Summary: O Foro Económico de Galicia advirte do estancamento do sector exterior e da atonía da demanda interna, que explican o débil crecemento de Galicia, e reclama obxectivos de déficit "máis acordes coa realidade" "A Xunta cumpriu, pero esa seriedade deixou de ser o máis intelixente", di.

A economía galega está estancada e o país sae da crise con máis lentitude e maior febleza que o conxunto do Estado. Esas son as principais conclusións que o Foro Económico de Galicia (FEG) saca do seu primeiro informe de conxuntura deste ano 2015, no que varios indicadores veñen confirmar e explicar o precario crecemento da comunidade, tal e como indicaron os datos de incremeto do PIB, que foi do 0,5% na autonomía, o peor dato dunha España que medrou un 1,4%. Hai dous factores que explican e "matizan" ese crecemento continuo nos últimos catro trimestres, que en Galicia é moito máis débil: o parón do sector exterior e a atonía da demanda interna. No primeiro caso, leva cinco trimestres seguidos con achegas negativas ao crecemento do PIB e, o que é "máis negativo", as empresas galegas que venden fóra de España redúcense, algo que "non acontecía desde 2009", tal e como destaca o FEG. O estancamento do sector exterior e a atonía da demanda interna explican o crecemento débil de Galicia En canto á demanda interna, o Foro destaca que presenta valores positivos na súa achega ao PIB (0,7%), con crecemento do investimento tras seis anos de contracción (1,3%), pero cun impulso "máis curto e débil" que no resto das autonomías. Fernando González Laxe, coordinador do informe, explicou que as crises "deixan pegadas moi profundas, secuelas moi desfavorables e fendas que exisen reparacións e selado". No caso de Galicia, segundo di, esas fendas son máis profundas que no Estado. Así, mentres o país medraba antes da crise máis que a media, agora está a afrontar a saída da crise "con máis debilidade". "Separámonos de España -insistiu- cunha economía que vai máis amodo, con menos solidez, máis volátil e máis sensible aos acontecementos", que cre que a perda de empresas exportadoras débese ao seu tamaño e ao seu escaso compoñente tecnolóxico, mentres que no caso da demanda interna, lembra que se estabilizou o consumo privado, pero retrocedeu o público. "Separámonos de España cunha economía que vai máis amodo e con menos solidez", di González Laxe Ademais, o FEG insiste en alertar do "retroceso da actividade industrial" como un dos aspectos "máis negativos" e no informe lembra que a ocupación estimada pola EPA reduciuse un 0,8% en canto ao traballo a tempo completo. Ademais, a redución da taxa de paro está matizada coa caída da poboación activa, malia que é a máis elevada do norte do Estado e a que continúan aumentando os parados de moi longa duración. "Se non crecemos máis non creamos emprego", advertiu González Laxe, que sinalou que Galicia non pode seguir co "modelo clásico" de turismo e construción e avogou pola industria con base tecnolóxica e o capital humano. Non obstante, os últimos datos do paro demostran que o modelo produtivo segue a ser idéntico e que a escasa redución do desemprego débese basicamente ao turismo e á construción. En termos xerais, o profesor de Economía subliñou que os datos apuntan que a economía galega non se consolida como a española, un aspecto sobre o que -considerou- "a Xunta debe reflexionar" e resaltou a importancia económica das expectativas, para engadir que "cando anuncias moitas expectativas e levas moitos anos anunciando expectativas que non se cumpren, xeras frustración". Obxectivos de déficit "máis acordes coa realidade" Sobre o papel do sector público, estimou que o crecemento é "imposible" sen o seu concurso, sobre todo para as empresas pequenas e medianas, pois as grandes necesitan menos ese apoio público e bástalles que non estorbe". Preguntado por se é preciso un xiro na política económica, González Laxe respondeu que supón que si, pero agregou que cre que a "consellería encargada" traballa na diagnose e a posta dese xiro ao servizo dos axentes económicos. "A Xunta cumpriu como goberno serio, pero esa seriedade deixou de ser o máis intelixente", advirte Santiago Lago Respecto da relación que se comenta do cumprimento do déficit e o crecemento, no sentido de que as menos cumpridoras creceron máis, o tamén profesor de Economía e membro do Foro Santiago Lago rexeitou esa relación "con carácter xeral" e, aínda que recoñeceu que no ano 2014 coincidira, pediu "prudencia" nestas aseveracións. Na súa opinión, Galicia ten que pór sobre a mesa obxectivos de déficit "máis acordes coa realidade" e o conxunto das comunidades autónomas e subliñou que a Xunta cumpriu como un goberno serio, pero "esa seriedade deixou de ser o máis intelixente neste momento". Concluíu que "o escenario cambiou" e 2015 non é 2013, polo que Galicia debería "mirar que fan os demais e adaptarse".


Summary: O templo, na cidade exipcia de Al-Arish, foi atacado con bombas e armas lixeiras.

Un total de 305 persoas mortas e máis de 100 feridas no atentado esta sexta feria contra unha mesquita no Sinaí (Exipto). Os atacantes - uns 25- colocaron artefactos explosivos de fabricación caseira en torno á mesquita Al Rauda e fixéronos detonar á saída dpos fieis após o rezo da sexta feira, día sagrado para os musulmáns. As persoas que fuxían foron albo dos disparos dos atacantes, que ían en catro vehículos todoterreo "Disparaban á xente cando saía da mezquita", afirmaron veciños da cidade á axencia Reuters. "Tamén disparaban contra as ambulancias". Segundo o diario oficial exicpcio Al Ahram, a mesquita Al Rauda, pertence á comunidade sufí. O Estado Islámico consideran apóstatas os membros desta rama do islam porque reverenciaban os santos e teñen santuarios, o que para os extremistas islámicos equival a idolatría. O presidente exipcio, Abdelfatah al Sisi, reuniu o Consello de Defensa Nacional. Nun discurso televisado, o presidente prometeu combater o terrorismo "con man de ferro". Algunhas axencias apuntan a que avións militares realizaron bombardeos na contorna da cidade onde a mesquita foi atacada.


Summary: A Comisión Europea responde a unha pregunta do eurodeputado socialista José Blanco sobre os vertidos na foxa atlántica dicindo que non coñece novos estudos sobre o seu estado, que España non pediu controlalos e que tampouco transmitiu que o vaia facer ela 35 anos dos últimos vertidos nucleares fronte ás costas galegas: quen vixía?

35 anos dos últimos vertidos nucleares fronte ás costas galegas: quen vixía?A Comisión Europea responde a unha pregunta do eurodeputado socialista José Blanco sobre os vertidos na foxa atlántica dicindo que non coñece novos estudos sobre o seu estado, que España non pediu controlalos e que tampouco transmitiu que o vaia facer ela"A Comisión non ten coñecemento de novos estudos científicos sobre o estado dos residuos radioactivos vertidos na foxa atlántica. Tampouco foi informada polas autoridades españolas de ningún plan para levalos a cabo. As autoridades españolas non plantexaron á Comisión a necesidade de tales estudos". Esa é a resposta que a Comisión Europea vén de dar ao eurodeputado socialista José Blanco sobre os residuos nucleares que desde 1949 e ata hai 35 anos varios países europeos guindaron ao Atlántico fronte a Galicia, que segundo puido comprobar este diario ninguén está a vixiar con ningún programa permanente de supervisión. Entre 1949 e 1982 somerxéronse fronte a Galicia 140.000 toneladas de residuos radioactivos en bidóns e unha ducia de organismos españois e internacionais foron incapaces de responder se alguén os controla de xeito periódicoDurante varios meses este diario preguntou a unha ducia de institucións estatais e internacionais sobre uns residuos que nalgúns casos levan preto de 70 anos no fondo do Atlántico, pero a maioría das entidades contestaron que non é a súa competencia vixiar aqueles bidóns e que tampouco saben de ninguén que o faga, mentres que unhas poucas coincidiron en responder que houbo campañas de análise no pasado que non ofreceron datos preocupantes, pero non foron quen de precisar quen e en que momento realizou as últimas investigacións nin cando será a próxima. Entre esas institucións preguntadas figuraba tamén a Comisión Europea, que remitiu a responsabilidade de supervisar eses residuos a outros organismos internacionais e non foi quen de dicir cando se realizaron os últimos estudos nin cando serán os próximos.Á Comisión Europea tamén lle formulou unha pregunta sobre a cuestión o eurodeputado socialista galego e ex-ministro de Fomento José Blanco. O Executivo comunitario vén de responderlle agora coa antedita contestación de que nin a Comisión sabe de novos estudos sobre eses residuos, nin o Goberno español lle pediu realizalos, nin lle transmitiu que os pense facer el. No seu momento o Goberno central, a diferenza do resto de institucións internacionais que si explicaron en detalle as súas propias competencias, rexeitou responder ás preguntas deste diario.Cada Estado é responsable de controlar a radioactividade no seu territorio, e os residuos da foxa atlántica están fora das augas territoriais, pero o Goberno tampouco amosa preocupación para que os vixíe outro país ou organismo internacionalNa resposta da Comisión a Blanco tamén se engade que cada Estado membro da UE é responsable de controlar a radioactividade no seu territorio, incluías as súas augas territoriais, e que a UE supervisa cada certo tempo se ese control se está a realizar de xeito correcto. Porén, os residuos da foxa atlántica están fóra das augas territoriais, polo non lles é aplicable esa normativa. De feito, a Comisión remite a Blanco aos informes desas avaliacións que a UE fai de xeito periódico sobre como España supervisa a radioactividade no seu territorio e nelas só aparecen minas de uranio en Salamanca, o accidente de Palomares ou centrais e outras instalacións nucleares. A resposta a Blanco ratifica así que ningunha das principais institucións internacionais e estatais supervisa eses residuos de xeito permanente nin son quen de dicir se alguén o fai.Greenpeace reclamou que os estados que os verteron vixíen os residuosAdemais da pregunta de Blanco á Comisión Europea, tamén hai preguntas formuladas pola cuestión pendentes de resposta de En Marea ao Goberno central e do BNG á Xunta. Pola súa banda, Greenpeace, que xunto con mariñeiros galegos a bordo do Xurelo participou nas campañas que lograron a fin dos vertidos, esixe que sexan os países de orixe deses vertidos os que os controlen.


Summary: Fecha o prazo do certame Musicando Carvalho Calero, da AGAL em colaboração com a Radio Galega, um sucesso absoluto com perto de 80 candidaturas

Entre as diversas iniciativas desenvolvidas arredor das Letras Galegas a Ricardo Carvalho Calero, destaca a reedição do certame Musicando Carvalho Calero, que fechou o prazo de candidaturas com nada menos que 78 canções. A colaboração da Associaçom Galega da Língua e a Radio Galega convida a pôr-lhe música a poemas do autor, na mesma lógica seguida por aquela outra convocatória de Komunikando.net em 2010. As propostas musicais do mais diverso já se topam abertas ao público na canle de YouTube do concurso. Entre elas toparemos nomes bem consolidados do panorama musical galego, como a cantora MJ Pérez, que arrola com a sua guitarra "Non existe a morte"; A Banda da Loba, que acolhe na voz comum "O sonho da Catarina", duma energia absorvente; ou o compositor César Morán, que se achega com o seu trio à placidez de "Romeu". Algumas das propostas mais originais incluem a da Ukestra do Medio, numa alegre ukelelização de "Tanto se amavam", ou os ritmos latinizados da pandeireta de As Efémaras, em "No Líbano non hai cedros do Líbano". Dos compasses calmos de Os Meninos, ao mais tradicional de Acordeireta ou a olhada folk de Ghaveta até o desenfreio punk de Bakarrá, a diversidade de géneros é absoluta. Mesmo há espaço para o trap emergente da mão de O Portughés, que versãona "A sua mazá". O prémio Fechada já a data limite de participação, um júri escolherá dez finalistas sobre as que se selecionará, por votação popular, a peça ganhadora. O falho dará-se a conhecer o dia 30 de outubro. A canção ganhadora receberá um prémio em metálico de 1.500 euros ademais de promoção, entrevistas e atuações na rádio e na televisão públicas. Aliás, o grupo ou solista poderá gravar o tema nos estúdios da Radio Galega, vídeo musical inclusive.


Summary: O conselleiro de Sanidade anuncia que triplicará os fondos do plan de necesidades para os ambulatorios tras un descenso de até case o 100% entre 2011 e 2017. O goberno bipartito investiu máis nesta partida en catro anos que o Executivo do PP nos últimos dez

O pasado martes, a Consellería de Sanidade emitía un comunicado no que aseguraba que o conselleiro, Jesús Vázquez Almuíña, anunciara "que a Atención Primaria triplicará o seu orzamento e contará cunha partida diferenciada". Referíase, malia ese enunciado, aos cartos que cada ano se dedican nas contas da Xunta ao plan de necesidades, o que cobre as necesidades de equipamento, mobiliario e dotacións informáticas, así como as pequenas reformas dos centros de saúde. Segundo trasladou Almuíña nunha reunión aos médicos que participaron nos grupos de traballo para a reforma do modelo de Atención Primaria, o orzamento deste plan de necesidades cífrase en 17,3 millóns de euros en dous anos (2019 e 2020). A Xunta anuncia que triplicará o orzamento para equipar ambulatorios logo de que o recortase durante anos; o bipartito investiu máis nesta partida en catro anos que o Goberno do PP en dezXa este mércores, tras reunirse co seu homólogo no País Vasco, Jon Darpón, advertiu de que esa cantidade era "bastante" ao "triplicar" as contías dos "últimos anos". Ademais, insistiu en que se trata dun plan "único e exclusivo" para a Atención Primaria. "A idea é que en dous anos nos poñamos ao mesmo nivel nos distintos centros de saúde", dixo, ao destacar que nos 17,3 millóns de euros "non se inclúe o investimento en novos centros de saúde" que xa están en execución. "A cantidade, polo tanto, é maior do que estamos a falar", engadiu. O anuncio do Sergas chega logo de que a Xunta recortase durante anos os fondos destinados a este plan de necesidades, ata deixalos en mínimos de 100.000 euros tanto nos Orzamentos de 2016 como nos de 2017. En total, e desde que Feijóo chegou á presidencia, o Goberno galego dedicou un total de 7,21 millóns de euros a esta partida entre 2010 e 2019, case 800.000 euros menos dos que o bipartito dedicou en catro anos, entre 2006 e 2009. Uns 720.000 euros de media cada exercicio fronte aos case 2 millóns do Executivo de PSdeG e BNG. Un repaso ás cifras que saen aprobadas nos Orzamentos --e que logo poden ser modificadas ao longo de cada ano-- deita claridade sobre o recorte que os fondos destinado a dotar de equipamentos e medios aos centros de saúde sufriron desde a volta do PP á Xunta, especialmente entre 2011 e 2017. O plan de necesidade sufriu un recorte de case o 100% entre 2011 e 2017 e un lixeiro aumento só elevou a partida ata os 800.000 euros neste 2019Entre eses anos, o descenso foi progresivo ata pasar dos máis de 2,2 millóns destinados en 2011 aos 100.000 de 2016 e 2017, unha baixada de case o 100%. A partir de aí, un lixeiro aumento levou a partida ata os 800.000 euros destinados nas contas deste 2019, o que supón que para que o Sergas cumpra co anunciado polo conselleiro tería que dedicar máis de 16 millóns de euros á mesma partida nos Orzamentos do ano que vén ou levar a cabo unha importante modificación orzamentaria no exercicio vixente. Ademais, no seu anuncio, Vázquez Almuíña aclarou tamén que os xefes de servizo de Primaria de cada ambulatorio terán "un poder importante non só nas decisións asistenciais do día a día" do centro, senón tamén un poder "decisorio" para solicitar as melloras necesarias, que serán trasladadas á Xerencia da área sanitaria. Respecto ás actuacións que se van a levar a cabo neste plan, o conselleiro destacou que se cambiarán o 100% das impresoras e se substituirán o 25% dos equipos informáticos. Tamén se adaptará a historia clínica electrónica (IANUS) a un novo proceso de funcionamento que irá coordinado coa teleasistencia e que será implantado en todos os postos asistencias. Tamén, dixo, mellorarase a historia social, única para atención primaria, xa que segundo afirmou, "o traballo social é fundamental neste novo modelo". Asemade subliñou que se mellorará o IANUS en canto a pediatría, fisioloxía e outras especialidades que forman parte do equipo de Primaria."Con este plan imos poñer ao día as necesidades de equipamento, mobiliario, dotación informática e pequenas reformas", rematou o conselleiro.


Summary: Albert Rivera insiste en que non apoiará nin a Mariano Rajoy nin a Pedro Sánchez, pero asegura que non impedirá que gobernen de vencer o 20D.

Ciudadanos acabou a campaña electoral cun mitin en Madrid. O candidato á presidencia da formación, Albert Rivera, pediu a PP e PSOE que se "mollen" e digan se lle deixarían gobernar en caso de gañar as eleccións. Rivera asegurou que o bipartidismo deixará de gobernar a partir do próximo domingo, malia que afirmou que Ciudadanos non impedirá coa súa abstención unha eventual investidura de Mariano Rajoy ou Pedro Sánchez se resultan vencedores nos comicios xerais. Porén, o líder da formación laranxa dixo non crer nos gobernos populares e socialistas, e insistiu en que non os apoiará. Salientou que só "votará en contra" de aquelas formacións que teñan no seu programa "un referendo separatista".


Summary: A montaxe do alumeado de Nadal en Vigo empezará este 4 de agosto e en plena quinta onda da pandemia cun acto simbólico no Farol de Urzáiz. Segundo o alcalde, o inicio da montaxe da iluminación é "un episodio planetario".

En plena quinta onda do coronavirus e no mes de agosto, o alcalde de Vigo, Abel Caballero, anunciou que esta quinta feira, 4 de agosto, inicia a montaxe do alumeado de Nadal e expresou a súa confianza en que a situación da pandemia sexa moito mellor para esas datas, polo que augurou que a cidade recibirá "millóns" de visitantes. En rolda de prensa, o rexedor confirmou que a empresa encargada da instalación xa comezou a realizar traballos e que a montaxe exterior, que se estenderá a 340 rúas, empezará este 4 de agosto cun acto simbólico no Farol de Urzáiz. Segundo o alcalde, o inicio da montaxe da iluminación é "un episodio planetario". O BNG denuncia a falta de ambulancias na cidade O portavoz municipal do BNG en Vigo, Xabier Pérez Igrexas, reprochou a prioridade do alumeado. "Con 4.590 casos activos de Covid-19 na área de Vigo o alcalde, a inicios de agosto, só ten a cabeza no seu nadal de masas. Raia no patolóxico", afirmou. Ademais, alertou da insuficiencia de ambulancias para a atención de emerxencias sanitarias na cidade, "o que combinado coa tempada estival e a grande incidencia da quinta onda, está limitando a capacidade de resposta asistencial". Indicou que "hai casos de xente agardando varias horas unha ambulancia con cadros de insuficiencia respiratoria". Tamén se solidarizou o nacionalista co persoal da empresa de transporte público en Vigo Vitrasa, que este 3 de agosto desenvolveu a primeira xornada de folga das catro convocadas para esta semana. O BNG exixiu ao Goberno municipal que actúe contra a concesionaria do autobús urbano polos seus reiterados incumprimentos e lembrou que se trata dun servizo de titularidade municipal.


Summary: Washington emitiu sinais contraditorios após o ataque da quinta feira á base militar siria. Primeiro dixeron que era un episodio isolado. Logo comezaron a dar a entender que a acción podería ter continuidade, ao tempo que voltaban a pór o derrocamento de al-Assad no albo. A resposta conxunta dos aliados de Damasco non se fixo agardar. Nun comunicado conxunto, Moscova e Teherán advirten que "responderán con forza" un eventual novo ataque estadunidense contra o Exército sirio.

Os aliados de al-Assad reaxirán a "calquer rotura das liñas vermellas, viñer de onde viñer", segundo o teor literal do seu comunicado conxunto. "O que os EUA fixeron na súa agresión a Siria é o cruzamento de liñas vermellas. Apartir de agora, responderemos con forza a calquer agresor ou calquer rotura das liñas vermellas, viñer de onde viñer, e os EUA saben da nosa habelencia para responder ben", afirman nun comunicado do centro de mando das forzas aliadas de Damasco -Rusia, Irán e a milicia libanesa chiita Hezbolá. Quer Vladimir Putin quer o presidente iraniano Hassan Rouhani teñen demandado a apertura dunha investigación independente sobre o uso de armas químicas en Khan Sheikhoun, atribuído polos EUA e os seus aliados a al Assad como xustificación do ataque ilegal -por carecer do mandato de Nacións Unidas- contra a base militar siria. Mentres tanto, China -a medio dun editorial do Global Times, un órgao de imprensa de titularidade pública- ten claro que o ataque a Siria procuraba en realidade intimidar Corea do Norte. Nunha peza de opinión intitulada Após o ataque a Siria, será Corea do Norte a seguinte?, o Global Times suxire que os EUA poderían estar a preparar "accións similares" contra Pyongyang e advirte das "catastróficas secuelas" que decorrerían dunha eventual agresión norteamericana na península asiática. Seul filtrou á imprensa que Pyongyang podería estar a preparar para este 15 de abril -en comemoración do 105 aniversario do nacimento de Kim Il-Sung, o fundador da República Democrática Popular de Corea do Norte- un novo test nuclear. Iso leva a China a advertir ao seu tradicional aliado que non forneza escusas aos EUA para un eventual ataque. "Un novo test nuclear podería desencadear reaccións sen precedentes da comunidade internacional, até levar a situación a un ponto de inflexión", alerta Global Times. A tensión subiu de graos coa decisión de Washington de pór un portavións, dous destrutores e un cruceiro rumo ás costas de Pyongyang. Este movimento no taboleiro militar foi acompañado por belicosas declaracións do secretario de Estado de Defensa, Rex Tillerston. A situación tería chegado a "un certo nível de ameaza", o que podería levar aparellado o uso da forza. Máis explícito foi en declaracións a Fox News o conselleiro de Seguridade Nacional de Donald Trump, HR McMaster, quen dixo que o presidente manexaba distintas opcións para "remover" a ameaza que supostamente representa Pyongyang para os EUA e os seus aliados. Entre esas opcións, dixo McMaster, estaría desde o envío de armas nucleares a Corea do Sul até o asasinato do líder norcoreano Kim Jong-un.


Summary: "A propia resolución recoñece que non existe un acordo restritivo da competencia cuxo obxecto fose alterar as licitacións", afirman desde unha das compañías.

Seis grandes construtoras españolas recorrerán a multa de 203,6 millóns de euros imposta pola Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia (CNMC) por alterar durante 25 anos miles de licitacións públicas destinadas á edificación e obra civil de infraestruturas. As empresas confirmaron a esta quinta feira a súa desconformidade coa sentenza ditaminada polo órgano regulador da competencia, polo que teñen previsto presentar recursos en contra da decisión do organismo. Recorrerán a sanción perante a Audiencia Nacional "Manifestamos a nosa absoluta discrepancia coa resolución da CNMC. A propia resolución recoñece que non existe un acordo restritivo da competencia cuxo obxecto fose alterar as licitacións", sinalou un portavoz de Ferrovial, unha das compañías multadas, a Europa Press, confirmando que a empresa interporá un recurso perante a Audiencia Nacional e que confía na "anulación íntegra" desta resolución. No que atinxe ao resto de construtoras, tanto Acciona como Sacyr ou ACS mostraron a súa completa desconformidade coa resolución e teñen previsto recorrela, segundo informaron fontes das empresas. As empresas multadas por Competencia son Acciona (29,4 millóns), Dragados (57,1 millóns), FCC (40,4 millóns), Ferrovial (38,5 millóns), OHL (21,5 millóns) e Sacyr (16,7 millóns). 25 anos amañando licitacións públicas: así era o 'modus operandi' destas seis construtoras sancionadas por Competencia A CNMC explicou que desde 1992 estas seis compañías reuníanse semanalmente e decidían os contratos públicos nos que ían compartir traballos técnicos das súas ofertas. Ademais, intercambiaban información sobre a súa estratexia de presentación aos concursos públicos. Entre os milleiros de licitacións afectadas existen infraestruturas de interese xeral como hospitais, portos e aeroportos e estradas, segundo Competencia.


Summary: O mito da Galicia leal ao franquismo revélase máis feble con cada unha das novas investigacións historiográficas que cuestionan a imaxe dos labregos como aliados do réxime. A comprensión da lóxica propia dos movementos sociais do agro foi un paso fundamental neste proceso, ao que a historiadora Araceli Freire achegou unha perspectiva non tan desenvolvida, que é o estudo do protagonismo feminino. O seu libro O monte é noso. As mulleres e a conflitividade social no medio rural galego durante o franquismo gañou o premio Xohana Torres de Ensaio.

O mito da Galicia leal ao franquismo revélase máis feble con cada unha das novas investigacións historiográficas que cuestionan a imaxe dos labregos como aliados do réxime. A comprensión da lóxica propia dos movementos sociais do agro foi un paso fundamental neste proceso, ao que a historiadora Araceli Freire achegou unha perspectiva non tan desenvolvida, que é o estudo do protagonismo feminino. O seu libro O monte é noso. As mulleres e a conflitividade social no medio rural galego durante o franquismo gañou o premio Xohana Torres de Ensaio, e acaba de ser editado desde o Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago. Xa Eduardo Rico Boquete ou Carlos Velasco sinalaran o papel de vangarda das mulleres na contestación das políticas agrarias. Por que os historiadores non seguiron tanto por aí? Eu creo que por descoñecemento das fontes ou porque non se pensaba que o papel das mulleres tivera a dimensión que tivo. Eduardo Rico foi o primeiro que me entregou un documento da Dirección Xeneral de Seguridade que fala de como mulleres se tiraron en Cerceda diante da maquinaria agrícola para impedir o paso dos operarios do Servizo de Repoboación Forestal. Pois resulta que isto non foi un comportamento anecdótico, senón xeneralizado. O propio réxime atribuíulle á muller o papel de garante da da supervivencia familiar, e elas resgardáronse nesta máscara para evitar a represión. Así conseguiron enfrontarse mesmo á Garda Civil, sendo só multadas ou condenadas a arresto domiciliario... "O propio réxime atribuíulle á muller o papel de garante da da supervivencia familiar, e elas resgardáronse nesta máscara para evitar a represión" A túa obra baséase en parte na análise de J. Scott sobre as formas de resistencia cotiá. Entre nós, historiadores coma Ana Cabana ou Antom Santos adoptaron a mesma óptica: a microhistoria, as prácticas cotiás, alén da visión macro, estruturalista. En que medida o teu traballo é debedor do deles? Con Ana Cabana estou, de feito, preparando un artigo para presentar en Lisboa. A teoría de Scott é aplicable a todo conflito desenvolvido nun contexto ditatorial. Eu compártoa en case todo, e ademais é, si, a tradición do departamento de Historia Contemporánea e de América. Por que o monte veciñal de uso común era tan importante na economía rural? Podías utilizar unha parte proporcional ás terras que tiñas. O toxo era fundamental para abonar as terras. Tamén se cultivaban cereais no monte, e levábase o gando a pacer. A partir dos anos 60, xa hai novos fertilizantes e reoriéntanse os usos do monte, pero o que os labregos non queren é quedar excluídos dos beneficios da reforma forestal. As formas de conflitividade social no rural non encaixaban moito, segundo comentas, na definición de movemento social de Tilly, Tarrow ou Eric Hobsbawm, que desde a visión marxista as consideraría xeitos "primitivos" de conciencia de clase. Pero con E. Wolf abriuse unha nova perspectiva. Que distingue a loita no agro da urbana? No agro adoptaba formas máis encubertas. Presentábanse como non premeditadas, non organizadas, fronte ás urbanas, que responden a unha ideoloxía política e amosan a organización que as articula. No campo o obxectivo non era ir contra o Estado, contra o réxime, senón defender cuestións concretas. No agro as formas de protesta utilizaban o propio discurso do franquismo, por exemplo a imaxe da muller como administradora do fogar. Foron intelixentes nisto. Na cidade expoñíanse máis, ao ser todo máis evidente. Se cadra esa mesma imaxe que as propias mulleres proxectaron: o discurso de que só pretendían que as súas familias sobrevivisen, contribuíu a facer que a súa loita se considerase subordinada, secundaria... Tamén a propia dificultade para dar coas fontes. Porque no caso do agro atópanse moi dispersas, illadas... Están nos arquivos das deputacións provinciais, no Arquivo da Dirección Xeral de Conservación da Natureza... E isto non pasa tanto coas fontes para estudar o sindicalismo urbano. "A terra é moi importante para elas porque loitaron moito para tela, e ademais é parte fundamental da súa identidade" Tamén fixeches entrevistas orais. Foi difícil acceder ás fontes? Fun conseguindo entrar nas casas a través de coñecidos da miña idade que me foron presentando xente. A primeira vez tenteino soa, e non conseguín nada. Parte das mulleres daquela mobilización de Cerceda da que falei antes viven e estaban reunidas na casa dunha delas, que nada máis comezar preguntoume: "non me iredes quitar o monte?". A terra é moi importante para elas porque loitaron moito para tela, e ademais é parte fundamental da súa identidade. Ana Cabana salientou na súa tese a continuidade dalgunhas formas de loita no agro no franquismo con respecto a antes do 36, malia que, como demostraron Miguel Cabo Villaverde ou Lourenzo Fernández Prieto, a organización agraria de antes da guerra foi desartellada coa ditadura. Como é isto? Hai continuidade non só cara atrás, senón cara adiante, nos modos de actuar. Hai pautas que se repiten na loita dos 70-80, contra os embalses por exemplo. O que pasa é que xa coa democracia non era necesario utilizar as máscaras das que antes falabamos. Como en Galicia non houbo case guerra civil, e o franquismo consideraba os labregos os seus leais, aquí foi máis doado ese aproveitamento do discurso franquista para a defensa dos intereses do agro, en comparación con outros lugares do Estado. Como en Galicia non houbo case guerra civil, e o franquismo consideraba os labregos os seus leais, aquí foi máis doado ese aproveitamento do discurso franquista para a defensa dos intereses do agro Tras unha primeira etapa de oposición máis ou menos institucionalizada á política forestal, -a través de cartas enviadas ás administracións-, viñeron as formas máis directas e violentas, segundo explicas, ante o fracaso das primeiras. Incendios, por exemplo. Cales foron as distintas fases? Primeiro foi o pastoreo ilegal, cortar árbores para a leña, ou coller esquilmas... Nunha primeira fase hai denuncias dos xefes de brigada dos distritos forestais por estas cousas. Nos anos 50-60 xa aparecen formas de resistencia máis violentas, coincidindo coa apertura do réxime. Os labregos aproveitan a estrutura de oportunidades políticas así aberta: a relativa moderación da represión, a perda de lexitimidade do sistema... Daniel Lanero estudou as políticas agrarias do franquismo, deseñadas desde arriba e sen ter en conta a opinión dos labregos, aos que se dirixían cun discurso paternalista. De fondo atópase a integración no mercado capitalista, e a Revolución Verde, descrita por Lanero como unha imitación do modelo americano. Eu creo que máis que considerar aos labregos parvos, o que pasa é que as políticas se deseñaron desde arriba, como segue pasando, e tendo en conta só os beneficios do Estado. O discurso da autarquía económica, da etapa anterior do franquismo, seguía pesando. E para acadar esa autosuficiencia era fundamental a riqueza do monte. O Estado definía o monte como de uso comunal, entón propiedade da administración. Pero en realidade era monte veciñal de uso común, o que significa que tanto a propiedade como a xestión é dos veciños. De que modo esa actitude por parte do Estado continúa hoxe, entón? A túa conclusión é que as protestas das mulleres no franquismo tiveron un éxito relativo. Conseguiron cambios lexislativos a longo prazo. Pero o uso do monte xa mudara para sempre. É que o uso pasou de ser gandeiro e agrícola a forestal. Como xa non daba tantos beneficios, a consecuencia foi o abandono do monte. O éxodo rural tamén influíu moito, e agora temos os incendios que temos porque o monte non se limpa, e porque se producen de moto intencionado tamén. Pero si se están a producir experiencias interesantes de recuperación dos usos do monte. Hai pouco tivemos un curso en Ribadeo sobre agroecoloxía, e parece que si hai políticos que están entrando nese debate. Pero queda moito por facer, e é certo que as políticas seguen deseñándose sen contar cos labregos. Aspectos da división sexual do traballo como o coidado dos fillos, ou a responsabilidade sobre a economía do fogar, facilitan a aparición de redes A achega principal das mulleres, e o que distingue a súa participación na loita é, segundo explicas, a cohesión comunitaria que serviu de sostén ás protestas. As redes de amistade e solidariedade entre veciños. As mulleres son as que articulan as comunidades, aínda agora. Aspectos da división sexual do traballo como o coidado dos fillos, ou a responsabilidade sobre a economía do fogar, facilitan a aparición de redes. As mulleres encargábanse do estraperlo, dos traballos de axuda mutua no campo... Hai que ter en conta que moitos homes emigraran, e elas quedaran cos fillos. Ademais as mulleres gardan a memoria da tradición de loita agraria. Os obxectivos non eran políticos, se por isto se entende o derrocamento da ditadura. Era máis ben manter o status dos labregos, ou tal como explica Ramón Villares manter a súa posición social e o seu control da terra. Pero a conflitividade social si tivo consecuencias políticas, segundo conclúes. Como foi? A cuestión é que se producía unha contradición evidente entre o discurso do réxime o seu xeito de actuar. Porque se presentaba como pro-mulleres e pro-agro, e despois atacaba as mesmas persoas que dicía defender: as mulleres labregas. E isto foi aproveitado polas formas de disidencia política. O xornal voceiro do PC, por exemplo, publicaba noticias sobre as protestas galegas no campo. De igual xeito, o ideal de muller da Sección Femenina era cuestionado pola propia realidade: as mulleres labregas traballaban fóra da casa, -as propias autoridades ofrecíanlles traballo en concepto de xornais-, e saían á esfera pública para defender os seus intereses. Producía unha contradición evidente entre o discurso do réxime o seu xeito de actuar. Porque se presentaba como pro-mulleres e pro-agro, e despois atacaba as mesmas persoas que dicía defender: as mulleres labregas As mulleres non eran, dis, nin completamente dependentes nin completamente autónomas. Pero o que está claro é que non foron submisas e servís, como a propaganda franquista afirmaba. Por que en Galicia houbo certo espazo para a protesta, entón? Non eran de todo autónomas porque legalmente non podían selo. Para emprender calquera acción xudicial, por exemplo, dependían do pai ou do marido. Pero tampouco eran totalmente dependentes, como se defendeu desde unha tradición androcéntrica. No caso de Galicia, ocorre que a represión non foi igual que por exemplo en Andalucía ou no Levante, onde a resistencia ao golpe foi máis forte. A investigación de 'Nomes e Voces' está a demostrar, porén, que a represión foi moito maior do que se pensou durante moito tempo. Si, claro, houbo moita represión, pero neste caso estamos a falar de aldeas pequenas, nas que os labregos conseguiron mesmo enfrontarse á Garda Civil. Hai moitas cousas por estudar aínda, de todos os xeitos.


Summary: Temos direito a que os nossos impostos sejam bem empregados. Os recortes são uma falácia. Botam fora aos bons trabalhadores de Correios e tiram-nos o nosso dinheiro para unha empresa privada que, polo que sei maltrata aos seus trabalhadores obrigando-lhes a fazer horas a mais metidos, junto com os nossos paquetes num "rocho" de menos de 40 m2 ensilados e mal misturados até que se perdem na demora da entrega.

Já os estamos a sofrer. A inoperância atual dos Correios é algo alarmante. Não era assim em tempos ainda recentes. Mas, na atualidade, todas as operações que tiverem a ver com envios do estrangeiro, não sendo Europa, devem passar pola alfândega dependente do Ministério da Economia e a Fazenda. E lá ficam retidos!. Este Ministério tem unha parceria com unha empresa, ADT Postales, que é a que gere tudo o que tiver a ver com as alfândegas. Esta empresa é a herdeira da "Speedtrans" que gerou milheiros de problemas por inoperância e por cobrar conceitos de maneira ilegal. Desde há algum tempo, todo está centralizado em Madrid e gere-se por esta empresa privada. Externalizar, dizem. Vamos descrever o processo: Anunciam-che na tua morada a chegada de um pacote do estrangeiro (não vindo da União Europeia). Este vai ficar retido pola ADT Postales —nomeadamente se vem do Brasil— até remeteres uma série de documentos assinados. A única maneira de enviar estes documentos é através da página web www.adtpostales.com. O balcão público dos Correios não vale já. Isto já é chamativo, pois suponho que neste País haverá muita gente que não disponha de computador nem tenha conhecimento de informática. (Disseram-me que isso não estava previsto. Quem não tenha internet que se f… amole!). A única maneira de enviar estes documentos é através dunha web, o balcão público de Correios não vale já Mas resulta que a página não funciona. Das três vezes que o intentei, não pude enviar os meus documentos porque não funcionava. Intentaram dos Correios de Lugo, também sem sucesso (portanto, quatro vezes). Das três vezes que liguei telefonicamente ADT Postales disseram-me que a página tampouco lhes respondia. Apesar de tudo, fizeram voltar o apcote para o Brasil por exceder o tempo de armazenagem (?). Perguntei se tinham algo contra do Brasil. Sem resposta. Ainda por cima desta inoperância, há que pagar um extra de mais de 17 euros mais IVA (21%) pola gestão que a empresa ADT faz para o Ministério de Economia e Fazenda . Se vocês quiserem consultar pola web ver irão a quantidade de problemas denunciados por usuários/as a respeito desta empresa, e da sua predecessora, a Speedtrans. A concessão para a parceria nunca saiu a concurso público e todo parece que é um "arranjo" cozinhado polo Ministério de Economia e alguma amizade que depois pagará os favores fazendo girar as portas. Nada se discutiu em público para centralizar esta função das aduanas que têm oficinas por toda Espanha e que antes geriam estes pormenores sem qualquer problema e, todavia, retirar-lhe a função a "cousa pública" de Correios que funcionava perfeitamente. Nada se discutiu em público para centralizar esta função das alfândegas que têm oficinas por toda Espanha e que antes geriam estes pormenores sem qualquer problema e, todavia, retirar-lhe a função de "cousa pública" dos Correios que funcionava perfeitamente. Unha vergonha mais nesta Espanha de corruptelas e de inoperâncias. Estas resultam, normalmente, daquelas. Eu estou verdadeiramente escandalizada por estes fatos. Com este Governo e a sua ideologia de privatizar todas as funções que lhe teriam correspondido ao Estado. Assim consegue espremer ainda mais a cidadania, cobrando extras por qualquer movimento que fizermos. Corrijo: além do pagamento com os nossos impostos. Aparecem sempre pagamentos a mais para nos abrumar e colaborar a engordar essas contas dos privilégios que vão associados ao poder de um jeito espúrio. Eu creio que já basta. Avonda!! A cidadania tem direito a ser tratada com respeito. Temos direito a que os nossos impostos sejam bem empregados. Os recortes são uma falácia. Botam fora aos bons trabalhadores de Correios e tiram-nos o nosso dinheiro para uma empresa privada que, polo que sei maltrata aos seus trabalhadores obrigando-os a fazer horas a mais, metidos junto com os nossos pacotes num "rocho" de menos de 40 m2 ensilados e mal misturados até que se perdem na demora da entrega. Toda a gente que sofreu estes problemas deveria protestar, para fazer valer os nossos direitos cidadãos.


Summary: O Tribunal Supremo desestima o recurso contra o modelo educativo catalán que avalou o Tribunal Superior de Xustiza de Catalunya. A familiaque interpuxo recurso quería que se mudara todo sistema educativo.

O sistema de inmersión lingüística continuará en Catalunya. O Tribunal Supremo (TS) desestimou o recurso presentado pola familia que exixía que mudara e se impuxera a introducción do castelán no seu sistema educativo. Queda ratificado, deste xeito, a decisión que tomou o pasado 8 de marzo de 2012 o Tribunal Superior de Justícia de Catalunya (TSJC) en relación a este caso. Daquela o alto tribunal aceptou a petición de que as familias que o solicitaran tiveran a posibilidade de introducir o castelán como lingua vehicular mais rexeitaba que este aspecto afectara a toda a rede de ensino de Catalunya. A reclamación que agora o TS rexeita comezou en 2004 cando unha familia con nen@s en 2º de ESO e 3º de Primaria solicitou que o castelán se introducira como lingua vehicular como o catalán. Aliás, exixia que a documentación que enviaba o centro estivera en castelán. Sentencias e recursos chegaron ao día de hoxe coa resolución final que acepta a petición a título persoal mais rexeita que se faga con carácter xeral. A conselleira de Ensino, Irene Rigau, sinalou que agora Wert queda sen argumentos para mudar o sistema Wert sen argumentos Desde a Generalitat a satisfacción pola sentenza do TS é evidente. A conselleira de Ensino, Irene Rigau, sinalou que agora o ministro de Educación español, José Ignacio Wert, queda sen argumentos para mudar o sistema. "A memoria da LOMCE di que, posto que a Generalitat non cumpre as sentenzas, hai que mudar de modelo", sinalou aos medios de comunicación, "agora ou muda o articulado da lei ou muda o argumentario".


Summary: A Consellaría de Sanidade agarda a que a comisión sobre o tratamento fronte ao virus forneza unhas pautas para atender as persoas menores de 15 anos. Se a secuencia da campaña segue como até o de agora, os cálculos son chegar a este grupo da poboación ao tempo que se retoman as aulas.

Após a decisión da Axencia Europea do Medicamento (EMA), que hai uns días avalou o uso da vacina de Pfizer para inocular a menores de entre 12 e 15 anos, hoxe o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, afirmou que a Xunta agarda as pautas necesarias do Estado español para programar o tratamento contra a Covid-19 neste grupo de idade. Tal e como avanza a campaña, e se non hai reorganización dos grupos poboacionais, o responsábel do Sergas estima que a vacinación das e dos menores de 15 anos podería coincidir "co inicio do curso escolar". No entanto, dependerá de se desde o Goberno de Pedro Sánchez indican que a organización da campaña debe ser outra. García Comesaña, que falou despois de asistir á xunta directiva do PPdeG, lembrou que esta cuestión é competencia da Comisión de Saúde Pública no marco do relatorio de vacinas e, dado que o anuncio da EMA é moi actual, aínda non houbo tempo para abordala. Mais na súa opinión, "o lóxico sería que o grupo de menores" vaia despois do inmediatamente anterior, o da mocidade con idades até os 16 anos. En consecuencia, estimou que "probabelmente lle correspondería co inicio do curso". Fármacos aprobados Por outra parte, indicou que a atención ás galegas e galegos de entre 40 e 49 anos comezará o 7 de xuño. Polo de agora están aceptados tanto os medicamentos de Pfizer como de Moderna, pero tamén se fixo a consulta sobre o fármaco de Janssen porque sería "moi importante" sumalo ás doses totais "para avanzar no ritmo". Neste mes tamén será inmunizada contra a Covid-19 a cidadanía de entre 50 e 59 anos que xa conta cunha das doses.


Summary: A Mariña amenceu onte fechada após dúas semanas desde que se detectara o brote de coronavirus que suma xa 119 positivos máis de mil persoas confinadas en espera das probas e da evolución epidemiolóxica. Os concellos reclaman á Xunta que, ademais de ordenar as restricións, asuma as responsabilidades sanitarias.

Con 22 novos positivos contabilizados na xornada de onte e catro persoas hospitalizadas na comarca, o brote de coronavirus da Mariña alcanza as 119 persoas afectadas con 14 municipios do distrito sanitario fechados, espazos públicos precintados e críticas xeneralizadas á actuación da Xunta, que onte supeditaba a decisión de "manter, ampliar ou reducir" as medidas de control aplicadas desde a medianoite do domingo e durante cinco días á evolución da situación epidemiolóxica nese prazo. Así o sinalaba o xerente do Sergas, Antonio Fernández-Campa, quen cualificaba os cinco días de confinamento decretados pola Xunta nos concellos de Alfoz, Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Lourenzá, Mondoñedo, Ourol, Ribadeo, Trabada, O Valadouro, O Vicedo, Viveiro e Xove como "un prazo razonábel para ver se teñen eficacia", se ben aludía ao seguimento "día a día" da situación para poder revisar estas medidas en caso de necesidade. Se o responsábel sanitario xustificaba a tardanza na adopción de restricións aos datos epidemiolóxicos "do sábado e a mañá do domingo", o certo é que xa nas xornadas previas a velocidade de contaxios aumentara até os 12 novos casos por día e medraban as dúbidas sobre a orixe, que o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, situaba en "dous ou tres bares" do porto de Burela despois de que o Goberno galego apuntase en días previos a un evento familiar en Xove. Catro días despois, Fernández-Campa corrixía onte o presidente ao admitir que "é difícil coñecer con exactitude o motivo de calquera brote" e sinalar que unicamente hai indicios de que "provén dunha zona na que existen persoas que acceden de fóra, como visitantes ou que estiveron fóra da Galiza e poden telo". "As primeiras persoas que presentaron sintomatoloxía posibelmente non sexan a orixe do foco, senón que puido ser adquirido a través dun contacto relacionado", recoñecía. "Descontrolado" A tardanza nas actuacións do Goberno galego, que agardou até a pasada sexta feira para a primeira comunicación oficial cos concellos afectados, unida ao "traslado de responsabilidades" que a Xunta carga sobre alcaldes e alcaldesas na orde pola que estabelece as medidas de choque perante o brote, aglutinan as queixas que onte chegaban desde varios dos municipios afectados, pero tamén desde a Deputación de Lugo ou a Fegamp. O seu presidente, o rexedor de Vilagarcía de Arousa, Alberto Varela, cargaba contra esa derivación de responsabilidades para o exercicio da autoridade sanitaria, que lles encomenda a vixilancia, inspección e control das restricións, lembrando que a xestión da crise sanitaria recae, segundo a lei, na Dirección Xeral de Saúde e por tanto corresponde á Xunta coordinar, achegar medios e elaborar plans de actuación para facer fronte a situacións como a que se vive na Mariña. Na mesma liña, o presidente da Deputación de Lugo, José Tomé, exixía á Xunta "que asuma todas as competencias" en materia de sanidade e controle as medidas de illamento impostas na zona ante a "carencia de medios técnicos, humanos e económicos" dos concellos, e lembraba que foi o propio Feixoo quen, durante a xestión da pandemia, reclamou de forma reiterada a recuperación das competencias do Goberno galego. "Agora que as ten, nin comparece nin dá explicacións", censurou. Desde a propia área afectada, o rexedor de Ribadeo, o nacionalista Fernando Suárez, tamén pediu respostas pola falta de explicacións do presidente galego, que "non nos advertiu desta situación un pouco descontrolada desde hai días" e censurou a delegación de responsabilidade que se está a facer sobre os entes municipais. Tamén os mandatarios de Foz e Burela –os socialistas Francisco Cajoto e Alfredo Llano– reprocharon que as medidas se enfoquen nas alcaldías e reclamaron liderado, coordinación e información diaria oficial dos contaxios por parte da Xunta, como Administración responsábel. Segundo manifestou o presidente da Deputación, a "indignación" pola posición da Xunta respecto aos concellos afecta "dez dos catorce alcaldes e alcaldesas" do distrito sanitario. As probas de selectividade terán lugar cun aumento das medidas de prevención O IES Vilar Ponte afronta desde hoxe as probas de ABAU de 300 estudantes da comarca, que se realizarán neste contexto cun aumento das medidas de prevención estabelecidas para o resto da Galiza, para axustar o número de persoas por aula até aumentar a distancia interpersoal a dous metros e reforzar tamén o número de vogais para a vixilancia e o cumprimento de medidas de seguridade. As novas pautas inciden tamén no alumnado que finalmente terá que desprazarse a Viveiro. Farao o de Mondoñedo, que tradicionalmente realiza as probas en Lugo, mentres que o de Ortigueira fará a proba no campus de Esteiro, en Ferrol. Tras coñecer as adaptacións aplicadas ás normas de seguridade, unicamente o sindicato UXT pediu a suspensión dos exames na Mariña.


Summary: O organismo fiscalizador reprocha nun amplo informe a xestión da Autoridade Portuaria coruñesa, augura que a conexión ferroviaria non existirá cando menos ata 2021 e censura que o oleoduto de Repsol vaia seguir atravesando a cidade "durante bastantes anos"

Descontrol contable, "irregularidades", sobrecustos, previsións erradas e un futuro incerto. É o retrato que o Tribunal de Cuentas vén de trazar a respecto do porto exterior da Coruña, a infraestrutura nada no plano teórico en estudos do Goberno de España a mediados dos anos 90 e aprobada definitivamente en xaneiro de 2003 no consello de ministros organizado por José María Aznar en plena vaga expansiva da catástrofe do Prestige na casa consistorial coruñesa con Francisco Vázquez como anfitrión. O organismo fiscalizador do Estado vén de aprobar un amplo informe que, cos seus documentos anexos, debulla ao longo de máis de 300 páxinas a xénese e a xestión dun proxecto que, 12 anos despois do inicio da súa construción, aínda está lonxe de ofrecer as prestacións infraestruturais e socioeconómicas anunciadas.Abeirada no consenso tácito das cúpulas da época dos dous grandes partidos estatais, PP e PSOE, a fiscalización de Cuentas remóntase ás previsións económicas nas que se sustentou o proxecto. Apoiáronse, como tantas outras, nas grandes cifras da España da burbulla: "A principal conclusión -resume o Tribunal- foi que o porto da Coruña tiña capacidade suficiente para xerar fondos necesarios para a construción das novas instalacións de Punta Langosteira". Os cartos sairían principalmente da venda dos terreos do porto interior coruñés, polos que Estado e Xunta calculaban obter entre 220 e 238 millóns de euros, lembra o informe. O resto de recursos xerados polo propio porto a partir do incremento de tráficos -entre 85 e 90 millóns ata 2013 e entre 75 e 80 ata 2026-.Con estas e outras operacións menores a Autoridade Portuaria coruñesa -depentente dos gobernos galego e español-, Puertos del Estado e Ministerio de Fomento contaban con sumar entre 390 e 430 millóns de euros, "dabondo para facer fronte á construción do porto exterior". A eles engadiríase a "posibilidade de recibir fondos extraorzamentarios" procedentes de axudas europeas, os cales "reforzarían a viabilidade dun proxecto" que, contando outros custos como traslados, construccións de accesos e desmantelamento do vello porto levarían o "custo global" do proxecto ata os 630,5 millóns de euros.Previsións erradas, débeda e incumprimentosPero case nada saíu, segundo informe do Tribunal, como estaba previsto e as previsións, simplemente, "non se cumpriron". En setembro de 2009 o presidente da Autoridade Portuaria, Enrique Losada, elixido para o posto poucos meses antes polo Goberno de Alberto Núñez Feijóo, "informou" o consello de administración "sobre a complexa situación" financeira da entidade pública. As obras licitadas apenas dúas semanas antes das eleccións xerais de 2004 e adxudicadas en decembro dese ano a unha unión temporal de empresas na que participaban compañías como Dragados ou Copasa "non conformaban unha dársena totalmente operativa" e cumpría "completar o proxecto".As obras contratáronse por 370 millóns, pero acabaron custando case o dobreEsta mudanza chegaba nun escenario no que os 370 millóns máis IVE -daquela do 18%- nos que se adxudicara a obra xa acumularan un "sobrecusto" de 99,3 millóns de euros, unha alza do 27% que ascendera ata os 589 millóns por mor da suma de modificados e "revisión de prezos", isto é, da aplicación da inflación. As "actuacións complementarias" que cumpría engadir "estimábanse" en 200 millóns, o que levaba a operación total ata os 789 millóns, un 25% máis do estimado no primeiro proxecto. O incumprimento da normativa da UE en materia de contratos provocou a perda de fondos comunitariosCando isto sucedeu a Autoridade Portuaria só dispuña de cartos dunha das fontes de financiamento previstas, 268 millóns de subvencións da UE. A venda dos terreos aínda non se producira -o goberno local da Marea Atlántica rexeita a súa privatización e o contencioso segue aberto-, os tráficos portuarios non só non ascenderan, senón que descenderan notablemente durante a crise, e a necesidade de atender os pagamentos das obras empurrou o porto coruñés cara ao endebedamento con préstamos de, entre outros, o Banco Europeo de Investimentos. Ademais, o "incumprimento da política comunitaria en materia de contratación" por, entre outros aspectos, o uso do procedemento negociado sen publicidade en 24 contratos por importe de case 6 millóns, provocou que chegasen de Europa menos cartos dos previstos: do 71% ao 53% do gasto certificado.Tren en 2021 e traslado de RepsolEstes e outros episodios opacos, como a adxudicación 'a dedo' de ata 14 contratos de asesoría a un catedrático da universidade danesa de Aalborg e a empresas ligadas a el -un "fraccionamento" para "permitir a adxudicación directa" sen saltar a lei- sucedéronse nunhas obras nas que faleceron 5 traballadores e que remataron formalmente en decembro de 2011, o que non implica a fin da suma de gasto público Non en van, cómpre agregar os 83 millóns dos viais de acceso e ter en conta que resta aínda a esencial conexión ferroviaria, un gasto estimado duns 132 millóns de euros para unha infraestrutura que, "no escenario máis optimista", Cuentas estima que non estará operativa "ata finais de 2020 ou principios de 2021, é dicir, dez anos despois da finalización do porto"."O resultado é que 10 anos despois do inicio das obras e máis de 4 despois da súa finalización, aínda non se logrou o obxectivo principal do proxecto"Xunto ao tren a outra gran materia pendente é o traslado das instalacións de Repsol, que malia ser un dos principais destinatarios das novas instalacións, non acadou un "compromiso oficial" coa Autoridade Portuaria para cambiar a súa ubicación no porto interior por Punta Langosteira ata 2013. O acordo implica unha compensación para a empresa de 25 millóns de euros e afecta ao 60% do tráfico total de hidrocarburos. "O resultado -describe o Tribunal- é que 10 anos despois do inicio das obras e máis de 4 despois da súa finalización, aínda non se logrou o obxectivo principal do proxecto", retirar o transporte de mercadorías perigosas do centro da Coruña, "e o petróleo e os produtos petrolíferos refinados seguirán transportándose durante bastantes anos" a través do oleoduto que atravesa a cidade.


Summary: O novo president será Carles Puigdemont, alcalde de Girona, logo dun pacto que, segundo Artur Mas, implica que dous deputados da CUP se incorporan "á dinámica parlamentaria de Junts pel Sí"

Acordo de última hora entre Junts pel Sí e a CUP que evitará unhas novas eleccións en Catalunya e que permitirá formar un novo govern tras as eleccións do pasado 27S. A tan só unhas horas de que acabase o prazo para investir president e despois de que a CUP reafirmase hai uns días o seu non a Artur Mas, ambas as dúas formacións lograron un pacto que implica que el dea "un paso ao lado". Será Carles Puigdemont, alcalde de Girona e presidente da Associació de Municipis per la Independència (AMI), quen sexa investido xefe do novo Executivo. Carles Puigdemont, alcalde de Girona e presidente da Associació de Municipis per la Independència (AMI), será o novo president Adiantouno o propio presidente en funcións, que recoñeceu que o seu "paso a un lado" ten "un compoñente doloroso" para el, aínda que di estar "tranquilo e moi convencido". "Nos vindeiros días veranse os beneficios seguros, necesarios para o país e para o proxecto que defendemos", insistiu quen aclarou tamén que non ocupará ningún cargo no novo govern. "Dixen que sería president ou ex president; agora quedo a disposición do novo president e do novo goberno", engadiu quen di que non se retira da política, que axudará a reconstruír CDC e que non descarta presentarse ás eleccións no futuro. Ademais, advertiu que o Parlament investirá este mesmo domingo e en primeira votación o candidato que el mesmo propoña e que estea dentro do grupo parlamentario de Junts pel Sí. Trátase de Carles Puigdemont, que será o novo xefe do Executivo catalán e dun Govern que "terá estsabilidade no Parlament e fortaleza". "Era o que eu quería garantir", engadiu Mas, que asegura que "a CUP asume os seus erros e farao publicamente". Mas asegura que dous deputados da CUP "se incorporan á dinámica parlamentaria de Junts pel Sí" e que haberá renuncias no grupo de esquerda Porque o acordo ten algo máis, segundo asegurou Mas. "Dous dos deputados da CUP incorpóranse á dinámica parlamentaria de Junts pel Sí. O que as urnas non nos deron directamente houbo que corrixilo na negociación", segundo o president en funcións, que di tamén que a candidatura de esquerda comprometeuse tamén a non votar "en ningún caso" no mesmo sentido que os grupos contrarios ao proceso soberanista e ao dereito a decidir. Ademais, chegou a adiantar cambios no grupo parlamentario da propia CUP, que iría acompañado de remudas na súa bancada. "Que haxa deputados que deixan de selo indica que cometeron erros", engadiu. A CUP mantén silencio e o seu consello político e o grupo de acción parlamentaria da formación anticapitalista reunirase este domingo ás 11 horas para ratificar o seu acordo con Junts pel Sí. Nas redes sociais, un dos seus voceiros, Xevi Generó, confirmou que haberá dúas dimisións como "xesto ante as dificultades das negociacións", pero negou que o grupo perdera dous deputados para incorporarse a Junts pel Sí: "Seguimos tendo un grupo parlamentario con dez deputados, o papel de dous deputados dentro da dinámica de JxS é en relación á estabilidade da ruputura e do proceso constituínte", aclarou. "O que as urnas non nos deron directamente houbo que corrixilo na negociación", chegou a dicir Artur Mas sobre o acordo coa CUP Segundo o texto do acordo, filtrado por Vilaweb, o compromiso da CUP é "non votar en ningún caso no mesmo sentido que os grupos contrarios ao proces e/ouu o dereito a decidir cando estea en risco a estabilidade". Ademais, "garantir que dous diputados da CUP se incorporan á dinámica do grupo de JxS de maneira esable. Participarán en todas as deliberacións e actuarán conxuntamente nas tomas de posición do grupo para cumprir ao que está establecido no punto anterior". >> HABERÁ AMPLIACIÓN


Summary: Un actor que medra perante as cámaras. Literalmente. Durante 11 anos. Un proxecto case sen precedentes. Un filme poderosísimo.

BOYHOODAno: 2014Duración: 165 min.Coprodución: Reino UnidoDirector: Richard LinklaterGuión: Richard LinklaterFotografía: Lee Daniel e Shane F. KellyElenco: Ellar Coltrane, Patricia Arquette, Ethan Hawke, Lorelei Linklater, Marco Perella, Jenni Tooley, Jamie Howard, Jennifer Griffin, Jordan Howard, Brad Hawkins, Elijah Smith, Zoe Graham, Richard Robichaux, Charlie Sexton SINOPSEMason (Ellar Coltrane) é un rapaz de 6 anos que vive coa súa nai (Patricia Arquette) e a súa irmá maior Samantha (Lorelei Linklater). O seu pai (Ethan Hawke) vai recollelos cada dous fins de semana. Ata a súa chegada á universidade vai ter que adaptarse a unha vida chea de cambios. CRÍTICA Proxecto cinematográfico de corredor de fondo que abarca unha rodaxe desde maio de 2002 ate agosto de 2013, nun total de 45 días de rodaxe para contar a vida "en tempo real" dun mozo desde a súa infancia ate o paso a idade adulta. Richard Linklater (Escola de Rock, Antes do anoitecer) acadou un dos contratos máis curiosos do mundiño. Non é normal presentar un proxecto de tal calibre e a tan longo prazo e que se aprobe sen máis. E por riba de conseguir isto o fixo coa suficiente liberdade no plano creativo como para faceren o que quixer. Iso si, o proxecto requiriu pola súa banda certa adecuación aos acontecementos e tamén saber lidar cos cambios no elenco, tanto de aspecto, motivación dos actores e demais circunstancias aos que tivo que se ir afacendo sobre a marcha. Había guión, si. E con moito de autobiográfico de Linklater, tamén. Non por nada se desenrola en lugares comúns onde creceu. Linklater logrou condensar 12 anos de rodaxe nunha película que apenas ten fisuras. A película hipnotiza O guión sempre tivo que estar aberto a posibles modificacións. Un simple exemplo: para o papel da irmá da protagonista acabou contando coa súa propia filla Lorelei tras moito insistir esta a pesar da súa corta idade. Linklater accedeu e houbo a química necesaria para que a cousa funcionase. Mais anos despois as gañas de participar da filla foron decaendo e acariñou a idea de abandonar o proxecto. O director estivo a piques de matala (no guión) mais ese feito precipitaría os feitos cara á ese suceso. Sorte que a Lorelei lle volveron as gañas e non se tivo que tomar a drástica decisión. Non se pode chegar a entender toda a magnitude de Boyhood sen ter en conta todo o que levou facela. Supoño que cando saia o DVD cos extras, entrevistas e o pertinente "detrás da cámara", poderase afondar máis nesta odisea. O director hindú Satyajit Ray xa fixera algo parecido na triloxía de Apu entre 1955 e 1960 formada por A canción do camiño, O invencible e O mundo de Apu Canto á historia, trata sobre unha familia desde o punto de vista de Mason, un rapaz de 6 anos (Ellar Coltrane) que vai crecendo até chegar á universidade. A relación coa irmá (Lorelei Linklater), os problemas da nai separada (Patricia Arquette) para sacar adiante a familia, a relación co (case) desaparecido pai (Ethan Hawke) que pasa un de cada dous fins de semana cos fillos, as mudanzas, a adaptación ao instituto, o contacto co alcohol e as drogas, o espertar sexual, o primeiro amor... En fin, a vida mesma dun rapaz calquera que vai cubrindo etapas e fases até chegar á universidade e comeza a atopar o seu sitio no mundo. Todo isto pasa diante do espectador que asiste abraiado coma todo o reparto vai crecendo, madurando e cambiando de aspecto. Non só se percibe o paso dos anos a través do aspecto físico, senón que ao escoitaren música (Britney Spears, Foo Fighters, Lady Gaga), falaren de cine (Harry Potter, as "novas" de Star Wars, Tropic Thunder), xogar a videoxogos (Nintendo DS, Wii) ou viviren acontecementos históricos (como a elección de Obama), sitúan o momento nun tempo e espazo determinado ao longo deses anos que durou a filmación. E o mellor de todo é que non tiveron que recrealo -coma é o habitual- senón que todo iso está a pasar nese preciso momento no que se rodou. Viviron iso mesmo nese mesmo espazo temporal. Abraiante. Non sobra ningún plano Porén, non é a primeira vez que se fai algo así. O director hindú Satyajit Ray xa fixera algo parecido na triloxía de Apu entre 1955 e 1960 formada por A canción do camiño, O invencible e O mundo de Apu, e o tema de ver crecer dentro dunha historia pasa en calquera teleserie ou sitcom. Pero Linklater logrou condensar 12 anos de rodaxe nunha película que apenas ten fisuras. Por momentos pode parecer que se está a ver unha serie, pero iso sería quedarse moi na superficie. A película hipnotiza. As personaxes teñen ese ollar familiar de comprensión, aceptación, respecto e amor no que a liña entre o amor e o odio non están moi lonxe. Todo con esa naturalidade que só poden ter as persoas que se senten moi próximas. Linklater acadou iso á perfección. Xa apuntaba maneiras coa triloxía de Antes de… (da que Boyhood ben podería ser a precuela), pero agora destápase por fin como un dos mellores directores de actores das últimas décadas. Actores soberbios. Banda sonora brutal. Fotografía excelente. E por riba non sobra ningún plano. Se isto xa é difícil para un filme "normal", imaxínense nun que levou rodar 12 anos. Toda unha experiencia e unha Obra Mestra desde xa.


Summary: A dirección do club comunicoullo a primeira hora desta mañá.

O Celta volve mudar de adestrador, todo un costume desde a despedida de Toto Berizzo do banco celeste. O club comunicou esta mañá a Óscar García que non seguirá a adestrar o Celta e comunicoullo cando o catalán se dirixía adestrar. Entre os nomes que están a soar con forza para coller o relevo de García está a de Marcelino, que xa tería desde hai uns días unha oferta do club galego sobre a mesa. Marcelino adestrou nestes anos equipas como Sevilla, Villareal e Valencia. Mais tamén soan outros nomes, como Eduardo "Chacho" Coudet, que adestrou conxuntos arxentinos e brasileiros. García levaba desde hai semanas na corda bamba polos resultados obtidos nesta tempada. Se ben contaba co apoio de xogadores do peso de Iago Aspas e unha parte da directiva, impúxose finalmente o sector que apostaba por finiquitalo. A súa aposta clara pola canteira (nesta tempada: Carreira, Veiga e Miguel Rodríguez) é un dos sinais de identidade que quixo recuperar para o club celeste. Xa son tres as tempadas consecutivas nas que o Celta destitúe o adestrador. O Celta é a equipa que marca agora a permanencia en Primeira División con 7 puntos. Gañaron un partido, perderon 4 e empataron outros 4 O final desexado era outro, mais non puido ser. De Vigo ímonos cunha experiencia única. Queremos dar as grazas á afección do Celta polo trato que recibimos en todo momento. Do Celta de Vigo por sempre. Desexámosvos a mellor das sortes de agora en diante. Afouteza! pic.twitter.com/f3SurUCFwA— Garcia Junyent (@garciajunyent) November 9, 2020


Summary: Os casos confirmados de coronavirus en Europa chegan a tres após confirmarse a terceira persoa en Francia. Descártase o caso de coronanivirus da muller ingresada en Euskadi. China confirmou xa o primeiro caso de curación.

O Departamento de Saúde do Goberno Vasco descartou na tarde deste sábado 25 de xaneiro o caso de coronavirus da muller ingresada en Bizkaia. A muller está actualmente ingresada en réxime de illamento á espera de confirmación. O departamento vasco de saúde xa puxo en marcha un protocolo de actuación e de medidas preventivas, e lanzou unha mensaxe de tranquilidade. Onte en París e Burdeos confirmáronse dous casos e finalmente houbo un terceiro. A China confirma o primeiro caso de curación As autoridades sanitarias da China anunciaron a primeira alta hospitalaria dunha paciente ingresada por coronavirus, confirmándose así o primeiro caso de curación da neumonía que este virus provoca. Após seis días de tratamento, unha muller chinesa de 56 anos amosou unha mellora significativa da pneuimonía que causa o brote de coronavirus e foi dada de alta do hospital, sendo así o primeiro caso curado. A Comisión Municipal de Saúde de Shanghái sinalou que dúas análises de sangue independentes para o coronavirus realizadas en Chen, a muller dada de alta, resultaron finalmente negativas, así como as probas pulmonares. O novo virus xa se cobrou a vida de 41 persoas e deixou centos de contaxios na China. Mentres tanto, o número de cidades pechadas polas autoridades dese Estado debido ao brote creceu na sexta feira, 24 de xaneiro, a 13. Desta maneira, máis de 40 millóns de persoas permanecerán sen poderen das súas localidades nun intento de limitar a propagación do brote do perigoso coronavirus.


Summary: Nós Diario achega novo coleccionábel: As nosas extraordinarias aves comúns. Con 16 entregas entre as terzas e sextas feiras de todo o mes de abril.

O vindeiro mes de abril Nós Diario porá a disposición das persoas lectoras o coleccionábel As nosas extraordinarias aves comúns, da autoría do educador ambiental Ramsés Pérez. Nas 16 entregas, que se publicarán xunto a Nós Diario de terza a sexta feira durante todo o mes de abril, afondarase no moitas veces descoñecido mundo das nosas aves comúns, as que nos acompañan desde a mañá, que observamos desde a fiestra do lugar de traballo ou atopamos o paseo por calquera parque. Aves que nos poñen en contacto coa natureza máis próxima. O extraordinario do noso patrimonio natural máis cotián que pasa desapercibido. Chíos, aves e biodiversidade As carrizas son especialistas en facer niños en pezas de roupa que deixamos esquecidas, os paporrubios son quen de cantar pola noite en lugares iluminados con luz artificial e os pardais poden ocupar niños doutras aves como as andoriñas de cu branco. Estas informacións e moitas outras poderanse atopar no coleccionábel sobre as nosas extraordinarias aves comúns, así como detalladas fotografías de cada unha delas autoría de Ramsés Pérez. En declaracións a Nós Diario, o autor deste novo coleccionábel adianta que se abordarán as 16 aves comúns máis habituais na Galiza. "A idea foi intentar que quedarán recollidas boa parte das aves que podemos observar no día a día desde que nos levantamos até que nos imos a durmir, e que incluso ás veces tamén percibimos pola noite cos seus cantos", explica. Están representadas diversas tipoloxías de aves, algunhas que acompañan ás galegas e galegos de todos os puntos do país, como o paporrubio, o merlo ou a carriza. E tamén se achegan exemplos de aves que se atopan en zonas determinadas, como o lavanco -ave acuática- ou a gaivota, que pertence a zonas máis costeiras. Fai turismo ornitolóxico este verán pola Galiza Porén, Pérez matiza que as gaivotas xa se adaptaron a vivir nalgunhas zonas de interior. Así, podémolas encontrar incluso en urbes como Santiago de Compostela ou Ourense. O moucho está tamén presente como representación das aves nocturnas ou o buxato por ser a especie máis común das aves de rapina que nos acompaña durante todo o ano. Os números do coleccionábel seguirán unha estrutura coherente: presentaranse cada unha destas especies, comezando primeiro pola súa distribución a nivel mundial e europeo, para despois centrarse en que lugares da península Ibérica e da Galiza habitan. Tamén se abordará outro aspecto para as persas non familiarizadas coa ornitoloxía: como recoñecer cada ave, pois ademais da foto inclúese unha pequena explicación de como distinguir cada animal. Así mesmo, explicaranse outras cuestións destas especies, como o seu canto, o hábitat nas que as vamos atopar, o proceso da cría, a distinción (ou non) entre macho e femia, así como cal é a súa tendencia na actualidade. Son todas aves comúns, explica Pérez, pero non por cotiás deixan de estar en perigo. "Moitas veces cando falamos de especies ameazadas pensamos en aquelas que son máis delicadas, porén, moitas aves comúns son cada vez menos comúns, e como exemplo desta realidade está o caso da anduriña ou do moucho", sinala. Aves en perigo Aves habituadas a desenvolver a súa vida en medios agrarios e que as transformacións que están tendo os usos do solo, pola intensificación agraria e o abandono, ou mesmo pola substitución de cultivos tradicionais por plantacións invasivas como as de eucalipto, están a facer que aínda que eran moi comúns, cada vez o sexan menos.


Summary: O goberno español quitará adiante esta cuarta feira o proxecto de lei que regula as taxas xudiciais. Desde a Galiza, os colexios de avogad@s reméxense contra o que consideran "un atentado claro" contra o dereito á tutela xudicial efectiva. Acrecentan que a pretensión de atallar o colapso da Xustiza a golpe de impostos "é unha falacia". No Hórreo, o BNG chama a "pararlle os pés" a Gallardón

Até 500 euros por recorrer unha sentenza por un despedimento, 800 euros por apelar unha resolución dos xulgados do Civil ou do Contencioso, 200 euros se non se concorda cunha multa de Tráfico e máis de 300 euros se se presenta unha queixa após unha neglixencia médica. Son as contías que contempla o proxecto de lei que o PP levará adiante para gravar o acceso á Xustiza e que afectarán a maior parte da poboación: familias cuxos ingresos superen o dobre do salario mínimo interprofesional, isto é, 1.282 euros. O Consello da avogacía galega leva semanas protestando. No Parlamento galego tamén hai quen se revolva. A voceira de Xustiza do BNG, Tereixa Paz, considera que a dereita está a provocar "unha diminución na tutela xudicial" e exixe que no Hórreo se rexeite a taxa, sumada á reforma da segunda instancia que prepara Gallardón. Non paliará o colapso da Xustiza"É un ataque directo á tutela xudicial efectiva para os cidadáns. Haberá unha xustiza para o que teña diñeiro e outra distinta para o que non teña". Taxativo, o decano do colexio de avogad@s de Ourense, Arturo González, anunciou que letradas e letrados continuarán a liderar as protestas de rexeitamento dunha lei que, en palabras do seu homólogo en Compostela, Evaristo Nogueira, posúe "unha finalidade recadatoria". Até o de agora, as taxas xudiciais eran exixidas unicamente a empresas cunha facturación superior a 10 millóns ao ano e aplicábeis, unicamente, á xurisdición civil. A pretensión do PP é facelas extensíbeis a todas as persoas que superen uns ingresos de 1.200 euros ao mes, para alén de estendelas ás xurisdicións social e contencioso-administrativa. Non se contemplan tramos, polo que perante a mesma demanda pagarán igual unha cidadá que cobre 1.200€ ao mes que, por exemplo, o Banco Santander. "Nin sequera se ten en conta o principio de capacidade económica"Pola súa banda, o decano d@s avogad@s colexiad@s en Lugo, Félix Mondelo, considera as mobilizacións un "fito histórico" entre as e os profesionais do dereito e deu por esgotadas todas as vías de diálogo co ministerio de Xustiza, lamentando que o reponsábel deste departamento fixese "ouvidos xordos" ás súas reclamacións, mais tamén ás dos grupos parlamentares, ao non incluír "ningunha" das emendas totais ou parciais que se presentaron perante esta "inexplicábel" norma. Salienta Mondelo que as razóns esgrimidas por Gallardón na súa teimosía de estender o tributo a persoas particulares "son falacias" e "un atentado claro" ao dereito á tutela xudicial efectiva que "nin sequera" tivo en conta o principio de capacidade económica fixado na Lei 8/1989, de taxas e prezos públicos. Sinala a avogacía que é a falta de medios e de alternativas --mediación ou arbitraxe-- o que provoca o colapso da xustiza. Porén, o PP propón atallalo a golpe de tributos e xeneralizando un re-pagamento que até o de agora debían afrontar unicamente as grandes empresas. Na liña do sinalado pol@s decan@s da profesión, Tereixa Paz salienta tamén que a saturación debe ser abordada "atacando as verdadeiras causas", e coloca como tal a ausencia de medios humanos e materiais. Acrecenta a nacionalista que cómpre tamén "pular por unha xustiza máis áxil e eficaz" fronte ao modelo presente, onde o exercicio dos dereitos depende da renda de quen litiga.


Summary: Fundaçom Artábria informa que estiveron retidos 20 minutos e que os axentes ameazaron nun primeiro momento con lles requisar o material que anunciaba a mobilización deste sábado en Compostela (Praza da Alameda, 12 horas) na defensa do 1-O.

Catro persoas foron identificadas e retidas no bairro da Magdalena de Ferrol por axentes da policía española por facer propaganda da manifestación que este sábado, 30 de setembro, terá lugar en Compostela na defensa do referendo. Segundo informa a Fundaçom Artábria –da que fan parte como socias estas catro persoas-, o "amplo dispositivo da policía española" chegou a ameazar nun primeiro momento con requisar o material que anunciaba a mobilización. "Finalmente desistiron depois de 20 minutos de retención ilegal cando non atoparon a palabra 'referendo' no cartaz", afirman. As catro persoas estiveron detidas por volta de 20 minutos, nuns feitos que tiveron lugar na tarde noite desta terza feira. Desde Artábria, que integra a Plataforma Galiza con Catalunya, reafirman perante estes feitos: "manifestamos o noso apoio ao referendo do 1 de outubro, onde o pobo catalán exercerá o lexítimo direito a decidir o seu futuro". Colectivos e entidades denuncian as identificacións e retencións por facer campaña polo referendo que se están a dar en Catalunya, no que constitúe un recorte en liberdades públicas e dereitos civís. Unha dinámica que se estende a outras partes do Estado, como evidencian situacións como a acontecida en Ferrol ou a prohibición de actos en Madrid e Gasteiz, entre outros.


Summary: A líder de UPyD Rosa Díez está chamada a declarar na cuarta vista do proceso a 12 persoas que fixeron fronte en 2008 a unha manifestación de Galicia Bilingüe.

Os Xulgados de Fontiñas, en Compostela, acollerán esta sexta feira a cuarta e derradeira vista do xuízo a 12 persoas para as que a Fiscalía pide 45 anos de prisión e 34.000 euros de multa polos incidentes durante unha manifestación de GB en 2008. Nesta última sesión está previsto que compareza Rosa Díez a petición da defensa. A presidenta de UPyD estivo nesa mobilización de Galcia Bilingüe, na que tamén tomaron parte dirixentes do PP, como a actual ministra Ana Pastor, ou da Falange. Rosa Díez fora chamada a declarar o dia 23 de Maio mais non acudiu argumentando que estaba en campaña electoral, un motivo que foi calificado pola maxistrada como "xustificación relativa" xa que a cita xudicial estaba marcada anteriormente ao inicio das eleccións. Esta é a razón pola que se produce esta cuarta vista. Solidari@s Ao igual que nas outras tres vistas hai convocada unha concentración de apoio aos encausados. Ás 9:00 ante os Xulgados de Fontiñas.


Summary: A presidenta de Hablemos Español relata ao lider do PP as "discriminacións que soportan os hispanohablantes" na "única comunidade bilingüe na que vostedes gobernan".

Gloria Lago, presidenta de Hablemos Español (HE), remitiu unha carta aberta a Pablo Casado, presidente do Partido Popular, na que, ademais de confirmar que recibiu a proposta do PP para unha lei orgánica que blinde o español, faille ao líder opopular unha serie de suxestións e indicacións. Lago elabora na misiva unha relación das, escribe, "discriminacións que soportan os hispanofalantes na Galiza", lembrándolle que é o PP quen goberna nese territorio. Son 13 os puntos que a seguir expón Gloria Lago na carta. Di que o español está "relegado" no ensino ás materias de "menor importancia" e que na administración educativa "está prohibido por decreto". A líder de 'Hablemos Español' prosegue coa lista de agravios: que se nas actividades lúdicas da Xunta para crianzas só se usa o galego, que se as campañas institucionais da administración galega son só en galego, ou que nos hospitais públicos de Galiza toda a rotulación está na lingua propia de Galiza. Completa o panorama apocalíptico a presidenta de HE falando de empresas obrigadas a usar o galego, concellos que discriminan o español día si e día tamén, ou a inexistencia de actos culturais que "non pasen polo aro lingüístico" da imposición do galego. Non son estes puntos unha novidade, fan parte da 'teima' galegófoga deste colectivo e antes de Galicia Bilingüe. Pídenlle a Pablo Casado un "xesto" que lles demostre que o PP vai manterse firme na defensa do español fronte galego, vasco e catalán. E chega a dicir, na carta, que "sería alentador que conseguise vostede que o presidente da Xunta reconsiderase, no mínimo, algún punto de este decálogo".


Summary: En 2018 un grupo de estudantes de Historia da USC puxeron en marcha unha revista de historia en galego, con carácter divulgativo e rigoroso. Mazarelos xa é unha realidade na rede, mais quere dar o salto ao papel, polo que lanzaron a 1 de outubro unha campaña de micromecenado.

Contra outubro ou novembro de 2018, un grupo de estudantes do mestrado de Historia da USC tiveron a idea de crear un blog para darlle saída aos traballos que feitos ao longo da carreira e que quedaran, como adoita acontecer, gardados na gabeta ou, nas dinámicas tecnolóxicas máis actuais, esquecidos nun cartafol do portátil. Miguel Rodríguez Martínez, Roque Sanfiz Arias e Mateo Martínez Torres crearon así a revista Mazarelos, adoptando o nome da emblemática praza compostelá na que se localiza a súa facultade. A intención destes tres rapaces era levar os contidos históricos a un público xeral, pero dun xeito "profesional", pois conta Martínez Torres que habitualmente esta sorte de publicacións divulgativas "non cumpren cos mínimos de rigor". A temática englobará historia e ciencias sociais afíns, mantendo un compromiso coa lingua galega e acollendo diferentes formatos, de entrevistas de actualidade a artigos orixinais de divulgación histórica. Salto ao papel A partir do inzo inicial, comezou a se unir xente, até as arredor de 20 persoas vencelladas que hai actualmente. A actividade nas redes sociais funcionou ben e, engorde, o proxecto enteiro medrou moito máis do que imaxinaban os seus tres promotores. Chegados a este punto, uns seis meses máis tarde, a plataforma dixital quedáballes pequena, polo que decidiron dar o salto ao papel. Pero para iso precisaban financiamento. Recorreron entón a realizar un micromecenado a través da plataforma goteo.org. As persoas colaboradoras non fan donativos desinteresados, senón que mercan os dous números que axudan a financiar. Tamén se ofrece a posibilidade de pagar por publicidade en diferentes dimensións. "O coñecemento histórico é moito máis que unha sucesión de capítulos inflexíbeis, onde o investigador/a se converte nun mero narrador" O proxecto leva o camiño de se ver realizado, pois xa teñen case a cantidade precisa para o pór en marcha. Fronte á vertente máis divulgativa do dixital, o papel ofrecerá contidos máis extensos e cunha intención "máis académica". A estrutura será dun 9 ou 10 artigos que sumen arredor de 50 páxinas. Saíran dous números, con lanzamento previsto para novembro de 2019 e marzo de 2020. Mais aló, a intención é publicar catro números anuais, que complementen a actividade na rede. E despois que? Á agarda de ver como funciona o formato físico, a intención é darlle continuidade. O modelo dependerá do que consigan, sen descartar a procura de apoio institucional, nin volver empregar un micromecenado que funciona máis ben como prevenda. Consideran importante trasladar unha perspectiva na que "o coñecemento histórico é moito máis que unha sucesión de capítulos inflexíbeis, onde o investigador/a se converte nun mero narrador", argumentan na súa web. Porque a historia se escribe sempre en presente e está inevitabelmente de actualidade.


Summary: Máis de 2.000 persoas, segundo os organizadores, apoian en Vigo a marcha convocada pola CIG e a CUT contra os recortes pactados entre a empresa e o sindicato maioritario SIT denunciando o "atraco salarial" aos traballadores.

Máis de 2.000 persoas, segundo os organizadores, manifestáronse na mañá deste sábado contra os recortes pactados entre a empresa e o sindicato SIT, maioritario con vinte delegados na factoría viguesa de Citroën, e que supoñen un recorte salarial do 5%, a supresión ou rebaixa de determinados completementos ou a limitaicóns nas actualizacións salariais. Nunha convocatoria aberta, e baixo o lema Non ao atraco salarial, centos de vigueses uníronse aos dous sindicatos nacionalistas que insisten en que "está moito en xogo", non tan só para os operarios da fábrica, senón para toda a comarca. Máis de 2.000 persoas segundo os convocantes protestaron contra a rebaixa salarial pactada en Citroën Foron os vinte delegados do SIT os que deron o visto e prace á proposta da dirección, que está vinculada á adxudicación do novo modelo de furgonetas K9. Os outros trece representantes dos sindicatos -6 de UGT, 3 de CCOO, 2 da CIG e 2 da CUT- votaron en contra e advertiron de "accións conxuntas" e mesmo non descartaron unha folga para rexeitar o acordo alcanzado grazas ao único apoio dunha central sindical que é maioritaria e que tará validez durante os vindeiros cinco anos. Os axustes aprobados establecen un tope nas subidas dos soldos do 1,5% durante dous anos e, a partir dese límite, vincular a actualización das nóminas ao cobrado por prima de obxectivos. Ademais, tamén suporá a eliminación da prima de presenza -o que supón uns 500 euros menos ao ano de media-, aínda que si se manterá a prima de obxectivos dun 1,5%, que se paga en función do cumprimento dunha serie de requirimentos de calidade, contención de custos, sinistralidade laboral e absentismo. Entre outros puntos, reducirase un 5% o soldo para os traballadores que se incorporen a partir de 2015, conxélase o plus de antigüidade, redúcense nun 25% os complementos de nocturnidade e salas de lacas e báixase de 69 a 50 euros diarios o complemento de fin de semana. CUT e CIG pídenlle á empresa que "recapacite" e xa reclamaron que as medidas de axuste sexan sometidas a referendo CUT e CIG insisten en que unha empresa que acumula "innumerables axudas públicas" non pode utilizalas "para eliminar postos de traballo e subvencionar despedimentos". Ademais, con esta manifestación insisten en reclamar en que as propostas pactadas entre a dirección da planta de Citroën e o SIT sexan sometidas a referendo entre todos os operarios da fábrica. Así, piden á empresa que "recapacite" para avaliar "se compensa o traballo e sacrificio na planta e se se necesita ir unha vez máis ao peto dos traballadores". A manifestación contou tamén co apoio de CCOO que, aínda que non é convocante, considera que é lexítima e que non animou á desmobilización.O sindicato destaca que "o sentir maioritario" do persoal da factoría é de rexeitamento ás medidas de axuste, polo que din estar "firmemente comprometidos a levar até o final" as reivindicacións.


Summary: A explicación constitucional que o ministro de Fomento dá ao bloqueo non se corresponde co que indican a Constitución nin o Regulamento do Congreso e obvia a ausencia de impacto orzamentario directo da lei aprobada en Galicia por unanimidade Fomento teima en defender o veto ao traspaso da AP-9 a Galicia cun cálculo económico falso

Fomento teima en defender o veto ao traspaso da AP-9 a Galicia cun cálculo económico falso Militantes do BNG reciben multas pola protesta na inauguración de Rande contra a "estafa" das peaxes A presidenta do Congreso dos Deputados, Ana Pastor, xuntou este xoves os grupos da Cámara Baixa para tentar desbloquear a parálise lexislativa promovida polo seu propio partido, o PP, e mais por Ciudadanos, ao propiciaren sucesivas prolongacións de trámites parlamentarios para impedir que se cheguen a aprobar novas leis promovidas por outros grupos, que tamén se enfrontan a vetos sistemáticos para concluíren reformas dalgunhas das normas máis polémicas da lexislatura do PP con maioría absoluta. Nese paquete a desbloquear non estará a lei remitida polo Parlamento de Galicia para a transferencia das competencias sobre a AP-9 á Xunta. A razón é que a propia Pastor, tamén co apoio dos de Albert Rivera, rubricou un veto no que o ministro de Fomento, Íñigo de la Serna, teimou esta mesma semana. Para facelo, no entanto, o mandatario manipulou durante o debate a Constitución e a propia lei galega, como fixera o seu departamento noutras ocasións. Durante a súa resposta a Alexandra Fernández, deputada de En Marea, De la Serna evidenciou que a normativa vixente dá ao Goberno a facultade de "prestar" ou non "conformidade" con que o Congreso tramite unha lei. Foi neste punto no que chegou o retorcemento da normativa. O Executivo, asegurou o ministro, "ten que ter a garantía de que as medidas que se van implantar son mviables dende o punto de vista orzamentario, tal e como recolle a Constitución e o Regulamento desta Cámara". "A Constitución é necesario cumprila e esta circunstancia non se deu" porque a lei galega, mantivo baseándose nun cálculo erróneo, "supón un incremento" do gasto público de "máis de 4.000 millóns de euros". A explicación constitucional que o ministro de Fomento dá ao bloqueo da lei galega non se corresponde co que indican a Constitución nin o Regulamento do Congreso A explicación ofrecida polo ministro non se corresponde co texto constitucional, que o que indica é que o Goberno ten que ofrecer "conformidade" a "toda proposición ou emenda que supoña aumento dos créditos ou diminución dos ingresos orzamentarios". Así, aínda no suposto de que a lei galega impactase nos orzamentos do ano en curso -no momento do segundo veto estaban vixentes os de 2017, actualmente aínda prorrogados-, a norma aprobada en Galicia por unanimidade podería seguir adiante se o gabinete de Rajoy quixese. Con ese visto e prace cumpriríase o previsto no Regulamento do Congreso, a lei podería ser tramitada e, despois do correspondente trámite de emendas, podería ser aprobada -actualmente existe maioría dabondo para que saíse adiante mesmo sen o apoio do PP ou Ciudadanos-. Por recomendación dos letrados do Parlamento a segunda versión da lei galega explicita a ausencia de impacto nos orzamentos vixentes, polo que a razón á que alude o Goberno central non existe A segunda parte da manipulación dos textos é o referido á lei galega, que segundo a versión do ministro produciría o impacto dos devanditos 4.000 millóns. Alén de que ese cálculo está mal formulado, o certo é que a segunda versión da proposta, a que actualmente se discute, non contén ningunha referencia explícita a posibles impactos orzamentarios directos. Isto sucedeu por recomendación directa dos letrados do Parlamento de Galicia para, precisamente, tentar esquivar o veto. Daquela, non habería base dabondo para que dende La Moncloa se interpoña o veto polo impacto nas contas vixentes, toda vez que este non existe. Así, a proposición de lei remitida polo lexislativo galego ao estatal indica que, unha vez aprobada a lei, ambos gobernos terán que sentar na Comisión Mixta de Transferencias Estado-Xunta de Galicia para abordar que "medios materiais e orzamentos" habería que incluír no preceptivo real decreto de traspaso. Sería nesa negociación cando se sinalarían os prazos temporais do proceso. Non se dá, polo tanto, impacto ningún nos orzamentos en vigor, aspecto que se reforza na disposición adicional primeira da norma galega: "o traspaso efectivo (...) non suporá incremento ningún dos créditos nin diminución dos ingresos previstos na lei de orzamentos xerais do Estado en vigor", explicita o texto acordado por PPdeG, PSdeG, En Marea e BNG. Esta manipulación dos textos legais vixentes no Estado e da lei proposta polo Parlamento de Galicia sustenta un recurso ao veto que, como avanzou Praza.gal, foi duramente criticado nos últimos meses non só pola oposición parlamentaria, senón tamén polos letrados do propio Congreso. Así, nun informe asinado pola letrada xefa da Asesoría Xurídica das Cortes, Paloma Martínez Santa María, este corpo de expertos advirte de que o devandito precepto constitucional "non concede" ao Executivo de Rajoy "un dereito de veto ilimitado que poida cercenar a iniciativa lexislativa do Congreso", menos aínda cando, como no caso da AP-9, se alude a un suposto cambio nos orzamentos sen sequera "identificar" a que partidas afecta a lei en cuestión nin incluír "unha mera avaliación do impacto económico" ao que aluden.