Summary: As e os visitantes, e mesmo a poboación galega, poden pasar unha noite nunha casa feita de palla, no alto dunha árbore, nunha burbulla illada ou nun niño. Son só algunhas das propostas hoteleiras máis innovadoras do empresariado

Un dos grandes atractivos que ten a Galiza é que os empresarios non paran de buscar novas iniciativas para sorprender e atraer as e os consumidores. Esa filosofía de innovación esténdese tamén aos hoteis. Así é como as persoas visitantes poden acabar cumprindo o soño de infancia de durmir nunha casa da árbore, dentro dunha burbulla ou sentirse paxaro por unha fin de semana. Ao tempo que chegan á Galiza cadeas de prestixio mundial como DoubleTree by Hilton, as propostas de turismo perdidas ou con maior liberdade e intimidade seguen a conquistar. Non necesariamente todas son acabadas de chegar porque xa se sabe que 2020 está a ser un ano raro. Malia todo, as cabanas construídas sobre árbores na Serra de Outes suman reservas. Outro dos aloxamentos inesperados é, sen dúbida, unha casa rural máis ao uso en Ordes. A gran diferenza está cando investigas un pouco a súa composición. Intentando dar un paso adiante na construción sostíbel, por exemplo, hai paredes elevadas coas balas de palla, que son protectoras térmicas. Para aloxarse no país, tamén vai gañando terreo o glamping, un cámping con glamour como xa di o nome. Expoñentes desta filosofía de conexión coa terra pero con todas as comodidades son os cuartos burbulla creados en Sanxenxo e Oleiros. Outro dos negocios que máis está a triunfar esta tempada é durmir nunha casiña de paxaros. Pode confirmalo Miguel Fernández Sar, propietario do estabelecemento Niños de Carnota. "Nós saímos máis favorecidos da situación actual porque a clientela procura lugares illados e tranquilos", subliña, e a súa opinión podería facerse extensiva a boa parte do turismo rural. Salvo imprevistos, fan unha tempada ao 100% desde xuño até finais de setembro. O complexo, que construíu nunha finca herdada do seu pai, abriu as súas portas hai pouco máis dun ano, conta con sete niños aptos para parellas ou familias, pois dispoñen dun altiño. "Quería facer algo diferente e ocorréuseme ter os cuartos en alto para que haxa vistas á natureza e ás aves", afirma Fernández. Non se deixou nada á improvisación e mesmo lanzaron rutas ornitolóxicas para a clientela.


Summary: Repasamos algúns dos nomes que fixeron carreira fóra das nosas fronteiras

O do fútbol é un sector cunha gran mobilidade. Conscientes de que hoxe poden estar aquí e mañá alí, os e as xogadoras viven cunha maleta ás costas. Estes son cinco dos exemplos galegos máis paradigmáticos: Vero Boquete A trotamundos por excelencia do fútbol galego é esta compostelá que abandonou o Xuventude de Aguiño con 18 anos para iniciar unha traxectoria que a levou a xogar en España, os Estados Unidos, Rusia, Suecia, Alemaña, Francia, China e Italia, onde a día de hoxe defende as cores do AC Milán. Gerardo Seoane Nado en Suíza, este fillo de emigrantes tivo unha carreira como xogador que, na súa meirande parte, desenvolveuse no país helvético, coa excepcións duns anos no Deportivo de finais dos 90 e principios dos 2000 nos que non contou con minutos a causa da importante competencia. Unha vez retirado, tornou nun exitoso adestrador, e tras dirixir exitosamente ao Lucerna e o Young Boys suízo acaba de asinar polo prestixioso Bayern Leverkusen da primeira división alemá. Angeliño José Ángel Esmorís Tasende é, xunto con Iago Aspas, o xogador galego de máis nivel na actualidade. Coñecido deportivamente como Angeliño, logo de formarse en Abegondo deu o salto ao Manchester City inglés, entidade que o fogueou cedéndoo ao New York City da liga estadounidense, ao Mallorca e ao Girona da española, e ao NAC Breda holandés. O seu rendemento alí espertou o interese do PSV Eindhoven, un dos mellores equipos dos Países Baixos, onde explotou por completo, e logo dun fugaz regreso ao Manchester City asinou polo Red Bull Liepzig da Bundesliga, onde actualmente é unha das grandes estrelas da competición. Iago Falque O mediocampista vigués pasou gran parte da súa infancia na Masía do Barcelona, que abandonou despois de sete anos rumbo á Juventus de Turín, onde complementou a súa formación, previo paso por equipos como Bari (Italia), Vilarrreal B, Almería, Raio Vaiecano (España) e Tottenham e Southampton (Inglaterra). Alcanzou o seu mellor nivel de novo no Calcio, concretamente no Genoa, que o catapultou ao Roma primeiro e ao Torino despois. Xa nesta última tempada, xogou en calidade de cedido noutra escuadra italiana, o Benevento. David Rochela O veterano defensa pontés formouse na canteira do Real Club Deportivo, co que debutou en Primeira División en abril de 2010, pouco antes do primeiro descenso do conxunto herculino en 25 anos. Tras non consolidarse no primeiro equipo, saíu cedido ao Rácing de Santander e logo iniciou un periplo internacional que o levou a xogar no Hapoel de Tel Aviv de Israel, no Buriram de Tailandia e no Port, do mesmo país, no que leva desde 2014 e onde está considerado como un ídolo.


Summary: Como combater os abusos e agresións sexuais? Adavas, unha asociación que vén de se constituír no Baixo Miño, insiste na necesidade de educar e concienciar para previr. A clave, sinala a asociación, pasa por transmitir que a liberdade sexual non só é dos homes, senón que é dos homes e das mulleres.

Adavas leva apenas catro meses rexistrada como asociación no Baixo Miño. Ana Vicente, axente de igualdade, é a súa presidenta e anteriormente ocupou o posto de responsábel de Prevención en Adavas-León. Explícanos, para comezar, que Adavas Baixo Miño non é delegación de ningunha asociación, senón que se constituíu con entidade propia na Galiza. "Puxemos en marcha a asociación no Baixo Miño para poñer en marcha a prevención dos abusos sexuais e para poder prestar asistencia xurídica e psicolóxica, aínda que teremos que encetar estes dous servizos máis adiante por falta de recursos", sinala en declaracións a Sermos Galiza. "Por que a sociedade ensina ás mulleres a previr as agresións e non ensina aos homes a non agredir?, preguntou un mozo nunha das charlas en institutos Co inicio do curso escolar, Adavas volverá aos centros de ensino da comarca para tratar de traballar na concienciación de crianzas e adolescentes. "Cando damos as charlas non só abordamos os abusos sexuais, senón que tamén falamos de malos tratos", afirma. "Hai unha cuestión clave que puxo de manifesto un rapaz nun dos institutos que visitamos: por que a sociedade ensina ás mulleres a previr as agresións e non ensina aos homes a non agredir? Esta é a chave do que acontece", asegura. O fundamental para a concienciación pasa por ensinarlles aos mozos e ás mozas que as mulleres son suxeitos activos e non pasivos, expón. Porén, a sociedade patriarcal non o pon nada doado, "hai algo que me escandaliza a respeito de como os nenos adquiren coñecementos sobre sexualidade: meten en Google a palabra sexo e o que sae é porno". "O porno normaliza certas agresións e reproduce actitudes extraordinariamente estereotipadas que se reconducen a que o home é o suxeito activo e a muller o pasivo" As crianzas e o porno "En vez de estarmos formando en sexualidade e afectividade e darlles claves sobre como evitar os abusos sexuais, vemos como as crianzas pensan que o porno é o habitual. E o porno normaliza certas agresións –hai que facer fincapé en que cando se fala de agresión non se fala de desexo, senón de exercicio de poder- e reproduce actitudes extraordinariamente estereotipadas que se reconducen a que o home é o suxeito activo e a muller o pasivo", pon de manifesto. Nos obradoiros que Adavas organiza en centros de ensino, Ana Vicente trata de desmontar os mitos arredor das agresións sexuais e fornece recursos para evitar situacións de risco, como "levar sempre cartos por se hai que coller un taxi e outros detalles que procurar redundar na autonomía". Insiste en que, "que deamos chaves para evitar situacións de risco non significa que a responsabilidade recaia sobre a vítima, pois a responsabilidade recae única e exclusivamente sobre o agresor". Abusos en menores Outra das tarefas de prevención nas que traballa Adavas ten a ver cos abusos a menores. "Hai que lembrar que a relación entre unha cría de 12 anos e un señor de 25 anos é delito. E iso é porque unha nena de 12 anos é facilmente manipulábel. Ás veces, a sociedade esquece estas cousas", explica. O Consello de Europa afirma que un de cada cinco menores sufriu algún tipo de abuso sexual –leves ou graves- na súa infancia Para evitar abusos en menores, que "son están máis presentes do que pensamos", Ana Vicente tira de "habilidades básicas". Os dados son alarmantes e aínda que non existen cifras que se circunscriban a Galiza, o Consello de Europa afirma que un de cada cinco menores sufriu algún tipo de abuso sexual –leves ou graves- na súa infancia. "Entre os recursos que lles fornecemos ás crianzas atópanse o recoñecemento de secretos bos e malos, porque unha persoa que comete un abuso adoita empregar cuestións como este é o noso secreto. Tamén aprendemos entre querer ben ou mal e como actuar en casos de que alguén toque baixo a súa roupa interior", conclúe.


Summary: En chave nacional, os resultados deste domingo configuran o Parlamento máis abertzale, o que abre unha porta a liderar importantes cambios en Euskadi. No ámbito da gobernabilidade, a repartición saíulle redonda a Iñigo Urkullu para ter as mans libres. E no terreo interno, o presidente do EBB non conseguiu superar ningunha cifra da era Ibarretxe

Madrid pode xa ir botando contas: de cada tres parlamentares de Araba, Bizkaia e Gipuzkoa, dúas son abertzales. Case a metade dest@s, abertamente independentistas. O resto leva a independencia no seu programa. En palabras do PP, "Sr. Rajoy, 'eles' gañaron por goleada". E o factor desequilibrante deste resultado é a histórica aparición de EH Bildu no Parlamento de Gasteiz con nada menos que 21 escanos. Máis dos previstos antes de que entrasen en xogo as enquisas, como se pode comprobar se se fai unha análise da composición das candidaturas da coalición. Porque o PNV, o gran triunfador da noite, mantén os seus votos por baixo dos resultados de hai catro anos. En canto ao partido que ostentou --detentou, deberíase dicir con maior precisión-- o goberno de Lakua durante os últimos anos, levou unha costalada tremenda. O PSE perdeu practicamente unha terceira parte dos seus apoios de 2003. Probabelmente pagou o traizoar a súa palabra de non pactar co PP, o que o levou a gobernar cunha suma artificial, trucada polo apartheid, e en contra do sentir da maioría da cidadanía vasca. A intención de última hora de se presentar como o freo aos recortes de Rajoy non lle funcionou, porque quedaba na memoria o permeábel que foi aos recortes de Zapatero. O PP non leva gobernando no Estado español desde que empezou a crise. Foi o PSOE o primeiro que sacou a gadaña e quen cambiou a Constitución para que o rescate dos bancos sexa máis importante que a saúde, a educación e o benestar das persoas. A estratexia do medo fracasa e EH Bildu dá a badaladaA estratexia do medo que, con escasa elegancia e menor sutileza, centrou a campaña do PP, non lle deu froitos. Perdeu votos e posicións con respecto a 2009, mais tamén, e moitísimos, se se atende aos 210.797 que sumou hai once meses nos comicios que levaron a Rajoy á Moncloa. O que non cambiou é que daquela foron a cuarta forza e agora tamén. A entrada de EH Bildu con 21 escanos no Parlamento de Gasteiz é un feito que, visto con imparcialidade e frialdade --poñamos que estivesemos a analizar resultados noruegueses--, resulta extraordinario. Unha coalición formada por un partido que tiña catro escanos e outro que tiña un, aliados cunha forza que nunca se mediu nas urnas, e cunha formación que durante os últimos dez anos estivo ilegalizada, perseguida, os seus dirixentes encarcerados, as súas contas bloqueadas, as súas sedes pechadas... Obtén case a terceira parte de todos os escanos. Porén hai máis. EH Bildu é unha forza cunha traxectoria ascendente en Araba e en Bizkaia, onde superou os históricos resultados obtidos por Amaiur hai once meses. En Gipuzkoa, precisamente alí onde goberna, afinará a súa estratexia. Mantén a confianza do 88% de quen votaron a Amaiur, mais o PNV písalle os talóns recuperando neste herrialde o voto que tivo nas anteriores autonómicas. Un estudo posterior determinará cales foron os corrementos de voto entre candidaturas, para que o voto independentista de esquerdas medre no herrialde con respecto a 2009, que o PNV se manteña, que o PSE caia polo precipicio e que o PP case iguale os seus anteriores números. O equipo que lidera Laura Mintegi ten moito que dicir no próximo Parlamento de Gasteiz, onde nunca se viu un grupo tan amplo de independentistas de esquerda. Vía libre para UrkulluTamén Iñigo Urkullu tiña onte motivos para estar contento, non só pola súa vitoria, senón porque a repartición de escanos lle deixa todo o campo de xogo aberto. Unha das cuestións que se dilucidaban nas eleccións deste 21-O era ver se as forzas teoricamente de esquerdas, as que están a defender, por exemplo, cambiar o modelo fiscal, conseguían sumar máis escanos que PNV e PP, o que obrigase @s jeltzales a tentar a roupa antes de optar por gobernar en solitario, porque podía atoparse cunha maioría social que obrigase a ir por onde non quixese. O suicidio das distintas faccións de Esquerda Unida, chámense como se chamen, e os números de EH Bildu e o PSE deixaron este polo en 37 escanos. Os mesmos que teñen PNV e PP. O outsider UPyD conta pouco en todo isto. Con esta repartición de escanos, Iñigo Urkullu vai obter, en primeiro lugar, unha investidura sen problemas. Ninguén o pode impedir, nin no hipotético caso de que a tolemia se apoderase definitivamente das mentes do PSE e tratasen de reeditar o pacto co PP e engadir o voto de UPyD. Entre os tres, teñen os mesmos escanos que a formación gañadora. Desta forma, con Ajuria Enea asegurada, Urkullu pode, sen dúbida, xogar á "xeometría variábel" canto á gobernabilidade, pactando os orzamentos e as leis cuns e con outros partidos, en función dos seus contidos e intencións. 2 de cada 3 parlamentares son abertzalesMais coa mirada posta en Euskal Herria e o seu futuro, e a pesar das urxencias da crise, non pode deixar de ver esa histórica maioría abertzale, con case dúas de cada tres parlamentares. Agora haberá que ver que garda Iñigo Urkullu no caderno que ten escondido no seu domicilio e que di non ensinar a ninguén, e en que ten apuntados os nomes das persoas ás que lles vai ofrecer acompañalo no goberno. Os membros do executivo de Patxi López que nos últimos días estiveron transmitindo que continuarían en cargos de goberno deberán repensar o seu futuro, porque non parece que o PNV teña ningunha necesidade de buscar apoio neles para formar unha coalición. Quere isto dicir que o PSE, coa perda de practicamente a terceira parte dos seus votos, terá que reformular o seu futuro, do mesmo xeito que o fará Patxi López. Non parece probábel que o aínda lehendakari vaia quedar en Gasteiz a liderar o terceiro grupo parlamentar. López é o secretario de Relacións Políticas do PSOE, un posto creado no último congreso para o ter na Executiva Federal do partido. Patxi con tx ou Pachi con chObsérvese a diferenza de chamarse Patxi con tx ou Pachi con ch. Patxi López perdeu a terceira parte dos seus votos. Pachi Vázquez tamén pasou de ter o 30% dos votos nas eleccións galegas ao 20%. Pois ben, Pachi Vázquez puxo o seu cargo a disposición do partido, que é o que se fai cando se sofre un pau desta magnitude. Por contra, Patxi López non fixo nada diso, senón que, o que é peor, incomprensibelmente hai integrantes do PSOE que o postulan para as máis altas responsabilidades no partido, na convicción de que pode ser o salvador do naufraxio. En todo caso, parece darse por seguro que o futuro de Patxi López estará en Madrid, o que obrigará ao PSE a redefinir a súa estrutura interna, probabelmente nun congreso extraordinario. Resulta evidente que gobernar en contra da vontade maioritaria da cidadanía vasca non lle sentou nada ben. E ao seu socio de aventura tampouco lle ha ir moito mellor. É certo que a súa hemorraxia non é tan forte, mais ninguén debe esquecer que o partido que goberna no Estado español é a cuarta forza na CAV. De feito, os dous grandes partidos españois que se alternan en Madrid ocupan aquí a terceira e cuarta posición. É máis, sumando os dous, teñen menos escanos que o PNV en solitario. Ao PP pesoulle moito a xestión da crise que está a facer Mariano Rajoy, mais tamén a súa incapacidade de conectar co sentir da cidadanía vasca. Non basta dicir "somos máis do 51%" da sociedade cando ao final quedas no 7,55% do censo. Despois de que ETA declarase hai un ano o fin da loita armada, o PP paralizouse e ancorou nas receitas da dereita máis extrema, o que non resulta nada rendíbel nesta terra. Neste sentido, os medos que mostraba por UPyD resultaron infundados. O partido de Rosa Díez e Gorka Maneiro foi incapaz de rendibilizar os problemas que o PP puido ter cun sector das vítimas de ETA, nin sequera o descontento d@s afectad@s polos recortes. UPyD revalida o seu escano por Araba, mais faino con menos votos e menor porcentaxe que en 2009. Unha tendencia que se repite no conxunto da Comunidade. O suicidio político de Ezker BatuaA Gorka Maneiro quedoulle a curiosidade numérica de ser o parlamentar que pode romper o empate que se dá entre as dereitas e as esquerdas. Con todo, o extravagante de moitas das súas posicións políticas fai que UPyD sexa case sempre irrelevante como fiel da balanza. Entre tanto, Ezker Batua-Esquerda Unida escenificou a perfección o seu suicidio político. A escisión, o xogo sucio, a confusión de siglas e as decisións da Xunta Electoral levárona á súa desaparición dun Parlamento en que chegaron a ter seis escanos. Ezker Anitza poderá ter o pruído de ser a máis apoiada de ambas as partes. Mais, ao final, o resultado foi cero. Entrementres unhas esquerdas xogaban ao cainismo dos '80, outras tiveron visión e repiten a badalada electoral.


Summary: O último balance da Consellaría de Sanidade indica que houbo outros tres falecementos, dous deles vinculados aos gromos nos centros residencias. A boa nova, dentro da preocupación, é que houbo dúas áreas sanitarias que non rexistraron un aumento no número de casos activos. En vilas como O Incio loitan por recobrar a normalidade.

As novas sobre a expansión do coronavirus na Galiza seguen sen ser boas dado que nas últimas 24 horas houbo 214 novos contaxios malia que tamén se contabilizou máis dun cento de xente curada desta enfermidade. Ademais, entre onte e esta segunda feira déronse tres novos falecementos, deixando o número total en 662 desde que a pandemia chegou ao país. Se ben é certo que aínda queda para chegar ás 700 vítimas, o ritmo de mortes diarias é bastante elevado. Polo menos dous dos tres enfermos finados na última xornada estaban vinculados a residencias de maiores. Segundo a Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellaría de Sanidade, o último doente que perdeu a vida foi un varón de 90 anos que estaba sendo atendido no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS). Advirten de que padecía outras patoloxías previas. Até o momento, o Sergas di ter practicado 367.340 probas PCR para detectar os positivos e descartar máis casos. Se se fala de casos activos, estes quedan hoxe nos 4.243. A maioría das e dos afectados teñen seguimento domiciliario, pero tamén quen está nas UCI (21) ou en unidades especiais de hospitalización (194). Nestes últimos casos nótanse pequenas subidas. Por áreas sanitarias Dentro deste contexto negativo, hai que salientar que entre onte e hoxe non se contabilizaron novos casos positivos nas áreas sanitarias de Vigo (344) e Compostela (688). O maior ascenso tivo lugar na zona de Ourense, onde se sumaron 30 persoas afectadas até quedar en 459. En Pontevedra o crecemento foi de 20 doentes (343) e na demarcación da Coruña e Cee de 10, o que fai que a cifra chegue xa a 1.424 cidadás e cidadáns, sendo o entorno máis afectado con moita diferencia. En Lugo xa son 816 pacientes (seis máis que onte) e na área de Ferrol chegan a 159 (dous a maiores). Un caso especial A situación da localidade do Incio foi e é unha das que máis preocupa pola afección do virus que houbo no seu centro residencial. No entanto, semella que agora a vila "vai recuperando a normalidade" tras facerse un cribado entre a veciñanza hai só uns días. As probas deron negativo, non como sucede na residencia, onde segue a haber moita xente contaxiada. Ademais, a instalación xa tivo que lamentar a morte de 15 usuarias e usuarios. O alcalde, Héctor Corujo, recoñeceu hoxe que "a preocupación se ten desde o primeiro día" e que "a circunstancia é moi dolorosa".


Summary: O desembarco de grandes fondos de investimento e capital desembarcaron en sectores estratéxicos galegos. Poñemos o foco neles no número 339 do semanario Sermos Galiza en papel.

Como en cada cuarta feira sae un novo número do semanario Sermos Galiza en papel. E xa van 339. Abrimos, nesta ocasión, cunha reportaxe sobre os fondos de investimentos e capital que "pescan" en sectores estratéxicos para Galiza como son as infraestruturas (entre elas a AP-9), a enerxía ou a alimentación. Sociedade comeza cunha análise da xornalista María Xosé Porteiro sobre a prostitución, con datos que revelan que na Galiza funcionaban en 2014 un total de 240 clubs de alterne e 323 pisos de contactos. A loita social contra a mina que Atalaya Mining pretende abrir en Touro e no Pino é outro dos temas que tratamos neste número. Os 25 anos da CIG e as experiencias de mozas e mozos que decidiron centrar as súas vidas no rural son as cuestións que debullamos en Economía, mentres que en Política coñecemos as perspectivas electorais de Vilagarcía de Arousa e os nomes que representarán as distintas forzas políticas na Galiza. Internacional dedicámolo a Venezuela, cunha análise do estudoso Xurxo Martiz. Fóra de Serie abre cunha nova entrega de "A Galiza ignorada", que nesta ocasión protagoniza Orosio, o grande historiador do século V. Ademais, entrevistamos Domingo Villar en relación ao seu esperado libro O último barco. Mario Regueira dedícalle a crítica literaria a As mulleres da fin do mundo, de Daniel Asorei, e Andrés Castro fai o propio co filme Blade Runner. Neste número recollemos unha nova crítica teatral de Manuel Xestoso, que debulla as principais obras que se presentan aos premios María Casares. Da man do colectivo Xea coñeceremos un roteiro da Pobra a Boiro pola beira do mar e Mercedes Espiño proponnos como receita unha crema de froitas vermellas. O viño, Señor Cuco. Aliás, "Galiza no mapa" é protagonizado pola cartografía de Pirrus de Noha. A respecto das columnas, Iolanda Gomis escribe sobre feminismo galego, mentres que Iria Veiga analiza a relación entre saúde e xénero. En Opinión publicamos as seccións de Marilar Aleixandre e Guillerme Vázquez e, como cada semana, Xoán Costa ofrécenos un novo "A ollo nu", sobre Proezas de Galicia. O humor gráfico chega da man de Nacho Hortas e de Tokio. Completa este número o Somos Galego, o suplemento bimensual da Mesa pola Normalización Lingüística. Podes mercar o semanario na loxa ou nos quiosques.


Summary: A xustiza deste pequeno país de pouco máis de 300.000 habitantes condena a Larus Welding, ex-conselleiro delegado do banco Glitnir, e Gudmundur Hjaltason, un colaborador seu, a nove meses de cárcere por estaren implicados na mala situación do seu banco, un dos causantes do afundimento económico de Islandia en 2008.

A xustiza de Islandia continúa a poñer nomes e apelidos aos responsábeis da crise financeira do seu país. Os préstamos sen garantías por un valor de 102 millóns de euros a unha sociedade para que pagase unha débeda con Morgan Stanley foi proba abonda para que Larus Welding, ex-conselleiro delegado do banco Glitnir, e Gudmundur Hjaltason, un colaborador seu, teñan que pasar nove meses en cadea. Os feitos aconteceron en 2008 cando tres das catro entidades bancarias dese país quebraron e provocaron un desastre económico do cal aínda se está a recuperar. As malas prácticas destes directivos, como proba a sentenza, causaron o afundimento da entidade ao vulnerar as propias regras da entidade financeira. É a primeira vez na historia dese país que se toman medidas deste tipo. As malas prácticas destes directivos, como proba a sentenza, causaron o afundimento da entidade ao vulnerar as propias regras da entidade financeira. A investigación da crise económica de Islandia afectou tamén ao daquela primeiro ministro, Geir Haarde, que reaccionara nacionalizando a banca. O seu caso resolveuse no mes de abril coa declaración da súa inocencia en tres das catro acusacións que se lle imputaban. A situación económica deste país provocou, no seu momento, un movemento de protesta e a celebración de dúas consultas populares sobre cal sería a solución para a importante débeda externa dos bancos islandeses. A diferenza do que acontece no Estado español, o modelo islandés deixou crebar as entidades e renegociou a débeda cos acredores sen ingresar cartos públicos. Tamén decidiron levar aos tribunais políticos e banqueiros. A resolución do tribunal con estes banqueiros aínda rebaixou a solicitude do Fiscal que pedía cinco anos e medio de prisión para Welding, e cinco anos para Hjaltason.


Summary: Declarou como testemuña no caso que investiga dous altos cargos, ao igual que dous responsables económicos do CHUS e do CHUAC, que tamén lexitimaron a actuación da Administración e seguiron a argumentación da Xunta. "Non se colabora a que se faga xustiza", din os denunciantes

Actuación "correcta" e baseada en "criterios médicos". Esta é a versión que deron as testemuñas que este mércores compareceron nos xulgados polo caso dos tratamentos contra a hepatite C pola que se investiga dous altos cargos da Xunta. Os declarantes adheríronse á versión do Sergas nunha declaración que os denunciantes cren "orientada" pola Administración sanitaria e "lexitimadora da súa política restritiva". As testemuñas, incluída un membro da subcomisió, cualificaron de "correcta" e baseada en "criterios médicos" a actuación do Sergas En sede xudicial declarou este mércores o primeiro dos membros da subcomisión de farmacia que decidía sobre a subministración dos tratamentos contra a hepatite C, así como os xestores que ocupaban, respectivamente, a dirección de Recursos Económicos do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) e do Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC). Foi un novo paso na causa na que instrúe o xuíz Andrés Lago e na que se investiga o daquela director de Asistencia Sanitaria do Sergas, Félix Rubial; e a subdirectora de Farmacia, Carolina González-Criado, aos que se lles atribúen delitos de homicidio por imprudencia profesional grave e prevaricación administrativa. Trátase de aclarar se houbo un atraso ilícito na avaliación de doentes con hepatite C e, xa que logo, na subministración de medicamentos que poderían terlles salvado a vida. A Fiscalía acusara a Xunta de demorar a administración dos fármacos "por razóns orzamentarias". As testemuñas seguiron a liña argumental da Xunta e que xa amosaran os dous investigados, así como o propio presidente do Goberno galego ou o conselleiro de Sanidade. En hora e media de declaración -desde as 10.30 até as 12-, "avalaron toda a actuación da subcomisión e as accións posteriores administrativas", tal e como destacou a este diario Quique Costas, voceiro da Plataforma Galega de Afectados pola Hepatite C. "Son testemuñas de parte", engadiu sobre os declarantes, que chegaron ao xulgado acompañados dos letrados do Executivo. "Son testemuñas de parte; avalaron toda a actuación da subcomisión", din os denunciantes O director xeral da Asesoría Xurídica da Xunta, Manuel Pillado, insistiu tras a declaración que as testemuñas "foron tallantes" en soster que "só se tiveron en conta criterios médicos" á hora de conceder estes tratamentos e que "en ningún caso se restrinxiron por razóns orzamentarias ou doutro tipo". Ademais, segundo o representante da Administración, "aclararon que nunca o orzamento foi un factor limitativo no gasto deste tipo de medicamentos" e que "se cursaron todas as peticións". Ademais, o médico que formaba parte da subcomisión asegurou que se tiveron en conta "os protocolos sanitarios establecidos" e que "en ningún caso se tentou restrinxir", senón que "se intentou a interpretación máis favorable para o tratamento dos pacientes". O letrado da Xunta declarouse "moi satisfeito" coas declaracións e lembrou que os feitos sucederon "nunha época na que estes medicamentos nin tan sequera estaban autorizados nin comercializados en España" e que, "malia iso, sempre se tramitaron as solicitudes, actuouse sen demora e déronse os tratamentos que os facultativos consideraron necesarios". Para Pillado, son tan "ilustrativas" as declaracións que non será necesario que declaren como testemuñas máis integrantes da subcomisión. "Nunca o orzamento foi un factor limitativo no gasto deste tipo de medicamentos", dixeron as testemuñas segundo o letrado da Xunta Pola contra, Quique Costas asegura que pasou "o esperado" e insistiu en que as declaracións foron "claramente orientadas" desde o Sergas e que "non achegaron nada substancial". "Perdeuse unha oportunidade de deitar luz sobre este asunto", insistiu o voceiro da plataforma, que cre que hai "unha especie de pacto de silencio" para que nada se aclare. "Non se está a colaborar en absoluto a que se faga xustiza e a reparar as vítimas", insistiu. "Din que todo se fixo ben, pero está claro que aquí alguén fixo algo mal", declara Costas, que advirte que os responsables económicos declararon que "a súa posición no organigrama non levaba responsabilidade ningunha" e que o membro da subcomisión "mantivo que a actuación do Sergas foi sempre correcta" e que "as actuacións dos dous altos cargos eran actuacións orientadas ao ben dos pacientes". "Non se está a colaborar en absoluto a que se faga xustiza e a reparar as vítimas", di o portavoz da plataforma de afectados "Hai uns feitos acreditados na denuncia e na investigación da Fiscalía e, con todo, cada vez que comparece alguén do Sergas, ben directivos ben persoal da subcomisión, a sensación que nos queda é a de que ninguén ten ningunha responsabilidade", rematou Costas, que espera que o xuíz cite a declarar o resto de integrantes da subcomisión de farmacia. Ademais, as forzas de orde público contactaron xa coas familias das seis vítimas polas que se abriu a causa xudicial para ofertarlles o exercicio das accións legais que lles corresponden.


Summary: O Valedor do Pobo "reitéralle" formalmente ao Sergas a obriga de remitirlle un informe sobre as queixas da plataforma que reclama os servizos pendentes no HULA, polo que agarda dende finais de 2014. As protestas "van arreciar", advirte o colectivo cidadán.

"A súa prepotencia é denigrante". A Xunta en xeral e a Consellería de Sanidade en particular están logrando indignar aínda máis, se cabe, a plataforma cidadá que dende hai máis de dous anos reclama a instalación e funcionamento no Hospital Lucus Augusti dos servizos de hemodinámica 24 horas, radioterapia e medicina nuclear, esenciais para atender infartos e cancro e prometidos polo propio Alberto Núñez Feijóo en 2011. O colectivo que aglutina organizacións veciñais, sociais e políticas e cidadanía a título individual, o mesmo que impulsou a iniciativa lexislativa para tentar lograr eses servizos e que o PP recortou no Parlamento, tenta dende hai meses coñecer as cifras de mortalidade por infarto na provincia derivadas dos traslados á Coruña, toda vez que a unidade atende só en horario de oficina. A Xunta négallelos non só á plataforma, senón tamén ao Valedor do Pobo. "Queremos saber cantas persoas morreron, cantas foran desprazadas ou cantas morreron no desprazamento", explica en conversa con Praza o coordinador da plataforma, José Manuel Carballo. Á vista de que a Xerencia da Área de Xestión Integrada de Lugo "non nos fai caso", o colectivo recorreu ao Valedor, pero "ata ante o Valedor fai ouvidos xordos", lamenta. Efectivamente, dende a oficina do alto comisionado do Parlamento confírmase a este diario que a finais de 2014 representantes da Federación de Asociacións de Veciños de Lugo denunciaron na institución que, "como membros das Comisións de Participación Sanitaria, non teñen acceso a datos de listas de espera" ou "falecementos durante traslados a pesar de telos solicitado". "Sinalan ademais -explican as mesmas fontes- que estas comisións levan cinco anos sen reunirse". O Valedor pedíulle ao Sergas un informe sobre as queixas cidadás a finais de 2014 e o 2 de febreiro tivo que "reiterar" a petición A queixa veciñal foi admitida a trámite e o Valedor dirixiuse a Sanidade para pedir "un informe sobre os aspectos denunciados polos cidadáns". "Este informe aínda non chegou" e o pasado día 2 a petición foi "reiterada". O Valedor, aclaran, non reclama polo momento "eses datos concretos de listas de espera ou falecementos", senón que a actuación está aínda nunha "primeira fase", na que "agarda polo informe" que a Xunta debe facilitar sobre "a situación enunciada". Unha vez que ese informe chegue o Valedor estará "en condicións de facer a análise correspondente sobre a práctica da administración sanitaria" para "resolver se existe ou non mala praxe", indican. A protesta "vai arreciar" Neste contexto, a plataforma advirte de que os vindeiros meses van ser calquera cousa menos tranquilos para os responsables da Xunta e do PP neste ámbito. "A protesta vai arreciar, imos por todas", asegura. "Non pode morrer xente porque ao Goberno se lle antolle, non o podemos tolerar" e, por iso, "a cousa vai a máis" e non se vai limitar á celebración da xa anunciada manifestación en Lugo para tres días antes das eleccións municipais. A plataforma prepara cartelaría para balcóns, fiestras e automóbiles e agarda que a reclamación chegue á Eurocámara Carteis "nas entradas da cidade", "cartelaría nos balcóns e fiestras dos veciños" ou "pasquíns para levar nos coches" son algúns dos materiais que a plataforma prepara mentres tenta contactar con medios de comunicación a nivel estatal "para que isto teña repercusión en toda España". "Estamos contactando tamén -adianta Carballo- con outras provincias que sofren situacións similares" e, nesta liña, "é probable que fagamos unha xuntanza de casteláns-leoneses e galegos en Lugo para aunar esforzos e para que isto non aconteza en ningún sitio". Asemade, no ámbito político, as organizacións veciñais están a contactar tamén cos grupos políticos da oposición no Congreso dos Deputados para forzar debates e votacións ao respecto, "aínda que está dominado polo PP, así que non podemos agardar moito". Do mesmo xeito, agardan que a problemática do HULA chegue ao Parlamento Europeo. "Estamos preparando os contactos cos eurodeputados" para que, "tamén en Bruxelas", se coñeza que a carencia de servizos no hospital lucense é "de suma gravidade".


Summary: Doble cita deportiva de alto nivel este verán en Carnallo. Por un lado Razo, xa coas pistas de volei praia instaladas, acollerá o Trofeo Luis Calvo Sanz, mentres que o circuito de Bértoa prepárase xa para o 13º Autocross do Campionato de España en Carballo.

AUTOCROSS Esta fin de semana dispútase o 13º Autocross do Campionato de España en Carballo. Haberá récord de participaciñón con 117 vehículos, tanto na historia do circuito como no circuíto estatal neste 2021. A organización recae nesta ocasión no Club Rally Coruña, que conta coa colaboración do Concello de Carballo. En cumprimento das medidas de prevención da COVID-19, haberá límite de aforo. Reserva as túas entradas no teléfono 689844185. Toda a información de horarios e demais en carballo.gal. Volei Praia A ADC Volei Praia Costa da Morte coa colaboración do Concello de Carballo organiza actividades arredor deste deporte nas 3 pistas habilitadas na zona da explanada de Razo dende o 1 de xullo ata o 31 de agosto. Nos últimos anos, a media de persoas que utilizan as pistas de volei cada verán sitúase nas 2.000. As pistas están dispoñibles para o público de 16.00 a 20.00 horas, pero tamén existe a opción de practicar deporte nas escolas de volei para todas as idades, a partir de 9 anos, a diario e de balde, de 17.00 a 18.00 horas. E, ademais, o día 25 de xullo celebrarase o Torneo Fundación Luis Calvo Sanz.Toda a info e inscricións, no teléfono 606 400 858.


Summary: Conversamos con Anxo Cabada, fotógrafo e presidente do Ateneo Atlántico de Vigo, que vén de publicar a revista Ateneo na casa 2020. Cabada pon de manifesto que a cultura é un dos sectores máis afectados pola pandemia e que se deixou moi abandonada por parte das institucións. Afirma que a capacidade de diálogo se está a perder e engade que "desde o Ateneo intentamos manter ese foro de debate e de coñecemento".

Avante Pouca Hai un par de semanas publicouse a revista Ateneo na casa 2020, en que consiste?Cando comezou a pandemia, consideramos que había que seguir funcionando, que non podiamos perder o contacto coas persoas que apoian a cultura en Vigo. Por iso sentimos a necesidade de continuar presentando proxectos, e así xurdiu a idea de publicar a revista. O seu obxectivo é impulsar a cultura nesta situación. As institucións, tanto autonómicas como estatais, parece que a deixaron de lado. Os que formamos parte do Ateneo cremos que a aposta pola cultura debe ser unha aposta social e de compromiso, non podemos deixarnos levar. Debemos facer unha resistencia activa, por iso tratamos de intervir en todos os foros e actividades que teñan que ver co proceso de acadar coñecemento. Quen participa na revista?Invitamos os socios e socias do Ateneo para participar mediante traballos literarios. As historias que se foron creando eran tan interesantes que consideramos que tiñan suficiente valor como para darlle unha maior visibilidade e apostamos pola revista. Vivimos en tempos nos que as pantallas nos invaden e consideramos que a escrita, e a cultura en xeral, debe ter vida. A revista presenta diferentes seccións resultantes dunha serie de exercicios literarios, como a creación de haikus, que levamos a cabo en reunións organizadas polo Ateneo. Quedamos realmente sorprendidos pola capacidade de resposta e a calidade que demostrou a xente que participou. No que se refire á temática dos textos, céntrase no confinamento e na situación de pandemia que vivimos, nesa sensación de sentírmonos prisioneiros nas nosas propias casas. Avante Media Como levou, e está levando, o Ateneo a situación dada pola Covid?Pois con moitos plans alternativos. Non queriamos esvaecer polo tema da pandemia, por iso seguimos propoñendo temas a través das redes. Seguímonos movendo. Agora baixamos o nivel de actividades de atención ao público pero estamos activos noutros medios. Intentamos que non esmoreza a nosa presenza na cidade. Non podemos facer plans a longo prazo pero si temos novos proxectos que desenvolvemos en relación a diferentes temas de actualidade. De feito, vimos de comezar un ciclo referido á historia da cidade de Vigo. Como ultimamente non nos podemos xuntar nin discutir, a capacidade de diálogo estase a perder. Por este motivo, nós seguimos achegando temas para que non deixemos de intervir na nosa historia. Todos os cidadáns e cidadás intentamos ser activos e que se teña en conta a nosa opinión. Temos que entender a cidade como unha ágora de discusión e non deixar que nos dean todo o traballo empaquetado e feito. Debemos ser críticos. Desde o Ateneo, intentamos manter ese foro de debate e de coñecemento. Avante Toda Como de importantes son este tipo de proxectos para impulsar a cultura? Penso que todas as persoas que participamos na cultura nos sentimos moi soas. Existe un enorme abandono, como se a cultura xa non tivese vida. Pero claro que a ten, xa o vemos cos premios que están recibindo moitos compañeiros e compañeiras do sector. Isto demostra que realmente temos un potencial creativo moi grande. Nós intentamos achegar o noso gran de area para que o éxodo creativo que se está a vivir se cuestione e se teña máis en conta o valor da xente que traballa activamente nos eidos da cultura. É unha tristeza que todo ese potencial marche fóra. Debemos acoller estas persoas, defendelas e visibilizalas. Por iso intentamos pór en valor este tipo de problemas que afectan á vida diaria da cidade e ao seu futuro, que se presenta moi difícil.


Summary: As 63 confrarías galegas renovarán os seus órganos de goberno tras anos sen se convocar eleccions.

Non foi sen tempo. Tras anos de espera, as 63 confrarías de pescadores existentes en Galiza renovarán os seus órganos de goberno. Será nas eleccións deste 28 de xaneiro. Uns comicios que levaban anos paralisados (antes realizábanse cada catro anos) mentres a Xunta preparaba unha nova norma que os regulase e 'unificase'. Xa está a norma e xa se pode votar. Por primeira vez, votarase nestes 63 pósitos ao unísono. Perto de 13.000 persoas teñen dereito a participar para elexir o que popularmente se ten chamado 'alcaldías do mar'. Son 12.859 persoas as que figuran nos censos e con dereito a votar. Delas, 8.308 son mariñeiros e mariscadoras. As 4.551 restantes son armadores. O alto número de 'armadores' galegos devén de que son os propietarios das embarcacións. E na flota de baixura de Galiza hai miles de pequenas embarcacións artesanais para faenar ao día. Nada que ver, logo, coa imaxe de 'armador' que se poida ter. Os comicios desenvolveranse en 3 partes, tal e como establece a normativa de convocatoria de eleccións que regula todo este proceso electoral e detalla todos os pasos a seguir en cada momento para elixir o patrón maior e os membros do cabido. En primeiro lugar realizaranse as eleccións nas 63 confrarías de pescadores de Galicia, despois celebraranse as votacións nas 3 federacións provinciais e finalmente elixirase ao presidente da Federación Galega de Confrarías de Galicia. Noia, con 1335 socios, A Illa (895), Rianxo (740) e Cambados (606) son as confrarías máis grandes en canto a número de persoas asociadas.


Summary: Feijóo anunciou o acordo acadado coa petroleira mexicana Pemex para a realización de 7 destes buques na Galiza e os outros 7 en colaboración co sector naval mexicano

O presidente da Xunta, Núñez Feijóo, vén de anunciar que se acadou un acordo coa petroleira mexicana Pemex para estaleiros galegos participaren na construción de 14 remolcadores para a frota desta multinacional. En virtude deste acordo, os estalerios galegos construirán 7 destes buques, alén de colaborar na construción doutros sete co sector naval mexicano. Para Feijóo, este acordo ten unha gran importancia, ademáis de sinalar que Pemex está a valorar a posibilidade de empregar o porto exterior da Coruña como base loxística internacional


Summary: A segunda edición da iniciativa coordinada por Cousa de Raíces terá lugar o sábado 8 de xuño. As Brigadas Deseucaliptizadoras preparan xa catro accións en Ferrol, Lousame, Cenlle e Cotobade.

Os días 21 e 23 de marzo, coincidindo coa celebración do Día Mundial do Bosques, Cousas de Raíces lanzou a primeira campaña de Deseucaliptización Simultánea de Galicia. Ao redor de 360 persoas voluntarias participaron nun total de 11 accións en Cerdedo-Cotobade, Pontevedra, A Coruña, Mondariz, Ponteareas, Agolada, Caldas de Reis, Melón, Ponte Caldelas, Vigo e Lousame.A organización da segunda Deseucaliptización Simultánea, que terá lugar o sábado 8 de xuño, xa está en marcha cunha chamada á participación de voluntarios e voluntarias. As Brigadas Deseucaliptizadoras impulsadas por Verdegaia están a organizar catro accións en Ferrol, Lousame, Cenlle e Cotobade, en colaboración con entidades veciñais e comuneiras, como a CMVMC de Froxán, Montescola, Asociación Veciñal de Lentille, CMVMC de Rebordelo.Todas as intervencións realizaranse pola mañá e as organizacións e persoas anfitrioas ofrecerán un xantar de albaroque a todas as voluntarias participantes. O límite para anotarse en cada unha das intervencións é o mércores 5 de xuño, sendo imprescindible para planificar a loxística das accións e comidas.As catro acciónsO Calexón en Valón (Ferrol). É unha área moi castigada polas repoboacións de eucaliptos, o abandono das actividades tradicionais e as obras de acceso ó porto exterior de Ferrol. Á vez trátase dun lugar moi visible por atravesalo a estrada que conduce ás praias de Doniños e san Xurxo, o que pode darlle máis repercusión e visibilidade á actuación das brigadas. A zona de intervención é unha parcela de titularidade privada de case 1 hectárea, na que se queren recuperar os valores ambientais e paisaxísticos.Área Conservada pola Comunidade de Froxán (Lousame). Os traballos na Comunidades de Montes de Froxán, recoñecida como ICCA (Indigenous and Community Conserved Areas) polo programa das Nacións Unidas para o Ambiente, centraranse desta volta en consolidar a eliminación de rebrotes de eucalipto e arrincado de novos eucaliptos nacidos de semente nun hábitat de bosque de ribeira.Montes de Lentille (Cenlle). O obxectivo é frear a a invasión de mimosa (Acacia dealbata) que sofre a comarca. A intervención manual terá como obxectivo eliminar os pés de acacia mantendo as árbores autóctonas que conseguiron sobrevivir (carballos, érbedos, etc.).Montes de Rebordelo (Cotobade). Os traballos centraranse nunha zona que sufriu o desastre ambiental da vaga de lumes de outubro de 2017


Summary: As eleccións internas da confluencia pospóñense por decisión da súa comisión de garantías. Este órgao apreciou irregularidades no proceso, arredor dun censo que experimentou un incremento moi significativo de altas, máis de 1.500 persoas, desde o plenario de finais de outubro, a cimeira en que o sector crítico derrotou en votacións sensíbeis a equipa dirixida por Luís Villares.

Mentres non se resolver as pretensas irregularidades por medio dunha auditoría fica en suspenso o proceso de elección do Consello da Marea, o máximo órgao da confluencia entre plenarios. Así o comunicou, nunha conferencia de imprensa de urxencia este mesmo serán, a comisión de garantías do partido instrumental. As primarias estaban axendadas entre o 1 e o 3 de decembro —ou sexa, son suspendidas a escasas horas de que as persoas inscritas puidesen, este mesmo sábado, comezar a votar— e no censo figuraban por volta de 4.500 persoas, 1.500 máis que as que tiveron dereito de voto no plenario do pasado 27 de outubro. Precisamente o pasado 27 de outubro a comisión de garantíasl xa decretou unha suspensión cautelar ante a existencia de deficiencias no proceso. Ao non teren sido subsanadas, a decisión agora é a de desconvocar as votacións á espera da realización dunha auditoría. As irregularidades terían a ver co feito de que durante 24 horas o responsábel legal do censo perante a Axencia Española de Protección de Datos, Gonzalo Rodríguez, non puido acceder ao listado das persoas inscritas, xestionado pola empresa Agora Voting. O que aprecia agora a Comisión de Garantías é que a poucas horas do comezo da votación non se informara correctamente ás persoas inscritas dos locais de votación, sen existir xa tempo material para o facer. Na conferencia de imprensa, os integrantes da comisión de garantías manifestaron non teren sospeitas sobre ningunha persoa concreta da organización. "Eu non dubido de ningún compañeiro nin dos responsábeis que tiveron acceso ao censo nin da propia empresa. Non dubido da súa transparencia", afirmou Manuel Nogueira, integrante tamén da Comisión de Garantías.


Summary: Falamos con Roberto Varela, de CIG-Autonómica, da denuncia que o sindicato interpuxo en 2012 e pola que acaban de ser imputados tres altos cargos da Xunta, entre eles o máximo responsábel da loita contra os incendios, Fernández Couto.

- Tres altos cargos da Xunta, entre eles o máximo responsábel forestal, investigados (antes imputado) por presuntas contratacións irregulares nos helicópteros contra-incendios. Unha imputación que deriva da denuncia presentada perante o xulgado de Compostela en 2012 pola CIG por un presunto delito de prevaricación, van xa alá cinco anos. Que vos levou a dar ese paso? - Traballadores da loita contra o lume informáronos daquela que nas bases de helicópteros operaban uns aparatos da empresa Inaer e traballadores da empresa Natutecnia. Nós diriximos entón un escrito á conselleira de Medio Rural dicindo que xa sabiamos quen ía levar o concurso dos helicópteros para ese ano, Inaer e Natutecnia. Non tivemos resposta. E ao pouco vimos como, efectivamente, estas empresas foron as adxudicatarias e non a través dun concurso, senón a dedo, directamente. A administración escusouse alegando que a tempada de incendios estaba enriba polo que tiveran que actuar así. A propia conselleira chegou a dicir que fora a través dunha encomenda de xestión, mais esta escusa non val: estas encomendas só se poden facer entre administracións públicas e non con empresas privadas. - Daquela a consellería de Medio Rural e Mar estaban unidas e era conselleira Rosa Quintana... - A denuncia foi posta contra Tomás Fernández Couto, que daquela era director xeral de Montes. Unha persoa que leva moitos anos en postos desta responsabilidade. Desde 1996 e agás no período do bipartito Fernández Couto leva na administración a responsabilidade na cuestión dos incendios. A denuncia tamén ía contra o secretario xeral técnico naqueles momentos, Vidal Pardo, que ao pouco temo dimitiu alegando motivos persoais. E a denuncia tamén ía contra Rosa Quintana, a conselleira. Agora imputan Fernández Couto e dous altos cargos máis. Nós denunciamos aqueles feitos por coñecemento dos traballadores. O concurso negociado sen publicidade pode facerse, si, mais cun importe de até 100.000 euros e nós estamos a falar aquí de 6.600.000 euros. Tiña que ir a concurso público si ou si e ser publicado no DOG, no boletín da Unión Europea, etc... E non se fixo, foi a dedo. - Volvestes detectar situacións deste tipo? - En abril 2016 presentamos unha denuncia na Fiscalía tamén en relacións aos medios aéreos para esa campaña, mais nesta ocasión a denuncia foi arquivada ao non ver Fiscalía motivos. Estas imputacións veñen da de 2012 e o propio Consello de Contas recolleu este caso. Entre a denuncia, o informe do consello de contas, reactivouse o tema. -A denuncia da 'privatización' do servizo de loita contra incendios, o recurso a empresas privadas, é unha política que desde a CIG vindes denunciando de vello, unha política que produce situacións como estas, de contratos de millóns de euros presuntamente irregulares a empresas... - Inaer é case un monopolio no tema dos helicópteros, é case a única que hai a nivel estatal de aparatos para este tipo de tarefas. As brigadas de traballadores de Natutecnia seguiron traballando. Son pasos que se dan na privatización do servizo, iso é obvio. Cando meteron brigadas de empresas privadas contra o lume en 2012 fora unha novidade mais agora xa é unha normalidade. - Os principais responsábeis da Xunta, co presidente á cabeza, saíu ao pouco de se coñecer as imputacións a defender os investigados... - Feijóo mesmo mencionou as familias dos altos cargos, que deben de estar orgullosas porque cumpriron coa súa labor. Ou sexa, que de aí se desprende que para eles [PP] o que fixeron está ben feito. Iso cara fóra, outra cousa é cara dentro, como estarán as cousas. A presión é importante. Porque de Fernández-Couto xa se solicita desde grupos parlamentares e desde sindicatos como a CIG a súa dimisión pola xestión da vaga de incendios de outubro.


Summary: En Santalla de Lóuzara, a súa terra, LugoPatrimonio rendeu homenaxe o pasado 8 de agosto a Irene Vergara Vilariño, falecida o pasado 11 de abril aos 53 anos de idade.

Cando a Fiz Vergara Vilariño lle faltou a voz, foi a súa irmá Irene quen lla cedeu. Albacea da memoria do poeta, Irene Vergara Vilariño finou o pasado mes de abril e catro meses despois, a asociación LugoPatrimonio rendeulle homenaxe en Santalla de Lóuzara cun acto ao que tamén asistiu a súa familia. Unha ofrenda floral e lecturas sobre Irene ademais de poemas relacionados de Fiz Vergara compuxeron a parte literaria e máis emotiva do acto no que interviñeron a súa filla María Celeiro Vergara e o presidente de LugoPatrimonio, Lois Diéguez. "Batalladora incansábel polo noso idioma, cultura e nación, sen descanso e desde a grandiosa humildade que sempre a caracterizou. O seu sorriso e sosego ficarán connosco para sempre", sinalan desde LugoPatrimonio.


Summary: O piragüismo galego triunfa nas augas portuguesas de Ponte de Lima.

O Campionato do Mundo de Maratón que acolleu durante catro días a localidade portuguesa de Ponte de Lima foi unha festa para o piragüismo galego. Dezanove padeeiras e padeeiros do país participaban nunha competición na que estaba presente o mellor deste deporte a nivel internacional. Se o evento comezou o primeiro día no maratón curto en C1 coa medalla de ouro de Diego Romero (Breogán do Grove) e a prata de Jaime Duro (Cidade de Pontevedra) xunto ao bronce de Iván Alonso (Piragüismo Olívico) en K1, continuou na segunda xornada na proba de C1, Sub-23, co ouro de Jaime Duro e o bronce de Diego Piñeiro (ambos do E.P. Cidade de Pontevedra). O piragüismo galego buscará medallas no Mundial de 2022 Primeiro mundial para Manuel Garrido A seguinte medalla caeu coa pa de Manuel Garrido en C1 e foi nada menos que a medalla de ouro. O padeeiro de Tui proclamouse campión do mundo cun crono de 02:04:52.36, mentres que o grovense Tono Campos facíase co bronce. A regata contou cun incidente entre varias embarcacións. Cando Garrido ocupaba os postos de cabeza, un grupo de seis embarcacións no que estaba situado chocábanse varios dos integrantes. O galego aproveitou para irse xunto ao húngaro Marton Kover, ao cabo medalla de prata. A partir dese momento, o bo entendemento entre o galego e o húngaro fixo que aumentase a vantaxe que Garrido aproveitou ao final. A última xornada continuaron as vitorias. Os padeeiros do Breogán, Manuel Antonio Campos e Diego Romero, revalidaron o título de campións do mundo de maratón na categoría C2. Valeulles a experiencia de levar tres títulos consecutivos formando parella. Ademais, Tono Campos suma o metal número 23 entre europeos e mundiais. Nesta ocasión, subcampións foron a dupla do Club Piragüismo As Torres, de Fernando Busto e Diego Migéns. Galiza segue a arrasar en piragüismo: Pleno de clasificacións no primeiro día do Mundial Junior e Sub-23 As 'Tanias' campioas As últimas triunfadoras galegas do Mundial foron as piragüistas Tania Fernández e Tania Álvarez finalizaron en primeira posición a proba de K2 no campionato do mundo, por diante das húngaras Renata Csay e Zsofia Czellai. A parella marcou un tempo de 1:58:09.5 , superando ás húngaras en nove segundos. Despois dun bronce en 2018 e dúas pratas en 2019 e 2021, as galegas conságranse na distancia, cun metal dourado que engrandece máis se cabe a súa traxectoria deportiva. As suecas Melina Andersson e Johanna Johansson gañaron o bronce, a 23 segundos das galegas.


Summary: 'Que nom te silenciem' é o lema escollido para a 32ª edición do evento, que será apresentado esta sexta-feira na Arca de Noe, en Vilar de Santos

Concertos, poesía, exposicións, audiovisuais, palestras, artesanía e desporto encherán Salvaterra de Miño o próximo 1 de setembro nun Festival da Poesía do Condado que concentrará todo o seu programa nunha soa xornada. Esta sexta-feira 15 de xuño, a Arca de Noé de Vilar de Santos acollerá a apresentación da trixésimo segunda edición da festa. Será ás 22 horase o acto contará cun concerto de K-Neves do Autoblues Chicago-Fornelos. "Embora este ano reducimos a un só dia o festival, compensarémolo cunha ampla e variada programación que, como sempre, terá a música e a poesía como o seu eixo central", indican desde a organización do festival, que este ano escolleu 'Que nom te silenciem' como lema. O Festival da Poesía do Condado, cunha longa traxectoria ás costas, volve reafirmar a súa consciencia política a través da reivindicación na que centra cada edición. "É un festival que leva 32 edicións, e as xeracións anteriores xa usaban estes lemas para que os poetas creasen poesía en torno a estes temas", explica Xocas Lorenzo, membro da SDC Condado -entidade organizadora-. Lorenzo xustifica esta declaración de intencións como unha reacción ante os ataques á liberdade de expresión "que están chegando a uns límites inaceptábeis". "É unha frase que resume o 155, o secuestro dun libro, as penas de prisión por cantar, que uns rapaces se vaian comer 13 anos na prisión por unha pelexa nun bar…", conclúe.


Summary: Francisco Correa recoñece a veracidade do escrito da Fiscalía

O xefe da trama Gürtel, Francisco Correa, condenado a 51 anos de cadea pola Audiencia Nacional no xuízo da etapa entre 1999 e 2005 por prevaricación, fraude, suborno, falsidade en documento público, malversación e branqueo de capitais; enviou dous escritos á Fiscalía Anticorrupción onde detalla a corrupción en Boadilla del Monte, naquela altura gobernado polo PP con maioría absoluta. Correa explica como actuaba de intermediario entre as empresas e o Concello e negociaba o porcentaxe de suborno por cada adxudicación, cando se facía efectivo o contrato "os empresarios entregábanme o diñeiro en efectivo e eu sempre llo entregaba a Arturo (González Panero, alcalde naquel intre) ou a Tomás (Martín Morales, Conselleiro Delegado da Empresa do Chan e a Vivenda de Boadilla), dependendo que órgano licitaba o concurso". En todo caso, aclara Correa que ademais o alcalde recibía suborno en todos os casos "en especie, viaxes, sastrería, zapatería, etc". Nos escritos tamén se recoñece a viaxe de 3 ou 4 días a Miami de Arturo González con Correa, que pagou os gastos, no que lle presentou a empresa Fortune, coa cal mantiña relacións comerciais, para que o ex alcalde "investira, obviamente co diñeiro obtido polos subornos que lle entreguei" afirma Correa. A Fiscalía ten razón Correa asume en primeira instancia que os feitos presentados no escrito da Fiscalía para o xuízo da Gürtel entre 2006 até 2009 son certos, nese proceso -que comezará o vindeiro setembro- investíganse os presuntos subornos a autoridades de Boadilla del Monte, na Comunidade de Madrid. A Fiscalía Anticorrupción pide 76 anos de prisión para Francisco Correa, 40 para o ex alcalde Arturo González Panero, e 64 anos para Pablo Crespo, daquela secretario de Organización do PP galego. Neste segundo xuízo tamén se apuntou ao PP como partícipe a título lucrativo dos delitos cometidos pola trama. No primeiro xuízo fora condenado a pagar 245.000 euros das comisión ilícitas, unha vez confirmada a sentencia polo Supremo, levou a que se puxera en marcha a moción de censura que rematou co goberno de Mariano Rajoy.


Summary: @s de Meira impuxéronse nas categorías de absoluto masculino e feminino desta modalidade do remo en banco fixo. Agora poñen proa a Cantabria, onde na fin de semana vai decorrer o campionato estatal.

Samertolameu de Meira fixo 'doblete' esta fin de semana no Campionato galego de bateis o atinxir a vitoria nas categorías absoluta masculina e feminina. Recuncan así no resultado deste campionato en 2013, no que @s remeir@s de Meira triunfaran tamén en esas dúas categorías. Mais no campionato, que decorreu na Pobra do Caramiñal, en augas da Ría de Arousa, houbo máis vencedores pois no campionato competiron as cinco tripulacións clasificadas en cada unha das diferentes categorías. Así, as vogadoras de Vilaxoán impuxéronse nas promesas femininas e Cabo da Cruz en xuvenil feminino. Mecos triunfou en xuvenil masculino, o batel de Cabana-Ferrol gañou en cadete masculino e o Náutico de Vigo foi quen se impuxo en infantil. Coa proa posta en Cantabria Na vindeira fin de semana Camargo acollerá o Campionato estatal de bateis, unha cita que tradicionalmente dáselle ben ás tripulacións galegas. Na de 2013 Samertolameu de Meira gañou en absoluto masculino e feminino e Cabana-Ferrol en infantil masculino.


Summary: Desde a madrugada desta segunda @s gandeir@s comezarán unha folga de entrega do leite para denunciaren o insostíbel da súa situación e exixiren uns prezos xustos para o seu produto. Nas últimas horas, a administración convocou os sindicatos a unha xuntanza para abordar o problema e intentar chegar a un acordo que evite a protesta. Un movemento da Xunta tras meses e meses de desleixo

Os baixos prezos do leite están a situar milleiros de explotacións galegas ao borde do peche. A insostíbel situación fai que sindicatos e organizacións de productor@s convoquen unha folga na distribución do leite que dará comezo a madrugada desta segunda. A administración convou os sindicatos a unha xuntanza, tras meses de desleixo, para tentar acadar un acordo. @s gandeir@s din estar fart@s da situación, con prezos moi por baixo do propio custo de producción do leite. Na Galiza, o prezo do leite é o máis baixo do estado e da UE. Prezos de miseria: o leite págase na Galiza aos e ás produtoras a unha media de 28 céntimos, dos prezos máis baixos da Unión Europea e do estado. Producir ese litro de leite custa, só en penso para manter as vacas, 36 céntimos. Xa que logo, @s gandeir@s galegos perden cartos por cada litro que producen. Queda de ingresos dun 43% nestes anos: Desde 2005, entrementres os ingresos d@s gandeir@s galeg@s pola venda de leite medraron un 0,9%, os custos de explotación fixérono nun 29,6%, co cal a súa renda caeu nun 43%. Isto está provocado en boa medida porque o prezo que reciben é dos máis baixos da Unión europea e o máis baixo do Estado español: un 5,5% menos que a media estatal, un 5,48% inferior ao de Portugal, un 1,10% inferior ao de Francia, un 5,65% ao de Alemaña e un 12,16% inferior ao de Holanda. Perto de 5.000 explotacións pechadas na Galiza: Entre 2005 e 2010, segundo datos oficiais, perdéronse na Galiza máis de 4.500 explotacións leiteiras. E desde entón o panorama non fixo senón empeorar. As 11.000 restantes están na corda frouxa, recoñece o sector. E pola volta de 3.000 explotación lácteas acollidas ao plan de modernización nos últimos anos están a piques de suspender pagos. Unha Xunta que mira para outro lado: a persar de convocar para esta segunda unha xunta cos sindicatos para abordar o problema, tod@s coinciden en que a actitude da administración autonómica ten responsabilidade na crise do sector. Lembran que na lexislatura anterior de Feijóo se liquidaron mecanismos existentes como a mesa do leite, o observatorio de prezos, o banco de terras... Para alén de apoiar proxectos (Alimentos Lácteos) cunha responsabilidade grande en tirar os prezos. Desregulación interesada: máis dunha vez nos sindicatos como Fruga ou SLG sinalaron as políticas de desregulación europeas como responsábeis tamén do escenario actual. Estas políticas propiciaron que Alemaña e Francia aumentasen a súa produción de leite, apostando por colocar noutros mercados (como o español) o seu excedente con prezos moi baixos. Para iso botaron e botan man das súas potentes cadeas de comercialización (grandes superficies como Alcampo ou Carrefour). Aliás, o 80% do leite galego comercialízano empresas de fóra. Contra o esmorecemento do rural galego: A defensa do sector lácteo galego é a defensa do medio rural galego, lembran os convocantes. Un sector que xera pola volta de 66.000 empregos e en torno ao que pivota gran parte da economía directa e indirecta de non poucas comarcas galegas. Os sindicatos chaman á folga As organizacións sindicais encargadas da convocatoria fixeron un chamamento esta segunda feira a que @s gandeir@s secunden a convocatoria de folga e non entreguen o leite a partir das 0.00h desta terza feira. En conferencia de imprensa, representantes de UU.AA, SLG e XX.AA, aseguraron, asemade, que poderían iniciar unha folga de impagos pois "se non nos pagan non podemos pagar", indicou Xan Pérez (UU.AA). Aliás, aseveraron que se as administracións públicas non toman nota das exixencias do sector lácteo, o paro das entregas podería facerse indefinido, malia a que agardan non ter que chegar até ese extremo.


Summary: Arnaldo Otegi saiu da prisión de Logroño 6 anos e 4 meses após a súa entrada na cadea, acusado de intentar reorganizar a entón ilegalizada esquerda abertzale. Reafirmou, máis unha vez, a aposta da esquerda abertzale na paz.

Otegi xa está libre. Seis anos e catro meses após o seu encarceramento, o secretario xeral de Sortu e líder da esquerda abertzale saiu esta mañá da prisión de Logroño para ser recibidas por máis de 300 persoas que o agardaban ás portas do recinto. Saudos, apertas, bicos, palabras de ánimo e benvida, e o obrigado 'aurresku' de honra para o de Elgoibar, que vén de pasar 2.330 dias na cadea acusado de intentar organizar a esquerda abertzale (cuxas organizacións estaban ilegalizadas naquela altura). Otegi lembrou que no Estado español hai presos políticos -e tivo unha lembranbza para os presos sociais-, e afirmou que a el e os outros acusados no caso 'Bateragune' "encarceráronnos como vascos, cidadáns de Euskal Herria, independentistas e socialistas, e como tal saimos". Lembrou que foron a prisión por apostar na paz, e que durante a súa estancia en prisión "reforzamos a nosa aposta". Tamén se referiu ás espectativas sobre a súa candidatura ou non como Lehendakari. "Hai moito morbo", dixo, e remarcou: "O mellor lehendakari para o pobo, o pobo". Após a intervención e novos saúdos, marchou cara Elgoibar, a súa localidade, en compañía de familiares e amigos. Nos vindeiros días decorrerán diferentes actos políticos en uskal Herria para celbrear a liberación de Otegi.


"Proceso polo cal unha persoa ou grupo social adquiren os medios para fortalecer o seu potencial en termos económicos, políticos ou sociais". Esa é a terceira acepción que vén de incorporar o dicionario da Real Academia Galega baixo o termo apoderamento, á que acompaña co exemplo de uso "apoderamento feminino". A academia incorpora ao termo a acepción "proceso polo cal unha persoa ou grupo social adquiren os medios para fortalecer o seu potencial en termos económicos, políticos ou sociais" e pon como exemplo "apoderamento feminino" A RAG explica que o termo inglés empowerment "irrompeu desde o feminismo no vocabulario cotián para referirse a un dos elementos do avance cara á igualdade de xénero", polo que tras recibir o pasado maio unha petición ao respecto, a institución vén de incorporar esa acepción ao termo galego apoderamento. Manuel González, catedrático de Filoloxía Románica e coordinador do Seminario de Lexicografía da RAG, explica que, fronte ao que acontece en linguas como o portugués ou o italiano, en galego o préstamo íntegro do inglés, empowerment, apenas tivo uso, nin se rexistrou unha posible adaptación fonética como podería ser empovermento. Pola contra, pola influencia do castelán, veuse empregando con frecuencia empoderamento. Fronte a esas opcións, a RAG optou por tirar do termo apoderamento. Así o explica González: "O galego tradicional non coñece un verbo empoderar, que si existe en castelán, aínda que con pouco uso, desde a época medieval. Pero posúe o verbo apoderar, da mesma familia ca o inglés empower, e con practicamente os mesmos significados tradicionais ca este ('autorizar' ou 'dar poderes', 'capacitar' e 'superar en forza ou intensidade'), e posúe igualmente un substantivo derivado apoderamento, cos mesmos significados tradicionais do inglés empowerment. Por iso parece máis axeitado para a lingua galega adoptarmos para esta nova acepción aparecida no inglés to empower e empowerment as denominacións tradicionais galegas apoderar e apoderamento" Xunto con esa acepción ligada ao feminismo, a RAG tamén incorporou a apoderamento outra acepción máis derivada do mundo empresarial para referirse á delegación de poder de decisión nas persoas colaboradoras e subalternas para que se sintan máis implicadas e responsables nunha organización ou nunha empresa.


Summary: A deputada Rosana Pérez considera que a suba do imposto non atinxiu o obxectivo de aumentar a recadación e, por contra, "encareceu de xeito desmesurado os prezos e está a destruir empresas e postos de traballo"

A deputada do BNG no Congreso, Rosana Pérez, presentou na Cámara unha proposición non de lei e unha pregunta parlamentar na que insta ao Goberno a reconsiderar o IVE do 21% fixado en setembro para o ámbito cultural (onde era do 8%) e para o material escolar (era o 4%). "As subas do IVE aplicadas desde setembro de 2012, que ademáis do efecto pernicioso de provocar un considerábel aumento dos prezos, non "está a xerar as recadacións que o Goberno presumía". Pón de manifesto que "está demostrado que se produce unha contención no consumo da actividade cultural debido precisamente a ese encarecemento que, unido ás rebaixas salariais e ao aumento desmesurado do paro, fan que á cidadanía lle resulte moi difícil poder consumir produtos culturais como ir ao cinema, ao teatro ou a concertos". O Goberno de Rajoy incrementou o IVE que pasou na cultura do 8% ao 21%. "Están a facer da cultura algo sço ao alcance das elítes", Gastos de cara un novo curso escolar Rosana considera, aliás, que "Dado o grave contexto económico polo que atravesa o Estado español e ás portas de que se inicie un novo curso escolar, tamén é preciso ter moi presente o aumento do IVE no material escolar, co impacto que iso ten en milleiros de familias.


Summary: Amigos da Terra alerta a Medio Rural e Patrimonio da desaparición do centenario carballo de Vilar de Astrés, en Ourense, na contorna do Camiño de Santiago.

Un carballo centenario menos por mor da acción humana. Amigos da Terra vén de denunciar ante a Consellería de Medio Rural e mais a Dirección Xeral de Patrimonio a desaparición do centenario carballo que ata hai poucas semanas era protagonista na paisaxe de Vilar de Astrés, unha parroquia do rural do concello de Ourense situada, ademais, na contorna do Camiño de Santiago. A árbore, afirman, seguiría en pé se non fose pola imprudencia na realización nos traballos de canalización dunha liña eléctrica de Gas Natural-Fenosa. A explicación 'oficial' do sucedido indica que as raíces do carballo estaban podres. Pero isto, afirman dende Amigos da Terra, non é exacto. "Polas evidencias que se observan nas raíces que quedaron ao aire" fica claro que "as que estaban orientadas cara ao Camiño "tiñan signos evidentes de podremia", se ben as que apuntaban cara á outra banda, a dunha capela próxima, "estaban en bo estado e fixaban a árbore ao solo". Así, lamentan, as obras da compañía eléctrica "arrincaron as raíces que sostiñan árbore en pé", unha "actuación sen medidas de precaución" que "provocou a caída do carballo". O toco da árbore -parte máis próxima á raíz tras o corte-, explican, "amosa que non había ningún signo de podremia", xa que a súa madeira está "en moi bo estado". Se non se arrincasen as raíces sás, "a árbore seguiría en pé". "Tanto o tronco principal como as pólas estaban en perfectas condicións", acrecentan. Amigos da Terra asegura que a obra arrincou as raíces que "fixaban a árbore ao solo" e denuncian a corta ante Medio Rural e Patrimonio Tras as medicións realizadas nunha visita á zona o pasado 22 de xaneiro Amigos da Terra conclúe que o diámetro do tronco da árbore desaparecida era de entre 126 e 133 centímetros e a súa idade era de, aproximadamente, 160 anos. Os datos recollidos na semana forestal de Ourense en 2015, detallaban que a coñecida como 'Carballa do San Bieito' medía 25 metros de alto e cubría un perímetro superior aos 4 metros. "Este tipo de actuacións poderían evitarse", evidencia o colectivo ecoloxista, que subliña ademais que non é menor a proximidade do Camiño de Santiago. Os camiños "están protexidos por lei e o seu coidado e protección debe ser prioridade tanto das administracións como da cidadanía". E os valores naturais, salientan, están incluídos nesa protección.


Summary: Critican a inacción das institucións á hora de ofrecer un porto seguro a un navío que se acha á deriva após ter resgatado 121 inmigrantes o pasado 1 de agosto.

"A axuda humanitaria e solidaria entre seres humanos non pode ser ilegal", razoa o partido En Marea através dun comunicado de imprensa. A formación liderada por Luís Villares critica a UE por "se pór de perfil" e ao Goberno Sánchez por tampouco ofrecer ningunha solución. Para En Marea, estamos perante unha "emerxencia" humana e non se pode agardar máís á hora de actuar. "O Sáhara e o Mediterráneo son as auténticas cámaras de gas do século XXI", opinan, a facer a súa a frase do fundador de Proactiva Open Arms, o catalán Òscar Camps. O navío áchase a 24 millas da costa da Illa de Lampedusa, sen ningunha esperanza de obter autorización para poder atracar nun porto italiano. É máis, o ministro de Interior, Mateo Salvini, ameazou a ONG promotora da expedición cunha multa se o Open Arms se dirixe a algunha dársena do país transalpino.


Summary: A UE pagará 3 mil millóns de euros a Ankara para que free a entrada de persoas refuxiadas e acelerarán a súa adhesión á comunidade.

Turquía e a UE reuníronse en Bruxelas nunha cimeira bilateral na que se abordou a hipotética adhesión do país á Unión e demais contra-prestacións que os 28 lle ofrecen a cambio de que se torne nun tapón para a entrada de persoas refuxiadas. "Somos unha nación europea. O futuro do continente perténcenos", dixo Ahmet Davutoglu, primeiro ministro turco antes do encontro. Neste senso, a UE ofrécelle acelerar a súa incorporación --conxelada desde 2004-- se Ankara se compromete a frear a maré de persoas que están a cruzar as súas fronteiras fuxindo das guerras --procedentes de Siria, Afganistán e Iraq, principalmente. No que vai de ano as autoridades comunitarias cifran en 700 mil as chegadas. "Turquía ten todo o dereito de agardar o seu ingreso na UE (...) sempre que contribúa a solucionar a crise de refuxiados", dixo Angela Merkel. Así mesmo, Alexis Tsipras, fiou o futuro político turco nunha Unión ampliada á certeza de que as súas "autoridades" fan "o posíbel por frear eses fluxos", dixo. Ankara pide libre circulación na UE para a súa cidadanía A cambio tamén recibiría 3 mil millóns de euros. Unha cifra que xa avanzara a chanceler alemá na súa visita a Turquía hai un mes para abordar esta mesma cuestión. Para alén disto, o goberno turco exixe a libre circulación da poboación turca dentro do espazo Schengen. Algo que os socios comunitarios non ven, cando menos non sen o compromiso de que Ankara acollerá todas as persoas que, embora accederen a algún dos territorios da Unión, non contan con asilo. Até o momento, Turquía conta con 2 millóns de refuxiad@s. Porén, outros son os puntos de conflito nas negociacións. Chipre exixe a retirada de Turquía da parte norte da súa illa. Asemade, a xefa de diplomacia comunitaria, advertiu que a adhesión do país non será posíbel se non cumpre cos criterios de Dereitos Humanos, liberdade de imprensa e se non retoma o proceso de paz co pobo curdo. Algo que desde Turquía non está entre as súas prioridades.


Summary: Centos de mozas e mozos participaron esta terza feira en Compostela nas dúas marchas xuvenís pola independencia, limiar dos actos políticos convocados para este 25X.

Un estado galego independente para acadar a liberdade. Con esa palabra de orde Galiza Nova —que esta terza feira estaba de aniversario, 30 exactamente— realizou a súa #IIRuadaPolaIndependencia, nun día en que a organización xuvenil do BNG realizou tamén o seu tradicional tributo a Rosalía e Castelao. "Galegos somos galegos seremos por españois nunca pasaremos" e "independencia, independencia" foron algúns dos cánticos coreados durante a ruada, un evento que xa se está a consolidar no calendario político de Galiza Nova. Centos tamén acudiron á chamada dos diversos colectivos independentistas —Briga, Erguer, Isca que marcharon polo centro de Compostela precedidos por unha faixa en que se lía "A mocidade independentista a construir a República", com os sub-lemas "Rachar a precariedade, rematar com a emigraçom". Houbo dúas manifestacións, si, mais os cánticos eran perfeitamente intercambiábeis, con especial destaque para a palabra de orde que as emparenta, "independencia, independencia!".


Summary: Unha gran acción de Emre Çolak e de Andone puxo as táboas nun encontro que se complicara para o equipo coruñés. Nos últimos minutos, cun xogador máis, buscou sen éxito a vitoria.

O Deportivo conseguiu un traballado empate na difícil visita a Las Palmas. O conxunto galego igualou o marcador na segunda parte grazas ao talento do turco Emre Çolak, que imaxinou un pase en profundidade para que Andone definira con precisión na meta canaria. Terceiro empate consecutivo dos coruñeses en Liga contra un rival que non coñece a derrota no seu estadio. O conxunto local dominou a primeira parte, onde o Dépor foi incapaz de xerar perigo malia a aposta de Gaizka Garitano, que saíu con dous puntas, e pese as numerosas baixas dos insulares. Nun erro defensivo dos galegos chegou o gol de Mateo García, no minuto 13. O equipo canario dispuxo de ocasións para aumentar a vantaxe pero chegou o descanso cunha vitoria pola mínima. Foi na segunda cando o Deportivo espertou. O cambio de posición de Emre Çolak, que pasou a súa posición natural no centro, non tardou en facer efecto. Unha recuperación en campo propio acabou nos pés do xogador turco que conectou maxistralmente con Florin Andone, para que este sumara o seu sétimo gol no que vai de temporada e puxera as táboas no marcador. A falta de poucos minutos para o remate do encontro, a expulsión do canario Aythami Artiles animou o Dépor a buscar os tres puntos. Mais os coruñeses non conseguiron sacar rédito da súa vantaxe numérica. Garitano recoñecía en rolda de prensa posterior que no primeiro tempo saíran "durmidos" pero que a reacción da segunda facía "xusto" o empate "nun campo difícil onde non gañou ninguén". Ficha técnica UD Las Palmas (1): Javi Varas, Michel Macedo, Lemos, Aythami Artiles, Hélder Lopes, Montoro, Roque Mesa, Vicente Gómez, Momo (Tana, min. 80), Livaja (El Zhar, min. 85) e Mateo García (Benito, min. 89). RC Deportivo (1): Tytoń, Juanfran, Arribas, Sidnei, Fernando Navarro, Emre Çolak, Guilherme, Borges, Luisinho (Marlos Moreno, min. 80), Joselu (Óscar Pinchi, min. 90+2) e Andone. Goles: 1-0 Mateo García (min. 13); 1-1 Andone (min. 69). Goles: Fernández Borbalán (c. andaluz). Expulsou Aythami Artiles, por dobre amonestación (min. 77). Cartón amarelo para Aythami Artiles (min. 72) e Joselu (min. 90+1).


Summary: O relato colectivo dunha singular comunidade humana, a que producía a fronteira entre Galiza e Portugal á altura de Salvaterra do Miño, poderá observarse esta fin de semana na localidade arraiana. A asociación cultural Lazoiro reuniu máis de 60 fotografías, achegadas por veciñanza de ambas as dúas ribeiras do río, que amosan o gran paradoxo do Miño: a mellora das comunicacións foi paralela ao arrefriamento das relacións humanas.

"Para nós é imprescindíbel saber como era o contacto entre Salvaterra e Monção", explica Alberto Grandal, de Lazoiro, "e descubrimos que, dalgunha maneira, había máis comercio antes, as xentes coñecíanse máis". Xentes da Raia é, xustamente, o título da exposición que acollerán, entre esta sexta feira e o domingo 22 de outubro, as Covas de Dona Urraca, na fortaleza de Salvaterra de Miño. O proxecto de Lazoiro, documentar graficamente a historia da Raia, iniciouse hai catro anos. "É un proxecto que non ten fin", indica Grandal. As dúas anteriores edicións da mostra centráronse na "memoria gráfica xenérica" de Salvaterra de Miño, "con imaxes de todas as parroquias dos últimos cen anos", e mais na recuperación do rastro do 36 e a represión brutal contra os demócratas que arrasou a bisbarra. "Mais agora queriamos entender como eran os vínculos entre as poboacións de Salvaterra e Monção antes da construción da ponte internacional", di. A infraestrutura púxose en funcionamento en 1995. Con ela e a supresión das alfándegas, extinguiuse o paso en barco e lanchas, do que aínda quedan vestixios nos embarcadoiros, e tamén a lóxica do estraperlo. "O paradoxo é que, coa ponte, melloraron as comunicacións, a mobilidade, pero non as relacións. Ao contrario". O activista cultural percibe que a posibilidade de atravesar o río en coche, a calquera hora, e sen depender das variábeis climáticas -o Miño, nesa zona, é ancho e caudaloso, as correntes poden ser perigosas- facilitou que "moita xente cruza desde Portugal pero vai directamente cara a Vigo ou outros lugares". A comunidade compartida de antano, en que os da parroquia de Cortes, en Monção, non faltaban nunca á festa en Salvaterra, e viceversa, desapareceu. "Na investigación para a expo comprobámolo", recorda. Os veciños portugueses máis maiores sempre lles preguntaban por paisanos da beira galega. "A mocidade, en troques, non se coñece. Hai boas comunicacións, pero non unha relación pausada". Desa ruptura dá conta Zé Galego, o barqueiro de Cortes de 82 anos que aparece na curtametraxe coa que, o domingo, se clausurará Xentes da Raia. Nado en Salvaterra como José Núñez de Rivero, mudouse á ribeira portuguesa e traballou décadas transportando xente sobre o río. Do seu mundo apenas queda xa máis que os seus recordos. E as sombras que recollen as fotografías, a máis antiga das cales data de 1910.


Summary: A imprensa amiga analisa as mudanzas operadas no goberno galego como un elo na cadea que o levaría finalmente a se apresentar como candidato á reelección en 2016. Esa análise desconsidera un factor moito relevante: os cambios son produto da presión social: cae unha conselleira moi deteriorada, a de Sanidade, e a de Meio Rural é afastada desta responsabilidade.

Feijóo optou por disfrazar nunha remodelación de grande envergadura a destitución da conselleira de Sanidade, Rocío Mosquera, chamuscada pola nefasta xestión do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, e a separación de Rosa Quintana do departamento de Meio Rural, após a rebelión das tractoradas. Ao ceder estas dúas pezas no taboleiro, o titular da Xunta e presidente do PPdeGaliza revela que o partido que dirixe se acha á defensiva e que, agora si, é moi sensíbel á presión social. Non é de estrañar: é practicamente imposíbel gañar a maioría absoluta na Galiza sen a provincia de Pontevedra (ao alleamento de Vigo para o PP súmase a circunstancia inédita de que non preside a Deputación) e o PP non tería ningunha opción a recuncar se no meio rural se consolidar unha demanda de cambio político en Monte Pío. O cadro político actual é moi desfavorábel para o Partido Popular, após a súa desfeita en Catalunya (apenas supera en 10 mil votos o score da CUP) e a emerxencia de Cidadáns. Neste contexto, Feijóo tiña dúas opcións. Ou emular o estilo dolce far niente de Rajoy ou aparecer hiper-activo e con capacidade para se arrepoñer á situación. No temperamento de Feijóo non está a calma zen do líder pontevedrés, así que o político de Os Peares optou por pasar á acción. Feijóo transmite a mensaxe de que el si ten capacidade de reacción, cousa que Rajoy non Supón isto indefectibelmente que Feijóo renuncia xa a toda opción a dar o salto a Madrid? Sería un erro interpretar a operación en termos de xogada fechada. Feijóo transmite a mensaxe de que el si ten capacidade de reacción, cousa que Rajoy non. En realidade, a día de hoxe o que si se dá por descontado, salvo surpresa monumental, é que Feijóo non será candidato nas xerais e que, consecuentemente, non será deputado no Congreso. Esta circunstancia debilitaría moito as súas opcións a relevar a Rajoy en caso de que unha derrota do PP descabalgase o seu actual líder. Certo, mais tampouco as eliminaría totalmente. Hai voces que sinalan que o Parlamento xa non é o centro da vida política e que Feijóo podería exercer de líder do partido sen ter un escano na Carrera de San Jerónimo. Outras, en troca, discrepan e apuntan que, descartada Soraya polo escaso predicamento orgánico do que dispón, na Cámara si estaría Pablo Casado, un perfil estilo Albert Rivera que podería funcionar como recambio. Feijóo mete a sexta marcha e aproveita a remodelación para facer chiscadelas aos sectores sociais que agardan algo de respiro e de relaxación nas políticas de austeridade implementadas até o de agora En todo caso, Feijóo mete a sexta marcha e aproveita a remodelación para facer chiscadelas aos sectores sociais que agardan algo de respiro e de relaxación nas políticas de austeridade implementadas até o de agora. Non é menor nese sentido a decisión de criar unha Consellaría de Política Social -fronte á cal coloca un dirixente con peso político, o ex alcalde de Ferrol José Manuel Rey Varela- e de aumentar o número de carteiras no seu goberno, que pasan de 8 a 10. Únase a isto a decisión de abonar parte da paga extra adebedada ás funcionarias e aos funcionarios para completar o debuxo dun PP que, vía incremento da débeda pública, é consciente de que a Administración debe gastar máis se quere darlle un empurrón á economía galega -que medra, mais a un ritmo moito menor do que a española- e con iso situarse en condicións de voltar a disputar a maioría absoluta. Menos mal que nos queda Portugal? Ollando para Portugal, o PP galego ten un sabor agridoce. Pode argumentar que con efeito a direita alí gaña as eleccións e está en condicións de facer goberno, mas ao tempo sabe que ese cadro político non é extrapolábel a Galiza. Aquí o PP ou ten maioría absoluta ou non vai gobernar. E aquí o PP, a diferenza do PSD, non ten un CDS-PP co que pactar unha coligazón eleitoral. Cidadáns -unha formación política que a estas alturas non ten nin candidato á presidencia da Xunta- en principio nen está nen se agarda por el.


Os zombies existen, claro que si. E non só coma entes de ficción na tele ou nos pesadelos incontrolados producidos polas sobredoses de licor café esas noites nas que non me controlo. Existen en realidade e andan por entre nós, ao noso carón, disfrazados de normais. Pertiño, pertiño, disimulando a súa condición de zombis con total e profesional naturalidade. Non teño a máis mínima dúbida de que son reais. E afirmo isto non porque agora estean de moda na literatura e, sobre todo, nas series de televisión. Nin sequera o afirmo porque tolease ou por friquismo, que non serían, dende logo, malos motivos para afirmar calquera cousa, visto o visto. Afírmoo porque os vexo, zombis desastrados descarados desvergoñados, cando falan pola tele nas roldas de prensa anunciando a expansión do seu imperio e a globalización da súa podredume, da súa tristura e do seu malfado. Os zombies existen, claro que si. Existen en realidade e andan por entre nós, ao noso carón, disfrazados de normais Tecnicamente, un zombi é un morto que revive. Leva un tempo apodrecendo así que está como que un pouco maliño de aspecto. Xa tivo días mellores. E ponnos medo porque o que lle pedimos a un morto é que non toque o carallo e que se quede morto na súa tomba, sen amolar aos que aínda andamos por aquí, cotizando para a pensión esa que non nos van deixar cobrar. Por iso, cando hai que representalos en imaxes, póñenlles a roupa medio descomposta e unhas pístulas pola face que, iso, lles pon cara indubidable de zombis... O que me importa destacar aquí, para que se entenda o que vou dicir, é que están mortos. Porque os zombies, a pesar de que se movan cara nós extendendo os brazos para tocarnos (véxase vídeo de Michael Jackson por se hai dúbidas), o certo é que están mortos. Nunha estraña forma da morte pero mortos están. E cunhas pintas horrorosas. Pero mortos. Eu digo que os que nos gobernan son zombies. Porque están mortos. Non teñen, dende logo, un aspecto lamentable de zombies parralleiros, pero están mortos. Mais ben todo o contrario. Usan traxes de Armani e viven en chalets de moito luxo separados do resto dos que, ironicamente, nos chamamos mortais. Afirmo categoricamente que os dirixentes da Banca Mudial, da Política Global, os Señores e Señoras que toman as Grandes Decisións, en realidade, están mortos Non pretendo facer un superficial xogo retórico. Afirmo categoricamente que os dirixentes da Banca Mudial, da Política Global, os Señores e Señoras que toman as Grandes Decisións, en realidade, están mortos. Porque o que fan, a idea do mundo que teñen, son propias de xente morta, ou viva pero morta, ou sexa, de zombis. E as decisións que toman, as medidas que botan a andar, o mundo que deseñan, que esnaquizan, que apodrecen co seu recendo a mortos provoca morte e só morte de puro cheiro zombi de primeira clase. Actúan e levan á morte ou a unha pseudovida ou mala vida, por exemplo, a de milleiros e milleiros de nenos e nenas ao ano no mundo por causas doadas de evitar. Facer algo así, puidendo facer o contrario, é un labor de zombies, de mortos vivintes que nos queren mellor a todos mortos. Ou como cando deciden retirarlle aos velliños e velliñas os aparellos de teleasistencia. Esa decisión causa a morte. Ou cando deciden suprimir servizos de urxencias ou non substitúen médicos ou poñen de pago medicamentos indispensables para a vida e que con eses prezos ás veces se volven inasumibles. Goberna xente sen corazón. Xente morta. Zombis Todo iso provoca morte. A que lles gusta aos zombis que queren un mundo de zombis, de xentes con aparencia de vivos pero que non o están porque a vida que lles deixan vivir está moi lonxe do que a vida digna debería ser. Goberna xente sen corazón. Xente morta. Zombis.


Unha das diferenzas tradicionais entre o Mediterráneo e o Atlántico, especialmente no que se refire a Galicia, é a inmensa e permanente capacidade que os galegos temos de dividirnos en polémicas estériles co resultado final de acabar pegándonos un tiro na punta do péUnha das diferenzas tradicionais entre o Mediterráneo e o Atlántico, especialmente no que se refire a Galicia, é a inmensa e permanente capacidade que os galegos temos de dividirnos en polémicas estériles co resultado final de acabar pegándonos un tiro na punta do pé. Mentres o plan director do Corredor do Atlántico segue sen pasar da fase de PowerPoint pre electoral, presentado polo ministro de Fomento, o Corredor do Mediterráneo continúa o seu desenvolvemento apoiándose nunha campaña mediática impulsada entre outros polo patrón de Mercadona. É dicir, mentres os empresarios do Mediterráneo apostan e invisten no Corredor do Mediterráneo, os empresarios galegos non desperdician ocasión de alimentar os seus patéticos conflitos case persoais e a súa, xa coñecida e tradicional división, que acaban salpicando a dirixentes políticos, tan inexpertos como ben intencionado. Así que imos deixar as cousas claras.Primeiro: que o Corredor do Atlántico no seu trazado galego discorra desde A Coruña até a Vigo, Ourense e Monforte, non implica a obrigatoriedade de que os trens do norte teñan que seguir ese trazado, senón que se trata exclusivamente dun deseño estrutural que permite modernizar ao mesmo tempo tres eixos diferentes: o eixo Ferrol/A Coruña - Lisboa/Sines, o eixo Vigo-Ourense-Madrid, e o eixo do interior Ourense-Monforte-O Barco de Valdeorras. Segundo: os trens procedentes dos portos do norte, obviamente en ningún momento exponse que teñan que dar un rodeo de 200 quilómetros, porque iso non é competitivo dígao quen o diga. Por conseguinte, eses trens, terán que ir necesariamente por Lugo a Monforte. Tanto é así que o Eixo Atlántico hai meses que encargou ao Profesor Miguel Rodríguez Bugarín, catedrático de ferrocarrís da Universidade de A Coruña, un informe que estará finalizado en setembro, sobre a modernización da liña ferroviaria A Coruña-Lugo-Monforte. Informe que foi solicitado por iniciativa do anterior alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, e da Deputación de Lugo, da alcaldesa de Lugo, Lara Méndez, e o alcalde de Monforte, Jose Tomé, xunto co Alcalde do Barco de Valdeorras e presidente do Eixo Atlántico, Alfredo García. Dirixentes todos eles preocupados polo desenvolvemento de Galicia no seu conxunto, que discutían estas cuestións nas reunións do Eixo Atlántico ás que acudían e nas que se buscaban solucións e non se alimentaban polémicas estériles nos medios de comunicación. Algunhas persoas e algúns sectores, especialmente do ámbito empresarial e da Xunta de Galicia, alimentan a idea, falsa, de que todo depende da inclusión no Corredor do Atlántico como anteriormente alimentaron polémicas falsas sobre os portos nodaisAlgunhas persoas e algúns sectores, especialmente do ámbito empresarial e da Xunta de Galicia, alimentan a idea, falsa, de que todo depende da inclusión no Corredor do Atlántico como anteriormente alimentaron polémicas falsas sobre os portos nodais. E iso, na miña opinión, é unha táctica para camuflar a absoluta incapacidade duns e doutros de xerar auténticas estratexias de lobby en defensa dos intereses de Galicia, máis aló de postas en escena preelectorais, baleiras de contido e sen continuidade como a dos "tres tenores". A integración no Corredor do Atlántico, aínda que é determinante para conseguir o co-financiamento europeo do 50%, non implica en absoluto que o resto das infraestruturas non poidan ser financiadas por outros fondos europeos, máis concretamente polos fondos estruturais. Da mesma maneira que a Saída Sur de Vigo, determinante para constituír un eixo ferroviario Ferrol/A Coruña-Lisboa, non precisa ser integrada no Corredor do Atlántico xa que pode acceder inmediatamente ao mesmo financiamento pola súa consideración de tramo transfronteirizo. Pero claro, buscar escusas culpando a terceiros é un bo mecanismo para desviar a atención da incapacidade de construír proxectos conxuntos de país. A procura de culpables externos sempre foi unha boa coartada para ocultar os erros internos. Terceiro: se me permiten un consello, creo que sería boa unha acción conxunta de todas as institucións galegas, desde a Xunta até o delegado do Goberno, desde os empresarios até os sindicatos, e desde a FEGAMP até o Eixo Atlántico, para comprometer catro puntos básicos e indivisibles sen os cales Galicia e os seus portos están condenados ao desastre: inmediata presentación do plan director do Corredor do Atlántico por parte do ministro de Fomento; saída a exposición pública do estudo informativo previo da Saída Sur de Vigo antes de que finalice o ano por parte do ministro de Fomento; desbloqueo e impulso do porto seco de Monforte por parte da Xunta de Galicia e modernización da liña Ferrol/A Coruña-Lugo-Monforte, por parte do ministro de Fomento nunha acción que pode ser concertada coa Xunta de Galicia. Todo o demais, e perdoen que llo diga, non son máis que desculpas de mal pagador e serpes de verán para distraer a atención do auténtico problema: o tribalismo, a división e os problemas de orixe persoal que dividen permanentemente a sociedade galega e afástana dos seus auténticos obxectivos.


Summary: Womex xa ten programa oficial e nel participan 300 artistas das máis diversas procedencias. A feira internacional das músicas do mundo xa ten á venda ás entradas para os concertos abertos ao público.

Do 22 ao 26 de outubro daranse cita en Compostela arredor de 300 artistas de distintas partes do mundo, desde Brasil a Arxelia, Cabo Verde ou Rusia, Polonia ou Cuba. Uxía, Davide Salvado e Germán Díaz serán os representantes da música galega presentes en Womex. Fóra do recinto profesional no Museo Centro Gaiás serán 45 os concertos que presentarán en distintos espazos da cidade de Compostela as músicas do mundo presentes en Womex. Por 55 euros está á venda un bono para asistir a todo o programa público que se desenvolve na Praza da Quintana, no Auditorio Abanca, o Teatro Principal, o Salón Teatro, o Auditorio de Galicia ou a Sala Capital. 18 concertos en 3 noites Só nas noites do 23, 24 e 25 de outubro a Praza da Quintana de Compostela acollerá 18 concertos abertos ao público, con entradas de venda anticipada a 20 euros.Raúl Rodríguez - Razón de Son, desde España, Guayo Cedeño & Coco Bar de Honduras, a agrupación china Ajinai ademais dos rusos Otava Yo, Spiro, desde o Reino Unido, e Mayito Rivera & The Sons of Cuba protagonizarán o programa da primeira xornada, a quinta feira 23. Para a noite do 24 está preparada unha xornada con A Sekouba Bambino (Guinea-Conakry/Francia), Baloji (República Democrática del Congo / Bélgica), Kuenta i Tambu (Curação/Países Bajos), Džambo Aguševi Orchestra, de Macedonia, Ethiocolor (Etiopía), e Batida (Angola/Portugal). Pecharán tres noites seguidas de música na Quintana o sábado 25 a estadounidense Orkesta Mendoza, o galego Davide Salvado e a israelí Ester Rada, ademais dos mexicanos Troker, os colombianos Tribu Baharu os tamén mexicanos Bostich + Fussible from Nortec Collective. E moitos máis Co bono poderase asistir tamén a concertos de Cesária Évora Orchestra, Ed Motta, El Gusto Orchestra, Custódio Castelo, Germán Díaz, La Chiva Gantiva, Lleuwen, Rura, Volosi, Maru Tarang, Noreum Machi, Oum, Korrontzi, Uxía, os Zoobazar, Abavuki, Geng Wak Long, Paulo Flores, Isa GT, Rebel Up! Soundclash, Kareyce Fotso, Lula Pena, Söndörgo, Calima, La Yegros, Sertanília, Dreamers' Circus, Gjermund Larsen Trio, Tarabband, Den Sorte Skole, DJ Marfox w Greg de Villanova. Nos vinte anos de historia da música galega só Mercedes Peón participou da sección oficial de Womex que este ano conta coa actuación de Davide Salvado.


Summary: Ana Pontón defende que Galicia só recuperará "voz propia en Madrid o 28 de abril" se o BNG obtén escanos porque "PP, PSOE e tamén Podemos e En Marea vetan continuamente propostas beneficiosas para Galiza"

Regresar ao Congreso tras non dar obtido representación en 2015 e 2016 é a gran meta do BNG nas elección xerais do 28 de abril. E, nesa aposta, a circunscrición de Pontevedra preséntase como un dos escenarios electorais con, potencialmente, máis posibilidades de logralo. Así o apuntaron algúns indicadores demoscópicos nas últimas semanas e, nese contexto, o Bloque apela a un dos sectores nos que noutrora chegou a ser primeira forza, segundo o CIS: a mocidade.Nun encontro con membros de Galiza Nova celebrado en Pontevedra tanto a portavoz nacional do BNG como a cabeza de lista da formación por Pontevedra, Carme da Silva, amosaron a súa confianza nas posibilidades de obter representación. "Cada vez son máis as persoas que nos fan sentir que estamos lanzadas, que desta vai, que a partir do 28 de abril o BNG vai ter representación no Congreso dos Deputados", afirma Da Silva.Ana Pontón defende que Galicia só recuperará "voz propia en Madrid o 28 de abril" se o BNG obtén escanosA xuízo de Pontón, se "Galiza recupera a voz propia en Madrid o vindeiro 28 de abril" será no caso de que o BNG obteña escanos. "Iso significará unha aposta de futuro para cambiar un guión que outros están a escribir" tamén para a mocidade. "Ver como a mocidade mira con desesperanza ao futuro é o peor balance de calquera goberno", considera a líder nacionalista, máis aínda se existen "paus nas rodas" por mor de medidas "centralistas"."PP, PSOE e tamén Podemos e En Marea vetan continuamente propostas beneficiosas para Galiza", acusa PontónPontón exemplifica a necesidade de que o Bloque regrese ao Congreso en conflitos como os vinculados á industria, caso do de Alcoa. Neste contexto, di, o BNG tamén defendería nas Cortes a aprobación dunha tarifa eléctrica galega como "incentivo para a instalación de empresas" que sería "máis importante que calquera rebaixa fiscal". Pero "dende Madrid PP, PSOE e tamén Podemos e En Marea vetan continuamente propostas beneficiosas para Galiza", acusa.Ambas dirixentes avanzan que ata o 28A seguirán a amosar o que implica que regrese ao Congreso "a única forza que ten demostrado defender a Galiza en Madrid" á procura de "solucións" para o país. "Ten solución poder pescar, ten solución a transferencia da AP-9, ten solución a seguranza viaria" ou a propia tarifa eléctrica. "Pero para iso cómpre que Galiza teña capacidade de decisión" con escanos do Bloque, conclúe a candidata por Pontevedra ao Congreso.