Summary: Afectad@s pola fraude das preferentes inician novas accións e aseguran que non pararán até que lles devolvan os seus aforros.

Após o rescate con fondos públicos da entidade financeira galega e de se faceren públicas as condicións ás que se someterá NCG recollidas no plan de re-estruturación ditaminado desde Bruxelas, persoas afectadas pola fraude das participacións preferentes inician unha nova campaña para exixiren a devolución do diñeiro defraudado. As accións súmanse ás mobilizacións convocadas perante o Parlamento galego co gallo da constitución da Cámara. Acampar fronte a unha oficina de NGB ou encerrárense nun caixiero da entidade financeira son algunhas das accións iniciadas pol@s afectad@s pola fraude das preferentes e subordinadas que continúan a denunciar o "roubo" dos seus aforros. A veciña de Gondomar que ocupou un caixeiro da entidade como protesta asegura que o fai "por desesperación" porque "así non se pode vivir" A muller que decidiu fecharse de maneira indefinida nun caixeiro en Gondomar asegura que o fixo "por desesperación", porén non é a única que dicidiu iniciar en solitario accións de protesta, dúas persoas máis inician unha "acampada" fronte a oficina que a entidade financeira galega ten en Cangas, entre elas, un home de 63 anos que malia solicitar o procedemento de arbitraxe en maio deste mesmo ano, asegura non ter recibido resposta. En ambos os dous casos apelan á "desesperación" como principal motivación da súa reivindicación após facerse publico que a UE imporá obrigatoriamente unha quita ás persoas afectadas por esta fraude, unha perda que podería supor o 70% dos seus aforros. Aliás, e malia que durante a campaña electoral o Partido Popular prometera solucións para as persoas estafadas, despois dos comicios e da vitoria electoral de Alberto Núñez Feijóo, a Xunta de Galiza paralizou o procedemento de arbitraxe --unha medida que fora duramente criticada polas Plataformas de afectad@s. Neste senso, a Plataforma de Lugo anunciou xa a convocatoria dunha manifestación na cidade para o día 15 de decembro As persoas acampadas aseguran que non marcharán até "chegue unha sentenza xudicial" que lles obrigue a irse, porén advirten "xa veremos o que facemos despois".


Summary: Habitualmente abouxado nos partidos da selección española do fútebol polas súas conviccións catalanistas, o central do FCB Barcelona chamou na súa conta twitter a "expresarnos pacificamente" e a "non darlles ningunha escusa".

Piqué proclama cun cancelo #Votarem, o que provocou a reacción españolista na rede ao se viralizar decontado o hashtag #PiqueForadaSeleccion. "Desde hoxe até o domingo, expresémonos pacificamente. Non lles deamos ningunha escusa. É o que queren. E cantemos ben alto e ben forte #Votaremos", escrebeu o barcelonista. Dentro dun clube que xa de por si é un dos símbolos cataláns por excelencia, Piqué personifica as posicións máis próximas ao soberanismo catalán. Des d'avui i fins diumenge, expressem-nos pacíficament. No els hi donem cap excusa. És el que volen. I cantem ben alt i ben fort. #Votarem— Gerard Piqué (@3gerardpique) 28 setembro 2017 A reacción do chovinismo internáutico español non se fixo esperar e o twitter ferve neste momento de chíos que mallan no futebolista catalán. A pelota está agora no tellado de Julen Lopetegui, seleccionador español. Gerard Piqué sempre ten acudido ás convocatorias da equipa estatal.


Summary: Este domingo, día 11, ás 19:30 horas, con saída da Praza da Palloza.

Diferentes colectivos e asociación convocan para este domingo, día 11, unha manifestación nacional na Coruña baixo o lema "Ante o odio e a violencia, non mostres indiferencia: xustiza para Samuel". Será a partir das 19:30 hora, con saída dda Praza da Palloza e remate en María Pita. Entre as convocantes: Avante LGBT+, Amizando, Abrir Fenda, Casco, Coruña Antifascista, LES Coruña e Gotas. A convocatoria está aberta á incorporación e adhesión de máis colectivos. Nun comunicado, lembran como esta segunda feira miles de persoas saíron á rúa en Galiza e o Estado para exixir 'Xustiza para Samuel'. "Saímos a berrar contra a LGBTIfobia asasina. A dicir que nos están a matar mentres a policía e os medios din que non ten nada que ver que o fagan ao berro de maricón. Atácannos máis e máis mentres vemos como se lexitiman os discursos de odio da extrema dereita". "A LGBTIfobia non só vén en grupo a dar malleiras, ás veces tamén actúa a porrazos, co uniforme e o casco posto, ou ninguneando e desprezando desde comisarías e xulgados ás vítimas de agresións LGBTIfóbicas por parte desta xustiza patriarcal e reaccionaria. Imos pelexar e organizarnos contra as agresións LGBTIfóbicas, non só a defendernos", indican. "É necesario que nos organicemos, por iso desde diferentes colectivos convocamos mobilizacións contra a LGBTIfobia e a represión en todo o Estado español ao longo desta fin de semana. A solidariedade entre as loitas desde unha perspectiva antirracista, antipatriarcal e anticapitalista é unha das nosas maiores armas".


Summary: O Concello lanza a súa proposta para limitar o tráfico rodado no seu centro histórico, seguindo o camiño aberto por cidades como Pontevedra ou Compostela. O obxectivo do proceso, en fase de debate, é revitalizar a urbe e frear o deterioro do Barrio da Magdalena, cun 40% de vivendas e locais comerciais baleiros

O Barrio da Magdalena, construído no século XVIII e declarado Conxunto Histórico-Artístico en 1983, atravesa dende hai décadas unha profunda crise poboacional e de envellecemento, con milleiros de vivendas baleiras e un tecido comercial en regresión. É, sen dúbida, o lugar de Ferrol no que máis claramente se perciben os efectos da situación que dende os oitenta sofre a cidade. No barrio viven 5.131 persoas, nun espazo de 20 hectáreas, con 3.766 vivendas das que o 40% están baleiras e 944 locais comerciais, dos que o 38% non teñen ocupación. A diferenza doutros centros históricos galegos, A Magdalena conta con poucas vías peonís, de xeito que o 82% das rúas están abertas ao tráfico rodado. O Goberno ferrolán quere impulsar nesta lexislatura un proceso de peonalización xeral do barrio "participada, flexible nos tempos, ordenada e con alternativas no transporte e no estacionamento" e que sirva para "a revitalización da urbe", o "freo ao deterioro" e como "impulso ao emprego". Ferrol quere seguir así o camiño aberto por cidades como Pontevedra ou Compostela, pioneiras en procesos de peonalización dos seus centros históricos, convertidas en referentes en todo o mundo e cun indubidable éxito e aceptación social, a pesar de que naceron no medio de grandes protestas de grupos de veciños e comerciantes. No barrio viven 5.131 persoas, nun espazo de 20 hectáreas, con 3.766 vivendas das que o 40% están baleiras e 944 locais comerciais, dos que o 38% non teñen ocupación "Un barrio peonil, aberto, activo e atractivo é un polo de atracción para asentar novos residentes e novos negocios", destacan dende o Concello de Ferrol, que subliña o obxectivo de "fixar poboación", "frear o deterioro das vivendas baleiras" e "favorecer a ocupación dos baixos comerciais en desuso, coa vontade da de traballar con axilidade administrativa para habilitar -e acadar doutras Administracións- liñas de axudas e subvencións, para favorecer a implantación de novos negocios, que sumen no impulso do pequeno comercio e a hostalaría fronte as grandes superficies do extrarradio". Ademais de poñer en valor "o trazado urbano racional herdanza da Ilustración e a súa riqueza patrimonial, urbanística e arquitectónica", a peonalización contribuiría a reducir as emisións contaminantes e o ruído, mellorando a calidade de vida e a saúde dos e das residentes e das persoas que se acheguen ao centro histórico. "Atrasar mais un proceso que é lóxico e natural impediría avanzar cara un modelo de cidade mellor, mais humano, accesible, aberto, moderno, activo e vivo", afirman dende o Goberno ferrolán, que engade que "a pesar das arestas e dúbidas que pode suscitar, a peonalización vai acontecer mais pronto ou mais tarde e require de valentía política e dun traballo previo e progresivo de didáctica". Na actualidade xa son peonís as rúas Real, Dolores, Galiano, Carme e Manuel de Cal e parte das rúas María e Magdalena. Coa reforma completaríase a peonalización destas últimas dúas vías, e tamén serían peonís Carme, Rubalcaba, Terra, Concepción Arenal, Coruña, Sánchez Barcáiztegui, Méndez Núñez, Gravina e Arce, aproveitando ademais a remodelación da Praza de Armas. O tráfico rodado dentro do barrio limitaríase ás rúas Sol, Igrexa, Lugo e San Diego. Estacionamento O tráfico rodado dentro do barrio limitaríase ás rúas Sol, Igrexa, Lugo e San Diego Unha das cuestións que sempre espertan máis debates e conflitos á hora de levar a cabo procesos de peonalización é a do estacionamento dos coches. As algo máis de cinco mil persoas residentes do barrio contan cun total de 1.845 vehículos (o 36% dos veciños e veciñas e o 49% das vivendas teñen coche). Na actualidade, hai 3.344 prazas de estacionamento: 1.006 libres e públicas, entre calzada e superficie e 1.058 privadas (garaxes), ademais doutras 1.279 nos aparcadoiros públicos. Polo tanto os e as visitantes dispoñen dun superavit de 1.499 prazas de aparcamento. Na proposta realizada polo concello manteríanse as prazas privadas e en aparcamentos públicos, e a redución de prazas na calzada (de 686 a 259) compensaríase coa posta en marcha de novos estacionamentos gratuítos en superficie, que pasarían de sumar 320 prazas a unhas 1.625, incrementando o superavit para visitantes ata as 2.376 prazas. Estes novos estacionamentos distribuiríanse polas marxes do barrio, de xeito que ningún lugar da Magdalena estaría situado a máis de 300 metros dun deles. Proceso participativo O pasado mércores o Concello de Ferrol celebrou unha asemblea aberta no centro Torrente Ballester para explicar e debater os detalles do proceso de peonalización do barrio. Á xuntanza asistiron máis de 200 persoas, que expuxeron as súas posicións a favor ou en contra das medidas. O alcalde, Jorge Suárez, manifestou o obxectivo do seu Goberno de acadar un "consenso" social sobre este tema, sinalando que a proposta está "aberta" á "suma de propostas". Suárez sinala que o o proceso debe ser "participado por todos os veciños do municipio, os que teñen o centro como punto neurálxico da súa actividade laboral, comercial, escolar ou de ocio, ampliando un círculo no que, necesariamente, deben implicarse residentes, hostaleiros e comerciantes". A redución de prazas na calzada (de 686 a 259) compensaríase coa posta en marcha de novos estacionamentos gratuítos en superficie, que pasarían de sumar 320 prazas a unhas 1.625 Ademais, dende o pasado venres, os veciños e veciñas que desexen participar no proceso, poden facelo a través dunha urna -situada na entrada da Casa do Concello- na que poden introducir as súas achegas, dúbidas, propostas, suxestións e ideas na mesma. Nese espazo, na mesa de atención a cidadanía, pódense recoller planos do trazado urbano de barrio "para sinalar, de forma gráfica, a cidade que queren". Ademais, foi habilitado un enderezo de correo electrónico co mesmo obxectivo (magdalenapeonil@ferrol.es). A proposta (da que se pode ler aquí un resumo) parte do traballo desenvolvido na última década polos anteriores executivos locais na Axenda 21 (2006), no Plan de Mobilidade de Ferrol (2009), no Estudo de Viabilidade do Transporte a demanda (2011), no proxecto Supermazás do barrio da Magdalena (2013), no Estudo para a implantación dunha nova rede de bus (2013) e no Proxecto de normalización do mobiliario urbano do barrio da Magdalena (2013). Información sobre o proxecto de peonalización e plan de mobilidade exposta no Concello de Ferrol (.pdf)


Summary: Referente do fútbol a nivel mundial, Johan Cruyff morreu esta quinta feira aos 68 anos após non dar superado o cancro de pulmón que lle diagnosticaran en outubro de 2015.

Johan Cruyff finou esta quinta feira en Barcelona aos 68 anos ao non superar un cancro que se lle diagnosticara no mes de outubro. Nado en Amsterdam en abril de 1947, este mito do fútbol era colaborador da federación catalá de fútbol en proxectos deportivos e sociais, aliás de ser presidente de honra do FC Barcelona, equipo no que xogou durante tres temporadas intercaladas entre os anos 1973 e 1978 e que, posteriormente adestrou. A súa calidade levouno a ser merecedor do Balón de Ouro até en tres ocasións, en 1971, 1973 e 1974. O máximo expoñente do "fútbol total" tamén foi recoñecido pola IFFHS como mellor xogador de Europa e o segundo mellor xogador do século XX. Entre os moitos premios que recoñecen a valía de Cruyff atópase o Premio Creu de Sant Jordi, a máis alta distinción da Generalitat da Catalunya. Un ídolo en Barcelona A chegada de Cruyff a Barcelona non estivo exenta de polémica. Foi a raíz da súa ruptura co Ajax, clube que ás súas costas negociaba o traspaso do holandés ao Real Madrid. Após decatarse, Cruyff decidiu fichar polo Barça por 12.000 dólares mensuais. A súa fichaxe fora a máis cara da historia do fútbol até ese momento (60 millóns das antigas pesetas). Co holandés como xogador e adestrador (do 1988 ao 1996), o Barça vivía un dos seus mellores momentos. A súa identificación con Catalunya tamén o levara a participar até en dúas ocasións en partidos da selección catalá, combinado do que foi seleccionador de 2009 a 2013. A alma mater do Dream Team Cruyff será lembrado en Barcelona por dirixir o coñecido como Dream Team, que viviu o seu momento máis brillante na final da Copa de Europa de Wembley, cando o Barcelona se impuxo a Sampdoria no minuto 111 da prórroga. Era a primeira vitoria do Barça nunha final da Copa de Europa e o equipo de Cruyff pasaría á historia por iso. No seu palmarés como adestrador fican dúas Copas dos Países Baixos co Ajax (1986 e 1987); unha Copa do Rei co Barça (1990); catro Ligas co Barça (1991, 1992, 1993 e 1994) e tres supercopas de España co Barça (1991, 1992 e 1994). Ademais, logrou dúas recopas de Europa (unha co Ajax, en 1987, e outra co Barça, 1989), unha Copa de Europa co Barça (1992) e unha Supercopa de Europa co Barça (1992).


Summary: O BNG cualifica de "lavado de cara" o Real Decreto que o goberno quere aprobar sobre desafiuzamentos e propoñen no canto a adopción dunha batería de propostas, da dazón en pago á moratoria ou variar as taxas de demora, para poñer fin a "este drama social"

O BNG formulará no congreso d@s Deputad@s e no Parlamento de Galiza unha batería de propostas para "poñer fin ao drama social dos desafiuzamentos", un problema, sinalan na fronte nacionalista, produto da voracidade da banca e a tolerancia dos gobernos socialista e popular. O voceiro do BNG, Guillerme Vázquez, a deputada no Congreso, Olaia Fernández, e o parlamentar na Cámara autonómica, Cosme Pombo, compareceron para detallar a ofensiva de propostas e medidas que achega esta organización para crear alternativas aos desafiuzamentos. Fernández Davila lembrou que desde o 2010 o BNG presentou varias iniciativas no Congreso a este respecto, "que nin PP nin PSOE apoiaron" e cualificou de "tomadura de pelo" e "lavado de cara" o Real Decreto que vén de impulsar o goberno, "pois non dá resposta ao drama social nin achega solucións". Davila, que quixo facer un recoñecemento social ao movemento social que se xerou en torno á oposición aos desafiuzamentos, reiterou as propostas do BNG sobre esta cuestión. Nesta liña, Davila lembrou que os nacionalistas presentaron iniciativas para que se recolla a dazón en pago, a moratoria ou a posibilidade de converter a hipoteca en alugueiro. Comparecencia de Rajoy Para alén disto, o BNG vén de rexistrar no Congreso unha solicitude de comparecencia de Mariano Rajoy para que explique que pasos e medidas dá o goberno español a respecto dos desafiuzamentos. Pola súa banda, o parlamentar Cosme Pombo deu conta das medidas e propostas do BNG na Cámara autonómica para facer fronte a un escenario de execucións hipotecarias "que afecta a milleiros de familias". Parque de vivendas Nesta liña, Pombo avogou porque as vivendas que a banca vai meter no banco malo poidan ser habitadas por familias ou persoas con necesidades económicas. "Non pode ser que haxa milleiros de casas sen xente e milleiros de persoas sen casa", apuntou. "Consecuencias obscenas" O voceiro nacional do BNG, Guillerme Vázquez, enmarcou os desafiuzamentos como a "consecuencia macabra" do comportamento da banca e a tolerancia dos sucesivos gobernos. "A banca gaña si ou si e as persoas perden si ou si". Para o voceiro, o Real Decreto do goberno é unha "burla" á cidadanía e apelou a "esa Constitución española da que tanto falan, e que recolle o dereito á vivenda" para explicar que as achegas do BNG sobre desafiuzamentos "responden á necesidade e urxencia de acabar con este drama".


Summary: A xuíza absolve a cinco dos encausados pero unha das condenas implicaría a entrada en prisión dun dos cidadáns xulgados, que recorrerán a sentenza.

Seis das once persoas encausadas no proceso polo que se xulgaban os incidentes acontecidos en Compostela en 2009 durante unha manifestación de Galicia Bilingüe foron condenadas. En total, once anos e cinco meses de cadea para estes seis cidadáns foi a condena imposta pola xuíza, mentres que outros cinco foron absoltos de todos os cargos. Seis dos once acusados foron condenados a un total de máis de once anos de cadea A sentenza xudicial, que será recorrida, implicaría o ingreso en prisión de Bernardo M., un dos xulgados por aqueles acontecementos, e que foi condenado a un ano e nove meses por un delito de desorde pública e a 2 anos e seis meses máis por outro de atentado. No resto dos casos, Alejandro B. e Narciso V. foron condenados a un ano cada un por desorde pública, pero absoltos de atentado á autoridade. No caso de Aurelio L., Joam P. e Xiana R. a súa condena elévase a un ano e nove meses por atentado á autoridade, ao tempo que foron absoltos tamén do cargo de desorde pública. A petición da acusación para os once mozos xulgados hai agora uns catro meses era de 45 anos. A sentenza implicaría a entrada en prisión dun dos condenados A sentenza, tal e como avanzaron xa varios dos encausados, será recorrida ante a Audiencia Provincial. Os feitos xulgados aconteceron logo dnha contramanifestación durante a marcha que en febreiro de 2009 -a menos dun mes das eleccións autonómicas- Galicia Bilingüe convocou para protestar "contra la imposición del gallego". Naquela polémica marcha liderada por Rosa Díez, de UPyD, e que marcou a precampaña daqueles comicios, tamén asistiron destacados membros do PP, como o actual conselleiro da Presidencia, Alfonso Rueda, ou a ministra de Fomento, Ana Pastor.


Summary: O candidato socialista debulla o programa acordado con Unidas Podemos e outras formacións en pouco menos de dúas horas de discurso, incidindo sobre todo nos aspectos sociais e na defensa do "diálogo" en Cataluña. Sánchez conta cos apoios garantidos para ser elixido por maioría simple o vindeiro martes, na segunda votación

Pedro Sánchez abriu ás nove da mañá a sesión de investidura que debe conducir (en principio o vindeiro martes) á súa elección como Presidente do Goberno. Fíxoo cun discurso de algo menos de dúas horas de duración no que debullou o programa acordado con Unidas Podemos e outras formacións, coma o BNG, facendo fincapé nas reformas e medidas progresistas. O candidato socialista dirixiuse ademais en varias ocasións, de forma directa ou tácita, ás formacións da dereita, criticando o seu "sectarismo" e "insultos" e sinalando de entrada que "non vai romper España, non vai romper a Constitución, aquí o que vai romper é o bloqueo á maioría progresista elixida democraticamente".Sánchez conta en principio cos apoios garantidos para ser elixido por maioría simple o vindeiro martes, na segunda votación, na que só necesita máis votos favorables que contrarios. En principio, e tras o acordo acadado na tarde deste venres co BNG, o candidato socialista suma 167 votos favorables fronte a 164 negativos. Queda no aire a incógnita das consecuencias que poden ter nas votacións a inhabilitación do presidente da Generalitat, Quim Torra, e as presións exercidas en varias direccións tras o acordo acadado entre PSOE e ERC.No inicio do seu discurso, Sánchez defendeu a coalición progresista acadada con Pablo Iglesias e reprochou a PP, Ciudadanos e Vox que se erixan como "os únicos defensores" de España. A partir de aí, Sánchez debullou o que para el significa a defensa de España máis aló de envolverse na bandeira, no que definiu como o "patriotismo social". "España é a educación dos nosos fillos, as pensións dos nosos maiores, o coidado sanitario dos nosos familiares", resumiu Sánchez. Fronte á irrupción da extrema dereita de Vox, Sánchez asegurou que impulsará un marco normativo que ataque os discursos e delitos de odio.Recibido en pé pola bancada socialista e tamén pola que lidera Pablo Iglesias, Sánchez defendeu a "liberdade" como un dos alicerces nos que se sustentará a "coalición" progresista. Unha liberdade que entende debe protexer algúns dos principios que a extrema dereita pon en cuestión. "Unha liberdade plena, incompatible co machismo, coa homofobia, coa xenofobia ou co racismo; unha liberdade para realizarse sen sufrir discriminación e menos aínda violencia polo feito de ser muller", enumerou Sánchez, que aproveitou ese momento para manifestar a súa oposición á "lei mordaza" e a súa intención de pór en marcha unha normativa que avale a eutanasia.Outro dos eixos da coalición que liderará Sánchez foi o da cohesión territorial. Sánchez asegurou que o "conflito político" en Cataluña é unha "crise herdada" que o futuro Executivo abordará desde o "diálogo" deixando atrás a "xudicialización" que "tanta dor causou". "Hai que retomar a única vía posible, que é a política; a do diálogo, a negociación e o pacto", proseguiu Sánchez, que matizou que todo iso estará "amparado pola nosa Constitución". Fronte a esa situación, Sánchez apostou por "recomezar" e "retomar" o diálogo para abordar o conflito que -insistiu- ten unha "natureza política", polo que debe abordarse desde a política e non pola vía xudicial.O groso do discurso proseguiu co detallado repaso ás cincuenta páxinas do pacto programático con Unidas Podemos. A acción do Goberno de coalición rexerase en catro eixos fundamentais, segundo explicou: a xustiza social, defensa dos servizos públicos, a liberdade e a cohesión territorial. No económico, o de Sánchez foi un discurso socialdemócrata e crítico con algúns mantras neoliberais, con chiscadelas ás posturas esquerdistas dos seus socios de Unidas Podemos. Así, deixou claro que cren "nunha economía social de mercado" pero non "nunha sociedade de mercado", porque "non se pode entregar ao mercado a saúde, a seguridade, o porvir, a vida das persoas", advertiu. "O diñeiro non sempre está mellor no peto dos que posúen unha fortuna, senón nos servizos públicos", engadiu.Tras lembrar a súa intención de elevar impostos ás maiores rendas e reforzar o control de sociedades de investimento como as sicavs, afirmou que a clase media non sufrirá unha maior presión fiscal. Tamén lembrou a intención de implementar un ingreso mínimo vital e de derrogar a reforma laboral así como de prohibir por lei futuras amnistías fiscais.O carácter social do Goberno de coalición é no que máis énfase puxo o aspirante á Presidencia, que defendeu a "blindaxe constitucional do sistema público de servizos sociais como cuarto alicerce do estado do benestar". O aumento das contías para as axudas ao sistema de dependencia, a fin da LOMCE, a loita contra a emerxencia climática, o rexeitamento rotundo á xestación subrogada son algunhas das medidas que debullou.Un dos momentos máis aplaudidos desde a bancada socialista foi o recordatorio que fixo Sánchez da exhumación dos restos de Franco do Valle de los Caídos. Agora comprométese a devolver os bens "espoliados" durante o franquismo aos seus "lexítimos propietarios" e á inmediata recuperación para o patrimonio público no caso do Pazo de Meirás, tal e como figura no documento pactado con Unidas Podemos. Así mesmo, o Goberno declarará o 31 de outubro día de lembranza das vítimas do Franquismo e o 8 de maio día en recordo das persoas no exilio. Tamén aludiu á intención de devolver os bens inmatriculados ilexitimamente pola Igrexa a partir da listaxe que elaborou o Ministerio de Xustiza.Sánchez finalizou a súa intervención cun chamamento ao ton conciliador na política, pero ao que as bancadas conservadoras responderon con apupos.


Summary: Pazos de Merexo e o seu acordeón. Dous protagonistas da homenaxe que terá lugar hoxe no Rincón da Baiuca en Muxía. Dous ou un só xa que o mestre Pazos de Merexo e o seu acordeón conviven en grande unión desde hai xa máis de sete décadas.

No "Rincón da Baiuca", en Muxía, ás 20 so serán deste venres 16 de agosto rendiráselle tributo a Pazos de Merexo, toda unha institución no acordeón diatónico. A homenaxe, non podía ser doutra maneira, con música de acordeón da man do propio Pazos e dous confesos admiradores, Xurxo Souto e Manuel, neto do homenaxeado e seguidor da tradición acordeonista. Henrique Rivadulla Corcón tentará darlle orde a este que se presenta como un "duelo de acordeóns". De Merexo, aldea de Muxía, tomou o seu nome artístico Pazos, o mestre da Costa da Morte que será este venres 16 homenaxeado no Rincón da Baiuca, con dous acordeóns amigos e discípulos como compañeiros, o de Xurxo Souto e un máis cativo, o de Manuel, neto de Pazos e continuador da tradición que presidiu desde hai case sete décadas a casa de Pazos. O acordeón chegou moi pronto e desde moi lonxe. Pasaba pouco da primeira década de vida cando a Pazos lle puxeron un acordeón nas mans. Viña de Bos Aires e quen o traía era seu pai que pensou que o fillo lle podía dar algún proveito a aquel instrumento mercado por un tío na emigración. Tiroulle e moito. Pazos de Merexo comezou alugando o acordeón nas festas mais, aos poucos, daquela caixa comezaron a saír muiñeiras, mazurcas ou tangos que puxeron música ás festas e palilladas da Costa da Morte e fixeron do intérprete unha figura coñecida e querida na comarca. Desde que pegou nel, o acordeón de Pazos de Merexo só calou nun intervalo pequeno de tempo debido a unha situación familiar dolorosa que non convidaba á festa. Despois volveuse sentir, animado polo fillo que agora está tamén detrás da homenaxe de Muxía. Mestre do acordeón, figura respectada e querida, a dignidade da súa imaxe de músico popular prendeu tamén en Kepa Junquera, que o convidou, cando o seu neto Manuel, a participar no seu novo disco dedicado á música galega.


Summary: Aspiran a consolidarse na zona alta da táboa

A terceira xornada da Primeira División feminina de fútbol sala promete ser de todo menos tranquila para os equipos galegos da categoría: Burela, Cidade das Burgas, Poio, Ourense e Viaxes Amarelle da Coruña. Esta última escuadra aspira a lograr o seu primeiro triunfo da tempada na pista do Clube Deportivo Leganés hoxe ás 19 horas, ante unhas madrileñas que aínda non debutaron a causa dos casos positivos que detectaron entre as súas xogadoras. A estatística resulta favorábel para as de Jorge Basanta, que sempre foron quen de puntuar nos seus choques máis recentes contra o Leganés, aínda que xa pasou ano e medio desde o seu último enfrontamento. A escasos 15 quilómetros, no Polideportivo Municipal Villafontana de Móstoles volve á acción ás 19.30 horas o Burela Pescado Rubén, logo de padecer un aprazamento a pasada semana a causa do illamento do Intersala Zaragoza. O Burela buscará seguir sumando de tres en tres despois do bo arranque a domicilio fronte a Alcorcón (2-3). "Imos saír a gañar, queremos levar o ritmo e a intensidade, como sempre, impor o noso nivel e o noso xogo" asegura unha Ale de Paz, que se declara "consciente" de que non poden "baixar nin a intensidade nin o nivel dos adestramentos" a pesar dos paróns que poida provocar a Covid-19 ou de lesións como a escordadura de nocello de Jenny. Mais os duelos galego-madrileños non quedan aí, pois o Ourense xoga ás 17 horas de hoxe co Futsi Atlético Navalcarnero, aínda que a diferenza do que acontece co Amarelle e o Pescados Rubén, farao na casa. Separados por apenas dous puntos na clasificación, este igualado choque poderá ser seguido a través da canle de Youtube do conxunto galego, logo de conseguir o obxectivo de lograr a cifra de 1.000 persoas subscritas, para a que estiveron desenvolvendo unha campaña de promoción nos últimos días. Finalmente, Poio Pescamar e Cidade das Burgas enfrontaranse nun derbi ás 19 horas de hoxe no que destaca especialmente a presenza baixo os paus da portaría do conxunto local da gardameta Iria Varela, quen con tan só 15 anos terá que asumir a responsabilidade de substituír dous pesos pesados deste deporte como son Silvia Aguete -lesionada- e Caridad -sancionada-, consideradas as dúas mellores do Estado na súa posición.


Summary: Segundo o último informe de EAPN-Galiza, unha de cada dez persoas está nunha situación de pobreza severa na Galiza. As carencias económicas, provocadas pola "falta de vivendas dignas e accesíbeis", agrávanse entre as mulleres e as persoas maiores. Ademais, 53% das pensións están por baixo do limiar de pobreza.

A Rede Galega contra a Pobreza (EAPN-Galiza, en inglés) vén de publicar o informe O Estado da pobreza na Galiza 2021, un estudo de carácter anual que analiza o grao de cumprimento da Estratexia Europa 2020 —que instaba a reducir en 25% a poboación en risco de exclusión social de cara ao pasado ano— e dos Obxectivos de Desenvolvemento Sostíbel (ODS) asumidos en 2015 —diminuír á metade a proporción de persoas que viven na pobreza en 2030—. Segundo o devandito informe, 25,7% da poboación galega estaba en risco de pobreza ou exclusión social —a denominada taxa Arope— en 2020, isto é, 1,4 puntos máis que o ano anterior. Trátase do rexistro máis elevado da última década, xunto co de 2015. "Quen traballamos nas entidades do terceiro sector sabemos que estes números son realidades que se viven a diario e que intentamos paliar. O que evidencia o informe é que as persoas que sufriron a crise económica de 2008 non chegaron a recuperarse nunca, e isto púxoo de manifesto a pandemia malia que xa o viñamos advertindo nos últimos anos. A este ritmo non imos cumprir os ODS de 2030", sinala a Nós Diario o vicepresidente de EAPN-Galiza, Daniel Bóveda, quen cualifica as cifras de "frustrantes". O pasado ano tamén medrou de forma significativa a taxa de pobreza da Galiza até 22,1% —dous puntos máis que en 2019—, un dato que supera a media estatal —21%— por primeira vez en dez anos. Deste modo, case 600.000 persoas sofren unha situación de pobreza, o que supón un de cada cinco galegos e galegas. Con todo, Bóveda matiza que a pandemia non é a única causa destes rexistros, xa que se trata dunha situación que "vén de lonxe". "É evidente que a crise sanitaria influíu, mais, por desgraza, non nos sorprenderon os datos porque eran os que agardabamos", di. Incapacidade de afrontar gastos imprevistos Desde a Rede Galega contra a Pobreza poñen o foco no aumento do prezo do alugueiro e a falta de vivendas "dignas e accesíbeis", algo "esencial" para loitar contra a exclusión social. "A Consellaría de Política Social soubo actuar neste tempo de emerxencia sanitaria e a interlocución connosco foi boa; porén, para lograr a recuperación das persoas que sufriron a crise non abonda con axudar nos casos máis extremos. Precisamos un investimento social estrutural que aborde os problemas da vivenda, a sanidade, a educación... En definitiva, garantir os piares do estado do benestar", sostén Daniel Bóveda, quen malia "celebrar" medidas sociais coma o Ingreso Mínimo Vital lembra que o investimento debe ser "transversal" e producirse "en todas as áreas" para atallar o problema. De feito, o informe publicado onte evidencia que o 28% das galegas e galegos non ten capacidade para afrontar gastos imprevistos, ao tempo que o 15% non se pode permitir unha comida de carne vermella, polo ou peixe cada dous días. Medra a pobreza severa Aliás, 9,4% da poboación da Galiza sofre actualmente pobreza severa, isto é, que unha persoa que vive soa debe sobrevivir con menos de 535 euros mensuais; 1.123 no caso dunha familia con dous adultos e dous menores de idade ao seu cargo. Esta taxa subiu 1,5 puntos a respecto de 2019 e practicamente iguala a media estatal (9,5%). "Feminización" da precariedade Malia que nos últimos anos tense revertido a situación de forma notábel, os últimos rexistros indican que a laceira segue a afectar as mulleres en maior medida: 52,3% das persoas en situación de pobreza fronte a 47,7% de homes. Aliás, a taxa feminina incrementouse en 2,3 puntos no último ano, mentres a masculina subiu 1,8. "Os datos evidencian unha realidade. As familias 'monomarentais' teñen un maior risco de exclusión social, xa que moitas mulleres deben saír adiante soas, co que isto implica a nivel de conciliación, de coidados...", salienta o vicepresidente de EAPN-Galiza. 52,8% das pensións, por baixo do limiar de pobreza As persoas maiores tamén son especialmente vulnerábeis. En 2020, 46,2% das pensións por xubilación estaban por baixo do limiar de pobreza —688 euros mensuais, en 14 pagas—, e 15,7% deixaban as persoas beneficiarias en situación de pobreza severa —menos de 458 euros—. "Outro gran reto que temos como sociedade é o coidado, en maiúsculas, das persoas maiores. Mais non só é preocupante a carencia económica, senón que moitos fogares dependen desas pensións", apunta Bóveda. Así mesmo, 52,8% das pensións no seu conxunto —por incapacidade permanente, xubilación, viuvez, orfandade ou favor familiar— fica por baixo do limiar de pobreza relativa. Convenio de colaboración coa Valedora do Pobo Mañá conmemórase o Día Internacional para a Erradicación da Pobreza, e, con motivo desta data, EAPN-Galiza asinará na segunda feira un convenio de colaboración coa Valedora do Pobo a fin de "facilitar a procura de solucións ás necesidades das persoas máis desfavorecidas" e desenvolver accións conxuntas. Combater os estigmas e o odio Daniel Bóveda advirte un incremento dos "discursos do odio" e os "estigmas" cara as persoas en risco de exclusión social: "É unha realidade que xa estaba aí, pero agora fai moito máis ruído. Tristemente hai representantes políticos que aproveitan unha situación de vulnerabilidade para difundir noticias falsas, criminalizar e estigmatizar unhas persoas que xa teñen problemas abondo", lamenta. O vicepresidente de EAPN-Galiza considera que se están a incrementar os delitos de odio "contra todos os colectivos, desde as persoas migrantes ás LGBT", mais tamén, a nivel particular, contra a xente con graves carencias materiais: "O termo aporofobia xa non nos resulta descoñecido, porque por desgraza cada vez se utiliza máis", afirma.


Summary: A plataforma que agrupa a alumnado e profesorado de Música, Artes Plásticas, Deseño ou Conservación e Restauración esíxelle á Xunta que "exerza as súas competencias" para a integración destas disciplinas no sistema universitario galego. Denuncian a presión dos centros privados

Os e as estudantes galegas de ensinanzas artísticas, así coma o profesorado destas disciplinas (Música, Artes Plásticas, Deseño ou Conservación e Restauración), continúan na loita pola súa integración no sistema universitario. Unha demanda que vén de vello, despois de que en 2012 unha sentenza do Tribunal Supremo anulase a súa consideración de estudos universitarios, devolvéndoos á súa condición previa de estudos técnicos superiores, equiparables legalmente aos graos e posgraos, pero non integrados no sistema universitario. Unha simple equiparación que en moitos asuntos (bolsas, Erasmus, acceso a outros programas de estudo, dereitos do profesorado...) introduce diferenzas fundamentais. A Plataforma reclama da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria que "exerza as súas competencias" Este xoves ofreceron unha rolda de prensa no Parlamento na que representantes do alumnado, das asociacións de nais e pais e dos sindicatos leron un manifesto en nome da Plataforma pola Adscrición e a Integración das Ensinanzas Artísticas na Universidade. A súa principal demanda é que se poña en marcha o establecido do artigo 58.7, da LOMCE, que determina que as administracións educativas poderán adscribir centros de ensinanzas artísticas superiores mediante convenio ás universidades. Subliñan que en Galicia xa se deu o caso de que un centro privado autorizado pasase a impartir títulos superiores de música que non se tiñan implantado nos conservatorios superiores públicos. E salientan que "igualmente grave" é a situación dos estudos en Conservación e Restauración en Bens Culturais, que tamén ofrecen as universidades, públicas e privadas, "o que implica unha discriminación moi negativa para as tituladas e titulados superiores en tanto a suposta equivalencia acaba por non aplicarse en numerosos casos", sexa no acceso a bolsas para posgraduados, na continuidade de estudos, ou na incorporación ao mercado laboral, "pois sempre se prima a titulación universitaria". Subliñan que en Galicia xa se deu o caso de que un centro privado autorizado pasase a impartir títulos superiores de música que non se tiñan implantado nos conservatorios superiores públicos A Plataforma reclama da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria que "exerza as súas competencias" e publique de forma inmediata unha norma que estableza os criterios para a adscrición dos centros superiores de ensinanzas artísticas á universidade no curso 2015-2016, favorecendo que "nun período razoable de tempo" eses centros se poidan integrar plenamente no sistema universitario. A Plataforma afirma que a adscrición e a propia integración "a ninguén prexudica, beneficia de maneira sensible a todos os integrantes da comunidade educativa e pode ter efectos moi positivos na mellora permanente do sistema cultural galego, pois falamos dos centros onde se forman profesionais na creación e conservación do noso patrimonio cultural". As entidades que conforman a Plataforma fan tamén "un chamamento público" aos reitores das tres universidades galegas para que apoien publicamente esta demanda "que non persegue outra cousa que mellorar a formación e a investigación en educación artística, facer máis e mellor universidade, e máis e mellor país". Denuncian que se converteu "en problema político un problema ben sinxelo de ordenación académica", unha cuestión na que cren ver a presión de universidades e centros privados de ensino superior Critican especialmente a actitude mantida polo Partido Popular que -lembran- no seu programa electoral para as eleccións xerais de 2008 anunciaba que posibilitarían "a incorporación das ensinanzas artísticas superiores á universidade, de acordo co marco do Espazo Europeo da Ensinanza Superior". Denuncian que se converteu "en problema político un problema ben sinxelo de ordenación académica", unha cuestión na que cren ver a presión de universidades e centros privados de ensino superior: "numerosas universidades privadas e centros adscritos a universidades privadas están na actualidade aumentando de forma exponencial a oferta de títulos de grao en ensinanzas artísticas, e acaparando a oferta de títulos de posgrao, incluíndo títulos específicos de doutorado en ensinanzas artísticas".


Summary: O comité denuncia a intención da nova propietaria de segregar a produción de ferroaliaxes da actividade das centrais hidroeléctricas, como xa pretendera Ferroatlántica no seu día.

Xeal, a empresa que aglutina as antigas fábricas de ferroaliaxes de Cee e Dumbría e as centrais hidroeléctricas dos ríos Xallas e Grande, vén de presentar un recurso de casación ante o Tribunal Supremo contra a decisión do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) que avalou o o rexeitamento de Augas de Galiza a autorizar á empresa, entón controlada polo empresario Juan Miguel Villar Mir, a segregar a actividade de ferroaliaxes da produción eléctrica. Á vista do comité de empresa, este movemento "evidencia unha vez máis que o verdadeiro interese de TPG-Ithaka (a actual propietaria) está no substancioso negocio enerxético". "Mentres as fábricas sofren un progresivo deterioro por falta de investimento e o recorte drástico das capacidades produtivas, a empresa non escatima esforzos na súa batalla para conseguir a segregación das centrais", engaden. Como lembra a representación dos traballadores, o fondo norteamericano xa dera mostras das súas intencións no momento de tomar as rendas do complexo industrial, pois entón xa se negara a retirar o recurso presentado en 2017 por Ferroatlántica contra esta mesma decisión, pese a ser coñecedora da ilegalidade da desvinculación de actividades, "unha teima na que agora incide presentando este recurso no Supremo", apuntan. Desde o comité destacan que o fondo chegou con promesas de garantir o emprego e a viabilidade das fábricas, mais que "o único que hai a día de hoxe son fornos sen actividade, falta de mantemento e investimentos, perda de postos de traballo e unha clamorosa ausencia dun plan industrial". Ante esta situación, anuncian a súa intención de retomar as mobilizacións semanais cunha concentración esta sexta feira, 15 de xaneiro, ás 19 horas diante de Concello de Cee, "en defensa do futuro industrial da comarca e do mantemento de todos os postos de traballo". Por outra banda, sinalan que veñen de solicitar unha reunión coa Consellaría de Economía, Empresa e Innovación, xa que "transcorrido un ano e medio da venda seguimos sen coñecer o plan de viabilidade ao que obrigan as cláusulas das concesións, malia que dito plan xa lle foi requirido pola Administración á empresa hai meses", polo que exixen unha maior implicación da Xunta neste senso.


Summary: Beijing non ocultou o alivio tras a saída de Donald Trump da Casa Branca, e acolleu con satisfacción a chegada de Joe Biden. Mais con cautela: se ben haberá entendemento en temas como a loita contra a Covid-19 ou o cambio climático, é previsíbel que o novo presidente estadounidense manteña a liña dura noutros asuntos.

"Penso que despois deste difícil e extraordinario momento, ambos os pobos chinés e estadounidense merecen un futuro mellor", declarou hoxe aos medios a portavoz do Ministerio de Exteriores chinés, Hua Chunying, a respecto da chegada de Biden á Casa Branca e o seu discurso inaugural. O novo presidente estadounidense non fixo referencia explícita á China ─tampouco á UE─ e en xeral puxo o foco nos desafíos que afrontará a nivel interno, especialmente a respecto da polarización existente na política e na sociedade do país norteamericano. "Ao tempo que o discurso de Biden se centrou nos retos domésticos, Trump en contraste puxo en valor as súas políticas hostís cara á China como un logro no seu discurso de despedida", escribía onte o periódico chinés Global Times nunha reportaxe titulada "Biden abandona a retórica tóxica de Trump cara á China, mais cómpre valor para reconstruír pontes". "China é sincera en retomar o diálogo e a cooperación cos EUA agora que Biden tomou posesión", sinala o rotativo, que tras consultar con varios analistas políticos do país considera que "os eidos máis probábeis para romper o xeo serían o cambio climático, a loita contra a Covid-19 e o comercio". Non obstante Beijing mantén polo momento o escepticismo. Aliados ou/e adversarios Malia que o novo presidente prometeu afastarse da política illacionista de Trump e "liderar o mundo, non retirarse del", tamén manifestou en diversas ocasións que manterá a firmeza coa China, país que tanto demócratas como republicanos ven como ameaza nunha nova Guerra Fría, se non xa en marcha si latente. Neste sentido enmarcaríase a designación de Avril Haines como directora de Intelixencia Nacional dos EUA, cargo que acaba de ser ratificado por ampla maioría (84-10) no Senado. Haines ─recolle The New York Times─ defendeu ante os parlamentarios que as axencias de espionaxe debían "apoiar os esforzos bipartidistas que veñen de atrás para superar a China, adquirino e compartindo coñecementos sobre as intencións e as capacidades" do país asiático. "A China é un adversario nalgúns asuntos, e noutros tratamos de cooperar con eles, sexa no contexto do cambio climático ou noutros temas [...]. Mais creo que iso non mitiga de ningunha maneira o feito de que, cando falamos de espionaxe ou dunha variedade de temas estarei centrada, se son confirmada como directora da Intelixencia Nacional, en que é un adversario e que temos que traballar neses temas, en particular contrarrestando as súas accións ilegais, inxustas, agresivas nestes espazos", declarou na terza feira a preguntas da comisión encargada de avaliala para o cargo. Desde o Observatorio da Política Chinesa defenden que "a racionalidade debe volver ás relaciones entre a China e os EUA", "nun momento decisivo en que o mundo loita contra unha crise de saúde pública inédita nun século e os efectos económicos que carrexa". Cren que "a Administración Biden debe deixar de considerar Beijing como a 'némesis ideolóxica' inevitábel de Washington", algo que se explica por unha "mentalidade arraigada nas ideas obsoletas da Guerra Fría", por parte dos "falcóns partidarios da política dura contra a China da Administración Trump". Falcóns contra os que, poucas horas despois de Biden asumir o cargo, Beijing anunciou sancións. Un total de 28 altos cargos, encabezados polo ex secretario de Estado Mike Pompeo, polo seu "prexuízo e odio cara á China", segundo recolle o comunicado oficial. "Planearon, promoveron e executaron unha serie de accións de tolos que interferiron gravemente nos asuntos internos da China, socavaron os intereses da China, ofenderon o pobo chinés, e afectaron seriamente as relacións China-EUA", dise na declaración. No discurso inaugural, Biden fixo referencia á "batalla pola alma dos EUA". "A nosa nación está moldeada pola constante batalla entre os nosos mellores anxos e os nosos máis escuros impulsos. É hora de que os nosos mellores anxos se impoñan", dixo. Tirando dese fío ─e sen escatimar en críticas ao Goberno Trump─, a portavoz gobernamental chinesa Hua afirmou: "As dúas partes deben mostrar valor e sabedoría. Necesitamos tomar nota e escoitarnos mutuamente con respecto. É a responsabilidade conxunta dos nosos dous países e tamén a aspiración da comunidade internacional. Non temos dúbida de que os mellores anxos nas relacións China-EUA derrotarán as forzas do mal". Os Estados Unidos perden influencia entre a cidadanía da Unión Europea e do Reino Unido A maioría da cidadanía europea celebrou a vitoria de Biden nas eleccións presidenciais estadounidenses, porén non cre que esta vaia servir para o regreso dos EUA como o líder global preeminente. Así se desprende do estudo publicado esta semana polo European Council on Foreign Relations, que reflicte unha mudanza substancial na actitude dos europeos cara aos EUA nos últimos catro anos. Neste momento, a maioría da cidadanía nalgúns dos principais países europeos considera que o sistema político estadounidense está roto e que Europa non pode confiar no país norteamericano para que a defenda. Valora máis positivamente tanto as institucións estatais propias como as da UE. Ademais, pensa que a China será unha potencia máis poderosa que os EUA no período dunha década. Os Estados onde está percepción é maior son España (79%), Portugal (72%) e Italia (72%).


Summary: Da valorización dos microtopónimos ao menosprezo dos macrotopónimos

A tesourando unha das toponimias máis diversas e amplas de toda Europa, en Galiza non sorprende que cada leira teña o seu nome nin que, en certas partes do país, unha veciña sexa quen de diferenciar até unha ducia de lugares en apenas vinte ferrados de terra. Mais en Galiza non só as leiras reciben o bautismo, tamén unha chea de marcos, cons, penedos, castros e até regos cativos gozan dun privilexio pouco frecuente noutros lugares do mundo: todo un pesadelo para os grandes motores de procura como Google. Lonxe dun mero capricho, o certo é que detrás desta excepcional riqueza toponímica agóchase un milenario proceso de humanización que evidencia o arraigo dun pobo, o galego, que como poucos soubo acadar unha estreita relación co territorio até concibilo como un auténtico fogar. Un vínculo tan forte que mesmo deixou a súa pegada na xenética da poboación galega, tal e como o revelou un estudo dirixido, entre outros, polo profesor Carracedo e que en 2019 vía a luz na prestixiosa revista Nature Communications. A toponimia como identidade Mais se a importancia da toponimia na sociedade galega tradicional radicou principalmente na necesidade dunha identificación das terras de cultivo e da realidade máis próxima, hoxe por hoxe, na era dixital, resulta innegábel que a toponimia foi adquirindo, ademais dun, un forte compoñente identitario e sentimental. Abonda con presenciar os acalorados debates que aínda hoxe suscitan os diferentes nomes de cidades, vilas, parroquias e lugares do país, por pequenos que estes for, pois en realidade, os topónimos nunca deixaron de ser auténticos emblemas nacionais que conxugan lingua, cultura e historia, e que, xa que logo,constitúen a nosa carta de presentación no mundo. Conscientes deste valor, na última década, a aparición de proxectos como Toponimia de Galicia ou Galicia nomeada, nos cales participa activamente a sociedade civil galega, están a se converter nuns excepcionais aliados na conservación e recuperación de milleiros de microtopónimos. Un labor inxente de rexistro que loita contra o paso do tempo naqueles territorios que están a perder os seus últimos moradores e que, ademais,conta con numerosos inimigos, tales como a castelanización (Las Jubias, Las Gándaras, Freijeiro...), cando non a súa substitución por nomes de novo cuño que rachan o vínculo ancestral entre o territorio e os seus habitantes (Ciudad Europa, Los Rosales...). Os topónimos nunca deixaron de ser auténticos emblemas que conxugan lingua, cultura e historia, e constitúen a nosa carta de presentación no mundo Porén, se os microtopónimos están a ser obxecto dun profundo movemento de recuperación, estudo e valorización, isto non semella aplicarse aos seus irmáns maiores, os macrotopónimos, cuxa maior transcendencia non os librou de caeren no máis escuro esquecemento. En realidade, a sorte dos topónimos non pode desligarse da sobrevivencia social das realidades xeográficas á que se refiren e que,no caso galego, atopan o seu mellor exemplo nas vellas comarcas do país, hoxe practicamente baleiras de calquera contido institucional. Un proceso de lenta desaparición que xa fora advertido pola intelectualidade galega dos anos 30 do século pasado, e que vía nas comarcas a organización natural do país fronte ao sistema provincial deseñado por Javier de Burgos en 1833. Os nomes das comarcas Mentres que malogrado proceso de comarcalización dos anos 90 do século pasado representou, para parte da sociedade, un fenómeno novidoso, o certo é que a organización comarcal do país é tan antigo como el mesmo.Para comprobalo, abonda con ollar o papel destes territorios na organización política do reino de Galiza desde os seus primeiros momentos, tal e como pon de manifesto a coñecida como DivisioTheodemiri, escrita durante o reinado de Teodomiro, rei da Gallaecia entre os anos 559 e 570, e no que xa afloran referencias nítidas a territorios como Morracio (O Morrazo), Saliniense (O Salnés) ou Bergido (O Bierzo). En realidade, toda a documentación medieval galega está chea de referencias ás vellas comarcas do país baixo fórmulas como: "que estin terra de Amaea [...]", "e na terra de Fragoso [...]" Con todo, a [re]comarcalización do país non foi quen de recoller toda esta riqueza onomástica, de xeito que moitos destes macrotopónimos comarcais acabaron sendo substituídos por outros nos que primou o concello máis poboado, tales como a comarca do Asma (hoxe Chantada), a de Baroncelle (hoxe Verín) ou Abeancos (hoxe Melide). Outros foron sinxelamente interesadamente ocultados e substituídos por neoloxismos inexistentes na tradición galega, tales como Ferrolterra (antigo Trasancos) ou a Mariña Occidental (antigamente, Terra de Viveiro). Porén, a maior parte deles desapareceron baixo un proceso que pareceu ignorar as denominacións históricas e cuxo rastro só se mantivo no nome de pequenas parroquias como ocorreu en Montaos (hoxe comarca de Ordes), Céltigos (Xallas) ou Posmarcos (hoxe dividida entre as comarcas de Barbanza e Noia), entre moitos. Paradoxalmente, a maioría destes macrotopónimos históricos foron preservados pola Igrexa galega para dar nome ás súas demarcacións, e aínda hoxe esperan poder reclamar o seu xusto lugar no país dos millóns de topónimos: sen dúbida, a súa volta do esquecemento representa hoxe un dos retos máis apaixonantes da toponimia galega.


Summary: A consulta á militancia de Junts terá lugar o 6 e 7 de outubro.

A presidenta de Junts per Catalunya, Laura Borràs, e o secretario xeral da formación, Jordi Turull, anunciaron esta quinta feira que o president da Generalitat, Pere Aragonès, ten dous días para rectificar o cese do seu vicepresidente, Jordi Puigneró, antes de que Junts faga unha consulta interna a súa militancia para decidir se abandona o Goberno catalán. O Govern catalán, nunha situación límite Os integrantes da executiva nacional mantiveron unha reunión extraordinaria na mañá de hoxe despois de que Aragonès anunciase a destitución do vicepresidente e conselleiro de Políticas Dixitais e Territorio na última hora de onte. Neste sentido, o president da Generalit xustificara esa decisión no feito de que Puigneró non lle comunicase a intención de Junts de presentar unha moción de confianza contra o dirixente de ERC. En canro a Junts, xa anunciou que non proporá ningún nome para substituír o vicepresidente. A consulta á militancia de Junts terá lugar o 6 e 7 de outubro, anunciaron Borràs e Turull.


Summary: As novas recomendacións do FMI adiviñan que Rajoy adiantará a subida do IVE xunto con outros impostos e a baixada de salarios dos funcioarios privados. O FMI tampouco esquece o sector privado e recomenda tamén un descenso nos soldos das persoas contratadas.

Na análise do Fundo Monetario Internacional (FMI) referida á situación económica do Estado Español, anuncia que para acadar a "confianza dos mercados" é preciso endurecer as medidas que suporán unha baixa do poder adquisitivo de persoas asalariadas cunha inminente rebaixa recomendada de salarios –do sector público de forma especial, mais non só- xunto cun incremento do IVE, como medidas urxentes, o que deixa, máis unha vez á vista sobre quen vai recair o pago do rescate bancario. A institución liderada por Christine Lagarde estima que o déficit orzamentario excederá o 5,3% do Produto Interior Bruto (PBI) e recomenda, polo tanto, axustar a situación coas mesmas medidas que xa se teñen aplicado noutros países sometidos a rescate bancario como son Portugal e Grecia, é dicir, subir impostos e baixar salarios. Penar o consumo O FMI advirte con claridade a Mariano Rajoy que non pode agardar para o próximo ano para a subida de impostos e que compre activar o incremento do IVE e outros impostos que gravan o consumo, medidas que non veñen senón confirmar a liña na que o executivo español estaba a traballar, acorde coas indicacións da institución de Lagarde que reclama que estas medidas deben ser xa lexisladas. Demanda a eliminación tamén da reducción por compra de vivenda. O informe do FMI recolle tamén recomendacións de baixada de salarios para o sector privado cando reclama unha "solución global, en que os traballadores acepten unha maior moderación salarial, que os empresarios fagan reflectir as rebaixas de custos nos prezos e no aumento do emprego e os bancos se recapitalicen". No entanto, sinala que o obxectivo de redución do déficit é moi difícil de acadar. O programa de rescate incrementa a vixiancia do FMI sobre o goberno de Rajoy. De todos xeitos, a posibilidade de impago da débeda e do rescate poñen ao gobeno de Rajoy diante dun posíbel segundo rescate que xa avanza a prensa internacional, o The New York Thimes ao Público de Portugal.


Summary: Aumentam os indícios de o presidente da República preferir a continuidade de Passos Coelho, embora estar em minoria na câmara legislativa, ao fronte do governo.

A crise política em Portugal está longe de ser fechada, desde que o presidente da República, o conservador Cavaco Silva, tem a potestade, constitucional, de indigitar ou não como primeiro ministro António Costa, o líder do PS. A situação é a seguinte: politicamente Cavaco prefere a continuidade de Passos Coelho, mas este não tem a confiança da Assembleia da República, câmara que chumbou o seu programa de governo. Passos Coelho tem o apoio do presidente da República, aliás não o da câmara, justo ao invés de António Costa. Em Portugal já houve governos de gestão, nos anos 1987 e 2011 Todos os olhos estão postos em Cavaco Silva e no que vá fazer. Esta terça feira, durante a sua visita institucional à Madeira, o presidente da República deu uma pista ao desdramatizar esta crise política e ao relembrar que ele próprio foi primeiro ministro dum governo em gestão. Com efeito, de se optar por esta solução, não seria inédita: houve governos de gestão em Portugal nos anos 1987 e 2011. As afirmações de Cavaco foram rapidamente contestadas por António Costa: "É preciso relembrar que o que se passa hoje é bem diferente do que se passou em 1987 e é também bem diferente do que se passou em 2004", afirmou o secretário-geral socialista. Aliás, alertou que a Constituição proíbe a dissolução do Parlamento nos primeiros seis meses da legislatura.


Summary: A fachada principal do edificio de San Caetano, en Compostela, anoiteceu onte cunha proxección dobre e xigante da bandeira española. É a maneira da Xunta de Galiza de celebrar o 12 de outubro, denominado "Fiesta Nacional de España" ou "Día de la Hispanidad" e que en realidade conmemora o inicio da invasión e colonización de América do Sur en 1492.

A acción do Goberno de Feixoo foi axiña obxecto de chufa nas redes sociais, que xeraron memes sobre o que o franquismo designou "Día de la Raza" coma este de @cascarelo: O dirixente do BNG Rubén Cela cualificou o feito de "pailanada excesiva". O certo é que a Xunta pon moito máis empeño en afirmar a súa españolidade ca en facer o propio no Día da Patria Galega, cuxo nome oficial, que o PP sempre evita, é Día Nacional de Galiza.


Summary: O borrador do concurso de translados topa coa oposición dos sindicatos. Recorda CIG-Ensino que a Lei de normalización lingüística e do propio decreto do plurilingüismo require o deber de manexar o galego en todas as prazas e en todos os niveis educativos

A Xunta de Galiza, en virtude do concurso de translados, permitirá que no noso país imparta aulas profesorado que non coñece a nosa lingua. Segundo a proposta da consellaría de Educación, que o sindicato CIG fixo pública a través da súa federación de ensino, Jesús Vázquez incumprirá a Lei de normalización lingüística e o propio decreto 79/2010, que regula a presencia do galego nas aulas. Só terán o deber de manexar este idioma @s docentes especialistas de Infantil; ciencias sociais, xeografía e historia e ciencias da natureza en Primaria; xeografía e historia e bioloxía e xeoloxía en Secundaria; e na Formación profesional. Na mesa sectorial, CIG-Ensino reclamou que se exixa a competencia en galego para todas as materias, considerando "inconcebíbel" o borrador do concurso de translados achegado pola consellaría e que non contempla tal requerimento. "En calquera momento podería exercer cargos directivos ou impartir a súa materia en galego se así o require o Plan lingüístico do centro", pois o decreto plurilingüe aprobado pola Xunta do PP recolle que serán os propios colexios os que escollan a lingua en que se imparten algunhas materias para completar o famoso 33% do currículo que se lle reserva ao idioma propio do país. Así mesmo, defendeu o sindicato nacionalista que se considere un mérito impartir as aulas en galego.


Summary: Felipe Ces é o creador de Kameleon Vintage, unha tenda de roupa de segunda man localizada en Santiago de Compostela, que naceu froito da casualidade e do infortunio. Felipe rompeu unha perna mentres estaba de Erasmus en Bulgaria, e iso permitiulle centrar todo o seu tempo en deseñar unha tenda de roupa en liña como parte do seu traballo de fin de grao. Ao pouco, o éxito da tenda e a acollida que tivo entre as universitarias e universitarios de Santiago fixeron que se puidera instalar nun local.

-Cando tiveron a idea de crear Kameleon? Hai cinco anos, nunha viaxe que fixen a Italia merquei nun mercadiño da zona roupa como a que vendemos nós, pero aínda máis barata. Deime conta de que aquí, na Galiza, esa roupa vendíase por moito máis prezo, polo que era un negocio interesante. Evidentemente, non podía ir a Italia a miúdo para conseguir pezas de roupa a ese prezo, así que o deixei un pouco de lado. Pero durante o Erasmus, como rompín unha perna e case non podía saír de festa nin facer viaxes, dediqueime a percorrer as tendas de roupa vintage que hai en Sofía. Penso que unhas trinta tendas de segunda man, cuxos donos non chegaban aínda a entender cal era o verdadeiro significado e o verdadeiro valor do vintage. Cando volvín, decidín centrar o meu proxecto de fin de grao en crear unha tenda en liña con roupa de segunda man. Cando xa vimos que comezaba a funcionar ben, decidimos empezar a vender de maneira presencial nun local. Agora mesmo, Martín, Eva e mais eu somos quen traballamos en Kameleon. A parte máis administrativa e da web lévoas eu, mentres que Martín e Eva encárganse de aspectos máis relacionados coa organización e a difusión das pezas. -Para alguén que non entenda o termo vintage, que tipo de roupa venden? A verdade é que temos un rexistro de roupa bastante amplo. Desde polos de Lacoste até chándales de Adidas dos anos 90, pasando polas crazy jackets. Temos unha parte do que se poderían chamar clásicos, con diferentes chaquetas, polos, abrigos... de marcas moi recoñecíbeis, e despois roupa dun estilo máis deportivo. Principalmente eses son os estilos nos que nos movemos. -Como conseguen a roupa para despois vendela no local? Nun principio, conseguiámola viaxando e indo a diferentes mercadiños. Neses lugares comecei a coñecer varios provedores, aos que acompañaba aos seus almacéns. Iso fixo que me fose moito máis sinxelo adquirir a roupa, porque non tiña que ir posto por posto, senón que podía tratar directamente con eles para conseguir o material. Neste negocio é moi difícil atopar provedores que traballen ben e que non te intenten enganar. Traballei xa con máis de cincuenta provedores distintos. Teño a sorte de que co que traballamos agora estamos moi ben. Deunos a vida na pandemia, e é moi probábel que sen el, Kameleon xa non existiría. O dos provedores é un mundo bastante complicado, e en especial cando xestionas unha tenda online. -Como é para un pequeno negocio subsistir nos tempos de pandemia? Se para calquera negocio xa é complicado, penso que para un pequeno comercio, que traballa cuns ingresos máis ou menos axustados e que ve como se reducen de xeito drástico en pouco tempo, é moi difícil. Tivemos a sorte de que cando as cousas ían ben conseguimos aforrar unha parte de beneficios para trasladarnos a un local máis grande, que tamén implicaba máis gastos, pero que se puido afrontar. Aínda así, foi moi complicado aguantar todo este tempo. -Pensa que as institucións apoiaron o suficiente o pequeno comercio? Eu, por exemplo, sen contar a redución da cota de autónomo, non recibín ningún tipo de subvención nin de axuda especial. O que notei é que cada vez que intentaba solicitar algunha prestación, tiña que facer moitos trámites e achegar moitos datos, o que facía que en moitos casos non me dera tempo a entrar nos prazos de petición. Penso que foi unha carreira en solitario para os negocios máis pequenos. Os traballadores dos comercios máis locais non temos tempo para levar a cabo todas as xestións que son necesarias para acceder ás axudas, porque non damos para máis co propio traballo.


Summary: O sindicato critica o establecemento unilateral de xornadas que poden ser de 38 horas e 15 días ininterrompidos no persoal do Consorcio Galego de Igualdade e Benestar dependente da Consellería de Política Social.

O persoal de Servizos Sociais do Consorcio Galego de Igualdade e Benestar dependente da Consellería de Política Social, denuncia a través do sindicato CIG-Administración Autonómica que "ao longo da maña do mércores 25, e por medio de avisos por WhatsApp e ameazas da directora de area en chamada telefónica", as direccións modificaron as condicións laborais ás traballadoras. Entre os cambios están o aumento de quendas de até 24 ou 38 horas de xornada e ata 15 días continuados, e cambio de centro de traballo públicos ou integrados dun día para outro. Desde a CIG afirman "entender" que a función destas traballadoras e traballadores é "vital e importantísima dada a crise sanitaria polo COVID 19 e o caos nas residencias de maiores", mais pensan que iso "non pode conducir ao abuso". Segundo o sindicato, a "improvisación" é "de tal magnitude" que ante a negativa dalgunha traballadora a presentarse na tarde de onte a traballar noutro centro, "do que se lle informou dúas horas antes e sen coñecer as condicións laborais", a Xerencia do Consorcio respondeu cunha instrución por escrito "coa ameaza de que, de non facelo, pode ter consecuencias penais". Nin a CIG, como representación sindical da maioría do persoal, nin os comités de empresa nin o comité intercentros, declaran ter constancia "oficial" desta situación, que cualifican de "esperpéntica". Por iso denuncian que "o estado de alarma non é escusa para pasarse toda a lexislación laboral e de prevención de riscos laborais polo forro", e exixen a "negociación urxente das condicións que vai ter o persoal", sen que se modifiquen de xeito unilateral as condicións reflectidas no convenio.


Summary: O que fora secretario de Organización dos populares galegos nos 90 asegura que por volta do 65% do financiamento do PPdeG era irregular. Crespo cifra en 300.000 euros anuais os cartos (sen declarar) que recadaba para o PPdeG, cifra que nos anos de eleccións aumentaba "moi notabelmente". Afirma ter "papeis" comprometedores para dirixentes do Partido Popular.

Pablo Crespo foi na noite do domingo un dos protagonistas do programa 'Salvados' que emite a cadea La Sexta e que neste capítulo trataba da corrupción (#caminodecorrupción). O ex-secretario de Organización do PP galego e un dos principais implicados na trama Gürtel afirmou, con rotundidade, que el mesmo entregou a finais dos 90 a altos cargos e dirixentes do Partido Popular galego sobres con diñeiro sen declarar. Uns cartos, apuntou, que proviñan de doazóns. Diñeiro en B que, sostivo con normalidade, entregaba en man a didirxentes do PP do noso país. Non quixo dar nomes, mais Crespo apuntou a que moitos dos actuais dirixentes do PP que cargan con dureza contra Bárcenas terían que estar calados porque tamén eles cobrarían en B. E, apuntou, "hai miles de papeis" en refrenza a que se habería documentos comprometedores para o Partido Popular sobre financiamento ilegal. O ex-secretario de Organización calculou nuns 300.000 euros anuais os que podía recadar para o PP galego en diñeiro sen declarar. Unha cantidade, engadiu, que se multiplicaba notábelmente cando era ano de eleccións. "Por unha campaña podíamos declarar un millón de euros e o seu custo era de catro ou cinco millóns", afirmou. Rajoy sabíao Preguntado por Jordi Évole sobre se Mariano Rajoy era coñecedor do financiamento ilegal do PP, Pablo Crespo dixo ter "a seguridade" de que "toda a estrutura do Partido Popular, incluíndo o señor Rajoy, coñecía a forma de financiamento". O ex-dirixente do PPdeG, que asegurou que estas formas de financiamento "están regularizadas desde os an os 80",cifrou en máis dun 80% das doazóns que percibe o PP as que proveñen de construtores de obra pública.


Summary: Yolanda Viñas, a preferentista multada por un comentario publicado no seu perfil de Facebook, non será sancionada. Arquívase así este caso que estaba amparado pola Lei Mordaza aprobada polo PP.

A preferentista Yolanda Viñas vén de recibir unha notificación da Subdelegación do Goberno na que se lle informa do arquivo da sanción por non seren ratificados polos axentes denunciantes os feitos imputados. A afectada fora sancionada cunha multa de 300 euros pola propia Subdelegación –amparándose na Lei Mordaza do PP- após publicar un comentario no seu perfil de Facebook. Tras recibir o aviso de multa, Yolanda Viñas presentara unha reclamación na que alegaba o dereito á liberdade de expresión no seu perfil persoal de Facebook. Nesta rede social, relatara un caso de represión sufrido polo colectivo de preferentistas no Concello de Tui. Falta de respecto ás forzas e corpos de seguridade Na notificación recibida en xaneiro, Subdelegación do Goberno acusaba Yolanda Viñas de "falta de respeto y consideración a los miembros de Fuerzas y Cuerpos de Seguridad, al verter en su muro de Facebook descalificaciones hacía la Policía Local tales como "podedes botar a man as vosas partes e axitar enérxicamente como fixo algún de vos diante dos nosos vellos..." "ou e que non sabiades xa si as tiñades na bragueta ou no gorxa" "podedes collelos polo peito e mándalos para corte como tamén fixéstedes eos avós..." "podedes poñerlle un xeonllo na cabeza contra o chan como fixéstedes con Lois Baulo, un rapaz cunha gravísima discapacidade psíquica pero non violento que só pediu ir ó baño" "nos gañamos 44 xuizos aínda que fostes mentir ó xulgado...", hechos comprobados en las dependencias de la Policía Local de Tui, Tui (Pontevedra), a la 20:45 horas del día 08/12/2015". Con esta xa son máis de 50 as sancións só na comarca do Baixo Miño –por valor de máis de 20.000 euros- que foron recorridas perante o Contencioso Administrativo e que concluíron cunha resposta favorábel ás persoas preferentistas. O caso de Yolanda Viña era significativo na medida en que se trataba do primeiro caso de sanción a unha preferentista por expresar a súa opinión nunha rede social.


Summary: Os seis parlamentarios recollen as súas actas no Congreso lembrando que a formación galega "fixo os deberes" e non contemplan outra opción que non sexa formar grupo parlamentario. A coalición sitúa a política social e o dereito a decidir como condicións para un posible acordo co PSOE.

Os seis deputados galegos de En Marea acudiron na mañá deste venres ao Congreso dos Deputados para se acreditar e recoller as súas actas. Nun acto protocolario, os parlamentarios da coalición de esquerda reivindicaron o seu dereito a conformar un grupo propio xusto nos mesmos días nos que sobre todo PP e Ciudadanos amosan o seu frontal rexeitamento a que tanto esta formación como En Comú Podem e Podem-Compromís funcionen de maneira independente a Podemos na Cámara Baixa. "Fixemos os deberes, non cabe outra opción", advirten. En Marea cumpriu os requirimentos básicos que determinan se unha formación acada ou non o grupo parlamentario ao obter, como establece o artigo 23 do regulamento do Congreso, "un número de escanos non inferior a cinco e, polo menos, o 15% dos votos correspondentes ás circunscricións nas que tivesen presentado candidatura ou o 5% dos emitidos no conxunto da Nación". "En Marea fixo os deberes, non cabe outra opción", asegura Alexandra Fernández, voceira da coalición "En Marea fixo os deberes e superou a barreira dos cinco escanos e do 15% dos votos, non cabe outra opción", insistiu Alexandra Fernández, a que será primeira voceira da formación no Congreso. A coalición obtivo o 26,6% dos votos na Coruña, o 19,3% en Lugo, o 17,8% en Ourense e o 28% en Pontevedra. Pero é ao punto 2 deste mesmo artigo ao que se agarran Ciudadanos, PP e mesmo parte do PSOE para poñer atrancos. Nel aclárase que "en ningún caso poden constituír grupo parlamentario separado deputados que pertenzan a un mesmo partido. Tampouco poderán formalo os deputados que, no tempo das eleccións, pertencesen a formacións políticas que non se tivesen enfrontado ante o electorado". Habendo na lista de En Marea candidatos de diferentes partidos e mesmo independentes, a coalición defende que, tal e como aclararon en campaña, a súa formación ten entidade xurídica propia e os parlamentarios representan esta e non as forzas onde militan. Deixaran claro que o seu obxectivo era o grupo parlamentario e o Ministerio do Interior, na súa web electoral oficial pero tamén na mesma noite das eleccións, presentara os seus resultados como unha forza independente e por separado de Podemos. En Marea esíxelle ao PP que permita que o Congreso reflicta a "maior pluralidade" do "novo escenario" Fernández lanzou unha mensaxe ao PP para esixirlle que permita que o Congreso reflicta a "maior pluralidade" do "novo escenario" tras o 20D porque esa maior pluralidade "significa a coralidade de voces, que é o que a cidadanía reclamou nas urnas". "Nós presentámonos coa vontade de conseguir un grupo propio; iso é o que está enriba da mesa e non entendemos outra posibilidade", dixo a voceira de En Marea, que non aclarou se o posible apoio a un presidente do Congreso socialista depende da aceptación por parte do PSOE deste grupo parlamentario galego. "É un día histórico para Galicia porque os galegos teremos por primeira vez un grupo propio", insistiu. Feijóo, ademais, uniuse ás voces contrarias ao grupo propio de En Marea e asegura que "as prioridades desa coalición é facer unha defensa dun referendo de independencia" e permitir "dividir en catro grupos" a mensaxe de Podemos e "ter máis tempo para actuar". Así, advirte que, "de seguir as cousas así, probablemente PP e PSOE podería presentar diferentes candidaturas en cada autonomía". PNV, CC, ERC, UPyD ou IU tiveron grupo propio sen cumprir os requirimentos básicos do regulamento que si cumpre En Marea A amplísima e flexible interpretación que se leva feito sobre o regulamento do Congreso nos últimos anos para favorecer os grupos doutros partidos é o que fai ver a En Marea nos posibles atrancos unha decisión puramente política e non xurídica. Na última lexislatura, UPyD, co 4,7% dos votos a nivel estatal, puido ter grupo parlamentario grazas á cesión momentánea dun deputado de Foro Asturias. O mesmo ocorrera noutras ocasións con Coalición Canaria ou IU e grazas ao préstamo de parlamentarios do PSOE ou ERC. Tamén nesta última lexislatura, a Mesa do Congreso impediulle a Amaiur formar grupo propio por non ter sumado o 15% dos votos en Navarra malia ter superada esa porcentaxe nas provincias da autonomía vasca. Anos antes, ERC puido ter grupo propio malia non chegar ao 15% en Valencia, onde tamén se presentara. Ademais, durante moito tempo, o PNV tivo grupo parlamentario malia non superar tampouco ese limiar no territorio navarro. Política social e dereito a decidir, criterios para un pacto co PSOE Por outra banda, Fernández tamén lanzou unha mensaxe para o PSOE para que decida se quere un goberno "alternativo de esquerdas" ou seguir sendo "a parella de baile do PP". Para a voceira de En Marea, a política social e a defensa do dereito a decidir son os dous criterios clave para un posible apoio, pero advertiu que a "única liña vermella" é a que divide o PSOE en dous. En Marea insta o PSOE a elixir entre "o proxecto socialdemócrata e a defensa do dereito a decidir" ou "seguir sendo a parella do PP" A un lado desa liña están "os que queren continuar o proxecto político do PP, o das privatizacións e os recortes", que pactan unha reforma da Constitución "da noite para a mañá de costas á cidadanía". No outro, na súa opinión, está un PSOE que "quere recuperar o seu proxecto socialdemócrata" e outras cuestións como a defensa do dereito a decidir dos pobos, "pola que apostaba o PSC en 2012". A coalición aclara que defenderá Galicia "como suxeito político propio, con especificidades" e con dereito a decidir É, en definitiva, "a liña vermella que ten o PSOE entre Susana Díaz e Pedro Sánchez", engadiu, porque asegura que hai socialistas que estarían a favor do referendo en Catalunya. "Os socialistas terán que decidir por que proxecto van apostar", insistiu Fernández, quen subliñou que En Marea defenderá a Galicia como "un suxeito político propio" que, "como nación periférica do Estado ten unha serie de especificidades" que se porán enriba da mesa, incluído o devandito dereito a decidir.


Summary: Proxecto a carón da balsa mineira das Pontes.

A Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) denunciou esta terza feira que Endesa quere desenvolver unha plantación de 543 hectáreas de Eucalyptus nitens na conca do río Eume, cando hai menos dun mes Augas da Galiza facía unha proposta de sanción de dous millóns de euros a Endesa por "infraccións moi graves" na xestión do encoro da Capela, no mesmo río, que obrigou a prohibir durante dez días en 2020 o consumo de auga da billa en Pontecesures. Adega, despois de analizar a memoria ambiental do plantío, acusa Endesa de intentar vender esta explotación forestal como a solución ao teórico risco de lume de zonas de matogueira perto da balsa mineira das Pontes. Mais, entende, esquece que este hábitat cumpre "unha importante función ecosistémica como reguladores do ciclo hídrico, fixadores de carbono e acubillo dunha variada e sensíbel biodiversidade", sinala a entidade. En cambio, as plantacións forestais de especies exóticas invasoras como o eucalipto nitens son "perigosas para os ecosistemas forestais e semi-naturais", segundo o ditame do Comité Científico Español de Flora e Fauna Silvestres, amais de contar cunha menor diversidade e un elevado consumo de auga. Diante do suposto risco de delincuencia incendiaria que sostén Endesa de non plantar os eucaliptos, Adega lémbralle que estes casos non se relacionan coa cobertura vexetal, como indican distintos informes do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, "e si con outros factores de índole socioeconómica, nos que, por certo, a constante presión das empresas forestais por ocupar cada vez máis territorio ten moito a ver". Ademais, a asociación ecoloxista cuestiona que no proxecto, Endesa recoñece que haberá un castro e 19 mámoas afectadas pola plantación, que "podería ser considerada como unha zona arqueolóxica dada a importante concentración de xacementos presentes", salienta, así como teselas do eucaliptal que entrarán en hábitats de interese europeo e prioritarios. Na memoria, a promotora destaca que non se detectaron especies ameazadas ou en risco. Malia iso, Adega explicou que o traballo de investigación desenvolto permitiulles confirmar que na zona da plantación hai tres anfibios e tres aves que sofren distintos niveis de ameaza, sobre todo a tartaraña cincenta (Circus pygargus).


Summary: Xornadas maratonianas, precariedade, salarios decrecentes e estrés, marcan as condicións laborais dos traballadores das empresas que contrata a multinacional de Amancio Ortega na montaxe das tendas de Zara no exterior.

Inditex ten hoxe un volume de negocio de 15.946 millóns de euros --un 16% máis que en 2011-- beneficios despois de impostos por valor de 2.361 millóns --un 22% máis--, un plantel que xa supera as 120.000 persoas e unha arañeira de máis de 6.000 tendas nos cinco continentes que reflicte cada vez unha maior presenza en todo o planeta. Neste senso, o imperio do téxtil é hoxe unha das compañías máis rendíbeis de Europa, a que máis medra no exterior e a que máis réditos reporta aos seus accionistas . E é que a multinacional cuestiona un concepto, o da crise, que non atinxiu en absoluto as grandes fortunas que coma Inditex desenvolven prácticas moi concretas nas relacións laborais que contribúen a incrementar os seus gaños en detrimento dos dereitos da clase traballadora. No número 65 do Sermos Galiza contámosche cales son as condicións de traballo para @s empregad@s de Inditex no estranxeiro.


Summary: O vicepresidente da Cámara de Industria e Transporte azteca afirmou hai uns días con rotundidade que "os floteis se farán en México". Representantes sindicais do naval de Vigo e Ferrol recoñecen que "ninguén sabe o que está asinado neses contratos" para os buques hoteis e salientan que "Pemex non decidiu nada". "Están a xogar co sector", advirten, en referenza aos gobernos autonómico e español

Pemex e o presunto encargo dos seus floteis en estaleiros de Galiza semella o conto de nunca acabar. Após semanas e semanas de vai e vén, de díxomes díxomes e disto e daqueloutro, aínda non hai certeza de que eses barcos hoteis se vaian facer nas factorías galegas. Malia as promesas e anuncios tanto da Xunta como de responsábeis de Navantia e Barreras, os estaleiros que terían que facer eses buques en México poñen en dúbida estes feitos. Así, Urreta Ortega, responsábel da Cámara Mexicana de Industria e Transporte Marítimo, afirmou que ambos os dous floteis van ser construídos no país centroamericano. Unha afirmación que non pasou desapercibida para representantes do naval de Ferrol e Vigo, como Manuel Grandal ou Cesar Rodríguez. Ambos os dous coinciden en que "após meses e meses a ouvir falar de Pemex aínda non sabemos o que está asinado neses contratos dos que tanto se falou". Manuel Grandal, naval de Ferrol: "Navantia ten desde xaneiro todo listo: deseño feito do buque, material localizado, prezos,... mais todo está parado" Revogar os acordos? A Cámara mexicana insiste en que a construción dos floteis en Galiza debería estar en marcha desde mediados de febreiro. E iso non se produciu. Lonxe das afirmacións feitas polas administracións galega e española, a imprensa local mexicana informa de que Pemex estaría en disposición de revogar os acordos con Navantia e Barreras para a construción dos famosos floteis –acordos aínda sen ratificar-, xa que os estaleiros galegos non presentaron en prazo os avais financeiros requiridos. César Rodríguez, naval de Vigo: "Após meses e meses a ouvir falar de Pemex aínda non sabemos o que está asinado neses contratos dos que tanto se falou" Segundo a imprensa de Veracruz, Juan Manuel Urreta Ortega, vicepresidente da Cámara Mexicana da Industria do Transporte Marítimo, explicou que o primeiro dos buques debería iniciarse sobre o 18 de febreiro, mais por mor das dificultades económicas as dúas empresas non presentaron a tempo os avais. De feito, a prensa mexicana xa fala de quebra tanto dos estaleiros de Barreras como de Navantia. Manuel Grandal, da CIG de Ferrol, afirma que "non sabemos nada sobre o flotel". Sinala que Navantia ten "feitos os deberes" desde principios de ano, cos avais presentados, deseños feitos, material de construción localizado, prezos,... "mais aquí non se está a construir nada". Por que? "Porque non hai orde de execución", indica. E achega unha explicación para iso: "Pemex non decidiu se quere (facer en Galiza) os floteis ou non". Nos últimos tempos, o naval de Ferrol perdeu 2.000 empregos directos e o de Vigo, perto de 8.000 Farangullas Desde o naval de Vigo, César Rodríguez, da central nacionalista, lembra que "estamos a ouvir a falar de Pemex desde maio do ano pasado, primeiro de 14 remolcadores, despois de 2 floteis... e nada". Pregúntase que é o que "está asinado neses contratos, porque ninguén o sabe e o que o sabe non quere dicilo" e acusa os gobernos de estaren a "xogar coa desesperación de todo un sector". Aliás, para Rodríguez Pemex non é a solución para o naval galego; algo que tamén partilla Grandal. Sobre a mesa, e aínda sen solución definitiva, tax-lease, dique flotante, veto... "iso si que son as cuestións de peso para este sector".


Summary: A formación nacionalista celebra a súa asemblea deliberativa na que debate sobre a integración "con xenerosidade" nun proceso de mestizaxe cos movementos sociais e de empoderamento cidadá: "Traballemos nas mareas, non sexa que rematemos mareados".

Baixo o lema Escoitar para deliberar desenvolveuse a asemblea deliberativa de Anova Irmandade Nacionalista. Baixo as premisas do respecto, da escoita activa, da igualdade e da libre expresión os participantes cooperaron para mellorar e transaccionar propostas orientadas á asemblea nacional que a organización celebrará o 11 e 12 de outubro. O tema máis controvertido foi o da participación dos expulsados na vindeira asemblea nacional As persoas que desempeñaban o papel de moderación e sintetización eran alleas á organización para garantir a neutralidade. A asemblea estruturouse en catro bloques temáticos: ético e de dinámicas de irmandade, organizativo, ideolóxico e político e social. E a reunión desenvolveuse nun clima calmado. Durante a mañá o tema que xerou máis controversia foi o da participación dos expulsados na vindeira asemblea nacional. Tras varias intervencións chegouse ao acordo de presentar a emenda de que os expedientados dispoñan de tres minutos para expor a súa situación e os procesos expedientais. Posteriormente, levarase a cabo unha votación para decidir se poden participar na que eles non estarán presentes. Os puntos que xeraron máis consenso foron a necesidade dunha maior flexibilidade no pago de cotas, a incrementación da cultura feminista e a eliminación do discuso-espectáculo. Portavocía ao unísono O portavoz nacional de Anova, Xosé Manuel Beiras interveu durante o segundo bloque ao fío da proposta dun militante de crear unha poliportavocía, un liderádego compartido para chegar a un empoderamento colectivo. Beiras afirmou que levaba defendendo iso "xa dende o BNG". "Nesta última ocasión eu dixen que aceptaba sempre que o de portavoz fose un rol exento de potestade executiva". O parlamentario lamentou que "a situación interna de Anova provocou que tivese que dar pasos adiante no canto de atrás". Nesta liña engadiu que para que exista unha poliportavocía quen a detente debe falar "cunha soa voz, non ser unha serie de voces disonantes, unha gaiola de grilos". "A situación interna de Anova provocou que tivese que dar pasos adiante no canto de atrás", dixo Beiras Outra cuestión complexa foi a da Comisión Ética e de Garantías. Varios militantes pularon pola súa desaparición e cualificárona como órgano "feixista". Tamén xurdiu a idea de conformala por sorteo e que non se derive da Asemblea Nacional para evitar parcialidade. Outra opción proposta foi a de aproveitar as estruturas de mediación doutros movementos sociais para resolver os conflitos. En fronte disto apareceron voces que reclamaron a importancia deste órgano para "lavar os trapos dentro da casa". Tamén se debateu sobre as listas abertas ou pechadas para conformar a Coordenadora Nacional. A proposta que xerou máis consenso foi a primeira aínda que o coordinador nacional, Martiño Noriega, afirmou que todos os métodos son bos "dependendo do momento". Nacionalismo e mareas Durante a xornada vespertina a organización do nacionalismo plasmouse nalgunhas intervencións que reclamaron unha "ruptura amigable" entre aqueles que só contemplan a posibilidade dunha fronte nacionalista e os que prefiren unha fronte ampla. Afirmaron que "debe ser unha ruptura sen dramatismos, porque con esa xente temos aínda moito que colaborar". Nesta ocasión o deputado Antón Sánchez foi rotundo: "eu non estou pola separación, engadir sempre o que se poida pero de cortar nada". "Traballemos nas mareas, non sexa que rematemos nós mareados", reclamou o deputado Antón Sánchez Sánchez tamén foi taxativo nas suspicacias que algúns militantes expuxeron sobre a participación nas diversas mareas cidadás que xorden polo país. O deputado pediu non "perderse en teorizacións e actuar politicamente". "Traballo, traballo e máis traballo, traballar nas mareas, non sexa que rematemos nós mareados", concluíu. Nesta liña, Noriega explicou que Anova non tiña que avergoñarse de ser un ente "partidario" pero si ser quen de, "con xenerosidade", integrarse nun proceso de mestizaxe cos movementos sociais e o empoderamento cidadá. Nun marco máis teórico houbo varias intervencións que pediron resaltar nos textos o "aspecto diferenciador" do pobo galego, a importancia do internacionalismo e o reto de Anova de ser quen de actualizar a traxectoria do nacionalismo. Para evitar o confronto directo, os asistentes tiñan un cartón rosa escuro para expoñer o seu total acordo ou rosa claro para mostrar un acordo matizado. O obxectivo era a proposta en positivo e evitar o confronto. As e os participantes foron respectusos entre eles e no uso do tempo, polo que a asemblea transcorreu segundo o tempo previsto e sen problemas de orde.


Summary: O conselleiro de Medio Ambiente non quixo comprometerse a que o Goberno galego faga efectiva a sentenza do Supremo que insta a anular a licenza da multinacional pasteira. Desde o Concello de Pontevedra celebran o fallo da Xustiza española, "unha viaxe mortal para a Xunta, Ence e o TSXG"

O conselleiro de Medio Ambiente, Agustín Hernández, non quixo comprometerse no Pleno do Parlamento a que a Xunta de Galiza faga efectiva a recente sentenza do Tribunal Supremo, en virtude da cal o acordo do 2003 con Ence deberá ser anulado. A teor deste pacto foi aprobado o Proxecto Sectorial da pasteira, así como as autorizacións ambientais integrais para consolidar a fábrica na ría de Pontevedra. Desde o Concello, o titular de Ordenación do Territorio, César Mosquera, considerou que a maneira de proceder de hai nove anos "non é máis ca unha radiografía de como funcionan os poderes na sociedade galega", pois o presidente de Ence era daquela José Luís Méndez --ex director xeral de Caixa Galiza--, o presidente do Goberno galego era Manuel Fraga e o conselleiro de Política Territorial era Alberto Núñez Feijóo. Unha Xunta "colaboracionista"Mosquera fixo memoria: "o Proxecto Sectorial foi aprobado de maneira fraudulenta e cunha agresividade brutal contra o Goberno local. Asaltaron un pleno, pintáronnos as casas aos e ás concelleiras...". Mais o Concello de Pontevedra "conseguiu que Ence non se consolidara" e recorreu á vía xudicial. O TSXG --Tribunal Superior de Xustiza de Galiza-- deulle a razón á multinacional e o Goberno local, "aínda que somos nacionalistas", presentou un recurso ante o Tribunal Supremo cuxa sentenza vén de coñecerse agora. "Mándalle unha viaxe mortal á Xunta, a Ence e ao TSXG", valorou o tamén deputado provincial polo BNG. Pola execución dese fallo preguntou nesta quinta feira Carme da Silva no Parlamento. E segundo considerou, a "non resposta" de Hernández vén a significar que o PP "non está realmente comprometido con que Ence desapareza da ría". Nesa liña, a nacionalista denunciou "a tibieza e ambigüidade" coa que o presidente galego, Alberto Núñez Feijóo, fala dunha posíbel modificación da Lei de Costas que sería "colaboracionista" coa multinacional, para que poida perpetuar a ubicación na cidade do Lérez. "Semella que vostede prefire erixirse en defensor dos intereses da empresa, e non dos e das veciñas", espetoulle Da Silva ao titular de Medio Ambiente no Goberno galego, quen se limitou a repetir que Ence vai cumprir a lei. A César Mosquera non o sorprendeu a reacción de Hernández: "hai uns cinco meses xa defendeu o Proxecto Sectorial ante o Supremo dunha maneira bastante fóra de lugar. Ence dixo que quería quedar aí e... ás súas ordes!" "Nunca se viu ningún detalle contra Ence no DOG"Alén desa defensa perante a Xustiza española e tendo en conta que, como lembrou o BNG, "non é a primeira vez que se modifica a lexislación ad hoc para os intereses" da multinacional. A deputada da formación frontista pediu a publicación no DOG --Diario Oficial de Galiza-- da orde da Xunta para executar a sentenza do Supremo, unha demanda que chegou tamén desde a Asociación pola Defensa da Ría. Así, a organización ecoloxista exixiu á Xunta que anule os permisos administrativos e ambientais logo de dúas decisións xudiciais. Para a APDR, o Tribunal Supremo contestou en dúas resolucións separadas a un recurso presentado por este colectivo e a outro do Concello de Pontevedra contra a decisión do TSXG de avalar un plan que estabelecía o carácter supramunicipal desas instalacións. Diante da situación, o concelleiro pontevedrés sentenza: "Tod@s somos moi ecoloxistas, mais até o de agora non se viu ningún detalle no DOG, que é onde teñen que verse, non na prensa untada, que dese a entender que se están a fechar as vías para que Ence fique na ría. Nin con Pachi Vázquez nin con Feijóo".


Summary: Devolver servizos e privatizados ao dominio público foi un eixo discursivo do heteroxéneo mundo das mareas e confluencias en 2015. Mais o paso da palabra ao acto deixou poucos exemplos. Un deles foi en Santiago de Compostela, onde o Goberno local que encabeza Martiño Noriega remunicipalizou a ORA e o guindastre e agora prometen facer o mesmo coa auga "polo ben común".

Na capital do país, a empresa Setex Aparki encargábase de cobrar por aparcar e da retirada dos vehículos que o facían mal. Mais un xuíz declarou nulo o contrato. Foi daquela, no outono de 2015, que o Executivo de Compostela Aberta decidiu consultar se era posíbel a xestión directa do servizo. A empresa municipal de transporte Tussa estudouno e a resposta foi afirmativa. O proceso, regulamentado polo miúdo, iniciouse en decembro de 2016. No pleno dese mes, Compostela Aberta contou só co apoio do BNG. PP e PSdeG opuxéronse. "No PP era unha resistencia agardada", explican fontes gobernamentais, "no PSdeG volveu evidenciarse a esquizofrenia en que viviu este mandato. Pedía un calendario da remunicipalización e logo votaba en contra. O Bloque facilitouno finalmente, aínda que non parece unha prioridade para eles". Non foron as políticas as únicas resistencias. Algúns funcionarios municipais non vían as posibilidades legais de reverter no público o privado. Outros si. A interpretación da lei -que implica moitas máis restricións e dificultades para remunicipalizar que para privatizar- foi outra das batallas chave, por caso no referente á subrogación dos traballadores. "Puxemos por diante o dereito dos traballadores a manter o seu emprego", afirman as mesmas fontes. Trinta e seis empregados da ORA e o guindastre pasaron a ser persoal laboral dunha empresa pública do Concello de Santiago. "A auga é un dereito humano esencial" Noriega abriu a campaña electoral para o 26 de maio cun chamado a continuar a vía remunicipalizadora. Agora a batalla que pretende dar é a da auga. "Temos a constancia de que unha ampla maioría da veciñanza apoia a xestión deirecta da auga para garantir máis eficacia e transparencia", manifestou á prensa este 10 de maio, "a marxe de beneficio do servizo permitirá implantar políticas públicas polo ben común". O concelleiro de Medio Ambiente, Xan Duro, puxo a argumentación de fondo: "A auga é un dereito humano esencial, e por iso non debera ser mercantilizado como agora. Só así se garante un acceso igualitario para todas as persoas". Durante o período de Noriega como alcalde de Teo, este municipio asumiu o servizo. A súa pretensión é facer o mesmo en Compostela "no primeiro tramo de mandato, porque xa hai moito camiño andado".