Summary: A proposta do BNG santiagués avoga pola elaboración dunha programación específica sobre o centenario do SEG.

A portavoz municipal do BNG de Santiago de Compostela, Goretti Sanmartín, presentoulle unha proposta ao reitor da Universidade de Santiago (USC), Antonio López, para conmemorar o vindeiro 2023 o centenario da fundación do Seminario de Estudos Galegos (SEG). No noventa aniversario do Seminario de Estudos Galegos O BNG, que levará esta iniciativa no pleno do Concello compostelán, subliña que o SEG foi "unha institución que quixo pór en valor todos os aspectos da cultura galega que estaban ausentes dos estudos universitarios e, realmente, a conformación dun grupo ao que se van unindo a intelectualidade galega, as Irmandades da Fala e a Xeración Nós; as persoas creadoras do ensaio en lingua galega cunha investigación de alto nivel". "Hai 100 anos que a cidade de Santiago de Compostela, sede do Seminario de Estudos Galegos, era tamén sede da capital científica dunha Galiza con futuro representada nesa xeración de profesorado e de universitarios e universitarias que iniciaron novas liñas de investigación sobre o país e desde o país", indicou Sanmartín. Antonio Fraguas e o Seminario de Estudos Galegos Segundo explicou a portavoz municipal nacionalista, "hai que aproveitar este momento para dar a coñecer o papel das investigadoras que formaron parte do SEG, pioneiras na ciencia en Galiza como Dolores Lorenzo Salgado, Amparo Aranga, Encarnación Fraga, Luísa Cuesta, Xosefa Iglesias Vilarelle, María Corredoira, Sara Leirós ou Pura Lorenzana e visibilizar o testemuño de mulleres desa época como Olimpia Valencia ou María Tobío". Proposta do BNG de Santiago A proposta do BNG santiagués avoga pola elaboración dunha programación específica sobre o centenario do Seminario de Estudos Galegos e a súa relevancia como institución impulsora dos estudos científicos e da investigación na Galiza. "O museo ten que explicar o que é a sociedade galega actual, niso traballamos" Ademais, os nacionalistas propoñen que o Concello de Santiago colabore e apoie aquelas iniciativas que xurdan da base asociativa e cultural da cidade. Aposta tamén por crear un premio específico de investigación científica para novos grupos relacionados coa Galiza en calquera das disciplinas científicas. O BNG busca que o Concello promova, coa implicación económica precisa, iniciativas investigadoras e artísticas como exposicións e rutas pola cidade de Compostela que singularicen o espazo e que o relacionen coa investigación científica, sinalando os lugares do saber e da ciencia relacionados co SEG. Ricardo Carvalho Calero e a autonomía galega (1931-1936) "Trátase dunha iniciativa que debe ser consensuada en primeira instancia coa Universidade de Santiago de Compostela e tamén con outras institucións como o Museo do Pobo Galego e asociacións culturais para apoiar as propostas que xurdan para esta conmemoración e que se leve aos centros de ensino para dar a coñecer como merecen as figuras desta etapa da nosa historia", concluíu Sanmartín.


Summary: Sen case tempo para descansar logo dunha intensa xornada ligueira onde o Celta foi o único equipo galego das tres principais categorías capaz de facerse cos tres puntos, as escuadras do país afrontan unha nova edición do torneo do KO conscientes de que calquera tropezo será dicir adeus, pois este dispútase a partido único.

A fase final da Copa de fútbol arranca esta terza feira para tres dos sete representantes do país: Celta de Vigo, Rácing de Ferrol e Victoria Club de Fútbol, aos que seguirán entre a cuarta e a quinta Club Deportivo Lugo, Real Club Deportivo da Coruña, Bergantiños e Arenteiro. Programada a partido único até as semifinais, o formato escollido abre a posibilidade de que se produzan sorpresas como a que o Victoria coruñés, que milita na Preferente, quere protagonizar ante nin máis nin menos que o vixente campión da Europa League, o Vilarreal, ás 19 horas no escenario de excepción que para o modesto conxunto herculino supón o estadio de Riazor. Dúas horas máis tarde será a quenda do Celta e do Rácing de Ferrol. Os vigueses -que formarán de inicio cos habituais suplentes na competición ligueira- visitan a casa dun Ebro aragonés que, a pesar de militar na Segunda RFEF, como no caso do Victoria terá a recompensa de xogar nun gran campo como é A Romareda de Zaragoza. Finalmente, os Diaños Verdes do Rácing de Ferrol terán que afrontar un compromiso de altura ante o Albacete no Carlos Belmonte, pois o Queixo mecánico, recentemente descendido á Primeira RFEF, vén demostrando na categoría de bronce a súa solidez e por que está considerado como un dos grandes favoritos para regresar á Segunda División. Fin á xeira celeste de catro partidos sen gañar A pesar da boa sensación deixada en varios deses partidos, que incluíron empates ante grandes como Barcelona e Vilarreal, a realidade é que o Celta de Vigo acumulaba catro xogos sen gañar e volvía achegarse á zona baixa da táboa. Afortunadamente, e nun encontro moi condicionado pola neve, gañou o Alavés (1-2) en Vitoria e agora encara con optimismo o mes de decembro. O Lugo non é quen de superar o fechacancelas Desafortunadamente, o único representante do país na Segunda, o Lugo, non puido superar Alcorcón (1-1), fechacancelas da categoría e incapaz de gañar máis de dous partido até o momento. Nin un só triunfo galego na Primeira RFEF Non mellor sorte correron Deportivo -empate a un co Bilbao Athletic-; Celta B -mesmo resultado co Estremadura-; e Rácing, derrotado polo Sanse madrileño (1-0).


Summary: Segue a última hora con toda a información actualizada sobre a guerra en Ucraína, minuto a minuto.

🔴 [EN DIRECTO] Actualizar 19.21 | A ONU eleva a 1.179 os falecementos de civís ucraínos desde o comezo da guerra A Oficina do Alto Comisionado de Nacións Unidas para os Dereitos Humanos, dependente da ONU, informou nesta terza feira da confirmación de falecemento de 1.179 civís ucraínos desde o comezo da ofensiva militar rusa en Ucraína, o pasado 24 de febreiro. O organismo tamén confirma 1.860 persoas feridas. 17.32 | Ucraína propón a Rusia a súa renuncia á OTAN e unha futura negociación sobre Crimea As negociacións entre as delegacións rusa e ucraína desprazadas a Istanbul deixaron como principal proposta da parte ucraína a súa renuncia definitiva a formar parte da Organización sobre o Tratado do Atlántico Norte (OTAN). Tamén, por primeira vez desde 2014, ábrese a negociar con Rusia sobre a situación de Crimea, mais estabelece como condición que se produza nun período de 15 anos. Como contrapartida, o Goberno ucraíno pide poder garantir a seguridade dos seus territorios mediante acordos con terceiros países, a excepción das Repúblicas Populares de Donetsk e Luhansk. 15.56 | Rusia afirma que reducirá a ofensiva militar nas zonas de Kíiv e Chernigov O viceministro de Defensa do Goberno de Rusia, Oleksandr Fomin, afirmou nesta terza feira que o exército ruso reducirá de forma significativa as operación de ofensiva militar que está a desenvolver até o de agora nas zonas de Kíiv e Chernigov. Asemade, instou a que se respecte a legalidade internacional en materia de tratamento dos prisioneiros de guerra, e exixiu a Ucraína a "eliminación total da tortura contra os prisioneiros de guerra rusos". 13.34 | Máis de 3,9 millóns de refuxiados saíron de Ucraína desde o inicio da invasión O Alto Comisionado da ONU para os Refuxiados (ACNUR) estima que máis de dez millóns de ucraínos tiveron que abandonar os seus fogares nun mes. case catro millóns saíron do país como refuxiados. Polonia, con 2,3 millóns de chegadas, é o país que máis refuxiados recibiu. 12.06 | Por que Alemaña persegue o símbolo 'Z' da guerra en Ucraína? Desde o inicio da guerra en Ucraína, un 'Z' en branco apareceu sobre os tanques e uniformes das forzas rusas e desde entón trasladouse a diversos espazos públicos como mostra de apoio a esas tropas. O artigo 140 do Código Penal alemán castiga con até tres anos de prisión e unha multa a quen aprobe publicamente as guerras de agresión. Por que Alemaña persegue o símbolo 'Z' da guerra en Ucraína? 10.13 | Comeza en Turquía unha nova rolda de negociacións entre Rusia e Ucraína O presidente turco, Recep Tayyip Erdogan, reclamou un acordo de cesamento do fogo no marco da reunión que ten lugar en Istambul e resaltou que un avance neste sentido faría o camiño máis doado cara a un encontro cara a cara entre os presidentes Vladimir Putin e Volodimir Zelenski. "Cremos que non haberá perdedores nunha paz xusta. Prolongar o conflito non vai en interese de ninguén", argumentou o mandatario, segundo recolle a axencia estatal turca de noticias, Anatolia. Comeza en Turquía una nova rol da de negociacións entre Rusia e Ucraína 09.47 | Ucraína cifra en perto de 17.200 os soldados rusos mortos en combate O Exército de Ucraína cifrou hoxe en case 17.200 os soldados rusos mortos en combate desde o inicio da guerra, unha cifra moi superior á recoñecida até o de agora por Moscova, que o venres asegurou que morreron máis de 1.350 militares desde o inicio dos enfrontamentos o pasado 24 de febreiro. 09.30 | Rusia asegura que ninguén está pensando en usar armas nucleares en Ucraína O portavoz do Kremlin, Dimitri Peskov, afirmou esta segunda feira que as palabras do presidente ruso, Vladimir Putin, sobre a intervención de países terceiros na "operación militar especial" non se referían ás armas nucleares e que ninguén está a pensar en utilizar este tipo de armas en Ucraína. "Calquera resultado da operación, por suposto, non é motivo para o uso dunha arma nuclear. Temos un concepto de seguridade que estabelece moi claramente que só cando existe unha ameaza para a existencia do estado no noso país, podemos usar e realmente usaremos armas nucleares para eliminar a ameaza", dixo nunha entrevista na cadea de televisión PBS recollida por Europa Press.


Summary: O Consello da Cultura Galega publica 23 cartas do epistolario do homenaxeado no Día das Letras. As misivas abranguen dende os anos 30 ata finais da década dos 70 e nelas revélase a amizade que uniu ao ferrolán cos restantes persoeiros. O CCG xa publicara as 167 cartas cruzadas con Otero Pedrayo.

O Consello da Cultura Galega vén de incorporar á súa web especial dedicada a Ricardo Carvalho Calero un conxunto de 23 cartas que o autor homenaxeado no Día das Letras deste anos cruzou con Valentín Paz-Andrade, con Luís Seoane e con Xosé María Álvarez Blázquez ao longo da súa vida. Este epistolario abrangue dende os anos 30 ata finais da década dos 70 e nas misivas revélase a amizade que uniu ao ferrolán cos restantes persoeiros. O CCG xa publicara as 167 cartas cruzadas con Otero Pedrayo, ademais doutros materiais.Nunha carta a Seoane descríbese a si mesmo como un "un home envellecido e malencólico, pantasma de sí mesmo, supervivinte doutros tempos i estrano nístes"Estas cartas amosan o lafo máis íntimo de Carvalho Calero. Por exemplo, nunha delas, remitida a Luís Seoane, confésase "sentimental como eu son segredamente" e descríbese a si mesmo como un "un home envellecido e malencólico, pantasma de sí mesmo, supervivinte doutros tempos i estrano nístes". De igual xeito, afirma que "a miña soedade interior non é pra cultivar en mín unha sociabilidade que nunca poseín en grao sobresaliente. O certo é que a túa muller e ti deixáchedes na miña lembranza o mellor dos recordos; e María comparte enteiramente istes sentimentos. Sempre vos consideraremos dous irmáns, e onde queira que voltemos a nos ver, será pra nós un grande contento vervos".Carvallo Calero revela a represión sufrida durante o franquismo e trasládalle a Seoane que "só a resurreición do pasado, na persoa dos vellos amigos apertados dempóis de longa ausencia, torna a infundir algún quentor na miña friaxe"Nas misivas Carvallo Calero revela a represión sufrida durante o franquismo e trasládalle a Seoane, despois de pasaren unha fin de semana xuntos, que "só a resurreición do pasado, na persoa dos vellos amigos apertados dempóis de longa ausencia, torna a infundir algún quentor na miña friaxe". Nas cartas percíbese a fonda amizade que os une e falan, entre outros temas, da oposición como catedrático de Lingüística e Literatura Galega na Universidade de Santiago que gañou Carvalho Calero e da que Seoane soubo por Ramón Piñeiro. Tamén do esvaemento da colectividade galega de Bos Aires, e, por suposto, de literatura, do último libro de Ramón Cabanillas e do gran proxecto de Carvalho Calero, a súa "Historia da literatura galega contemporánea".Con Xosé María Álvarez Blázquez intercambia poemas e referencias bibliográficasNo epistolario con Valentín Paz-Andrade podemos ver os pormenores da preparación dun mitin en Ferrol, pero tamén de aspectos máis persoais, como a preocupación de Carvalho Calero polo seu amigo, que acababa de ter un accidente.Máis numeroso é o epistolario que se conserva con Xosé María Álvarez Blázquez, no que intercambian poemas, referencias bibliográficas e información no gran proxecto de Carvalho Calero, a quen Álvarez Blázquez lle agradece que o propuxera para ingresar na Real Academia Galega. No marco dese arquivo tamén aparece unha carta con Xosé Luís Lomba Alonso.Epistolario con Otero PedrayoAs 167 cartas con Otero Pedrayo corresponden a un período que vai de abril de 1949 a outubro de 1974 e permitíronnos coñecer a amizade entre as dúas figurasHai unhas semanas o Consello da Cultura Galega botou a andar un sitio web que ofrece información biográfica, fotografías e audios do homenaxeado e 167 cartas cruzadas con Ramón Otero Pedrayo. É un dos epistolarios máis completos que se conservan e as cartas son case a partes iguais dos dous correspondentes (85 de Otero a Carballo, que están nos fondos do Parlamento de Galicia, por depósito familiar, e 82 de Carvalho a Otero, que están na Fundación Penzol, por disposición testamentaria). Corresponden a un período que vai de abril de 1949 a outubro de 1974 e permitíronnos coñecer a amizade entre as dúas figuras, o seu sentido de país e os proxectos comúns.


Summary: Entre as bondades do texto, o PP destaca unha emenda do seu propio grupo para a dación en pagamento só unhas horas despois de tombar unha proposición do BNG co mesmo obxectivo e que aspiraba a ser debatida no Congreso

O proxecto de lei de vivenda será sometido a aprobación no pleno do Parlamento despois de ser aprobado en comisión cos únicos votos a favor do PP. Mentres a nacionalista Isabel Sánchez criticou o texto por ficar "excesivamente sesgado cara os intereses dos promotores", alén de reducir as sancións por infraccións en materia de vivenda e supor "un forte recorte de reserva de solo"; desde a portavocía do PSOE, Luis Toxo indicou que o seu grupo levará ao pleno emendas para mellorar un dictame que tildou de "mediocre", ao primar o libre mercado e reducir a vivenda protexida. O PP, facendo ouvidos xordos das achegas da oposición, seguiu adiante co trámite cara a aprobación dunha norma que o deputado Jaime Castiñeiras vendeu como "pensada para as persoas". Así, destacou a emenda do seu propio grupo parlamentar para conseguir a dación en pagamento das execucións hipotecarias só unhas horas despois de valérense da maioría absoluta no Parlamento para botar abaixo unha proposición non de lei do BNG, apoiada polo PSOE, que camiñaba nesta liña e aspiraba a ser debatida no Congreso español fronte ao código de boas prácticas para a dación en pagamento aprobado polo Goberno de Mariano Rajoy, cuxa aplicación real fica suxeita á arbitrariedade das entidades bancarias.


Summary: A Casa Común de Oza, no Concello de Teo, acolle este sábado a I Asemblea Nacional da Columna Galega das Marchas pola Dignidade. Unha cita para, sinalan, trazar novas accións e camiños de futuro sacando proveito da experiencia relacionada coa mobilización do 22M.

O 22 de marzo Madrid rebordou de ducias de milleiros de persoas que exixían a fin das políticas lesivas e agresivas para coas maiorías sociais e que demandaban, na rúa desde a rúa e para a rúa; unha outra política posíbel. Entre eses milleiros de persoas había centos de galeg@s, participantes na columna da Marcha da Dignidade que partiu de Galiza para se sumar á maré "contra a Troika e polos pobos". Este sábado, 26 de abril, Teo, concello lindeiro con Compostela, acolle a I Asemblea Nacional da Columna Galega das Marchas pola Dignidade. Unha cita aberta a todos e todas aquelas que queiran asistir, remarcan @s convocantes. Desde a CUT, un dos axentes impulsores das Marchas da Dignidade, sinalan: "O éxito atinxido o pasado 22 de marzo en Madrid non pode ser unha mera mostra de resistencia testemuñal, debería ser máis ben o comezo dunha campaña de mobilizacións masivas encamiñadas a cambiar definitivamente de réxime, a reverter as políticas destrutivas das condicións de vida da clase obreira galega". De aí esta xuntanzadeste sábado na Casa Común de Oza, din. Para debater, coordenar, discutir, doscrepar e acordar vindeiras accións a desenvolver. Parten do convencemento de que o 22M non foi unha estación final, senón un punto de partida en torno o que artellar un movemento amplo de resposta ao rexime. Para derrubalo contan coa forza evocadora das tres palabras revolucionarias: "Pan, Traballo, Teito".


Summary: O extesoureiro do PP, Luís Bárcenas non tiña 22 millóns en Suíza, tiña 47. A investigación do xuíz Pablo Ruz descobre agora 25 millóns de euros máis.

Aos 22 millóns de euros do Dresdner Bank de Zürich aos que o xuíz tivera acceso súmanse agora 25 máis na banca Lombard Odier, segundo datos obtidos agora por medio da comisión rogatoria, cifra que supera os 38 que Bárcenas confesara na última declaración xudicial. Con estes datos sobre a mesa e o informe dos distintos movementos financieiro efectuados por Bárcenas, o xuíz Ruz reclama tanto á policía como á Axencia Tributaria un informe coa valoración dos datos obtidos de Suíza, para manexalo antes do 27 de xuño, data na que terá que declarar de novo Luís Bárcenas e a súa esposa Rosalía Iglesia. A nome de Rosalía Iglesias está unha das contas atopadas no Lombard Odier xunto con outras dúas que responden ao nome Obispado e Ranke, vinculadas ao que foi tesoureiro do PP desde o tempo de Aznar até xullo de 2009 en que dimitiu tras ser imputado polo Tribunal Supremo pola súa implicación no caso Gurtel, seguindo mesmo así no cadro de persoal do partido presidido por Rajoy.


Summary: O LUME-1, que será lanzado dende Siberia nunha nave Soyuz, servirá de conexión para os microsensores instalados nos montes e para avións non tripulados que participarán no sistema de detección de incendios. Toma o relevo de XaTcobeo (2012), Humsat-D (2013) e Serpens (2015).

Será posto en órbita na mañá do xoves a través dunha nave Soyuz lanzadas dende a base espacial rusa de VostochnyO cuarto satélite da Universidade de Vigo, LUME-1, será posto en órbita na mañá deste xoves 27 de decembro a través dunha nave Soyuz lanzada dende a base espacial rusa de Vostochny, en Siberia. O primeiro pase sobre Galicia producirase ás 11 da mañá. Nos últimos producíronse atrasos con respecto ao calendario inicialmente previsto, que proxectaba o lanzamento para este martes 25. Porén, comprobación de última hora relacionadas coa meteoroloxía ou con algún elemento técnico, acosellaron reprogramar a posta en órbita deste nanosatélite, que sucede aos anteriores dispositivos creados na Universidade de Vigo: XaTcobeo (2012), Humsat-D (2013) e Serpens (2015).Toma o relevo dos anteriores dispositivos creados na Universidade de Vigo: XaTcobeo (2012), Humsat-D (2013) e Serpens (2015)Inserido no proxecto FireRS de loita contra os lumes forestais, no que ademais da Universidade de Vigo participan a Universidade de Porto e o CNRS francés, LUME-1 é un satélite cubesat tipo 2U, cunhas dimensións pequenas (20 cms x 10 cms x 10 cms e un peso de 2,1 quilogramos). A súa misión fundamental será dar soporte de comunicación bidireccional a sensores de terra que detectan lume, desenvolvidos polo grupo Cima da Universidade de Vigo, así como prover unha conexión cos avións non tripulados, UAVs, deseñados na Facultade de Enxeñaría da Universidade de Porto.O obxectivo de Fire-RS é que os sensores de terra detecten lumes e envíen as alertas ao cubesat, que rebotará a información á estación do campus das Lagoas-Marcosende. Desde alí, a información reenviarase ao centro de control de vehículos non tripulados de Toulouse, que ordenará a drones que sobrevoen a zona para recoller máis información.O obxectivo de Fire-RS é que os sensores de terra detecten lumes e envíen as alertas ao cubesat, que rebotará a información á estación do campus das Lagoas-MarcosendeCo seu lanzamento culminará o traballo que durante máis dun ano e medio desenvolveron 17 persoas na Universidade de Vigo: 10 investigadores contratados; seis estudantes e dous profesores en tarefas de coordinación, pertencentes todos e todas ás escolas de Enxeñería Industrial, de Telecomunicación e Informática. Nos meses previos ao lanzamento, o satélite completou "un esixente calendario de probas, incluídas as de aceptación de todos os subsistemas, así como a verificación do satélite a nivel do sistema", destaca Fernando Aguado, investigador responsable da Agrupación Aeroespacial da Universidade de Vigo.Unha vez que o satélite estea en órbita, o equipo de operacións estará constituído por tres ou catro persoas que se irán alternando durante os diferentes pases, estando previsto que haxa catro pases cada día: dous pola mañá e dous pola tarde. 25 satélites nos vindeiros anosO pasado ano constituíuse en Vigo unha Unidade Mixta de Investigación que levará a cabo o deseño, fabricación, lanzamento e operación dunha rede de 25 nanosatélitesO pasado ano presentouse en Vigo unha Unidade Mixta de Investigación, formada polo Centro de Innovación Aeroespacial de Galicia (CINAE) da Universidade de Vigo e a empresa Aistech Space S.L. A entidade, que conta cunha axuda de 700.000 euros da Axencia Galega de Innovación (GAIN), levará a cabo o deseño, fabricación, lanzamento e operación dunha rede de 25 nanosatélites co obxectivo de obter datos de posicionamento de buques e avións, xunto con fotografías térmicas da superficie terrestre e recompilar datos de redes de sensores distribuídas polo planeta. Na presentación da unidade mixta, Fernando Aguado lembrou o traballo desenvolvido na Universidade de Vigo e en Cinae que a día de hoxe suman o 42% dos satélites desenvolvidos e lanzados en España, ao tempo que avanzou que "no período 2019-2020 se lanzarán desde Galicia catro satélites adicionais, co que Cinae terá deseñado e lanzado o 65% dos satélites fabricados en España ata esa data. É un feito tremendamente significativo".Baixo estas liñas, o vídeo da retransmisión do lanzamento


Summary: As forzas políticas nacionalistas e soberanistas e o PSdeG-PSOE programaron actos políticos para este 25 de Xullo. Os partidos estatais integrados nas Mareas non realizan ningunha actividade este Día da Patria: Esquerda Unida apresentou o sábado un manifesto e Podemos Galicia non organizou ningún evento.

A axenda é a seguinte: Compostela 12 horas. Manifestación do Bloque Nacionalista Galego, co lema Galiza viva! Soberanía e Traballo. Partirá da Alameda, percorrerá o casco vello de Compostela e concluirá na Praza da Quintana, onde tomará a palabra a portavoz nacional e candidata á presidencia da Xunta, Ana Pontón. 12.30 horas. Manifestación convocada por unha comisión cidadá independentista, sob a lenda de Irmás, irmaos, em pé! Pola independência nacional. Contra a repressom e polas liberdades democráticas plenas. Partirá ás 12.30 horas da Alameda, ponto no que realizará unhas declaracións aos meios a portavoz Cris Rodrigues. 13 horas. Acto político de Anova no Parque de Galeras, coa intervención do portavoz nacional da formación, Xosé Manuel Beiras. 13 horas. Acto político de Compromiso por Galicia no Parque Eugenio Granell. O partido galeguista apresentará os cabezas de lista para as eleccións galegas. Está anunciada a presenza do portavoz do PNV no Congreso, Aitor Esteban. Rianxo 12 horas. Paseo da Ribeira. Oferenda floral do PSdeG-PSOE na estatua de Castelao. Intervirán a presidenta da comisión xestora, Pilar Cancela, e o candidato á presidencia da Xunta, Xoaquín Fernández Leiceaga.


Summary: A asociación Velaluz encetou unha greve de fame para reclamar "unha protección real que non fomente o empobrecemento nin a submisión nin a continuación do maltrato". Nun vídeo gravado por elas propias, catorce mulleres en situación de violencia machista relatan o seu testemuño.

"Cheguei á casa cos meus dous fillos e tiña a fechadura cambiada; puxen unha denuncia e a día de hoxe sigo sen poder entrar na vivenda". "Xulgan as mulleres, non aos maltratadores". "Recibín ameazas e puñadas". "Atopáronme agochada nunha obra cunha ferida na cabeza". "A policía tívome catro horas declarando e anotando o que a eles lle conviña nun papel". "Eu non era nada". "Temo pola miña vida". "Solicito que se faga xustiza co meu neto e que o manteñan lonxe do maltratador que neste caso é o meu propio fillo". E así até catorce. Son as mulleres en situación de violencia machista que sentaron diante dunha cámara de vídeo para contar o seu testemuño perante a asociación Velaluz. Unha careta agocha a súa identidade, unha cinta illante tápalles a boca e un número ou unha letra válelles como nome. "Chámome Z". "Son a vítima número catro". En greve de fame desde a terza feira, día 15, reclaman "unha protección real que non fomente o empobrecemento das mulleres, nen a súa submisión, nen a continuación do maltrato". As historias repítense. Ordes de afastamento denegadas. Crianzas que definen como "secuestradas" polos pais, os mesmos aos que denunciaron. Casos "urxentes" que tardan dúas semanas en ser atendidos nos xulgados. No local da asociación, que linda coa Audiencia provincial da Coruña, recibiron a visita de concelleir@s, deputad@s e militantes das forzas políticas da oposición: Vitoria Louro, María Xosé Bravo, Goretti Sanmartín e Carme Adán polo Bloque; César Santiso por Esquerda Unida; Gloria del Valle e Mar Barcón polo PSdG; ou Ricardo Saavedra por Espazo Ecosocialista. A presidenta de Velaluz, Gloria Vázquez, repasa os motivos polos que encetaron un periodo de xaxún que será "indefinido": que se concedan as ordes de afastamento e se suspendan as visitas das crianzas aos pais se hai indicios de violencia, que se lles retire a potestade se hai sentenza firme condenatoria, que se volva conceder o salario da liberdade --a Xunta recortou o orzamento nun 25% e desde xuño deixou de o pagar, segundo denuncia a asociación--. En resumo, que se lles ofreza ás mulleres "a oportunidade de ter outra vida".


Summary: Todas as organizacións con representación na Administración Autonómica denuncian as "manobras" do Goberno de Feijóo nos procesos de promoción interna para manter "xente da súa confianza" en altos cargos ante un "hipotético" cambio de poder no Executivo galego.

Os sindicatos con representación na Administración Autonómica denuncian as "manobras" do Goberno galego nos procesos de promoción interna para "intentar blindar os postos máis altos do persoal funcionario, con xente da súa confianza, ante un hipotético cambio de Goberno". Así o aseguran nun comunicado conxunto CIG, CCOO, UGT e CSIF, que sitúa destras das devanditas "manobras" a Asociación de Funcionarios do Corpo Superior (Agrupa), que cualifican de "lobby que naceu para defender os intereses dos seus membros e que conta cunha importante capacidade de influencia sobre Función Pública". CIG, CCOO, UGT e CSIF denuncian as "manobras" da Xunta a través do "lobby Agrupa" para "blindar" os altos funcionarios "Lonxe de dedicarse só á defensa dos temas que lle competen como asociación, intenta suplantar, mediante contactos ou alegacións non oficiais, a representación lexítima dos sindicatos, condicionando un novo modelo de Promoción Interna en prexuízo dos dereitos á carreira administrativa dos funcionarios", aseguran os sindicatos, que cualifican a actuación de "especialmente grave" por teren "sospeitas fundadas de que integran ete colectivo xefes de servizo e subdirectores da Dirección Xeral de Función Pública con capacidade de decisión en materia de provisión ou selección de postos de traballo". Isto, segundo explican, "compromete a imparcialidade e a independencia de actuación que debe caracterizar os funcionarios públicos, así como a boa fe negocial". "Función Pública comete unha ilegalidade ao manter negociacións cunha asociación profesional e non cos representantes dos traballadores" "Función Pública pode estar incorrendo deste xeito nunha ilegalidade ao manter negociacións cunha asociación profesional e non coa lexítima representación dos traballadores da Xunta de Galicia", o que suporía unha "vulneración do dereito á negociación colectiva". Os sindicatos din "ter constancia, confirmada polo Director Xeral de Función Pública" de que Agrupa xa presenou oficialmente alegacións á normativa en materia de función pública (Lei de Emprego Público de Galicia), e de xeito oficioso agora aos procesos de promoción interna, así como aos de acceso libre. "Parece que a súa axuda está sendo inestimable para que Función Pública blinde os postos de xefatura de servizo, agora provistos polo novo sistema de 'concurso específico', unha LD encuberta, e demais postos directivos". Para as organizacións sindicais, "xa non ha dúbidas da existencia de intereses políticos para que no proceso de Promoción Interna queden vacantes moitas prazas, sobre todo as dos subgrupos A1 e A2, para dificultar ou limitar o acceso do persoal en igualdade de condicións". O obxectivo, segundo os sindicatos, é "reducir en moito os potenciais candidatos" para os altos cargos "O obxectivo é reducir considerablemente os potenciais candidatos para as xefaturas de servizo, subdireccións xerais e postos de persoal directivo", din, tras aclarar que para poder deixar desertas estas prazas, Función Pública, á marxe dos sindicatos, "optou por aumentar os exercicios de corrección subxectiva e por fixar temarios moi abertos, en contraposición cos anteriores modelos nos que os aspirantes se examinaban sobre disposicións normativas concretas". "Xuntáronse, o interese corporativo dunha asociación profesional para evitar a competencia nestes postos de máxima responsabilidade, co interese político da Xunta de deixar "colocada" a súa xente de confianza en postos determinantes", denuncian sobre uns postos que "son os máis favorecidos pola nova Lei de Emprego Pública", que dificulta o seu cesamento ao implantar a figura do persoal directivo, así como polo novo sistema de provisión arbitrario designado como concurso específico. Facenda ameaza con "accións legais" Os sindicatos cren que "con esta blindaxe", e nun eventual cambo de cor na Xunta, o actual Goberno "tería a posibilidade de seguir controlando desde fóra a Administración a través desta Asociación, á que lle tería moito que agradecer na redacción das convocatorias de procesos selectivos, concursos e normativa en materia de emprego público". A resposta ante esta denuncia por parte do director xeral de Función Pública na Comisión de Persoal foi "ameazar con emprender accións legais pola vía penal". "O actual Goberno podería seguir controlando desde fóra a Administración", advirten os sindicatos "Manterémonos firmes na defensa dos dereitos e intereses do conxunto dos empregados públicos, así como na denuncia pública, da falta de negociación e das prácticas espurias que perseguen so o beneficio duns poucos, en prexuízo dos intereses xerais dos empregados da Xunta de Galicia, como é a promoción profesional", aseguran, polo que solicitan que ao conselleiro de Facenda que "asuma a súa responsabilidade política". "Isto non é máis que a punta do iceberg de como se elaboran na Xunta as normas que afectan ás empregadas e empregados públicos, onde previamente son cociñadas con diversos lobbies, de dentro ou fóra do Goberno, para logo interpretar unha obra de teatro coa representación legal do persoal e salvar así o requisito legal de ter "negociado", rematan.


Summary: O Colectivo Literario In Nave Civitas e a Fundaçom Artabria celebran o centenario do primeiro acto das Irmandades da Fala en Ferrol, repetindo a viaxe e o roteiro realizado en 1917 polos irmáns Vilar Ponte, Manuel Lugrís, Francisco Tettamancy e Eladio Rodríguez González, entre outros

O 11 de febreiro de 1917 a Hirmandade de Amigos da Fala da Cruña celebrou en Ferrol un acto galeguista, o primeiro celebrado polas Irmandades na cidade. Ese acto foi anunciado polos ferroláns coma un "mitín do rexionalismo galego" no que ninguén ía atopar "humildá, nin queixas, nin vágoas, nin sospiros". Participaron, entre outros os irmáns Vilar Ponte, Manuel Lugrís, Francisco Tettamancy e Eladio Rodríguez González., que se desprazaron en tren dende A Coruña á cidade naval. Foron recibidos "entre aprausos e vivas a Galicia na estación do ferrocarril do Ferrol por máis de cen enxebres, entre outros; o coro Toxos e Froles co seu presidente Sr. Vaello, a rondalla Airiños da Miña Terra co seu intelixente director Sr. Pampín, o pintor D. Camilo Díaz, o poeta D. Emiliano Balás, os cómicos Charlón y-Hermida, D. Pedro Fraga de Porto e o cultísimo García Niebla" , relata A Nosa Terra do 16 de febreiro do ano 1917, que engade que "todos xuntos camiñaron en manifestación solemne e polo camiño espallaron follas con versos e pensamentos alusivos". Despois do mitin, celebrado no Salón de Amboaxe, os asistentes xantaron no hotel Ideal Room, un fermoso edificio modernista deseñado por Rafael Ucha e situado na Praza de Armas. A xornada continuou coa representación dun diálogo teatral cómico representado polos senlleiros actores Hermida e Charlón máis a lectura de poemas. O Colectivo Literario In Nave Civitas e a Fundaçom Artabria celebran o centenario destes feitos repetindo a viaxe e o roteiro realizado en 1917. A homenaxe terá lugar o propio 11 de febreiro, partindo en tren dende A Coruña as persoas que se queiran unir ás 10.50 horas. A chegada a Ferrol está prevista ás 12:07 horas (mantendo máis ou menos o tempo do traxecto de hai cen anos). Alí as irmás e irmáns enxebres de Ferrol recibirán as coruñesas e coruñeses na propia estación do ferrocarril. Comezará nese momento un roteiro polo Ferrol das Irmandades da Fala co asesoramento do catedrático Xosé M. Dobarro. No roteiro pasarase polo edificio do Ideal Room, onde se realizará unha reportaxe fotográfica e se lerán textos das Irmandades. Haberá un xantar popular (12 euros), cunha nova lectura de textos, recital poético musical e troula, no local social da Fundaçom Artabria, sito na Travesía Batallóns no barrio de Esteiro. [A reserva previa para o xantar pódese facer a través de correiodeartabria@gmail.com ou do teléfono 669 778 474 antes do 9 de febreiro]. Ás 18:30 horas terá lugar o acompañamento e despedida ás irmás e aos irmáns da Cruña na estación do Ferrocarril, partindo o tren ás 19:15 horas, cunha chegada estimada á Coruña contra a 20:30 horas. Os e as organizadoras convidan a todas e a todos os asistentes a ir vestidas e vestidos "coas vosas mellores galas da época, aló polo ano 1917" Os e as organizadoras convidan a todas e a todos os asistentes a ir vestidas e vestidos "coas vosas mellores galas da época, aló polo ano 1917". E, de igual xeito, convídase especialmente "ás irmás e aos irmáns ferroláns" a "acudiren á estación do ferrocarril para recibiren á comitiva enxebre da Cruña e acompañala polas rúas ferrolás nunha nova xornada galeguista cen anos despois".


Desde este xoves os quioscos contan cunha nova referencia informativa diaria en papel, a única completamente en galego, Nós Diario, que vén sumarse á oferta xa existente en internetDesde este xoves 2 de xaneiro os quioscos galegos contan cunha nova referencia informativa diaria en papel, a única completamente en galego, Nós Diario, que vén sumarse á oferta xa existente en internet. Evolución do anterior semanario Sermos Galiza, sairá á rúa de martes a sábado por 1,50 euros mentres que os sábados o xornal contará cun suplemento de fin de semana cun prezo conxunto de 3 euros. Falamos coa directora de Nós Diario, María Obelleiro. Hai once anos do último lanzamento dun diario en papel de ámbito galego, Xornal de Galicia, que pechou hai xa oito. Por que agora?A diferenza de Xornal de Galicia que era un medio bilingüe, Nós Diario sae en lingua galega de maneira íntegra porque pensamos que non hai outra maneira de exercer un xornalismo galego, centrado na Galiza que conte desde aquí o que acontece aquí mais tamén o que acontece no mundo. Por que agora? Sermos Galiza naceu en 2012 nun contexto de crise, como aconteceu con Praza.gal, con moita xente dicíndonos que era unha tolemia, pero non só aguantamos senón que medramos. E en 2017, cando fixemos o quinto aniversario, houbo moita xente que se puxo en contacto con nós para pedirnos que désemos un paso máis, que en Sermos Galiza había informacións de moito interese pero que non acababan de chegar a toda a xente. Desde o consello de administración comezaron a ver o proxecto e determinaron que para facelo posible era necesario ter un mínimo de 3.000 subscricións. Nós Diario nace xa hoxe como terceiro diario en papel de Galiza en número de subscricións, grazas a todas esas persoas que nos apoiaron e que pensaron que era posible un medio en papel. E un medio en papel para un dixital máis forte, tamén. O mínimo necesario para poñelo a andar, o que garantía a estabilidade financeira ao longo de todo este ano, eran esas 3.000 subscricións, e unha vez que se conseguen foi cando puxemos todo a andar. O diario di basear o seu futuro nas subscricións. Por que ese modelo e non os outros moitos que están a ser experimentados nos últimos anos por medios de todo o mundo?Como ben sabe Praza.gal, que tamén o sofre, todo o que ten a ver coas subvencións e cos convenios coas administracións públicas debería estar moito mellor regulamentado, ser máis transparente. A día de hoxe as axudas aos medios por levar información en galego, aínda que sexan moi cativas, a título individual parécenme que non están moi equilibradas. Canto á publicidade, cada vez somos máis a repartir e nos diarios dixitais talvez sexa máis difícil obter ese financiamento. Nós o que queremos é subsistir por nós mesmos, e despois o que veña a maiores pois benvido sexa. Pero é moi importante basealo nas subscricións porque é garantía de independencia. Fai falta un xornalismo crítico que non estea amordazado nin pola publicidade, nin pola banca, nin polas subvencións dos gobernos. Que ou como vai contar Nós Diario en papel que non puidera contar en internet?Cando naceu a televisión dicíase que ía morrer a radio, cando naceu internet que morrería a televisión, cando os libros dixitais que ían desaparecer os libros en papel. Esa apocalipse da morte do papel aínda non é tal. Evidentemente temos que camiñar cos tempos e adaptarnos á realidade, pero nós partimos de crear sinerxías entre os soporte en papel e o dixital. En ningún momento nos plantexamos isto como unha medida nostálxica senón o contrario. Na Galiza hai unha ducia de xornais en papel que contan a realidade en castelán e o que non se podía era manter esa anormalidade histórica. Pero sabemos que iso ten que vir acompasado co xornalismo en internet, que como ben sabe Praza.gal fornécenos duns recursos e unhas potencialidades que non ten o papel, como a linguaxe multimedia ou a participación coa comunidade lectora. Non é tanto que non se pode contar senón como se pode contar. Son linguaxes diferentes. O papel é unha lectura máis repousada e un xornalismo de corte máis analítico e o dixital, desde o noso modelo, é máis de contar a actualidade. Con que exclusiva se queda destes oito anos de Sermos Galiza e que lle gustaría poder contar en papel?Queremos unha forma de estar no mundo que nos faga orgullosos, crer en nós mesmas e facer de Galiza un país que poida desenvolverse por si mesmoExclusiva que sacásemos nós, lembro unha serie de reportaxes socialmente críticas sobre as prácticas de violencia obstétrica en hospitais galegos. Foi unha compañeira nosa quen levantou o escándalo que había arredor dos problemas que tiñan as mulleres para poder abortar, que marcou un antes e un despois. E todo o que ten a ver coa igualdade. Nós exercemos desde o primeiro momento a perspectiva de xénero dunha maneira transversal, desde o inicio de Sermos Galiza. Quero ter unha lembranza para dúas compañeiras, Beti Vázquez e Olaia Rodil, que empezaron cando ninguén falaba de feminismos a tratar moitísimo esas cuestións e desde aquela tratámolo de xeito transversal, empregando a linguaxe inclusiva en todas as informacións e tendo en conta a perspectiva de xénero. O que me gustaría contar nos próximos anos é que rematamos co patriarcado, porque iso significaría rematar con toda a violencia machista e toda forma de discriminación. Unha discriminación que é dupla no caso das galegas, como dos homes, polo feito de ser galegos. Queremos unha forma de estar no mundo que nos faga orgullosos de estar no mundo, crer en nós mesmas e facer de Galiza un país que poida desenvolverse por si mesmo.


Summary: A competición, organizada pola Federación Galega de Fútbol, celebrou a XXIX edición en categoría masculina e a IV Copa feminina na vila de Monforte de Lemos.

O Residencia conseguiu gañar a edición deste ano da Copa Deputación de Lugo tras derrotar á S.D. Chantada por 2 goles a 1 nun apaixonante encontro que foi seguido por case un milleiro de siareir@s que se desprazaron até Monforte de Lemos para presenciar o partido. Esta segunda final, entre o S.D. Chantada e o Residencia, xogouse entre as equipas clasificadas tras unha fase previa na que participaron un total de 22 clubes procedentes das categorías Preferente e Primeira Autonómica. O campo da Pinguela tamén acolleu a final da IV Copa Feminina, que este ano contou coa participación de catro equipas, un máis que na pasada edición. A final disputárona o Milagrosa e o Peluquería Mixta Friol, que resultou gañadora, por 4 goles a 0. Nesta edición participaron un total de 88 clubes de fútbol Nesta competición, organizada pola Federación Galega de Fútbol e patrocinada pola área de Deporte da Deputación de Lugo, participaron un total de 88 clubes de fútbol das categorías 1ª, 2ª, 3ª autonómica e Preferente autonómica que representan, aproximadamente, o 95 por cento das equipas da provincia.


Summary: O alcalde do municipio, Manuel Conde, advirte de que a corporación non rexeita "o progreso e as enerxías limpas". No entanto, entende que o proxecto que achegou o Goberno noruego ao Ministerio de Transición Ecolóxica é moi agresivo co medio natural da serra de San Mamede. O rexedor contactará cos seus homólogos das localidades afectadas polo plan para instalar os eólicos a fin de intentar estabelecer unha forza común en contra da proposta.

O Concello de Vilar de Barrio manifestouse esta terza feira totalmente en contra da creación dun parque eólico na serra de San Mamede -que afectaría ao espazo natural en varios municipios- por parte dunha empresa pública noruega. O alcalde, Manuel Conde, explicou en declaracións a Nós Diario que na vila considéranse "defensores do medio natural e das enerxías limpas, pero non todo vale en todos os sitios". Dáse a circunstancia de que é unha das escasas veces que unha Administración pública, neste caso a nivel municipal (que son as que acostuman a dar o paso), rexeita publicamente a instalación dos eólicos. A través dunha nota de prensa explicaron que para facer a declaración analizaron a documentación que presentou a multinacional e que está dispoñíbel na sede electrónica do Ministerio para a Transición Ecolóxica. O parque eólico de Rebordechao afectaría, tal e como é o plan da compañía, a Vilar de Barrio, máis tamén a Nogueira de Ramuín, Xunqueira de Espadañedo, Montederramo, Maceda, Laza, Castrelo do Val, Verín, Monterrei e Cualedro. Mais no que afecta a Vilar de Barrio, a corporación entende que a serra "ten un valor incalculábel desde o punto de vista ecolóxico, medioambiental e social" e que calquera actuación debería respectar esas vertentes. Dúas negativas "O proxecto referido non conta nin co respaldo da Xunta de Montes en Man Común de Rebordechao -propietarios dos terreos- nin co aval do Concello", insisten, polo que hai tempo, cando representantes da empresa visitaran a localidade xa lles deixaron claro que "instalacións coa densidade e ubicación propostas conformas unha agresión medioambiental que rexeitamos". Así, entenden que calquera proxecto, de enerxía eólica ou outro, ten que respectar o medio ambiente e contar co consenso das comuneiras, así como implicar un beneficio para o entorno. A este respecto, Conde lembra que malia que Vilar de Barrio é considerado da comarca da Limia, a realidade é que "o 70% do territorio está no macizo central", é dicir, en San Mamede. En consecuencia, o rexedor comenta a Nós Diario que "calquera actuación ten que incidir no propio Concello". Por exemplo, destaca que unha "produción forestal importante axudaría ao Concello a ir cara arriba". "Nós considerámonos defensores do medio natural, defendemos as enerxías limpas como a eólica pero non todo vale en todos os sitios", subliña o representante, se ben habería que buscar "os sitios máis idóneos" e o proxecto do Parque Eólico de Rebordechao implicaría "destruír o medio", pois mesmo afectaría á Fonte do Santo, na área na que ten o nacemento o río Arnoia. Desde o municipio lembran que a empresa noruega xa pasou por alí en agosto pero nin houbo acordo coas propietarias do monte nin apoio do Concello, e a pesar de que non hai un proxecto en firme presentado, temen que haxa un interese en obviar esas consideracións se logran que o Goberno do Estado español declare a instalación de "utilidade pública", porque aí non poderían facer nada. No caso de que a iniciativa siga adiante, entenden que habería que negociar e conseguir uns alugueiros para as e os propietarios "en función da produción" e tamén rendibilidade para todas as partes, cunha parte que "quede na zona". No entanto, esta posición que acadou un acordo unánime na localidade tamén podería ser máis ampla, pois o Goberno local ten previsto contactar con outras Alcaldías de concellos afectados para solicitar a súa posición e, no caso de que sexa negativa á proposta actual, facer unha forza opositora conxunta. Unha demanda pendente Conde aproveita para lembrar á Xunta que xa no mes de novembro acadaron o compromiso de facer un plan director para a serra avaliando distintas actuacións co obxectivo principal de reducir a incidencia dos lumes forestais na zona. Neste sentido, o rexedor insiste na necesidade de que se faga un "perímetro e se limpen os camiños tradicionais" que dan paso á parroquia de Rebordechao, afectada polos incendios presuntamente provocados do ano pasado. Así mesmo, lamenta que tendo un 70% da localidade en superficie de monte sexan o único concello da zona que non ten á súa disposición "dun tractor-desbrozadora".


Summary: Na mañá desta cuarta feira o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, e a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez, asistiron a inauguración dunha pasarela que une o centro comercial Marineda City co polígono de Agrela. A obra, cun custo que ascende aos dous millóns de euros, estreouse con case un ano de retrasos.

Esta terza feira o presidente da Xunta, Alberte Núñez Feixoo, e a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez, desprazáronse á Coruña para a inauguración da pasarela de Baños de Arteixo xunto a rexedora herculina Inés Rey. A que Vázquez cualificou de "obra icónica", "chamada a converterse nun emblema" da cidade, une o centro comercial Marineda City co polígono da Grela. "Un agasallo anticipado de Nadal", en verbas do PP coruñés, que enlaza un ano de retrasos na súa apertura. O presidente da Xunta salientou que a obra contribúe a "humanizar" a paisaxe industrial do polígono, "como un espazo de lecer e esparcemento" para a cidadanía. María García, voceira da Marea Atlántica, lembrou a Feixoo que a cidade "segue agardando pola Intermodal, o saneamento da Ría do Burgo ou as obras dos colexios públicos". "Tamén pola construción da pasarela de Pedralonga, que acumula anos de retraso. É igualmente fundamental para a seguridade peonil, pero neste caso atópase nun barrio popular". O BNG local acusou nesta xornada a Feixoo de "maquillar a falta de compromisos do Goberno coa Coruña" con esta inauguración. "Desde que é presidente os investimentos limitáronse a escolas infantís financiadas por unha fundación privada -a de Amancio Ortega-, a rehabilitación da Fábrica de Tabacos e agora a construción dunha pasarela que dá acceso a unha grande superficie comercial", denuncian. Oito anos En 2011, o concello da Coruña demandaba á Xunta da Galiza a construción dunha pasarela que facilitase o tránsito de persoal e clientes ao centro comercial. Cinco anos despois o Goberno autonómico respondeu, enmarcando a súa construción nun plan de sendas peonís e de ciclistas para toda Galiza. "Imos facer a gran pasarela entre o Marineda e a Grela, que é o que lle importa á xente e non os referendos de autodeterminación", afirmaba Feixoo en 2016. Un ano despois, a conselleira de Infraestruturas asegurábaa para o 2018. O DOG da súa licitación detallaba un importe de 1.947.841, case o dobre do inicialmente calculado. O 80% foi extraído do Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional da Unión Europea.


Summary: Os recortes están a provocar situacións de desatención nas persoas dependentes. O Colexio Oficial de Traballo Social de Galiza é tallante á hora de rexeitar "de pleno" os recortes sobre a dependencia.

O Colexio Oficial de Traballo Social de Galiza denuncia que os recortes en materia de dependencia están a provocar "situacións de desatención nas persoas dependentes". Os novos recortes, comunicados por carta da propia Conselleira de Benestar, están a provocar, segundo o colectivo de profesionais do Traballo Social, que as familias e persoas dependentes podan prever as novas situacións "xa que o método de cálculo é pouco claro, ademais de tremendamente inxusto, sendo unha lexislación que o único que fai é blindar por lei unha política de recortes á cal nos opoñemos". Segundo Marta Capeáns, presidenta do Colexio, a redución da libranza, unhas pensións de 600 euros e o custe mínimo de 1.700 euros ao mes nunha residencia fan imposíbel que as familias asuman a situación e conduce a defender a necesidade "dun sistema público de atención á dependencia". O COTSG insta ao Goberno do Estado e á Xunta de Galicia a parar con esta política de recortes".Esixen á Xunta a "dar a cara" perante esta grave situación xa que, segundo din, aínda que moitas das competencias dependan do goberno central, a Xunta conta con capacidade "para facer aumentar o gasto público por dependente atendido en Galicia, ao igual que para investir cartos para erradicar a pobreza". Avogan, deste xeito, para que a dependencia sexa incluída no modelo de financiamento autonómico , ao igual que ensino e sanidade, como única maneira de salvar un sistema que, ao seu ver, se atopa "colapsado".


Summary: Catro xornadas de mobilizacións pola liberdade de expresión leva o Estado após a detención de Pablo Hasél, con episodios de disturbios, cargas policiais e persoas feridas. A dereita española critica as manifestacións polos disturbios e Pedro Sánchez asegurou hoxe que "a violencia é inadmisíbel nunha democracia plena como España".

O encarceramento do rapeiro Pablo Hasél na terza feira ocasionou xa catro xornadas seguidas de mobilizacións en distintas cidades do Estado español. Nalgunhas, vivíronse disturbios e tamén cargas policiais contra manifestantes que foron captadas en gravacións que deixan testemuños impactantes do atropelo dunha persoa en Tarragona por un coche da Garda Urbana, de insultos e agresións a unha rapaza en Madrid, ou violentas cargas en Valencia e Barcelona, onde unha moza de 19 anos foi dada hoxe de alta após perder un ollo por un disparo dunha bala de 'foam' que o observatorio de dereitos humanos catalán Irídia atribúe aos Mossos d'Esquadra. As cargas policiais están a avivar a tensión na rúa mais tamén no seo do Goberno español. A violencia é "inadmisíbel" e actuarase "con contundencia" para preservar a seguridade cidadá, avisou onte o presidente Pedro Sánchez, marcando perfil a respecto dos seus socios de Goberno, Unidas Podemos (UP), que defende as manifestacións fronte á condena de Hasél. Ademais, o líder de UP e vicepresidente segundo do Executivo, Pablo Iglesias, cuestionou a semana pasada que no Estado haxa normalidade democrática "plena", producindo fondo malestar no PSOE e causando peticións de cesamento por parte do PP, Vox e Ciudadanos. E neste contexto foi no que esta sexta feira Pedro Sánchez sentenciou que "o uso de calquera tipo de violencia" é "inadmisíbel" nunha "democracia plena", empregando o mesmo termo utilizado por Iglesias cando cuestionou a calidade democrática do Estado. Sánchez quixo deixar claro que non hai nada que xustifique o uso da violencia. Así o puxo de manifesto ao comezo da súa intervención no acto para presentar en Mérida o Plan de recuperación, transformación e resiliencia da economía española. Iso si, recoñeceu que "a democracia española ten unha tarefa pendente, que é ampliar e mellorar a liberdade de expresión" en liña co que xa existe noutros países europeos, para o que, ao seu xuízo, existe un "amplo consenso". "O Goberno xa manifestou que vai mellorar a protección legal da liberdade de expresión", dixo. A actuación dos Mossos aterra nas negociacións para formar Govern O non fácil encaixe entre Junts e a CUP que busca Esquerra para conformar o Govern da Generalitat ou, en todo caso, para posibilitar a investidura do republicano Pere Aragonès, suma dificultades polas cargas dos Mossos d'Esquadra nas mobilizacións en Catalunya acontecidas esta semana após a detención de Pablo Hasél. Aragonès anunciou que a súa folla de ruta contempla "mudanzas" en Interior na nova lexislatura para "fortalecer un modelo de policía democrática" que se basee na confianza entre o corpo e a cidadanía. As actuacións "individuais" que non se axusten á proporcionalidade e os protocolos, dixo, deben ser cortadas de raíz para "non manchar a tarefa" de todo o corpo de Mossos. A CUP pide a dimisión do conseller actual de Interior (de Junts) e reclama un cambio radical nas políticas de orde público se Junts quere un acordo con elas.


Summary: Os clubes galegos perden esta temporada os seus estandartes. Primeiro foi Nolito rumo ao Manchester City de Guardiola por 18 millóns de euros que ficaron na caixa do Celta. Agora é a quenda de Lucas Pérez, vendido ao Arsenal por 20 millóns, dos cais só 10,5 irán directamente ás arcas deportivistas.

Lucas Pérez estaba chamado a liderar unha nova etapa na historia do Deportivo, mais a súa viaxe branquiazul foi efémera, apenas dúas temporadas, a primeira, alén do máis, reducida a meio campionato por culpa dunha grave lesión nun xeonllo. Lucas marcha porque o Deportivo continúa a ser un clube afogado polas débedas e que non está en condicións de ofertar condicións económicas vantaxosas para futbolistas da súa calidade. Perde o Dépor algo máis que un xogador, perde un símbolo, a alma da equipa nas últimas dúas temporadas. Non é o futbolista galego de maior calidade que pisou o céspede de Riazor nas últimas décadas, honra reservada a Fran González Pérez, mais si é o que máis carácter, máis determinación gañadora, ten mostrado. Tanta que chamou a atención de equipas de filosofías tan distintas como o Everton inglés ou o Fútbol Clube Barcelona. Finalmente será o Arsenal de Wenger, a máis europea das escadras inglesas, o que conte cos seus servizos. En Londres Lucas verá cumprido o seu soño de disputar a Champions. Lucas marcha porque o Deportivo continúa a ser un clube afogado polas débedas e que non está en condicións de ofertar condicións económicas vantaxosas para futbolistas da súa calidade A operación sáldase co pagamento da cláusula de rescisión do futbolista, por valor de 20 millóns de euros. Desa cantidade 6 irá ao PAOK de Salónica, que retiña parte dos dereitos do futbolista, e 14 ao Deportivo. Mais o ingreso para o Deportivo non será neto, porque 3,5 millóns irán a pagar a débeda que a entidade ten contraída coa axencia tributaria. Portanto, o beneficio para as arcas branquiazuis será de 10,5 millóns. O traspaso de Lucas permite ao Deportivo financiar a compra dos dereitos sobre Sidnei, o central brasileiro pretendido polo Valencia. O clube levantino formalizou unha oferta polo defensa por valor de 10 millóns de euros. O Dépor exerceu perante o Benfica -dono até agora do xogador- o dereito de tanteo e, portanto, faise coa propiedade do central. Pagará 6,5 millóns de euros en catro prazos. Os 3,5 restantes xa os desembolsara cando incorporara o futbolista, autor de 17 dos 41 goles do Deportivo a pasada tempada. Portanto, o Deportivo ten aínda remanente para procurar no mercado, até o 31 de agosto, un punta que feche o plantel.


Summary: Este activista vigués é unha das voces que este sábado tomará parte canda Eric Toussaint, Xosé M,. Beiras ou Iolanda Fresnillo, entre outros, nas xornadas "A débeda pública. O impacto do memorando da Unión Europea', organizadas por AGEe. ""Teñen que ser os gobernos quen decida cando se emite diñeiro, para que e a que interese", sostén.

Miguel Quinteiro é un activista político e social vigués. Fai parte de proxectos como a cooperativa de consumo responsábel Árbore ou da asociación de consumidores Acouga. Traballou 38 anos na caixa de Vigo, sendo elixido para representar os seus compañeiros no Consello de Administración, órgano do que foi expulso por revelar segredos. Quinteiro é unha das persoas que participan nas xornadas A débeda pública. O impacto do memorando da Unión Europea', que este sábado decorren en Compostela organizadas por Alternativa Galega de Esquerda en Europa (AGEe), integrada no Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL). 'A débeda pública e a desaparición das caixas' é o título do debate no que Quinteiro participará con Antón Sánchez (AGE) e María Luisa Lores, da Asociación galega para a defensa da sanidade pública. - A raíz do título da ponencia na que vas intervir, podemos falar dunha relación entre a débeda pública e a desaparición das caixas? - Houbo unha conspiración da banca privada para se quedar con todo o mercado financeiro, un mercado que estaba repartido entre banca privada, banca pública e caixas de aforro. Teñamos en conta que na década dos 80 aínda había por volta de 80 caixas operando no Estado español. E a banca privada quería quedarse con todo. Como fixeron? O primeiro, conseguir que o Banco de España deixase de ser unha institución pública. Despois, lexislar e presionar para que as caixas acabasen sendo como os bancos, actuando como eles. Eu vin, desde o consello de administración dunha caixa, como as caixas deixaban de ser caixas. A estratexia deu os seus froitos. Desmantelar as caixas galegas foi absurdo e demencial. A banca privada é a que verdadeiramente decide cando se emite o diñeiro, que intereses, a quen... iso tería que ser decidido polos gobernos. - E a débeda pública? Non hai, é a débeda dos bancos, que a coman eles (ri). O éxito deste sistema é convencernos de que os cartos son imprescindíbeis. E iso non é así. Bon, na débeda pública unha parte vén de que os gobernos se empeñan cos bancos e acaban nas súas mans. E hai unha ferramenta que é o vencemento: a partir desa data, a pagar moito máis. E iso xa che amarra. Non deixa de ser curioso que acabemos aquí cando todas as relixións prohibían o cobro de intereses e é o cobro de intereses o que nos trae até este punto inaguantábel. "Todas as relixións prohibían o cobro de intereses e foi o cobro de intereses o que nos trae até este punto inaguantábel" - Fica aínda algo por contar ou dicir sobre a desaparición das caixas? - Aquí aínda ninguén explicou seriamente o que pasou, ninguén deu explicacións. Nós tentamos chegar ao comisario de Competencia da UE, falamos con deputados comunitarios para que se dese un debate sobre este tema, para que se explicase que foi o que aconteceu coas caixas, mais ficou en nada. Coas caixas houbo unha política de feitos consumados. A esaparición desas entidades en Galiza tivo non poucas secuelas, desde a perda de postos de traballo, e eran empregos cuns salarios moi dignos; até a perda de servizos; por citar só estes dous. - Debería preocuparnos a ausencia na axenda política dun debate a fondo sobre a débeda? - Debería. Esa é a miña batalla (ri). Pero hai que seguir. Eu estou na Marea de Vigo e propúxenlle ao alcalde, Abel Caballero, que por que non creaba unha caixa de aforros municipal, el que tanto saíu á rúa para berrar contra a fusión de Caixanova e Caixa Galicia. O Concello de Vigo ten capacidade para iso. Foi así como comezaron estas entidades, non é ningunha tolería. Ben, en canto á débeda pública, para min é expoñente de como é unha inxustiza, das nefastas consecuencias das políticas deses sacerdotes da economía que se guían só coa teima de cumprir co déficit. "Eu confío e espero que a xente reaccione, nestas eleccións hai unha nova oportunidade para que desta vez perdan eles, PP e PSOE, que están ao servizo da banca" - Desde a chegada de Núñez Feijóo, en 2009, até 2015, a débeda pública galega multiplicouse por 110% e supera os 10.000 millóns de euros. A onde vai toda esa débeda? - Intúo que unha boa parte para pagar intereses, e aí os bancos teñen moita responsabilidade. E outra parte acabará en cousas como a corrupción, supoño. - Que faría falla para reverter a situación? - Un cambio político, sen el, non variará nada. Se seguen PP e PSOE, que están ao servizo da banca e estes anos quedou ben clariño, non vai cambiar nada. Eu confío e espero que a xente reaccione, nestas eleccións hai unha nova oportunidade para que desta vez perdan eles.


Summary: Cariz esquerdista no Gabinete do novo presidente.

"O noso gabinete é do pobo, débese ao pobo e vai cara a el. Non defraudaremos a súa confianza", afirmou o novo presidente do Perú, Pedro Castillo, no acto de xura dos seus ministros desenvolvido na noite da quinta feira (hora local) en Lima. O Gabinete conta coa presenza de varios deputados, exdeputados e excandidatos presidenciais de partidos da esquerda. E cun nome especialmente polémico: o do novo primeiro ministro, Guido Bellido. Declarado marxista, está a ser investigado por un suposto delito de apoloxía do terrorismo tras defender publicamente varios membros do grupo Sendero Luminoso, organización considerada un "grupo terrorista" polas autoridades peruanas. O diario conservador El Comercio considerou a súa designación como unha "provocación mesquiña e irresponsábel" en tanto que para La República supuxo "un golpe baixo para quen, desde posicións progresistas, antifujimoristas e de centro político, deron respaldo a Castillo na segunda volta". Tanto Bellido como o resto dos membros do Gabinete ministerial de Castillo deberán ser confirmados polo Congreso. Entre o resto de nomeamentos destaca o do novo titular de Relacións Exteriores, Héctor Béjar, un avogado e doutor en socioloxía de 85 anos, que en 1962 ─tras coñecer o Che Guevara en Cuba─ fundou o Exército de Liberación Nacional, un grupo insurxente inspirado na Revolución Cubana. Ademais, o cargo de ministro do Interior será ocupado por Juan Carrasco, un fiscal anticorrupción da provincia de Lambayeque, mentres que a carteira de Saúde estará en mans de Hernando Cevallos, médico, excongresista do partido esquerdista Fronte Ampla e desde hai semanas portavoz para temas de saúde de Castillo. Ministerio das Culturas Á fronte do renomeado Ministerio das Culturas, para responder ás diversidade milenaria do Perú, estará o poeta e cantautor Ciro Gálvez, que usa de maneira preeminente a lingua quechua nas súas composicións. "Nun país diverso como o noso necesítase un ministerio que recoñeza as diversas culturas e linguas vixentes, e execute políticas onde os propios pobos orixinarios participen na súa elaboración", manifestou na cuarta feira, durante a súa toma de posesión, Pedro Castillo.


Summary: Alertan da comercialización de produtos através de tres códigos de barras distintos.

Desde a campaña internacional Boicote, Desinvestimentos e Sancións a Israel (BDS-Galiza) alertan da comercialización de produtos procedentes dos territorios ocupados polo Estado de Israel através de distintos códigos de barras. Segundo advirten desde BDS-Galiza esta podería tratarse dunha estratexia económica sionista para esquivar o boicote dos seus produtos promovido desde 2005 e que, nas últimas semanas após os ataques a Gaza, está a recoller un maior número de apoios en todo o mundo. Neste senso, @s activistas detectaron, polo de agora, até 3 números distintos nos códigos que identifican os produtos israelitas: 729, 871, 500.


Summary: Tocarán "seis meses complicados" até que haxa vacina ou tratamento para a Covid-19, asegurou onte o ministro Salvador Ila. O titular de Sanidade descartou un confinamento como o da primavera pero deu por seguro que se tomarán medidas "cirúrxicas en períodos curtos" e en función da situación en cada territorio.

Virán medidas "cirúrxicas en períodos curtos" e por territorios (en función da situación epidemiolóxica en cada un deles), anunciou esta sexta feira, 16 de outubro, o ministro de Sanidade español, Salvador Illa, ao tempo que descartou un confinamento como o da primeira onda da Covid-19, apuntando de cara ao futuro máis ben a medidas periódicas dirixidas a cortar a cadea de contaxios ou a "mantelos en niveis razoábeis". Iso si, Illa recoñeceu que esas medidas "cirúrxicas" comportarán sacrificio. Desta maneira quixo avalar as restricións aplicadas pola Generalitat de Catalunya coas que bares e restaurantes puxeron o fecho desde esta sexta por un mínimo de 15 días. 6 meses duros até a vacina O ministro sinalou que aínda quedan por diante "cinco ou seis meses complicados" de convivencia coa pandemia. "Vén un período longo de tempo até a vacina ou tratamento" en que se deberán tomar medidas, así como durante os meses seguintes á súa chegada, durante o tempo que se tarde en distribuírse. Illa explicou que a Unión Europea asinou tres contratos con empresas que "están a elaborar diferentes tipos de vacinas que se repartirán equitativamente cando pasen os filtros de seguranza". O ministro aventurou que a principios de 2021 comezará a vacinación dunha porcentaxe efectiva da poboación e que "a situación será de máis normalidade", aínda que destacou que o escenario que se deseñe será europeo e que até que estea vacinada máis xente no mundo, seguirá habendo precaucións. Illa tamén explicou que está a traballar coas autonomías nun borrador para precisar "os niveis nos que se debe actuar", coa fin de evitar confrontos como os vividos co Goberno de Madrid para fechar a capital española. Coinfección: gripe e Covid Sanidade alertou nunha nota dun aumento de mortalidade en pacientes de risco coinfectados de Covid-19 e gripe. A mortalidade pode duplicarse neses casos, di Sanidade, que recomenda a vacina antigripal ás persoas que superaron ou padecen o coronavirus e pertencen aos grupos priorizados por risco na campaña deste ano.


Summary: A veciñanza da parroquia de Esteiro recolle sinaturas en apoio das alegacións contra un proxecto impulsado por Gas Natural-Fenosa e que se levantaría nunha zona de uso agrario e alto valor ambiental e paisaxístico.

O proxecto de Gas Galicia [Gas Natural-Fenosa] para instalar unha planta satélite de almacenamento e distribución de gas licuado (PGL) na parroquia cedeirense de Esteiro non convence. Non convence nin á veciñanza, nin ao Concello (o arquitecto municipal emitiu aval negativo) nin a entidades como Adega ou Somos Cedeira. Cóntao 'Olloparo', un medio con alicerce en Cedeira e antenas en todo o país. A PGL ocuparía unha superficie de perto de 6.500 metros cadrados nunha zona de uso agrario, próxima núcleos poboados, moi perto do adro de San Fiz e xeraría un alto impacto paisaxístico e ambiental. A Asociación de Veciños de Esteiro realizou esta semana unha recollida de sinaturas para apoiar as alegacións ao proxecto, informa 'Olloparo'. "O importante é manter a unidade veciñal xa que temos razón e diante está unha grande empresa con outros intereses", afirmou unha veciña, nunhas declaracións recollidas por este medio de Cedeira. A Asociación de Veciños de Esteiro pide "que se mude a localización da citada instalación en vista da deficiente exposición pública do proxecto, como xa sinalou o informe técnico elevado no seu momento polo Concello a prol de que non se impulsen proxectos gasísticos de almacenamento e distribución e se potencien as renovables, e moi especialmente porque Cedeira dispón dun polígono industrial coas condicións adecuadas e maiores garantías medioambientais e sociais para acoller industrias que, como a aludida, entrañan un nivel de risco e alarma social en canto a Seguridade, Saúde, Contaminación, Impacto sobre o territorio e Agresión ambiental, entre outras. Como demostra o feito de que xa o 4 de novembro de 2011 Gas Galicia obtivese licenza para esas instalacións no Parque Empresarial A Trabe (expediente IN627A2008/9-0)". Desde o Concello apoiouse desde un primeiro momento á veciñanza e pediuse a colaboración de todas as entidades e colectivos do municipio. Segundo lembra 'Olloparo', o goberno cedeirés xa presentou alegacións dentro do ámbito das súas competencias en base a incumprimentos urbanísticos e medioambientais


Summary: O 061 alega que había outras dúas emerxencias. A oposición pide a comparecencia do conselleiro de Sanidade e lembra que hai 3 ambulancias para cubrir 1.700 quilómetros cadrados de superficie e unha poboación moi dispersa

O servizo de Urxencias Médicas 061 admitiu que unha ambulancia tardou "46 minutos" desde que se recibiu a chamada ata que deu asistencia a un home que finalmente faleceu no campo da festa do Sisto, en Dozón, na comarca do Deza. Segundo informaron fontes do 061 a Europa Press, a central de coordinación do servizo de urxencias recibiu unha chamada na madrugada do domingo, concretamente ás 3,19 horas, na que se alertaba que unha persoa atopábase mareada e cunha "posíbel intoxicación etílica". Estas fontes, que precisaron que o servizo estivo coordinado por un médico da central do 061, indicaron que, "15 minutos despois", recibiuse outro aviso de que a persoa estaba "inconsciente". Con todo, manifestan que a ambulancia chegou ao lugar "46 minutos" após a primeira chamada de alerta debido a que dous vehículos de asistencia sanitaria dispoñíbeis na zona atopábanse atendendo sendas emerxencias. Unha vez coñecido o suceso, os grupos da oposición con representación na Cámara galega esixiron a comparecencia do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, para dar conta do ocorrido. Diso informou o BNG nun comunicado, no que asegura que este se pode tratar dun "novo caso de consecuencias fatais por insuficiencia de recursos". "Tres ambulancias para cubrir 1.700 quilómetros cadrados de superficie e unha poboación moi dispersa, tendo en conta que, nestes casos, cada minuto conta", sinalou.


Summary: O secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, explicou na comparecencia no Parlamento que así lle foi trasladado na última xuntanza da Comunidade de Países de Língua Portuguesa.

Galiza é "candidata firme" a facer parte da Comunidade de países de língua portuguesa (CPLP). Así o dixo o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, na comparecencia no Parlamento. García afirmou que así lle foi transmitido na última xuntanza desta organización do máximo nivel na lusofonía. A CPLP é unha organización internacional formada por países lusófonos, e xuxa finalidade é o "aprofundamento da amizade mútua e da cooperação entre os seus membros". Creouse en 1996 por Angola, Brasil, Cabo Verde, Guiné-Bissau, Moçambique,Portugal e São Tomé e Príncipe. No ano de 2002 integrouse Timor-Leste. No debate sobre o 'Estado da autonomía' de 2015, Núñez Feijóo anunciara que o seu goberno ía adoptar medidas para que Galiza "se incorporase" á comunidade de países lusófonos, CPLP O secretario xeral de Política Lingüística compareceu na Cámara galega para presentar os datos do informe de seguimento desta lei, tal e como a propia normativa establece. Máis de 3.500 persoas estudan portugués en Galiza ao abeiro das medidas activadaspara o cumprimento da Lei Paz-Andrade. García sinalou que no curso 15/16 a materia de Lingua Portuguesa –como segundo idioma estranxeiro– impártese en 60 centros e é cursada por 1.700 alumnos, o que supón case o duplo ca no ano académico anterior. Ao abeiro do programa de lingua e cultura portuguesa desenvolvido en colaboración co Instituto Camôes, estase apoiando o ensino-aprendizaxe da lingua portuguesa en 10 centros educativos galegos para 495 alumnos. Ademais, neste momento 4 centros educativos imparten un total de 8 sección bilingües en portugués, o que supón arredor de 200 estudantes. Por outra banda, 1.127 persoas cursan esta lingua nas Escolas Oficiais de Idiomas (EOI). Cómpre sinalar que este proceso de ensino-aprendizaxe está apoiado por 4 auxiliares de conversa, que no vindeiro curso 2016/2017 serán 6.


Summary: A escritora Ánxela Loureiro (Ferrol, 1956), autora de diversos títulos de literatura infantil e xuvenil, leva meses embarcada nun proxecto diferente: a investigación sobre as actividades políticas que realizaron as mulleres da bisbarra de Ferrol nos últimos anos do franquismo. Eis un extracto da conversa publicada no número 302 de Sermos Galiza.

Que foi o que máis lle impactou daqueles días de marzo de 1972? Realmente o que me impactou foi estar presente na manifestación o día 10. Eu viña de facer 16 anos e xamais se me borrou ese día nin os seguintes, pois para min foi como principiar unha nova vida. Xa nada volvería ser igual para min. Fun testemuña dunha barbarie aquel día e moitos días máis porque despois daquilo veu a represión, viñeron as detencións, os rexistros, as visitas ao cárcere, as continuas idas para falar con autoridades, a tristura familiar, as miradas dalgúns veciños, as listas negras... Das mulleres que entrevistei ségueme impactando a súa valentía para ser capaces de soportar tanta adversidade e manter o bo humor, e a súa xenerosidade ao perdoar tanta xente que lles fixo dano, que as humillou e que as criticou. Algo que me gusta destacar é que a maioría delas seguen loitando por unha sociedade máis xusta. É frecuente velas nas manifestacións en defensa da igualdade, por unhas pensións xustas, ou por calquera dereito humano. Foi doado recuperar material para a elaboración do libro? O traballo é complicado porque os medios de comunicación da época non informaban da maioría das actividades ou redactábanse dun xeito moi impreciso ou con comentarios manipulados pola censura; a propaganda ilegal destruíase para evitar que a atopase a policía; non se sacaban fotos para que ninguén quedase identificado e mesmo se coñecía a xente con nomes que non eran os propios. Aínda así van aparecendo dados, recortes ou algunha imaxe, pero sobre todo teño os relatos orais, que teñen moita valía. Cantas delas foron procesadas e que delitos se lles imputaban? No 72 houbo unhas sete ou oito mulleres que pasaron por comisaría, pero no cárcere estiveron catro: Rosario Alabau, Josefina Varela, Manuela Valcárcel (Mela) e Victoria Díaz. As acusacións van desde a participación en manifestación até feches de comercios ou pertencer ao Partido Comunista. As catro foron procesadas. [Podes ler a entrevista íntegra no número 302 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: O número un ao Congreso do BNG pola Coruña comparece en rolda de prensa diante da fachada marítima e insiste en que o Estado debe devolver á cidade os terreos do porto interior que vaian quedando sen uso e asumir todo o custe das obras do porto exterior, tal e como aconteceu no caso de Valencia.

"O BNG defenderá no Congreso que o Goberno central asuma o custe de Punta Langosteira e que os terreos do porto interior sexan reintegrados de xeito gratuíto á Coruña. Non pode ser que se condone a débeda do porto de Valencia e se discrimine a Galiza", advertiu Néstor Rego nunha rolda de prensa xunto a Ana Pontón, a portavoz nacional do BNG, e Francisco Jorquera, portavoz municipal do BNG na Coruña. "Non faremos o que fixeron PSOE e Podemos", dixo Ana Pontón criticando o papel destas formacións no Congreso durante as últimas lexislaturas. "Hai que poñer a axenda galega real no mapa", insistiu a portavoz nacionalista e reivindicou a presencia do BNG en Madrid. Pontón re-clamou a transferencia dos portos de interese xeral do Estado a Galiza "por eficacia", para "facer una política integral" desde a Xunta. "Creemos que os portos son un elemento fundamental para dinamizar a actividade económica e que ninguén mellor que as galegas e galegos para xestionalos. Por iso queremos mudar esa situación facendo que Galiza xestione todos os portos", engadiu Rego, que tamén lembrou que o BNG vén reclamando hai anos as competencias sobre o tráfico marítimo. "É lóxico, sendo Galiza unha potencia pesqueira, sendo o corredor de Fisterra un dos principais corredores marítimos internacionais, que a política de seguranza e salvamento marítimo se siga ditando dende a meseta?", preguntouse Francisco Jorquera.


Summary: Fon Cortizo debuta na longametraxe de ficción cunha arriscada, comprometida, vangardista e profunda peza de altísimo nivel artístico-creativo confirmando o tremendo potencial que xa apuntaba no documental Contrafaces.

Após gañar o premio a Mellor Longametraxe no Festival de Cinema Internacional de Xixón (ex aequo coa polaca Marygoround) e alzarse co Mestre Mateo a Mellor Música Orixinal, 9 Fugas continúa o seu periplo festivaleiro no D'A Film Festival (Festival Internacional de Cinema d'Autor de Barcelona) que, ademais, vaise poder ver a través da plataforma Filmin entre o 30 de abril e o 9 de maio. 9 Fugas / Fon Cortizo / Galiza / 202 / 85 min. O filme comeza cunha breve dedicatoria "ás persoas que perderon a memoria ou lles foi negada". Toda unha declaración de intencións do tema que subxace baixo esta sorte de musical semiexperimental onde a música exerce de narradora dos acontecementos. A continuación unha voz en off comeza a articular as palabras de maneira estraña lembrando a computadora "Alpha 60" de Alphaville (1965, Jean-Luc Godard), mais intuímos que estamos ante un texto lido á inversa para logo ser escoitado "ao dereito". Unha chiscadela a como naceu 9 Fugas, onde a banda sonora foi antes que nada, xusto ao revés do que se adoita facer... Sons delicados, industriais, dodecafonismo, pinceladas de jazz ou ruído de obxectos ao caer fan unha extraordinaria partitura musical catalizadora das nove historias cruzadas, interconectadas entre si, que conforman o filme. Nove pezas creadas pola "Orquestra Fugaz de Improvisación", cada unha delas inspirada nun haiku do libro chinés I Ching emparellado aleatoriamente cunha ilustración de Alfonso R. Castelao. Do desconcerto e confusión inicial do preludio pasamos á curiosidade por unha historia á que lle faltan moitas pezas, quizais demasiadas... pero que nos irá atrapando a medida que se vai completando un inquietante quebracabezas onde as leis do espazo-tempo estouran polos aires debido á música que "abriu as fendas do tempo". A nivel visual transita entre poderosas imaxes de impecábel fotografía, pasando polo vídeo de música ao vivo, vídeo-danza ou o cinema de guerrilla captando ese instante irrepetíbel. Atención á suxestiva secuencia da nena indo para a casa ou a da muller intentando cruzar un terreo enlamado. Dúas brillantes maneiras de transmitir a angustia a diferentes niveis. Fon Cortizo debuta na longametraxe de ficción cunha arriscada, comprometida, vangardista e profunda peza de altísimo nivel artístico-creativo confirmando o tremendo potencial que xa apuntaba no documental Contrafaces (2015). Estamos ante unha das maiores promesas, non só do Novo Cinema Galego, que tamén, senón do cinema galego en xeral. Esperemos que pronto anuncie a data de proxección en salas.


Summary: Fernández Davila pide que o Goberno central anule a exención de aranceis ao atún filipino, que así benefíciase dunha "competencia desleal" grazas a unha decisión da Comisión Europea.

A portavoz do BNG no Congreso, Olaia Fernández Davila, solicitou ao Goberno central que faga as xestións oportunas ante a UE para que "se anule a exención de aranceis" ás conservas de atún procedentes de Filipinas polos "graves efectos económicos que esta medida terá no sector conserveiro galego". Así, segundo adianta a axencia Europa Press, o demanda a deputada nacionalista nunha iniciativa rexistrada na Cámara baixa, na que Davila explica que, desde Nadal, Filipinas pode enviar ao mercado europeo unha lista de máis de 6.000 produtos libres de aranceis, despois de que a Comisión Europea decidise conceder a este país unha serie de vantaxes comerciais. Tras denunciar que isto é "competencia desleal", a representante do BNG advertiu ao Goberno español dos "efectos negativos" sobre a produción de conserva galega que "terá que traballar nun mercado en condicións de clara desvantaxe" xa que "as regras do xogo non son as mesmas para todos".


Summary: O Supremo confirma o dereito dunha pequena adega galega a usar o nome da avoa do seu dono para denominar os seus viños logo do recurso presentado pola empresa catalá e Pagos del Rey, que alegaban que o nome se parecía demasiado aos dos seus produtos 'Anna' e 'Analivia'

E David venceu definitivamente a Goliat. Non foi sen tempo. O Tribunal Supremo acaba de dar definitivamente a razón a unha pequena adega galega, que poderá usar xa sen restricións nin risco o nome da avoa do seu dono para o seu viño: Anadigna. Farao logo de que dous xigantes do sector, Codorníu e Pagos del Rey, intentasen evitalo pola suposta semellanza excesiva desa denominación coa que estas empresas daban a un cava, Anna, e a un branco de Rueda, Analivia. O Supremo dá a razón definitiva a unha pequena adega galega que loitou nos tribunais contra Codorníu e Pagos del Rey, que impediron que usase unha marca para o seu viñoO ditame chega logo deunha batalla xudicial de case catro anos, desde que en 2015, Carlos Rey Lustres, dono dunha pequena adega de Meaño, bautizou co nome da súa avoa o seu primeiro viño, un albariño monovarietal colleitado nas antigas terras de Anadigna. Codorníu e Pagos del Rey presentaron daquela un recurso de alzada contra a inscrición na Oficina de Patentes, que autorizara a marca para dez anos pero acabou retirándoa. Rey Lustres acudiu á xustiza. Entende que estas grandes empresas "crense propietarios de todas as Ana, que é un nome propio". "Pero Anadigna era o nome da miña avoa", explica quen tivo mesmo que acreditar co libro de familia o antropónimo da súa familiar para que o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) lle dese a razón a finais de 2017 cunha sentenza na que alega que a semellanza fonética coas marcas das grandes empresas do sector "non é da entidade suficiente para que poida producir confusión no mercado". Argumentaba o TSXG que a pequena adega galega "pertence a unha denominación de orixe dun moi especial e valioso tipo de viño propio dunha rexión moi coñecida e específica--Rías Baixas--, moi distinto aos outros viños e licores propios das outras empresas contendentes pola marca". "Achándose a explicación do nome comercial no feito de que a súa avoa se chamaba María Anadigna afasta toda idea maliciosa de aproveitarse de calquera nome comercial ou marca alleas de parecida significación", dicía o TSXG, que aseguraba que Carlos Rey limitárase a "aproveitar como negocio unha pequena adega de viño albariño de pouca extensión e mínima produción na súa casa matriz familiar" de Meaño, no Salnés. Os dous xigantes do sector recorreron o nome de 'Anadigna' por suposta semellanza excesiva coas marcas 'Anna' e 'Analivia'Son 9.000 botellas anuais froito do traballo nunha hectárea repartida en catro leiras fronte aos 45 millóns que produce Codorníu ou as 70 marcas diferentes e de varias denominacións de orixe de Pagos del Rey. E un nome, o de Anadigna, que lle ensinou a Carlos Rey "a cultura do viño e o cariño pola arte de elaboralo e facer as cousas ben". Malia que a historia rematou ben, Carlos Rey advirte de que el puido acudir ao xulgado e agardar porque a adega non é a súa principal fonte de ingresos, "pero estes procesos poden afundir unha pequena empresa que comeza cun proxecto con máis ganas que recursos económicos". "Pola contra, estas grandes compañías teñen bufetes de avogados e teñen que xustificar ese gasto; para els non significa nada, pero a unha firma emerxente pódena afundir", engade. 'Anadigna' é o nome da avoa do dono da adega: "Ensinoume a cultura do viño e o cariño pola arte de elaboralo e facer as cousas ben"As boas cualificacións que os viños Anadigna 2017 e Anadigna Sobre Lías 2016 recibiron en guías especializadas permitiulle a esta pequena adega facer "un oco no cada vez máis esixente mercado do viño" pero, segundo Rey, os cambios de nomenclatura obrigados supuxeron "un grave impedimento para o despegue comercial da marca e, por suposto, un enorme gasto". Porque houbo que afrontar os custos do proceso legal e 3.000 botellas xa etiquetadas e empaquetados non saíron daquela ao mercado. Segundo indica a empresa, perdeu un ano creando outra marca, Nadigna, adaptando os deseños, modificando o logotipo e cambiando todas as etiquetas, as caixas e o material corporativo. Aínda que podería reclamar danos e prexuízos, Anadigna non o fará porque son difíciles de valorar. "Como se cuantifica o impacto negativo que todos estes cambios, esperas e perdas de investimentos en publicidade, redes sociais...? E as dificultades que isto causou coa distribución tiveron sobre o proceso de creación dunha marca xuto non momento do seu lanzamento?", pregúntase Rey.


Summary: Con dun lago escuro Marta Dacosta vén de gañar o Premio Johán Carballeira do Concello de Bueu. A poeta leva xa máis de vinte anos na escrita e nesta entrevista debulla para nós o novo libro, a súa traxectoria e a súa face máis comprometida coa lingua, o ensino público e o país.

dun lago escuro é o novo libro de Marta Dacosta nunha traxectoria de máis de dúas décadas nas que viron a luz títulos como Crear o mar en Compostela, Pel de ameixa, As amantes de Hamlet ou Acuática Alma e que mereceu premios como o O Grelo, González Garcés ou Martín Códax. -Despois de Acuática alma (Espiral Maior, 2011) vén de gañar o Johán Carballeira con dun lago escuro. Por que de novo o recurso á auga? A realidade é que, certamente, emprego moito elementos líquidos como símbolos. O mar está moi presente, mais non só o mar senón tamén fervenzas e ríos, auga en movemento. As fervenzas aparecen en Acuática alma, como alma en movemento, con moita forza. Agora a auga é metáfora do que se quere expresar no libro, alegoría dunha realidade na que vivimos todos e cada un de nós como di un dos poemas. O que se traslada é que imos na vida como se estivésemos nadando de costas nun lago, mirando para o ceo, ignorando o que hai debaixo de nós. Enganámonos mirando o ceo limpo e azul sen reparar nos cadáveres que están no fundo, no lago. Vivimos na mentira e nunha realidade que é só aparente. Por iso emprego a metáfora do lago, no que parece que nada acontece mais está escuro e no fondo, que hai? Pode haber lama, mais tamén putrefacción. -Por iso o seu lago, como o noso tempo, é escuro? Non é transparente, non se pode ver o fondo, non podes ver o que hai debaixo da auga. "Enganámonos mirando o ceo limpo e azul sen reparar nos cadáveres que están no fundo, no lago. Vivimos na mentira e nunha realidade que é só aparente" -Explica con claridade o tema, custoume ben máis entender o argumento do xurado cando di "tinturas de crítica social que van de mans dadas coas luzadas de afirmación xenérica e as reflexións a propósito de trabes temáticas como a incerteza". A que se refire? O libro é circular, os poemas falan de cuestións parellas e volven de novo ao símbolo do lago. Aí está a circularidade e a presenza da crítica social aínda que o libro tamén é abstracto. O que quero dicir queda claro. Non digo que vivimos nunha sociedade putrefacta, o libro ten abstracción aínda que tamén hai poemas que relatan. A palabra mentira aparece no último e no primeiro poema. Reflexionaba no sentido máis negativo das connotacións da palabra mentira, mais ás veces non é buscada, é un engano. A memoria indúcenos a mentir, devólvenos unha imaxe do pasado que non é fiel, que se foi deturpando. -Crítica social, mais non realismo, polo que di, non é? Algún poema é máis directo, algún ten que ver mesmo co que escribín hai vinte anos. Volvín atrás, a Oito e medio, onde había un par de poemas cun ton semellante. Son os máis evidentes de crítica social, os menos alegóricos, aínda que busco un oco para a simboloxía, para o relato directo. Chamoume a atención a volta a aquel ton que utilizaba naqueles poemas, onde claramente se desenvolvía a crítica social. Acontece, poño por caso, cando se fala de individuos que se proclaman líderes e queren decidir por nós. A alegoría tamén pode conducir á crítica social. A nadadora que vai de costas sen avanzar!. Realmente estou relatando unha alegoría dunha situación social de quen non avanza, da que sofre, das situacións de hipocrisía absoluta. -Por que pensa que se dá esa volta aos seus inicios poéticos? Como atopa as referencias naqueles primeiros poemas? Reparei despois de telo escrito nesa relación. É unha crítica social que se asemella bastante a feita entón, mais o tema está sempre aí, a hipocrisía é permanente na nosa sociedade. "A alegoría tamén pode conducir á crítica social." -Significa iso que na súa obra atopa unha liña de continuidade entre os diferentes libros? A miña obra creo que cambiou mais este tema que centra o libro non é novo, malia que neste caso tome un novo protagonismo. A miña poesía foise espindo co tempo. Ás veces, para escribir utilizo a técnica do escultor de ir desbastando o texto, espíndoo de palabras até concentralo. Nese sentido, hai unha evolución clara. Perfilo os textos e procuro condensalos, prescindir de todo o que se poda. Trato de concentrar a mensaxe no menor número de palabras, do moi explícito ao suxestivo. -A nadadora é a poeta? Non necesariamente, pero ás veces si. En Acuática alma hai textos nos que me apropio doutras identidades, non hai biografismo, pero neste libro é moito máis difícil que non exista porque está máis próximo da xeración da emoción, relatando o sentimento ante esa situación. Nese sentido hai máis coincidencia entre o eu poético e a autora. Mais non é sempre necesario. "A miña poesía foise espindo co tempo. Ás veces, para escribir utilizo a técnica do escultor de ir desbastando o texto, espíndoo de palabras ata concentralo" - A poesía súa é entón vivencial? Ten moito de vivencial en canto parte dos sentimentos, para min a poesía é translación dunha emoción. Como un actor que se mete dentro dun personaxe para interpretalo. Non é como Hamlet, mais imaxina que é Hamlet. Como dixo Pessoa, o poeta finxe. Trátase dunha relación de interpreta ción entre a autora e a voz poética na que as vivencias están presentes. -Desde os seus inicios, hai xa máis de vinte anos, nunca deixou de recitar en público a súa poesía. Que potencialidade ten o xénero para ser compartido? Para a poesía os recitais son unha boa ocasión de darse a coñecer. Fai que o poema chegue ao público lector. Hai persoas que se achegan aos libros despois de asistir a un recital. A poesía ten música e ritmo e necesita ser dita para completarse cos elementos que utilizas cando constrúes o texto. Faise plena cando a dis en viva voz, máis viva. O poema complétase porque están en acción todos os elementos. "O noso era un grupo aberto así que cando puxemos en marcha o proxecto editorial "Letras de Cal" eramos dezaoito poetas" -Ten tamén esa forza da acción social? Sempre lembro cando Bernardino Graña nos puxo en Salvaterra a todos os alí presentes a corear o seu retrouso "dos que a ninguén aman, librémonos pronto". Tiña o valor de poñerse na cabeza e na boca da xente, as palabras transmiten pensamento e emoción. Incita, neste caso, a reclamar eses dous versos. Bernardino púñalle palabras ao que queriamos dicir. Tiñamos sentimento de satisfacción porque el atopara as palabras para nos expresarmos. -A súa xeración, en especial da década dos noventa, festexaba a poesía de maneira colectiva en case toda parte. Como lembra aqueles anos? Non tiñamos impedimentos en organizar actos e niso eramos privilexiados se pensamos nas xeracións de Bernardino, Manuel María, Novoneyra ou Avilés. Queriamos levar a poesía a toda a parte, non deixala pechada na gaveta. A poesía adoece de dificultades de difusión e reclamabamos a maneira de facer públicos os nosos textos, de compartilos, de acompañarnos coa poesía. -Desde entón, ao meu ver, non volveu a existir unha idea tan forte de grupo na literatura. Estabamos en Santiago e quen entraba en contacto con nós xa pasaba a formar parte do grupo. Estabamos os que recalabamos na cidade e aos poucos íase sumando Yolanda Castaño, Olga Novo, Celso Sanmartín, Estevo Creus... Compostela era máis capital porque aínda non se desenvolveran as outras Universidades e todos, cando menos, iamos rematar alí a carreira. O noso era un grupo aberto así que cando puxemos en marcha o proxecto editorial "Letras de Cal" eramos dezaoito poetas cando no grupo inicial de finais dos oitenta non eramos tantos. "Algunhas persoas ao me felicitar claro que facían referencia ao meu perfil social, porque se senten orgullosas de que unha persoa que se significa socialmente se vexa recoñecida na súa obra literaria" -Estes días, nos parabéns que lle mandaban a través das redes, destacaban o seu compromiso sindical e político. Como se levan estas dúas facetas? Combaten duramente porque unha non deixa moito espazo a outra. Mais se es unha persoa comprometida coa túa lingua élo a todos os niveis, escribes e vas ás manifestacións. É certo que a xente se sorprende cando sabe que escribo porque me coñece como sindicalista e tamén cando me coñecen como poeta sorpréndelles que sexa sindicalista. Algunhas persoas ao me felicitar claro que facían referencia ao meu perfil social, porque se senten orgullosas de que unha persoa que se significa socialmente se vexa recoñecida na súa obra literaria, supoño que é como se se sentisen un pouco recoñecidos eles e elas mesmos, os meus compañeiros do sindicato, por exemplo. No plano persoal combaten unha con outra, hai a quen lle chama a atención que teña tanta presenza social e mesmo así escriba. As persoas non podemos evitar ser prexuizosas e ás veces esa faceta fai que a obra sexa lida doutra maneira. Imposíbel de non facelo. De todas maneiras, para min o importante é ser consecuente e coherente coas miñas ideas. Estar en paz comigo mesma e só así o consigo, co compromiso e a escrita.


Summary: O goberno de Alberto Núñez Feijóo optou por se financiar a través de bancos e fondos de investimento, con tipos de interese máis altos, e non mediante os mecanismos públicos. As preguntas, tamén en sede parlamentar, sobre cal é o sobrecusto desta decisión baten co silencio da Xunta. Outros cálculos cifran ese 'custo de máis' en 1.670 millóns de euros. Deixamos un extracto da reportaxe publicada no Sermos Galiza 260.

É unha das imaxes de si propio da que máis gosta Alberto Núñez Feijóo, que máis pregoan e destacan os medios afíns e que mesmo chegou a callar en segmentos non pequenos da sociedade galega: Feijóo como un bo xestor. O presidente que, por riba de cuestións ideolóxicas, mantén as contas da Galiza saneadas e a salvo. El propio, en intervencións no Parlamento, tense gabado de 'salvar' a autonomía ao non ter que recorrer a mecanismos do Estado para se financiar. "Galiza ten risco cero de ser intervida", manifestou en 2012 para sacar peito fronte a outros territorios –Catalunya, Valencia... –. Mais esa imaxe de bo xestor que tanto lle presta ten un custo, e este non é pequeno. Un deses custos foi calculado polo economista e deputado de En Marea Manuel Lago, que cifrou en 1.670 millóns de euros o que na Galiza pagamos de máis por esa decisión da Xunta de se financiar a través de bancos e fondos privados e non mediante os mecanismos públicos dispoñíbeis. Beneficios "moi suculentos para os bancos en detrimento da cidadanía" nunha "operación de imaxe e propaganda" a maior gloria de Feijóo. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 260, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: Nós Diario lanza a súa APP para garantir o acceso a información dun xeito mais áxil e dinámico e para que poidas ter ao momento toda a actualidade da Galiza e do mundo.

Coa axuda da consultora tecnolóxica galega Openhost SL, especializada en comunicación nos medios dixitais, Nós Diario aposta con decisión por unha APP coa quere estar moito mais perto do lector e lectora ofrecendolle unha mellor "usabilidade" a través dos dispositivos móbiles, con menor consumo de datos. Unha nova ferramenta coa que recibir de forma inmediata e directa toda a información de Galiza e do mundo desde a redacción de Nós Diario no teu móbil ou tablet. A crise da pandemia fixo que adiantaramos o lanzamento desta ferramenta -de balde- e dispoñíbel en Google Play Store para os Android e na App Store de Apple. Unha experiencia de usuario óptima A nova APP destaca sobre todo pola súa velocidade de carga e polo seu deseño ofrecendo unha gran experiencia ao usuario e á usuaria. É 100% responsive, adaptada completamente ao entorno móbil e navegábel desde calquera dispositivo móbil. Queremos que a información galega e do mundo estexa ao teu dispor. Poderás consultar en todo momento as últimas novas, os principais titulares do día e acceder a todas as seccións habituais da web: Política, Social, Internacional, Traballo, Economía, Cultura, Lingua, Opinión, Deportes e Memoria e Historia. Recibe notificacions Podes ademais recibir notificacions con información da última hora directamente no teu móbil. Estarás actualizado en tempo real dos temas do día aínda que non esteas usando a APP. Terás así sempre a man a última hora informativa con rigor e independencia, os temas de actualidade tratados con profesionalidade. Partilla! Desfruta dos nosos contidos e partillaos dunha maneira máis sinxela nas túas redes sociais ou a través do teu WhatsApp no teu móbil. Descarga ágora a nosa app para Android e para Apple: Android. A través de Google Play Store aquí: Enlace: https://play.google.com/store/apps/details?id=com.opennemas.nosdiario Apple. Podes premer neste enlace Enlace: https://apps.apple.com/us/app/nos-diario/id1498741856?ls=1