Summary: Fronte ás escenas de compras compulsivas, institucións públicas ou asociacións veciñais organizan redes de axuda para facilitar a vida de persoas maiores ou con problemas de mobilidade durante as restricións pola crise do coronavirus

Algunhas das escenas máis recorrentes dende o inicio da crise polo espallamento do coronavirus, tamén en Galicia, son aglomeracións en supermercados. Persoas que dan en acaparar produtos de alimentación ou outros de uso habitual -especialmente, o papel hixiénico- con independencia de non existiren problemas de abastecemento. E obviando, ao tempo, ás persoas máis vulnerables que, por razóns económicas ou físicas, non poden competir nunha carreira de compras masivas.Fronte a esas actitudes, nos últimos días agromaron tamén iniciativas ben distintas. Redes de solidariedade cidadá coa poboación máis fráxil, organizadas a través de concellos e asociacións, pero tamén mediante accións cívicas ante a crise. É o caso, por exemplo, do dispositivo de voluntariado organizado dende o Concello da Coruña "para atender ás persoas en situación de dependencia e soidade ou con mobilidade reducida", e que no inicio da tarde deste sábado xa sumara 500 inscricións de persoas voluntarias.O Concello da Coruña e asociacións en Pontevedra ou Santiago están a organizar grupos de voluntariado para axudar a persoas que, pola súa idade ou problemas de mobilidade, non poidan realizar tarefas cotiás durante a crise do coronavirusProtección Civil organizará ás persoas inscritas -o único requisito é ser maior de idade e non estar nun grupo de risco ante o coronavirus- para realizaren labores como achegar a compra ás persoas que o precisen, acudiren á farmacia ou axudala noutras accións cotiás para os que se vexan imposibilitadas por mor das restricións aplicadas para frear o virus. As persoas que precisen a axuda poden chamar ao teléfono de información municipal 010. O Concello anima, adicionalmente, a espallar a existencia desta rede mediante a colocación de carteis, toda vez que parte da poboación obxectivo ten menor acceso a internet e redes sociais. En varios puntos da cidade están a organizarse, ademais, grupos de apoio mutuo.Tamén en Pontevedra xurdiu unha rede de voluntariado para afrontar esta crise, no seu caso a nivel provincial e a través da Federación de Mulleres da Provincia de Pontevedra. Como informa Pontevedra Viva, o colectivo ponse á disposición da cidadanía que precise axuda no coidado de nenas e nenos durante o cesamento da actividade escolar. Quen o precise, pode chamar ao 986 26 26 37 ou ao 678 727 382.No tecido asociativo xorde tamén outra rede solidaria fronte ao coronavirus, neste caso en Santiago da man da Asociación Veciñal As Marías, que abrangue rúas da capital galega como Basquiños, Espírito Santo ou Pastoriza. "Nestes tempos de incertezas, é tempo de comunidade", explican dende as súas redes sociais. O colectivo diríxese especialmente á veciñanza con problemas de mobilidade que precise informarse a respecto do que está a acontecer ou se vexa imposibilitado para realizar compras ou outros recados. "Así funciona un barrio vivo", explican. No seu Facebook ofrecen os datos de contacto para colaborar ou procurar axuda.Chamamento ao civismo e á "tranquilidade" nas compras Xunto a estas redes solidarias, dende as institucións e outras entidades apélase tamén ao civismo, precisamente, na realización de compras. É o caso do Concello de Pontevedra, que nun comunicado pediu "tranquilidade á veciñanza" para que "non se produzan aglomeracións nos establecementos de alimentación", toda vez que os supermercados "están abertos e abastecidos en todo momento".O Concello de Pontevedra apela ao consumo "racional e normal", xa que "os supermercados están abertos e abastecidos"Cómpre, subliña o goberno local pontevedrés, realizar un "consumo racional e normal, como calquera outro día", xa que as compras compulsivas "conseguen o efecto contrario" ao buscado coas medidas contra o virus, toda vez que "supoñen unha gran cantidade de persoas a escasa distancia". Cómpre, subliña, "solidariedade" para que toda a poboación poida mercar sen problemas e tamén facilitar o traballo "dos profesionais da alimentación, que estes días están a realizar un labor social sen precedentes".Sobre o persoal dos supermercados pon o foco o sindicato Comisións Obreiras, que nunha carta dirixida á Presidencia da Xunta e ás consellerías de Economía e Sanidade reclamou medidas contra o "grupo de poboación que está a tomar actitudes irresponsables". Esas aglomeracións, advirten, poñen en risco ao persoal e dificultan o seu labor en días coma estes, de moito traballo e tensión.Esas compras masivas contrastan, non obstante, con escenas tamén vividas nos últimos días, incluíndo este sábado, nas que veciñanza de diversas vilas e cidades optou pola orde e a calma á hora de realizar as súas compras. Así, por exemplo, este sábado unha carnizaría do centro de Santiago rexistraba unha pequena ringleira de clientela que, respectando a distancia de en torno a un metro por persoa, agardaba en calma para mercar cantidades habituais de produtos.


Summary: A Administración galega facturou arredor de 5.000 euros con empresas do narco Dorado durante os tres primeiros anos de goberno Feijóo.

Novos dados do caso Feijóo, subministrados neste caso por el mesmo na conferencia de imprensa após o Consello de Ministros. Feijóo informou hoxe de que a Administración galega, no período 2009-2012, con el como presidente, facturou arredor de 5.000 euros con empresas de Dorado. A esa altura, Dorado xa fora condenado por narcotráfico. Quen fora amigo de Feijóo nos 90 -e que mantivo a relación telefónica no mínimo até o 2003- foi procesado polo xuíz Taín en 2003. Así o recoñecía o propio presidente da Xunta de Galiza en comparecencia de imprensa. Após o Consello da Xunta, Alberto Núñez Feijóo explicaba máis devagar unha das acusacións lanzadas contra os grupos da oposición no debate parlamentar da pasada cuarta feira. O líder do executivo galego daba conta das subvencións e relacións económicas entre a administración galega e as empresas do narcotraficante Marcial Dorado. Neste senso, Feijóo recoñeceu que durante a súa primeira lexislatura á fronte da Xunta, o goberno galego pagara facturas en concepto de servizos prestados a empresas titularidade de Dorado, por valor de 5.000 euros. Feijóo recoñece ter pagado 5.000 euros a empresas de Marcial Dorado en facturas pola prestación de servizos á Xunta Os pagamentos corresponderían ao período 2009-2012, cando o sonado narcotraficante xa fora condenado e ficaba en prisión. Malia que Alberto Núñez Feijóo procurou sacarlle ferro á revelación argüíndo que non son o mesmo "facturas que subvencións" o certo é que Xunta mantivo unha relación contractual con algunha das empresas de Dorado sendo este xa xulgado e condenado. A estratexia do "e ti máis" que Núñez Feijóo tende a empregar cando debe xustificar a súa acción de goberno, dirixiuse nesta ocasión ás subvencións supostamente percibidas polas empresas de Dorado durante o goberno bipartito. Neste senso, o presidente da Xunta asegurou que o narcotraficante tería percibido unha subvención de 125 mil euros "por solidariedade cos danos nas instalacións da súa empresa". Non aclarou máis o líder do executivo mais si aproveitou para acusar á oposición de practicar "a hipocrisía política" ao denunciar o seu suposto coñecemento das actividades delictivas de Dorado e autorizar --segundo Núñez Feijóo-- axudas ás empresas do narco. Alberto Núñez Feijóo insistiu en varias ocasións que os datos achegados, após as súas declaracións na comparecencia parlamentar, non tiñan por obxecto "pór en dúbida a legalidade" desas concesións --quer en forma d axudas/subvencións, quer co pagamento de facturas-- senón, dixo,"denunciar" a actitude hipócrita de PSdeG e BNG. O presidente da Xunta rexeita aclarar o diñeiro percibido por Dorado durante os 16 anos de Goberno Fraga Ambos os dous grupos parlamentares exixen agora ao presidente da Xunta que presente á Fiscalía a documentación que dá conta dos pagamentos outorgados pola administración ás empresas do narco. Porén, Feijóo retrucou con rentranca "quere o bipartito que o leve á Fiscalía?". Nin un só dato da época Fraga Unha das preguntas máis recorrentes arredor das relacións contractuais entre Marcial Dorado e a Xunta de Galiza correspondía ao período correspondente aos gobernos de Manuel Fraga. Naquela altura en que Feijóo era o segundo nome na consellaría de Sanidade e mantiña unha relación de amizade co narco arousán. Mais o líder do executivo galego rexeitou en varias ocasións responder ás preguntas d@s xornalistas asegurando que todo se sabería no seu momento. "Quere sabelo vostede antes que o Parlamento?" lle inquiría o presidente da Xunta a un xornalista. Pois o certo é que a imprensa quería completar a información feita pública polo propio Núñez Feijóo mais el, deu por concluída a rolda de imprensa. "Revisen os vídeos da comparecencia de onte", dicía con sorna o presidente ao tempo que aseguraba "unha segunda comparecencia non me parece oportuna, onte xa respondín a 23 preguntas e elas me remito".


Summary: A policía deberá verificar se existe unha relación entre o uso do 'Z' e a guerra de Ucraína e, nos casos xustificados de sospeita, procesar aos autores.

As rexións alemás de Baviera e Baixa Sajonia perseguirán a calquera que use a letra "Z" en público, un símbolo de apoio á guerra de Rusia contra Ucraína. As persoas que "expresen publicamente a súa aprobación á guerra de agresión do presidente ruso Putin contra Ucraína utilizando este símbolo 'Z' enfrontarán consecuencias penais", dixo o ministro do Interior de Baixa Sajonia, Boris Pistorius, nun comunicado. Comeza en Turquía una nova rol da de negociacións entre Rusia e Ucraína Desde o inicio da guerra en Ucraína, un 'Z' en branco apareceu sobre os tanques e uniformes das forzas rusas. O signo trasladouse desde entón a diversos espazos públicos, tanto en Rusia como fóra dese país. Viuse "en edificios, coches ou roupa", explicou o goberno de Baixa Sajonia. Prohibición do símbolo A pasada fin de semana alertou a cidadanía. Queda prohibido o uso dese símbolo, de apoio ás tropas rusas durante a guerra con Ucraína. E advertiu das posíbeis consecuencias penais. O artigo 140 do Código penal alemán castiga con até tres anos de prisión e unha multa a quen aprobe publicamente as guerras de agresión. A ONU alerta de que tanto Rusia como Ucraína estarían a cometer crimes de guerra O ministro de Xustiza de Baviera, Georg Eisenreich, afirmou que "todo o mundo pode expresar a súa opinión en Alemaña", pero "a liberdade de expresión termina onde empeza o código penal". Primeiras retiradas Tras a popularización do 'Z' e os avisos das autoridades, a empresa de seguros Zúric retirou o seu logo -un 'Z' branco sobre un fondo azul- para evitar calquera interpretación posíbel de apoio explícito a Rusia. A compañía explicou que están a retirar o símbolo que a representa "de forma temporal" nas súas redes sociais, onde aparece sen contexto e que podería levar a malentendidos". Significado do 'Z' O 'Z', unha letra que non pertence ao alfabeto cirílico, apareceu por primeira vez nos vehículos militares rusos durante a invasión de Ucraína. Segundo o profesor da Universidade da Cidade de Dublín Donnacha Ó Beacháin, o 'Z' podería ser unha abreviatura da frase "pola vitoria". Se ben hai quen defende que podería significar oeste. O xornalista Pablo González, acusado de ser un espía de Rusia, seguirá en prisión até o 29 de maio O significado concreto do signo é descoñecido, pero xa está presente nos coches, roupa ou redes sociais como mostra de apoio ás tropas rusas. Tras a iniciativa de Baviera e a Baixa Sajonia, outros estados federais como Berlín, Sajonia-Anhalt e Baden-Württemberg tamén se pronunciaron a favor de tipificar o seu uso como delito.


Summary: O Goberno galego estima que foron desaloxadas 1.400 persoas.

A vaga de incendios que afecta a Galiza desde a pasada quinta feira segue sen estar controlada e xa queimou perto de 25.000 hectáreas, cos lumes do Courel e Valdeorras como os de maior extensión no país. Xa son cinco os lumes que superan o milleiro de hectáreas arrasadas, todos eles aínda activos. A Xunta ten despregados nos concellos máis afectados polo lume 538 brigadistas dos 7.000 dispoñíbeis Segundo a última actualización da Consellaría de Medio Rural, o macroincendio de Folgoso do Courel-A Pobra do Brollón ascende até as 7.500 hectáreas, onde segue activa a Situación 2 de alerta por proximidade das lapas a vivendas nos núcleos de Parada dos Montes e Carballal (Folgoso) e máis Busto (A Pobra). Ademais, existe outro foco de 1.100 hectáreas na parroquia de Seceda, tamén en Folgoso, con Situación 2 por proximidade ao núcleo de Gamiz. A estimación provisional da Xunta mantén a superficie afectada en Carballeda de Valdeorras en 9.000 hectáreas. Trátase dun lume que se estendeu nas dúas marxes do río Sil e afecta o Parque Natural Serra da Enciña da Lastra. Adrián González, veciño de Santa Eufemia: "Os veciños salvaron todos os núcleos do Courel" Neste incendio, que foi estabilizado o domingo pero reactivouse por mor da acción do vento, está activada a Situación 2 pola proximidade das chamas ao núcleo de Candeda, en Carballeda. E alcanza xa León, onde se desaloxaron as poboacións de Salas da Ribeira e San Pedro de Trones, no municipio de Ponte de Domingo Flórez. Segundo os últimos datos da Consellaría do Medio Rural, son máis de 1.400 as persoas que foron desaloxadas por estes incendios en 80 núcleos de poboación pertencentes ao Courel, que suma 60 dos 80 núcleos, e Valdeorras. O lume avanza sen control e as hectáreas arrasadas superan xa as 19.000: estes son os incendios que seguen activos O terceiro incendio forestal con máis superficie afectada, tamén activo e aínda fóra de control, é o que xa arrasou 3.500 hectáreas do Parque Natural do Invernadoiro, en Vilariño de Conso. Oímbra A situación agravouse na tarde da terza feira en Oímbra, onde un dos tres focos obrigou a activar a Situación 2 por proximidade do lume ao núcleo de Feces de Cima, en Verín, aínda que xa está desactivada. Este foco comezou na parroquia de Rabal e calcina xa 750 hectáreas. As lapas volven pór en perigo o monte comunal de Mandín, en Verín Aliás, reactivouse o foco de Videferre, que se atopaba xa estabilizado, con perto de 350 hectáreas queimadas. Súmase ao incremento nas hectáreas afectadas polo lume de Rabal, unhas 1.200 polo de agora. O terceiro incendio activo no municipio, na parroquia San Cibrao, queimou 400. Outros incendios Ás 23.31 horas, declarouse extinguido un dos catro lumes existentes no concello de Cervantes, o da parroquia de Donís (75 hectáreas). No tocante aos outros tres focos, está controlado o de Noceda desde as 23.31 horas (100 hectáreas). Mentres, seguen estabilizados os de Cereixedo (65 hectáreas) e O Castro (20 hectáreas). Veciñanza de Lugo e Ourense denuncia un 'Prestige interior': "O lume non dá tregua no monte e nós non a daremos na rúa" En Quiroga, está controlado o da parroquia de Outeiro (250 hectáreas) e estabilizado o de Nocedo (15 hectáreas). Ademais, están controlados o da parroquia de Ramil (375 hectáreas), no concello de Palas de Rei, e o da parroquia de Santa Mariña de Castro de Amarante (40 hectáreas), en Antas de Ulla. No concello de Rodeiro, en concreto na parroquia de Guillar, un lume controlado mais non extinguido levou por diante unhas 200 hectáreas, e outro foco no Piñeiro (Covelo), tamén controlado, queimou xa 20 hectáreas. *Información actualizada ás 16.20 horas


Summary: Lamentan que o Sergas non asumise responsabilidades polo sucedido a pasada fin de semana na Estrada.

O persoal dos PAs - Puntos de atención continuada- de Galiza continúa coas mobilizacións e actos para denunciar o déficit de recursos humanos e a falla de planificación. Este domingo, e convocados por PAC en pé de guerra, médicos e enfermeiros protagonizaron concentracións de media hora ante os puntos de atención. Demandan uns PAC con equipos completos e acaídos á cantidade de poboación que deben atender. Neste senso, lembran que no periodo estival agrávanse as deficiencias existentes na planificación e en canto á escaseza de persoal. O acontecido na Estrada -un paciente morreu no PAC sen asistencia médica ao non estar presente o facultativo, que saiu para atender unha urxencia- semella que non fixo reflexionar a administración. Desde Pacs en pé de guerra lamentan que "nin xerencias nin Sergas foron quen de asumir responsabilidades".


Summary: A fronte nacionalista rexistra unha pregunta na Cámara baixa para que o goberno español explique como as forzas de seguridade entenden que a bandeira nacionalista galega é "un problema de orde pública" ou "unha cuestión de seguridade"

A requisa a seareir@s do Deportivo de bandeiras nacionalistas no estadio do Valladolid, último capítulo dun ronsel de accións represivas dirixidas contra os adept@s de equipas galegas en certos campos do Estado, chega ao Congreso. E faino a través dunha pregunta que presenta o BNG e na que inquire ao goberno español por estas actuacións. @s nacionalistas interésanse por coñecer os motivos de por que as forzas de seguridade se incautan de bandeiras democráticas e mesmo cheguen a ameazaren a afeccionados que levan estas enseñas. Diríxese o BNG directamente ao Ministerio do Interior para preguntarlle en que se basea para inclusive prohibir o acceso a unha persoa ao estadio se este levar unha estreleira. Nesta liña, o goberno español terá que respostar se considera ou entende que a bandeira nacional galega é "unha cuestión de seguridade" ou "altera a orde pública" nun estadio deportivo, mentres que neses parámetros nunca se poñen ás bandeiras españolas, mesmo aquelas que simbolizan a ditadura franquista. Seareir@s no punto de mira En Valladolid mesmo se levantou unha acta a un seareiro deportivista na que puña: ""El funcionario actuante requiere al denunciado para que deposite en el control de entrada una bandera independentista que lleva atada a la cintura. Al negarse, el funcionario actuante procede a hacer que abandone el estadio". A teor disto, o BNG quere saber por que as forzas e corpos de seguridade do estado tratan @s adept@s galeg@s que acoden aos estadios con bandeiras nacionalistas "como un problema de seguridade ou de alteración da orde pública".


Summary: O concello compostelán aprobou o pagamento de 10 insignias e outros tantos medallóns protocolarios unha semana despois da toma de posesión das concelleiras e concelleiros non electos. Fontes municipais indican que a práctica habitual no consistorio veu sendo a devolución das medallas.

Na primavera e o verán de 2014 a crise institucional do Concello de Santiago que comezara en 2012 coa dimisión de Gerardo Conde Roa tocou teito coa inhabilitación por prevaricación de máis da metade do Goberno local. A vaga expansiva da operación Pokémon provocou imaxes inéditas na cidade como a celebración dun pleno coa bancada do goberno baleira por non haber ninguén que sentase nela, a designación de tres alcaldes en tres anos ou a conformación dun goberno formado maioritariamente por persoas non electas e dirixidas por quen ocupara o último posto da lista electoral, Agustín Hernández. A saída en masa de quen obtivera a maioría absoluta e a incorporación, tamén masiva, de novos edís pasoulle unha evidente factura política ao consistorio da capital pero outra puramente económica, concretamente de máis de 11.000 euros. O 15 de xullo do pasado ano, unha semana máis tarde da toma de posesión de Hernández e do nos novos nove edís, o novo concelleiro de Facenda, Ramón Quiroga, deulle o visto e prace a varios contratos menores que o consistorio tiña pendentes. A través dese decreto o Concello dáballe luz verde ao pagamento de varios espectáculos das Festas do Apóstolo ou pequenas reparacións e, tamén, a achega de 11.200 euros euros cos que o servizo de protocolo lle fixo fronte á factura dunha xoiaría da cidade pola "compra de 10 medallóns e 10 insignias para concelleiros da Excelentísima Corporación Municipal de Santiago de Compostela". O pagamento aprobouse unha semana despois da incorporación dos edís non electos á corporación Estes medallóns e insignias son os que cada membros da corporación recibe ao tomar posesión do seu cargo e que adoitan ser empregados en actos oficiais e protocolarios. Fontes municipais compostelás consultadas por este diario indican que, durante anos, a práctica habitual veu sendo que cada concelleira ou concelleiro "sempre" quedase coa insignia ao abandonar o Concello, toda vez que inclúen o nome da persoa que a recibe. Pola contra, aseguran integrantes da corporación santiaguesa na actualidade e tamén no pasado, os medallóns eran devoltos ao abandonar o cargo de edil. Así as cousas, indican as mesmas fontes, a práctica instaurada polo goberno do PP foi a que provocou que a inédita incorporación masiva de novos edís a metade de mandato provocase o desembolso para as insignias e tamén para as medallas. "Unha mostra máis do esperpento" Cela (BNG): "As medallas protocolarias sempre deberían ser propiedade da institución e acordes á situación económica" Aínda que os fondos destinados a esta compra teñan escaso peso no conxunto do orzamento do Concello dende a oposición municipal este episodio é lido como "unha mostra máis do esperpento e a vergoña" vividos en Compostela. "A xestión ao longo destes anos amosa que o PP foi o partido que máis dano lle fixo a Santiago na etapa democrática", di o voceiro municipal do BNG, Rubén Cela, ao ser preguntado ao respecto. "Despois do dano que provocaron coa súa xestión diaria da institución, ademais hai que pagar máis de 11.000 euros do peto da veciñanza en insignias e medallas para concelleiros que, maioritariamente, non pasadon polo aval democrático das urnas", destaca. A xuízo de Cela nunha "situación socioeconómica como a actual" este "debera ser un dos aspectos a revisar", a comezar polo feito de que "as medallas protocolarias sempre deberan ser propiedade da institución", do Concello, como acontecía no pasado. As medallas, indica, "deberíanse devolver" e, no caso das insignias, "terían que ser acordes ao contexto actual", sen necesidade de seren unha peza de xoiaría. Casos coma este, conclúen, amosan tamńe que "o mundo non comezou o día que tomou posesión Agustín Hernández", senón que o actual rexedor "terá que ser avaliado polos 4 anos do PP".


Summary: O programa conta cun orzamento total de 1,4 millóns de euros, e cada entidade beneficiaria poderá percibir un máximo de 40.000 euros.

A Xunta da Galiza abre esta cuarta feira, 19 de xaneiro, o prazo para a solicitude de axudas destinadas á atención de mulleres en situación de especial vulnerabilidade. Estas achegas están dirixidas a entidades de iniciativa social sen ánimo de lucro para a activación dos seus programas de atención de mulleres en situación económica ou social de risco. Cal é o orzamento desta liña de axudas? Segundo o publicado na terza no Diario Oficial da Galiza (DOG), as subvencións deste ano contarán cun orzamento de 1,4 millóns e poderán solicitarse até o 18 de febreiro. O abano temporal que recolle a cobertura dos programas será do 1 de outubro de 2021 ao 31 de agosto de 2022, e cada entidade poderá recibir até un máximo de 40.000 euros. A quen está dirixida? Teñen esta consideración de especial vulnerabilidade as mulleres vítimas de violencia machista; de explotación sexual-laboral; inmigrantes, emigrantes retornadas ou refuxiadas; pertencentes a unha minoría étnica ou reclusas; exreclusas; mulleres embarazadas ou lactantes sen apoio familiar ou sen recursos, e inactivas ou desempregadas de longa duración. A Administración galega lembrou que, a través destas axudas, en 2021 financiáronse 80 programas de 80 entidades, "dando resposta a todas as solicitudes que se presentaron e cumpriron cos requisitos da orde de axudas". Na convocatoria de 2022, como novidade, permitirase a compatibilidade destas axudas con outras que reciban as entidades de iniciativa social sen ánimo de lucro. Que programas se poden financiar? Esta iniciativa servirá, por exemplo, para a activación de programas que acollan recursos integrais específicos para mulleres de colectivos vulnerábeis e en situación de xestación ou lactación con fillos ou fillas menores de tres anos dirixidos a promover o seu desenvolvemento vital e a súa autonomía económica e afectiva, co obxectivo de corrixir que unha situación desexábel poida converterse nun factor de exclusión. Outros dos eixos que destacou o Executivo galego no seu comunicado, é a cobertura de programas relacionados cos coidados e o acompañamento, é dicir, aquelas iniciativas de atencións personalizada e especializada para as mulleres dos colectivos mencionados que precisen atención psicolóxica, asesoramento xurídico, mediación e adquisición de habilidades persoais e orientación laboral. O Goberno sinalou que os proxectos que reciban estes investimentos deben ter en conta a concienciación na igualdade co obxecto de mellorar as expectativas persoais, sociais e laborais das mulleres de cara á súa integración. Nesta liña, destacou que outro dos obxectivos da iniciativa é a mellora da empleabilidad, xa que este campo, o do traballo, "é un dos puntais onde a loita contra a discriminación faise máis patente" e, á súa vez, "unha das vías que garante a emancipación feminina".


Summary: Seis das doce traiñeiras que compiten na elite do remo, a Liga ACT, teñen galegos no seu plantel embora nesta competición só unha embarcación sexa de Galiza: Cabo de Cruz. Moaña lidera a táboa da orixe dos remeiros galegos a suar na bancada de clubs de Cantabria e Euskal Herria.

Xa vai quedando menos para o inicio dunha nova tempada de traiñeiras, cita marcada no noso país pola LGT, Liga Galega de Traiñeiras, e no norte do Estado pola Liga Euskal Label ou ACT, onde compiten a 'elite' das embarcacións. Nesa exixente competición esta tempada haberá unha única representante galega, Cabo de Cruz, após o descenso de Tirán. Mais a presenza de remeiros galegos vai máis alá da embarcación galegas. Este ano haberá vogadores de Galiza en 6 das 12 traiñeiras que fan parte da ACT: na galega, na cántabra de Astillero e nas vascas de Kaiku, Santurtzi, Ziérbana e Urdaibai, a vixente campioa. Un total de 19 remeiros galegos competirán na liga San Miguel facendo parte de planteis de clubs non galegos. Na traiñeira de Cabo de Cruz a totalidade dos seus remeiros son galegos e a gran maioría saídos da canteira. Todo un mérito e unha proeza no mundo do remo actual. A embarcación non galega da ACT con maior número de vogadores de Galiza é Astillero, con 5 remeiros: tres de Ferrol, 1 de Muros e 1 de Moaña. Kaiku, Urbaibai e Ziérbana teñen 4 remeiros galegos cada unha, mentres que a traiñeira de Santurtzi ten 2. Deses 19 galegos que poñen suor e músculo a competir en bancadas de traiñeiras non galegas os de Moaña son os máis numerosos, pois representan 4. Nada a nos estrañar vista a gran tradición que hai nesta vila polo remo e con dous clubs, Tirán e Meira, que figuran entre os clásicos do noso país. De Ferrol hai tres remeiros enrolados en clubs non galegos da ACT. O mesmo número que do Grove, mentres que de Bueu, Vigo e Esteiro hai 2. De Muros, A Pobra do Caramiñal e Boiro hai un. En tempadas anteriores, a cota galega en traiñeiras foráneas era menor á que se rexistra na actual: 14 vogadores en 2017 e 17 en 2016.


O persoal mobilizado salienta como proba da precipitación da medida que xa estaban planificadas as gardas ata marzoTras facer pública a Xunta a súa rectificación e anunciar que reabrirá o paridoiro de Verín en febreiro sucedéronse as reaccións de satisfacción. Porén, o peche que diverso persoal vén mantendo nas instalacións do hospital en protesta pola fin dos partos manterase ata que se constate a efectiva reapertura da sala de partos. O persoal mobilizado salienta como proba da precipitación da medida que xa estaban planificadas as gardas ata marzo. Desde a oposición, todos os partidos salientaron a mobilización cidadá como elemento fundamental para lograr que a Xunta recuase. Desde o PSdeG de Ourense sinálase que "as reivindicacións e a loita do pobo acadaron este feito histórico tumbando a decisión política de Feijóo e os seus acólitos".Similares valoracións realizaron diversos deputados do grupo Común da Esquerda e desde Galicia en Común sinalouse que "a loita serve" e que "dous meses de mobilizacións nas rúas" obrigaron á Xunta a contratar pediatras. Por parte do BNG, a súa voceira nacional, Ana Pontón, valorou que "a mobilización derrotou as mentiras do PP. Un orgullo esta vitoria de todos os veciños e veciñas de Verín e comarca, que sodes un exemplo de dignidade! O éxito é voso".E desde En Marea salientouse que "mobilizarse paga a pena, protestar paga a pena", ao tempo que se felicitou "a Verin que fixo que Feijóo "obedeza" e atenda as necesidades da xente".


Summary: O voceiro do Bloque subliña tras o consello nacional da formación que a súa "é a única forza de esquerdas e nacionalista que pode derrotar ao PP por toda Galiza". Anuncia unha imaxe renovada en campaña.

Este sábado o BNG reuniu o seu Consello Nacional para aprobar os obxectivos políticos cara aos comicios municipais do 24 de maio, aos que afirma que se apresenta reivindicándose como "a única forza capaz de ofrecer unha alternativa nacionalista e de esquerdas para derrotar o PP en todo o país, fronte á outras opcións que apenas se apresentan nun puñado de concellos". Nesa liña falou o voceiro nacional da formación, Xavier Vence, que falou de que o Bloque conta cunhas 240 candidaturas xa preparadas: "O BNG xoga na primeira liga, na liga de ser unha alternativa ao PP en todo o país, ofrecendo á cidadanía un proxecto político común con alternativas e propostos concretas para cada concello pero cunha visión global de Galiza". Para o líder nacionalista, os obxectivos da súa organización nos comicios de maio serán "certificar a recuperación electoral do BNG, evidenciar ante a cidadanía que o Bloque é a única forza política nacionalista de esquerdas con implantación en todo o territorio e tamén consolidar a representación nas grandes cidades e nos concellos nos que se está gobernando e obter presenza en todas as comarcas". "Estamos incorporando a moitas persoas ás candidaturas que serán a base futura do proxecto nacionalista por todo o país, incluíndo xente nova", engadiu Vence tras un Consello Nacional que tamén avanzou na elaboración da estratexia de campaña electoral, "cunha imaxe renovada".


Summary: O alcalde de Santiago, imputado por unha presunta fraude fiscal, amósase "tranquilo" e confía en que se arquive a causa contra el. O presidente da Xunta asegura que será "coherente e consecuente" coa Xustiza e cos estatutos do PP mentres PSdeG e BNG esixen a dimisión inmediata do rexedor compostelán.

Non faltaba ninguén. Cámaras, micrófonos, flashes, a práctica totalidade dos medios de comunicación de ámbito galego e estatal tiñan este xoves a ollada posta en Santiago, pero non pola chuvia ou por asuntos xacobeos. Tres días despois da controvertida rolda de prensa na que o alcalde de Compostela recoñecía ter destinado a pagar débedas da súa promotora inmobiliaria 291.000 euros do IVE da venda de máis de medio cento de pisos, a Gerardo Conde Roa tocáballe responder ás preguntas do xuíz Vázquez Taín. "Non me chamen imputado, só son un querelado", pedíralles o rexedor aos xornalistas na súa comparecencia do luns. Pero a realidade contradiciu as palabras do popular, algo que tamén fixo o seu propio avogado. O alcalde está imputado por unha presunta fraude fiscal se ben el insiste en que non cometeu delito ningún. Mentres todo isto acontecía nos composteláns xulgados de Fontiñas unhas rúas máis ao norte, en San Caetano, o presidente da Xunta abríalle un chisco máis a Conde Roa a porta de saída da alcaldía, aínda que sen empurralo cara a ela, cando menos polo momento. Conde Roa está "tranquilo", a súa declaración foi "meridiantamente clara" e "completa" e nela esforzouse en amosar que "non houbo ningunha intención de defraudar á Facenda pública". Iso "quedou claro no interrogatorio", "en ningún momento houbo engano, senón colaboración", di. Neste contexto, tras pasar o "trago" da declaración só lle resta "agardar a resolución xudicial". O letrado que o asiste, Ramón Sabín, reforza a versión do seu defendido: "Non hai delito de ninguń tipo", polo que "en breve" debera ditarse "auto de arquivo". Imputado pola presunta fraude, Conde Roa di estar "tranquilo" e o presidente asegura que o PP será "coherente" no seu caso Na ateigada sede do PP de Santiago, na que Conde Roa convocou aos medios tras abandonar as dependencias xudiciais -ante os xulgados axentes da Policía Nacional formaron un cordón que impediu o traballo dos informadores-, o alcalde de Santiago extendía a súa tranquilidade á vertente política do caso. En resposta ás preguntas da Cadena SER sobre as "consecuencias políticas" tanto da imputación como da suposta fraude aseguraba non sentirse "presionado" pola dirección do PPdeG. En todo caso, descarta "adiantarse ao futuro", algo semellante ao que facía Feijóo minutos antes dende a sede da Xunta. Segundo o xefe do Goberno galego e dos conservadores o seu partido actuará "con claridade" no momento en que o maxistrado tome unha decisión "Conde Roa está declarando, o xuíz decidirá o que considere oportuno e, en función do que diga, actuaremos en consecuencia". Feijóo remítese ás verbas do rexedor, quen xa manifestou "que non tiña medios" para pagarlle a Facenda "porque as súas empresas se arruinaron e estaba en proceso de pagamento cando se lle notificou a denuncia por impagamento". De calquera xeito, afirma, o PPdeG será "coherente", coa Xustiza e tamén "cos estatutos" do propio partido", di. E, que din eses estatutos? Segundo o aprobado no último congreso dos conservadores, a calquera afiliado que estea imputado por "calquera forma de corrupción no exercicio dun cargo público ou realice condutas que estean tipificadas como un delito doloso" abriráselle un expediente disciplinario e poderánselle suspender "funcións e militancia" en función "das circunstancias específicas de calquera caso concreto". Este documento interno non especifica se o partido forzará o abandono dos cargos públicos, se ben a presión sobre Conde Roa se está a incrementar dende o inicio deste episodio, que continúa este xoves coa análise da documentación fiscal da empresa do alcalde, Geslander, e, se o proceso continúa, coa redacción dun auto no que se detallen os presuntos delitos que pesan sobre el. Peticións de dimisión do PSdeG, do BNG e na rúa A suposta tranquilidade do alcalde non semella corresponderse coa que reina dentro do seu partido e moito menos coa de PSdeG e BNG, que un día máis esixiron a dimisión inmedia. Pola banda socialista o deputado Xoaquín Fernández Leiceaga considera que Feijóo non se pode limitar a "mirar para outro lado no caso Conde Roa", menos aínda tendo en conta que, como promotor inmobiliario, o alcalde compostelán construíu vivendas de protección oficial no período en que o presidente era conselleiro de Política Territorial do Goberno de Manuel Fraga. "Feijóo -di- foi o máximo responsable da adxudicación" de vivendas a Geslander en Compostela e, polo tanto, debe intervir, tendo en conta ademais que "o 50%" do IVE "defraudado" repecute directamente nas arcas autonómicas. Leiceaga e Guillerme Vázquez coinciden en sinalar que Conde Roa "non pode continuar" no seu cargo E se Leiceaga considera que Conde Roa non debe seguir "un minuto" na alcaldía, o mesmo opina o portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, ante "un caso paradigmático de como un servidor público que defrauda a Facenda non debera estar nin un día máis por dignidade e por ética á fronte dunha Alcaldía". O líder nacionalista subliña que é o propio alcalde "quen recoñece a fraude", "xa non se está a falar de presuncións de cousas", polo que resulta "moi, moi rechamante que o PP e o señor Núñez Feijóo, que ten mando en praza" no partido", "permaneza absolutamente calado". Este, di, é "o mesmo PP que sempre dá leccións de ética a todo o mundo", pero "non a aplica cando se trata dos seus propios membros". As peticións de dimisión estiveron tamén presentes na porta dos propios xulgados nos que declarou o alcalde. Nunha concentración convocada pola Candidatura do Povo -plataforma que concorreu ás pasadas eleccións municipais na capital galega- varias persoas increparon a Conde Roa con berros de "ladrón" e reclamáronlle a súa marcha inmediata do Concello.


Summary: A terceira etapa do campionato arrincou esta segunda feira na cidade olívica. Unha bandeira de 6x6 metros de altura acompañou aos corredores na saída

Após o acontecido esta fin de semana en Baiona, militantes nacionalistas despregaron unha bandeira galega de 6 metros da varanda do porto de Vigo coincidindo coa pistolada de saída da terceira etapa da 'Vuelta'. Noutros puntos da Galiza como a comarca do Salnés 'explicaban' aos corredores e afeccionad@s que "A Ilha is not Spain". A medida que avanza a competición ciclista máis tramos da 'Vuelta' se suman ás reivindicacións nacionalistas. Malia o acontecido no Alto da Groba (Baiona), onde a policía española retivo e identificou a 4 militantes do BNG por pintaren un mural no que se podía ler 'Galiza Nación', as accións reivindicativas aumentan e espállanse por todo o territorio galego. "Trátase dunha acción simbólica promovida pola CIG da comarca" explicou a Sermos Galiza un dos participantes no despregamento da bandeira na cidade olívica, para "visibilizar o carácter nacional de Galiza perante a afirmación identitaria do españolismo" que din se espalla "botando man da 'Vuelta'". Prevese que accións como esta se repitan ao longo dos vindeiros tramos do campionato que se desenvolverán polo territorio galego.


Summary: Os traballadores do naval galego decidiron por unanimidade nas asembleas iniciar un encerramento de 24 horas nos estaleiros da Ría de Vigo. Unha protesta que manterán até a decisión da comisión esta cuarta-feira sobre a devolución das axudas do tax-lease

CIG, UGT e CCOO trasladaron aos traballadores do naval a posibilidade de iniciaren fechamentos nos centros de traballo até a vindeira cuarta feira. E as asembleas de traballadores aprobaron por unanimidade iniciar esta protesta reivindicativa para demandar a Bruxelas que non condene o naval coa devolución do tax-lease. Aliás, aseguran desde as centrais sindicais, non descartan desenvolver novas mobilizacións nos vindeiros días coincidindo coa declaración oficial de Bruxelas. O 17 de xullo a Comisión europea fará pública a data a partir da que exixirá a devolución das bonificacións recibidas polos estaleiros galegos. Após as propostas elevadas polos gobernos da Galiza, Asturias e Euskadi --xunto co propio executivo español-- Bruxelas propuña a pasada segunda feira que a devolución do tax-lease abranguese as axudas concedidas desde xullo de 2007. Data na que se produciu a resolución desfavorábel ao expediente francés. Pola súa banda, a Xunta considerou "excesiva" a proposta presentada pol@s comisari@s embora fose rebaixada 2 anos do plantexamento inicial. Así, exixen que Bruxelas reclame o pagamento das axudas percibidas desde 2011, ano no que as propias autoridades comunitarias declararon ilegal o procedemento de bonificacións coñecido como tax-lease. O contrario, advirten @s traballador@s e o propio exectivo, sería condenar o sector.


Summary: Viaxarán en próximas datas ao Parlamento europeo, en Bruxelas, e á Axencia Europea de Seguridade Marítima, en Lisboa

Familiares das 21 vítimas do naufraxio do pesqueiro Vila de Pitanxo, afundido o 15 de febreiro a 450 kiómetros da costa de Terranova (Canadá), manterán unha videoconferencia con autoridades do país norteamericano na súa embaixada de Madrid a vindeira quinta feira, 7 de xullo. Tres días antes poranse en contacto con esta oficina para fixar os temas a abordar. Así o informou aos medios hoxe a portavoz das familias, María José De Pazo, despois de que esta semana rexeitasen acudir á reunión coas autoridades de Salvamento Marítimo de Canadá que organizou a Delegación do Goberno na Galiza. Segundo xustificaron, esta negativa débese á "falta de comunicación e á falta de respecto" que, ao seu xuízo, tivo a institución con elas, xa que estabeleceu a data do 29 de xuño de forma "unilateral". Agora, daranse cita telemáticamente coas autoridades canadenses en horario de tarde, debido á diferenza horaria co país norteamericano. As familias estabelecerán un primeiro contacto coa embaixada na segunda feira, unha vez pasada a semana da cimeira da OTAN, para fixar os asuntos da videoconferencia do día 7. Viaxes a Bruxelas e Lisboa Ademais, De Pazo avanzou que os familiares das vítimas planean desprazarse o día 18 a Bruxelas, para comparecer ante a Comisión de Peticións do Parlamento Europeo, co obxectivo de presentar un escrito que informe de que levan "meses pedindo" ás administracións que lles informen de "por que non se baixa" ao pecio do buque para investigar o que ocorreu. Neste contexto, a portavoz das familias pregúntase por que a principios de xuño o buque oceanográfico Vizconde de Eza se achegou á zona onde se afundiu o Vila de Pitanxo sen que se lle desen instrucións de medir a profundidade da zona, xa que dita embarcación "ten sónar para realizalo", segundo explicou De Pazo. Así mesmo, as familias lembran que continúan coa súa loita porque case cinco meses despois "ninguén" lles deu "unha resposta nin ningún escrito nin anexo de expertos" sobre o que sucedeu na madrugada do 15 de febreiro. Todas estas cuestións tamén as levarán nunha próxima viaxe a Lisboa, onde se atopa a sede da Axencia Europea de Seguridade Marítima (EMSA, polas súas siglas en inglés).


Summary: A Asociación Galega de Saúde Mental (AGSM) critica o abandono do Hospital Psiquiátrico de Conxo e reclama un plan específico para o centro que mitigue o seu carácter residencial e potencie a rehabilitación das persoas usuarias. Urxen reformas integrais dos espazos físicos mais tamén dos servizos asistenciais, en sintonía coas demandas da psiquiatría comunitaria.

O de Conxo, en Compostela, é o último gran hospital psiquiátrico con máis de 200 doentes. Os antigos centros monográficos, que mantiñan as persoas con trastornos mentais severos encerradas, lonxe da comunidade, agora funcionan como Unidades de Rehabilitación Psiquiátrica, máis partidarias dunha resposta comunitaria ao sufrimento psíquico. "O abandono das instalacións e da asistencia psiquiátrica converte as persoas ingresadas en cidadáns de segunda categoría, compromete a súa saúde e a súa dignidade". O psiquiátrico de Conxo foi inaugurado en 1885. É un caso particular porque está no centro da cidade, e tamén, apuntan desde a Asociación Galega de Saúde Mental, polo estado de abandono no que se atopa a teor das urxencias detectadas polo Defensor del Pueblo. Segundo recolle no seu último parte sobre a institución, o perfil da maioría das pacientes ingresadas afasta o centro da concepción actual das unidades de psiquiatría. Incide nas estancias de longa e moi longa duración, de até 30 e 50 anos, que "obrigan a examinar a súa actividade e funcionamento desde unha perspectiva diferente á das estruturas de atención netamente sanitarias". Visita sorpresa En novembro de 2017 o Defensor del Pueblo realizou unha visita sorpresa ao Hospital Psiquiátrico de Conxo coa finalidade de estudar o seu funcionamento, detectar deficiencias e propoñer melloras. Durante dous días analizou as instalacións; reuniuse con membros do equipo directivo, do colectivo médico e do persoal do centro; examinou expedientes persoais e historias clínicas das pacientes e mantivo entrevistas reservadas con algunhas persoas usuarias. Dous anos despois desa visita técnica, que contou coa participación dunha asesora da Valeduría do Pobo, o organismo encargado de defender os dereitos fundamentais e as liberdades públicas da cidadanía acaba de publicar a ficha de seguimento das súas conclusións, das suxestións dirixidas á Administración galega, no seu momento, mais das medidas postas en marcha polo Servizo Galego de Saúde. "Na historia da rede hospitalaria do Sergas son recorrentes as situacións de abandono dos hospitais psiquiátricos". Con ese documento na man, a ASGS pon o foco en tres grandes áreas nas que reivindica as recomendacións do Defensor del Pueblo en canto ás medidas coercitivas, o modelo asistencial e a mellora das instalacións. Salvo unha unidade reformada, di o informe, as dependencias do hospital están "obsoletas". "Hai goteiras, humidades, fiestras en mal estado, frío, cuartos triplos, corredores estreitos", sinalan as profesionais da saúde mental. "O estado actual do centro reflicte desleixo, condena as residentes a unha habitabilidade precaria e rodéaas dun contorno que transmite todo aquilo que sitúa o sufrimento mental na marxinación social". Unha denuncia que estenden no tempo, xa que na historia da rede hospitalaria do Sergas son recorrentes as situacións de abandono dos hospitais psiquiátricos, "nun agravio comparativo que converte as persoas ingresadas en cidadáns de segunda categoría". E se o espazo non é digno, "como imos acabar co estigma?", preguntan. Calidade asistencial No ámbito asistencial, o Defensor del Pueblo sinalou varias deficiencias que a AGSM atribúe á escaseza de "recursos que favorezan o mantemento e o retorno das usuarias á comunidade". Sobremedicacións, estadías prolongadas, escasa participación das doentes no funcionamento do centro, poucas actividades dirixidas a mellorar a súa autonomía e independencia, a ausencia de reunións de equipo e de plans de rehabilitación. Son algunhas das eivas detectadas que a Administración aceptou revisar nalgúns casos e rexeitou noutros e que o organismo estatal se compromete a seguir observando. "Hai escaseza de recursos capaces de favorecer o retorno das usuarias á comunidade". Canto ás medidas de represión, como as contencións mecánicas e os internamentos involuntarios, a AGSM avoga por un rexistro minucioso e axeitado, co fin de "analizalas, facelas visíbeis e proceder a un plan que teña como obxectivo a súa desaparición". Despois de dous anos, urxen medidas efectivas a prol "da saúde e da dignidade das persoas".


Summary: Luís Seara encabeza a candidatura do Bloque Nacionalista Galego co obxectivo de recuperar unha representación determinante no concello de Ourense. Seara é diplomado en Maxisterio e foi concelleiro e portavoz do BNG na Merca durante doce anos. Participa activamente como activista social en diferentes plataformas e preséntase por primeira vez como candidato á alcaldía de Ourense, cidade onde vive. Responde o cuestionario vía correo electrónico.

Que supuxeron estes catro anos para Ourense? Estamos ante o paradigma dun concello en parálise e decadencia. Estes catro anos gobernados polo PP en minoría supuxeron un retroceso para Ourense. Ademais, a inexistente oposición favoreceu tamén isto. Estes catro anos gobernados polo PP en minoría supuxeron un retroceso para Ourense Como valora o traballo desenvolvido pola alcaldía? A valoración é moi mala. É, sen lugar a dúbida, o peor alcalde da historia do concello de Ourense. As veciñas e veciños do concello testemuñan de xeito unánime este feito. Non houbo diálogo nin coas organizacións e asociacións nin coa veciñanza. Estamos ante catro anos de alcaldía inmobilista. E o traballo realizado polo seu partido? Nun contexto moi difícil, pois perdemos a representación nas pasadas eleccións, fixemos un traballo social máis que aceptábel. O BNG seguiu a ser a referencia de "extramuros" do concello para moitos colectivos, especialmente para os máis agredidos polas políticas do PP. O BNG seguiu a ser a referencia de "extramuros" do concello para moitos colectivos Cal é a principal necesidade do seu concello? Ten moitas, mais neste momento é preciso sacar adiante o plan de urbanismo, para dar seguranza xurídica aos investidores que poidan estar mirando cara ao noso concello. Pero esta aprobación ten que cumprir un requisito previo que o PP acaba de obviar: a necesaria segunda exposición pública, á que se comprometeu o BNG cando deu o apoio a aprobación inicial deste instrumento de planeamento. Pararemos o novo pelotazo urbanístico do PP En relación a iso, cal será a primeira medida que impulsará no novo mandato se está no goberno? A primeira das medidas que tomaremos será sacar a unha nova exposición pública o Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) debido á aprobación temporal que realizou hai uns días o PP a través do Consello Consultivo. Un novo pelotazo urbanístico que pararemos.


Summary: A plataforma GCiencia botará a andar a partir de 17 de decembro Boísimo, portal que divulgará a cultura gastronómica galega atendendo á súa multidimensionalidade.

Como adiantaba Pablo López nunha entrevista a Sermos Galiza, a partir de 17 de decembro, Boísimo contribuirá á divulgación da gastronomía galega como patrimonio inmaterial. O formato será o dunha revista dixital dentro da propia GCiencia, con destacado apoio da linguaxe audiovisual. Para alén das seccións que atendan á cociña galega e as súas receitas, a plataforma porá o foco na Galiza como potencia en investigación, quer no eido do mar e da pesca, quer do coñecemento agroalimentario, con centros como o Instituto de Investigacións Mariñas, a Misión Biolóxica da Galiza ou o Centro de Investigacións Agroalimentarias de Mabegondo. Boísimo pretende apostar por unha perspectiva de xénero que difunda o protagonismo das cociñeiras ou o papel do home na cociña doméstica. Atendendo á relevancia que o medio outorga á lingua, a sección Gastrocedario porá a proba o coñecemento do léxico propio da nosa gastronomía. A liña editorial do novo portal conta co aval dun consello asesor formado por profesionais de prestixio, como Beatriz Sotelo e Iago Pazos no mundo da cociña, o realizador audiovisual Jorge Coira, a investigadora Elena Cartea, a nutricionista Amil López e o xornalista especializado Tomás Alonso Varias estrelas Michelín participarán tamén en seccións fixas, ás que se sumarán o videoblog de Amil López Xantar Coherente, con consellos nutricionais, ou a serie Quilómetro Cero (#km.0), baseada no uso de produtos de proximidade. Boísimo desenvolverá tamén accións conxuntas con outras entidades relacionadas coa economía, comezando polo Instituto Galego do Viño.


Summary: O documental, realizado por Adrián González, relata a historia do proxecto de construción dunha presa no río Miño, que durante décadas espertou protestas nunha e noutra banda da fronteira. Estréase o vindeiro 9 de agosto nas Neves

A finais da década dos 60 do pasado século proxectouse a construción dun grande encoro no río Miño ao seu polas comarcas do Condado e A Paradanta: o Salto de Sela. O encoro transfronteirizo, impulsado EDP- Energias de Portugal, S.A, e Unión Fenosa con grandes apoios das ditaduras española e portuguesa, tería unha lonxitude de 22 quilómetros e suporía o asolagamento de grandes zonas dos concellos galegos de Crecente, Arbo e As Neves, e de Melgaço e Moncão. As augas non só rematarían con ricas terras de cultivo, senón tamén hábitats naturais de grande importancia e poderían poñer en risco a produción de albariño.O proxecto espertou unha grande oposición social dende o seu inicio, aínda en pleno réxime ditatorial nos dous países. E tamén as administracións locais das comarcas afectadas adoptaron unha decidida posición de rexeitamento. Houbo manifestacións nunha e noutra beira do Miño, cunha gran participación de grupos ecoloxistas, colectivos culturais e políticos e de grupos de pescadores, tamén moi prexudicados por unha actuación que podía rematar coas poboacións de salmóns ou lampreas no río.Agora un documental recolle a historia deste proxecto e das protestas na súa contra, relatando como a mobilización social foi quen de paralizar a construción do encoro despois de máis de 30 anos de loita. O Salto foi realizado por un mozo das Neves, Adrián González, recente graduado en Comunicación Audiovisual e autor de outras obras como a reportaxe As Neves Zona 0 (2017) ou as curtametraxes Mans Mortas (2016) e Castelos de Fame (2015).O filme foi xa estreado o pasado mes de abril na localidade e o vindeiro venres 9 de agosto será presentado publicamente na Casa da Auga de Vide (As Neves). A proxección será ao aire libre no patio interior da Casa da Auga, antigo reitoral convertido nun museo dedicado a auga; coorganizado coa Comunidade de Montes de Vide e contará con Taquilla Inversa, abonando a entrada ao final do acto e de forma voluntaria, ao igual que o importe.O filme formou parte do Traballo Fin de Grado de Adrián González e agora, unha vez presentado ante o tribunal, comezará unha serie de presentacións en diferentes lugares de Galicia. Á estrea do pasado mes de abril acudiran un cento de persoas, entre eles algúns dos protagonistas desta loita, destacando a intervención de Rui Solheiro, expresidente da Cámara Municipal de Melgaço (1982-2013) e principal opositor na marxe portuguesa.


Summary: Oito galegos denuncian ante o cónsul da Arxentina os asasinatos, a represión e a tortura sufrida por 17 dos seus familiares durante a ditadura fascista e pretenden dar outro "impulso" ás vítimas para que se unan á causa contra o réxime de Franco.

Máis galegos súmanse á querela arxentina contra o franquismo. Foron oito os que este martes denunciaron na Coruña 17 casos de desaparición e torturas durante a ditadura fascista contra os seus familiares. Fixérono -e asinaron as denuncias- ante o cónsul de Arxentina en Vigo, Roberto Gudiño, que agora trasladará os casos ao proceso mediante o que a xuíza María Servini investiga os crimes contra a humanidade cometidos polo réxime de Franco nunha causa iniciada por outro galego, Darío Rivas, afincado en Suramérica e fillo do alcalde de Castro de Rei asasinado en 1937. Oito persoas relataron os casos de represión e torturas sufridos polos seus familiares antes de asinar a denuncia ante o cónsul arxentino Os denunciantes, entre os que había investigadores da Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), relataron os casos de represión e torturas sufridos polos seus familiares da Coruña, Ribadeo ou Becerreá para logo incorporar á querela as súas denuncias, que se unen ás xa presentadas pola Comisión para a Recuperación da Memoria Histórica (CRMH), a Fundación Galega contra a Impunidade, Nova Esquerda Socialista ou a Federación de Sociedades Gallegas en Argentina. Todas elas pretenden servir de "impulso" para que máis familiares se sumen á causa achegando as súas denuncias, que poden presentarse no consultado arxentino e cuxas declaracións ante a xuíza poden facerse por vídeoconferencia. As denuncias únense ás xa presentadas por outras asociacións de memoria histórica e diferentes colectivos galegos Carmen García-Rodeja, unha das denunciantes e voluntaria da ARMH, insiste en que actos coma este teñen tamén o obxectivo de "animar outras vítimas a denunciar" e unirse así á querela e lembra que o colectivo ao que representa vén de "dar o paso" para seguir fomentando a presentación de demandas. "É un traballo difícil porque hai que falar con xente que se ve obrigada a lembrar cousas horribles e temos que animalos ou axudalos a conseguir documentación que, en moitos casos, é complicada de apañar", engade quen cre que moitas das vítimas "seguen a estar estigmatizadas" e continúan escoitando "como hai quen lles di que deben seguir calados". "Non buscan vinganza nin desquite, pero teñen que aturar, aínda hoxe en día, que representantes das administracións os acusen de reabrir feridas", explica. Cada un dos oito familiares que acudiu ao acto levou a cabo unha breve explicación do seu caso para a continuación asinar a denuncia ante o cónsul. Explicaron a represión sufrida por diferentes cidadáns, como os doce asasinados en 1936 (Ovidio Villar Fernández, Julio Sanz Martín, Manuel Díaz Gónzález , Florencio Carballo Novegil, Andrés Vale Blanco, Enrique Navarret García, Bruno Martínez Fernández, Antonio María Martínez López, José Antonio Díaz Álvarez, Jesús Longarela Manciñeiras, Manuel Montes Don e Carlos Montes Babío). Tamén se inclúe na querela o caso de dous membros da guerrilla falecidos en 1946, Obdulio Naves Fernández e Leandro Llorente Navarro, así como o caso de tres persoas que denuncian as torturas e a persecución sufrida durante a ditadura: César Leopoldo Fraguela Celeiro, Celsa Díaz Cabanela e Antolín Montes Babío. As novas denuncias supoñen tamén un impulso máis a unha querela que evidencia a falta de iniciativa por parte do Estado para xulgar o franquismo e reparar as súas vítimas, algo que foi denunciado pola ONU tras a súa última visita a Galicia, onde escoitou os relatos de numerosas vítimas e tras o que denunciou o esquecemento por parte do Goberno, así como a falta de recursos por parte das administracións para procesos como o de Nomes e Voces.


Summary: Abanca recibiu 462 millóns de euros de diñeiro público procedente do FROB desde 2013. A Sareb é un dos grandes propietarios da Galiza. A sociedade creada polo Estado para rescatar á banca non ten deixado de rexistrar perdas desde a súa fundación en 2012, converténdose nun dos principais responsábeis do aumento da débeda pública no Estado. Practicamente unha década despois os galegos seguen pagando a factura da crise bancaria.

Os activos da Sareb na Galiza son moi importantes. Segundo os dados achegados pola propia sociedade, o popularmente coñecido como o banco malo conta con 8.157 propiedades, 2.735 das cales son vivendas. A maiores dos bens de uso residencial, dispón de 2.016 solos en desenvolvemento, 405 terreos de natureza urbana, 431 de carácter rústico e 2.103 prazas de garaxe. A parte máis importante destes activos están localizadas na Coruña con 3.790 e en Pontevedra con 3.064, dispondo de 679 en Lugo e 624 en Ourense. As propiedades da Sareb proceden dos activos tóxicos existentes no balance das entidades de crédito rescatadas durante a Grande Recesión. Practicamente, 80% dos mesmos na Galiza facían parte da carteira de Caixa Galiza e Caixanova, receptora de máis de 9.400 millóns de euros de fondos públicos e beneficiada ao verse librada destas propiedades que lastraban as súas contas. A día de hoxe, o Estado só ten recuperado do rescate das caixas galegas 738 millóns de euros, tendo recibido Abanca desde 2013 do Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB) 462 millóns de euros. As propiedades da Sareb na Galiza Os bens da Sareb son obxecto permanente de litixio. A entidade ten vendido desde 2015, 522 activos e 289 vivendas, concentrándose o groso das transaccións nas áreas costeiras de Pontevedra e A Coruña. A este respecto, colectivos sociais ou a mesma patronal do sector inmobiliario critican que a entidade controlada polo Goberno do Estado non saque para o aluguer o seu parque de vivenda na Galiza, medida que axudaría a rebaixar os prezos dos contratos dos arrendamentos. Ao tempo, a falla de transparencia paira desde os comezos na súa xestión. A Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria (Sareb) fundouse en novembro de 2012 por esixencias do plan de rescate europeo para asistir e recapitalizar aos bancos do Estado. A súa constitución respondeu a un esquema de 45% de capital público e 55% de capital privado, "nun exercicio forzado de arquitectura contábel para evitar que as achegas do Estado computen como débeda pública", en palabras da Comisión de Investigación da Crise Financeira do Congreso dos Deputados. As entidades de crédito en dificultades transferiron ao Sareb os seus activos deteriorados por un valor total de 50.781 millóns de euros. A cambio, os bancos recibiron bonos emitidos pola Sareb, por unha contía de 50.781 millóns de euros que puideron descontar no Banco Central Europeo (BCE) co aval do Estado. Así, en opinión do xornalista económico, Andreu Missé, "aínda que a Sareb aparentemente era unha sociedade privada pola composición do seu capital, en realidade todo o risco era soportado polo Estado". Unha estratexia ao servizo da banca O economista Carlos Sánchez Mato considera que "a creación da Sareb foi unha estratexia para atrasar o recoñecemento das perdas das entidades afectadas pola crise". Nesta liña, afirma que "se traspasaron inmóbeis e préstamos dos bancos crebados á Sareb, pero cos prezos inflados, en 17.000 millóns de euros, segundo sinalou a Comisión Europea. Isto foi unha maneira de reducir o prezo do rescate. Se se transferiran os activos e préstamos a prezo de mercado o buraco bancario sería maior". Mato cualifica a creación da Sareb como "un notábel favor á banca, que durante os anos críticos 2012-2014 non tivo que provisionar polas desvalorizacións reais dos seus activos". Así, a sociedade rexistrou perdas en todos os seus exercicios por unha contía de 5.075 millóns de euros, até o punto que en 2016 o Goberno veuse obrigado a aprobar unha norma para evitar que entrara en causa legal de disolución e puidera seguir funcionando. Neste sentido, Mato sinala que "unha das razóns do desastre foi que a pesar dos descontos, os inmóbeis e préstamos seguían estando claramente sobrevalorados". Eurostat ven de certificar o fracaso da iniciativa. A este respecto, un informe da oficina estatística da Unión Europea de 16 de febreiro desvelou que a Sareb supuxo un aumento da débeda pública estatal de 35.000 millóns de euros, o que elevou a súa contía de 117% a 120% do Produto Interior Bruto (PIB) en 2020. Un documento do pasado mes de xuño do organismo de supervisión financeira da Comisión Europea precisou que ademais do aumento da débeda pública, "a reclasificación da Sareb tería un impacto negativo de preto de 1% do PIB no déficit público de 2020", isto é un quebranto de 11.000 millóns de euros. A factura do rescate non para de medrar Os dados achegados por Eurostat e o organismo de supervisión financeira da Comisión Europea veñen a confirmar que a factura do rescate bancario non deixa de aumentar. Ao tempo, as contas do Estado certifican que o aumento da débeda pública na última década está asociado aos mecanismos de salvamento do sistema financeiro.


Summary: Antón Sánchez defende como "indiscutíbel" a continuidade das mareas municipais e advoga por as estender a máis concellos. O portavoz nacional de Anova, chama a En Marea a cumprir o seu programa no que se recolle "o dereito a decidir" e resta importancia ás diverxencias a respeito de Catalunya no partido instrumental.

Unha conferencia política que previsibelmente terá lugar o próximo mes de febreiro será a encargada de "actualizar" a aposta de Anova pola "unidade popular" de cara aos comicios municipais de maio de 2019. Así o vén de anunciar o seu portavoz nacional, Antón Sánchez. Ese conclave porá o ramo ás "xeiras" territoriais que desenvolveu a formación nas últimas semanas. O obxectivo deses encontros era, segundo declarou Sánchez, "actualizar a nosa aposta estratéxica pola Unidade Popular, tecendo alianzas fraternais coa esquerda comprometida cun proceso de ruptura fronte ao Réxime do 78". No entanto, as manifestacións do portavoz nacional anticipan que a posición de Anova será a de continuar apostando nas "mareas municipais", nun momento no que precisamente outras formacións como Esquerda Unida –con quen partillan ese espazo-- ou Podemos estarían a sopesar concorrer baixo outra fórmula. "As mareas municipalistas son o instrumento de cambio político e social nos nosos concellos. Correspóndelles a tarefa da transformación social. Son espazos abertos de participación política, plurais, van máis alá de militancias e contan cunha pluralidade política que incluso é maior que a de En Marea", valorizou Sánchez para quen a experiencia destes anos visan que as mareas a nivel local "son un éxito e non hai que poñerlles paos nas rodas". Desta maneira, a discusión na conferencia de febreiro non cuestionará a "aposta total polas mareas como espazo de unidade popular", ao se tratar segundo Sánchez dunha "cuestión indiscutíbel". A súa materialización concreta, aberta á incorporación doutros actores como o caso de Podemos que nos anteriores comicios declinara concorrer en ningunha candidatura, si será un aspecto a abordar. Tamén a eventual expansión desta fórmula a máis concellos que os atinxidos en 2015. División en En Marea A respeito da división existente en En Marea en relación a situación de Catalunya, e a ofensiva autoritaria do Estado contra o proceso soberanista, desde Anova reclaman o cumprimento do programa electoral da confluencia. "O dereito a decidir é un elemento central do programa de En Marea. O dereito a decidir e a apertura de procesos constituíntes para a construción confederal dun Estado", lembrou Sánchez. O líder de Anova quitou ferro ás diverxencias no seo do grupo de En Marea no Parlamento galego, que atribúe á "pluralidade interna" e que volveron quedar ao descuberto durante a votación dunha proposición do BNG para rexeitar a aplicación do artigo 155 contra o autogoberno na Catalunya. Sánchez e outros deputados de Anova, Cerna e independentes, abandonaron a sesión parlamentar para non acatar a abstención fixada como voto de grupo.


Summary: 8.000 dos máis de 60.000 millóns de axudas non recuperados corresponden á fusión galega. O documento obvia o papel da Xunta e o informe que esgrimiu para avalar a fusión, as indemnizacións dos ex-directivos ou as razóns polas que o propio Banco de España viu inviable a unión aos poucos meses

O pasado venres, apenas dous días despois de que o debate da moción de censura ao Goberno de Mariano Rajoy no Congreso trouxese consigo un repaso aos anos de crise e recortes, tamén no que atinxe ao rescate financeiro, o Banco de España deu en publicar unha caste de autopsia do acontecido. Informe sobre la crisis financiera y bancaria en España, 2008-2014é un documento de máis de 250 páxinas que se remonta aos anos da expansión e a burbulla e fai unha detalladísima descrición da situación do sector financeiro, do marco lexislativo e mais das propias actuacións do propio Banco de España ao respecto. O groso desta ampla análise dedícase ao proceso de reestruturación e rescate do sector financeiro e, polo tanto, tamén de Caixanova e Caixa Galicia, cuxa fusión e desaparición o regulador despacha en apenas dúas páxinas sen sinalar responsabilidade ningunha no acontecido.Os principares titulares que xerou este informe abondan nunha cifra que, en boa medida, xa fora avanzada dende a propia institución supervisora ou polo Tribunal de Cuentas. Os fondos públicos non recuperados no rescate bancario chegan aos 60.613 millóns de euros, cantidade que o Goberno de España agarda amortecer coa venda de Bankia pero que, en calquera caso ten pouco que ver co panorama debuxado polo Goberno de Mariano Rajoy tras aceptar o rescate en 2012, retrato segundo o cal estas operacións non ían custar "un euro ao contribuínte". Entre os fondos perdidos están 8.000 dos 9.000 millóns de euros inxectados en Novacaixagalicia e a súa herdeira Novagalicia Banco.O Banco de España relata a súa versión do acontecido na entidade galega no apartado do informe dedicado ás "actuacións realizadas" sobre as primeiras entidades saneadas con cargo ao rescate. Así, neste documento oficial a historia comeza "en xuño de 2010", cando Caixa Galicia e Caixanova inician "un proceso de fusión do que xurdiu Novacaixagalicia". "O plan de integración -constata- recollía axudas do FROB" por importe de 1.162 millóns de euros, aos que en 2011 se engadiron 2.465 millóns máis para cumprir os requisitos da nova normativa estatal dese ano. Esas novas esixencias non eran outras que a bancarización, "co traspaso da práctica totalidade dos activos e pasivos, coa excepción dos vinculados á obra social, a unha entidade bancaria de nova creación", NCG Banco, isto é, Novagalicia.Para o documento oficial a historia comeza en xuño de 2010, cando Caixa Galicia e Caixanova inician "un proceso de fusión"O Fondo de Reestruturación Ordenada Bancaria (FROB), continúa o relato, deu luz verde ao plan para inxectar eses máis de 2.400 millóns e o organismo creado polo Goberno de Zapatero para pilotar as fusións pasou a ser o máximo accionista. Os restos das grandes caixas galegas, nacionalizados ao 93,16%, lembra o informe. En 2012, "con motivo da avalación independente do sector financeiro, estimouse que NCG Banco tiña necesidades de capital adicionais" de 7.176 millóns de euros no "escenario adverso" formulado.8.000 dos máis de 60.000 millóns de axudas non recuperadas corresponden á fusión galegaFoi así como a finais dese ano FROB, Banco de España e Comisión Europea aprobaron "o plan de resolución", isto é, sanear e vender o que quedaba de Novacaixagalicia. O plan implicaba "diversas medidas" como desfacerse do Banco Gallego e de EVO -marca que adoptara fóra de Galicia-, traspasar o ladrillo tóxico á Sareb -o banco malo-, abandonar diversas empresas nas que participaba, abordar o conflito da estafa das preferentes e mais "unha forte redución do tamaño, número de empregados e oficinas". A factura desa última vaga de axudas públicas foi a maior: 5.425 millóns de euros.O despedimento do consello de administración do banco en xaneiro de 2014 e a súa substitución provisional por directivos do propio FROB e sinalado polo Banco de España como penúltimo capítulo antes da sinatura venda ao grupo venezolano Banesco, que gañara a poxa o 18 de decembro de 2013 "cunha oferta de 1.003 millóns de euros", dos cales o grupo que despois renomearía a entidades como Abanca "abonou un 40% ao contado e o 60% restante en sucesivos prazos", un pagamento que xa rematou en febreiro deste ano.As lagoas da historiaEste relato, case cirúrxico, obvia calquera mención a eventuais erros do Banco de España, así como ao labor dos directivos das caixas e dos gobernos galego e español. Pasa por riba das revelacións do proceso xudicial -que retratou Caixa Galicia como "insolvente" e Caixanova, como inviable xa antes da fusión-, pero tamén ignora todo o acontecido antes de xuño de 2010, do inicio formal da fusión, que os máximos responsables aceptaron formalmente en marzo dese ano rubricando un documento no que a Xunta inseriu a sinatura da daquela conselleira de Facenda, Marta Fernández Currás, xesto político co que o Goberno de Alberto Núñez Feijóo pretendeu escenificar a súa influencia na unión.O documento obvia o papel da Xunta e o informe que esgrimiu para avalar a fusión, as indemnizacións dos ex-directivos ou as razóns polas que o propio Banco de España viu inviable a unión aos poucos mesesA blindaxe dos directivos, ou as reformas da lei de caixas tamén son ignoradas nun relato no que, por exemplo, tampouco se menciona se o Banco de España valorou ou non a postura da Xunta ou o informe que, encargado polo propio Goberno galego á consultora KPMG por 1 millón de euros, foi esgrimido dende San Caetano como unha "auditoría" que avalaba a fusión, aínda que nin se trataba formalmente dunha auditoría nin daba o seu visto e prace á operación. Non especifica, tampouco, por que o Banco de España non transmitiu nin ao bipartito nin ao goberno do PP ningunha preocupación pola solvencia das caixas nin a respecto dalgunhas actuacións máis polémicas, como a colocación masiva de preferentes.Tampouco explica o Banco de España por que, segundo declarou o seu ex-gobernador, Miguel Ángel Fernández Ordóñez, autorizou a fusión das grandes caixas galegas a xeito de "mal menor" sen valorar "opcións alternativas" que, segundo MAFO, existían. Do mesmo xeito, tampouco xustifica as razóns polas que non controlou as indemnizacións que levaron os ex-directivos á cadea ou como é posible que, atendendo ao revelado pola patronal galega, o mesmo Banco de España vise inviable a fusión catro meses despois de aprobala.Informe sobre la crisis financiera y bancaria en España, 2008-2014


Summary: A amizade de Lorca con Guerra Da Cal e con Blanco-Amor foi decisiva para a escrita e publicación dos 'Seis poemas galegos' asinados polo autor do 'Romancero Gitano', "o produto literario galego de maior éxito do século XX", segundo lembrou o xornalista Joel Gómez no acto en Compostela do 80º aniversario da edición desta obra.

"Sobre os poemas de Federico -os galegos enténdese- a miña intervención foi servirlle de dicionario vivente e, -se me é permitido o dicilo- poético e discriminativo. El dicíame un verso en castelán e eu traducíao libremente ao galego, buscando, como é natural, as palabras que a el máis puideran impresionalo pola cor, o son, a evocación máxica. Se non lle gustaba algunha -pura e simplemente un xuízo poético, inmediato-, eu dáballe outras en opción e el, augustamente, elexía a que lle saía dos collóns líricos". Isto escribiu -en castelán-, Ernesto Guerra Da Cal sobre os seis poemas en galego de Lorca nunha carta que lle enviou a Eduardo Blanco-Amor no 1949. Lembrouno o xornalista e investigador do grupo Galabra da Universidade de Santiago Joel Gómez no acto de celebración dos 80 anos da edición destes poemas que celebrou o Concello de Santiago. A xénese dos poemas, -salientou Gómez-, foi un enigma durante 50 anos, ata que despois da morte de Blanco Amor se divulgaron os materiais en que se baseou a publicación dos mesmos, realizada pola editorial Nós, de Ánxel Casal. "A min trémeme a man -e a ánima- ao poñela sobre estes versos, que xa non nacen reliquia, para botar máis alá un acento ou traer máis acó un desmandado apóstrofo. Pero nada máis que para iso. Toda a súa naturalidade foi pulcramente respectada. A miña complicidade redúcese a un leve paso polas axetreadas cuartillas, con probidade pendolista e ortográfica. E que aínda isto me sexa perdoado!", escribe Eduardo Blanco-Amor no limiar da edición de Nós de Seis poemas galegos, -reeditada en facsímile polo Consorcio de Santiago e Ara Solis-. Blanco-Amor conseguiu, -salientou Gómez-, que Lorca accedese a publicar os poemas e preparou a edición cunha serie de emendas. "A miña complicidade redúcese a un leve paso polas axetreadas cuartillas, con probidade pendolista e ortográfica. E que aínda isto me sexa perdoado!", escribiu Eduardo Blanco-Amor Tras a intervención de Joel Gómez, comezou no acto de Santiago o recitado dos poemas con María Antonia Pérez, da asociación O Galo, que leu Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta. García Lorca "sentía admiración por Rosalía de Castro, afirmada, posiblemente, polas recomendacións de J. R. Jiménez, lector rosaliano", segundo recolle a obra O pórtico poético dos Seis poemas galegos de F. García Lorca, de Luís Pérez Rodríguez, publicada polo Consello da Cultura. Lorca viaxara a Galicia en 1916 e en 1932. "Carlos Martínez-Barbeito recolle algúns instantes desta viaxe, literaria e humanamente intensos. O pasmo diante da Catedral, afirmándose entre a neboeira nocturna; a Quintana, acolledora e íntima, á que Lorca bautizou co nome de praza-butaca e serviu de espacio poético ó seu poema Danza da lúa en Santiago; a Colexiata de Santa María a Real do Sar e o seu claustro, coas súas sombras pétreas de monxes e abades; a ofrenda floral a Rosalía e o momento no que lle dedica, no Café Suizo, os seus libros Canciones e Romancero gitano, con sinatura e debuxos esparexidos por entre as súas páxinas, forma que tiña Federico de alongar indefinidamente o seu afecto na presencia e memoria dos seus amigos", conta Luís Pérez. E foi Danza da lúa de Santiago o segundo dos poemas lidos, -desta volta, por Mauro Senín de aCentral Folque- no acto organizado polo Concello, xusto antes de que Narf interpretase, coa súa voz e a súa guitarra, Cantiga do neno da tenda. Seguiu a homenaxe aos Seis poemas galegos con Romaxe da nosa señora da Barca, recitado por Iria Sobrado, da asociación cultural San Martiño Pinario e con Noiturnio do adolescente morto, lido por Chema Díaz, da asociación cultural Cidade Vella. Rematou o acto co máis coñecido dos poemas, Madrigal á cibdá de Santiago, interpretado tamén por Narf, nunha versión estreada para o evento. Á volta a Madrid da súa primeira viaxe a Galicia en 1932, Lorca xa levaba prefigurado Madrigal á cibdá de Santiago, o primeiro dos seis poemas. Ese mesmo ano volveu primeiro como director de La Barraca, visitando A Coruña, Compostela, Pontevedra, Vilagarcía e Ribadeo, e unha vez máis, pasando por Pontevedra e Lugo. A amizade de Ernesto Guerra Da Cal, -a quen Blanco-Amor atribúe o papel de incitador dos Seis Poemas-, foi decisiva en todo este proceso. A amizade de Ernesto Guerra Da Cal, -a quen Blanco-Amor atribúe o papel de incitador dos Seis Poemas-, foi decisiva en todo este proceso No 1934, Lorca viaxou a Bos Aires e Montevideo, e alí inspirouse nos emigrantes galegos para escribir Cántiga do neno da tenda. O autor de Romancero Gitano xa tiña publicado o Madrigal en El Pueblo Gallego e, cando regresou a Granada, Blanco-Amor insístelle na publicación dos seus poemas. Volve a Madrid e decide rematalos con axuda de Guerra Da Cal, que segundo subliñou Joel Gómez foi quen lle suxerira que os escribise en galego, e non en castelán como era a súa primeira intención. Os Seis poemas galegos foron editados o 27 do Nadal de 1935 en Nós, no mesmo edificio en fronte do cal se celebrou o acto do 80 aniversario.


Summary: O volume de negocio supera os 78.000 millóns de euros. Captou nestes seis meses 50.000 novos e novas clientes.

Abanca fechou o primeiro semestre deste ano cuns beneficios de 250,1 millóns de euros, un aumento de 1,26% a respecto dos primeiros seis meses do ano anterior. Un resultados que a propia dirección do banco non dubida en cualificar de "históricos". As caixas galegas vendéronse a Banesco en decembro de 2013 por mil millóns de euros. Desde entón e até hoxe, Abanca obtivo beneficios duns 2.800 millóns de euros. O balance da entidade recolle por primeira vez o efecto da recente integración de Deutsche Bank PCB Portugal, o que sitúa o seu volume de negocio en case 80.000 millóns de euros á espera de finalizar a integración de Banco Caixa Geral, que Juan Carlos Escotet agarda que supoña engadir outros 7.000 millóns de euros. Após integrar Deutsche Bank Portugal, sitúase como décima entidade do mercado portugués tanto por recursos de clientes como por crédito Tamén a nova produción de seguros crece un 7,4%, impulsada, de acordo co banco que preside Juan Carlos Escotet, pola innovación e as capacidades tecnolóxicas. Pola súa banda, a taxa de morosidade encadea 21 trimestres consecutivos de redución e baixa ao 3,3%, cunha cobertura do 57,1%.


Summary: O partido abalou entre a voracidade ofensiva de Maxi Gómez -12 goles xa no campionato- e a resistencia dese frontón humano chamado Diego López, o porteiro galego do Espanyol. Non houbo gañadores nese duelo. O empate afasta un chisco o Celta da Europe League.

O Espanyol cedeu a posesión da bola e fiouno todo a dúas bazas: ao seu perigo nas contras e a un porteiro superlativo que, embora a súa veteranía, se acha nun dos mellores momentos da súa exitosa carreira. Mentres, os de Balaídos foron fieis ao seu insubornábel estilo. Passing game na transición e verticalidade no ataque, como cabe agardar dunha escadra con dous puntas como Iago Aspas e Maxi Gómez, 27 goles suman entre ambos no que vai de campionato. A equipa catalá transformou en gol practicamente todo o que chutou contra a portería de Rubén. A equipa galega, non. Era a tarde de Diego López. Estas cousas pasan no futebol. Non hai moito o de Paradela, aos seus 36 anos, non xogaba e estaba a piques de saír do clube de Sarriá no mercado de inverno. Agora é insubstituíbel e volta a ser o porteiro que puxo en cuestión a titularidade de Casillas no Real Madrid. O empate a 2 goles deixa o Celta con 32 pontos, na oitava praza, a tres da sétima, isto é, de se enganchar co tren da Europe League. Celta: Rubén, Hugo Mallo (Boyé, min.89), Roncaglia, Sergi Gómez, Jonny, Lobotka, Wass, Radoja (Tucu Hernández, min.75), Iago Aspas, Sisto (Emre Mor, min.75) e Maxi Gómez. Espanyol: Diego López, Navarro, Naldo, David L., Aarón, Víctor S., Carlos S., Darder (Didac, min.72), Jurado (Sergio García, min.60), Baptistão (Piatti, min.72) e Gerard. Goles: Baptistão (0-1, min.10), Maxi Gómez (1-1, min.32), Maxi Gómez (2-1, min.79), Gerard Moreno (2-2, min.87). Árbitro: González González, do comité castelán-leonés. Cartóns amarelos para Tucu Hernández, Hugo Mallo, Maxi Gómez (Celta); Víctor Sánchez e Navarro (Espanyol). Campo: Balaídos (15.750 espectadores).


Summary: A muller deportista estivo sempre marxinada dentro da sociedade, se falamos de deporte habemos de ter moi presente unha cousa, que é un mundo tradicionalmente de homes. Mais mentres non haxa mulleres que dirixan e decidan, dentro do deporte non haberá igualdade.

A realidade do deporte feminino, por desgraza, dá como para escribir unha enciclopedia. A muller deportista estivo sempre marxinada dentro da sociedade, se falamos de deporte habemos de ter moi presente unha cousa, que é un mundo tradicionalmente de homes. Hoxe en día, case todos os deportes teñen a súa versión feminina, pero aínda así, as deportistas permanecen á sombra dos seus colegas masculinos. "Cando vexo a dúas mulleres que pelexan no ring póñome doente. É un deporte para homes, non para mulleres. Xamais llo permitiría a unha filla miña", declarou o púxil ucraíno Vitali Klitschko, campión mundial dos pesos pesados, ao coñecer que o boxeo feminino estará presente nos próximos Xogos Olímpicos Este tipo de declaracións, realizadas incriblemente nestas datas e cando se supón que estamos dando pasos cara á igualdade, fannos ver que aínda temos un longo camiño por percorrer, quédanos aínda, moito traballo por facer, traballo que temos que realizar xuntos, homes e mulleres, para acadar unha sociedade e un deporte mais xusto e igualitario. A participación feminina no deporte veuse incrementada en número, pero esta participación non se veu reflectida nunha maior representación en postos de decisión e dirección do deporte, que segue manexado por homes. Mentres non cheguemos aos órganos de dirección das federacións, non poderemos evitar que o deporte siga sendo machista, e así, lonxe de avanzar, o único que faremos é seguir dando pasos cara atrás. Actualmente hai unha gran cantidade de mulleres sobradamente preparadas para ser dirixentes; con todo, non se lles brinda a oportunidade de poder acceder, e o peor de todo, as mulleres que inician ese camiño acaban tirando a toalla ao ver a desidia existente por parte dos seus compañeiros. Habería que establecer medidas que favorecesen a incorporación das mulleres aos órganos de decisión do ámbito deportivo, ter representación nas decisións para poder seguir avanzando, impulsando e promocionando o noso deporte. E non quedarnos nunha cuestión secundaria, a tratar no apartado de rogos e preguntas. Mentres non haxa mulleres que dirixan e decidan; dentro do deporte non haberá igualdade. Se analizamos a presenza (das mulleres) en cargos de responsabilidade, a situación non se corresponde coa poboación feminina practicante de deporte; na Galiza, a toma de decisións na gran maioría das federacións, aínda está en mans dos homes. Eles non se dan conta de que o deporte feminino ten os seus propios obxectivos, as súas necesidades, dificultades e motivacións. É por iso polo que entendo que o papel da muller, aquí, é imprescindible. Lamentablemente só atopamos tres mulleres á fronte de federacións deportivas: Nuria Rodríguez Suárez, presidenta da Federación Galega de Salvamento e Socorrismo; Carmen Barro Pita, presidenta da Federación Galega de Kárate; e Mercé Barrientos, presidenta da Federación Galega de Taekwondo. E as tres xa demostraron que o feito de ser muller e dirixir unha federación non é incompatible. Elas están a facer un excelente traballo.. A desigualdade de xénero no deporte é unha realidade. Non pretendemos que nos poñan unha alfombra vermella para pisar por ela, o que pretendemos é que se nos valore na súa xusta medida. Evidentemente, aínda queda moito para que o deporte masculino e o deporte feminino sexan equiparables. Sei que temos moitísimo traballo por diante, pero eu teño a esperanza de que algún día a desigualdade de xénero no deporte deixe de ser un tema de conversación.


Cando gobernaba Salvador Allende, os músicos de Quilapayún eran masivamente aplaudidos. O día que Pinochet asaltou o Palacio presidencial estaban en París, por iso libraron a vida. Voltaron en 1988, mais ninguén asistía aos seus concertos. Como se o pobo tivese desaparecido do país.Un libreiro de Bos Aires díxome que os chilenos teñen orchata nas veas.Vargas Llosa repetía, até o outro día, que Chile era un milagre económico. Alberto Fernández, presidente electo da Arxentina, di que o verdadeiro milagre era a paciencia ante a xigantesca humillación.Aos ditadores militares chámanlles gorilas en Latinoamérica. E Pablo Neruda moscas: moscas Trujillo, moscas Batista... É unha tipoloxía de asasinos. Pinochet non forma parte dela. Franco tampouco aparecería nese formato se for americano. Eles aproxímanse aos xenocidas. O terror dos gorilas é circunstancial, aínda que dure varios anos. O deles busca o exterminio. Aplicárono con tanto método que os pobos respectivos tardaron decenios en superar a absoluta prostración. A ditadura chilena pareceuse máis a unha posguerra civil que a un réxime de gorilas. Ou de moscas. Por iso demorou tanto a revolta en Santiago.


Summary: A ponto de cumprir 3 semanas de greve, o sector de contratas e sub-contratas de Telefónica mantén alto o ánimo. "Agora non podemos parar", declara Mosquera.

José Mosquera é delegado da CIG en Liteyca, unha das 2 grandes empresas de Galiza que traballan en contratas para Telefónica, entre ambas suman máis de 800 traballadores. Xa van cara a 3 semanas de greve neste sector para denunciar o que Mosquera cualifica de "precariedade absoluta" á que lle empurran as condicións laborais. Tres semanas de greve e non parece que Telefónica teña intención de dar algunha solución Telefónica comezou xa hai uns anos a recortar nos contratos coas empresas e estas o que fixeron foi cargar eses recortes sobre os traballadores, algo que nos leva cara á precariedade absoluta. O único paraugas que temos son os convenios, e o que pedimos é que se cumpra o que está nos convenios, tanto en cuestión salarial, como de riscos laborais. Eles o que queren é implantar unha produción baseada en puntos, un modelo que implica traballar horas e máis horas e sen sequer acompensación salarial. Convocastes greve indefinida, van minguando os ánimos da xente co paso do tempo? Os ánimos hai que mantelos, non nos queda outra. Agora non imos parar nin recuar, hai que seguir adiante e pedir o que consideramos que é xusto, temos que resistir todo o que se poida. Agora temos aí o primeiro de maio, que nos permite coller folgos, e a seguir coa loita. Delegado sindical nun momento en que agroman voces que cuestionan o sindicalismo, ao que consideran un modelo caduco. Agora mesmo, e despois das regulacións e leis aprobadas polo Partido Popular que non fixeron máis que facilitar e abaratar o despedimento e aumentar a precariedade, os sindicatos fan falla máis ca nunca. É certo que hai sindicatos e sindicatos, pero iso non pode ser unha desculpa para atacar o sindicalismo. Un sindicato que sexa forte, firme, e que traballe arreo pola dignidade dos traballadores, ese é máis necesario ca nunca.


Summary: Os Cempés, The Skatalites, Esne Beltza e The Booze son algúns dos grupos que participarán na oitava edición que terá lugar o 20 e 21 de xullo en Vilaxoán nunha das citas imprescindíbeis no calendario de festivais galegos de verán.

Sardiñas salgadas e asadas na grella xunto a música e circo. A mestura dá como resultado un festival en Vilaxoán, As Revenidas, que xa leva oito anos de traballo e aposta pola calidade. Cita imprescindíbel no calendario dos encontros mestizos de sons galegos doutras culturas, na edición deste ano, ademais da Galiza, escoitaremos formacións de Euskalherria, Xamaica e Francia.A Vilaxoán chegarán grupos galegos como Os Cempés, co seu último traballo "Tentemozo" aínda recén saído do forno, Guezos, Dios Ke Te Crew ou o Sonoro Maxín, senón que tamén haberá presenza de artistas xamaicanos como The Skatalites, vascos como Esne Beltza e franceses como The Booze.Os concertos de ámbalas dúas xornadas serán de pago, pero a un prezo, segundo a organización, asumíbel polo público: 10 euros o abono de dous días e 8 euros o día solo, na venda anticipada. O mesmo día o prezo subirá a 15 euros o abono e a 10 o día. O resto de actividades que terán lugar durante todo o día serán de balde.


Summary: Após a última morte en Cangas o número ascende a 47. Socorristas denuncian falta de medios nas praias.

O número de persoas afogadas no que vai deste ano na Galiza superou xa o total destas mortes en 2015. O último caso rexistrado, esta sexta feira nunha praia de Rodeira en Cangas, suma a 47ª vítima mortal fronte ás 42 rexistradas do pasado ano. Trátase, aliás, do mesmo areal no que faleceu hai dous días outra bañista e un home resultou ferido. Unha "triste casualidade" en verbas do alcalde da localidade pois, nesta ocasión, podería tratarse dunha persoa que sufriu un infarto mentres nadaba e pola que non se puido facer nada malia os esforzos médicos do persoal sanitario desprazado até a praia. Desde a Federación de Salvamento e Socorrismo de Galiza denuncian a "falta de persoal e material" coa que desenvolven o seu traballo toda vez que o noso país perdeu 14 bandeiras azuis por non contar con socorristas e no mes de xullo aínda non contaban con estes equipos 70 areais. As causas son diversas. Dunha banda a falta de persoal que conte coa formación exixida para desenvolver o labor de socorrismo, en boa medida polo elevado custe do curso --máis de mil euros-- fronte aos pequenos salarios que se perciben e a limitación dos contratos a apenas un par de meses no verán.


Summary: Entroido galego 2020: Descubre os mellores lugares onde celebrar o entroido na Galiza coas festas máis características

Os mellores lugares onde celebrar o entroido na Galiza están cheos de encanto e tradición, toma nota e non esquezas ninguna das vilas que imos nomear. Son moitos os recunchos onde o entroido é todo un acontecemento. Milleiros de turistas e visitantes participan dunhas festas, que actualmente gozan de moi boa saude. Datas do Entroido 2020 na Galiza: Cando son os mellores días? Pódese dicir, sen temor a equivocarse, que a provincia de Ourense é a gran dominadora do entroido na Galiza, e onde teñen lugar os máis célebres festexos, moitos deles, recoñecidos como de Interese Turístico. Xinzo, Verín e Laza forman o triángulo máxico do entroido na provincia ourensana, pero hai vida máis aló, no resto da Galiza, onde tamén se vive o entroido de diferentes maneiras. Os mellores lugares onde celebrar o Entroido en Ourense Entroido en Xinzo Nesta localidade teñen lugar os festexos máis longos de toda Galiza. Xinzo está considerada coma Festa de Interese Turístico Internacional. Os festexos dan comezo co "Sábado de petardazo" e seguen co "Domingo Fareleiro", onde os xogos e as pelexas con fariña fan a ledicia dos participantes. "Domingo Oleiro", é a segunda cita dominical do entroido desta vila, onde ten lugar na praza maior, o xogo das olas, que consiste en lanzar o ar unha ola de barro, que non pode caer o chan. Se iso acontece, terás que pagar unha ronda de viño, segundo conta a tradición. O seguinte é o "Domingo Corredoiro", onde as Pantallas (máscaras típicas deste municipio) son as protagonistas, saíndo as rúas en procesión. O "Domingo de Piñata", pecha o Entroido, poñendo fin a estas 5 longas semanas de troula. Entroido en Verín O entroido de Verín tamén está considerada como Festa de Interese Turístico. Comeza, tras a primeira saída dos Cigarróns (figuras típicas de Verín), co "Xoves de Compadres", onde como é tradición, despois da cea nos restaurantes, os "compadres" percorren as rúas ataviados con bigotes, sombreiros e gabardiñas para rematar a procesión, na Praza Maior ónde se celebra o xuízo e queima do "Maragato". A festa continúa co "Xoves de Comadres", unha saída nocturna que, orixinariamente, só estaba permitida as mulleres. O Entroido nesta vila é menos duradeiro que en Xinzo de Limia, ainda que, son dúas semanas cheas de desfiles, verbenas e vistosos actos coma: O Entroidante ou O Bautizo do Cigarrón. E falando de Cigarróns, non te perdas o desfile, onde son os verdadeiros protagonistas, cos seus bailes e carreiras. 5 pratos típicos para desfrutar en Inverno: Descobre a gastronomía galega Entroido en Laza O Entroido en Laza, para completar o trío ourensán, é considerado tamén coma Festa de Interese Turístico. Esta vila pode presumir de celebrar unhas festas tradicionais e xenuínamente galegas. O seu protagonista é o "Peliqueiro". Esta figura típica, leva unha máscara que, xunto co traxe, pode chegar a pesar uns 25 kg. O "Domingo de Entroido" é cando os peliqueiros fan a súa aparición, chegando a reunirse até 150 peliqueiros. Un dos días grandes é o Luns Borralleiro, ou "Día da borralheira", onde pola mañá celébrase a "farrapada", unha batalla campal de trapos untados en barro, e pola tarde, na "Baixada da Morena", os rapaces máis novos, pegan con toxos a todo o que se cruce no seu camiño, tamén cargan sacos con terra e levan formigas, que tiran a toda a xente que esté preto. Un acontecemento máis que espectacular que atrae a milleiros de turistas e visitantes cada ano. Entroido en Viana do Bolo O entroido nesta localidade é un dos máis antigos e tradicionais de Galiza, é catalogado coma festa de Interese Turístico. Os seus protagonistas son "Os Boteiros", persoaxes típicos deste entroido, que danzan sen parar e abren paso a "Os Folións". Os folións son grupos de entre 20-40 persoas, que a modo de comparsa, tocan instrumentos tradicionais como por exemplo: bombos e azadas, percorrendo as ruas do pobo. Entroido na Galiza: Descubre a súa gastronomía máis característica Entroido en Maceda O "felos" son as figuras típicas, moi parecidos aos peliqueiros ou cigarróns e ainda que visten dun modo similar, o que distingue aos felos, son as medias negras, un rabo de raposo no alto da máscara, colares ao redor do pescozo e cinco chocas en vez de seis. Percorren as parroquias do concello de San Mamede o sábado e o domingo de entroido para que os veciños disfruten da súa compañía, mentres que no pobo, soan as charangas dende a tarde até a noite. Entroido en Vilariño de Conso Neste lugar podes disfrutar do entroido puro. A figura típica e "O Boteiro", que leva unha grande máscara. Mentres desfila, non para de saltar ou brincar, a o ritmo da musica. Os boteiros acompañan "Os folións", grupos de veciños que por un día tocan instrumentos típicos dá zona. O entroido de Vilariño de Conso é Festa de Interese Turístico. Non perdas o "Domingo Gordo", un dos días máis importantes, polo gran desfile de folións. Entroido, antroido ou carnaval? Descobre o que recolle a Real Academia Galega sobre o nome desta festa na Galiza Os mellores lugares onde celebrar o Entroido na Coruña, Lugo e Pontevedra Se vives cerca destas tres provincias, tamén podes disfrutar e moito duns entroidos famosos polo seu ambiente, os seus rituais e as suas festas tradicionais. Entroido de Lourenzá Na mariña lucense temos o entroido de Lourenzá, famoso polo "Domingo de Piñata". Unha festa recuperada fai 30 anos, que data de comezos do Século XX. É famoso, o desfile de carrozas, no que participan os veciños da zona. Entroido de Pontevedra Se escolles, un entroido máis mundano, o de Pontevedra e unha boa mostra de cantos se celebran na Galiza. "O Loro Ravachol" é a grande festa de peche do entroido desta cidade, onde vai todo o mundo vestido de luto riguroso para acudir o enterro deste loro tan característico da cidade pontevedresa. ¿Queres facer unha escapada gastronómica? Consulta o Calendario Laboral Galiza 2020 Entroido de Cobres Saindo da cidade do Lérez imos a Cobres, en Vilaboa, onde celébrase un dos entroidos máis elegantes da Galiza, unha festa de Interese Turístico. As persoaxes típicas do entroido de Cobres son as Madamas e os Galáns, que percorren o municipio con custosos e espectaculares traxes acompañados dunha charanga levando a festa e o baile con eles. O día grande é o Martes de entroido, non perdas os bailes que podes ver pola mañá e os xogos que teñen lugar pola tarde, onde participan veciños e turistas. Entroido Choqueiro ¿Coñeces "Os Choqueiros"? Estas figuras son típicas de Monte Alto, un barrio da cidade da Coruña. Os homes van vestidos coas prendas máis chamativas que encontran pola sua casa para competir con outros disfraces, canto máis orixinais ou estrafalarios mellor. ¿Coñeces as novas gastronómicas? Consulta a nosa sección de gastronomía Como podes comprobar, o entroido na Galiza, non só é festa, pois está cheo de tradición, conservación e coidado. Se queres vivir una boa experiencia, achégate a estas fermosas vilas, para disfrutar das súas celebracións, catalogadas coma Festas de Interese Turístico.


Summary: A competición no macizo Central está prevista para outubro, entre os días 16 e 22. Trátase dunha proba de resistencia, navegación e velocidad destinada a motos e quads que reunirá 180 pilotos de máis dunha vintena de países.

A Asociación para a Denfensa Ecolóxica da Galiza asegura que a organización do evento -a Deputación de Ourense a canda o Motoclube A Peroxa- carece dos permisos necesarios para poder celebrar o rally nun espazo natural protexido. Segundo informa nun comunicadao, o Servizo de Patrimonio Natural de Ourense vén de confirmarlle a Adega que nin a Deputación de Ourense nin a empresa promotora do evento "teñen autorización ambiental para celebrar o vindeiro mes de outubro o Rally Hispania en Zona de Especial Conservación ZEC Macizo Central e Rede Natura 2000". A edición "máis salvaxe" do rally Hispania A competición terá lugar entre os días 16 e o 22 e reunirá segundo as previsións dos organizadores uns 180 pilotos de 26 países na súa edición "máis salvaxe", cun percorrido de 1.500 km polo Macizo Central en motos, quads e SSV e centro de operacións quedará instalado na Estación de Montaña de Manzaneda. Tras ter coñecemento do evento, a organización ecoloxista Adega solicitou información na Xunta sobre as autorizacións emitidas pola Dirección Xeral de Patrimonio Natural ou por outros servizos competentes para a celebración deste "campionato masivo e potencialmente agresivo coa contorna, especialmente, nunha zona de especial conservación e espazo natural protexido". "O ruído, a contaminación, o risco de atropelo e a concentración de vehículos a motor suporía un impacto inasumíbel para esta zona ambientalmente sensíbel na que se atopan hábitats de especial interese comunitario e especies ameazadas ou cun estado conservación vulnerábel", xustifica Adega. Coidado e preservación A resposta da Xefatura Territorial de Ourense da Consellaría de Medio Ambiente, Territorio e Vivienda confirmou que "no Servizo de Patrimonio Natural de Ourense non se recibiu solicitude ao respecto da celebración do evento referido", polo que Adega insta á Deputación de Ourense a desconvocar a cita prevista para o outono e suspenda a súa organización. "Tamén lle reclamamos que non promova a organización de eventos agresivos co medio ambiente e dirixidos a multitudes en Espazos Naturais Protexidos (ENP), non só por carecer das autorizacións administrativas preceptivas, senón, sobre todo, porque o impacto deste tipo de eventos deportivos é inasumíbel en áreas de especial sensibilidade ambiental e ecolóxica". Desde a asociación ecoloxista piden maior coidado e preservación da "xa maltratada Rede Natura de Galiza", na que deberían potenciarse outro tipo de eventos ou actividades máis compatíbeis co medio ambiente e respetuosas coa normativa.