Summary: GALERÍA DE IMAXES DA HOMENAXE.

Pechaba esta pasada noite de xoves a Real Federación Galega de Fútbol o ciclo de homenaxes por todo o Fútbol galego. Facía o Centro Cívico de Malpica facendo un emotivo reoñecemento a 18 adestradores históricos do noso Fútbol da Costa, para poñer en valor "o seu legado, e agradecer o exemplo que foron e son", como sinalaba o presentador do acto, César Méndez. "Grazas de corazón por converter o Fútbol tanto na vosa como na vosa paixón", lembra unha das frases desta campaña de homenaxe. O presidente da entidade, Rafael Louzán lembrou a paixón que temos o Fútbol da Costa, deixando claro que notou dende o primeiro día que pisou a nosa comarca que "aquí hai algo especial". Apuntou que o alcalde lle pediu a renovación do céspede de Pedra Queimada, e Louzán se comprometeu a facerlle o proxecto. O Presidente do Comité Galego de Adestradores, o armadanzas de todo este ciclo, Iván Cancela, recoñeceu que este era "un día especial", agradecendo aos protagonistas "por poñer as bases e os piares que sustentan o noso fútbol, por dedicarlle tanto tempo e esforzo ao deporte que tanto amamos". Non quixo deixar de contar o que sempre escoita por aí: "Xa que xogo na casa, a xente dime por Galicia que teñen envexa do noso fútbol. Somos un referente á nivel galego e estatal e boa parte da culpa é de todos os que estades así", lembrando a dous dos que non puideron estar onte, Sieso e Manolín, aos que enviou unha fonda aperta. Tocoulle o turno a un dos adestradores de moda do fútbol costeiro, José Luis Lemos, que ademais de recoñecer que lle faría ilusión fixo entrega dos detalles. Completou a quenda de discursos antes do carrusel de entregas, o alcalde Walter Pardo, dende "Malpica, km.0 da Costa da Morte". "Gracias a todos polo que nos deixades, un legado eterno que é o Fútbol da Costa", que el mesmo viviu "naqueles campos de terra, chovendo, terra, nordés... " Gracias por tod o tempo que discutistes coas mulleres, cando marchabastes un domingo dunha comuñón pola vosa paixón". A partir de aí desfilaron os 16 adestradores que si puideron estar (ademais de Manuel Oliveira Gómez "Manolín" e José Ramón Gómez Ayala "Sieso"): Juan Ramón Lobelos Insua, José Antonio Moreira Fernandez, Manolo Varela Rey, José Ramón (Moncho) Varela Rey, Javier Lodeiro Eniceto, Agustín Costa Pose, José Pasantes García "Camuel" , , José López Marcote "Manín", José M. López Canosa, Manuel Fariña de Buño, Carlos Ortiz Rochicholi, Benedicto Quintela Trillo "Nito" , Jorge Mira López "Calabanda", José Antonio Periscal Barca, Jesús Lado Lestón, Francisco Collazo Añón "Yuli". Calabanda, un dos homenaxeados. Homenaxe a Manolo Martín Con máis de 30 anos facendo o torneo solidario de Muxía, que trouxo ao Madrid, Lugo, celta b, Bergan... a Federación quixo dedicarlle unha homenaxe especial a este muxián senlleiro, pioneiro no inicio do fútbol costeiro co primeiro San Isidrolo de Quintáns no ano 44 e mesmo gañador da Liga da Costa co seu Muxía do corazón. Emotivísimo foi o discurso, sacando os meirandes aplausos da noite, agradecedendo a RFGF un recoñecemento serio aos adestradores, eremitíndose aqueles anos nos que "iamos a buscar aos compañeiros que viñan directamente do mar ao muelle para ir directamente a xogar a Malpica, Ponteceso". De aí viu a idea de recadar fondos no Torneo para ofrecerlle becas aos fillos das xentes do mar. Tamén lembrou aquelas "pataqueiras, ou aqueles pinares ou praias que facían de vestiarios. Nos bañábamos nas praias… o que agora chaman crioterapia para nós era precariedade e necesidade". Fachendeou dos "máis de 34 anos dedicado ao trofeo. Aquí non facemos as cousas de verdade, non por presumir". Ao final a RFGF deu a palabra a varios dos protagonistas, como Moireira, que se amosou moi agradecido e orgulloso, lembrando os viños postpartidos. Ou Manín tirou dunha anécdota do Torneo de San Bartolomé de Noia, vacilando contra o porteiro do Bergantiños. Ou José López Canosa, que lembrou o ascenso do 81 á Terceira, "algo histórico para un pobo de 5.000 habitantes de mariñeiros, como fixeron o ano pasado". Tamén falou Manuel Varela Rey, que deixou o Fútbol pero non a música, e que se recoñeceu "encantado de ver a tantos amigos". Lembrou o primeiro o ascenso do Bergan a Terceira, tempada na que el mesmo fora adestrador accidental tralo tráxico falecemento de Gérardo. Finalmente Louzán lembrou antes de pechar o acto pediu un aplauso para todos os que non están.


Summary: A lingua galega esmorece nos espazos urbanos mais no rural, onde aínda é maioritaria, perde presenza através do ensino nas xeracións máis novas.

Os dados publicados pola Enquisa de condicións de vida das familias (IGE) en relación ao idioma alerta do importante descenso de falantes en lingua galega nos últimos anos. O máis preocupante a respeito do retroceso xeracional que reflicte o estudo onde as faixas de idade máis novas apena empregan o galego fronte un uso habitual mairitario do castelán (74,88% no caso das persoas entre os 4 e 14 anos). Este feito reflicte as consecuencias dunha política lingüística desenvolvida pola Xunta de Feijóo nos últimos 5 anos que varreu practicamente a lingua propia das escolas. A este respeito, un estudo realizado pola Mesa arredor da situación do galego no ensino amosou como Dos 289 centros consultados pola asociación para a normalización lingüística, só 11 afirmaban teren a disposición do alumnado material didáctico na lingua propia, como cadernos de aprendizaxe. En troca, o 94,43% dos colexios enquisados aseguraba impartir as aulas maioritariamente en castelán e non chegar nen ao 33% estabelecido legalmente, en galego. Esta realidade lingüística, que incide especialmente nos espazos urbanos, impide en moitos casos ás crianzas recibiren aprendizaxe en lingua galega, mesmo cando a súa contorna familiar é galegofalante. "Cando os meus fillos comezaron a gardería viñan dun fogar no que se falaba cento por cento en galego nos últimos anos da gardería a miña filla Ánxela xa falaba máis castelán". "Cando os meus fillos comezaron a gardería viñan dun fogar no que se falaba cento por cento en galego", explica Mar Pérez Fra, nai e profesora universitaria no campus de Lugo. "Nos últimos anos da gardería a miña filla Ánxela xa falaba máis castelán". O ensino rural O caso de Mar é o de moitas familias que residen na cidade de Lugo. Gardarías, escolas infantís, colexios e institutos imparten nas áreas urbanas a maioría das aulas e contidos en español, se ben, explica, "depende moito, tamén, da sensibilidade e vontade do profesorado". Esta foi unha das razóns –entre outras moitas-- que levaron á familia de Mar a se mudar a Friol, un concello próximo á cidade amurallada no que "a maior parte dos nenos fala galego". "Non foi este o único moitivo, procurabamos unha mellor calidade de vida mais estabamos certos de que Friol era tamén garantía para que os nosos fillos tivesen un ensino en galego". As súas crianzas teñen 6 e 7 anos e embora viviren nun contexto galegofalante o certo é que as mudanzas lexislativas están a introducir interferencias lingüísticas mesmo nos espazos rurais, onde aínda se mantén como maioritaria a lingua propia do país. O decreto do plurilingüismo "Paulo rematou infantil e está a piques de entrar en primaria". O decreto aprobado polo goberno de Alberto Núñez Feijóo sitúa esta materia entre aquelas que non poden ser impartidas en lingua galega. Neste senso, após introducírense as reválidas recollidas na LOMCE "en terceiro de primaria ha de examinarse de matemáticas e lingua castelá". Así é que a proba deberá desenvolverse exclusivamente en español. "Sorpréndeme ver o axiña que recoñecen cal é a lingua de prestixio" A súa irmá, un ano maior cá el, "contaba en galego mais agora non suma nen resta máis que en castelán", sinala Mar Pérez Fra. Así mesmo, acrecenta, "sorpréndeme ver o axiña que recoñecen cal é a lingua de prestixio". Mar refírese así ás mudanzas lingüísticas que se producen nos grupos de crianzas, por exemplo, cando están xogando. "Se todos falan galego a lingua que usan é a galega mais no momento en que aparece unha outra persoa e fala castelán quen mudan son os falantes en galego", explica pondo como exemplo situacións cotiás como as que se dan con frecuencia nos parques infantís. "Os nenos non queren un conflito, senón que procuran igualarse" e saben, afirma, "que a lingua de prestixio é o castelán, a que usan os medios de comunicación, a dos libros que teñen nas bibliotecas". "Os nenos non queren un conflito, senón que procuran igualarse" O galego como o rural, desprestixiado A presenza da lingua galega fica relegada, apunta Mar, "a ghettos" nomeadamente localizados no rural, un espazo que, no entanto, perde poboación e fica "menos valorado socialmente" ao igual que a lingua de uso maioritario. As súas amizades, recoñece, "din que os seus fillos son unha excepción". E non se trabuca. Familias próximas a esta profesora universitaria "tan comprometidas coma min ou máis pola cuestión lingüística teñen fillos que só falan castelán". Pois non só as aulas se imparten neste idioma senón que os medios de comunicación, a ampla maioría dos contidos que partillan ou visitan na Internet e mesmo os libros de leitura están en español. "Na escola dos meus fillos teñen unha actividade que consiste en levar un libro da casa que despois rotan entre eles, é unha maneira de valorizar a leitura", explica. "Malia que a maior parte das crianzas son galegofalantes todas elas, agás dúas, levaron libros en castelán". Mar está certa de que "non é unha decisión consciente" senón, simplemente, "máis doado".


Summary: 'Esca', un relato "tenebroso" e con elementos simbólicos ambientado na ría de Arousa dos anos 20, concretamente no Balneario da Toxa, foi a escollida polo xurado de entre un total de 13 obras.

O escritor ribeirense Antonio Piñeiro resultou gañador do IV Premio Xosé Neira Vilas de Novela Curta con Esca, un relato "tenebroso" e con elementos simbólicos ambientado na ría de Arousa dos anos 20, concretamente no Balneario da Toxa. Así o decidiu por unanimidade na súa reunión deste xoves o xurado deste galardón, composto por Rosalía Morlán, Pilar Sampedro, Juan Andrés Fernández e Fernando Redondo, membros do padroado da Fundación Xosé Neira Vilas, así como polo crítico literario e profesor Armando Requeixo. Segundo narrou Juan Andrés Fernández, de entre todas as obras presentadas, o xurado decidiu conceder o premio este ano á presentada por Antonio Piñeiro, da que destacou a súa "calidade literaria", o "uso do vocabulario" ou a "posta en escena" da trama, ambientada nos anos 20. Esca está ambientada no balneario da Illa de Arousa e ten como protagonista a un "vello burgués retirado". "Ao seu ao redor viven unha serie de personaxes secundarios que van entrando e saíndo da novela dunha forma un tanto nebulosa", destacou Juan Andrés Fernández. Na trama conviven personaxes adultos e infantís cun "asunto tenebroso" e "elementos simbólicos" que se desenvolven nunha atmosfera de tensión crecente e que conflúen nun " brillantísimo final", que permite ao lector comprender "gran parte da novela". Aínda que a calidade das 13 obras presentadas este ano levou ao xurado a ter que debater durante máis de dúas horas a decisión, finalmente foi esta "calidade literaria", unida á súa riqueza léxica e ao impactante final, o que motivou a súa elección. O profesor, editor e escritor Antonio Piñeiro, nacido en Ribeira en 1962, é autor de numerosas obras en narrativa e poesía, que o fixeron merecedor de galardóns como o Premio García Barros (2011), o Premio Avilés de Taramancos (2011), o Premio Torrente Ballester (2017) ou o XIV Premio de Narración Curta Concello de Curtis (2019).


Summary: CIG, CCOO e UGT lembran que a economía da comarca depende en boa parte deste sector e convidan á sociedade a secundar as mobilizacións

Os sindicatos maioritarios da comarca de Vigo -CIG, CCOO e UGT- fixeron un chamamento a tod@s os veciños e veciñas para que participen nas mobilizacións convocadas nos vindeiros días para reclamar unha solución definitiva á "situación límite" que atravesa o naval. Deste xeito, ao paro de media xornada previsto no sector para o xoves súmase tamén unha gran manifestación cidadá que percorrerá as rúas da cidade este sábado 12 de maio. O lema escollido nesta ocasión para celebrar a marcha reivindicativa é "Polo futuro industrial de Vigo. Defendamos o naval", moi en liña coas consignas que protagonizaron as últimas mobilizacións do sector. Os secretarios comarcais da CIG, CCOO e UGT compareceron esta mañá en rolda de prensa xunto aos responsábeis do Naval dos tres sindicatos para explicar os detalles do calendario de protestas elaborado conxuntamente polas centrais. Para este xoves está previsto un paro de media xornada no sector, que será aproveitado polas traballadoras/es para percorrer as rúas de Vigo até a delegación da Xunta de Galiza. Desde os sindicatos fixeron un chamamento a todos/as os parados/as do sector para que participen nas mobilizacións. Neste sentido, lembraron que arredor das 11.30 horas confluirán no cruce de Colón @s operari@s procedentes de Beiramar cos seus compañeiros/as de Teis. "Neste lugar tamén está previsto que se sumen á marcha os traballadores/as do sector que nestes momentos están no paro". A semana rematará cunha gran mobilización cidadá convocada tamén de xeito conxunto polos tres sindicatos. Será o sábado día 12 a partir das 19.00 horas desde o cruce das rúas Lepanto con Urzaiz. As tres centrais reclamarán o apoio dos colectivos e institucións da cidade á protesta no Consello Económico e Social que se reúne mañá no consistorio. Desde a CIG lembraron que a industria naval representa o 30% da riqueza da comarca e ten ocupado 10.000 empregos directos e preto de 30.000 indirectos. Ao mesmo tempo, denuncian que desde o bloqueo do tax lease xa desapareceron máis de 8.000 empregos e unhas 200 empresas tiveron que pechar. "Hai culpábeis políticos desta situación e temos que sinalalos; os Gobernos español e galego teñen que buscar alternativas ao sistema de bonificación fiscal e facer unha aposta clara polo sector, xa que do contrario certificarán a súa morte", explicou o secretario comarcal da central nacionalista, Serafín Otero.


Summary: O portavoz nacionalista, Francisco Jorquera, defendeu unha emenda transversal aos Orzamentos 2014 para procurar, dixo, máis medre económico e benestar social.

O portavoz do grupo parlamentario do BNG, Francisco Jorquera defendeu no Parlamento a emenda transversal do BNG aos orzamentos do Partido Popular para o 2014. Unha emenda que procura mobilizar 700 millóns de euros, "froito de cambios impositivos e medidas de aforro" que permitirían dotar con 50 millóns de euros "un plan extraordinario de fomento de emprego", investir 200 millóns de euros en sanidade, suspender os copagamentos como o que se establece para os enfermos crónicos e destinar 38 millóns máis para a mellora da atención primaria con 27 para a redución das listas de espera. Francisco Jorquera tamén sinalou que a emenda transversal prevé incrementar en 20 millóns á atención a dependencia, 15 para a renda de integración social, 5 para a loita contra os desafiuzamentos, ben como partidas para a atención ás vítimas de violencia de xénero. Que pague máis o que máis ten No apartado de ingresos, propuxo "gravar máis as rendas altas no tramo do IRPF, elevar a actual escala deste imposto nos grandes patrimonios, e estabelecer un imposto sobre os depósitos bancarios, grandes superficies comerciais e empresas contaminantes". Por outra banda, as emendas nacionalistas avogan por "aforrar no gasto corrente improdutivo e impedir financiar servizos públicos básicos a través de fórmulas de colaboración público-privada".


Summary: O Executivo abre expediente para a caducidade das actividades de Toysal tras a demanda da plataforma veciñal, que avisa que é unha "noticia positiva" pero que "a batalla non está gañada".

A Xunta abriu un expediente de caducidade á concesión da empresa Toysal na polémica canteira da Casalonga, onde a firma pretende levar a cabo un plan de restauración co que acumularía residuos logo de que lle fose vetada a planta de refugallos que pretendía inicialmente.A mobilización da veciñanza, a través da plataforma Casalonga Limpa de Residuos, deu eses froitos, polo menos no que ten que ver con este procedemento administrativo de caducidade que a entidade solicitou na súa última reunión coa Xunta pero que reclamara hai tempo.A Xunta abre expediente de caducidade logo de que a plataforma veciñal insististe na última reunión en reclamaloAnte a evidencia de que no espazo da antiga canteira non se estivo a realizar actividade ningunha nos últimos tempos, o Executivo galego iniciou este procedemento ao que Toysal poder presentar alegacións. "É unha nova positiva porque abre unha porta para paralizar o proxecto", explican desde a plataforma, que aclara tamén que as actividades paralízanse mentres dure o proceso administrativo e que ten "claro" que a Xunta reaccionou polas súas reclamacións. "A batalla non está gañada", avisan. Foi despois da última xuntanza coa Administración cando o colectivo foi advertido por carta de que non poderá comparecer como parte interesada no proceso levado a cabo pola empresa ao non ter, xustifican, "lexitimidade". Nesa mesma xuntanza insistiron na apertura dun expediente de caducidade que xa non confiaban que chegase. Malia este expediente aberto, a plataforma lembra que a Xunta deu o visto e prace neste mesmo mes ao plan de labores, incluído o permiso para baleirar a lagoa formada na antiga mina, polo que Toysal disporía dos permisos necesarios á espera do definitivo plan de restauración, a cuxo estudio de impacto ambiental se poden presentar alegacións ata o vindeiro 21 de setembro. Porque este plan de restauración é independente da explotación da canteira e de obrigada realización.O plan de restauración continúa adiante e a plataforma Casalonga Limpa de Residuos chama á veciñanza a facer alegacións masivasA plataforma fai un chamamento á veciñanza neste mes de setembro para comparecer "de forma masiva" no proceso como persoas individuais ante o veto á entidade, así como a "conseguir miles de alegacións". Ademais, celebrará unha reunión informativa o vindeiro día 12 para "coordinar" todas estas accións e axudará coas alegacións aos interesados a seguinte fin de semana. É o xeito no que se pretende facer esta restauración e a proximidade ás casas o que preocupa á veciñanza dun proxecto que Casalonga Limpa de Residuos ilustra coa recreación do espazo que ocuparía o terreo que se pretende encher de residuos. A Xunta insiste en que se limita a cumprir coa legalidade, pero a plataforma reclama unha modificación da lexislación para impedir que plans coma este, que implican o soterramento e a acumulación toneladas de residuos, non sexan permitidos ao pé de núcleos de poboación.No caso da Casalonga, o proxecto afecta 56 hectáreas de terreo da canteira, co obxectivo de deixar a zona nun aspecto similar ao anterior da explotación da canteira. No recheo, segundo o proxecto presentado, incluiríanse residuos inertes de minas, outros de fibra de vidro, de materias de construción e demolición, area ou pedras. En principio. Son case 10 millóns de metros cúbicos de refugallos, que serán cubertos por terra vexetal ou tecnosolos. As antigas instalacións mineiras están a uns 300 metros das casas máis achegadas. O documento presentado para a avaliación ambiental asume que se prevén efectos adversos como a alteración da calidade do aire polas emisións de gases, pó e partículas, así como afectacións na saúde das persoas por estes problemas ou risco de contaminación artificial das augas.


Summary: Considera que as últimas lexislaturas confirman que para Galiza "é nefasto carecer de representación" nas Cortes españolas.

Coalición Galega pide o 28 de abril o voto para o nacionalismo. A Coordinadora Nacional desta organización entende que nestas eleccións "é moito o que nos xogamos" os galegos e galegas, polo que apelan a que o voto "teña como destino aquelas opcións de obediencia estritamente galega que teñen acreditada unha traxectoria histórica de defensa inequívoca dos intereses do país". "Os precedentes do ciclo electoral iniciado en 2015 confirman que para Galiza é nefasto carecer de representación no Congreso dos Deputados e no Senado", afirman, e apuntan como "aprendizaxe" destes anos "que as hipotecas con grupos de non obediencia galega páganse, máis tarde ou máis cedo". "O caso dos deputados de En Marea (agás Alexandra Fernández) é representativo de que non abonda con que unha organización se presente as eleccións cun nome distinto en Galicia, tamén ha de manter a súa total soberanía no parlamento", conclúen Para Coalición Galega feitos como que os orzamentos do estado para 2019 supoñan unha tesoirada de 19% no investimento para Galiza é unha das consecuencias de "non ter presenza galega en Madrid". Por último, para CG a cita do 28A non é unha "batalla" entre dereita e esquerda, senón sobre manter o réxime do 78 "con máis dureza represiva" ou ben encamiñarse "cara a un sistema máis democrático, máis participativo, máis descentralizado, menos corrupto e máis respectuoso cunha comunidade histórica como é Galiza".


Summary: Ao igual que os seus camaradas do KKE grego, os comunistas portugueses non estarán presentes durante o discurso do presidente de Ucraína no Parlamento, ao que afean os seus vínculos co nazismo de grupos como Pravi Sektor ou o Batallón Azov.

O Partido Comunista Português (PCP) anunciou na noite da cuarta feira a súa decisión de non asistir á intervención do presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski, esta quinta no Asemblea da República de Portugal. Face à grave situação na Ucrânia e no Leste da Europa, o PCP reafirma a necessidade de serem realizados todos os esforços no sentido da paz e contra a escalada da guerra e que deve ser este objectivo que deve pautar o papel de Portugal e das suas instituições.+— PCP (@pcp_pt) April 20, 2022 Para o PCP, o convite a Zelenski "constitúe un acto de instrumentalización dun órgano soberano". Lamentan que a intervención ten por obxectivo alentar a escalada da guerra en Ucraína no canto de apostar por unha "solución negociada do conflito" e pola paz. Zelenski anuncia a captura do líder opositor Medvedchuk e propón intercambialo por prisioneiros de guerra Sobre Zelenski, os comunistas portugueses cualifícano como a personificación dun "poder xenófobo e belicista, rodeado e sustentado por forzas de cariz fascista e neonazi". En concreto, fan referencia a un episodio recente que ocorreu no Parlamento grego. Durante a súa intervención, o dirixente ucraíno deu voz a dous integrantes do grupo neonazi do Batallón Azov, decisión que espertou o malestar de toda a Cámara helena. Naquela sesión, o Partido Comunista grego (KKE) tampouco asistiu á intervención de Zelenski. Así é Azov, o batallón ao cal Zelenski cedeu a palabra no Parlamento grego Esforzos para a paz "Ante a grave situación en Ucraína e Europa do Este, o PCP reafirma a necesidade de facer todo o posíbel pola paz e contra a escalada da guerra", asegura na súa conta de Twitter a formación política, que defende que ese ten que ser o obxectivo que "debe guiar o papel de Portugal e as súas institucións". Os comunistas portugueses "reafirman" a necesidade de iniciativas urxentes e medidas que abran camiño á negociación e á paz", no canto de "dar forza á confrontación, incrementar a guerra e dificultar o cese das hostilidades". Zelenski desliza Ucraína cara un réxime sen oposición parlamentaria A portavoz parlamentaria do PCP, Paula Santos, afirmou que a súa decisión non é unha mostra de apoio a Rusia, xa que a súa formación é "oposta ás forzas políticas que gobernan a Rusia capitalista e os seus grupos económicos". Os dous eurodeputados dos comunistas portugueses xa votaran en contra da resolución do Parlamento Europeo que condenaba a guerra en Ucraína, xa que entendían que "daba forza á escalada da confrontación", ao "impor unha visión unilateral" do conflito. Convite a Zelenski O presidente de Ucraína foi convidado a intervir na Asemblea de Portugal co voto a favor de todas as formacións políticas que integran o Parlamento, a excepción do propio PCP. Ademais de Zelenski, na sesión tamén falarán o xefe de Estado, Marcelo Rebelo de Sousa, e o presidente da Asemblea, Augusto Santos Silva. Precisamente, foron os dous políticos os que propuxeron convidar o dirixente ucraíno para intervir na Cámara lusa, da mesma maneira que xa o fixo noutros países europeos e no Congreso dos Estados Unidos (EUA).


Summary: Por contaminación e mala xestión no litoral.

Desde hai 15 anos Ecoloxistas en Acción presenta anualmente un informe no que toma o pulso á saúde do ecosistema litoral do estado español e no que a través da concesión de 'bandeiras negras' e 'puntos negros' quer advertir sobre as zonas máis agredidas do litoral. No seu informe de 2020, presentado esta terza feira, Ecoloxistas sitúa na Galiza seis desas 'bandeiras negras'. Tres delas por mala xestión no litoral e outras tantas por mor da contaminación. Algunhas delas acompañan os informes e denuncias dos colectivos ambientalistas desde hai anos. As 'bandeiras negras' por mala xestión corresponden á Praia das Delicias (Sada), Porto de Marín e á A Mariña. As ´bandeiras negras' por contaminación son para a Praia de Lires (Cee) , a Factoría de ENCE (Pontevedra) e Alcoa, en San Cibrao. Nunha rolda de prensa, o portavoz de Ecoloxistas en Acción, Cristóbal López explicou a situación na que se atopan estes puntos. A ampliación do dique do porto deportivo de Sada modificou as correntes na zona provocando unha acumulación de lodos, na Praia das Delicias. A Mariña, pola súa banda, é sinalada á súa vez pola "mala xestión" da presión urbanística que carrexa a masificación turística. No caso do Porto de Marín, o criterio foi a sentenza do TSXG que legaliza os recheos "que anteriormente foran declarados ilegais en sentenza firme". Segundo Ecoloxistas en Acción "a administración pública manipula e engana, e todo isto con diñeiro público, para non asumir as ilegalidades cometidas". "É unha broma, unha tomadura de pelo, unha carallada", engadiu, a coordinadora da Asociación Verdegaia, Sabela Iglesias, quen denunciou que "o poder económico, en total conivencia co poder político, utiliza ao poder xudicial para o seu interese". O colectivo situou a Praia de Lires, no concello de Cee, como "exemplo do abandono da costa", polos seus "niveis elevados de contaminación" debido ás verteduras de augas residuais. En este mesmo sentido, a factoría de Alcoa tamén é sinalada por "contaminar a súa contorna" e porque "xoga coa necesidade de postos de traballo e a precariedade laboral para conseguir un maior trato de beneficio" mentres deixa o seu paso "miseria ambiental e destrución". Finalmente, o presidente da Asociación pola Defensa da Ría (APDR), Antón Masa, foi o encargado de explicar os motivos que levan a outorgarlle un ano máis a bandeira negra á fábrica de ENCE en Pontevedra. Segundo dixo Antón Masa, consideran merecedor da bandeira negra á papeleira "pola combustión de aceites usados na planta de biomasa de Ence", unha práctica que está absolutamente prohibida na Unión Europea polas consecuencias negativas na saúde humana e sobre o medio ambiente.


Summary: Vilaxoán acolleu a apresentación pública dunha nova edición do festival Revenidas, que terá lugar no porto mariñeiro deste concello os días 9, 10 e 11 de agosto. O cartel encabézano Gogol Bordello, The Baboon Show, Chocolate Remix, Hard GZ, Mal Elevé, Flow do Toxo, Gatillazo e Nao, entre outras bandas e artistas.

A décimo sexta edición do festival Revenidas apresentouse no concello de Vilaxoán, en cuxo porto mariñeiro decorrerán durante os días 9, 10 e 11 de agosto diversas actividades culturais, sociais e musicais. O festival aposta un ano máis no seu carácter solidario, desenvolvendo actividades enraizadas coa cultura galega e a sustentabilidade. Xoan Quintáns, o director do Revenidas, debullou os tres obxectivos principais sobre os que a organización propuxo que xirase toda a programación, e que son "revalidar o carácter solidario do festival, reforzar a programación feminina en distintos eidos alén do musical e a combinación de bandas emerxentes do país con grandes estrelas internacionais". Nese sentido, "elas serán as protagonistas da Gran Gala de Circo Solidaria deste ano", anunciou Quintáns, "unha actividade que se leva a cabo a prol da risa e da cooperación cos campamentos de refuxiados e refuxiadas". O Revenidas propón unha reivindicación do circo feminino O Revenidas propón así unha reivindicación do circo feminino que contará o sábado 10 de agosto a partir das 17.30 horas coas artistas Isabel Risco, Pajarito, Patty Diphusa, Mireia, Desastronauts e a música de Brassica Rapa. O parque de Dona Concha tamén será punto de encontro gastronómico do festival, no que se celebrará un ano máis a multitudinaria Gran Sardiñada Popular onde se despacharán 1.000 quilos de sardiñas. Os concertos do Revenidas arrincan a sexta feira 9 de agosto ás 20 horas coas actuacións de Desakato, The Baboon Show, Hard GZ, Mal Elevé, Erin, Tribade, Flow do Toxo e Ferromona DJ. Os concertos do Revenidas arrincan a sexta feira 9 de agosto ás 20 horas O día grande, o sábado 10, comezará ás 13 horas no parque de Dona Concha con varias actividades de balde para todos os públicos: Gran Sardiñada Popular, Gala de Circo pro Refuxiadas e pasarrúas con Os Terribles de Arousa, Brassica Rapa e a orixinal proposta con atmosfera poética de Thomas Dylan & Balea. O mesmo día, a partir das 20 horas tocarán Gatillazo, Talco, Skacha, Los Caligaris, Rebeliom do Inframundo, Valira, El Niño de la Hipoteca, TNT, e DJ Plan B. O domingo 11 de agosto o día iniciará cos concertos de Carolina Rubirosa, Dakidarría en acústico e Punkinfantil no parque de Dona Concha para dar inicio a un fin de festa que culminará no recinto dos concertos da man de Gogol Bordello, Nao, Doctor Krapula, Gambeat, Los Jinetes del Trópico, Bastards on Parade, o Leo Arremecághona, Chocolate Remix e La Duendeneta. Os abonos xa están á venda para os tres días, inclúen a acampada e pódense mercar a través da páxina www.revenidas.com O parque de Dona Concha tamén será punto de encontro gastronómico do festiva Unha experiencia marítima O mar e o festival están estreitamente relacionados. Por iso, nesta edición as persoas asistentes poderán vivir unha "experiencia marítima única pola Ría de Arousa a bordo do Chasula", unha embarcación tradicional na que se poderá gozar de música ao vivo e dunha exclusiva degustación gastronómica de produtos galegos, tal e como informaron desde a organización do evento. Esta actividade contará con tres saídas o sábado 10 a cargo do Leo, Gabri Dakidarría e Ugía Pedreira e outras tres o domingo 11 a cargo de Los Jinetes del Trópico, Zeltia Irevire e Gramola. Na apresentación tamén participaron Jacobo Sutil, director da AGADIC; Carmela Silva, presidenta da Deputación de Pontevedra; Alberto Varela, alcalde de Vilagarcía de Arousa e Peter Punk, artista participante nesta edición.


Summary: Esta área colócase por detrás de Vigo en casos activos, nunha xornada que viu unha baixada nos positivos diarios malia o aumento en 200 probas PCR, pero na que sube a presión hospitalaria.

O número de casos de Covid-19 detectados na Galiza mantívose nas últimas 24 horas por baixo dos 350 positivos, con 200 probas PCR máis que o día anterior. A presión hospitalaria sofre un aumento do global de ingresados, a pesar de descender os pacientes en UCI. Así o anuncian actualización dos datos da pandemia publicados na mañá deste domingo pola Consellaría de Sanidade, con cifras recollidas até as 18 horas do sábado. Até ese momento, nas 24 horas previas foran descubertos 328 casos novos, 11 menos que o día anterior, despois de practicarse máis de 8.000 probas PCR cunha taxa de positividade do 3,6%. Por áreas sanitarias, a maioría atópanse por baixo deste limiar, con Ourense en 0,5%; Lugo en 3,2%; Santiago e Vigo en 3,3%; e Ferrol en 4,7%. Así, A Coruña mantense lixeiramente por riba, en 5,8%, mentres que Pontevedra está en 8,4%. Sobe a presión hospitalaria Pola súa banda, a presión hospitalaria repunta na Galiza logo de o sábado descender o número de hospitalizados en 27 pacientes. Un día máis tarde, soben a 346, nove máis, se ben o número de pacientes en UCI se reduce en tres, co que pasan a ser 53. Coa última actualización, a área de Santiago-Barbanza é o distrito sanitario galego con maior número de hospitalizados, despois de sumar outros seis ingresados. Son agora 78 en global, con 5 deles (un máis) na UCI. Deste modo, a área compostelá supera á da Coruña-Cee, que se mantivo ao longo dos últimos meses como a zona con maior número de pacientes ingresados con coronavirus. Con todo, tamén soben os hospitalizados neste distrito sanitario até os 73, un máis que hai 24 horas, dos que 14 se atopan atópanse en críticos, igual ca onte. Por detrás destas dúas atópase Vigo, onde tamén repunta o cómputo de ingresados relacionados coa pandemia até os 59 (dous máis). Na UCI da área viguesa non hai novidades e mantéñense 12 pacientes. Na área de Pontevedra-Salnés aumentaron a 48 (tres máis) os ingresados, con oito en críticos (sen cambios). En Ourense-Verín-O Barco mantéñense en 35 (sen cambios) con tres en UCI; mentres que en Ferrol hai 37 (tres menos) con 5 en críticos (un menos); e , por último, en Lugo-Mariña-Monforte son este domingo 19 as persoas ingresadas con Covid (sen cambios), das que seis están en UCI (sen cambios). Dous falecementos máis As vítimas mortais da pandemia na Galiza continúan en aumento e ascenden xa a 1.338 após a morte de dúas persoas nas últimas horas, a menor cifra notificada pola Consellería desde o 28 de novembro. Sanidade recolle que desde o principio da pandemia se diagnosticou de Covid-19 a un total de 59.067 persoas, das que 52.125 se curaron, 379 nas últimas 24 horas.


Summary: A actriz e cantante Iria Pinheiro considera moi importante participar nas eleccións europeas xa que a implicación na comunidade, di, "é fundamental para que se produzan cambios", pese a sentirse pouco ou nada integrada nunha Europa que se esquece da Galiza e das persoas. Considera o feminismo como o reto principal a nivel social e político.

Que se xoga Galiza nestas eleccións europeas?A verdade é que estou desencantada con Europa. Non penso nela porque ela tampouco pensa en min. É difícil sentirse integrada nesta Europa que non ten os ollos postos na Galiza e que manda axudas como se fosen esmolas. A participación nas urnas é moi importante, todo o que sexa implicarse na comunidade para que se produzan cambios é fundamental De todas formas e pese a esta sensación, a participación nas urnas é moi importante, todo o que sexa implicarse na comunidade para que se produzan cambios é fundamental. E neste contexto, Galiza xógase ter presenza. Cales serían os retos de Europa?Para min o feminismo, porque este termo inclúe todas as demais loitas: o medio, a economía, o emprego, o ensino, sanidade... Que tema de relevancia considera que non se tratou polos partidos nesta campaña? Non se abordaron con contundencia as violencias machistas Non se abordaron con contundencia as violencias machistas. Salvo algunhas excepcións, a maioría dos partidos utilizan o feminismo en campaña a modo de mercadotecnia, mais baleirándoo de contido e de fondo. Estas forzas viron que hai un interese grande da sociedade na loita pola igualdade e contra as violencias machistas e, ao igual que fai a industria téxtil apropiándose de lemas, o capitalismo apropiouse dos termos para o seu beneficio mais quitándolles todo o seu significado.


Summary: Levan desde o 4 de novembro sen poderen traballar. O Concello, gobernado polo PP, quere que se transladen a unhas instalacións provisorias que non reúnen as condicións de espazo e acondicionamento que fan falla para a conservación dos produtos e non teñen tampouco autorización de Sanidade.

Após o desaloxo pola forza que acometeron axentes antidisturbios, garda civil e policía local no mercado de Pontedeume na segunda feira 18 de novembro, @s praceir@s que teñen un posto na praza transladaron á rúa as súas reivindicacións. Nos soportais do propio mercado residen desde aquela, á espera de que o Concello, gobernado polo popular Gabriel Torrente, lles dea unha solución que remate cunha situación que lles impide traballar e que se prolonga xa desde o 4 de novembro. Contou Carme López, voceira dest@s traballador@s, que foi esa segunda feira "o último día que nos deixaron vender, con todos os prexuízos económicos que iso carrexa para nós e para os empregados, e prexuízos tamén para a nosa saúde". Nos soportais pasan os días mais tamén as noites "e se nos botan non nos resistiremos, igual que non nos resistimos cando nos botaron do mercado malia o despregamento da policía", subliña López, enfatizando que iso non suporá o cesamento na loita: "se temos que ficar no medio da rúa, ficaremos". Non se negan ao translado, mais esixen "legalidade" A campaña de desinformación que apoñen ao propio Concello levou @s praceir@s a realizar esta quinta feira un reparto de follas voandeiras polas caixas do correo de todo o municipio "para que a xente saiba o que pedimos". Tal e como explicou a propia Carme López en conversa con Sermos Galiza, non se opoñen ao translado ás dependencias provisorias que o Goberno local lles habilitou na zona do porto namentres acometen obras de mellora no tellado do mercado. O que rexeitan é que non exista ningún documento por escrito onde figuren as condicións en que se realiza ese translado, subliñando o seu carácter provisorio, así como que no novo emprazamento os postos son moi pequenos e non están acondicionados para conservar os alimentos. Serían el@s propi@s @s que terían que colocar estantes e refrixeradores. Aliás, non ten permisos de Sanidade. Investimento "nulo" en 8 anos En resumo: "ou que nos deixen abaixo --no porto-- os postos listos para traballar ou que nos deixen continuar arriba --no mercado--", remarca López. Canda o resto de praceir@s, denuncia o estado de abandono en que se atopan as dependencias comúns do mercado polo investimento "nulo" que nos últimos 8 anos se fixo desde o Concello. En 2012, o BNG presentou unha emenda aos orzamentos da Xunta para reclamar unha partida dun millón de euros para a segunda fase de rehabilitación do mercado, partida que foi vetada polo PP, o mesmo partido que está á fronte do goberno eumés. "Temos o apoio dos partidos da oposición --BNG e PSdG-PSOE--, mais tamén de persoas afíns ao propio alcalde que din sentir vergoña de lle teren votado", explica Carmen López. O grupo municipal do Bloque presentou unha moción para reprobar o alcalde. As praceir@s temen que a súa acción de protesta condicione a renovación das concesións, que nalgúns casos caducan xa en 2015.


Summary: PP, En Marea e BNG apoiaban o texto, que solicitaba a fin desta medida que se mantén desde hai case 60 anos sobre a illa.

Unha declaración institucional do Parlamento de Galiza para rexeitar o bloqueo a Cuba e pedir o fin deste embargo que se mantén sobre a illa desde hai case 60 anos ficou en nada ao se desmacar o PsdeG dun texto que tiña o apoio de PP, En Marea e BNG. Isto é o que afirman desde a Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil. A posición dos socialistas é máis sorprendente se temos en conta que hai escasos días o presidente español, Pedro Sánchez (PSOE) anunciou unha visita a Cuba. Desde a Asociación de Amizade Galego-Cubana Francisco Villamil informan que a declaración da Cámara galega enmarcaríase na solicitude realizada por unha campaña internacional pola fin do bloqueo e que " coincide plenamente co voto masivo da Asemblea Xeral da ONU a prol do levantamento" do embargo. Segundo este colectivo, o portavoz parlamentar socialista tamén marcou distancia en relación coa anunciada visita de Pedro Sánchez á Cuba, e mesmo co anterior pronunciamento do Parlamento Galego contra o bloqueo. "Daquela, eu non estaba no Parlamento", comentou Leiceaga, sempre segundo esta versión. Leiceaga terá proposta unha transacional mais esta foi desbotada pola Villamil por entender que o seu contido era 'humillante' para Cuba.


O Goberno de Venezuela e os principais partidos da oposición que lidera Juan Guaidó alcanzaron un acordo para facer fronte á pandemia de coronavirus no país, que conta con 1.818 casos e 156 mortes por mor da COVID-19, segundo informaron ambas as dúas partes. Os asinantes son o chamado G4, o núcleo duro da oposición venezolana: Vontade Popular, ao que pertencen Guaidó e Leopoldo López; Primeiro Xustiza, de Henrique Capriles e Julio Borges; Acción Democrática e Un Novo Tempo. Por parte do Goberno, a firma é a do ministro de Saúde, Carlos Alvarado. Ademais, participan no acordo o doutor Julio Castro, asesor en temas de saúde da Asemblea Nacional, e o doutor Gerardo de Cossio, representante da Organización Panamericana da Saúde (OPS) en Venezuela. "Se o diaño quere colaborar e faino en termos que sexan positivos para Venezuela, dicímoslle ao diaño que firme un convenio e co diaño traballaremos para podermos de maneira mancomunada traballar contra a pandemia", dixo o vicepresidente de Comunicación e Información, Jorge Rodríguez, que anunciou o acordo nunha conferencia de prensa. O texto conta con sete puntos. A detección de casos activos a través dos diagnósticos de laboratorio e o seu tratamento oportuno son os máis relevantes. Críticas na oposición Pola súa banda, o gabinete de Guaidó emitiu un comunicado onde destaca que é "un acordo que permitirá á OPS recibir e executar axuda humanitaria ante a COVID-19 en Venezuela". O equipo do autoproclamado "presidente encargado" aclarou que o "requisito final posto pola OPS para proceder a recibir os fondos aprobados" é que "os actores da ditadura se comprometan a non pór obstáculos á execución do programa". Guaidó, ante as críticas desde a propia oposición, escudouse na crise humanitaria. "A nosa política céntrase en salvar vidas, en atender a urxencia e saír da ditadura", dixo en Twitter.


Summary: O presidente da Xunta e o alcalde das Pontes reclaman "compromiso de continuidade", unha mesa técnica para procurar alternativas ao carbón e que Galicia se incorpore aos fondos de descarbonización da UE

Alberto Núñez Feijóo e Valentón García Formoso uniron este luns a súa voz para reclamar unha "reactivación inmediata" da central térmica das Pontes logo do anuncio de peche por parte de Endesa. O presidente da Xunta e o alcalde das Pontes acordaron, logo dunha reunión en Santiago, un "posicionamento conxunto" no que tamén solicitaron axudas fiscais para a instalación mentres se estudan alternativas como os biocombustibles para substituír ao carbón, cuxa queima está destinada a desaparecer. Feijóo e Formoso piden a "reactivación inmediata" da central térmica e vantaxes fiscais para que "dean os números"Ambos os dous mandatarios acordaron tres demandas de maneira "clara e contundente" cara a Endesa e ao Goberno central. A primeira, que haxa un "compromiso de continuidade" da central, que se estableza unha mesa técnica na que se "aclare" o futuro da planta e se procure "outra materia prima" coa que manter a súa actividade, así como que se incorpore Galicia aos fondos europeos de descarbonización a partir de 2021. Entre as medidas fiscais, como xa reclamaran outros dirixentes, o alcalde das Pontes e presidente da Deputación pediu que se elimine o céntimo verde que grava a produción enerxética con carbón, unha medida que cre "necesaria" para que "dean os números" e que considera "un xesto" que o Goberno central "non terá obxección ningunha" en levar a cabo. Reclaman "compromiso de continuidade", unha mesa para procurar alternativas ao carbón e que Galicia se incorpore aos fondos de descarbonización da UENesas "políticas fiscais" insistiu tamén Feijóo ao advertir de que á central "non lle sae a conta de resultados" porque "o prezo de tonelada de emisión de CO2 na UE subiu". "Se hai un imposto que sobe, que son as emisións de CO2, teremos que baixar outros impostos que gravan a central térmica para facer un equilibrio e que a conta de resultados sexa viable para que 750 familias poidan seguir vivindo", dixo. Ademais, García Formoso insistiu na busca dun biorresiduo que se poida queimar na central "se é viable economicamente" e chamou á creación desa mesa técnica para un proceso "que non se fai nun mes ou 15 días" e para que non se fale unicamente de expectativas que non teñan futuro. Malia que a central térmica das Pontes é a maior produtora de gases de efecto invernadoiro de todo o Estado e unha das meirandes de Europa, Feijóo asegurou que "pode ser operativa 100% porque cumpre os cocientes de emisións de CO2 que obriga a UE" e advertiu de que "Europa non obriga a pechar" a instalación. Ademais, volveu reivindicar o investimento de máis de 200 millóns de Endesa, que non afecta a emisión de CO2, e lembrou que foi unha das dúas que en España levaron a cabo esas reformas "para poder cumprir a normativa europea". "Europa non obriga a pechar a central térmica das Pontes", di FeijóoAo tempo, Feijóo amosouse "a favor" dunha transición "xusta" pero non dunha ruptura "inxusta", mentres que García Formoso reclamou tamén unha mudanza "ordenada e sen impacto laboral" e pediu que "non se trate igual" a unha central que investiu máis de 200 milóns que a outras que "decidiron non apostar polo emprego". Feijóo, ademais, considera que para que haxa investimentos cos que probar como substituír o carbón para introducir outras materias primas "a central ten que seguir funcionando". "É posible manter a central térmica das Pontes? Si", dixo Feijóo, quen lembra que países como Alemaña e Reino Unido teñen térmicas operativas na actualidade.Alén disto, o xefe do Executivo galego apelou á necesidade de manter a actividade da planta porque en "anos climáticos complexos" necesítase unha "batería" para xerar esa enerxía.Núñez Feijóo lembra que "foi moi difícil conseguir que Endesa investise máis de 200 millóns na central", o que "non ten sentido é perder esta central térmica sen a cal Galicia se convertería nunha comunidade autónoma deficitaria en enerxía". "Sería a primeira vez na historia que os galegos tivésemos que importar enerxía eléctrica", avisa o presidente da Xunta. "Se apagamos As Pontes sen alternativa Galicia converteríase nun territorio deficitario en enerxía". "Ademais sería non só un problema para Galicia, senón un problema para España", rematou.


Summary: A nova lei de protección de datos reformou varios aspectos da normativa electoral. Implica novas garantías, pero tamén trae consigo novas incertezas e riscos, como a posibilidade de que os partidos elaboren perfís ideolóxicos da cidadanía tirando información das redes sociais

A lei de protección de datos do ano 2018 trouxo consigo diversas mudanzas na materia, fundamentalmente para adaptar a lexislación ás esixencias da UE e máis para introducir disposicións vinculadas ao uso dos datos en internet, sen desenvolvemento na normativa anterior. Unha das disposicións implicou unha reforma do artigo 39 da lei electoral e permite que a cidadanía poida deixar de recibir propaganda electoral dos partidos políticos na casa. As eleccións xerais do 28 de abril son, no caso galego, as primeiras nas que rexe este dereito, que pode ser exercido ata este 18 de marzo.O apartado da lei electoral que foi modificado pola nova normativa de protección de datos é o que regula a rectificación do censo en período electoral. Así, ademais de poder solicitar unha modificación do censo para corrixir datos erróneos -como nomes ou enderezos-, agora tamén é posible "opoñerse á inclusión nas copias do censo electoral" que se facilitan aos partidos políticos "para realizar envíos postais de propaganda electoral". Isto é, para non recibir na casa a propaganda dos partidos que adoita chegar acompañada por sobres e papeletas de votación.A solicitude de exclusión na recepción da propaganda debe realizarse ata o 18 de marzo para que atinxa xa ás eleccións xerais; en caso contrario estaría vixente para o seguinte proceso electoral, as municipais e europeasEsta solicitude pode formularse por dúas vías. Unha é por internet, a través da sede electrónica do INE, na que se inclúen os trámites relativos ao censo electoral. Para poder facelo cómpre contar cun dos certificados electrónicos que recoñece esta sede electrónica ou estar de alta no sistema de identificación dixital Cl@ve. A outra, presencialmente nos concellos ou consulados nos que están expostos os censos para o 28-A.Como explica a Oficina do Censo, esta solicitude de exclusión do censo que é entregado aos partidos é "permanente". Daquela, se a persoa que pide non recibir propaganda electoral quere volver recibila nun futuro ten que realizar o mesmo trámite en sentido contrario. Para que a exclusión xa rexa nas eleccións xerais do 28-A o trámite debe completarse antes da fin do período de exposición do censo, isto é, o devandito 18 de marzo. Se é realizado máis tarde o nome en cuestión sería excluído do censo dos partidos no seguinte proceso electoral, neste caso as municipais e europeas do 26 de maio.O controvertido 'spam' electoralPero a reforma do 2018 non implica só novas garantías para a cidadanía nos procesos electorais. Tamén novas incertezas e riscos no que atinxe á privacidade, porque tamén reformou a lei electoral abrindo a porta a que as formacións políticas poidan elaborar perfís ideolóxicos da cidadanía a partir de información tirada nas redes sociais, podendo así colocar mensaxes personalizadas para pedir o voto, situar determinados temas na axenda pública ou, no peor dos casos, tentar influír na vontade da poboación mediante a difusión de informacións falsas.A nova lei non implica só novas garantías; tamén trae consigo novas incertezas e riscos, como a posibilidade de que os partidos elaboren perfís ideolóxicos da cidadanía tirando información das redes sociaisCoa vista posta nas eleccións do 28-A a Axencia Española de Protección de Datos (AEPD) vén de publicar no BOE unha circular na que reitera as súas advertencias sobre o uso de datos da cidadanía en internet por parte das formacións políticas. Así, a AEPD subliña aspectos como que "só poderán recompilarse as opinións políticas que fosen libremente expresadas" no "exercicio do dereito á liberdade ideolóxica e á liberdade de expresión" e "en ningún caso, poderán tratarse outro tipo de datos persoais" que, mediante o uso do big data ou a intelixencia artificial, permitan "chegar a inferir a ideoloxía política" dunha persoa en concreto.A Axencia de Protección de Datos lanza advertencias sobre os límites que os partidos deben seguir para tratar estes datos, se ben colectivos vinculados á defensa da privacidade advirten dos riscos desta porta abertaNeste sentido, abonda a Axencia, "as únicas fontes das que se poden obter os datos persoais sobre opinións políticas son as webs e outras fontes que sexan de acceso público", entendendo como tales "aquelas cuxa consulta poida ser realizada por calquera persoa" e non as "restrinxidas a un círculo determinado de persoas". Entre as advertencias da AEPD inclúese ademais que os partidos só poden tratar os datos relativos ás circunscricións nas que se presentan.Malia estas directrices, diversos colectivos vinculados á defensa da privacidade en internet advertiron xa dos riscos desta porta aberta pola nova lei e puxeron en marcha diferentes iniciativas legais para tentar que os partidos teñan prohibido realizar perfís ideolóxicos da cidadanía con este tipo de datos. A sombra do acontecido en procesos electorais como os dos Estados Unidos ou, máis recentemente, as eleccións brasileiras nas que o ultradereitista Bolsonaro empregou masivamente as noticias falsas distribuídas a través de WhatsApp, levan estas organizacións e persoas a estar en alerta ante eventuais usos fraudulentos como os realizados por Cambridge Analytica.


A muralla tomada civicamente polos tractores… Incluso esteticamente, impresionante. Santiago tomado… Mais… que pasou? Non teño outra información cá que podo ler nos medios. E non sei se é toda a verdade… Sabíase que as discrepancias, antes ou despois, habían aparecer. Inevitable. Son moi variadas as circunstancias e as formas de entender e de vivir o conflito. Pero a loita continúa. Si, a maioría d@s nos@s gandeir@s seguen aí. Loitando polo seu. Loitando, cheos de razón, por vivir dignamente do seu traballo. Porque non é nin máis nin menos ca iso: cuestión de dignidade. E a sociedade, maioritariamente, con eles. Como non! Sempre hai voces discordantes. É de seu. Que se vaia tractores e maquinaria teñen. Que se viven en casas mellores cá maioría das persoas que vivimos en pisos nas cidades. Que se teñen dous ou tres coches por casa. Que se aproveitan moitas subvencións… Bla, bla, bla… É que @s gandeir@s (tanto @s que producen leite coma carne) non teñen dereito a vivir na era tecnolóxica na que vivimos a maioría da sociedade de referencia? É que @s gandeir@s non merecen o dereito a que as súas fillas e os seus fillos teñan as mesmas posibilidades de ir á universidade cá maioría d@s mortais? Que sería de Galicia sen gandeir@s? Alguén pode imaxinalo? O pouco que queda da Galicia rural está aí por elas e eles. Que sería da nosa terra, da nosa paisaxe, sen a actividade gandeira? E… indo máis aló, canto lles debe a nosa lingua? … Son pouc@s, comparado cos que foron. Pero son necesari@s. Imprescindibles! No económico, dos cartos da carne e do leite, principalmente, viven as vilas galegas. E, tamén, as cidades. Non o esquezamos. Alguén sabe cantos pisos venderon os construtores das vilas e cidades galegas grazas aos cartos da carne e do leite? … Claro, claro… Subvencións? Si, seguro. Pero eles e elas non loitan por iso. As subvencións son a consecuencia dunhas leis de mercado absurdas e acaban sendo imprescindibles para que a roda non pare. Quen vive sen subvencións? Que pasa co mar? E coa minaría? E con tantos outros sectores industriais? Mesmamente, coa cultura? Deixémonos de hipocrisías e de superficialidades… E o goberno, os gobernos, que? Para que están? Coma sempre, os gobernos acórdanse das goteiras cando chove. Daquela, remendos improvisados. E, no entanto, batalliñas electorais. Algún goberno pensa a máis alá de catro anos vista? Esta problemática, coma tantas outras, require de seriedade, de compromiso e de decisión. De estudo, análise, profesionalidade e de plans de actuación a curto, medio e longo prazo. E de valentía e pedagoxía para descabezar inercias tóxicas e privilexios moi enraizados. Ai, xa… Que bonito sería que toda esta enerxía branca servise para canalizar e poñer en práctica o lema inicial que adoptaron @s gandeir@s: "A unión fai a forza". Que as e os gandeiros de toda Galicia se unisen para crear unha industria láctea galega con peso no mercado global, xestionada unicamente dende a competencia e a idea de facer país. Que a administración, o goberno, fixese algo serio de verdade para que isto ocorrese. Que bonito, grande, intelixente e necesario sería… Ai, pero… non lles estarei contando o conto da leiteira?


As contas non cadran. A matemática parlamentaria desmente tanto a euforia da esquerda populista como o triunfalismo da dereita popular. O trámite de constitución do grupo parlamentario galego será o primeiro test sobre a capacidade das novas formacións políticas para cumprir os compromisos adquiridos en campaña. Nas democracias parlamentarias gaña as eleccións o partido que obtén o apoio necesario para presidir o executivo. Nos sistemas bipartidistas a presidencia adoita corresponderlle á lista mais votada, pero a regra non sempre funciona con mais de dous partidos. As dificultades que o Partido Popular experimenta para formar goberno ilustran ben o caso. De conseguir a presidencia sería ademais en minoría, lonxe de acadar a estabilidade necesaria para governar de acordo coa súa propia teoría política. Proclamar a vitoria nesas circunstancias resulta cando menos contraditorio. Laminada a necesaria reforma institucional, o fulgurante éxito das novas formacións políticas aseméllase mais ben a unha derrota A euforia das novas formacións políticas apunta a unha situación similar. O seu potencial de cambio institucional queda resumido nun algarismo: 117, os votos que impiden a formación de maiorías cualificadas no Congreso. Ao Partido Popular bástanlle os seus 123 escanos para bloquear calquera das reformas constitucionais promovidas polas forzas emerxentes. O mesmo sucede coas reformas por vía orgánica de estatutos autonómicos, lei electoral ou dereitos fundamentais, que os populares poden vetar en solitario coa súa maioría absoluta no Senado. Laminada a necesaria reforma institucional, o fulgurante éxito das novas formacións políticas aseméllase mais ben a unha derrota. As disfuncións da algoritmia institucional deseñada na transición resultan evidentes, pero ademais de acadar un apoio numérico suficiente é preciso coñecer os mecanismos capaces de mellorar o seu funcionamento. Xorden dúbidas razonábeis sobre a capacidade dos novos actores para facelo á vista da euforia coa que celebran o seu tan meritorio como acoutado éxito electoral. Teremos tempo para comprobar si se trata da inconsciencia de quen repasou mal as contas, ou si se trata dunha fuxida cara adiante ante a evidencia de que os números non cadran para implantar as reformas comprometidas. Precisamente Galicia protagonizará o primeiro test sobre a capacidade das novas formacións políticas para cumprir os seus compromisos. Cómpre lembrar que as cúpulas dos partidos que formaron a Marea comprometéronse a constituír grupo propio no Congreso. Tal como foi sinalado no seu momento a concorrencia xunto a Podemos vetaba esa posibilidade, mais supoñemos que a Marea identificou un mecanismo xurídico-político capaz de superar esa contradición, dado que mantivo a súa promesa. Teremos a certeza en breve. Cos orzamentos de 2016 xa aprobados, a troika non precisa formar novo governo para aplicar o seu programa económico durante o próximo ano No entanto, o verdadeiro gañador dos comicios observa distraído o ruidoso esperpento da corte madrileña. Tomar el cielo por asalto! Ante todo, estabilidad! Contrato único! Independencia! Cos orzamentos de 2016 xa aprobados, a troika non precisa formar novo governo para aplicar o seu programa económico durante o próximo ano. Ante a debilidade dos posíbeis gobernos minoritarios, basta a inercia do proceso administrativo sumada ao labor dos servizos de intelixencia para manter o status quo do Estado até os próximos comicios. Así as cousas, o dato mais valioso sería a data de celebración das novas xerais. Resulta interesante considerar a posíbel coincidencia dos comicios galegos coas elecións a Cortes. O adianto das autonómicas galegas é prerrogativa do Presidente da Xunta, quen tería na súa man facelas coincidir cunhas novas xerais de fracasar a consolidación dun goberno en minoría na Moncloa. Trataríase dun escenario propicio para o Partido Popular no caso de que a esquerda caera no erro de se enredar no espectáculo do desgoberno e frustase as expectativas de cambio depositadas nas novas formacións.


Summary: O feche para as frotas do xeito e do cerco desta pesquería chave indigna o sector do mar.

O polbo, escaso e cos prezos aniñando nas alturas; e a sardiña, sen poder capturarse. Dous dos recursos tradicionalmente de peso na frota pesqueira galega. Galiza dixo esta sexta feira adeus á sardiña ao se fechar esta pesquería para o xeito, a arte tradicional que nesta campaña despacharan máis dun cento de embarcacións de portos como Rianxo, A Illa, Redondela ou Cambados. A mediados de semana fora a frota do cerco de Galiza a que tivo que parar de pescar este recurso, unha noticia que caeu coma unha xerra de auga fría no sector. En ambos os dous casos, o motivo do feche das pesquerías de sardiña vén de que rebasaron o cupo que tiñan asignado para maio, xuño e xullo, que é de 63 toneladas. Na época de mellor estado do recurso e cando este é máis demandado e acada mellores prezos. Desde confrarías e sector falan desta decisión como un mazazo. José Blanco, presidente da Asociación de armadores do cerco de Galiza (Acerga), afirmaba en conversa con Pilar Fernández que a Xunta ten moita responsablidade nesta situación por asumir e aceptar uns repartos e uns acordos "prexudiciais para Galiza, ficamos coas farangullas". O armador cerqueiro veu así a ratificar aquel debuxo de hai décadas de Castelao (que era da terra do xeito')de: "As sardiñas volverían se os gobernos quixesen". Desde o xeito lembran que son pesca de baixura, artesanal e que non son eles os que esgotan os recursos. Lamentan que o feche chegue nun momento de abundancia de sardiña nas augas galegas. A comisión de seguemento do xeito propón que se permita continuar pescando, con cargo á cota para o trimestre agosto-setembro-outubro. Mais as cousas aínda poden ir a peor: hai algunhas propostas de cota cero de captura de sardiña para 2010. Unha ruíña para a frota galega e, ademais, unha ameaza de sobrexplotación doutros recursos pesqueiros aos que etrían que ir traballar barcos que até agora tiñan a sardiña como recurso principal.


Summary: A liberdade de expresión sempre tivo límites. E iso non ten por que ser algo malo, porque defender o respecto cara as sensibilidades de todas as persoas, sobre todo cando non dispoñen do altofalante do que as poderosas si, tamén é democracia.

A visión hexemónica dentro do mundo do Dereito –esto é, o positivismo xurídico-, explica a natureza dos "dereitos e liberdades públicas" como obrigas para terceiros. Para o positivismo, todos os dereitos en realidade son obrigas, nalgúns casos, por exemplo, aqueles bens xurídicos protexidos por delitos, son obrigas que se predican das cidadás e cidadáns, noutros casos, como o sinalado, esas obrigas son obrigas que debe soportar o Estado. Así, cando falamos de liberdade de prensa, o Estado, que ten o monopolio da violencia, debe absterse de utilizala contra un xornal que publica algo que atenta contra os intereses do Estado –v.gr., un artigo chamando ao comunismo libertario, á insurrección contra do aparello estatal, unha crítica á política internacional dese Estado, etc.-. Ademais, derivado desa obriga, o Estado autoimponse o deber de regular mecanismos que permitan o exercicio libre dese dereito, por exemplo, tipificando delitos de particulares contra quen pretende limitar o labor da prensa. O Estado autoimponse o deber de regular mecanismos que permitan o exercicio libre dese dereito, por exemplo, tipificando delitos de particulares contra quen pretende limitar o labor da prensa Daquela, no caso dos asasinatos contra traballadores de Charlie Hebdo, falar de atentado contra a liberdade de expresión non é estritamente correcto, pois iso suporía un ataque á constitución do Estado. En realidade, estamos perante un feito meramente criminoso. Agora ben, é unha cuestión pacífica e compartida por todxs -agás, parece, que por algún opinador que afirma que non se lle poden poñer "peros" á liberdade de expresión- que os dereitos teñen sempre límites. Eses límites pretenden sempre asegurar o respecto aos dereitos de terceiros. Así, para o caso español, o artigo 7.2 do CC expresa que a Lei non ampara o abuso de dereito. Isto significa, por exemplo, que se un arrendador ten unha casa en alugueiro e o arrendatario non paga as rendas, o dono non pode, polos seus propios medios, botar ao arrendador moroso. Isto faise porque deixar que os particulares executen por si propios os dereitos privados pode conlevar a aparición de situacións de inxustiza, imaxinemos, por exemplo, que o arrendatario é un fillo menor do dono, ou que o dono debe á súa vez, diñeiro ao arrendatario, ou que o dono non quere cobrarlle as débedas ao arrendatario para así ter unha escusa para botalo da casa. Que é ou que deixa de ser unha inxustiza non é unha cuestión tan xurídica como política Agora ben, aínda que a natureza xurídica dos dereitos públicos sexa unha outra diferente á dos privados, o certo é que tamén teñen limitacións e que esas limitacións son impostas polas mesmas razóns que naqueles: para previr que se dean situacións de inxustiza. Que é ou que deixa de ser unha inxustiza non é unha cuestión tan xurídica como política. Por exemplo, agora mesmo se está a librar unha batalla sobre o tema do aborto. Unhas persoas consideran que se debe prohibir porque o dereito a dispoñeren as mulleres do seu propio corpo non pode prevalecer sobre o desenvolvemento dun feto; sendo que outras persoas, entenden que a inxustiza se produce xustamente na situación contraria. É unha batalla política, na que se enfrontan concepcións político-normativas opostas, que serve para crear bandos, que se agrupan sobor de tendencias máis progresistas ou máis conservadoras. Está claro que debuxar a caricatura de Mahoma, cando esto está prohibido polo Islam, crea unha percepción de inxustiza en moitas persoas Agora ben, indo ao gran, ao caso de Charlie Hebdo. Está claro que debuxar a caricatura de Mahoma, cando esto está prohibido polo Islam, crea unha percepción de inxustiza en moitas persoas que non teñen por que ser as máis radicais, nin radicais, nin tan sequera teñen que ser practicantes, nin tan sequera teñen que ser musulmás. Establecer se esa inxustiza debe ser un límite a unha liberdade pública é unha cuestión política, non xurídica. Unha cuestión política na que, evidentemente, o poder estatal e a chamada opinión pública francesa -que de pública non ten nada, nin en Francia, nin en España, nin na China popular- téñense decantado cara unha tendencia: entender que satirizar ás figuras sagradas do Islam é totalmente lícito. Esta decisión, para quen coñeza o currículum colonial, imperialista e lepenista francés, non é de estrañar. Aínda que así de súpeto moitxs queran agochalo, a liberdade de expresión sempre tivo límites. E iso non ten por que ser algo malo En realidade, todas as sociedades teñen os seus tabús, e a nosa, supostamente tan avanzada, progresista, culta e respectuosa, non é unha excepción. De feito, onte mesmo, en Francia -que casualidade- o Estado mandou deter a un humorista –Dieudonné- que expresou en Facebook tras participar na manifestación en apoio aos asasinados pola sinrazón que se sentía como Charlie... Coulibaly, o secuestrador da tenda xudía en París. E é que, aínda que así de súpeto moitxs queran agochalo, a liberdade de expresión sempre tivo límites. E iso non ten por que ser algo malo, porque defender o respecto cara as sensibilidades de todas as persoas, sobre todo cando non dispoñen do altofalante do que as poderosas si, tamén é democracia.


Summary: Os casos de mulleres vítimas de violencia machista con orden de protección o medidas cautelares descenderon en Galicia das 1.368 (2011) ás 1.215 (2014). Só se incrementan nas mulleres por riba dos 45 anos.

Os casos de violencia de xénero denunciados, e nos que a vítima acadou unha orden de protección ou outro tipo de medidas cautelares, seguen desendendo en Galicia e no conxunto de de España. Esta, que podería constituír unha boa nova, tamén podería ser un indicador dunha violencia soterrada e oculta que en moitos casos non ve a luz e non se denuncia, sobre todo dende o comezo da crise económica. En concreto, en 2014 houbo 1.215 casos rexistrados de violencia de xénero en Galicia, unha cifra en constante descenso, dende os 1.368 casos de 2011, os 1.294 de 2012 e os 1.253 de 2013. No conxunto de España a tendencia é semellante, pasando dos 32.242 casos de 2011 aos 27.087 casos o pasado ano. As estatísticas publicadas polo INE a partir dos datos do Rexistro como vítimas de violencia de xénero do Ministerio de Xustiza ofrecen tamén información sobre a idade das denunciantes e dos denunciados, un perfil que nos últimos tempos foi sumando anos. Dende o 2011 diminuíu especialmente o número de casos nos que a vítima tiña menos de 25 anos (pasaron de 202 a 165) ou entre 25 a 44 (de 831 a 702), mentres que pola contra se incrementaban os casos que afectaban a mulleres entre 45 e 64 anos (creceron de 296 a 301) e a mulleres de máis de 65 (de 39 a 47). Dende o 2011 diminuíu especialmente o número de casos nos que a vítima tiña menos de 25 anos (pasaron de 202 a 165) ou entre 25 a 44 (de 831 a 702) O Rexistro permite igualmente observar o tipo de relación de parella que manteñen vítima e agresor. Na meirande parte dos casos o denunciado é o cónxuxe (29%), aínda que a súa proporción está a descender (era o 34% en 2011), en paralelo coa diminución do peso do matrimonio nas relacións. As parellas de feito supoñen xa o 23% dos denunciados, e as ex-parellas de feito outro 15%. Ex-mozos (14%) e mozos (12%) son a seguinte categoría en importancia, por riba dos ex-cónxuxes (6%) e as persoas en proceso de separación (2%).


Summary: Boa parte do persoal traballa en Stellantis, onde decorreu a protesta, e noutras compañías do sector do automóbil.

Persoal de Ilunion Servizos Industriais Galiza, centro especial de emprego do grupo Once, mobilizouse novamente na mañá desta sexta feira en Vigo para exixir un convenio de empresa "xusto" e salarios "dignos". Fixérono fronte á sede de Stellantis, xa que, explica a CIG nun comunicado, os 620 traballadores e traballadoras de Ilunion prestan servizo en compañías do sector do automóbil como a factoría viguesa ou Lear, Benteler e Denso, entre outras. O sindicato advirte que o persoal desta compañía percibe o salario mínimo interprofesional e sofre "altos ritmos de traballo". A precariedade laboral na automoción chega ao persoal con discapacidade "Ademais de non recibir a formación obrigatoria estabelecida por lei, algo especialmente grave tendo en conta que se trata de persoas con capacidades especiais, tanto físicas como psíquicas", salientan. A elas e eles aplícaselles o convenio estatal de Centros Especiais de Emprego, mais a CIG demanda que se lles aplique o do sector no que prestan servizo ou, en caso contrario, que se negocie un propio. A central sindical solicitou un AGA —procedemento extraxudicial de resolución de conflitos de traballo—, mais Ilunion "rexeitou a mediación". "No marco desta iniciativa desenvolvéronse xa numerosas mobilizacións, tanto diante da sede do grupo Once como das distintas empresas da automoción nas que o persoal de Ilunion presta servizo", precisa a CIG.


Summary: Grupo Industrial Riesgo faise co 74% do capital de Alu Ibérica menos dun ano despois de que as plantas fosen mercadas polo fondo de investimento suízo Parter.

O Grupo Industrial Riesgo farase cargo da xestión das antiguas fábricas de Alcoa na Coruña e Avilés logo de que esta compañía adquirise o 74% do capital de Alu Ibérica menos dun ano despois de que as plantas fosen mercadas polo fondo de investimento suízo Parter. Grupo Industrial Riesgo faise co 74% do capital de Alu Ibérica menos dun ano despois de que as plantas fosen mercadas polo fondo suízo ParterSegundo informa Alu Ibérica nun comunicado, este grupo industrial español adquiriu "a maioría do paquete accionarial" de Alu Ibérica A Coruña e Alu Ibérica Avilés, polo que se fai cargo da xestión de ambas plantas desde este mes de abril co obxectivo de "impulsar a actividade destas instalacións industriais" e advertindo de "accións inmediatas no campo dos necesarios investimentos nas plantas". O novo xestor di qeu "reindustrializará" ambas as dúas fábricas "sempre co obxectivo de preservar os empregos en ambas comunidades". Alu Ibérica xustifica a revenda na "difícil situación que atravesa a industria do aluminio en España", que foi "agravada pola crise do coronavirus"Esta operación de revenda chega menos dun ano despois de que o fondo Parter comprase a Alcoa as plantas de aluminio galega e asturiana e malia que aquela operación estivese sempre supeditada a un proxecto industrial que nunca chegou. Alu Ibérica xustifica a decisión "ante a difícil situación que atravesa a industria do aluminio en España, agravada extraordinariamente a nivel global como consecuencia da crise sanitaria da Covid-19", o que levou a Parter Capital a "integrar en Alu Ibérica, como socio estratéxico, ao conglomerado de empresas do Grupo Indutrial Riesgo, a través do seu vehículo de investimento System Capital Management SL (SCM)". Segundo o comité de empresa da factoría de Avilés, Parter e este grupo industrial levarían negociando desde o outono pasado, poucas semanas despois de que o fondo suízo mercase as dúas plantas en xullo.


Summary: Após navegar polos sete mares, Rumahoy chegan a porto co seu álbum de debut: The Triumph of Piracy. Un traballo que nos trae 9 temas de pirate metal que demostran que aprenderon a lección dos grandes do xénero, como Alestorm.

Tratándose de pirate metal, xa sabemos que imos atopar unha grande dose de folk metal, cantos mariñeiros e aventuras a bordo dos galeóns. E iso mesmo é o que atopamos este primeiro traballo de Rumahoy. Dende o primeiro tema, AHOY!, que en argot mariñeiro sería algo como "á vista!", aínda que tamén é empregado como saúdo, a banda marca claramente as bases de por onde vai o seu estilo. Non en van, foi elixido como tema de adianto deste plástico, xa que ademais de presentarse musicalmente, a banda preséntase nel. Destaca que a banda non trata de ser un clon de Alestorm, algo que, por desgraza é moi habitual no pirate metal, senón que tratan de facerse un estilo propio sen abandonar o canon. Algo que conseguen en parte grazas a ser de Ocracoke, unha vila mariñeira en Carolina do Norte e cuxa tradición musical tamén engadiron ás súas composicións. Rumahoy tratou neste traballo de crear temas festeiros con retrousos cantábeis, xunto con letras desenfadadas, até o punto nalgún caso de abeirar a parodia excesiva, algo que seguramente non lle gustará aos puristas, ao igual que o exceso de "Ahoy's" e de "Yarr's" , repetido até a saciedade. Conseguen perfectamente un aire moi propio en parte polo uso riffs moi propios do pagan metal xunto con retrousos que convidan a cantar cunha botella de ron na man. Con estes ingredientes é moi sinxelo caer no aburrimento dun disco plano e monótono, cousa que estes piratas de Ocracoke son quen de evitar cun par de receitas sinxelas. A primeira delas é tentar meter temas con algunha variación de tempo, como é o caso de The Hatian Slam ou Kill the Trolls, nos que aceleran até chegar a ritmos máis propios do speed metal, ou polo contrario frear até un medio tempo como é o caso de Netflix and Yarr. Mesmo sorprenden con toques disco dance en Pirateship. A segunda é que, agás de un par de temas, todos os temas quedan por baixo dos 4 minutos. Curiosamente, o corte de peche, The Triumph of Piracy, unha canción que dura pouco máis de 10 minutos, é o peor peche que lle poderían dar, xa que acaba aburrindo e só pensan en que acabe de unha vez, deslucindo todo traballo anterior. The Triumph of Piracy é un disco que descobre unha banda capaz de facer cousas novas dentro do pirate metal. Temas como Forest Party, Ahoy! e The Haitian Slam están chamados a pasar á historia do xénero como clásicos. En xeral é un disco de fácil escoita e cuxos retrousos fican soando na cabeza durante horas. Un moi bo Lp de debut desta banda nacida no 2012 e que vai dar moito que falar. Como din Alestorm: "Rum, Ahoy!" Rumahoy nas redes Web: http://rumahoy.xyz/Facebook: https://www.facebook.com/rumahoyTwitter: @Rumahoy Listaxe de temas 1.-AHOY! 2.-Quest for Heritage 3.-Forest Party 4.-The Haitian Slam 5.-Huffman, the Pirate King 6.-Kill the Trolls 7.-Netflix and Yarr 8.-Pirateship 9.-The Triumph of Piracy


Summary: Saud al-Qahtani, ex asesor do príncipe herdeiro, Mohamed bin Salman, ─considerado o instigador do crime─ foi liberado sen cargos na súa contra.

A Fiscalía Xeral de Arabia Saudí anunciou onte que cinco persoas acusadas do asasinato do xornalista Jamal Khashoggi foron condenadas á pena de morte. No entanto, Saud al-Qahtani, ex asesor do príncipe herdeiro, Mohamed bin Salman, foi finalmente liberado ao non seren presentados cargos na súa contra, informan as axencias internacionais. Na lectura do fallo xudicial, o voceiro da Fiscalía, Shalaan Shalaan, sinalou que outras tres persoas acusadas de estaren implicadas nos feitos foron sentenciadas a penas que suman 24 anos de prisión. Khashoggi morreu a mans de funcionarios sauditas dentro do Consulado do país árabe na cidade turca de Estambul. O xornalista, crítico co réxime e especialmente coa xestión de Mohamed bin Salmán (entre outros temas, opúxose á intervención no Iemen), acudiu ás dependencias consulares o 2 de outubro de 2018, co fin de tramitar a documentación necesaria para poder casar coa súa prometida, e xa nunca máis volveu saír con vida. "Antítese da xustiza" Segundo informara a prensa turca, os restos mortais de Jamal Khashoggi nunca chegaron a aparecer xa que, supostamente, o seu cadáver foi desmembrado e sacado secretamente da legación diplomática. O asasinato de Khashoggi provocou as críticas internacionais. A CIA e algúns gobernos occidentais sinalan o príncipe herdeiro como o indutor do asasinato. j) Bottom line: the hit-men are guilty, sentenced to death. The masterminds not only walk free. They have barely been touched by the investigation and the trial. That is the antithesis of Justice. It is a mockery.— Agnes Callamard (@AgnesCallamard) December 23, 2019 Segundo afirman persoas expertas na materia, o proceso foi "a antítese da xustiza". A relatora da ONU sobre dereitos humanos Agnes Callamard, nun fío no Twitter, desenvolve esa valoración, que resume cun "os executores son culpábeis e condenados a morte. Os indutores non só saen libres, senón que apenas foron investigados".


Summary: O portavoz parlamentar do PPdeG, Pedro Puy, asegurou esta mañá que cre que Alberto Núñez Feijóo, actual presidente da Xunta de Galiza, será candidato á Presidencia nas eleccións galegos de 2016. "É a mellor aposta que ten o PP", sinalou.

Nunha entrevista concedida á Cadea Ser, o portavoz parlamentar do PP, Pedro Puy, puxo de manifesto esta mañá que Feijóo será o candidato á Presidencia do Goberno galego nas eleccións galegas de 2016. Para Puy, o actual presidente da Xunta "é a mellor aposta que ten o PP". "O meu desexo persoal é que Feijóo sexa o candidato", sinalou Puy, quen advertiu de que está nestes momentos en política porque o presidente da Xunta llo pediu. Porén, lembrou que o PPdeG "dediciu determinar quen é o presidente do PP e o candidato á Presidencia da Xunta nun congreso", unha cuestión que considera "un acerto". Puy puxo de manifesto que "estas decisións non só dependen do conxunto da militancia, senón do que opine a persoa elixida", polo que engadiu que "teñen que falar".


Summary: O escultor Jorge Varela (Allariz, 1971) presenta en Vigo a mostra "Variacións sobre a pedra fría", terceira parte dun proxecto iniciado con 5 fragmentos dunha historia máis longa e seguido con "As notas xeométricas". O artista elabora obras entendidas como resultado dunha investigación que une o historiográfico, o elemento autobiográfico e a análise formal. Nesta ocasión parte dun tema, a pedra fría, que remite á iconografía medieval e renacentista, do "Cristo á espera da morte sentado na pedra".De feito o autor cita a representación do tema por parte do Mestre de Sobrado, un escultor manierista de quen se conserva este motivo na igrexa de San Salvador de Pazos de Arenteiro (ca. 1574).

A análise do escultor, porén, lígase á materialidade cristalográfica e á estrutura dos poliedros, froito dunha intensa meditación sobre a forma, para acabar plasmando unha interpretación desde unha posición decididamente escultórica que a trata como volume no espazo. As sutís referencias visuais das súas construcións parten da evocación e deixan no espectador esa impronta, facendo que perante as súas esculturas pairen imaxes de longa tradición na arte occidental desde a Idade Media. Os debuxos, tamén presentes na exposición de SVT, non son os simples bosquexos dun escultor, senón que transmiten en dúas dimensións a potencia das formas volumétricas, mesmo non parecen ten un sentido como obra previa á escultórica, máis ben semellan obra paralela, ou mellor, obra en estreita simbiose coa desenvolvida no ámbito espacial. Todo o traballo de Jorge Varela ten un referente xeométrico que ten que ver cunha profunda identificación coa procura do que poderiamos definir como "forma orixinaria", como se o artista quixese captar da forma a pulsión, non a súa visión máis epidérmica. Esa análise de estruturas construtivas ten que ver con conceptos matemáticos. Vendo as obras podemos pensar nesas estruturas autosimilares chamadas fractais. A idea é simple: a natureza constrúe estruturas aplicando un criterio de economía. Crea un modelo ou "motivo arquitectónico" e repíteo a diferentes escalas dentro e fóra do obxecto. O exemplo clásico que sempre chamou a atención dos botánicos é o sistema de ramificación das plantas. Alén diso, os fractais son infinitos: é dicir, observemos ao nivel que observemos, son estruturas que semella que non se esgotan nunca. Temos a sensación de estar contemplando un mesmo patrón todo o tempo, modelo que se nos amosará con toda a súa beleza e complexidade, mais sen que mude por moito que se modifique o nivel de observación. Esa é a complexidade e beleza que nos queren transmitir as Variacións sobre a pedra fría vista desde a plasticidade que evoca o deseño, ligando o mundo cultural e o natural nun todo coherente.


Summary: Esta nova formación ten entre a súa militancia algunhas persoas que participaron no proxecto Compromiso por Galicia.

Este sábado naceu un novo proxecto político na Galiza: o Partido Galego. Presentouse en Melide, e entre os seus membros atópase Xosé Mosquera, exmembro de Compromiso por Galicia e vinculado coas diferentes correntes galeguistas ao longo da historia. Ademais de Mosquera, atópase Xesús Ares, que estará á fronte da área de Coordinación do novo partido, que se ofrece como un "proxecto transversal, galeguista e cunha visión europeísta e de converxencia". O resto de integrantes da comisión permanente serán Maximino Vázquez (portavoz), Óscar Casais (organización), Montse Almozara (finanzas), Xabier Vázquez (municipal), José Antonio Díaz Rodríguez (empresas), Paula María Rey (autónomos), Anxo Franco (emprego), Rubén Vilasenín (Medio ambiente), Cristina Barcia (comunicación) ou Xabier Pintos (medio rural). Durante a presentación do proxecto, Mosquera incidiu na necesidade de impulsar un partido "en defensa" da sociedade e da lingua propia, que estea "convencido" de que se sitúa nun marco europeo e que debe "mirase á Eurorrexión". Por iso, este novo partido debe primar a "interlocución" e o diálogo para recibir os "impulsos que hai na sociedade" e construír este país "con todos". A data e o lugar elixidos non foron casuais, pois decembro é un mes de referencia histórica para a política galega, tanto por ser o mes do nacemento do Partido Galeguista do ano 31 como por ser o lugar e mes da celebración hai 500 anos da Asemblea de Melide. "Temos que estar atentos a eles, ser receptivos e ter unha capacidade de diálogo moi grande", engadiu, pero sen caer en "apriorismos".


Summary: A Alianza Galega polos Servizos Públicos para Maiores e Dependentes reclama que "é nas propias residencias onde deben ser atendidos todos os usuarios infectados pola COVID-19 que non precisen hospitalización".

A Alianza Galega polos Servizos Públicos para Maiores e Dependentes (ASSP), na que se integran a Federación de Usuarios e Familiares das Residencias (REDE), as Traballadoras das Residencias de Galicia (TREGA), e o Movemento en Defensa das Pensións e os Servizos Públicos (MODEPEN), pide "sentido común" e "renunciar" á creación "duns hipotéticos centros intermedios ou residencias integradas" nas que atender a maiores con coronavirus nunha "carta aberta" ao presidente da Xunta, ao conselleiro de Sanidade e á conselleira de Política Social. Así, reclaman que "é nas propias residencias onde deben ser atendidos todos os usuarios infectados pola COVID-19 que non precisen hospitalización, así como os seus contactos próximos que tamén estean ingresados". Desta maneira, solicitan que a Consellaría de Sanidade poña "xa" a disposición do persoal das residencias "o material de protección (máscaras de protección, produtos de base alcohólica para hixiene de mans, luvas, gafas, batas...) que é imprescindíbel para poder atender ás persoas usuarias cun mínimo de seguridade" para minimizar a posibilidade de resultar infectado polo coronavirus. E salientan que a Administración "debe garantir que as traballadoras" que van usar ese equipos de protección individual (EPI) teñen "a formación adecuada para facelo correctamente". Na súa misiva lembran que "as residencias son centros socio-sanitarios, moi caros por certo"; para a continuación salientar que "é totalmente inadmisíbel que agora pretendan reivindicar que son só 'centros sociais', nos que non é posíbel atender a pacientes que teñen infeccións por coronavirus que non precisan hospitalización". Pasar a responsabilidade á sanidade pública Neste sentido, critican a proposta inicial da Xunta de trasladar ás persoas maiores usuarias dunha residencia de anciáns que desen positivo en coronavirus ás residencias "integradas" de Baños de Molgas (93 prazas) e Porta do Camiño en Compostela (84 prazas) por carecer de "sentido común". "A proposta contaba co apoio explícito do sector máis importante da patronal das residencias privadas, agrupados en AESTE-CEOE pois, se ía adiante, conseguían desfacerse das súas responsabilidades e trasladarlle o problema á sanidade pública (incluídos probabelmente tamén os custes asociados)", denuncian desde a Alianza Galega polos Servizos Públicos para Maiores e Dependentes. "A proposta tamén contaba co apoio de algúns profesionais sanitarios que traballan nas residencias, e que estaban asustados diante dun problema que, sen apoio externo, é difícil de abordar nas condicións de enorme precariedade de recursos, humanos e tamén materiais, existente nas residencias desde moito antes da actual crise do coronavirus", engaden. Porén, sinalan que ese plan do Executivo de Alberto Núñez Feixoo era "pouco realista na estimación da magnitude do problema, como se demostra no feito de que dous días despois de que se fixera pública, xa hai mais usuarios (211) de residencias positivos ao coronavirus que prazas previstas para esa función (93+84=177)". "E todos os datos apuntan a que vai haber un incremento de casos nas residencias nos próximos días", aseveran. Test de coronavirus ao persoal Asemade, instan á Consellaría de Sanidade a que considere "prioritaria a realización de test diagnósticos de coronavirus ao persoal asistencial das residencias que presente un cadro clínico de infección respiratoria de calquera gravidade". Ademais, contan con que "tamén se debe considerar prioritario, a realización dos tests a todas as usuarias e usuarios das residencias nas que se identifiquen casos de coronavirus". Por outro lado, apuntan que a Consellaría de Sanidade "debe comprobar que en todas as residencias existen as zonas de illamento para as persoas usuarias que estean infectadas por COVID-19", de acordo co estabelecido polo Ministerio de Sanidade. Esta Alianza constituíuse "para defender uns servizos sociais (residencias, servizos de atención no fogar, servizos de día...) de calidade, diversificados, en numero suficiente, de proximidade e ao alcance de todos, e plenamente públicos, dirixidos aos maiores e os dependentes".


Summary: O padexeiro de Cangas convértese no deportista español máis laureado duns Xogos Olímpicos logo de acadar a medalla de prata, o quinto metal olímpico da súa carreira, cunha espectacular remonta nos últimos 250 metros.

David Cal xa é unha lenda. O padexeiro galego converteuse este mércores no deportista español máis laureado da historia dos Xogos Olímpicos. Sumou a súa quinta medalla, cumpriu cos prognósticos e deulle a Galicia o seu segundo metal en Londres, outra prata, tras a conseguida onte polo ferrolán Gómez Noya. E conseguiuno cunha remonta histórica que o levou do sexto ao segundo posto nos últimos 250 metros. David Cal estaba a tres segundos do alemán Brendel a falta de 250 metros e case acaba gañando o ouro Gañou Brendel, o alemán, que marcou un ritmo espectacular desde a saída, pero máis espectacular foi aínda a remonta de Cal, que empezou os últimos 250 metros na sexta posición, pero que superou catro padexeiros no último cuarto da carreira. Faltáronlle tan só uns metros para alcanzar un ouro que semellaba unha utopía a metade de carreira, cando o galego ocupaba as últimas posicións. De feito, o de Cangas estaba a 1,90 segundos do xermano no primeiro cuarto da proba, a 2,33 nos 500 metros, e a 3 segundos nos 750. Na meta, quedou a 0,87 segundos do campión olímpico. Galicia suma nove medallas olímpicas en piragüismo en toda a historia, cinco delas gañadas polo de Cangas Catro pratas e un ouro adornan agora o palmarés dun deportista que acaba de deixar gravado para sempre o seu nome na historia do deporte e nunha disciplina, o piragüismo, na que Galicia é toda unha potencia mundial. Das dez medallas conseguidas por España nesta disciplina, en nove delas participaron deportistas galegos. Desde aquela prata de Ramos Misioné en K-4 en Montreal, que continuou cun bronce no K-2 en Moscova, xunto a outro bronce de Enrique Míguez ou o ouro de Carlos Pérez Rial en Pequín. O país suma xa nove metais olímpicos nas augas tranquilas, das que máis da metade corresponden a este padexeiro do Hío, que empezou a súa lenda en Atenas e promete non rematala ata chegar a Río de Xaneiro, en 2016. E sumou ademais unha medalla máis para o club Ría de Aldán, de onde saíu Carlos Pérez Rial e onde adestra tamén Teresa Portela, que disputará en Londres os seus cuartos Xogos Olímpicos. En canto á delegación española, David Cal supera xa a históricos como o ciclista Joan Llaneras e a tenista Arantxa Sánchez Vicario, os outros dous deportistas que conseguiran catro metais olímpicos. Agora o de Hío é único e vai camiño de selo aínda máis.


Summary: Unha PCR negativa, despois dun diagnóstico positivo polo novo coronavirus, indica que o axente que provocou a enfermidade desapareceu. O virus xa non está, pero para as e os pacientes máis graves, a doenza segue presente. Profesionais médicos de distintas áreas vixían as secuelas da Covid-19.

Unha PCR negativa fai mudar a denominación dos casos diagnosticados de Covid-19. Confirma a desaparición do virus e converte os casos activos en casos curados. Mais a saúde das persoas doentes nin recoñece nin responde a un salto tan radical. Algunhas manteñen o soporte respiratorio, outras tratan de recuperar masa muscular e mobilidade, en moitas persiste a inflamación e requiren tratamento. Despois da Covid-19, o estudo e o seguimento das persoas infectadas polo SARS-CoV-2 continúa nos hospitais, coa mirada posta nas secuelas e nos coidados derivados das primeiras evidencias. "Certezas aínda temos poucas", apunta Pedro J. Marcos, pneumólogo do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC). "As que temos son as que nos chegan do traballo previo desenvolvido na China. Aí só fan referencia a problemas a curto prazo, mais é posíbel que a medio e longo prazo cheguemos a ver máis complicacións". Xa pasou con outras enfermidades mediáticas, a mediados dos anos 80, explica José Luis Jiménez, médico internista no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense e portavoz da Sociedade Galega de Medicina Interna. "Estou pensando, por exemplo, nas persoas afectadas polo aceite de colza. Moitos pacientes quedaron con secuelas despois dun proceso agudo. Polo tanto, creo que é pertinente ter isto en conta, sobre todo porque xa temos doentes cunha síndrome poscovid que hai que vixiar e tratar, co coñecemento actual e co que vai xurdindo". Unidades poscovid Neste sentido, comezan a formarse unidades poscovid que se encargan de avaliar todas as persoas que estiveron ingresadas. "Son unidades de valoración que buscan avaliar os órganos diana, sobre todo os pulmóns, pero tamén o corazón ou os riles, para empezar a definir cales son as secuelas desta doenza", sinala Jiménez. E son, ademais, unidades que "non só pretenden ser asistenciais senón que asumen un labor de investigación fundamental co fin de saber que pasa, adquirir experiencia e coñecemento sobre algo que é absolutamente novo". Están integradas por facultativas especialistas de diversas áreas que durante estes meses traballaron con pacientes Covid. O importante, engade Pedro J. Marcos, é "ir definindo profesionais de referencia nas distintas especialidades a respecto da Covid-19". Secuelas respitarorias Desde o punto de vista respiratorio, 80% dos casos positivos por coronavirus desenvolveron patoloxías leves e non precisaron ingreso hospitalario. "É de esperar que a curto e medio prazo non presenten máis complicacións, pero non sabemos que efecto vai ter o paso do tempo nin como se vai ver alterada a resposta inmune", advirte Marcos. "Dentro do grupo de doentes máis graves, un 5% acabou na UCI e o resto cursaron pneumonías significativas que requiriron ingreso hospitalario. Hai que ver como impactaron esas pneumonías nos pulmóns das doentes. Moitas desenvolveron un dano alveolar difuso moi forte, cunha inflamación grave dos pulmóns. E aquí, contamos coa experiencia previa de pneumonías que non teñen que ver coa Covid-19 nas que os pulmóns reaccionaron intentando arranxar o dano e produciron fibrose", confirma o pneumólogo. Este un dos supostos que trata de valorar agora o colectivo médico no caso das pacientes Covid: se os pulmóns desenvolveron fibrose, canta, e con que afectación á súa función respiratoria. "Tamén sabemos que outros virus afectan un pouco os bronquios e poden deixar certo compoñente de hiperreactividade bronquial, unha afectación moi parecida á asma, que fai que se contraian e se fechen provocando unha crise de fatiga. Temos que ver se a medio prazo isto pode xerar algún tipo de problema", engade Pedro J. Marcos. As e os profesionais sanitarios traballan cun plan de seguimento no que advirten a necesidade de realizar procedementos avanzados para controlar a función respiratoria, mediante espirometrías especiais e radiografías de control, "que estamos facendo ás oito e ás doce semanas da alta hospitalaria, co fin de determinar cal pode ser o índice de fibrose, solicitar un TAC pulmonar, confirmar de que tipo é e progresar no estudo". Risco de embolia pulmonar Outro dos riscos, apunta o internista José Luis Jiménez, é a aparición de embolias pulmonares, "relacionadas cun problema de exceso de coagulación detectado xa en pacientes ingresados na UCI con episodios agudos". Agora están vendo que se poden repetir durante a fase de recuperación. Así, "a medio prazo debemos estar pendentes da aparición de calquera problema de obstrución arterial que xere un aumento da presión das arterias do pulmón", engade Pedro J. Marcos, "que se coñece co nome de hipertensión pulmonar". O que é seguro, conclúe o portavoz da Sogami, "é que esta enfermidade non se acaba cunha PCR negativa, en absoluto". Recuperación física, cognitiva e psicolóxica Internistas e pneumólogas asumiron a maior parte dos casos de Covid-19 máis aló das Unidades de Coidados Intensivos. Agora coordinan un seguimento eficaz para a súa recuperación en contacto con outras especialistas que atendan posíbeis consecuencias neurolóxicas e psicolóxicas, ademais doutras alteracións físicas. "Moitas das doentes que conseguiron saír da UCI fano con soporte respiratorio, conectadas a unha máquina a través do pescozo, dunha traqueotomía. Necesitan traballar coas fisioterapeutas respiratorias, gañar mobilidade e masa muscular, porque saen moi débiles", explica Pedro J. Marcos. Co tempo, prescindirán do ventilador para volver respirar por si mesmas. Mellorar a súa función pulmonar é un dos obxectivos ao igual que a recuperación cognitiva e psicolóxica, que poida requirir un ingreso prolongado na UCI.


Summary: Este sábado iniciouse en Vigo un curso presencial que complementa aos obradoiros que se viñeron realizando en dez institutos.

O proxecto "Canteira de igualdade", unha iniciativa que forma parte da programación da Escola de Igualdade María Vinyals, coordinada por Rosa Cobo, comezou este sábado un curso presencial de 40 horas que se impartirá durante os vindeiros dez sábados na sede da Deputación en Vigo. A proposta complementa o traballo realizado nos últimos meses en dez institutos de Vigo, As Neves, Caldas, Moaña, Vilaboa, Redondela, O Rosal e Pontevedra para abordar os conceptos básicos de formación feminista. Neles, oito formadoras abordaron con mozos e mozas da provincia temas como a división sexual do traballo, o amor, as redes sociais, a historia do feminismo, a cultura da violación, a pornografía, a prostitución e outros temas de actualidade. "Queremos manternos como un referente nacional en materia de igualdade e unha parte fundamental deste obxectivo pasa pola formación da mocidade para facela partícipe do cambio", aseguraba a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, horas antes do inicio do curso. Silva valorou como unha "experiencia apaixonante" as charlas nos centros de secundaria durante o último trimestre do ano e salientou "o grande éxito polo interese xerado no alumnado e a súa participación". O equipo de relatoras A selección das oito relatoras para o curso realizouna a Escola María Vinyals seleccionou un total de oito relatoras procedentes de diversos campos de traballo. Na actividade participan Priscila Retamozo, politóloga e coordinadora do proxecto coeducativo "Comando igualdade"; Mercedes Oliveira, catedrática de Filosofía; Luisa Abad, licenciada en Pedagoxía e premio á innovación educativa en prevención da violencia de xénero; Amada Traba, asesora en socioloxía de xénero e políticas de igualdade; Lola Varela, profesora e docente de cursos de formación contra a violencia; Amara Pérez, investigadora desde a perspectiva de xénero e experta en igualdade; Mónica Baleirón, asesora en programas educativos de igualdade; e, por último, Lucía Coutado, divulgadora, técnica en violencia de xénero e mediadora intercultural que traballa con adolescentes. Ao curso "Canteira de igualdade" asistirán 25 persoas polas restricións sanitarias en vigor, e conta cunha numerosa lista de agarda.


Summary: O conselleiro Román Rodríguez salienta que os centros de ensino son "seguros" fronte á pandemia.

O comité clínico confirmou esta segunda feira que os centros de ensino da Galiza retomarán as aulas esta sexta feira 8 de xaneiro, como estaba previsto inicialmente. Após a reunión mantida polas responsábeis do comité e a Consellaría de Sanidade, acordouse non demorar o inicio das aulas neste 2021 e manter os protocolos sanitarios vixentes. Román Rodríguez, conselleiro de Educación, salientou que a ratificación desta decisión "reafirma que os centros educativos e as aulas son lugares seguros". Así mesmo, considerou que nos últimos meses "se confirmou con datos empíricos que non son lugares de transmisión da pandemia". Para o responsábel da ensinanza galega, isto é consecuencia das "difíciles" medidas postas en marcha, así como polo "gran traballo do profesorado e as alumnas e alumnos" respectando as normas. Cómpre lembrar que 2020 rematou con 55 aulas fechadas por casos positivos de coronavirus, que ascenderon a 858 cando finalizaron as aulas a finais de decembro.