Summary: Outra escolleu o euskara e 41 o catalán.

Un total de 6.417 aspirantes estaban rexistrados para realizar a proba de avaliación de aptitude profesional para o exercicio da profesión de avogado, correspondente ao ano 2021, segundo informara o Ministerio español de Xustiza. Os candidatos poden realizar o exame en castelán ou calquera das lingua cooficiais do Estado, aínda que neste caso só unha persoa escolleu a opción de galego Dos máis de 6.400 aspirantes, só 43 (0,67%) solicitaron realizar o exame en euskara, galego ou catalán. Mentres que só unha persoa se examina en euskara e outra máis en galego, 41 candidatos optan polo catalán. En 2016, o entón ministro español de Xustiza español, Rafael Catalá, asinou un convenio de colaboración cos Gobernos de Euskadi, Catalunya, Galiza e País Valenciano no que os correspondentes departamentos de Xustiza comprometíanse a "garantir que os servizos de tradución dependentes das devanditas administracións se despracen á sede do Ministerio de Xustiza para realizar a tradución da proba na correspondente lingua cooficial" e "asumir o custo económico relacionado coa tradución á correspondente lingua cooficial". Dos máis de 6.400 aspirantes, só 43 (0,67%) solicitaron realizar o exame en euskara, galego ou catalán Nunha entrevista en 2020, Xoaquín Monteagudo, da Irmandade Xurídica Galega, afirmaba: "Hai dificultades para usar o galego: a infraestrutura xudicial non se adaptou". A Irmandade ten un papel de divulgación do galego na Xustiza e pretende que se normalice o seu uso. O exame serve para comprobar que os aspirantes contan coa formación suficiente e coñecen debidamente a normas deontolóxicas e profesionais. Os convocados realizan en 2021 a proba vía telemática, de forma sincronizada, a través da plataforma AvEX da Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED/UNED). Trátase dunha proba obxectiva de contido teórico-práctico con respostas múltiples, na que se responde a un total de 75 preguntas, divididas en dúas partes. Na primeira parte haberá 50 preguntas relativas a materias comúns referidas á deontoloxía profesional, organización e exercicio da profesión; mentres que a segunda parte estará composta por 25 preguntas acerca de materias específicas dos ámbitos civil e mercantil, penal, administrativo e contencioso-administrativo e laboral.


Os problemas non deixan de acumularse para o Consello Nacional de Transición (CNT) libio, que dista de ser considerado unanimemente a lexítima nova autoridade do país. Ás dificultades para pacificar o territorio inmediatamente despois da finalización do conflito armado, agora é a rexión da Cirenaica, no leste do territorio, a que se erixiu en rebeldía contra o novo poder, autoproclamando a súa semiautonomía. Esta resolución tomouse en Benghazi, no marco do Congreso do Pobo da Cirenaica, movemento que encabeza o case octoxenario Ahmed Zoubaïr o-Senoussi, emparentado co rei Idriss o-Senoussi, derrocado por Muamar Gadafi en 1969. A Cirenaica comprende a totalidade da franxa oriental do país, a zona máis rica en hidrocarburos, que vai desde Syrte até a fronteira con Exipto. A declaración unilateral de semiautonomía da Cirenaica fraxiliza a xa de por se precaria autoridade da CNT A declaración unilateral de semiautonomía da Cirenaica fraxiliza a xa de por se precaria autoridade da CNT. "Non estamos preparados para unha división do país", alerta Mustapha Abdeljalil, líder da instancia que pretende rexer o destino de Libia até a celebración de eleccións. Segundo Abdeljalil, a iniciativa non é inocente e ten que ver coa acción de "infiltrados e restos do réxime de Gadafi, que tentan instrumentalizar esta xente para desestabilizarnos". Así mesmo, Abdeljalil arremeteu contra algúns "países árabes irmáns", que cre que se atopan detrás da proclamación de semiautonomía da Cirenaica. E ante tal diagnóstico o presidente non parece disposto a escatimar medios na resposta. "Estamos listos para disuadilos do seu empeño de sedición, mesmo a través da forza armada se fose preciso". Libia federal Para o Consello Supremo da Cirenaica, a autoridade da CNT non é cuestionada e esta instancia encarna "o símbolo da unidade do país, sendo o representante lexítimo de Libia nos cumes internacionais". "A nosa intención non é a de dividir ao país, senón o manter a unidade de Libia dirixindo nosa propia rexión, a través dun Goberno federal e outro local", explicoulles Ahmed Zoubaïr o-Senoussi aos medios internacionais. Para el, Trípoli debe encargarse da defensa, as finanzas e a sanidade. "A educación e as cuestións sociais, no entanto, deben quedar en mans dos poderes locais", estima este. O Estado federal foi abolido en 1963 Despois da súa independencia de Italia, obtida en 1951, o Reino Unido de Libia era unha federación de tres provincias autónomas, a saber, a Cirenaica, a Tripolitania e o Fezzan. O Estado federal foi abolido en 1963. Desde a súa chegada ao poder en 1969 até a súa morte, o 20 de outubro de 2011, Gadafi non cesou de aumentar as prerrogativas do poder central, encarnado por Trípoli. Finalmente, Gadafi sería derrocado por unha rebelión cuxa faísca naceu en Benghazi a mesma localidade desde onde hoxe se reclama a autonomía para o leste do país. Correo Diplomático


Summary: Novo domingo de carrusel en www.futboldacosta.com que nos deixa moitas cousas que analizar.

As 4 ligas de arriba Por arriba, un pouco de todo para os nosos na Preferente. O Sofán vencía en Arteixo e se acomoda na zona media-alta. O Fisterra sumou un valioso punto na casa ante un rival directo da zona de arriba, como a Sarriana, mentres que o Xallas segue sen levantar cabeza, pero parece que comeza a competir cara a cara. Na 1ª, a derrota do Mazaricos contrapona as vitorias de Soneira (remontando ao Riveira), e do Baio na casa, ambos ben colocados. Volantes e Dumbría empataron e fican en situación complicada aínda. A xornada na Liga da Costa deixa ao Muxía como protagonista, ao frear a un San Lorenzo que chegaba embalado. Agora comparte liderato co Ponteceso, que vencía no último partido da tarde-noite dominical a un Baíñas de capa caída. E preto xa está o Corme. O segundo vagón está formado por Esteirana, Muros e Cee., aínda cun puntiño máis que o propio Muxía.Por abaixo, o Zas de Raúl Periscal sumou o seu primeiro punto ante o Cerqueda, e o Castriz de Miguel o segundo. FuteFem Mala xornada para as nosas. O Bergan descansaba e as Miúdas e Cee vían cortadas as súas boas xeiras de resultados. Base Segue o Seaia sendo a gran sorpresa desta Liga Xuvenil. Os malpicáns vencían de novo a un Camariñas con moitos problemas, e se manteñen como único equipo con 3 de 3, aproveitando que Outes (porque o Malpica non xuntaba xente) e Cabana descansaron. En Cadetes é o Fisterra o protagonista, mentres que en infantís a parte alta está moi igualada. Veteranos Non pasou do empate o Zas ante o Ponteceso, pero aínda mantense de líder, por diante do San Lorenzo. Todas as táboas de resultados e clasificacións en www.futboldacosta.com


Summary: A coalición de esquerdas naufraga no eixo atlántico e é residual na Galiza interior e as comarcas máis poboadas

A desaparición do espazo político ' rupturista' do Parlamento galego tras as eleccións do pasado domingo explícase, en gran parte, pola perda de apoios na Galiza urbana, onde se asentou boa parte do proxecto que, baixo o paraugas do partido instrumental En Marea, logrou ser segunda forza hai catro anos movéndose en torno a 20% dos votos tanto nas sete grandes cidades galegas como nas catro circunscricións. Nas eleccións do pasado domingo 12 de xullo, Galicia En Común- Anova Mareas só pasou do 5% dos sufraxios en Ferrol (7,76%), Vigo (6,08%) e A Coruña (6,73%). No resto das grandes urbes, a ferramenta electoral do espazo político rupturista non alcanzou o limiar que marca a posibilidade de obter escano --5%--, incluída a cidade de Santiago (4,92%), que gobernou a Compostela Aberta de Martiño Noriega (número tres da lista pola Coruña) ata hai un ano. A caída é máis pronunciada nas cidades fora do eixo atlántico, sobre o que pivotou a campaña de Galicia En Común, pilotada por Ramón Luque, enviado desde Madrid pola dirección de Podemos para acompañar o seu candidato á presidencia da Xunta, Antón Gómez-Reino. Desta forma, en Lugo quedaron co 3% con 1.334 votos (en 2016, En Marea tivo 20,69% con 10.159 votos) e en Ourense, o 2,86% con 1.377 sufraxios (fai catro anos, En Marea chegou aos 10.072, o 18,21% do total). Así as cousas, o espazo político que en 2012 modificou o mapa político galego coa irrupción de Alternativa Galega de Esquerdas (AGE) na Cámara, que chegou a ser segunda forza nunhas eleccións estatais (a coalición En Marea en decembro de 2015), gobernou tres (Santiago, A Coruña e Ferrol) das sete cidades galegas e que liderou a oposición no Pazo do Hórreo tras as galegas de 2016, desaparece do Parlamento de Galiza. Nas últimas galegas, as de 2016, a candidatura encabezada polo maxistrado Luís Villares e na que estaban as forzas que integraron Galicia En Común- Anova Mareas alcanzou os 271.418 votos, 19,07% do total. O domingo, a lista de Gómez-Reino obtivo 220.000 sufraxios menos e, con 51.223 papeletas en toda Galiza, quedou a medio punto de chegar á barreira do 5 por cento nas circunscricións atlánticas, Pontevedra e A Coruña. Máis lonxe de obter representación estiveron en Lugo (3.678 votos) e Ourense (3.332), onde caeron a 2,26 e o 2,15%, respectivamente. Hai catro anos, En Marea logrou dous deputados por cada circunscrición co 15,37% dos sufraxios por Lugo (28.125 votos) e o 13,79% por Ourense (24.005 votos). A caída tamén é pronunciada se se toman como referencia os resultados das últimas xerais de novembro de 2019, nas que Galicia En Común estaba integrada exclusivamente por Podemos e Esquerda Unida. Anova e as mareas de Santiago e A Coruña, que nestas autonómicas viaxaban na coalición, non se presentaron aos devanditos comicios. Os resultados son peores se se sae da denominada 'Galiza urbana'. Na comarca de Terra de Lemos, con capital en Monforte e que ten uns 30.000 habitantes, Galicia En Común só obtivo 337 sufraxios, case 100 papeletas menos que Vox. Na comarca de Bergantiños tamén quedan na marxe do 2,25% con 730 votos nunha área de varios concellos con capital en Carballo que ten máis de 67.000 habitantes, mentres que na comarca do Carballiño (con máis de 26.000 habitantes) só chegaron ao 1,74%, por detrás da coalición Recortes Cero- Espazo Común. A desfeita tamén se produce en Cangas do Morrazo, un dos municipios galegos onde, desde o seu xurdimento, o espazo rupturista lograra mellores resultados, chegando a quedar a menos de 30 votos de ser a forza máis votada nas galegas de 2016 co 35,5% dos sufraxios totais. O domingo, Galicia En Común caeu ao cuarto lugar por detrás de PP, BNG e PSdeG, ao recibir pouco máis de 1.000 votos, 8,38% do total nun dos concellso nos que o espazo político mantén o poder, con Xosé Manuel Pazos de Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE) co bastón de mando desde 2015.


Summary: "Non entendemos que no centro de saúde de Cangas se estea a empregar material de fabricación caseira sen certificación, que provén tamén de doazóns anónimas que non pasaron o control de Preventiva, mentres nós estamos ameazados por traballar con material que si está homologado", di unha traballadora do PAC do Morrazo.

Traballadoras e traballadores do Punto de Atención Continuada (PAC) de Cangas e de Moaña denuncian que a dirección de atención primaria da área sanitaria de Vigo lles está a impedir o uso dos equipos de protección individual (EPI) doado polo futbolista do Celta Iago Aspas, natural de Moaña. Segundo trasladan a Nós Diario, os responsábeis do Servizo Galego de Saúde alegan que as características deste material non foron analizadas polo servizo de Medicina Preventiva do Sergas a través da súa "Central de Doazóns", creada pola xerencia de Vigo. Porén, o persoal sanitario dos PAC de Cangas-Moaña asegura que notificou á súa xerencia as características do material doado e as fichas técnicas dos produtos con información detallada sobre a certificación e o cumprimento da lexislación en materia de prevención de riscos laborais. "Lamentamos profundamente que unha iniciativa tan fermosa e que tan só pretendía que o material chegase directamente ao persoal sanitario, tivese a mellor calidade posíbel e servise para atender á poboación do Morrazo, se ensucie polo egoísmo dos nosos xestores", afirman as traballadoras, que prefiren ficar no anonimato. Ademais, contan que o persoal do 061, a través da empresa concesionaria, está autorizado a empregar estes mesmos equipos de protección facilitados polo futbolista ao considerar que cumpren coas normas ditadas polo Goberno español. Material caseiro si, homologado non "Non entendemos que no centro de saúde de Cangas se estea a empregar material de fabricación caseira sen certificación, que provén tamén de doazóns anónimas que non pasaron o control de Preventiva, mentres nós estamos ameazados por traballar con material que si está homologado", explica unha traballadora do PAC. Entre o material doado por Iago Aspas contan cunhas gafas e unhas pantallas que non se embafan, entre outras cousas, o que lles permitiría, segundo explican, ver con claridade á hora de realizar técnicas que impliquen precisión. "As gafas e pantallas de protección que nos dan non teñen ficha técnica nin homologación. Algunhas están feitas a man con material de papelería e se embafan con tan só miralas. Hai veces que con tanto bafo queres coller unha vía e non distingues un brazo dunha perna. É un Horror", lamenta unha das enfermeiras. Transfondo político Estas profesionais manifestan que o Sergas intentou "confiscar" o material de protección e apuntan a un transfondo político: "Todo isto non é máis que unha represalia por non permitir que os directivos se luzan na foto en plena precampaña electoral". Van tres semanas desde que a xerencia da área sanitaria de Vigo ten as fichas técnicas do material, segundo manifestan estas traballadoras, e aínda non teñen permiso para utilizalo. Non descartan realizar mobilizacións e estudan "emprender accións legais por pór en risco a saúde e a vida dos traballadores" contra a xerencia de atención primaria de Vigo a través da Xunta de persoal.


Summary: No seu discurso de investidura como presidente da Xunta, Feixoo reivindica a estabilidade e a moderación política na Galiza mentres olla cara ao goberno do Estado para reclamar colaboración sanitaria. Na mesma liña, puntualiza que os desaxustes entre as administracións responden a unha "concepción errónea" do estado autonómico.

A investidura de Feixoo fíxose efectiva no Parlamento, nun acto que tivo lugar ás 12 desta mañá, e despois de que o presidente da cámara, Miguel Santalices, lese o decreto correspondente. O xa titular da Xunta prometeu "ser fiel" ao seu cargo e desempregalo con "moderación" e en colaboración co Estado, no referido á Covid-19. No seu discurso, Feixoo reivindicou que, "a moderación non é debilidade, senón fortaleza", e que "a estabilidade non é inmobilismo, senón dinamismo asentado en bases firmes". Considerou que o que demanda Galiza é "un modo de gobernar afectivo e efectivo" e iso, dixo Feixoo, é o que el considera "galeguismo". Ademais, aproveitou a presenza da ministra de Política Territorial, Carolina Darias, para erixirse en defensor do Estado das autonomías e apuntar que se producen "desaxustes" entre as distintas administracións e que "algúns derivan da que, na miña opinión, é unha errónea concepción" dese estado, explicou o político popular para recalcar que hai "identidades que buscan a fricción". O presidente da Xunta tamén quixo reivindicar que o "co-goberno debera ser algo habitual e espontáneo, e non presentarse como unha concesión derivada dunha situación excepcional", engadiu. Feixoo referiuse á Covid-19 ao describir a situación como "tempos difíciles" que segundo el "piden que a proximidade democrática" entre as administracións e as persoas sexa máis estreita e máis intensa". Nesta dirección apuntou que se compromete a que Galiza "non estea gobernada polos acontecementos" e asegurou que "máis cedo que tarde, Galiza coma España e coma o mundo, vivirá a normalidade sen adxectivos". Coa toma de posesión de hoxe, á que asistiron os portavoces da oposición, Ana Pontón (BNG) e Gonzalo Caballero (PSdeG-PSOE), Feixoo inicia a súa cuarta lexislatura no goberno do noso país, a mesma cifra que Manuel Fraga. Pero a equiparación entre os dous líderes da dereita non fica aí, porque Alberte Núñez Feixoo tamén se fixo acompañar pola Real Banda de Gaitas da Deputación ourensá á súa chegada ao Parlamento. No evento, o líder do PPdeG, estivo acompañado por integrantes dos anteriores gobernos do Estado como o ex-presidente Mariano Rajoy ou a ex-ministra Ana Pastor; o actual presidente do seu partido, Pablo Casado; e os titulares dos gobernos de Andalucía, Juan Manuel Moreno, de Castela e León, Alfonso Fernández Mañueco, e da Comunidade de Madrid, Isabel Díaz Ayuso. Tamén acudiron á toma de posesión os conselleiros e as conselleiras en funcións, así como o ex-presidente socialista Fernando González Laxe, os ex-presidentes do Parlamento, o alcalde de Santiago, Xosé Sánchez Bugallo, o delegado do Goberno, Javier Losada. O evento do Pazo do Hórreo pechouno a cantante Lucía Pérez, que interpretou o himno.


Summary: Aínda son poucos, moi poucos, os produtos do sector agroalimentario que teñen a súa etiquetaxe en galego. É certo que se están a dar algúns pasos, mais ese dereito cidadán segue ser estar reflectido en normativa ningunha. Escribimos sobre unha mostra máis do abismo que hai entre a realidade actual e a normalización lingüística no Sermos Galiza 235, á venda na loxa e nos quiosques.

Ao longo dos últimos anos quedou demostrado que é a persoa consumidora ou usuaria a parte máis feble de toda relación comercial. As últimas sentenzas a respeito dos servizos bancarios, por exemplo, puxeron de manifesto a desprotección que sufriron milleiros de clientes na contratación de hipotecas ou produtos de aforro ao teren que asumir cláusulas que, á vista dos feitos, foron claramente abusivas. Esa relación desigual entre ambas as dúas partes ten diversas consecuencias e múltiples formas, incluída a que atinxe á ferramenta básica que a sustenta, a lingua. Nos territorios con idioma de seu, esa disparidade atinxiu un elemento que forma parte tamén dos dereitos das persoas consumidoras e usuarias. Mais esa eiva non é a mesma en todos eles. En Catalunya, por exemplo, fóronse aprobando desde o remate da ditadura e o desenvolvemento do Estado das Autonomías unha serie de leis e normativas que promoveron o uso do catalán na etiquetaxe dos produtos que se venden nese país. As medidas, por suposto, provocaron a resposta de empresas e multinacionais que consideraron inapropiada esta política e mesmo nalgún caso recorreron ao Tribunal Constitucional para "salvagardar" o seu dereito a obviar a realidade lingüística dese territorio. Sostiñan, entre outras cuestións, que esa medida suporía un custo engadido, aínda que ínfimo. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 235, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]


Summary: As autoridades sanitarias confirmaron na tarde desta segunda feira que os casos de coronavirus da variante ómicrom xa chegan a nove. Neste contexto, o comité clínico analiza opcións para frear unha alza dos contaxios polo Nadal.

A Covid-19 vén de causar outras sete mortes no conxunto da poboación galega polo que desde o comezo da pandemia xa houbo 1.706 vítimas. As últimas foron comunicadas na noite desta segunda feira, se ben decorreron nos últimos días. As autoridades sanitarias informaron de que na pasada sexta feira, 10 de decembro, finaron tres homes que eran atendidos no Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (Chuvi). Tiñan 64, 75 e 87 anos. Un día despois producíase o deceso dun varón de 75 anos que era atendido no mesmo centro hospitalario. Tamén perdeu a vida unha usuaria de 85 anos da Residencia Hermanos Prieto do Carballiño que fora trasladada ao Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO). Neste último, os equipos sanitarios certificaron outro óbito, neste caso dun home de 72 anos, o domingo. Nesta segunda feira notificouse que non puido superar a enfermidade unha doente de 87 anos que permanecía ingresada no Complexo Hospitalario Universitario de Ferrol (CHUF). Segundo a Consellaría de Sanidade, todas as persoas que morreron presentaban patoloxías previas. A mesma informou de que a estas alturas, están contabilizados nove casos de coronavirus, da variante ómicrom, en todo o país. Nas áreas da Coruña e Vigo Esta segunda feira, Sanidade sumaba dous casos máis na área sanitaria da Coruña-Cee, até chegar aos seis. Aliás, na demarcación de Vigo fican contaxiadas con esta cepa outras tres persoas. En calquera caso, a priori ningunha das nove pacientes precisou o ingreso hospitalario. Neste contexto, o Comité Clínico asesor da Xunta estuda distintas posibilidades para evitar máis contaxios, dunha ou outra variante, polo Nadal.


Summary: Lémbralle que é un "dos compromisos adquiridos" no acordo de investidura cos nacionalistas galegos o pasado mes de xaneiro.

O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, esixiu ao Goberno do Estado que baixe "de maneira inmediata" as peaxes da AP-9, un "dos compromisos adquiridos" ao asinar o acordo de investidura cos nacionalistas galegos o pasado mes de xaneiro. Segundo recolle o BNG, esta medida ten, ademais, "unha consignación orzamentaria a través de tres partidas que suman globalmente 55 millóns de euros", dos que 50 "son para bonificar as peaxes aos usuarios recorrentes". Tendo en conta que os orzamentos quedaron aprobados no pasado 23 de decembro, para Néstor Rego "resulta inexplicábel que o Goberno non fixese aínda as modificacións regulamentarias necesarias para poder aplicalos desde o 1 de xaneiro de 2021", unha data na que, en contra de baixar, subirán as peaxes da autoestrada atlántica. "O Goberno ten de cumprir os compromisos que adquiriu porque, ademais, non é un compromiso só co BNG, senón co conxunto dos galegos e galegas, que están a esperar que se anuncien novas tarifas que por primeira vez baixen os custos de utilización da AP-9, o que é fundamental para o noso país", explicou Rego.


Summary: O BNG pregunta á Dirección Xeral de Patrimonio se ten localizada a actual ubicación das pezas da colección de Álvaro Gil, que os seus familiares retiraron do Museo de Lugo en outubro, e se está sendo controlado o seu estado de conservación.

O BNG presentou unha serie de preguntas dirixidas ao goberno galego coa finalidade de "clarificar cales son as actuacións que se están seguindo despois da incoación do expedente de Ben de Interese Cultural dos depósitos de D. Alvaro Gil Varela levados do Museo Provincial de Lugo". Estes depósitos foron levantados, tras sentencia xudicial, por herdeiros deste mecenas do museo de Lugo o pasado 24 de outubro. Entre as pezas levantadas inclúense bens mobles de importancia singular para a historia e o patrimonio cultural de Galiza. Os nacionalistas queren saber onde foi depositada a colección, de grande importancia para o patrimonio e historia de Galiza Desde a fronte nacionalista queren saber se xa se ten aplicado o réxime de protección previsto na Lei para os bens sometidos a esta protección. O deputado Cosme Pombo informou que esta protección non só debe ser notificada, de xeito oficial, á familia de D. Álvaro Gil Varela se non que tamén afecta ao concello correspondente onde se localizan, na actualidade, estes bens. Sobre o desenvolvemento do expediente os nacionalistas interesáronse por saber se a Xunta de Galicia ten previsto esgotar o máximo de 20 meses, a partir da incoación do expediente, que establece a lei para a declaración BIC e se a colección de ourivería de Gil Varela xa está inscrita no Rexistro de Bens de Interese Cultural de Galicia. A colección de ourivería permaneceu exposta case corenta anos no Museo Provincial de Lugo converténdose nun referente fundamental para o patrimonio cultural galego e incluso en parte da propia imaxe da institución museística dependente da Deputación de Lugo. Onde vai? Cosme Pombo explicou que, unha vez iniciado o expedente de BIC, as pezas que forman parte do mesmo deben de estar sometidas ao control da Dirección Xeral de Patrimonio da Xunta de Galiza. Outra das preguntas dos nacionalistas está dirixida a saber onde foi depositada a devandita colección despois do levantamento do Museo Provincial de Lugo e se segue no mesmo sitio neste intre.


Summary: Existen argumentos xurídicos sólidos que certifican o direito de Otegi a ser candidato e a carencia de fundamento da sentenza da Audiencia Nacional referendada pola Xunta Eleitoral de Gipuzkoa.

O debate xurídico arredor da decisión da Xunta Eleitoral de Gipuzkoa que declara inelixíbel a Arnaldo Otegi está servido e manterase aberto no mínimo até o Tribunal Constitucional se pronunciar ao respeito. EH Bildu ten dous días, a contar desde onte, para apresentar alegacións á Xunta Eleitoral de Gipuzkoa perante o seu fallo. Todo indica que non serán aceitadas, co cal o caso pasaría en primeira instancia ao xulgado contencioso-administrativo e, na eventualidade de as teses da esquerda abertzale non prosperaren, só ficaría a vía do recurso perante o Tribunal Constitucional. Contra Otegi a Audiencia Nacional ditou unha condena en setembro de 2011 por pertenza a organización terrorista. A pena, 6 anos e 6 meses de prisión. Foi parcialmente revogada polo Supremo en maio de 2012. Mais a condena levaba aparellada dúas penas de inhabilitación especial por espazo de 10 anos (até 2021), unha como accesoria da privación de liberdade e referida ao direito de sufraxio pasivo e outra pena de inhabilitación especial para emprego ou cargo público. A pena de inelixibilidade tería expirado ao se ter cumprido o tempo da condena, afirman xuristas de tendencia progresista A primeira pena de inhabilitación especial -a que ten a ver co direito de sufraxio pasivo (isto é, co direito a ser votado, a ser candidato)- é precisamente a que se lle aplica agora a Otegi por parte da Xunta Eleitoral de Gipuzkoa. Este é o aspecto fulcral do asunto. Xuristas como Pilar Eirene, que publicou un artigo ao respeito en ElDiario.Es, entende que esa pena non é de aplicación, porque, ao ser accesaria á principal -a da privación de liberdade por 6 anos e 6 meses-, tería caducado canda ela, isto é, no momento, marzo deste ano, en que Otegi abandonou o cárcere. Esta é a mesma liña de defensa que emprega o avogado de Otegi, o prestixioso xurista Íñigo Irún. Tamén o fiscal do Tribunal Superior de Xustiza de Euskadi, Juan Calparsoro, ten apuntado na mesma dirección: "É unha pena accesoria á pena de prisión que, como todo o mundo coñece, xa se ten extinguido, xa se ten cumprido". O problema para Otegi estaría na interpretación, restritiva, da norma que realiza a Audiencia Nacional: "Alén da opinión que cada un teña, a Audiencia Nacional entende que a esta pena, embora ser accesoria, mantén a súa vixencia, e son eles os que teñen que interpretar esta accesoriedade". As normas que afectan direitos fundamentais deben aplicarse de forma que os danen o menos posíbel, entende a letrada Pilar Eirene En direito enténdese que as normas, nomeadamente aquelas que atinxen a direitos fundamentais, como o de participación política, deben interpretarse "no sentido do menor prexuízo ou afectación posíbel dos devanditos direitos", afirma Pilar Eirene. O que tería acontecido, portanto, é que a Audiencia Nacional tería feito unha aplicación restritiva da lei sen salvagardar direitos fundamentais de Otegi. A Xunta Eleitoral de Gipuzkoa, pola súa parte, limítase a non entrar no fundo do asunto e a constatar que existe unha sentenza da AN nesa dirección. Canto á outra pena accesoria que se impón a Otegi -a inhabilitación para ocupar cargo público por espazo de 10 anos, portanto até 2021-, os xuristas máis progresistas entenden que existe xurisprudencia suficiente -o caso do agora parlamentar de EH Bildu Iker Casanova- para entender que non é de aplicación ao líder da esquerda independentista vasca. Aquí a cuestión radica en que na sentenza da Audiencia Nacional non se especifica cal é o alcance da inhabilitación, isto é, que cargos non podería ocupar Otegi. O Código Penal é taxativo ao respeito e prescrebe: "Na sentenza terán de se especificar os empregos, cargos e honras sobre os que recai a inhabilitación". PP e Cs apresentan alegacións para garantir que Otegi non sexa candidato Nótese que ser candidato non é formalmente ocupar un cargo público e que, alén do máis, non existe consenso xurídico arredor de se un parlamentar é "un emprego, un cargo ou unha honra" públicos, dada a súa especial natureza e función, froito da vontade popular expresada nunhas eleccións. Esta pena, con todo, non é á que apela a Xunta Eleitoral de Gipuzkoa -talvez consciente da debilidade xurídica que apresenta- para declarar inelixíbel Otegi. De por parte, e como xa anunciaran, PP e Cs apresentaron esta quinta feira perante a Xunta Eleitoral de Gipuzkoa as súas alegacións contra a hipótese de Otegi se candidatar nestas eleccións.


Os hospitais de día de Oncoloxía e Hematoloxía concibíronse como centros de "asistencia integral" onde os pacientes puidesen acudir a revisións e probas e mais recibir tratamentos nunha mesma xornada. Este sistema evita varios desprazamentos ao centro sanitario, pero tamén implica, necesariamente, tempo de espera entre unha e outra fase da atención. Dilatar o menos posible esas agardas é unha demanda reiterada de doentes e familiares en hospitais de día como o do Hospital Clínico de Santiago, referencia no país por estar ligado a unha das unidades oncolóxicas punteiras en atención e investigación do cancro, pero que en máis dunha ocasión destacou tamén polas súas longas demoras.Entre as primeiras probas, a consulta e a administración do tratamento adoitan transcorrer varias horas que a saturación do servizo contribúe a prolongar. O Sergas subliña que a separación de Oncoloxía e Hematoloxía supuxo unha "diminución importante" das demoras no hospital de día do CHUSCadrando coa posta en marcha dun servizo de mensaxes telefónicas para avisar os pacientes sobre as quendas de tratamento, a Consellería de Sanidade vén de responder unha pregunta formulada o pasado xuño polas deputadas Flora Miranda e Paula Vázquez Verao no nome do grupo de En Marea a respecto das demoras neste servizo e dos plans do Sergas para palialas. As parlamentarias lembraban que antes de recibir a atención máis habitual neste servizo, a quimioterapia, os pacientes procedentes da cidade de Santiago pero tamén da ampla contorna da área sanitaria deben pasar por analíticas e consultas, pasos preceptivos que dada a saturación do servizo poden demorarse "varias horas" antes de chegar, finalmente, á sala de tratamento cando a medicación estea preparada e haxa dispoñible un asento.Na súa resposta, datada no pasado 10 de xullo, Sanidade lembra que dende finais de 2017 "foron separados os espazos dos hospitais de día de Hematoloxía e Oncoloxía", o cal xa resaltara ante protestas de pacientes a mediados de 2018. Esa separación, subliña, supuxo que cada unidade conte cunha consulta de farmacia de seu, "cunha diminución importante no tempo de preparación do tratamento" e un maior número "de cadeiras de brazos e camas". Ademais, agrega, "estase a potenciar a extracción da analítica no centro de saúde o día anterior" para "aforrar o período de extracción e espera do resultado".As deputadas censuran que se ofrecese a doentes "un bocadillo de salchichón" mentres agardan polo tratamento oncolóxico e Sanidade matiza que só é "un refrixerio"O departamento que dirixe Jesús Vázquez Almuíña responde tamén ao que adoita ser un dos aspectos máis controvertidos nas longas horas de espera no hospital de día: a alimentación. "O sustento ofrecido é, segundo o relato en primeira persoa de doentes e confirmado por profesionais, un bocadillo de salchichón que, como calquera sen nocións de nutrición coñece, non é o alimento máis aconsellable para un estado de saúde precario", advertían as deputadas na súa pregunta. "Proporciónase un refrixerio, non un menú hospitalario de paciente ingresado", retruca Sanidade, quen agrega que nas salas de espera "contamos coa inestimable colaboración das asociacións de pacientes que pasan un carriño con café ou infusións".De agora en diante pacientes que o soliciten son avisados por SMS de que o tratamento está preparadoNeste contexto, dende a Consellería optan por salientar as "melloras" para que "os pacientes dispoñan da maior confortabilidade posible e se axilicen os tempos de espera". Entre elas resaltan o devandito sistema de avisos por mensaxes SMS, presentada a pasada semana e da que o Sergas subliña que permite aos pacientes "non estar fisicamente na sala de espera mentres se preparan as doses", aínda que si deben permanecen na contorna do hospital de día. O chamamento "pode acudir á sala de tratamento", enviado por persoal de enfermaría, substitúe para as persoas que o reciben ao aviso por megafonía, o que dende colectivos como a Asociación de Usuarios do Servizo de Oncoloxía do CHUS é valorado tamén por ser un avance na privacidade dos pacientes.A Xunta volve desligarse do problema do aparcadoiroNa súa pregunta parlamentaria Miranda e Vázquez Verao cuestionaban tamén a Xunta polos recorrentes problemas de aparcadoiro nos arredores do hospital Clínico compostelán. "A enfermidade é de seu unha limitación física e económica que se acrecenta pola carestía de infraestruturas tan básicas como o aparcadoiro", resaltan, en referencia ao parking privado ao carón do recinto, que supera os dous euros por hora na súa tarifa xeral.Neste sentido Sanidade responde que "o hospital dispón dunha zona de aparcamento gratuíto nas inmediacións do mesmo", en referencia ás prazas dispoñibles no recinto hospitalario, especialmente saturadas durante as mañás e habitualmente incompatibles co respecto ao horario do propio hospital de día. Alén disto, a Xunta deslígase da cuestión do aparcamento "de pago" porque "corresponde ao Concello" de Santiago, ao cal, como xa fixera Feijóo o pasado outono co daquela alcalde da cidade, Martiño Noriega, desvía a responsabilidade da eventual "habilitación de zonas de aparcamento en áreas límitrofes".


Summary: Mato será tamén a responsábel de desenvolvemento corporativo e RSC na empresa galega de renovábeis.

Hai unhas semanas, a ex conselleira de Medio Ambiente e candidata a alcaldesa da Coruña polo Partido Popular nas pasadas eleccións, Beatriz Mato, anunciaba a súa retirada da vida política. Agora, a ex parlamentaria do PP decide dar o salto á empresa privada e faino da man da cotizada galega Greenalia. Unha porta xiratoria en toda regra. Segundo avanzou a compañía nun comunicado, Beatriz Mato incorpórase ao cadro de persoal de Greenalia para poñerse á fronte do departamento de Desenvolvemento Corporativo e RSC (Responsabilidade Social Corporativa) da firma de renovábeis, pero tamén encargarase da creación e posta en marcha da Fundación Greenalia, que contan con que estea en funcionamento no primeiro semestre do ano. Na súa nova etapa na empresa privada, a ex conselleira poderá facer usos dos coñecementos adquiridos ao seu paso polo departamento de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio do Goberno galego para marcar as directrices nesta materia dentro da compañía. Greenalia, que vén de conectar á rede os seus primeiros desenvolvementos eólicos e que "nos vindeiros días" conta con facer o mesmo coa planta de biomasa de Curtis, cotiza no Mercado Alternativo Bursátil (MAB), onde xa destaca como unha das principais firmas por capitalización, con máis de 200 millóns de euros. Segunda etapa na privada Para Beatriz Mato, enxeñeira industrial con especialidade en Organización Empresarial, pola Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Industriais de Bilbao, non será a súa primeira incursión no ámbito da empresa privada, xa que antes de dar o salto a política traballara como técnica de sistemas para a multinacional IBM e como enxeñeira de calidade para Norcontrol (actual Applus). En política, Mato traballou para o Igape, de delegada de Pesca na Coruña e voceira de Traballo do PPdeG. Parlamentaria pola provincia da Coruña desde 2005 até o presente exercicio, tamén foi conselleira de Traballo e Benestar.


Summary: As eleccións galegas e vascas coinciden na data desde 2009. Núñez Feixoo xa sinalou que optaba porque os comicios tamén coincidisen nesta ocasión.

O presidente, Iñigo Urkullu, convocou un Consello extraordinario de Goberno vasco hoxe segunda feira ás 13 horas e, máis tarde, ás 15 horas, comparecerá publicamente, probabelmente para anunciar eleccións para o 12 de xullo. Pola súa banda, o presidente da Xunta, Núñez Feijxoo, dixo este domingo que convocará eleccións "máis cedo que tarde" porque teñen que celebrarse "de inmediato" para evitar un rebrote da COVID-19. As eleccións en Galiza e Euskadi coincidiron sempre nesta última década, incluída a data do 5 de abril, as citas coas urnas que tiveron que pospoñerse por mor da pandemia. Ambas convocatorias (Consello e comparecencia do lehendakari) no País Vasco coñecéronse ás 9:30 desta mañá. Todo apunta a que Urkullu anunciará eleccións para o 12 de xullo, unha vez escoitados os partidos políticos nunha reunión do 14 de maio, un requisito establecido por Urkullu no decreto do 17 de marzo, que anulou as eleccións do 5 de abril.


Summary: Todas as táboas ligueiras en www.futboldacosta.com e a fase de Ascenso á Liga da Costa en www.copadacosta.com

Menuda fin de semana esta de fermoso sabor copeiro. Esta fermosa Copa da Costa a partido único deixou aos dous Preferentes, o que nos fai afrontar unha competición igualadísima. Ademais, de Xallas e Sofán, tamén quedaron fóra Baíñas, Ponteceso, Muxía ou San Lorenzo. Mañá traeremos as crónicas pero xa podedes ver como quedou o cadro, que podedes ver con todas as competicións copeiras en copadacosta.com. Unha Copa que se dispersou tamén en sábado pois a Primeira e a Preferente continúan vivas. O máis destacado é a vitoria dun Fisterra segue sen perdoar e está a un partido do título e do ascenso. Por abaixo, a xornada foi moi positiva para Xallas e Soneira pero moi negativa para unha Esteirana que se mete en descenso directo, provocando (se non o evita o Volantes) o descenso do Cee a 3ª. A Copa de F8 Traeremos tamén crónica completa da fermosa festa do F8 vivida o sábado nas Redondas. Unha completa xornada na que a SD Fisterra, con dous títulos, e o Outes, saíron triunfadores. Ao mesmo tempo, en Noia, o EFM Vimianzo e o Concello de Ponteceso xogaron a Fase Final Provincial de FS, coincidencia que os deixaron sen unha final de Copa que se gañaran no campo. Os pontecesán saíron campións alevíns mentres os vimianceses caeron na final. Fases de Ascenso Dos seis representantes costeiros nas Fases de Ascenso Ás Ligas Galegas Base, só o Dumbría infantil pasou de ronda. Fisterra Xuvenil e Outes Cadete, como segundos, quedan eliminados mentres que os tres campións dos grupos costeiros, Os Miúdos xuvenil e Zas Cadete, e o Cee infantil (que perdeu a penaltis), aínda teñen opcións volvendo a Cuartos. Máis Copa A fin de semana deixou tamén competicións copeiras en todas as categorías, Xuvenís, Cadetes, Infantís e Veteranos, que podedes ver en www.copadacosta.com.


Summary: O Partido Popular tramita o aforamento do monarca por vía rápida para impedir que poida ser demandado, agás perante o Tribunal Supremo. Todo indica que a medida contará só co apoio do grupo popular.

Tres días. Só tres días lle farán falta ao Partido Popular para sacar adiante o aforamento de Juan Carlos de Borbón. As présas do grupo que apoia o Goberno por protexer o ex-monarca após perder a súa inviolabilidade lévano mesmo a rozar o incumprimento dos tempos e formas fixados polo Regulamento do Parlamento para garantir que esta mesma quinta feira (26 de xuño) o Borbón sexa un aforado máis. Algunhas fontes apuntan a que as présas resultan do temor a que finalmente se materialicen as demandas de parternidade que dese hai anos axexan a Juan Carlos. No concreto unha, a de Albert Solá que reclama por vía xudicial --até o momento sen froitos-- unha proba de paternidade que demostre a súa descendencia do Borbón. Solá naceu en 1956 en Barcelona, o que convertería de, se comprobar que as súas demandas son certas, no fillo varón máis vello de Juan Carlos e, polo tanto, no primeiro da liña sucesoria. Na súa carreira, o Partido Popular só contará cos votos favorábeis de Unión del Pueblo Navarro --a marca branca do PP en Nafarroa-- e Foro Asturias --a escisión que liderou Álvarez Cascos. Os demais grupos parlamentares con representación rexeitan o fondo e/ou a forma da reforma lexislativa acordada polo Partido Popular de maneira que se absterán ou votarán en contra. Mesmo o PSOE, en cuxas ringleiras continúa a tensión en pleno proceso para elixir a nova secretaría xeral do partido. Unha emenda para asegurar a vía rápidaE é que @s populares optaron por emendar un texto lexislativo en proceso de tramitación para regular o aforamento de Juan Carlos. Un texto que, así as cousas, non ten nada a ver coa abdicación e sucesión monárquicas. Será o proxecto de lei de reforma do Poder Xudicial o que finalmente inclúa a protección xudicial do que foi xefe de estado durante 39 anos. Unha nova norma que atinxe as condicións laborais de xuíces e maxistrados --regula xubilacións, oposicións á función pública e permisos por asuntos propios na xustiza. Agora, após a emenda que presentará o Partido Popular, rexerá tamén a condición de aforado do Borbón. Desta maneira o Partido Popular garante que en tan só 3 días o texto normativo sexa debatido e aprobado --grazas á súa maioría parlamentar-- polo Congreso d@s deputad@s e canea os tempos marcados para un proxecto de lei ou un decreto lexislativo, que se demorarían no mínimo un ano. Un procedemento que podería ser contrario á leiEsta terza feira, o PP convocará --en solitario-- un pleno extraordinario que decorrerá o 26 de xuño. Aí debaterase o proxecto de lei de reforma xa coa emenda sobre o aforamento real. Desde a Izquierda Plural, o deputado Gaspar Llamazares, presentou xa un recurso perante o que considera unha medida "ilegal". Tanto no fondo coma na forma. Pois segundo o parlamentar de IU a tramitación lexislativa que o PP outorgará ao aforamento incumpre o fixado polo Regulamento da Cámara que exixe un mínimo de 48 horas entre a ponencia e a Comisión na que se tratou a emenda. Aliás, segundo Llamazares existe unha incongruencia entre o texto orixinario do proxecto de lei de reforma do Poder Xudicial e o novo artigo incorporado para a ocasión. Cuestión que resultaría contraria a dereito, como sinalou o Tribunal Constitucional na sentenza 23/1990 na que sinala como necesario que as emendas "versen sobre a materia á que se refire o proxecto de lei que tentan modificar". En troca, o PP retruca que a emenda "poderá non gostar, mais é legal".


Summary: Non deixamos de sorprendernos co bo de Fran Martín, un dos membros da marabillosa familia de APEM. Aínda temos unha manchea de tesouros dos anos 99 e 2003 recuperados do faiado, que son auténticas xoias.

Hoxe, recuperamos esta homenaxe a unha das heroínas de Fran.


Summary: A nova de que o PP galego achegou ás contas de Bárcenas uns 21 millóns de pesetas que non foron declarados a Facenda leva a toda a oposición a emprazar a Núñez Feijóo a que dea explicacións

A oposición colle o testemuño da cidadanía e quere explicacións. A nova de que o PP galego achegou ás contas de Bárcenas uns 21 millóns de pesetas que non foron declarados a Facenda, e que estarían relacionados coa trama Gürtel, pon os populares galegos nunha situación máis que complicada. Un escenario no que cómpren as explicacións e aclaracións, de habelas. Así, o portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, criticou que Feijóo, presidente do PP galego, "tente desentenderse deste asunto". Para o nacionalista, o presidente da Xunta debe explicar á sociedade galega o significado desa "Galiza connection" e considerou que toda esta trama só é a punta do iceberg dun sistema "corrompido" porque existen corruptos e quen corrompe e a corrupción só pode ser eliminada cunha "rexeneración democrática a fondo". "Luz e taquígrafos" Pola súa banda, o portavoz do Grupo Parlamentario Socialista, Abel Losada, manifestou unha "enorme preocupación" dos socialistas por este "descrédito procedente do Partido Popular tanto a nivel de España como de Galicia" e esixiu ao Presidente Feijóo que "dea a cara". Losada pediu ao presidente galego que "ese discurso de luz e taquígrafos que sempre fai, se materialice en explicarlle aos galegos e ás galegas o papel do PP nunhas actividades presuntamente delictivas". Alternativa Galega de Esquerdas (AGE), por boca do seu deputado Juan Fajardo, exixíu unha investigación "a fondo" e que se tomen as medidas oportunas porque á vista das últimas novas, aponta con ironía, "hai que ver se o PP é legal". Tamén desde Compromiso por Galicia se pronunciaron a este respeito. A formación galeguista insta a Feijóo a dar unha rolda de prensa con "luz e taquígrafos" e que aclare se el sabía algo "deste método irregular de pago", e, no caso de non facelo, fica claro, segundo Compromiso, "que o PP é unha auténtica mafia".


Summary: A cita en Compostela evidenciou as diferenzas, tensas, entre ambos dous grupos, 'villaristas' e 'oficialistas'. O documento político da actual dirección foi derrotado e o grupo no Congreso negouse a render contas perante a asemblea. Agás Alexandra Fernández: ""Non pode ser que as decisións de En Marea se tomen como un satélite" de Unidos Podemos, dixo.

"Unidade" foi a palabra que o portavoz de En Marea, Luis Villares, reiteraba ao inicio do Plenario de En Marea que este sábado decorreu en Compostela. "Unidade" repiteu tamén Xosé Manuel Beiras xa pola tarde e no mesmo escenario. Mais a concorrida asemblea, participaron 600 inscritos, non deixou precisamente unha imaxe de "unidade". Houbo tensións, reproches e, principalmente, a sensación de que no Plenario había dúas mareas diferentes. Non só no que atinxe a táctica ou estratexia senón tamén con diferenzas políticas e ideolóxicas de fondo entre ambas as dúas. Houbo toque de corneta e, a diferenza de citas anteriores,rexistrouse unha importante afluencia de persoas. As primeiras votacións foron gañadas polos 'críticos', como a referida á composición da mesa do plenario ou ao regulamento. Non todo foi vento en popa para a Mesa da Confluencia, pois a súa tese das 'listas abertas' para elixir os novos órganos de dirección non saíu adiante. Si que lograron importantes vitorias, entre elas ver como (por 271 votos a favor e 181 en contra) se aprobabaa súa emenda á totalidade ao documento político da dirección de Villares. Congreso Os deputados de En Marea no Congreso negáronse a render contas perante o Plenario. Un desplante que argumentaron dicindo que concorreron ás eleccións españolas baixo unha coligazón electoral antes de que En Marea se constituíse como espazo de seu. Houbo unha voz discordante, a de Alexandre Fernández, que si que quixo intervir perante as persoas inscritas Fernández falou claro desde o inicio: "Hoxe tiña que estar aquí un portavoz [do grupo no Congreso]. Que non estea é unha mostra de que na organización hai dificultades". A deputada advertiu que "cada vez hai máis diverxencias entre os que queremos que En Marea siga cos pes e a cabeza en Galiza" e os que se "afastan" do espazo de decisión galego. "As relacións entre Unidos Podemos e En Marea é ada vez máis complicada. Faise exclusivamente a través de 2, 3 deputado, que non partillan a información", criticou. "Non pode ser que as decisións de En Marea se tomen como un satélite" de Unidos Podemos, concluíu Fernández. Mais a fenda non se limita ao grupo de En Marea no Congreso. Tamén aniña en Galiza. Fica por diante un proceso para renovar os órganos directivos mais tamén ver como se clarifican unhas diferencias internas que ameazan con deixar o chamado de Villares e Beiras, "unidade", nunha simple palabra.


Summary: A Asociación Galega de Editores non participará este ano nas dúas feiras máis importantes do sector en Europa e aínda non sabe se estará en Guadalajara e Boloña. A Consellaría de Educación e Cultura elimina o posto expositivo doutras edicións "por motivos económicos"

A promoción do libro galego no exterior está ferida de morte. Ou algo así, se atendemos á última decisión que tomou a Consellaría de Educación e Cultura de non participar nas feiras de libro de Barcelona e Frankfurt. Segundo fontes da Asociación Galega de Editores, AGE, aínda non saben se participarán ou non nas de Gualadalajara e Boloña. A nova colleu por sorpresa ao sector que contaba, como en todas as edicións anteriores, cun posto expositivo. A decisión de Xesús Vázquez Abad é outra mala nova para as empresas editoriais A Fira Internacional del Llibre de Barcelona, Liber, chega ao seu 30º aniversario e segue a ser un lugar que reúne editor@s, escritor@s e comprador@s internacionais. É un espazo imprescindíbel onde as empresas teñen a posibilidade de realizar contratos e acordos ao máis alto nivel. A de Frankfurt considérase como o maior encontro mundial do sector editorial desde o seu nacemento en 1949 con cifras que falan de 7.000 expositores e 280.000 visitantes A situación do sector editorial é crítica. A decisión de Xesús Vázquez Abad é outra mala nova para as empresas que xa viron como a Xunta quixo reducir nun 60% as adquisicións para as bibliotecas e baseou a promoción nun frouxo Ano da Lectura 2010.


Entre 2005 e 2006 tiveron lugar as negociacións de paz entre o goberno español e a banda terrorista ETA, o interlocutor do goberno era o presidente do PSE, Jesús Eguiguren e en fronte tivo a Josu Ternera primeiro e a Thierry despois. As negociacións non chegaron a bo porto e a final de 2006 ETA rompeu a tregua co atentado do aeroporto de Barajas. Ese mesmo ano, Cineuropa cumpría vinte anos e un descoñecido director vasco chamado Borja Cobeaga era nomeado ao Oscar á mellor curta de ficción por Éramos pocos, protagonizada por Ramón Barea. Pódese facer rir con este tema? Cobeaga demostra que non só se pode, senón que o resultado é terapéutico Pasaron apenas oito anos, e este cúmulo de feitos sen relación aparente confluíron nesta vixésimo oitava edición de Cineuropa onde Borja Cobeaga presenta Negociador, unha película protagonizada por Ramón Barea e baseada libremente no errado proceso de paz entre o goberno do PSOE e ETA. Nun primeiro termo, a proposta podería non ter máis interese que o histórico pero se aclaramos que Negociador é unha comedia, o asunto gaña interese e relevancia: Pódese facer rir con este tema? Cobeaga demostra que non só se pode, senón que o resultado é terapéutico. O director e guionista leva anos quitándolle ferro ao asunto vasco desde os pioneiros sketches de Vaya semanita ata o último gran éxito do cine español 8 apellidos vascos, onde asina o guión. Con todo, en Negociador dá un necesario paso máis ao mostrar as conversas de Eguiguren, Ternera e Thierry; desidealizando o ocorrido e quitándolle calquera halo de transcendencia, Cobeaga céntrase nos pequenos detalles dunha negociación deste tipo como quen paga as consumicións do mini-bar ou en como explicarlle a unha tradutora as diferenzas entre Pobo Vasco e Euskal Herría cando en inglés se din do mesmo xeito. Onde unha parte ve un "diálogo" para a fin "da violencia", o outro ve unha "negociación" para o fin "do conflito", unha loita terminolóxica que reduce ao absurdo esta negociación/diálogo dende o primeiro momento. A frialdade da austera posta en escena contrasta coa calor das interpretacións de Ramón Barea, Josean Bengoetxea ou Carlos Areces. O filme con todo, non é unha sucesión de gags ou unha comedia disparatada, como poderían ser os seus anteriores traballos, Negociador é puro posthumor, fai rir pola vía da traxedia, nin banaliza nin perde a magnitude do tema que trata, de feito logo do sorriso hai golpes duros que o conxelan e nese equilibrio imposible, entre traxedia e comedia, é onde reside a grandeza da película. Onde unha parte ve un "diálogo" para a fin "da violencia", o outro ve unha "negociación" para o fin "do conflito", unha loita terminolóxica que reduce ao absurdo esta negociación/diálogo dende o primeiro momento Algúns din que esta película chega demasiado pronto, que pasou moi pouco tempo para falar da fin de ETA e, a maiores, facelo en clave de comedia. A reacción do público demostra o contrario, non hai mellor xeito de romper o silencio da tensión que co son da risa. Ademais, xa nos ensinou o mestre Gila que, independentemente de quen sexa o inimigo, o mellor xeito de solucionar un problema é iniciando unha negociación: "Está ETA? Que se poña!"


Summary: Baixo a escusa dunha homenaxe a Marcos Valcárcel, o gabinete de comunicación deste departamento convocou a prensa para "presentar oficialmente" o novo nome do centro de ensino da Carballeira. Ao acto, ademais do conselleiro, acudiron o delegado da Xunta en Ourense, o alcalde da cidade, a xefa territorial de Cultura e Educación, e o vicepresidente da Deputación

A cadea de recortes que o Goberno español vai sacando adiante --cuxo último elo foi a tesourada de 3.000 millóns na Educación-- deixaron en branco o calendario de inauguracións. Porén, o titular de Cultura e Educación, Jesús Vázquez, convocou nestes días a prensa a través do seu gabinete de comunicación para inaugurar --"presentar oficialmente", segundo a nota-- o novo nome dun instituto de Secundaria. Argumentando que se trata dunha homenaxe ao xornalista e escritor Marcos Valcárcel, falecido en 2010, Educación anunciou que o IES A Carballeira, en Ourense, levaría o seu nome. Xa o levaba a biblioteca do centro, a cuxo acto de inauguración asistira Valcárcel. No acto, Jesús Vázquez estivo acompañado da equipa directiva do centro, o delegado da Xunta en Ourense, Rogelio Martínez, o alcalde de Ourense, Francisco Rodríguez --PSOE--, a xefa territorial de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Mercedes Gallego, e o vicepresidente da Deputación, Rosendo Fernández. Houbo discursos, posado para os medios gráficos ao destapar a placa co novo nome e unha presentación tipo 'power-point'. Con este acto, a consellaría de Educación di que "volve dar conta do seu recoñecemento para cos docentes e intelectuais galegos". Vázquez aproveitou a ocasión para repetir que o RD 14/2012 terá "unha incidencia mínima" na Galiza --dando a entender que si será aplicado--, e rebaixou importancia á folga convocada no ensino o vindeiro martes "porque só está amparada por un sindicato", referíndose a Comisiones Obreras. Nada dixo da manifestación en defensa da Educación --e da Sanidade-- pública que hai convocada para o vindeiro 3 de xuño, apoiada pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público e que se prevé multitudinaria.


Summary: Esta sexta unha folga mundial impulsada por un movemento de mozas e mozas volverá chamar a atención sobre a irresponsabilidade das persoas adultas dos países máis ricos que están ao mando do planeta e miran cara a outro lado cando escoitan falar de quecemento global. Para as sete e media da tarde está convocada unha manifestación en Compostela; e ás oito, ás da Coruña e Vigo, así como concentracións noutros puntos do país.

Na Galiza, un dos portavoces de Fridays For Future é Kai Lois Baltrusch Montero, 23 anos e natural de Ponteareas, estudante de Bioloxía en Compostela e "agora fago tamén de co-voceiro no Movemento Galego Polo Clima", a plataforma que conseguiu agrupar 78 organizacións e colectivos en defensa do planeta fronte a destrución que impón o modelo económico capitalista. Como facer que un escéptico das consecuencias inmediatas do quecemento global entenda a situación de alarma? A probabilidade dun cambio global abrupto, é dicir, de chegar a un escenario que pon en risco a continuidade da nosa civilización é dun 5%. Mais esa probabilidade está calculada en base aos gases de efecto invernadoiro emitidos até agora. E isto vai indo a máis. O cambio non é un proceso lineal; é un círculo vicioso. Parece pouco o 5%, pero é como subirse a un avión que ten 1 posibilidade entre 20 de que se vai espetar… quen subiría a ese avión? Ninguén subiría, pero estades enviando as vosas fillas e fillos a subir a ese avión. Hai máis escépticos entre aqueles que temen perder o traballo? Estámolo vendo no caso das Pontes e comprendémolo. O manifesto polo clima reclama que se feche a central… O que o movemento reivindica é unha transición ecolóxica xusta que asegure o traballo en sectores ambientalmente sostíbeis. Pero iso non quita que haxa que facer sacrificios para cambiar o sistema de crecemento ilimitado nun planeta con recursos finitos. O que está en xogo non son só postos de traballo, senón a continuidade da civilización humana. Se puidese elixir unha tribuna no país desde a que lanzar a voz de alerta, cal elixiría? Pois aquela na que tivese un maior impacto e chegase a máis xente. Se fose no Parlamento e emitido en directo pola TVG, pois por min, perfecto. Ten unha importancia tremenda transmitir esta situación de emerxencia. Os Gobernos teñen que comezar a dicir xa a verdade sobre a emerxencia climática. Cal sería a primeira frase desa mensaxe?Estades endebedando o noso futuro. Ninguén subiría a un avión que ten 1 posibilidade entre 20 de se espetar, pero estades enviando as vosas fillas e fillos a subir a ese avión. Cando tomou conciencia do problema e decidiu actuar?Pois desde que empecei a carreira… pero é certo que neste último verán movementos como Extinction Rebellion, do que tamén fago parte, ou Fridays For Future empezaron a coller forza na Galiza. Empecei a participar na construcións destes movementos aquí no país, e agora na organización da folga polo clima deste 27 de setembro. Como define Fridays For Future?Empezou pola iniciativa de Greta Thunberg de facer folga cada sexta feira, unha protesta para denunciar a inacción dos Gobernos diante dunha situación de emerxencia climática. O fundamental é que somos un movemento liderado pola mocidade e cuxa cara visíbel é a mocidade. Tócanos darlles un toque de atención aos Gobernos. Cal é a implantación de Fridays For Future na Galiza?Alá por febreiro apareceron os primeiros núcleos activos en Ferrol, en Vigo e na Coruña. O nodo de Santiago activouse contra finais do curso académico. Agora estamos no Movemento Galego polo Clima, unha plataforma que se construíu a partir de agosto ao redor dun manifesto. Na coordinación andaremos polas corenta persoas de distintas organizacións. Pero o papel central durante a xornada de folga é de Fridays For Future, como entidade que convoca. Que achega Fridays For Future ao movemento ecoloxista?Un sopro de ar fresco. Centrar o foco en quen vai sufrir as consecuencias do quecemento global, as xeracións máis mozas. E somos nós, mozas e mozos, quen debemos liderar agora a chamada de atención. Hai maior sensibilidade respecto do problema do quecemento global entre a mocidade que noutros segmentos de idade? Penso que si. Isto nótase en países nos que a educación ambiental asentou hai anos… non como aquí. Digamos que somos xeracións máis formadas na cuestión e por iso estamos máis concienciadas. E comprendemos que chegou a hora de actuar, pero o chamamento á folga está dirixido a todas as idades. Quen ou que son os culpábeis do quecemento global?Fridays For Future apunta directamente aos Gobernos pola súa inacción. Evidentemente podemos falar de actores concretos: de empresas que causan danos ambientais, ou dos nosos propios hábitos de consumo. Pero os grandes cambios estruturais, empezando pola transición enerxética, son decisións que atinxen os Gobernos. Hai cousas, como a creación de impostos ou a redución a cero das emisións, que pensamos que só se poden conseguir centrando a atención sobre os Gobernos. Desde a política pódese incidir tanto nas empresas como nos nosos impactos. Os problemas derivados do quecemento global afectan todo o planeta, pero segundo as áreas, uns inciden máis que outros. Muda tamén a estratexia de denuncia?A nosa estratexia non muda porque o que estamos é a solicitar dos Gobernos que actúen xa. As reivindicacións concretas son bastante xenéricas e son asumidas por todo o movemento. Tampouco corresponde a Fridays For Future levar á sociedade o debate sobre como facer a transición ecolóxica, se en base a un capitalismo verde, ao decrecemento ou a unha economía circular. De momento, a loita é a visibilización dos problemas e que os Gobernos presten atención. Cales son os problemas máis graves aos que podería enfrontarse Galiza?Hai problemas globais moi graves, entre eles, a subida do nivel do mar. No noso caso, se xuntamos a xestión do monte cun monocultivo de determinadas especies forestais co quecemento global os resultados poder ser nefastos. Despois están os bancos de pesca, que tamén se ven en perigo, como a seguridade alimentaria no que respecta á produción no rural, na horta, neste caso por pragas ou procesos de desertificación. Que aprenderon do movemento ecoloxista galego neste espazo que están a construír? Estamos aprendendo moito, claro. Somos inexpertas. Pero o que teño que dicir é que nos están dando espazo. Están cumprindo un papel de acompañante, que apoian con recursos e consellos, pero deixando que teñamos o noso propio espazo.


Summary: O biólogo Roi Cuba (Lugo, 1987), presidente da Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza (Adega) conversa con Sermos Galiza sobre as necesidades do país en termos de ecoloxía e os retos de futuro que enfronta. A invasión eólica, a eucaliptización ou o baleirado de encoros son problemáticas de transcendental importancia para o presente do país e para as futuras xeracións de galegas e galegos.

Un dos maiores retos que enfronta a humanidade é o cambio climático. Como afecta á Galiza en particular e que estratexias considera que se deben seguir para pórlle freo? Estamos a ver as consecuencias deste ritmo económico desenfreado que está a provocar unhas emisións moi grandes e catástrofes naturais en todos os lugares do mundo. A chave é actuar localmente; temos que tratar de aforrar enerxía mais tamén aforrar recursos, é dicir, reducir o consumo superfluo e centrarnos en cuestións que son fundamentais para os territorios, como poden ser a produción de alimentos ou de certos materiais que son necesarios para a nosa vida. Desde logo, o modelo colonial, xa sexa no eido enerxético ou na produción de pasta de papel utilizando unha especie invasora como é o eucalipto, loxicamente non é un bo negocio para a Galiza. Aquí o cambio climático pode afectar de moitas formas; un efecto a medio ou longo prazo pode ser a suba do nivel do mar. Se sobe a temperatura global, vai acabar derreténdose o xeo que hai nos polos e provocando unha suba que, aínda que sexa só duns pouco centímetros pode ser catastrófica para a nosa costa. Todo o relacionado coas secas que o cambio climático provoca tamén pode afectar especialmente na Galiza. Parece difícil de pensar, mais a Galiza pode chegar a ter déficit de auga, tanto para a poboación como para as nosas actividades de consumo ou a propia natureza que vería como mudan os seus hábitats. Todo isto está a acontecer xa e imos ver cada vez como ocorre con máis frecuencia. A respecto do cambio climático temos unha liña estratéxica que aprobamos na última asemblea de Adega e que imos reforzar. Nós levamos traballando sobre o cambio climático desde cando nin se falaba do tema. —O cambio climático afecta todo mundo e, por tanto, todos desempeñamos un papel en intentar frealo. Con todo, as responsabilidades dunha persoa de a pé non son as mesmas que as dunha multinacional ou unha Administración. Que nivel de responsabilidade ten cadaquén? Evidentemente as grandes empresas están nun sistema no que se senten cómodas, polo que nos opoñemos a este sistema. Non pensamos que haxa que facer pequenos cambios senón que apostamos por mudar o sistema directamente. En moitos casos, as Administracións deberían estar a pensar máis no conxunto da poboación e na natureza e non tanto en favorecer as grandes industrias. A Administración galega debería pensar máis en temas que está a deixar pasar como pode ser a protección das nosas especies en perigo de extinción. O mesmo acontece coas especies exóticas invasoras; na maioría dos casos a resposta da Administración adoita chegar demasiado tarde, cando xa non se pode facer nada ao respecto. A chave está en traballar na prevención e evitar plantar estas especies, porque cando xa están no territorio é case imposíbel eliminalas. Nós tratamos de facer divulgación para que a poboación se dea conta da importancia destes temas mais tamén cada persoa pode desempeñar un papel como saber recoñecer estas especies exóticas invasoras, localizalas e avisar de onde están. —Que consellos daría á xente para axudar o planeta? Unha cuestión realmente importante é a xestión de residuos. Nós sempre dicimos que o mellor residuo é aquel que non se xera mais unha vez que se xera, debemos saber que facer para xestionalo correctamente. Os residuos máis abundantes nos fogares son os orgánicos, polo que debemos coñecer as mellores ferramentas para compostalo, principalmente para non ter que estar transportando cara a Sogama desde todos os lugares da Galiza. Se comemos unha mazá, que é todo auga, e a teñen que levar en ocasións a centos de quilómetros para que sexa incinerada é algo que non ten ningún tipo de sentido. A solución que nós propomos é deixar de incinerar residuos para que, a nivel particular, se intente compostar, xa sexa na nosa casa ou compostorios comunitarios. Os outros residuos son máis fáciles de separar e, por tanto, de reciclar. Outras accións que podemos levar a cabo son a aposta por cultivos autóctonos, consumir produtos o máis próximos posíbeis ou mesmo, se podemos cultivar nós parte da nosa dieta sería o ideal, mais sendo conscientes do que lle estamos botando á terra evitando produtos sintéticos. Para alén diso, se temos unha finca na cal poidamos plantar árbores autóctonas e crear puntos que sexan interesantes para a fauna sería algo tremendamente bo para a natureza. —Un tema moi de actualidade no país é o incremento de parques eólicos. Do punto de vista ecolóxico, cales son os maiores retos que enfrontamos após a prevista instalación dos macroparques? Loxicamente cando se fala das enerxías renovábeis, choca un pouco que unha asociación ecoloxista como a nosa se opoña. Obviamente estamos a tratar un tema moi complexo mais nós percibimos que unha gran parte da poboación está a darse conta de que non é tan sinxelo como estar a favor ou en contra dun tipo de enerxía. Ao principio só se falaba de impacto paisaxístico ou de aves que morrían por impactar contra as aspas, mais estamos a ver que é unha problemática que vai máis alá. A nivel ecolóxico hai unha serie de efectos sobre a natureza e sobre os servizos ecosistémicos que é o que nos permite ter un ar limpo, ter auga abundante e de calidade. Nós non nos opoñemos á instalación de todos os aeroxeradores senón que nos opoñemos á intención de levar a cabo un espolio no noso país. Ademais, a instalación masiva de parques eólicos podería afectar zonas de alto valor ecolóxico e zonas de alto valor produtivo como son vales e zonas poboadas. Desde Adega escoitamos todas as posicións e intentamos actuar co que sexa o mellor para o país. A plataforma 'Eólica, así non' leva facendo un traballo moi interesante desde o ano pasado aglutinando até 75 colectivos para loitas pola defensa da Galiza. En definitiva, cremos que o plan eólico está totalmente desfasado con leis de xentrificación administrativa que nós chamamos lei de depredación. Deberiamos ter maneiras de protexer nós o noso. —Falando sobre as renovábeis. No caso galego, cal cre que son as enerxías renovábeis que se deberían promover e implantar? Non é tan simple como mudar un sistema de enerxías fósiles por un de renovábeis, porque todas as enerxías teñen o seu impacto. En moitas ocasións, os materiais que fan falla para instalar estas estruturas enormes poden traer certos problemas. Por iso cómpre apostar polo aforro, tentar reducir o consumo e mudar o sistema. Debemos tratar tamén de ser eficientes e aí é onde é preciso analizar cales son as enerxías máis lóxicas para implantar en cada territorio. Pode ser eólica con aeroxeradores, se cadra, máis pequenos e que estean situados perto dos núcleos de consumo. Pode ser enerxía solar tamén, aproveitando a cuberta de parques empresariais ou até xeotérmica e hidráulica nos lugares onde sexa necesario. A chave está en minimizar os transportes de enerxía. —Acerca da eucaliptización. É un dos grandes problemas que o país enfronte mais cal é a dimensión verdadeira da problemática e cales serían os pasos a dar para tentar solucionalo? Estamos falando dunha superficie de plantacións de eucalipto de aproximadamente entre 17 e 20% da superficie total galega, é dicir, entre 500.000 e 600.000 hectáreas desta especie invasora. Con isto xa podemos facernos unha idea do dramática que é a situación. A perda de biodiversidade é un dos principais problemas, tanto polos efectos que ten a planta como pola súa xestión. É vital que se mude a política forestal e apostar máis polas especies autóctonas e facer un mercado de madeiras de calidade. Mais isto é aínda máis grave se pensamos que aquí nin sequera se fecha o ciclo produtivo, producimos a pasta de papel que se exporta a outros países para facer papel hixiénico. É realmente descorazonador o que están a facer co noso territorio. —Sobre as prealertas de seca que se veñen dando nos últimos tempos. Hai un perigo real de que se impoñan restricións ao consumo de auga na Galiza? Se non a curto prazo, a medio ou longo prazo non podemos estar tranquilos a 100% en ningunha comarca do país. Unha das consecuencias do cambio climático é esa, períodos moi longo sen chuvias que provocan secas ou período de chuvias moi fortes pero máis concentradas. É moi necesario que coidemos moito a nosa auga, sermos moi precavidos á hora de botar, por exemplo, puríns antes de chuvias para non contaminar acuíferos e demais. —Para alguén que non coñeza a Asociación para a Defensa Ecolóxica da Galiza, en que consiste o seu labor, que papel desempeña? Adega é a unha asociación aínda máis vella ca min, fundouse non anos 70 e nace da necesidade de protexer o medio ambiente galego como seu propio nome indica. Nós en Adega funcionamos como unha serie de socias e socios e unha directiva moi ampla na cal hai persoas expertas en distintas materias, normalmente todas teñen a ver co medio ambiente, mais tamén hai xente experta noutros ámbitos. Desde a directiva tentamos ter sempre pensamentos críticos e ben formados, polo que é fácil asesorarnos en case calquera tema. É un funcionamento práctico e eficaz mediante o cal podemos dar resposta ás problemáticas ambientais que temos na Galiza. Unha cuestión da que gusto moito de Adega é a parte activista de desempeño de actividades en contacto coa natureza como poden ser actividades de educación ambiental e outras divulgativas ou máis reivindicativas como as deseucaliptizacións. —Sinala que Adega botou a andar antes de que vostede nacera. Que loitas históricas destacaría da entidade que agora dirixe? As primeiras reivindicacións grandes de Adega foron contra as nucleares. Pretendíase instalar en Xove unha central nuclear o cal supuña moitos problemas, sobre todo no vertido dos residuos radioactivos. Naquel momento fixéronse moitos actos contra esa central, viaxouse a Bruxelas para dar visibilidade ao problema. Outra loita histórica da nosa asociación foi contra Ence e a súa instalación na ría de Pontevedra, unha batalla que hoxe continuamos. —Como é a cobertura do ecoloxismo no panorama mediático actual? En xeral, mal. É fundamental proporcionar información científica á poboación, sen informacións manipuladas por sectores económicos que acaban por ser moi perigosas para o clima en xeral. O papel dos medios é fundamental nesta batalla que nos afecta a todas e todos. —Como valora a existencia de 'Nós Diario' como xornal diario dixital e en papel íntegro en galego? A existencia de Nós Diario é tremendamente positiva. É importante que sexamos conscientes do que temos no noso territorio e traballar nel, pensar no país desde o país. Nós Diario achega información galega desde a Galiza e iso é fundamental. Son lector do Nós e a verdade e que me sinto privilexiado de que se conte con Adega para poder expresar os nosos puntos de vista sobre o clima e a defensa ecolóxica do país.


Summary: A aseguradora ofrécelle ao persoal dos tres centros que pechará na Coruña, Pontevedra e Ourense manter os seus empregos se se trasladan a Oviedo. As traballadoras de Teleperformance fixeron folga este luns denunciando os máis de 100 despedimentos producidos no último ano

O pasado xoves, na véspera das mobilizacións do 8 de marzo, a empresa Accepta Soluciones Integrales, filial de atención telefónica da aseguradora Grupo Santa Lucía anuncioulle ao seu persoal o peche da maior parte das súas 53 oficinas en España, co obxectivo de "centralizar" os seus servizos en cinco sedes: Madrid, Oviedo, Sevilla, Valencia e Hospitalet. A medida implica o peche dos tres centros que a compañía tiña en Galicia (A Coruña, Pontevedra e Ourense) e, na práctica, o despedimento, de máis de 90 traballadoras.A compañía ofrécelle ao persoal manter os seus empregos se se trasladan a OviedoO Grupo Santa Lucía negociará este mércores cos sindicatos a forma en que se levará a cabo a "reestruturación" do cadro de persoal, ofrecéndolles a todas as operadoras o traslado a algún dos cinco centros que quedarán abertos. É dicir, as 90 empregadas galegas poderán manter os seus postos se se desprazan a Oviedo, algo que parece pouco probable para empregos con salarios inferiores aos 700 euros mensuais. Os sindicatos denuncian que na práctica esta operación constitúe un despedimento encuberto co que a empresa busca rescindir os seus contratos aboándolles unicamente 20 días por ano traballado.O anuncio do peche das tres centrais de Santa Lucía en Galicia engádese a unha longa lista de malas noticias para o sector do telemarketing no noso país. Ao ERE presentado en Bosch e que afecta a máis de 650 traballadoras (máis outras 200 contratadas por ETT e non renovadas) e aos 11 despedimentos que houbo en Atento dende comezos de ano, uníronse nas últimas semanas os problemas en Teleperformance e DxC.O ERE presentado en Bosch para 650 traballadoras en Vigo, ou os recentes despedimentos en Atento, únese a situación en Teleperformance en en DxC, todas na CoruñaAs traballadoras de Teleperformance, empresa que emprega a 500 persoas na Coruña, iniciaron mobilizacións en xaneiro, denunciando que que no último ano houbo máis de 100 despedimentos na central coruñesa e que tan só no mes de decembro a empresa botou á rúa a máis de 50 persoas. Este persoal formaba parte dunha nova campaña de Orange para a que Teleperformance colleu a 80 traballadoras, pero que tras realizar unha formación non remunerada durante cinco semanas, ao pouco de seren contratadas, a dirección comunicoulles o seu cese alegando que non superaran o período de proba. "En realidade o que ocorreu é que Teleperformance calculou mal o persoal que precisaba e despediunos con esa escusa, intentando tapar así un despedimento colectivo e o que iso implica", denuncia a CIG.Os sindicatos critican ademais que as últimas contratacións realizadas en Teleperformance foron todas de xornadas de 25 horas ou menos, incrementando así a precariedade laboral. Ademais, denuncian que a empresa retirou sen previo aviso as ampliacións de xornada até as 30 horas que estaba realizando nalgunha campaña, polo que hai traballadores e traballadoras que veñen de fóra da Coruña "a quen o salario non lle chega nin para pagar os desprazamentos", di a CIG. Este luns CIG, CC.OO. e UGT convocaron un paro dunha hora de duración en Teleperformance, que foi secundado polo 80% do cadro de persoal, que protestou contra os "despedimentos inxustificados", a precariedade laboral, a denegación das peticións de reducións de xornada, as "presións constantes" nas campañas ou a "falta de control e transparencia" ante os cambios constantes de persoal entre campañas.No último ano houbo máis de 100 despedimentos en Teleperformance, 50 só no pasado mes de decembroMentres, o persoal de DxC, tamén na Coruña, leva semanas mobilizándose en protesta contra "o desmantelamento progresivo do centro de traballo", no que chegaron as traballar máis de 300 operadoras. O Comité de Empresa, formado por CIG e CC.OO., denuncia que a compañía está presionando o seu persoal para que asine baixas voluntarias.A empresa vén de perder un dos servizos que prestaba para Servihabitat (inmobiliaria de CaixaBank) e no que estaban destinadas 33 persoas do cadro de persoal propio e 64 mediante subcontratacións. Dende o comité esixíuselle á empresa a recolocación do 100% dos traballadores e traballadoras afectadas, mais "en todas as reunións a empresa deunos unha evasiva por resposta sen concretar en ningún momento as súas intencións", denuncia a CIG.


Summary: CCOO e UXT exixen subir o SMI até os 1.000 euros mensuais, un incremento que a CEOE ve "complicado" porque "aínda hai moitas empresas que non se recuperaron da crise".

O Ministerio de Traballo e Economía Social reúnese esta segunda feira con representantes de Comisións Obreiras (CCOO), Unión Xeral de Traballadores (UXT), Confederación Española de Organizacións Empresariales (CEOE) e Confederación Española da Pequena e Mediana Empresa (Cepyme) para tentar acordar a suba que debe experimentar este ano o salario mínimo interprofesional (SMI), actualmente situado en 965 euros ao mes por catorce pagas. O encontro, que arrinca ás 10 horas na sede ministerial, estará presidido polo secretario de Estado de Emprego, Joaquín Pérez Rey, e non será coas 'primeiras espadas' das organizacións sindicais e empresariais, xa que terá un carácter máis técnico. Todo apunta a que desta negociación sairá un novo acordo entre o Goberno estatal e os sindicatos, mais sen o apoio do empresariado, como xa ocorreu coa anterior suba do SMI. A ministra e vicepresidenta segunda, Yolanda Díaz, comparecerá contra as 13 horas xunto a Pérez Rey para informar do desenvolvemento da reunión. Sobre a mesa está a demanda de CCOO e UXT de subir o SMI en 2022 até os 1.000 euros mensuais, con carácter retroactivo desde o 1 de xaneiro, en cumprimento do compromiso que subscribiron co Goberno para mediados de setembro do ano pasado, cando acordaron elevalo a 965 euros con efectos desde o 1 de setembro. Goberno e sindicatos estabeleceron tamén no devandito acordo o compromiso de que o SMI, mediante a súa "progresiva revisión" en 2022 e 2023, alcance 60% do salario medio antes da fin da lexislatura, tal e como determina a Carta Social Europea subscrita por España e como prometeu o Goberno de coalición. Do devandito acordo quedaron descolgadas as organizacións empresariais CEOE e Cepyme, que entendían que non era o "momento" de elevar o salario mínimo dado que a economía española estaba "comezando a recuperarse" e a creación de emprego podería verse "danada". A CEOE veo "complicado" Un argumento similar é o que está a esgrimir actualmente a CEOE para rexeitar esa posíbel suba do SMI até os 1.000 euros. O seu presidente, Antonio Garamendi, advertiu a semana pasada de que subilo até esta cantidade, como reclaman os sindicatos, podería provocar unha "contracción importante do emprego", pois aínda hai empresas que non se recuperaron da crise, sobre todo as máis pequenas. "O dos 1.000 euros véxoo complicado [...] Hai un problema de solvencia nas empresas e as máis pequenas están bastante afogadas. Levamos dous anos moi complicados", subliñaba Garamendi hai uns días. Ademais, lembraba que o SMI subiu 30% nos últimos tres anos, que oito territorios do Estado presentan xa un salario mínimo superior a 60% do salario medio e que estes incrementos deben tamén quedar recollidos nos contratos públicos. A vicepresidenta Díaz indicou que o obxectivo do Goberno para 2022 é seguir a senda recomendada polo comité de persoas expertas do SMI no camiño de situalo en 60% do salario medio a final de lexislatura. Este comité expuxo para 2022 unha suba de entre 24 e 40 euros ao mes, en función de varios escenarios. Para 2021 recomendou elevalo entre 12 e 19 euros, mais finalmente o Executivo estatal subiuno 15 euros, dentro do treito aconsellado.


Summary: Falamos co secretario xeral de CxG ás portas da Convención Nacional que o partido realiza este domingo, 17 de abril, e no que está en xogo, dinos, "moito máis que como concorremos ás eleccións".

Xoán Bascuas (Rüsselsheim, Hessen, Alemaña, 1971) é secretario xeral de Compromiso por Galicia, un partido que este domingo, 17 de abril, realiza en Teo a Convención Nacional na que se debatirá e decidirá sobre a forma de concorrer ás eleccións galegas. Unha decisión, como manifesta o propio Bascuas, cuxas implicacións van "máis alá". Unha Convención Nacional para decidilo todo? Unha convención na que se vai poñer en xogo non tanto como concorremos a unhas eleccións, senón o camiño futuro de CXG, algo que vai estar presente nas propostas. É un punto de inflexión na curta vida de Compromiso por Galicia, porque o resultado que se dea vai ter efectos á hora de como este partido participa publicamente en política. É a confirmación de que hai, por dicilo así, dúas almas en CxG? Non afirmaría iso. O debate non é ideolóxico, é táctico, e se me apuras, até estratéxico. Non hai dúas almas diferentes sobre o que debe pensar CxG, mais si sobre que facer neste proceso electoral. E non só sobre este. Se Compromiso aposta por facer parte dese proceso de acumulación de forzas, despois non vexo que poida baixarse na seguinta cita. Mais a visibilidade de CxG como entidade propia desaparece? A día de hoxe non se sabe moi ben cal é a fórmula coa que se vai concorrer nese proceso de acumulación de forzas. Anova e as candidaturas municipalistas parece que están máis polo partido instrumental, mentres que Podemos e Esquerda Unida son máis reticentes. Nunha coligazón as forzas que a integran teñen máis visibilidade, é de lóxica. Houbo unha Convención en outubro para decidir sobre como concorrer o 20-D. Optouse por non facelo e deixar liberdade á filiación. Non concorrer é un escenario que semella que non se contempla agora. Pasou factura a decisión daquela? Daquela Compromiso fixera un esforzo para que houbese unha candidatura galega unitaria. Mais ningún dos dous bandos tivo xenerosidade para confluír e preferiron xogar, un e outro, á mantenta para deixar ao outro fóra de xogo. CxG cumpriu coa súa palabra, dixo que se non era nunha candidatura unitaria non concorrería, e así o fixemos. Fomos coherentes, a decisión pode ter custos, mais na política hai que cumprir o que se di.


Summary: As referencias ao Comité Clínico do Sergas son unha constante de Alberto Núñez Feixoo desde o comezo da pandemia. Conformado practicamente a partes iguais por responsábeis políticos do Servizo Galego de Saúde (Sergas) e especialistas sanitarios, detallamos a súa composición, competencias e funcións prácticas.

O Comité Clínico do Servizo Galego de Saúde (Sergas) é o organismo da Administración galega encargado de dirixir e coordinar a estratexia contra a pandemia. Segundo a Xunta da Galiza, corresponde a este órgano analizar alternativas sanitarias diante da situación creada, suxerir propostas para paliar as consecuencias do coronavirus, fixar as medidas de restricións para facer fronte ao avance da pandemia e acordar os diversos niveis de confinamento en función da evolución da doenza. Así, por exemplo, foron membros deste comité os que elaboraron os informes empregados polo presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, para estabelecer a convocatoria das eleccións en xuño e para realizar os diversos plans de desconfinamento. A Consellaría de Sanidade salienta o carácter técnico do comité, conformado por expertos sanitarios e de carácter independente. Constituído en marzo de 2020, coincidindo coa aparición dos primeiros casos de coronavirus no país, nun primeiro momento estivo conformado por un grupo reducido de persoas, ampliando o seu número progresivamente até os 37 actuais. A súa composición ten sufrido numerosas mudanzas, como consecuencia dos cambios na Consellaría de Sanidade após as pasadas eleccións galegas e tras a saída do anterior conselleiro, Jesús Vázquez Almuíña, e da súa substitución por un novo equipo encabezado por Julio García Comesaña. Cargos políticos O 47% dos membros do Comité Clínico son cargos políticos. Entre eles atópanse o presidente da Xunta da Galiza; o conselleiro de Sanidade; o secretario xeral técnico da Consellaría de Sanidade, Alberto Fuentes Losada; o xerente do Sergas, José Flores Arias; o director xeral de Asistencia Sanitaria, Jorge Aboal Viñas, e a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán Parrondo. Alberto Fuentes, xurista e funcionario de habilitación nacional que ten ocupado con anterioridade responsabilidades na Consellaría de Medio Ambiente e Ordenación Territorial, carece de formación sanitaria. Elonía Núñez, curmá de Feixoo, provocou malestar no persoal sanitario ao apuntar que se contaxiaban nas salas de café Jorge Aboal e Carmen Durán son dúas das caras máis recoñecidas do órgano. O primeiro, ligado de vello ao Partido Popular, xa ocupou cargos de responsabilidade política na Xunta da Galiza durante a etapa de Manuel Fraga, ao igual que o seu irmán, José Luís. Malia ser médico de formación, a práctica totalidade da súa carreira profesional desenvolveuna ocupando tarefas administrativas nas áreas de documentación e admisión clínica. A día de hoxe está considerado como unha das persoas con máis poder dentro da Consellaría de Sanidade. Carmen Durán ten exercido nos últimos tempos como portavoz do comité. Farmacéutica de formación, a maior parte da súa actividade profesional realizouna como directiva do Sergas na Xerencia da área sanitaria da Mariña ou na propia estrutura central da Consellaría, desenvolvendo labores clínicos no ámbito farmacéutico. Membro do órgano con anterioridade ao proceso electoral de xullo pasado, da súa dirección xeral depende a área de Epidemioloxía, especialidade chave nunha situación de pandemia e cuxo responsábel non fai parte do comité clínico, a diferenza do acontecido no anterior mandato de Feixoo con Xurxo Hervada. O responsábel do feche do paridoiro de Verín e a curmá de Feixoo A totalidade dos xerentes das sete áreas sanitarias nas que se organiza o Sergas tamén fan parte do comité. Trátase de cargos de libre elección designados pola Xunta da Galiza e cuxo perfil responde a directivos especializados na xestión sanitaria. A relación completa está formada por Luís Verde Remeseiro (A Coruña e Cee); Ángel Facio Villanueva (Ferrol), Eloína Núñez (Santiago e Barbanza), Ramón Ares Rico (Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos), Félix Rubial Bernárdez (Ourense, Verín e O Barco), José Ramón Gómez Fernández (Pontevedra e Salnés) e Javier Puente Prieto (Vigo). Rubial está detrás do fechamento do paridoiro de Verín e da dimisión dos xefes de servizo de Vigo Os nomes dalgúns deles están asociados aos conflitos máis polémicos vividos na sanidade galega nos últimos anos. Así, Rubial foi imputado en 2016 por atrasar o tratamento ás persoas doentes de Hepatite C, mais a causa foi posteriormente arquivada. Tamén, como responsábel da área sanitaria viguesa, foi quen se enfrontou aos facultativos de Vigo nunha lea que rematou coa dimisión da totalidade dos xefes de servizo de Atención Primaria e co traslado de Rubial a Ourense. Á fronte desta área executou en 2019 a decisión de fechar o paridoiro do Hospital de Verín. A presión popular levouno a recuar e foi acusado de impulsar o expediente ao xinecólogo Javier Castrillo, un dos referentes na defensa dos servizos sanitarios na comarca de Monterrei. Pola súa banda, Eloína Núñez é curmá de Feixoo. Concelleira do PP en Ourense na década dos 90, foi nomeada xerente da área sanitaria de Ourense en 2009, só 40 días despois da elección de Feixoo. Foi trasladada coa mesma responsabilidade a Compostela en 2017, após unha polémica xestión, con denuncias en 2012 por trato de favor ao seu marido. A comezos de xuño de 2020, nunha entrevista sinalou que o coronavirus expandiuse entre os sanitarios "non polo traballo no hospital" e que estes o transmitiron aos seus compañeiros nas salas de café dos centros de traballo. Onde están as persoas expertas en epidemioloxía? As profesionais especializadas en Saúde Pública e Medicina Preventiva adoitan ser as mellor formadas e con maiores coñecementos en Epidemioloxía, mais son un grupo moi reducido no Comité Clínico do Sergas. Entre estas atópanse a xefa do Servizo de Medicina Preventiva da área sanitaria da Coruña e Cee, María José Pereira Rodríguez; a xefa do Servizo de Medicina Preventiva da área de Ourense, Verín e O Barco, María Sande Meixide, ou Pilar Farjas Abadía. Farjas foi directora xeral de Saúde Pública na etapa de Manuel Fraga na Xunta da Galiza, alto cargo do Ministerio de Sanidade na época de Ana Pastor, xefa de gabinete da Consellaría de Pesca en 2004, concelleira e deputada provincial do PP na Coruña, primeira conselleira de Sanidade de Alberto Núñez Feixoo e secretaria xeral de Sanidade con Mariano Raxoi. É unha das referencias máis significadas do Partido Popular en materia sanitaria. A polémica persegue algúns dos expertos do Comité Clínico. É o exemplo de José Manuel Vázquez Lima, coordinador de Urxencias Hospitalarias da área Sanitaria de Pontevedra e O Salnés e cuxas críticas á xestión da pandemia por parte do Goberno do Estado teñen atopado acubillo en diversos medios de comunicación. Vázquez Lima, presidente da Sociedade Española de Urxencias e Emerxencias (Semes), realizou numerosas declaracións contra o recentemente dimitido ministro de Sanidade, Salvador Illa, e contra o director do centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias do Ministerio de Sanidade, Fernando Simón. A composición do comité reflexa un déficit en especialidades sensíbeis para enfrontar esta pandemia. Neste sentido, só fai parte do mesmo un experto en Pneumoloxía ou dous xeriatras, cando a súa relación cos cadros clínicos que presenta a Covid-19 son moi intensas.


Summary: O Bloque lembra con varios actos o movemento de oposición á central, que sorteou a prohibición do gobernador civil de Lugo e tornou a marcha de Xove nunha multitudinaria mobilización

O 10 de abril de 1977 era un día chuviñento. Naquel Domingo de Resurreción polas rúas de Viveiro tamén ecoaba a nova que marcara a xornada anterior, a legalización do PCE por parte do Goberno de Adolfo Suárez, pero o fervedoiro político e sindical no que tornaran respondía a outro motivo. Ese domingo era a xornada elixida para canalizar a través dunha gran manifestación a oposición á construción dunha central nuclear nuclear no lugar de Regodela, en Xove, que xermolaba na contorna dende había catro anos antes. A convocatoria foi todo un éxito, milleiros de persoas -unhas 8.000, segundo a organización, e arredor de 5.000, atendendo á prensa da época- desafiaron a prohibición do gobernador civil de Lugo nunha mobilización que tornou en icónica e que o BNG vén de reivindicar no seu cuadraxésimo aniversario cun acto conmemorativo. A opinión das clandestinas formacións da esquerda galega non era unánime sobre a central cando chegaron as primeiras novas ao respecto, en 1973. No entanto, organizacións como a Asemblea Nacional-Popular Galega (AN-PG) e a Unión do Povo Galego (UPG) e asociacións culturais ligadas ou afíns a elas -como a Agrupación Cultural Sementeira, de Viveiro, ou o Club Cultural Valle Inclán, en Lugo-, así como ás Comisiós Labregas, desenvolveron un intenso labor informativo e mobilizador na zona. Conferencias de economistas e enxeñeiros sobre os perigos ecolóxicos e económicos e fitos como un debate sobre a enerxía nuclear na sala de festas Verxeles de Viveiro, coa asistencia dunhas 2.000 persoas, inclinaron o sentir popular contra os plans de Fenosa, Eléctrica del Viesgo e Hidroeléctrica del Cantábrico. As autorizacións outorgadas polo Goberno de Adolfo Suárez para dar luz verde ao proxecto que comezara a xestarse nos derradeiros anos da ditadura serviron para aguilloar definitivamente a mobilización. A prohibición gobernamental foi sorteada tornando a manifestación prevista nunha marcha a pé. Masiva, pero pola beira da estrada e cun servizo de orde que reiteraba a necesidade de non incorrer en provocacións cara á Garda Civil. A marcha contra a central nuclear durou unhas tres horas e rematou no adro da igrexa de Xove, con discursos contra o proxecto de Fenosa que a portavoz nacional do Bloque, Ana Pontón, evocou este sábado, máis de 40 anos despois. O movemento de oposición á central sorteou a prohibición do gobernador civil de Lugo e tornou a marcha de Xove nunha multitudinaria mobilización Acompañada por participantes naquelas mobilizacións, como o na altura líder das Comisións Labregas, Emilio López Pérez (Milucho), Josefa Domínguez ou Antonio Oca, a portavoz do Bloque subliñou a "vixencia" das reivindicacións daqueles anos. A formación nacionalista, di, sente "orgullo" por facer parte dunha "gran historia de defensa do interese xeral de Galiza" e da loita "contra o espolio dos recursos naturais de Galiza" que, na súa opinión, se manifesta en 2017 coa oposición aos plans do Grupo Villar Mir para segregar e vender as centrais hidroeléctricas que explota Ferroglobe -antiga Ferroatlántica-nos ríos Xallas e Grande. Placa conmemorativa no lugar das mobilizacións colocada este sábado polo BNG "A mobilización social volve ser imprescindible para gañar esta loita, hoxe en Cee e Dumbría, como hai 40 anos en Xove", di Pontón, quen ve a Feijóo "empeñado en usar Galiza para pagar favores do PP". A colocación dunha placa conmemorativa das mobilizacións de 1977 contra a central nuclear, cancelada definitivamente en 1984, e a inauguración na biblioteca de Viveiro dunha exposición sobre aquel movemento completaron este sábado os actos de lembranza organizados polo Bloque.


Summary: O Festival Internacional de Curtametraxes de Bueu (Pontevedra) inicia mañá sábado, 10 de setembro, a súa novena edición co relatorio 'De Sellier a Gil. Primeiros anos do cinema en Galicia', impartido polo profesor José Luis Castro de Paz. E, ademais, unha retrospectiva do portugués André Marques, que tamén estará presente. Haberá filmes até o 18 de setembro.

A palestra inaugural compleméntase co visionado de 'Miss Ledyia', primeiro filme de ficción galego, con música en directo interpretada polo pianista Severiano Casalderrey. A cinta muda, que chega en 2016 ao seu centenario, proxectarase no marco do Ano Castelao promovido pola Deputación de Pontevedra, xa que o orixinal, dirixido por Xosé Gil e que se atopa depositado no Museo Provincial, conta coa participación do escritor rianxeiro como intérprete. Xa pola tarde, ás 18 horas, darán comezo as sesións cinematográficas, cunha retrospectiva do realizador portugués André Marques, que estará presente no pase. O multipremiado director e guionista, membro tamén do xurado do FICBUEU 2016, conta con filmes seleccionados en festivais de renome internacional, coma os de Berlín e Venecia. Desta volta presentará as obras 'O lago', 'Yulya' e 'Luminita', esta última xa exhibida na sétima edición do FICBUEU. Proxectaranse máis de sesenta curtas, desenvolverase entre o 10 e o 18 de setembro e repartirá 5.000 euros en premios O certame, no que se proxectarán máis de sesenta curtas, desenvolverase entre o 10 e o 18 de setembro e repartirá 5.000 euros en premios. Todos os pases da fin de semana son de balde, xa que a única sección para a que se precisa entrada é a de Competición, que se desenvolverá de luns a xoves en sesión dobre, ás 20 e ás 22 horas. Sete seccións Tras a o acto de apertura, as curtametraxes estrutúranse en sete seccións que se proxectarán polas tardes entre o sábado 10 e o venres 16, en horarios de 18, 20 e 22 horas. A primeira será unha retrospectiva do director portugués André Marques, mentres que as de Comedia, Animación, Iberoamérica e Panorama poderán verse tanto na fin de semana coma de luns a xoves ás 18 horas. A invitación pode recollerse de balde no despacho de billetes o mesmo día. A sección Competición resérvase para os días 12 a 15 de setembro, nos que se desenvolverá a habitual sesión dobre ás 20 e ás 22 horas, cos mesmos cinco títulos en cada xornada. A entrada individual terá un custo de 2 euros mentres que o abono, que xa pode adquirirse na web, ten un prezo de 6 euros; tamén se poderán mercar presencialmente a partir deste sábado ás 11 horas. O venres, os pases das 20 e 22 horas resérvanse para a sección Galiza. A entrada é de balde agás a sección 'Competición' Doutra banda, as actividades paralelas inclúen tanto a conferencia de apertura como a que o profesor Xosé Nogueira impartirá o domingo 11 ás 12 horas, titulada 'Stanley Kubrick. O cine revisitado e a xeometría das imaxes'. Cara o final da semana, o xoves 15 ás 11 horas, alumnado dos colexios da vila asistirá ao visionado dunha selección de curtas. O venres 16 arrincará tamén ás 11 horas cunha masterclass sobre gravación de vídeo con cámara réflex e continuará ás 16.30 horas cun relatorio sobre a distribución internacional de curtas a cargo da Agencia Freak. O sábado 17 desenvolveranse dúas actividades pensadas para favorecer o intercambio entre os cineastas que nos visitarán e os espectadores do festival. Trátase dun roteiro por Cabo Udra, a partir das 11 horas, e a navegación pola ría a bordo das embarcacións tradicionais da asociación Os Galos, ás 16.30 horas, para as que é imprescindible reservar praza no mesmo enderezo electrónico. Ás 18 horas terá lugar o Encontro con Celso Bugallo, actor gañador dun Goya. A gala de entrega de premios dará comezo ás 21.30 horas e o público que acuda poderá achegarse logo á festa de clausura no café-bar El Balcón.


Summary: O lehendakari Urkullu considera que a proposta presentada pola esquerda abertzale "deosta a democracia representantiva mediante plataformas cuxo destino non se aclara".

O lehendakari Iñigo Urkullu rexeita a proposta de 'Vía vasca' presentada por EH Bildu porque, ao seu xuízo, "deosta a democracia representativa" e pretende a "desmontaxe" das institucións actuais para "chegar a algo que non aclaran". Urkullu referiuse á proposta feita pública o pasado día 24 de xaneiro pola esquerda abertzale nunha entrevista que publica este domingo El Diario Vasco, na que, ademais de criticar esta formulación, non descarta alcanzar pactos após as eleccións de maio para garantir a gobernabilidade en territorios como Guipuscoa, aínda que o PNV non se sitúe como primeira forza. Sobre a 'Vía vasca', unha proposta que parte da realidade xurídico-política actual pero defende a "desobediencia" e a utilización das institucións ao servizo do "dereito a decidir", o lehendakari amósase moi crítico. Aínda que "puidese parecer que hai un respecto ao ámbito institucional", ao seu xuízo, a proposta é "unha vía para que, baixo a escusa de procesos participativos, deostando a democracia representativa, se constrúan plataformas alternativas para chegar ás institucións" e, despois, "proceder á súa desmontaxe para chegar a algo que non aclaran".