Summary: A renda media galega excedeu entre 2007 e 2009 en pouco máis dun punto o nivel esixido para seguir recibindo axudas estruturais de Europa. O BNG alerta de que a Xunta non está a facer xestións para evitar a perda de máis de 2.000 millóns e asegura que o "optimismo" do Goberno galego, que mantén que Galicia segue a ser territorio "en transición", non se "corresponde coa realidade".

"Xunta e Goberno Central reforzarán o traballo en Bruxelas para que Galicia teña fondos europeos máis alá de 2014". "A Xunta valora que a Comisión Europea garanta que Galicia seguirá recibindo axudas comunitarias máis alá de 2014". "Galicia ten posto en marcha numerosas iniciativas para lograr conseguir ese obxectivo de seguir a recibir fondos europeos (...) que xa teñen dado os seus froitos". Son algunhas das afirmacións lanzadas pola Xunta en diversas comunicacións oficiais ao longo dos últimos meses sobre o que é o principal obxectivo galego en Europa a curto prazo, lograr que no vindeiro período orzamentario da Unión Europea (2014-2020) continúen a chegar fondos estruturais malia non ser xa das coñecidas como "rexións obxectivo 1", isto é, daquelas que non acadan o 75% da renda media da UE. Dende o Goberno galego vénse dando por feito que os cartos europeos seguirán chegando ao país a través dunha nova figura, a das "rexións en transición". Pero ese optimismo semella non corresponderse completamente coa realidade ou, cando menos, esa é a alerta que lanza unha testemuña directa do que acontece nestas negociacións, a eurodeputada do BNG, Ana Miranda. Para ser considerada un territorio de "transición" e recibir así dous terzos dos fondos que lle corresponderían como obxectivo 1 Galicia tería que ter estado entre o 75% e o 90% da renda media europea nun período moi concreto, o comprendido entre 2007 e 2009, isto é, antes do peor da crise. Pero nese período aínda de relativa bonanza os petos galegos engordaron un chisco máis, ata o 91,36% e pasaron a situarse entre os "ricos" do continente, detalla Miranda. "Non temos cabida como territorio en transición, como viña defendendo a Xunta", sinala a nacionalista, polo que, se nada muda na proposta que defende a Comisión Europea, só chegarían 1.150 millóns de euros dende Bruxelas, e non os 3.500 que corresponderían como territorio en transición. A renda media galega foi do 91,36% no período analizado, antes da crise; para ser territorio en transición debera quedar no 90% Malia a negativa situación de inicia a europarlamentaria do Bloque asegura que a partida non está aínda finalizada nin perdida. A presión dos gobernos, tamén do galego, pode cambiar as regras do xogo, pero para iso cómpre mudar a "pasividade" que, censura, está a amosar a Xunta en "todo o proceso". Dende o gabinete que dirixe Alberto Núñez Feijóo "céntrase todo en trasladar ideas ao Comité das Rexións", que só ten carácter consultivo, pero na comisión de Desenvolvemento Rexional do Parlamento Europea, da que Miranda forma parte, "aínda non recibimos ningunha proposta do Goberno galego". Pola contra, si chegaron iniciativas de Executivos e Parlamentos como Flandres ou Escocia, que "levan ademais moitos meses facendo lobby en Bruxelas onde hai que facelo, na Comisión e no Consello", e non só no Comité da Rexións, explica. Ademais de esixir unha actuación inmediata da Xunta Miranda anuncia que o BNG tentará, pola vía das emendas, lograr que Galicia poida ter os dous terzos dos fondos que lle corresponderían se fose territorio en transición, dado que os 1.150 millóns de "rexión rica" son "inasumibles na actual situación de crise". Estas achegas tentarán que o regulamento xeral que rexerá as axudas recolla "que os territorios elixibles que saian por primeira vez do obxectivo de converxencia" continúen a recibir, "polo menos, os dous terzos". Ademais, os nacionalistas apostarán por que a xestión dos cartos se realice dende a Xunta e non dende o Goberno central e que os obxectivos das subvencións sexan "flexibles". "Se somos considerados territorio rico" as axudas só poden ir a "investigación avanzada, eficiencia enerxética e apoio ás PEMES, nós estamos a favor, pero queremos tamén que se inclúan" os que é posible aplicar nos "territorios menos desenvolvidos", como inclusión social, loita contra a pobreza, transporte e, "sobre todo", creación de emprego, explica a eurodeputada. Miranda lamenta que a Xunta realice xestións só no Comité da Rexións, que "só ten carácter consultivo" Mentres o BNG elabora estas emendas -o prazo remata o 29 de maio- e abre tamén unha "consulta pública" para que "calquera entidade" lles traslade "cales sdeben ser as prioridades", Miranda lamenta que a Xunta se vaia limitar a "participar nunha xuntanza do Comité das Rexións, que non ten máis ca un valor simbólico". A negociación remata no verán e Ana Miranda insiste na necesidade de que a Xunta se poña mans á obra: é "un momento crucial", porque Galicia "pode ter 3.500 ou 1.500 millóns", resume.


Summary: Os lucenses visitan Baskonia co 'play-off' en xogo

O mellor do baloncesto de alto nivel regresa hoxe á Galiza da man dun Monbus Obradoiro que tratará de repetir ante o Unicaja (Multiusos Fontes do Sar, 20.45 horas) a fazaña conseguida a semana pasada ante un gran equipo como Bitci Baskonia e continuar así a súa pelexa por asegurar a permanencia un ano máis na máxima categoría. Igualados con oito vitorias na zona media da clasificación, de superar os andaluces a escuadra capitalina distanciaríase dos seus máis inmediatos perseguidores -Casademont Zaragoza, Hereda San Pablo Burgos, MoraBanc Andorra, Urbas Fuenlabrada e Coosur Real Betis-, situados a tan só un triunfo de distancia con excepción do conxunto heliopolitano, que está a dúas. Desde máis arriba contempla esa pelexa o Breogán. Noveno con 11 vitorias, en Lugo non descartan nada e soñan con lograr clasificarse para un play-off que lles daría a posibilidade de loitar polo título ligueiro por primeira vez na súa historia. Precisamente o devandito Baskonia comparte ese mesmo obxectivo, polo que o duelo de mañá ás 20 horas en Euskadi podería ser determinante para o bo devir de ambos os clubs. Finalmente, na Liga Endesa feminina o Baxi Ferrol descansa, polo que a única formación do país en entrar en acción será Durán Maquinaria Ensino, mañá ás 12.15 contra Casademont Zaragoza no pavillón Principe Filipe. Marc Gasol, na Coruña A finais de novembro do pasado ano 2021 o catalán Marc Gasol, campión da NBA, dúas veces All-Star, outras tantas campión do mundo, de Europa e duplo medallista olímpico revolucionaba o mundo do baloncesto anunciando que cambiaba a mellor liga do mundo -onde defendeu as cores de Grizzlies, Raptors ou Lakers- polo Bàsquet Girona de LEB Ouro, a segunda división do baloncesto a nivel estatal. Fundador da entidade no ano 2014, o irmán do non menos lendario Pau Gasol compatibiliza o seu traballo na pista co cargo de presidente, e o calendario deparou que visite a pista do único equipo galego na categoría, Leyma Básquet Coruña, mañá ás 17 horas. No Pazo de Riazor está previsto que se replique un fenómeno que se está producindo en todos os pavillóns que visita o Girona, pois a afección do baloncesto acode en masa a ver en primeira persoa un home que é historia viva do deporte da canastra.


Summary: Podemos mantén a súa aposta no goberno de coalición como única vía de evitar unha nova convocatoria electoral. Sánchez presiona Iglesias cunha proposta de acordo programático previamente pactada con colectivos sociais, mais o secretario xeral da formación morada non baixa o listón: ou goberno de coalición ou nada.

Nun chío en twitter, o secretario de Acción e Goberno de Podemos e negociador morado durante a falida investidura, Pablo Echenique, deixou patente a negativa da formación a investir Sánchez sen acordar un goberno de coalición. "Para entender mellor os titulares: Goberno á portuguesa significa Goberno no que acaparo 100% do poder, sen negociar, porque si, aínda que estea lonxe da maioría absoluta e coa vantaxe de ter as mans libres para pactar coa dereita cando me dea a gana", escribiu Echenique. A referencia a un eventual pacto do PSOE coa dereita remite aos recentes acordos do PS de António Costa coas bancadas conservadoras por volta de mudanzas no Código de Trabalho. O que está claro é que as estratexias das dúas formacións da esquerda estatal distan de converxeren. A situación enguedellouse un chisco máis após Podemos e IU teren apresentado esta cuarta feira unha denuncia contra a coñecida como Operación Chamartín que salpicaría dous altos cargos socialistas, os ministros de Asuntos Exteriores e Fomento en funcións, Josep Borrell e José Luis Ábalos, respectivamente. Este último mostrou a súa indignación nunha entrevista na SER. O dirixente do PSOE alega que a Operación Chamartín foi apoiada no seu día por Podemos cando esta formación partillaba goberno na capital do Estado con Manuela Carmena.


Summary: Edís de Ames, Narón e Pontedeume renuncian ás súas actas nas respectivas corporacións municipais. A crise interna fende a suposta unidade pregoada pola dirección política do PP.

"Os populares non consentirán que a unidade, a cohesión interna e, en suma, o traballar unidos por un proxecto común, que sempre caracterizou ao partido, se vexa comprometida por diferenzas particulares". Así reza un comunicado feito público polo Partido Popular após a comparecencia de imprensa do seu secretario xeral Alfonso Rueda a pasada cuarta feira. Na súa intervención, Rueda aproveitou a ocasión para bater contra os grupos da oposición e marcar distancias. "Fronte a outros partidos que acostuman a protagonizar loitas internas, o PPdeG seguirase caracterizando sempre por todo o contrario, por manter a unidade", aseveraba o tamén vice-presidente da Xunta de Galiza. O PP sufriu 9 baixas en tres Concellos durante esta semana As combulsións internas entre @s populares estanse a facer notar con maior clareza durante estes días. Após a saída de 6 edís da corporación municipal de Ames, as concelleiras de Deportes e Benestar Social do concello de Pontedeume, María José Vázquez Romero e Ana María Maroño Seco, anunciaban a pasada cuarta feira o seu abandono da política municipal argüíndo "cuestións persoais". Porén, os grupos da oposición aseguran que as discrepancias entre @s membros do Partido Popular eran evidentes e públicas, até o punto de non se falaren entre si. Mais a cousa non fica aí, pois a concelleira popular de Narón, Marta Teijido, presentou esta semana a súa carta de renuncia asegurando que abandonaba a súa acta após unha polémica carta en que aseguraba que un dos funcionarios municipais era un "incompetente". Teijido, solicitou que non se adoptasen "represalias" pola súa decisión, unha cuestión que entre as filas populares tende a acontecer. Rueda: "Fronte a outros partidos que acostuman a protagonizar loitas internas, o PPdeG seguirase caracerizando por manter a unidade" Expedientes disciplinarios contra edís "díscolos"As saídas de ton d@s concelleir@s populares que ao longo desta semana abadonaron a corporación no Concello de Ames, deron boa conta das tensións internas que está a vivir o Partido Popular. Amais dos múltiples casos de corrución en que se viu inmerso o partido --nomeadamente na capital galega, o abandono d@s edís de Narón e Pontedeume demostran que a suposta unidade pregoada por Rueda e Núñez Feijóo non é tal. Porén, a dirección da formación política, non se mantén impasíbel perante os últimos acontecementos e vén de anunciar que se abrirán expecientes disciplinarios a aquelas persoas que se rebelen. Neste senso, fica pouco daquel PP que en campaña electoral difundía un vídeo batendo contra a fragmentación da oposición e se presentaba como a única opción estábel para Galiza.


Summary: As rúas das sete principais cidades galegas e das localidades de Vilagarcía, Viveiro, Ribeira e Cee acolleron esta mañá outras tantas manifestacións convocadas pola CIG contra a negativa do Goberno do Estado a derrogar laboral.

As marchas convocadas na xornada de hoxe pola Confederación Intersindical Galega (CIG) son unha resposta "á fraude que supón a nova reforma laboral e para esixir a derrogación das reformas impostas desde o ano 2010". As mesmas enmárcanse nunha xornada de mobilización convocada polos sindicatos nacionalista na Galiza, Euskal Herria e Catalunya. A CIG considera que a reforma da lexislación laboral promovida polo Goberno do Estado representa "un novo ataque á clase traballadora que supón esta reforma laboral que significa maior precariedade e o aumento da centralización da negociación colectiva". A organización sindical entende que "o pacto social evidénciase unha vez máis como o enterrador dos dereitos dos traballadores e das traballadoras. O texto desta nova reforma, ademais de manter as medidas máis lesivas da do PP, incorpora outras novas que favorecen o empresariado á conta, outra vez, da clase obreira". O sindicato denuncia que a nova proposta do Goberno permite que "despedimento segue a ser igual de fácil e barato e mantense a barra libre das empresas para os despedimentos colectivos". Precisamente esta cuestión, ten sido criticada polos sindicatos nos procesos de tramitación de expedientes de despedimento colectivo impulsados nos últimos anos por diversos grupos empresariais Críticas ao PSOE e Unidas Podemos A CIG amósase moi crítica coa alternativa do executivo de Sánchez por manter "a prevalencia do convenio estatal fronte aos convenios galegos e provinciais, e tamén que os convenios de empresa poidan empeorar os convenios sectoriais, agás nos salarios". As mobilizacións de hoxe do sindicalismo nacionalista van ter continuidade o vindeiro 3 de febreiro, dia no que se somete a debate no Congreso dos Deputados a proposta do Goberno. Neste sentido a CIG ten convocadas protestas diante das catro subdelegacións do Goberno do Estado na Galiza. O Bloque Nacionalista Galego, cuxos representantes orgánicos e institucionais participaron das manifestacións de hoxe, xa anunciou o seu apoio ás protestas da próxima quinta feira. Ao tempo, incidiu no seu voto negativo no Congreso ao texto proposto desde o Goberno.


Summary: Podemos activa a operación para desprazar o portavoz pero decide adiala ante o rexeitamento de Anova e EU a facelo antes das eleccións municipais. O voceiro négase a aceptar a orde e dii que só acatará o que diga a dirección do partido instrumental.

Os resultados electorais afondan na crise do grupo parlamentario de En Marea. Nove dos 14 deputados que a formación ten no Parlamento galego avalaron un comunicado no que se advirte da apertura dunha "reflexión colectiva para consensuar" un novo sistema de portavocías, seguramente rotatorias, na que se acabará por prescindir do seu portavoz actual, Luís Villares. Son as consecuencias dun 28A no que a formación liderada por Villares, que se presentou en solitario, colleitou uns 18.000 votos e tan só sumou o 1% dos sufraxios, fronte a En Común-Unidas Podemos, con 236.000 e dous escanos. Foi inmediatamente despois dos comicios cando Podemos activou unha operación para desprazar ao actual voceiro que non era compartida por todas as correntes que conviven na confluencia. Podemos activou xa a remuda de Villares pero aceptou adiala tras o rexeitamento de EU e Anova a facelo antes das eleccións municipaisA formación morada apostou por forzar xa a súa remuda e propoñer unha portavocía rotatoria. En Anova e EU, pola contra, non se compartían nin as formas nin o momento, a poucas semanas dunhas leccións municipais e cando os focos apuntan a unha crise de fondo no PP que, polo menos en Galicia, sería opacada outra vez por unha discrepancia no grupo de En Marea. Tras a xuntanza do grupo, nun comunicado, En Marea aclarou que pasou de ser "un espazo común de confluencia" a "unha forza política con dinámicas propias", polo que no Parlamento xa non hai unha casa común, senón un colectivo con catro formacións diferentes que, segundo aclaran, non ten xeito que represente Villares. "Non ten ningún sentido que unha persoa que dirixe un dos catro partidos, moi minoritario, sexa a persoa que actúe como portavoz único do grupo", di un texto no que non participaron nin o propio Villares, nin os seus afíns (Pancho Casal, Paula Vázquez Verao, Davide Rodríguez) nin o voceiro de Anova, Antón Sánchez. Villares, tras a xuntanza, cargou contra Podemos polo "intento das cúpulas dos partidos" para "intentar controlar" En Marea, pero sen saber o rumbo a onde dirixila. Asegurou que non era "aceptable" e que non aceptaría as ordes do grupo, senón da cúpula do seu partido. "Non era nin o momento nin a forma de facelo", dixo quen cualificou de "torpeza" este "movemento de Podemos". Xa neste domingo, o secretario xeral de Podemos Galicia, Antón Gómez-Reino, defendeu que "a maioría" do grupo parlamentario de En Marea decida sobre a portavocía. Antes, na súa conta de Twitter, o fundador de Anova, Xosé Manuel Beiras, tamén fixo referencia á polémica: "Señoras e señores dirixentes de UP: a cobiza fura as faltriqueiras, e polo furado vaise, ademáis dos cartos, o valor da dignidade".


Summary: Así o decide este sábado o plenario da Real Academia das Belas Artes, reunido en Lugo.

Viveiro é a vila eleita pola Real Academia de Belas Artes para realizar a homenaxe, o 1 de abril, á pintora Maruxa Mallo, a autora á que este 2017 se dedica o Día das Artes Galegas. A escolla non é por acaso. Foi En Viveiro onde Marulla Mallo naceu, en 1902, co nome de Ana María Gómez González e no seo dunha familia acomodada. Xa moza trasladouse a Madrid, onde mantivo relación con artistas, escritores e cineastas como Salvador Dalí, Federico García Lorca, Margarita Manso, Luis Buñuel, María Zambrano e Rafael Alberti. Durante a década de 1920 traballou para numerosas publicacións literarias e realizou portadas de varios libros, así como exposicións. Grazas a unha bolsa da Xunta de Ampliación de Estudos viaxou a París en 1932, onde entrou en contacto co surrealismo (coñeceu Max Ernst, René Magritte, Joan Miró Giorgio de Chirico e outros), e participou en parladoiros con André Breton e Paul Éluard. A súa pintura cambiou radicalmente, influenciada polo surrealismo. O golpe de estado de 1936 sorpendeuna en Galiza e tivo que refurxiarse na casa dun familiar, onde estivo agochada varios meses. O seu compromiso coa II República facíalle temer que podía ser albo da represión que inzaba Galiza. En 1937 conseguiu pasar a Portugal e de alí viaxar a América. Pasou o exilio en Arxentina e Estados Unidos. Finou en Madrid en 1995. María Zambrano dixo dela: "Cometeu un dos erros máis destrutivos e imperdonábeis: ser libre".


Summary: Concentracións en vilas e cidades galegas clamaron contra o feminicidio após o asasinato de Tatiana Vázquez en Lugo.

Esta quinta feira (14 de abril) centos de persoas saíron ás rúas na Coruña, Vigo, Pontevedra, Ourense, Compostela, Ferrol, Lugo, Val Miñor, Noia e outras localidades do país para amosar a súa repulsa á violencia machista. O movemento feminista convocounas após o asasinato de Tatiana Vázquez, aínda en investigación, mais que podería sumar máis un feminicidio na Galiza, o segundo de 2016. Nas mobilizacións deuse leitura a senllos manifestos nos que reivindicaron o dereito das mulleres a unha vida libre de violencias e exixiron "medidas" legais e políticas perante todas as formas de agresión contra as mulleres "polo simple feito de o seren". Mais tamén, unha resposta social que rache co "silencio cómplice" perante a violencia machista. "Querémonos vivas", proclamaron.


Summary: O veto á construción naval civil na vella Astano remata o 31 de decembro, logo de perto de tres décadas de prohibicións, restricións e cambadelas.

Aínda hoxe non existe un pronunciamento oficial por parte da dirección de Navantia nin tampouco do seu único accionista, a SEPI, arredor do novo escenario, mais si un recoñecemento ao comité intercentros, que leva meses reclamando a elaboración dun plano industrial que sitúe os obxectivos para unha factoría que pagou como ningunha outra industria do Estado, as consecuencias da entrada na Unión Europea e a incapacidade e falla de peso políticos dos dous partidos alternantes no Goberno central, o PSOE e o PP. En que situación afronta Navantia Fene a era "post-veto"? O secretario comarcal da CIG en Ferrolterra e membro do comité de empresa de Navantia Ferrol, Manel Grandal, apunta que as perspectivas do sector da construción naval civil son moi interesantes de cara aos próximos anos, non só, sinala, na fabricación de buques cada vez máis grandes para transportar o gas ou o petróleo, senón tamén para a propia actividade off-shore –coa construción de barcos complementaria para dar servizo ás propias plataformas- e mesmo a eólica mariña, área na que o estaleiro fenés realizará o seu primeiro encargo logo do veto. "O problema", di Grandal, "é que a empresa non estivo traballando para incorporarse con garantías a estes mercados", nomeadamente, engade, "potenciando a área de I+D e formando o persoal", tarefas que si se fixeron nos estaleiros públicos andaluces. "Alí creouse o Clúster do Naval liderado por Navantia e o papel da Junta é activo, a diferenza do que ocorre en Galiza", lembra o portavoz da CIG. Nesa liña, explica que o encargo de Iberdrola a Navantia ten máis valor engadido na parte que desenvolverá Puerto Real –as subestacións-, do que en Fene, que montará os "jackets", isto é, as estruturas que soportarán os aeroxeradores. "Alí", resume, "farán un traballo máis sofisticado; aquí xuntaremos chapas, que está moi ben, pero que limita terribelmente o noso potencial".


Summary: A Liga Atlántica de Billarda, na conferencia noroeste, xogouse esta fin de semana en Laxe. A vitoria foi para Campo da Feira aínda que APB segue de líder na clasificación xeral.

A segunda xornada da conferencia noroeste da Liga Atlántica de Billarda tivo lugar este domingo en Laxe, nesta ocasión no pavillón municipal como consecuencia das malas condicións climatolóxicas. Corredoiras vence nunha xornada de billarda de Bueu con novos valores O Concello colaborou outro ano máis coa Federación Galega de Deporte Autóctono, Modalidade de Billarda, tal e como indican desde este organismo, cedendo as instalacións e entregando trofeos e diplomas, ademais difundir e espallar a voz da billarda na comarca de Bergantiños. Vitoria agardada dun dos equipos favoritos A competición tivo, de inicio, dous favoritos ao título de equipos, APB e Campo da Feira. Os seus xogadores conseguían clasificarse para a fase de cruces e con puntuacións moi parellas. O triunfo por equipos decidiuse na final, ao chegar tres formacións con opcións de gañar a xornada. Todo estaba en mans e palán de Óscar Ponte, Carolo e Bieito. Tal foi o apertado do resultado que se Bieito chega a gañar e Óscar cae á terceira praza produciríase un triplo empate a puntos ente APB, FEI e Lúa. Agora, a xeral queda con APB de líder con 9 puntos de vantaxe sobre FEI. As seleccións de billarda competirán en Abegondo Na Categoría Absoluta, ganou Óscar Ponte de Campo da Feira de Paiosaco, segundo foi Carolo de Lúa de Forza Sanxenxo e terceiro Bieito de APB da Laracha. Na Categoría Feminina, primeira foi Raquel de Cochiqueiros de Cerceda, segunda Marisa de Lúa de Forza e terceira, Sonia de Cochiqueiros. Na Categoría Infantil o gañador foi Kevin de APB, segundo Valentín de Filloas de Sangue da Coruña e terceira a súa compañeira de equipo, Virgi. En definitiva, nos podios houbo representación dos cinco equipos que participaron na xornada aínda que o triunfador foi Campo da Feira, seguido de Lúa de Forza e de APB.


Summary: O director do ABC e antes de La Voz de Galicia, Bieito Rubido, afirmou que o socialista Eduardo Madina "simpatiza máis con ETA que co PP". Eduardo Madina foi vítima dun atentado de ETA e é un dos posíbeis candidatos a suceder a Rubalcaba no liderato do PSOE. Os socialistas anuncian unha querela se Rubido non retira as súas palabras.

A noticia de que Eduardo Madina podería candidatarse nunhas primarias á secretaría xeral do PSOE provocou unhas insólitas declaracións do xornalista Bieito Rubido. O director de ABC, nunha súa intervención no programa "La Mañana" da Cope, a emisora da Igrexa católica, afirmou que o socialista vasco "simpatiza máis co que representa ETA que o que representa o Partido Popular, como un partido que en democracia ten que ser unha alternativa". Madina sofriu no ano 2002 un atentado de ETA ao estoupar unha bomba colocada nos baixos seu coche. O calibre da afirmación de Rubido puxo en alerta ao presentador do programa, Ernesto Sáenz de Buruaga. "Pensaches o que dixeches?", perguntoulle. Rubido contestou reafirmándose na súa acusación: "Si, si, ademais xa o dixen moitas veces". "Medina tenlle odio guerracivilesco ao PP" engadiu. Eduardo Madina, de 37 anos, é deputado do PSOE desde o 2004 e unha das opcións que se barallan para substituír Rubalcaba á fronte do partido. Nos últimos días a posibilidade de que concorra a unhas primarias cobra cada vez máis forza.


Summary: Pérez de los Cobos apela á Lei orgánica do Constitucional para defender a legalidade da súa afiliación ao PP. Pola súa banda o propio tribunal asegura nun comunicado que a lexislación "non fixa" incompatibilidades para os seus membros

O presidente do Tribunal Constitucional, Francisco Pérez de los Cobos, admite a súa militancia no Partido Popular cando se incorporou ao órgano xudicial e di que esta é legal de acordo coa lexislación que rexe o propio tribunal. O TC di nun comunicado que a lexislación non estabelece incompatibilidades para os seus membros por pertencer ou ter militado nun partido político Asemade, subliña que o artigo 159 da Constitución fixa de maneira literal a incompatibilidade entre a condición de maxistrado e o desenvolvemento de "funcións directivas" nunha formación política. Así, De los Cobos asegura que en 2011 era "militante de base" o que --a interpretación do presidente do TC-- non constitúe unha ilegalidade. Pola súa banda, o propio TC remitiu un comunicado de imprensa no que di que "a Constitución e a Lei Orgánica" que rexe este tribunal "non fixa incompatibilidade algunha co feito de pertencer ou ter pertencido" a un partido político, asociación, fundacións ou colexios profesionais. Así as cousas, a Carta Magna di de maneira textual que os maxistrados do TC deberán ser "independentes". Pérez de los Cobos convocou de urxencia aos membros do pleno para explicar a información publicada esta quinta feira por El País. No entanto, asegura que na actualidade xa non é militante.


Summary: Case 2.000 galegos marcharon ao estranxeiro no último trimestre. De cada cen españois que emigraron fóra, sete saíron de Galicia, onde o número de cidadáns que buscaron futuro noutras autonomías aumentou tamén nun 12% en 2011.

A crise económica acentúa a emigración. Galicia segue a ser un país de emigrantes e cada vez dun xeito máis evidente. Segundo os últimos datos feitos públicos polo Instituto Nacional de Estatística (INE), case 2.000 galegos marcharon da comunidade cara ao estranxeiro neste primeiro trimestre do ano. En total, foron 1.839 as persoas que deixaron a autonomía para buscar un mellor futuro, de acordo coas estimacións da poboación española. No conxunto do Estado, foron un total de 27.004 os españois que decidiron emigrar nos primeiros tres meses deste 2012. De cada cen deses emigrantes, case sete marcharon desde Galicia, onde tamén abandonaron a comunidade 1.433 estranxeiros, o que provoca un saldo migratorio negativo para o país de 365 persoas, ao abandonar a comunidade un total de 3.272 persoas, fronte ás 2.907 que chegaron. O número de galegos que emigrou a outras autonomías aumentou nun 12% En todo 2011 emigraron de Galicia ao estranxeiro 13.323 persoas, que son 3.844 máis das que o fixeron en 2010. Ademais, e en canto aos movementos migratorios dentro do propio Estado, o INE cuantifica en 17.179 os galegos que emigraron a outras autonomías no ano 2011, case 2.000 máis que os 15.323 os galegos que emigraron a outros lugares do Estado só no ano 2010. Os datos supoñen un aumento de caso o 12%, un 11,7%. Un fenómeno territorializado Ademais, e se nos fixamos nos datos globais, o fenómeno da emigración presenta un comportamento fortemente territorializado, afectando de maneira especialmente intensa a toda a rexión noroccidental da Península Ibérica, e moi nomeadamente a Galicia, que lidera –cunha enorme diferenza– tanto en termos absolutos como relativos. En total, o INE rexistra 1.816.835 cidadáns españois residentes no exterior, dos cales 654.395 naceron en territorio español. Deles, case 1 de cada 4 é galego: 156.980 persoas, que representan o 24% do total estatal. Isto que significa que o noso país vería incrementada nun 16% a súa poboación residente (en termos absolutos, case 450.000 persoas) se o fenómeno emigratorio tivese deixado de estar vixente, como proclaman as autoridades e desmenten os feitos. Evolución da poboación Ademais, Galicia perdeu 8.432 habitantes entre o último ano, o que representa o 0,3% da súa poboación, segundo os datos das estimacións da poboación actual publicados este luns polo INE, que recollen a información até o 1 de abril deste ano. Así, a comunidade galega ten actualmente 2.726.506 habitantes, fronte aos 2.734.938 que tiña a 1 de abril do ano pasado. Na comparación con marzo de 2012, a comunidade perdeu 785 habitantes. Do total de habitantes, 1.313.015 son homes e 1.413.492 son mulleres. Os datos do instituto estatístico reflicten tamén que a poboación que supera os 65 anos na comunidade aumentou un 1,14% entre o 1 de abril de 2011 e o 1 de abril de 2012 e alcanzou un total de 612.347 persoas, que son 6.896 máis que doce meses antes. Durante o primeiro trimestre do ano naceron en Galicia 5.409 bebés, de acordo coa información do INE, que cifra en 7.578 as defuncións, o que deixa un saldo negativo de 2.169. Así mesmo, a idade media da maternidade está nos 32,21 nas mulleres da provincia da Coruña; sitúase nos 31,79 en Lugo; nos 31,89 en Ourense e en 31,89 en Pontevedra. En canto á taxa de fecundidade, é de 1,11 fillos por cada coruñesa; de 0,99 por cada lucense; de 0,96 por cada ourensá e de 1,14 por cada pontevedresa.


Summary: San Paio de Abeleda esmorece e só O Sorriso de Daniel mira por el. A Asociación leva meses reclamando á Consellaría de Cultura que visite a igrexa románica en estado ruinoso na Ribeira Sacra mais aínda non tiveron resposta. O pazo bispal de Diamondi continúa cos andamios tres anos despois do derrube da fachada na noite do 27 de decembro.

"Vese que unha igrexa románica caendo a cachos na Ribeira Sacra non ten suficiente entidade como para convocar aos nosos representantes", lamentan desde O Sorriso de Daniel que aproveitaron a rápida resposta do Conselleiro de Cultura visitando o santuario da Barca despois do lume e a disponibilidade para a súa rápida restauración para lembrar o silencio que mantén a respecto de San Paio de Abeleda. Desde O Sorriso de Daniel aplauden a visita e a celeridade, mais dóelles ter cursado o convite hai meses para que o Conselleiro de Cultura ou a Directora Xeral de Patrimonio "reunisen tempo para visitar San Paio de Abeleda". Volven agora enviar de novo a carta "por se se perdeu entre o rexistro e a mesa dos convidados". A través do De-Ambulatorio Románico, O Sorriso de Daniel desenvolveu varias xornadas de limpeza do mosteiro de San Paio de Abeleda en mans de persoas voluntarias que partillaron en distintas xornadas de traballo limpando o adro e o chan e eliminando vexetación. En 2012 a asociación organizou unha exposición que estivo pendurada nas paredes das casas da aldea, nas cancelas ou nos valados con imaxes de veciños e veciñas ao pé da pila bautismal onde foran bautizadas. A Asociación levn xa máis de dous anos reclamando atención sobre esta xoia do románico que esmorece, o único mosteiro da Ribeira Sacra que non foi restaurado. Con mans voluntarias fixeron o primeiro traballo de limpeza urxente, tentando facilitar os labores posteriores de profesionais mais a axuda non dá chegado a esta construción que é propiedade privada mais patrimonio de grande valor monumental. Desde o 4 de xaneiro na que se data a primeira solicitude de entrevista oficial con San Paio de Abeleda como asunto, O Sorriso de Daniel comezou unha peregrinaxe ate agora sen resultado. Sen ter escoitado aínda as súas demandas, a Consellaría chegou a responder a unha pregunta do Valedor do Pobo sobre a construción románica de Abeleda realizada por Adega negando a posibilidade de acometer a restauración do edificio mais, de maneira sorprendente, indicando que é a propia asociación a que se responsabilizaría do asunto. "A dirección xeral do Patrimonio Cultural non pode asumir de facto a carga e custo da conservación e protección de todos os bens integrantes do patrimonio cultural de Galicia, mais nunha conxuntura de restricións orzamentarias como a que está a acontecer", sinálase na carta dirixida ao Valedor do Pobo como resposta á pregunta de Adega. Inaudita delegación de responsabilidades no Sorriso "Nesta Liña, a asociación O Sorriso de Daniel, dedicada á divulgación do patrimonio románico en Galicia ofreceuse á Consellería de Cultura para adoptar medidas de protección, conservación e posta en valor de modo inminente, tales como limpeza de maleza, pequena intervención no interior que permita o acceso de visitas, consolidación dos muros e teitume da igrexa. A dita asociación mantivo conversas cos propietarios e a empresa cesionaria; neste sentido é intención da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural facilitar o entendemento entre as partes interesadas, coa única finalidade de protexer e conservar o noso patrimonio cultural", escriben desde Patrimonio, cando aínda non recibiran a O Sorriso de Daniel, asociación que alén dunha limpeza voluntaria non ten nin orzamento nin contaba con permisos para asumir a tarefa que a Consellaría recolle na súa resposta oficial. En varias ocasións e, de maneira especial, nunha entrevista coa Directora Xeral en marzo e cunha carta en agosto, O Sorriso reclamou unha maior implicación co fin de frear o terríbel deterioro do edificio afectado, tamén con risco de derrube do seu tellado. Convidaban, despois a limpeza do entorno e da zona visitábel, a que responsábeis e Patrimonio se dirixiran a Abeleda co fin de estudar a situación e acometer as accións pertinentes para impedir que o mosteiro esmorecese mais desde a Consellaría continúan sen dar resposta, malia teren identificado de maneira oficial a Asociación como responsábel da conservación do patrimonio. Tres anos do derrube de Diamondi Tamén por estas datas, na noite do 27 ao 28 de decembro, hai exactamente tres anos, derrubábase a fachada do pazo bispal de Diamondi, no Saviñao. Cunha chamada de urxencia, técnicos da Consellaría elaboraron un primeiro informe e fíxose unha consolidación rápida do edificio mais, tres anos despois, os andamios e as teas que cobren a fachada continúan sobre a construción sen que se dera ningún paso para a súa reforma. O Sorriso de Daniel mantivo na primavera do ano que agora remata unha xuntanza coa Directora Xeral de Patrimonio solicitándolle apoio para a candidatura da Ribeira Sacra como Patrimonio da Humanidade, petición que reiteraron no verán, pouco antes de que a solicitude fose levada ao Parlamento co compromiso de apoio por parte do goberno da Xunta.


Summary: O proxecto comandado por Florentino Pérez, Agnelli e Glazer desmorónase en 48 horas

O intento revolucionario liderado por Florentino Pérez, Andrea Agnelli e Joel Glazer foi sofocado por un conxunto de forzas gubernamentais e oficialistas tan só 48 horas despois do inicio da insurrección. A linguaxe bélica pode parecer unha esaxeración, pero o proxecto da Superliga tornou en cuestión de Estado, mobilizando gobernos de toda Europa e mesmo provocando manifestacións cidadás de repulsa. De feito, a chave do fracaso dunha iniciativa na que, en palabras do seu vicepresidente, Agnelli, os 12 clubs participantes estaban unidos por un "pacto de sangue", radica na acción do primeiro ministro do Reino Unido, Boris Johnson. Segundo informan desde Inglaterra, o mandatario británico realizaría unha chamada a todos e cada un dos seis conxuntos do seu país que tiñan previsto integrar a Superliga -Manchester City, Manchester United, Chelsea, Tottenham, Arsenal e Liverpool- para informalos de que, no caso de seguir até o final co proxecto, habería consecuencias negativas para eles en eidos como o tributario ou nos permisos de residencia para os futbolistas. Ante esta acción, non exenta dunha pouco disimulada intención por parte do político conservador de capitalizar o enorme descontento xerado nas illas entre a afección ao fútbol, os rebeldes ingleses ondearon a bandeira branca en sinal de rendición. Cos estes fóra da ecuación, era cuestión de tempo que o resto capitulasen, e a seguinte fenda chegou por Italia. Primeiro foi o Inter de Milán, quen nun comunicado dixo adeus a un torneo que, subitamente, xa non consideraba "de interese para o club". Horas despois eran os seus veciños do AC Milán os que se borraban e, finalmente, a Juventus depuña as armas. "Seguimos convencidos da vixencia dos supostos deportivos, comerciais e legais do proxecto, mais cremos que actualmente ten limitadas posibilidades de completarse na forma en que foi concibido inicialmente", xustificábase a Vecchia Signora. Unha vez feito anacos o "pacto de sangue", o comandante Florentino Pérez quedaba oficialmente sen os seus dous principais capitáns, Glazer (Manchester United) e Agnelli (Juventus). Os únicos que se mantiñan fieis ao dirixente madridista eran, curiosamente, os seus eternos rivais do Fútbol Club Barcelona e do Atlético de Madrid, mais este último tamén desertaría, amparándose "na procura da concordia" e no feito de que non se dan as "circunstancias" idóneas. Agora, só queda coñecer o nivel de magnanimidade do bando gañador e se Pérez conta con algunha bala na recámara para tratar de gañar unha guerra que semella máis que perdida.


Summary: Cinco foron os membros do goberno español que durante estes 5 anos de goberno de Rajoy deixaron o executivo. A cada un deles se lle procurou unha responsabilidade confortábel.

O ministro de Economía en funcións, Luis de Guindos, compareceu esta terza feira no Congreso para da explicacións sobre o intento do goberno español de colocar José Manuel Soria, demitido en abril como ministro, na dirección xeral do Banco Mundial. Unha recolocación frustrada dun ministro que tivera que deixar o cargo polos escándalo dos 'Papeis de Panamá'. Soria era o quinto ministro que no que vai de mandato de Mariano Rajoy tivo que deixar o executivo español. Os catro anteriores atoparon o seu descanso máis ou menos 'dourados' en diferentes cargos e responsabilidades. Arias Cañete foi o primeiro ministro do goberno de Rajoy en deixar a cadeira no Consello de Ministros. Foi en abril de 2014 e despois de que goberno e PP decidisen que Cañete liderase a candidatura do PP ás eleccións europeas. Realizados os comicios, e eleito Juncker como novo presidente da Comisión Europea, Arias Cañete foi nomeado comisario europeo de Acción de Clima e Enerxía. Neste cargo salpicáronlle varios escándalos, como o Acuamed ou os 'Papeis de Panamá', polo que as forzas de esquerdas pedíronlle que demitise. Poucos meses despois de Cañete, en setembro, Ruiz Gallardón presentaba a súa demisión como ministro de Xustiza, unha decisión que adoptaba após decidir o goberno paralizar o seu anteproxecto de Lei do Aborto que el convertera na súa media estrela. Nun primeiro momento o seu posto era o Consello consultivo da comunidade de Madrid, organismo que Cifuentes, presidenta da autonomía, disolveu meses despois. Mais Gallardón non ficou sen rede e foi dar á presidencia da Fundación 'Ciudadanía y valores', fundada en 2006. Non acabou o 2014 e Mariano Rajoy veu como un novo ministro se lle marchaba: Ana Mato, ministra de Sanidade, que demitiu en decembro após a publicación do auto da 'Gürtel' no que se lle consideraba partícipe a título lucrativo nos regalos que esta trama fixo á súa familia. A ex-ministra foi colocada á fronte dunha nova fundación impulsada polo PP, 'Universidad Europea'. E en xuño de 2015 demite Ignacio Wert, o ministro peor valorado do exeutivo de Mariano Rajoy e no epicentro de non poucas polémicas pola Lomce e a súa pretensión centralizadora e privatizadora do ensino, segundos os seus detractores. Axiña foi nomeado embaixador de España perante a OCDE, con residencia de luxo en París e un salario de 10.000 euros anuais.


Summary: Mariano Rajoy acudirá o domingo a Compostela para entregar o Códice Calixtino á Catedral

O xuiz vén de dictar auto de prisión provisional e sen fianza para Manuel F.C, o electricista que confesou ser o responsábel de roubar o Códice Calixtino, así como para a súa compañeira e o fillo de ambos. O fiscal especializado en delincuencia contra o patrimonio cultural tamén pedía prisión provisional para o exempregado da Catedral. Alén diso, o presidente do Goberno español, Mariano Rajoy, estará o domingo en Compostela para presidir a entrega do Códice Calixtino á Catedral. Cando faltaba só un día para se cumprir un ano da desaparición do Códice Calixtino, e no medio dun clamor que reclamaba responsabilidades políticas polo roubo deste importante manuscrito do século XII, a Brigada de Patrimonio da policía española deu con el nun garaxe dunha vivenda situada no Milladoiro, Concello de Ames, comarca de Compostela. Estaba celosamente gardado nunha caixa de cartón, envolto entre papeis de xornal e dentro dunha bolsa de plástico. Nas últimas horas producíranse catro detencións en relación con estes feitos: a dun electricista que traballou na Catedral, José Manuel F.C., que foi arrestado canda a súa parella, o seu fillo e a parella deste. A casa na que apareceu o Códice é propiedade deste traballador.José Manuel F.C., de máis de 60 anos, levaba 25 traballando como autónomo para a Catedral, e chegou a reclamar até 40.000 euros en concepto dun despedimento improcedente que se produciu en 2009 durante unha regulación de emprego. Ao parecer, após rachárense as relacións laborais, o obreiro seguía a acudir diariamente ao tempo e a participar dun oficio relixioso todas as mañás. Segundo a información facilitada polas fontes da investigación, había días que vixiaban o agora detido, e nas últimas horas efectuáronse rexistros en varios inmobles do Milladoiro, Negreira, Santiago e O Grove. Froito destas pesquisas localizáronse 1,2 millóns de euros e varios libros relixiosos vellos entre os que estaba o Libro das Horas, cuxo roubo fora tamén denunciando polo deán da Catedral. A mala relación que o traballador mantiña co deán, José María Díaz, púxoo no alvo das sospeitas practicamente desde o primeiro momento, tal e como publica esta cuarta a prensa española. A tese ao redor da cal xira a investigación fala dunha vinganza persoal contra a Igrexa e, tras varios meses indagando sobre as súas rutinas e a un día do aniversario da desparición do Códice, o xuíz que instrúe a causa, José Antonio Vázquez Taín, ditou a orde de detención contra as catro persoas. Un tesouro que non estaba asegurado: Exixen responsabilidades políticasO Códice Calixtino é unha xoia do século XII que desapareceu o 5 de xullo de 2011 da caixa forte do arquivo da Catedral de Santiago. Alén dos resultados que se colleiten ao redor do roubo, o libro non estaba asegurado e o control das chaves da porta que daba á cámara era "bastante laxo", segundo recoñeceron fontes da investigación. Desde o Parlamento galego exixen responsabilidades á Xunta e á Igrexa no que refire á protección do patrimonio cultural galego.Así, desde o grupo do BNG, a voceira Ana Pontón lembrou que, para alén dos anuncios por parte do Goberno nacional de mellorar a seguridade e conservación destas riquezas unha vez que o Códice fora roubado, "nada se ten avanzado". Mais iso non é todo, senón que a día de hoxe ficamos "diante da situación anómala de que aínda non se lle abriu un expediente á Igrexa". A parlamentar quixo recordar as iniciativas que leva presentado durante este ano, instando ao presidente, Alberto Núñez Feijóo, a comparecer na Cámara e informar sobre os avances na investigación e incoar o expediente oportuno para que o patrimonio bibliográfico que custodia a Igrexa teña declaración individualizada de BIC --Ben de Interese Cultural--, para alén de se adoptaren as medidas de seguridade que cumpriren para manter estas pezas expostas ao público. Na liña, Pontón chamou á revisión dos acordos-cadro entre Xunta e Igrexa para que os bens "con valor singular" pasen a ser custodiados polas institucións públicas do país.


Summary: Más de 500 persoas participaron en Vigo na mobilización convocada para rexeitar a entrada en prisión dos dous traballadores.

A xuíza do Social de Vigo remitiu un informe contrario a que o Consello de Ministros conceda o indulto a Carlos e Serafín, os dous traballadores que están a piques de entrar en prisión por tomar parte nunha folga do transporte en 2008. Así o manifesta a CIG, que esta cuarta feira participu con outros sindicatos (CCOO e UGT) nunha nutrida mobilización en Vigo a prol da medida de graza para estes dous traballadores. Por volta de 500 persoas tomaron parte nesta concentración, máis unha das que se están a realizar desde hai meses para atinxir o indulto para Carlos e Serafín. "Os casos de Serafín e Carlos non son illados: no noso país xa houbo máis, pero tamén no resto do Estado, a día de hoxe hai preto de 40 casos similares. Repítense sempre as mesmas pautas, así como as condenas que solicitan as Fiscalías: penas desproporcionadas, inxustas e abusivas que pretenden amedrentarnos e debilitar a nosa capacidade de resposta como clase. Unha vez máis, vemos como os tribunais, ditando estas sentenzas inxustas, colaboran na máis brutal represión contra a clase traballadora, convertendo nun delito a defensa dos seus dereitos, a loita por condicións de vida e de traballo dignas". Ana e Tamara Tamara Vidal e Ana Outerelo, as tdúas raballadoras de instalacións deportivas condenadas a tres anos de prisión pola súa acción nun piquete, desprazáronse nesta cuarta feira a Madrid para formalizar perante Ministerio de Xustiza a petición de indulto.


Summary: Afirmaba Castelao que o 25 de Xullo era "a festa maior dos galegos". Unha xornada reivindicativa ideada polas Irmandades da Fala en 1920 e recuperada en 1968 pola Unión do Povo Galego (UPG), quen resgatou a data na denominación e no contido. Contamos co testemuño daquela primeira década de conmemoración do Día da Patria da voz de Bautista Álvarez, Xesús Sanxoás, Saleta Goi, Xosé Estévez, Lois Diéguez, Maite Caramés, Margarita Ledo, Pilar Allegue, Francisco Rodríguez e Vicente Vázquez. Recollémelo no Sermos Galiza 255.

"Foi Bautista Álvarez quen puxo o nome do Día da Patria Galega". Detrás do teléfono soa a voz do avogado Xesús Sanxoás, un dos dirixentes da Unión do Povo Galego (UPG) naquela altura. E así foi. Aos seus 84 anos, Bautista Álvarez lembra para Sermos Galiza os inicios dunha data que congrega cada ano en Compostela milleiros de persoas que reivindican Galiza como nación. "Non existía unha denominación clara. Un compañeiro preguntou que nome lle iamos poñer a ese día e eu dixen que o máis lóxico era poñerlle Día da Patria Galega, tendo en conta o antecedente dentro do Estado español, o Aberri Eguna do País Vasco", sinala o que fora presidente da UPG. Corría o ano 1968, mais antes, galeguistas, vinculados ou non co piñeirismo, dábanse cita en Santo Domingos de Bonaval, con motivo do 25 de Xullo, para celebrar a "Misa de Rosalía". "Era a única conmemoración de carácter nacionalista que existía", lembra Bautista, "mais cando a UPG se organiza considera que é oportuno darlle un contido máis revolucionario e máis político a ese día". Ademais de Bautista, tiñan asistido á misa Sanxoás ou Saleta Goi. "Casei co Manuel [Manuel María] en maio de 1959 e ese é o primeiro ano que vou á misa de Rosalía. Alí coñecín moitísima xente: Paco del Riego; Xaime Illa Couto coa súa muller, Cristina; Piñeiro; García Sabell; Beiras, pai e fillo; Bodaño, Avelino Pousa; Otero Pedrayo; os Álvarez Blázquez; Bouza Brey...". A misa máis comentada das que tiveron lugar é a de 1969. "Ao saír, Bautista, Xavier Pousa, o Manuel... dixéronme ti ponte aí diante. E púxenme. Viñera bastante policía de fóra de Galiza porque nos últimos anos había máis movemento e a data fórase politizando. E de pronto saen de detrás miña uns berros Viva Galiza Ceibe. Houbo detencións. Entre outros, colleron a Xaime Illa Couto, que non tiña nada a ver, pero previamente querían deter a Otero Pedrayo, mais enseguida se oíu a ese no, a ese no, ben sabían quen era". Bautista e Sanxoás foron dos que berraron "Viva Galiza Ceibe e Socialista". "Estabamos xantando en Calo (Teo) e dixen que quería asistir á misa para facer o que fixen", afirma Bautista. A decisión da dirección política da UPG non estaba exenta de polémica. "Non sucedeu como eu prognosticaba, mais si houbo unha acción moi parecida. Detiveron persoas que non tiñan a ver coa UPG". [Podes ler a reportaxe íntegra no número 255 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques e puntos de venda habituais]


Summary: Son membros de Causa Galiza e Interior acúsaos de "enaltecemento do terrorismo" polo acto do 'Día da Galiza Combatente' que decorreu en Vigo o pasado día 11 . Operativo ordenado pola Audiencia Nacional. 4 detidos en Vigo, 1 en Muros, 1 en Boiro, 1 en Ourense, 1 en Pontevedra e 1 en Compostela. Oito dos detidos xa están na Audiencia Nacional

Axentes da Garda Civil protagonizaron esta sexta feira un operativo contra o que Ministerio do Interior cualifica de "entorno de Resistencia Galega". Unha operación ordenada pola Audiencia Nacional que se salda polo de agora con nove detidos, membros da organización política independentista Causa Galiza, e acusados de "enaltecemento do terrorismo". Entre as persoas detidas, e segundo confirmaron fontes do movemento independentista e anti-represivo a Sermos Galiza, estarían Antom A.C, Joam P.L, Borxa M, Sabela I,Jose Antom G.M, os irmáns Óscar e Salva G., e Joam F.G, entre outros. No marco do operativo realizáronse entradas e rexistros en enderezos das persoas detidas e en locais sociais Hai 4 detidos en Vigo, 1 en Muros, 1 en Boiro, 1 en Pontevedra, 1 en Ourense e 1 en Compostela. A estas persoas detidas atribúeselle desde o Ministerio a organización de actos de "enaltecimiento do terrorismo", como o 'Día da Galiza Combatente',acto que decorreu o pasado 11 de octubre en Vigo.O Día da Galiza Combatente leva celebrándose desde o 2002. As persoas detidas foron trasladadas a Madrid, se ben un dos arrestados (Salva G) ficou en Galiza polo seu delicado estado de saúde. Algúns deles comunicaron desde Madrid cos seus familiares, informándolles de que estaban ben. Non están sometidos á coñecida como Lei anti-terrorista. A web de Causa Galiza está fóra de servizo desde o inicio da operación, non podendo accederse á mesma. Santiago Villanueva, delegado do goberno español na Galiza, afirmou que este operativo era "un duro golpe a Resistencia Galega". Concentracións Para a tarde desta sexta feira había programadas as tradicionais concentracións de fin de mes convocadas por Ceivar en solidariedade para cos presos e presas independentistas. Fontes do organismo anti-represivo sinalaron a este medio que as mesmas servirán tamén para denunciar este operativo da Garda Civil. Porén, non se descartan outro tipo de actos e mobilizacións. Organizacións como Sortu e a CUP amosaron a súa solidariedade para coas persoas detidas. En Galiza: BNG, Anova, MGS, Galiza Nova, FPG, Agora Galiza, Briga, Agir, Isca, Xeira ou Primeira Linha Aliás, e nomeadamente a través das redes sociais, diferentes colectivos e organizacións amosan a súa solidariedade para coas persoas detidas e o seu rexeitamento ao operativo impulsado polo MInisterio de Interior. BNG, Anova, Agora Galiza, Frente Popular Galega (FPG), Movemento Galego ao Socialismo (MGS), Primeira Linha ou o sindicato CUT son algunhas delas. Tamén desde Galiza Nova, Isca, Briga, Sortu e Ernai (Euskal Herria), Alerta Solidària, Emdavant OSAN, CUP (Catalunya), Yesca (Castela) ou Xeira e AGIR se expresou solidariedade. Criminalización Cómpre lembrar que Causa Galiza, xunto con Ceivar ou a actualmente disolta AMI, estiveron no albo hai dous anos de acusacións tanto de cargos de institucións do Estado como de medios de comunicación españois de facer parte do "entorno" radical independentista, nunha estratexia que no seu día a propia Causa Galiza entendeu que procuraba preparar o terreo para posíbeis golpes e operativos do Estado contra esta organización. En ampliación


Summary: Dous xacementos recentemente descubertos na parroquia da Rigueira, en Xove, polo colectivo Mariña Patrimonio foron propostos para entrar no catálogo da Xunta, que segundo denuncia a asociación deixa fóra a práctica totalidade dos achados feitos polos integrantes estes últimos anos na zona.

Mariña Patrimonio vén de solicitar á Dirección Xeral do Patrimonio Cultural a catalogación e protección de dúas novas mámoas descubertas na parroquia da Rigueira, no concello de Xove. Grazas á información facilitada por un profesor da zona, o colectivo puido localizar hai por volta dun mes no lugar de Corveira unha das mámoas máis monumentais da Mariña, que conta cuns 20 metros de diámetro e dous de alto, dato sobre o que Manuel Miranda, integrante da organización, chama a atención ao tratarse dunhas dimensións considerábeis para un xacemento deste tipo. De facto, esta mámoa atópase nas proximidades da que a día de hoxe se considera a maior da zona, a mámoa de Guilán, descuberta por Mariña Patrimonio en 2017. A plantación de eucaliptos, que se realizou recentemente sobre este monumento megalítico, deixou á vista parte da coiraza pétrea que a cobre. Ao formárense os túmulos por unha elevación do terreo, a aparición desta coiraza resulta fundamental para poder identificalos con certeza. Os labores forestais, co paso da pala escavadora por riba da mámoa, afectaron tamén á parte superior, onde, a pesar de todo, se aprecia claramente o cono de violación, outra das estruturas habituais que se atopan nesta sorte de arqueoloxías. Trátase, en realidade, dun buraco que presentan na súa área máis elevada froito do espolio dalgunha escavación ilegal na procura de tesouros ou para o aproveitamento das pedras. Mámoa de Labradela Por outra banda, Mariña Patrimonio descubriu no lugar de Labradela, hai xa catro meses, o túmulo de Modia de Lamoso. Esta mámoa, explica Miranda, ten xa unhas dimensións máis reducidas, que andan polos 14 metros de diámetro e metro ou metro e medio de alto. Nela tamén se aprecia o cono de violación e restos da coiraza. Como acontece co túmulo de Corveira, este monumento está afectado por unha plantación de eucaliptos. Ante o desleixo institucional Debido a que nos últimos tres anos a Dirección Xeral do Patrimonio Cultural non atende as solicitudes presentadas por Mariña Patrimonio, son moitos os bens patrimoniais que quedan fóra do catálogo e, polo tanto, desprotexidos. Por este motivo, a asociación achegou ao concello de Xove outra solicitude para que inste á DXPC a protexer estes dous novos monumentos megalíticos aparecidos no territorio. "Algún día a Dirección Xeral de Patrimonio terá que reaccionar, non poden seguir así, terán que cumprir o que dita a propia lei", comenta Miranda en relación ao desleixo institucional "Algún día a Dirección Xeral de Patrimonio terá que reaccionar, non poden seguir así, terán que cumprir o que dita a propia lei", comenta Miranda en relación ao desleixo institucional. Excepcionalmente a mámoa de Guilán si que se atopa catalogada "grazas a que nese momento a asociación decidiu presentar a solicitude a través doutra persoa", explican. Porén, non correron a mesma sorte outros seis bens patrimoniais descubertos no mesmo ano e cuxas solicitudes asinou Mariña Patrimonio. Por iso, esperan que a DXPC remate co "pueril boicot" contra a asociación e cumpra coa súa obriga.


Summary: Non é o máis usual, pero o festival Novos Cinemas de Pontevedra adoita escapar do usual. Volveuno facer para, tres semanas despois da súa celebración, emitir un documento de "balanzo" en que reafirma a súa aposta pola internacionalización e o "talento emerxente".

"O vindeiro ano Novos Cinemas saltará o Atlántico e farao cunha xira por México e Colombia", anuncia o certame, "coa que dará a coñecer o audiovisual galego e mais o europeo". Segundo explica a organización, a viaxe é o produto das "alianzas tecidas polas empresas locais e o Concello de Pontevedra durante a viaxe institucional e comercial a México en 2017". O apoio a "detectar e visibilizar" o talento emerxente é a outra liña de traballo a salientar por Novos Cinemas, cuxa edición de 2018 -do 11 ao 16 de decembro- contou con sete estreas nas sección competitivas. A formación audiovisual da cidadanía "ao longo de todo o ano" fíxose efectiva a través de #Aula, o programa formativo do festival, con obradoiros e encontros con cineastas. A cuarta das conclusións difundidas polo festival ten a ver co estabelecemento de comunicacións e pontes: "Favorecer a conversa entre diversos axentes do sector audiovisual e entre cineastas e público". "Esta edición tamén funcionou como punto de encontro do sector audiovisual e escaparate do traballo feito en Galiza", indica, e lembra actividades como o asesoramento de cineastas noveis para desenvolver os seus proxectos, debates sobre educación e cinema ou a sección #Noites, un programa de concertos. Novos Cinemas, organizado pola asociación do mesmo nome e mais Matriuska, ten o apoio do Concello de Pontevedra, a Deputación, a Xunta a través de Agadic e mais a Universidade de Vigo, e o patrocinio de numerosas empresas privadas.


Summary: Atlas de Anatomía, o quinto disco de Roberto Sobrado grupo presentarase o vindeiro 11 de xuño en Compostela, nun concerto no que tocarán cos Resentidos, banda á que homenaxean. Unha campaña de crowdfunding busca financiamento para o evento.

O concerto será de presentación do quinto disco de Roberto Sobrado grupo mais tamén unha homenaxe aos Resentidos, a banda coa que compartirán espectáculos. Atlas de Anatomía presentarase o vindeiro 11 de xuño no Salón Teatro de Compostela e, para a súa presentación pública, Roberto Sobrado grupo acompañarase de tres dos membros da última formación da banda liderada por Antón Reixa. Pablo Vidal, Rubén Losada e Manu Payno participarán nun concerto que contará tamén con colaboracións estelares de Antón Reixa, Javier Soto, Anxo Graña, Piti Sanz ou Xabier Camba. A banda anuncia viaxar polo "lado escuro do rock" Os membros d´Os Resentidos non serán os únicos convidados para a presentación do novo disco de Roberto Sobrado grupo e, así, o vindeiro 11 de xuño subirán a escena tamén Abe Rábade, Carlos Blanco, Xosé Constenla e O Leo e Arremecághona. Co fin de financiar o pago do traballo a músicos, técnicos, director musical, a produción audiovisual e montaxe de vídeo ademais da promoción e organización da xira, o grupo vén de poñer en marcha unha campaña de crowdfunding co fin de acadar os 2.700 euros do orzamento. Camisetas, descargas de discos, asistira á festa de despois do concerto ou mesmo contar con concertos acústicos de media hora para festas privadas ou da banda ao completo son algunhas das recompensas que propoñen segundo as distintas achegas que poden ir de 5 a 500 euros. Atlas de anatomía ofrece nove temas novos de Roberto Sobrado, un músico que cumpre xa 20 anos de traxectoria. Pop, rock e blues son o telón de fondo sonoro deste novo, e quinto, traballo no que a banda anuncia viaxar polo "lado escuro do rock". Con esta nova proposta, Roberto Sobrado executa un "harakiri consciente pero non total ao cantautor que eleva dentro". Roberto Sobrado ten na rede xa o adianto do novo disco en acústico co tema "Fan de asuntos legais":


As pegadas de Galicia na nobre e xenerosa República Oriental do Uruguai poden seguirse desde o ano 1527 ata agora mesmoAs pegadas de Galicia na nobre e xenerosa República Oriental do Uruguai poden seguirse desde o ano 1527 ata agora mesmo. Estou a falar de case cinco séculos nos que os fillos do paraíso atlántico enchen de solidariedade os vieiros dunha afastada terra do sur americano. Vou facer un breve resumo de fitos nos que Galicia deixa o seu selo de identidade. O primeiro é falar do mariño Diego García quen nunha carta de 1527 nomea aos nativos coma "charruases". O tal Diego chámalle "charrúas" xa que o seu aspecto faille lembrar as máscaras do entroido de Allariz. En 1740 temos ao primeiro galego que casa en Montevideo, o mindoniense Alonso Puga Miranda, sarxento do Reximento de Cantabria. A primeira botica da capital uruguaia foi aberta en 1740 por Gabriel Piedracueva Varela, nativo do concello de Miño. O emigrante de Paramos (O Covelo) Francisco Rodríguez Alonso é o dono dunha "pulpería" en Sarandí del Yi (Durazno). En 1782 ergue unha capela na súa propiedade que hoxe é monumento histórico nacional.Arredor do 1800 os irmáns Xosé e Luís Fernández Bermella de Maside-Ourense levan a Montevideo dous cruceiros de pedra que encargaron a canteiros da súa parroquia de Santa María de Amarante. Son os monumentos máis antigos do Uruguai. Un deles está no cemiterio Central e o outro na igrexa do Cordón. En 1811 ten lugar o chamado "Grito de Asencio" que marca o comezo do proceso independentista. O promotor do levantamento foi o alférez Ramón Fernández Ximénez, fillo de Dionisio F. (Arcade-Soutomaior). O primeiro poeta que lle canta a patria uruguaia foi Bartolomé Hidalgo que se considera o fundador da lírica gauchesca no Río da Prata. É moi curioso que nos seus famosos "cielitos" de 1811-1815 use a nosa lingua nun verso ao escribir: "echando al hombro un fungeiro". É o primeiro que fai referencia a gaita e aso galegos coma sinónimo de godos (españois). O dous secretarios do heroe nacional don Xosé Artigas son Miguel Barreiro (ata 1815) e Xosé Monterroso (1815-1820), ámbolos dous descendentes de familias cambadesas.O primeiro poeta que lle canta a patria uruguaia foi Bartolomé Hidalgo que se considera o fundador da lírica gauchesca no Río da Prata. É moi curioso que nos seus famosos "cielitos" de 1811-1815 use a nosa lingua nun verso ao escribir: "echando al hombro un fungeiro"Imos agora a falar dos presidentes uruguaios de ascendencia galega. En 1838 foi presidente interino Gabriel Antonio Pereira e logo, entre 1856-1860, o sexto presidente. Pedro José Varela foi interino en 1868 e logo o décimo presidente en 1875. Lorenzo Latorre foi dictador entre 1875-79 e logo presidente constitucional entre 1879-1880. Francisco Antonino Vidal estudou pediatría en París e foi presidente interino e logo o décimo segundo presidente constitucional. Máximo Santos foi o décimo terceiro presidente. Máximo Tajes foi o décimo quinto. Julio Herrera y Obes Martínez foi o décimo sexto. Claudio Williman González foi o vixésimo. Alfredo Baldomir foi o vixésimo séptimo. Óscar Gestido Pose foi o trixésimo segundo. Tabaré Vázquez Rosas foi o trixésimo noveno na súa primeira presidencia e agora mesmo é o cuadraxésimo primeiro. Don Tabaré é neto por liña paterna de Xosé Vázquez e Dolores Edreira. O avó era da parroquia ourensá da Purísima Concepción de Vilar de Astrés e a avoa da parroquia betanceira de Santiago de Requián.O Cabo de Hornos ancorou no porto de Montevideo o 27 de novembro de 1958. O meu pai estaba no peirao abaneando os brazos e as mans. Hai 60 anos pero recordo que sentín moito acougo cando o barco deixou de moverse despois dunha ateigada e longa singradura de mareosO Cabo de Hornos ancorou no porto de Montevideo o 27 de novembro de 1958. O meu pai estaba no peirao abaneando os brazos e as mans. Hai 60 anos pero recordo que sentín moito acougo cando o barco deixou de moverse despois dunha ateigada e longa singradura de mareos. A xente berraba os nomes dos seus familiares e saudaba aos recén chegados. Lembro que baixei amodiño a escada e ben collido da man de miña nai. O sol quentaba bastante máis que na aldea. Axiña o neno aldeán vai comezar a escola. Logo duns anos de aprendizaxe e case sen decatarse aprobará o ingreso emocional no espírito dos uruguaios. Agora son artiguista, candombero, gardeliano, murguero e siareiro do Clube Atlético Peñarol.


Summary: Das dez casas nas que morou Rosalía en Compostela, só tes están sinalizadas. Dúas pola Universidade de Santiago e unha polo Banco Popular. Denunciouno a profesora Mercedes Espiño na homenaxe a Coralia e Maruxa Fandiño, as Marías, no cemiterio de Boisaca.

En dez casas morou Rosalía de Castro en Compostela, cidade na que naceu en 1837. De todas elas, só en tres hai placas que indican que a poeta fundadora da literatura galega contemporánea tivo a súa residencia no inmóbel, dúas delas postas pola Universidade de Santiago e unha terceira, situada na rúa da Senra 17, polo Banco Popular e instalada dentro da propia sucursal. A denuncia formou parte da intervención da profesora Mercedes Espiño na homenaxe ás Marías que a A.C. O Galo e o Ateneo de Santiago desenvolveron no cemiterio de Boisaca con motivo da instalación dunha lápida na tumba que xuntou de novo ás irmás Coralia e Maruxa Fandiño Ricart, máis de trinta anos despois da súa morte. "Aproveito para denunciar esa política oficial ocultadora, pois este abandono da cultura e da memoria histórica esténdese a moitas das personalidades que residiron en Compostela", dixo Espiño "Tamén non hai placa ningunha na casa da familia Fandiño, polo que aproveito para denunciar esa política oficial ocultadora, pois este abandono da cultura e da memoria histórica esténdese a moitas das personalidades que residiron en Compostela", lamentou a profesora Mercedes Espiño quen hai poucos meses protagonizou un roteiro por Compostela organizado pola A.C. O Galo arredor dos espazos rosaliáns na cidade. "Cidades como Londres, Madrid, Pontevedra, mostran con orgullo aos seus visitantes os lugares en que naceron ou moraron, escribiron ou investigaron persoas ilustres. Pero a Santiago de Compostela parece que lle gusta agochar a súa propia historia, condenando ao ostracismo e ao descoñecemento social a moitos dos seus máis importantes cidadáns", sinalou Espiño ao tempo que lembrou que, pola cidade, agroman multitude de placas con lendas do tipo "Este edificio foi inaugurado sendo alcalde fulanito de tal..."


Summary: Novos erros no ERTMS impiden o seu uso nunha das dúas liñas nas que estaba operativo. As adxudicatarias impugnan dous novos concursos, un deles o do tramo Olmedo-Ourense.

O xuíz da Audiencia Provincial da Coruña apuntouse á tese da única responsabilidade do maquinista no sinistro dun tren Alvia que o 24 de xullo de 2013 custou a vida 79 persoas á entrada da estación de Santiago. Para desimputar 12 directivos do dono e xestor da rede do tren de alta velocidade, Adif, o maxistrado instálase no criterio de que no século XXI os trens circulan como no século XIX cando as súas velocidades non excedían de 80 quilómetros por hora e as axudas á condución consistían nunha rudimentaria panca de bloqueo para evitar que o maquinista se durmise. O xuíz instálase no criterio de que no século XXI os trens circulan como no século XIX, cando non pasaban de 80 km/h Ao xuíz, aínda que menciona a anomalía, parécelle irrelevante que non estivese operativo un ultramoderno equipamento de seguridade ERTMS cuxa dotación na liña Ourense-Santiago custara 164 millóns, e que na curva da traxedia nin tan sequera se instalase unha baliza de 6.000 euros para deter o tren en caso de descoido do maquinista. Malia o controvertido desta última decisión xudicial e o tempo transcorrido tras o accidente de Santiago, os responsables da seguridade da rede ferroviaria de alta velocidade e as empresas estatais e multinacionais subministradoras do sofisticado e caro sistema de seguridade ERTMS continúan enfrontados, o que ten dúas consecuencias fundamentais. Os equipos de ERTMS dos distintos subministradores son dificilmente compatibles e fan moi inestable un sistema tan crítico como o da seguridade A primeira, que os equipos facilitados, a pesar de pertencer a un mesmo estándar tecnolóxico, demostraron ser dificilmente compatibles e fan moi inestable un sistema tan crítico como é o de seguridade nuns trens que circulan a entre 200 e 350 quilómetros por hora. A segunda, que dada a enorme contía dos contratos e a fera competencia por conseguilos, as multinacionais en liza tomaron o costume de impugnar a maioría das adxudicacións de ERTMS que realizou Adif durante o último ano e por un importe duns 1.400 millóns. Fontes do sector ferroviario aseguran que a data de hoxe de once liñas ou tramos en servizo de AVE nos que está instalado e operativo o sistema de seguridade ERTMS, só se logrou facer funcionar o seu nivel 2 entre Madrid e Lleida, e entre Albacete e Alacant. As mesmas fontes indican que durante os meses do pasado verán xurdiron novos problemas de compatibilidade entre os equipos de vía e os embarcados no tren no tramo Madrid e Lleida e que se tomou a decisión de desactivar a operativa co devandito nivel 2 de ERTMS, mantendo o sistema de protección no seu nivel 1. De once liñas en servizo do AVE con ERTMS, en só dous se logrou facer funcionar o seu nivel 2 Este diario solicitou a Adif a listaxe das liñas e tramos da rede en que está operativo o nivel 2 de ERTMS e preguntou se nalgún momento se desactivou o seu uso entre Madrid e Lleida. Da contestación ofrecida por fontes oficiais pódese deducir que existen problemas de compatibilidade entre os equipos dos diferentes subministradores, pero non precisan o detalle das liñas nas que se logrou que funcione o sistema. Fontes do Ministerio de Fomento e informacións recollidas no sector aseguran que Adif lanzou un ultimato aos subministradores para que estabilicen o funcionamento dos seus equipos de ERTMS na versión de software do estándar europeo de seguridade que demostrou ser a máis sólida até a data, o 2,03D. Esixe que as empresas "deixen de ensaiar con continuas actualizacións" dunha plataforma informática á que cualifican de "inmadura". Hai que lembrar que o primeiro contrato para instalar equipamento de seguridade ERTMS na rede española foi adxudicado en 1999. Desde aquela gastáronse 4.640 millóns de euros e aínda non se logrou un funcionamento íntegro do sistema máis que en dous tramos. Impugnacións O estándar ERTMS é un completo equipamento de seguridade ferroviaria deseñado baixo o paraugas da Unión Europea. Bruxelas pretende que se instale en toda a rede comunitaria para permitir o tráfico continental de calquera tren. O seu nivel 1 está baseado en equipos de sinais instalados na vía e no tren que se intercomunican ao paso do convoi. O seu nivel 2 apóiase en tecnoloxías de comunicacións de seguridade dixitais e móbiles que aseguran unha protección e unha información permanente e en tempo real. Durante o exercicio de 2014 Adif licitou a subministración de sistemas de sinalización ERTMS para sete novos tramos da AVE por un importe superior aos 1.000 millóns de euros. Acudiron aos concursos as empresas habituais: Siemens, Alstom, Thales, Indra, CAF, Bombardier e Ansaldo, entre outras. Catro do sete adxudicacións decidido pola dirección de Adif foron impugnadas e unha delas resultou revogada polo Tribunal Administrativo Central de Recursos Contractuais, dependente do Ministerio de Facenda. Durante o mes de setembro Adif fallou dous importantes contratos; o ERTMS de Olmedo a Ourense por un importe de 550 millóns, e o de Venta de Baños a Valladolid, por 300 millóns. Consorcios perdedores de ambos os procesos decidiron impugnar a decisión.


Summary: A iniciativa do BNG pola cal impedirán "a presenza de animais nun estado lamentábel" saíu adiante a pesar de que o PP non a apoiou.

O concello de Tomiño, por iniciativa do BNG, vén de aprobar unha normativa segundo a cal retirará a autorización a calquera circo que utilice animais, facéndose así eco da petición de varias asociacións veciñais e ecoloxistas. Con dez votos a favor e a abstención do PP, Tomiño decidiu comunicar á Xunta de Galiza que evitará que se instale no municipio calquera espectáculo desas características, xa que "non é educativo nin pedagóxico que os nosos nenos vexan animais salvaxes, que deberían ser libres, nun estado lamentábel". A declaración sinala a Tomiño como "concello libre de circos con animais", nunha sesión plenaria que tamén aprobou unha moción en apoio do pobo palestino contra o "xenocidio criminal" do estado israelí.


Summary: O Día das Letras Galegas volve pór sobre a mesa vellos e novos problemas que conviven arredor do noso idioma. Pero hai quen traballa día a día para poder arranxalos. Marcos Maceira, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística desde 2014 e portavoz da plataforma cidadá Queremos Galego, é un convencido da importancia da mobilización social a prol dos dereitos da lingua, da que di, "é cada vez máis activa". Eis un extracto da entrevista publicada no Sermos Galiza 296.

Cal é o estado de saúde do galego? É un estado de saúde malo. Temos unha lingua que está ferida gravemente pero hai unha sociedade que cada vez ten máis consciencia da situación da lingua e que actúa para mellorala. Se esperamos polo Goberno galego, que é quen ten competencias e posibilidades de actuar, de seguro que estaríamos moito peor. Afortunadamente, a cidadanía é cada vez máis activa. No caso catalán ou vasco, hai accións do goberno a favor da lingua. Na Mesa denunciamos recentemente que só o 4,6% da programación infantil que se emite en televisión está en galego, chegando ao 2,7% na fin de semana. O Goberno vasco acordou coas principais compañías de televisión por cable lexendar ou dobrar ao euskera, como mínimo, as grandes series e producións televisivas, algo impensábel na Galiza. O Goberno da Xunta aplícase un 155 no que ten que ver coa lingua. Os avances do galego débense a que hai unha sociedade que se move. Se hoxe en día hai aseguradoras que ofrecen pólizas en galego –como obriga a lei desde os anos 90– é porque houbo unha grande presión social nese ámbito, non porque a Xunta esixise que se cumprise a lei. É posíbel entón implementar accións efectivas a prol do uso do galegos en apoio institucional? É posíbel e a sociedade galega estao facendo. Hai veces que conseguimos avanzar, e outras, a cousa fica parada. As queixas por violación dos dereitos lingüísticos que nós tramitamos fanse noutros territorios a través da propia Administración e non dunha entidade social como é A Mesa. Tamén é certo que a batalla que non se dá é a única que está perdida e, no caso do galego, cada vez hai máis xente sumándose a ela. Só esa actitude é quen de reverter a situación da lingua nun futuro. Aínda así, o apoio institucional é necesario. Unha sociedade sen ningún tipo de recurso máis que a súa propia forza é unha sociedade abandonada. Nós temos a vantaxe de que partimos dunha sociedade que si apoia o seu idioma. A perda de galegofalantes ten moito que ver co urbano e coa periferia das cidades. É a transmisión interxeracional a única vía para salvar esta situación? A transmisión interxeracional é un elemento clave, pero hai máis. Cada día aparecen novos produtos que son parte central do lecer das rapazas e rapaces, formatos e contidos onde o galego está absolutamente extinguido, sendo unha auténtica lingua estranxeira. O ensino tampouco cumpre a función de trasladar as competencias orais mínimas para poder falar galego. Estamos ante rapaces capaces de aprobar Lingua e literatura galega como quen aproba Inglés ou Latín. Por suposto, isto non quere dicir que sexa capaz de expresarse nesa lingua. Tampouco hai un ambiente social que axude a mocidade. As nenas e nenos observan día a día unha realidade de exclusión que interiorizan como normal. Cando queren empregar calquera recurso, o galego non está. Nin televisión, nin telefonía móbil, nin xogos ou xoguetes, onde a presenza do galego é dun 0,6%. Se o galego está excluído, é lóxico que ninguén queira estar nesa situación de exclusión. [Podes ler a entrevista íntegra no Sermos Galiza 296, á venda nos quiosques e na loxa]


Summary: Cando continúan activos focos en Cualedro –onde se rexistra o incendio mais intenso da fin de semana-, Crecente, Arbo, Santiago, Porto do Son e Baralla, a candidata nacionalista á Xunta de Galiza, Ana Pontón, avogou nunha xestión sustentábel e multifuncional do monte afastada do modelo do monocultivo.

Evitar que os montes galegos sexan "un polvorín". Este é un dos obxectivos da principal proposta presentada polo BNG na mañá do domingo: un plan integral de xestión forestal que poña en valor os recursos do país. Ana Pontón aproveitou a súa visita á XVII Festa do Polbo de Bueu para apostar na "xestión sustentábel e multifuncional do monte". "A situación actual que sofren os montes, convertidos nun polvorín, pon en perigo as vidas e tamén os bens públicos e privados cada vez que se produce un incendio", apuntou a candidata do Bloque ao Goberno galego en declaracións aos medios. Ana Pontón puxo de manifesto que o programa do Bloque recolle a necesidade de rachar co modelo de monocultivo do eucalipto e de aproveitar a riqueza dos montes do país. "Valorizalos e aproveitar os recursos forestais é unha das principais propostas que leva o BNG no seu programa", afirmou. A candidata nacionalista está a aproveitar as visitas que realiza ao longo do país para difundir as propostas e o programa do BNG ás eleccións galegas do 25 de setembro. Situación dos incendios Segundo os últimos dados fornecidos pola Consellaría de Medio Rural –dados das 14.30h-, o peor dos incendios está a ter lugar en Cualedro, onde xa arderon 450 hectáreas. Aliás, no día de hoxe, declarouse un incendio en Vilardevós, con 54 hectáreas afectadas. Tamén en Negueira de Muñiz hai un incendio que queimou 50 hectáreas. A Xunta salienta que están controlados os incendios de Baralla, Porto do Son, Arbo, Crecente, Santiago e Cotobade.


Summary: Pouco a pouco a Universidade parécese máis á Xunta administrativamente porque o goberno, apoiado nas estruturas pouco democráticas, tamén foi construíndo redes clientelares e converténdose nunha oligarquía universitaria que ten o mesmo sentido patrimonial do poder.

Deterioro e silencio. Resulta moi evidente que a Institución e, sobre todo, o Servizo Público que presta non formou parte das preocupacións do seu goberno Nos últimos anos a Universidade de Santiago vive un proceso de deterioro moi notorio. En parte, trátase do mesmo deterioro que vive a sociedade en xeral: recorte de servizos, restrición de dereitos en xeral, aumento das desigualdades, desprotección social, desregulamentación do mercado de traballo, recorte drástico e brutal das liberdades e un proceso de aculturación preocupante. Mais a USC reprodúceo con dinámica propia; renunciando á súa autonomía e someténdose cos síntomas característicos da anorexia: negala e disimulala con enganos. Enganan obviando os recortes en medios materiais e humanos, mais tamén enganan na xestión desastrosa de servizos con privatizacións e prioridades sometidas a criterios clientelares, presumindo de éxitos en ránkings tan enganosos como as enquisas, anunciando accións que non realizan e estudos que non teñen nin intención de facer, reestruturacións gatopardianas, etc. Deterioro e silencio. Resulta moi evidente que a Institución e, sobre todo, o Servizo Público que presta non formou parte das preocupacións do seu goberno. É certo que estruturalmente a universidade é unha democracia moi precaria, decimonónica, na que o PAS e, en especial, o estudantado se presupoñen menos capaces de tomar decisións responsables ca o PDI. A pesar de todo, a democracia é unha cultura, unha ética que vai máis ala dun procedemento e, incluso, dun sistema político; por iso no Sistema Universitario Galego (SUG) e concretamente na USC, houbo unha participación democrática de alto nivel por algunhas organizacións estudantís e sindicais que tiñan unha cultura de profunda ética democrática e que foron hexemónicas especialmente no período que vai de LRU á LOU. Pouco a pouco a Universidade parécese máis á Xunta administrativamente porque o goberno, apoiado nas estruturas pouco democráticas, tamén foi construíndo redes clientelares e converténdose nunha oligarquía universitaria que ten o mesmo sentido patrimonial do poder Podemos dicir que desde o punto de vista da democracia, a universidade galega era "sitio distinto" no contexto dun país de feble cultura democrática e gobernado, agás en dous períodos breves e circunstanciais, polos herdeiros do réxime. Mais o sitio distinto xa non é distinto, pouco a pouco a Universidade parécese máis á Xunta administrativamente porque o goberno, apoiado nas estruturas pouco democráticas tamén foi construíndo redes clientelares e converténdose nunha oligarquía universitaria que ten o mesmo sentido patrimonial do poder. O cadro de PAS da USC, que viña desa ética democrática, caracterizouse sempre por ter un compromiso coa institución e un sentido de Servizo Público moi recoñecible e recoñecido, xa sabemos que sempre hai de todo, pero maioritariamente esta era a actitude que nos últimos anos se destruíu; aplicando somníferos que acabaron con calquera síntoma de participación; anulando a representación sindical con estratexias de enredo calculadas para non chegar a nada ou chegar a cuestións miserables até desprestixialos diante de traballadores e traballadoras e conseguir a discrecionalidade impune que lles permite, incluso, incumprir acordos asinados. O mesmiño que fixeron no ámbito xeral. Preguntarédesvos, e os sindicatos! Que fixeron? Pois sobrevivir. Algúns teñen hipotecas que os converten en colaboradores necesarios. Outros claman diante do silencio máis estrondoso do persoal, apático e decepcionado Preguntarédesvos, e os sindicatos! Que fixeron? Pois sobrevivir. Algúns teñen hipotecas que os converten en colaboradores necesarios. Outros claman diante do silencio máis estrondoso do persoal, apático e decepcionado. Hai sospeita, acriticismo, confusión creada por un sistema brután de desinfomación contra o que é excepcionalmente difícil loitar con información, porque ambas se mesturan no calculado espectáculo de simplificación e non hai maneira de combatelo. A RAE xa incluíu no dicionario a palabra POSVERDADE: Distorsión deliberada dunha realidade, que manipula crenzas e emocións co fin de influír na opinión pública e en actitudes sociais. Engádese a modo de exemplo: Os demagogos son mestres da posverdade. Non se di que os medios de comunicación son os auténticos creadores. Tamén practica a posverdade a RAE? Que sen Medios de Comunicación libres non pode haber liberdade nin democracia é algo de aceptación común, mais, se a continuación aseguramos que somos unha democracia moderna estamos facendo unha distorsión deliberada da realidade... "Tiñamos a crenza de que coa democracia abandonabamos certos medos, pero cambiámolos por outro medo colectivo e xeral que nada ten que ver coa tortura ou coa censura. É o constante temor a perder o emprego, un medo que limita e condiciona totalmente a vida de quen o padece. E ese medo aliméntao o verdadeiro goberno do mundo de hoxe, o poder das multinacionais que o conforma todo á súa propia lóxica. Unha lóxica que impón un perigoso acriticismo que medra coma unha mancha de aceite por todo o mundo. Parece que a norma é non pensar, non reaccionar, non criticar". Saramago: O pesimista utópico O sistema fainos sentir que é imposible cambiar nada, é unha das súas armas poderosas. Mais a dignidade deberíanos impulsar a intentalo, antes de que comecen a saír casos coma os da URJC O próximo 23 de abril haberá eleccións a reitor e a representantes no Claustro da Universidade de Santiago; o sistema fainos sentir que é imposible cambiar nada, é unha das súas armas poderosas. Mais a dignidade deberíanos impulsar a intentalo, antes de que comecen a saír casos coma os da URJC. Publicidade {C}{C}{C}{C}


Summary: As dúas entidades, obrigadas a pagar máis de 400 euros por día por proxectar filmes na rúa, din que o concelleiro de Mobilidade e Seguridade Cidadá "mentiu" cando afirmou que non se cobrarían taxas ás asociacións sen ánimo de lucro. Chaman a participar nas ocupacións populares da Praza do Toural, que terán lugar as tardes dos venres de xuño para protestar contra a "privatización das rúas".

O pasado 11 de maio o Cineclube de Compostela solicitou permiso do Concello para a utilización da Praza da Oliveira os martes do mes de xuño, de cara a realizar un ciclo de cinema feminista gratuíto xunto coa Rede Feminista Galega. 20 días despois, a Concellaría de Mobilidade, Seguridade Cidadá e Tráfico, aprobou o uso da praza, pero esixindo o pagamento previo dunha taxa de 405,52 euros por día, en virtude dunha ordenanza do 2008 que regula cuestións como a instalación de postos de artesanía, as rodaxes cinematográficas, os grandes espectáculos ou as atraccións. O Cineclube denuncia que "cun total reclamado de 1622,08 euros, o Concello tenta imposibilitar pola vía económica a actividade, situando o uso do espazo público a un prezo máis elevado ca o marcado pola especulación para os alugueiros dos locais privados". Cineclube e Rede Feminista acusan o concelleiro Albino Vázquez Aldrey de "mentir" cando afirmou que non se lles ía cobrar por realizar as actividades que lles son propias ás entidades sen ánimo de lucro nin ás asociacións veciñais Cineclube e Rede Feminista acusan o concelleiro Albino Vázquez Aldrey de "mentir" cando hai uns días afirmou que "nin coa ordenanza actual, vixente dende xaneiro de 2008, nin coa aínda máis restritiva que o Concello vén de aprobar o xoves 31 de maio, se lles ía cobrar por realizar as actividades que lles son propias ás entidades sen ánimo de lucro nin ás asociacións veciñais". Para o Cineclube de Compostela, a proba do cambio de política e da "aplicación arbitraria da Ordenanza vixente" está en que o pasado ano nestas datas o Cineclube de Compostela realizou un ciclo de cinema gratuíto na rúa "sen que o Concello, utilizando a mesma normativa, lle solicitase namais que unha comunicación de uso do espazo público". A asociación denuncia que "antes ca nós, outras organizacións políticas, culturais e veciñais, especialmente desde a formación do novo goberno, viron dificultadas ou imposibilitadas as súas actividades a través da petición de fianzas, da imposición de multas ou da negación de permisos para o uso do espazo ou da rede eléctrica. E, contra o que reiteradamente afirma o concelleiro Albino Vázquez, estes impedimentos estánse a dirixir principalmente contra asociacións sen ningún ánimo de lucro, nun plan que ten como último movemento a aprobación o pasado xoves dunha nova Ordenanza reguladora de actividades, instalacións e ocupacións da vía pública". "Unha vez inaugurada unha Cidade da Cultura a medida, seica o seguinte paso da súa política é expulsaren a cultura da cidade" Cineclube e Rede Feminista denuncian o Concello de Santiago exclúe "un tecido asociativo que está a realizar a programación que debera ser responsabilidade da administración pública. Unha vez inaugurada unha Cidade da Cultura a medida, seica o seguinte paso da súa política é expulsaren a cultura da cidade". Afirman, así mesmo, que xa están a recorrer a imposición das taxas e súmanse aos colectivos que participan das asembleas "en resposta a esta ordenanza privatizadora das nosas rúas", que se celebran todos os venres de xuño, de seis a oito da tarde, na praza do Toural, cun obxectivo de ocupación dos espazos públicos e de organización dos colectivos afectados. Así mesmo, anuncian que o ciclo de cinema se celebrará cada martes de xuño, ás dez da noite na praza da Oliveira e que "a rúa é nosa e se non nos deixan usala teremos que tomala".


Summary: O xuíz José de la Mata, da Audiencia Nacional, decreta a apertura de xuízo oral polo caso Pescanova, segundo información que avanza o Faro de Vigo.

O maxistrado da Audiencia Nacional José de la Mata emitiu esta segunda feira o auto de apertura de xuízo oral no que sentará no banco 19 exconselleiros e exdirectivos de Pescanova e a auditora BDO. É unha noticia que avanza a xornalista Lara Graña que publica esta quinta feira o Faro de Vigo. No auto reclámanse penas de prisión que suman 164 anos, fianzas por multas de 33 millóns de euros e outras de responsabilidade civil por 760 millóns. A de Pescanova foi a maior quebra non inmobiliaria da historia empresarial no Estado español, explica con 3.650 millóns de euros de débeda. Pescanova estaba en quebra en 2009 mais desde entón e até 2013 executáronse dúas ampliacións de capital e tres emisións de bonos convertíbeis con balanzos falsificados. Para o fiscal os acusados, baixo o control último do presidente Manuel Fernández de Sousa, decidiron executar prácticas irregulares para continuar obtendo financiamento e enganar a banca e o mercado. Unha operativa "perfectamente estruturada" á cuxa fronte estaba Fernández de Sousa, para quen se piden 31 anos de cárcere por falseamento de contas, falsidfade en documento mercantil, estafa, e así até 9 delitos.


Tras dúas históricas derrotas electorais consecutivas do PP galego, o presidente convoca aos medios de comunicación a unha arenga pública aos seus altos cargos sobre os obxectivos da Xunta para a próxima décadaDous meses despois de perder o PP por primeira vez na historia unhas eleccións en Galicia, nas xerais, e un mes despois de facelo por segunda vez, nas europeas, Feijóo escenificou este xoves o seu intento de retomar a iniciativa política. Paradoxalmente, fíxoo substituíndo a reunión semanal executiva do seu Goberno de todos os xoves por unha arenga pública aos seus altos cargos (conselleiros, secretarios e directores xerais). Un acto ao que convocou aos medios de comunicación e co que na práctica lanzou a longa precampaña das eleccións galegas que el mesmo pode convocar en calquera momento antes de setembro do próximo ano.Feijóo xa organizara un acto propagandístico similar cos altos cargos do seu Goberno aos 100 días da súa terceira toma de posesión como presidente da Xunta, o 24 de febreiro de 2017. O deste xoves converteuse na práctica nun mitin para os seus, que o recibiron e despediron entre aplausos. Un discurso dunha hora de duración ante os medios de comunicación seguido despois dunha reunión a porta pechada con intervencións de cada conselleiro.Feijóo volveu presentarse como exemplo de estabilidade fronte aos populismos só catro días despois de facer alcalde de Ourense a JácomeO presidente galego presentou o seu executivo como un goberno "unido" e "estable" fronte á "incerteza do mapa político xeral que abrangue a España" e xustificou o momento do acto deste xoves tras "procesos electorais que romperon o ritmo de todas as administracións públicas". "Ante este descrédito crecente da política", dixo, "aquí vai haber unha reacción e unha resposta" xa que, engadiu, "en Galicia hai Constitución e Estatuto". Feijóo mesmo chegou a criticar os populismos apenas catro días despois de facer alcalde de Ourense a Gonzalo Pérez Jácome para que Baltar manteña a Deputación.Na súa intervención, Feijóo quixo esbozar os obxectivos de Galicia non para o ano e medio que como máximo queda de lexislatura senón para a próxima década, cos Xacobeos de 2021 e 2027 como principais fitos e que resumiu constantemente co lema "Galicia Calidade". Entre esas "prioridades para o tempo que chegará despois da lexislatura" Feijóo enumerou o seu desexo de "unha Galicia familiar, moza, innovadora e verde", eidos nos que foi debullando o feito ata agora e os retos pendentes, que non considera partidistas ou persoais senón que atribúe a toda Galicia. Entre eles, Feijóo volveu anunciar este xoves, un día despois de coñecerse que Galicia é o territorio no que máis diminúen os nacementos, que acadan un novo mínimo histórico, unha lei de dinamización demográfica, longamente prometida pero aínda non concretada.A arenga de Feijóo chega no terzo final dunha lexislatura que se lle foi complicando progresivamente non só polas recentes derrotas electorais senón tamén polo parón no funcionamento da Administración galegaA arenga de Feijóo chega no terzo final dunha lexislatura que se lle foi complicando progresivamente non só polas recentes derrotas electorais. Sen ter en conta as crises do partido en Vigo ou mesmo en Ourense, neste terceiro mandato de Feijóo o Goberno galego viu rebaixada a súa produción lexislativa ao nivel de Catalunya, sumida hai tempo nunha permanente crise institucional. A Xunta foi reiteradamente incapaz de cumprir as súas propias previsións normativas, con só 5 das 11 leis prometidas para 2017 e unha das 12 anunciadas para 2018."Non fomos quen de cumprir o calendario normativo e espero que eses atrasos se poidan recuperar ao longo deste 2019", chegou a recoñecer Feijóo en xaneiro, antes de admitir que agora deixará de facer públicas esas previsións que non era quen de cumprir malia a súa maioría absoluta. A excepción galega nese ámbito deixou de ser tal tras o 26M, con maiorías absolutas tamén noutras autonomías gobernadas polo PSOE, pero aínda así Feijóo volveu gabar este xoves a estabilidade da Xunta fronte a outras comunidades que non constituíron os seus gobernos malia que non se cumpriron aínda os prazos para facelo.A arenga pública de Feijóo aos seus para retomar a iniciativa política chega dez días despois de que un PSdeG crecido tras as súas vitorias electorais criticase esa situación e a cualificase como de "atonía lexislativa", estendéndoa tamén á "parálise dos nomeamentos necesarios para impulsar Galicia". Nese eido dos nomes e os cargos, son varios os postos baleiros, en situación de interinidade ou pendentes de renovación que dependen da iniciativa da Xunta ou da maioría do PP no Parlamento de Galicia, malia que en ocasións Feijóo se desmarque deses últimos casos atribuíndo a responsabilidade aos parlamentarios como se el mesmo non fose o presidente do grupo popular. Nesa situación están, entre outros, a dirección xeral de Orientación e Promoción Laboral da Xunta, a presidencia do Consello Económico e Social (nos dous casos como consecuencia de destinar aos seus anteriores responsables a intentar resolver a crise interna do PP en Vigo), a dirección da CRTVG, ou a Valedora do Pobo.Porén, a situación deses cargos persoais quedou tapada durante parte da lexislatura polo debate sobre outro futuro persoal: o do propio Feijóo e a súa posible marcha a Madrid, que quedou supostamente resolto en xuño do pasado ano coa súa renuncia a competir polo liderado do PP estatal. Aquela decisión desatou a euforia entre os seus, convencidos de que iso garantía éxitos no futuro inmediato para o PP en Galicia. As dúas últimas convocatorias electorais veñen de rebaixar aquela ledicia.


Summary: A través dun comunicado de prensa, Apetamcor advirte de que os transportistas que operan na Galiza "poderían verse abocados a curto prazo a un colapso total e á paralización da súa actividade".

A Asociación Empresarial do Transporte de Mercadorías por Estrada da Galiza (Apetamcor) pediu intervir o mercado dos combustíbeis "para evitar o colapso do transporte por estrada". A través dun comunicado de prensa, Apetamcor advirte de que os transportistas que operan na Galiza "poderían verse abocados a curto prazo a un colapso total e á paralización da súa actividade", ao "non poder absorber o incremento dos seus custos de explotación, agravados día a día pola escalada incontrolada e a volatilidade dos prezos dos combustíbeis". O prezo da gasolina supera o do diésel: novo máximo histórico do prezo do combustíbel "Sen que nada faga prever que vaia producirse unha rebaixa dos prezos do gasóil, senón que moi pola contra, xa se augura unha maior crise enerxética, agravada ademais pola situación bélica que sofre Ucraína tras a invasión rusa, Apetamcor reclama solucións urxentes por parte do Goberno español intervindo este mercado de forma extraordinaria", subliña. No medio dunha conxuntura económica "tan crítica", engade, a patronal considera "inadmisíbel que uns dos grandes beneficiados desta crise sexan as grandes compañías enerxéticas", que, critica, "están a obter unhas ganancias escandalosas á conta dos pequenos consumidores". "Beneficios extraordinarios" de Repsol Neste sentido, os empresarios galegos do transporte de mercadorías resaltan "o caso dos beneficios extraordinarios de Repsol, que só no primeiro trimestre deste ano obtivo uns beneficios de 1.400 millóns de euros, máis do dobre dos que gañou no mesmo trimestre de 2021". O PSdeG urxe á Xunta a bonificar o combustíbel para as empresas galegas de transporte "Como proba da situación de abuso e especulación que sofre o mercado dos combustibles no Estado español, Apetamcor destaca os datos que publicou a Comisión Europea a última semana do prezo do gasóleo antes de impostos en Francia que se situaba 16 céntimos máis baixos, polo que a pesar da maior fiscalidade sobre os carburantes no país galo o prezo nas gasolineiras é practicamente similar ao do Estado español", expón. Un prezo máximo do combustíbel, a revisión do salario conforme ao IPC e fixar o custo da enerxía: as propostas da CIG polo 1 de Maio A Asociación Empresarial do Transporte de Mercadorías por Estrada da Galiza reitera "a necesidade de que o Goberno español interveña o mercado dos combustíbeis" para "evitar que se agrave a escalada de abuso das petroleiras".


Summary: Un vídeo do xornal El País mostra a un grupo de soldados españois dando unha malleira en 2004 a dous detidos iraquianos na cidade de Diwaniya. As imaxes veñen apoiar as denuncias realizadas por colectivos humanitarios sobre o comportamento das tropas na ocupación de Iraq, algo negado polos gobernos españois reiteradamente

Alertábano organizacións de dereitos humanos que traballaron en Iraq sobre o terreo após a invasión do país por unha coalición militar comandada por EEUU. Non só o exército estadounidense maltrataba, torturaba ou aldraxaba prisioneiros indefensos. Era, advertían, un feito común en maior medida a todas as tropas envolvidas na invasión de Iraq. Esas advertencias ignoráronse por gobernos e medios de comunicación dos estados europeos. Mais, pouco a pouco, foron saíndo casos deste tipo en diferentes exércitos, coma o británico. E agora acaba de saír á luz por un vídeo do xornal El País que mostra a un grupo de soldados españois dando unha malleira en 2004 a dous detidos iraquianos na cidade de Diwaniya. Cinco soldados entran nunha cela e empréndena a patadas e golpes reiterados contra dous detidos indefensos que estaban deitados. Destes só se ouven os laios e queixas. Dos soldados españois, o esforzo que empregan na malleira. O ministerio de Defensa xa sinalou que ía abrir unha investigación sobre os feitos. Uns feitos que o Estado español sempre se gabou de que o seu exército non facía (era un exército humanitario)