Summary: Todas as vítimas, catro mulleres e catro varóns, permanecían ingresadas en centros hospitalarios do país. O número de falecementos desde que comezou a chamada nova normalidade ascende xa a 144 persoas.

Esta segunda feira volve ser unha xornada especialmente mala en canto a falecementos provocados pola pandemia no país. Ao longo do día perderon a vida, segundo informan fontes sanitarias, oito persoas. Con independencia dos datos comunicados esta mañá pola Dirección Xeral de Saúde Pública, ao longo do día rexistráronse oito novos pasamentos derivados das complicacións que provocou o coronavirus no estado de saúde de doentes con patoloxías previas que incrementaban o seu risco. A Consellaría de Sanidade explicou que houbo catro vítimas femininas, todas elas en centros hospitalarios. En concreto, perderon a vida unha muller de 73 anos no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (CHUAC) e outra de 91 no Álvaro Cunqueiro de Vigo. Así mesmo, morreu unha usuaria de 97 anos da residencia de maiores Las Salinas que estaba a ser atendida no Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHOU) e outra residente de 77 anos, neste caso da DomusVi Lugo de Outeiro de Rei, que ingresada no Lucus Augusti. Os homes finados eran un paciente do hospital de Verín de 88 anos; outro de 85 que estaba no centro hospitalario de Pontevedra (CHOP); un doente de 88 que era atendido no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) e un cuarto home de 84 anos que ficaba no hospital do Barco de Valdeorras. Con estas confirmacións, hoxe foi a xornada con máis falecidos notificados pola Xunta desde hai cinco meses. O 5 de maio houbo que lamentar nove decesos. Así, no que vai de presenza do virus na Galiza xa houbo 765 vítimas mortais. Ademais, desde a nova normalidade -e, concretamente, desde principios de agosto- xa se rexistraron 144 mortes.


Summary: "Tres accidentes, en medio ano, non parecen ser casualidade". Así se pronunciaba en febreiro de 2020 Rubén Pérez, ex xefe da Patrulla Aguia, en relación aos sinistros mortais da escuadra de avións que percorrerá o ceo de Compostela este domingo, Día da Patria Galega, para tinguir a capital da Galiza das cores da bandeira española.

A Patrulla Aguia, que este domingo fará acrobacias e tinguirá o ceo de Compostela das cores da bandeira española, con motivo da ofrenda do apóstolo e coincidindo coas tres manifestacións convocadas por entidades nacionalistas galegas, sufriu tres accidentes mortais en só medio ano. En agosto e setembro de 2019 faleceron catro pilotos militares do citado destacamento, e en febreiro de 2020 tivo lugar a morte doutro militar tras estrelarse contra o mar mentres realizaba un ensaio programado na Manga do Mar Menor (Murcia). Catro mortes en seis meses O Exército do Aire non deu conta naquel momento das causas do sinistro decorrido en febreiro, que tivo lugar a primeira hora da tarde, a só un quilómetro da costa e no que faleceu Eduardo Fermín Garvalena. O 26 de agosto morrera outro piloto, Francisco Marín, en circunstancias semellantes e na mesma zona. De feito, Garvalena substituíra Marín aos mandos da posición do Aguia Cinco, un C-101, coñecido como "Só", por executar as acrobacias máis perigosas. Ademais, en setembro de 2019, morrían o instrutor de voo Daniel Melero e a súa alumna Rosa María Almirón ao chocar contra a auga o avión Enaer T-35C Pillán tamén na Manga. A respecto destes accidentes mortais, Rubén Pérez, ex xefe da Patrulla Aguia, declarara publicamente en febreiro de 2020 que tres sinistros "en medio ano non parecen ser casualidade". O ex militar desbotou a antigüidade dos aparatos como motivo dos accidentes, "hai que analizar moitos outros factores non só relacionados coa mecánica". "Hai que analizar moitos outros factores" O avión C-101, que emprega a citada patrulla, é un modelo cuxas primeiras unidades entraron en servizo en 1980 e prevese a súa retirada nos próximos anos debido ao seu caro mantemento. O Exército español conta cunha flota dunhas 60 aeronaves C-101. As condicións dos C-101 "poden ser, mais en ningún caso son determinantes". "Hai que falar da presión á que son sometidos os pilotos, dos voos que se programan, das outras moitas tarefas que teñen que facer fronte... Son moitos factores, moitos, e os xefes teñen que sentar cos pilotos e ver que acontece, en que condicións saen a adestrar", afirmara en febreiro de 2020. Malestar pola presenza da Patrulla Aguia O anuncio da exhibición da bandeira española en Compostela este 25 de xullo, coincidindo co Día da Patria Galega, provocou malestar nas redes sociais, que se encheron de mensaxes criticando as presenza do Exército de Aire español na capital da Galiza, así como os adestramentos que tiveron lugar na tarde da sexta feira, a baixa altura, na cidade da Coruña e arredores.


Summary: A maxistrada propón xulgar tamén tesoureira e informático do partido

A titular do Xulgado de Instrución nº32 de Madrid procesa o PP pola suposta comisión dun delito de danos informáticos e outro de encubremento por borrar e destruír a información dos discos duros dos ordenadores do ex-tesoureiro Luis Bárcenas na sede principal do PP. A maxistrada declara nun auto concluída a instrucción e transforma as dilixencias previas nun procedemento abreviado. A xuíz propón xulgar a tesoureira e xerente, Carmen Navarro; o asesor xurídico, Alberto Durán; e o director de sistema de información do PP, Jose Manuel Moreno. Afirma que Durán ordemou a destrución dos discos duros para eliminar os arquivos mentres que a actual tesoureira "coñecía e permitiu" a eliminación dos datos contidos nos computadores.


Summary: Non todo é calma chicha no PP de Lugo. A medida que o partido entra de xeito definitivo na precampaña das municipais, vólvense abrir as vellas feridas que xa se fixeron visíbeis no pasado congreso provincial, no que acadou a presidencia a alcaldesa de Mondoñedo, Elena Candia.

Nun conclave inédito, era a primeira vez que se enfrontaban dúas candidaturas para dirixir os populares lucenses, a alcaldesa de Mondoñedo, apoiada por Xosé Manuel Barreiro e Xosé Manuel Balseiro, derrotou Raquel Arias, na altura delegada da Xunta en Lugo e patrocinada por Alberte Núñez Feixóo. O propio Feixóo, no encerramento do conclave, non dubidou en censurar a falta de vontade de integradora por parte de Candia, procedendo posteriormente a incluír na dirección do PP galego os críticos coa alcaldesa de Mondoñedo nun claro aviso sobre quen eran os seus. Aínda así, semellaba que a nova equipa de dirección, tutelada por Xosé Manuel Barreiro e Xosé Manuel Balseiro, conseguira neste período normalizar a situación interna, aspecto que comezou a saltar polos aires nos últimos tempos. A Mariña foi a comarca onde menos apoios acadou Elena Candia de cara ao congreso provincial, polo que non debe estrañar que nesta zona a contestación sexa moi forte. Aquí a fronte opositora encabézana alcaldes como os de Cervo, Riotorto ou Foz, algúns deles moi vinculados persoalmente a Arias, xunto a veteranos dirixentes como o ex deputado Vidal Martínez Sierra ou o antigo alcalde de Mondoñedo, Luís Rego. En todo caso, os resultados das pasadas eleccións municipais que reduciron aos seus mínimos históricos a presenza do PP nos Concellos, obrigará sen ningún xénero de dúbidas a acometer unha profunda renovación nas listas, cuestión que aproveitará Candia para colocar xente da súa confianza nas listas. Así en Ribadeo, o seu portavoz municipal Xesús López Penabad, que no proceso congresual se situou fronte á de Mondoñedo, será substituído polo deputado Daniel Vega, persoa do aparato e poder real das Novas Xeracións en Lugo. Outro tanto acontecerá en Burela con Xosé María González Barcia, antigo alcalde e persoa próxima a Barreiro e Balseiro, aínda que neste caso a loita entre as dúas familias preséntase máis aberta. A recente renovación da dirección do PP na cidade fechouse coa integración das dúas familias. O novo presidente do PP Ramón Carballo, subdelegado do Goberno, persoa que vén ocupando de vello diversas responsabilidades na administración e número dous de Candia no comité provincial, incorporou a súa candidatura a persoas de Candia como o incombustíbel concelleiro Quique Rozas, pero tamén de Arias como Mari Teixeiro, unha das bestas negras da de Mondoñedo. Todo apunta a que Carballo será o próximo candidato á Alcaldía de Lugo, xogando ao seu favor a súa capacidade de relacións sociais, o seu nivel de coñecemento na cidade e a imaxe de xestor eficaz. Está por ver, en todo caso, se iso lle chega para recuperar o goberno, após tantos anos na oposición, e cunha organización local dividida desde a defenestración de Francisco Cacharro. Un aspecto central para acadar a Alcaldía será o papel que xogan os antigos cacharristas, os máis deles cun papel de relevo no movemento veciñal en Lugo, e que nas últimas campañas electorais das municipais apostaron de xeito decidido en López Orozco e Gómez Besteiro. As augas tamén baixan revoltas nas terras do centro e do sur da provincia. Na comarca de Sarria, barril de pólvora tradicional da dereita desde os tempos de Primo de Rivera, os movementos líbranse en varías frontes. Xosé Antonio García, antigo alcalde, actual portavoz municipal e persoa de confianza de Candia, ten serios problemas para reeditar a súa candidatura, semellando probábel a aparición dunha lista independente desde as filas do PP. Sexa cal sexa o destino de García, nos mentideiros da vila dáselle cada vez máis certeza a esta candidatura independente liderada polo concelleiro popular Manuel López Sangil, cuxo poder no partido segue intacto a pesar das polémicas nas que ultimamente se veu envolvido. Outra das persoas que estaría apoiando esta operación sería Pablo López Pablito de Toleiro, patrocinador de vello de Sangil, e habitual nas ceas que este último organiza tradicionalmente polo Nadal. Outra estación é Láncara, onde o actual portavoz do PP será substituído pola súa numero dous, nunha operación dirixida desde a capital da provincia e que conta con Xosé Manuel Balseiro como principal armadanzas. Elena Candia xoga o seu futuro político nas municipais. No caso de non conseguir o goberno da Deputación após as municipais ela e a súa equipa, entre eles Balseiro, veríanse na obriga de deixar camiño ás xentes de Núñez Feixoo á fronte da dirección do PP. É aquí onde o seu destino se volve a cruzar co de Manuel Martínez, xa que as posibilidades dos populares van depender en boa medida da capacidade que o alcalde de Becerreá teña para conformar candidaturas alternativas ás do PSOE. Porén, a esta altura a correlación de forzas partidos xudiciais que resultan decisivos para decantar finalmente o goberno é claramente favorábel aos socialistas. Así na Fonsagrada non hai ningún dado que apunte a perda da hexemonía por parte dos socialistas que a día de hoxe gobernan a máis da cabeceira do partido en Navia de Suarna, Ribeira de Piquín e Negueira de Muñiz. Outro tanto acontece na Terra Cha, onde a marxe de mellora dos populares resulta complicado, mesmo correndo serios riscos de perder a alcaldía de Vilalba, cuestión que xa motivou a principios desta lexislatura o cambio de alcalde e a súa substitución por Agustín Baamonde.


Summary: Crean a Fundación España Constitucional, que aposta por defender os valores da Carta Magna e a convivencia entre españois. Ángel Acebes, Elena Salgado ou Martín Villa tamén participan na iniciativa.

Pola Constitución e a unidade de España. Trinta ministros que formaron parte de anteriores gobernos do Estado (con UCD, PSOE ou PP) veñen de crear unha fundación, impulsada por José Bono e Eduardo Zaplana, para a defensa dos valores que recolle a Carta Magna. Bono e Zaplana son os impulsores da Fundación España Constitucional A iniciativa xorde logo dun encontro celebrado hai meses e no que os ex ministros acordaron facer algo para defender os que consideran valores de igualdade, unidade, liberdade e solidariedade recollidas na Constitución. A Fundación España Constitucional sae principalmente do impulso de Bono e Zaplana, que apostan pola necesidade de que PSOE e PP cheguen a grandes acordos para salvagardar a unidade de España. Elena Salgado ou Ángel Acebes tamén apoian esta iniciativa que defende a unidade de España Pero non só Bono e Zaplana apostaron por esta fundación, senón que outros moitos deron importantes apoios, como Ángel Acebes, ministro durante os gobernos de Aznar, ou Elena Salgado, vicepresidenta e ministra de Economía con Zapatero, e María Antonia Trujillo, que ocupou a carteira de Vivenda, así como ex membros do Executivo de Felipe González como Carlos Solchaga, titular do Ministerio Economía e Facenda, ou Javier Gómez Navarro, que ocupou a carteira de Comercio. Tamén apoian esta iniciativa ex ministros históricos de UCD como Marcelino Oreja, que fora presidente da formación e comisario europeo de Transporte e Enerxía; Rodolfo Martín Villa, ministro de Gobernación no Goberno entre 1976 e 1979; ou Jaime Lamo de Espinosa, ministro de Agricultura de 1978 a 1981. A Fundación España Constitucional, segundo reflicten varios medios, ten o obxectivo de difundir os valores de liberdade, unidade e solidariedade recollidos na Carta Magna de 1978 e fomentar a convivencia entre españois. Para iso, empregará a experiencia desta trintena de ex ministros, así como de informes, estudos e iniciativas que sirvan para impulsar a defensa da Constitución.


Summary: Néstor Rego exixiu ao Executivo de Pedro Sánchez que cumpra os acordos acadados polo BNG co PSOE para apoiar o candidato socialista na sesión de investidura.

O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, trasladou esta terza feira as condicións estabelecidas pola formación nacionalista para dar o seu apoio aos Orzamentos Xerais do Estado español (OXE) que o Consello de Ministros e Ministras aprobará hoxe. PSOE e Unidas Podemos fechan de madrugada un acordo sobre os orzamentos estatais de 2023 Neste sentido, Rego exixiu ao Executivo de Pedro Sánchez que cumpra os acordos acadados polo BNG co PSOE para apoiar o candidato socialista na sesión de investidura. Orzamentos do Estado, para cando un trato xusto coa Galiza? Nunha rolda de prensa no Congreso, o deputado nacionalista enumerou, entre os compromisos pendentes de cumprir polo PSOE, o financiamento da dependencia nos niveis estabelecidos pola lei, a creación de xulgados de violencia de xénero en Santiago de Compostela, Ourense e Lugo e os acordos de transición xusta para ofrecer alternativas de traballo ás persoas afectadas polo peche de centrais térmicas. Sánchez responde a Rego que cumpriu 21 dos 40 compromisos aos que chegara co BNG Ademais de destinar fondos aos sectores industriais do país, Rego pediu priorizar o investimento ferroviario para "recuperar un atraso histórico" que, dixo, arrastra a Galiza, como a ausencia dunha rede de proximidade, e a transferencia das vivendas da Sareb ao Goberno galego. Outras condicións Por outra parte, reclamou que os impostos a grandes enerxéticas, banca e grandes fortunas sexan permanentes. Cando o presidente do Goberno español anunciara esta medida, Rego xa trasladara que a situación económica precisaba de adoptar medidas "estruturais" e non "conxunturais". O BNG volverá preguntar no Congreso pola chegada dos trens Avril á Galiza Tamén exixiu elevar a revalorización do salario mínimo interprofesional (SMI) e os soldos públicos até cubrir toda suba do Índice de Prezos de Consumo (IPC). Neste sentido, cualificou como "claramente insuficiente" o acordo alcanzado polo Ministerio de Facenda con CCOO e UXT para subir os soldos aos empregados públicos, pois non cobren o encarecemento dos prezos. Rego defendeu impedir calquera perda de poder adquisitivo nesta negociación, xa que "a evolución dos salarios públicos acaba marcando dinámicas da negociación no sector privado". BNG defende no Congreso unha saída "social e xusta" da crise pola pandemia do coronavirus Finalmente, o deputado do BNG no Congreso pediulle ao Goberno español que "renuncie" ao "aberrante" incremento do gasto militar até 2% do PIB -unha petición da OTAN a todos os Estados membros- "nunha situación de extrema crise social e económica e necesidade para os sectores máis desfavorecidos".


Summary: Múltiples colectivos sociais de Santiago mobilízanse ante a nova ordenanza de ocupación e uso da vía pública na cidade, na que o goberno local inclúe fortes restricións ou preceptos como o cobramento por instalar mesas informativas

Case por casualidade. Dous colectivos composteláns, a Rede Feminista e o Cineclube, dirixíronse ao Concello da cidade hai poucos días co obxectivo de tramitar os permisos para organizar proxeccións de cinema ao aire libre na céntrica Praza da Oliveira. E atopáronse con que no consistorio lles esixiron 400 euros en concepto de fianza. Apenas dúas semanas antes a asociación Gentalha do Pichel atopábase cun atranco semellante para celebrar a súa tradicional Festa do Dezassete, os actos que o colectivo celebra anualmente nas xornadas previas ao Día das Letras e para os que desta volta se lles esixía unha fianza de máis de 1.000 euros por realizar actividades como un xantar ao aire libre nunha praza próxima ao Museo do Pobo Galego. Circunstancias coma estas levaron a varios grupos culturais e veciñais santiagueses a indagar na orixe destas restricións e atopáronas na futura ordenanza de ocupación e uso da vía pública que prepara o goberno local e que, alertan, "xa se está a aplicar" nalgúns dos seus aspectos aínda que non pase polo pleno municipal ata este xoves, 31 de maio. Como ten informado Praza Pública, o bosquexo da nova normativa feito público polo goberno local incluía xa rechamantes prohibicións e atrancos para os movementos sociais da cidade, tales como o cobramento de taxas pola instalación de mesas informativas, que dende a entrada en vigor da ordenanza quedarán equiparadas a outros elementos urbanos como os caixeiros automáticos. Pero hai máis elementos que levan os colectivos veciñais a ver na decisión do goberno que dirixe Ángel Currás (PP) un verdadeiro "ataque contra o asociacionismo" e, en última instancia, "contra a liberdade de expresión". Á imposición de taxas e fianzas, explican os colectivos consultados por este diario, engádese a posibilidade de que "en calquera momento, por calquera motivo", o concello poida decidir "paralizar" unha actividade na rúa previamente autorizada. Ademais, e botando man de recursos que no movemento veciñal se ven "preconstitucionais", esténdese un importante veto a "megáfonos, micrófonos ou altofalantes" nas actividades en espazos públicos. Os colectivos veciñais están a elaborar alegacións de forma masiva e preparan unha "protesta sonora" na Praza do Toural para este xoves á tarde "Piden cousas que son lóxicas en obras ou actividades empresariais", pero non "en actividades sociais e sen ánimo de lucro", apuntan, nun contexto no que o tecido asociativo santiagués ve unha mostra da "concepción ideolóxica das cultura, das liberdades públicas e do traballo cultural" do equipo de Goberno, que procede, na práctica, a "privatizar" o uso de rúas e prazas. Non en van, lembran, "isto vén copiado" en boa medida "do que xa se fixo en Madrid" ou do que "se tentou facer en Valladolid", aínda que no caso da capital de Castela e León "as asociacións veciñais conseguiron paralo". Isto é, precisamente, o que se tenta agora en Compostela a través da elaboración masiva de alegacións á normativa e tamén a través da convocatoria dunha mobilización na Praza do Toural en forma de "protesta sonora" para o propio xoves pola tarde. Ademais, prevén adiantar a petición de permisos para actos xa programados en previsión de que a ordenanza entre en vigor. Tamén haberá oposición á normativa dende o propio pleno municipal. Nesta liña, o concelleiro do BNG Rafa Vilar adiantaba este mércores o voto negativo da formación nacionalista contra a ordenanza porque "introduce limitacións a dereitos fundamentais que cercenan liberdades públicas ao limitar o dereito de reunión, de participación e de liberdade de información á cidadanía". Se ben o Bloque valora que o goberno local permitise as achegas da oposición ao texto normativo -algo que en anteriores ordenanzas limitou- Vilar explica que "só atenderon as de carácter formal, pero o substancial das propostas, non". Así, advirte, o texto final mantén requisitos "en moitos casos arbitrarios, como fianzas, garantiás e taxas" que pasan por riba de que moitos dos colectivos afectados desenvolven actividades "sen ánimo de lucro". Neste sentido Vilar "comparte a preocupación social" dos colectivos veciñais mobilizados nun contexto no que coida que, tamén ante a posibilidade de protestas polos "recortes sociais do PP", o goberno local busca a "maneira de que se vexan diminuídas as reivindicacións de dereitos, tratando de imposibilitar as mobilizacións de rúa".


Summary: A reacción veciñal diante da reiterada contaminación do río, os encoros e os acuíferos na comarca provoca a intervención da Xunta e que a empresa Coren asuma que é unha parte importante do problema.

"Aquí as aldeas son xeriátricos sen persoal. Vellos coidando de vellos. Pero hai economistas que che din: 'mellor que veñan as grandes empresas porque se non a xente seguirá marchando", conta, en declaracións a Sermos Galiza, Daniel Rodicio, que estudou economía en Compostela, regresou ao seu concello, o da Bola, nunha das comarcas (Terra de Celanova) máis avellentadas do país, montou unha granxa, organizouse no Sindicato Labrego Galego e hai uns meses decidiu que o máis práctico sería preparar unha oposición. Rodicio relata como o ano pasado recibiron aviso dun veciño. Morréranlle dous cabalos e o veciño sinalaba un pozo como o culpábel. O pozo e os cabalos estaban moi perto dunha macrogranxa de porcos que Coren presentara hai tres anos como o sistema máis avanzado en tratamento de xurros. O veciño alertou ao Seprona, persoal do Seprona comprobou o pozo e sancionou o veciño por ter feito un pozo ilegal, di Rodicio. Uns meses antes, no verán de 2018 na Xironda, unha parroquia de Cualedro na comarca de Verín, unha técnica da Axencia de Desenvolvemento Rural e o alcalde da localidade explicaba a veciñas e veciños, a maioría emigrantes de vacacións en agosto, os beneficios de pór as súas fincas no Banco de Terras que as alugaría a unha gran empresa que plantaría cereal. As reunións repetíronse noutras parroquias e en concellos veciños. Ao escoitar o nome da gran empresa, unha veciña advertiu: "Coidado con Coren". En Springdale (Arkansas, EE.UU.) ten a sede Tyson Foods, unhas das maiores multinacionais da produción e venda de carne no mundo. Un modelo para Coren. Tamén un socio, ao que rende visita o presidente da cooperativa, Manuel Gómez-Franqueira, o fillo dun dos fundadores da empresa. Tyson Foods é a cabeza e o motor dunha maquinaria de produción e comercialización espallada por medio planeta. "Tyson Foods proporciona aos seus socios, entre outras cousas, avances xenéticos, pensos e tratamentos para prever enfermidades dos animais", sinala David Rodicio. En decembro pasado, veciñanza e activistas pola conservación do medio ambiente decidiron organizarse nas comarcas do suroeste para conter o desastre que a agrogandaría intensiva está causando no territorio, sinaladamente na Limia e na Baixa Limia, onde os efectos sobre as augas fixéronse evidentes a simple vista coa aparición dunhas algas verdosas no río Limia e no encoro das Conchas os tres últimos veráns. "Solicitamos unha moratoria á instalación de novas granxas industriais na Limia e a correcta xestión das explotacións intensivas xa existentes", lese no manifesto da plataforma Auga Limpa Xa! En realidade, a das algas era unha reaparición. A principios dos anos 2000 xa provocaran as primeiras protestas veciñais. As analíticas periódicas da Confederación Hidrográfica Miño-Sil empezaron alertando da contaminación. En 2011, Sanidade prohibiu o baño nas augas do encoro. En 2014, un estudo do CSIC vinculaba a aparición das algas coa proliferación de cianobacterias nas augas. Uns niveis anormalmente altos de fósforo e nitróxeno que tería como orixe, segundo o CSIC, os xurros animais deitados nos solos das comarcas da Limia. A acidificación das augas tiña potenciais efectos canceríxenos en caso de consumo humano, avisaron as persoas expertos. En 2018 o caso chegou ao Parlamento galego. Pero as algas volveron este verán e o Concello de Bande foi o primeiro en prohibir o baño nas Conchas, o 21 de agosto. Na outra beira, o Concello de Muíños foi máis remiso, pero as analíticas do día 29 fixeron inevitábel a prohibición. "Estamos diante dun conflito basicamente económico", apunta Daniel Rodicio, "estas comarcas son un centro de produción gandeira e centos de familias dependen deste modelo de produción intensiva no que os residuos non se xestionan para abaratar os custes. Nestas comarcas haberá uns 30.000 habitantes, pero a pegada dos residuos sobre o territorio equivale á dunha poboación de 1,8 millóns de habitantes… iso xa estaba no estudo de 2014. Nós calculamos que haberá unhas catrocentas explotacións, os datos oficiais estiman que se crían uns 200.000 porcos e 22 millóns de polos". Na plataforma, di o manifesto, avogan por "unha gandaría sostíbel con prezos xustos para as produtoras e produtores". Non toda a xente na Limia está a favor da protesta. A plataforma organizou este verán tres recollidas de sinaturas coincidindo coas feiras nas cabeceiras de comarca. En Celanova e en Bande as cousas foron ben. En Xinzo tiveron unha agarrada. "Empezamos coas mobilizacións porque na mesa que se conformou para atender o problema non vemos avances", di Rodicio. Na Mesa da Limia, constituída en abril, os sindicatos agrarios, as ecoloxistas e Auga Limpa Xa conseguiron sentar a Xunta e a Coren. Despois, Coren accedeu a unha reunión coa plataforma veciñal. "Foi antes do verán. Prometeron recuperar a planta de tratamento de Sarreaus e esta mesma semana anunciaron que se abrirá en breve. Prometeron levantar unha planta de compostaxe en Xinzo. Obrigar aos gandeiros a construír almacén para secar o esterco en cada explotación… Parece que teñen unha visión máis realista que a que teñen os gandeiros. Sabemos que hai modelos de xestión de xurros que funcionan. O problema é que aquí non se xestionou de ningunha maneira e agora non poden pretender que os gandeiros asuman todo o custo porque xa sofren uns prezos moi baixos". Na xuntanza, os activistas compartiron fórmulas de xestión con Emilio Rial, director xeral de Coren, e Luis Ojea, responsábel de produción avícola, entre outros directivos da empresa. Queren que as solucións se implementen rápido. Aumentarán a frecuencia das accións de información e recollida de apoios en todas as comarcas. "Se se empeza xa, nun ano poderiamos ver os primeiros efectos da rexeneración do río", di Rodicio a este medio. Mais son conscientes de que hai problemas dos que aínda se descoñece a súa dimensión. Nos acuíferos, por exemplo. E outros de solución máis complexa. A xestión do territorio, na base de todo. "Abandonada polas institucións e en mans das grandes empresas polo que se está vendo", laiase Rodicio, que se resiste a cumprir as previsións dos economistas, que non quere marchar sen dar a batalla. E reflexiona: "Cando menos temos conseguido unificar as loitas e coordinarnos entre toda a xente que levaba décadas denunciando os efectos do modelo intensivo nestas comarcas. Agora hai conciencia e organización". Nota. Imaxes do texto: Bañistas na praia do Corgo (Muíños) e manto de algas no encoro a pasada sexta feira.


Summary: A empresa mineira inicia a selección para cubrir 271 postos de traballo despois de que a Xunta prometese maís de 1.300. O PP tomba unha iniciativa parlamentaria para revisar a declaración de impacto ambiental, que a oposición e a plataforma veciñal ven ateigada de irregularidades e imprecisións.

Un total de 271 empregos, aos que xa optan unhas 1.400 persoas. É a materia prima que vai xestionar a empresa de traballo temporal Adecco por encarga de Mineira de Corcoesto, isto é, a marca que adopta en Galicia a empresa canadense Edgewater para explotar o xacemento aurífero de Bergantiños. Entre a oposición da plataforma veciñal, de colectivos ambientalistas e das forzas políticas diferentes do PP, a compañía mineira vén de anunciar a súa aposta pola "recoñecida empresa de recursos humanos" para comezar a peneirar candidaturas. Será en Coristanco, Cabana de Bertangiños e Ponteceso onde Adecco "recollerá os datos e darlles cita aos aspirantes para, nun encontro posterior, coñecer o seu perfil profesional con máis profundidade". Farano en locais habilitados para a ocasión nos que tamén estarán presentes "técnicos de Mineira de Corcoesto que lles facilitarán información sobre o proxecto mineiro". Con estas entrevistas e encontros informativos Edgewater prevé formar un cadro de persoal que estará composto, "ata o 80%", por "operarios sen titulación específica" que recibirán formación da propia empresa. O 80% do persoal da mina serán "operarios sen titulación específica", di a empresa Malia non informar sobre as condicións deste cadro de persoal nin sobre o seu destino unha vez que a mina remate o seu período de explotación, Mineira de Corcoesto difunde entre os medios de comunicación o seu "compromiso de priorizar a poboación local na súa política de contratación co obxectivo de contribuír a dinamizar a economía local". Estes argumentos son practicamente idénticos aos transmitidos dende a Xunta para defender a mina, se ben rebaixan notablemente o compromiso de emprego: o ex conselleiro de Industria, Javier Guerra, estimou os posibles empregos en arredor de 500 e o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, chegou a falar de 1.371. O PP protexe a declaración de impacto ambiental Mentres a empresa difundía o inicio dos traballos da ETT no Parlamento o PP botaba por terra unha iniciativa coa que o BNG procuraba frear a Declaración de Impacto Ambiental (DIA) coa que a Xunta lle deu aval á mina. O encargado de defendela, Carlos Aymerich, argumentou a necesidade de tombar a DIA non só por cuestións estruturais como "que se aproveite a crise para promover proxectos que en situación normal terían difícil aceptación social", senón tamén pola "falta de rigor" do propio documento, "un copia e pega do estudo de impacto ambiental achegado pola empresa" no que non hai "nin a mínima obxectividade". O PP admite "riscos" ambientais na explotación pero segue adiante co seu aval ambiental Nesa DIA, subliña Aymerich, "hai unha serie de irregularidades denunciadas pola plataforma" que se opón á mina, "por diferentes sociedades ambientais e por técnicos da Universidade de Vigo". Entre elas, cita, está a inexistencia "dun estudo da concentración de arsénico no río Anllóns" ou a ausencia dunha "valoración sobre o impacto que vai ter" a explotación "nos bancos marisqueiros de Corme e Laxe" e "no esteiro do río Anllóns", un espazo protexido. Ademais, censura, o Goberno galego "non cuestiona a falta de garantías financeiras" por parte da empresa para facerlles fronte a eventuais accidentes. "Estamos -resume- ante unha DIA insuficiente e pouco rigorosa que debe ser anulada". Fronte ao entusiasmo doutros membros do PP, o voceiro conservador no debate, Daniel Varela non só manifestou "respecto" polos argumentos e as "cautelas" ambientais da oposición e da veciñanza, senón que ademais asegurou "comprender moitos deles". Neste contexto, Varela mesmo chega a recoñecer que "hai moitos argumentos, dende o punto de vista do impacto ambiental" xa que "este proxecto, como é lóxico, ten os seus riscos". Non obstante, e evitando facer unha defensa aberta do proxecto, o popular ampárase en que Aymerich non foi "rigoroso" na presentación da súa iniciativa, por non citar certas directivas europeas e mesmo a Lei de Minaría do bipartito. Así, o aval ambiental da Xunta á mina seguirá en vigor sen problemas. "O PP está ao servizo de Edgewater" e "dentro de cinco ou seis anos enterarémonos de onde foron os cartos desta empresa e que sobres nutriu", augura Aymerich, en cuxa opinión a empresa e a Xunta "xogan coa necesidade da xente".


Summary: Comeza a rodaxe en Vigo a próxima semana

A serie Auga Seca inicia a segunda feira a rodaxe da súa segunda tempada en Vigo. Trátase dun drama policial que se centra no tráfico de armas, estreado con éxito o pasado ano en RTP, TVG e HBO, froito dunha coprodución entre a Galiza e Portugal. A gravación estenderase até mediados do mes de marzo na cidade olívica e nos seus arredores, para logo desprazarse até Lisboa, onde finalizará a comezos de abril. Nesta segunda entrega da ficción, que terá oito episodios de 50 minutos, Auga Seca afondará nas orixes dos negocios da familia Galdón e os seus conflitos coa familia de Teresa, a protagonista interpretada pola actriz portuguesa Victoria Guerra. No elenco repiten actores galegos e lusos como Monti Castiñeiras (Mauro Galdón), Sergio Pazos (inspector Viñas), Eva Fernández (Irene), Belén Constenla (Dulce) ou Adriano Luz (Lázaro), xunto a novas incorporacións ao reparto que aínda non se fixeron públicas. Estrea en HBO A serie está producida pola galega Portocabo e a portuguesa SPi. HBO España e Portugal estrearán en primicia esta segunda tempada, a diferenza do que aconteceu coa primeira, que se puido ver antes a través das canles públicas. Esa entrega inicial, xa dispoñíbel, converteuse na primeira serie en versión orixinal en galego que se emite nesta plataforma, e das poucas que podemos atopar na nosa lingua nesta sorte de soportes de contidos audiovisuais, xunto a O sabor das margaridas. Sobre este contextos de ausencia da nosa lingua quer na banda sonora quer no subtitulado ou na dobraxe chama a atención unha campaña popular que arrincaba esta mesma semana, promovida por María Reimóndez e Eric Dopazo, para mostrar a demanda deste tipo de contidos. O equipo Toño López volve asumir a dirección, xunto ao realizador portugués Sérgio Graciano e baixo a produción executiva de Alfonso Blanco (Portocabo), creador da serie, e de José Amaral (SP-i). O guión corre a cargo de Carlota Dans, Roberto G. Méndez, Miguel Simal, Alfonso Blanco, Nina Hernández e Ana Míguez; a dirección de fotografía é de Lucía C. Pan e Manuel Pintos, e a música de Elba Fernández e Xavi Font.


Summary: Finalmente, tralos últimos recontos, o PSOE queda con 6 edís (por debaixo en votos do PP) e o CxG con 1.

Subiu máis de 500 votos o PP de María Pose, pero queda ás portas da maioría absoluta. Suma 6 edís, polos 5 do PSOE e os 2 de CxG, que entra con forza nun pleno no que non consegue entrar o BNG. Eleccións Municipais Todas as Novas sobre as Eleccións #Listas26M: Todas as Candidaturas ás Eleccións Municipais 2019. Eleccións Xerais 28A 2019: O PSOE gaña incluso na Costa da Morte. Autonómicas 2016: O PP arrasa, unha vez máis, en Galicia e na Costa da Morte. Resultados das Eleccións Municipais 2015 na Costa da Morte.


Dicía o recentemente falecido George Steiner que a de Europa é unha historia de longas marchas. E non lle faltaba razón, naturalmente. E de pesadas guerras, que en realidade serían guerras civís, tamén dicía. E de grandes decepcións, habería que engadir, que se repiten unha vez e outra. E con elas, renacen os peores presaxios da política continental.Criticábase o proxecto europeo pola submisión do modelo, a cada paso mais pronunciada, aos intereses das grandes corporacións e os mercados, pero ao tempo, vindo dunha ditadura e cun Estado cunha cultura democrática escasamente consolidada, víase na Europa, pese a todo, un raio de esperanza para facer valer certos ideais mais avanzados, a pesar dun balance a miúdo contraditorio. Nos últimos anos, especialmente dende a crise de 2008 pero xa incluso antes, dende os noventa, co esfarelamento do socialismo real, o asalto dos ditados neoliberais foi erosionando e diluíndo paso a paso aquelas bondades do proxecto europeo asociadas á promoción da cohesión, o benestar, unha política exterior otaniana pero matizable nalgún contado caso... Pedíase "Máis Europa" cando a súa praxe informaba dun baleiramento persistente dos conceptos que un día a fixeran atractiva e poderosa para moitos. Hoxe, en plena crise do coronavirus, constatando a evidente falta de coordinación e de política realmente europea, a ambiciosa e prospectiva a que se nos tiña habituado, tanto se fale da política interior como da exterior, Europa vai camiño de ser apenas unha sombra do que foi ou puido ser. A idealización europeísta vivida dende os anos oitenta vaise desfacendo ante as evidencias dun pragmatismo insolidario que dinamita calquera aspiración converxente. A descomposición política de Europa, acusada en virtude da sacralización dos imperativos económicos ultraliberais, converte en periféricos, retóricos e residuais os seus ideais de orixe.Nesa China que estas semanas arrebola Europa como gran potencia salvadora fendendo de paso aínda mais as súas costuras polo sur e o leste, unha das últimas campañas internas do Partido Comunista leva por título: "permanecer fieis ao mandato fundacional". Trátase de non perder de vista de onde un ven, reafirmando o compromiso cos obxectivos fundadores. Ten todo o sentido cando van celebrar o seu primeiro centenario (2021).Se Europa, a de Maastricht de 1993 ou a que parte da CECA de 1952, espera a emular unha introspección cronolóxica e imaxinaria similar, moito me temo que non chega.


Summary: Un estudo publicado na revista Science sitúa a orixe das linguas indoeuropeas na península de Anatolia

A orixe común da grande maioría de linguas europeas podería estar na península de Anatolia, no que hoxe é Turquía. Esa é a conclusión dun estudo que hoxe publica a revista Science e levado a cabo por un grupo de investigadores europeos, americanos, australianos e neozelandeses. Desde o Atlántico até a India moitos idiomas comparten palabras e estruturas gramaticais semellantes que fan pensar nunha única lingua común perdida: o indoeuropeo. Unha hipótese na que lingüistas e arqueólogos levan dous séculos a traballar. O estudo empregou unha base de datos sen palabras galegas Os investigadores empregaron un método estadístico deseñado para investigar a orixe de brotes de virus a través da análise molecular. Para iso introduciron as palabras dunha base de datos con palabras de 103 linguas indoeuropeas no lugar dos datos de ADN. Nesa base hai palabras do portugués europeo e brasileiro, pero non do galego. Este sistema é un dos que ten máis potencialidades para reconstruír a árbore xenealóxica das linguas indoeuropeas a través da comparación de palabras e determinar a orixe das distintas ramas, sinala por correo eléctrico a Praza Pública o investigador Quentin Atkinson, da neozelandesa universidade de Auckland. Porén, nin esta teoría nin os resultados son novos. Hai xa case 20 anos outros investigadores rusos realizaron unha investigación moito máis fonda e chegaron á mesma conclusión. Os resultados do estudo xa foran presentados hai 20 anos Para o catedrático de Historia Antiga da Universidade de Santiago de Compostela José Carlos Bermejo este estudo é unha mostra dos problemas da ciencia actual. Boa parte das investigacións sobre os indoeuropeos foron publicadas en linguas como o alemán, e non en inglés, o único idioma empregado por moitos científicos. Segundo Bermejo, isto leva a "presentar como descubrimentos cousas que xa se sabían". Atkinson escúdase nas ríxidas normas das publicacións científicas, que obrigan a citar un número limitado de referencias bibliográficas, polo que escolleron "os máis representativos e os máis citados". O número de citas que recibe un artigo é unha medida estatística que non sempre reflicte a importancia do seu contido. O catedrático da USC lembra que a existencia dos indoeuropeos é simplemente unha hipótese, e insiste na dificultade de falar sobre linguas das que non queda ningún rexistro escrito. O teórico vocabulario indoeuropeo dedúcese ao comparar as palabras semellantes de diferentes linguas para extraer unha suposta raíz orixinal, da que non hai probas. "Lingua e arqueoloxía non casan", remarca. Bermejo: "Lingua e arqueoloxía non casan" Amais, Bermejo asegura que a teoría dun lugar de orixe común da lingua indoeuropea xa foi rexeitada desde os anos 60 e 70, se ben Atkinson aínda a considera válida. Esta concepción viña do século XIX, cando os arqueólogos entendían os indoeuropeos como unha raza única, cunha lingua única, e cunha patria concreta. O que non deixaba de ser unha aplicación dos nacionalismos desa época a un pobo milleiros de anos anterior. A idea dos indoeuropeos como un pobo guerreiro máis forte que o resto serviu de base para teorías racistas posteriores como as dos nazis alemáns, que se consideraban herdeiros deles. O estudo publicado en Science mantén tamén a idea das invasións dos indoeuropeos desde o seu lugar de orixe mantendo a súa lingua, que Bermejo rexeita. De aplicalo a Galiza, "diríamos que aquí chegou un pobo, os galegos, que falaban unha lingua, o galego, e todos sabemos que non foi así, porque as linguas e os pobos son resultado de procesos históricos moi longos", asegura.


Summary: Pablo Suárez Iglesias leva case tres décadas traballando no servizo de limpeza na área sanitaria de Vigo, privatizado pola Xunta da Galiza. Hoxe permanece na súa casa após dar positivo nas probas da COVID-19. Desde o fogar, reivindica a importancia da súa profesión: "Desde o primeiro até o último, todos somos necesarios".

Cal é o seu posto de traballo no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo? Traballo no servizo de limpeza, recollendo os contedores biocontaminantes do centro. Antes estiven destinado no hospital do Meixoeiro, durante 27 anos, e despois fun trasladado aquí. O servizo está externalizando, mais aínda que a empresa que o xestione mude o persoal é subrogado, evidentemente. Como mudou o día a día tras a declaración da emerxencia sanitaria? Como era a situación no seu centro hospitalario? Tiñamos máis carga de traballo e bastante incertidume, pois non había protocolos de actuación por parte da empresa. Eu formo parte do comité de empresa e preparamos un protocolo que incluía instrucións para poñer e quitar os EPIs, por exemplo, aínda que non era a nosa función. Practicamente ao principio da epidemia xa me contaxiei, os primeiros fomos o persoal do comité Cando soubo que estaba contaxiado da COVID-19? Practicamente ao principio da epidemia xa me contaxiei, os primeiros fomos o persoal do comité. Onte fun polo hospital e explicáronme que pola mañá, despois de realizar as probas, mandaron a seis persoas a súa casa despois de dar positivo. Teñen que confirmar con PCR, pero polo de agora deben ficar nos domicilios. E antonte sei que detectaron outras dúas ou tres persoas contaxiadas. Cales foron as instrucións que recibiu desde o Sergas? Fanche a proba e automaticamente, aínda que non teñas sintomatoloxía, marchas para casa. Estás en illamento estrito nun cuarto, así estiven eu até esta segunda feira. A pasada semana, tamén na sgunda feira dixéronme que podía facer vida normal dentro da casa. Mais hoxe dixéronme que usase a máscara, porque volvín dar positivo no test. Seica ten pouca porcentaxe de contaxio, pero explicaron que era preciso. Esperemos que a carga viral que poida ter sexa mínima, porque vivo cos meus dous rapaces e a miña muller. Esperemos que a carga viral que poida ter sexa mínima, porque vivo cos meus dous rapaces e a miña muller. Mantense en contacto coas súas compañeiras de traballo? Si, estano levando ben. No meu caso o contacto co médico non foi moito, unha chamada á semana. O máis denunciable é que ás persoas da túa contorna non se lles faga a proba. Antes de presentar síntomas hai un período de incubación, está claro que eu levaba contaxiado un tempo cando detectaron a enfermidade e paréceme inconcibible que a miña familia non se lle faga a proba. Miña muller chamou ao médico de cabeceira para pedir a proba, mais este explicoulle que daban a miña familia por contaxiada, sen síntomas. Chamamos ao teléfono da Xunta e dixeron o mesmo, que supoñían que debían estar contaxiados. Sei que as familias dos meus compañeiros, tamén illados, tampouco llas fixeron. Se queremos cortar a cadea de transmisión temos que facer esas probas. E ao resto do persoal fixéronlle as probas? Onte comezaron a facerlles a proba a todas. Previamente, cando de detectaron os primeiros positivos, facíase a compañeiros que estiveran en contacto directo comigo ou con outros contaxiados. Houbo unha compañeira que estivo agardando seis días a que lla fixeran. Eu agardo que tanto a xente coma, sobre todo, o Sergas comecen a valorar que todos os que traballamos no sistema de saúde, desde o primeiro até o último, somos necesarios Como persoal que traballa nun centro hospitalario como valora a xestión da emerxencia sanitaria? Ao comezo era un caos. Os propios profesionais sanitarios denunciaron a falta de protección, a falta de protocolos. Moita xente se queixaba porque non tiña medios. Eu non o vivín tanto porque fun das primeiras persoas en contaxiarse. Na limpeza tamén houbo moita falta de previsión, de persoal e de medios. Agora parece ser, polo que me explican, que a situación está máis normalizada e a organización mellorou. Eu agardo que tanto a xente coma, sobre todo, o Sergas comecen a valorar que todos os que traballamos no sistema de saúde, desde o primeiro até o último, somos necesarios. Ao persoal do servizo de lencería do hospital (que organiza a roupa de cama, batas etc.) non lles están facendo as probas. Se non hai desinfección e boas condicións dificilmente se pode traballar nun centro hospitalario.


Summary: A Xunta apunta á redución das listas de espera, de 8.000 persoas a 5.000, e tamén dos tempos, que hai un ano superaban os 41 días.

Unhas 5.000 persoas están na lista de espera de psiquiatría, segundo informou hoxe o director xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas, Jorge Aboal, durante a súa comparecencia en comisión parlamentar, na que presentou o Plan de Saúde mental da Xunta. A exposición xerou un debate tenso, con reproches da oposición pola "enésima" presentación dun plan que, segundo o BNG e o PSdeG, chega "con atraso" e "sen fondos" , e polas referencias ás denuncias por vulneración de dereitos humanos no hospital psiquiátrico de Conxo, en Compostela, que están a ser investigadas no Parlamento Europeo, e das que Aboal salientou a "colaboración" do Goberno galego co Defensor do Pobo e o arquivo, o pasado 10 de outubro, das dilixencias que foran abertas pola Fiscalía. A deputada do BNG Montse Prado afeou aos populares que "en 11 anos de Goberno", o único que fixeron é "meter nun caixón o que había" –en referencia ao plan de saúde mental do bipartito– e "desmantelar os escasos dispositivos existentes". Tamén acusou a Xunta de "opacidade cos datos" e demandou un estudo a nivel galego para coñecer "a realidade". Segundo os datos da Consellaría de Sanidade, as listas de espera reducíronse, desde hai un ano, cando chegaba a 8.000 pacientes e unha espera media de 41 días, que se reduciu a 36,4. Pola súa banda, o socialista Julio Torrado salientou algunhas das problemáticas desta área sanitaria que se viron agravadas polta pandemia coa "agudización de trastornos xa existentes", a "soidade non desexada", as "dificultades para acceder ao sistema sanitario" ou o empeoramento dos síntomas de ansiedade. "Este plan non afronta realmente estas cuestións", lamentou o deputado do PSdeG, que asegurou que Galiza ten "o peor cociente de profesionais por habitante" neste ámbito e, "en termos económicos", nos orzamentos da Xunta para o próximo ano "non hai diñeiro para todo isto que din que van facer". Socialistas como nacionalistas concordan que a saúde mental será "a cuarta onda da Covid" e reclamaron á Xunta máis medios humanos para atención. "Galiza lidera o consumo de psicofármacos. Se non hai profesionais para atender esa poboación, o que queda é receitar psicofármacos", criticou Prado.


Summary: O alcalde de Vigo anuncia que o Concello presentou recurso ao ditame que obriga á retirada do monumento mentres a asociación pola memoria histórica, o BNG e EU pídenlle que acate o ditame e proceda á súa eliminación.

A Asociación pola Memoria Histórica do 36 exixe ao Concello a derruba da Cruz do Castro en Vigo, o monumento de exaltación fascista que debe ser suprimida segundo o xulgado do contencioso-administrativo número 2 da cidade, que hai uns días deu razón a este colectivo e condenou o goberno local a proceder "de maneira inmediata" a retirala por ser "unha humillación para os vencidos". Pero non opina o mesmo o alcalde, Abel Caballero, que vén de anunciar que a administración local recorreu a sentenza e, xa que logo, intentará evitar o derrubamento deste símbolo da ditadura franquista. Caballero anunciou que o Concello recorrerá a sentenza ante o TSXG para evitar o derrubamento da Cruz do Castro A sentenza feita pública a pasada semana supuxo o éxito da mobilización e a loita social que numerosos colectivos lideraron pola retirada deste símbolo franquista inaugurado en 1961 polas autoridades da ditadura para homenaxear os "caídos", os sublevados fascistas que loitaron contra a legalidade republicana. Pero o ditame non é firme e o Concello de Vigo ten un prazo de quince días para recorrer ante o TSXG. E o alcalde socialista Abel Caballero xa anunciou a presentación dun recurso ao ditame xudicial. Os seus argumentos son que o Concello sempre recorre e que o monumento xa non é un símbolo franquista senón relixioso. "Faremos igual que con todos os procedementos xudiciais e este non é unha excepción", asegurou ante os medios. Porque aínda que o goberno local, e en aprobación da Lei de Memoria Histórica de 2007, eliminou varios escudos ou emblemas franquistas na cidade, a Cruz do Castro continuou en pé. Foi precisamente unha resolución da xunta de goberno local de marzo de 2013 a que deu inicio a este proceso xudicial que agora culmina. Daquela rexeitouse a retirada da cruz ao considerarse tamén que desde que se retiraran as alusións á ditadura no monumento, este xa non era un símbolo franquista, senón unicamente relixioso. Pero houbo máis. Hai agora un ano, o pleno tamén dixo non a unha proposta do BNG que nunha moción instou á súa derruba. O PSOE daquela abstivérase e o PP votara en contra. A Asociación pola Memoria Histórica do 36 culpa a Caballero de que "este monumento fascista" non fose derrubado aínda Este mesmo luns, a Asociación pola Memoria Histórica do 36, celebrou unha sentenza que restitúe, "preto de 80 anos despois" a memoria dos que defenderon a legalidade da República fronte ao golpe de estado franquista. Manuel Reinoso, un dos voceiros, sinalou directamente o alcalde como culpable de que "este monumento fascista, o símbolo máis visible da ditadura na cidade" non fose derrubado aínda e lembrou que Caballero "ignorounos" como se fosen "escoria". "Coa súa prepotencia antidemocrática non fixo caso ningún das nosas peticións" nin de as mocións presentadas no pleno, polo que non tiveron máis alternativa que acudir á xustiza. "Recorrer é a peor das opcións", aseguraron desde o colectivo. Ademais, a portavoz municipal do BNG, Iolanda Veloso, salientou este luns que o Bloque "non entendería que o goberno local recorrese a sentenza". "Reclamamos que a derrube o antes posible porque é unha cuestión de xustiza en todos os sentidos", destacou, lembrando que a Cruz do Castro simboliza a vitoria dun dos bandos, en concreto o bando nacional. "Cando o BNG tivo responsabilidades de goberno, foi coherente e eliminou a simboloxía franquista da Casa das Artes", destacou a voceira nacionalista en relación á retirada do escudo e as inscricións franquistas do frontispicio deste edificio, a finais de 2010, sendo tenente de alcalde Santi Domínguez. "Parece que o alcalde prefire a lei da amnesia histórica", asegura o BNG, que pide que se acate a sentenza "Parece que o alcalde prefire a lei da amnesia histórica", comentou Veloso, que cre que "ademais de existir unha reclamación política e cidadá, hai tamén unha unha reclamación xudicial", polo que reclama "unha demolición inmediata e que o goberno non recorra a sentenza". Por outra banda, o coordinador local de EU, Rubén Pérez, discutía a escusa do custo da derruba e apostaba por cumprir a sentenza. "O custo de retirar a Cruz do Castro pode ser cero euros. Que pidan voluntarios que imos ser un feixe que aparezamos co pico e marreta", dixo nunha mensaxe nas redes sociais.


Summary: Na terza feira comeza en Pontevedra a primeira edición do Tek-Fest, o Encontro Internacional de Tecnoloxías Emerxentes que baixo o lema #ACidadeDoFuturo reunirá persoas expertas en deseño, programación, imax, arquitectura, filosofía, moda, educación, social media e arte dixital.

A idea é compartiren o seu coñecemento sobre as tendencias tecnolóxicas que mellorarán a vida nas cidades no futuro máis próximo. Dous workshops, un Symposium e un Demo Day compoñen as actividades do Tek-Fest, que organiza o Concello de Pontevedra e que terá lugar do 28 de setembro ao 1 de outubro. O Symposium celebrarase a vindeira sexta 30 de setembro e estará conducido polo xornalista Manuel González , director do programa Zoom Net de TVE. Na xornada participarán referentes do mundo do deseño como Isabel Berz, experta en moda e innovación social, Javier Maseda & Pedro Medina do estudio Sopalmo, Javier Noguerol de Carto ou Jimena Merino de Bermudas.land, unha das primeiras directoras de arte que traballan no Estado coa realidade virtual. A eles uniranse o crítico e comisario de arte José Manuel Costa, codirector do programa Retromanía en Radio 3, canda o VJ Toño Cabanelas, director creativo do Tek-Fest, e mais o 'artesán dixital' Miguel Espada, do estudo Espadaysantacruz, que fará unha instalación en vivo titulada "Light Kinetics". O Tek-Fest arrinca na terza con dous workshops de realidade virtual e de cartografía de datos, respectivamente. O obradoiro de VR está orientado á captura de vídeo en 360o e de son binaural, e á integración da interacción nas imaxes inmersivas. Impartirao o camarógrafo Antonio Víctor García-Serrano (Zakato) xunto ao equipo de Bermudas.Land. O segundo taller estará dedicado á cartografía dixital urbana, impartido por Javier Noguerol, de CARTO, a empresa española líder en visualización e análise de datos xeolocalizados a nivel mundial. Os participantes aprenderán a usar a ferramenta CARTO Builder para crear mapas interactivos con datos abertos das cidades, analizando e procesando información en tempo real. Na tarde da sexta e do sábado os visitantes do Tek-Fest poderán achegarse a coñecer de primeira man as últimas tecnoloxías de realidade virtual, como o dispositivo HTC Vive ou a agardada Play Station VR de Sony, que non chegará ao mercado ata finais de outubro. Os veciños de Pontevedra poderán acceder deste xeito a contidos que só se poden difrutar en VR, incluídas obras en Galicia como a mencionada "Fragments" ou distintas pezas relacionadas coa cidade, o turismo, o patrimonio, a natureza ou a cultura marítima, rodadas no contorno das Rías Baixas polo equipo do Tek-Fest.


Summary: Así o determinou a sala social número 4 dos Xulgados de Vigo. Na sentenza, segundo comunica a CIG, considérase probada a represión sindical. O despedimento sería consecuencia directa, di a resolución xudicial, do feito de o traballador ter "demandado a empresa" e terse apresentado "nas eleccións sindicais pola CIG".

A sentenza declara nulo o despedimento e obriga Autocares Ojea a readmitir o traballador, con 18 anos de antigüidade e cunha "relación laboral impecábel" coa empresa, segundo salienta a CIG na súa comunicación aos meios. O despedimento estivo precedido dunha "campaña previa de acoso laboral" que atinxira tamén un compañeiro do despedido, como este tamén candidato pola CIG nunhas eleccións sindicais. A sentenza chega tamén após unha intensa campaña de mobilizacións en defensa do traballador represaliado. A CIG celebra o "fallo xudicial favorábel" e insta a clase traballadora a non se "deixar amedrontar polas actitudes represivas da patronal, organizándose e mobilizándose nos centros de traballo para erradicar vulneracións flagrantes dos dereitos como a padecida en Autocares Ojea".


Summary: Ambos galardóns entregaranse o domingo 2 de decembro en Pontevedra no Culturgal.

Ás oito da tarde, cando morren as nais, de AveLina Pérez foi recoñecido polo xurado por maioría coma a obra gañadora do XXIV Premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais, salientando que "explota as posibilidades do xogo escénico cunha concepción aberta do espazo e cunha mirada irónica sobre a relación entre o teatro e a súa recepción". Estes galardóns literarios convócaos a Consellaría de Cultura e Turismo, e na súa modalidade dirixida á literatura dramática infantil, o X Premio Manuel María, distinguiron por unanimidade Somos os monstros, de Paula Carballeira. O xurado destacou a súa "boa carpintaría dramática, que posibilita un xogo escénico moi dinámico no que se pode aproveitar moi ben o espazo e o tempo teatral, moi na liña dos xogos infantís". Nesta ocasión, o xurado estivo presidido por Laura Tato e del fan parte, como vogais, Ana Carreira, Cristina Domínguez, Laura Míguez, Cándido Pazó e Roi Vidal Ponte. A decisión deuse a coñecer tras valorar 39 textos presentados ao Álvaro Cunqueiro, 13 ao Manuel María e 23 ao Barriga Verde. Este último foi declarado deserto. Ambos os dous recoñecementos da Xunta serán entregados o domingo 2 de decembro en Pontevedra na feira das industrias culturais galegas Culturgal. Teñen unha dotación de 6.000 euros para cada premio e categoría, xunto coa posibilidade de que as obras sexan publicadas nas coleccións literarias que a Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) mantén con varias editoriais galegas. Nota: fotos tiradas de cultura.gal


Summary: O acordo plenario trasladarase á Xunta de Galiza e á Real Academia Galega.

O pleno do concello de Lugo vén de aprobar a iniciativa do BNG para prolongar ao 2021 o Día das Letras Galegas adicado a Carvalho Calero. A concelleira do BNG, Maite Ferreiro, defendeu esta proposición "dado que as distintas medidas derivadas da crise sanitaria impediron conmemorar a Carvalho Calero e afectaron ás distintas actividades socioculturais vinculadas á celebración das Letras Galegas, especialmente no ámbito do ensino". Maite Ferreiro afirmou que "a celebración das Letras Galegas o 17 de maio é unha das efemérides culturais do calendario anual que gozan de maior recoñecemento social". O acordo do pleno trasladarase á Real Academia Galega e á Xunta de Galiza. "Resulta evidente que, xa no último trimestre do ano e sen plenas garantías sanitarias, a crise provocada pola COVID-19 fai imposíbel o desenvolvemento do ano Carvalho Calero con normalidade", sentenciou Maite Ferreiro. O Concello de Lugo súmase así ao amplo abano de entidades e colectivos que demandan que o Día das Letras 2021 continúa a dedicárselle a Carvalho Calero. Porén, e tal como informou Nós Diario a mediados de outubro, a Academia comunicou a Galiza Cultura que non prolongará o ano Carvalho Calero. O BNG de Ferrol rexeita trasladar os actos do 31 á Coruña Iván Rivas, portavoz municipal do Bloque Nacionalista Galego (BNG) en Ferrol, sinalou onte que a decisión de desenvolver os actos de tributo a Carvalho Calero fóra da cidade de Ferrol "é inaceptábel". O nacionalista instou o alcalde da cidade, o socialista Ángel Mato, a non asistir aos mesmos como mostra de rexeitamento ante "o menosprezo a Carvalho Calero e ao conxunto da sociedade local que tanto ten loitado por este recoñecemento". Nesta liña, o BNG ferrolán fíxolle ao alcalde da cidade tres esixencias: a reivindicación clara, atendendo á reclamación do conxunto do pleno e da sociedade ferrolá, de prolongar o ano Carvalho Calero a 2021; que se manifeste o rexeitamento a que a vindeira fin de semana decorran os actos conmemorativos da Real Academia Galega e do Consello da Cultura nas cidades da Coruña e de Compostela e, por último, que o alcalde Ángel Mato non asista a eses encontros "como mostra do rexeitamento a que se trasladen estes actos fóra de Ferrol".


Summary: O verán é, por tradición, tempo de praia, tempo de combater a calor gozando co refresco da auga, mais vivir ou gostar do interior non ten que ser impedimento para facelo, porque na Galiza, ademais dos moitos quilómetros de areais de toda caste e lonxitude que podemos atopar ao longo da costa, no interior tamén contamos cunha extensa oferta de auga e lecer ao longo da rede hidrográfica.

Para todos os que coñecemos e andamos o país non é ningún segredo o gran número de correntes de auga de todas as lonxitudes e caudais que o percorren. Paraxe: O país dos mil ríos / Concello: Calquera da Galiza / Percorrido: Variábeis / Dificultade: Baixa Ao esvarar por un relevo tan irregular como o do noso territorio fixo xurdir, en moitos puntos, lugares con características aproveitábeis para o lecer. Temos centos de ríos e, en moitos deles, espazos naturais ou acondicionados para gozar da auga, do lecer e dos baños. Case en cada lugar hai un sitio no que o río, ou regato, ten un pozo nunha volta ou ao pé dunhas pedras, ou na caída dunha fervenza; un atranco, tosta ou caneiro, que retén a corrente, engorda o caudal e amplía a canle, que gaña en extensión e fondura, e xuntan area ou coios; ou un tramo chan e despexado onde o río se remansa e deposita parte da carga que arrastra formando con ela areais de diferentes tamaños, e case sempre, ao seu pé, unha sombra xenerosa. Lugares, todos eles, que son aproveitados pola rapazada da veciñanza para gozar dos praceres da auga e do sol nos días de verán, e outros, recoñecidos pola súa beleza ou a súa singularidade, que son visitados por persoas de procedencias máis diversas. Moitos atópanse ao pé das localidades e outros en paraxes algo máis apartadas, até os que hai que facer unha camiñada ou unha curta viaxe nun vehículo, e a eles engadíronse en etapas recentes outros novos que foron acondicionados para o recreo con accesos, aparcadoiros, tratamentos das beiras e das canles, espazos de descanso e outros servizos (aseos e grellas) que nalgún caso son de calidade suficiente como para que o sitio sexa distinguido cunha bandeira azul. Hai algúns que son tradicionalmente coñecidos, outros están sinalizados e son promocionados, e moitos, maiormente os máis pequenos, só son gozados polos poucos que viven na contorna. Ao longo dos ríos principais e os seus afluentes podemos atopar máis dun cento de sitios acondicionados, en moitos deles realízanse, periodicamente, análises para controlar as súas condicións hixiénico- sanitarias, nos que podemos gozar da auga e do sol que poden ser aproveitados como unha alternativa ao desprazamento á costa, como unha nova experiencia de lecer ou como unha escusa para achegármonos a ver e coñecer outros lugares en datas nas que a calor non convida a viaxar.


Summary: O movemento feminista convoca cinco concentracións esta sexta feria día 2 de maio ás 20 horas en repulsa polos cinco asasinatos machistas que se produciron na Galiza nos catro primeiros meses deste ano.

A Marcha Mundial das Mulleres, que integra as diversas organizacións do movemento feminista galego, convoca para esta sexta feira ás 20 horas concentracións en Vigo, Ferrolterra, Ourense, Compostela e A Coruña, en sinal de repulsa polos cinco asasinatos machistas ocorridos no país nos primeiros catro meses do ano. O obxectivo é visibilizar a violencia que se está a exercer contra as mulleres "ante a pasividade das autoridades e dunha sociedade incapaz de reaccionar ante unha realidade cada día máis terríbel". Desde a Marcha Mundial reclaman que os casos de violencia machista e de maneira especial os asasinatos deixen de considerarse "unha cuestión individual ou a consecuencia do comportamento de individuos que perden a razón, teñen problemas nas súas relacións, son ciumentos ou teñen comportamentos violentos". Defenden, pola contra, que se trata dunha "cuestión estrutural que ten a ver con como se organiza a sociedade en que vivimos e é dende aí dende onde hai que mudar as cousas". A Marcha e o movemento feminista convocan as seguintes concentracións: VIGO, venres 2 ás 20h no MARCO (Marcha Mundial das Mulleres) FERROLTERRA, venres ás 20h na Praza do Concello (Marcha Mundial das Mulleres) OURENSE, venres ás 20h na Subdelegación do Goberno (Marcha Mundial das Mulleres) COMPOSTELA, venres ás 20h na Praza 8 de Marzo, Porta do Camiño (Movemento feminista de Compostela) A CORUÑA, venres ás 20h no Obelisco (Movemento feminista de A Coruña)


O 8M fixo que a gran maioría das mensaxes políticas lanzadas polas distintas candidaturas ás eleccións do 5 de abril xirasen este domingo arredor da igualdade e o feminismo, con candidatos e candidatas facéndose ver en manifestacións e concentracións por todo o país. Previamente varias das principais formacións xa celebraran nos últimos días os seus propios actos sobre igualdade.Caballero promete unha Consellería de Igualdade e unha rede "potente" de CIMO candidato socialista, Gonzalo Caballero, que participou pola mañá na manifestación da Coruña e pola tarde na de Vigo, prometeu unha Consellería de Igualdade, unha rede "potente" de centros de información á muller, máis vivendas para vítimas da violencia machista e iniciativas de loita "clara" contra a fenda salarial tras "once anos de desprezos de Feijóo ao feminismo".Pontón anuncia unha Valedoría de Igualdade con capacidade de sancionar ás empresas e tres novas leisA candidata do BNG, Anta Pontón, participou en Santiago nun encontro con mulleres no que explicou as propostas da súa formación en materia de igualdade. A nacionalista anunciou novas leis de igualdade "adaptada á realidade do século XXI co fomento da corresponsabilidade", de identidade de xénero participada co colectivo trans e de recoñecemento e apoio ás familias monoparentais.Pontón tamén prometeu unha Valedoría de Igualdade con capacidade de sancionar ás empresas, un plan de dignificación e visibilización dos coidados, ou reformar e impulsar os centros de información ás mulleres.Por Galicia en Común Luca Chao reclamou "recoñecer o traballo de coidados sen o cal o sistema non pode funcionar"Desde Galicia en Común-Anova-Mareas foi a número 2 da lista pola Coruña, Luca Chao, a encargada de transmitir a mensaxe da necesidade de "recoñecer o traballo de coidados que fan as mulleres sen o cal o sistema non pode funcionar". "Queremos iguais salarios, queremos ter tempo para desfrutar das nosas vidas, queremos estar en pé de igualdade cos nosos compañeiros", dixo. O número 2 do PPdeG, Miguel Tellado, evitou as críticas ás folgas de anos anteriores pero pediu "que ninguén trate de apropiarse" da loita pola igualdadePola súa banda, o PP, fronte a críticas de anteriores anos ás mobilizacións do 8M, desta volta optou por adoptar un perfil baixo sen significarse sobre a cuestión. O secretario xeral do partido en Galicia, Miguel Tellado, que hai dous anos chegou a dicir que a folga feminista era "o máis machista que se pode facer", dixo desta volta nunha entrevista emitida este mesmo domingo na Radio Galega que a súa formación "comparte" a reivindicación da igualdade pero pediu "que ninguén trate de apropiarse" esa loita que "non nos debe separar, senón unir".


Summary: Mantén Cuca Gamarra como portavoz no Congreso, Javier Maroto no Senado e Dolors Montserrat no Europarlamento.

O líder do Partido Popular, Alberto Núñez Feixoo, tomou esta cuarta feira posesión do seu escano no Senado, onde instalará o seu despacho de xefe da oposición e onde prevé manter en xuño o seu primeiro 'cara a cara' co líder do Executivo estatal, Pedro Sánchez. Feixoo, que chegou á Cámara Alta contra as 8.45 horas para completar a documentación necesaria para adquirir a condición plena de senador, foi recibido cun forte aplauso dos senadores do Grupo Popular, que se puxeron en pé cando prometeu o seu cargo. O vicesecretario de Organización Territorial do PP, Miguel Tellado, tamén tomou posesión como senador. Tomaron cadanseu escano na Cámara Alta unhas horas despois de ser designados senadores por designación do Parlamento galego e renunciar así a cadansúa acta de deputados. Feixoo e Tellado, escollidos senadores polo Parlamento galego, co único voto a favor do PP A chegada de Feixoo ao Senado permitiralle manter duelos parlamentarios con Pedro Sánchez, se ben é certo que a presenza do xefe do Executivo nesta Cámara é menor que no Congreso e só asistiu media ducia de veces nos últimos meses. Está previsto que o día 7 de xuño decorra o primeiro 'cara a cara' no Senado entre Sánchez e Feixoo. "Nas sesións de control normalmente se o presidente ten ben preparada a sesión, adoita gañalas, porque as fecha", admitiu esta terza feira aos xornalistas ao ser preguntado sobre se ten ganas de confrontar co xefe do Executivo. Despacho no Senado O líder do PP, que xa é presidente do Grupo Popular por ser xefe da oposición, disporá dun despacho na Cámara Alta e a súa intención é asistir todo o que a súa axenda "permita" ás sesións plenarias, segundo fontes do seu equipo. O BNG oponse ao nomeamento de Feixoo e Tellado como senadores por ser un "uso partidista" das institucións As mesmas fontes sinalaron que Feixoo terá o seu despacho na zona de Palacio, onde até o de agora estaba o da secretaria cuarta da Mesa do Senado, a senadora do PP por Burgos Cristina Ayala. Para esta sexta feira Feixoo convocou os integrantes dos grupos parlamentarios de Congreso, Senado e Parlamento Europeo no hemiciclo do propio Senado. Alí, ante os representantes nas tres cámaras de representación, "fixará as prioridades desta nova etapa". Portavocías do PP Feixoo decidiu manter os tres portavoces parlamentarios do PP nas diferentes cámaras, Cuca Gamarra, Javier Maroto e Dolors Montserrat, mais si levou a cabo mudanzas nos segundos niveis. Así, no Congreso o novo 'número dous' de Gamarra será o granadino Carlos Rojas, en substitución de Guillermo Mariscal, que pasa a ser secretario xeral adxunto. No caso do Senado, a nova 'número dous' de Javier Maroto será Amelia Salanueva, que substitúe a senadora Salomé Pradas. Tamén se produciron axustes nos portavoces adxuntos de ambas as Cámaras e, no caso de Senado, entra nese cargo o veterano Javier Arenas.


Summary: Fontes do Goberno afirmaron na noite da quinta feira que o Consello de Ministros aprobará o recurso. Nen sequer é seguro que o TC o vaia admitir a trámite.

Opta pola liña dura o Gabinete Rajoy e faino consciente de que non ten todas consigo desta volta, sendo que se manifestan disensións nas elites -neste caso no Consello de Estado- a respeito da lexitimidade da súa política contra Catalunya. A decisión do Consello de Estado de desaconsellar o recurso do Goberno contra a designación de Puigdemont como candidato á investidura abre un cenario novo e dificulta a extratexia de Rajoy. Porén, o executivo está decidido a levar o asunto até o final. Agora o debate trasládase ao Tribunal Constitucional que terá de decidir, mesmo antes de entrar no fondo do asunto, se admite a trámite ou non a impugnación. O Consello de Estado valorou que o recurso, ao ser preventivo, fronte a un acto (a investidura) que aínda non se produciu, non ten fundamentos. Esa argumentación pode ter o seu peso nos debates que a bon seguro se producirán no seo do TC.


Summary: "Calquera mariñeiro ten un soldo superior a calquera empregado municipal dun Concello." "Europa incentiva a destrución da flota, cos famosos desguaces e as cotas irrisorias. E aquí, é paradóxico que non protexamos a nosa riqueza, o noso sector máis produtivo". "Cando se xubile toda esa xeración do boom dos 60, que xa empeza a xubilarse a partir dos 57-58, isto se acaba"

Temos atracado xa por portos como Laxe; Muros ou Malpica. Hoxe imos ata Muxía, para seguir falando o relevo xeracional, e facémolo con Nacho Castro, alma da Confraría. "Que será do mar de Muxía cando nos falte Nacho", reflexiona algún mariñeiro muxián falando o xerente do pósito. Un Nacho, que saltou "á fama" gracias ao seu activismo canda o Prestige, suceso sobre o que xa falamos polo miúdo con el, e que sempre é unha tan autorizada como crítica para analizarmos a situación do sector. "Hai exceso de burocracia" Para nacho hai dúas "frontes, preocupantes, que nos levan a unha situación preocupante". Por un lado, "a falta de relevo xeracional trae como consecuencia directa algo tan greve como a a ausencia de tripulacións. Chegamos á situación de que moitos armadores, ante a imposibiidade de conseguir tripulacións, ten que paralizar as empresas, explica. "Sei de moitos armadores que están moi cansos, barcos de 8 e están saíndo ao mar con 3 tripulantes. E quen está causando este problema?? As negativas do estado á que poidamos meter man de obra estranxeira. É o estado o causante desto", denuncia. "As trabas para traermos estranxeiros é tremenda. Primeiro xa temos que presentar unha certificación negativa do SEP, cousa que é ilegal, conforme non conseguimos traballadores locais. É tremendo, vas á oficina de Emprego, en Cee no noso caso, ofertastes 4 prazas, e te atopas 700 mariñeiros inscritos no INEm cobrando prestacións, e os barcos amarrados. Chegamos ao caso de facer entrevistas a mariñeiros galegos, diante da propia directora do SEPE, e todos rexeitaron as ofertas de traballo, a un lle doía unha perna… excusas irracionais e cómicas…", lamenta. O periplo burocrático continúa: "A partir de aí, por exemplo, para traer un indonesio, os últimos que están chegando despois de décadas nos que os marroquíes eran predominantes, tes que enviar un precontrato, e tes que rexistralo en estranxería. E aínda así moitas veces veñen rexeitadas", denuncia. "Aquí a función pública non está ao servizo da cidadanía. En vez de axudar complican. Hai exceso de burocracia, tremendamente burocratizado". Europa: "COTAS e TACs, irrisorias" Unha das denuncias que se repiten falando con calquera voz do sector, é a insuficiencientes COTAS e TACs para os barcos galegos, "irrisorias", para Nacho. "Alemaña ten moita máis cota de pescada que España, pero Alemaña non ten flota, só a quere para especular, para vender. Cando nós temos un sector pesqueiro competente, da que dependen milleiros de persoas, isto é irracional e ilóxico", denuncia lamentando que a cousa vén de lonxe e ten poucos visos de cambiar. Nese sentido, para Nacho, "Europa incentiva a destrución da flota, cos famosos desguaces, incentivan que destruamos empresas. Que alternativas tes nestes pobos?? É un sinsentido. Que imos vivir todos do turismo? Do turismo non podemos vivir todos. É a visión cortoplacista dos políticos, que pensan que a solución de todos os males é o turismo, que nos oñamos todos a gaita para os alemáns… É paradóxico que non protexamos a nosa riqueza, o noso sector máis productivo". Nese sentido, aporta un dato importante. "Nas confrarías do litoral, e por ende as lonxas, seguen sendo as principais empresas dos Concellos do litoral. Se vendéramos aquí todo o que traen os nosos barcos, teríamos o doble de orzamento do Concello de Muxía". "Estas dúas eivas lévanos directos á destrución do sector", conclúe. "Cando se xubile toda esa xeración do boom dos 60, que xa empeza a xubilarse a partir dos 57-58, isto se acaba". Por se fóra pouco, "a situación ten unha agravante máis, que non hai titulados, capitáns de pesca, mecánicos… Quen vai mandar neses barcos?". As cifras da caída: "Unha redución do 75% en 40 anos" Facendo un repaso histórico, Castro lembra que "nos anos 80 isto foi o primeiro porto de pescada, cunha flota de 35 embarcacións de palangre. Agora estamos 10-11 embarcacións. Nos anos 80 (cando non había marisqueo regularizado) tiñamos 500 afiliados na confraría (traballadores da pesca), e a día de hoxe non chegamos aos 200, dos que 70-80 son agora mariscadores. Unha redución do 75% en 40 anos", cuantifica. Sobre o pouco interese da mocidade no mar, Castro mételle a "culpa do noso modelo social, que todos queremos ser mestres, médicos… Hai moito "nini", chavales, homes de 30 anos vivindo nas casas cos pais, pero sen atreverse. Todos queremos ir á universidade, buscando outras oportunidades e ninguén quere quedar no sector primario. Iso é un erro do noso problema social". Canto se cobra no mar "Do mar se vive moi dignamente", explica Nacho. "Calquera mariñeiro ten un soldo superior a calquera empregado municipal dun Concello". "Eu fago nóminas, e envío nóminas e están moi por encima dos 1.000€, poucas veces baixan dos 1.500€, e por exemplo, na campaña de túnidos, de maio a setembro, unha nómina media mensual pode rondar os 5.000€. As tripulacións que andan a recursos específicos, como o ourizo, non vexo unha nómina dos ouriceiros contratados que baixe dos 1.800€. Non vexo unha nomima dos navalleiros que baixe dos 1.300€", cuantifica dándolle valor ao traballo no mar. En todo caso, é consciente de que "é un traballo matador, metes moitas horas, pero tamén pasas moito tempo coa familia, polo tempo… É un traballo máis que digno, e que xera moita moita riqueza, dinamizamos ás zonas". O COVID Sobre o paso da pandemia polo porto de Muxía, Castro valora o esforzo do sector que alonxou o bicho do mar. De marzo do ano pasado a este xaneiro apenas houbo un barco contaxiado. En todo caso, dende a confraría critican a "desaparición das administracións pequenas durante os primeiros 6 meses de pandemia. Co teletraballo non facían nada e nós tivemos que xestionar ERTES de todo tipo, ata para algunha confintería", denuncia.


Summary: Activistas de Stop-desafiuzamentos e veciñanza logran frear de novo o despexo dunha familia composta por unha parella en paro (Carlos e María), 2 fillos e unha persoa maior con mobilidade reducida.

Máis unha vez o despexo que pendía sobre a familia de Carlos e María (parella en paro, con 2 fillos e unha persoa maior) foi paralizado. Desta volta, até setembro. Activistas de Stop Desafiuzamentos e veciñ@s desta parroquia compostelán volveron se mobilizar xa a primeira hora da mañá desta segunda feira para apoiar á familia e tentar evitar o despexo. Enfronte, unha forte presenza policial. Pola parte acredora fixeron acto de presenza o procurador e o secretario xudicial. A familia xa presentou hai un tempo unha denuncia apoiada pola plataforma Stop-desafiuzamentos Compostela por "estafa". A súa casa é propiedade dun empresario francés que lles emprestou cartos a cambio de ficar coa propiedade en réxime de aluguer. R.M., iniciais do prestamista francés, foron feitas públicas no seu momento pola plataforma cidadá que denuncia as actividades do devandito empresario quen se dedica a arrendar vivendas "por conta propia" segundo se pode atopar na Internet. Após diversos impagos, por imposibilidade económica, do diñeiro que lles exixía o prestamista solicitou a orde de desafiuzamento mais a presenza de activistas e veciñanza impediu que esta se levase a cabo esta terza feira.


Desde hai uns meses o goberno español decretou certos cambios na política das datas de caducidade dos alimentos. A medida viña precedida dunha certa poeira a conto do desperdicio de alimentos que cada ano se rexistra nas estatísticas de consumo. Asumindo algúns dos datos que o Ministerio de Medio Rural baralla, cómpre centrarse na oportunidade das medidas políticas adoptadas. Imos por partes. Desde hai uns meses o goberno español decretou certos cambios na política das datas de caducidade dos alimentos. A medida viña precedida dunha certa poeira a conto do desperdicio de alimentos que cada ano se rexistra nas estatísticas de consumo Sen entrar en grandes definicións a data de caducidade sinala o umbral temporal no que un alimento perdeu a seguridade para ser consumido. Este umbral é estatístico e céntrase en coñecer cando a concentración de elementos nocivos pode acadar un nivel tan elevado que se converta en perigoso para a saúde. Na práctica, ademais, tamén serve de parámetro da calidade, pois todo alimento que non rebasou certos límites que se consideran seguros, mantén propiedades de sabor, olor, textura e demais polo xeral superiores aos do produto caducado. O exemplo máis relevante de produtos con data de caducidade é o dos que veñen en envase e que están refrixerados: A etiqueta indica un límite que, rebasado, pode pór en risco a nosa saúde. Cómpre non confundir a caducidade coa data de consumo preferente Cómpre non confundir a caducidade coa data de consumo preferente. Esta última normalmente indícanos que as cualidades do produto en canto a seguridade alimentaria teñen períodos moito máis elevados e máis difíciles de estimar. Tamén que a perda delas prodúcese de xeito moito menos acusado. Normalmente as datas de consumo preferente sinalan que un produto pode ser consumido unha vez rebasado tal umbral. Exemplos disto poden ser o mel ou o aceite. Consumir estes produtos unha vez superada a data de consumo preferente non pon en risco a nosa saúde; porén certas cualidades denominadas organolépticas acostuman a verse afectadas: Perda de sabor, de consistencia, de textura,... Explicar os motivos polos que se escolle unha ou a outra resultan complexos e longos demais para expolos aquí. Sirva dicir que se ten avanzado moito no coñecemento dos alimentos así como nos sistemas de produción e envasado, factores que, polo xeral, contribúen a mellorar as calidades en si e a reducir os riscos para a saúde. Moitas veces escoitamos persoas que afirman que o consumo dun produto caducado non é malo, porque levan facéndoo moito tempo e nunca lles pasou nada. En xeral non todos respondemos igual a unha mesma exposición de risco pero, que acontecería se na construción, na industria ou en calquera outro sector se tomasen as medidas de seguridade e protección en función de preguntarlle ás traballadoras/es que nunca sufriron un accidente? Que acontecería se na construción, na industria ou en calquera outro sector se tomasen as medidas de seguridade e protección en función de preguntarlle ás traballadoras/es que nunca sufriron un accidente? Todos cadramos en que sería unha medida moi arriscada. Pois do mesmo xeito deberamos proceder coa seguridade alimentaria. Que unha persoa exposta a certo risco alimentario non padeza a contaminación, non significa necesariamente que a xeralidade da poboación vaia responder igual. O consumo de produtos próximos a caducar conleva situacións de risco estatístico; e máis, se cabe, ao falarmos de colectivos de persoas que a maiores padecen algún tipo de afección, ou simplemente son intolerantes O consumo de produtos próximos a caducar conleva situacións de risco estatístico; e máis, se cabe, ao falarmos de colectivos de persoas que a maiores padecen algún tipo de afección, ou simplemente son intolerantes. A parolada do Ministro de Alimentación afirmando que comía os iogures caducados introduce dous elementos no debate que poden ter efectos moi perniciosos sobre a calidade sanitaria dunha sociedade cada vez máis desposuída de protección: Por unha banda, apelando de xeito temerario á súa propia ignorancia, desautoriza a unha morea de investigadoras, persoal de laboratorio, profesionais do sector alimentario e en xeral persoas que levan anos esforzándose por mellorar a calidade da alimentación de todas nós. Por outra banda introduce un perigoso discurso social: As clases populares se queren comer, que o fagan de calquera cousa aínda que poña en risco a súa saúde, que para iso son as clases populares. Así o Ministro de Medio Rural coa súa verba doada considérase exonerado do debate sobre a distribución e acceso aos alimentos e descarga a responsabilidade directamente na sociedade. Introduce un perigoso discurso social: As clases populares se queren comer, que o fagan de calquera cousa aínda que poña en risco a súa saúde, que para iso son as clases populares Nos últimos tempos, debido maiormente a este período de caída económica onde nos sitúan os mercados, comezaron a aparecer certos movementos sociais preocupados polo destino de inxentes cantidades de alimentos que son directamente enviados ao lixo sen teren sido consumidos. Frecuentemente, e non só no Estado Español, temos escoitado voces que reclamaban das grandes áreas comerciais a doazón de alimentos próximos a caducar para a alimentación de persoas sen recursos. A maré social, moitas veces empurrada por un relato mediático alarmista, reclamou do goberno medidas urxentes sobre o desperdicio de alimentos. E o goberno español respondeu cunha lei que na práctica unicamente derroga artigos da lei anterior sobre calidade agroalimentaria, pero que non aporta ningún tipo de medida para estimular o aforro e a redistribución, nin tampouco para garantir a alimentación dunhas clases populares cada vez máis empobrecidas. A alimentación é un dereito básico e inalienable (non é preciso que un lexislador veña a confirmalo). Porén converténdoa nun negocio este dereito vese diariamente conculcado mediante a mercantilización sistemática dos bens básicos de supervivencia. Esta medida beneficia maiormente á distribución, posibilitándolle manter os alimentos máis tempo expostos e prolongando o tempo de venda Os verdadeiros beneficiados da medida lexislativa sobre a caducidade non somos nin as persoas que temos o dereito a alimentarnos, nin tampouco as produtoras/es de alimentos (labregas, gandeiras,...). En realidade esta medida beneficia maiormente á distribución, posibilitándolle manter os alimentos máis tempo expostos e prolongando o tempo de venda. Pero tamén beneficia á industria, pois mediante algunha das normas derrogadas (cuestións como número de aceitonas machucadas que poden aparecer por lata, por exemplo) permite a introdución de alimentos con parámetros de calidade máis baixos e reducir os custos de eliminación dos defectuosos. En realidade os beneficios da presunta intervención lexislativa contra o desperdicio de alimentos van destinados a protexer a parte de por si máis favorecida da cadea alimentaria (industria e distribución) e pouco ou nada á produción primaria nin as persoas que nos alimentamos. A nós, á cidadanía, correspóndenos, non só realizar un consumo racional, senón esixir que o dereito á alimentación non sexa outra moeda de cambio máis en mans dos mercados O verdadeiro debate sobre como se debe xestionar a produción de alimentos, a distribución destes e garantirlle a unha sociedade o dereito a alimentarse (o que tamén chamamos Soberanía Alimentaria) fica obviado con este tipo de medidas. O dereito dos pobos a decidir sobre que, onde e como se alimenta sigue a considerarse por parte do poder unha cuestión secundaria, por máis que en situacións de crise este tema tome unha relevancia que nunca debeu perder. Cómpre, xa que logo, centrar o debate nas coordenadas oportunas. O sistema de produción, industrialización e distribución de alimentos fica sometido ao que dispón un sistema económico depredador. A nós, á cidadanía, correspóndenos, non só realizar un consumo racional, senón esixir que o dereito á alimentación non sexa outra moeda de cambio máis en mans dos mercados.


Summary: En 2021 construíronse na Galiza 2.944 vivendas de nova planta.

As vivendas de nova planta edificadas no ano 2021 na Galiza foron un total de 2.944, segundo os datos definitivos publicados esta sexta feira polo Instituto Galego de Estatística (IGE), 66 máis das construídas en 2020 (+2,3%). O custo dos materiais de construción aumenta 30% O portal estatístico público galego non difire neste estudo entre a vivenda protexida e a libre. Segundo os últimos datos do IGE referentes ao número de vivendas protexidas rematadas en 2021, un total de 155, tan só 5,26% dos novos fogares de nova construción tiveron a cualificación de protexidos. Unha taxa que difire coa do conxunto do Estado español, onde a porcentaxe de vivenda protexida construída sobre o total, de 10,59%, tamén segundo os datos do IGE, constitúe máis do dobre que na Galiza. As 155 vivendas protexidas construídas en 2021 supoñen un retroceso de 49,5% con respecto ao ano 2020, cando se construíron un total de 313. O dato é máis positivo se é comparado coa cifra de fogares protexidos rematados en 2019, que foi só de catro, 0,1% do total, cando nese ano a taxa de vivenda construída protexida no Estado foi de 8,5%. Nos últimos cinco anos, entre 2017 e 2021, as vivendas totais desta tipoloxía rematadas na Galiza foi de 492, reducíndose a taxa sobre o total de fogares construídos a 4,13%. No mesmo período, en comparación, esta taxa multiplicouse por tres a nivel estatal, onde foi de 12,62%. A Xunta anuncia máis solo para vivenda protexida e a oposición di que non chega Con respecto ás vivendas protexidas iniciadas, a estatística amosa uns datos similares. En 2021 comezáronse na Galiza 171 fogares protexidos dun total de 3.538 vivendas en construción, unha porcentaxe que baixa até 4,83% e que confirma unha menor a posta pola vivenda protexida na Galiza, xa que esta taxa a nivel estatal é de 10,9%. Desaceleración da construción de vivenda Os datos de novos edificios construídos en 2022 chegan até o mes de xullo. Entre xaneiro e xuño deste ano rematáronse un total de 1.463 edificios na Galiza, 184 máis que no mesmo período de 2021, unha suba de 14,39%. Porén, percíbese unha desaceleración dos últimos datos. No segundo semestre de 2021 rematáronse 1.238 edificios de nova planta polos 1.173 do primeiro semestre de 2022, unha baixa de 5,25%. O 88% das persoas mozas ten dificultades para atopar vivenda Atendendo ao número de vivendas familiares construídas a tendencia é similar. Entre xaneiro e xullo de 2022 rematáronse un total de 1.020 vivendas, mentres que no mesmo período de 2021 a cifra foi de 961, un incremento de 6,14%. Por contra, ao comparar os dous últimos trimestres con datos, obsérvase que hai unha desaceleración. Nos últimos seis meses de 2021 rematáronse 903 vivendas polas 884 do primeiro semestre de 2022, un descenso do ritmo de construción de fogares de 2,1%. A expectativa de subas nos xuros incentiva a compra A Galiza experimentou un aumento de 2,5% nas compravendas de vivendas en setembro de 2022 respecto ao mesmo mes de 2021. A expectativa das persoas compradoras de que os tipos de xuros aplicados nas hipotecas polos bancos aumente no futuro está a provocar unha alza da demanda para evitar os maiores custos do préstamo que se derivarían de adiar a compra. A oposición critica á Xunta por non facer vivenda pública A pesar dos negativos datos de vivenda protexida na Galiza, a conselleira da Xunta, Ángeles Vázquez, apuntou 2023 como "ano chave para a promoción de vivenda pública". Porén, os dous grupos da oposición na Cámara critican a política desenvolta polo PP neste eido. En declaracións a Nós Diario, a deputada do BNG Alexandra Fernández criticou que"a vivenda protexida sufriu un forte descenso desde que chegou o PP, con anos de auténtica parálise". "No caso da vivenda pública (a protexida tamén contempla a de promoción privada), Galiza está en 0,32%, moi por baixo da media estatal e a anos luz da media europea", sinala. Pola súa parte, a deputada do PSdeG Begoña Rodríguez Rumbo destacou que o Executivo galego "deixou sen gastar dous de cada tres euros dos fondos orzamentados para o acceso á vivenda na Galiza en 2021".


Summary: Xornada de mobilización e protesta nos estaleiros galegos. Nos de Vigo (privados) en pé de guerra contra a devolución das axudas do 'tax-lease' por supoñer a fin do sector. En Ferrol (público) en demanda de carga de traballo

O naval volve á rúa. Mais unha vez. En Vigo, a manifestación percorre a cidade para rexeitar a pretensión de Bruxelas de devolución das axudas do 'tax-lease'. Suporía para os estaleiros galegos ter que pagar máis de 1.700 millóns de euros. E si supón,lembran os sindicatos, botar o peche e poñer na rúa a milleiros de operarios das factorías e das empresas auxiliares. En Ferrol, o cadro de persoal de Navantia quer facer unha cadea que una a ría, procurando unha imaxe potente de unidade e denuncia da situación destes estaleiros, sen carga de traballo. Non houbo o tan cacarexado dique flotante prometido no seu momento e o do flotel do que falaba o presidente da Xunta ninguén sabe nada. En xogo, tamén, milleiros de empregos. O naval galego perdeu no último lustre por volta de 15.000 empregos. E agora está na batalla por non perder os que fican.


Summary: O líder de Abrente cre que cómpre "introducir todos os cambios que o BNG precisa" e que unha asemblea escenifique cara a fóra "o inicio dunha nova etapa". Chama ígualmente á "unídade" do nacíonalísmo.

Carlos Aymerich, líder de Abrente e deputado do BNG no Parlamento galego, reclama que o Bloque inicie unha "profunda reflexión" sobre o estado no que se atopa a organización e pide que esta reflexión se traduza en "cambios profundos" e "culmine nunha asemblea", en declaracións realizadas a Europa Press. O líder de Abrente cre que cómpre "introducir todos os cambios que o BNG precisa" e que unha asemblea escenifique cara a fóra "o inicio dunha nova etapa". De igual xeito cre "fundamental recuperar a unidade do nacionalismo" pois "hai moito nacionalismo fóra do BNG e agora temos que unificarnos". Aymerich chama a "non repetir erros do pasado" e a elaborar "un proxecto e unha casa atractiva para poder convidar xente".


Summary: Samuel Juárez congratúlase pola "presión policial e xudicial" e pide que todas as forzas políticas sexan claras na condena contra accións como a de Baralla.

O delegado do Goberno en Galicia, Samuel Juárez, considerou que Resistencia Galega "é unha organización terrorista que está sumamente debilitada" grazas á presión policial e xudicial exercida sobre ela nos últimos tres anos. Nunha entrevista concedida á Radio Galega, o delegado do Goberno en Galiza asegurou que esta organización "está a ter moitas dificultades" para recrutar novos compoñentes", o que "non significa que poidan facer o que fixeron esta semana en Baralla". Así mesmo, Juárez mostrouse partidario "dunha condena política unánime" contra Resistencia Galega. Así, aínda que asegurou non crer que ningún grupo político ampare as accións desta organización, si considerou "un problema" que exista certa ambigüidade con este asunto por parte dalgunhas forzas. "Creo que hai que ser moito máis claros, fago un chamamento a que, no futuro, non se perciban ambigüidades que se poidan malinterpretar", manifestou.


Summary: A CIG alerta da "especulación xigantesca" que, afirman, se agocha nos peiraos e o resto dos terreos portuarios.

"É moito o que está en xogo: solares, edificios, bens públicos que son de todas e todos nós e que non poden ser obxecto de tramas especulativas ou componendas políticas, como aconteceu durante o vazquismo", advertían en rolda de prensa o Secretario Comarcal, Xabier Filgueria, e o Secretario comarcal de Organización, Xesús Bermello, do sindicato CIG. A central, que faiu parte da Comisión aberta en defensa do común, pide que se celebre unha consulta popular sobre os usos definitivos aos que a cidadanía quere que se destinen os peiraos e o resto dos terreos do Porto desafectados. O sindicato nacionalista enmarca a actuación nestes terreos con outros procesos que hai na cidade, como os referidos á poxa aberta das parcelas do Campo da Estrada polo Ministerio de Defensa. A isto engádese a intención da Autoridade Portuaria de vender os terreos da Solana e do Hotel Finisterre. Para a CIG, un paso previo para "o grande bocado" que suporá a venda dos peiraos de Calvo Sotelo e Batería: 433.000 metros cadrados de dominio público que, de non evitalo a mobilización social, "serán privatizados e entregados á especulación inmobiliaria para a súa edificación". "Ante este espolio, é preciso que a cidadanía tome conciencia do saqueo ao que está sometida a Coruña e se mobilice para frear esta sangría especuladora", afirmou o Secretario Comarcal da CIG, animando a participar na concentración convocada para estaquinta feira, 7 de abril, ás 20:00 horas, na Avenida Metrosidero.


Summary: O comité de empresa demanda que se actúe na empresa por presuntas irregularidades.

O comité de empresa de Alu Ibérica presentou onte unha denuncia na Inspección de Traballo da Galiza por presuntas "irregularidades" cometidas polo novo propietario nos últimos meses. O presidente do comité, Juan Carlos López Corbacho, explica a Nós Diario que desde Alcoa "elixiron a Parter como inversor cando sempre dicían que buscarían un inversor serio". No escrito presentado en Inspección figura a situación que viven traballadoras e traballadores desta factoría "desde que se asinou ese acordo con Parter o día 31 de xullo". O representante do cadro de persoal sinala que houbo unha xestión da empresa "para causar un prexuízo a propósito". Pon como exemplo que se esgotan os inventarios, falta de pagos a provedores, problemas con clientes e non saber o destino que leva a produción actual. "Non hai transparencia", denuncia. A intención do comité é que se faga un informe destes feitos por parte da Inspección. "Que investigue e interrogue" para logo dar traslado do resultado ás autoridades de Traballo. Problemas para realizar asembleas informativas Onte tamén as traballadoras e traballadores tiveron problemas para realizar a súa asemblea semanal no cambio de quenda. "A única maneira que temos de ver as compañeiras e os compañeiros coa actual situación provocada pola COVID-19 é nese momento". Membros de seguridade impediron o paso das persoas representantes sindicais e tivo que intervir a propia Subdelegación do Goberno e a policía. "Inspección xa ten tamén informe deste incidente que consideramos grave", explica o responsábel do comité de empresa. Anuncian varias mobilizacións para os vindeiros días. A primeira será o 28 de maio e consistirá nunha marcha en coches que sairá da propia fábrica ás 11.30 horas para percorrer a cidade.