Summary: Recoñece que ningún traballador denunciou nin ratificou que se sentise intimidado e que o denunciante non estaba presente no lugar dos feitos, pero critica con dureza unha acción "orquestrada e organizada" que "impedía o normal desenvolvemento dunha votación democrática"

A Fiscalía de Pontevedra decidiu arquivar as dilixencias de investigación penal abertas por presuntas coaccións durante as votacións levadas a cabo polos traballadores da Administración da Xustiza en Galicia o pasado 27 de abril para ratificar ou non o preacordo que varios sindicatos pactaran coa Xunta para poñer fin á folga. O caso aberto tras unha denuncia dun delegado sindical contra outros compañeiros péchase ao non apreciar o fiscal delito. Destaca a "ausencia de persoas coaccionadas" ao comprobarse que "ningunha" das que se atopaba no lugar do feito "acudiu nese momento ou noutro posterior" a denunciar a "imposibilidade" de exercer o dereito a voto ou a "sensación de presión" da que si alertara o impulsor da demanda. O fiscal destaca que ningunha persoa presente no lugar dos feitos presentou denuncia por coaccións e que o que si o fixo só aludiu a vídeos Precisamente, no decreto de peche da investigación, ao que tivo acceso Praza.gal, destácase que "a denuncia foi posta por un terceiro que non se atopaba no lugar dos feitos", aos que fixo referencia unicamente polas imaxes gravadas con teléfonos móbiles. Foron momentos de tensión durante unhas votacións sobre un preacordo ao que se opoñían os sindicatos AX-CUT, CIG e STAJ, que acusaban as outras centrais (CCOO, UGT, USO e CSIF) de "traidores" ou "vendidos" por ter pactado coa Xunta de costas ao resto de representantes. O fiscal xefe, Juan Carlos Aladro, decide pechar as investigacións penais pero lanza duras críticas contra os sindicatos que avogaban polo non naquela votación e contra os seus representantes, tres deles chamados a declarar en calidade de investigados: Quique Araújo, de STAJ; e Fina Iglesias e Pablo Valeiras, de Alternativas Xustiza-CUT. Non declararon, pero na primeira das dúas veces que acudiron presentaron unha "petición de abstención do instrutor, sobre a base da súa falta de imparcialidade, baseada na súa relación cunha persoa allea á denuncia presentada". Refírese a unha queixa pola coñecida relación de amizade entre este fiscal xefe e o conselleiro de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, Alfonso Rueda, responsable precisamente na Xunta do sector en conflito e acotío moi crítico e belixerante cos sindicatos sinalados na demanda. Os sindicalistas investigados presentaron unha queixa pola "falla de imparcialidade" do fiscal en base á súa coñecida amizade co conselleiro Rueda O fiscal asina o decreto de peche de investigación, non atopa delito e advirte de que non hai denuncia de ningún dos presentes, pero carga con dureza contra a situación vivida aquel día en Pontevedra. Así, cre que dos vídeos que acompañan a denuncia dedúcese que "a votación resultou practicamente imposible, xa que no seu curso produciuse un gran balbordo, constantes berros e insultos infamantes". O fiscal non aprecia delito pero carga contra unha "coacción orquestrada e organizada" que "impedía o normal desenvolvemento dunha votación democrática" O fiscal fala dunha "clara coacción orquestrada e organizada, onde un grupo uniformado e dirixido, trataba de forma secuencialmente ordenada de evitar a votación, á que deberían acudir todos os integrantes do censo; no entanto, alí non se ve votar a ninguén, malia que na urna si se advirte de que hai numerosas papeletas e é difícil pensar que a aquela votación puidesen acudir outros distintos dos uniformados". Segundo os datos que facilitaran os sindicatos daquela, en Pontevedra gañou o non ao preacordo, con 184 votos en contra del e 50 a favor. A mesma opción vencera tamén en Vigo (204 contra 112), Ferrol (54-49) e Lugo (86-54). Para o fiscal, segundo os vídeos, "algunhas persoas, todas elas vestidas con camisolas azuis, impedían o normal desenvolvemento dunha votación democrática, con berros constantes aos integrantes dunha mesa onde se atopaba a urna, berrando outros e algúns xesticulando fronte á mesma, dicindo que os representaban, chegando mesmo a golpear a urna de votación", di. Para os investigados, no entanto, quedou "demostrado" que non houbo coacción ningunha porque "ningunha das persoas que alí estaban chamadas a votar ou que foron votar denunciaron nada". "O denunciante quixo facer dano, esa era a súa intención; o fiscal puxo moito interese en que o caso prosperase, pero a realidade agromou", aclara un dos sindicalistas que declarou. "O denunciante quixo facer dano, esa era a súa intención; o fiscal puxo moito interese en que o caso prosperase, pero a realidade agromou" Sexa como for, o fiscal non aprecia delito de coacción e aclara que este requiriría que houbese quen se teña sentido intimidado, algo que ningún dos traballadores da Administración da Xustiza ratificou nin denunciou. Ao tempo, insiste en que "sorprendentemente", o denunciante non estaba nos xulgados de Pontevedra no día das votacións que foron postas en dúbida. Plan de recuperación pola folga Por outra bada, o Goberno galego anunciou que analizará co Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) as necesidades do plan de recuperación nos xulgados despois da folga dos funcionarios do sector xudicial para trasladalo posteriormente ao Ministerio de Xustiza. Segundo informou a Xunta, a reunión celebrarase a semana próxima e permitirá concretar os recursos necesarios a achegar por cada Administración, despois de que o TSXG achegue os datos solicitados nos órganos xudiciais galegos. O Executivo autonómico levará a posta en marcha da segunda fase deste plan como asunto prioritario na reunión que prevé manter este mesmo mes con representantes do Ministerio de Xustiza. De feito, remarcou que a "colaboración" do Ministerio é "fundamental" para "axilizar ao máximo" a recuperación do traballo, en tanto persoal, xuíces, letrados ou letrados "dependen directamente" do Estado e a el corresponde --incide a Administración galega-- a remuneración do seu traballo extra. Desde algúns sindicatos, como a CUT, critícase que "máis de tres meses despois da publicación no DOG do acordo" para pór fin ao conflito, "a primeira fase dos plans de actuación e recuperación do traballo por causa das xornadas de folga son ridículos en duración e contías, alí onde se puxeron en funcionamento, sen estudo das cargas de traballo". Ademais, aseguran que xa se perdeu moito tempo e que o resultado volve ser "a improvisación" e un plan "para perpetuar os atrasos na Xustiza galega".


Summary: "La cerveza de los que tienen lo que hay que tener. Para los que tienen lo que hay que tener" ou "Tenemos lo que hay que tener". Así reza a última campaña de Estrella Galicia con soportes publicitarios en locais hostaleiros do país e que está a espertar críticas polo sexismo que desprende.

Con motivo do lanzamento da cervexa elaborada con castañas, Estrella Galicia difunde unha campaña publicitaria que está a espertar malestar polo seu carácter machista. En expositores de madeira que serven como soporte publicitario en locais hostaleiros de Galiza pode lerse como Hijos de Rivera presenta a nova bebida de castañas co lema "La cerveza de los que tienen lo que hay que tener. Para los que tienen lo que hay que tener". Unha consigna que reproduce non só a linguaxe sexista, senón unha expresión construída en base a un estereotipo machista. Aliás, na súa páxina web, Estrella de Galicia anuncia a cervexa co eslogan "Tenemos lo que hay que tener". Aínda que non aparecen trazos de xénero na redacción da frase, vóltase a recoller a expresión machista referida aos testículos. A respecto do contido visual da imaxe, hai quen percibe nesta publicidade o órgano xenital masculino, ao entenderse que a botella se erixe a modo de símbolo fálico entre dous ourizos de castañas que representarían as gónadas.


Summary: Os comununeiros de Tameiga alertan de que hai cinco traídas comunitarias afectadas polo proxecto do centro comercial asociado á cidade deportiva do Celta en Mos: Casal- Tameiga, Baxiña, Petelos, Sanguiñeda e Pereiras, ás que se suman captacións particulares, que serven a 1.700 familias de auga "pura e limpa".

"Non podes arrasar un monte, enchelo de cemento e dicir que vas garantir a auga, porque se anulas os acuíferos, non hai auga", asegura o presidente da Comunidade de Montes de Tameiga. Desde que se presentou o proxecto da nova cidade deportiva do Celta en Mos, onde se vinculaba irrremediablemente a construción dos campos de fútbol e demais instalacións deportivas coa existencia dun novo centro comercial, o rexeitamento da Comunidade de Montes de Tameiga foi absoluto. "Nós non temos nada en contra da cidade deportiva, que se vai facer na zona de Pereiras, pegada a nós. Alí farán uns campos de fútbol, como na Madroa", indica Antonio Cajide, presidente da entidade mancomunal. "Non podes arrasar un monte, enchelo de cemento e dicir que vas garantir a auga, porque se anulas os acuíferos, non hai auga", asegura o presidente da Comunidade de Montes de TameigaO feito é que na zona de Pereiras os traballos avanzan eficazmente e os movementos de terras acordes co proxecto de Irisarri-Piñera son unha realidade. O problema radica na área comercial prevista na parroquia veciña de Tameiga, que conta co rexeitamento frontal dos veciños sobre todo por motivos ambientais."O Concello di que vai garantir auga de por vida, pero isto non é certo. Din que van facer un estudo informativo sobre as posibles repercusións desta aberración, pero o día de mañá, cando constrúan e despois vendan, porque esa é a idea, o que compre vai garantir a auga? Non pode. Ademais, se logo a terra xa non filtra a auga xa non habería nada que facer, porque xa non habería auga", lamenta Antonio Cajide. "Claro que o Concello traería auga doutro lado, de Vigo ou do Oitavén, pero a que custo e con que calidade?"Segundo indica Cajide, hai cinco traídas comunitarias afectadas polo proxecto: Casal- Tameiga, Baxiña, Petelos, Sanguiñeda e Pereiras, ás que se suman captacións particulares, que en total serven a 1.700 familias desa auga "pura e limpa".Hai cinco traídas comunitarias afectadas polo proxecto: Casal- Tameiga, Baxiña, Petelos, Sanguiñeda e Pereiras, ás que se suman captacións particulares, que en total serven a 1.700 familias desa auga "pura e limpa".Con respecto ás especies arbóreas en perigo, a Comunidade de Montes indica que nas 80 hectáreas afectadas hai principalmente castaños, pseudotsugas (abetos) e pino radiota, e tamén, en menor medida carballos, eucaliptos e piñeiros. "Nós pedimos que nos deixen en paz: unha comunidade de montes como a nosa, o que quere é manter o monte periurbano para lecer, para poder pasear, apañar castañas, ou para ir en bicicleta. É unha zona verde. Se a isto de repente lle fas un macrocentro comercial, pois alá vai a tranquilidade que poida ter toda esta zona. A afluencia de vehículos vai ser monstruosa, e tamén o consumo e depuración de augas. Cambiaría a forma de vivir. A propia sociedade está a dicir que eses centros comerciais non funcionan", indica o representante dos comuneiros.Andaina solidariaCo obxectivo de facer visible esta loita está prevista unha andaina solidaria este domingo 10 de marzo polos montes de Tameiga. Co obxectivo de facer visible esta loita está prevista unha andaina solidaria este domingo 10 de marzo polos montes de TameigaSegundo explican os organizadores nun comunicado, durante o percorrido atravesarán os montes que están ameazados polo proxecto e poderase apreciar todo o valor que achega o monte á nosa vida. "Con esta andaina solidaria pretendemos que non se esqueza o despropósito que queren facer os promotores do macrocentro Comercial arrasando os nosos montes". A camiñada está convocada pola Plataforma Auga é vida, a cal está integrada polas Comunidades de Traídas de Augas de Petelos-Tameiga, de Casal-Tameiga, de Monte Baxiña e de Sanguiñeda maila Comunidade de Montes de Tameiga.


Son as sete da tarde de finais doutro agosto. O silenzo do val de Muras é rachado polo son dos sinos e, deseguida, polo ladrido dun can. A torre das campás xace arredada da igrexa e do camposanto no prado alto albiscando un mesto val de veludo verde. Polo oeste chegan os fermosos nubeiros a pintar no ceo unha grade de grises dispostos a se espellar no Eume como unha promesa de nova sementeira. As marelas danlle o rabo na aba do prado, perto da torre sineira co ritmo pousón doutros tempos e pasa un carro de vagar pola estrada principal do povo, a que abeira o camposanto, camiño da serra. Nunha das dúas baiucas unha muller fala cun home na nosa lingua. Os pequenos non. Algo que me atristura sempre nas vilas e aldeas. Na casa verde repousa un fermoso poio feito cicais polas mans habelenciosas de seu dono cun respaldo moi creativo labrado de dúas toradas dunha árvore que non consigo descifrar dada a miña ignorancia botánica. Ignorancia que case dúas décadas de escola academicista non foi quen de tirar.Abaixo está A Veiga. Unha pequena e fermosa carvalleira agarimada polo río, o mesmo que fornece, como un grandioso dragón, as fragas do Eume e derrama as súas augas en Pontedeume competindo exitoso cos seus outros irmaos, disque por non ser tan durmiñento. Quen sabe que pasará cando a lagoa da mina de As Pontes comece a trastallar o seu natural fluir cara o mar dos Ártabros.As casas grandes de pedra de Muras fan gala de clan lugués, ao abeiro de terras largacías e serras bravas comestas polos ventos e albas de neve que nos lembran o ouleo dos lobos na Gañidoira. Un paraíso que en terra de colonia bota a xente á emigración. A escola e o traballo lonxe como ponlas tortas dunha raigame enxoita. Só as vacas e o plástico e un parque eólico a moer un ar cobizado polas grandes empresas da enerxía.Os eucaliptos comezan a asomar a súa longueirona testa no máis outo. Ralean, mais son unha sombra avesa que estarrece nesta bela paisaxe. O feísmo urbanístico é moderado en Muras. Magoa dunha casa á venda, tradicional, con galería, chegando á igrexa e que un concello nacionalista devera conservar e que, ano tras ano, vaise mudando en ruína.Aínda ben, Muras é un exemplo de povo acolledor. Deitada na carvalleira pública con mesas de pedra e grella a dispor de todos, penso na fraga do Menáncaro e o río da Sardiña, no val de Pazos, no concello de Ferrol e non podo por menos que envexar a Muras. Menáncaro sobrevive de milagre e pola defensa dun grupo de ecoloxistas e veciños a un proxecto especulativo artellado desde algún político do propio concello que há anos tiña intereses lucrativos nel. Agora durme no deleixo so da ameaza de calquera lume solto que xustifique a súa urbanización. A distancia ao clube de campo fai da fraga un espazo cobizado a pesares de ter unha gaveta de Medio Ambiente algún plan de protección do río da Sardiña.Quen nos dera, malia o plástico, ter no Menáncaro unha Bibiana Adriana López de Pablos Quevedo que conservara a fraga para disfrute das presentes e vindeiras xeracións!.


Summary: O Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional (Igadi) inicia esta terza feira, ás 19 horas, Novos tempos na acción exterior da Galiza: A Coruña no mundo global do século XX, o seu ciclo de coloquios en liña.

O ciclo congrega figuras relevantes da política e da análise, xunto con representantes da Universidade e da sociedade civil, debaterán o papel internacional e desenvolvemento futuro da Coruña. A acción, creada polo Igadi en colaboración co Concello da Coruña, ten como obxectivo xerar un foro no que se debata e promova o relato da Coruña como cidade internacional conectada á Axenda 2030 da ONU e á Axenda Urbana do Concello. A primeira sesión, titulada "A globalización na cidade metropolitana: da entrada na UE á pandemia", reunirá esta terza feira, a partir das 19 horas, a varios expertos. De maneira virtual falarán o ex presidente da Xunta e economista Fernando González Laxe, a xefa de informativos de Radio Coruña-Cadena Ser, Consuelo Bautista, e o catedrático de Xeografía Humana Andrés J. Precedo Ledo e o xornalista cultural Marcos Gendre. O seguinte encontro, centrado na nova e vella diáspora galega e o rol da Coruña nestes movementos, será o vindeiro día 10 á mesma hora e tamén de forma virtual. O programa completo pódese consultar en acoruna.hub.gal.


Summary: A enfermaría conmemora este 12 de maio o seu día mundial. Faino, aínda, baixo o amparo do movemento global Nursing Now, unha campaña deseñada polo Consello Internacional de Enfermeiras en colaboración coa Organización Mundial da Saúde para elevar a súa posición e convertelas en axentes de cambio na promoción da saúde e o tratamento da enfermidade.

Despois de tres anos, a finais de maio chega á súa fin o programa internacional Nursing Now, dedicado a sinalar o papel crucial da enfermaría na promoción da saúde e no desenvolvemento de novos modelos de coidados comunitarios para a prevención de doenzas. Segundo as súas estimacións, só Galiza precisa 8.000 enfermeiras máis para garantir unha atención de calidade a toda a poboación ademais dunha continuidade asistencial imposíbel baixo as circunstancias de precariedade actuais que atravesa este grupo profesional. "Nós sempre falamos de precariedade", destaca Nuria González, enfermeira do Servizo Galego de Saúde e parte do colectivo Enfermeiras Eventuais en Loita, que esta semana completa unha serie de cinco xornadas en liña, a través das súas redes sociais, "para debater sobre eventualidade na Galiza", mais tamén para crear e explicar a necesidade de loita e de non nos conformar con todo". Eventualidade "A eventualidade ten que existir, pero non nos niveis de precariedade actual", matiza Nuria González, quen apunta a intención do Goberno estatal, trasladada a Europa, de obrigar os Gobernos autonómicos a reducir a temporalidade, mellorar as condicións laborais e o desenvolvemento profesional do persoal sanitario. Temos un sistema sanitario que segue tutelando o desenvolvemento profesional das enfermeiras "As condicións de traballo, precariedade e eventualidade que describimos asociadas á enfermaría tamén afectan a outros profesionais: auxiliares, celadoras, traballadoras da limpeza. E é importante que se saiba". Esas condicións son resultado dun proceso de contratación falto de "criterios comúns e de transparencia", apuntan desde Eventuais en Loita, mais tamén "do menosprezo e infrarrepresentación da enfermaría" en todo o que ten que ver coa planificación sanitaria e asistencial, afirma a secretaria nacional de CIG-Saúde, María Xosé Abuín. Enfermaría "tutelada" "Levamos anos reclamando que na Dirección Xeral de Asistencia Sanitaria exista unha subdirección Xeral de Enfermaría que se encargue de planificar as actividades asistenciais e os programas sanitarios propios desta categoría e a Administración négase. Temos un sistema sanitario que segue tutelando o desenvolvemento profesional das enfermeiras e a súa participación", alerta Abuín. A esta demanda, de vello, o sindicato nacionalista suma "un sistema identificativo que nos permita saber por xerencias e por centros os cadros de persoal que hai e en que medida son fixos, interinos ou eventuais, tamén co obxectivo de transformar en prazas estruturais do sistema aquelas que durante 24 meses se cobren de forma continua ou discontinua". É un paso imprescindíbel cara a estabilidade, que, de media, o persoal eventual do Sergas tarda en alcanzar uns 12 anos. Neste tempo, denuncian desde Eventuais en Loita, o habitual son contratos moi curtos que lles impiden beneficiarse dos acordos e dereitos esenciais estabelecidos no estatuto marco. O coidado do paciente está no centro das nosas reivindicacións "En vez de facer un contrato de seis meses, fan seis contratos de un mes. E en vez dun contrato dunha semana fan cinco dun día e cada xornada nun centro de saúde ou nun servizo distinto. Aforran as fins de semana. Non temos dereito a baixas nin a vacacións. Tampouco a unha carreira profesional, a unha formación estábel, que non nos exixa dobrar quenda para poder facer prácticas en servizos especiais", describe Nuria González. Este é o día a día das enfermeiras temporais do Sergas, 40% do total. Un dato que a Xunta non ofrece pero que revelou o Consello de Contas e confirmou un estudo do colectivo profesional. "Non sabemos cantas enfermeiras traballan no Sergas, mais a ratio por doentes é insuficiente. Poden cinco enfermeiras coidar de mil persoas?" Non, di González. "Falta transparencia, persoal e condicións laborais dignas. Para chegar a toda a poboación, gozar de continuidade asistencial, saber dos nosos pacientes e que eles confíen en nós. O seu coidado está no centro das nosas reivindicacións". E debe guiar o plan de reordenación do persoal do Sergas, remarca Abuín.


Summary: Pescanova presentou un recurso de reposición ante o Xulgado número 1 de Pontevedra contra o auto polo que se afastaba da xestión da empresa ao consello de administración, por entender que non valora axeitadamente as "gravísimas consecuencias" que se derivarían desta decisión

Fernández de Sousa non quere soltar Pescanova. A decisión do xuíz de afastalo da presidencia, e ao consello de administración, no concurso de acredores non lle sentou moi ben ao até non hai moito todopoderoso empresario. "A resolución non valora axeitadamente as gravísimas consecuencias que resultarán da drástica decisión de suspender as facultades de administración e disposición dos actuais administradores de Pescanova", sinala a empresa no recurso de reposición. A multinacional considera que os motivos do auto "non xustifican a sustitución d régime normal nun concurso voluntario", ou sexa, o de intervención por parte de administradores concursais, polo acordado polo Xulgado, que é o de "suspensión do exercicio do deudor das súas facultades de administración".


Summary: Arranca o proceso para elixir os seus candidatos a "procesos maiores de converxencia" e aclara que confluirá nas plataformas cidadás onde as haxa e fortalecerá AGE aló onde non existan eses procesos.

Esquerda Unida (EU) aposta polas mareas e a confluencia en Galicia. Así o reiterou a formación ao presentar este venres o programa marco para as eleccións municipais do vindeiro mes de maio. Así, a súa coordinadora, Yolanda Díaz, aclarou que desde "xa" queren "poñer a traballar as mellores mulleres e os mellores homes de EU nos procesos de converxencia, compañeiros que sairán reforzados destas primarias para achegar ao debate programático aberto en procesos como as mareas". EU arrancou o proceso para elixir os seus candidatos a "procesos maiores de converxencia" Ante iso, Esquerda Unida arrancou o procedemento para elixir os seus candidatos a procesos maiores de converxencia que culminará o 28 de febreiro nun consello político nacional no que se ratificará os resultados da votación do 14 e 15 de febreiro. Será esa fin de semana cando simpatizantes e militantes escollerán os candidatos e a persoa que queren que aspire á presidencia do Goberno por IU. "As de maio de 2015 non son unhas eleccións calquera", senón que "se trata de recobrar as cidades e romper co modelo de municipalismo inserido nun liberalismo atroz no que ata o municipio máis pequeno se converteu nun negocio para as grandes multinacionais", destacou Díaz, que cre que os comicios serán claves "para recuperar un municipalismo baseado na ética, na democracia participativa e na prestación dos servizos públicos, os concellos non teñen que dedicarse a nada máis que a coidar os seus veciños e a cambiar a súa realidade", Para iniciar esta nova etapa Esquerda Unida aprobou un calendario que inclúe a proclamación de candidatos ás primarias aos municipios de máis de 50.000 habitantes o próximo 31 de xaneiro, unha vez realizada a verificación dos censos, as incidencias e as reclamacións. Despois diso, do 31 de xaneiro ao 14 de febreiro a formación abrirá a campaña ás primarias, cuxa votación se realizará o fin de semana do 14 e 15 de febreiro, coincidindo co proceso de elección ao candidato á presidencia do Goberno por parte de IU a nivel estatal. Xa o 18 de febreiro, a formación que lidera Yolanda Díaz celebrará o escrutinio definitivo dos votos, para ratificar os resultados nun consello político nacional que terá lugar o día 28 de febreiro. EU participará nas mareas sempre que as súas decisións "sexan democráticas e horizantais e sen acordos de partidos" En rolda de prensa, Rubén Pérez, secretario de Organización, apostou de forma "decidida" por participar en "procesos maiores de converxencia" alí onde existan, pero sempre condicionado a unha serie de requisitos, como que as súas decisións sexan "democráticas e horizontais", "sen acordos de partidos polo medio". "Ir a proceso verdadeiramente constituíntes e democráticos", indicou. Tamén precisou Yolanda Díaz que a participación de EU nestes proceso en "ningún caso" suporá renunciar á identidade como organización política. "Non renunciaremos ao valor engadido que teñen as organizacións políticas, senón que traballaremos dende elas para sumar", explicou para aclarar que a súa formación "formará parte" desas plataformas cidadás aló onde as haxa, mentres que noutros lugares acudirá aos comicios como AGE, "unha ferramenta de unidade popular inconclusa" na que "seguirá traballando". Todo iso sen que iso poida evitar que haxa determinados concellos nos que EU "teña que acudir en solitario ou con outras formulacións aos comicios", apuntou. Esquerda Unida apoiará as plataformas cidadás onde as haxa e apostará por AGE onde non haxa mareas "Haberá espazos de xeometría variable, imos construír esta nova realidade política conxugando distintos actores políticos para concitar un único suxeito político que é a unidade popular", defendeu. Precisamente, segundo detallou Rubén Pérez, no caso dos municipios de menos de 50.000 habitantes, serán as asembleas locais e comarcais de Esquerda Unida abertas as que decidan a forma na que a organización irá aos comicios. Ademais, o deputado autonómico Xabier Ron debullou tamén algúns detalles do borrador de "programa-marco" que a organización está a realizar de cara a estes comicios. Segundo indicou, este documento desenvólvese en torno a cinco eixos principais. O primeiro deles é a democracia e participación, cuestións que "teñen que artellar toda a vida institucional e orgánica dun concello" e así habilitar os espazos necesarios para que a "cidadanía codecida". En segundo lugar Xabier Ron situou a economía e o emprego. "Reclamamos dende hai moito tempo aproveitar todos as competencias dos concellos para crear emprego de calidade e aí queremos loitar", sinalou antes de explicar que o terceiro eixe corresponde ao servizos públicos, cuxa xestión a formación pretende "recuperar". O cuarto lugar, segundo apuntou, corresponde á inclusión social e á igualdade, mentres que, o quinto, se centra en distintas medidas relacionadas co medio e a ecoloxía Social. Por último, na rolda de prensa, o responsable de Organización de EUtamén deu conta dun "aumento" do número de simpatizantes da organización dende a apertura dos censos de militantes e simpatizantes nas organizacións locais. Así, segundo indicou, aos 1.400 militantes da formación xa existentes súmase un incremento dos simpatizantes de en torno a un 30%, 300 persoas, ao mes.


Summary: Consideran negativo o pacto de rendas sen outras medidas adicionais que garantan o mantemento do poder adquisitivo da poboación.

O Goberno español, a través do presidente, Pedro Sánchez, as vicepresidentas e varios ministros e ministras, trasladou a comezos desta semana á patronal e aos sindicatos a necesidade dun "pacto de rendas" como resposta á situación económica derivada da crise da Covid e o conflito armado entre Rusia e Ucraína. Foi durante un encontro na Moncloa no que Sánchez incidiu no argumento de que esta medida permitiría proporcionar estabilidade e confianza ao conxunto da sociedade, evitando unha espiral inflacionista e reforzando a recuperación económica, a creación de emprego e o poder adquisitivo dos salarios. Porén, os axentes sociais, que amosaron o seu apoio ao Goberno español na resposta á actuación de Rusia en Ucraína, defenderon a súa autonomía para acordar as subidas salariais no marco dos convenios colectivos e incidiron en que aínda hai que definir os temas que poderían formar parte do devandito acordo de rendas, pois estes pactos estiveron historicamente ligados a cuestións de índole fiscal. Como lembra en declaracións a Nós Diario, o secretario xeral da CIG, Paulo Carril, "a carestía da vida xa existía antes destes conflitos pola ausencia de políticas por parte dos Gobernos para evitar que a tendencia inflacionista repercutise na clase traballadora". Por iso desde o sindicato entenden que "non tomar esas medidas" e impor un pacto de rendas sería "moi negativo". Intervención pública Carril, que teme que o Goberno español estea a empregar o conflito en Ucraína como "pretexto" para tomar decisións "moi inxustas", sinala que os convenios colectivos, "con moita dureza e gran adversidade", están a conseguir actualizar os salarios de acordo á carestía da vida. "É inevitábel que así sexa e calquera negociación que pretenda topar os salarios para nós é negativo", insiste o secretario xeral da CIG. Nesta liña, exixe do Goberno español un paquete "completo e integrado de intervención pública" para que o prezo da luz e os combustíbeis non repercuta dunha forma extraordinaria no peto dos traballadores e das traballadoras", abundou. Desde CCOO, a súa responsábel de Emprego, Maica Bouza, aclarou que non están a pór o pacto de rendas enriba da mesa, senón falando do acordo de emprego e negociación colectiva e de como poden os salarios recuperar o poder adquisitivo previo á pandemia. "O Goberno non pode mesturar a negociación colectiva con políticas que son da súa competencia. Non aceptaremos que se fale só de salarios. Nós o que queremos é que poña medidas máis amplas enriba da mesa que non recaian só na clase traballadora", indicou Bouza, que suxeriu minorar os beneficios empresariais, limitar o reparto de dividendos ou "darlle unha volta" ao sistema fiscal. Postura da patronal Pola súa parte, a Confederación de Empresarios da Galiza (CEG), ao contrario que os sindciatos, considera "moi necesario e positivo" alcanzar un pacto de rendas ante a inflación desbocada e a guerra en Ucraína. "Este pacto daría confianza aos mercados e aos investidores nun escenario infestado de incertezas pola situación derivada da pandemia e agravada agora polo conflito bélico comentado", argumenta a patronal galega.


Summary: ADEGA, Amigos da Terra, CEMMA, FEG e SGHN presentaron un Programa pola Terra, as súas principais demandas para as formacións politicas que concorren ás eleccións. Entre outras cousas pídese o peche de Sogama en 2017, a moratoria da construción de novas autovias e derivar os cartos do AVE para o tren de proximidade.

ADEGA, Amigos da Terra, CEMMA, FEG e SGHN presentaron este mércores en Ourense Un Programa pola Terra, un breve documento que recolle as propostas do ecoloxismo galego para que os diferentes partidos e coalicións políticas as integren na súa acción tanto de goberno como de oposición durante a vindeira lexislatura. O texto inclúe tanto reflexións e recomendacións máis xerais (mudanza do "actual modelo económico e social" por ser "inxusto e insustentábel", democracia participativa) coma reivindicacións concretas comezando pola proposta de pechar a incineradora de SOGAMA no 2017 e promover a redución e a reciclaxe dos residuos urbanos. Entre outras cousas pídese a redución das emisións de gases de efecto ínvernadoiro (GEI) para que non superen nun 15% as de 1990 e cumprir así o límite de aumento ao que se comprometeu o conxunto do Estado español no ámbito do Protocolo de Quioto. Para o 2050, é necesario diminuír as emisións polo menos nun 80% a respecto de 1990. O texto inclúe tanto reflexións e recomendacións máis xerais coma reivindicacións concretas comezando pola proposta de pechar a incineradora de SOGAMA no 2017 e promover a redución e a reciclaxe dos residuos urbanos Así mesmo esíxese o decrecemento do consumo de enerxía e a promoción das renovables sen destruír o territorio. O texto pide a aplicación dun vigoroso Plano de Aforro e Eficiencia Enerxética, capaz de reducir en termos absolutos o consumo de enerxía en polo menos un 20% até 2020. Asemade, o programa afirma que a Xunta "debería apostar pola substitución, o antes posible, das altamente contaminantes centrais térmicas das Pontes e de Meirama. O texto pide así mesmo "estabelecer unha moratoria na construción de novas autovías e autoestradas, derivar os investimentos do AVE cara á rede ferroviaria de proximidade e redactar un Plano Integral de Transportes sustentábel". O texto pide "estabelecer unha moratoria na construción de novas autovías e autoestradas, derivar os investimentos do AVE cara á rede ferroviaria de proximidade" O cuarto punto do programa propón "aplicar unha política de ordenación do territorio que limite drasticamente o crecemento urbanístico e defenda a costa". Entre outras cousas proponse "apostar por cidades e vilas compactas (como garantía de dotación de servizos) fronte á dispersión e á fragmentación, e antepor a rehabilitación e o uso das vivendas baleiras á construción de novas". Tamén se pide protexer de forma permanente e efectiva todos os solos non urbanizados situados a 500 metros do mar ou a 100 metros dos ríos, así como impedir novos recheos no litoral. De igual xeito propose unha planificación portuaria e a súa integración na sociedade galega, através da integración na intermodalidade do transporte marítimo de pasaxeiros, da reorientación do tráfico marítimo pesado e do uso racional das instalacións portuarias. Esíxese fortalecer as alternativas sustentábeis para a agricultura, gandería, silvicultura forestal e a pesca, favorecendo máis a produción ecolóxica ou con certificado de sustentabilidade e a pesca industriais nun Programa de Desenvolvemento rural orientado a fixar poboación e impedir o abandono. Tamén se pide impulsar as redes curtas de comercialización para mellorar os ingresos dos produtores e produtoras e incentivar o consumo de alimentos locais e galegos. Co obxectivo de frear "a perda de diversidade natural" no primeiro semestre da lexislatura ampliariase a Rede Natura 2000, "tomando como punto de partida a proposta da Xunta de 2008 e tentando acadar unha porcentaxe de representación territorial consonte coa media estatal". Tamén se pide ampliar a cativa rede de parques naturais (comezando pola declaración do Macizo Central Ourensán, Os Ancares e O Courel, no primeiro ano da lexislatura). Tamén se pide protexer de forma permanente e efectiva todos os solos non urbanizados situados a 500 metros do mar ou a 100 metros dos ríos En canto á politica fiscal proponse aproveitar as competencias autonómicas "para penalizar os comportamentos ambientais incorrectos e favorecer aqueles acordes coa sustentabilidade, através da reforma dos tributos existentes" coma o imposto sobre a contaminación atmosférica para gravar tamén as emisións de CO2, e a introdución de novos tributos, como un sobre o lixo, un sobre as canteiras e un sobre as grandes superficies. Programa pola Terra (.pdf)


Summary: É a metade do sector, advirte o SLG.

"A proposta de axudas de Medio Rural ao sector de vacún de carne ten pequenas trampas destinadas a deixar fóra a unha gran parte das posíbeis beneficiarias". Así de contundente se manifestan desde o Sindicato labrego galego, que calcula que ficarían excluídas destas axudas pola Covid 10.000 granxas. En primeiro lugar, indican, exclúe as granxas con menos de 10 vacas reprodutoras, "o que supón excluír 10.284 explotacións das 19.708 que hai en activo". A isto engaden que se destina un orzamento "manifestamente insuficiente de 12 millóns de euros" para cubrir as axudas para vacún de carne e flor. "Se solicitan a axuda só as granxas de vacún de carne que cumpren os requisitos esixidos, terían dereito a ela 9.427 explotacións que deberían cobrar máis de 16 millóns de euros". "Sería necesario un orzamento ao redor dos 25 millóns de euros só para poder cubrir unha axuda que chegase a todas as granxas do sector do vacún de carne". O SLG mantén que os cálculos dos seus servizos técnicos indican que no mínimo sería necesario un orzamento ao redor dos 25 millóns de euros "só para poder cubrir unha axuda que chegase a todas as granxas do sector do vacún de carne". O Sindicato Labrego Galego lembra que é unha das organizacións que participou, o 20 de outubro, na xuntanza telemática do Comité de Seguimento do Plan de Desenvolvemento Rural PDR 2014-2020, representado pola técnica Ana Rodríguez. O tema central desta xuntanza foi a proposta de crear axudas para paliar o impacto da Covid-19 nos sectores do vacún de carne e de flor e planta. "A pesares de que o SLG presentou unha batería de alegacións contra a proposta da Xunta, por ser manifestamente insuficiente, a Consellaría publicou, ao remate do comité, un comunicado no que fixaba a súa posición coma un feito consumado".


Summary: O coordinador de hospitalización Covid da área sanitaria -que tamén inclúe O Salnés-, Juan Turnes, destaca tamén que unha de cada tres persoas que son atendidas noutras unidades de hospitalización tampouco recibiron o tratamento fronte ao coronavirus.

Mentres se reactiva a campaña de vacinación das crianzas -estes días na franxa de idade entre os 7 e os 9 anos- e de continúa coa inoculación das doses de reforzo, persoal sanitario da Galiza revela outras informacións relacionadas cos fármacos creados para loitar contra a Covid-19. O coordinador de hospitalización Covid da área sanitaria de Pontevedra e O Salnés, Juan Turnes, destacou esta terza feira, 4 de xaneiro, que a metade das persoas ingresadas nas Unidades de Coidados Intensivos (UCI) da demarcación "non están vacinadas". O tamén xefe do servizo de Aparello Dixestivo, tamén afirmou que unha de cada tres doentes que están noutros espazos de hospitalizacións en centros como o Montecelo ou o do Salnés tampouco recibiron ningunha dose dos remedios contra o virus. Así o manifestou Turnes ao facer balance da situación actual da pandemia e os contaxios nesa zona, pois na de Vigo a situación epidemiolóxica deu paso ao colapso da Atención Primaria. O facultativo aclarou que na actualidade hai nove infectadas polo coronavirus nas UCI e 40 en camas en plantas convencionais. Iso supón, subliñou, "dez pacientes máis en hospitalización convencional e dúas menos en coidados intensivos" no Montecelo. Non houbo variacións no Salnés, onde as equipas sanitarias atenden 5 desas 40 doentes de menor gravidade. Turnes engadiu que "a metade dos pacientes en intensivos non foron vacinados e un de cada tres ingresados tampouco". Peor na Atención Primaria Con independencia destes datos, que non entrou a valorar máis aló da presión hospitalaria, o responsábel tamén aclarou que hai maior acumulación de traballo pola pandemia en Atención Primaria e nos servizos de Urxencias. En todo caso, na súa opinión, malia que o número de casos activos "é alto, podía ser maior" porque "aínda non pasaron suficientes días" para identificar os cambios no protocolo de seguimento de contactos da Xunta. "Todo fai pensar que vai seguir incrementándose o número de casos durante un tempo", alertou.


Summary: As enquisas son favorábeis a un Netanyahu que anuncia a anexión das colonias da Cisxordania ocupada, de revalidar coma primeiro ministro.

O actual primeiro ministro de Israel, Benjamin Netanyahu, declarou en televisión que a anexión das colonias de Cisxordania está a ser tratada cos Estados Unidos. Ademais, anunciou que, de gañar as eleccións do martes 9 de abril, a anexión realizarase en moi pouco tempo. As enquisas prognostican que após as eleccións, será Netanyahu quen se manteña coma primeiro ministro, grazas aos pactos que poida alcanzar. Porén, os estudos decántanse por situar ao ex xeneral Gantz como gañador das eleccións ao parlamento, aínda que a suma de apoios non lle permita acceder ao cargo. É a vez primeira que Netanyahu compite un rival forte. O ex xeneral Binyamin Gantz foi Xefe do estado maior do exército, coincidindo cos ataques israelís que devastaron Gaza entre 2012 e 2014. Ademais, na campaña electoral, o ex xeneral amosou o seu orgullo por "devolver zonas de Gaza á Idade de Pedra".


Summary: Catro persoas enferman ao inxerir unha ensalada rusa caseira elaborada con atún en lata en aceite de xirasol da marca Dia e elaborado por Frinsa na Coruña. A causa do brote é unha toxina botulínica presente na lata. A axencia estatal de seguridade alimentaria decreta alerta sanitaria. Este produto non se distribuíu na Galiza.

A Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición decretou un brote de intoxicación alimentaria causado por toxina botulínica, que se asocia ao consumo de conserva de atún en aceite de xirasol. Detectouse nunha lata de atún distribuída pola cadea de supermercados DIA e elaborada por Frinsa do Noroeste, na Coruña. Segundo indicou a propia axencia estatal, o produto corresponde a unha conserva de atún en aceite de xirasol formato RO 900, da marca DIA, con lote 19/154 023 02587 elaborado en Frinsa do Noroeste S.A. con data de consumo preferente 31/12/2022. Informouse que a totalidade do produto foi distribuída pola plataforma DIA a estabelecementos de Asturias, Castela e León, Catalunya, Aragón, A Rioxa, Murcia, Nafarroa, Castela A Mancha e Valencia, onde se procedeu á inmobilización e retirada dos produtos afectados. A confirmación da aparición da toxina no produto foi dada a coñecer esta sexta feira. O Grupo DIA pediu esta sexta ás e aos seus clientes que adquirisen o lote de atún en aceite de xirasol de 900 gramos fabricado por Frinsa 19/154 023, con data de caducidade decembro de 2022, que devolvan o produto na súa tenda máis próxima. "Este lote de atún fabricado por Frinsa foi retirado xa o 10 de agosto de todas as tendas por iniciativa de DIA e de forma preventiva, após o aviso dunha posíbel contaminación por parte das autoridades sanitarias coas que DIA estivo en permanente contacto", indica a cadea de supermercados. Os casos detectáronse en Castela e León e os pacientes foron ingresados no Complexo Asistencial de Salamanca e de Zamora. Comunicado da Xunta A Consellaría de Sanidade afirma nun comunicado emitido que realizou inspeccións en Frinsa do Noroeste e non detectou "ningunha anomalía" no tratamento para as conservas, após verificar os controis de produción e os procesos de esterilización. Asegura no comunicado que efectuou as inspeccións após recibir aviso da Axencia Española de Seguridade Alimentaria. Asegura que identificou "que todo o produto implicado foi fornecido" a DIA, empresa distribuidora, "non existindo máis existencias fóra dese distribuidor".


Summary: Nunha estratexia perfeitamente orquestrada, os grupos da oposición no concello de Pontevedra apoiáronse entre si para, a meio de emendas, modificar o cerne do proxecto de orzamentos do Goberno. A súa idea é obrigar o executivo local a gobernar co orzamento da oposición.

Esta mañá realizouse na Comisión de Economía do Concello de Pontevedra o debate do proxecto de orzamentos previo á súa pasaxe, para a súa eventual aprobación, polo Pleno da corporación local. O goberno do BNG apresentaba unhas contas por un importe de 72 millóns de euros, 13 dos cales vanse destinar a investimentos. Os orzamentos experimentan un incremento do 2 por cento a respeito dos actualmente en vigor. Fontes do goberno municipal indicaron a Sermos que as distintas partidas "foran negociadas cos distintos grupos municipais e incorporaban non poucas achegas do tecido social e veciñal da cidade". O proxecto de contas do goberno local non puido saír adiante na comisión porque os grupos da oposición apoiáronse entre si á hora de aprobar as súas diferentes emendas. O debate deu como resultado un orzamento novo, modificado aquí e alá polas propostas dos distintos grupos. Fixérono en algún caso mesmo contra as alegacións dos técnicos municipais. "As contas tal e como saen da comisión fican desequilibradas e poden ser mesmo ilegais. Compromisos adquiridos polo concello con gastos plurianuais desaparecen do orzamento", afirman as fontes do goberno local consultadas. "O que é alucinante é que nas conversas previas cos grupos en ningún caso nos explicitaron as propostas de modificación das contas que logo se materializaron nas súas emendas", afirma. O proxecto de contas do goberno local non puido saír adiante na comisión porque os grupos da oposición apoiáronse entre si á hora de aprobar as súas diferentes emendas A Corporación ten 25 concelleiras e concelleiros. O BNG, con 12, está a só un da maioría absoluta. Mais o debate evidenciou que neste momento existe na oposición unha estratexia conxunta de desgaste do goberno de Lores na que participan PP (7 concelleiras e concelleiros), PSOE (3), Marea de Pontevedra (2) e Ciudadanos (1). Nese sentido é especialmente chamativa a pinza entre Marea e o PP, colaboración táctica que están a manter en distintas materias desde a constitución da corporación xurdida das urnas de maio de 2015. En que medida alterou a oposición o proxecto do goberno? Nunha que o fai practicamente irrecoñecíbel e impracticábel, din desde o goberno local. Sería un orzamento "inaplicábel por este goberno ou por calquera outro" e del foron retiradas, vía emendas, partidas destinadas ao desenvolvimento urbano ou á compostaxe (a merca de composteiros). É especialmente chamativa a pinza entre Marea e o PP, colaboración táctica que están a manter en distintas materias desde a constitución da corporación xurdida das urnas de maio de 2015 Alén do máis, e grazas a unha emenda do PP apoiada polo resto de grupos, modificáronse as bases de execución do orzamento de xeito que se impedirá na práctica -así o aseguran as fontes do goberno local- que "o concello poda receber transferencias ou subvencións de ningunha outra administración" ao facer descansar a competencia nesta materia no Pleno. "Neste momento é do alcalde e ten todo o sentido porque os prazos de tramitación dos Plenos non se axustan aos prazos de tramitación das subvencións. Sería deixarnos na práctica sen posibilidade de acceder a elas". E agora? O orzamento tal e como foi ditaminado esta mañá pola Comisión de Economía é o que irá ao Pleno da próxima segunda feira. Mais non é seguro que iso aconteza. A competencia para fixar a orde do día tena a Alcaldía, que está a estudar as distintas opcións que se abren con este novo escenario, absolutamente inédito (que un goberno teña que aplicar un orzamento da oposición é algo bastante insólito). Entre os aspectos a valorar, as dúbidas sobre a legalidade duns orzamentos que, tal e como ficarían, rachan con compromisos económicos previos do concello. "Valorámolo como unha moción de censura covarde. Non se atreven a presentar unha alternativa e o que fan é intentar bloquear e inviabilizar a acción do goberno", afirman desde o executivo local.


Summary: Tan só o 26% dos nenos e nenas falan na lingua propia sempre ou acotío, dez puntos menos que hai dez anos. Tras unha década do decreto do plurilingüismo, a rapazada fala e sabe menos galego

A xente nova fala cada vez menos galego ou, directamente, nin tan sequera sabe falalo. Segundo os últimos datos do IGE sobre o coñecemento da lingua propia no país, practicamente un cuarto (23,9%) da rapazada entre os 5 e os 14 anos non sabe expresarse no idioma. É este, se cadra, o dato máis desolador da enquisa realizada polo IGE e que reflicte un estancamento no uso do galego pero tamén un futuro nada positivo de ter en conta o uso que del fan as novas xeracións. Así, ese case 24% de rapaces e rapazas que non saben falar o idioma supón case oito puntos máis que hai dez anos (16,4%) e un e pico máis que en 2013. Case un de cada catro nenos galegos, o 24%, non sabe falar galego, oito puntos máis que hai unha década; o 44% exprésase sempre en castelánÉ a xeración que se atopa agora escolarizada no ensino obrigatorio e que, polo tanto, contacta co galego na escola, no colexio ou no instituto en base á política lingüística instaurada polo goberno de Feijóo hai unha década a través do polémico decreto do plurilingüismo. Sabe e usa menos o galego que a xeración anterior. E é, ademais, un grupo de idade no que o aumento daquelas persoas que usan sempre o castelán aumentou espectacularmente, ao pasar do case o 30% de hai dez anos ao 44,1% da actualidade, 14 puntos máis. Xa que logo, e despois dunha década con novo decreto do plurilingüismo e nova política lingüística, os nenos e nenas galegos falan menos a lingua propia e moito máis o castelán. No caso da mocidade entre 15 e 29 anos, a xeración que estaba a estudar no ensino obrigatorio hai dez anos, a porcentaxe de persoas que usa exclusivamente o castelán tamén aumentou na última década, aínda que non tanto, ao pasar do 25,5% de 2008 ao 31,9% da actualidade. Tan só o 26% dos nenos e nenas galegas falan en galego sempre ou acotío, dez puntos menos que hai unha décadaA realidade é teimuda. Os cativos e cativas de entre 5 e 14 anos que falan en galego sempre ou maioritariamente son minoría. Representan a tal hora o 26,1% fronte ao 36,1% de hai dez anos. Son dez puntos menos nunha década. Xa que logo, máis do 63% usa exclusivamente ou maioritariamente o castelán na súa vida diaria. A situación, aínda que algo mellor, tampouco é especialmente boa entre a mocidade (de 15 a 29 anos). Segundo os últimos datos do IGE, o 37,4% desta xente nova fala en galego sempre ou acotío, o que supón máis de cinco puntos menos que en 2008. No que respecta aos que falan sempre en castelán ou máis castelán que galego, son o 62,6%, cinco puntos máis que en 2008. En canto ao ámbito familiar, o 44,3% da poboación de Galicia que ten fillos ou fillas fálalles en galego sempre, o 31,2% sempre en castelán, o 13,9% máis castelán que galego e o 9,5% máis galego que castelán. No tocante aos fillos e ás fillas, cabe destacar que arredor do 39% fala sempre en galego cos seus proxenitores e arredor do 37% sempre en castelán. Ademais, como é habitual nos resultados destas enquisas, o uso exclusivo do galego está máis estendido nas relacións entre amigos. O 34,1% da cidadanía habitualmente fala sempre en galego cos amigos e coas amigas. Porén, o 39,4 % comunícase co profesorado dos seus fillos e fillas exclusivamente en castelán e o 34,1% sempre utiliza este idioma cos especialistas sanitarios.


Summary: Xabier P. Igrexas (Vigo, 1984) participou activamente do movemento veciñal da cidade desde moi novo e durante case 15 anos, tanto na Asociación Veciñal Val do Fragoso como tamén na Federación Veciñal Eduardo Chao (FAVEC), da que foi secretario. Fixo parte activa do movemento estudantil e chegou a ser secretario xeral a nivel galego dos Comités Abertos de Estudantes. Preséntase á Alcaldía de Vigo polo BNG. Responde este cuestionario a través do correo electrónico.

Que supuxeron estes catro anos para o seu concello? Estes anos foron en grande medida tempo perdido. Non se impulsou ningún proxecto de fondo. Hai unha xestión instalada na improvisación, con accións de moito impacto propagandístico pero que apenas inciden na mellora da calidade de vida. Se non for pola inercia que ten unha estrutura municipal tan grande a situación inda sería peor. E a un goberno incapaz de atender os problemas e necesidades da cidade engádese unha oposición que o único que ofreceu durante estes anos foi un permanente e estéril pim-pam-pum. Os plenos reducíronse a unha lea permanente, onde do único do que non se fala é das cousas que verdadeiramente lle preocupan ás viguesas e vigueses. Ese Vigo 'top' do que fala o candidato do PSOE en realidade non existe Ese Vigo 'top' do que fala o candidato do PSOE en realidade non existe. E as viguesas e os vigueses sábeno. Cando van coller un autobús e este pasa cada hora ou non pasa en fin de semana. Cando as súas crianzas quedan sen escola infantil porque nos últimos catro anos non se creou nin unha soa nova praza. Cando ven como as rúas do seu barrio están abandonadas, mentres se concentra o investimento no centro do casco urbano. Cando ao solicitar unha axuda social quedan sen ela ou tardan sete meses en tramitarlle unha RISGA, cuns servizos sociais colapsados e incapaces de atender a situación de emerxencial social con 61 mil persoas en risco de exclusión e pobreza. Cando ven reducida a política cultural a concertos de Chenoa, dinoseto e luces. Cando ven como cada semana algún veciño ou veciña perde a casa nun desafiuzamento sen que haxa vivendas sociais, na mesma cidade na que hai 18.500 vivendas baleiras. Cando nesta cidade que se di que está humanizada non hai noite na que non te cruces cunha persoa durmindo nun caixeiro, nun parque ou en plena rúa. Como valora o traballo desenvolvido pola alcaldía? É claro que a maioría absoluta do PSOE tornouse nunha maioría absolutamente inútil que lle sentou faltal á cidade. Temos un goberno de 17 concelleiros e concelleiras reducidos a un único concelleiro plenipotenciario [Abel Caballero]. Vigo non pode gobernarse dándo titulares e fotos. Así o demostra que 4 de cada 10 euros de investimento orzados non fosen executados. Foron tamén anos de desmantelamento e nisto Caballero si que se colocou como alcalde top. Ningún goberno antes fora incapaz de como mínimo manter en marcha os programas que xa funcionaban. Vémolo claramente na desaparición de máis dunha ducia de programas culturais, na situación lamentábel da rede museística, no feche sen motivo nin alternativa do Súbete ó Castro, do Punto Xove ou da Casa da Xuventude. Na falla de política deportiva, no colapso dos servizos sociais municipais ou no devalar nun ámbito no que o Concello de Vigo chegou a ser referente, como son as políticas feministas. E no total abandono dos barrios e das parroquias. E o traballo realizado polo seu partido? Malia non ter presenza no Pleno, creo que o BNG demostramos durante estes catro anos que temos un proxecto de cidade. Mentres os partidos con representación no pleno se entretiñan nese pim-pam-pum permanente do que falaba antes, o Bloque fixo un intenso traballo por abaixo. A pé de rúa. En contacto directo cos movementos sociais. Pateando os barrios e parroquias da cidade. E modestamente creo que fomos os únicos que nos esforzamos en poñer acima da mesa propostas en positivo e alternativas concretas sobre os temas que realmente preocupan ás viguesas e aos vigueses. Nos últimos meses a onda de simpatía que viñamos recollendo intensificouse Hoxe o BNG ademais está nun momento completamente diferente ao de hai catro anos. Temos un Bloque, máis Bloque. Un BNG unido, unificado e cohesionado, cunha militancia ilusionada con empurrar o proxecto de transformación que queremos impulsar para Vigo. Fixemos unha renovación moi importante, de persoas e tamén de actualización do discurso. E iso comeza a notarse. Nos últimos meses a onda de simpatía que viñamos recollendo intensificouse. Desde que son candidato percibo de maneira clara que estamos de remontada en Vigo e que hai moitas persoas que agora ollan, ou volven ollar para o BNG, como unha opción de futuro para a cidade. Persoas que nos votaron nalgún momento pero que optaron hai catro anos por outras opcións, persoas que nunca nos deron o seu voto ou que van votar por primeira vez, o que nos transmiten é que o BNG ten que volver estar no Concello de Vigo. Porque a nosa ausencia notouse, e moito. Alédame inmenso especialmente o feito de que nese crecente apoio social haxa moita mocidade e, sobre todo, moitas mulleres. Con esa enerxía imos ser imparábeis. Cal é a principal necesidade do seu concello? Pois algo tan simple como fundamental: que haxa política municipal. Ter un goberno que goberne, de verdade, que xestione mellor e que poña en marcha proxectos de futuro para facer avanzar a cidade. O que se necesita é que o Concello de Vigo coloque todas as súas enormes capacidades, con 258 millóns de euros de orzamento, con todo o seu persoal directo e indirecto, ao servizo de resolver as necesidades reais das viguesas e dos vigueses. O que precisa Vigo é un novo impulso que revolucione a cidade para mellor, como sempre logramos facer cando o BNG tivemos un peso decisivo e determinante, tanto no goberno como na oposición. En relación a iso, cal será a primeira medida que impulsará na nova lexislatura se está no goberno? Hai tanto por facer despois destes anos perdidos que é ben difícil precisar unha única medida. Mais, se teño que escoller unha decisión sería a de impulsar un novo Regulamento de Participación Cidadá. Hai que acabar coa xordeira e cos tics autoritarios. Temos que asegurar o dereito das viguesas e os vigueses, e das asociacións e colectivos nos que se organizan, a seren escoitados, si ou si. Non pode depender da vontade dun ou doutro goberno. Hai que blindar a participación e facela efectiva, por exemplo poñendo en marcha os Consellos Veciñais de Barrio e Parroquia ou reformulando os consellos sectoriais. Non como espazos ornamentais e protocolarios, senón como verdadeiros espazos de codecisión, de construción de poder popular. E impulsando os orzamentos participativos. Queremos sumar en positivo e poñer en valor a pluralidade desta cidade felizmente diversa. Contando con todos e con todas. Porque Vigo é tarefa de todos e todas Hai unha vella máxima do movemento zapatista que urxe asumir: mandar obedecendo. Gobernar obedecendo o pobo. Gobernar co pobo, non de costas a el ou contra del. As mudanzas que historicamente transformaron e fixeron avanzar Vigo teñen un denominador común: a forza da xente. Os cambios reais constrúense, sempre, desde abaixo. E o novo impulso que lle queremos dar a Vigo non pode darllo só o BNG, necesitamos a forza, a enerxía e a afouteza das viguesas e dos vigueses. Sumando en positivo e poñendo en valor a pluralidade desta cidade felizmente diversa. Contando con todos e con todas. Porque Vigo é tarefa de todos e todas.


Summary: O XXIII Salón do Libro de Pontevedra abriu esta sexta feira as súas portas, recuperando a total presencialidade. Até o 27 de marzo o Pazo de Cultura será o epicentro de múltiples actividades con Euskal Herria como país convidado. 'Nós Diario' conversa con Carme Fouces, concelleira de Cultura en Pontevedra e responsábel do evento, para facer balance do esforzo realizado en pandemia e do que veremos agora.

O Salón do Libro recobra a normalidade? Estamos entusiasmadas e case cos nervios dunha primeira edición. Despois do mal que o pasamos en 2020 cando seis días despois da inauguración tivemos que fechar e mudar todo cara ao streaming para que as nenas e os nenos nas súas casas tivesen un recuncho de goce... Sabiamos que podiamos achegar cousas mais foi moi duro e frustrante, con moito desgaste. O ano pasado voltamos recollendo como tema a emerxencia climática, xa no Pazo da Cultura, aínda que con ocupación reducida. Sempre coa sensación da xente que non podiamos ter. Por ese motivo este ano imos con toda a ilusión, toda a arte para deixar voar a imaxinación cara a novos mundos. Que agarda vostede desta nova edición? Para nós o Salón do Libro non é un programa cultural corrente, non é algo que lle encargues a unha empresa para ter actividades. É o sangue da cidade, o mascarón. O máis importante é a participación e agardamos que volte a como foi durante estes 23 anos. Historicamente o Salón sempre se relacionou co mundo da educación. Introducimos hai catro anos o Congreso de Mediación Lectora no que participa moito profesorado que busca recursos para transmitir a paixón pola lectura ao seu alumnado. A maiores, tecemos redes. Queremos ter unha relación moi estreita coas escolas da cidade que traballan todo o curso para presentar as súas obras na zona expositiva que habilitamos. Despois temos visitas de milleiros de escolares durante toda a semana con actividades específicas polas mañás. Polas tardes é máis para as familias e público en xeral. Atópaste con esas nais e pais novos que foron nenas e nenos do Salón e manteñen esas lembranzas de cando viñan e agora chegan coas súas crianzas para gozar. É unha irmandade entre a estrutura organizativa e toda a cidadanía. Agardamos que teña boa acollida. Agora mesmo sabemos que moitas actividades xa están cheas. Este ano a cultura convidada é a de Euskal Herria. Si, mostrarán o seu proxecto educativo e a cultura que teñen. Nesta ocasión a escola convidada é a Ikastola de Zumaia, que ten 700 alumnas e alumnos, desde os cero até os 18 anos. Toda a elaboración do seu currículo baséase nas artes e na literatura. Haberá intercambio co noso profesorado para que coñezamos os recursos que teñen, relacionados coa cultura da paz e na formación das persoas como seres integrais. Elas e eles tamén levan unha parte da nosa cultura e quedaron abraiados da potencia cultural de Pontevedra e do noso país. Estase a cultura recuperando da pandemia en Pontevedra? A nivel de infraestruturas temos o teatro en obras, aproveitamos a situación para facer unhas melloras. É un lugar moi empregado, no centro da cidade, e este paro empregámolo para melloralo. Por esta razón toda a actividade pivota no Pazo da Cultura. A nivel de cultura da cidade e dos seus axentes culturais, aínda que non sexan do Concello, temos o Museo, que conta cunha programación cultural espectacular, con grande éxito nas exposicións. Tamén está a actividade privada, sustentada nun programa que se chama 'Cabos soltos' para dar cobertura legal a todas as salas de concertos para que poidan programar música sen meterse en problemas legais con todas as mudanzas que houbo. Sabemos que están facendo unhas programacións marabillosas con moita participación de público. Ademais reiniciamos as 'Noites abertas', a opción de lecer para a xente moza que leva xa 20 anos, e está aberto o local de música que facilita que haxa grandes bandas na cidade. A cidade de Pontevedra, agora mesmo, ferve de cultura.


Summary: O Movemento Galego polo Clima lanza unha convocatoria á cidadanía para que na noite deste venres participe nunha acción colectiva que reclama que "a saída da crise xerada pola COVID-19 non pode basearse no nocivo modelo de produción, consumo e destrución da natureza que nos conduciu ata a emerxencia ecolóxica e social actual"

O Movemento Galego polo Clima (MGPC) lanzou unha convocatoria á cidadanía para que participe este venres nunha Acción Global polo Clima para reclamar que "a saída da crise xerada pola COVID-19 non pode basearse no nocivo modelo de produción, consumo e destrución da natureza que nos conduciu ata a emerxencia ecolóxica e social actual". O movemento chama a unha "manifestación de luces e sombras chinesas" dende fiestras e balcóns ás dez da noite, ofrecendo na súa web patróns para realizar as figuras.O movemento reclama que "a saída da crise xerada pola COVID-19 non pode basearse no nocivo modelo de produción, consumo e destrución da natureza que nos conduciu ata a emerxencia ecolóxica e social actual"Para o MGPC a actual situación de urxencia xerada pola pandemia "non nos debe facer esquecer que a mudanza climática e a perda de biodiversidade seguen a ser as principais ameazas para o planeta e a humanidade, e que os gobernos non están a facer dabondo para evitalas".O movemento vén de publicar un novo manifesto no que afirma que "non debemos descartar que a actual pandemia da COVID-19 sexa unha consecuencia máis do cambio climático e a continuada perda da biodiversidade". Así, entendendo que a actual crise sanitaria é o máis urxente, piden tamén aprender dela: "se non aproveitamos esta forzada paralización da actividade para reducir e reorientar a nosa actividade, decidida e rapidamente, alcanzarase un cambio climático de tal magnitude e rapidez que faría imposible a nosa adaptación".O MGPC chama a unha "manifestación de luces e sombras chinesas" dende fiestras e balcóns ás dez da noite, ofrecendo na súa web patróns para realizar as figurasNeste senso, o movemento fai unha proposta de actuacións para relanzar a actividade "dunha forma xusta e sostible", que parta dunha "redución drástica das emisións netas de gases de efecto invernadoiro". Entre outras medidas, proponse "unha moratoria ás novas plantacións de eucalipto" e tamén a súa inclusión nos catálogos de especies invasoras; así mesmo, pídese un plan forestal que garanta a recuperación dos ecosistemas naturais protexidos pola lexislación, os solos agrarios e a vexetación de ribeira.Tamén se aposta pola "reconsideración das políticas comerciais, nacionais e internacionais", primando os consumos de proximidade e limitando a dependencia exterior. E deféndese "apostar polo rural na procura dunha nova ruralización da sociedade". E apóiase "a protección das persoas máis vulnerables, sexa cal for a causa da súa vulnerabilidade (clase, raza, xénero…), avanzando cara a unha renda básica".Consumo de proximidade, enerxía renovable, redución e transformación da mobilidade, defensa do rural e protección das persoas máis vulnerables a través dunha renda básica, entre as propostasReclámase a aceleración da transición enerxética desde os combustibles fósiles cara a un modelo baseado na reducción dos consumos e 100% renovable, sen emisións contaminantes, xusto, eficiente e en mans das persoas, apostando decididamente polo autoconsumo. Proponse igualmente a redución e transformación da mobilidade de persoas e mercadorías, axustándoa á necesaria, minimizando o uso do vehículo privado e fortalecendo as infraestruturas e os servizos do transporte público e compartido, especialmente do ferrocarril convencional tanto para mercadorías como para pasaxeirosPreviamente ao Día de Acción Global do venres 24, dende o MGPC organizouse unha completa semana de palestras web polo clima. De luns a venres distintas persoas expertas puxeron enriba da mesa as diferentes dimensións da crise ecosocial global e moitas das alternativas impulsadas dende o movemento climático. O MGPC está formado por 85 entidades galegas, que conforman o groso do movemento ecoloxista galego coas principais organizacións ambientalistas as nivel xeral e tamén de ámbito local ou comarcal; ademais, participan na plataforma outras entidades sociais e veciñais.


Coa aprobación da "lei mordaza" o Goberno de Rajoy e o PP traspasaron a liña que separa e enfronta a demócratas con antidemócratas. Soubemos hai uns días que o ministro Fernández Díaz ten unha unidade de policía política secreta dedicada a espiar a políticos e personalidades catalás, pero agora con esa nova lei transforma a policía española nunha policía política e ao Estado nun Estado policial. Coa aprobación da "lei mordaza" o Goberno de Rajoy e o PP traspasaron a liña que separa e enfronta a demócratas con antidemócratas Estou a esaxerar? Estou paranoide? Entón estao a maior parte da sociedade, segundo as enquisas, e todos os demais partidos, segundo manifestaron no Parlamento. "A lei é unha volta ao Estado policial e non é necesaria" e "coa coartada da seguridade queren cernar dereitos dos cidadáns, impondo o dereito administrativo do inimigo e eliminando o control xudicial". Así se manifestou o portavoz socialista e con argumentos semellantes todos os demais partidos. Efectivamente, un Estado policial é aquel en o que o poder Executivo usa discrecionalmente a policía sen control xudicial, nun Estado policial todas as liberdades e garantías democráticas que figuren na constitución están anuladas por decisión do Goberno ou mesmo dun axente calquera da policía. O ocultamento da realidade en que vivimos estas décadas baseábase en gran parte en que non lles chamásemos "franquistas" aos franquistas. Eran franquistas e ségueno sendo, nunca se avergoñaron de selo, son "a xente normal, a xente como Deus manda". Se os partidos da oposición cren o que din están obrigados a comprometerse publicamente a que esa lei será derrogada inmediatamente e a recorrela conxuntamente ante o Tribunal Constitucional Ante algo tan grave o único que corresponde é a actuación conxunta de todos os demócratas. Se os partidos da oposición cren o que din están obrigados a comprometerse publicamente a que esa lei será derrogada inmediatamente e a recorrela conxuntamente ante o Tribunal Constitucional. Aínda que o PP fagocitara tal institución é necesario que os demócratas fagan o percorrido polas institucións do Estado existentes. E só se pode explicar por falta de perspectiva e de liderado social que non estean a chamar xa á cidadanía a responder por todos os medios. Quen ten que convocar a cidadanía a que se manifeste en todas as cidades do Estado contra o roubo dos seus dereitos?


Summary: A organización sindical revelou xa en setembro a situación de "pasividade" e a "ausencia de medidas da Xerencia da área sanitaria ante os reiterados accidentes por situación de violencia" no centro, algo que o Movemento Galego de Saúde Mental tachou de "preocupante, intolerábel e sufocante".

O Movemento Galego da Saúde Mental denunciou que na Galiza "están a vulnerarse os dereitos fundamentais dos e das pacientes con problemas de saúde mental", para o que se fixo eco dun informe elaborado polo Defensor del Pueblo con base nunha visita ao Hospital Psiquiátrico de Conxo, no que se detallan as "irregularidades" diagnosticadas. Así, entre os días 6 e 8 de xullo de 2022, un equipo do Mecanismo Nacional de Prevención da Tortura do Defensor del Pueblo realizou unha visita ao centro sen aviso previo, dentro do proxecto de visitas "con enfoque de xénero". O informe agora publicado recolle unha serie de irregularidades "que atentan contra os dereitos dos e das residentes do hospital, sen que a maior parte das cuestións denunciadas fosen resoltas", aseguran. Os problemas achados e reflectidos no informe do organismo van desde a falta de información clínica e social das pacientes á ausencia de rexistros dos casos e das motivacións das contencións mecánicas realizadas, pasando polas condicións de habitabilidade do edificio. Ademais, denuncian a falta dun proxecto "realmente rehabilitador", que teña en conta "motivacións diferenciais por idade, problemática de saúde ou envellecemento activo". Tampouco se facilitan as comunicacións co exterior nin a realización de obradoiros ocupacionais -que só benefician a 23% das pacientes-, nin "se garanten ás persoas residentes os dereitos sexuais nin reprodutivos, nin unha vivencia positiva da sexualidade". Destacan ademais que o centro non conta cun protocolo de prevención de suicidios axustado a institucións residenciais de media e longa permanencia, e que tampouco se realiza ningún tipo de abordaxe terapéutico das adiccións, "sendo esta unha problemática coñecida polo persoal e un frecuente motivo de sanción". Trato discriminatorio Doutra banda, gran parte das irregularidades detectadas xiran arredor do "trato desigual e discriminatorio" entre os homes e as mulleres que residen no Hospital de Conxo. Así, rexistrouse mesmo unha acusación de violencia sexual, notificada ao centro. "A dirección realizou unha abordaxe deste problema deslexitimador e revictimizador. Esta actitude, verificada no curso da visita, proba a dificultade de calquera tipo de revelación e a falta de protección fronte ao abuso", reza o informe. O caso xa foi denunciado ante os tribunais. O informe revela tamén que non existe ningún protocolo de prevención e protección da violencia de xénero, ou calquera outro tipo de violencia ou abuso, que garanta unha resposta adecuada e protectora para unha potencial vítima de violencia de xénero, agresión física, ou sexual. Respecto á discriminación de xénero, o documento sinala ademais que as mulleres ingresadas no hospital atópanse "en situación de maior dependencia, menor autonomía para as súas actividades diarias, e tempos de estancia máis prolongados, entre outros. Ademais, apuntan que segue producíndose unha división sexual do traballo: "as mulleres en lavandería, os homes en xardinería e carpintería". A todo isto súmase que hai, destacan, unha maior porcentaxe de mulleres ingresadas en módulo fechado "sen que se saiban os criterios deste tipo de ingreso". Continúan producíndose tamén contencións mecánicas, cunha media de duración da contención de 16 horas para as mulleres. Nun dos casos, unha muller sufriu máis de 30 contencións nos últimos dous anos, levando 19 anos de ingreso e "cun diagnóstico psiquiátrico para o que "a propia institución non considera adecuada a súa estancia alí". O Movemento Galego de Saúde Mental tachou esta situación de "preocupante, intolerábel e sufocante", producíndose en 2021 "situacións que deberían estar superadas desde hai moito tempo". "Digámolo claramente, unha vez máis: na Galiza, na atención á saúde mental, están a vulnerarse dereitos fundamentais", concluíu a asociación. Inspección recibe unha denuncia da CIG Este informe do Defensor del Pueblo chega un mes despois de facerse pública a denuncia ante a Inspección por parte de CIG-Saúde na que a organización denunciaba "unha serie de deficiencias estruturais e de carencia de sistemas de seguridade que Conxo vén arrastrando no tempo". "A día de hoxe, hai un alto rexistro de situacións de violencia", advertía a CIG, quen xa puxo en coñecemento da Xerencia a situación en diferentes reunións. Ademais de informar á Inspección de Traballo, o sindicato, entre outras cousas, criticou que "o sistema de seguridade de alerta inmediata para pedir axuda no caso de agresión non funciona", e reclamou "protocolos para doentes susceptíbeis, reincidentes e de especial agresividade e tratamentos individualizados centrados nas e nos doentes que permitan a máxima rehabilitación e autonomía".


Summary: Desde que en 1981 se realizou o primeiro transplante de órganos na Galiza, de ril, na Coruña, os hospitais galegos rexistraron máis de 3.100 persoas doantes e 9.000 transplantes. No Día Mundial da Doazón de Órganos, Tecidos e Transplantes, 'Nós Diario' conversa co responsábel da Oficina de Coordinación de Transplantes do CHUAC, Fernando Mosteiro.

—O CHUAC é un dos hospitais do Estado con maior actividade de doazóns e transplantes. Que balance fai do que vai de 2022? O balance é positivo a respecto dos dous anos previos, mais sen esquecer onde estamos. No mes de xaneiro só puidemos facer tres transplantes, cando habitualmente facemos entre 20 e 30 ao mes, o que nos leva unhas cifras de entre 220 e 250 transplantes ao ano. Debido a ese descenso inicial, por mor da tensión hospitalaria derivada da pandemia, imos rexistrar unha cifra menor, pero o balance é positivo na segunda metade, porque recuperamos a actividade regular e se hai doante hai transplante. —Na Galiza cada área sanitaria xestiona as súas propias doazóns, pero non todos os hospitais realizan transplantes nin todos os órganos doados quedan aquí.Todos os hospitais grandes teñen coordinación de transplantes mais só hai dous centros autorizados para facelos: o de Santiago, que transplanta fígados, riles e páncreas, e o da Coruña, que ademais transplanta corazóns e pulmóns. Cando xorde un doante na Galiza, ponse en coñecemento da Organización Nacional de Transplantes. Se non hai urxencias no ámbito estatal, quedan na comunidade. Cando se trata de órganos compartidos, temos un sistema de quendas: vai un para un Santiago o seguinte para A Coruña. Mais, se a persoa doante está nalgún destes dous centros e non hai urxencias, os órganos quedan no propio hospital. —Hai moitas persoas á espera dun transplante na Galiza?Existe unha lista de espera, pero non é unha lista de agarda convencional. Son listas que priman a situación clínica do doente, que é a que a que marca a prioridade á hora de recibir un transplante. En canto ao tempo de agarda, é moi variábel e ningunha medida é moi útil. A lista de espera máis grande que temos é a de ril. Hai entre 150 e 200 persoas en agarda. No resto, na listas de fígado, corazón e pulmón, temos entre 8 e 12 persoas en listas de espera, polo que no prazo de cinco ou seis meses todas estarán transplantadas. Pero a demanda é alta. Un menor, transplantado tras dous meses cun corazón artificial —E o número de órganos dispoñíbeis non abonda. Mudou a sensibilidade da poboación e a negativa das familias á doazón?Cambiou moito na última década. Galiza era un dos territorios, se non o que máis, coa cifra de negativas máis alta. Entre os 90 e os 2000 estaba perto de 30%. Hoxe estamos en 14%. De cada 100 persoas que se entrevistan 14 rexeitan a doazón. No CHUAC esa porcentaxe baixa até 6%. As expectativas son boas, cada vez hai menos tabús, pero non estaremos cómodos até rebaixar a cero as negativas, até que a poboación entenda que dicir 'non' a unha doazón significa a perda de até sete órganos que poden salvar outras tantas vidas. Se non hai doantes non hai transplantes. Temos dous pulmóns, dous riles, un fígado, un páncreas e un corazón. Un doante novo e sen patoloxías pode doar eses sete órganos, un máis maior igual pode doar só dous ou tres. De media, unha persoa que doa os seus órganos salva entre tres e catro vidas. —Mudou o perfil das doadoras?Cambiou polo tipo de falecementos que temos. Hai 20 anos o doante medio era un varón novo, menor de 40 anos, que falecía a causa dun accidente de tráfico. As campañas de tráfico e a mellora nos vehículos e na atención sanitaria conseguiron que este tipo de doante sexa case residual. O perfil do doador maioritario é o dunha persoa de 60 ou 65 anos que falece a causa dun accidente cerebrovascular, isquémico ou hemorráxico. Na Galiza hai 13.700 doantes de médula ósea Novas técnicas ao servizo das doazóns A evolución tecnolóxica experimentada nos últimos anos, extrapolada a distintas ciencias e de forma concreta á medicina, favoreceu a incorporación de novos dispositivos que "benefician a todo o mundo" ao tempo que "dificultan cada vez máis os transplantes". Antes se non aparecía un doante a tempo a persoa falecía, hoxe, explica Mosteiro, hai sistemas que permiten aguantar o receptor nunha situación moi complicada durante días, incluso meses, até que aparece un órgano compatíbel". Outros avances xa consolidados son as doazóns en asistolia e os transplantes de doantes vivos. "Até hai un ano extraíanse fígados, pulmóns, riles e páncreas a corazón parado, pero non corazóns. Agora tamén, e nós xa sumamos dous". Máis habituais son os transplantes de ril de doantes vivos, "calquera persoa por debaixo dos 70 anos sen patoloxías e boas condicións físicas". "Está demostrado que a supervivencia é igual ou mellor que a dos transplantes de doadores falecidos, e que a calidade de vida do doante é igual a do resto da poboación".


Summary: Estará presentada por Isabel Risco, e actuarán Os d'Abaixo, O Sonoro Maxín e o picadiscos Bigote Mix, con entrada libre e de balde. Comezará ás 23.15 horas, con parada para as badaladas e as uvas e conexión en directo coa TVG

A Verbena Galega chega este xoves á Praza do Obradoiro, en Santiago de Compostela, para despedir o 2015 con todo o sabor da música galega, e a súa esencia tradicional e contemporánea ao tempo. É unha festa imparable a que agarda polo público nesta praza a partir das 23.15 horas, presentada pola humorista Isabel Risco, e cunha parada con conexión en directo da TVG, para acompañar as baladadas da Berenguela coas uvas, e entrar no 2016 con bo pé. A Verbena Galega é unha revisión do concepto de verbena, reinventándoo e actualizándoo cunha proposta centrada, por un lado, na música de baile tradicional e, por outro lado, na música de baile máis moderna e mestiza Esta Verbena Galega especial de Fin de Ano comezará con sete músicos da comarca, Os d'Abaixo, grupo nacido no 2010 ao xuntárense Xacober Varela, Xabier Agra, Gonzalo "Gom" Goás, Ricardo "Richi" Martín, Xosé Ramón Vázquez, Roberto Rama e Quim Farinha, que reinterpretan música tradicional e teñen tamén composicións propias. Seguirá cos vibrantes ritmos d'O Sonoro Maxín, onde converxen varios talentos con orixe en Lamatumbá e Cinnamon Gum para que a xente non pare de bailar, o único grupo galego que centra o seu repertorio nos ritmos latinos de verbena, empregando nos seus concertos o termo "Galicia Tropical". Por último, o picadiscos máis festeiro de Compostela, Bigote Mix, pechará a velada coa súa selección. A Verbena Galega é unha revisión do concepto de verbena, reinventándoo e actualizándoo cunha proposta centrada, por un lado, na música de baile tradicional e, por outro lado, na música de baile máis moderna e mestiza (ritmos latinos, pachanga, cumbia, reggae, bravú...), coa opción de seren complementadas con diversas actividades para público familiar, que enchen de cor calquera festa en Galicia que queira innovar e destacar. Nesta ocasión, o Concello de Santiago de Compostela e Culturactiva argallaron este evento para organizar unha grande festa que encha de calor o Nadal, nun lugar tan emblemático para recibirmos o Ano Novo como é a Praza do Obradoiro. Ás badaladas da Berenguela, as uvas e o cotillón (que se repartirán entre as primeiras persoas asistentes en chegar) sumaranse os ritmos máis festivos.


Summary: O líder do PSdeG subliña que, especialmente dende a reforma sanitaria, a veciñanza da Mariña "sabe que para as operacións máis complexas e para ter todas as prestacións sanitarias ten que desprazarse a outras zonas". Nunha visita preelectoral á comarca insta a contrastar os "38 millóns de euros" do Goberno de España a Alcoa coa "campaña de demagoxia e falsidade continua" que atribúe a Feijóo

A das enfermeiras eventuais é unha das mobilizacións do persoal do Servizo Galego de Saúde que maior impacto acadou nos últimos meses en Galicia. Dende que, o pasado maio, aproveitaron a celebración das oposicións do seu sector no recinto feiral en Silleda para faceren unha primeira demostración de fortaleza da súa reivindicación contra a precariedade laboral, lograron incorporar á axenda pública a súa problemática tanto pola vía da mobilización como mediante a realización de estudos que poñen cifras ás súas denuncias.O líder do PSdeG subliña que, especialmente dende a reforma sanitaria, a veciñanza da Mariña "sabe que para as operacións máis complexas e para ter todas as prestacións sanitarias ten que desprazarse a outras zonas"O colectivo tamén mantivo nestes meses diversos encontros á procura de alianzas. "Non podemos seguir así", advirten, e para iso xuntáronse con colectivos profesionais, pero tamén coas forzas políticas da oposición galega. Así o fixeron este mércores co secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, que durante unha visita á Mariña no marcos de precampaña do partido cara ao 10N, sinalou a situación destas profesionais como mostra da "precarización sanitaria de Feijóo" na comarca."Queremos a sanidade que merecemos na segunda década do século XXI", afirma o socialista, e esa non é a dos "recortes, falta de orzamento e mala xestión" que comarcas como a da Mariña padeceron nestes anos, afirma. A veciñanza mariñá "sabe que para as operacións máis complexas e para ter todas as prestacións sanitarias ten que desprazarse a outras zonas", especialmente dende a reforma sanitaria, subliña Caballero. Alí, censura, "A dotación de ambulancias é exigua e eliminouse o técnico da ambulancia medicalizada"."Pedimos á Xunta que rectifique, que faga unha dotación óptima de recursos para a sanidade pública na Mariña, volvendo poñer o técnico e dando dotación suficiente en ambulancias" para o conxunto do país, reclamou en compaña de María José Franco, voceira das Enfermeiras en Loita na comarca.Durante a xuntanza, subliñou, expuxo ao líder socialista e aos integrantes da lista encabezada por Ana Prieto, número un por Lugo, que "temos que estar doce anos traballando para conseguir unha praza". Ademais, en clave estatal, reclamou a fin "da taxa de reposición", para que o Sergas poida incorporar máis efecivos. "É moi duro vivir esta situación"; lamenta.A situación de Alcoa en San CiraoCaballero insta a contrastar os "38 millóns de euros" do Goberno de España a esta industria coa "campaña de demagoxia e falsidade continua" que atribúe a FeijóoAlén da situación da sanidade pública, a axenda da visita de Caballero á Mariña incluíu tamén, en compaña con alcaldes da comarca, a situación de Alcoa en San Cibrao. Neste sentido, o líder socialista chama a contrastar a actuación do Goberno de España fronte á crise industrial coa "campaña de demagoxia e falsidade continua" que atribúe a Feijóo. "En vez de axudar a que haxa solucións, convértese en parte do problema", censura.Neste sentido, o secretario xeral do PSdeG insta a ter en conta os "38 millóns de euros" asignados recentemente polo Executivo de Pedro Sánchez á compañía alumineira entre as compensacións polos custes de emisións de CO2 á atmosfera e as poxas de ininterrumpibilidade eléctrica. "A mellor garantía para o apoio a este sector é un goberno socialista presidido por Pedro Sánchez", afirma Caballero, que nas últimas semanas veu afirmando que un novo Executivo de Sánchez aprobará o prometido estatuto electrointensivo.


Summary: Oferecim este livro à minha sobrinha no natal. Aos dous dias o pai surprendeu-na estombalhada no sofá a ler para a irmã estas estórias de bichos.

Acho que cá poderia acabar a recensão. Não é preciso mais comentário. Que uma criança decida partilhar de motu proprio um livro com outra criança diz tudo. Porém, restam 2.200 caracteres, assim que vou continuar. Bechopoemas diz todo no título. Não são poemas sobre bichos, mas poemas que tiram a bichentos. O lógico se sabemos terem sido escritos por formigas a recorrer páginas brancas para enchê-las de pegadas. Como aquele conto de um macaco que bate nas teclas da máquina de escrever e dá com o Quixote. Ou a Bíblia, não lembramos. Bechopoemas e outras bestas | Leire Bilbao | Tradução de Isaac Xubín | Ilustrações de Maite Mutuberria | Kalandraka | 2019 | 64 páxinas | 14 euros Bechopoemas está dividido em quatro partes, com poemas voadores, aquáticos, reptadores e rugidores. Mas esta é uma classificação um pouco louca e formiguenta, pois podemos dar com a ovelha entre as mais rugidoras das bestas ou com o ascensor entre os bichos voadores. Esta é uma das alegrias que proporciona o volume: onde aguardamos melindrosas odes às maravilhas animais, damos com um bestiário surpreendente que horrorizaria ao Linneo tanto como nos prende às leitoras. Outra cousa da que gostamos é que o ser humano, como bicho e como poema que é, também tem cabida neste volume. Não estamos perante uma natureza adâmica na que cantamos ao sol e à lua e ao caracol e à eiruga. Há crianças que rubem às pólas das árvores, que mergulham nos sonhos a contar ovelhas, que têm que ir à escola se o cuco as deixa. Isto facilita a identificação da leitora com o eu poético e faz a leitura mais empática (simpática também). A autora joga com o repertório da tradição infantil, com fábulas, versos encadeados, nonsenses, poemas fónicos (não podiam faltar as onomatopeias nos poemas-becho), mas muitas vezes revirados para dar-lhes uma nova função. Exemplo pode ser o poema Amor na corte, onde um encadeado tradicional de animais que se agridem vira num encadeado de animais diversos que se amam. Acho que deve ser mencionada a brutal tradução de Isaac Xubín, que fez com que sentíssemos como galegos estes textos chegados do euskera: o ritmo e a rima parecem originais, mas o que adoramos é a adaptação dos versos à tradição popular galega, como essa joaninha que voa voa na página 13. Amém das ilustrações collage e viscosas de Maite Mutuberria, que completam a leitura. E lá vão os caracteres.


Summary: Os diferentes mercados que forman parte do Clúster de Turismo da Galiza consideran que este foi un bo verán en canto aos datos, fornecidos sobre todo polas viaxeiras do país, doutros territorios do Estado ou de Portugal. Mais estes bos resultados non compensan todo o tempo que pasaron fechados os negocios, polo que acusan ao Executivo español de facer case imposíbel acceder á súa liña de axudas e demandan un cambio nos criterios.

Nun clima de satisfacción por un verán co traballo ben feito por parte da maioría do sector, o Clúster de Turismo da Galiza considera que ten o cóctel de ingredientes preciso para que 2022 "sexta un dos mellores ou o mellor da última década turisticamente falando". O presidente da organización, Cesáreo Pardal, aclara que se este ano xa houbo negocios "con cifras mellores ás de 2019", salvo unha recaída inesperada noutra cepa do coronavirus esperan unhas cifras que dean a volta aos balances. É posíbel, moi probábel, que por moi bos que sexan os resultados do futuro non se compensen as perdas de máis dun ano de crise sanitaria coas restricións derivadas, mais feitos como que o Xacobeo se amplíe a 2022 e que a xente teña cada vez máis gana de saír da casa fan pensar nese récord para "todo tipo de negocios". Quizais os que máis tarde remontarán serán as axencias de viaxe, porque como lembra o representante do Clúster, os "voos internacionais van despegando pouco a pouco e tamén hai que ser cautos". De feito, o turismo de proximidade foi a aposta clara deste verán. "É certo que a xente non viaxou moito fóra da Galiza; hai que agradecelo aos turistas nacionais, galegos e portugueses", considera Pardal, pois calcula que as e os visitantes internacionais non deberon superar o "5%" sen contar aos do Estado veciño. Así, por exemplo, a ocupación dos hospedaxes en xullo estivo nunha media do 75%, que pasou ao 85% en agosto. Nesta primeira quincena de setembro as porcentaxes movéronse no 50% para dar paso a "entre un 35 e un 50% na segunda quincena". En todo caso, entre un estío satisfactorio e un ano que agardan histórico, "veñen tempos complicados" na tempada de outono e inverno. Incremento dos prezos Ademais de completar as capacidades, ter unha maior estabilidade económica pasa por procurar unha maior rendibilidade. Pardal considera que un problema do sector é que ten unha "relación calidade-prezo" que non hai noutros territorios do Estado español pero non está a "cobrar o xusto". "Temos unha calidade moi boa e os prezos non se corresponden con ela, tiñan que ser superiores", di, aludindo ao que considera falta desa rendibilidade. "A planta hoteleira renóvase cada cinco anos pero se vendemos só a prezo morremos porque non podemos seguir investindo", reflexiona, incidindo en que hai que camiñar cara "un turismo de calidade, rendíbel e sostíbel". Propietarios de vivendas facendo "competencia desleal" Precisamente, preguntado por Nós Diario, sobre as posíbeis perdas dos aloxamentos de sempre polos pisos destinados a visitantes temporais, o presidente lembra que representa a todo o sector e destaca que aquelas persoas que emprenden "a nivel empresarial, que están dadas de alta, que cotizan, que pagan os seus seguros e aos seus traballadores, teñen un negocio" e son iguais que o resto das compañías. "Ogallá todos xogásemos na mesma liga", di, ao tempo que subliña que hai moitas propiedades dentro do circuíto pero sen "regular". Iso é "competencia desleal" porque non teñen todas as empresas "as mesmas cartas". Se hai uns 15.000 apartamentos e casas legalizados, o representante do sector fai referencia a datos de que habería outros "14.500 sen regular". Por iso, demandan á Xunta que incremente o control porque na actualidade hai "poucos inspectores". Críticas ao Estado español por uns criterios que premian ao peor empresariado Porén, agora mesmo teñen un problema maior que é a imposibilidade de acceder as liñas de axudas do Goberno de Pedro Sánchez como compensación ás perdas derivadas da Covid-19. Mentres que agradece que as do Executivo galego si chegaran aos negocios, Pardal acusa ao Estado de pór case imposíbel adaptarse aos criterios. "Tiñan 3.500 millóns de euros para repartir entre o sector turístico pero van quedar sen gastar porque non se axustan á realidade", destaca. Se nas subvencións galegas houbo 40.000 solicitudes, neste caso só se pediron 4.000 e non é porque os estabelecementos non as precisen para saír das súas particulares recesións. "Non ten dereito a axudas o que declarou perdas en 2019 ou o que non tivo unha baixada dun 40% da facturación, e non ten dereito aquel que non debe nada", lamenta. "Premian á xente que debe cartos", subliña, advertindo de que senta un mal precedente porque podería levar a que o empresariado preferira deber nun futuro. "Ao mellor algunhas persoas descapitalizaron as empresas para facer fronte aos pagos", pero iso non lles permite reclamar, polo que teñen interlocutores en Madrid que están facendo presión para que se rebaixen as características para poder demandar unha achega económica pública.


Summary: As fontes consultadas por Sermos Galiza afirman que o grupo promotor o compoñen por volta de 200 persoas.

O 21 de febreiro, en Compostela, será a presentación en sociedade da plataforma cívica Somos Nós, que impulsa Anxo Quintana canda persoas moi próximas politicamente a el, entre elas a ex deputada do BNG Ana Luisa Bouza. Fontes da contorna de Quintana informaron a Sermos Galiza de que o 21 de febreiro comezará un "proceso constituínte" para definir as "liñas programáticas" e os "obxectivos anuais" do que cualifican como "asociación" que ten como principal propósito "non o de refundar o nacionalismo", senón o de "garantir que Galiza teña existencia política por si propia". Que é Somos Nós? "É un movimento cívico transversal de adscrición individual que, entre outras cousas, tenciona a adhesión de xente que até o de agora non tiña tido participación en política", afirman esas fontes, que esclarecen que a plataforma se vai dirixir á "maioría social". "Nisto pode estar todo aquel ao que lle doa Galiza, todo aquel que se rebele contra a situación que vive o noso país e que teña o noso país como único centro de gravidade" Somos Nós -que tenciona ter presenza organizativa en todo o territorio galego- emprega a forma Galicia, e non Galiza, para se referir ao nome do país. A escolla do nome da plataforma é unha chiscadela á Xeración Nós, salientan. O nome tamén pretende ser "moderno". "Nisto pode estar todo aquel ao que lle doa Galiza, todo aquel que se rebele contra a situación que vive o noso país e que teña o noso país como único centro de gravidade", resaltan. O grupo promotor de Somos Nós vano constituír por volta de 200 persoas, de procedencia moi "diversa" e "plural", entre o "nacionalismo" e o "galeguismo", "levando en conta que para nós esas palabras son sinónimos", conclúen.


Summary: O xurado elixiu a obra Feliz Idade, da poeta orixinaria da Pobra do Brollón, "por tratarse dun relato vitalista que celebra o amor e a existencia máis aló do tempo".

A poeta Olga Novo Presa vén de ser recoñecida co Premio Nacional de Poesía 2020, que outorga o Ministerio de Cultura e Deporte. Este galardón, dotado cunha contía de 20.000 euros, vai para a obra Feliz Idade. O xurado destaca da peza que é "un relato vitalista que celebra o amor e a existencia máis aló do tempo". Igualmente, as persoas expertas resaltan que o libro da autora orixinaria do lugar de Vilarmao, na Pobra do Brollón, "é unha criatura viva que relaciona a maternidade e a morte cunha profunda presenza crítica da memoria histórica". A distinción a Feliz Idade, obra publicada na colección Tambo de Kalandraka, súmase ao recente Premio Nacional da Crítica Española no apartado de Poesía Galega e ao Premio Gala do Libro 2020. O eixo de Feliz Idade é o ciclo vital que abrangue o tempo desde o nacemento e a nenez da filla da autora até o declive físico e o pasamento do pai desta, polo que se trata dun poemario cunha intensa implicación sentimental e emocional. Comeza cunha carta-limiar dirixida á nena sobre a importancia das raíces familiares e da terra de Vilarmao, na localidade da Pobra do Brollón, onde habitaron os seus ancestros, polo que nestes versos tamén teñen moito protagonismo o mundo rural e o seu progresivo abandono. "A voz poética de Olga Novo, inconfundíbel e de gran potencia", afirma o xurado do Premio Nacional de Poesía 2020, "conxuga autenticidade e verdade, e distínguese pola súa linguaxe visionaria que trae á contemporaneidade o eco ancestral de toda unha tradición literaria". Precisamente, en Feliz Idade xúntase a pegada de voces literarias diversas, desde Rosalía de Castro ou Luís Pimentel, a John Berger, Walt Whitman ou Dylan Thomas. Vidas, persoas e historias son a materia prima deste libro que enlaza pasado, presente e futuro a través das distintas xeracións dunha familia. Trátase dunha poesía sinestésica, elaborada desde a madurez biográfica e literaria dunha escritora que reflicte -con autenticidade e paixón- a evolución da vida. Poeta, filóloga e profesora de Ensino Secundario en Monforte, Olga Novo exerceu antano a docencia nas Universidades de Rennes e de Lorient, na Alta e na Baixa Bretaña. Ademais de numerosas colaboracións en revistas e antoloxías, publicou os títulos A teta sobre o sol (1996), Nós nus (1997, Premio Losada Diéguez), A cousa vermella (2004) e Cráter (2011, Premio da Crítica). Como ensaísta, é autora, entre outros, dos volumes O lume vital de Claudio Rodríguez Fer (1999, 2008) e Uxío Novoneyra. Lingua loaira (2005, Premio de Investigación Ánxel Fole). Feliz Idade é segundo Premio Nacional de Poesía que recibe unha obra publicada na colección Tambo de Kalandraka, despois de Os ángulos da brasa, de Manuel Álvarez Torneiro, en 2013. Foi o primeiro poemario escrito orixinalmente en lingua galega que resultaba galardoado con este recoñecemento do Ministerio de Cultura.


Summary: A Federación Olívica de Anpas denunciou esta cuarta feira o "abandono" da Xunta da Galiza ás familias e ratificouse en manter o pechamento da xestión dos servizos complementarios, como os comedores escolares, a aula de madrugadores e as actividades extraescolares que viña realizando nos últimos cursos.

En rolda de prensa, o presidente de Foanpas, Miguel Álvarez, trasladou a posición das asociacións, que foi aprobada nunha asemblea que decorreu nas últimas horas e logo de que a Consellaría de Educación "non fixese nada" a respecto das súas demandas. A Federación lembrou que, entre as súas peticións, está a contratación de profesorado para poder baixar a ratio de alumnado e garantir a súa seguridade sanitaria e a supervisión por parte de inspectores de educación e sanidade dos protocolos que se van aplicar en comedores e actividades extraescolares que viñan xestionando as Anpas. "A responsabilidade do que suceda debe ser da Xunta, de ningunha maneira das Anpas", sinalou Álvarez, quen lembrou que as asociacións que representan as familias e as directivas dos colexios poden "colaboraren" na adaptación e aplicación dos protocolos, mais non asumir enteiramente a responsabilidade sobre a eficacia dos mesmos". Foanpas insistiu en que a ausencia dos servizos complementarios supón "un problema" para as familias, do que responsabiliza a Administración. Lembra que, só en Vigo, hai 2.500 nenas e nenos que acoden a comedores xestionados por Anpa, ademais doutros milleiros de usuarias e usuarios de actividades extraescolares e de aulas de madrugadores. Reunión co BNG Membros de Foanpas mantiveron no día de hoxe un encontro coa deputada do BNG Alexandra Fernández e co concelleiro nacionalista, Xabier Pérez Igrexas, quen lles trasladaron o seu total apoio ás demandas formuladas.