Dez anos despois da invasión militar de Iraq de marzo de 2003, 130 presos manteñen dende o pasado mes de febreiro unha protesta polas penosas condicións deste cárcere e pola frustración xerada polo incumprimento da promesa do seu peche. Análise do IGADI. Visiblemente fóra da atención informativa e política internacional, a persistencia dunha rebelión de presos no penal de Guantánamo (Cuba), en curso dende febreiro pasado, resultado tanto das penosas condicións humanas establecidas dentro deste cárcere como pola frustración suscitada polo incumprimento do seu peche, promesa electoral realizada en 2008 polo presidente estadounidense Barack Obama, certifica a vixencia da tristemente célebre "doutrina Bush" enmarcada na ilegal loita antiterrorista impulsada por Washington, un legado que evidencia toda unha longa serie de violacións dos dereitos humanos e das convencións internacionais. Aínda que desde 2008, ano da vitoria electoral de Obama, non se enviaron máis presos a Guantánamo, actualmente permanecen alí uns 160 reclusos Aínda que desde 2008, ano da vitoria electoral de Obama, non se enviaron máis presos a Guantánamo, actualmente permanecen alí uns 160 reclusos. Desde que en 2001 se aplicara a doutrina da seguridade nacional antiterrorista instaurada polo ex presidente George W. Bush, colocando a esta base militar estadounidense como o principal centro de detención, tortura e illamento de presuntos "terroristas", aproximadamente uns 800 detidos foron trasladados a este penal, con idades comprendidas entre 13 e 80 anos, rexistrando 9 mortes entre 2003 e 2012, a maioría por suicidio. Dende entón, foron liberados 176 reclusos. Deste modo, Guantánamo converteuse nese tristemente célebre símbolo da loita antiterrorista levada a cabo por Washington, ampliada cara outros centros de detención e tortura como Abu Graib (Iraq) e Bagram (Afganistán). A súa preservación como símbolo da impunidade igualmente certifica que Washington persiste en violar as leis e tratados internacionais, principalmente a Convención de Xenebra de 1949, mantendo unha base militar en territorio estranxeiro (Cuba) onde se comenten torturas e violacións dos dereitos humanos. A súa preservación como símbolo da impunidade igualmente certifica que Washington persiste en violar as leis e tratados internacionais, principalmente a Convención de Xenebra de 1949 Ademais da rebelión de reclusos, a actualidade de Guantánamo ven precedida pola conmemoración dos dez anos da ilegal e ilexítima invasión militar de Iraq de marzo de 2003. Paralelamente, Guantánamo cumpre o seu centenario como base militar e de reclusión de presos: Washington abriuna en 1903. A pesar da promesa electoral, a chegada de Obama á Casa Branca en 2009 non significou o peche de Guantánamo. A súa problemática en materia de dereitos humanos non constitúe motivo algún de preocupación seria en EUA, na ONU, a Unión Europea ou para as principais axencias multinacionais informativas. A rebelión penal A súa problemática en materia de dereitos humanos non constitúe motivo algún de preocupación seria en EUA, na ONU, a Unión Europea ou para as principais axencias multinacionais informativas O pasado 6 de febreiro, un total de 130 dos 160 reclusos actualmente existentes en Guantánamo (Cuba) iniciaron unha folga de fame en protesta polas draconianas condicións de confinamento e de reclusión neste penal, así como polo incumprimento por parte do goberno de Barack Obama do peche do mesmo, diríase que distante e esquecido para Washington. O pasado 4 de xaneiro, Obama asinou a Lei de Autorización da Defensa Nacional concibida como partida orzamentaria do ano fiscal 2013. Na mesma, prohíbese o traslado de presos de Guantánamo, unha medida coa que Obama foi enfático ao opoñerse e considerando que ten dereito de veto. Esta decisión, previamente votada na Cámara de Representantes, con maioría do Partido Republicano, e no Senado dominado polo Partido Demócrata, determina que a base militar estadounidense non será pechada nun futuro inmediato. O "esquecemento" de Guantánamo por parte de Obama pode explicarse basicamente como unha especie de pacto tácito en forma de concesión realizada cara a oposición republicana en aras de consolidar un pacto de gobernabilidade e de estabilidade ante a crise económica estadounidense nun contexto de bicefalia fáctica en Washington, cunha presidencia demócrata e un Congreso de maioría republicana. Na pasada campaña electoral estadounidense, nin Obama nin o seu rival Mitt Romney realizaron mención algunha a Guantánamo. O "esquecemento" de Guantánamo por parte de Obama pode explicarse basicamente como unha especie de pacto tácito en forma de concesión realizada cara a oposición republicana Durante o seu primeiro período presidencial (2009-2013), Obama desviou a atención sobre a súa promesa electoral de pechar Guantánamo, cuestión visiblemente esquecida coa vitoria republicana nas eleccións lexislativas de 2010 e a perspectiva de que o ascenso do Partido Republicano (e presumiblemente da ultradereita do Tea Party) significara unha tendencia irreversible de cara ás eleccións presidenciais de 2012, igualmente por mor da crise económica. Pero a reelección presidencial de Obama en novembro pasado igualmente certificou a defunción do "tema Guantánamo" dentro da axenda política estadounidense ante a urxente necesidade de chegar a pactos políticos de gobernabilidade cos republicanos. 86 dos 160 presos existentes en Guantánamo foron exculpados de todo cargo Todas estas variables puideron claramente influír na decisión dos reclusos de Guantánamo de iniciar unha folga de fame escasamente tratada nos medios internacionais, e ante a indiferenza dos gobernos e institucións internacionais. A protesta dos reclusos de Guantánamo ante a decisión de Obama de asinar a mencionada Lei de Autorización da Defensa Nacional agrava unha crise interna na base estadounidense á vista de que 86 dos 160 presos existentes en Guantánamo foron exculpados de todo cargo. Cómpre sinalar que 90 deses presos son de nacionalidade iemenita, razón pola que recentemente realizáronse fortes manifestacións de protesta ante a embaixada estadounidense en Saná, capital de Iemen. Igualmente, un total de 46 presos aínda non foron xulgados por non existir imputacións formais se ben as autoridades estadounidenses decidiron seguir manténdoos no penal de forma indefinida, por consideralos "elementos perigosos". Finalmente, seis presos de Guantánamo que serán xulgados proximamente por unha comisión militar foron secuestrados pola CIA noutros países e sometidos a tortura. Pola súa condición de "perigosos", no xuízo non se terán en conta as denuncias destes presos por detención ilegal e torturas. Perpetuando a impunidade 90 deses presos son de nacionalidade iemenita, razón pola que recentemente realizáronse fortes manifestacións de protesta ante a embaixada estadounidense en Saná, capital de Iemen Ante a imposibilidade de trasladalos a EUA, Obama atópase nun dilema que se acrecenta á vista de que países aliados de Washington e partícipes da súa estratexia antiterrorista, tanto en Europa, Oriente Próximo e Asia, néganse a acoller a estes presos. Paralelamente, a comezos de febreiro, xusto durante o comezo da folga de fame en Guantánamo, a organización Reprieve, encargada de representar os dereitos de medio cento de presos na base militar estadounidense, informou que o Departamento de Estado clausurou a oficina de Daniel Fried, funcionario encargado do peche de Guantánamo. Este despacho estaba en funcionamento desde 2009, unha vez Obama asinara a orde de clausurar a prisión. Do mesmo xeito, o Centro de Dereitos Constitucionais de EUA denunciou a comezos de febreiro que os militares estadounidenses "tomaban arbitrariamente medidas enérxicas contra os reclusos en Guantánamo". O impacto da folga de fame provocou unha inmediata visita do Comité Internacional da Cruz Vermella, a fin de verificar o drama humanitario que está alcanzando esta rebelión O descrédito de Washington acrecéntase ante as súas intencións de "minimizar" e ata ocultar o alcance da folga de fame e a rebelión dos reclusos. Segundo revelou ao seu avogado o recluso Shaker Aamer, un dos prisioneiros de orixe saudita, a rebelión foi secundada por aproximadamente 130 dos 166 presos actualmente existentes, e non "por só 31 presos", tal como anunciaron o Pentágono e outras autoridades estadounidenses. O impacto da folga de fame provocou unha inmediata visita do Comité Internacional da Cruz Vermella, a fin de verificar o drama humanitario que está alcanzando esta rebelión ante a indiferenza das autoridades estadounidenses e dos seus aliados. En xaneiro pasado, Amnistía Internacional advertiu da perpetuación temporal de Guantánamo como centro de tortura da estratexia antiterrorista de EUA, pese ás promesas de peche realizadas por Obama en 2009. Amnistía Internacional denunciou que desde que Washington reabrira este penal en xaneiro de 2002 como centro de reclusión para a loita antiterrorista, un total de 779 persoas foron detidas e recluídas en Guantánamo, a gran maioría sen xuízo nin cargos penais formais, mentres uns 600 foron transferidos dende Guantánamo a outros países. Paralelamente, Amnistía Internacional sinalou que 9 detidos morreron baixo custodia estadounidense, sendo o mais recente en setembro de 2012. Sete destas mortes foron por suicidio e dúas por causas aparentemente naturais. Así mesmo, un total de 12 dos detidos tiñan menos de 18 anos cando foron recluídos. Amnistía Internacional sinalou que 9 detidos morreron baixo custodia estadounidense, sendo o mais recente en setembro de 2012 Este clima de impunidade xudicial agrávase ante o estancamento e paralización das investigacións relativas á implicación de diversos gobernos e a violación da legalidade internacional tralos controvertidos voos ilegais da CIA, especialmente en países inseridos na estratexia antiterrorista impulsada por Bush, como son os casos de España, Italia, Paquistán, Exipto ou Turquía, entre outros.


Summary: Na intervenção de abertura da súa Convenção, garantiu que o Bloco sairá da Convenção mais forte, resolvendo as suas diferenças "incluindo e não excluindo".

"As diferenças são importantes, mas o mais importante é o património de valores e ideais que marcam a luta do Bloco de Esquerda, do Bloco de todos nós", afirmou o coordenador bloquista na abertura da Convenção que irá debater cinco moções políticas diferentes. Semedo saudou o facto de esta ter sido a Convenção mais participada da história do partido. "É esta diversidade que faz a força e a identidade do Bloco. Unidade e diferença, foi assim que aqui chegámos ao fim de 15 anos e será assim que acabaremos esta Convenção", garantiu. "Não estamos divididos, temos diferenças" "Não estamos divididos, temos diferenças e sempre tivemos e soubemos viver com elas. Sabemos resolvê-las, incluindo e não excluindo", prometeu Semedo, acrescentando que esta Convenção "é uma má notícia a quem nos quer condenar à irrelevância política, um desejo tantas vezes repetido, mas que voltaremos hoje mais uma vez a enterrar". Semedo referiu-se ainda à vitória que o Bloco conseguiu esta semana, fazendo o PS e o PSD recuar na intenção de acabar com a suspensão das subvenções vitalícias dos deputados. "Era uma proposta que queriam aprovar pela calada. Foi esse golpe que o Bloco soube enfrentar e derrotar".


Summary: Os negocios baseados no aluguer de pisos particulares intentan unificar os seus criterios de limpeza e seguridade colaborando coa Xunta. Malia esa dinámica común, o turismo preferiu ir máis cara vilas pequenas e tranquilas

Moitas turistas que chegan a Galiza veñen buscando tranquilidade pero outras tantas acoden á chamada do país pola sona das súas festas, da súa gastronomía e da súa hospitalidade. Grazas a un interese crecente por coñecer a terra desde hai uns anos no sector turístico convivían os apartamentos privados e os aloxamentos hoteleiros. Pero este ano a intimidade que ofrecen os pisos está inclinando a balanza. É o que din desde a Asociación de Vivendas Turísticas de Galiza (Aviturga), cuxos datos do mes de xullo amosan que se mantivo unha ocupación de 68%, algo nada desprezábel nos tempos que corren. Non están a ter a mesma sorte cada unha das 11.000 vivendas rexistradas para este uso. A entidade indica que as grandes cidades perderon atractivo fronte ás vilas máis apartadas ou, cando menos, cunha poboación máis lixeira. "Comprobamos que as zonas rurais, tanto de municipios tradicionalmente visitados como de destinos emerxentes, está a facerse un oco no mercado", destaca a presidenta de Aviturga, Dulcinea Aguín. Sanxenxo, que concentra o 11% das propiedades, logrou que as e os habituais volverán pasar uns días. A nivel xeral, estes negocios tamén están a padecer pola situación de inestabilidade, se ben Aguín recalca que colaboran coa Xunta "para adaptar o protocolo do Instituto para a Calidade Turística Española á realidade galega". O obxectivo non é outro que unificar parámetros como o nivel de desinfección que deben ter as propiedades. Nun clima no que as noticias que xorden sobre a Covid-19 "provocan constantes cancelacións e reservas de última hora incrementando a incerteza xeral".


Summary: Colectivos sanitarios, sociais, políticos e sindicais apoian unha Iniciativa Lexislativa Popular que busca abrir o debate sobre a situación e o futuro das consultas de medicina familiar e comunitaria a toda a cidadanía e fortalecer os mecanismos sanitarios da Atención Primaria.

A Plataforma SOS Sanidade Pública presenta na mañá desta cuarta feira, 22 de xuño, no rexistro do Parlamento da Galiza, unha proposición de lei de iniciativa popular que inclúe unha serie de "medidas para recuperar e fortalecer a Atención Primaria", cada vez "máis deteriorada" na Galiza. Representantes das plataformas sanitarias territoriais, organizacións sociais, políticas e sindicais que apoian a iniciativa participarán no acto de inscrición da Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) na Cámara galega, un texto articulado que busca chegar a toda a cidadanía "para loitar conxuntamente por unha sanidade primaria pública e de calidade para todo pobo galego", recoñecen desde a o colectivo. En conversa con Nós Diario, Manuel Martín, voceiro de SOS Sanidade Pública, destaca as vantaxes deste mecanismo de participación directa da cidadanía no Parlamento galego. "Por suposto que nos gustaría que a Cámara tomase en consideración a nosa proposición de lei e se chegase a debater, mais coa correlación actual de forzas políticas sabemos que é o complicado". É certo que un médico de Atención Primaria cobra 65.000 euros máis gardas? Con todo, non é o máis importante para a comisión promotora desta ILP. Manuel Martín destaca a importancia de "todo o traballo previo" á culminación do procedemento que este 22 de xuño, bota a andar coa presentación da proposición no rexistro do Parlamento galego. "O que buscamos é poder debater a situación da Atención Primaria coa cidadanía e discutir as propostas que queremos introducir". Nos próximos meses prevén encontros en diferentes localidades para favorecer a participación cidadá e recoller as 10.000 sinaturas que exixe iniciativa popular. Debilidades da Primaria "A ILP que presentamos non pretende suplantar a Lei Galega de Saúde, senón implantar unha serie de medidas que revitalicen unha parte esencial do sistema sanitario público galego", afirma Martín. Son medidas de carácter urxente, engade, dada a "gravidade" da situación que atravesa a Atención Primaria. Así, o articulado da ILP repara en tres grandes obxectivos. O primeiro, dirixido a corrixir a falta de accesibilidade ás consultas médicas. "A atención ten que ser persoal e presencial, sen tempos de agarda tan elevados como os que se dan agora, e telefónica só cando o decida o paciente". Os cadros de persoal acusan carencia de recursos, axendas esgotadoras e unhas condicións laborais precarias e pouco estábeis, di. "Isto xera fatiga, frustración e fuga de profesionais. Vémolo na área de Vigo, de 23 que se formaron en medicina familiar só 10 parece que queren quedar". SOS Sanidade Pública mobilizarase durante "todo o verán" para "iniciar a recuperación" da Atención Primaria A proposta de SOS Sanidade Pública chama a fixar "uns mínimos razoábeis" en canto a número de centros e profesionais dispoñíbeis. "Trátase de garantir calidade e equidade na atención", tanto das mulleres como da poboación rural, por exemplo. "Coidar da saúde reprodutiva das mulleres exixe estabelecer como mínimo unha matrona por cada 5.000 mulleres, ademais de revisar a ratio de médicas e enfermeiras para cada contorna poboacional". Martín urxe mellorar as condición laborais do persoal, unha convocatoria anual de prazas así como a recuperación dos consultorios periféricos fechados. "É a única forma de aproximar a Atención Primaria á poboación rural, dispersa e envellecida, coa que debe ter unha relación estreita". Xerencias propias e participación cidadá "A Atención Primaria non ten capacidade para decicir sobre os seus recursos, sobre o persoal e o orzamento que precisa para poder atender a poboación o primeiro nivel". Son os hospitais quen deciden, asegura Manuel Martín que destaca como terceiro grande obxectivo da ILP a recuperación das Xerencias de Atención Primaria e o desenvolvemento das competencias dos Consellos de Saúde. A Galiza, á cola do Estado español en investimento en Atención Primaria A proposición de lei de iniciativa popular chama a mudar a estrutura organizativa do sistema sanitario galego e dos centros de saúde. "Dunha banda para incorporar a cidadanía e favorecer a súa participación, e doutra para transformar o funcionamento das consultas, centradas case exclusivamente na atención da enfermidade mentres descoidan a promoción, a prevención, a rehabilitación e o traballo comunitario; fundamentais para actuar sobre os condicionantes da saúde".


Summary: A acta parlamentaria á que Hermida renuncia formalmente pasaría agora á candidata número 7, Julia Torregrosa. Voces internas de En Marea consideraran "unha chantaxe" a asunción provisional da acta e membros do Consello ven na consulta sobre Quinteiro "asumir o relato do PP" sobre o sucedido

Novo xiro a respecto do futuro do grupo parlamentario de En Marea. Quen fora número 6 na candidatura da formación pola provincia de Pontevedra, Xoán Hermida, comunicou este luns que vén de presentar a súa renuncia ao escano que formalmente lle correspondería tras a dimisión de Juan Merlo. Faino apenas catro días despois de asumir formalmente a acta para evitar que, en aplicación do Regulamento da Cámara, fose asignado automaticamente ao Grupo Mixto por non pedir adscrición a grupo ningún. A decisión prodúcese, afirma nun comunicado remitido aos medios, porque o Consello das Mareas xa "aprobou a celebración da consulta ás inscritas" sobre se a parlamentaria Paula Quinteiro debe ou non dimitir. Despois de que a coordinadora de En Marea -órgano de dirección ordinaria do partido instrumental- pedise o pasado marzo o cesamento de Quinteiro por mor do altercado coa policía local de Santiago no que se viu implicada, Hermida asegurou que non tomaría posesión, deixando correr a lista. No entanto, apenas vinte e catro horas despois daquel anuncio chegara outra dimisión, a de Merlo, tras admitir que incluíra no seu currículo unha formación universitaria en Enxeñaría que non chegara a rematar. Neste punto Hermida advertiu de que a súa renuncia ía ligada a unha eventual marcha de Quinteiro, pero o risco de que En Marea perdese un escano levouno a asumir a acta "provisionalmente". Hermida renuncia formalmente á acta e dá lugar a un novo corremento da lista, polo que o escano correspondería agora á candidata número 7, Julia Torregrosa Esta era a situación ata este luns. Despois de que na súa xuntanza do pasado sábado o Consello das Mareas -máximo órgano entre plenarios- aprobase unha consulta non vinculante sobre Quinteiro, Hermida coida que xa se dan as condicións para a renuncia, que tramitou ante a Cámara. No mesmo comunicado resalta, non obstante, que "seguen existindo dúas variantes intimamente ligadas neste conflito: a ética e o compromiso co electorado" e "considera que algúns deputados e deputadas de En Marea entenden as institucións como un todo e non como un instrumento para o cambio". Nesta liña, fai un "chamamento á unha maior participación na consulta" para que "exista un clamor claro a favor dos órganos lexítimos de En Marea" a partir do cal "cadaquén deberá actuar segundo a súa ética e o seu compromiso". Voces internas de En Marea consideraran "unha chantaxe" a asunción provisional da acta e membros do Consello ven na consulta sobre Quinteiro "asumir o relato do PP" sobre o sucedido O anuncio de Hermida chega despois de que destacadas voces do grupo parlamentario, como o seu vicevoceiro Antón Sánchez, criticaran aberatmente a asunción provisional da acta parlamentaria como unha "chantaxe" e unha "fraude". Prodúcese, ademais, nun contexto no que o sector crítico coa actual coordinadora de En Marea censura abertamente a convocatoria da propia consulta, que ven sinónimo de "asumir o relato do Partido Popular" e "facer oposición ante as propias filas", sinalaron nove membros do Consello nun comunicado feito público o pasado sábado. Dende o seu punto de vista, Quinteiro viu "vulnerada a súa presunción de inocencia" e padeceu "un linchamento" malia "existir un acordo do grupo parlamentario adoptado por ampla maioría" no que se manifesta "o apoio" para que a deputada continúe a exercer "con total normalidade". Con este pano de fondo as disensións internas non minoran, pero a renuncia formal de Hermida si despexa relativamente o panorama no plano parlamentario. Así, a súa comunicación formal provocará un novo corremento de lista e corresponderalle tomar posesión do escano a Julia Torregrosa -integrante de Podemos-, que ocupara o sétimo posto na lista pontevedresa da formación nas eleccións galegas de 2016.


Summary: Unha campaña demanda que a Universidade de Compostela non manteña un "silencio cómplice" coa situación de Santos Pérez, encarcerado a 700 Km do seu fogar, e que se implique na petición do "respecto dos dereitos máis elementais" do que fora profesor de Historia Contemporánea na facultade compostelá.

Antom Santos Peres era profesor de Historia Contemporánea na Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Compostela. Valorado por alumnado e compañeiros, como ten recoñecido a propia comunidade universitaria. En decembro de 2011 foi detido en Lugo nunha operación policial e sometido á Lei Anti-terrorista para acabar ingresando na prisión española de Aranjuez, a 700 kilómetros de Galiza, onde permanece a día de hoxe. Xulgado en xuño de 2012 pola Audiencia Nacional, foi condenado a 10 anos de prisión acusado de pertenza a banda armada. Durante todo este tempo, a Universidade de Compostela, e a Facultade de Xeografía e Historia en particular, mantiveron silencio. Un silencio que merece, para unha parte da comunidade, a cualificación de "cómplice". E queren que cambie esa situación. Por iso activaron unha campaña para pedir que a Facultade onde deu aulas Antom Santos se sume ás voces de colectivos, persoas ou institucións (como a do Concello de Teo, de onde era veciño) que piden que sexa repatriado a Galiza. "Non podemos seguir xordos, cegos, mudos" Impulsor@s da campaña anuncian que presentarán ante o departamento de Historia Contemporánea na Xunta de Facultade un escrito solicitando o traslado de Antom Santos a unha prisión ubicada en Galiza. "Pedimos que (a institución universitaria) demande ao goberno español o inmediato traslado para a Galiza de Antom, e que denuncie, publicamente, a vulneración dos seus dereitos". Insisten en que a Facultade de Xeografía e Historia debe "mover ficha" a respeito da situación no que se atopa quen fora profesor seu. É inaceptábel, din, ficar "xordos, cegos e mudos". Por iso piden á institución universitaria que non permaneza impasíbel ante o que entenden unha "inxustiza".


Summary: Críticas ás manobras militares cando se cumpren 75 anos da entrada dos franquistas.

"Ninguén imaxina hoxe aos soldados españois entrando en Gernika cando se cumpren 75 anos do bombardeo fascista, porén, o exército tomou a nosa vila o día en que se cumpría ese triste aniversario da entrada dos franquistas". Con estas frases explica o alcalde da localidade guipuscoana de Elgeta a indignación que se sente no seu pobo tras as visíbeis manobras militares realizadas polo exército español en tan sinalada data. Unha concentración na praza principal serviu este mércores para amosar a queixa popular polo acontecido, que xa provocou respostas cidadás cos propios soldados na rúa, cando moitos veciños sacaron aos balcóns ikurriñas ou incluso bandeiras da República española. O alcalde, Oxel Erostarbe, adiantou tamén que solicitará explicacións ao máis alto nivel polo que considera "unha provocación". Pola súa parte, o diario Gara publicou unha editorial sobre o acontecido, no que lembran tamén o 75 aniversario do masacre de Gernika e que o exército español "nunca foi depurado".


Summary: As pupilas de José Ignacio Prades debutan en cuartos de final co Valladolid

Non resulta complicado escoitar pola rúa, ou ler nun xornal deportivo calquera, expresións de alento referidas a equipos e deportistas tan tópicas como "á terceira vai a vencida" ou "non hai quinta mala". Mais, hai algunha para un oitavo intento? A min non me consta, e de ser así habería que ir inventando algunha, pois mañá o Atlético Guardés inicia a súa oitava participación na Copa da Raíña e toda A Guarda -e o balonmán galego- estarán apoiando este novo intento das pupilas de José Ignacio Prades de facerse co prezado trofeo. O torneo botará a andar ás 12.15 horas de mañá na sede única do Polideportivo El Limón, na pintoresca localidade andaluza de Alhaurín de la Torre, popularizada entre o gran público por acoller o centro penitenciario no que anos atrás pasou unha temporadiña Isabel Pantoja. A quenda do equipo galego será ás 15.30 horas, e a diferenza do acontecido co partido inaugural -entre Super Amara Bera Bera e Visitelche.com- e o que se disputará ás 18 horas entre Rincón Fertilidad de Málaga e Rocasa Gran Canaria, non será retransmitido por Teledeporte, a canle deportiva de Televisión Española, privando á afección galega da oportunidade de seguir o encontro na pequena pantalla. Un clásico contemporáneo O rival do Atlético Guardés será Aula Alimentos de Valladolid, o seu "vello peor amigo", como poderían dicir nunha película de acción calquera, pois as pucelanas foron as verdugas das galegas na Challenge Cup no mes de marzo e as súas derradeiras rivais antes da irrupción da pandemia da Covid-19. Ademais, na preparación desta Copa da Raíña disputaron dous encontros amigábeis, caendo un do lado do Guardés (31-21) e outro do Alimentos de Valladolid (29-25). Non hai favorito, polo tanto, nun encontro que o preparador do conxunto galego, José Ignacio Prades, afronta con "ilusión e nerviosismo". "Miguel Ángel Peña -o técnico do Aula Alimentos de Valladolid- realizou un traballo excepcional, creando un grupo novo, aguerrido e moi competitivo no que destaca xente como Elba Álvarez ou Amaia González de Garibay", analiza Prades. Non obstante, o adestrador valenciano ve as súas xogadoras "preparadas" para un reto no que "nada vai ser normal, pois non van poder nin saír a estar con outras compañeiras, pero hai que adaptarse". O seu obxectivo será, a maiores, "buscar solucións" que contrarresten as importantes baixas de xente como África Sempere, Razza, Rosario Urban ou Cristina Barbosa, que poden afectar as opcións de que, esta vez si, no oitavo intento o Atlético Guardés conquiste a Copa da Raíña.


Summary: CCOO apunta a "notas de corte con criterios dispares, desproporción entre os temarios e as probas realizadas ou niveis de esixencia superiores ao posto de traballo" como algunhas das deficiencias detectadas

O sector da Administración galega de CCOO advirte das "graves eivas" que considran que se deu no desenvolvemento dos procesos selectivos da Xunta. Entre outras, o sindicato denuncia "descoordinación, improvisación e deficiencias nalgunha actuación dos tribunais de selección que se encargan de xulgar os procesos de acceso á función publica, así como os de promoción interna". "É certo que esta non é a norma, mais nos últimos tempos estanse a producir anomalías que non son desexábeis nin para a propia Administración, nin por suposto para as persoas aspirantes", sinalan desde o sindicato. Deficiencias detectadas por CCOO Entre as deficiencias que enumera CCOO atópanse notas de corte con criterios dispares; corrección tras corrección das cualificacións dos distintos exercicios; niveis de esixencia que non se corresponden coas tarefas propias do posto ao que se opta ou que están moi por riba das funcións habituais — "vulnerando o disposto na Lei de emprego público de Galiza; procesos de promoción interna nos cales quedan prazas sen cubrir; ou cuestionarios que non gardan a necesaria proporción cos temarios". Como exemplo, CCOO chama a atención sobre o sucedido na proba para o acceso ao corpo auxiliar da Administración Xeral, subgrupo C2, ou consolidación do grupo IV-001. Nun cuestionario de 40 preguntas na parte ofimática, 32 preguntas eran sobre follas de cálculo e só 8 sobre procesador de textos, unha "falta de proporcionalidade respecto do temario" oficial. Ademais, engaden, había cuestións mal formuladas ou con ausencias de datos necesarios para poder responder correctamente. Outra situación anómala produciuse na promoción interna de AP a C2, onde unicamente lograron superar o exercicio 13 persoas das 52 prazas convocadas, polo que quedaron 39 prazas sen cubrir, apontan desde Comisións Unha explicación a esta situación podería ser para a central sindical a "excesiva cantidade e concentración" dos procesos selectivos, pero CCOO sitúa a responsabilidade sobre a Dirección Xeral da Función Pública. Este departamento é o que "nomea unilateralmente" os tribunais de selección, integrados por funcionarias e funcionarios "que actúan co mellor criterio que poden, en función da discrecionalidade técnica e autonomía que lle outorga a normativa vixente". Para corrixir as eivas expostas, CCOO realiza diversas propostas de mellora. Entre as cales destacan establecer unhas bases xerais e comúns para todos os procesos selectivos: determinar a nota de corte nas propias bases da convocatoria —para evitar disparidade de criterios—; modificar as instrucións de funcionamento dos tribunais de selección para unificar os seus criterios de actuación; crear órganos permanentes e especializados de selección que se encarguen de todas as fases do proceso selectivo, con criterios profesionais e de independencia; e recuperar a participación sindical nos tribunais de selección.


Summary: PSOE e Podemos consensúan o nomeamento para o cargo do que é actualmente redactor xefe de Política do dixital. RTVE ten un cadro de persoal de 6.400 traballadores e traballadoras.

O xornalista Andrés Gil, redactor xefe de política en Eldiario.es, é o candidato de conseso de PSOE e Podemos para presidir RTVE, segundo vén de confirmar o propio Pablo Iglesias. Un nomeamento que debe ser aprobado no Congreso dos deputados. "Houbo acordo, congratúlome", dixo Iglesias nunha entrevista radiofónica. Durante as negociacións puxéronse varios nomes sobre a mesa, como o da galega Ana Pardo de Vera, directora de Publico.es, ou Arsenio Escolar, que dirixira 20 minutos. Finalmente, o acordo entre socialistas e podemitas atuinxiuse en torno ao nome deste xornalista madrileño, que pasou por El País e fora director do ADN antes de recalaren Eldiario.es. RTVE é unha das maiores corporacións públicas europeas. Ten un cadro de persoal de 6.400 traballadoras e traballadores e dispón de sete cadeas de televisión e cinco emisoras de radio.


Summary: A deputada Mercedes Queixas pídelle á Xunta que adiante as compensacións económicas por inactividade obrigada que lle corresponden ás persoas mariscadoras e que logo lle reclame eses fondos ao Estado.

A deputada do BNG no Parlamento galego Mercedes Queixas rexistrou unha batería de iniciativas en demanda de solucións para o colectivo de persoas mariscadoras da Ría do Burgo, traballadoras que durante dous anos non poderán desempeñar a súa actividade profesional a consecuencia das obras de dragaxe que van comezar o próximo 24 de xaneiro. Trátase dunha proposición non de lei, unha interpelación e dúas preguntas, unha oral e outra por escrito. O pasado 10 de decembro o Parlamento instaba a Xunta a que reclamase do Goberno central a compensación ás mariscadoras "durante o período no que non poidan exercer a súa actividade como consecuencia da execución da dragaxe da Ría do Burgo". A través da proposición non de lei, a parlamentar nacionalista pídelle á Xunta que adiante as compensacións económicas por inactividade obrigada que lle corresponden ás persoas mariscadoras e que logo lle reclame eses fondos ao Estado. Queixas argumenta que a Xunta "dispón de asistencia xurídica propia" para a xestión deste asunto, "o que permite activar garantías de protección ás mariscadoras e evitarlles así un compromiso de endebedamento engadido innecesario". A deputada lembra que o pasado 10 de decembro o Parlamento instaba a Xunta a que reclamase do Goberno central a compensación ás mariscadoras "durante o período no que non poidan exercer a súa actividade como consecuencia da execución da dragaxe da Ría do Burgo". Máis dun mes despois as persoas mariscadoras continúan sen saber como e quen lles vai satisfacer o seu dereito a non se veren prexudicadas pola realización de obras de titularidade estatal que lles impiden realizar a súa actividade profesional. De aí que o BNG estima que a Xunta debe intervir de inmediato adiantando o diñeiro para logo lle reclamar ao Estado, ao ser este o titular das obras. A xuízo de Queixas, a Xunta non estivo dilixente ao non ter aberto "un proceso de negociación inmediato co goberno do Estado para velar polos intereses dos traballadores da Ría do Burgo, reforzando o desleixo mantido todos estes anos coa recuperación da ría".


Summary: Boa parte dos ingleses están máis dispostos a aceptar, con certa frialdade e afastamento, a independencia escocesa ca unha substancial mellora do seu financiamento e das súas capacidades fiscais.

A prensa londinense deste domingo recolle a dramática apelación do prime minister Cameron a encher os exteriores das vivendas dos ingleses, galeses e norirlandeses de bandeiras escocesas para "salvarmos a Unión". Os tres partidos principais (conservadores, laboristas e liberal-demócratas) canda cadanseus líderes (David Cameron, Ed Miliband e máis Nick Clegg) tentan seducir aos indecisos escoceses para votar negativamente á independencia. En troques, prometen unha substancial ampliación do autogoberno escocés no eido fiscal e financeiro. En novembro de 2012, cando o first minister escocés pactou data e pregunta con Cameron, éste rexeitou toda posibilidade de "terceira vía" cara a unha opción intermedia que garantise a continuidade con Reino Unido incrementando substancialmente os poderes fiscais do Parlamento escocés de Holyrood, opción que enchía os degoiros a medio prazo dos nacionalistas escoceses do SNP. Compre salientar que o nivel autonómico dos caledonios élles ben máis amplo ca o galego e moi semellante ao catalán (policía de seguranza, réxime local), agás en cuestións fiscais onde calquera autonomía española ten máis competencias. Mais semella que moitos ingleses ollan ao problema escocés con certa distancia. Polo que puiden percibir nesta estadía, é maioritaria a opinión de que os escoceses non han dispor de máis financiamento por habitante ca Inglaterra. Por outra banda, o 48% dos ingleses están por activar controis fronteirizos con Escocia no caso que gañe o yes e o Goberno escocés asuma o espazo Schengen de liberdade de tránsito, segundo unha enquisa que este domingo publica o xornal The Mail. É verdade que os galeses e máis as minorías de orixe asiática ou africana son máis receptivas ao mantemento de estreitas relacións cunha Escocia independente. Mais, lonxe de ser sensíbeis á chamada do premier Cameron, boa parte dos ingleses están máis dispostos a aceptar, con certa frialdade e afastamento, a independencia escocesa ca unha substancial mellora do seu financiamento e das súas capacidades fiscais. Mentres, os populistas euroescépticos do UKIP seguen a furar na Inglaterra a base electoral de Cameron, acadando un 20% nas sondaxes preelectorais para as vindeiras eleccións ao Parlamento estatal de Westminster.


Summary: Non é esaxerado falarmos de ofensiva mediática dos mainstream media españois contra a revolución bolivariana. Hai apenas uns días, o ABC botábase á piscina sen saber se no vaso había auga cun titular sensacionalista que os feitos posteriores máis que desmentiron: "Chávez, en coma inducido". A viralidade das Redes Sociais encarregáronse de transmitir o titular urbi et orbe, dando pábulo non xa ao coma, senón ao propio óbito do líder venezolano.

A expresión fixo fortuna e hoxe El País, o medio referencial para o social-liberalismo e a socialdemocracia españolas, titula "Un país en coma inducido", un novo pinchacarneiro dialéctico na descarnada campaña de desestabilización de Venezuela, ofensiva carente de todo escrúpulo pois se xoga obscenamente coa saúde dunha persoa que representa as arelas e a vontade da grande maioría social do seu país (como se acaba de pór de manifesto nas recentes eleccións presidenciais, en que Chávez bateu a Capriles por ben máis diferenza da que tirou Obama a Romney). O requinte e a sutileza de El País Nesta cruzada dos meios hexemónicos españois contra Chávez (correlato da que levan emprendido contra todos os movementos populares e anti-neoliberais de América Latina), El País destácase polo seu maior requinte e sutileza. Sen se lixar tanto as mans como ABC no historial médico de Chávez -hai quen fai prognósticos sobre a evolución do paciente desde Florida!!!-, El País si que se ten esmerado en confeccionar un sofisticadísimo relato sobre as supostas loitas intestinas que se vivirían entre as bambalinas do sinistro chavismo. A ofensiva dos meios españois carece de todo escrúpulo e xoga obscenamente coa saúde dunha persoa que representa a vontade maioritaria do seu pobo Seguindo a lóxica imperial do Divide et Impera, El País encirra imaxinarias pulsións escisionistas no interior do Partido Socialista Unido de Venezuela e debuxa duas azas enfrentadas, as que liderarían Nicolás Maduro -o sucesor indixitado por Chávez- e Diosdado Cabello -o recén reeleito presidente da Asemblea Nacional venezola. Nada importa que non se coñeza nen unha soa declaración nen movemento político obxectivo de refutación da designación de Maduro como hipotético candidato presidencial de faltar Chávez: que a realidade non che estrague nen un bon titular nen o relato que nos cómpre compor para servirmos á nosa campaña propagandística. Visións alternativas Felizmente, hai outras visións alternativas ás que desde as saudades da vella metrópole matritense se nos quer endosar, visións muito máis matizadas que nos falan de varios feitos obxectivos: 1. O movemento popular bolivariano ten sólidas raíces na sociedade venezolana (o cal non significa que a súa hexemonía non sexa reversíbel, como o é todo na historia); 2. Por suposto,que no Partido Socialista Unido de Venezuela hai diversas correntes e até liñas distintas, como en todo órgao vivo, mas ninguén cuestiona a lideranza alternativa de Maduro caso de incapacidade temporal ou eventual falecimento de Chávez; 3. A sociedade venezola ten perfeito dereito a decidir o seu futuro sen nengunha caste de inxerencia imperial, nen desde Washington nen desde Madrid. Esta semana preséntase crucial para despexar dúbidas sobre o curto prazo da revolución bolivariana. Desde o Sermos Galiza estaremos atentos a como evolúan os acontecimentos, sen propaganda, sen preconceitos e procurando fontes fiábeis, vacinados fronte á campaña imperialista dos que teñen saudades da América colonial contra a que se ergueu Bolívar.


Summary: A Fiscalía pedira recentemente que se lles enviase a prisión.

A Sala de Apelación da Audiencia Nacional rebaixou de 2 anos e 1 día de prisión a seis meses a condea a cada un dos 12 rapeiros do colectivo 'La Insurgencia', boa parte deles galegos. A sala rebaixa pois a concea imposta pola Sala do Penal da Audiencia Nacional por considerar que eses músicos cometerán un delito de enaltecemento do terrorismo. A sala considera que os acusados ensalzaron grupos como os Grapo e PCE (R) nas letras das súas cancións, difundidas nas redes sociais, mais ten en conta que os Grapo están inactivos. Considera tamén que esas letras non encaixan na liberdade de expresión senón no delito de odio. Porén, reduce a pena a 6 meses, evitando que estes 1º2 rapeiros teñan que entrar en prisión. Estes doce rapeiros, de entre 21 e 36 anos de idade e a maioría deles galegos, membros do colectivo 'La Insurgencia', foron condenados a finais de 2017 pola Audiencia Nacional a 2 anos e 1 día de prisión por un delito de enaltecemento do terrorismo. Os músicos presentaran recurso e estaban á espera de que a sala de apelacións da Audiencia Nacional modificase ou confirmase esa pena. A Fiscalía pediu que este recurso dos rapeiros fose desestimado e que a sala de apelacións confirme a condena que, de ser firme, implicaría a entrada obrigatoria en prisión dos doce rapeiros. Porén, a decisión da sala foi reducir a condena.


Summary: Historia, lingua, relixión, atención á diversidade, bolsas, taxas, 'excelencia', equidade, participación, españolización, segregación, sexismo, calidade, público e gratuíto. Son as palabras chave da análise que a comunidade educativa galega fai da LOMCE neste número 70 so Sermos Galiza en papel.

"Porque só admite unha versión da historia". "Porque quere facer de nós estranxeiros na propia patria". "Porque me parece ben que haxa centros privados, mais non que se paguen cos meus cartos". "Porque xa vin dúas compañeiras deixar os estudos ao perderen a bolsa". "Porque me dá medo o seu cheiro retrógrada". "Porque me quita o pouco espazo de participación que tiña como pai". O mesmo día en que a comunidade educativa galega se bota ás rúas --máis unha vez-- en contra da LOMCE, estudantes, nais, pais e persoal docente achegan os motivos polos que este 24 de outubro farán un paréntese na súa actividade para mostrar o seu rexeitamento á lei española. A información completa podes atopala no semanario nº70, á venda nos puntos habituais e dispoñíbel tamén na nosa loxa.


Summary: A Federación Olívica de Asociacións de Nais e Pais de Alumnos de Vigo e Comarca, Foanpas, xunto coa Federación de Asociacións de Nais e Pais de Centros Públicos de Pontevedra, Fanpa, urxen á Consellaría de Educación que inicie unha canle de diálogo para non perder as actividades.

A Federación Olívica de Asociacións de Nais e Pais de Alumnos de Vigo e Comarca, Foanpas, xunto coa Federación de Asociacións de Nais e Pais de Centros Públicos de Pontevedra, Fanpa, adveirten que as aulas de madrugadores e comedores escolares que xestionan estas asociacións atópanse, de momento, suspendidas para o vindeiro curso, ante a falta de resposta da Consellaría de Educación ás súas peticións de aclaración do protocolo para a adaptación á Covid-19 e de apoio para poder desenvolvelas. A principios de agosto, as entidades mantiveron coa dirección territorial unha xuntanza na que pediron que se clarificasen aspectos dese documento para o desenvolvemento dos programas, sen que, desde entón, se teña producido –segundo indican– ningún novo contacto. Como apuntan, as súas demandas implican "necesariamente a modificación do protocolo para facelas extensíbeis a todas as ANPA que desenvolven estas actividades". "O calendario para poder modificar esa decisión estase esgotando", advirten, urxindo a Xunta a estabelecer unha canle de diálogo, ao tempo que sinalan que outras entidades de pais e nais están a trasladar a súa vontade de suspender as súas actividades se non se producen cambios no protocolo.


Summary: A crise tamén bate na conserva. A histórica factoría Thenaisie Provoté do Grove atópase en concurso de acredores desde mediados do pasado mes de maio sen que os actuais propietarios amosen disposición a darlle unha posibilidade

Thenaisie Provoté fai parte da historia do Grove. A conserveira, fundada en 1904, cando o empresario bretón Henry Chancerelle decide instalarse no Salnés, deu entrada aos poucos anos a dous accionistas de nacionalidade francesa, Thenaisie e Provoté, iniciando así un proceso de expansión que a leva a converterse nunha marca de referencia na Galiza. Ao tempo, as conservas gozan de moito prestixio nos mercados internacionais, estando presentes en países como Portugal, Francia, Alemaña, Italia, Xapón, Suecia, Noruega, Colombia ou Estados Unidos. Os últimos anos da conserveira son axitados. A compañía, que ocupa a 125 persoas de maneira directa e outras tantas de maneira indirecta, foi adquirida hai dous anos polo grupo de capital romanés Scandia Food, que se fixo coa empresa mediante unha ampliación de capital de 2,5 millóns de euros. A proposta da nova xerencia non deu os resultados agardados e a conserveira, que en 2017 facturou 29,8 millóns de euros, acabou por presentar o pasado mes de maio un concurso voluntario de acredores. Un pasivo de 7,2 millóns Segundo os datos presentados pola compañía diante do Xulgado do Mercantil de Pontevedra, a empresa, que non solicita a liquidación de bens, posúe débedas con 464 acredores e conta cun pasivo de 7,2 millóns de euros, 5,2 millóns dos cales correspóndense coas entidades bancarias. Neste sentido, o órgano xurisdicional dá por acreditada "a insolvencia actual ou inmediata da compañía", que fica intervida pola Administración xudicial e que se compromete a presentar un informe sobre a situación da factoría nun prazo máximo de dous meses. A actual propietaria de Thenaisie Provoté converteuse no principal problema para a continuidade da actividade e para o mantemento do emprego. Así, Scandia Food negouse a vender a súa participación ao empresario galego Afonso Caneiro, quen presentou unha oferta para recuperar a produción na conserveira do Grove e quen anunciou a súa vontade de continuar adiante coa proposta, sempre que se consiga obrigar o grupo romanés a desbloquear a situación. O proxecto empresarial de Caneiro pasa por subministrar directamente a través da súa propia flota a factoría e por reorientar a produción cara ao mercado gourmet. Os traballadores e as traballadoras de Thenaisie Provoté e a veciñanza do Grove están dispostas a vencer a resistencia de Scandia Food e de garantir a continuidade do emprego. O pasado domingo, unha masiva manifestación onde participaron arredor de 4.000 persoas, percorreu as rúas da vila para esixir unha alternativa, demandando á Xunta que "se molle", denunciando que o acontecido "é un exemplo do sufrimento e do deserto económico ao que nos están a levar estas políticas públicas" e criticando que a propietaria "non fai máis que pór trabas e paus na roda"."Hai unha posibilidade real de sacar a conserveira da situación na que se atopa", sinalan as operarias nun manifesto lido ao final da protesta, en relación á proposta de compra de Alfonso Caneiro. As protestas van continuar nos vindeiros días, cunha mobilización prevista para o día 5, mais mañá, 1 de xullo, as traballadoras e os traballadores teñen unha cita moi importante na sede da Xunta da Galiza en Compostela. A representación laboral vai realizar unha xuntanza coa directora xeral de Pesca e cos responsábeis do Instituto Galego de Promoción Económica (Igape) coa intención de que a Administración galega contribúa a desbloquear a situación e obrigue a actual propietaria a dar paso a un novo accionista que garanta a actividade. As organizacións sindicais demandan un maior compromiso da Xunta da Galiza para atopar unha solución ao problema. Neste sentido, a responsábel do sector da conserva da Confederación Intersindical Galega (CIG), Rosa Abuín, considera que "son os conselleiros os que nos teñen que atender. Queremos esixir á Xunta que nos axude a desbloquear a situación". Pola súa banda, o seu homólogo de Comisións Obreiras, Francisco Vilar, demanda que "a Xunta sente os romaneses coa oferta que puxo na mesa un investidor galego". O conflito da conserveira do Grove prodúcese nun bo momento do sector. "A conserva aparentemente está ben se analizamos os datos macro, está collendo moito volume pero as súas marxes de beneficio son moi pequenas pola súa dependencia das grandes empresas da distribución alimentaria", sinala a Nós Diario Gonzalo Rodríguez, especialista en temas pesqueiros e profesor da Facultade de Económicas da Universidade de Santiago de Compostela.


Summary: A rolda ciclista, que percorrerá unicamente o norte de España, comeza este sábado e contará con cinco etapas en Galicia. O seu percorrido, con moita montaña, converte en favorito a Contador no seu regreso á gran competición, fronte a un Froome que -agora si- lidera o Sky e con permiso de Van den Broeck, Purito Rodríguez, Cobo ou Antón. A representación galega redúcese a Gustavo César Veloso.

Ao igual que na edición do pasado ano, cando está a piques de comezar unha nova edición da Vuelta a España, bótanse de menos os tempos nos que o ciclismo galego, a través do Karpin Galicia ou do Xacobeo, comandados por Ezequiel Mosquera, eran uns dos grandes protagonistas da rolda. O protagonismo de Galicia neste ano reducirase ás súas estradas e paisaxes, con cinco etapas con saída no noso país, algunha delas que se prevé decisiva. En canto aos participantes, atopamos unicamente a Gustavo César Veloso, gañador dunha etapa en 2009, ausente na edición do pasado ano e que desta vez competirá co Andalucía. Hai moitas esperanzas postas nesta Vuelta, con varios elementos aos que haberá que emprestar atención. A primeira é o regreso de Alberto Contador, que correrá a súa primeira gran carreira despois de completar a súa sanción. Cun percorrido moi montañoso, Contador debería ser o máximo favorito, aínda que chegará sen apenas días de competición nesta tempada. O outro gran protagonista é Chris Froome, segundo na Vuelta do pasado ano e segundo tamén no Tour 2012, nos que tivo que traballar para Bradley Wiggins; desta vez é o xefe de filas do Sky e, se mantén o estado de forma amosado na rolda gala, habería que consideralo o gran favorito para gañar. Por detrás deles, podemos falar doutros aspirantes, dende Juanjo Cobo, gañador no 2011, e compañeiro de equipo de Valverde, dúbida até o último momento. Euskaltel, sen Samuel Sánchez, pon as súas esperanzas en Igor Antón, e dende logo haberá que contar con Purito Rodríguez e Van den Broeck, que tan boas sensacións amosou nas etapas de montaña do Tour. Do percorrido chaman a atención dúas cousas: que se move unicamente polo norte de España e polo seu perfil montañoso, con apenas unha crono individual e seis chegadas en alto Do percorrido chaman a atención dúas cousas: que se move unicamente polo norte de España (non baixará máis ao sur de Madrid) e polo seu perfil montañoso, con apenas unha crono individual e seis chegadas en alto. Entre as etapas que decidirán a Vuelta hai vellos coñecidos coma as subidas aos Lagos de Covadonga ou Valdezcaray e novas apostas coma o Collado da Gallina en Andorra (20 quilómetros ao 8%), o Porto de Ancares (un durísimo ascenso que completa unha etapa moi esixente entre Galicia e Asturias), o Cuitu Nergro (que completa a subida a Pajares e o converte nun porto de categoría especial) e de novo a Bola del Mundo na que hai dous anos Ezequiel Mosquera gañou a etapa e rozou a vitoria na Vuelta. Tamén hai que salientar as cinco etapas que discorreran por Galicia nesta edición a partir do martes 28, xusto despois da primeira xornada de descanso: Martes 28. Ponteareas - Sanxenxo (190 quilómetros) Mércores 29. Cambados - Pontevedra (39,4 quilómetros. CRI) Xoves 30. Vilagarcía de Arousa - Mirador do Ézaro (190,5 quilómetros) Venres 31. Santiago de Compostela - Ferrol (172,8 quilómetros) Sábado 1. Palas de Rei - Porto de Ancares (149,2 quilómetros) Despois da etapa do martes, cun percorrido rompepernas que percorrerá o Baixo Miño, o Morrazo e o Salnés, a contrarreloxo que rematará en Pontevedra será decisiva, por ser a única de carácter individual e por marcar diferenzas antes das duras xornadas de montaña de Asturias. Falouse e falarase moito da etapa que finaliza no Mirador do Ézaro, pola súa beleza e pola dureza das súas rampas, nas que se espera un ataque de Purito Rodríguez, especialista neste tipo de chegadas. A etapa que unirá Santiago e Ferrol prevese de transición, aínda que tendo en conta as dificultades que sempre existen para controlar unha carreira nas estradas galegas. E finalmente o sábado 1 de setembro comezará en Palas de Rei a primeira das tres etapas de alta montaña consecutivas que marcarán a Vuelta: a inédita subida a Ancares completará unha etapa sen apenas descansos, con cinco portos de montaña e estradas estreitas.


Summary: Ás portas da Cidade da Cultura cidadanía e profesionais das artes escénicas e musicais maniféstanse co gallo da cerimonia de entrega dos Premios da Cultura Galega.

Cercad@s por un importante dispositivo policial máis de dúas centas persoas maniféstanse arestora na rotonda de acceso á Cidade da Cultura. Segundo a convocatoria difundida a través das redes sociais @s convocantes aseguran que a cerimonia de entrega dos Premios da Cultura Galega "é o momento perfecto para que nos escoiten". Aliás, aseguran que o seu obxectivo é evidenciar "o paradoxo" de que aquelas persoas que son "responsábeis de asasinar a cultura" sexan quen entreguen os galardóns. Diversos colectivos xa anunciaron que non recollerán o premio en rexeitamento á grave crise que está a viver o sector. ((Haberá ampliación))


Summary: A OMS cifra en aproximadamente 4 millóns os casos desta doenza a nivel mundial. A enfermidade transmítese pola picadura dun mosquito e podería ter a ver coa aparición de microcefalia e co síndrome Guillain-Barré en fetos.

O virus Zika atinxe xa a 22 países latinoamericanos após detectarse o primeiro caso en maio de 2015 no Brasil. Esta doenza, transmitida através da picadura de mosquito, podería ter relación co aumento de casos de microcefalia e do síndrome Guillain-Barré entre crianzas non-nadas cando a nai se ve atinxida polo virus durante a gravidez. ((Preme na imaxe para despregar)) Neste senso, distintas ONGs e organizacións feministas advirten do incremento de abortos clandestinos que podería carrexar a proliferación da doenza e urxen os gobernos latinoamericanos a revisar a lexislación en materia de interrupción voluntaria do embarazo. Na actualidade, só Cuba, Guyana, Puerto Rico, México DF e Uruguai despenalizaron totalmente o aborto. A orixe do Zika en Brasil podería ter a ver cun experimento desenvolvido por un laboratorio británico A orixe do Zika aínda non fica clara desde que se detectou por primeira vez en Wa'ab (Yap), unha illa do Pacífico. Desde aquel momento as maiores taxas de infección situáronse na Polinesia francesa (2013) e o pasado ano 2015 en Brasil. Neste senso, algúns estudos apuntan a chegada do virus ao país através de mosquitos tratados xeneticamente no marco dun experimento desenvolvido por un laboratorio británico (Oxitec) en 2012. As sospeitas orixináronse porque os primeiros casos de Zika foron detectados naquelas localidades en que foran lanzados estes animais co obxectivo de combateren o dengue. A doenza causada pola picadura non é mortal porén, as alarmas acendéronse polo aumento de crianzas nadas con microcefalia --unha doenza conxénita que provoca un cráneo inferior ao tamaño normal-- e do síndrome Guillain-Barrié --un trastorno inmunolóxico que atinxe o sistema nervioso. Embora esta relación directa non estar demostrada, a propia Organización Mundial da Saúde advirte que "aínda que polo de agora non se estabeleceu unha relación causal entre o virus Zika e as malformacións conxénitas e síndromes neurolóxicos, hai fortes motivos para sospeitar da súa existencia". O 95% dos abortos practicados no Brasil son clandestinos e inseguros Neste senso, diversos gobernos latinoamericanos instaron as mulleres a non engravidar e pospor a súa maternidade. "Pedir ás mulleres que non engraviden non é política de saúde seria", sinalou a profesora, antropóloga e investigadora de Anis, Debora Diniz nun artigo intitulado Descaso da pior espécie. Aborto, sexualidade e discapacidade Distintas ONGs e organizacións feministas, entre as que se atopa o instituto feminista de investigación bioética brasileiro, Anis, e a Federación Internacional de Planificación Familiar (IPPF) reclamaron o acceso das mulleres a mecanismos de interrupción do embarazo através da sanidade pública en territorios como o Brasil no que o 95% dos abortos teñen lugar de maneira clandestina e en condicións de inseguridade, nomeadamente entre mulleres das clases populares debido á falta de recursos económicos. Para alén disto, reclaman maior acceso das mulleres á información en materia de sexualidade así como anticonceptivos pois, segundo unha investigación desenvolvida pola Fundación Guttmacher 23 millóns de mulleres non teñen acceso a eles representando o 75% dos embarazos no país. E é que, a lexislación brasileira é unha das máis restritivas e punitivas a respeito do aborto. Asemade, urxen políticas de inclusión das persoas con diversidade funcional.


Summary: Xabier Díaz (A Coruña, 1969) apresentou o pasado mes de febreiro o seu disco Noró, que volve remitir á tradición oral e á posta en valor de figuras esquencidas na música de raíz. Recentemente chegado da Alemaña e a piques de marchar de xira a Bélxica, Sermos Galiza conversa con el sobre a súa traxectoria, a súa proxección internacional e o momento de graza que está a vivir a música tradicional.

Na música e no baile tradicional ás veces pode haber unha glorificación dos tempos pasados. Esa sacralización pode invisibilizar dalgún xeito o relevo xeracional, ou mesmo dar a sensación de inmobilidade dentro da música tradicional? A nivel de contido, si que teño unha especie de debate que preciso corrixir nos próximos anos. Temos que reflexionar sobre os contidos, sobre as líricas. É un camiño no que hai que traballar. É complexo porque a asimilación entre ese cancioneiro tradicional e a música é tan grande que cada vez que introduces novas linguaxes ou novas palabras acaba renxendo un pouco polo propio resultado estético. Iso pode ter que ver moito coa nosa memoria musical xogándonos unha mala pasada. Hai que liberarnos diso e afrontar un futuro no que poder falar dun xeito máis contemporáneo da música tradicional. Iso por unha parte e despois, por outra, creo que o relevo xeracional está vindo, e a toda velocidade. Hai xente que está furando e que teñen que escribir as seguintes páxinas. Creo que todo está por facer. Nese sentido, deberían sentirse libres. Supoño que o futuro é delas. Teñen que dar ese paso e facerse cargo diso. Gustaríame que o fixesen con respecto, obviamente, mais sen medo, sen esa relación tan tutelada por parte dos que tantos anos levamos, que fosen algo máis punkis. Creo que ademais a estas novas músicas failles falta algo de punkismo, de poñer as cousas un pouco patas para arriba. E obviamente as novas terán máis facilidade de facelo que nós. No teu traballo intentas mudar o concepto de tradicional a través do feminismo, eliminando coplas machistas, poñendo en valor a figura das informantes… Cres que é posíbel unha rexeneración do tradicional, facéndoo máis inclusivo? Penso que é necesario. Eu son un neofalante coruñés, de cando entrei na universidade e tomei aquela decisión, e agora mesmo teño a sensación de que na música tradicional tamén son unha especie de converso. Decateime de que, durante moitos anos, non querendo ou non sendo o suficientemente consciente, fixen moitas cousas que agora desaprobo. Gústame que a vida tamén me dea a oportunidade de mudalas, porque creo que nisto do machismo hai moitas cousas por mudar e está ben ir cambiándoas e sendo conscientes de que están aí. Creo que, honestamente, estou a dar pasos nesa dirección, ou polo menos estou a ser máis consciente do que o era. E ademais procuro facelo dun xeito activo. Fun selectivo na escolla das líricas, négome a cantar algunhas cousas que nalgún momento cantei. Gustaríame que cada vez fósemos máis facendo ese camiño, tamén facéndoo con certo respecto e tacto. Non é preciso romper todas as vitrinas nas que estaban gardadas todas as cousas, simplemente hai que quitar os cristais con coidado e mudalas. Hai moita xente aí, nese mundo, que durante moito tempo fixo todo iso así, e desde o meu punto de vista, debera mudar o xeito de facelo. A min gustaríame convidalos a facelo dunha maneira amábel porque creo que toda a xente que está no baile e na música tradicional está de corazón, porque realmente lle queren a ese mundo, porque se ven identificados por ese mundo. O que está por facer é mudar esas cousas que non teñen lugar nin sitio neste tempo que vivimos. Tampouco o tiñan daquela. [Podes ler a entrevista íntegra no número 292 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A ministra mantén que agora pode esquivar os "impedimentos legais" para ingresar ás autonomías as entregas a conta porque, ao haber novas eleccións xerais, o pagamento "xa non pode afectar á actuación orzamentaria do Executivo entrante" en 2019

Podíase en funcións. O Consello de Ministros deu luz verde este 11 de outubro ao Real Decreto-Lei polo que o Goberno de España transferirá ás comunidades autónomas as "entregas a conta" de 2019. Son os fondos que, en virtude do modelo de financiamento autonómico vixente -o mesmo que está caducado dende 2014- as comunidades teñen que recibir no caso de que os fondos que transfire o Estado pola recadación de diversos impostos sexan máis dos previstos.O que en condicións ordinarias é un mero trámite -aínda que sobre un sistema caducado-, virou neste caso en toda unha pugna política entre o Goberno do PP en Galicia e o Goberno do PSOE en España. O Executivo de Pedro Sánchez mantiña que era imposible aprobar estas entregas mentres estivese en funcións, mentres que a Xunta aseguraba, apoiándose nun informe dos seus servizos xurídicos, que ese pagamento si era posible.A ministra mantén que agora pode esquivar os "impedimentos legais" porque, ao haber novas eleccións xerais, o pagamento "xa non pode afectar á actuación orzamentaria do Executivo entrante" en 2019Finalmente e tras a confirmación de que o 10 de novembro volverá haber eleccións xerais, o Goberno de España aprobaba este venres para liberar os fondos que, no caso galego, ascenden a 334,02 millóns de euros. Pode facelo tras esquivar "impedimentos legais" que atopou, di a ministra de Facenda, María Jesús Montero, xa que "un Goberno en funcións non pode condicionar a actividade orzamentaria do Executivo entrante". Dado que haberá novas xerais, este pagamento "xa non pode afectar á actuación orzamentaria do Executivo entrante" en 2019 e por iso dá luz verde ao pagamento.Alén da explicación xurídico-política do momento en que Facenda autoriza a transferencia, que a Xunta atribúe a "electoralismo" do PSOE -Sánchez anunciou que o aprobaría durante un mitin de precampaña-, o contencioso segue aberto. Non en van, os devanditos 334 millóns non son a única cantidade pendente. Galicia aínda debe recibir 200 millóns de euros correspondentes á recadación de IVE do ano 2017, cando entrou en vigor a reforma da xestión deste imposto aprobada polo Goberno de Mariano Rajoy. Esa entrada en vigor supuxo que a recadación por IVE de decembro de 2017 non computase nas arcas estatais ata xaneiro de 2018 e, por este motivo, Galicia e o resto de autonomías recibiron do Estado once meses do 50% dese tributo, que lles corresponde polo modelo de financiamento, e non os doce que deberían.Os 200 millóns do IVE débense á aplicación da reforma da xestión deste imposto polo Goberno de Rajoy en 2017; a ministra Montero anunciou en 2018 a procura dunha solución que polo momento non chegouPouco despois da chegada de Pedro Sánchez ao Goberno de España o PP galego atribuíu esta retención a un "trato discriminatorio" do PSOE á Xunta, un "recorte a Galicia" co que o líder socialista ía "pagar favores aos seus socios da moción de censura", en verbas do secretario xeral do PPdeG, Miguel Tellado. Segundo o número dous de Feijóo no partido, o "castigo" consistía en retirar "200 millóns aos galegos" e que "Pedro Sánchez llelos dea aos independentistas cataláns".Á marxe dos argumentarios partidarios, o certo é que a ministra Montero asegurou pouco despois, en agosto de 2018, que estaba a traballar "nunha proposta para que as comunidades recuperen os recursos" perdidos pola reforma de Rajoy Esa solución aínda non chegou e a Xunta encádrao nunha "débeda" global que cifra en 700 millóns: os 334 aprobados este venres, os 200 do IVE e outros 170 correspondentes aos coñecidos como incentivos por "desempeño fiscal", un mecanismo incluído nos Orzamentos Xerais do Estado de 2018 -os últimos do PP, aínda en vigor- para compensar as autonomías que cumprisen os obxectivos fiscais marcados polo Goberno central. Os fondos das entregas a conta e do IVE estaban contemplados nos Orzamentos da Xunta neste 2019, non así os restantes 170.


Summary: Vagalumes acolle a presentación da obra sobre Virxinia Pereira na estrada após a súa estrea en Pontevedra.

A Asociación Cultural Vagalumes presenta mañá ás 20 horas, na praza da Música da Estrada, A vida incerta. Biografía de Virxinia Pereira, de Montse Fajardo, unha obra editada polo Concello de Pontevedra, na que tamén colabora o colectivo de Tabeirós-Terra de Montes. Nada na Estrada, Virxinia Pereira percorreu o mundo na defensa da dignidade e dos dereitos do pobo galego fronte ao fascismo e a impunidade, "un compromiso compartido co seu home, Castelao, desde os tempos máis felices ao seu carón na procura do recoñecemento do noso país, até as situacións máis duras na guerra e no exilio", salientan desde Vagalumes. Na súa obra, Fajardo reconstrúe o pensamento e a loita "desta muller intelixente e combativa invisibilizada durante décadas", a través da correspondencia mantida con Otero Pedrayo e outras figuras coetáneas da cultura galega. A presentación poderase seguir en directo a través da páxina de Facebook do portal Tabeirós-Terra de Montes. Será a primeira cita coa autora fóra de Pontevedra, onde hoxe deu a coñecer o seu libro, xurdido no marco do programa 'A memoria das mulleres' da Concellaría de Patrimonio e Memoria.


Summary: A campaña electoral botou a andar en Euskadi co debate sobre a soberanía riba da mesa. As enquisas apuntan PNV e Eh Bildu como as forzas máis votadas e cunha estreita marxe de diferenza entre ambas as dúas

Euskadi vive a campaña electoral máis lonxe dos focos mediático-políticos de Madrid dos últimos 30 anos. O cese ao fogo de ETA anula boa parte da artillaría mediática contra o nacionalismo. E as previsións son que o 21-O haxa unha ampla maioría abertzale (PNV e EH Bildu). A combinación de ambos os dous factores fai que desde Madrid se prefiran os comicios galegos. A campaña comezou e as primeiras enquisas xa se fixeron públicas por medios como Gara ou Naiz, sondaxes que veñen reiterar a tendencia dos traballos feitos nestes meses: PNV e EH Bildu como forzas favoritas (26 deputad@s para os jeltzales e 22 a esquerda abertzale), 14 o PSOE e 11 PP. Na enquisa de Gara e Naiz recóllese a novidade de que Esker Anitza, a marca de IU en Euskadi, podería atinxir 2 parlamentari@s. Unha das características destas primeiras horas de campaña, xa constábel nas semanas previas, é que o soberanismo vai ser un dos alicerces do debate. PSOE e PP, aínda que con distintos graos de intensidade, falan dos perigos dese camiño. PNV xoga a combinar o seu papel de partido responsábel e a combinar as súas dúas vertentes, a abertzale e a de bo xestor da autonomía. E desde a esquerda abertzale insírese a aposta soberanista como ferramenta de loita contra a crise e camiño para facer unha outra política orientada en beneficio das maiorías sociais. Pactos? Non vai haber maiorías absolutas. De aí que xa estea a ferver o debate sobre pactos electorais. PNV non se pronuncia abertamente, PSOE fai chiscadelas ao PNV para retomar un goberno transversal (jeltzales e socialistas), o PP carga contra todos mais ao mesmo tempo ofrécese a calquera pacto que evite que EH Bildu chegue ao poder; e desde a esquerda abertzale apuntan a construcción nacional de Euskal Herria desde o respecto ao dereito a decidir, o combate da crise en favor da cidadanía e non dos mercados, e ao avance no proceso de paz como os tres alicerces sobre os que falar de posíbeis pactos


Summary: A Mesa iniciou contactos con entidades de defensa do euskera e o catalán pois alumnos desas comunidades lingüísticas tamén sofren esta situación.

O caso denunciado esta semana dunha estudante que ficou sen bolsa por entregar un certificado de estudos en galego non é un caso illado. Segundo indica A Mesa pola Normalización Lingüística hai polo menos 12 estudantes galegos que "ficaron fóra do proceso para contratos predoutorais por razóns lingüísticas". Isto é, que o feito de estar en galego algunha documentación deixounos á marxe do proceso que, segundo ten sinalado o Ministerio de Economía como argumento de defensa, ten que ser en español ou en inglés (este último non é idioma oficial no Estado español). Os alumnos son da Universidade de Vigo e de Compostela. Solidariedade A Mesa comunica que xa iniciou contactos con entidades en defensa do catalán e do vasco, xa que o mesmo lle aconteceu a estudantes destas comunidades lingüísticas. A asociación en defensa do galego critica a "agresiva política contra a diversidade lingüística do Goberno español e o silencio e a pasividade da Xunta ante unha discriminación tan grave".


Summary: A formación nacionalista considera "clave" o traballo que se desenvolva nos concellos para abrir un tempo novo nas eleccións galegas.

Máis de 200 alcaldes e alcaldesas, concelleiros e concelleiras do BNG reuniranse en Compostela este domingo, 7 de xullo, nunha cimeira municipal para debater e estabelecer unha planificación da política local a medio prazo e asumindo a importancia destas para pular por un "novo tempo político" nas eleccións galegas de 2020. A formación nacionalista explica nun comunicado que quere aproveitar que é unha "forza política á alza" para visibilizar que ten un proxecto "solvente e serio para o país". Após os comicios do 26M, o Bloque suma un total de 456 concelleiros e concelleiras, 195 mulleres (42'76 %) e 261 homes (57'24%), dos que debutan por primeira vez na política municipal un total de 33% das electas. A xornada será inaugurada pola portavoz nacional, Ana Pontón, e contará coas intervencións da responsábel de estratexia no ámbito municipal, Eva Villaverde; da coordinadora xeral desta área, Carme da Silva; e da responsábel de iniciativas políticas locais e alcaldesa de Tomiño, Sandra González. Tamén terán unha intervención específica persoas como Evencio Ferrero (Carballo), Beatriz Bascoi (Moeche), Diego Lourenzo (Verín) ou Marcos Suárez (Moraña). En palabras da coordinadora da xornada, Eva Villaverde, "este encontro é ademais unha oportunidade física de compartir a enerxía, o entusiasmo, e a ilusión que nos une como formación política que está afrontando un momento de crecemento no apoio social".


Nos vindeiros meses pode facerse realidade unha vella reivindicación de amplos sectores da cidadanía: A Lei de Acceso á Información Pública e Transparencia. Despois da súa aprobación deixará de ser o único gran país de Europa que no garanta o dereito a que calquera persoa poida acceder á información e documentos das institucións públicas. O vindeiro 25 de setembro remata o prazo para presentar emendas a unha lei que vai camiño de defraudar todas as expectativas postas nela. A subordinación do dereito de acceso á protección de datos, que entidades coma a Casa Real ou os partidos queden á marxe dela ou que sexa xestionada por unha entidade dependete do Goberno, son algunhas das criticas. O PSOE levábaa como promesa electoral nos seus programas electorais de 2004 e 2008 pero durante oito anos incumpriu o seu compromiso. O Partido Popular tamén prometera unha Lei de Transparencia na campaña das eleccións xerais de 2011 e de feito nos seus primeiros cen dias de goberno fixo público un anteproxecto. A norma someteuse durante 15 días a un proceso de consulta pública que recibiu ao redor de 3.700 achegas de persoas e entidades. Son numerosas as criticas ao proceso 'nada transparente' de tramitación da Lei de Transparencia Porén, son numerosas as criticas ao proceso nada transparente de tramitación da Lei de Transparencia. Os cidadáns tiveron que depender das filtracións aos medios para obter algúns dos documentos do debate: a memoria, os estudos sobre a necesidade e oportunidade, un informe sobre o impacto por razón de xénero ou a memoria económica coa estimación do custe da posta en marcha da nova lei. Tampouco se difundiron os case 3.700 comentarios á lei nin se lles remitiron aos expertos. Cando se solicitou que se fixesen públicas o Goberno dixo que non era posible porque eran "correspondencia", pois nelas figuraba o nome e email dos que participaran e non se pedira o seu consentimento para divulgalo. A Casa Real queda á marxe da aplicación desta norma "por non ser unha administración pública". O mesmo sucede con ONGs, partidos políticos, sindicatos e a patronal, perceptores todos de fondos públicos Pero grazas ás filtracións sabemos que o Goberno non atendeu as principais suxestións da cidadanía e ademais revelouse que a norma contén numerosos limites marcados pola protección de datos. De feito a lei incorporou varias das recomendacións da Axencia de Protección de Datos que por exemplo aconsellou non publicar en internet os ficheiros coas facturas debidas polas entidades locais aos provedores. Porén, en países coma o Reino Unido as entidades locais están obrigadas a publicar proactivamente todo gasto por riba de 500 libras (uns 630 euros). Outras criticas xiran ao redor do feito de que a Casa Real queda á marxe da aplicación desta norma "por non ser unha administración pública". O mesmo sucede con ONGs, partidos políticos, sindicatos e a patronal, perceptores todos de fondos públicos. Outras das criticas á norma chegan porque a axencia que se encargará de velar polo cumprimento da transparencia segue dependendo do Ministerio de Facenda e Administracións Públicas e non é un organismo independente, como o é a Axencia de Protección de Datos. Demándase que recoñeza o dereito a acceder á información pública como dereito fundamental. Coa actual redacción a lei segue siendo ordinaria e ante un conflito prevalecerían outros dereitos fundamentais (coma a protección de datos) Demándase que recoñeza o dereito a acceder á información pública como dereito fundamental. Coa actual redacción a lei segue siendo ordinaria e ante un conflito prevalecerían outros dereitos fundamentais (coma a protección de datos). Hai uns meses, nunha entrevista en Praza, César Calderón cualificaba o proxecto de lei como "analóxico, triste e sen ambición, obxectivamente menos ambicioso que o que o propio PP presentou estando na oposición". E salientaba que "a pesar de que existe todo un epígrafe dedicado á transparencia activa, non hai na lei nin unha mención á apertura e reutilización de datos das administracións, o xa famoso open data, o que sitúa a lei fóra da realidade dos países máis avanzados da nosa contorna". Os colectivos máis críticos, como Red Sostenible, solicitan a todos os partidos que presenten unha emenda á totalidade, co fin de evitar "a aprobación dunha lei de transparencia que non satisfai as necesidades nin as expectativas dunha democracia" e porque "aprobar o proxecto tal e como está, aumentará a desconfianza entre a sociedade civil e o poder político".


Summary: A operación militar arranca na localidade de Kramatorsk para estenderse a outras cidades. Algunhas axencias falan de enfrontamentos e varios falecidos. "Estamos ao bordo da guerra civil", recoñece o primeiro ministro ruso.

Horas despois de vencido o ultimato Kiev deu inicio á operación do exército contra os rebeldes federalistas (pro-rusos, como se lles cualifica nos medios) do Leste de Ucraína. Blindados, tropas de asalto, helicópteros de combate... non hai reservas en medios para, en palabras de Vasili Kutov, persoa que dirixe a operación que tildan de 'anti-terrorista', "combater a invasores estranxeiros, bandidos e terroristas". O avance do exército diríxese a Kramatorsk e Slaviansk co obxectivo de tomar os edificios gobernamentais ocupados por militantes federalistas. Nas últimas horas, até en 12 cidades e localidades do leste houbo ocupacións de instalacións por persoas partidarias de que Kiev recoñeza o dereito a decidir destas zonas. Varias axencias indican que hai intercambios de disparos entre soldados ucraínos e milicianos federalistas que terían causados novos mortos, a sumar os 2 desta fin de semana.


Summary: Esta semana coñeciamos a nova de que os 'ghalpóns' do festival de Cans (O Porriño) estarán presentes nun proxecto dentro da Bienal de Arquitectura de Venecia, a cita referente dentro do eido a nivel internacional. O arquitecto Juan Creus explica polo miúdo a 'Nós Diario' as chaves da investigación do seu estudio, Creus e Carrasco, arredor da transformación dos espazos cotiáns en salas de proxección de cinema, desde unha perspectiva comunitaria que se presenta como unha das chaves para afianzar un evento que ten o rural como contexto e selo de identidade.

O festival de Cans (O Porriño) foi un deses proxectos revolucionarios ao levar o cinema ao rural, adaptando as estruturas e as programacións ao contexto de exhibición coa apertura das propias vivendas ao público. As arquitectas Covadonga Carrasco e Juan Creus achegáronse desde as primeiras edicións como calquera outra persoa asistente, aínda que lles chamou en especial a atención "como se transformaba o núcleo nos tres días que duraba daquela a mostra e como a aldea enteira se implicaba para levar a cabo a mudanza", explica a Nós Diario o segundo, profesor da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Universidade da Coruña. O prestixioso estudio destas dúas profesionais na Coruña, Creus e Carrasco, volveuse noticia esta semana por mor da súa presenza na Bienal de Arquitectura de Venecia, a cita de maior relevancia a nivel internacional dentro desta disciplina, cun proxecto que reflexiona xustamente sobre os espazos do Festival de Cans. Os ghalpóns son os protagonistas dun estudo que analiza, entre outras cousas, a súa transformación para dedicalos temporalmente á proxección cinematográfica. Parte dun traballo previo xa publicado en Resina, a revista que edita a empresa Creus e Carrasco. Trátase dunha investigación titulada "Cans: arquitectura de consenso", que se inclúe entre os 34 proxectos seleccionados para o pavillón do Estado. O traballo intenta responder a pregunta que lanza como lema a Bienal deste ano: "Como vivirmos xuntos?". Ante esta interrogación, a Creus e Carrasco viñéronlles inevitabelmente á cabeza as formas tan singulares de convivencia que se desenvolven en Cans durante os días da mostra, que neste 2020 celebrará a súa 27ª edición entre o 2 e o 5 de setembro, adiada por mor da COVID-19. "Parecíanos moi interesante como se compartían os espazos, como as veciñas abren a súa casa á xente que vén de fóra, como a levan en chimpín...", explica Creus. De público fiel a repensar os espazos colectivos A relación do estudio con Cans vén de lonxe. Para alén de como público, participaron da propia programación a través da sección que "Miradas de Cans" –que inauguraron–, un apartado que promove unha achega ao festival de personaxes non relacionadas co cinema, pola que logo pasarían, por exemplo, o ilustrador David Rubín ou o chef Pepe Solla. Nos últimos anos, Creus tamén coordina a actividade "Cans Proxecta", na que o seu alumnado explora as posibilidades para reflexionar sobre os espazos da aldea e a súa paisaxe. As fórmulas de intervir o territorio, interpretar o patrimonio en ruínas ou incorporar espazos progresivamente ao festival, como aconteceu no caso do río, son cuestións centrais, así como as maneiras de interacción entre público e veciñanza, como unha das chaves deste modelo que leva o cinema ao rural tamén para entendelo desde outra óptica do común. Para alén disto, Creus salienta outras actividades que teñen a ver co espazo, como un paseo pola vila que facía Xurxo Souto. Ducia de Cans Deste tempo de colaboración xurdiría unha exposición con motivo dos 12 anos de festival, que foi comisariada por Creus e Alfonso Pato, o director do evento que revoluciona a vida nesta aldea do Porriño. Na Normal (A Coruña) foi resultado dun traballo colectivo coas persoas asistentes a un obradoiro na propia entidade da exposición. No proceso empregáronse materiais semellantes aos que se usan en Cans (táboas, madeira, caixas de refrescos e pacas de palla), co fin de que moitos dos espazos creados se usasen posteriormente no evento. De volta á Bienal En realidade, a Bienal de Venecia xa debería estar en pleno apoxeo, mais o seu desenvolvemento tamén se viu afectado pola pandemia. De tal maneira, terá lugar entre os meses de maio e novembro de 2021. Ao proxecto de Creus e Carrasco tamén o colleu por banda o virus: a maqueta, o resultado final, aínda non está de todo rematada. Con todo, si que se poden ver algunhas partes, como a que se reproduce na imaxe. O total inclúe os ghalpóns e o espazo da aldea e recolle ese proceso de cambio que experimenta o lugar para adaptar o cotián en salas de cinema. Para alén disto, haberá tamén material gráfico, vídeos e paneis que axuden a entender plenamente o contexto. Non é a primeira vez que Creus e Carrasco pasan pola prestixiosa mostra de Italia. Xa asistiron hai catro anos cun proxecto arredor do Porto de Malpica, nunha edición na que o pavillón comisariado por Carlos Quintás, tamén galego, se fixo co León de Ouro, o máximo recoñecemento outorgado pola exposición, e que só conseguira o Estado noutra ocasión. "A Bienal é unha oportunidade para probar a arquitectura e o pensamento feito desde aquí", explica Creus. Semella que a COVID-19, como en boa parte dos eidos, provocará grande influencia na forma de entender o espazo público. Con todo, as reflexións da mostra, coa programación presentada moito antes, non irán tanto nesta dirección. En canto ao novo contexto, Creus percibe que esa apertura da casa ao público do festival deberá ser "gradual" e empregar os elementos de transición propios do cotián. Comenta o arquitecto como xa no espazo do río desenvolveron en anos pasados unha "distribución parcelada" na que "parece que xa tiñamos en conta o que ía acontecer". Á agarda da chegada do vindeiro ano, parece que esa "arquitectura do consenso" xa está a causar repercusión e espertar atención a nivel internacional, conta Creus.


Summary: O president da Generalitat dará sinatura a un decreto de convocatoria "inatacábel do punto de vista xurídico" para impedir que sexa impugnado desde o Estado español.

Esta segunda feira (3 de agosto) Artur Mas oficializará a convocatoria das eleccións ao Parlament catalán. Uns comicios que se presentan como plebiscitarios arredor do proceso independentista mais que xuridicamente serán unhas eleccións máis. Así o explicou a pasada semana o propio Mas quen asegurou que sería "inatacábel do punto de vista xurídico" para evitar que o goberno español poida impugnalas. Ora ben, ningunha das forzas políticas que se presenta obvia que estes non son uns comicios ao caso. Neste senso, a campaña electoral arrincará o 11 de setembro coincidindo coa Diada e dividirase en dous grandes blocos: o independentista (a coligazón Junts pel Sí con CDC, ERC, Demòcrates, Moviment d'Esquerres i Avancem, e apoio de d'ANC e Òmnium; para alén da candidatura CUP-Crida Constituent. E o unionismo: PP, PSOE, Ciutadans e mesmo Unió que afirma defender Catalunya malia non ser unha opción independentista. No medio, a ambigüidade retórica da coligazón Catalunya Sí que es Pot na que se integran Podem e ICV-EUiA, na que non estará finalmente Procés Constituent.


Summary: O estado da Atención Primaria protagonizará o primeiro pleno de 2022, que comeza a vindeira terza feira.

O pleno do Parlamento volve á actividade a próxima semana despois da parada polas festas, nunhas xornadas que estarán marcadas pola situación da Atención Primaria no Servizo Galego de Saúde, que recibiu múltiples denuncias de "colapso" durante a sexta vaga da pandemia da Covid-19. A partir das 10 horas da terza feira comeza a sesión plenaria, na que está programada a comparecencia do titular da Consellaría de Sanidade, Julio García Comesaña, e mais do presidente galego, Alberto Núñez Feixoo, que terá que responder á líder da oposición e voceira nacional do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Ana Pontón. Nada máis coñecerse a convocatoria, a vicevoceira do BNG no lexislativo, Olalla Rodil, denunciou que as explicacións de Comesaña "chegan 14 días tarde", en referencia ao voto negativo do PP na Deputación Permanente perante a proposta de que o conselleiro dera conta da situación da sanidade pública. Asemade, Rodil fixo fincapé en que o problema da Atención Primaria é anterior á pandemia de SARS-CoV-2 e até dos "recortes" orzamentarios do servizo, e informou de que preguntarán arredor do "colapso de atención primaria" e das medidas que está a aplicar o gabinete para "garantir o dereito á saúde". No que atinxe ao Partido dos Socialistas de Galicia, o deputado Luís Álvarez adiantou que cuestionarán a Feixoo sobre a "polémica artificial" do repartimento do fondo Covid, replicando a denuncia feita pola Comunidade de Madrid. Criticando ao Goberno do PP por mor de que "ten moito que ocultar na súa deficitaria xestión" dos fondos proporcionados pola Unión Europea, Álvarez apuntou que "o único que fai é sementar dúbidas do Goberno do Estado, cando ninguén lles cre en Europa". Pola súa banda, o PP fixo público que levará iniciativas para que o Estado prolongue as exencións fiscais do Xacobeo en 2022, así como unha referida á situación de Alcoa. Amais, preguntarán pola valoración da futura lei de vivenda estatal e as oposicións no ensino, que anunciou o conselleiro Román Rodríguez hai uns días.


Summary: A Sala concorda co xulgado de primeira instancia en que Claudia Delso non cometeu os delitos de prevaricación, tráfico e influencias e malversación que o PP lle atribuía e tamén cre que "carece de fundamento" implicar o edil Xiao Varela ou ao ex-alcalde Xulio Ferreiro, como reclamaba a concelleira popular que recorreu

O pasado decembro un xulgado da Coruña resolveu arquivar a investigación contra Claudia Delso, ex-concelleira de Participación da cidade e actual edil da Marea Atlántica, pola cesión do antigo cárcere que denunciara o PP local e a Fiscalía asumira. Pouco despois, a concelleira popular Rosa Gallego recorreu o arquivo ante a Audiencia Provincial para pedir que Delso volvese ser investigada. Nun auto datado no pasado 25 de maio, o tribunal rexeita esa petición.A Audiencia concorda en que Delso non cometeu os delitos de prevaricación, tráfico e influencias e malversación que o PP lle atribuía e tamén cre que "carece de fundamento" implicar o edil Xiao Varela ou ao ex-alcalde Xulio Ferreiro, como reclamaba a concelleira popular que recorreuA concelleira do PP incluía entre as súas peticións a práctica de novas probas e declaracións que, ao seu xuízo, deixarían claro que a edil da Marea Atlántica cometera "delitos de prevaricación administrativa, tráfico de influencias e malversación de caudais públicos" na cesión de uso da antiga prisión provincial ao Proxecto Cárcere, colectivo que desenvolvera diversas intervencións culturais no edificio dende 2010. Na liña do resolvido polo xulgado de primeira instancia, que baseándose no expediente da cesión e outras probas non viu "nada ilegal", a Audiencia opta outra volta polo arquivo. Ademais, o tribunal frea os "reparos" de Gallego contra a xuíza que arquivou o caso por non citar a declarar o concelleiro Xiao Varela e ao ex-alcalde Xulio Ferreiro, a quen o PP tamén pretendía incriminar nunha solicitude que para a Audiencia "carece de fundamento". Ao contrario que no anterior proceso, desta volta a Fiscalía tamén apoiou tanto rexeitar o recurso do PP como confirmar o arquivo das actuacións contra Delso. No auto agora ditado, a cuxo contido tivo acceso Praza.gal, a sección primeira da Audiencia Provincial da Coruña remítese a diversa xurisprudencia indicando que cómpre que as condutas cumpran diversas condicións para poder ser consideradas "ilícitos penais" como os que o PP atribúe a Delso. Así, sinala, é preciso que a resolución de que se trate -neste caso, a cesión de usos do antigo cárcere- sexa "contrario a dereito, é dicir, ilegal", pero tamén que o cargo en cuestión non teña competencia para ditalaA Audiencia conclúe que "todo o proceso cumpriu os principios reitores do procedemento administrativo" e as eventuais "irregularidades" detectadas terán que resolverse pola vía do contencioso-administrativoAdemais, abonda a Sala, o cargo investigado debe omitir "trámites esenciais" ou non ter "argumentación xurídica minimamente razoable" para adoptar a resolución de que se trate. Tamén ten que "ocasionar un resultado materialmente inxusto" e "ser ditada coa finalidade de facer efectiva a vontade particular da autoridade ou funcionario", que ademais debe ter "coñecemento de actuar contra o dereito".Fronte a esas condicións precisas, sinala o auto, neste caso "en todo o proceso administrativo cumpríronse os principios reitores do procedemento administrativo" e a cesión a Proxecto Cárcere "contaba cos informes técnicos e xurídicos favorables". "É certo -matiza- que se detectou algunha irregularidade", pero iso "debe solventarse no procedemento contencioso-administrativo" e "non basta para integrar un ilícito" penal. Non se produciu neste caso "un ataque consciente e grave" á legalidade, como o PP pretende argumentar.A voceira da Marea Atlántica, María García, celebra a resolución e ve "confirmado" que "foi unha denuncia política, difundida só por interese propagandístico" Dado que "non se aprecia" que a concelleira da Marea Atlántica, representada polo avogado Pablo No, fose neste proceso "en contra o ordenamento xurídico de forma groseira, tal e como esixe o tipo examinado". Esta circunstancia, conclúe, determina "a lóxica desestimación" do recurso da edil do PP. Contra esta resolución xa non cabe recurso ordinario ningún.A nova do rexeitamento do recurso do PP produciuse mentres no Concello coruñés se desenvolvía unha sesión plenaria. Tras coñecela, a voceira da Marea, María García, aproveitou unha das súas intervencións para celebrar que quede "confirmado o que dixemos en todo momento, que Claudia era inocente e que na Marea Atlántica non roubamos". "A decisión xudicial -agrega García- confirma tamén que foi unha denuncia política, non xurídica, difundida só por interese propagandístico".


Summary: Malia o estado de alarma e o feche de centros de saúde, a Atención Primaria segue tendo pacientes e atendendo patoloxías. MAgoada por anos de recortes, nunca deixou de estar na primeira liña, mais agora está chamada a asumir un papel protagonista na loita contra o coronavirus.

Avanzouno o ministro de Sanidade, Salvador Illa, e confirmouno o presidente da Xunta da Galiza, Alberto Núñez Feixoo. A Atención Primaria terá un papel protagonista após o confinamento, durante as sucesivas fases de desescalada. Así, un dos servizos da sanidade pública máis castigado polos recortes, a privatización e o desmantelamento está chamado a ser o estandarte da loita contra o coronavirus e a principal referencia asistencial para miles de cidadáns e cidadás, como o é aínda hoxe, "baixo o estado de alarma e con moitos centros de saúde periféricos clausurados", salienta José María Dios, secretario da Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública e médico de Atención Primaria no concello de Outes. "Que Núñez Feixoo diga que vai potenciar a Atención Primaria é un brinde ao sol. Unha mentira, xa que os feitos desdín día a día o que está facendo. Nada máis chegar botou por terra o plan de mellora da Atención Primaria, consensuado polo Goberno e as organizacións científicas, profesionais, políticas e sindicais. E despois, durante 11 anos, retirou mil millóns de orzamento da Atención Primaria. Desmantelou e privatizou servizos día a día". Máis teleasistencia e ampliación de horarios Segundo adiantou a pasada segunda feira o xefe do Executivo galego, os expertos do comité clínico do Sergas traballan nun plan para recuperar a actividade asistencial ordinaria do Servizo Galego de Saúde. "Estamos esbozando a sanidade que queremos no futuro", sinalou o presidente da Xunta en referencia a un novo modelo sanitario que buscará "desmasificar as salas" de espera, de diagnóstico e de consulta. Neste sentido, apuntou a recomendación do comité experto de incrementar a teleasistencia e as consultas telefónicas ademais da intención de ampliar o horario de atención nos centros de saúde e hospitais co fin de evitar aglomeracións. Para afrontar todos estes cambios, dixo, o Sergas ten profesionais suficientes. Mesa sectorial Após estes anuncios, as organizacións sindicais urxen á Administración galega a escoitar as demandas das profesionais sanitarias e a convocar unha reunión da Mesa Sectorial que garanta a negociación das condicións de traballo do persoal. Desde a CIG-Saúde, critican que a Xunta avance unha posíbel reordenación dos recursos humanos do Sergas sen identificar as necesidades de persoal nin prescindir de contratos que consolidan a precariedade. Piden, ademais, que se publiquen as conclusións das comisións de traballo de Atención Primaria para definir as competencias de todos os grupos profesionais e, a partir de aí, deseñar novos protocolos de relación entre a Atención Primaria e as especialidades hospitalarias. Na mesma liña, desde CCOO, exixen unha mellor dotación dos centros de saúde e do seu persoal. "A Atención Primaria non ten profesionais suficientes para acometer este novo reto nos termos que anunciou Feixoo", declara Emilia Lamas a Nós Diario. Segundo a responsábel de Sanidade do sindicato, "cómpre reforzar o sistema sanitario". Así, reclama investir 25% do orzamento da sanidade pública para mudar as cousas na Atención Primaria, e de cara ás novas etapas de desescalada, material de prevención suficientes para todo o persoal e máis profesionais para dedicarlle máis tempo ás doentes que requiran das súas médicas de cabeceira. Cara a un novo modelo Coinciden estas demandas coas identificadas polo tamén portavoz da plataforma SOS Sanidade Pública. Para José María Dios as solucións ás necesidades dos centros de saúde debe buscalas a Xunta no documento final asinado polo Consello Técnico de Atención Primaria, formado por 250 profesionais e 16 comisións técnicas, aínda non difundido. "Aí está todo: 30 pacientes por xornada, 10 minutos por doente, cotas de non máis de 1.250 cartillas, como resolver a atención en horario de mañá e de tarde, os sábados, nos servizos de urxencia, nos Puntos de Atención Continuada, que teñen que facer as profesionais da odontoloxía, da psicoloxía, da fisioterapia, as terapeutas ocupacionais. Por que non aplican iso? Porque entón, a Atención Primaria igual funciona", sentencia Dios. Meses de paro e reivindicacións As folgas na Atención Primaria foron unha contante durante os últimos meses. Ademais de sumarse ás grandes protestas cidadás en defensa da sanidade pública, as profesionais dos centros de saúde secundaron até a chegada do novo coronavirus paros semanais, herdeiros das xornadas de paro iniciais coas que deixaron claras as súas reivindicacións. Unha Atención Primaria digna, con profesionais suficientes para atender con tempo as pacientes. Para iso, exixen orzamento, máis persoal e novas categorías xa que consideran imprescindíbeis para crear a equipos multidisciplinares que atendan os problemas de saúde da poboación, cunha orientación integral e desmedicalizadora. Entre outras, psicoloxía clínica, logopedia, terapia ocupacional ou atención temperá.


Summary: A esquerda abertzale agarda polas concrecións do preacordo alcanzado por PSOE e Unidas Podemos para valoralo. Otegi adiantou que a vontade EH Bildu é decidir a súa posición xunto os partidos asinantes do acordo de Llotja de Mar.

Ante o preacordo alcanzado a pasada terza feira, 12 de novembro, por Unidas Podemos e PSOE para formar un executivo no Estado, o líder abertzale Arnaldo Otegi sinalou que agardará a coñecer as concrecións do pacto para valoralo. Así mesmo, Otegi adiantou que a intención de EH Bildu é a de tomar a decisión sobre a investidura xunto os partidos asinantes da declaración de Llotja de Mar. Así, o portavoz de Bildu asegurou que «a pelota non está no tellado do independentismo, senón no seu – en referencia a Iglesias e Sánchez-» e asegurou que cómpre «falar con tranquilidade, non hai présa». En EH Bildu non se amosaron moi optimistas, xa que «os precedentes non son bos», lembrou Otegi «O mundo non cambia nun día», aseverou Otegi en relación ao pacto alcanzado en tan só 24 horas cando durante meses semellaba imposíbel e levaron o Estado a novas eleccións xerais. «Nós tampouco cambiamos as nosas reflexións dun día para outro», exclamou o abertzale con ironía e asegurou que a cuestión non están en ter ministros, sacar fotos e facer chíos, senón que se trata «do que vas facer». A ese respecto, Otegi preguntouse se o preacordo abre unha xanela de oportunidade para Euskal Herria, para o Estado e para os dereitos ou se, pola contra, o que queren Podemos e PSOE é dar «un verniz de chapa e pintura ao Réxime do 78». De tratarse disto, o histórico dirixente da esquerda independentista vasca xa adiantou que non van estar, mais se o que queren os partidos progresistas españois é «democratizar» asegurou que están en disposición de falar. Porén, en EH Bildu non se amosaron moi optimistas, xa que «os precedentes non son bos», lembrou Otegi, quen recordou a actitude e as promesas realizadas por Sánchez durante a campaña falando de recuperar o delito no código penal para quen convoque referendos. «O mundo non cambia nun día», aseverou Otegi en relación ao pacto alcanzado en tan só 24 horas A este respecto e sobre o preacordo asinado entre UP e PSOE, onde se fala de recuperar a convivencia en Catalunya, Otegi lembrou que o problema catalán é político e non de convivencia, ao igual que xa afirmara na terza feira 12 de novembro Marta Vilalta, portavoz de Esquerra Republicana de Catalunya. Otegi quere saber que vai dicir o acordo sobre aspectos sociais, se haberá derrogación da reforma laboral ou sobre o dereito dos pobos a decidir o seu futuro. Acordo de Llotja de Mar O portavoz de EH Bildu afirmou que cando transcendan as concrecións decidirán a súa postura co resto de partidos que subscribiron o Acordo de Llotja de Mar e sobre o grao en que se concreten os puntos que apareceron nesta declaración das formacións soberanistas, entre as que atopan forzas que alcanzaron representación no Congreso como son BNG, EH Bildu, ERC, Junts e CUP.