Abalde, incidiu na necesidade dunha "revisión a fondo" do sistema de financiamento das universidades que toca negociar en 2020 "para garantir a sustentabilidade do sistema universitario da Galiza". "Nun escenario de máis certeza para a economía galega, poderiamos pensar en achegas progresivas destinadas á docencia e á investigación que nos igualen con países da volta", apuntou Manuel Reigosa, reitor da Universidade da Vigo. Neste escenario de cambio e reclamacións, colectivos de investigadoras da Galiza inician a súa propia andaina reivindicativa co fin de mellorar as súas condicións de traballo. De feito, xa deron os primeiro pasaos de cara a construción dunha plataforma común pola investigación na que "poidamos solucionar colectivamente os problemas máis concretos do labor investigador, até reivindicar unidas que a única Galiza con futuro é aquela que aposta por unha investigación pública e de calidade", salientan. A información íntegra pode consultala na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: A produción de leite retrocede no segundo mes na Galiza, con 228.118 toneladas, unhas 16.000 menos que en xaneiro.

Os produtores e produtoras galegas reciben 32,7 céntimos por litro de leite no mes de febreiro, segundo os últimos datos publicados polo Ministerio de Agricultura. Deste modo, Galiza segue á cola do país xa que é o territorio peninsular con menor prezo -en Baleares son 31,7 céntimos-. Na Galiza págase un céntimo menos que a media española, que se sitúa en 33,8 céntimos. Estes 32,7 céntimos por litro supoñen unha baixada desde os 33 céntimos que se pagaban en xaneiro. O 2020 comezou na Galiza con 7.092 granxas de leite operativas e despediuse con 6.722 en funcionamento. Polo camiño, 370 explotacións leiteiras botaron o fecho. Máis dunha por día. Os dados do Fondo de garantía agraria (FEGA) indican tamén que Galiza é, máis unha vez, quen lidera no Estado a perda de explotacións. Nada raro, tendo en conta que producimos máis de 40% do leite do conxunto do Estado. A isto hai que engadir que das por volta de 12.000 granxas que actualmente hai no conxunto do Estado as galegas representan máis da metade.


Summary: O Wordle é un sinxelo xogo para descrifrar unha palabra de cinco letras ao día na internet. En poucas semanas logrou converterse nun éxito de participación na súa versión orixinal en inglés. Desenvolvido polo enxeñeiro informático Josh Wardle, xa ten versión en castelán e agora en galego.

O Wordle é un sinxelo xogo para descrifrar unha palabra de cinco letras ao día na internet. En poucas semanas logrou converterse nun éxito de participación na súa versión orixinal en inglésO espírito de compartir sen ánimo de lucro dos primeiros tempos da internet sobrevive en accións individuais como a de Josh Wardle, un enxeñeiro de software informático en Brooklyn (Nova York), que no mes de outubro subíu á rede un xogo para adiviñar palabras de cinco letras que deseñara para xogar coa súa parella. Facendo tamén un xogo de palabras co seu apelido deulle nome ao Wordle, ao que xa xogan máis de 300.000 persoas de todo o mundo en inglés. O enxeñeiro informático colombiano Daniel Rodríguez deu o paso para crear unha versión en castelán e agora o galego Abraham Martínez Gracia vén de adaptalo ao galego. Desenvolvido polo enxeñeiro informático Josh Wardle, o Wordle xa ten versión en castelán e agora tamén en galego É un xogo de acceso libre, para o que non hai que rexistrarse, e sen anuncios. Cada 24 horas hai unha palabra nova de 5 letras para descrifrar. A dinámica do xogo lembra á do Mastermind polo código de cores que emprega para sinalar se unha letra aparece ou non na palabra a descubrir nesa data, ou se está na posición correcta. Wardle creo o xogo "só por diversión", como conta neste artigo de The New York Times. Pasou meses xogando coa súa parella antes de que o xogo se convertira na principal atracción do seu grupo de WhatsApp coa familia. Por iso, pensou en compartilo con máis xente poñéndoo en aberto na internet. Co que non contou foi co éxito dunha experiencia tan simple como adiviñar unha palabra ao día. Porque unha vez que a tes, o xogo non te permite facer nada máis ata que pasen as horas precisas. Daniel Rodríguez lanzou a versión do Wordle en castelán no día de Reis, o 6 de xaneiro, e xa ten programadas 500 palabras para o xogo, como conta en Xataca. Xa está a traballar en axustes para que as persoas con daltonismo poidan escoller unha opción que lles permita recoñecer as cores empregadas e mellorar así a accesibilidade.Wordle pasou en apenas tres meses de ser unha idea pasar o tempo durante a pandemia a que centos de persoas compartan os seus resultados en Twitter empregando o cancelo #Wordle. Segundo os datos de Daniel Rodríguez, o domingo 9 de xaneiro 52.000 persoas xogaron ao Wordle en castelán. A versión en galego está dispoñible desde este martes.


Summary: A Agal e Praza.gal oferecem um curso aPorto para Docentes Nível A2 que decorre de 29 de julho a 2 de agosto, totalmente gratuito. Será sorteado entre as pessoas com mais acertos no nosso quizz

A Agal, organizadora dos aPorto, e Praza.gal oferecem um aPorto para Docentes Nível A2 que decorre de 29 de julho a 2 de agosto, totalmente gratuito, que será sorteado entre as pessoas com mais acertos no seguinte quizz. As vossas respostas podem ser enviadas para cursos@a.galChega a décima edição dos aPorto. São cursos de língua realizados no Porto, com uma semana de duração, que decorrem no verão e que incluem aulas de manhã e atividades socioculturais à tarde. As aulas decorrem na FLUP, Faculdade de Letras da Universidade do Porto, e o foco das atividades culturais dirige-se a atingir esses matizes e caraterísticas que com uma simples visita turística não conseguimos.Os aPorto são cursos de língua realizados no Porto, com uma semana de duração, que decorrem no verão e que incluem aulas de manhã e atividades socioculturais à tardePara além do aPorto Clássico, existe um formato para docentes com 30 horas de formação homologadas pela Junta da Galiza. Nesta edição, para além do nível A2 chega o nível B1, com a possibilidade de assistir às duas semanas seguidas para atingir os dois níveis.Este ano inauguramos também o aPorto Noturno para quem desejar aprofundar no conhecimento da sociedade portuguesa atual, da sua realidade social e cultural, com aulas em horário de tarde-noite.O dia 16 de julho (até as 23h59) é o último dia para enviar o teste com as respostas. A Agal publicará o resultado com o/a ganhador/a na sua página web e no seu facebook, assim como no dos aPorto.Quizz1) Porto é uma cidade muito famosa pela sua arquitetura. Quais destes projetos são obra de Siza Vieira?a) Museu de Serralves e Palácio de Cristalb) Museu de Serralves e os edifícios da FAUP (Faculdade de Arquitetura Universidade do Porto)c) Palácio de Cristal e Casa da Música2) Porque se chama "Vinho do Porto"?a) por ser produzido no Portob) por ser comercializado a partir do Portoc) por ser armazenado no Porto3) Em inúmeras paredes e taipais, um pouco por toda a cidade, o Porto tem uma impressionante coleção de pinturas de vários autores, entre os quais, um dos maiores artistas portugueses do graffitti. De quem estamos a falar?a) Hazul Luzahb) Nomenc) Sofles4) Quem encomendou o projeto do jardim da Fundação Serralves?a) Marquês de Pombalb) Conde de Vizelac) D. João VI5) Qual o motivo se chama "tripeiros" à população do Porto?a) Por fazerem "das tripas, coração"b) Por terem oferecido toda a carne às caravelas da conquista de Ceuta e terem ficado apenas com as tripasc) Por haver muita produção e venda de tripa na cidade6) Em que ano foi considerado "Património da Humanidade" pela UNESCO?a) 1976b) 1986c) 19967) Qual a zona da cidade com mais vida noturna?a) Baixab) Ribeirac) Boavista8) Qual é a rua onde se concentram as galerias de arte?a) Galeria de Parisb) Miguel Bombardac) Cedofeita9) A Universidade do Porto foi pioneira na admissão de mulheres, em finais do séc. XIX. Que nome recebia a instituição de ensino, na altura?a) Aula de Debuxo e Desenhob) Academia Politécnicac) Aula de Náutica10) O Porto foi o motor de uma revolução liberal no séc. XIX, contemporânea de uma outra em Espanha, e que resultou na 1ª Constituição Portuguesa. Em que ano decorreu tal revolução?a) 1820b) 1845c) 1889


Summary: Na nova Base Nacional Curricular Comum (BNCC) que está agora em discussão e deve ser posta em prática em Junho, o Ministério da Educação do Brasil (MEC) elimina a obrigatoriedade do estudo da literatura portuguesa

A Base Nacional Comum é o conjunto de conhecimentos que deve ser comum à totalidade do alunado do ensino fundamental e médio, independente da escola e da região. Foi estabelecida a partir da Lei de Diretrizes e Bases da Educação (LDB), de 1996 e prevê também que as instituições de ensino articulem seus currículos respeitando as características regionais, culturais, sociais e econômicas. É o que se denomina Parte Diversificada que tem como finalidade complementar o currículo básico para o contextualizar em situações específicas. A Base Nacional Comum está organizada em quatro áreas do conhecimento, abrangendo Linguagens e códigos (Língua Portuguesa, Literatura, Artes e Educação Física), Ciências da natureza (Física, Química e Biologia), Matemática e Ciências humanas (História, Geografia e Filosofia). Na imprensa de Portugal a crítica é unânime mas também jornais como a Folha de São Paulo, em artigo de dois professores universitários brasileiros, Flora Bender Garcia e José Ruy Lozano, que se mostram indignados com a decisão, podemos ler: "A proposta beira o absurdo (...) como se pode apagar Portugal e a Europa de nossas origens? Tirando do mapa? Será que mais uma vez a seleção de conteúdos foi contaminada por um viés político e ideológico anacrónico? (...) Já que Portugal teria sido uma metrópole colonialista europeia que explorou as riquezas de suas colónias e escravizou populações negras e indígenas na América e em África, agora seria a vez de dar voz à cultura dos oprimidos, em detrimento da Europa elitista e opressora?" "A proposta beira o absurdo (...) como se pode apagar Portugal e a Europa de nossas origens? Tirando do mapa? A questão, para os citados autores é: deve o estudo da literatura portuguesa ser opcional? Camões, Fernando Pessoa ou Eça de Queiroz dependem agora do gosto e/ou da escolha de colégios. É possível, com esta base, compreender, por exemplo, "a cultura popular nordestina, suas canções, seus repentes, seus cantos de aboiar, sua literatura de cordel, sem reconhecer a presença da literatura medieval da Península Ibérica, em particular as cantigas trovadorescas e as novelas de cavalaria?" Sob críticas como as anteriores, o governo de Dilma Rousseff admite a possibilidade de rever a base curricular. Também na rede há petições públicas para esta medida ser revista. Numa delas podemos ler: "Ao invés de retirar os grandes mestres do currículo … defendemos que é necessário a ampliação das condições de permanência e qualidade de ensino, com o aumento dos valores salariais pagos aos professores e uma necessária reestruturação do ambiente e tecnologias nas escolas, bibliotecas, oficinas - vindos de maiores recursos do PIB para a Educação no país" para finalizar pedindo "através desta, que a Exma. Sra. Presidente da República, Dilma Rousseff, interfira com os meios devidos apresentando a vontade dos brasileiros aqui presentes de manter como base curricular o ensino de toda literatura da língua portuguesa, para os futuros estudantes: os filhos de sua pátria amada". Também nas redes sociais os comentários são abundantes, com fortes polémicas e milhares de partilhas.


Summary: As familias puxéronse en contacto coa Embaixada de España, pero quéixanse de que non teñen información desde o mércores e descoñecen cando poderán ver aos seus fillos, que se atopan ben

"Os nenos están ben", pero as familias quéixanse da incerteza de non saber cando e por que vía poderán regresarA suspensión dos voos entre Malta e España polo coronavirus provocou que un grupo de 36 alumnos dun colexio de Ourense que se atopan facendo unha viaxe de estudos quedasen sen a conexión para volver da illa. Tiñan previsto regresar este sábado, explicou a nai dun destes mozos, Rita Castiñeiras, que indicou que aínda non recibiron información de cando e por que vía volverán os estudantes."Os nenos están ben. O único problema é a incerteza de non saber cando imos ver aos nosos fillos", dixo Castiñeiras. Os rapaces, de entre 12 e 16 anos e alumnos do colexio La Purísima de Ourense, sairon o sábado da semana pasada cara a Malta para estudar inglés na illa durante sete días. O mércoles o goberno maltés anunciou a cancelación dos voos directos con Alemaña, Francia, España e Suiza (uns días antes xa suspendera o tráfico aéreo con Italia) para evitar a expansión do coronavirus. Estes alumnos ían voar dende a capital de Malta directamente a Santiago de Compostela.Puxéronse en contacto coa Embaixada de España, pero non teñen información desde o mércoresOs pais puxéronse entón en contacto coa Embaixada española en Malta a través da empresa contratada para organizar a viaxe. "Non sabemos nada desde o mércores. Non nos dixeron se están buscando avión", protestou esta nai, que explicou que a embaixada pediu os datos dos estudantes e agora están á espera da súa chamada."Dános igual (que volvan) mañá ou pasadomañá, pero queremos saber algo", indicou Castiñeiras. Os estudantes, que están en Malta acompañados de profesores do colexio e un monitor da empresa organizadora, estaban aloxados en casas particulares con familias. Unha parte deles segue nesa situación, pero outros están xa nun hotel porque así o solicitaron as persoas que os acollían.


Summary: A Garda Civil de Culleredo disolveu un botellón que decorría no paseo fluvial do río Mero. Así mesmo, as autoridades identificaron a máis de 320 persoas nas inspeccións da fin de semana para seguir o grado de cumprimento das limitacións derivadas da Covid-19.

As restricións na mobilidade, na apertura de locais de ocio e na posibilidade de pasar tempo con persoas non convivintes están a facer que algunhas galegas e galegos agudicen a creatividade para buscar fórmulas coas que bordear esas normas da Xunta. A situación semella especialmente dura para a mocidade, que aliás de lamentarse de non aproveitar o tempo coas amizades, propón novos formatos de botellón insospeitados. É o caso, por exemplo, do que decorreu esta fin de semana no municipio de Culleredo. A Garda Civil tivo que disolver unha quedada na que participaba un grupo de rapaces e rapazas, a maioría menores de idade, que ademais non portaban máscara. Para evitar, ou reducir o risco de ser descuberto, este grupo organizara o botellón no paseo fluvial do río Mero, nunha zona rodeada de montes. A cita foi o sábado arredor das 18 horas e unha patrulla que facía as labores de vixilancia para garantir o cumprimento das medidas para frear os contaxios do coronavirus descubriu á rapazada, de entre 15 e 18 anos. Segundo os axentes, varias persoas intentaron escapar ao velos mais, coa colaboración da Policía Local do concello, foron quen de identificar a todas e todos os participantes. Algúns deles "tiñan síntomas de embriaguez". A Garda Civil chamou aos pais para informalos do sucedido e explicarlles que os participantes nese botellón, para o que desprazaran cadeiras e mesmo un colchón (como se pode apreciar na imaxe, a unha zona con árbores do paseo, serían propostos para unha sanción por xuntarse con non convivintes e, ademais, sen máscara. Malia ser este o último caso, non é o primeiro que se da a coñecer en tempos de pandemia. Xa houbo moitos outros, especialmente no verán (algúns nas praias), e haberá tamén os que pasen desapercibidos por escapar das miradas da xente. A Policía Autonómica abre 50 actas de infracción No entanto, estas mozas e mozos de Culleredo non foron as únicas persoas identificadas esta fin de semana na Galiza. Durante o sábado e o domingo, tan só a Policía Autonómica parou a 324 individuos para saber a onde ían ou se estaban a saltar as normas actuais pola pandemia. A Vicepresidencia primeira da Xunta concretou que houbo 73 cidadás localizadas en 26 dispositivos nas localidades de Bande, Calvos de Randín, Ourense, Riós, Muíños, Xinzo de Limia, A Rúa, San Cibrao das Viñas e Vilardevós. Outras 53 inspeccións realizáronse en Compostela, A Coruña, Bergondo, Frades, Ordes e Sada. En total tramitáronse medio cento de actas de infracción. Ademais, este corpo de seguridade tamén velou porque os locais que teñen permiso para estar abertos cumpriran coas regras estipuladas neste momento.


Summary: A Mostra Internacional de Teatro presentou hoxe a programación que ofrecerá unha vintena de espectáculos de cinco países do 15 ao 24 de xullo.

A Mostra Internacional de Teatro (MIT) de Ribadavia presentou hoxe a programación da súa trixésima segunda edición, que se desenvolverá do 15 ao 24 de xullo coa participación de 20 compañías procedentes de Lituania, Francia, Arxentina, Chile e diferentes puntos de Galiza e do Estado. Ademais de reforzar a súa dimensión internacional, este ano o encontro concederá un especial protagonismo ás olladas femininas a través dos traballos de actrices como a arxentina Laura Nevole, a madrileña Eva Rufo, a sevillana Carmen Gallardo ou as galegas Mabel Rivera, Belén Constenla e Patricia de Lorenzo. A memoria, a violencia, a palabra e a arte son os principais eixos temáticos ou motivos recorrentes a partir dos que a organización da MIT deseñou a súa programación de 2016, na que un dos pratos fortes será a presentación en Galiza do traballo de Oskaras Koršunovas, director do Teatro Municipal de Vilna, en Lituania. Koršunovas dirixe a posta en escena de 'A gaivota', de Chejov, espectáculo xurdido a raíz dos laboratorios desenvolvidos tanto no seu espazo como no Colexio de Teatro da Bienal de Venecia. Nesta oferta internacional, destaca tamén a mestura de cómic, vídeo e teatro da veterana formación chilena TeatroCinema, dirixida por Juan Carlos Zagal, que chegará a Galiza coa montaxe 'Historia de amor'. 30 anos de Matarile Teatro Como en edicións anteriores, a escena galega continuará tendo unha importante presenza nesta carteleira, que este ano concede un especial protagonismo a Matarile Teatro con motivo do seu trixésimo aniversario. A compañía de Ana Vallés e Baltasar Patiño exhibirá en Ribadavia 'El cuello de la jirafa', 'Teatro invisible' e 'Antes de la metralla'. Esta última proposta está pensada como un encontro escénico entre diferentes profesionais do panorama artístico estatal, que se concretará nun espectáculo aberto e en evolución para se adaptar aos espazos e festivais nos que se presente trala súa estrea en Ribadavia.


Summary: VÍDEOS | O CGAI permite acceder a filmes recuperados da Filmoteca de Galicia nunha nova web que se estrea cunha escolma de oito pezas con imaxes antigas do líder nacionalista, da emigración galega e da paisaxe e costumes do país, todas elas de importante valor patrimonial e etnográfico.

A chegada de Castelao a Arxentina en 1940, intervencións do político e escritor rianxeiro en Bos Aires e ata actos póstumos de homenaxe tras a súa morte. Son algunhas das escenas que desde este xoves se poden ver en liña na nova web da Filmoteca de Galicia do Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI). Un filme histórico de 1972 restaurado polo CGAI en 1995 e obra do reporteiro gráfico Eligio González, galego emigrado ao país austral e que regalou ao Centro Gallego.Este filme documental (Imaxes de Castelao en Buenos Aires) de "fondo valor patrimonial" é só un aos que se pode acceder na nova web do CGAI, cun novo deseño e a posibilidade de ver en liña parte do arquivo fílmico do Centro, que busca "universalizar o acceso ao patrimonio cinematográfico galego que atesoura a institución". O novo servizo inaugúrase cunha selección de oito traballos recuperados e restaurados pola Filmoteca e que irá engadindo fitas nos vindeiros meses a través da dixitalización do arquivo durante este ano. A nova web do CGAI permite acceder a filmes recuperados e restaurados do seu arquivo e abre esta posibilidade con oito traballosAs primeiras pezas son, na súa meirande parte, dun importante carácter patrimonial e etnográfico e céntranse na paisaxe e nas tradicións galegas, tal e como destaca a Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic). Así, varias delas son produto de diferentes asociacións da diáspora galega en América Latina e servían para comunicarlles novidades da súa terra aos emigrados. Ese é o caso de Galicia y Buenos Aires (José Gil, 1931), que é resultado das relacións do autor coas sociedades de emigrantes e, neste caso, un encargo da agrupación bonaerense Hijos de Fornelos. Supón un rexistro da vida diaria desta localidade pontevedresa.'Galicia y Buenos Aires' e 'Un viaje por Galicia' son "unha sorte de cartas filmadas que nos permiten coñecer a Galicia deses anos"Ocorre algo parecido con Un viaje por Galicia (Manuel Arís, 1958), que supón, xunto o anterior filme, "unha sorte de cartas filmadas que nos permiten coñecer a Galicia deses anos". Neste caso, este emigrado a Montevideo filmou a película entre 1953 e 1958 nas súas continuas viaxes a Galicia. É un percorrido polas catro provincias, de fondo valor patrimonial, "moi apreciado polos emigrados de ultramar, que podían ver o que acontecía no seu fogar e como estaba a mudar grazas ás filmacións en 16mm de Arís". Proba do seu éxito, destaca o CGAI, foi a explotación durante dezaoito semanas seguidas no Gran Cine Mitre de Bos Aires.Ademais, outro dos importantes cineastas amadores que traballou neste eido foi Eligio González, o chamado "fotógrafo da colectividade", do que o CGAI rescata Porriño en Buenos Aires (1942) e a devandita Imaxes de Castelao en Buenos Aires (1972). Na primeira, o autor fai un traballo para a Sociedad Hijos de Porriño, destinado a mostrar a nova vida porteña destes galegos emigradosAlén destes filmes, completan esta primeira escolma varios documentais dos anos vinte como Imaxes de Vigo e arredores (anónimo, 1926), Tintorería España (anónimo, 1927), Pontevedra, cuna de Colón (Enrique Barreiro, 1927) e Talleres Alonarti. Sociedad La Artística Ltda. (José Gil, 1928).No caso da fita dedicada á cidade olívica, son vistas de Vigo, Baiona e a ría filmadas por un afeccionado danés chegado á urbe nun cruceiro e as imaxes forman parte dunha película máis ampla que recolle un percorrido turístico por Europa. Tintorería España, pola súa banda, é un documental promocional das instalacións da tintorería propiedade do industrial Octavio Pérez Gantes en Santiago de Compostela e diversas vistas da cidade. Pontevedra, cuna de Colón, pola súa banda, é un documental de 1927 que desenvolve a tese da orixe pontevedresa de Cristóbal Colón. Realizado por Enrique Barreiro, unha das figuras máis importantes do cine galego nos anos vinte e trinta xunto co seu irmán Ramón.Ademais, Talleres Alonarti. Sociedad La Artística Ltda.é unha obra de José Gil froito dun encargo para os Talleres Alonarti en Vigo, no que queda recollido todo o proceso industrial de traballo con metais para a fabricación de envases. Documento valioso da época, o filme ábrese cunhas panorámicas da cidade olívica polos distintos barrios, para situar a empresa, que nos permiten ver como era a localidade nesa altura.Respecto da nova web do CGAI, o deseño e desenvolvemento correu a cargo da cooperativa NUMAX e, ademais do acceso ao arquivo, outra das principais novidades é un blog de novas que permite contextualizar mellor as actividades que se desenvolven no centro e recibir un boletín se se desexa. Esta última é só unha das funcionalidades que permitirá o rexistro de usuarios, que tamén poderán inscribirse en cursos e seminarios de forma automatizada a través deste sistema ou crear o seu propio calendario de sesións.Esta nova web chega seis anos despois de que Agadic puxese en marcha Canle TV, substituto da desaparecida filmoteca en rede Flocos TV. A nova plataforma arrancara con máis de 80 producións de directores como Ángel Santos, Oliver Laxe, Chema Gagino, Roque Camaselle, Antón Reixa ou Alberte Pagán.


Summary: Cinco concelleiros votan en contra dunha proposta do seu portavoz municipal, en que o alcalde da cidade, o nacionalista Miguel Anxo Fernández Lores, define como outro "problema interno do PP".

Un dos principais discursos de campaña de Feijóo, aquel que define o PP como unha forza unida e sen fisuras en contra da suposta división da cal acusa o resto, volveu saltar polo aires a pasada terza, nesta ocasión non en Ourense -como adoita ser habitual- senón en Pontevedra, onde cinco concelleiros dos once do PP levaron a contraria a unha proposta do seu portavoz, Jacobo Moreira, ao se abster nun debate sobre os soldos d@s concelleir@s. O alcalde da cidade, o nacionalista Miguel Anxo Fernández Lores, asegurou que el xa sabía da existencia dese "problema interno do PP" e confesou que mesmoo, en privado, varios dos concelleiros rebeldes se dirixiron ao rexedor para facer patente o seu malestar. O PP local manterá unha xuntanza esta cuarta feira pola tarde para intentar reconducir a crise. Ricardo Aguilar, Pablo Fernández, María Biempica, Begoña Laya e José Manuel Guillán, foron os cinco concelleiros que votaron en contra da proposta do seu propio líder local. O conflito interno do PP de Pontevedra, que tamén agocha importantes loitas polo control da organización, naceu hai xa varios meses, cando baixo o argumento da "austeridade" Moreira pasou a ser o único concelleiro do PP con dedicación exclusiva e soldo, deixando sen o mesmo a dous dos seus compañeiros e tamén a unha persoa dedicada a labores administrativas dentro do grupo municipal. O acordo anterior de todas as forzas políticas era que un de cada catro concelleiros tería un soldo polo seu traballo para o concello en exclusividade, e a vixencia dese trato foi o que reivindicaron os edís díscolos do PP co voto contrario á súa dirección. A dereita en crise por non lograr a alcaldía A notábel división actual do PP en Pontevedra non fai máis que profundar na crise que sofre a dereita na cidade, que foi incapaz de sacar o bastón de mando ao BNG -en coalición co PSOE- malia tratarse da urbe onde teñen os populares un dos seus principais centros de actuación a nivel estatal. Porén, os distintos intentos de alcanzar o concello seguen a fracasar, o que xa provocou que no seu momento recorreran como candidato ao alcalde da veciña Sanxenxo, Telmo Martín, que tampouco obtivo éxito e agora é deputado en Madrid, despois de se ver inmerso en distintos escándalos relacionados coas súas empresas construtoras.


Summary: Mentres no pazo de Sada hai certos avances, en Compostela retómanse os trámites para recuperar pezas do Mestre Mateo que pertencían á catedral e que están en poder da familia do ditador.

O avogado do Estado xefe na Galiza, Javier Suárez, recoñeceu a preguntas dos medios que facer o inventario de todos os bens que hai no Pazo de Meirás "levará un tempo". Manifestouse así após pasar catro horas no inmoble e afirmou que aínda "hai que ver o que hai". Cando abandonou a propiedade, que en menos dun mes terá que pasar de mans dos Franco ao Estado (malia que sexa de forma temporal, polo de agora), explicou que os técnicos seguían dentro traballando en labores previas. Respecto ao prazo concreto para ter todo en listaxes e evitar que a familia do ditador leve cousas que corresponderían ao pobo, Suárez recoñeceu que non ía estar no día. "Tardará", acertou a comentar. Non hai que esquecer que xa só da biblioteca de Emilia Pardo Bazán, que a Xunta e a Real Academia Galega acordaron declarar BIC na súa totalidade, quedan arredor de 3.200 volumes en Meirás. As estatuas Hai tempo que transcendeu que os muros do pazo sadense tamén gardaban dúas esculturas orixinarias da catedral de Compostela. Malia que parece que estas foron trasladadas de ubicación, seguen cos Franco polo que o Concello e a Xunta xa están estudando unha estratexia para recuperar eses elementos patrimoniais. É un grupo de expertos, presidido polo profesor de Historia Contemporánea da USC, Emilio Grandío, o que analiza as posibilidades para recuperar a titularidade pública das obras do Mestre Mateo. "O traballo comeza agora", afirmou o docente, que ten a tarefa de xuntar toda a documentación sobre as figuras de Abraham e Isaac que estaban na desaparecida porta occidental da catedral.


Summary: Podemos fai unha demostración de forza e saca a milleiros de persoas á rúa, nunha marcha que Errejón afirma que "ten como seguinte estación A Moncloa".

Decenas de miles de persoas (algunhas fontes do partido falaron de 150.000) secundaron a manifestación que convocou Podemos en Madrid, que resultou un éxito que a nova formación converteu no primeiro acto electoral dun ano cheo de citas coas urnas que a forza política que lidera Pablo Iglesias -aclamado a berros de "presidente"- cre que pode rematar co seu ascenso ao poder no Estado español. "Os dos recortes son os que rompen España", dixo Pablo Iglesias Sol, o simbólico espazo do 15-M madrileño, ateigouse de xente chegada de diversos puntos nunha marcha na que foron moi visíbeis as bandeiras españolas republicanas, e tamén algunha oficial, así como estrelas vermellas e bastante simboloxía de esquerdas malia que a formación rexeita esa identificación ideolóxica. Tamén houbo moitas bandeiras gregas e berros de "Pódese". O número 3 de Podemos, Iñigo Errejón, afirmou antes de comezar a manifestación que "a próxima estación será A Moncloa", deixando claro o carácter electoral da cita, denominada Marcha polo Cambio. O máis aplaudido foi Pablo Iglesias, o líder da forza política, que tomou a palabra lembrando o 2 de Maio madrileño e acusou "aos que impoñen recortes" de ser "quen rompe España". "O momento é agora", dixo Iglesias, que abondou na idea de abandeirar aos "de abaixo" e sinalou a Rajoy como adversario nas urnas. Tamén denunciou que "o salario mínimo non garante unha vida digna" e dixo "soñar cun país no que ninguén estea sen teito". "Xogámonos a democracia", engadiu o líder de Podemos, que pediu "máis Quixotes porque a nosa patria non é unha marca". "O pobo unido xamais será vencido", foi a consigna coreada ao remate do acto.


Summary: O desleixo detrás da caída do único equipo galego na élite do fútbol feminino.

Galiza non contará con ningún representante na Primeira División Feminina de fútbol na vindeira campaña, logo de consumarse a crónica dunha morte anunciada do Deportivo Abanca após perder ante o Betis no penúltimo partido ligueiro (3-1). A tempada pasada o Dépor foi a gran revelación do torneo. Iso espertou o interese doutros equipos, que levaron varias das súas xogadoras estrelas como Tere Abelleira, Maya ou María Méndez. Lamentabelmente, o club non puido, non soubo ou non quixo cubrir esas baixas con futbolistas á súa altura, apostando por mulleres de perfil baixo, procedentes de ligas estranxeiras de inferior nivel e sen experiencia, defraudando así ao mesmo tempo a confianza de xogadores internacionais que si apostaron por quedarse, como Peke ou Athenea. Tamén decepcionou o técnico Manu Sánchez, superado pola negativa dinámica inicial e impotente á hora de reconducir a situación, até o punto de chegar a recoñecer que fixo cousas nas que como adestrador "non" creu "nunca. O seu descenso prexudica, ademais, ás súas veciñas da Victoria, escuadra que optaba a ocupar a un posto na Segunda División que tería garantido no caso de que as branquiazuis lograsen a permanencia a costa do Betis. Porén, non puideron pasar do empate ante o filial bético e, polo tanto, xa que non coincidirá co seu segundo equipo na categoría de prata, é o club andaluz o que xogará a vindeira tempada na liga Reto Iberdrola. Adeus á aventura do Viaxes Amarelle Unha derrota por un único tanto (1-2) ante Joventut D'Elx condenou ao descenso ao Viaxes Amarelle da Primeira RFEF de Fútbol Sala. A pesar de que a cousa comezou ben, cun tanto inicial de Anna Escribano no minuto 27, Carol empataba cando faltaban só dous minutos para o final e, lamentabelmente, as xogadoras laranxas non puideron aguantar o ritmo na prórroga, encaixando o segundo e definitivo tanto alacantino no 42.


Summary: A Federación Española de Fútbol (RFEF) ofreceu á Liga que teña en consideración a posibilidade de que a Liga SmartBank teña o ano que vén 24 equipos perante a "serie de escenarios incertos" que están a acaecer polo 'caso Fuenlabrada'. Serían o Deportivo da Coruña e o Numancia os que se manterían na categoría.

A RFEF enviou unha carta a Javier Tebas, presidente da Liga, a Irene Lozano, presidenta do CSD, e Jonathan Praena, Fernando Vidal e Moisés Israel, presidentes do Fuenlabrada, Deportivo e Numancia, na que realiza esta proposta á patronal ao considerala a mellor solución, tras coñecer o desenvolvemento desta pasada sexta feira nas frontes xurídicas e deportivas relacionados cos positivos por coronavirus no conxunto madrileño e a suspensión do seu partido contra o ' Dépor'. "Desde esta RFEF entendemos que o estado da situación actual deixa abertos unha serie de escenarios incertos en función do resultado final de cada un deles, onde as decisións que se adopten neste momento e sen coñecer o resultado final dos procedementos abertos puidesen chegar a facer de difícil encaixe a resolución final que houber coa materialización xurídico-competitiva nese momento concreto da resolución", indica a misiva asinada por Andreu Camps, secretario xeral da RFEF. A federación lembra que "nin pode, nin debe prexulgar ningún dos resultados potencialmente posíbeis", mais que "si pode constatar que algún deles podería crear unha situación de difícil ou imposíbel corrección" para os clubs "afectados directa ou indirectamente polos resultados dos procedementos que van tardar meses en finalizar". Diante desta situación, a RFEF pon en consideración da Liga a opción de aceptar unha liga de Segunda División con 24 equipos de maneira excepcional e só para a tempada 2020/2021, tendo que volver a unha competición dun máximo 22 na tempada 2021/2022, segundo recolle a carta. Se a Liga acepta, a federación entende que lle correspondería manterse ao Deportivo e ao Numancia, os que tiñan "mellores méritos deportivos dos catro últimos clasificados", que ademán chegaban a esa última xornada "con opcións matemáticas reais" de se manter e que "poderían ser os prexudicados por unha decisión que lles for posteriormente favorábel sen poder exercitala desde o inicio e podendo crear un problema aínda maior nunha fase posterior". "A RFEF ofrece esta solución como mellor forma de garantir, nestes momentos, as posíbeis incidencias que puidese ter a resolución das frontes xurídicas abertas e os seus potenciais desenlaces", conclúe a carta.


Summary: A formación frontista pide a derrogación do decreto de servizos sociais e a negociación dun novo no marco da Fegamp. Tilda de "miserábeis" os recortes que se prevén na norma actual, e di que conducen cara ao "asistencialismo"

O BNG considera que o recorte nas axudas no fogar que xestionan os municipios menores de 20.000 habitantes --o 93% dos galegos-- son "miserábeis". A Xunta deixou estas subvencións nas mans das Deputacións, e supoñen un investimento de 4 millóns de euros. Nunha rolda de prensa en Compostela, en que participaron nesta quinta feira @s rexedor@s nacionalistas dos concellos pequenos e o voceiro nacional, Guillerme Vázquez, a formación frontista deu conta da moción que están a defender nos plenos para que o Goberno galego manteña as achegas fixadas nos orzamentos de 2010. Nesta mesma liña, exixen derrogar o decreto de servizos sociais a negociación dun novo no marco da Fegamp. Ao fío, Vázquez cualificou de "meridianamente falso" o discurso do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, en que defende que os recortes non afectarán ás prestacións básicas. Segundo o voceiro nacional do BNG, a axuda ao fogar, unha prestación básica que permite que as persoas maiores e dependentes fiquen na súa contorna, verase afectada, de tal xeito que o goberno galego "fará pagar @s máis débiles e indefens@s" as consecuencias da crise, "fomentando a exclusión social". E sobre o traspaso desta competencia, que nos concellos de menos de 20.000 habitantes deixará de xestionar a Xunta e farao a deputación, falaron @s propi@s rexedor@s. Criticaron que o PP "practica o escapismo", e afirmaron que na formación frontista "non se entende" que fiquen sen atender o 93% dos municipios galegos por unha cantidade de relevancia escasa no orzamento do País "e de gran relevancia social". Na liña, a alcaldesa de Tomiño, Sandra González, lembrou que as aportacións da Xunta para os servizos sociais básicos foi de 20 millóns en 2010, que baixaron a 16 en 2011 e a 12,4 en 2012. Destes últimos, 4 corresponden ás axudas no domicilio. Analizando as cifras, González concluíu que a transferencia da responsabilidade ás deputacións ten máis que ver co "suculento negocio" emprendido pola Xunta, encamiñado, segundo dixo, "a seguir privatizando servizos públicos". Pola súa banda, Félix Juncal, rexedor de Bueu, explicou que a moción que os grupos nacionalistas están a defender nos plenos municipais insta a manter a contribución da Xunta para a axuda no fogar relativa aos orzamentos do 2010, así como a que non suba a achega das persoas usuarias. Segundo Juncal, moit@s d@s usuari@s "renunciaron" á prestación polo incremento dos custos. Entenden no BNG que o decreto que regula a concesión destas axudas "nega" aos municipios pequenos a posibilidade de desenvolver políticas preventivas, para limitárense "ao asistencialismo".


Summary: O equipo do líder da formación obtén máis do 86 por cento dos votos por parte d@s simpatizantes da formación e márcase como obxectivo "abrir un novo ciclo que devolva os dereitos sociais ás persoas".

O grupo de traballo proposto e encabezado por Pablo Iglesias será o encargado de preparar a asemblea constituínte que Podemos realizará no outono deste ano, tras obter o 86,8% dos apoios na votación a través de Internet que a formación desenvolveu estas quinta e sexta feira. En concreto, a lista de Iglesias recibiu un total de 48.454 votos dos 55.882 simpatizantes que participaron na votación, fronte aos 5.774 votos -un 10,24%- que obtivo a lista alternativa avalada polo Círculo de Enfermeiras de Podemos, encabezada pola antropóloga Carolina Huelmo. O proceso estivo rodeado de certa polémica polo feito de que se presentasen listas pechadas. Nun acto posterior, Iglesias declarou que "acataba a Constitución até que a cidadanía poida cambiala para recuperar os seus dereitos sociais. Iso é o que toca agora, traballar para abrir un proceso constituínte que devolva a palabra ao pobo", segundo dixo na presentación do encontro estatal que a formación realiza na Universidade Complutense de Madrid. .


Summary: 'Un verán en Galeusca' é un proxecto feito, por segundo ano consecutivo, entre VilaWeb, Berria e Nós Diario. A serie consta de doce relatos curtos, escritos por Mercè Ibarz, Biel Mesquida, Belio Zaballa, Esperança Camps, Danele Sarriugarte, Jimu Iturralde, Goaitz Labandibar, Unai Elorriaga, Emma Pedreira, Marica Campo, Séchu Sende e Daniel Asorey. Todos os relatos aparecerán ao longo do verán nos tres medios.

Traballan os anos como os térmites. Traballa a vida como unha serpe de hedra a gabear os muros. Traballa o esquecemento mentres ninguén chega a pórlle couto coa espada sangradora das lembranzas. Dorme Penalonga un sono ateigado de soños, un filme de sombras e fantasmas, un plenilunio vermello que non cesa. O xornal envioume a facer a crónica dos camiños cegados, das aldeas ás que ninguén volve porque lles foi decretada a derrota nun edicto anónimo como un libelo. Vou no meu todo terreo de terceira man coa emoción, non exenta de temor, das pioneiras que se aventuraron no salvaxe Oeste. Ábrome paso no imperio das silvas, no dominio das ortigas e dos lagartos, cara a un pasado que sempre me custou imaxinar.Comezo por Penalonga. Fágoo lembrando o xeito de alentar as crianzas para que afronten en primeiro lugar o bocado que menos lles gusta, coa promesa de obter ao final unha gratificación saborosa. No meu caso, talvez a recompensa sexa un contrato fixo. Na listaxe de 31 poboacións, as precisas para encher todos os días de agosto, aparece este lugar situado a 700 metros sobre o nivel do mar, un val entre montañas de altitude varia. Para o coordinador da sección é un nome máis, para min é dor en carne viva. Dor herdada como a cor dos ollos, a textura do cabelo ou o nariz. Porén, el non o sabe e eu non llo direi. A avoa non podía ver un coitelo sen romper a chorar. O psiquiatra dicía que padecía belonefobia, medo insuperábel cara a todos os obxectos cortantes e punzantes. Non recordo vela pelar unha pataca nin cortar un cacho de pan para me dar a merenda cando a visitaba. Malia se ocupar da casa, como case todas as mulleres da súa xeración, había unha morea de cousas en que a tiñan que axudar. Endexamais estivera aquí, mais recoñezo o rueiro arredor do que se distribúen as casas. Conservo as fotografías que fixo o bisavó cando veu de Cuba. A avoa recordaba a cámara Ernemann, que se abría coma un pequeno acordeón e recollía as imaxes que despois el revelaría no seu elemental laboratorio. Dixen casas, aínda que debera dicir pardiñeiros. Agora son eu quen lles tira fotografías cunha Nikon dixital coa que me agasallaron meus pais cando rematei a carreira. Pardiñeiros, edificios en ruínas. Catro. Catro historias esboroadas como castelos de area á beira do terror que foi mar amargo a romper nos muros. A casa dos meus devanceiros. Ampla solaina e curral cercado. O gran portón en pé, mais declinando, a se soster nunha única bisagra roída polo ferruxe. A cheminea, cuadrangular, outrora enfeitada nas catro esquinas por olas de barro. Como por milagre, sobrevive unha na confluencia das dúas caras adxacentes do prisma que aínda non abateu o vento. Cerro os ollos e o meu cerebro recompón o edificio mercé ás fotografías que tantas veces contemplei. Diante del, a avoa é a única rapaza entre tres raparigos adolescentes. Abro os ollos de novo e a realidade zoupa en min como unha inimiga cruel. Decido entrar, mesmo sabendo o perigo que corro. A parte baixa é un caos de cascallos e mobles desfeitos. A grande ameaza é o sobrado, inexistente en moitos espazos da que foi a planta alta. Sinto calafríos, mais inicio unha subida tan arriscada como cautelosa. Renxen as táboas, o que é un aviso. Multiplico a prudencia e camiño achegada ás paredes, onde o piso semella estar máis firme. En tres dos oito cuartos, as paredes penden en lugar de apoiaren no chan que non hai. Os outros cinco correron desigual sorte. Hai un case intacto, cun armario encaixado. Abro a porta e descubro que ten un dobre fondo. Procuro na mochila unha pequena navalla coa que fago panca para levantar a trapela e acceder ao agocho. Cede en medio dunha nube de po. No que pousa a voaxa, podo ver no fondo un caderno de tapas duras, deses que se empregaban para levar a contabilidade, e un cartafol repleto de papeis, de fitas encarnadas deslucidas polo tempo. Coa carga, a baixada faise máis dificultosa que a subida. Porén, esquezo a cautela porque unha forza invisíbel me impulsa a saír de contado. Xa fóra, reparo de vagar nos outros pardiñeiros. O de escaleiras con patamal, onde a miña avoa xogaba con Tino e Rosiña a tomaren un café imaxinario en cuncas de couselos. O do infausto Señor Onofre (ao pronunciar o seu nome, cousa que facía poucas veces, a voz da avoa enrouquecía). A das dúas irmás soas e maiores, ambas casadas por poderes cos que foran os seus mozos aquí e non regresaran nunca de aló. Soubera do crime pola hemeroteca do xornal. Aínda estudaba a carreira. Procurando vellas noticias do concello en que se asentan as miñas raíces paternas, din co acontecido setenta e cinco anos atrás. Un sesaxenario, nun arrebato -hoxe dirían brote psicótico ou algo así- , matara a tiros a todos os habitantes de Penalonga e despois suicidárase. Trece, co presunto autor do masacre, os cadáveres que apareceron no escenario da traxedia. Unha mociña salvou a vida porque saíu correndo e refuxiouse onde a mestra, "A mociña era eu - díxome a avoa cando lle comuniquei o meu achado-. Intentara espetarlle un coitelo a aquel home que pretendera abusar de min. El toleou. Foi á súa casa pola escopeta e entrou nas outras tres, que tiñan as portas abertas como era costume. Non quedou ninguén vivo, agás esta que che fala. Saíra correndo, temerosa do que acababa de facer. Semellábame oír berros e disparos mesturados cos latexos do propio corazón. Funlle pedir axuda a dona Clara, na Castiñeira, a dous quilómetros de Penalonga. Vivo co remorso de ser a culpábel de todo. Nunca quixen regresar". E a avoa ensumírase naquel lugar do pensamento que lle poñía os ollos tristes. Sentada no auto, leo no libro de contas e procuro nos documentos do bisavó. Por eles sei que todos morreron por unha débeda de 20.000 reais que contraera o tal Onofre co meu avó. Avalada coa mellor finca do home, o prazo para o pagamento vencía o día de autos. Deixo para mañá a visita a Castroncelo, a aldea que ardeu enteira hai máis de medio século, e vou cabo da avoa. Cando llo explico todo, un sorriso adiado máis de oitenta anos instálaselle nos ollos. Esta peza publicouse con 'máis', suplemento de agosto de Nós Diario que podes adquirir na nosa loxa.


Summary: A través de radios, televisións, prensa ou redes sociais o debate arredor do veto parental, a posibilidade de que as familias censuren a participación das crianzas en actividades educativas complementarias, chegou á Galiza. Representantes da xustiza e da educación lembran que esta medida é contraria á lexislación vixente e ao dereito da infancia a recibir unha educación en valores coma a igualdade ou o respecto á diversidade

" CPide a Pablo Casado, Santiago Abascal e Albert Rivera que implanten en todos os centros a 'Solicitude de información previa e consentimento expreso' para garantir o dereito dos pais a educar aos seus fillos sen adoutrinamento afectivo-sexual nas aulas. Es ti quen tes dereito a educalos e non os activistas nin os políticos". Este é un fragmento da propaganda que a asociación ultraconservadora 'Hazte Oír' enviou no mes de novembro aos centros educativos galegos. A solicitude á que fai referencia o colectivo non é outra que o veto das familias, ou titoras, do alumnado menor de idade á súa participación en actividades complementarias dos centros educativos. Unha medida, contraria á lexislación vixente, recollida polo partido de ultradereita Vox, que manifestou a súa intención de aplicalo en Murcia e o introduciu no seu acordo de coalición en Andalucía co Partido Popular e Ciudadanos. A polémica xurdida a raíz desta declaración de intencións das forzas de ultradereita, e sumada as campañas levadas a cabo por 'Hazte Oír', deformou nun debate acerca da capacidade, ou falta dela, das familias ou titoras de decidir sobre as 'súas' crianzas. Dereitos da infancia "Trátase dunha polémica completamente artificial", afirma contundentemente a xuíza de Familia Paz Filgueira, interpelada ao respecto por Nós Diario. "As familias e outras figuras de tutela son custodias das crianzas; tamén o Estado debe velar por elas, mais elas son por enriba de todo titulares de dereitos". Así o recolle a Convención Internacional dos Dereitos da Infancia, ratificada en 1989 e, ao longo da historia, o convenio cun maior número de ratificacións, entre elas a do Estado español. Dando a volta aos argumentos da propaganda de 'Hazte Oír' ou das forzas de ultradereita, e partindo da lexislación internacional, ou da mesma Constitución estatal, non son as familias quen teñen "dereito" a educar ás crianzas, mais as propias crianzas as que teñen dereito a recibir unha educación. "E un dereito delas é a educación, como tamén recollen os principios da Unión Europea", incide Paz Filgueira, "ir en contra dese dereito implicaría ir en contra da lexislación da que formamos parte". A propia conselleira de Educación da Galiza rexeitou a polémica, cualificándoa, como a xuíza ,de "artificial". En troques, o presidente da Xunta, Alberte Núñez Feixoo, evitou posicionarse ao ser cuestionado por medios de comunicación. O que di a Lomce Cuestionada polo veto parental, a profesora de secundaria Ana Ojea tamén fai alusión á lexislación vixente. Contrariamente ao que 'Hazte Oír' proclama e as forzas de ultradereita repiten, lembra que a información sobre as actividades complementarias dun centro é pública e está suxeita a control. Ojea explica que cada trimestre, de acordo coa normativa, as profesoras dos centros educativos fan unha relación das actividades complementarias que desexan levar a cabo. "Despois son trasladadas á directiva, postas en común nunha Comisión de Coordinación Pedagóxica, e logo presentadas ao Consello Escolar", explica. Nel está representada toda a comunidade educativa; desde as profesoras, pasando polo persoal non docente até as familias ou titoras, e as estudantes. A maiores, como lembrou tamén a conselleira de Educación, todas aquelas actividades que se realizan fóra do recinto escolar requiren dun permiso asinado polas familias. O presidente da Confederación Galega de ANPA, Fernando Lacaci, censura que desde as forzas de ultradereita ou colectivos ultraconservadoras se alimente "unha alarma que non existía". A información íntegra pode ser consultada na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: O responsábel da xestora de Podemos na Galiza e senador, José García Buitrón, non comparte a decisión de converter a curto prazo a coligazón En Marea en partido. Tampouco comparte a reivindicación do dereito de autodeterminación para Galiza, pois non o ve urxente.

Nunha entrevista concedida á Radio Galega, o portavoz da xestora de Podemos na Galiza e senador apuntou que lle parece "precipitado" que En Marea se converta nun partido político de cara a unha posíbel nova convocatoria de eleccións. "Paréceme que en dous meses non hai tempo de facer un novo partido político na Galiza", salientou o senador de Podemos, quen se amosou favorábel a que En Marea repita fórmula nas eleccións galegas, mais ampliando a confluencia ás mareas municipalistas. En relación ao candidato ou candidata de En Marea á presidencia da Xunta dixo que avoga por unha persoa sen adscrición a ningún partido. Aposta no encaixe das nacións na constitución española A respeito do dereito de autodeterminación da Galiza, Buitrón expuxo que "non é unha urxencia". "Outra cousa é que nunha reforma constitucional se recolla outro marco de relacións políticas das comunidades autónomas, e eu estaría a favor da decisión das distintas comunidades para decidir o seu propio marco e encaixe constitucional en España", explicou. Sobre a situación interna de Podemos na Galiza, admitiu que "non é nada cómoda". E é que o senador foi designado por Madrid para encargarse da xestora creada tras apartar a Breogán Riobóo da primeira liña política da formación –aínda que segue a ser o secretario xeral de Podemos na Galiza. Sinalou ao respeito que mantivo "unha conversa cordial" con Riobóo, "dentro das dificultades que supoñen este tipo de rupturas".


Summary: A militancia do PSdeG elixe este sábado novo secretario xeral. Manel Vázquez e Xosé Gómez Besteiro concorren como candidatos a unha consulta na que a participación roldaba o 50 por cento ás 18:30 horas e da que por vez primeira sairá eleito o líder do partido. En Sermos Galiza conversamos con ambos os dous candidatos

O PSdeG convoca este sábado 7 de setembro eleccións primarias. Conversamos cos candidatos á Secretaría Xeral. Os dous pulan pola participación da militancia mais declinan posicionarse sobre o futuro de Rubalcaba Gómez Besteiro: "España ten un piar básico na descentralización" Manel Vázquez: "Apostamos en suprimir as provincias por obsoletas"


Summary: "A Xunta segue sen facer nada para protexer as ladeiras e as aldeas do Courel", denuncia Courel Vivo.

A agrupación municipal de Courel Vivo denunciou que entre as xornadas da terza e cuarta feira as precipitacións arrastraron "toneladas" de cinzas e terra polas ladeiras do Courel, até chegar ás casas e ríos da contorna. As chuvias arrastran cinzas do monte queimado degradando solos, ríos e rías Pese a que a agrupación compartiu varias imaxes, a Xunta nega que isto tivese lugar, e apunta que, segundo a información que lle traslada o Centro de Investigación Forestal de Lourizán, "non é certo que se produciran arrastres de toneladas de cinzas no Courel". "Máis ben ao contrario, a choiva caída estes días contribuirá favorabelmente á recuperación do chan afectado polos incendios forestais", afirmou a Consellaría de Medio Rural. Mentres, Courel Vivo, a través dun comunicado, criticou que despois dun mes do maior incendio na historia da Galiza desde que hai rexistros, que arrasou 11.100 hectáreas, "a Xunta segue sen facer nada para protexer as ladeiras e as aldeas do Courel". Os incendios do Courel e Valdeorras, aínda descontrolados, son xa os maiores da historia da Galiza "Seguen vendendo fume e prometendo axudas, que moitas quedarán no camiño, poñendo tantas trabas para acceder a elas", lamentou. A agrupación tamén reclamou medidas máis alá de "anuncios e fotos de políticos na zona". Aliás, denunciou que, nos labores de extinción do incendio do Courel, "os medios foron escasos e chegaron tarde". "A isto sumouse a falta de organización por parte da Consellaría de Medio Rural", concluíu Courel Vivo. Non autorizar a caza maior Por outra parte, a Fundación Franz Weber insistiu esta quinta feira en que non se autorice o inicio da chamada "tempada de caza maior" despois do enorme impacto que tiveron os lumes forestais durante o último mes no país, con máis de 42.000 hectáreas afectadas e centos de miles de animais mortos segundo as estimacións do Goberno galego. A caza tamén contamina: 25 toneladas de chumbo vertidas no monte cada ano A ONG naturalista considera que "permitir estas batidas suporía un ecocidio, xa que que os animais sobreviventes seguen tratando de integrarse en terreos adxacentes aos abrasados polas chamas, competindo polos recursos con outras poboacións" e non están preparados para "intentar fuxir das balas dos cazadores".


Summary: Segundo afirma un recente estudo, "pode ser a máis seria ameaza ambiental para a persistencia da civilización porque é irreversíbel".

Tal e como explica o xornalista científico de National Geographic Michael Greshko, máis de 99% dos organismos que algunha vez habitaron a Terra están extintos. Ao tempo que unha nova especie evoluciona para se adaptar aos nichos ecolóxicos en continuo cambio, as vellas desaparecen. Aínda que non de forma constante. En cinco ocasións nos pasados 500 millóns de anos, entre 75% e 90% de todas as especies do planeta desapareceron en eventos coñecidos como extincións en masa ou crises bióticas. Esta desaparición de especies, con todo, abre a porta a outras novas. A extinción masiva máis estudada, que marca o límite entre os períodos do Cretáceo e do Paleóxeno, aconteceu aproximadamente hai 65 millóns de anos e levou por diante os dinosauros non aviares (os que non son paxaros), deixando espazo para a rápida diversificación e evolución de aves e mamíferos. Esta foi a quinta e última extinción no planeta desde que a vida xurdiu hai arredor de 3.500 millóns de anos, e a comunidade científica pensa que estamos xa inmersos na sexta, na extinción masiva do Holoceno, a época xeolóxica actual en que se encontra a humanidade desde a última glaciación, hai uns 11.650 anos. Tamén coñecida como extinción do Antropoceno ─termo proposto en 2000 polo premio Nobel de química Paul Crutzen para designar o período actual no canto de Holoceno─, é a crise biótica consecuencia da actividade humana, que afecta a numerosas familias de plantas e de animais e que abrangue hábitats de gran biodiversidade. O actual ritmo é cen veces maior ─segundo os cálculos máis optimistas─ ou até mil ─os máis derrotistas─ en relación á taxa natural de extinción, é dicir, a proporción de especies que desaparecería en ausencia de factores humanos. O principal é a emisión de dióxido de carbono á atmosfera procedente dos combustíbeis fósiles. "Punto crítico" A revista científica PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences) acaba de publicar un estudo onde se asegura que a sexta extinción masiva se está a acelerar e advirte que poderiamos estar ante o punto crítico do colapso da civilización. Un total de 515 especies terrestres, con menos de mil individuos, teñen o risco de desaparecer en 20 anos, a mesma cantidade que en todo o século pasado. A maioría pertencen ás rexións tropicais e subtropicais. Titulado "Vertebrates on the brink as indicators of biological annihilation and the sixth mass extinction", foi elaborado por Gerardo Ceballos, do Instituto de Ecoloxía da Universidade Nacional Autónoma de México; Paul R. Ehrlich do Centro de Conservación Biolóxica da Universidade de Stanford, nos EUA; e Peter H. Raven do tamén estadounidense Xardín Botánico de Misuri. Segundo afirman, "a actual sexta extinción masiva pode ser a máis seria ameaza ambiental para a persistencia da civilización porque é irreversíbel" e aseguran que a aceleración da crise biótica "é segura" debido ao "constante e rápido crecemento do número de poboación humana e das taxas de consumo". Efecto dominó Ademais, a conexión ecolóxica entre especies provocará que a desaparición das primeiras ameaza o de segundas e terceiras. "A extinción xera extinción", din, e apuntan unha última reflexión: "A presión humana sobre a biosfera está a medrar axiña, e un exemplo recente é a actual pandemia da COVID-19, ligada ao comercio de fauna salvaxe".


Summary: O xiro á esquerda do Partido Laborista baixo o mando de Jeremy Corbyn consolídase. A conferencia anual da organización, especie de congreso de definición programática que estes días decorre en Brighton (Inglaterra), confírmao. Entre as liñas políticas aprobadas atópase a supresión do ensino privado a través da súa integración no sector público.

A moción aprobada o domingo 22 de setembro foi promovida pola plataforma Abolir Eton. Laboristas contra as Escolas Privadas (Abolish Eton. Labour Against Private Schools), movemento militante de base cuxo nome refire o coñecido centro de elite. Defendeuna a deputada e ministra de Educación do chamado Goberno na sombra Angela Rayner. "Faremos todo o sistema educativo máis xusto a través da integración das escolas privadas", sinalou. O documento obriga a que o Partido Laborista inclúa a proposta no seu vindeiro programa electoral. "Antes da elección de Corbyn [como líder da formación], viviamos baixo a ditadura do non hai alternativa", expuxo nas redes sociais a plataforma contra o ensino privado, "mais el inspirounos a crer que podiamos rematar co dominio das nosas elites educadas en centros privados". A nacionalización do ensino pasa para os laboristas por lle retirar a consideración de "organización caritativa" e recuperar para o público as súas "dotacións, investimentos e propiedades". Ademais, limitarán a proporción de estudantes procedentes do ensino privado nas universidades a un 7%. Esta é a porcentaxe de británicos que asiste a escolas privadas. Angela Rayner tamén advertiu contra as "lagoas" nos impostos que benefician as escolas privadas e prometeu que, nos primeiros orzamentos dun futuro Goberno laborista, desaparecerán. "Usaremos eses cartos para mellorar as vidas de toda a infancia", concluíu.


Summary: Comeza o coleccionábel de 'Nós Diario' para o mes de xuño.

Após a colección do mes de maio, no xornal de hoxe publícase o primeiro fascículo de "Confín dos verdes castros e valeroso clan!" da man de Felipe-Senén López Gómez. Este coleccionábel, coordinado por Senén, arqueólogo e museólogo, componse de 18 entregas que tratan o mundo castrexo da Galiza, "un tema ao que volver sempre, na medida das novas pescudas e da madurez da ciencia arqueolóxica e da museoloxía", sinala a Nós Diario. Os artigos divulgativos, asinados cada un por distintas persoas investigadoras, trazan os datos básicos do poboado, os habitantes, as defensas, as construcións -murallas, foxos, casas-, así como outras pezas atopadas nas escavacións, e toda a información actualizada para valorar o patrimonio e a investigación, a través dun coñecemento ameno do que as "pedras nos din". Castros como o de Borneiro, en Cabana de Bergantiños, o de Viladonga, en Castro de Rei ou a Cibdá de Armea, en Allariz, serán os seguintes en ser tratados por cadansúa investigadora nas próximas entregas.


Summary: A prensa azteca destaca as duras críticas xurdidas polo contrato entre a Xunta e a petroleira, á que acusan de "ocultar o contrato" ao consello de administración, de non facer licitación pública e de asumir un investimento "nin estratéxico nin substantivo". "É o negocio turbio máis grande dos negocios turbios de México", di un diario.

Duras críticas en México ao acordo asinado entre a petroleira Pemex e a Xunta para a construción de dous buques hoteis nos estaleiros galegos de Navantia, en Ferrol, e Barreras, en Vigo. Tal e como informa a prensa do país azteca, o investimento da compañía estatal en Galicia por uns 300 millóns de euros non gusta nin aos seus propios conselleiros. Acusan a firma de ocultar o contrato, de non facer licitación pública ningunha e de ser unha operación pouco estratéxica para a súa industria. Dous integrantes do consello de administración de Pemex aos que fai referencia o diario La Jornada quéixanse amargamente de que o director xeral da compañía, Juan José Suárez Coppel, non informara ao devandito consello sobre o contrato, tras lembrar que implica un elevado investimento de "recursos públicos". "Novamente, enterámonos por medio do xornal de operacións elevadas que a administración de Pemex está facendo de costas ao principal órgano de goberno corporativo da petroleira mexicana", asegurou un destes directivos. Conselleiros de Pemex critican que se enterasen pola prensa do acordo e de que non se realizase unha licitación pública Para La Jornada, o acordo entre Pemex e a Xunta serve "para salvar a inminente ruína ás compañías españolas, que non asinaban contrato ningún desde hai cinco anos". Ademais, o mesmo diario recorda que a operación firmouse "sen ter realizado unha licitación pública internacional para o concurso de participantes (nacionais e estranxeiros)" e aclara que "se descoñece se a orixe dos recursos porqeu non se sabe se se financiará a través de recursos orzamentarios ou contratación de débeda ou diñeiro en caixa de Pemex". "Os funcionarios que autorizaron esta operación practicamente rematan a súa xestión e vanse deixando recursos comprometidos", chega a dicir. "Os funcionarios que autorizaron o acordo rematan a súa xestión e marchan deixando recursos comprometidos" Segundo o diario, a operación "tería que ter pasado pola autorización da Secretaría de Facenda e Crédito Público e do Comité de Estratexias e Investimentos de Pemex", así como "fixar a obriga aos fabricantes para incorporar unha porcentaxe de contido nacional, por un acordo que vai a todas luces en contra da planta industrial de México". "A operación non é estratéxica nin substantiva para as actividades principais de Pemex, que son a exploración e explotación de cru", insiste o diario, que insinúa outro tipo de acordos que posibilitarían o contrato entre a compañía azteca e a Xunta. "A operación non é estratéxica nin substantiva para as actividades principais de Pemex" Ademais, especialistas na industria naval cre que se debería realizar un estudo sobre a capacidade total dos estaleiros mexicanos para construír embarcacións. Raúl Rocha, presidente do Colexio de Enxeñeiros Navais de México, asegura que o acordo entre Pemex e a Xunta "permite que se perdan preto de 5.000 empregos que se poderían ter xerado" no país azteca. "Trátase do negocio turbio máis grande dos negocios turbios de México" Ademais, o Diario de Yucatán tamén é duro co contrato asinado por Pemex en Galicia. O xornalista Jacobo Zabludovsky, asegura que os dous buques hoteis son moi caros se se comparan con outras operacións e cualifica o negocio de "turbio". "Trátase do negocio turbio máis grande nos negocios turbios de México", insiste o periodista, que censura que nin o Goberno nin Pemex informaron desta contratación e da de "posiblemente, 14 remolcadores" e que carga con dureza contra o elevado prezo que pagará a firma estatal. A prensa mexicana dá cifras de ocupación máis achegadas ás que dan os sindicatos que ás que facilita a Xunta Ademais, outro diario, El Economista, tamén se amosa escéptico co investimento de Pemex en Galicia e fai un cálculo sobre os postos de traballo e o tempo de traballo que implicará o contrato cos estaleiros galegos. Curiosamente, as cifras achéganse máis ás que dan os sindicatos dos estaleiros e que contradin ás da Xunta, á que acusan de "inflar os datos". "A fabricación de cada navío podería xerar un ano e medio de ocupación para 900 operarios", asegura o xornal. Algún diario azteca dá tamén detalles sobre as características destes buques hoteis que serán construídos en Vigo e Ferrol. Así, serán xemelgos, de 131 metros de eslora cada un e cunha velocidade máxima de 12 nudos e capacidade para 600 persoas.


Durante os 3 anos de Goberno do PP vivimos continuos recortes orzamentarios que suman mais de 300 millóns de euros. Repercutiron na calidade da sanidade galega negativamente, menos persoal, menos medios... dicían que podían facer mais con menos pero a evolución das listas de espera, incluso maqueadas, mostran que non é así, que con menos faise menos, por moito que as e os profesionais se esforcen por compensar os recortes. En marzo de 2012 39.614 persoas agardaban en Galiza por unha cirurxía, 5.200 máis que en marzo de 2009; delas, 878 levan mais de 1 anos agardando malia que un decreto obriga ao SERGAS a operar antes de 6 meses. En marzo de 2012 39.614 persoas agardaban en Galiza por unha cirurxía, 5.200 máis que en marzo de 2009 No debate orzamentario pasado, o argumento do PP para xustificar o novo recorte era a blindaxe do gasto sanitario ante un orzamento estatal reducido. Pero ao recorte proposto do ministerio para 2012 de 365 millóns de euros súmase en abril o medicamentazo. O BOE de 24 de abril publica o Real Decreto de 20 de abril chamado de "medidas urxentes para garantir a sustentabilidade do sistema e mellorar a calidade e seguridade das prestacións" un nome ben soante que non se comparece co seu contido, que si ben é urxente, non garante a sustentabilidade do sistema, mais ben pona en cuestión e dende logo non mellora nin a calidade nin a seguridade das prestacións. Trátase dunha chea de medidas, algunhas moi desenvolvidas e outras só anunciadas, que procuran resolver a súa prioridade: o déficit ,a costa de recortarlle os dereitos e as prestacións ás persoas enfermas. Coa súa implantación procúrase un recorte do orzamento adicado a sanidade polas CCAA de 7.000 millóns de euros inxerindo nas competencias dos Gobernos autónomos. Segundo o artigo 33 do Estatuto de Galiza: Correspóndelle á Comunidade Autónoma o desenvolvemento lexislativo e a execución da lexislación básica do Estado en materia de sanidade interior, e segundo o artigo 149.1.16 da Constitución española correspóndenlle ao Estado: sanidade exterior, bases e coordinación xeral da sanidade. Por tanto, esta nova normativa sobarda as competencias do Estado e supón unha clara inxerencia nas do Goberno galego. Esta nova normativa sobarda as competencias do Estado e supón unha clara inxerencia nas do Goberno galego As medidas propostas buscan o aforro por dúas vías: recorte/eliminación de servizos, e aumento dos copagos coa súa dupla consecuencia recadatoria e disuasoria. O documento conta con 35 páxinas pero só concreta algún dos recortes que anuncia. Deixarán de financiarse determinados fármacos (teremos que pagar todo o mundo o 100%); cando non precisen receita ou non se utilicen para o tratamento dunha patoloxía. Incluiría esta medida a pílula do día despois ou DIU e anticonceptivos orais. Deixarán tamén de financiarse medicamentos indicados para o tratamento de síntomas menores, como analxésicos e antiinflamatorios de uso xeneralizado que non precisa receita. Unha vella demanda de FARMAINDUSTRIA que vía reducir as marxes de medicamentos que teñen equivalentes xenéricos Tamén teremos que pagar o 100% ou deixarán de prestarse en centros públicos servizos que non estean "orientados á curación de enfermidades, mellora da esperanza de vida ou á diminución da dor" Tamén teremos que pagar o 100% ou deixarán de prestarse en centros públicos servizos que non estean "orientados á curación de enfermidades, mellora da esperanza de vida ou á diminución da dor". Con este criterio poderían excluír IVE, vasectomías e ligaduras de trompas ou técnicas de fecundación asistida. Tamén pode supoñer que teremos que pagar o 100% de servizos que se prestan coa hospitalización e que non son puramente clínicos como a alimentación das persoas hospitalizadas. O presidente Feijóo xa adiantara esta posibilidade naquela famosa entrevista de intereconomía "cobrar aos enfermos por comer cando están hospitalizados" e volveuno facer hai dous días. Indícase sen concretar o que o presidente chama o "núcleo duro da sanidade", ou "carteira común básica de servizos asistenciais": aquelas actividades asistencias de prevención diagnóstico tratamento e rehabilitación que se realicen en centros sanitarios e cubertos completamente con financiamento público. O feito de ser gratuítos está na súa definición e por tanto dicir que os servizos asistenciais serán gratuítos é unha tautoloxía non unha garantía, será tan fácil que deixen de selo como que un venres calquera, o consello de ministros emita un novo real decreto que modifique esta definición. Na actualidade, o transporte programado en ambulancia realízase por prescrición facultativa para o transporte a determinados servizos sanitarios, diálises quimioterapias, rehabilitacións... ALCER alertaba de que podería supoñer unha coacción para non acudir ao hospital Son coñecidos os novos copagamentos, moi reseñado o do transporte sanitario non urxente. Na actualidade, o transporte programado en ambulancia realízase por prescrición facultativa para o transporte a determinados servizos sanitarios, diálises quimioterapias, rehabilitacións... ALCER alertaba de que podería supoñer unha coacción para non acudir ao hospital para os 120 enfermos renais en diálise afectados en Ourense, persoas que viven de pensións inferiores a 600 euros, que deberán ademais facer fronte aos novos pagos de farmacia . O mesmo sucederá coa prestación ortoprotésica e os produtos dietéticos, que poden parecer cuestións menores cando non se precisan pero son vitais para a autonomía e a calidade de vida de milleiros de cidadáns. O copagamento farmacéutico modificase substancialmente, para as persoas activas pode chegar ao 60%, pensionistas terán que pagar o 10% dos medicamentos que se sigan financiando. Galiza está especialmente afectada por esta medida, en 2010 o importe medio mensual da pensión contributiva en Galiza era de 869 euros ao mes, das mais baixas do estado. Temos uns 725 mil pensionistas, 165 mil viúvas cunha pensión media inferior a 500 euros, persoas polimedicadas que manteñen unha calidade de vida decente porque o acceso aos coidados médicos e farmacéuticos non depende da súa renda. Moitas destas pensións contribúen a manter a mais de 277 mil persoas que en Galiza están en paro, aos milleiros de familias sen ingresos. Terán que escoller agora entre comer e medicarse, entre axudar aos fillos e medicarse? Terán que escoller agora entre comer e medicarse, entre axudar aos fillos e medicarse? O Foro español de doentes demanda nun posicionamento sobre esta norma, "evitar a visión estigmatizante dos doentes como persoas derrochadoras que precisan de medidas disuasorias baseadas no copago". A norma supón ademais a modificación a un sistema de aseguramento: a sanidade deixa de ser universal. Pódese dicir que universal xa non era, que había colectivos excluídos, pero tiña a vontade da universalidade; ese foi o motivo de que o seu financiamento pasara a depender dos impostos e buscábase darlle acceso a grupos de persoas que aínda ficaban excluídas. O sistema que se implanta establece a condición de asegurado para unha lista de situacións relacionadas coa posición da persoa no mercado de traballo, ficando excluídas o resto, grupos variados e importantes de persoas: mozas e mozos de mais de 25 anos que non teñan cotizado nin se declaren sen recursos, pensionistas que non teñan cotizado no estado español aínda que teñan a nacionalidade española, as viúvas e separadas que non casaron e non cotizaron, ou residentes sen permiso legal. O 1 de Setembro, cando se desactiven as súas tarxetas sanitarias, milleiros de persoas vivirán a realidade inhumana deste decreto Neste último caso chama a atención que non parece que lles preocupe aflorar economía sumerxida que se agocha tras esta situación, só lles retiran o dereito á asistencia sanitaria. O artigo 43 punto 1 da Constitución española recoñece o dereito á protección da saúde, e no punto 2 establece a obriga para os poderes públicos de organizar e tutelar a saúde pública a través de medidas preventivas e das prestacións e servizos necesarios. Este real decreto convirte en papel mollado os dereitos á saúde que establece a Constitución e deberá ser o Tribunal Constitucional quen decida sobre a súa non constitucionalidade ou poñer de relevo, unha vez mais, que os dereitos que establece esa constitución son só palabras que non obrigan aos Gobernos do Partido Popular cando non lles interesa. O 1 de Setembro, cando se desactiven as súas tarxetas sanitarias, milleiros de persoas vivirán a realidade inhumana deste decreto. É importante que a cidadanía reaccione e lle diga claro e alto na rúa e nos foros de todo tipo que non admitiremos a destrución da sanidade publica que teñen planificado.


Summary: Alerta por seca, incendios e altas temperaturas, fenómenos os tres que están a marcar este inicio de verán galego e que, advirten as persoas científicas, van facerse habituais. Un estudo do Ministerio para a Transición Ecolóxica sobre cambio climático debuxa unha Galiza en 2040 distinta á que coñecemos.

"Redución das precipitacións, aumento de fenómenos extremos e de temperaturas máximas e mínimas, vagas de calor máis prolongadas; no medio mariño prevese o aumento da temperatura superficial da auga, a suba do nivel do mar e cambios na salinidade e nas ondadas". Estas son algunhas das conclusións do estudo Impactos e riscos derivados do cambio climático en España, elaborado por 17 especialistas e publicado polo Ministerio de Transición Ecolóxica. Un informe que alerta do incuestionábel dos riscos de erosión, seca e degradación de hábitats que implica o cambio climático, tamén para a Galiza. Damián Insua, investigador e meteorólogo: "No futuro aumentarán as secas, tamén as agrícolas" Así, advirte que a Galiza pode ver reducida até en 3 metros a liña do seu litoral en 2040, unha situación que implicará a "perda de praias" e tamén efectos sobre a poboación e tecido socioeconómico que existe a pé de costa. A Galiza, canda Canarias e a costa cantábrica, serían os territorios do Estado máis afectados por este retroceso. Este fenómeno de perda de litoral ou 'inundación costeira' repercute no "uso dos chans" afectados por mor do quentamento global. "As infraestruturas serían as máis afectadas polas inundacións costeiras, seguidas do solo para actividades industriais. Resulta rechamante que na costa atlántica —A Coruña e Pontevedra— entre 15% e un 20% da superficie de infraestruturas atópase en zonas de risco por inundación costeira", afírmase no estudo. Mais non só a industria e infraestruturas, tamén as poboacións. "A poboación exposta a inundación permanente podería alcanzar 3% na Coruña". Temperaturas Ao tempo, haberá un progresivo aumento da temperatura media da auga, que na costa atlántica galega será de 0,028º cada ano. Ese incremento importante na costa da Galiza da temperatura, e da "acidificación da auga e os cambios en afloramentos mariños están a impactar a recursos chave como a sardiña, o polbo ou o mexillón". A este respecto, o estudo recolle como "as comunidades costeiras e colectivos marisqueiros esperan no futuro ver diminucións na abundancia ou desaparicións de especies comerciais clave para a próxima década". Cambio climático: temperaturas de até 54,4ºC en 2021 Perda produtiva O cambio climático terá impacto tamén na agricultura e a gandaría. "Nalgunhas zonas da Galiza as perdas na produción de millo poden chegar a 50%", afirma o documento. Non poucos estudos alertan de que afectará, negativamente, a sectores como a da produción de leite ou o sector do viño tal e como se coñece. Porén, a previsión dunha diminución da achega de auga doce até 14% na Galiza augura dificultades. O IINE informaba onte que cada fogar galego consume 130 litros por persoa ao día, 4% máis que dous años antes.