Summary: A Plataforma en defensa da Sanidade Pública convocou para hoxe unha protesta cidadá ás 12 horas diante do edificio do Sergas, na Coruña. O pago dos medicamentos e as ambulancias non urxentes polos pensionistas son algúns dos temas que denuncian no que denominan 'contrarreforma privatizadora'

Esta fin de semana entrou en vigor o RD 16/2012, cos recortes na Sanidade pública. A Plataforma SOS Sanidade Pública considera a entrada en vigor destas medidas como o inicio dunha "contrarreforma privatizadora" que pretende restrinxir a atención sanitaria a un conxunto limitado de prestacións sanitarias para favorecer seguros privados complementarios. Considera a entrada en vigor destas medidas como o inicio dunha "contrarreforma privatizadora" Desde esta Plataforma sinálanse os puntos que, a partir de agora, rebaixarán os dereitos da cidadanía con respecto a sanidade pública: o pago polos pensionistas de medicamentos, o aumento dos pagos das receitas os demais cidadáns con problemas de saúde, a exclusión do financiamento de medicamentos de amplo uso, o pago de servizos de ambulancias non urxentes, alimentos especiais, ou a exclusión do dereito ao atención a persoas inmigrantes explotadas na economía mergullada. Concentración na CoruñaDesde a Plataforma consideran que "hai motivos abondo" para que a xente proteste contra estas medidas. Por iso convocaron unha concentración para hoxe ás 12 horas diante do edificio do Sergas (rúa Durán Loriga) na Coruña. SOS esixirá ao novo goberno que salga das próximas eleccións autonómicas en Galicia que anule a aplicación do RD 16/2012 como o fixo, ata agora, o Goberno do Pais Vasco.


Summary: Nas peores horas do paso da borrasca Fabien chegou a haber uns 80.000 fogares galegos sen luz. Os datos máis recentes do Inega indican diferenzas de ata 20 horas na duración media dos cortes de luz durante os temporais entre as cidades e o rural galego

Na noite do sábado ao domingo, as peores horas do paso da borrasca Fabien por Galicia, arredor de 80.000 fogares galegos quedaron sen subministro eléctrico. A eléctrica Naturgy chegou a admitir arredor de 78.000 puntos de subministro afectados, aos que cómpre engadir os que dependen doutras empresas como Viesgo, que actúa nas áreas da provincia de Lugo onde noutrora a clientela era de Barras Eléctricas.Nas peores horas do paso da borrasca Fabien chegou a haber uns 80.000 fogares galegos sen luzAínda que o número de fogares afectados polos cortes foi descendendo durante a xornada do domingo -60.000, 44.000, 29.000 ou 17.000, foron algunhas das cifras ofrecidas pola antiga Fenosa durante a xornada-, na mañá deste luns aínda eran 4.000 os que continuaban sen luz, fundamentalmente nas provincias de Lugo e Ourense. Nalgúns casos, o corte xa duraba dous días nos que, especialmente en áreas rurais, cumpriu botar man de xeradores eléctricos e grupos electróxenos preparados nas casas, precisamente, para cando chegan os cortes que adoitan traer consigo os temporais.A antiga Fenosa defendía o pasado febreiro que realizara cuantiosos investimentos para evitar cortesCaídas de árbores e pólas sobre os tendidos e torres eléctricas estragadas polos fortes ventos son as causas máis habituais dunhas interrupcións do subministro que nos últimos días lembraron episodios anteriores como o do forte temporal de febreiro de 2017 ou o paso do ciclón Klaus, a comezos de 2009. Tras os temporais de 2017 a Xunta anunciara a apertura dun expediente informativo á antiga Fenosa -daquela, aínda baixo a marca Gas Natural Fenosa-, que aínda o pasado febreiro deste 2019 aseguraba que a súa filial Unión Fenosa Distribución (UFD) aseguraba que investira máis de 600 millóns de euros en tres anos para evitar cortes e, no caso de producírense, acurtar a súa duración.As áreas rurais, as máis prexudicadasAlén das percepcións individuais ou dos casos máis locais, si é posible medir o impacto dos cortes de luz e a súa duración. Faise a través dun índice de calidade do servizo chamado TIEPI (Tempo de Interrupción Equivalente á Potencia Instalada) que mide, en horas, "a hipotética duración da subministración referida á potencia total instalada nunha zona", equivalente á "suma da duración real de todas as interrupcións" superiores aos tres minutos, explica o Instituto Enerxético de Galicia (Inega).Os datos máis recentes do Inega indican diferenzas de ata 20 horas na duración media dos cortes de luz durante os temporais entre as cidades e o rural galegoAs bases de datos do Inega -aínda que cunha presentación dispar e non aberta. distinguen catro zonas para calcular o TIEPI. Urbanas (cidades de máis de 20.000 puntos de subministración eléctrica), semiurbanas (de 2.000 a 20.000 puntos), rurais concentradas (de 200 a 2.000) e rurais dispersas (menos de 200 puntos e núcleos illados, agás polígonos industriais ou residenciais). As áreas rurais son, á luz dos datos, as máis prexudicadas en episodios como os temporais que vén de sufrir Galicia.Así, atendendo á base de datos máis recente do Inega, que abrangue o período de 2003 a 2016 -non recolle, daquela, os fortes temporais de 2017- amosa como no episodio meteorolóxico máis adverso da serie, o ciclón Klaus do 2009, a duración media dos cortes de luz nas zonas rurais dispersas de Galicia achegouse ás 30 horas de duración e nas rurais concentradas estivo por riba das 20 horas. Mentres, nas cidades, o corte medio non chegou ás dúas horas.Os temporais marcan o ritmoUnha ollada a outra serie histórica dispoñible en informes do propio Inega -aínda que sen posibilidade de reutilizar os datos- permite observar unha notable mellora na duración dos cortes de luz en Galicia dende os anos 90 e ata comezos de século, cando a súa duración ficou estable. E, en calquera caso, condicionada polos episodios meteorolóxicos adversos, moi especialmente no rural. Aínda que estoutra base de datos non detalla os cortes nas zonas rurais dispersas, si permite observar como fóra das cidades os temporais marcan o ritmo. Non en van, os propios informes do Inega así o advirten para anos como o 2001 ou o 2009, marcado polo devandito ciclón Klaus. Naturgy deslocalizou recentemente a atención telefónica que ofrecía dende OurenseEstes cortes de luz son, frecuentemente, obxecto de debate político. Así, por exemplo, nos últimos días a voceira do BNG en materia de industria e enerxía, Noa Presas, censuraba que dous anos despois "seguimos sen saber que concluíu a Xunta co seu expediente informativo" á actual Naturgy. O propio BNG, ratifica a formación, reclamou no Parlamento sen éxito copia completa do expediente para coñecer o seu contido. A situación, lembra a parlamentaria, agravouse ademais recentemente polo feito de que a atención telefónica ás avarías xa non se realiza dende Galicia, dada a deslocalización do servizo ata agora prestado dende Ourense pola empresa Unitono.Hai unha década, tras o paso do temporal Klaus, o actual presidente da Xunta e outros cargos do PP atribuíran directamente ao Goberno galego os cortes de luz. Para os conservadores, os efectos daquel ciclón sobre a rede eléctrica e o feito de que ata 200.000 fogares quedasen sen luz eran, en última instancia, consecuencia da "pasividade da Xunta" e da "ineptitude" de quen daquela era o seu presidente, Emilio Pérez Touriño.


Summary: As afirmacións do deputado Toni Cantó sobre unha suposta "desaparición" do castelán na vida pública galega son o último episodio dunha década na que os de Albert Rivera tentaron implantarse en Galicia mediante sucesivas polémica coa lingua galega no albo Doce votos de deputados por Galicia a prol de que o funcionariado poida ignorar o galego

Hai agora dez anos en Galicia comezaba o segundo curso escolar desde a entrada en vigor de o decreto 124/2007 de promoción do galego no sistema educativo, que desenvolvía de xeitp practicamente literal o estipulado para o ensino no Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega (PXNL) aprobado por unanimidade no Parlamento en 2004, aínda con Manuel Fraga na presidencia da Xunta. Nun clima político xeral marcado pola segunda vitoria electoral do PSOE de José Luis Rodríguez Zapatero e a aplicación do novo Estatut de Catalunya, en parte da prensa galega comezaron a xurdir titulares sobre unha asociación chamada Galicia Bilingüe, que prometía "dar mucha guerra" contra unha suposta falta de "liberdade" e o PPdeG virou a súa postura. O decreto, proclamaba, era a vía para "impoñer" o galego.Este é o marco no que fixo a súa aparición en Galicia a que daquela era unha forza política practicamente inédita fóra de Catalunya: Ciudadanos. Fíxoo na primavera de 2008 para mostrar o seu "total apoio" a Galicia Bilingüe fronte á "ameaza do nacionalismo excluínte contra a liberdade" e contra o que denominaron "galleguización". Pouco despois, en setembro do mesmo ano, a "Federación Norte" do partido volveu pronunciarse en Galicia para "aplaudir" un informe no que o lobby empresarial Club Financeiro de Vigo defendía a tese dunha suposta marcha de empresas de Galicia e outros problemas económicos motivados pola "falta de liberdade" lingüística. O informe, presentado apenas dúas semanas despois da caída de Lehman Brothers, era para Ciudadanos mostra de que o galego tornara nunha "fronteira que dificulta actividades financeiras, económicas e comerciais".Manifestación preelectoral Albert Rivera sumárase á manifestación contra a política lingüística da Xunta en 2008 xunto a múltiples dirixentes do PPdeG, cuxa vitoria en 2009 fora aplaudida por Ciudadanos Con este pano de fondo chegou a carreira cara ás eleccións galegas de 2009, nas que a guerra lingüística era unha das bandeiras do PP. O 8 de febreiro, ás portas da campaña electoral, Galicia Bilingüe convocou unha manifestación en Santiago contra a política lingüística da Xunta e Ciudadanos apresurouse para sumarse: "Este é un problema nacional", afirmara nun comunicado no que aseguraba ademais que en Galicia "empresarios e comerciantes" xa non eran "libres usar a lingua que prefiran nos seus negocios".Os grandes protagonistas daquela marcha foran algúns dos principais dirixentes do PP galego, como Alfonso Rueda, Carlos Negreira, Corina Porro ou Ana Pastor. Feijóo, de viaxe en Sudamérica, puido evitar acudir. Xunto a eles manifestouse a daquela líder de UPyD, Rosa Díez, pero tamén o presidente de Ciudadanos, Albert Rivera. Aquelas eleccións deron a maioría absoluta ao PP de Alberto Núñez Feijóo e Ciudadanos emitiu un novo comunicado: "A chegada do PP á Xunta supuxo un avance relativo na defensa dos dereitos tan atacados por socialistas e nacionalistas", consideraron.Guerra lingüística municipal, 'Xogo de tronos', Toni CantóDesde 2009 celebráronse dúas eleccións galegas máis. Nas de 2012 Ciudadanos non presentou candidaturas e en 2016 si o fixo, pero ficando en apenas 48.500 votos, un 3,38% do total que deixou o partido laranxa sen representación parlamentaria. O seu referente neses comicios foi Cristina Losada, xornalista colaboradora habitual de medios conservadores que nos anos álxidos de Galicia Bilingüe se mostrara abertamente favorable ás súas teses. Durante a campaña Losada mostrou serias dificultades para expresarse en público falando galego.Nas municipais C's logrou 16 edís en Galicia, algúns dos cales se lanzaron tamén á guerra lingüísticaAntes dos comicios autonómicos Ciudadanos si lograra en 2015 representación en varios concellos con algo máis de 28.000 votos. Algúns dos 16 concelleiros obtidos lanzáronse tamén á guerra lingüística, mentres que outros ignoran o asunto. Foi o caso de Ferrol, onde a súa única concelleira se estreara na política local pedindo a derrogación da normativa municipal en materia de uso do galego, vixente desde finais dos anos 90 do século pasado.Pouco despois, en decembro dese mesmo ano, os de Rivera lograron un deputado pola Coruña tras unha campaña na que os seus candidatos chegaran a fuxir dos xornalistas para non ter que responder preguntas sobre as súas propostas concretas para Galicia. Unha de esas elas chegou nun mitin na Coruña, onde o partido laranxa suxeriu que Galicia sería un bo escenario para a serie Xogo de Tronos. A iniciativa propúxoa Marta Rivera de la Cruz, escritora nada en Lugo, candidata de C's ao Congreso por Madrid e actual deputada. Rivera de la Cruz, como Losada, protagonizara varias polémicas na década anterior porque, desde o seu punto de vista, fora marxinada en Galicia por mor de non escribir nin expresarse habitualmente en galego.Toni Cantó puxo voz á última batalla idiomática de C's para reclamar que o funcionariado non teña que coñecer galego, euskera ou catalán para traballar onde se falan estes idiomas Rivera de la Cruz, precisamente, descendeu outra vez á area lingüística nas últimas semanas. Fíxoo para defender ao tamén deputado de C's Toni Cantó, encargado de defender no Congreso unha proposta para impedir que o funcionariado deba coñecer galego, euskera ou catalán para traballar nas comunidades onde son falados estes idiomas, que non saíu aprobada malia ao apoio do grupo do PP. As teses de Cantó sobre unha suposta "desaparición" do castelán en determinados ámbitos da Administración e a vida pública galega suscitaron, a partes iguais, hilaridade e indignación entre políticos, colectivos de defensa do galego como A Mesa e usuarios de redes sociais.No marco desta polémica Cantó xustificou a súa postura cun artigo publicado polo xornal La Voz de Galicia ante o que regresou a controversia, pero tamén as mofas a través das redes. Neste contexto Rivera de la Cruz utilizou a súa colaboración habitual con outro diario, o lucense El Progreso, para adherirse ás teses do seu compañeiro. "Toni Cantó tiene razón", afirmou para defender ao deputado fronte ao "ejército de odiadores" ao que alcuma como "talibanciños". O problema, considera, é a "imposición lingüística", pero tamén os "complexos" do PP galego. Segundo os datos oficiais máis recentes, o uso do galego está en obvio retroceso, especialmente entre as xeracións máis mozas.


Summary: Os apupos ao rei Felipe e a presidente do goberno, Mariano Rajoy, as pancartas que recordaban ás autoridades españolas a súa participación no comercio mundial de armas e unha inmensa expresión de solidariedade coas vítimas dos atentados do 16 de agosto definiron a manifestación que baixo o lema No tinc por (Non teño medo) recorreu o centro de Barcelona esta tarde.

"Non imos consentir que nos humille nin que nos venza o terrorismo. Porque cando eles golpean, en vez de dividirnos atópannos máis unidos que nunca na defensa da liberdade e a democracia desde nosa diversidade de culturas e crenzas" , advertiron Rosa Maria Sardà e Míriam Hatib, encargadas de ler o manifesto que puxo o ramo á marcha, informa o xornal NacióDigital. Foi unha marcha case en silencio, desde os xardíns de Gracia até a praza Cataluña, miles de persoas detrás dunha soa pancarta: Non teño medo. Miles de barceloneses saíron a rúa para mostrar a compaixón coas vítimas e un rexeitamento do terror. Tamén para dar unha lección de dignidade. As autoridades a un lado, as principais, como o rei Felipe VI ou o presidente do goberno español, Mariano Rajoy, abertamente contestadas pola xente con berros de "fóra! fóra!". Carles Puigdemont, presidente da Generalitat, e a alcaldesa Ada Colau acompañaron ao Xefe do Estado e ao Presidente do Goberno mentres se dirixían a pé cara a cabeceira da manifestación entre a repulsa da xente. As autoridades situáronse detrás dos representantes dos servizos de emerxencia e corpos de seguridade que levaron a pancarta. Cidadáns con esteladas e carteis con diferentes lendas alusivas á paz e a convivencia entre culturas marcharon detrás. Tamén unha gran pancarta cunha mensaxe para as autoridades: "As vosas políticas, as nosas mortes" e cidadáns portando retratos do exministro de Defensa, Pedro Morenés, do rei de Arabia, de Felipe VI, de Aznar, de Blair ou de George W. Bush. "Barcelona clama contra o terror e o cinismo do rei e do PP" titula a esta hora o decano dos dixitais cataláns, Vilaweb, unha crónica na que subliña o contraste entre os aplausos das veciñas e veciños aos integrantes dos Mossos d'Esquadra e da Guárdia Urbana e os berros contra o rei e Rajoy aos que, indica o xornal, "numerosas pancartas acusaban de traficar con armas e manter complicidades cos réximes que dan soporte aos grupos xihadistas". Na marcha tamén tomaron parte varios representantes políticos galegos, como o presidente da Xunta, Núñez Feijoó, os alcaldes da Coruña e Compostela, Xulio Ferreiro e Martiño Noriega, e líderes políticos como Carmen Santos ou Yolanda Díaz, mentres o BNG estivo representado polo seu grupo de militantes en Cataluña. A manifestación, convocada pola plataforma Lafede.cat que reúne a 112 colectivos xunto a outras organizacións como o Ómmiun, era a primeira da democracia na que participaba Felipe VI, que foi obxecto directo das críticas mesmo polos promotores da convocatoria. "O problema non é só o terrorismo, senón a venda de armas, os acordos con países que fomentan o fanatismo. E iso non podemos combatelo con represión soamente, senón impulsando a paz, a convivencia e os dereitos humanos", declarou a NacióDigital Tono Alvareda, presidente de Lafede.cat.


Summary: As propostas do BNG, En Marea e PSdeG procuran reorientar por volta de 2.000 millóns de euros.

"O PP non vai aplicar o rolete". O portavoz parlamentar do Partido Popular, Pedro Puy, manifestábase nunha entrevista así de rotundo no inicio desta lexislatura e afirmaba que no período que se abría ían aplicar o diálogo. Esta segunda feira, na que hai o debate de totalidade no Parlamento galego dos orzamentos 2017 e da Lei de Acompañamento, vai ser unha boa oportunidade para tomar o pulso ao compromiso que Puy expresara en outubro. De comezo, o PP xa deixou claro que ía rexeitar as emendas de devolución. O debate, pois, vaise a dar nas nomeadamente en torno ás emendas ao estado de gastos e acompañamento (lei de medidas fiscais, administrativas e de ordenación que acompañan as contas). Como informa Europa Press, son por volta dun milleiro de emendas Desde o BNG rexistráronse máis de 300 emendas, ás que hai que sumar as perto de 60 a 2 anexos. Os nacionalistas propoñen reorientar uns 900 millóns de euros para que se destinen a política social, emprego ou servizos públicos. O plan retorna (para favorecer a volta dos mozos que tiveron que emigrar) ou o resgate do Hospital Álvaro Cunqueiro, son aslgunhas das propostas, así como establecer un plan galego contra a violencia de xénero, que se dote economicamente. Tamén apostan en habilitar unha partida de 12 millóns de euros encamiñada a financiar unha renda de garantía social, ben como outro fondo de por volta de 4 que se dirixa a atender os casos de exclusións social máis urxentes. A respecto dos sectores produtivos, os nacionalistas queren que se destinen 55 millóns de euros a un Plano de Industrialización, 30 para financiar actividades pesqueiras e 40 para o o medio rural. Un cento de emendas foron as presentadas por En Marea ao documento de Orzamentos 2017. Afectan a uns cincocentos millóns de euros. O grupo parlamentar de Luis Villares pon sobre a mesa propostas como a de destinar 15 millóns de euros a un plan de emerxencia contra a precariedade laboral, ou ben destinar ao ensino público cartos que se dirixen a concertos coa privada, algo que tamén propoñen facer na sanidade. O deputado Manuel Lago considerou que os orzamentos elaborados polo PP "son restritivos, contrarios á economía e antisociais". Do incremento de 259 millóns previsto, 185 destinaranse a "pagar o que a Xunta lle roubou antes aos empregados públicos". "Por tanto, redúcense en termos reais e iso convérteos nunha das razóns que explican o forte retroceso da economía e, por tanto, do emprego", advertiu. O PSdeG rexistrou 600 emendas. Son uns 600 millóns de euros os que coas mesmas queren reorientar a campos como o emprego, o I+D ou recuperar servizos públicos. Piden incrementar os ingresos ao tempo que reducir os gastos. A respecto deste último aposta en reducir salarios de altos cargos e publicidade.


Summary: Máis de 200 profesionais do sector no Ribeiro tomaron parte na asemblea para demandar unha liña de axudas directas para paliar as perdas.

Ribadavia acollerá o vindeiro sábado, 13 de maio, unha manifestación de viticultores do Ribeiro para denunciar o que entenden que é un "abandono" e "falta de apoio" da Xunta após as xeadas que xeraron perdas millonarias no sector. Así se acordou nunha asemblea, segundo informa Unións Agrarias nun comunicado, e na que tomaron parte máis de 200 viticultores. Os produtores reclaman axudas directas ás explotacións afectadas pois estamos perante un "problema de primeira magnitude" e que "que leva por diante un sector en catro denominacións -O Ribeiro, Valdeorras, Monterrei e Ribeira Sacra- polo que a primeira opción pasa por indemnizar aos agricultores por metro cadrado de viña danada, de maneira similar a como se fixo en 2016 na Ribeira Sacra cando a saraiba arrasou a subzona de Sober". No comunicado, cualifica de "escusa pobre o manifestado respecto diso pola conselleira, xa que non se ampara na legalidade, posto que se poden trasladar axudas directas de ata 15.000 euros por explotación". Por iso pide á Consellería do Medio Rural "que recapacite e indemnice os afectados, e se non se pode compensar por quilo de uva, que se faga por metro cadrado, como se fixo na Ribeira Sacra".


Summary: A primeira lei do taxi galega permitirá aos profesionais do sector prestar os seus servizos de transporte en varios municipios se cumpren unha serie de requisitos e limitará o número de licenzas vixentes.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijoo, adiantou ao termo da reunión semanal do seu Executivo, que a nova normativa do taxi prevé que nas cidades con máis de 150.000 veciños (Vigo e A Coruña) será dun vehículo por cada 900 habitantes. Así mesmo, nos concellos cunha poboación igual ou inferior a 20.000 habitantes, estipúlase unha licenza de taxi por cada 1.500 habitantes, cun mínimo de dous por municipio. O sector conta agora mesmo con 4.000 traballador@s na comunidade e xera un "impacto" na economía galega de 160 millóns de euros. Ademais, existen en Galiza 138 vehículos dedicados á actividade de arrendamento con condutor e xestionados por 18 empresas. O sector conta agora mesmo con 4.000 traballador Na nova norma, ademais de dar "seguridade xurídica" ao sector ao "harmonizar" os requisitos para recibir unha licenza e "limitar" o seu número, incorpóranse outras novidades como a posibilidade de traballar, de forma "voluntaria", en áreas de prestación conxunta. Para poder facelo, necesitarase un informe favorable de "os dous terzos" dos concellos que a integren e que esta porcentaxe sexa equivalente, polo menos, ao 75 por cento da poboación da área.Ademais, a nova lei propón habilitar un único número de radiotaxi para toda Galiza e buscar "unha única imaxe de calidade" na comunidade. Esta imaxe "única e recoñecíbel" tería "bos" efectos para os propios taxistas e os usuarios do servizo, a xuízo do xefe do Executivo autonómico. Do mesmo modo, o texto lexislativo aspira a "mellorar a accesibilidade" a persoas con mobilidade reducida ou que sofren algún tipo de minusvalidez. Segundo Feijóo "deberán dar servizo preferente ás persoas con mobilidade reducida e prevese a implantación progresiva de taxímetros que emitan sinais perceptibles por persoas con minusvalideces visuais e auditivas", concretou o presidente.


Summary: Ao redor de corenta mil persoas manifestáronse este venres en Vigo convocadas por SOS Sanidade Pública, unha marcha que este venres se repetirá en Pontevedra. Criticáronse os recortes, a "discriminación" desta área sanitaria e demandouse un novo hospital, cun financiamento "100% público".

"Estamos fartas e fartos de que o raposo esté a cargo das galiñas e que traballe a favor de intereses privados preparando súa porta xiratoria ante un cese que chegara antes que tarde, para intentar salvar o presidente. O presidente Núñez Feijoo é o culpable, o aprendiz de bruxo da xestión sanitaria e é o obxectivo de esta manifestación. Ou cambia a súa política co Sur de Galicia ou sairá pola porta que as e os profesionais e o pobo de Madrid teñen aberto". Deste xeito pechábase o manifesto lido este xoves pola noite ao remate da gran manifestación "contra o demantelamento da sanidade pública" que percorreu as rúas de Vigo. "O presidente Núñez Feijoo é o culpable. Ou cambia a súa política co Sur de Galicia ou sairá pola porta que as e os profesionais e o pobo de Madrid teñen aberto" Ao redor de 40 mil persoas acudiron á convocatoria de SOS Sanidade Pública para protestar contra os recortes na sanidade pública, "a perda de calidade asistencial pola reasignación de pacientes" e a "descapitalización" da área sanitaria de Vigo, Pontevedra e O Salnés, tras a nova ordenación na que estas dúas últimas comarcas pasan a ter como centro de referencia Compostela, no canto da cidade olívica, unha medida que para SOS Sanidade Pública "non persegue mais obxectivo que a potenciación do Complexo Hospitalario de Santiago, a expensas do detrimento do de Vigo". Tamén se esixiu a finalización do concerto con Povisa e que o novo hospital público da cidade teñan un financiamento "100% público". Ao redor de 40 mil persoas acudiron á convocatoria de SOS Sanidade Pública para protestar contra os recortes na sanidade pública, "a perda de calidade asistencial pola reasignación de pacientes" e a "descapitalización" da área sanitaria de Vigo, Pontevedra e O Salnés A marcha partiu ás oito da tarde da Praza de España e tardou 45 minutos en chegar á Porta do Sol, onde se leu o manifesto final. A mobilización foi apoiada por todos os partidos políticos agás o PP, e na súa cabeceira, ademais dos representantes sindicais e doutras entidades que conforman a Plataforma SOS Sanidade Pública, puido verse a portavoz do PSOE no Congreso, Soraya Rodríguez, o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, e outros representantes e cargos de AGE, PSdeG-PSOE, CxG ou BNG. Ademais da faixa principal, metros máis atrás aparecían tamén outras, correspondentes por exemplo á xunta de personal do Chuvi, a xunta de personal de Galaria e a plataformas comarcais en defensa da sanidad pública. O manifesto, lido por Manuel Martin, voceiro de SOS Sanidade Pública, fixo fincapé na reordenación decidida pola Consellaría de Sanidade, que divide Galicia en tres grandes áreas sanitarias (A Coruña, Compostela e Vigo), e que lle recorta a Vigo unha cuarta parte da súa poboación de referencia. O argumento empregado pola Xunta para a adscrición de Pontevedra e O Salnés a Compostela é a redución das listas de espera na cidade olívica, pero os manifestantes reclamaron investimentos, a fin dos recortes e a habilitación de novas infraestruturas para mellorar a atención sanitaria e reducir as listas de espera da primeira urbe de Galicia. "Subtraenlle aos Hospitais de Vigo áreas tecnolóxicas vitais, recursos humanos, a dotación tecnolóxica que os acompaña e afectará a calidade dos servizos prestados, o que demostra a continuada actitude da administración de infradotar a área viguesa. O Sur de Galicia nunca quixo nada mais que o que outras teñen pero non vai permitir que os xustos froitos do esforzo da súa cidadanía e da súa contribución económica a Galicia sexan subtraídos con esta nova agresión", denunciaba o texto. O manifesto tamén destacaba o inicio "dun movemento de denuncia e loita, agora estendido xa por toda Galicia e tamén ao resto do Estado como a vitoria da marea branca madrileña demostra". E sinalaba que a paralización da privatización dos hospitais madrileños "é unha gran vitoria que celebramos enviando as e os profesionais e ao pobo de Madrid a nosa máis cordial noraboa porque pararon unha política que pretendía acabar coa sanidade pública primeiro alí, pero máis tarde, pouco a pouco, en todo o Estado, como a pertinaz política da Xunta demostra" Tamén se volveu reclamar a construción dun novo hospital público, pois doutro xeito, Vigo "terá un hospital privatizado, encollido, con insuficientes recursos profesionais e tecnolóxicos para atendernos xa na actualidade, non falemos do futuro, tal como convén ao hospital privado, POVISA, que parasita e chantaxea dende a su apertura, fai décadas, á nosa Sanidade Pública". Os colectivos en defensa da sanidade pública están preparando unha mobilización a nivel galego para o vindeiro xoves 27 de febreiro Este venres 14 de febreiro está convocada en Pontevedra unha nova manifestación, con demandas idénticas á deste xoves en Vigo. A marcha partirá ás oito da tarde da Praza da Ferraría. De igual xeito, os colectivos en defensa da sanidade pública están preparando unha mobilización a nivel galego para o vindeiro xoves 27 de febreiro.


Summary: Chaman á mobilizacións e á desobediencia para garantir o dereito a votar nesa xornada fronte os intereses "das forzas conservadoras do Estado e das elites españolas e catalás".

CUP e outras organizacións da esquerda independentista catalá - SEPC, Arran, Endavant, COS e Alerta Solidària – presentaron a campaña de cara ao referendo do 1 de outubro, unha campaña que baixo o lema "Escombrem-los!" (Varrámolos!) presenta un mapa dos Países Cataláns cunha rapaza que vasoira en man varre fóra do territorio Artur Mas, Jordi Pujol, Mariano Rajoy, Aznar, José María Aznar, Filipe VI, Florentino Pérez ou o toureiro Juan José Padilla, entre outros. O referendo non trá lugar senón hai mobilización popular e desobediencia ao Estado español, indica a esquerda independentista, que sitúa as votacións do 1-O como un paso para abrir un proceso constituínte do que naza a "República dos Països Catalans socialista e feminista". A campaña presentouse diante da Cámara de Comercio de Barcelona, un "espazo de poder económico e político" a combater. No acto tomaron a aplabra Mar Ampurdanès (Arran) e Laura Gisbert (SEPC), e contou coa presenza das deputadas da CUP Anna e Mireia Vehí. Gráficamente, este cartaz de campaña inspírase nos pósteres clásicos soviéticos, en concreto nun no que aparece Lenin varrendo zarismo, burguesía e a igrexa.


Sosteño que o mundo se divide en enunciados dos que che dan a vida ou dos que pola contra contribúen a matarte un pouco máis cada día. No primeiro grupo viña destacando un con forza, polo menos até o de agora. Un especialmente recorrente nas tertulias e espazos programados para o debate (canto faltará para que os mercados aproben a proxección dun reality 24 horas sobre 24 horas sobre o xénero do debate máis alá daqueles centrados no fútbol, no chachareo ou no adoutrinamento pseudopolítico a partir da descualificación?). Eran apenas dúas palabriñas: "Falta pedagoxía". Fal pedagoxía: Algo así como unha medida social de difícil transmisión pero cun contido latente de amplo e positivo espectro Podo –podía─ andar ás minchas que así que escoitaba iso de "Falta pedagoxía" dispoño –dispúñame─ a prestar especial atención porque sabía estar escoitando ou lendo un resorte que viña a enfatizar algo importante. Algo así como unha medida social de difícil transmisión pero cun contido latente de amplo e positivo espectro. Supoño que o inconsciente aínda me traizoa coa nostalxia dun pasado próximo, dunhas cadencias de ritmos interiorizados durante décadas de benestar relativo que agora desaparecen, porque todo isto era na altura na que nos queriamos socialdemócratas ou algo similar. Así que cando nestes días escoito ou leo nos medios encargados de transmitir os sapos do réxime inquisitorial do neo-reformatorio a benquerida "falta pedagoxía" sinto como a traizón é dobre. Cando nestes días escoito ou leo nos medios encargados de transmitir os sapos do réxime inquisitorial do neo-reformatorio a benquerida "falta pedagoxía" sinto como a traizón é dobre. Dobre por saber que son os que agora invocan a pedagoxía para xustificar o inexplicábel os que máis e mellor están a defender un bucle absurdo entre o "Letra con sangre entra" Goyesco e un atroz "We don't need no education" (nin sanidade) (nin cultura) (nin autonomías) (nin televisións e medios públicos [plurais]) (nin dereitos). Para que? Ji, ji, ju, ju que guai que cando che saquen a fotografía onde pasas outra navallada de a venres para que os de sempre digan que aplauden as medidas da DESMEDIDA© os asesores pedíronche que por favor sorrises coa seguridade do deber cumprido (?) a xogo co bótox desa estraña beatitude inquebrantábel marca da casa. Agardemos tan sequera que xa que o paquete de solucións que nos amose a luz ao fondo do túnel ha de vir de México lindo, Slim e Vázquez Raña mediante, canda menos non inclúa os elementos propagandísticos colaterais. O caso é que sospeito que a escalada de despropósitos argumentativos para endereitar a ese "furcionariado" que só "le xornais e toma cafeses" e a eses xubilados aos que se lle pide un pequeno esforzo O caso é que sospeito que a escalada de despropósitos argumentativos para endereitar a ese "furcionariado" que só "le xornais e toma cafeses" e a eses xubilados aos que se lle pide un pequeno esforzo cunha pensión que seica reciben en cuncas de café de catro a catro (que zuna lles entrou co café… estaremos xa nas mans do Tea Party?) non haberá de quedar na tasca. Creo que xa logo haberá de vir a obsesión coa orde e a hixiene así que cando veñan facer xabón cos restos deste pelelliño pido por favor garden algún fondo reservado no Bundesbank para asegurar boas reservas de Aloe Vera. Preocúpame que estas febras poidan resultar correúdas en fel con tanta entronización do delirio: élles o que ten alimentar á plebe con dieta única de sopas de burro canso e vinagre diario. Mentres Pulcinella #nohandejadonada e Arlequino #vanaportodo andan envurullados no reparto da culpa, a min só me inquieta non poder deixar tras de min un bálsamo cicatrizante a tanta ferida aberta ao enorme colectivo #cadadíavivimospeor Mentres Pulcinella #nohandejadonada e Arlequino #vanaportodo andan envurullados no reparto da culpa, a min, alguén extraordinariamente taladrada co sonsonete da escusa diaria pola herdanza recibida, só me inquieta non poder deixar tras de min un bálsamo cicatrizante a tanta ferida aberta ao enorme colectivo #cadadíavivimospeor. Iso e que aínda ninguén propoña unha unión de intereses comúns entre os países periféricos ao CDU de Dona Merkel porque a este paso podemos acabar sendo o cento e a nai ou que alguén diga que da era do neoabsurdo mal chamado surrealismo polos hiperrealistas do fracaso intolerantes coas curvas do inconsciente só se sairá cando se lle poñan nomes e apelidos a esa entelequia coñecida como Mercados que tan só bota macrocifras por fóra para pretender rotundidade no espellismo. Na banlieau quelqu'un m'a dit que a corrosión do óxido todo o salfire. As ovellas cada segundo que pasan estamos máis e máis negras de preocupación, de fartura. Puidese ser que algún día nos declaremos por fin insubmisas no beo. Comezamos a cansar de tanto ter que aturar o discurso único por e para as Bla Bla Black Sheep.


Summary: Nos orzamentos de 2009 algo máis de 7.000 millóns estaban destinados a funcións sociais, que neste 2015 ficaron un chisco por riba dos 6.000. Sanidade e Educación sufriron cadanseus recortes superiores aos 300 millóns de euros.

Tras o pau sufrido polo PPdeG nas pasadas eleccións municipais, co peor resultado nuns comicios locais en Galicia dende que existe o partido, os conservadores lanzáronse a anunciar toda unha batería de medidas no ámbito social, algunhas destinadas a paliar recortes aprobados e aplicados polo propio PP. Prevención dos desafiuzamentos, redución do copagamento farmacéutico, recuperación parcial do préstamo dos libros de texto ou a creación dun órgano de seguimento do denominado Plan social contra a desigualdade económica foron algúns dos anuncios que acompañaron os primeiros compases dun 'xiro social' que, para traducirse orzamentariamente, precisaría dunha inxección de 1.000 millóns de euros que dificilmente poderán chegar. Os primeiros acenos sociais cos que o gabinete de Alberto Núñez Feijóo tenta recuperar posicións cara á transcendentais citas electorais que veñen foron solemnizados o pasado luns coa posta en marcha da nova estrutura do Goberno, que inclúe a disolución dunha das fusións de consellerías aprobada en 2009 e o nacemento do departamento de Política Social, con José Manuel Rey Varela á fronte. Segundo o presidente, tomou a decisión de reforzar o "eixo social" porque, "aínda que a crise comeza a ser pasado para algunhas persoas, aínda non é cousa pretérita para moitas galegas e galegos". Por iso, asegura, "creamos unha nova conselería dedicada con carácter exclusivo á atención daquelas persoas que ven a recuperación soamente nos xornais". Nos orzamentos de 2009 algo máis de 7.000 millóns estaban destinados a funcións sociais, que neste 2015 ficaron un chisco por riba dos 6.000 Ás portas do derradeiro debate de política xeral da lexislatura e, sobre todo, da tramitación dos derradeiros orzamentos do mandato, unha ollada cara a atrás permite concluír que os incrementos que poida xestionar Rey Varela non poderán, segundo os datos que manexa a Xunta, chegar ao grao de investimento que o PP atopou ao retornar ao poder. Tras tomar posesión Feijóo tivo entre mans o orzamento aprobado pola coalición de PSdeG e BNG, con máis de 11.000 millóns de euros de capacidade de gasto dos que algo máis de 7.000 estaban reservados para funcións sociais, segundo datos da Consellería de Facenda. As últimas contas públicas en vigor, as de 2015, contaron cun 14% menos de fondos nestas partidas, que se traduciron nunha redución de algo máis dos devanditos 1.000 millóns de euros. Atendendo aos libros orzamentarios deses dous exercicios, é posible observar que as sete funcións que poden ser incluídas dentro do investimento social sufriron reducións, aínda que non todas coa mesma intensidade. No eido sanitario, o departamento que xestiona un maior volume de recursos públicos de toda a Xunta, a caída foi de máis de 370 millóns de euros. En Educación o Goberno galego recortou por riba dos 350 millóns e en promoción do emprego, máis de 200. Sanidade e Educación sufriron cadanseus recortes superiores aos 300 millóns de euros En funcións orzamentariamente máis modestas como vivenda, a tesoirada foi de algo máis de 40 millóns de euros, recorte semellante á da función de "outros servizos sociais comunitarios". Outra partida, a de cooperación ao desenvolvemento, foi reducida á mínima expresión, pasando de máis de 11 millóns en 2009 a pouco máis de 4 en 2015. Mentres, a función de acción e promoción social foi a que menos sufriu, cun recorte un chisco superior aos 300.000 euros. A recuperación dos 1.000 millóns de euros perdidos non se producirá, en ningún caso, nas contas de 2016. É posible realizar este prognóstico porque, aínda que o trámite parlamentario dos orzamentos aínda non comezou, si foi aprobado xa o teito de gasto para o ano 2015. O Goberno galego prevé poder gastar o vindeiro exercicio 438 millóns máis que no presente, polo que, aínda que todos eses fondos fosen parar a funcións sociais, o 'xiro social' reporía, en termos orzamentarios, pouco máis dunha terceira parte do que foi recortado durante os anos de crise económica.


Summary: "Intentaremos facer unha Maruxaina segura", asegurou o alcalde de Cervo, para despois de advertir que "non hai que baixar os brazos e seguir traballando neste sentido".

A festa da Maruxaina, que decorrerá o vindeiro sábado 13 de agosto no concello de Cervo, contará con "máis seguridade" que as edicións anteriores, segundo adiantou o alcalde de Cervo, Alfonso Villares. O caso da Maruxaina agrávase coa gravación de relacións sexuais O obxectivo do aumento dos efectivos de seguridade é intentar evitar que se repita o ocorrido en 2019, cando alguén, aínda descoñecido, gravou 87 mulleres ouriñando e algunhas parellas mantendo relacións sexuais, todo isto sen o seu consentimento. Moitas das imaxes remataron colgados en varias páxinas web pornográficas. O rexedor de Cervo asegurou que se despregará un maior operativo para ese día, facendo especial fincapé en que "como todos os anos" hai eventos neste municipio, pero que este "é, probabelmente, o máis multitudinario, o que máis xente reúne". Unanimidade no Parlamento: Gravacións como as da Maruxaina pasan ser violencia machista "Agora xa case pasou a pandemia, están a recuperarse aqueles tempos de antes. Espérase, por tanto, máis xente e espérase moitas persoas con ganas de festa e de vivir a Maruxaina", sinalou. Necesidade do dispositivo O alcalde argumentou que "é máis que necesario estabelecer" este dispositivo. Neste sentido, aínda queda pendente unha reunión da Xunta Local de Seguridade "para ver os distintos medios de seguridade que se van a dispor para ese día". A valedora pide "perspectiva de xénero" na habilitación de aseos públicos para evitar episodios como na Maruxaina Os efectivos de vixilancias estarán compostos polos "corpos de seguridade do Estado español e tamén polos membros do Concello de Cervo, xa sexa a través da Policía Local ou dos GES". "Intentaremos facer unha Maruxaina segura", asegurou Villares, para despois de advertir que "non hai que baixar os brazos e seguir traballando neste sentido". Declaran 20 novas vítimas da Maruxaina Tres anos despois de que se producisen as gravacións das mulleres, a investigación que leva un xulgado de Viveiro continúa, neste caso coa toma de declaracións das vítimas.


Summary: A CIG detalla "ameazas e extorsións" e "situacións de acoso" por parte da empresa ás persoas que se presentaron ás eleccións sindicais, nas que por primeira vez concorre a central nacionalista. Denuncia que mesmo un dos traballadores foi despedido ao negarse a retirar a súa candidatura

O pasado verán as denuncias sindicais, confirmadas pola Seguridade Social e Inspección de Traballo, obrigaron a Coren a integrar no seu cadro de persoal a 1.350 falsos autónomos. Estes falsos autónomos levaban anos realizando as súas funcións a través de Servicarne, unha falsa cooperativa que recibe encargos de matadoiros e empresas de procesado de carne de todo o país. Este pasado mes de maio o Ministerio de Traballo confirmou que Servicarne é unha falsa cooperativa.A CIG detalla "ameazas e extorsións", "situacións de acoso" e "prácticas mafiosas" por parte da empresaDespois de que as denuncias da CIG e doutros sindicatos forzasen á empresa ourensá a recoñecerlles os seus dereitos laborais a estes traballadores, agora a central nacionalista denuncia que Coren está tentando evitar que presente candidaturas por ves primeira nas eleccións sindicais que se deben celebrar este mes de xullo. A CIG detalla "ameazas e extorsións", "situacións de acoso" e "prácticas mafiosas" por parte da empresa, que estaría a chamar "unha por unha e de xeito individual a cada unha das arredor de medio cento de persoas que integran a candidatura da CIG para manter xuntanzas que duran até tres e catro horas, co obxectivo de que renuncien a presentarse pola central e opten por facelo na candidatura que promove a empresa e que é a única con representación no comité".Segundo a CIG, a empresa está a ofrecer "melloras nas condicións laborais" aos traballadores que renuncien á candidatura e, no extremo contrario, castigos e ameazas a quen se negue. De feito, denuncian que un dos traballadores foi despedido por este motivo. Praza.gal púxose en contacto coa empresa para coñecer a súa versión dos feitos, sen obter resposta.Coren "baixo ningún concepto quería que a CIG tivese candidatura, polo que comezaron coas ameazas verbais dicíndonos que era mellor que nos presentaramos pola candidatura da empresa"O empregado compareceu hai uns días en rolda de prensa para explicar a súa situación, detallando que foi despedido dous días despois de manter unha xuntanza con representantes da empresa, que lle esixiran que renunciase a presentarse ás eleccións sindicais. "Cando pasamos a formar parte do grupo entendemos que era o momento de comezar a traballar para ter unha representación sindical digna co obxectivo de lograr melloras laborais", dixo o afectado.Coren "baixo ningún concepto quería que a CIG tivese candidatura, polo que comezaron coas ameazas verbais dicíndonos que era mellor que nos presentaramos pola candidatura da empresa; ante a miña negativa chegan incluso a ofrecerme mellorar as miñas condicións laborais, pero como me sigo a opoñer optan por despedirme dous días despois da reunión", engadiu.A CIG anunciou a posta en marcha dunha campaña "contra a represión sindical". Ademais de recorrer xudicialmente a rescisión do contrato convocaranse protestas e faranse repartos informativos. E, así mesmo, levarase a cabo unha concentración diante do establecemento de Coren na rúa Eulogio Gómez Franqueira dous días antes do acto de conciliación polo despido, previsto no SMAC para o día 11."Estamos fartos/as da impunidade coa que actúa Coren e da falsa imaxe pública que se obsesiona por cultivar de que é un modelo de creación de emprego e de desenvolvemento, cando é exemplo de precariedade, explotación, clientelismo, caciquismo e represión", sinalou Paulo Carril.O sindicato lembra que a pesar da integración teórica dos antigos falsos autónomos, a súa igualdade de dereitos laborais está aínda lonxe"Vai haber candidatura", subliñan dende o sindicato, que sinala que contan "cun amplo grupo de compañeiros e compañeiras que saben o que se xogan, que se arriscan e que se presentan por parte da CIG" e que "vendo o que está pasando e as prácticas mafiosas da empresa, os traballadores están reafirmados na súa escolla". Durante anos estes "falsos autónomos" sufriron unhas condicións laborais "de escravitude": "Sen horario fixo, sen salario mínimo, sen cobrar as baixas, sen vacacións nin permisos, baixo ritmos salvaxes, con enfermidades profesionais sen recoñecemento e con represión laboral e sindical", detalla a central. O sindicato lembra que a pesar da integración teórica dos antigos falsos autónomos, a súa igualdade de dereitos laborais está aínda lonxe. Recoñecemento de antigüidade, aspectos de seguridade e outros elementos salariais, de vacacións e de días libres, están entre as demandas da central.


Summary: O ex-presidente da Generalitat Jordi Pujol renuncia aos cargos honoríficos en CDC e CIU e ás súas prerrogativas pola súa condición de ex mandatario do goberno catalán. Pujol tería tomado a decisión en conversa con Artur Mas antes de dar a coñecer que mantiña unha fortuna en paraísos fiscais.

A sexta feira, nun encontro co presidente da Generalitat Artur Mas previo a darse a coñecer que o ex-presidente mantiña unha fortuna en paraísos fiscais, Pujol teríalle anunciado a súa vontade de renunciar aos cargos honoríficos en CDC e CIU, máis ás prerrogativas das que goza súa condición de ex-presidente do goberno catalán. O propio Artur Mas fixo pública a decisión de Pujol nunha conferencia de imprensa que se desenvolveu esta terza feira no Palau da Generalitat na que sostivo que o seu antecesor lle tería comunicado a decisión nun encontro que tivo lugar antes de dar a coñecer publicamente a noticia de que tiña unha grande cantidade de cartos ocultos durante 34 anos en paraísos fiscais, segundo sinalou, provenientes da herdanza de seu pai. Pujol deixará de recibir a pensión de máis de oitenta mil euros na súa condición de ex-presidente ademais da renuncia ao coche oficial e chófer e ao despacho no paseo de Grácia. Mas lamentou a situación do que chamou o seu "pai político" e afirmou que sentía unha "grande dor persoal e como presidente do país" ademais de engadir que Pujol estaba a poñer "as máximas facilidades". Mas informou esta terza feira ao resto do goberno da decisión de Pujol e a vindeira quinta feira o Parlament de Catalunya debaterá a comparecencia do ex-presidente para dar conta da orixe dos cartos e as razóns para que fosen ocultados en paraísos fiscais.


Summary: Humor e irreverencia contra o machismo e contra a linguaxe politicamente correcta. Esa é a aposta do BNG no seu lema para o 8M: "O máis grande de Galiza está até a cona de...". De cobrar menos polo mesmo traballo. Dos asasinatos machistas. De asumir en exclusiva os coidados nas familias. Perante a "desigualdade", a "violencia contra as mulleres" e o "neomachismo" dos gobernos español e galego "non caben a medias tintas", enfatizou Ana Pontón.

O BNG parodia abertamente o cartaz e o lema empregados pola Xunta no Día Internacional para a Eliminación da Violencia de Xénero -nunha campaña oficial que levantou grande polémica ao comparar as mulleres con monumentos- e bota man dun rexisto coloquial para ilustrar até que ponto as mulleres están fartas do dominio patriarcal. A orixe da campaña, revelou na súa apresentación Ana Pontón, haina que procurar nas constantes mostras de machismo oferecidas desde os despachos oficiais dos gobernos do PP. Abonda con dous exemplos. O primeiro tivo como protagonista o presidente do Goberno español, Mariano Rajoy, cando interpelado sobre a discriminación salarial que sofren as mulleres afirmou que "non nos metamos niso". O segundo serían "as campañas paternalistas e cousificadoras da Xunta, toda unha mostra do neomachismo que retrata a visión que o PP ten das mulleres", di Pontón quen apresentou na rúa do Hórreo, ao pé do Parlamento galego, unha campaña que coordena a secretaria de Muller da Executiva Nacional do BNG, Noa Presas. "Dicímoslle ao PP e ao señor Feijóo, e estou segura de que o van entender, que o máis grande de Galiza está até a cona, repito, o máis grande de Galiza está até a cona de cobrar menos salario polo mesmo traballo, de ver como as mulleres son maltradas e asasinadas pola violencia machista, fartas de que a conciliación da vida familiar e laboral sexa unha carreira de obstáculos que recae sobre as nosas costas e estamos fartas de que nos toque a peor parte polo simples feito de ser mulleres", dixo Pontón. Ante o 8M, obxectou a líder nacionalista, "non valen de nada as campañas rituais nen os lazos lila que seguramente veremos en moitas solapas de señores do PP, e tampouco valen de nada as palabra baleiras de contido que non se acompañan de feitos que realmente defenden a igualdade e os dereitos das mulleres". Entón? Pois o que vale é a acción social, daí que Pontón fixese un chamamento explícito a participar nas mobilizacións axendadas co motivo do 8M, a comezar pola manifestación nacional convocada en Vigo este 4M e a seguir pola greve do propio 8 de marzo: "Que se note nos centros de traballo, que se note no consumo e que se note nas casas". No texto do cartaz o BNG explica así por que as mulleres galegas están até a cona: "porque ser seremos o máis grande de Galiza, mais sufrimos unha fenda salarial do 28,7 por cento, 4.135 euros menos ao ano polo mesmo traballo e 22.500 mulleres galegas declaran traballar a tempo parcial para asumir coidados familiares".


Summary: O portavoz do grupo parlamentar do PSdeG-PSOE desbótase como opción para liderar o partido nas próximas eleccións galegas.

En conversa co director de Sermos Galiza, Xosé Mexuto, o portavoz do grupo parlamentar do PSdeG-PSOE, José Luis Méndez Romeu, analisa, nunha entrevista a dupla páxina, a actualidade política e debrúzase especialmente sobre a situación do seu partido, marcada pola provisionalidade após a demisión de Gómez Besteiro como secretario xeral. Alén desta conversa, o Sermos189 pon o foco sobre o negocio da AP-9 -negocio para o capital norteamericano- e as dramáticas cifras de siniestraliedade laboral que apresenta o noso país. A nova entrega do semanario terá tamén espazo para o Ano Manuel María, cunha achega do profesor Freixeiro Mato; ben como para o filme Lobos Sucios, cun texto de Olaia Ledo ou para o libro Os Elefantes de Sokúrov, de Antón Riveiro Coelho. O Sermos trae tamén unha nova columna do deseñador Pepe Barro e o calendario do mes de Abril da autoría do fotógrafo Xan Muras.


Summary: O local da Alexandre Bóveda da Coruña acolle un acto sobre 'O negocio das eléctricas' organizado polo BNG da Coruña. Debullamos con Fernando Branco Parga, ex-parlamentario nacionalista, o que hai en torno á tarifa eléctrica.

Fernando Branco Parga estará esta cuarta feira na Coruña, nun acto organizado polo BNG da cidade herculina no local da AC Alexandre Bóveda a partires das 20:00 horas: 'O negocio das eléctricas'. Estarán tamén a deputada Carme Adán e Xosé M. Golpe, asesor enerxético. A tarifa eléctriva volve estar de plena actualidade.. Un pouco o que vou tratar de expoñer na miña intervención é como funciona o sistema eléctrico, que é o déficit tarifario, porque a tarifa é tan alta... Temos que lembrar que o Estado español é o terceiro coa tarifa doméstica máis cara entre 30 países europeos, e é o octavo en canto a tarifa industrial. E iso a que se debe? Fundamentalmente, a dúas cuestións. Por un lado, hai toda unha serie de custos que están na tarifa e que non debían estar aí, senón nos orzamentos xerais do Estado. Historicamente cargáronse na tarifa uns conceptos que non deberían ir aí, como son o da política de renovábeis, as primas de capacidade, a extra-peninsularidade... E iso é unha decisión política. E a segunda cuestión? É o sistema de retribución no mercado maiorista, que funciona como unha poxa diaria as 24 horas do día e que favorece que dá o prezo o que entra máis caro. É un sistema no que sempre teñen beneficios as nucleares e as hidráulicas. No acto tamén estará Carme Adán, deputada do Bloque Nacionalista Galego, e Xosé M. Golpe, asesor enerxético, "que fará unha mostra explicativa de que é cada concepto que figura nun recibo, cales son os erros máis comúns que hai nas facturas, como reclamar..." Cal é a alternativa que propoñen o sistema actual? Galiza é excedentaria na produción de enerxía. Defendemos unha tarifa eléctrica galega. Isto é, a tarifa componse basicamente de dous conceptos: peaxes e custo enerxía. Calculamos, por exemplo que cunha tarifa eléctrica galega reduciríase a peaxe nun 30 por cento, e iso son moitos cartos tanto para as familias como a nível industrial, dando así unha vantaxe ás empresas que están ou se asenten aquí. Un dato a ter en conta é que na tarifa actual a nivel de estado xa hai certas compoñentes territoriais: Por exemplo, pagamos entre todos 1.800 millóns de euros anuais para que a enerxía non saia máis cara nas zonas extra-peninsulares, como Canarias ou Balears.


Summary: O referente da imprensa británica de calidade, estandarte tamén global através da súa edición on line, enviou un xornalista a visitar Pontevedra durante uns días para escribir unha reportaxe sobre a súa transformación urbana. "Para min, isto é o paraíso", titulou Stephen Burgen a súa crónica sobre a cidade que "proibiu" os coches.

Burgen viu a cidade, enchoupouse dela, conectou co seu ritmo humano —apenas ruído nas rúas, baleiras de automóveis— e tamén falou cos artífices políticos da transformación, o alcalde Miguel Anxo Fernández Lores e o concelleiro César Mosquera, a quen The Guardian apresenta como o responsábel das infraestruturas da Boa Vila. "Antes de eu ser alcalde, 14.000 carros pasaban por esta rúa cada día", díxolle Lores a Burgen, debruzados sobre as xanelas do seu despacho. "Circulaban máis carros nun día do que persoas vivían na cidade", relatoulle o rexedor ao xornalista de The Guardian. O xornal británico captou con sinxeleza o 'modelo Pontevedra' e é que realmente se trata dun deseño tan simples como efectivo: a cidade ten de ser das persoas, non dos vehículos. "Como pode ser que as persoas idosas ou as crianzas non podan andar comodamente polas rúas por culpa dos coches?". Na pergunta lanzada por César Mosquera ao xornalista inglés habita o espírito da transformación emprendida pola equipa liderada por Lores hai xa 19 anos. "Como pode ser que a propiedade privada —os coches— ocupen o espazo público?", remachou o concelleiro a súa argumentación. O xornal británico captou con sinxeleza o 'modelo Pontevedra' e é que realmente se trata dun deseño tan simples como efectivo: a cidade ten de ser das persoas, non dos vehículos A peonalización do centro da cidade, a redución ao mínimo da presenza de carros no entramado urbano, unha política desenvolvida ao longo destas dúas décadas, non só humanizou Pontevedra, senón que salvou vidas, resalta o traballo de The Guardian. "Os beneficios son numerosos. Nas mesmas rúas en que 30 persoas morreron en accidentes de tránsito desde 1996 a 2006, só tres faleceron nos seguintes 10 anos e ningunha desde 2009", subliñou Burgen, quen remarcou aínda outro dado de importancia non menor: a mingua en 70 por cento das emisións de C02. The Guardian non pasa por alto a filiación política de Miguel Anxo Fernández, "membro do esquerdista Bloque Nacionalista Galego", de quen di que é "unha rareza na solidamente conservadora rexión do noroeste". Burgen tampouco perde a oportunidade de consignar que Pontevedra é a cidade de Mariano Raxoi —na reportaxe dise equivocamente que o ex presidente naceu á beira do Lérez, cando en realidade o fixo en Compostela. Lores, por súa parte, tampouco perdeu a oportunidade de lle dicer ao xornalista de The Guardian que Raxoi nunca mostrou o menor interese nun deseño urbano que ten feito gañar a cidade un feixe de premios internacionais.


Summary: A Garda Civil detén en Lugo unha presunta terrorista que xa fora investigada anteriormente e que celebrara publicamente accións como a de hai dous anos en Catalunya.

A Policía Nacional e a Garda Civil detiveron en dúas operacións, unha en Gipuzkoa e outra en Lugo, catro persoas pola súa presunta implicación en delitos relacionados co xihadismo e os seus órganos de propaganda. A operación desenvolvida en Galicia pola Garda Civil, baixo a dirección do Xulgado Central de Instrución número 5 e da Fiscalía da Audiencia Nacional, rematou coa detención dunha muller de 45 anos na parroquia de Galdo, en Viveiro, como presunta autora de delitos de terrorismo. A presunta terrorista xa fora detida en 2018 logo de ano e medio de investigaciónsSegundo o comunicado difundido pola Garda Civil, esta persoa --de nacionalidade española segundo fontes consultadas por este diario-- xa fora detida en 2018 logo de máis dun ano de investigacións e tería amosado "a súa intención de replicar en Galicia un atento de características similares" aos levados a cabo por unha célula xihadista en Barcelona e Cambrils en agosto de 2017. Residente e natural da Mariña, o seu é un caso de peculiar conversión a outra relixión, sen antecedentes coñecidos dese credo nin moito menos de actitudes violentas, máis aló dos contactos mantidos a través de grupos en redes sociais. Desde aquela primeira detención, a agora detida asumiu "numerosas medidas de seguridade coa intención de eludir a vixilancia dos investigadores". Segundo as forzas de seguridade, estas medidas foron levadas a cabo na súa actividade en Internet, nas redes sociais, así como no uso de comunicacións telefónicas e no seu comportamento na vida real. Segundo a Garda Civil, ademais de consumir propaganda producida por diversos grupos terroristas, a detida "celebrou publicamente accións violentas", en concreto os ataques realizados en Catalunya hai dous anos. As forzas de seguridade decidiron a súa detención logo da investigación e "atendendo á reincidencia e ao incremento do nivel de risco". O obxectivo, di o comunicado, é o de "neutralizar esta ameaza á seguridade pública e determinar se a muller puidese estar sendo instrumentalizada ou influída por alguén". Ademais, a Policía Nacional detivo tamén tres presuntos colaboradores do Daesh en Gipuzkoa por propagar ideario xihadista a través das redes sociais. Os detidos "pasaron de ser meros consumidores desta propaganda a usar os seus perfís virtuais como ferramenta de adoutrinamento e enaltecemento do terrorismo".


Summary: Os críticos de 'Bases Podemos' piden que de cara ás eleccións galegas a candidatura "non se limite a un pacto de siglas".

A corrente crítica 'Bases Podemos' non queren que a opción do partido de Pablo Iglesias para as autonómicas "non se limite a un pacto de siglas", no que semella unha referencia a En Marea, "senón que abra as portas a un proceso máis amplo e democrático, actuando como pegamento nun espazo onde todos se sintan a gusto e poida desenvolver políticas de transformación xurídico-social axeitadas ao que demanda a maioría da cidadanía". Este colectivo mesmo afirma no comunicado que "queremos corrixir Pablo Iglesias, de quen cremos que é refén dos intereses partidistas de EU e Anova". Unha afirmación que chega en plena crise interna de Podemos Galiza, con enfrontamento aberto entre a dirección estatal e secretario xeral galego. Neste sentido, 'Bases Podemos' xa avanza que non se presentará como colectivo nos comicios internos para renovar os máximos órganos galegos do partido. Porén, aclararon que calquera persoa ligada a Bases Podemos "é libre de participar a título individual dentro da candidatura que crea conveniente".


Summary: A súa obra circula polos museos e galerías de todo o mundo, pero el permanece chantado no lugar de onde procede traballando a madeira e a pedra para dar conta da súa mirada sobre o mundo. Francisco Leiro (Cambados, 1957) fálanos de como aborda esta etapa de confinamento, de como o corpo articula a súa linguaxe e de como a fraxilidade do corpo dá lugar a iso que chamamos arte. "No mundo de Leiro, a postura do corpo é a metáfora das ideas", escribiu Miguel Anxo Murado. Para observar esas ideas, cómpre educar o ollo e abrirse ao que os seus personaxes nos contan.

-A pandemia colleuno traballando no taller de Cambados. Como enfronta este período de confinamento? Non quero pecar de soberbio, pero a miña profesión baséase en estar confinado, no estudo, traballando, así que non me podo queixar. Boto de menos ir a un bar ou a un restaurante comer, pero máis ou menos sigo facendo a vida que fago todos os días. -Ou sexa, que até pode ser un momento produtivo. Os artistas estamos recluídos, polo que é posíbel que haxa bos resultados a medio prazo. A cultura non é algo que requira unha atención constante, no sentido de estar permanentemente visitando exposicións ou museos. A cultura e a arte son un fluído que circula continuamente entre as persoas, e este é un bo momento para reflexionar sobre o que entendemos por cultura. Bastante dispersos andamos todo o ano: a soidade tamén axuda. -Desde o punto de vista económico, como está afectando este feche universal o mundo da arte? Non sei, hai xente que non pode saír a comprar roupa á rúa Serrano, pero está aforrando unha chea de cartos [risas]. Vivimos nun mundo –e esa é unha das cousas que temos que reformular– que se basea no consumo masificado. A década de 1970, cando se teorizaba tanto sobre a sociedade de consumo, era un chiste comparado co que vivimos agora. Estamos nun sistema que non se ordena segundo as necesidades, senón segundo a capacidade de desbaldir. E agora estamos gastando no que necesitamos, estamos descubrindo o esencial. A min paréceme moi simpático que desaparezan dos supermercados o lévedo e a fariña, que a xente estea facendo pan na casa. Quen nos ía dicir isto hai dous meses? E tamén estamos descubrindo o valor humano da tecnoloxía cando quedamos cos amigos polas redes para tomar unha caña ou para contactar coa familia. E quizais atopemos outras cousas porque, por exemplo, estase demostrando que se pode facer televisión desde a casa. Eu a última vez que fun a un estudio de televisión quedei impresionado co aparato que hai montado para retransmitir. E agora faise desde un piso. -E no seu caso, a pandemia está inspirando obra nova? Eu déixome ir e que as cousas vaian xurdindo. O meu traballo sempre seguiu varios camiños e un deles está moi relacionado con temas sociais ou políticos: unha recompilación de obras deste tipo puideron verse no Kiosko Afonso da Coruña, en 2015, na exposición Esculturas sentidas, que mostraba pezas baseadas no Prestige, na catástrofe de Ruanda, na guerra de Siria… Pero todo isto é só unha parte do meu traballo, unha parte da "oferta", digamos. -Dígoo porque na súa obra o corpo é protagonista e neste momento, o sufrimento do corpo é algo que está nun primeiro plano da actualidade. Si, nese sentido, a referencia na miña arte sempre é o corpo humano. Para min constitúe o vocabulario básico, con el podes contar o que queiras. O cerebro está moi relacionado co corpo e o drama do corpo é o que aparece na arte. A arte contemporánea non se basea na representación realista do corpo senón na súa sublimación para narrar o que nos interesa. Se para contar algo concreto preciso que unha figura teña tres ou catro pernas en vez de dúas, pois póñollas… -O que se ve sempre na súa obra é a fraxilidade do corpo, a insignificancia á que se enfronta o ser humano. Como ve agora esa vulnerabilidade da que somos todos máis conscientes? As cousas repítense. Hai un tempo xa fixen unha peza que se titula Ébola, que ten algunha relación con esta situación que estamos vivindo. Un personaxe que leva unha máscara que está entre o cirúrxico e o peteiro dun paxaro, en lembranza daqueles médicos do século XV que se enfrontaban á peste e que efectivamente tiñan esa forma angulosa onde metían unha herbas aromáticas para protexerse das exhalacións. Esa máscara pode enfrontarse desde moitos puntos de vista: pode ser humorística ou pode mostrar o drama. A máscara oculta e protexe, si, pero sempre están os ollos detrás. Detrás dunha muller musulmá co rostro tapado sempre hai unha mirada, uns ollos. Por moito que unha persoa se tape ten que ver, ten que deixar ese balcón que son os ollos, e a través deses buracos podes trasladar o que hai dentro. Fíxate, con todas as grandes polémicas que houbo sobre o uso do veo e agora imos ter que andar todos tapados. A inspiración non é moito máis que iso: observar e entrar nun estado de dúbidas que che faga reformular o teu luga na vida -En 2014 vostede presentaba unha serie de obras baseadas nos personaxes da Divina Comedia de Dante. Figuras cargadas con grandes pedras, dobradas polo peso, que estaban entre o sufrimento e a esperanza. Unha idea de purgatorio que agora parece moi actual. Aqueles eran personaxes inspirados polo Purgatorio de Dante. Agora mesmo eu non sabería dicir se estamos purgando nós ou estamos sendo purgados. A natureza fai as súas purgas cada certo tempo e nós, que pensamos que tiñamos todo controlado, vemos como se nos derruba o mundo por un bichoco. Non sei, dalgunha maneira, pode que unha purga tamén sexa un mecanismo de selección natural, ou de reequilibrio. -Ese enfrontamento coa natureza non é nada novo na súa obra. A presenza protagonista da madeira sempre remite ao mundo natural e, nalgún momento, o drama ábrese paso. É curioso, porque eu lembro unha anécdota… O meu avó Paco sempre presumía de que superara a gripe de 1918 porque se fechou na bodega a facer o viño. No outono aquel empezou a morrer xente e coincidía que estaban vendimando. El, co pretexto de que tiña que encargarse de prensar o viño, de encubalo… dicía que estivera varios meses encerrado alí, na casa dunhas tías que lle pasaban a comida por debaixo da porta. Segundo a súa versión, librara da gripe polos vapores do viño, polo alcohol. En realidade, salvouse porque se illou, porque estivo alí metido durante o tempo que fose. Supoño que exaxeraba, non creo que estivese alí moito máis dun mes, pero o certo é que varios irmáns del morreron naquela pandemia e el librou por ese illamento que agora é protagonista. -Vostede móvese entre dous mundos case antagónicos, entre Cambados e Nova York, onde a pandemia agora está sendo particularmente cruel. Porén, a grande urbe por antonomasia, fai agromar a parte máis social da arte a parte de observador da humanidade que ten todo artista. Nova York é un escaparate incomparábel, unha especie de central de baterías que inxecta enerxía, tanto positiva coma negativa. Nese sentido, tamén che fai reflexionar sobre isto que estamos falando: déixache claro que non es nada, que es un bichiño máis dentro dun grande organismo. E creo que iso é bo, é unha cura de humildade. Tamén é certo que é unha cidade moi competitiva, alí nada dura moito máis de quince días e iso obrígate a seguir investigando, a convencerte de que nunca está todo feito e que sempre se pode ir máis alá. No fondo, é unha cidade que inspira, porque a inspiración non é moito máis que iso: observar e entrar nun estado de dúbidas que che faga reformular o teu lugar na vida. Só con meterte no metro e percorrer Manhattan de arriba a abaixo xa levas toda unha lección de como é a humanidade, un mapamundi en miniatura. E a min gústame o comportamento humano. Hai moitos clixés equivocados: aínda sendo, en moitas ocasións, deprimente, Nova York é unha cidade amábel e solidaria. Ninguén está disposto a perder o tempo, pero non é tan inhumana como pode parecer a primeira vista. -A cidade convértese nun observatorio a partir do cal se van perfilando proxectos que, logo, traballará en Cambados, daquela. O que máis fago alí é debuxar e maquetas para proxectos novos. Moitas veces veño cunha carpeta de debuxos que me serve para traballar o resto do ano sobre o que deseñei. -O debuxo convértese no testemuño desa observación, na faísca que logo prende na madeira ou na pedra. Os escultores baseámonos no debuxo: o debuxo é o berce da escultura, especialmente para un escultor orgánico coma min. Tanto para a idea inicial como para desenvolver o proceso: durante a elaboración da obra segues debuxando, segues buscando novos ángulos que a completen. Benvenuto Cellini dicía que a escultura ten 250 ángulos diferentes. Na actualidade, coa omnipresenza da fotografía, parece que a escultura só ten un punto de vista. Dá a impresión de que as revistas de arte e os medios, en xeral, sempre fotografan unha obra desde o mesmo ángulo, que resulta privilexiado. Pero non, a obra escultórica pode verse desde moitos lugares e cada perspectiva é diferente, descobre novos significados. -O debuxo é entón a primeira pegada da idea. O principal na arte é a idea, o concepto. Durante o século XX déuselle moitas voltas a este asunto e acabou converténdose nun problema semántico, pero a idea é o principal. Logo vén o problema da execución desa idea, pero no fondo ambas as cuestións van da man. Leonardo da Vinci tivo a ocorrencia de pintar unha muller cunha mirada e un sorriso especiais e cos pinceis rematou "idealizando a idea". A execución da obra procede desa idea inicial e forma un continuum con ela. -Falabamos antes das esculturas que retrataban a catástrofe do Prestige, aqueles voluntarios que recollían chapapote, e que tamén levaban máscaras. Chegamos con iso á idea dos novos significados que adquire a obra de arte dependendo do contexto do espectador: de súpeto, aquelas figuras cobran outro sentido. Falta espontaneidade á hora de enfrontarse á obra de arte? Habería que ensinarlle á xente a mirar, non fechar os significados que poida ter unha obra. Non se lle pode dicir ao público: "isto é tal cousa", porque restrinxes a interpretación. En moitas ocasións a xente pregunta e quere que lle explique o significado dunha obra concreta e eu procuro calar. Pero en ocasións, caio na trampa e trato de explicar a peza, e en canto comezo xa estou arrepentido, xa me dou de conta de que estou empobrecéndoa. A persoa que se enfronta á obra ten que ter máis liberdade para ver o que ten diante. -Un bo exemplo podería ser o célebre "sereo" de Vigo, que comezou cunha polémica un pouco absurda sobre a súa estética e acabou sendo un emblema da cidade. Estamos pouco habituados a abrir os ollos, a permitir que haxa unha mirada máis aberta ante a arte? É certo que hai persoas cunha mirada máis profunda e outras cunha mirada máis superficial, pero pódese ensinar á xente a ver unha obra de arte, a ver máis alá do epidérmico, o que hai detrás das pinceladas ou dos volumes dunha obra. A boa arte ten esa especie de duende que esperta moitas emocións, e que non se ven a primeira vista. O ollo hai que educalo. -O humor, ás veces, pode ser unha ferramenta para conectar con esa mirada da persoa espectadora. As súas obras, en moitos casos, tiran dese humor para relaxar un pouco a relación con quen está mirando. Hai que pensar que eu son un escultor figurativo pero, digamos, "serodio". Todas as formulacións da escultura figurativa liquidáronse entre finais do século XIX e principios do século XX. Dos construtivistas rusos para aquí, a escultura figurativa quedou nun lugar case residual. Eu sigo empeñado en sacarlle partido á figuración, pero, dalgún modo, teño que situarme nunha especie de ambigüidade, coma se no fondo non o tomase moi en serio. E claro que vai en serio, pero é case unha exaltación do absurdo, unha posición un tanto falsa. Isto conecta un pouco con esa idea da que falabamos da fraxilidade humana. A representación do corpo na arte ten unha orixe relixiosa, é sempre a representación do home como algo que vai máis alá da súa materialidade. En Europa, até o Renacemento, o único que se representaba eran santos e, de feito, na Galiza, a nivel popular, ás imaxes seguen chamándolles "santos". E eu ás veces teño as miñas dúbidas sobre a natureza do meu traballo, sobre que fago eu representando estas figuras, estes bonecos…Que significa isto? E o humor, ou ese toque irónico, é un pouco a escultura burlándose de si mesma. -Falando de santos, hai pouco puidemos ver, na exposición Galicia, un relato no mundo [comisariada por Manuel Gago], a Santa de Francisco Asorey, un dos artistas que vostede sempre cita entre as súas fontes de inspiración. E resulta curiosa esa asociación entre o sagrado e o traballo manual, como unha muller traballadora acaba sendo "canonizada" polo pobo. Asorey sempre estivo moi preocupado pola representación da muller. Hai que lembrar a Nai de door, do Museo Diocesano de Bilbao, que ten máis elementos en común cunha pachamama que co habitualmente asociamos a unha representación da Virxe María. Son figuras que se relacionan coa muller-terra, que nace do chan para xerar a vida. Esta obra que dis, a Santa, é marabillosa: unha muller nova pero co corpo xa moi traballado, co ventre dunha muller que xa pariu, que ten as mans grandes e marcadas polos labores do campo, chantada no chan aguantando o peso que leva ao lombo… É unha deusa, non unha "santiña". Con estas mulleres, Asorey lograba ir máis alá do que representaban as obras. -Como encaixa isto nun mundo da arte cada vez máis dependente do mercado? A imaxe que se dá habitualmente ten pouco que ver con estes valores que a arte pretende transmitir, parece vivir nesa contradición permanente. O mercado da arte sempre foi así. Eu lembro de novo ver nos telexornais ese tipo de noticias extravagantes: "Un pintor australiano pinta coa barba, colgado dos pés, sobre un lenzo; a obra vendeuse por non sei cantos miles de dólares". Esa imaxe que se transmite pode ter que ver con que os artistas das vangardas, moitas veces, facían ese tipo de cousas para transgredir, para chamar a atención. E claro, o gran público queda con esas anécdotas e non co que había detrás, que era algo máis interesante. Pero a arte é moi extensa e ten moitos estadios: hai unha arte de luxo e unha arte máis accesíbel. O que si asusta hoxe en día é o fenómeno das subastas, as cifras que se pagan por boutades que non teñen nada detrás e que marcan un pouco a imaxe pública do mundo artístico. A arte sempre estivo ligada ao luxo, ás clases podentes, desde as cifras millonarias que pagaban os señores medievais polas reliquias dun santo. Case como agora: se tiñas uns notarios que fosen capaces de acreditar que aquel óso era dun santo ou dunha santa, podías pedir cifras escandalosas por el. Ese fetichismo segue existindo arredor do mundo da arte: cando pasas duns determinados prezos o que estás comprando non é unha obra de arte, é un fetiche, unha reliquia. Arte e relixión son o mesmo, saen da mesma zona do cerebro.


Summary: Cando restan pouco máis de 24 horas para que remate o prazo para lograr a investidura e evitar unhas novas eleccións, arredor de 200 persoas concentráronse na praza de Sant Jaume para pedir un acordo de última hora entre Junts pel Si e a CUP.

Cando apenas ficaban 36 horas para que Artur Mas, como president en funcións, teña que asinar unha nova de convocatoria de eleccións, arredor de 200 persoas saíron á rúa para se concentrar na praza de Sant Jaume e así presionar Junts pel Si e a CUP co fin de que cheguen a un acordo. "Non se pode deixar de intentalo até o derradeiro minuto", sinalaron as organizacións independentistas convocantes nun comunicado aos medios. As persoas concentradas berraron, amais de "Independencia", "Non queremos traidores, somos 72" ou "Somos soberanos", e leron un manifesto no que instaron a Junts pel Si e a CUP a teren "sentido común" e a non desaproveitaren a representación independentista que ambas as candidaturas conseguiron no Parlament. Tamén criticaron as "actitudes partidistas" de que non fan posíbel a investidura. Tardà: "Se Mas dese un paso ao lado, a súa figura crecería" Tardà critica a "mirada curta" de Mas e da CUP O deputado de ERC no Congreso Joan Tardà sinalou este sábado en declaracións a Rac1 que "se Mas dese un paso ao lado, a súa figura crecería moito máis do que xa creceu". Criticou, ademais, a "mirada curta" de Mas e da CUP e advertiu de que se pode estar perdendo "unha oportunidade de ouro". Diante dunhas eventuais eleccións, Tardà avisou de que Esquerra, que "nestes momentos non dispón da ferramenta para dar un paso adiante", loitará contra o abstencionismo, pois teme que haxa persoas que non queiran ir votar porque están "feridas". Tamén sobre unhas posíbeis eleccións, Muriel Casals, deputada de Junts pel Si, e ex presidenta de Ómnium Cultural, sinalou este sábado en declaracións a Catalunya Ràdio que gostaría da reedición da fórmula Junts pel Si, aínda que recoñeceu que "non é seguro que se faga". Se non se reedita, considerou, os independentes terán menor peso.


Summary: PSdeG, AGE e BNG cren insuficiente o mecanismo autonómica de loita contra os lumes e CCOO, UGT, CIG e CSIF denuncian a "falta de medios na loita contra a vaga de lumes" e acusan a Medio Rural de achegar datos de efectivos "que non se corresponden coa realidade".

A vaga de incendios que volve asolar os montes galegos neste verán e as máis de 6.000 hectáreas -segundo dixo Alberto Núñez Feijóo- que xa se queimaron no país no que vai de ano volve provocar as críticas de oposición e sindicatos á política contra os lumes que leva a cabo a Xunta de Galicia. O presidente alertou dunha actividade dos incendiarios "nunca vista" e culpabilizou case en exclusiva a quen "intenta facer dano" das insistentes lapas, que levan anos sendo un problema en Galicia. O PSdeG cre "inoperativo" o sistema de birgadas municipais e AGE acusa o PP de "facilitarlles o chisqueiro" aos incendiarios coa Lei de Montes Desde o PSdeG, o seu voceiro de Agricultura, Pablo García, cre que a vaga de lumes "demostra que o sistema de brigadas municipais de extinción de incendios non funciona, é inoperativo, insustentable e caro". Pola súa banda, a parlamentaria do BNG, Carme Adán, acusou o presidente da Xunta de estar "desaparecido" mentres os montes arden e cre que ante a vaga de incendios a única política do Executivo "é rezar ao Apóstolo para que chova". Ademais, a vicevoceira de Alternativa Galega de Esquerda (AGE), Yolanda Díaz, foi máis aló e acusou o PP de facilitar aos incendiarios "o chisqueiro para incendiar o país" coa aprobación da Lei de Montes que permite a recualificación de terreos queimados. No entanto, as críticas non chegan só da oposición. Os sindicatos volven denunciar precariedade dos servizos contra-incendios. Así, a CIG censura a falta de medios tanto humanos como materiais no Servizo de Prevención e Defensa contra Incendios Forestais (SPDCIF) neste verán. Segundo denuncia a central nacionalista, en Ourense, onde os lumes están a afectar con máis forza, traballan dúas persoas nalgunhas brigadas que tiñan que estar compostas por sete, ademais de non cubrirse as baixas ou as vacantes do servizo. "Mentres a Xunta nunha actitude totalmente propagandística dedícase a entregar camións motobombas novos a concellos da mesma cor política para que os teñan aparcados ou que a mediados de agosto non teñan aínda contratados a condutores nin brigadas, os camións motobombas do SPDCIF caen a cachos". aseguran, tras criticar tamén que o Executivo do PP reducise de 83% a 35% de empregados públicos no Servizo contra incendios o que, ao seu ver, afecta negativamente á eficacia e coordinación. Esixen, así, que se cubran axiña as vacantes e que se dote de medios materiais e vehículos necesarios para desenvolver un labor seguro e eficaz. CCOO, UGT, CIG e CSIF denuncian a "falta de medios na loita contra a vaga de lumes" Do mesmo xeito, UGT denunciou que o servizo contraincendios da provincia de Lugo ten actualmente unhas 40 prazas de brigadista sen cubrir, que conta con motobombas cunha antigüidade de "máis de 15 anos" e que os traballadores reciben un "escaso" avituallamento para os lumes. Díxoo o brigadista e delegado do comité de empresa da Consellería de Medio Rural na provincia, José Manuel López Pérez, quen incidiu en que "hai brigadistas con máis de 60 anos en extinción directa" e en que hai brigadas nas que só están tres persoas, pois quedaron "entre 35 e 40 prazas sen cubrir". Ademais, as organizacións sindicais CCOO, UGT, CIG e CSIF xa avanzaron que o vindeiro xoves comparecerán conxuntamente para "denunciar a falta de medios na loita contra a vga de lumes que está asolando Galicia". Segundo din nun comunicado, demostrarán "que os datos achegados pola Consellería de Medio Rural en relación aos efectivos que aparecen no Plan de Incendios Forestais (Pladiga) non se corresponden coa realidade". A Xunta responde e di que o dispositivo contra os incendios é "o máis potente de España" Respecto das críticas de sindicatos e outras formacións políticas ao dispositivo, o Goberno autonómico indica que "Galicia conta co dispositivo de prevención e loita contra incendios forestais máis potente de toda España que, en conxunto, pode chegar a alcanzar as 7.000 persoas velando polos montes galegos"; "un dispositivo idéntico en persoal que o ano anterior". Ademais, conclúe a Xunta, ao comezo da campaña de risco elevado, o 1 de xullo, "estaban xa cubertos o 100% dos postos de técnicos, o 98,1% dos 388 postos de axentes e o 94% dos 1.839 postos de laborais do Servizo de Prevención e Defensa Contra os Incendios Forestais".


Summary: O tremor produciuse pouco antes das 7.30 horas da mañá. O epicentro localizouse a uns 22 quilómetros de profundidade

A vila de Boborás, na comarca do Carballiño, rexistrou esta quinta feira un terremoto de magnitude 2 na escala de Richter, segundo información sísmica do Instituto Xeográfico Nacional. En concreto, o tremor produciuse pouco antes das 7.30 horas da mañá. O epicentro localizouse a uns 22 quilómetros de profundidade, no concello de Boborás. Os rexistros oficiais indican que hai só uns días, en 21 de decembro, esta mesma zona rexistrou outro movemento sísmico. Foi, concretamente, o veciño municipio de San Amaro, onde se produciu un terremoto de magnitude 3.1. Ademais, hai apenas unha semana, 19 de decembro, outro tremor de magnitude 2.1 afectou o municipio pontevedrés de Vilaboa.


Summary: A enquisa de Celeste-Tel para eldiario.es sitúa o PP ao límite da maioría, con entre 36 e 38 escanos, e sen socios pola dereita con representación no Parlamento que lle permitisen completala. O PSdeG recuperaría a segunda posición ao medrar entre 6 e 8 escanos e o BNG tamén lograría unha pronunciada suba, mentres que Galicia en Común descendería notablemente con relación a En Marea

A enquisa de Celeste-Tel sitúa o PP ao límite da maioría, con entre 36 e 38 escanos, e sen socios pola dereita con representación no Parlamento que lle permitisen completalaPor primeira vez dende 2009, panorama aberto a un mes das eleccións galegas. Esa é, cando menos, a fotografía que ofrece a enquisa de Celeste-Tel para eldiario.es sobre os comicios ao Parlamento de Galicia para o vindeiro 5A. Segundo este inquérito, o PP ten en risco a súa maioría absoluta e, daquela, a porta está aberta a un eventual cambio de Goberno. Os populares poderían pasar dos seus 41 escanos a entre 36 e 38, no límite da absoluta e sen socios pola dereita con representación no Pazo do Hórreo para completar a maioría.O Partido Popular sería outra volta a forza máis votada en Galicia co 43,9% dos votos. Isto implicaría que os de Alberto Núñez Feijóo descenderían uns catro puntos a respecto de hai catro anos e deixarían polo camiño máis de 60.000 votos Non obstante, o PP galego continuaría, segundo este inquérito, cunha fortaleza moi superior á mostrada polo propio partido a nivel do Estado e polo propio PPdeG nas eleccións xerais celebradas en 2019. Mostra disto é que, atendendo aos datos da sondaxe, o vindeiro 5 de abril tanto Vox como Ciudadanos non darían logrado escanos por ningunha circunscrición.Segundo a enquisa, o PSdeG recuperaría a segunda posición ao medrar entre 6 e 8 escanos e o BNG tamén lograría unha pronunciada suba, mentres que Galicia en Común descendería notablemente con relación a En MareaAtendendo á enquisa, o PSdeG recuperará folgadamente a segunda posición e estaría en condicións de encabezar un eventual Executivo da esquerda. A formación de Gonzalo Caballero tería o 25,2% dos votos, máis de sete puntos por riba de 2016, e incrementarían a súa representación entre 6 e 8 escanos, ata roldar un intervalo de 20 a 22.Os datos da enquisa tamén auguran un ascenso do BNG. A organización que encabeza Ana Pontón medraría arredor de 5 puntos, ata achegarse ao 14%, e recuperaría a condición de terceira forza política con ata 3 escanos. Xusto o contrario sucedería no eido da coñecida como esquerda rupturista. Galicia en Común obtería uns 8 puntos menos de apoio cidadán que os logrados por En Marea hai catro anos e dos 14 escanos da antiga confluencia pasaría a 8, segundo esta enquisa. Esta correlación de forzas difire doutros inquéritos coñecidos nos últimos días, nos que o ascenso do Bloque é maior e a representación de Galicia en Común, máis cativa.Os escanos finais de Pontevedra e Lugo, claves no posible cambioSempre atendendo a esta enquisa, todo semella indicar que o vindeiro 5A a batalla polos escanos finais pode valer un Goberno. Moi especialmente, di o inquérito, en Pontevedra e Lugo. O inquérito prevé que PP e PSdeG disputen un escano en Pontevedra e que populares e Bloque pugnen pola acta final de LugoA baixada do PP gardaría certas semellanzas, por circunscricións, co acontecido no ano 2005. Perdería un escano na Coruña e en Pontevedra baixaría entre un e dous. Ese segundo escano pontevedrés estaría en disputa entre os populares e o PSdeG, exactamente como hai década e media, cando ese transcendental deputado final acabou dependendo do voto do estranxeiro. En Lugo tamén habería unha pugna estreita polo escano final, no seu caso entre os populares e o BNG. A sondaxe, mentres, dá por máis probable que os populares perdan outro escano en Ourense, o noveno, catro anos despois de arrebatarllo ao PSdeG por apenas 200 votos.A esquerda é maioría na mocidade, a máis escasa e a máis abstencionistaA enquisa de Celeste-Tel para eldiario.es ratifica tamén a fenda xeracional no electorado galego e a maior tendencia á esquerda entre a poboación maís moza, que é tamén a máis escasa e a máis abstencionista. Non en van, entre o electorado de 18 a 30 anos, Galicia en Común sería a primeira forza seguida de preto polo BNG e co PSdeG a continuación. O PP quedaría nesta franxa de idade en cuarta posición, con apenas o 7%.Entre a poboación maior de 65, a maioritaria no electorado galego, o PP conserva con amplitude a condición de primeira forzaNa seguinte franxa, de 31 a 44 anos, a esquerda seguiría liderando encabezada, neste caso, polo PSdeG (16,6%). O PP xa é neste sector segunda forza (12,6%) seguido do Bloque (10,1%) e Galicia en Común (8,5%), di o inquérito.A situación invértese, como adoito, entre a poboación maior de 65 anos, que é tamén o sector maioritario entre o electorado galego. No seu caso, as candidaturas do PP superarían o 30% de apoio, duplicando amplamente a segunda forza, o PSdeG, e con BNG e Galicia en Común en cifras residuais. Os de Feijóo tamén lideran as preferencias da poboación de entre 45 e 64 anos.


Summary: A Xunta reprocha ante o TSXG no litixio polos papeis das caixas os "exiguos prazos que, unilateralmente, decidiu o Parlamento" para que o Goberno entregue á oposición a documentación que pide. Eses prazos foron fixados en en 2015 co voto do PP

A investigación política sobre a fracasada fusión de Caixa Galicia e Caixanova leva dous anos paralizada no Parlamento cando xa transcorreron seis dende que foi aberta por primeira vez. No entanto, o que si segue adiante é o periplo xudicial de parte dos seus ex-directivos, e tamén nos tribunais, o litixio iniciado polo deputado Antón Sánchez (En Marea) ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) para tentar que a Xunta lle facilite ata seis documentos sobre o papel que xogou o Goberno na fusión. Alén de afirmar que, en realidade, Sánchez xa ten toda a documentación reclamada, a Xunta tamén xustifica ante o Tribunal Superior que non vulnerou os seus dereitos como membro da Cámara e cuestiona a normativa que estipula os dereitos dos deputados para reclamar e recibir papeis do Goberno. Esas regras están incluídas no Regulamento do Parlamento aprobado na súa última versión en 2015, isto é, con maioría absoluta do PP e cos votos a prol tamén do PSdeG. Segundo a Xunta do PP, a normativa impulsada polo PP fixa prazos non "factibles".A Xunta reprocha os "exiguos prazos que, unilateralmente, decidiu o Parlamento" para que o Goberno entregue á oposición os papeis que pide; eses prazos están fixados no Regulamento, aprobado en 2015 baixo maioría absoluta do PPIgual que antes da reforma, o artigo 9 do Regulamento indica que os deputados e deputadas teñen dereito a reclamar da Xunta todos os documentos e informes que o Goberno teña no seu poder. Unha vez realizada a petición formal, a Xunta debe achegar a documentación en 30 días ou, no mesmo prazo, xustificar as razóns legais que lle impiden facelo. O escrito presentado polo letrado da Xunta que representa o Goberno neste litixio, a cuxo contido tivo acceso Praza.gal, evidencia que os grupos parlamentarios dirixen ao Executivo un "volume inxente" de peticións de documentación, alén doutras figuras parlamentarias de control. Por iso, razoa, "pretender" que "se estarán infrinxindo os dereitos fundamentais" dos deputados" se a Xunta non cumpre "estritamente cos exiguos prazos que, unilateralmente, decidiu o Parlamento" -os fixados polo Regulamento aprobado con maioría absoluta do porpio PP-, deixa a Administración nunha "situación perversa", ante a "dificultade práctica nunha situación moi complicada".O letrado da Xunta di ao Tribunal que a "limitación de medios cos que conta a Administración" impide cumprir os prazos parlamentarios que o propio PP aprobouAdemais das peticións de papeis a través do artigo 9, relata o mesmo escrito, o Goberno ten que atender as formuladas dende as diferentes comisións e responder preguntas orais e escritas, todas elas con prazos taxados. "Non resulta, en ocasións coma esta, factible dar cumprimento ao pedido neses prazos coa limitación de medios cos que conta a Administración e atendendo á diversidade e complexidade do reclamado", xustifica. Deste xeito, continúa, aínda que os deputados -neste caso, Antón Sánchez- estean "no seu dereito" de pedir papeis a través dunha comisión -a de investigación das caixas- e pola vía do artigo 9, isto "multiplica" o traballo da Xunta, que como "non pode chegar a todo nos prazos", decide "priorizar". Por iso se atrasou na entrega dos papeis das caixas que así e todo, insiste, xa facilitou.Na súa defensa do Goberno galego o letrado agrega un argumento máis. Na súa actual versión, o Regulamento "parece recoñecer que o incumprimento do prazo de 30 días non implica automaticamente unha privación do exercicio "das "funcións" dos deputados. Chega a esta conclusión porque actualmente a norma parlamentaria inclúe -dende 2015- a posibilidade de "converter a petición en pregunta de resposta oral" unha vez que "verifica" que a Xunta non lle enviou a documentación en prazo.Case 700 peticións no que vai de lexislatura, o 70% atendidasPara xustificar que debe atender un gran "volume" de peticións que "dificulta dar resposta a todas" nos "exiguos prazos que marca o Regulamento do Parlamento" a representación legal da Xunta achegou tamén ao Tribunal Superior un informe da Dirección Xeral de Relacións Institucionais e Parlamentarias que detalla o número de peticións de documentación formuladas polos grupos parlamentarios no que vai de lexislatura. Estas cifras foron publicadas en varias ocasións polo propio Parlamento, pero non o fai dende 2017.Ata o pasado febreiro o PSdeG formulou 398 peticións de documentos, En Marea 153 e o BNG, 128; o PP presentou 10 das que xa lle responderan noveSegundo as cifras incluídas no informe remitido pola Xunta ao TSXG, ao que tamén puido acceder Praza.gal, ata finais de febreiro os grupos parlamentarios formularan 689 peticións de documentación á Xunta e delas, 465 foran respondidas -algo máis dun 67% do total-. Ata ese momento o grupo parlamentario que máis peticións realizara fora o PSdeG (398), seguido de En Marea (153) e do BNG (128). Como adoito, o grupo que sustenta ao goberno é o que menos documentación pide por esta vía; ata febreiro o PP realizara 10 peticións e a Xunta xa lle contestara 9 delas.A Xunta pide ao Tribunal que, se a condena, non a obrigue a entregarlle ao deputado Antón Sánchez todos os papeis das caixas que pideEste ritmo de respostas mellora un chisco o do primeiro ano de lexislatura. Daquela, cando o Parlamento si fixo públicos os datos, a Xunta non entregara á oposición a metade dos documentos que pedira. Esa mellora relativa tamén é defendida polo Goberno ante o Tribunal, ao que indica que o feito de ter case o 70% das peticións atendidas implica estar "dentro dos estándares habituais da actividade parlamentaria comparada".Con todos estes argumentos o Goberno galego pide ao TSXG que non admita o recurso interposto por Antón Sánchez. En caso de que o admita, pide que o rexeite integramente e, se isto non é así, que na súa condena á Xunta non estipule a obrigatoriedade de lle entregar os documentos da fusión que pediu, senón que só "obrigue" a realizar "algunhas das respostas previstas" no artigo 9 do Regulamento, isto é, a entregarlle os papeis ou a achegarlle un documento explicando as razóns legais polas que non llos dá.


Summary: A acción de protesta reclamaba o desbloqueo das negociacións do convenio colectivo que remata en xullo e que, coa nova reforma laboral aprobada polo Partido Popular, a partir de entón "van perder eficacia, poden perder a súa ultraactividade e, polo tanto desaparecer"

Delegad@s sindicais e traballadoras do comercio de alimentación da CIG, CCOO e UGT desenvolveron en Vigo unha nova protesta para reclamar o desbloqueo das negociacións do convenio colectivo. A mobilización consistiu en mercar gran cantidade de produtos para devolvelos a continuación, o que provocou largas colas en dous supermercados da cidade. Dende a federación de Servizos de Vigo da central nacionalista informaron que a iniciativaenmárcase na campaña iniciada a nivel nacional para presionar á patronal coa fin de desbloquear as negociacións dos convenios de comercio vario, comercio alimentación, téxtil e hostalería. A súa secretaria comarcal, Transi Fernández, advirte de que a vixencia destes convenios remata en xullo e que, coa nova reforma laboral aprobada polo Partido Popular, a partir de entón "van perder eficacia, poden perder a súa ultraactividade e, polo tanto desaparecer". A consecuencia inmediata podería ser a perda dos dereitos salariais, laborais e sociais conquistados nos últimos anos.


Summary: Un estudo de Unicef Galiza destaca os usos e as prácticas máis problemáticos da poboación adolescente na contorna dixital.

Unha de cada catro persoas adolescentes da Galiza fai un uso problemático da internet, as redes sociais e os videoxogos. Segundo revela o informe Impacto da tecnoloxía na adolescencia na Galiza. Relacións, riscos e oportunidades, elaborado por Unicef Galiza en colaboración coa USC e o Consello Xeral de Colexios de Enxeñaría Informática, a frecuencia, a intensidade e a escasa supervisión marcan as relacións das crianzas e da poboación adolescente na contorna dixital. O estudo que vén de presentar a entidade coincidindo co Día da Internet Segura é un dos máis ambiciosos e de maior profundidade realizados até o momento en Europa. Recolle as opinións de máis de 3.000 adolescentes dunha vintena de centros de secundaria da Galiza ─50.000 adolescentes de 265 centros de todo o Estado─, dos que 90,8% recoñece conectarse a internet todos ou case todos os días. Ese vínculo cotián, aseguran, proporciónalle alegría a 97,9%, diversión a 82,9%, tranquilidade a 81,9% e apoio e comprensión a 71,5%. Son as sensacións máis positivas que extrae o alumnado galego da súa experiencia en liña, que non impiden outras prácticas e datos "preocupantes". Múltiples perfís nas redes Di o informe que un de cada catro adolescentes na Galiza usa internet e as redes socias de forma intensa e sen supervisión. Case 98% do alumnado de ESO da Galiza está rexistrado nalgunha rede social e 80,5%, ten conta en tres ou máis redes sociais. Con todo, o dato máis salientable, salientan as responsábeis do estudo, é que seis de cada dez mozos e mozas teñen máis dun perfil nunha mesma rede social, "perfís que utilizan selectivamente para se relacionar coa familia e coñecidos ou con grupos de iguais. É moi doado para eles e supón un risco moi grande en termos de sexting e ciberacoso", resalta a Nós Diario Irene Marín, coordinadora de Unicef Galiza. Cinco de cada dez adolescentes recoñecen ter contactado con descoñecidos a través de internet e, outros tantos, ter aceptado persoas estrañas en chats e redes sociais. Unha porta aberta ao grooming e o sexting, identificados pola propia rapazada como prácticas cada vez máis habituais e os riscos principais da rede. De feito, catro de cada dez enquisados asegura ter recibido algunha vez mensaxes de contido erótico ou sexual e un de cada dez, unha proposición sexual por parte dun adulto. Dous de cada dez poderían estar a sufrir ciberacoso. Xogo e apostas en liña O estudo tamén repara nos videoxogos, no xogo e nas apostas en liña. Estímase que uns 3.000 estudantes de ESO da Galiza probaron polo menos unha vez. Un 45,5%, para gañar cartos. Polo que se refire aos videoxogos, seis de cada dez adolescentes defenden que se trata da súa principal canle de lecer e entretemento, aínda que cinco de cada dez recoñecen empregar xogos non recomendados para a súa idade. "A supervisión parental non é moi adecuada en relación ás pantallas ─só 34,9% da rapazada recibe límites─, por iso é o momento de pór todos estes datos enriba da mesa e implicar a sociedade para abordar o uso problemático das redes sociais, mudar os riscos e garantir a privacidade real da rapazada", resume Irene Marín. Acompañamento fronte á vitimización das crianzas na rede "Non fai falla ser un experto en redes sociais para acompañar os teus fillos na súa vida dixital". Esta mensaxe vai dirixa a pais, nais e titores da poboación moza e é parte da campaña #EducaTRIC que Unicef Galiza pon hoxe en marcha con recomendacións a familias, rapazada, industria e institucións públicas co ánimo de promover a protección dos dereitos da infancia e a adolescencia no ámbito dixital Para construír unha contorna "segura, saudábel e equitativa".