Summary: A entrada en vigor en xuño da reforma da lei do Rexistro Civil deixará sen efecto o regulamento que lexitima a prevalencia do apelido do varón. Agora, antepoñer o apelido da muller require a autorización de ambos proxenitores, algo que non ocorre co do home.

Primeiro o apelido do pai, despois o da nai. A inercia e a tradición patriarcal seguen en 2017 presentes na lei a través dunha norma que fai prevalecer o apelido do home sobre o da muller á hora de inscribir un fillo ou unha filla. Unha discriminación formal á que a entrada en vigor da nova lei do Rexistro Civil porá fin o próximo mes de xuño despois de pospoñer seis anos a súa posta en marcha. Poñer o apelido da nai en primeiro lugar non é unha imposibilidade, pero si é algo suxeito a máis esixencias que ao contrario, dando por feito que o primeiro debe de ser o do home. O Código Civil prevé a posibilidade de que ambos "de común acordo" decidan "a orde de transmisión do seu respectivo primeiro apelido, antes da inscrición rexistral". Na actualidade, poñer diante o apelido da nai require a autorización de ambos proxenitores, algo que non ocorre se o do pai vai primeiro Con todo, "se non se exercita esta opción, rexerá o disposto na lei". O disposto na lei é o regulamento no que se fai patente a predominancia masculina e o que invalidará a lei que entra en vigor nos próximos meses, aprobada en 2011. "O primeiro apelido dun español é o primeiro do pai e segundo apelido o primeiro dos persoais da nai, aínda que sexa estranxeira", especifica. Este enguedello lexislativo conduce a que, na práctica, "faga falta a autorización de ambos os dous proxenitores no caso de que se queira poñer o apelido da nai primeiro. Non ocorre así cando é ao revés", sinala un empregado do Rexistro Civil en Madrid. Por iso, Teguayco e a súa parella Marta non puideron poñelle primeiro o apelido dela á súa filla, que naceu en Santa Cruz de Tenerife. A nai tivo que quedar ingresada e cando Teguayco acudiu á oficina do centro médico -agora permítese inscribir aos bebés nalgúns hospitais nun prazo de 72 horas- dixéronlle que a única alternativa era presentar unha declaración de ambos. Noutros casos, inscribindo o bebé nas propias oficinas do Rexistro Civil, pode pedirse que a nai acuda directamente a mostrar o seu consentimento. 3.000 primeiros apelidos maternos en 2016 Os rexistros oficiais contabilizan 3.000 peticións de anteposición do apelido materno en 2016 no Estado, segundo datos facilitados polo Ministerio de Xustiza. O que comparado co número de nacementos que se producen ao ano en España -420.000 en 2015- conclúe que o número de familias que acceden a esta opción é mínimo. "Creo que pesa moito aínda a cultura que temos. É algo que quizais podería ser mal visto nalgunhas familias paternas", opina Lourdes Jiménez, avogada experta en Dereito de Familia. Tan só 3.000 parellas pediron antepoñer o apelido materno durante 2016 no Estado "É un trámite molesto porque se esixe un requisito extra. Pero en casos como o noso é un impedimento importante, xa que coa nai ingresada perder tempo buscando un computador para redactar unha declaración e facer que Marta a asinase non era algo que me apetecese moito. Ademais, nin tan sequera sei se era posible facelo eu mesmo. En principio este tipo de declaracións hai que asinalas presencialmente ou facelo ante notario. Ambas as opcións eran inviables dada a situación", explica. O prazo para inscribir un fillo ou unha filla no Rexistro Civil é de oito días que se poden ampliar a 30 por causas xustificadas. "Se a muller está enferma ou ingresada pódese presentar un documento do hospital e pódese pór a orde que se queira aínda que vaia só un dos proxenitores", aseguran fontes do Rexistro Civil. Pero o descoñecemento e a falta de información claras fai que unha posibilidade que se permite desde 1999 non fose unha opción para Teguayco, que afirma ter claro desde o principio pór o apelido materno en primeiro lugar porque lles facía ilusión pensar que este pequeno detalle puidese servir para cambiar un pouco as cousas. "Sabemos que pode ser un detalle insignificante, pero queriamos que o mundo no que vivise a nosa filla fose un pouco máis igualitario e que non había mellor forma de facelo que deixándolle claro que as mulleres non teñen por que ir en segundo lugar". Así será a reforma da lei A partir de xuño deste ano a reforma da lei do Rexistro Civil, cuxo preámbulo fai referencia a que a norma "prescinde da histórica prevalencia do apelido paterno" co fin "de avanzar na igualdade de xénero", fará que ambos os proxenitores se poñan de acordo e asinen un documento de autorización -queiran pór o apelido dela ou del en primeiro lugar- que pode remitir ao rexistro calquera deles", aseguran fontes do Ministerio de Xustiza. A reforma da lei do Rexistro Civil aclara que se "prescinde da histórica prevalencia do apelido paterno" co fin "de avanzar na igualdade de xénero" No caso de que non se poñan de acordo ou cando non se indicou a orde dos apelidos, o encargado do Rexistro Civil requirirá aos proxenitores para que en tres días o comunique. Se non ocorre así, "o encargado acordará a orde dos apelidos atendendo ao interese superior do menor". Isto é: evitar malsonancias ao combinar o apelido co nome, carácter común ou non do apelido, por orde alfabética ou sorteo, aclara Xustiza. A partir de xuño, ambos os dous proxenitores teñan que poñerse de acordo e asinar un documento para elixir a orde dos apelidos A xuíza da Asociación de Mulleres Juezas Lucía Avilés celebra que o cambio estea a piques de producirse porque esta "é unha forma de manter a posición privilexiada do pai de familia e, de feito, a reforma chega moi tarde. Este é un dos supostos do Dereito no que se mantén a prevalencia do xénero masculino por razóns que non se plasman na lei, é dicir, son argumentos extraxurídicos, ideolóxicos", afirma. A maxistrada apunta á cautela porque haberá que esperar ao regulamento que desenvolverá a lei e no que xa está a traballar o Ministerio de Xustiza. A Avilés preocúpalle que "o interese superior do menor" sexa unha forma de "abandonarse á inercia constante de pór primeiro o do pai. Algo así como 'se se fixo toda a vida é o que máis cómpre'".


Summary: O actual rexedor de Palas de Rei, Pablo Taboada, posúe 5% das accións da empresa eólica Breotecnia SA, promotora de diferentes proxectos por todo o país a través desta firma e das sociedades do mesmo grupo Aventoa SL e Galenergy SL. Aliás, o alcalde de Dozón, Adolfo Campos Vázquez, é propietario xunto a outros membros da súa familia de Renovables San Martiño SL.

A enerxía eólica tense consolidado nos últimos anos como un dos negocios máis prósperos no país. Ao remate de 2020, Galiza contaba cunha potencia instalada de 3.829 megawatts (MW), e estanse a tramitar até 131 novos parques eólicos que, de se autorizar, sumarían 10.000 MW á rede eléctrica procedente da forza do vento. A fin de fomentar a implantación destas infraestruturas no territorio, o PPdeG impulsou no Parlamento o pasado mes de febreiro a Lei de simplificación administrativa e de apoio á reactivación económica, co voto en contra de PSdeG e BNG. O texto, entre outras cuestións, reduce a tramitación para aprobar un parque eólico de 23 a 12 meses, e o prazo para consultar o expediente e realizar alegacións de 30 a 15 días. Este proxecto de lei foi criticado pola oposición por ser presentado con "carácter de urxencia" para, en palabras do grupo socialista, "evitar a súa exposición pública". Entre os proxectos que se atopan en fase de tramitación actualmente cómpre salientar os catro que agarda pór en funcionamento entre 2022 e 2024 a sociedade Galenergy SL: Maxal (situado nos termos municipais de Chantada, Rodeiro e Taboada), Feás (Aranga e Coirós), Fontella (Aranga e Oza-Cesuras) e Seselle (Oza-Cesuras), todos eles sometidos a información pública recentemente e demandantes da declaración de utilidade pública dos terreos afectados a fin de autorizar a "necesidade urxente de ocupación" dos mesmos. Precisamente sobre esta cuestión alertou en numerosas ocasións o Observatorio Eólico da Galiza (Oega), xa que, a raíz da aprobación en 2017 da Lei de fomento da implantación de iniciativas empresariais (coñecida popularmente como 'Lei de Depredación'), as empresas promotoras non están obrigadas a xustificar os motivos polos que non negociaron coa veciñanza propietaria dos terreos e poden acudir directamente á vía da expropiación. O recoñecemento da utilidade pública depende da Dirección Xeral de Planificación Enerxética e Recursos Naturais da Xunta da Galiza, e, segundo advirte o Oega, a lexislación vixente estabelece a "prevalencia absoluta" dunha instalación eléctrica sobre os intereses do monte en man común. Os vínculos de Galenergy Galenergy SL é unha filial de Breotecnia SA, que en 2010 fora adxudicataria do parque eólico Prado Vello (proxectado en Rodeiro, Chantada e Taboada), no polémico concurso impulsado por Alberto Núñez Feixoo que distribuíu até 2.325 MW en dez zonas e que fora anulado polo Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) en 2016 por "irregularidades" no procedemento. Porén, dous anos despois, o Supremo resolveu favorabelmente o recurso presentado polo Goberno galego e inhabilitou unicamente a adxudicación dos proxectos da 'zona 7'. Actualmente o parque eólico Prado Vello conta cun informe de impacto ambiental positivo por parte das autoridades competentes da Xunta. Segundo consta na súa declaración de bens e rendas no portal de transparencia da Deputación de Lugo, o actual alcalde de Palas de Rei e deputado provincial do Partido Popular, Pablo Taboada, é accionista de Breotecnia SA cunha participación de 5%, que ten un valor económico de 30.000 euros. Ao mesmo grupo empresarial pertence a eólica Aventoa SL, que en 2016 recibiu un informe de impacto ambiental favorábel para a construción do parque eólico Monte do Marco, proxectado, precisamente nos municipios de Palas de Rei e Monterroso. Con todo, a día de hoxe aínda non está prevista a súa posta en funcionamento. Dozón e a familia Campos Do mesmo concurso de 2010 saíra beneficiada a sociedade Renovables San Martiño SL, cuxo parque, denominado Tenzas do Aire, está proxectado en terreos de Rodeiro e Lalín e conta desde 2015 coa aprobación do Consello da Xunta. Esta empresa é propiedade da familia Campos, que durante as últimas tres décadas ostentou a alcaldía de Dozón (até 2020 da man de Adolfo Campos Panadeiros e desde entón co seu fillo e ex tenente de alcalde, Adolfo Campos Vázquez, no cargo). Segundo reflicte o Rexistro Mercantil con datos de decembro de 2019, Renovables San Martiño está participada por toda a familia: un 35% das accións pertence a Ovidio Campos e Hijos SL (cuxo administrador único é David Campos Cortés, curmán do actual rexedor de Dozón e vicepresidente da Asociación de Empresarios do Deza —AED—); outro 35%, a Adolfo Campos Investimentos SL (sociedade do propio alcalde); 20%, a Hermanos Tratante SL (socio único de Avícola Tratante SL, propiedade de Alejandro Campos Vázquez, irmán do mandatario e ex presidente da AED), e o 10% restante, a Nutrimentos del Campo SA (de Adolfo Campos Panadeiros). Esta última sociedade estivo baixo sospeita en 2015 no marco da Operación Qatedra, que investigaba unha trama presuntamente dedicada ao cobro fraudulento de subvencións da Xunta e a Unión Europea para organizar cursos de formación que, segundo a acusación, non se terían realizado. O rexedor no momento, Campos Panadeiros; o seu fillo e daquela concelleiro, Campos Vázquez, e o curmá deste, Campos Cortés, foran detidos polos supostos delitos de estafa, falsificación e fraude. Porén, os tres empresarios foron absoltos dos cargos en 2019 por falta de probas. Conexións con Greenalia Tamén en 2010 recibira boa parte do pastel a construtora Taboada y Ramos SL (a través da filial Aerogeneración Galicia SL), propiedade do ex edil de Alianza Popular en Silleda (en 1987) Manuel Taboada Gómez. A súa estreita relación co conselleiro de Fraga Xosé Cuíña levantara sospeitas en 1995 ao proceder "perto de 60%" da súa facturación de obras promovidas pola Administración, segundo el mesmo recoñecera. No concurso eólico de 2010 recibira unha concesión de explotación de 100 MW nos parques de Valdepereira (Lalín e O Irixo) e Pico Seco (Lalín, Dozón e O Irixo). Taboada y Ramos tamén impulsou os parques eólicos de Monte do Cordal (Friol) e Ourol (no mesmo municipio, xa en funcionamento), cuxa titularidade traspasou en 2018 a Greenalia SA, empresa da que é directiva a ex conselleira de Medio Ambiente Beatriz Mato. Sobre o caso de Ourol, este xornal fixo público en abril que a asociación veciñal constituída para negociar con Greenalia a venta dos terreos, Ventos Milleiro, está presidida por José Hermida Corbelle, edil desde 2019 polo PP após concorrer nos anteriores comicios como número dous de Compromiso por Galicia.


O Comité Intercentros da Corporación de Radio Televisión da Galiza (CRTVG) vén de desconvocar o paro parcial de media xornada que estaba previsto para esta cuarta feira 20 de abril. As traballadoras do ente público convocaran este paro en defensa da consolidación de todo o emprego temporal e contra os despedimentos que se derivarían dunha oferta de estabilización de emprego público, que, segundo denuncian os sindicatos, é "insuficiente". 200 venres negros na CRTVG denunciando a manipulación informativa e a censura A representación do persoal tomou esta decisión para someter a referendo das asembleas dos cadro de persoal unha última proposta que se preacordou esta mañá coa dirección de recursos humanos, e que só se asinará no caso de se aprobar polo cadro de persoal en asembleas. O Comité Intercentros, "por unanimidade", afirma que a proposta alcanzada (269 prazas, das que 254 se ofertarían por concurso de méritos e 15 por concurso de oposición) suporía a estabilización do emprego de "boa parte do persoal temporal de moi longa duración" e "reduciría os ceses previstos en anteriores propostas empresariais". Acordo mínimo Nunha nota de prensa enviada aos medios, as traballadoras afirman que, "ante a imposibilidade de conseguir na mesa de negociación unha consolidación do cen por cento dos afectados e afectadas", o Comité Intercentros "arrincoulle" á dirección de recursos humanos o compromiso de que procurará, para as traballadoras que poidan resultar cesadas, solucións que permitan a súa continuidade laboral. As asembleas terán lugar na quinta feira. Serán presenciais ás tres da tarde para o persoal de San Marcos, e ás cinco, telemáticas, para o persoal das delegación territoriais e da quenda de fin de semana. O persoal da CRTVG, en folga: estes son os motivos De refrendarse o preacordo, desconvocaríase o paro parcial previsto para o vindeiro 27 de abril e as xornadas de folga do 1 e o 2 de maio.


Summary: Hoxe estou en Dublín. Como cada vez que estou por estas terras, penso tamén na Galiza. Dublín conserva aínda nas súas rúas esa forza que a fixo erguerse.

En plenas festas de Nadal, está chea de turistas e música por todas partes. En cada pub, un cantautor, unha banda facendo versións ou un grupo tocando música tradicional. Está claro que aquí saben o que funciona. Levan anos demostrando que a música é un ben nacional, que dá emprego e que ademais fomenta a cultura. Misturas EP | Baiuca , 2019 | 7 euros Na Galiza, porén, a pesar de ter capacidade e talento, non somos quen de construír un circuíto musical similar ao que hai aquí. Levamos anos arrastrando unha precaria situación na escena da que non damos saído. Só temos un espellismo dun pasado 'glorioso' con bandas internacionais das que hoxe en día só quedan as cinsas. A escena musical apenas se está rexenerando e o público é cada vez menos crítico coa música que escoita en directo. Durante estes días que estiven en Irlanda, e fixen a típica visita de pubs variados, en ningún sitio soaba trap ou reggaetón. Iso xa da que pensar. Para que iso ocorra, é importante que nós como público tamén esixamos calidade. Non debería valer calquera discurso que estea de moda. Parece que todo o que sae nas redes ten credibilidade, ten éxito, e por tanto, asimilamos que tamén ten calidade. Erro. Ese é o principal obxectivo do pensamento consumista, o que din as redes ten que ir a misa. Se realmente queremos unha escena de calidade, é importante que saibamos que moitos xestos pequenos poden conformar un gran cambio, e que se acudimos apoiar as nosas músicas, tamén debemos buscar que haxa un mínimo de autenticidade. Hai un caso especialmente enxeñoso que merece a pena destacar: Baiuca. Aínda estás a tempo de escoitalo. Baiuca representa moi ben o cambio, a rexeneración da escena e o respecto polas nosas músicas. Baiuca foi facendo un oco pouquiño a pouco, e con moito xeito conseguiu unha mestura fermosa do tradicional coa electrónica, enchendo teatros fóra do país. É tan necesario dicir quen somos e recordar de onde vimos. É tan necesario sentir orgullo das nosas músicas. Non por nós mesmas, senón polas que virán despois. En Baiuca atopamos o antigo e o actual e podemos ver e escoitar instrumentistas de calidade. E fala de nós, e leva as nosas música de viaxe e retornan cun aire distinto. Como Baiuca hai tamén outras propostas, pero que seguramente non levarán subvención ou grande apoio mediático, temos que ser nós como público quen apoie estes grupos, só temos que afinar o olfacto e ser críticas. E non falo de nada novo, só estou en Dublín pensando na Galiza.


Summary: Permitiu esta actividade malia non estar autorizada até a Fase 2.

Unha iniciativa presentada no Senado pide censurar a Xunta pola súa "decisión unilateral" de autorizar a pesca nos ríos cando, por mor da pandemia do coronavirus, esta actividade non está permitida até a Fase II do proceso de desconfinamento. A iniciativa está presentada pola denominada Esquerda Confederal, que integran Catalunya en Comú-Podem, Máis Madrid, Geroa Bai, Més por Mallorca, Compromís e Adelante Andalucía. Reclaman "accións contra cargos públicos da Xunta" pola súa actitude xa que o Goberno español "deixou claro" o sábado que nin sequera pesca o deporte ou a caza poderán reiniciarse antes da Fase 2, se ben o ministro de Sanidade, Salvador Illa, indicou que estudarán a súa inclusión na Fase 1. Estes grupos queren censurar a actitude da Xunta "con carácter de urxencia", xa que o Goberno galego a través do Ministerio da Consellaría de Ambiente galego autorizou a pesca deportiva. En concreto, preguntan no Senado se o Goberno español vai tomar "algunha medida para evitar que estas interpretacións se traduzan en permisos de actividades vetadas ata a Fase 2", e se o executivo central sabe que estas interpretacións nesgadas "poden supoñer. multas para persoas que só cumprirían coas consideracións dun goberno como a Xunta". Denuncian, aliás, que a Xunta pon o seu interese particular e electoral "por diante do interese xeral" para superar a pandemia de coronavirus. Adega, Ríos con Vida e a Federación Galega de Pesca presentaron a finais da semana pasada un escrito ante a Delegación do Goberno na Galiza para que "estude e confirme a legalidade e a competencia da apertura xeralizada da pesca fluvial", acordada polo Goberno galego o pasado 5 de maio por resolución de Vicepresidencia e da Consellaría de Presidencia. Tras ter sido suspendida a pesca recreativa do 15 de marzo ao 5 de maio, a Xunta restabeleceu o seu exercicio "sen cumprir o plan de desconfinamento acordado polo Consello de Ministros do pasado 28 de abril, polo cal a volta desta actividade está prevista para o 25 de maio. Este acordo autonómico contradí incluso a propia actividade da Xunta en canto ás súas propostas ao Goberno español sobre as distintas fases do desconfinamento", denunciaban.


Summary: A incidencia acumulada a 14 días na Galiza é de 98 casos por cada 100.000 habitantes. Unha ratio que se supera nas franxas de idade máis novas, consecuencia de que aínda estean sen vacinar.

O Ministerio de Sanidade vén de publicar a incidencia da Covid-19 nos diferentes territorios do Estado segundo as franxas de idade. Unha información que permite ter unha radiografía de como o SARS-CoV-2 afecta os diferentes tramos de idade na Galiza, observando profundas diferenzas, que teñen a ver co propio proceso de vacinación: aqueles grupos que xa teñen a pauta completa da vacina contra este coronavirus rexistran baixos niveis de incidencia. E ao contrario, onde aínda non se vacinou, a incidencia da Covid é, loxicamente, maior. Na Galiza a incidencia acumulada (IA) a 14 días é de 98 casos por cada 100.000 habitantes. Un número moi inferior á media que se rexistra no Estado español, onde está en 225. Esta dinámica reprodúcese en toda a comparativa: en todos os tramos, a incidencia é menor na Galiza que no resto do Estado. Porén, esa incidencia a 14 días é superior á que se rexistraba a finais de xuño, cando a IA era de 54 casos por 100.000 habitantes na Galiza e agora é de perto de 100. Os tramos de idade con maior incidencia acumulada son os de 12 a 19 anos (294 casos por cada 100.000 habitantes) e a de 20 a 29 (293). Nestas dúas franxas triplícase a media galega. Son, lembremos, tramos de idade onde aínda non se desenvolveu a vacinación, situación na que tamén están os menores de 11 anos, onde a IA acumulada a 14 días é de 90 casos, por baixo da media. No tramo de 30 a 39 a IA é de 146 – por riba da media-. Este colectivo está a ser vacinado nestes días. De 40 a 49 é de 88, xa por baixo da media. E a medida que imos avanzando nos tramos de idades máis avanzadas, a incidencia vai minguando, efecto palpábel do que supón o proceso de vacinación: De 50 a 59 anos a incidencia é de 41; de 26 é na de 60 a 69; entre 70 e 79 está en 17 casos e por riba de 80, en 33; a incidencia máis baixa en todos os tramos de idade.


Summary: A plataforma galega de afectados por esta enfermidade pídelles que aclaren "publicamente" se avalan os criterios do seu grupo e do Ministerio de Sanidade e revela novos casos graves de persoas afectadas por esta doenza.

A plataforma galega de Afectados pola Hepatite C cumpriu a súa promesa e, logo de que a conselleira se negase a revelar o nome dos membros da subcomisión queu decide quen recibe os medicamentos necesarios para a doenza, compareceu este sábado para facelo e para denunciar tamén novos e graves casos de enfermos no país aos que lles denegaron as menciñas malia terse agravado a enfermidade. O colectivo pide que estes membros digan "publicamente" se avalan os criterios seguidos polo Ministerio e pola súa propia comisión. O colectivo pídelles aos membros da comisión que aclaren se avalan os criterios que seguen para facilitar os medicamentos Son casos como os de José Francisco Sáinz ou Isolina Sánchez, esta última falecida esta semana despois de pedir os fármacos en agosto e tras serlle concedidos o pasado mes. Logo de que a plataforma amosase a súa desesperación no Parlamento, incluídos familiares dos falecidos, varios dos seus membros explicaron este sábado novos casos, como o de Eugenio Leira, que con dous transplantes denunciou que xa solicitou hai máis dun ano novos tratamentos para a hepatite C e que lle foron autorizados, malia que nunca os recibiu. A súa situación empeorou e tivo que ser transplantado de fígado. "Tes o medicamento diante da cara e non cho dan... Iso é un suplicio, como se estás morrendo de sede e tes auga a un metro e non cha levan; se morro é un asasinato", asegurou. A plataforma insiste en pedir transparencia na xestión desta doenza e coñecer o número exacto de pacientes con hepatite C en Galicia, así como o grao no que se atopa a enfermidade en cada un deles. Do mesmo xeito, reclaman que se aclare en que situación se atopan as solicitudes para poder accedor aos novos tratamentos. A plataforma reclama transparencia na xestión da hepatite C que se aclare o grao no que se atopa a enfermidade en cada paciente Ademais, cumpriron coa súa advertencia e fixeron públicos os nomes dos nove integrantes da subcomisión que decide quen recibe o tratamento. Entre eles hai responsables da Consellería de Sanidade, como o director xeral de Asistencia Sanitaria, farmacéuticos, médicos do servizo dixestivo de varios hospitais ou especialistas en enfermidades infecciosas ou trasplantes. A conselleira asegurara que non facía públicos os nomes para "protexelos de toda presión externa". Na lista hai médicos, farmacéuticos e políticos. En concreto, forman esta subcomisión o director xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas, Félix Ruibal; a subdirectora xeral de Farmacia do Sergas, Carolina González Criado; o xefe do Servizo Dixestivo do CHUAC, Juan Turnes; Ignacio Martín Granizo, médico do Servizo Dixestivo do CHUVIi; Santiago Tomé Martínez, outro médico do Servizo de Medicina Interna do CHUS e membro da unidade de Patoloxía e Transplante Hepático de Galicia; Francisco Suárez López, médico do Servizo Dixestivo do CHUAC; Ángeles Castro Iglesias, profesora titular da Facultade de Ciencias da UdC e médico especialista en enfermidades infecciosas; Luis Margusino, farmacéutico hospitalario do CHUAC; e José Antonio Valcárcel Nogueira, do servizo de Calidade e Seguridade en meciamentos e produtos sanitarios, do servizo xeral de Farmacia e da dirección xeral de Asistencia Sanitaria. A plataforma di non cuestionar o traballo como médicos dos membros desta subcomisión, pero advirte que non actúan como tales neste órgano, polo que lles reclamou queu aclaren se están de acordo cos criterios do Ministerio de Sanidade ou se é normal queu persoas con cirrose xa avanzada non debería recibir o tratamento. Ademais, a Plataforma de Afectados pola Hepatite C a nivel estatal presentou unha querela ante o Tribunal Supremo contra o ministerio de Sanidade, Alfonso Alonso, e contra Ana Mato, que o precedeu no cargo,e na que se fai referencia a delitos de lesións e de homicidios por restrinxir o acceso ao medicamento. Enfermos revelan los miembros de la subcomisión de hepatitis C >> HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: Todas as formacións políticas deasconvocaron as manifestacións e actos con motivo do Día da Patria galega

BNG, NÓS-UP, Anova, CxG, Causa Galiza, PSdeG e Esquerda Unida A Coruña cancelan os actos de conmemoración programados para esta quinta feira co gallo do Día da Patria. As organizacións políticas amosaron o seu pesar pol@s falecid@s e trasladaron as súas condolencias ás familias das vítimas.


Summary: Foi autorizado pola Dirección Xeral de Costas en 1998 e en 2004 a PDRA mobilizouse contra o vertido de 1,3 millóns de metros cúbicos de lodos procedentes da dragaxe do Porto de Vilagarcía. A entidade reclama a súa clausura como vertedoiro.

Nos últimos días a Ría de Arousa está a mobilizarse contra a posibilidade de que a Xunta escolla as proximidades da Illa de Sálvora como destino dos 330.000 metros cúbicos de lodos que se extraian da dragaxe da Ría de Pontevedra. Un dos lugares que o Goberno galego está a barallar é este punto de vertido legal, autorizado no ano 1998 pola Dirección Xeral de Costas, situado a dúas millas da illa, en plena bocana da Ría de Arousa.Hai agora 15 anos a PDRA mobilizárase para denunciar o vertido de 1.336.000 metros cúbicos de lodos procedentes das obras de dragaxe do porto de VilagarcíaDende aquel ano 1998 deitáronse neste lugar máis de 5 millóns de metros cúbicos de residuos e a situación foi denunciada por grupos ecoloxistas, confrarías e colectivos de mariscadores e pescadores e, de forma particular, pola Plataforma en Defensa da Ría de Arousa (PDRA). Este martes a PDRA reclamou non só que a Xunta descarte este lugar como destino final dos lodos da Ría de Pontevedra, senón que tamén lle solicitou á Delegación do Goberno que o Executivo central a "clausura inmediata" deste punto de vertido. Ademais, demanda coñecer os estudos de seguimento, se os houber, realizados para medir os posibles prexuízos provocados polos residuos alí depositados.Hai agora 15 anos a PDRA mobilizárase para denunciar o vertido de 1.336.000 metros cúbicos de lodos procedentes das obras de dragaxe realizada no porto de Vilagarcía de Arousa. Naquel momento, a plataforma presentara dous escritos ante o Ministerio de Medio Ambiente para esixir "a paralización do vertido de sedimentos substituíndoo polo seu confinamento e estabilización en terra nun vertedoiro que cumpra a normativa" e tamén "unha avaliación urxente do impacto que é susceptible de causar a consecuente mobilización de sedimentos nunha zona de tan importante riqueza ecolóxica, marisqueira e pesqueira".As cautelas que a PDRA esixía nese momento estaban relacionadas co posible prexuízo que o vertido podía provocar á riqueza biolóxica da ría de Arousa, unha das máis ricas e produtivas do mundo, onde por exemplo o ano pasado se recolleron o 70% dos mexillóns de toda Galicia (e o 66% dos producidos en toda España), cun valor de 78 millóns de euros. A entidade pedía o estudo "dos efectos da resuspensión" da abundante materia orgánica dos lodos e da súa incidencia sobre as mareas vermellasA entidade sinalaba que "o pequeno tamaño das partículas e o seu escaso peso facilitan a súa ampla dispersión polas correntes mariñas, posibilitándose que entren na ría". Así mesmo, denunciaba nese momento que a propia Declaración de Impacto Ambiental das obras de dragaxe "recoñece que os 1.336.000 metros cúbicos de lodos presentan unhas porcentaxes de materia orgánica relativamente altos, polo que o seu resuspensión na boca da ría favorece os procesos biolóxicos das chamadas mareas vermellas".A PDRA solicitaba neste senso "unha avaliación ecotoxicológica dos sedimentos, mediante probas de toxicidade con larvas de invertebrados mariños; o estudo en laboratorio dos potenciais efectos nocivos sobre os recursos pesqueiros e marisqueiros de relevancia da zona" e tamén "o estudo dos efectos da resuspensión da abundante materia orgánica dos lodos sobre a incidencia das mareas vermellas". A Dirección Xeral de Costas respondera afirmando que non era un asunto da súa competencia e o vertido realizouseAsí mesmo, a PDRA lembraba que o punto de vertido legal estaba situado entre dúas das illas que conforman o Parque Nacional das Illas Atlánticas. E subliñaba que o Plan de Ordenación dos Recursos Naturais (PORN) do Parque reclama "a protección fronte aos impactos producidos polo fondeo e a acumulación de refugallos (...) e con iso a conservación das máis de 200 especies de algas, os numerosos invertebrados asociados, así como da gran cantidade de peces" que se alimentan ou se refuxian nestas augas.Porén, nese momento a Dirección Xeral de Costas respondera afirmando que o vertido non era un asunto da súa competencia e o vertido realizouse sen que o Goberno central atendese á demanda da PDRA para que se avaliase a presenza das especies responsables das mareas vermellas. Así mesmo, a entidade manifestou a súa alarma polas elevadas cantidades de cadmio entre os materiais vertidos. A PDRA cuestionaba a escolla deste lugar (tanto pola proximidade a un Parque Nacional como pola súa situación de porta da Ría de Arousa) para a súa utilización como vertedoiro de áridos e lodosE, sobre todo, puxo en cuestión a idoneidade deste lugar -tanto pola proximidade a un Parque Nacional como pola súa situación de porta á Ría de Arousa- para a súa utilización como vertedoiro de áridos e lodos. A PDRA lembraba as recomendación do Convenio OSPAR para seleccionar o lugar do mar onde realizar vertidos. Este instrumento internacional subliñaba que se debía ter en conta a "proximidade a áreas de importancia biolóxica", a "zonas de actividade extractiva" e a "zonas de cría" e que se debía "determinar o destino probable e os efectos do material vertido" e realizar unha "coidadosa avaliación" para "determinar os procesos ambientais que poden dominar o transporte do material lonxe do lugar da vertedura ao mar". Pregunta de Galicia en Común no CongresoYolanda Díaz, deputada de Galicia en Común no Congreso presentou unha pregunta escrita, dirixida ao Goberno central, relativa á posibilidade de que a Xunta autorice a descarga n a contorna da Illa de Sálvora dos lodos procedentes da Ría de Pontevedra. No texto, interrógase sobre se o Executivo ten coñecemento do "forte impacto medioambiental" e para os bancos marisqueiros que tería o depósito destes materiais. Pregunta tamén sobre se o Patronato do Parque Nacional das Illas Atlánticas foi consultado sobre a posible elección deste punto para a realización do vertido.


Antonio Amorín, que tamén foi concelleiro do PP, é o número 2 en Baiona da lista de extrema dereita, que encabeza unha ex-edil de AlmuiñaNas eleccións municipais de 2011 UPyD obtivo en Baiona, co 8,12% dos votos, un concelleiro, Antonio Amorín, que acabaría sendo o único cargo público da historia da formación en Galicia, onde o partido fundado por Rosa Díez se distinguiu por encabezar a loita contra a lingua galega. Amorín xa fora concelleiro do PP nos anos noventa e tras deixar UPyD en 2012 agora será o número 2 da lista de Vox en Baiona, un dos 13 concellos nos que a formación de extrema dereita se presentará ás municipais.A lista de Vox en Baiona estará encabezada por María Iglesias, ata hai unhas semanas tenente de alcalde no goberno local do PP, do que formaba parte desde que era rexedor o agora conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, e no que seguiu ascendendo cando herdou a alcaldía o seu curmán, Ángel Rodal Almuiña. A súa presenza e a do ex-concelleiro de UPyD na candidatura de Vox é unha proba máis da histórica fragmentación da dereita en Baiona baixo distintas marcas galegas, estatais ou independentes que só foi quen de unirse durante uns poucos anos do mandato de Almuiña e que novamente volve dispersarse. "Gústame a idea nacionalista de UPyD, creo que España é unha", dicía Amorín en 2015 ao converterse no único cargo público da formación en GaliciaAmorín, que fora concelleiro do PP nos anos noventa do século pasado e que estivera afastado da primeira liña política máis dunha década, salientaba en 2011, tras ser elixido concelleiro por UPyD, as ideas nacionalistas da súa formación: "Gústame a idea nacionalista de UPyD, creo que España é unha", dicía nunha entrevista con Xornal de Galicia na que aseguraba que era "un partido transversal, central". Ano e medio máis tarde Amorín deixaba a formación, xa en descomposición -"o partido está esgazado", dicíalle a El País- pero mantiña a súa acta de edil ata as municipais de 2015. Agora, catro anos máis tarde, o único cargo público da historia dunha formación que dicía ser de centro aspirará a repetir como concelleiro pola extrema dereita nunha das vilas nas que máis formacións se presentan, oito: PP, PSOE, BNG, Manifesto Miñor-En Marea, Unidas Podemos Son En Común, Nós Baiona (formación independente encabezada por un ex-alcalde do PSOE), Ciudadanos e Vox.


Summary: Trece paneis, un interesante programa de conferencias e proxeccións do filme A cicatriz branca conforman GalizAmérica, a mostra itinerante coa que a Deputación de Pontevedra quere lembrar a cultura galega do exilio antifascista. Inaugúrase esta quinta feira na Sala das Cunchas do Concello do Grove

"Sempre se dixo que Galiza foi submisa co franquismo e iso non é certo, o exilio é unha consecuencia da represión e polo tanto unha forma de loita", indicou Carmen Carreiro, comisaria da exposición cando o crítico e escritor Ramón Nicolás. A propia Carreiro explicou a estrutura dunha iniciativa "que vai percorrendo diferentes fitos históricos do exilio e o espertar da conciencia galega a través dos intelectuais emigrados". O primeiro apartado de GalizAmérica relaciona exilio e represión. Detense nos portos e nas embarcacións que levaron centos de galegos e galegas comprometidas coa democracia de Europa a, maiormente, América Latina. Despois, a exposición debulla "a xenerosidade de América" e o nacemento dalgúns dos centros galegos máis importantes. Na parte final, os contactos e vías de comunicación entre os exiliados do interior e e os do exterior centran a pescuda. "Incidimos especialmente nos programas de radio, na publicación de manifestos e na edición de libros e de revistas na diáspora e que serían impensábeis aquí". A mexicana Vieiros -nucleada arredor do cineasta Carlos Velo- ou as arxentinas Correo Literario ou Galicia Emigrante -con Luís Seoane entre os promotores; esta última contava tamén edición radiofónica- foron algunhas delas. "Este é un proxecto clave para entender a nosa lingua e a súa evolución nestes anos escuroes que foron os do fascismo, que obrigou a que as persoas exiliadas mantiveran viva a nosa cultura alén das nosas fronteiras", sinalou o responsábel de Cultura da Deputación pontevedresa, Xosé Leal, "unha homenaxe a todas esas persoas que loitaron polo mantemento da cultura galega nunha América que naquel momento foi o facho no que prendeu a nosa lingua". GalizAmérica, que arrinca no Grove, pasará despois por Gondomar (do 5 ao 21 de outubro), na Guarda (do 25 de outubro ao 10 de novembro), en Redondela (do 15 de novembro ao 2 de decembro) e en Poio (do 5 de decembro ao 23 de decembro). As conferencias correspondentes serán de Rosario Portela -Arredor do libro, para unha historia da edición galega, no Grove o 13 de setembro-; Pilar Cagiao -O galeguismo no Uruguai, en Gondomar o 5 de outubro-; Mónica Rebolo e Philip Duncan -Sempre en Galiza, a voz dos galegos no Río da Prata e Avelino Rodríguez no exilio, respectivamente, na Guarda o 25 de outubro-; Uxío Breogán Diéguez -O galeguismo no exilio americano, en Redondela o 15 de novembro-; e Margarita Ledo -Recuperar a fala, recuperar a alma, en Poio o 5 de decembro. De Margarita Ledo tamén se poderá ver o filme A cicatriz branca (2012). "É unha obra de xénero, feminista pero que se grava integramente e opr primeira vez na diáspora e en lingua galega", expuxo a cineasta na presentación do programa. As proxeccións serán o 14 de setembro no Grove, o 14 de outubro en Gondomar, o 9 de novembro na Guarda, o 15 de novembro en Redondela e o 16 de decembro en Poio.


Summary: Na Galiza, segundo os últimos datos da EPA, creáronse 13.900 novos postos de traballo no segundo trimestre de 2022.

O paro baixou na Galiza en 1.600 persoas entre abril e xuño deste ano, o que supón un descenso de 1,14% a respecto do trimestre anterior, ficando o número de persoas desempregadas en 139.400, segundo datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA) correspondente ao segundo trimestre, publicada esta quinta feira polo Instituto Nacional de Estatística (INE). Pola súa parte, a ocupación aumentou en 1,27% no conxunto do país, con 13.900 novos postos de traballo en comparanza co trimestre anterior. Deste modo, o número de persoas cupadas na Galiza situouse nos 1,10 millóns, isto é, 2,65% máis que no mesmo trimestre de 2021, gañando 28.500 novos postos desde xuño de 2021, dos que case 52% son homes e 48%, mulleres. Na Galiza 51,5% das persoas paradas son mulleres, por volta de 48,5% de homes O número de persoas paradas descendeu en 12.900 nos últimos doce meses, 8,49% menos que entre abril e xuño do exercicio previo. Do total de 139.400 desempregadas e desempregados, 48,5% son homes e 51,5%, mulleres. Estas son as opcións formativas con maior taxa de paro Datos estatais A nivel estatal, o paro baixou en 255.300 persoas entre abril e xuño deste ano, o maior descenso para un segundo trimestre desde 2018, e o número de persoas paradas caeu por baixo dos tres millóns por vez primeira desde 2008. Aliás, a ocupación aumentou en 383.300 postos de traballo entre abril e xuño, 1,91% máis a respecto do trimestre anterior, aínda que supón unha cifra máis baixa que o incremento de 464.900 de traballadores e traballadoras que se rexistrou hai un ano. Ao finalizar xuño, o número total de parados e paradas situouse en 2.919.400, e o de persoas ocupadas, en 20.468.000, sempre segundo os datos da EPA.


Summary: Por volta de medio millar de militantes elixiron Xosé Manuel Beiras (1936) como portavoz nacional de Anova, pondo o ramo a unha Asemblea non exenta de momentos "convulsos". Anova apostará na xeometría variábel -distintos socios en cada proceso eleitoral- e a maioría rexeitou unha emenda á totalidade apadriñada por Martiño Noriega en que se defendía darlle carácter estratéxico á alianza con EU.

A reelección de Beiras como portavoz nacional de Anova foi a conclusión de dous intensos días de asemblea nacional da organización nacionalista. Por volta de medio milleiro de militantes elixiron por unanimidade ao veterano dirixente, único candidato a este cargo. Unha elección por unanimidade no que constituiu unha das poucas decisións nas que os e as asistentes votaron sen expresar diferenzas. O propio Beiras, no discurso de clausura, recoñeceu que no transcurso da asemblea se sentiu "traumatizado" por "algunhas actitudes, poucas, pero algunhas". Unha frase que moitos relacionaron coa votación "convulsa" (a definición é de Martiño Noriega, de Anova e alcalde de Teo) sobre as listas para elixir a Coordinadora Nacional. "A nosa alianza é coa cidadanía en rebelión" "Foi unha batalla entre unha vella garda, aparatchnik que quería manter o postiño, e un gran número de xente que quere outra cousa", afirmou un militante de Anova nunha conversa de corredor. Ruxes-ruxes de impugnacións Mesmo houbo ruxe-ruxe de que ía haber impugnacións da votación gañada polas listas abertas correxidas, "pois hainos que están ben cabreados e queren botar man de que esa decisión tiña que ser adoptada por 2/3". As portas aberta, sob a premisa da transparencia, a xornalistas e non militantes da primeira xornada, variou na primeira parte da segunda para volvela recuperar ao final O certo é que, eleito o portavoz nacional, aínda non se coñecían os resultados das votacións para elixir os 75 integrantes da Coordinadora Nacional. Órgao, por certo, que en vindeiras asembleas será o encargado de elexir o portavoz nacional. Nesta, foi a militancia directamente por aclamación. Proxecto estratéxico No discurso de clausura, Beiras defendeu que "non se pode crear unha nova cultura política obviando a tradición da loita de clase, pola liberación nacional e os dereitos civís". Falou de "esquerda rupturista" e "proxecto estratéxico". "O proxecto estratéxico de Anova é o proxecto para o nacionalismo galego de esquerda que se está a abrir e que pecha o anterior, aberto desde a transición. É un proxecto para todo un pobo, de longa duración", afirmou o novo voceiro nacional. Teses A tese política -en que se defende que Anova, a partir da experiencia de AGE, poderá mudar de socio en cada convocatoria eleitoral- foi aprobada por unha ampla maioría, após un debate de máis de tres horas e nas que se abordaron medio cento de emendas. Tivo 346 votos a favor por menos de 30 que optaron polo non ou a abstención. A emenda á totalidade presentada por Anova-Teo foi rexeitada, mais algunhas das cuestións que propuña si que se plasmaron transaccionadas. A alternativa apadriñada por Martiño Noriega partía de que toda política de alianza debería realizarse desde o reforzamento do acordo con Esquerda Unida. Ademais, e no que atinxe á tese organizativa, esta saíu adiante xa o sábado, aínda que con máis oposición. Tivo 277 votos a favor por 149 en contra e 29 abstencións. Había diferenzas importantes entre "novas e vellas concepcións de facer política", como sinalaba un militante, diferenzas, que seplasmaron en cuestións organizativas. De madrugada déronse os nomes dos electos para Coordinadora Nacional. Podedes consultalos aquí


Summary: O programa 'Infodrogas' percorre as principais festas e festivais musicais de Galicia ofrecendo información sobre o consumo de substancias estupefacientes e, ademais, analizando a súa composición, co obxectivo de reducir os riscos xerados pola súa inxesta

O programa Infodrogas, impulsado pola Asociación Ferrolana de Drogodependencias (Asfedro), percorre as principais festas e festivais musicais de Galicia ofrecendo información sobre o consumo de substancias estupefacientes e, ademais, analizando a súa composición, co obxectivo de reducir os riscos xerados pola súa inxesta. Do Resurrection Fest a Pardiñas, de Ortigueira á Festa da Auga de Vilagarcía, os técnicos de Asfredro realizan este labor alertando tamén sobre o consumo de drogas legais, como o alcohol e sempre coa máxima de que un consumidor que conta coa información correcta pod reducir a posibilidade de sufrir intoxicacións ou adiccións.A iniciativa, retomada este ano despois de moito tempo, conta coa colaboración de Caixabank e de algúns dos concellos nos que se realizan eventos festivos. Ten como modelo programas semellantes moito máis consolidados, como son o Energy Control en Cataluña ou o Ailaket en Euskadi. "O que comprobamos, primeiro, é que o principio activo sexa o que a xente cre que é. E analizamos a cantidade de adulterantes que ten e que tipo de substancias son"A súa metodoloxía de traballo parte da Redución de Dano, que comezou a empregarse nos anos 80 co obxectivo era frear a expansión do VIH entre a poboación usuaria de drogas inxectables. Infodrogas funciona co modelo de RdR (Redución de Riscos), que aparece nos anos 90 pola aparición de novos patróns de consumo, cun número considerable de persoas que consumen drogas recreativas en contextos de lecer, que non presentan síntomas de adicción e que polo tanto non son consideradas susceptibles de acudir as unidades asistenciais de atención a drogodependentes. Falamos con Xaquín Bouza, técnico de Asfedro.Como entrades en contacto coas festas e festivais? A iniciativa xera reticencias?Primeiro ten que darnos acceso a organización do festival ou a entidade que organiza a festa. Se esa entidade non se quere facer cargo dos gastos, temos que poñernos en contacto co Goberno municipal do concello no que se celebre o evento para explicarlle en que consiste o noso programa e os gastos que necesitamos cubrir, ao redor de 700 euros por intervención. Temos unha pequena achega económica de Caixabank, pero temos moitos menos recursos que outros programas semellantes que funcionan en Cataluña ou en Euskadi. Ás veces é difícil facerlle entender á xente a importante de programas deste tipo, e sobre todo ás administracións."Partimos da base de que a xente vai consumir as drogas. E cremos que con máis información pódense evitar moitos efectos negativos, dende intoxicacións a adiccións, pasando por accidentes"Que accións realizades no posto de información? Que tipo de consellos ofrecedes?O que comprobamos, primeiro, é que o principio activo sexa o que a xente cre que é: é dicir, que se alguén pensa que se vai meter éxtase, iso e éxtase en realidade. Se é éxtase, analizamos a cantidade de adulterantes que ten e que tipo de substancias son. A xente amósase agradecida, porque ti si que lle estás dando unha información que pode axudar a que fagan un consumo responsable.A partir de aí tamén falamos da periodicidade de consumo, das mesturas que van facer ao longo da noite, e dos coidados que deberían ter antes, durante e despois de consumilas. A maiores, cando veñen persoas que nunca consumiron unha substancia, informámolos dos efectos que van ter e aconsellámolos sobre as cousas que deben facer para reducir os riscos asociados. En cambio, cando se achega xente que xa leva tempo consumindo esa droga, a información que lle proporcionamos ten que ver máis cos niveis de tolerancia ou sobre as doses. Son pequenos consellos, pero que poden evitar unha maior toxicidade ou os riscos dunha adicción.Asúmese que a xente vai consumir drogas e o obxectivo é reducir o risco de que haxa consecuencias prexudiciais, como intoxicacións ou adiccións?Partimos da base de que a xente vai consumir as drogas tanto se se lle di que é malo coma se non. E cremos que con máis información pódense evitar moitos efectos negativos, dende intoxicacións a adiccións, pasando por accidentes. Ás veces o que xera máis perigo é a ignorancia: ignorar o que te estás metendo, ou con que está mesturada esa substancia que mercaches a un descoñecido. A gran diferenza entre as drogas legais e as ilegais é que se ti pides un cubata, sabes o que estás tomando, e coas outras drogas non. Nós podemos asesorar sobre as doses e sobre os efectos da mestura con outras substancias. A realidade é que no caso da cocaína, do speed ou da éxtase falamos dun mercado negro onde os controis non existen e onde non hai boas intencións. Pasounos un caso recentemente, na Festa da Auga de Vilagarcía. Uns rapaces viñeron para analizar o MDMA que estaban tomando e resultou que non era MDMA, senón outra substancia chamada 2C-E, que é máis forte. De entrada quedaron moi asustados preguntándonos que lles ía pasar. Aconsellámoslles que se relaxasen e o que conseguimos foi que avisasen a todo o mundo que xa a inxerira e que non tomasen unha nova dose."Tamén hai que falar das drogas legais, comezando polo alcohol. Creo que é importante desbanalizar o seu consumo"É preocupante o tipo de substancias coas que se mesturan as drogas ilegais que se venden?Si, por suposto, sobre todo a cocaína ou o speed. Moitas veces están mesturados con cantidades enormes de cafeína, que provocan taquicardias, problemas moi grandes para durmir e outros efectos moi negativos. Os adulterantes non son inocuos, hai que telo en conta e é importante ter esa información.A vosa forma de traballar contrasta coa maior parte das campañas institucionais, que se centran en pedir que non se consuman drogas. Non son efectivas?Efectivamente, as mensaxes que se adoitan transmitir dende as institucións sobre ese tema teñen mensaxes dese tipo. E a realidade é que o seu éxito foi moi pequeno e non chegan a quen teñen que chegar. A xente segue consumindo drogas, así que o mellor que podemos facer é quitar a nosa moralidade de enriba e a darlles información, para que esas persoas tomen decisións de forma responsable.Ofrecedes información tamén sobre os perigos de drogas legais coma o alcohol. A sociedade tolera en exceso o seu consumo?Si, tamén hai que falar das drogas legais, comezando polo alcohol. Creo que é importante desbanalizar o seu consumo. Cando alguén vai borracho parece que mesmo se admite como algo gracioso, cousa que non pasa cando alguén consumiu outras substancias. O alcohol é unha droga, e curiosamente moita xente chega ao noso stand dicindo que non se droga, pero ten un cubata na man. Témolo tan normalizado socialmente que non somos conscientes dos efectos nocivos que ten para o noso organismo, ademais dos prexuízos doutro tipo que causa. É legal, e por iso parece que non xera problemas, pero si que o fai."Habería que mirar para o que se está a facer en Cataluña ou Euskadi, onde levan décadas facendo este tipo de programas"Que lle pedides ás administracións? Que accións serían útiles para loitar contra os efectos negativos das drogas?Non habería que facer nada novo, simplemente habería que mirar para o que se está a facer en Cataluña ou Euskadi, onde levan décadas facendo este tipo de programas, e onde son os propios concellos os que demandan estes servizos. En cambio, nós aquí temos que andar ofrecéndonos un por un, e con moitos menos recursos.Mesmo dende algún Concello dixéronos que non eramos necesarios, porque no seu festival non se consumían drogas. O consumo de drogas non desaparece por mirar para outro lado: as drogas consúmense en todas partes e a administración debe ser responsable. Un servizo coma o noso axuda a evitar riscos nunha festa e reduce a posibilidade de que haxa intoxicacións ou excesos. É moito máis barata e segura a prevención que a intervención sanitaria posterior.


Summary: Apoio unánime a unha iniciativa do BNG.

Non ha dous sen tres. Iso debeu cavilar o Parlamento galego que pedirá por terceira vez o traspaso da AP9 a Galiza. A proposición non de lei presentada polo BNG con esta demanda tivo o apoio de todas as outras forzas (PP, En Marea e PSdeG). Após a sentenza do Tribunal Constitucional que rexeitaba o argumentario do goberno español para vetar o debate de iniciativas coma esta, os nacionalistas volveron pedir a transferencia, conscientes de que desta vez o escenario é máis positivo para a demanda. "Esperamos que a terceira sexa a vencida", salientou a portavoz nacionalista Ana Pontón quen salientou a importancia por seguir mantendo unha posición de país sobre un asunto clave para Galiza. "É importante que esta iniciativa vaia co aval de todo o Parlamento e que cando se debata en Madrid vaiamos en nome de Galiza a reclamar algo que outros xa conseguiron, porque non podemos esquecer que vascos e cataláns xestionan desde hai décadas autoestradas similares. Se o Estado transferiu autoestradas a Euskadi e Cataluña, por que Galiza ten que ser menos?", interpelou Pontón. Tanto PP como PSdeG xa anunciaron que ían introducir emendas no texto presentado polo BNG para que se reflica o 'consenso' e con el chegar a Madrid. A vontade de acadar un consenso neste tema é común ás catro forzas con representación na Cámara galega. Os atascos e retencións desta fin de semana na ponte de Rande serviron como argumento a forzas como BNG ou En Marea para reiterar a defenda da necesidade do traspaso dunha infraestrutura viaria fulcral para Galiza tanto a nivel social, como económico como de vertebración do territorio. As anteriores dúas peticións do Parlamento galego foron vetadas, así como tamén o foi a presentada polo grupo En Marea no Congreso español.


Summary: CIG-Ensino denuncia "este recorte de servizo público que leva 15 anos implantado e serviu a milleiros de persoas de toda Galiza residentes nas áreas de influencia das seccións".

"A administración educativa decide no punto 5.1. da Circular 7/2021 pola que se regulan as probas de certificación das ensinanzas de idiomas de réxime especial polo réxime libre para o curso 2021/22, que as probas de certificación polo réxime libre para este curso non se realicen nas sección das Escolas Oficiais de Idiomas (EOI) e unicamente se realicen nas sedes centrais. Estas probas libres víñanse ofertando nas sección durante todos os anos desde que abriron". Sí o denuncia CIG-Ensino, sindicato maioritario do ensino público en Galiza, que exixe unha rectificación por parte da Consellaría e lembra que a central sindical tamén vén de presentar un recurso contencioso administrativo contra a Resolución do 17 de xuño de 2021, da Secretaría Xeral de Educación e Formación Profesional, pola que se ditan instrucións para a preinscrición, admisión, matrícula e organización académica nas escolas oficiais de idiomas de Galiza no curso 2021/2022. O motivo do recurso é "a modificación que se establece nas datas das probas libres que se cambian para o mes de febreiro. Hai que ter en conta que a normativa actual di que as probas libres teñen que ser común ás probas ordinarias e isto non se cumpre nesta resolución". A CIG-Ensino presentou previamente un recurso de reposición "que foi desestimado pola Secretaría Xeral. No sindicato somos conscientes que o noso recurso non vai interromper a ordenación destas probas no calendario imposto pola Consellaría para este curso escolar mais consideramos que o proceder autoritario da Consellaría, con decisións adoptadas de costas ao profesorado das EOI non se pode pasar por alto, sobre todo se, como consideramos, pasa por riba da normativa vixente". Discriminación do alumnado que non vive nas cidades A prohibición expresa a realizar os exames nas extensións implica, en primeiro lugar, segundo o sindicato, que as persoas que se presenten ás probas libres de certificación terán que desprazarse nalgúns casos moitos quilómetros dende a área de influencia até a sede correspondente como: de Ribadeo e Viveiro a Lugo, de Celanova a Ourense, de Ribeira e Noia a Compostela, de Cee ou Melide á Coruña, de Lalín ou A Estrada a Pontevedra e de Ponteareas e Tui a Vigo. "En segundo lugar, e pendentes de ver como se artella exactamente a administración das probas libres por parte de cada EOI, parece máis que probábel que o alumnado oficial de cada EOI se verá prexudicado. As súas clases serán en docencia asíncrona (traballos ou actividades realizadas de forma autónoma) ou substituídas por clases online durante un período de 10-15 días xa que o profesorado das seccións será mobilizado para atender á administración dunhas probas noutra localidade distinta á das súas ensinanzas". En terceiro lugar, di a CIG, esta decisión tamén atenta contra as condicións laborais do profesorado. Os e as docentes que teñen asignado un destino nas seccións e asinado un horario ven como se lles obriga no mes de febreiro a que alteren estas condicións horarias e, incluso, o lugar de traballo, para atender as necesidades da realización dunhas probas libre nas sedes centrais da EOI. As distintas sedes con seccións: Sede da Coruña: Arteixo, Carballo, Cee e Culleredo Sede de Compostela: Negreira, Noia, Ordes, Ribeira e Sar (Compostela) Sede de Lugo: Sarria Sede de Ourense: A Ponte (Ourense), Celanova, O Barco, O Carballiño, Ribadavia e Verín Sede de Vigo: Cangas, Coia (Vigo), Nigrán, Ponteareas, Redondela e Tui Sede de Pontevedra: A Estrada, Lalín e Valle-Inclán (Pontevedra) Sede de Ferrol: As Pontes e Cedeira


Summary: A artista multidisciplinar Luz Darriba recoñece que le todos os programas electorais ("fíxeno nas xerais e vouno facer nestas municipais") e lamenta que nas campañas electorais haxa sempre, afirma, dúas grandes ausencias: as mulleres e a cultura.

Que temas ou cuestións cre que deberían de tratarse en campaña electoral e que, porén, bota en falta? É importante que nas campañas se trate, se debata, sobre todo aquelo que afecta as persoas. Eu hai dúas cousas que boto de menos, que considero que non se fala delas, non tiveron cabida nas eleccións xerais e até o de agora tampouco parece que o teña nestas: as mulleres e a cultura. Escoito falar de promesas, de facer isto naquela rúa, de facer aquilo naquela outra... mais debería de falarse máis da muller e de cultura. Na política municipal poden facerse cousas importanttes nestes dous campos. Segue con interese esta campaña? Claro. Aféctanos a todos e a todas, vainos moito nas eleccións. Nas xerais linme todos os programas electorais e penso facelo tamén nas municipais. Veño dun país [Arxentina] onde estas cuestións son moi importantes (ri). Unha cousa que considere que debería facerse en Lugo e que entende que non se fai? Penso, e así o propuxen moitas veces, que quen estea no goberno municipal debería contar máis coa xente da cultura. É importante para todo, para a propia cidade e veciñanza, para poñela en valor, mesmo para o turismo... A cultura é imprescindíbel para unha cidade e creo que iso é máis aínda en Lugo, que ten un acervo cultural tan importante e tan grande e que hai que poñer en valor.


Summary: A Plataforma de Afectad@s pola Hepatite C dará a coñecer este sábado os nomes das persoas que integran a subcomisión de adxudicación dos tratamentos. Exixen "transparencia" no proceder e "axilidade" na toma de decisións. Os seus nomes, din, "non poden ser un segredo".

"Frustración" e "carraxe". Eis o que sentiron @s doentes de hepatite C no Parlamento galego cando o Partido Popular tombou a iniciativa presentada por BNG e AGE e coa que se demandaba a asignación de criterios médicos na adxudicación dos tratamentos de última xeración contra o virus do VHC. "Todo o que está a acontecer desestabilízanos moito", asegura Xulia Alonso, unha das voces da plataforma. "Preparamos unha moción de mínimos precisamente para que fose aprobada por todos os grupos, con quen nos reunimos", sinala. Porén, desde o Partido Popular supeditaron o seu voto ao interese de San Caetano e finalmente rexeitou a iniciativa. "Cando falou o seu portavoz foi moi descorazonador e moi duro porque nas bancadas atopábanse doentes en situacións moi complexas". Aí, explica, "estourou a carraxe e a impotencia" mais tamén a "frustración" por veren esfarelarse as súas demandas. "Pedimos poder acceder aos medicamentos cando o prescriben os especialistas e que nos sexan dispensados nas farmacias hospitalarios e non como acontece agora, cun procedemento moi longo", di. "Cando falou o portavoz do PP foi moi descorazonador e moi duro porque nas bancadas atopábanse doentes en situacións moi complexas" Após a tensión vivida na Cámara, da que foron expuls@s, desde o Partido Popular lanzaron acusacións contra a plataforma asegurando que as persoas que a integran están a ser "manipuladas" polas forzas da oposición cun obxectivo político. "Nós non estamos manipulados por ningunha forza", sinala Xulia Alonso. "Temos un obxectivo moi claro e ese non ten ningunha cor política". Alonso, doente de hepatite C, non dubida en afirmar que quen está a provocar a "dor" d@s doentes é "a Consellaría de Sanidade que ten competencias plenas" na materia e "podería tomar unha decisión" propia. Mais en troca, alíñase cos intereses do goberno español e "xoga co noso sufrimento", denuncia. Unha dor provocada tamén por que "anunciou a chegada dun tratamento" que cura a enfermidade "e logo incumpre sistematicamente o que di". Luz perante o escurantismo Desde a plataforma de afectad@s non cansan en repetir cales son as súas demandas. "Pedimos o mesmo desde o principio", explica, "que a xestión sexa áxil e transparente" en troca dun procedemento --como até o de agora-- "rodeado dun escurantismo absoluto". "As solicitudes non poden tramitarse coma se fosen licencias de obra". E é que para alén de non coñeceren os nomes das persoas que integran a subcomisión encargada da aprobación ou rexeitamento dos tratamentos, @s doentes descoñecen "o circuíto" de tramitación das solicitudes. "A información para os pacientes é vital", asegura Alonso, mesmo cando esta non trae boas novas. "A subcomisión non pode ser segreda porque non afecta á seguridade do estado" Neste senso, decidiron sacar á luz o nome das persoas que integran ese organismo público. "Non pode ser segreda", como defende a Consellaría, "porque non afecta á seguridade do estado". De feito, apunta Xulia Alonso, "os laboratorios e os médicos coñecen quen son". Unha forma de presión que visa deitar luz tamén sobre os procedementos de tramitación que levaron a non poucos expedientes a se "extraviaren". É o caso de Eduarda, veciña de Compostela atinxida polo VHC. O seu caso trascendeu aos medios de comunicación após denuncialo ela propia perante a Consellaría de Sanidade. O seu expediente foi extraviado logo de solicitar o tratamento de última xeración en outubro de 2014. A Eduarda urxíalle un transplante por mor dun duplo hepatocarcinoma, a súa especialista solicitou o tratamento para "neutralizar" o virus antes de chegar ao fígado. Mais a solicitude non se tramitou até o CHUS recoñecer que fora extraviada no propio centro hospitalario. Após a denuncia pública o 29 de xaneiro foille aprobado e actualmente atópase trasplantada mais non curada de hepatite polo que loita por se recuperar aínda doente por VHC. "Eduarda dá conta das consecuencias desta xestión", sinala Alonso.


Summary: Nun escrito dirixido ao xulgado de instrución nº3 de Vigo, o letrado dá por acreditado que os bens supostamente substraídos dun vehículo eran seus. Foi acusado deste delito uns días despois de que uns descoñecidos entraran no seu despacho para inzalo de ameazas e pintadas fascistas. Ficou retido 30 horas en que, segundo denuncia, sufriu "tortura e maltrato psicolóxico extremo".

Nun escrito dirixido ao xulgado de instrución nº3 de Vigo, o avogado Gustavo García solicitou a devolución de todas as pertenzas que lle foron incautadas na fin de semana --o domingo día 17-- após ser detido pola policía acusado de roubar en dous vehículos. García denunciou que os delitos de que foi acusado "nin sequera se chegaron a producir" e achegou, di, "os medios de proba" que demostrarían que os bens eran da súa propiedade. Os feitos producíronse cando o letrado se dispuña a tomar un voo para viaxar a Berlín e, segundo el declarou, saíu á porta do aeroporto fumar. Nese momento prendeuno a policía porque axexaba no interior dun carro aparcado, a través da xanela, que estaba rota. García recoñeceu estar a ollar, mais negou en todo momento os delitos que se lle imputaban: dous roubos e a tentativa de utilización indebida dun vehículo. Solicitou o habeas corpus --a posta inmediata a disposición xudicial--, mais foille denegado e devolvérono ao calabozo da comisaría viguesa. Segundo consta no escrito remitido ao xulgado, o avogado ficou retido alí "nun calabozo de 2x2" por volta de 30 horas durante as cales tería sufrido "torturas e maltrato psicolóxico extremo". Gustavo García achega "medios de proba" para ratificar que os sete obxectos supostamente substraídos deses dous vehículos --un teléfono móbil, dúas tarxetas SIM, dúas medallas e dúas moedas-- son da súa propiedade. A explicación dos sete obxectos incautados, un a un Así, sempre segundo consta no escrito, achegou o recibo de pagamento do móbil, mercado por el propio ao día seguinte de que uns descoñecidos entraran no seu despacho para o inzar de pintadas fascistas e ameazas; unha das medallas corresponde coa Medalla de ouro do Parlamento Kurdo no exilio, que lle foi concedida en 1999 nun acto que, dixo, está rexistrado en vídeo. As tarxetas SIM estarían rexistradas a seu nome e ao da súa filla; a outra medalla, da virxe de Lourdes, sería un recordo da súa avoa "e poderá confirmalo calquera dos sete fillos que aínda viven", un deles o vicepresidente do Real Madrid Fernando Fernandez Tapias; e as dúas moedas farían parte dunha colección, pois o letrado practica a numismática. O ataque ao seu despacho, relacionado cos crimes da ditadura Após sinalar o delegado do Goberno español na Galiza, Samuel Juárez, que o ataque ao despacho do avogado non podía vincularse a grupos fascistas, Gustavo García rexeita no seu escrito que o acontecido fora "unha montaxe" e denuncia as insinuacións de que foi el propio quen fixo as pintadas e causou os desperfectos. Moi ao contrario, insiste en que os feitos teñen a ver co seu traballo en prol da memoria histórica e de denuncia dos crimes cometidos durante a dictadura franquista. Nomeadamente, hai 15 días que Arxentina ordenou a extradición do policía franquista Luís Antonio González Pacheco --coñecido como Billi o Neno pola maneira en que practica os interrogatorios-- e doutros tres xenocidas. A Audiencia Nacional española teríase negado á extradición, en virtude da Lei de Amnistía de 1978.


Summary: Máis de 800 funcionari@s de Benestar camiñaron desde o Gaiás até os edificios administrativos da Xunta de Galiza para repudiar os recortes en dereitos laborais e a destrución de 266 postos de traballo

Centos de traballadoras e traballadores dos centros de Benestar camiñaron esta sexta desde a Cidade da Cultura --"símbolo do despilfarro máximo do diñeiro público galego"-- até os edificios administrativos da Xunta de Galiza en San Caetano --"símbolo máximo dun Goberno galego incompetente e destrutor-- para manifestar máis unha vez a súa repulsa á lei de medidas que modificou o articulado do Convenio polo que se rexía este cadro de persoal funcionario "roubándonos os días por descanso compensatorio por traballar en domingos e festivos". En palabras do delegado do Comité de Empresa de Traballo e Benestar da Coruña, Héctor Sánchez, a marcha --convocada polo Comité Intercentros e os Catro Comités provinciais, e apoiada por todos os sindicatos con representación (CIG, CC.OO, UGT e CSI-CSIC) "foi un éxito rotundo". Segundo explicou, é en horario de mañá cando hai máis profesionais de Traballo e Benestar en horario laboral, "e eramos a maioría aquí". Con berros de A Xunta de Galiza recurta e privatiza, Sánchez fixo tamén a peregrinaxe desde o Gaiás até San Caetano. Criticou as políticas da Xunta contidas nesa norma "que nós chamamos Lei contra @s empregad@s públic@s" coa que se persegue "o desmantelamento dos servizos esenciais". Cabe sinalar que os recortes en persoal afectan a funcionarias e funcionarios dos centros de maiores, de atención á diversidade funcional e de menores.Quéixanse da eliminación de artigos no Convenio polos que se recortan os tempos do descanso, penalízase economicamente a enfermidade, desapareceron as compensacións por domingos e feriados e obrígase ás persoas empregadas a se substituíren unhas ás outras durante as vacacións. Alertan, así mesmo, da privatización dalgúns servizos e da eliminación doutros, como fisioterapeutas ou a atención psicolóxica. Unhas medidas que afectan, segundo alertan, á calidade do servizo prestado e da vida das e dos residentes. Ollando os documentos dos que dispón o Comité Intercentros, hai 266 postos de traballo na corda frouxa e deles 200 pertencen a Traballo e Benestar. "Paradóxicamente a consellería de Traballo é a que máis traballo destrúe", queixouse Sánchez, quen adiantou que "mentres non queiran negociar e sigan impoñendo, nós seguiremos loitando". Tras os feches nos centros da provincia da Coruña e logo da andaina desta sexta, hai xa máis accións previstas no plan de reivindicacións que manexan os catro Comités. A seguinte será unha caravana "que manteremos até as vindeiras autonómicas de maneira rotatoria" entre o Monte Gaiás, Monte Pío e San Caetano.


Summary: Primeiro escollérono entre os máis salientábeis discos de 2018 e agora sitúano entre as catro propostas que optan ao premio de mellor traballo europeo outorgado pola revista británica Songlines. Deixaas, o quinto disco de Mercedes Peón e un auténtico tratado de vangardismo de raíz, segue a ampliar o seu radio de acción.

Contra Peón compiten a fadista portuguesa Mariza, o británico Sam Sweeney e a banda danesa Dreamers' Circus. Xornalistas especializadas, non necesariamente adscritas á redacción de Songlines -publicación de referencia no universo da denominada world music-, encargáronse da escolla. O 10 de maio a revista dará a coñecer os gañadores e gañadoras nas diversas categorías. Deixaas sucedeu a SOS (2010) na explosiva discografía de Mercedes Peón. Con estes dous traballos, a música de Oza dos Ríos adentrouse en vieiros nunca explorados por sonoridades extraídas da tradición musical galega. Electrónica, ecos industriais, distorsión, contribúen a debuxar obras únicas.


Summary: As incidencias acumuladas a 7 e 14 días son inferiores ás de hai unha semana por primeira vez dende comezos de decembro, pero aínda seguen en niveis moi elevados en moitos concellos galegos. O total de hospitalización é inferior ao de hai unha semana por primeira vez dende finais de decembro, pero a presión nas UCI segue sen ceder e o ritmo de novas mortes augura que a terceira vaga deixará máis vítimas que a primeira

Tras un mes seguido de incremento disparado pola explosión de contaxios detectados tras as semanas do Nadal, Aninovo e Reis, xa é posible afirmar que a terceira vaga da pandemia da COVID-19 comeza a remitir en Galicia. Por primeira vez dende os primeiros días de decembro, as incidencias acumuladas (casos novos por cada cen mil habitantes) tanto a 7 como a 14 días son, ao mesmo tempo, inferiores que o mesmo día da semana anterior.As incidencias acumuladas a 7 e 14 días son inferiores ás de hai unha semana por primeira vez dende comezos de decembro, pero aínda seguen en niveis moi elevadosAínda que ambos indicadores viñan freando no seu incremento dende mediados de xaneiro, a diminución tardou máis en chegar e en ambos casos prodúcese tras acadaren cotas inéditas a unha gran velocidade. A incidencia acumulada a 7 días comezou a descender arredor do día 27 do mes pasado tras roldar os 430 casos novos por cada cen mil habitantes e agora segue descendendo, camiño dos 300. No caso da incidencia a 14 días non houbo sinal claro de cambio de tendencia ata esta semana cando, en todo caso, segue sendo moi elevada, con máis de 700.Como amosa o gráfico sobre estas liñas, no momento en que comeza a remitir tamén é posible afirmar que a terceira vaga foi moito máis do dobre de virulenta que a segunda, a única coa que é comparable, toda vez que durante a primeira a capacidade diagnóstica -de detección e seguimento de casos- era moito menor. Mostra disto é que o pico da incidencia a 7 días (uns 427 casos novos por cada cen mil habitantes) superou folgadamente o que fora, o pasado novembro, o pico da incidencia a 14 días (arredor de 340).En case unha ducia de concellos con máis de dez mil habitantes, a incidencia acumulada a 14 días segue superando os mil casos novos por cen mil habitantesUn mes despois dos últimos días en que a Xunta flexibilizou as restricións para permitir encontros familiares, estes primeiros sinais de acougo vanse estendendo aos poucos polo mapa de Galicia. Pero moi aos poucos. Aínda son case 180 os municipios con incidencias acumuladas a 14 días por riba dos 500 casos novos por cada cen mil habitantes. Tamén son varios os municipios de máis de 10.000 habitantes onde este indicador segue superando os mil casos. Esta segunda situación é na que se atopan, de momento, relevantes concellos como Betanzos (1.739), Poio (1.663), Arteixo (1.432), Vilalba (1.271), Monforte (1.253), Sarria (1.237), Sanxenxo (1.124), Ordes (1.132), Sada (1.068), Ponteareas (1.020) ou Cambre (1.004). A tendencia xeral, non obstante, é xa de leves descensos.Eses leves descensos tras un período de estabilidade ou estancamento percíbense tamén na incidencia acumulada da maioría das sete principais cidades. A Coruña e Ourense, que seguen en incidencias acumuladas a 14 días moi elevadas -ambas por riba de 800- semellan iniciar unha tendencia descendente que en Santiago comezou a finais de xaneiro e que leva a capital galega a aproximarse aos 600 casos. Mentres, as outras catro cidades trazan liñas máis estables, con Vigo e Lugo coas incidencias máis baixas, pero tamén en niveis que no caso lucense cuadriplican os acadados antes do Nadal e o vigués os duplican amplamente.Aínda arredor dos mil casos ao día e impulso das altas para baixar os activosA media de diagnósticos diarios segue descendendo aos poucos, pero aínda triplica amplamente o que fora o pico da segunda vagaEstes freos nos indicadores de incidencia acumulada prodúcense nun contexto no que o Sergas segue rexistrando arredor de mil novos casos diarios por xornada, unha cifra moi elevada pero máis baixa que as dos últimos días de xaneiro, con xornadas que chegaron a aproximarse aos dous mil. Este 5 de febreiro, Sanidade incorpora ao seu cómputo 1.025 casos novos -os rexistrados entre as seis da tarde do mércores e a mesma hora do xoves-, dos que 874 son diagnósticos mediante PCR.A media de diagnósticos por PCR na última semana sitúase na contorna dos 1.050, o que implica que polo momento a liña descendente teña un ritmo semellante á ascendente das semanas previas. De calquera xeito, como amosa o gráfico, tan certo é que os niveis actuais supoñen un freo como que seguen sendo moi superiores ao pico da segunda vaga e seguen implicando máis que triplicar o ritmo de novos casos das semanas previas ao Nadal.O freo aos poucos no número de novos casos e mais a suma dun gran número de altas epidemiolóxicas de persoas contaxiadas nas semanas das festas -máis de 8.300 na última semana, para un total de algo máis de 78.800- contribúe tamén nos últimos días a que comece a diminuír o número de positivos activos. Por primeira vez dende o 28 de xaneiro baixan dos 22.000 e quedan en 21.686. Na segunda vaga, o pico apenas chegara a superar os dez mil. [A serie completa de casos activos por áreas sanitarias, nesta ligazón]As UCI, aínda en máximosO total de hospitalización é inferior ao de hai unha semana por primeira vez dende finais de decembro, pero a presión nas UCI segue sen cederComo xa agardaban os responsables dos diferentes hospitais, os primeiros sinais de acougo da terceira vaga tardan en repercutir de xeito notable nas cifras de persoas coa COVID que precisan estar ingresadas. O total de hospitalizacións situase en 1.289, o que supón que sexan menos que o mesmo día que a semana anterior (-51) por primeira vez dende finais de decembro. Non obstante, o total de ingresos simultáneos de pacientes coa COVID segue sendo maior que no pico da primeira vaga e a presión nas UCI aínda non descende.As unidades de coidados intensivos tiñan ingresadas ás seis da tarde do xoves un total de 251 persoas con test positivo do coronavirus. Son catro máis que o día previo e 42 máis que o mesmo día da semana anterior. Daquela, tamén na liña do agardado polo persoal sanitario, o elo máis crítico do sistema volve ser o último en percibir os primeiros sinais de alivio e continúa cunha carga inédita dende o comezo da pandemia. Non en van, a máxima ocupación das UCI con persoas que padecían a COVID-19 na primeira vaga quedara en 177 persoas.Novas mortes a maior ritmo que na primeira vagaAo contrario que as cifras de novos casos detectados, tanto os niveis de ocupación hospitalaria como as cifras de mortalidade si son, en boa medida, comparables coa primeira vaga. En termos absolutos, os ingresos hospitalarios xa a superaron e, no que atinxe aos falecementos, a tendencia apunta a que as vítimas mortais da terceira vaga en Galicia serán máis que as da primeira.A media diaria de falecementos da última semana é a máis alta da pandemia e o total chega a 1.910O rexistro oficial incorpora este 5 de febreiro un total de 30 mortes máis, das que quince corresponden coas últimas vinte e catro horas previas e as restantes, cos días 26 e 31 de xaneiro (un deceso de cada día) e cos días 2 e 3 de febreiro (unha e doce, respectivamente), segundo o Sergas. Isto implica que dende o comezo da terceira vaga, a finais de decembro, morreron xa en Galicia case 560 persoas que contraeran a COVID. Dado o ritmo actual de novas mortes notificadas, con máis de 26 ao día na media da última semana, os datos apuntan a que o número final de mortes desta onda será maior que as 619 da primeira. O total queda, polo momento, en 1.910.Mentres todo isto sucede, o número de probas PCR procesadas continúa en máximos da pandemia (unha media superior ás 12.200 diarias na última semana) e as súas taxas de positividade media (porcentaxe das que dna positivo) seguen baixando, pero moi lentamente por mor dos incrementos dos últimos días nalgunhas áreas sanitarias. A positividade media a sete días para o conxunto de Galicia está agora arredor do 7,8% nun contexto que, ademais, segue marcado pola realización de cribados masivos. Estes cribados a amplos sectores da poboación adoitan contribuír a baixar as taxas de positividade -agás en áreas cunha moi alta incidencia- ao testar non só a persoas sospeitosas de padecer o virus e os seus contactos, senón tamén a outras moitas que non sofren a doenza, á procura de casos asintomáticos.


Summary: Completa Galería de Imaxes do Temporal Elsa

Paso Elsa, unha nova borrasca que nos deixa claro, outra vez, que este outono-inverno 2019-2020 non vai tar doado como o dos últimos anos. Elsa deixou numerosos cortes de luz (está sendo unha cousa demasiado habitual nestes últimos meses), estampas que facía tempo que non se vían, como a vila de Muxía completamente anegada, e outras máis habituais, como as estampas anfibias de Laxe, contra as que tiveron que traballar arreo a brava xente voluntaria de Protección Civil e outras forzas da orde. Pero en canto a cifras Elsa tamén bate marcas, e coma soe ser habitual Santa Comba volveu ser o máximo galego, con 96,9 litros por metro cadrado rexistrados na Estación de Fontecada (Santa Comba). Entre os 5 primeiros tamén fican os rexistros en Zas (78,2) e Coristanco (62,4). O vento foi o outro protagonista do día. Facía tempo que non viamos os 135 km/h que rexistrou a estación de Vimianzo, e tremendo o dato recollido en Oia (Pontevedra): 152,3km/h. O tellado da lonxa de Camariñas Un dos problemas máis graves, e que obrigou á presidenta de Portos de Galicia, Susana Lenguas, a desprazarse ata o porto de Camariñas, tivo lugar na Lonxa Nova camariñá. O tellado comezou a despdenderse por mor do vento, e ata os Bombeitos tiveron que desprazarse ao lugar, para axudar nas labores de contención a Policía Local de Camariñas, persoal de Protección Civil de Camariñas e Policía Portuaria. Retiraron un par de placas de metal do tellado e acordoaron a zona. Portos e a Consellería do Mar constataron a necesidade de realizar actuacións de emerxencia na lonxa para normalizar a situación o antes posible e cando as condicións meteorolóxicas o permitan. O asunto vén de lonxe en Camariñas, pois xa denunciaron hai un par de meses que mesmo chovía dentro da confraría. Houbo ademais numerosas incidencias, como unha avaría no suministro eléctrico en Xaviña, debido a que caeu unha árbore sobre o tendido; a caída da liña móbil de Vodafone; varios contedores polas rúas… Casa anegada en Regoelle Un veciño da parroquia dumbriesa de Regoelle lamentou que a súa casa quedou completamente anegada e considera que o asunto é cousa das últimas obras que se realizaron ao seu arredor. Muxía En Muxía, 10 voluntarios de Protección Civil, ademais do Alcalde e Concelleiros estiveron dende as 12:00h traballando a tope. O centro da vila quedou durante horas completamente anegado, e houbo un muro caído na Rúa Encarnación, para o que houbo que chamar a unha empresa externa. Houbo 4 avisos de árbores caídas, continuaron acodindo a axudar a lugares (casas, establecimentos…) completamente anegados, como o Restaurante Saburil, un baixo de San Martiño de Ozón, dous baixos en Muxía ou unha casa en Chorente. As estradas sufriron moitísimo. Tiveron que pecharse a de Caberta, que vai a Bustelo; e a de Riotorto. Ademais sufriron importantes balsas de auga en Xurarantes (baixa a auga pola pista toda chea de escombro ademais), en Agueiras, na estrada de Muxía a Cee que só é transitable en sentido contrario; e en Senande cara Berdeogas, transitable pero con moitísima precaución. Cee En Cee parece que os traballos de desatasco na rede melloran a situación, pero aínda así houbo inundacións en varios locais do Centro Comercial, así como en Dafit, que tivo que pechar. Ademais, para non variar, houbo máis de 6 cortes de luz, incluso nesta mañá de xoves. Fisterra Non lembraban en Fisterra ver caer así a auga pola Ribeira… Ademais houbo varios garaxes e unha vivenda inundados, e houbo varios cortes en estradas por acumulación de auga. Por Fisterra, José Insua non lembraba ver caer así a auga pola Ribeira en 30 anos... #temporal #temporalElsa pic.twitter.com/A2SboAFU3r— Quepasanacosta (@quepasanacosta) December 19, 2019 Laxe Como sempre a zona da praia de Laxe quedoiu absolutamente anegada: baixos, terrazas e bares. Esta vez tocoulle o Bar Rivera onde a aunga se lle metía dentro do Bar levantando a tarima, explícannos dende Protección Civil. Na zona escolar os mestres pediron axuda para poder coller o seus coches; e o Polideportivo tamén quedou anegado.No lugar de Mórdomo tamén anegou a entrada a varias casas e na zona de Réns que limita con Vimianzo facía intransitable a vía que enlaza con Santa Irene. Santa Comba Como non podía ser doutro xeito con esas cifras, a choiva complicou bastante a circulación en estradas locais. Os tubos das cunetas non daban abasto o que provocou innumerables balsas de agua, con especial incidencia na estrada que une Esmorode con Grixoa, segundo nos contan dende Protección Civil. Dúas vivendas correron risco de pequenas inundacións. Ademais o vento provocou a rotura de dous postes de tendido electrico e teléfono así como a caída de pólas e algún que outro arbore ademais de danos en algún toldo e algunhas instalacións. Tamén en Mazaricos houbo as normais inundación, e varias árbores caídas pero pouco máis. Carballo O río Anllóns ó seu paso por Carballo (A Coruña) hoxe pola tarde. @carballo_gal @4gotas_com @OTempoTVG @ElTiempoes @MeteoGalicia pic.twitter.com/4GEbHt1yPV— Javier Freire (@JavierFreireB) December 19, 2019 En Dumbría... Imaxes da Fervenza do Ézaro do día 18/12/2019 #ezaro #cascadadeezaro #temporal @ConcelloDumbria @MeteoGalicia @OTempoTVG pic.twitter.com/W3Nu514H9a— Concello de Dumbría (@ConcelloDumbria) December 19, 2019 Máis información Completa Galería de imaxes do temporal NOVAS dos Temporais Novembro 19: O temporal de mar e vento mantén en Alerta a toda a Costa da Morte. Outubro 19: A borrasca en imaxes: Santa Comba, Vimianzo e Zas, as vilas de Galicia onde máis choveu. Xuño 19: Repaso ás numerosas incendencias que a #BorrascaMiguel deixou en pleno mes de xuño. Maio 2019: Outro barco ás rochas de Santa Isabel. Febreiro 2019: A borrasca Helena deixa xa ondas de 8 metros e refachos de 141 km/h na Costa da Morte. Novembro 18: O temporal de chuvia deixa numerosas incidencias na comarca.


Summary: A restauración actualmente en marcha tivo unha achega estatal de 16,6 millóns de euros que a Xunta completara con outros 387.000, aos que agora engadirá 771.000 non previstos. Detallouno o conselleiro de Cultura durante a presentación do orzamento do seu departamento para 2020, durante a cal a oposición censurou que o Goberno semelle presentar o Xacobeo como "remedio a todos os problemas económicos e sociais"

A parte da restauración da Catedral de Santiago financiada con fondos do Estado e do Goberno galego terá un sobrecusto da contorna do 4,5% sobre o previsto na súa última gran achega. No ano 2015, e tras unha demora que chegou a desacougar aos responsables do templo compostelán, o Consello de Ministros deu o seu visto e prace a unha achega de 16,6 millóns de euros para financiar diversas obras na deteriorada basílica. O xeito de facelas chegar á Fundación Catedral foi transferirllos á Xunta, que á súa vez asinou un convenio coa entidade dependente da Igrexa compostelá agregando 387.987 para o control de proxectos e obras. En total, 17 millóns.A restauración actualmente en marcha tivo unha achega estatal de 16,6 millóns de euros que a Xunta completara con outros 387.000, aos que agora engadirá 771.000 non previstosDende aquel ano os traballos continuaron segundo o previsto na Catedral, que paralelamente viu culminada a restauración do Pórtico da Gloria -financiada pola Fundación Barrié-. Os fondos públicos foron parar a restauracións de puntos como a capela maior, a cuberta, ou parte das fachadas nun plan que contempla actuar tamén no interior da torre da Berenguela e en moitos puntos das naves interiores, entre outros.Este é o contexto no que o conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, expuxo este luns no Parlamento os orzamentos do seu departamento para o ano 2020. No apartado dedicado os fondos para restaurar diversos bens patrimoniais, dependente da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, Rodríguez detallou que os traballos na Catedral de Santiago previstos ao abeiro do devandito convenio están "a piques de rematar", se ben para que "se executen na súa totalidade" cumprirá unha achega adicional de 771.000 euros que sairá das contas do 2020.O conselleiro ve positivo que a "única desviación" no custo das obras da Catedral fose esta, de apenas un 4%. Outras obras en Galicia impulsadas polos diferentes gobernos nos últimos anos chegaron a desviarse máis do 40% e no Gaiás o custo triplicáraseAs obras agora en marcha son o groso do orzamento -uns 10 millóns- e correspóndense co 51% do proxecto, segundo o conselleiro. Agora, calcula, xa é posible afirmar que a "diferenza" entre os 17 millóns aprobados e o custo final serán os devanditos 771.000 euros. Isto, cre, "é para felicitarnos colectivamente, xa que nun investimento de 17 millóns nun conxunto de obras tan importante e nun ben tan delicado", é habitual que "xurdan cuestións que non están contempladas" e, neste caso, a única "desviación" serán os 771.000 euros que a Xunta porá a maiores do previsto. En efecto, este sobrecusto do 4% está moi por baixo do acreditado noutras obras en Galicia nos últimos anos en moi diversos ámbitos. Foi o caso, por exemplo, do porto exterior da Coruña (27%), da Cidade da Xustiza de Vigo (30%), ou do centro de atención a persoas con discapacidade de Política Social en Santiago (40%). Na Consellería de Cultura o caso máis rechamante de sobrecustos foi a Cidade da Cultura, que chegou a triplicar o orzamento previsto inicialmente.Este foi un dos aspectos destacados por Román Rodríguez a respecto dunhas contas no que o montante total previsto pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural para intervir e restaurar bens patrimoniais baixa un 7% en 2020 con relación ao previsto nos Orzamentos Xerais de 2019. Esta partida, que engloba as intervencións en edificios e outras construcións, a conservación de pinturas murais e retablos e a atención a xacementos arqueolóxicos, está dotada para o ano que vén con 5,29 millóns de euros, mentres que en 2019 acadou 5,68. O conxunto do programa de protección en promoción do patrimonio histórico, artístico e cultural, dependente desta Dirección Xeral, manexará desta volta 16,54 millóns de euros -inclúe conceptos como os gastos de persoal-. Para 2019 foron 16,48.O Xacobeo é a estrelaA Xunta semella presentar o Xacobeo como "remedio a todos os problemas económicos e sociais" do país, lamenta o socialista Pérez Seco Estes montantes son, en calquera caso, moi inferiores ao que é a estrela da Consellería e do propio Goberno: o Xacobeo 2021, que segundo os cálculos de Román Rodríguez chega a sumar 62 millóns de euros no seu departamento, que ten un orzamento total de 143,8 millóns de euros no ano 2020. O conselleiro aproveitou a súa comparecencia parlamentaria para censurar que non haxa polo momento achegas semellantes do Goberno central para un evento que, lamenta a oposición, semella ser o único plan do gabinete de Alberto Núñez Feijóo para o país. Así, dende o PSdeG o seu deputado José Manuel Pérez Seco lamenta que a Xunta opte por "abandonar a cultura e a lingua galega" mentres "incha os orzamentos para un Xacobeo sen ideas". "O Goberno non ten máis impulso que o Xacobeo como remedio a todos os problemas económicos e sociais" e, así e todo, "o suposto incremento dos orzamentos de Turismo" por mor do Ano Santo limítase aos 9,6 millóns que "equivalen aos ingresos previstos por patrocinios".Común da Esquerda ve no "negocio" do Xacobeo o único "modelo" da Xunta para a cultura e o BNG insta o conselleiro a ver que "hai máis vida" alén do Ano Santo e do Camiño de SantiagoDende Común da Esquerda a súa deputada Ánxeles Cuña ve unha "falacia" que a Xunta fale de incremento do orzamento cultural, cando realmente "só medran para turismo e o Xacobeo". "O modelo do PP" está "claro" para a parlamentaria: "deixar o noso ecosistema cultural ao bordo do precipicio mentres alimenta o negocio millonario do Xacobeo", censura.Pola banda do BNG, Olalla Rodil insta a Rodríguez a ter en conta que "hai máis vida que o Xacobeo e o Camiño de Santiago", por moito que ambos elementos sexan "importantes" do punto de vista económico e social. Neste sentido, a deputada nacionalista lamenta que na Consellería non sexan quen de ofrecer "unha visión de conxunto" na política cultural. "Hai máis vida que se cae en domingo o 25 de xullo" e o goberno debera facer máis que "moverse ao son do botafumeiro".


Summary: A obra constará de 31 fascículos que se publicarán de terza a sexta feira nos meses de setembro e outubro. Nela trataranse algo máis de 200 apelidos.

Nós Diario agasallará ás súas lectoras e lectores cun novo coleccionábel co nome de Onomástica nacida da terra dedicado, nesta ocasión, aos apelidos. En 31 fascículos, que sairán de terza a sexta feira este mes e tamén en outubro, poderemos saber máis da onomástica galega a través de etimoloxías e baseándose nas investigacións de persoas doutas na materia. Por este motivo achéganse especialistas como Gonzalo Navaza, Ana I. Boullón Agrelo, Clara Iglesias, Fernando Cabeza Quiles, Edelmiro Bascuas, Eligio Rivas Quintas, entre outras. "Non resultou moi sinxelo, pois buscabamos apelidos –con relación toponímica– que tivesen no noso país formas deturpadas ou castelanizadas", sinalaba o seu autor, Héitor Picallo, nunha recente entrevista a Nós Diario. Apunta que, para este coleccionábel, "quixemos adobialo con referencias históricas, quer dalgúns lugares citados quer dos antropónimos, na procura de datos curiosos e, ao mesmo tempo, daqueles que dean visibilidade ás mulleres deses tempos, agochadas tantas veces debaixo dun patriarca ou dunha elipse documental". Neste traballo poderemos atopar apelidos que están "en vías de desaparición, no que só existen un puñado de individuos que o usan nese momento" e ademais "co agravante de que se vai colocado en segundo lugar –habitualmente o apelido materno– ten todas as cartas para esfarelar entre papeis, recordos e manuscritos: a nosa vida, a nosa identidade recollida en arquivos". Picallo asegura que "en todo apelido hai algo interesante agochado que se pode resaltar: o nome dun lugar, a vinculación cun personaxe histórico, unha evolución ilóxica ou relacións etimolóxicas entre algúns deles". Neste coleccionábel tamén poderemos ver como se castelanizaron moitos apelidos. "Basta rabuñar un chisco na cerna da "árbore familiar" para sabermos que antes dun Fuentes houbo un "de la Fuente", e en tempos máis antigos un "da Fonte". En conclusión, podemos sinalar que "aos nosos antepasados mudáronlles os nomes da súa proxenie", e nós", asegura Picallo.


Summary: O bebé chegou ao mundo nas últimas horas na República Dominicana.

O 31 de outubro de 2011, hai xa máis dunha década, o planeta Terra superaba a barreira dos 7.000 millóns de habitantes. Esta mesma terza feira, día 15 de novembro, a poboación mundial alcanza un novo fito histórico: 8.000 millóns de persoas. Damián, un bebé nado en Santo Domingo (República Dominicana) nas últimas horas con 52 centímetros de altura e 2,77 quilogramos de peso, será por sempre lembrado como ese habitante número 8.000.000.000, segundo recolle o Fondo de Poboación das Nacións Unidas (UNFPA, en inglés) a través da campaña de conteo '8 Mil Millóns Máis Fortes'. Trátase, con todo, dunha estimación que fai Nacións Unidas, pois resulta imposíbel saber con certeza cal é o nacemento que marque un número tan preciso de habitantes en todo o mundo. Esta terza feira, segundo o conteo da ONU, alcánzanse os 8.000 millóns de persoas, polo que as aproximacións levaron o pequeno Damián a obter esta distinción. Sonia Vásquez, representante do UNFPA na República Dominicana, asegurou esta terza feira que a chegada ao mundo de Damián "representa moita esperanza en que todas as crianzas que nazan neste planeta sexan recibidos en condicións. É o que procuramos, cero mortes maternas, cero morbilidade, cero enfermidades e saúde". Distribución da poboación mundial No presente ano, o continente máis poboado do planeta é, con diferenza, Asia, con máis de 4.700 millóns de habitantes. A nivel nacional, a China fica á cabeza (1.448 millóns), seguida moi de perto da India (1.393 millóns). África é a segunda nesta clasificación, mais a unha ampla distancia de Asia, cun total de 1.406 millóns de persoas en 2022 e con Nixeria no primeiro posto a nivel continental (216 millóns). En terceiro lugar, con máis de 1.030 millóns de habitantes, fica América, incluíndo neste conteo tanto a do Norte como a do Sur, e o país máis poboado son os Estados Unidos (334 millóns). Europa prosegue na táboa, con máis de 747 millóns de habitantes e Rusia á cabeza (145 millóns), mentres Oceanía ocupa o último posto cuns 44 millóns de persoas e Australia liderando con máis da metade, 26 millóns. Segundo as proxeccións da ONU, o planeta Terra arrincará a década de 2040 con case 9.200 millóns de habitantes, e superará o limiar dos 10.000 millóns entre 2055 e 2060.


Summary: O Goberno central inicia os trámites da nova lei contra a fraude, que anula a prescrición das rendas non declaradas no estranxeiro e veta os pagamentos en efectivo superiores aos 2.500 euros

Que non acollerse á amnistía fiscal non saia rendible. Este semella ser un dos obxectivos do proxecto de lei contra a fraude fiscal, que o Goberno central vén de comezar a tramitar. Dous meses despois de darlle luz verde á medida que consideraba unha "ocorrencia" na súa etapa na oposición -permite regularizar diñeiro negro pagando só o 10% do montante total- o gabinete de Mariano Rajoy tenta agora corrixir un dos seus puntos máis controvertidos. Ata o momento como norma xeral as rendas obtidas no estranxeiro e non declaradas só podían ser sancionadas, no caso de seren descubertas, no período correspondente aos últimos catro anos. Así as cousas, para moitos defraudadores seguía a ser rendible expose a seren descubertos e non ter que pagar o 10% da amnistía por unha fraude máis dilatada no tempo. De agora en diante esas rendas non prescribirán e, ademais, se son detectadas por Facenda serán obxecto dunha multa dun mínimo de 10.000 euros máis 5.000 por cada "dato ou conxunto de datos omitidos" -contas correntes ou inmobles, por exemplo-. As rendas non declaradas no estranxeiro non prescribirán nunca e serán sancionadas con multas dun mínimo de 10.000 euros Xunto a esta medida paliativa á controvertida amnistía o Goberno de España porá en marcha tamén outra iniciativa semellante ás que xa funcionan noutros Estados europeos, caso de Francia, no referido á limitación dos pagamentos en metálico. No momento en que entre vigor a nova normativa "non poderán pagarse en efectivo operacións iguais ou superiores a 2.500 euros" naquelas transaccións "nas que interveña, cando menos, un empresario ou profesional" aínda que cunha excepción. Se quen recibe o pagamento é "unha entidade de crédito", poderán seguir a circular os billetes e moedas. Nos demais casos o incumprimento traerá consigo unha multa de entre o 25% e o 100% do pagamento, a repartir "de forma solidaria" entre a persoa pagadora e a receptora dos cartos, "polo que a Administración poderá dirixirse a calquera deles", especifica a referencia do Consello de Ministros. En caso de que unha das partes implicadas sexa a que denuncie, quedará exenta da sanción. O endurecemento das sancións por "resistencia" ou "obstrución" ás inspeccións do fisco, con multas que poden chegar aos 600.000 euros, ou cambios na regulamentación do IVE na compra e venda de vivendas son, segundo a vicepresidenta, Soraya Sáenz de Santamaría, os camiños para que "declare todo o mundo" e "aumente a recadación" en pleno debate sobre a subida deste imposto. "Máis que o debate dos tipos, é importante que as bases sexan moi amplas". Na súa opinión, a clave é "rematar coa pregunta de 'con IVE ou sen IVE?". Segundo Sáenz de Santamaría a intención do Executivo central non é outra que evitar que os defraudadores "marchen de rositas" e calcula que grazas ao novo plan poderán chegar ás arcas do Estado uns 8.000 millóns de euros máis. A pregunta non respondida segue a ser, en todo caso, canto tempo máis poderá resistir o Goberno sen acceder á recomendación da UE de subir de novo o IVE.