A UE não tem um plano. China sim que tem. E isto na atualidade é um fator de maior estabilidade para os chineses. A UE a dia de hoje tem uma agenda marcada fortemente pela instabilidade e uma grande vulnerabilidade. O Brexit é unicamente um dos pés de uma das debilidades a somar a uma Europa para o leste da Alemanha que não remata de acreditar em que também é UE: Polónia, Hungria, Bulgária,.. e uma crise de legitimidade das instituições europeias onde a Itália e a Grécia pelo sul tampouco estão a ajudar. A todo isto engadimos uma Rússia que apoia a ideia de uma UE fraca e um EUA submetidos à disciplina do trumpismo e a sua nova política económica autárquica.O plano da UE virou afetado primeiro por uma crise financeira mundial e a seguir por uma crise das democracias como alternativa global para defrontar os reptos do futuro da humanidade: cambio climático, crises demográficas, novo modelo económico,... todo isto num marco político global que pegou um giro cara posturas próprias dos isolacionismos e rematou criando um novo pacto anti-globalização.O Xi Jinping, presidente da maior e mais poderosa ditadura que jamais tenha conhecido a historia da humanidade, anda de visita oficial e isto deveria ser uma noticia quando menos preocupante para os que definimos como democratas. Ao fim aquele TTIP, o tal esquecido tratado transatlântico entre a UE e os EUA, metido no fundo da gaveta do salão oval por Donald Trump teria sido uma forma de marcar um polo de defesa dos valores de liberdade e democracia, no presente a China avança a sua estratégia OBOR (One Belt, One Road) na sua nova rota da seda cara o domínio e a hegemonia mundial.Uma vez está travada esta aliança civilizacional transatlântica, já entre os EUA e a UE abandona e unicamente sustentada num tratado de livre comercio entre a UE e o Canada, o CETA, os chineses querem trazer os seus negócios para Europa e têm visa ouro. Nisto temos uma inversão que tem passado dos 200 milhões a mais de 1600 milhões em menos de dois anos desde 2015, por exemplo, no Reino da Espanha. Portugal, como hub atlântico europeu também exerce de polo para os investimentos chineses, que marcam a situação atual da República de Portugal como 2º recetor europeu das inversões chinesas, com a compra do 40% do capital da EDP por parte de capital chinês a mostrar o caminho.Os cálculos e os números estão para observar, mais de 300 mil milhões de investimentos chineses na UE nos últimos 10 anos, desde o começo da crise financeira. A ditadura de partido único chinesa alarga a sua influência mundial e a UE enfraquece e fica de vez baixo o domínio do politburó de Pequim.


O pasado día 5 deste mes perdemos a Marcial Martínez Santiago (q.e.d.), un gran colaborador para os meus traballos de campo, xunto co seu veciño Pepe Rodríguez, moi bos coñecedores do territorio onde naceron. Con eles logramos recoller moitos dos nomes das paraxes que estaban condenados a perderse para sempre. Non é así polo territorio do sur do monte do Pindo lindante coas aldeas de Caldebarcos, Panchés e Quilmas, onde é difícil encontrar persoas con coñecementos territoriais. Cando camiño por este territorio, sempre me fago a mesma pregunta: "Quen é o dono do Monte do Pindo?" Vexamos algo de historia: existen documentos do ano 1640 que falan dun tal Pedro Mariño de Lobeiras como dono deste territorio herdado do seu avó Payo Mariño, Marqués de la Sierra, que tiña a casa solariega na Illa de Sálvora. Estos eran os encargados de cobrar as rendas polo pastoreo dos animais particulares dos veciños como cabras, ovellas, vacas, éguas, e que tódolos anos xuntaban nos curros para administralos e marcalos tendo que dar conta da cantidade para efectuar o cobro anual. A convivencia entre os veciños de Mazaricos e os do Pindo era moi mala pola invasión mútua dos seus territorios, que cerraban con portelas nos pasos naturais. Destaca un preito do ano 1740 entre os veciños de O Pindo Domingo Louro e Martín Lamela, pertencentes á feligresía de San Mamede de Carnota. Víronse obrigados a querellarse contra o veciño da feligresía de Santiago de Arcos, Antonio Vermúdez (algo polémico) por non deixarlle pastar ao gando no Monte do Pindo. Nas declaracions tomadas aos testimuñas reseñamos o seguinte: Agustín Fernández, labrador e veciño do lugar de Pedrafigueira, declaraba que a facenda de machos e cabras de Domingo Louro e Martín Lamela e os demáis veciños labradores do dito lugar do Pindo diariamente pastaban no monte peñascoso e fragoso, que se nombra pinal do Pindo e Pedregal (un documento fala da abundancia de madeira nesta ladeira e vendida para facer barcos en Pontevedra), que serve de pasto de ditos gandeiros e non para outra cousa, e que dito monte está para o servicio dos veciños do lugar do Pindo. Os seus dominios eran do Marqués de la Sierra e según o escrito di: "sus pastos pagaban la renta y pensión y sus consortes de dichas cabras y machos que van corriendo en derechura por donde les parezca a la Cova da Barca, Cadoiro do Ézaro hasta la vista de dicha feligresía de Arcos, las toman el pasto sin pastor y no tienen donde hacer daño. Y si en alguna ocasión van con ellas es por temor de los lobos, zorras y teijones y otros animales bravos que las coman. Así mismo dese 10, 20, 30, 40 y siguientes años a esta parte que es el tiempo de acordanza, todo ello con consentimiento de Sueiro Vermúdez, ahora difunto (padre del querellado)". Estos animais eran como "desbrozadores" naturais que facían de catalizadores entre a flora e a fauna. Mantíñan limpa as fontes e os camiños que valían de cortalumes para os incendios. Os seus excrementos eran como un almacén de alimentos para a microfauna creando variedade de insectos e facéndolle a vida moi grata aos reptís e as aves. Coa repoboación feita no 1956 pola Forestal do Estado, comenzou a defunción deste monte. Ultimamente foi incorporado á Rede Natura 2000. Pero seguimos facendo a mesma pregunta: quen é o responsable de estas 2.400 Ha. de monte? Se consultamos o plano catastral, unha grande extensión, polo norte, está como "Monte de Utilidad Pública" e polo sur, coñecido como "Monte de San Mamed," pertece a M.V.M.C.V. (Monte veciñal mancomunado). Co incendio do ano 2013 que arrasou totalmente o pelexo vexetal, desapareceron multitude de plantas e deixou un deserto no mundo da fauna. Pasaron seis anos deste desastre e a flora invasora como os toxos, silvas, fieitos e eucaliptos non tiveron enemigos e compiten entre eles para ver quen máis medra matando á microflora. Os carballos cerqueiros crean pequenas manchas verdes sufrido minusvalías no seu desenvolvemento por falta dunha elemental poda. Moitos dos sendeiros están desaparecidos como o camiño das Pescadeiras. En resumo:.. o Monte está condenado a outra queima calquer verán… Modesto García Quintáns. Patrimonio Pindexo O Modesto Patrimonio: O topónimo: O Pindo ou Monte Pindo?. O Modesto Patrimonio: Explorando a toponimia dos camiños do Monte do Pindo. O Modesto Patrimonio: A Cabana das Chozas, outra Caverna dos refuxiados no Pindo. O Modesto Patrimonio: A Furna do Río da Barco. O Modesto Patrimonio: Fonte Mateo e A Cova dos Morcegos no Monte do Pindo. O Modesto Patrimonio: A Cova da Pendente do Monte Pindo. O Modesto Patrimonio: Os muíños do Monte do Pindo. Con Pepe do Fieiro redescubrindo os tesouros do Monte Pindo. Pepe do Fieiro: "Dicían os nosos vellos…". Ézaro, unha viaxe polas covas dos agochados no Monte Pindo (Parte 1). Ézaro, unha viaxe polas covas dos agochados no Monte Pindo (Parte 0). Da Raínha Lupa á Cova da Xoana, pasando por Duio, con Pepe do Fieiro.


Summary: Manexan con mestría mans e intelixencia para deseñar e entretecer a roupa dunha onda que atrae públicos con novos intereses. Son o presente e o futuro da moda galega, sen grandes marcas detrás. Autoras mozas con talento, algunhas xa graduadas, outras estabelecidas con obradoiro propio ou cun pé fóra na procura do que non atopan aquí. Sermos Galiza conversa con algunhas delas sobre o presente do seu oficio e o que agardan conseguir no seu futuro.

"O principal, antes de debuxar, é coñecer os padróns de costura. A primeira vez que bosquexas un xersei esqueces que tes que meter a cabeza por un lado, que ten que asentar ben nos ombreiros… O básico é a padronaxe. Se, por exemplo, queres crear unha textura rugosa tes que indagar como atopar esa rugosidade. Procurar ese tacto, un bordado especial, unha cor degradada ou non...", fala Alba Collado, mentres as súas mans entretecen con vitalidade as palabras. A moza acaba de cruzar a vintena e está metida con entusiasmo no seu proxecto de fin de carreira, logo de rexeitar facer Comercio, que nunca lle gustou, pola súa vocación na acrobacia das teas e padróns na academia coruñesa Formarte: "Gustábame o tema da moda, de debuxar, de crear as miñas prendas. Fixen un curso de padronaxe moi interesante e metinme en deseño de moda". A nova moda galega agroma nos pupitres e pasarelas de fin de carreira de novas deseñadoras que, nalgúns casos, xa deixaron ver as súas creacións fóra da Galiza. As creacións de Alba amosan unha preocupación pola textura e pola evocación que a memoria, o recordo ou a viaxe provocan na creación artística. No caso de Collado, unha saída a Holanda configurou a súa colección "Veld", chea de simboloxía floral: "É unha vila holandesa. Era preciosa e díxenme: 'tes que facer un traballo disto'. As prendas son de lá 100%, sen poliéster, chaquetas moi anchas, de mangas avultadas. Todo verde, azul e branco. Síntome moi orgullosa, foi traballo meu por enteiro. Elixir un bo material é moi importante, non podes facer unha saia e coller un tecido que non teña voo ou que quede mal, tes que mirar como funciona". Recoñece que, na actualidade, a moda galega está "algo esquecida" e que quere seguir creando na Galiza: "Gustariame traballar nunha marca galega e que tivese a nosa cultura presente". Antía Vilar é tamén estudante na recta final dos seus estudos co seu Traballo de Fin de Grao. Ela marchou a Madrid para poder estudar a carreira universitaria oficial. Alí traballou na Xastraría Cornejo, autora dos traxes de época para series como As mozas do cable ou Altamar. Vilar quere traballar na Galiza, mais descoñece como facelo con liberdade: "É difícil ter un futuro na moda galega sen caer en Inditex. Queremos atopar un estilo propio e desenvolver a nosa inspiración, nas grandes marcas non hai espazo para esa orixinalidade". Un ano de estadía en París permitiulle comparar situacións: "A moda fóra do Estado funciona de maneira moi diferente, toman os estudos máis en serio, con graos só de Historia da Moda. Aquí non temos ese nivel de especialización". Vilar defende un modelo de consumo moito máis local, con atención á man de obra e á orixe. "Estamos pagando pola roupa un prezo baixo", relata, "o que prexudica o comercio e os deseñadores que queren competir coas grandes, pois non podemos pór os prezos tan baixos como as multinacionais". Mais ten claro que o seu público obxectivo gosta da arte e "non só quere ter un cadro no cuarto". A estudante pon o foco na diversidade que pode ofrecer un país onde faltan "estudos arredor da recuperación do traxe galego, deseñadoras de vestiario escénico ou mesmo procuradoras para os museos, para buscar pezas de arte téxtil… Estudar deseño de moda non significa ser só deseñadora". Alén da tenda A David Vila non lle gustaba a roupa que vía nas tendas cando era cativo. Hoxe, baixo a súa nova sinatura Comosoa, pode producir prendas para actrices como Laura Míguez ou Grial Montes, ambas no elenco do último filme de Ignacio Vilar, María Solinha. Cun ano aínda por diante na escola Mestre Mateo de Compostela, o mozo admite que "na casa xa tiña esta inquedanza artística que precisaba deixar fluír". No deseño isto combínase coa parte técnica, que tamén é do seu agrado. "A creatividade podes tela ou non, pero a técnica tes que aprendela", afirma un creador interesado pola función do vestiario en escena: "Fóra da ESAD [Escola Superior de Arte e Deseño] fixen tres traballos, un nunha peza de teatro chamada Neurose, en Vigo. O proceso é rápido e tes que manter relacións co director, actrices, bailaríns, escenografía... Debes facelo canto antes, logo veñen os problemas propios da disciplina como o tempo, o espazo, a combinación coa luz... É case como unha carreira e tes que ser o primeiro en rematar". Vila ten interese nunha moda máis lenta e traballada, unha slow fashion cun ritmo non tan apegado o vórtice do mercado. Segundo conta, hai "unha visión de grandes e pequenos. Para sobrevivir tes que sumarte ao slow fashion, como pequeno creador non podes asumir a produción en serie". No relativo ao seu futuro baralla saír da Galiza como unha opción probábel: "Eu querería quedar e atopar traballo aquí, pero a nivel de evolución aínda non o teño moi claro". A tía de Isaac Castelo convenceuno para, aínda moi mozo, axudar unha modista a facer un vestido. O rapaz está hoxe a piques de ir a París, un dos centros da moda europea, estudar o próximo ano da súa carreira, igual que Vila, na ESAD de Compostela. "Tiña ganas dun cambio, sobre todo porque na Mestre Mateo non ofertan a especialidade que quero", explica. O que atrae a Castelo é a alta costura, pois atopa nela "máis liberdade creativa, considérome bastante esteta [ri]". A súa sinatura, Caasi Sera, xa produciu en pouco tempo vestidos que levaron actrices como Lucía Regueiro nas Badaladas 2018 da TVG ou na gala dos Premios Mestre Mateo, e influencers como Dulceida. "Póñense elas en contacto. Eu sempre fago vestidos exclusivos, adaptados á persoa, escollo os materiais, os tecidos… e encargo a unha costureira", conta. Sinala ademais que, se ben non descarta posuír un atelier no futuro, o seu funcionamento vai radicar no mundo online, de onde lle veñen os pedidos e os contactos: "A experiencia de ir á tenda e mercar é gratificante, pero a compra en liña é o futuro. Iso si, se queres un vestido a medida tes que seguir vindo ao atelier". Quen xa volveu de París é Sandra Parguiña. A súa colección "Talasofilia" foi presentada como proxecto de fin de carreira no mestrado en Deseño e Dirección Creativa de Moda da Universidade de Vigo e evoca o mundo mariño e romántico das pasaxes de Jules Verne: "É unha composición de xute, lá, pana, sarga, liño e algodón tinguidos en parte con pigmento azul escuro e té nas partes máis claras, para darlles un efecto de camisa 'usada por un mariñeiro'. Busquei que as pezas semellasen sacadas do fondo do mar [...]", argumenta. O traballo a contrarreloxo custoulle varias noites sen durmir para pintar e dar os últimos acabados. Alba Collado está a rematar o seu último ano de formación e agarda seguir traballando na Galiza. Tamén graduada en Belas Artes, interesouse polo deseño a través da ilustración e, sobre todo, do estampado: "Actualmente son deseñadora para Mitwill, empresa provedora de estampados téxtiles. Estiven de prácticas nas oficinas en Francia o ano pasado e traballo online desde o meu estudio. Analizamos as tendencias das marcas e a tempada e creamos diferentes propostas co noso equipo". Parguiña chama a pór a atención nas dificultades que supoñen os gastos exixidos durante os estudos, con posíbeis alumnas que "descartan disciplinas artísticas e de moda porque é un investimento moi grande", relata. "Durante a carreira e o mestrado puiden traballar e contar con bolsa de estudos, pero moitas veces non era suficiente", engade. A pé de rúa Da banda dos xa estabelecidos atopamos pequenos comercios localizados nas vilas galegas e xestionados, en gran parte, por mulleres en asociación ou cooperativa. Comparten valores na importancia da orixe do material e a diferenciación na calidade do produto, tamén cun ollo posto na reinvención da tradición. Un deles é o formado por Zeltia e Lúa Mosquetera con Nicanora, unha casa en Compostela que levou as súas creacións a desfilar en Madrid xunto con Francis Montesinos, entre outros, e da que acabaron "até arriba" de traballo, cun éxito que vén de 2009, en plena época de recuperación do concepto vintage, onde atoparon oco para a roupa a medida. "Tiñamos un atelier na praza do Toural, mais acabamos fartas e deixámolo, aínda que nos foi ben… Até gañamos un Premio coa Fundación Santander", expón Mosquetera. A razón do fechamento foi a posíbel deslocalización, por onde non querían pasar: "Ante a falta de costureiras, o noso xestor recomendounos fabricar fóra, mais nós non queriamos. Estabamos tan abafadas que deixou de facernos felices". Un ano despois retomaron a actividade e ampliaron o negocio coas academias de costura La Mapache, na Coruña e Santiago, e mais unha tenda online. Tecer en virtual Este camiño, o de tecer redes virtuais, está a ser a vía de saída para gran parte das novas artesás a cargo de obradoiros do século XXI como Muchachicha. Esta casa, ao cargo de Noela Hermida e Pilar Ceneri, fabrica unha roupa interior "cómoda e real" que racha cos canons de beleza impostos polas grandes sinaturas. "Queriamos ser conscientes da realidade que nos rodeaba e atopamos que a roupa interior sostíbel era pouco estilosa", comenta Noela. O seu labor vén do mundo autodidacta, "até titoriais de Youtube" e un imaxinario onde atopamos numerosas referencias á mitoloxía clásica e o empoderamento feminino. Hermida e Ceneri admiten que, de momento, falta na Galiza moita concienciación arredor dos produtos sostíbes: "nalgunhas feiras até se chegaron a meter cos nosos, situación que non ocorre fóra. Vendemos nun día en Euskal Herria o que aquí nunha semana". Sinalan que houbo moita xente que non estaban de acordo co tamaño das prendas, que "son grandes xa que teñen menos elastano, moito máis ecolóxico. Estamos afeitas a un tamaño pequeno que non é o do noso corpo, senón un canon a derribar", relatan. Ío Morales, escultora de formación, difunde a súa obra na rede con IO Obradoiro Téxtil: "O tema da artesanía é complexo porque es ti quen manda. Teño o obradoiro na casa, traballo en Santiago e Fisterra. O que fago normalmente é concertar citas a través da tenda online". A recente situación da COVID-19 supuxo para ela unha forte parada, mais conta que están a voltar os pedidos: "O feito a man parte dunha concepción moi negativa no social. Está ligado a unha técnica maioritariamente feminina e da casa, o que se consideraba 'arte menor'", denuncia, se ben tamén hai unha parte do público que apreza os produtos sustentábeis. Esa confianza e proximidade, xunto coa forza de equipo foi o que levou a un conxunto de artistas e artesás a construír Grovemakers, unha marca que, en palabras da secretaría da asociación, Lucía Castro, "procura levar O Grove ao internacional. Somos terra de artesanía, non só de marisco e praia". Ela mesma ten unha sinatura, Awa, e fai énfase no carácter diverso das marcas que se coñeceron na Festa do Marisco de 2017 e desde 2018 decidiron ir da man. "Somos unha asociación de creadoras e de comercio por imperativo legal. Toda aquela que entre ten que fabricar os seus produtos cun compoñente de autor, que non sexa compravenda", explica. "A nosa tenda é colectiva, imos xuntas para ter máis forza e compartir espazo", engade. O coronavirus está a ser un susto para un comercio que opera nas redes, pero tamén no contacto directo co público: "Abrimos con moita incerteza. Vivimos de venta en festivais e feiras, a maioría suspendidas". David Vila, creador de Comosoa, amósase interesado polo deseño de vestiario nas artes escénicas, así como polo slow fashion, a moda fóra da voráxine do mercado. A Covid-19 fixo que Patricia González elaborase para algunhas amizades unhas máscaras con iconografía galega de Castelao e Rosalía e as colgase no Facebook. "O mesmo día xa nos estaban a chegar pedidos, agora non damos abasto", narra. González leva o obradoiro de costura Saiáns xunto con Carlos Pazos, onde realizan traxes tradicionais e fundas para instrumentos de todo tipo. Confesa a deseñadora que a tradición xoga un papel moi importante na súa maneira de facer e entender a moda: "teño unha relación especial coa música tradicional. Sempre me gustou crear, pero non só moda, dáme certa rabia o capricho das tendencias". Esta muller comezou a facer roupa tradicional inspirada no traxe galego ao detectar que "case ninguén se inspiraba nas raíces, no noso idioma e o noso traxe. Se non reivindicamos nós o noso, quen o vai facer?". Reloce na conversa a reivindicación da identidade galega, de "facer país", na moda do futuro, con ecos da propia Rosalía: "No poema de 'Miña santiña, miña santasa' pídelle á santa que lle ensine a bailar, pero ela dille que cosa. Non hai unha copla que trate ben as costureiras. Rosalía métese coa santa por non ensinarlle a bailar!".


Summary: Xosé María percorreu as rúas de Compostela para "defender" o galego. A Xunta, di, "non está a transmitir o orgullo de falar galego".

Xosé María chegou desde Redondela até a capital de Galiza. Leva décadas na defensa do idioma e non fraquea nesa loita. Para este redondelán, o galego é "a columna vertebral" do país e, malia as estatísticas, non dubida en sinalar que "si hai futuro" para a lingua galega. Ora ben, acrecenta, "o día que a mocidade se decate do valor" que esta ten. Por que decidiches apoiar a mobilización?A nosa fala é a columna vertebral do país. Veño para defendela e que non desapareza. Os últimos dados do IGE apuntan un grave descenso no número de falantes...Entre a mocidade non a vexo ben. O uso da lingua entre eles é moito menor do que eu desexaría. E coido que a maior parte da xente moza que o fala é por conciencia. Como reverter esta situación?Desde as casas primeiro e logo desde o ensino. Hai que concienciar a xente que a cuestión non está só en aprender o idioma senón en usalo. É a única forma de que a nosa cultura non vaia a menos. Que papel xoga a Xunta de Galiza?A Xunta está a facelo mal. Se o puxer en valor e ensinase que a lingua é a nosa razón de ser a xente botaríase a falar galego. Ensinar é algo fundamental e, nese senso, temos que evidenciar que o valor da lingua radica no seu uso. E iso a Xunta non o fai. "Temos que evidenciar que o valor da lingua radica no seu uso. E iso a Xunta non o fai" Haberá que saír máis veces á rúa?Coido que si porque o poder público non está a facer o que corresponde. Non está a transmitir o orgullo de falar galego. E se a Xunta non o fai coido que haberá que facelo doutra maneira. Hai que impulsar iniciativas populares?Coido que si. A xente fóra do que son as organizacións políticas debería tomar conciencia porque é unha maneira fundamental. Non se pode agardar a que o movan os de arriba, porque non o fan. E aínda que o fixeren, se a xente non o secundamos non serviría de nada. Iniciativas particulares, civís, son fundamentais. Exiximos o suficiente os nosos dereitos lingüísticos?Penso que non. A maioría da xente galega non nos decatamos da xoia que temos no idioma que é a columna vertebral nosa. Hai futuro?Si, o día en que a mocidade se decate do valor da súa lingua e loite por ela non para ser máis que ninguén senón para sermos nós propios.


Summary: O presidente da Xunta responde ás peticións de explicacións pola mala situación económica atribuíndolle a Joaquín Almunia a responsabilidade do "bloqueo" do naval e das preferentes das caixas. Pachi Vázquez propón a creación dun Instituto Galego de Finanzas que substitúa o Igape.

Choven culpas. O secretario xeral do PSdeG e a voceira parlamentaria do BNG chegaron este martes á sesión de control ao presidente da Xunta con dúas preguntas semellantes. Reclamaban explicacións sobre a "situación económica" de Galicia á luz dos datos acumulados durante tres anos e, sobre todo, da suba do paro no primeiro trimestre de 2012. "Estamos nunha situación dramática, xa temos 82.800 familias nas que todos os seus membros están no paro", alertou Pachi Vázquez; "un de cada cinco galegos en activo está sen empregou", constatou Ana Pontón. "Goberne", coincidiron en reclamar ambos voceiros. E diante destas reclamacións, ballón de culpas con dous destinatarios habituais, PSOE e Bloque, e cun novo que semella vir para quedar no argumentario do presidente: o comisario europeo de Economía, Joaquín Almunia. As culpas tiveron dous destinatarios habituais, PSdeG e BNG, e un que semella vir para quedar, o comisario europeo Joaquín Almunia "Hoxe a cuestión non é o que poden facer os demais por Galiza, senón o que pode facer vostede por este país", subliñou Pontón, que ve "impasíbel" ou simplemente "inútil" a Feijóo, "frivolizando mentres hai milleiros de persoas que están pasando por unha situación desesperada". Pero o xefe do Goberno, provisto dun cartafol dedicado ao PSdeG e outro ao BNG, "lamenta" que as "esixencias" dos nacionalistas non se dirixan a Almunia e que Pachi Vázquez non "colabore" coa Xunta con algo que "pode facer sen saír da sede do PSdeG": "pode falar co seu comisario socialista e dicirlle que deixe de bloquear a 14.000 familias que viven do naval" e despois "volver falar co seu comisario e que deixe de bloquear as familias que teñen preferentes en Novagalicia Banco -a regulación das entidades financeiras non depende do comisario de Economía, senón da comisaria da Competencia-". "Fale con Almunia, que nós nos ocupamos de Galicia", esixiu. Pero non era esta a única culpa a repartir. Pontón lembraba que Feijóo "ten responsabilidades" nin sequera o conflito do naval ou o das preferentes "son culpa en exclusiva da Unión Europea". "Que está facendo o Goberno galego?", preguntouse, nun contexto no que o presidente "facasou" porque "dixo que coa austeridade se ían solucionar os problemas deste país e está provocando máis paro". "Póñase no lugar dos milleiros de persoas que non teñen traballo, recoñeza o fracaso", retou. E Feijóo respostou: "xa era hora" de que o paro "lle preocupe" á voceira nacionalista. Pero "se hai algún problema en España da burbulla inmobiliaria, da burbulla crediticia e do problema do paro chámase Partido Socialista Obreiro Español" e "en Galicia", "Bloque Nacionalista Galego". "O mellor servizo que pode facer é marchar" Vázquez e Pontón coinciden en reclamarlle ao presidente que "marche" se non é quen de "tomar decisións" Fronte á atribución das responsabilidades chegadas dende a bancada presidencial, incluída a problemática inmobiliaria que os expertos coinciden en atribuírlle, en boa medida, á liberalización do solo decidida en 2002 polo Goberno de José María Aznar, Vázquez e Pontón reiteran a necesidade de que algo se mova en San Caetano e, se isto non é posible, que mude o seu inquilino. "Presidente, tome a decisión de gobernar e senón deixe paso a quen quere tomala". "Non pode continuar coa cantinela de que as cousas van mellor, a realidade é que Galiza vai mal, que vostede está fundindo este país", di Pontón. "A súa responsabilidade é poñer medidas sobre a mesa, se non está disposto a facelo, o mellor servizo que lle pode facer a este país é marchar", concluíu a nacionalista. Entre o rebumbio das bancadas populares Feijóo negaba en rotundo. "Estamos en mellor situación" que o resto do Estado e ademais "estamos tomando decisións" que "o acreditan". "Os galegos poden estar tranquilos" porque "en plena crise" hai "máis prazas de servizos sociais, máis sanidade pública, máis educación" e "máis servizos sociais ca nunca". Mesmo "todos os barcos que se están construíndo en Galicia" fano "cun aval da Xunta". E todo isto acontece mentres "non temos que acudir ao rescate do Goberno central". "Deberían apoiar os gobernos responsables", reclamou.


Summary: O goberno de Mariano Rajoy presenta o anteproxecto de lei que contén os orzamentos xerais do estado para o vindeiro ano. O pagamento da débeda e máis unha vaga de recortes serán o leitmotiv do executivo no ano 2013.

Após aprobar no pasado exercicio os orzamentos máis "austeros" dos últimos trinta anos, o goberno español presenta uns orzamentos en que o pagamento da débeda e a redución do déficit público suporán o mesmo investimento que todos os ministerios xuntos. O grao de "desconfianza" dos mercados financeiros sobre a economía española marca o custo que o executivo de Mariano Rajoy deberá pagar polo seu endebedamento. O aumento dos intereses que gravan a débeda suporá case un punto do PIB --máis de 9.000 millóns de euros-- e condiciona o anteproxecto de lei achegado polo goberno español. A redución do investimento público en agricultura, industria e ensino dirixirase --xunto cos recortes nas demais carteiras ministeriais-- a financiar o custo da débeda acumulada ao longo do anterior exercicio. O aumento dos intereses que gravan a débeda suporá máis de 9.000 millóns de euros O plan de axuste proposto polo goberno español --aproximadamente 13.400 millóns de euros-- cuxo obxectivo é cumprir cos obxectivos de déficit marcados pola UE, copan a segunda maior partida orzamentaria --despois das pensións--. Os novos presupostos presentados a pasada quinta amosan máis unha redución no gasto de persoal a través da conxelación --por terceiro ano consecutivo-- do salario d@s empregad@s públic@s, a redución do número de días libres do persoal da función pública, asemade paralizarase --como xa acontecera en 2012-- a oferta de emprego público. O goberno conxela por terceiro ano os soldos d@s empregad@s públic@s No entanto, perante as eleccións en Galiza e Euskadi, o goberno español mantén a incertidume sobre as pensións --que aumentarán un 1% no ano 2013-- facendo uso por vez primeira do fondo de reservas. Porén, o ministro de Facenda evitou aclarar se estas se actualizarán ou non coa inflación. O incremento no gasto das pensións --case un 5% máis que o ano anterior-- fai caer máis unha das promesas do goberno que se comprometera a reducir nun punto as cotizacións sociais do empresariado e que fora anunciado o pasado mes de xullo. Asemade, o goberno español reduce as subvencións aos sindicatos e partidos políticos --un 20% e un 42% respectivamente--. Máis un paquete de reformas Alén da redución orzamentaria, os obxectivos económicos do executivo español, cumpriranse a través dun outro paquete de reformas encamiñadas a cumprir cos ditames chegados desde Bruxelas. Maior competitividade económica a través do desenvolvemento de procesos liberalizadores, a xeración dun mercado "homoxéneo" dentro do territorio español e o control do déficit público serán os obxectivos do novo plan presentado polo ministro de Economía, Luís de Guindos, a pasada quinta. O plan de reformas pretende cumprir cos mandatos de Bruxelas O novo programa para o segundo sementre de 2012, concretarase na aprobación de 43 normas --con rango de lei-- e incluirá a liberalización do sector eléctrico e das telecomunicacións e a aprobación dunha outra lei de Garantía da unidade do mercado de bens e servizos que permita, segundo afirmou o ministro, a libre circulación de mercadorías e servizos en todo territorio español. Neste sentido, ningún dos territorios poderá impedir a comercialización dun produto a través do estabelecemento ou fixación duns criterios propios. O goberno de Mariano Rajoy aplicará novas medidas cuxo obxectivo será desenvolver a reforma laboral e creará unha "autoridade fiscal independente" encamiñada a controlar as contas públicas. Luis de Guindos, anunciou que o executivo español exercerá unha maior vixilancia sobre os gobernos autonómicos e fiscalizará os seus orzamentos á fin de que estes cumpran co teito de gasto e os obxectivos de défice marcados. O goberno de Mariano Rajoy aplicará novas medidas para desenvolver a reforma laboral Así mesmo, como xa se anunciara ao comezo da lexislatura, o goberno liderado por Mariano Rajoy, aprobará unha lei coa que reducirá o número de concelleir@s nas administracións locais e o soldo das alcaldías, en aras, aseguraron representantes do goberno, dun maior aforro. Ú-lo rescate?Os representantes do executivo español en conferencia de prensa após rematar o Consello de Ministr@s, rexeitaron falar con clareza a respecto da inminente chegada do rescate, así como das condicións deste que virían impostas polas autoridades europeas. No entanto, o goberno anunciou xa a posta en marcha dos fondos aos cales poderán dirixirse ás comunidades autónomas que finalmente solicitaron o rescate. A Andalucía, Murcia, Valencia e Cataluyna --que xa anunciaran a súa falta de liquidez-- sumábase a pasada quinta Castela A Mancha. O goberno liderado pola "popular" María Dolores de Cospedal, Secretaria xeral do Partido Popular, solicitaba unha axuda de 848 millóns de euros e mudaba o seu parecer a respecto das economías rescatadas --que tanto criticara no caso de gobernos como o catalán-- asegurando que "non pasa nada por pedir axuda cando se trata de pagar". A presidenta manchega atopou máis unha baza para xustificar as súas pretensións políticas que a levaron a reducir o número de deputad@s e que agora a encamiñan cara ao desenvolvemento de novas "eformas estruturais", concluíu. Con esta última petición, ao Fondo de Liquidez Autonómico fícanlle só 2000 millóns de euros dos 18.000 millóns iniciais.


Summary: Os surtos asociados a viaxes de fin de curso deixan, segundo as últimas cifras ofrecidas por Sanidade, 70 positivos e 600 persoas en corentena na Galiza. O Goberno balear confirmou que ten detectados 268 mozos e mozas máis procedentes da Galiza, Euskadi, Andalucía e Madrid, aínda de viaxe, en varios hoteis de Mallorca.

Ao marcrosurto declarado nas Illes Balears comezan a sumarse outros gromos relacionados con viaxes de fin de curso que están a alterar as cifras da pandemia e ameazan con afectar tamén á súa evolución. En todo o estado hai máis de 700 contaxios confirmados que manteñen polo menos outras 2.000 persoas en corentena. Na Galiza, segundo o último balance de Sanidade, son 70 os casos diagnosticados relacionados coas viaxes de fin de curso a Mallorca, onde, segundo o Goberno Balear, permanecen nos seus hoteis estudantes cunha PCR positiva, á espera de regresar. A este respecto, o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, asegurou que os datos "seguen sendo preocupantes e cada día que pasa o son un pouco máis". Con todo, confiou en que este domingo finalizase o "primeiro varrido" a través de PCR de todas as persoas identificadas. En función dos resultados, dixo poderíase ampliar a cifra de contactos aos que se lles realizará a proba do coronavirus, e mesmo naqueles casos que dean negativo, o Servizo Galego de Saúde está a optar por "esperar 48 ou 72 horas, dependendo de cando volvesen das Baleares". Máis surtos explosivos A propósito destes focos de contaxio que coinciden no tempo cun avance na desescalada, García Comesaña augurou novos "abrochos explosivos" da Covid-19 a medida que se relaxen as medidas, mesmo cando a vacina xa alcance "unha porcentaxe moi alta" da poboación. Nunha entrevista concedida á Radio Galega, Comesaña advertiu ante estas repuntas non serán "tan abruptas" como a de Mallorca pero virán dadas, aclarou, polas novas variantes e porque "a vacinación non garante non coller a enfermidade". Variante Delta De feito, de todos os casos asociados ás viaxes a Mallorca, García Comesaña confirmou que "uns 20" están secuenciados como Delta, aínda que cre que "case todos" responden a esta variante, á que será "moi difícil pórlle portas". Por iso incidiu na mensaxe xa lanzada polo Ministerio de Sanidade esta semana, na "recomendación de non facer estas viaxes". Ademais, e malia a fin de restricións ligadas á hostalaría e ao uso obrigatorio da máscara, o titular de Sanidade alertou de actitudes "irresponsábeis" como os botellóns e aglomeracións que poden poñer en risco o control da pandemia, polo que aproveitou para pedirlle á xente nova que "espere un pouquiño máis" e "siga mantendo ese bo comportamento que caracterizou a Galiza e que tan bos resultados deu até agora". O que exixe o cumprimento de todas as medidas que afectan o interior, incluída a máscara, "probablemente a última cousa que desaparecerá".


Summary: Milleiros de persoas saíron á rúa a expresar o seu repudio á violencia o sábado despois do intento de atentado contra a ex presidenta arxentina Cristina Fernández de Kirchner.

Poucos minutos despois das 21 horas da quinta feira na Arxentina (2 da mañá da sexta na Galiza), un home apuntou a súa pistola á cabeza da ex presidenta do país e actual vicepresidenta, Cristina Fernández de Kirchner, cando saudaba os simpatizantes que, desde o intento da Fiscalía de condenala por un suposto caso de corrupción -que ela denuncia como unha persecución-, permanecen en mostra de apoio á porta do edificio no que reside, no cruce das rúas Juncal e Uruguay, no barrio de Recoletas, en Bos Aires. O agresor, Fernando Andrés Sabag Montiel, un brasileiro de 35 anos, premeu dúas veces o gatillo da arma -cargada con cinco balas-. Porén, non se chegou a producir o disparo. Tras a primeira impresión, Kirchner agachouse e o seu dispositivo de seguridade detivo a Sabag, recolle La Nación. O atentado contra a dúas veces presidenta do país, así como actual vicepresidenta e presidenta do Senado, foi cualificado como o feito "máis grave que sucedeu desde que recuperamos a nosa democracia" polo mandatario, Alberto Fernández, nunha intervención de urxencia arredor da medianoite. "Cristina permanece con vida porque, por unha razón aínda non confirmada tecnicamente, non se disparou pese a terse premido o gatillo", explicou, trasladando o "máis enérxico repudio de toda a sociedade arxentina". Fernández reclamou "recuperar a convivencia democrática", rota polos "discursos de odio que se espallaron desde diferentes espazos políticos, xudiciais e mediáticos da sociedade arxentina". Asemade, decretou a sexta feira como festivo nacional para que o pobo "poida expresarse en defensa da vida, da democracia e en solidariedade coa nosa vicepresidenta". Condena internacional O intento de asasinato foi condenado por boa parte das forzas sindicais, políticas e sociais do país, así como por Gobernos como o de Chile, Uruguai, Paraguai, Cuba ou Estados Unidos, e mais polo papa Francisco. A Fronte de Todos (coalición liderada polo peronismo e á que pertence o presidente e a vicepresidenta) convocou unha mobilización ás 12 horas que rematou na praza de Maio, secundada por organizacións sociais e á que acudiron milleiros de persoas. Amais, a Xustiza acusou Sabag de tentativa de homicidio agravado e lanzou a investigación. Xa na vivenda do agresor, atoparon máis de 100 balas. O único antecedente que tiña rexistrado produciuse en marzo de 2021, por levar un coitelo de grandes dimensións. Ademais, ao longo do día tomouse declaración ás testemuñas. No que atinxe ás motivacións do atentado, medios locais inciden en que Sabag apareceu dúas veces nas últimas semanas en Crónica TV opinando na rúa, alí criticou as propostas sociais do Executivo actual e a clase política, e defendeu a extradición dos cidadáns estranxeiros. Nese sentido, El cronista revela que entre as tatuaxes do detido hai tres con distintas imaxes usadas habitualmente por neonazis. O intento de magnicidio provocou múltiples peticións de dimisión do ministro de Seguridade, Aníbal Fernández, encabezadas por Hebe de Bonafini, unha das fundadoras das Nais da praza de Maio, ao ser o responsábel no gabinete do operativo de protección de Kirchner. Semanas de enfrontamentos e tensión en Bos Aires Desde que a Fiscalía reclamou 12 anos de prisión e inhabilitación para Kirchner por corrupción, que ela denuncia como persecución xudicial, sucedéronse os enfrontamentos entre os seus seguidores e a Policía, que instalou un valado e non permitía achegarse á vivenda de Kirchner por orde do alcalde porteño, Horacio Rodríguez Larreta, que pertence á oposición. Finalmente, a Xustiza obrigouno a quitar o valado.


Summary: Continúan os combates entre os Exércitos de Marrocos e do Sáhara Occidental, despois do operativo militar marroquí da pasada sexta feira contra civís que cortaban o paso de Guerguerat. Rabat, fiel á política de restar importancia a todo o que teña que ver coa Fronte Polisario, minimiza os enfrontamentos e nega que haxa guerra.

O Exército da República Árabe Saharauí Democrática (RASD) continuou hoxe cos ataques contra posicións marroquís ao longo do "Muro de seguridade" construído por Rabat en territorio ocupado do Sáhara Occidental. Foi o cuarto día consecutivo de combates desde que a Fronte Polisario considerase roto o acordo de cesamento do fogo asinado en 1991, debido ao operativo militar marroquí da pasada sexta feira contra civís que cortaban desde o 21 de outubro o paso de Guerguerat, na fronteira con Mauritania. Segundo o último parte de guerra facilitado polas autoridades saharauís, correspondente ao domingo, foron bombardeadas dúas bases militares en Frasia; unha base militar e un batallón en Bagari; tres bases, dous batallóns e un punto militar en Hausa; unha base e un batallón, en Um Legta; e unha base e un batallón, en Auserd. As forzas saharauís aseguran ter causado numerosas baixas, feridos e desercións. Porén Marrocos nega estas informacións. Nega mesmo que haxa unha guerra (a Polisario declarouna oficialmente o sábado), unha palabra que non utilizou en ningún momento (fala de "provocacións"), e nin sequera recoñeceu formalmente que estea roto o acordo de cesamento do fogo. O domingo, de feito, o ministro marroquí de Exteriores, Naser Burita, expresou "o compromiso do seu país co cesamento do fogo", nunha conversa con Josep Borrell, alto representante para a Política Exterior da Unión Europea. Ignorar a Polisario Explícao Javier Otazu, correspondente en Rabat da axencia de noticias española EFE: "En realidade, Marrocos é fiel á súa política de restar importancia a todo o que teña que ver coa Fronte Polisario, á que sempre negou toda lexitimidade para falar en nome dos saharauís, e a minusvaloración dos seus ataques abunda na mesma lóxica que a de chamar 'milicias' aos combatentes da fronte". Nesta situación, volveuse abrir na fin de semana o paso de Guerguerat ─unha faixa de cinco quilómetros no extremo sur do Sáhara ─ e restabeleceuse parcialmente o tráfico de mercadorías, informou a TV pública, Alaoula. E nas cidades ocupadas, en particular en El Aaiún e Esmara, o ministerio das Zonas Ocupadas e das Comunidades saharauís denunciou que as forzas marroquís "iniciaron unha feroz campaña de represión, acoso, terror e ataques violentos contra defensores saharauís de dereitos humanos", ademais de "actos de represión de presos saharauís nos cárceres marroquís". Tamén informou desta situación a axencia de noticias saharauí Équipe Média. Responsabilidade española "Sen autodeterminación, non haberá paz", apunta ao respecto o delegado do Goberno da RASD na Galiza, Mohamed Erga, en declaracións a Nós Diario. Desde o seu departamento, na liña do expresado nas últimas horas polo ministro de Exteriores, Mohamed Salem Uld Salek, que vinculou "a fin da guerra" coa conclusión da "ocupación ilegal" no Sáhara Occidental, fan unha "apelación á comunidade internacional" neste sentido. Nun comunicado enviado aos medios de comunicación, Salek manifestou que "a guerra acaba de comezar como consecuencia da agresión marroquí e da súa confiscación no Guerguerat e tamén como resultado da negativa de Marrocos a aplicar o acordo asinado connosco baixo os auspicios da ONU e da Unión Africana". Ademais, subliñou que a "brecha" non existía antes do acordo de 1991 e que "se utiliza para saquear os recursos naturais do pobo saharauí e para inundar África con drogas". Mais como se chega ao momento actual? Explícao o delegado do Goberno da RASD na Galiza. "Somos un pobo con dereito e utilizaremos todas as formas lexítimas para aplicalo", afirma, e argumenta que esta situación bélica é produto de "20 anos de proceso de paz falido". Ao respecto, insiste nun argumento: "Somos un pobo pacífico, mais non nos deixaron outra opción". A maiores apunta a "responsabilidade histórica de España", que deixou a súa "provincia 53" en mans "doutra ditadura sanguinaria que viola os dereitos de nenos e mulleres, tamén da súa propia poboación". Neste sentido, ducias de membros da comunidade saharauí e outras persoas concentráronse na fin de semana diante do Ministerio de Exteriores español co fin de condenar o Acordo Tripartito de Madrid asinado en 1975. Tamén, para denunciar a "complicidade" do Goberno español coa ocupación marroquí e para exixir que "España se involucre como potencia de iure" no conflito so Sáhara Occidental, "asuma a súa responsabilidade ética e histórica", e "se cumpran dunha vez os compromisos internacionais co pobo saharauí". Medios marroquís falan de "bandidaxe" Os medios máis próximos á monarquía de Mohamed VI salientaron a reapertura de Guerguerat ao tráfico de camións. Alaoula cualificou de "bandidaxe" a acción dos saharauís, e de "foraxidos" os refuxiados en Tinduf. E unha caricatura do xornal Assahra Al Maghribiya fala de "desinfección" do paso, representando os saharauís como ratas.


Summary: Menos dunha semana despois do seu mitin en Ourense, Casado acudiu a Alcoa coa cabeza de lista do PP por Lugo para, dixo, lanzar unha "mensaxe en positivo" sobre o estatuto electrointensivo. "O señor Casado ten a súa axenda e eu teño a miña; por suposto que o acompañaría, pero hoxe teño Consello", defendeu Feijóo

Entre as múltiplas análises sobre a vitoria do PP nas eleccións galegas de 2009 unha foi especialmente recorrente. O daquela líder estatal do partido, Mariano Rajoy, implicárase de cheo nunha carreira electoral que era vista como clave para a súa propia supervivencia política. Aquela intensa axenda derivou en que, a efectos prácticos, os conservadores duplicasen a súa campaña e presenza mediática con mitins, eventos e encontros de Rajoy, por unha banda, e pola outra do seu candidato, Alberto Núñez Feijóo.Máis dunha década despois, o panorama político é moi diferente en moitos ámbitos. O PP fai campaña dende o Goberno en Galicia e o líder estatal da formación, Pablo Casado, non é precisamente un activo para a formación á procura dunha cuarta maioría absoluta en Galicia. Así e todo, en menos dunha semana, Casado leva xa dúas aparicións en Galicia en clave obviamente electoral. A primeira, un mitin o pasado domingo en Ourense ante a plana maior do partido acompañado por Feijóo e José Manuel Baltar. A segunda, este xoves en San Cibrao, sen Feijóo pero coa cabeza de lista popular por Lugo, Elena Candia, e outros cargos.Menos dunha semana despois do seu mitin en Ourense, Casado acudiu a Alcoa coa cabeza de lista do PP por Lugo para, dixo, lanzar unha "mensaxe en positivo" sobre o estatuto electrointensivoNun ton máis calmo do que adoita ser habitual nel, Casado reuniuse con representantes do comité de empresa da compañía e asegurou que a súa presenza na vila mariñá non estaba vinculada á campaña electoral, senón á súa promesa de "devolver a visita en San Ciprián" que, asegura, fixera ao propio comité durante unha xuntanza en Madrid. Por iso, asegurou, "pactou" co propio comité que ofrecería unha "mensaxe en positivo", ofrecendo un voto a prol do estatuto electrointensivo se o Goberno central incorpora ao texto as alegacións da Xunta e doutras autonomías atinxidas."Terán ao PP ao seu carón, como tiveron á Xunta e a Alberto Núñez Feijóo durante todo este proceso", sinalou Casado tras criticar, non obstante, ao PSOE e o BNG. A estes grupos, asegura, tamén apela para dar resposta ás súas demandas antes dos comicios do 5 de abril."O señor Casado ten a súa axenda e eu teño a miña; por suposto que o acompañaría, pero hoxe teño Consello"O feito de que Casado non estivese acompañado por Feijóo nesta visita non pasou desapercibido para a prensa que cubriu o acto, que culminou cunha comparecencia sen preguntas porque, xustificou o líder conservador, se ía limitar a falar da política industrial. Tampouco para os medios que, case á mesma hora, cubrían a comparecencia de Alberto Núñez Feijóo tras o Consello da Xunta."O señor Casado ten a súa axenda e eu teño a miña", xustificou o actual titular do Goberno galego e candidato á reelección. "Por suposto que o acompañaría, pero hoxe teño Consello e mañá espero ter unha reunión co presidente de PSA en París", dixo nun contexto no que asegura que non pode "máis que agradecer ao presidente do partido que estea en Alcoa.Feijóo asegura que "houbo políticos que foron detidos por defender a Alcoa e agora están no Goberno", o cal non sucedeuNeste contexto, Feijóo tamén cargou contra o Goberno de España. "Houbo político que foron detidos por defender a Alcoa e agora están no Goberno e din que todo vai ben", dixo no que semellou unha referencia á participación da actual ministra de Traballo, Yolanda Díaz, nunha manifestación de persoal de Alcoa ás portas do Congreso en marzo do pasado 2019. En realidade, naquela manifestación Díaz non foi detida. Si foi citada como imputada meses despois por unha xuíza que obviou a súa condición de aforada e que meses despois acabou arquivando a causa tanto contra Díaz como contra o actual candidato de Galicia en Común á Presidencia da Xunta, Antón Gómez-Reino, e outros membros de Unidas Podemos. Si continuaron as actuacións contra varios traballadores.


Summary: A Asemblea Nacional Constituínte instalouse oficialmente e este sábado inicia os seus traballos.

Malia o boicot da dereita opositora e a crecente ofensiva internacional contra a República Bolivariana de Venezuela, esta sexta feira instalouse oficialmente a Asemblea Nacional Constituínte (ANC), elixida nas eleccións do pasado 30 de xullo. Conformada por 545 deputadas e deputados, ten a encomenda de elaborar unha proposta de reforma constitucional coa que o chavismo procura blindar as conquistas da revolución bolivariana, iniciada en 1998 coa chegada á presidencia do país de Hugo Chávez. A reforma será sometida a referendo popular para a súa ratificación. A reforma constitucional que propoña a ANC terá de ser ratificada en referendo popular A posta en marcha da Asemblea con plenos poderes, de acordo co recollido na vixente Constitución aprobada en 1999, tivo unha forte carga simbólica. A sesión, na que non estivo presente o presidente Nicolás Maduro, iniciouse co retorno dos dous retratos de Hugo Chávez e Simón Bolívar que presidían a Asemblea Nacional [Parlamento] até a vitoria da dereita nas eleccións lexislativas de 2015 nas que atinxiu a maioría na cámara. O xesto era máis que liturxia, precisamente por se instalar a ANC no mesmo edificio, o Palacio Federal, no que sesiona a Asembela Nacional, en desacato segundo o Tribunal Supremo de Xustiza. Ambas as dúas cámaras cohabitarán até o referendo constitucional. O chavismo exhibiu músculo após o éxito de atinxiren o 41% de participación nas eleccións á ANC nas que a Mesa de Unidade Democrática (MUD), que aglutina as forzas opositoras, declinou participar e chamou a descoñecer, mesmo coa convocatoria dun simulacro de plebiscito. "A Asemblea Nacional Constituínte está instalada. Temos Constituínte para garantir o futuro. A ANC vai ser á patria como a Garda Nacional á paz", valorou o presidente, Nicolás Maduro. VÍDEO DO ACTO DE INSTALACIÓN DA ANC Presidenta A primeira decisión da ANC foi a elección da súa presidencia e da mesa directiva. A ex ministra de Asuntos Exteriores, e unha das figuras chave no executivo de Maduro, Delcy Rodríguez, foi escollida presidenta da ANC. Un posto, que dados os poderes especiais da Asemblea, confírelle constitucionalmente maior rango e autoridade que o propio Presidente da República. A Constitución vixente estabelece no seu artigo 349 que "os poderes constituídos non poderán en forma algunha impediren as decisións da Asemblea Nacional Constituínte". Unha limitación que non só atinxe ao executivo, senón tamén ao poder xudicial e ao lexislativo, polo que a Asemblea Nacional elixida en 2015, e de maioría opositora, non poderá obxectar nin intervir no novo proceso constituínte. Aristóbulo Istúriz e Isaís Rodríguez foron escollidos como primeiro e segundo vicepresidente respeitivamente. Delcy Rodríguez estreouse como presidenta da ANC reivindicando a plena soberanía nacional de Venezuela A designación de Rodríguez á fronte da ANC é resultado da aposta do presidente Nicolás Maduro nunha das figuras chave do seu goberno. Rodríguez, exerceu como ministra de Asuntos Exteriores desde 2014 (con anterioridade asumira a carteira de Comunicación) . Un cargo de grande relevo no executivo que cobrou unha inda maior importancia ao ser designada como interlocutora gobernamental no proceso de diálogo impulsado por Maduro baixo o arbitirio da Unasur, no que participou o ex presidente español José Luís Rodríguez Zapatero. Na súa etapa como chanceler, Rodríguez conciliou a firmeza nas posicións cunha acreditada capacidade de interlocución coa oposición. Ela e o seu irmán, o vicepresidente Jorge Rodríguez, foron encomendados por Maduro para facilitar o diálogo coa MUD, e con tal fin mantiveron varios encontros con dirixentes opositores como Leopoldo López. Desta maneira, promocionándoa ao cargo de maior rango do país, Maduro visa a súa disposición por resolver a crise política e institucional de maneira dialogada. Na súa primeira intervención diante da ANC, a presidenta reivindicou a soberanía nacional de Venezuela e dirixiu unha advertencia clara fronte a ofensiva diplomática, promovida polos EUA e a UE, en contra do proceso constituínte. "Á comunidade internacional: non se equivoquen con Venezuela. A mensaxe está clara, moi clara: os venezuelanos resolveremos o noso conflito, a nosa crise, sen ningún tipo de interferencia estranxeira, sen ningún tipo de mandato imperial", proclamou. Proceso Coa posta en marcha da ANC, Venezuela pon rumo a unha nova Constitución. O proceso non será doado, a pesar de que na asemblea non haxa ningún representante opositor. A intención do chavismo é que a reforma constitucional se axuste ao máximo á folla de rota sob a que se desenvolveu o proceso constituínte de 1999. Nese sentido, o regulamento que rexirá o seu funcionamento e no que podería fixarse o período máximo no que sesionará, podería reproducir os mesmos termos que o de hai dezaoito anos. Daquela a ANC dispuxera de seis meses para elaborar a vixente Carta Magna. En 1999 o proceso constituínte durou seis meses. Cando o presidente Maduro, facendo uso das súas atribucións constitucionais decidiu convocar a ANC, expresou que a mesma respondía a noveobxectivos básicos. En primeiro lugar, mellorar os procesos de participación previstos na actual constitución para estimular o diálogo e favorecer a recuperación da paz. Por outra parte, o novo texto constitucional debe dar resposta aos reptos dunha economía non dependente do monocultivo do petróleo, que é causa da crise que atravesa o país por por da queda do prezo do crú. Ademais o chavismo defenderá blindar constitucionalmente as chamadas "misións", os programas sociais implementados pola revolución bolivariana e que permitiron reducir substancialmente a pobreza e a desigualdade. O reforzamento do sistema xudicial e da seguranza interna, novos medios de participación popular e a constitucionalización do poder comunal, a defensa da soberanía nacional fronte as ameazas externas, favorecer unha nova identidade cultural diversa e de integración, garantir os dereitos da mocidade e defender o dereito a vida, son os restantes obxectivos que guiarán a redacción da nova Carta Magna, a partir do texto de 1999. "Debe constituírse o Estado para liberar a nación de toda dominación, opresión, explotación estranxeira e da burguesía nacional". Así resumía o deputado Fernando Soto Rojas, a misión da ANC durante o seu acto solemne de instalación. Pola súa banda, Delcy Rodríguez defendía nunha entrevista concedida a semana pasada a AFP que "a Constituínte non é para aniquilar o adversario, é para o recoñecemento, a convivencia e o diálogo". Milleiros fronte a decenas O chavismo exhibiu forza dentro e fóra do Palacio Federal. A mobilización convocada en apoio á ANC logrou congregar a varios milleiros de persoas nas rúas do centro de Caracas, entrementres a concentración opositora limitouse a unhas decenas.


Summary: A pandemia da COVID-19 ten posto de actualidade o papel da ciencia na sociedade. Este debate ético sobre o que a ciencia como disciplina representa e a súa aplicación e encaixe colectivo, non é novidoso. A concepción da ciencia por parte do pensamento hexemónico traduciuse nunha ruptura social: ruptura que cómpre solucionar

Se acudimos ao repositorio de información de referencia en liña –a Wikipedia– e facemos unha pesquisa rápida, obtemos a seguinte definición de ciencia: "Sistema que organiza e ordena o coñecemento a través de preguntas comprobábeis e un método estruturado que estuda e interpreta os fenómenos naturais, sociais e artificiais". Esta definición académica é correcta, mais non logra (nin tampouco pretende) responder aos fenómenos que xurdiron desde a aparición, popularización e ata a actual esencialidade desta disciplina na sociedade. A ciencia, desde os seus inicios e no seu posterior desenvolvemento, supuxo unha revolución para co pensamento hexemónico da época, sexa cal for a etapa en cuestión, baixo a forma de algo que poderíamos denominar "forza puxante" ou "motor de cambio". Con todo, a relación entre o pensamento científico e a súa propagación – non só daquela parte máis metodolóxica – ao conxunto da humanidade ten sido sempre un punto de conflito. Conflito que se mantén ata a actualidade. Por un lado, deberíamos definir o que entendemos que é para o conxunto da humanidade a ciencia. Polo seu carácter xerador de coñecemento, esta disciplina constitúe unha fonte de riqueza específica e de potencial incalculábel. En poucas palabras, se entendemos toda a súa magnitude, podemos determinar que a ciencia debe ser ademais unha ferramenta social: unha base da que partir e motor de cambio ou xerador de coñecemento para o avance social. Paralelamente podemos abrir un novo razoamento ou debate: o da natureza da ciencia como produto social. A pesar de que pareza obvio, cabe recordar que a ciencia é unha disciplina colectiva, que funciona en base ao intercambio do coñecemento do que dispón a comunidade científica (neste caso, aquela parte da sociedade que se dedica á ciencia). Chegados a este punto, é necesario conxugar estas dúas vertentes nunha nova pregunta: dado que a ciencia é un produto social e ao mesmo tempo unha ferramenta de cambio colectivo, debe existir algún criterio ou norma para o seu uso e fins? Basta con retraernos ao Proxecto Manhattan (1942-1946) para achar unha resposta inmediata: si. Paréceche interesante o texto que estás a ler? Continúa a lectura acudindo ao teu quiosque ou á nosa loxa en liña para mercar o Nós Diario e descubrir o caderno Aprender. Non quedes sen el en próximas ocasións: subscríbete xa!


Summary: As Vídeoleccións XeoClip de Xacobo de Toro e Adela Otero gañaron da categoría de Curtas Científicas. Einstein para perplejos e ¿Cómo llegó la vacuna de la viruela a América? recibiron senllas mencións de honor.

Ciencia en Acción é un concurso internacional dirixido a estudantes, mestres, investigadores e divulgadores da comunidade científica, en calquera das súas disciplinas. O seu principal obxectivo é presentar a ciencia dunha maneira atractiva e motivadora, de modo que a mocidade e o gran público se interesen por ela. Suma xa 19 edicións e este ano os seus premios entregaranse a finais de outubro en Viladecáns (Cataluña), acompañados dunha feira científica. E entre os gañadores e gañadoras haberá tres traballos galegos. Na modalidade de Curtas Científicas as Vídeoleccións XeoClip de Xacobo de Toro e Adela Otero obtiveron o primeiro premio, destacando o xurado "a magnífica posta en escena de recursos audiovisuais en formato de distintas cápsulas de contidos científicos con rigor e entretemento para a aprendizaxe da xeoloxía". Ademais, con Einstein para perplejos, de Jose Edelstein e Andrés Gomberoff (Universidade de Santiago de Compostela) obtiveron unha Mención de Honor na categoría de Traballos de Divulgación Científica, sinalando a organización que se trata dunha "edición impecable" que amosa "o contexto histórico e intelectual no que se orixinaron as ideas de Einstein e tamén o legado que deixou trala súa morte". De igual xeito, José Viñas, Xacobo de Toro (IES Urbano Lugrís de Malpica) e David Eiroa (CPI de Atios) fixéronse con outra Mención de Honor na modalidade de Materiais Didácticos de Ciencias co seu traballo ¿Cómo llegó la vacuna de la viruela a América?. O xurado subliña que se trata dun "material de gran valor didáctico, onde se combinan xogos e actividades dedicados a dar a coñecer o traslado da vacina da varíola a América, co obxectivo de aprender, á vez que se xoga, sobre un tema tan actual e interesante como son as vacinacións".


Summary: A presidenta de Esculca, o Observatorio galego para a defensa dos dereitos e liberdades, Lucía Barros, sinala que a entidade afronta "con preocupación" as eleccións do 28 de abril "polas serias limitacións impostas nos últimos tempos no Reino de España ao exercicio de dereitos recoñecidos na constitución española".

Con preocupación. Así ve a presidenta de Esculca, Lucía Barros, as eleccións xerais do 28 de abril. Esa preocupación, explica, débese tanto ás "serias limitacións impostas nos últimos tempos no Reino de España ao exercicio de dereitos recoñecidos na constitución española" como á "ausencia de medidas para pór fin ás graves vulneracións de que son obxecto outros dereitos, malia as críticas que organismos internacionais de dereitos humanos e colectivos de defensa de dereitos fundamentais e liberdades públicas levan anos formulando aos sucesivos gobernos". O pasado 3 de abril, sinala Barros, "dirixímonos ás candidaturas que apresentan lista nas circunscricións galegas para facer chegar un catálogo de propostas en que recollemos aquelas reclamacións que consideramos imperioso atender no mais breve prazo posíbel". A presidenta de Esculca pon tarefas ás deputadas e deputados galegos. Entre elas, as modificacións nas leis que afectan aos dereitos de reunión e manifestación, como a derrogación da lei de seguranza cidadá e a revisión en profundidade das políticas penitenciarias coa derrogación do réxime fechado. Fin da dispersión carceraria A fin da política de cumprimento de condena en cárceres afastados do lugar do residencia, a integración da sanidade penitenciaria no sistema nacional de saúde ou o dereito das persoas menores de idade con responsabilidades penais a un tratamento adecuado á súa condición son outras das medidas que traslada Lucía Barros. Esculca urxe a revisión da lexislación "que obstaculiza a separación do Estado e as institucións relixiosas e da que ampara tratamento discriminatorio ás persoas migrantes". "O novo parlamento deberá adoptar cantas medidas foren precisas para asegurar o exercicio de dereitos básicos como os dereitos de expresión, reunión e manifestación, o dereito a non ser obxecto de tortura, o dereito a asilo ou o dereito á saúde", engade. Unha campaña con actitudes racistas e punitivas A respecto da campaña electoral, Lucía Barros observa con preocupación "o aumento de actitudes e discursos racistas e punitivos". "A dereita parece competir na súa radicalidade cunha dialéctica que seguro foi reforzada polos ataques aos dereitos fundamentais dos últimos anos", indica. "Se ben é certo que neste campo o Estado español nunca gozou de moita saúde, o inicio das medidas represivas en Catalunya que, desde o Estado, converten en delito o exercicio de dereitos fundamentais e atentan contra toda a poboación, o estabelecemento da prisión permanente revisábel, a utilización de mecanismos de denuncias anónimas no cadro do programa Stop Radicalismos, ou os cada vez máis habituais ataques á liberdade de expresión abren o camiño a novas ameazas aos dereitos de toda a cidadanía, mesmo a aqueles que aínda cremos consolidados e arman a quen quere reforzar os mecanismos represivos", salienta a presidenta de Esculca, que quere situar a defensa dos dereitos civís "nun dos principais obxectivos da próxima lexislatura".


Summary: A armada celeste gañou, por fin, na casa. A primeira vitoria da temporada ante a súa afección. Foi ante o Almería por 3 goles a 1 e nun partido no que a Armada celeste recuperou potencia goleadora e mostrou bo xogo.

Luis Enrique arriscou e saíulle ben. Até 5 novidades había na alineación do Celta que saltou o campo de Balaídos en comparación co equipo que caeu ante a Real Sociedade en Donosti. Unha aposta que provocaba desconfianza nas redes sociais onde se atinxían a aquelo de 'os experimentos, con gaseosa', temerosos dunha nova derrota celeste na casa. Mais non. O Celta gañou en casa Cinco meses despois. E fíxoo remontando, marcando 3 goles, podendo meter máis e xogando ben. A Armada celeste exhibindo músculo e calidade perante a a afección, que marchou máis que satisfeita de Balaídos. Remontada e vitoria O Almería adiantouse antes de se cumprir 10 minutos de partido cun gol de Suso nun punteirolo forte, sector e axustado ao pao que sorprendeu a Yoel. Mais o Celta non se veu abaixo e reaccionou. Así, no minuto 26 Orellana mete un gol que achega tranquilidade aos celestes e permite o Celta tirar os nervios pola borda e practicar o seu xogo. O resultado verase axiña: Foi comezar a segunda parte e Borja Oubiña, meteu un gol a saque de esquina de Aurtenetxe. E apenas 10 minutos despois, Charles envía a bola o fondo das redes subindo o terceiro gol do Celta.


Summary: Rede Galega de Empresas alerta do impacto negativo da medida en autónomos, pemes e familias galegas.Instan á patronal galega a que amose o rexeitamento a esta medida

A suba do IVE é segura. Só falta coñecer cando se decidirá (e aplicará) e a qué produtos afectará en maior ou menor medida. Ante este escenario, desde a Rede Galega de Empresas xa se advirte que un incremento do pode ser "devastador", en palabras do membro da directiva, Manuel Vázquez, para o tecido produtivo da Galiza. "Non esquezamos que estamos a falar de autónomos e de pequenas e medianas empresas, que son a maior parte da nosa economía", indica Vázquez. Autónomos e pemes serían os máis afectados no tecido empresarial por esta medida Desde a Rede apuntan a que o dano da suba do IVE vai castigar ás familias, que comprarán menos bens de consumo, e iso terá a súa consecuencia en que nas empresas haberá menos ventas. A conclusión, sinala do membro da directiva da entidade, é que iso derivará en despidos, peches e perdas de postos de traballo Preto de 900 euros máis ao ano por familia A Rede Galega de Empresas bota man dun estudo da Organización de Consumidores e Usuarios (OCU) para afirmar que o incremento do Imposto de Valor Engadido (IVE) pode supor de media un custe de case 900 euros por familia e ano no caso de que esa suba repercutise totalmente nos e nas consumidoras. "E tod@s sabemos cal é a situación hoxe da maioría das familias galegas", sinala Manuel Vázquez, para apuntar a que de producirse ese incremento terían que recortar nas compras. Mais a Rede tamén indica que esa medida suporá agravar a situación das actividades económicas relacionadas co sector primario galego, o cultural ou o de lecer, entre outros moitos. Un dos máis prexudicados pode ser o comercio, turismo e hostalaría, dos que viven milleiros de galeg@s. Chamada ás organizacións empresarias e de autónomos Esta entidade considera que as organizacións representativas empresariais e de autónomos da Galiza deben xa mostrar o seu desacordo cun incremento do IVE, "que vai prexudicar a amplos sectores económicos e emrpesariais". De aí que a Rede inste á patronal galega, "si de verdade quere un sector empresarial galego forte", a oporse a unha suba do IVE "e desmarcarse da patronal española, que xa tend ado o seu apoio á medida aínda que dí que non lle gusta". O ministro Montoro sinala o camiño Hoxe mesmo, o ministro de Hacienda y Administraciones Públicas, Cristóbal Montoro confirmou, nun curso de verán da Universidade Compluetense, que o Goberno traballa na suba do IVE. E, alén diso, apuntou a que se está nunha etapa de tránsito tendente a unha fiscalidade máis indirecta.


Summary: A deslocalización de empresas condena a industria eólica no país.

A Asociación Eólica de Galicia (EGA) advirte da perda de 1.500 postos de traballo nos últimos dous anos no sector eólico como consecuencia do freo á construción de novos parques de muíños no país. Este dato, que forma parte dun estudo que a patronal eólica está a rematar e que espera presentar nos próximos días, deixa en evidencia a forte dependencia que o sector ten dos proxectos que se desenvolven na Galiza e o escaso peso da industria, outrora protagonista da xeración de emprego de calidade no país. "Imos camiño de tres anos en que apenas se construíu nada. A única forma de conseguir enerxía barata é implantando máis parques eólicos. Ao comezo deste século fomos os primeiros de España, os segundos de Europa e os sextos do mundo, pero hoxe quedamos atrás", di a patronal nun comunicado. Esa perda de protagonismo débese en gran medida ao fechamento de empresas como LM Composites nas Pontes, ou Vestas en Viveiro, ao que se suma a deslocalización doutras, como aconteceu con Siemens-Gamesa, que preferiu apostar pola planta de Vagos (Portugal) antes que pola das Somozas. O fechamento de Vestas agrava a caída dunha industria eólica "que nunca existiu" na Galiza Esas empresas caracterizábanse non só por traballar para os novos parques que se levantaron na Galiza nas décadas que estiveron operativas, senón tamén por exportar parte da produción, valorada no mercado pola alta cualificación das profesionais que traballaban no sector e que quedaron sen emprego após estes fechamentos. Construción parada Desde EGA calculan que para manter o ritmo de empregos e investimento na Galiza, fundamentalmente na industria auxiliar, é precisa a instalación de entre 400 e 500 megawatts eólicos ao ano, o que suporía sobrecargar a paisaxe galega e seguir inzando os montes do país de muíños para a produción de enerxía eléctrica que despois se consume noutras partes do Estado español. Porén, a Organización para o Cooperación e Desenvolvemento Económico (OCDE) sinalaba no seu informe de 2012 que a xeración de enerxía renovábel "é unha actividade altamente intensiva en capital, polo que o emprego directo que crea e o multiplicador asociado é moi baixo", unha idea que apoia o informe sobre o impacto do sector na Galiza de 2020 da propia patronal, elaborado pola consultora Deloitte, que recoñece que "un megavatio de potencia xera 3,7 empregos durante a fase de construción e 0,2 empregos en actividades de operación e mantemento" na súa explotación. Estes datos certifican que a eólica xera postos de traballo no momento da construción dos parques e xa non unha vez fican operativos. Aliás, moitos deses empregos anunciados polas enerxéticas referidos á construcIón de parques están no ar ao querer asentar estas instalaciósn en espazos de riqueza ambiental e perto de vivendas, o que está a xerar oposición entre a veciñanza e movementos sociais que reivindican unha planificación ordenada e sostíbel da eólica. Por outra parte, Navantia e Windar afiánzanse como referentes na eólica mariña e demostran que o sector pode xerar emprego na construción de aeroxeradores sen ter que instalalos na costa galeg


Summary: A formación liberal aposta por baixar os impostos "para non sacarlle tanto diñeiro aos empresarios" e defende a eliminación de ducias de "chiringuitos" da Xunta, entre eles os Centros de Información á Muller, o Instituto Galego de Vivenda e Solo, Bantegal ou o CGAI e abandonar o Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar

Converxencia XXI participou no Espacio Emprendedor da Asociación de Jóvenes Empresarios de Pontevedra expoñendo o seu programa para as eleccións do 21-O. Carlos Vázquez Padín apostou por baixar os impostos "para non sacarlle tanto diñeiro aos empresarios": "Os estatistas falanlles aos empresarios de subvencións, é dicir, de vender favores feitos co diñeiro dos demais, dos contribuintes; Converxencia XXI fala de impostos baixos, é dicir, de non sacarlle tanto diñeiro aos empresarios. E para todos por igual, porque iso sí permite a concorrencia real". Ademais, a formación liberal defendeu gastar menos en administracións paralelas e a eliminación de "chiringuitos" da Xunta para poder baixar así os impostos. CXXI propón por exemplo a privatización da CRTVG e a supresión do Centro Dramático Galego, o CGAI, o Consello Galego de Relacións Laborais, os Centros de Información á Muller, o Instituto Galego de Vivenda e Solo ou o Banco de Terras de Galicia e e abandonar o Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar. Queren tamén eliminar o Servizo Galego de Igualdade, a Escola Galega de Administración Pública, o Tribunal Galego de Defensa da Competencia, a Axencia de Protección da Legalidade Urbanística ou o Consello Galego de Medio Ambiente e Desenvolvemento sostible. Propoñen igualmente suprimir o Instituto Galego de Consumo, o Instituto Enerxético de Galicia, o Centro de Supercomputación de Galicia ou o Instituto Galego de Promoción Económica. Finalmente, en materia cultural defende a supresión da Real Philarmonía de Galicia, o Centro Coreográfico Galego, o Centro Ramón Piñeiro ou a Fundación Illa de San Simón. A proposta de Converxencia XXI (.pdf)


É o segundo responsable do Centro de Experimentación (Cedex) do ministerio que rexeita as explicacións de Adif de por que se deixou toda a responsabilidade de frear ao maquinista No accidente do Alvia do 24 de xullo de 2013 no que morreron 80 persoas o sistema de control da velocidade estaba desconectado a bordo deses trens desde un ano antes, o que deixou toda a responsabilidade de frear en mans do maquinista, que se despistou e non o fixo a tempo antes da curva de Angrois. Porén, tanto a instrución xudicial como a comisión de investigación aberta no Congreso analizan tamén por que nas vías ese sistema de seguridade remataba uns quilómetros antes (onde en todo caso tería freado o tren en caso de despiste do maquinista) e non chegaba ata a propia curva. Adif viña explicando que así o obrigaban as súas denominadas Regras de Enxeñaría. Porén, agora un cargo de Fomento responsable no seu momento da elaboración desas regras nega esa interpretación e así llo vén de comunicar por escrito ao Congreso. En Marea xa pediu que compareza na comisión de investigación sobre Angrois. Jorge Iglesias Díaz é actualmente director do Laboratorio de Interoperabilidade Ferroviaria do Centro de Estudos e Experimentación de Obras Públicas (Cedex) do Ministerio de Fomento. Entre 2007 e 2013 traballou para Adif e foi coordinador do grupo de traballo que elaborou esas denominadas Regras de Enxeñaría desa empresa pública. Esas regras indican, entre outras moitas cousas sobre o deseño das liñas de alta velocidade, que a instalación nas vías das balizas do sistema de control constante da velocidade propio do AVE (o ERTMS) debe rematar nunha liña ferroviaria "sempre antes dun sinal de avanzada" [un tipo de semáforo de sinalización ferroviaria] e que "nos casos en que isto non sexa posible deberán resolverse a nivel de cada proxecto". Jorge Iglesias Díaz, autor dunha norma na que se escudou Adif, nega a interpretación dela que fai esa empresa pública. En Marea xa pediu a súa comparecencia no Congreso. No caso da liña de AVE Ourense-Santiago, Adif decidiu que ese remate do ERTMS nas vías se fixese antes do sinal de avanzada da bifurcación da liña existente na curva de Angrois. Porén, Iglesias Díaz salienta na súa carta ao Congreso que Adif puido elixir como punto de remate do ERTMS outros sinais de avanzada existentes despois da curva de Angrois, co que o lugar do sinistro quedaría así incluído dentro do ámbito do ERTMS instalado nas vías e cuberto por este. Iglesias Díaz vén de remitir cartas aos grupos políticos que participan na comisión de investigación sobre o accidente aberta no Congreso explicándolles que, como cidadán e funcionario público, síntese "na obriga de remitirlles esta aclaración" despois de que diversos cargos de Adif declarasen previamente na Cámara, como tamén o fixeran no xulgado, que o ERTMS remataba antes da curva de Angrois porque así o establecían esas Regras de Enxeñaría. No seu momento, o perito independente da causa xudicial xa dixera no seu informe sobre o sinistro que a aplicación por Adif das regras de enxeñaría non era motivo suficiente para crear unha situación de inseguridade maior que a suporía non aplicar esas regras. Tras recibir agora a carta de Iglesias Díaz desmentindo a versión oficial de Adif, a deputada de En Marea Alexandra Fernández vén de pedir este mesmo luns a súa comparecencia na comisión de investigación sobre o accidente. Para Fernández, é "moi grave a denuncia que realiza este cargo sobre as falsedades de cargos de Adif que pasaron pola Comisión". En outubro un antecesor no mesmo cargo do agora denunciante rexeitou tamén a explicación oficial do motivo polo que o sistema de seguridade foi desconectado a bordo dos Alvia A de Iglesias Díaz non é a primeira crítica que se lanza desde o centro de experimentación (Cedex) do Ministerio de Fomento ás explicacións dadas por Adif sobre por que o maquinista era o único responsable de frear na curva de Angrois. Se Iglesias Díaz fala da seguridade nas vías, un antecesor seu na dirección do mesmo Laboratorio de Interoperabilidade Ferroviaria dese organismo, Jaime Tamarit, un dos maiores expertos europeos no funcionamento do ERTMS, compareceu no Congreso o pasado 10 de outubro e alí puxo o foco sobre a desconexión do sistema a bordo dos trens. Segundo dixo, o argumento de Adif de que desconectara o ERTMS porque fallaba e iso afectaba á seguridade non é valido. Tamarit atribuíu a decisión de desconectar o ERTMS a bordo dos Alvia en vez de operar co sistema a unha velocidade algo inferior a que esa segunda opción implicaría "uns segundos" de demora dos trens. Polo xeito en que se desconectou o ERTMS a bordo dos Alvia e se reduciu a súa implantación nas vías na liña Ourense-Santiago están imputados na causa xudicial seis técnicos de Adif, Renfe e Ineco. Jaime Tamarit, experto no sistema de control da velocidade ERTMS na súa comparecencia no Congreso o 10 de outubro


Summary: Tres estampidas en dous días. O presidente da Xunta, Alberte Núñez Feijóo modifica a súa axenda para fuxir das protestas e desaparece dos actos na rúa.

Ao presidente Núñez Feijóo agárdaselle mais non aparece. A sospeita da presenza de mobilizacións na rúa, en especial, da protesta das vítimas das preferentes está a facer que o máximo mandatario da Xunta se ausente de actos que se recollen na súa axenda, de maneira singular, dos que teñen escenarios ao ar libre. En Compostela, agardábase por Feijóo no barrio de Vista Alegre ás 11 do Día 17 de maio para inaugurar unha placa na praza na que se sitúa a casa de nacemento de Roberto Vidal Bolaño, autor ao que se lle dedicou o Día das Letras Galegas mais, no último momento, o grupo de autoridades estaba só composto polo alcalde de Santiago, Ángel Currás, o conselleiro de Cultura, Xesús Vázquez, máis o presidente da Academia, Xesús Alonso Montero. Situado a poucos metros da casa oficial do presidente da Xunta, no barrio de Vista Alegre non recibiron a presenza de Feijóo para inaugurar a placa conmemorativa da xornada como na véspera, a colocada na fachada do Salón Teatro tivo unha apertura clandestina. A Xunta organizara unha sesión de homenaxe o día 16 no Salón Teatro -sede do Centro Dramático Galego na Rúa Nova-, un edificio preparado para que quedara marca perpetua da data e o recoñecemento ao autor e director ao que se lle debe o nacemento do teatro profesional na Galiza. Antes de comezar o acto era visíbel a bandeira galega que ocultaba unha placa co nome e a imaxe de Vidal Bolaño que ninguén destapou oficialmente. A presenza na rúa dun grupo de actores e actrices da Plataforma das Artes Escénicas ao que se lle sumou un ruidoso conxunto de vítimas das preferentes fixeron modificar o programa do acto sen que se producise a inauguración pública da placa. O presidente Núñez Feijóo entrou ás presas no último momento baixo un forte control policial e, á saída, a lápida estaba xa destapada, sen que o número un do goberno da Xunta partillase da inauguración e sen que a comitiva institucional se detivese un momento protocolario en retirar a bandeira galega que cubría a lenda e a imaxe de Vidal Bolaño. "Entrou ás presas no último momento baixo un forte control policial e, á saída, a placa estaba xa destapada, sen inauguración oficial" Tamén se ausentou o presidente da inauguración da exposición dedicada a Rosalía polo 150 aniversario de Cantares Gallegos na sede da Fundación Barrié en Vigo. Agardábase a presenza de Núñez Feijóo nunha das rúas nas que se ten sentido con máis forza a protesta das vítimas das preferentes, a só uns metros do que se coñece como cruce dos bancos e no que se sitúa a sede central de Caixanova. Malia o control policial que rodeou o acto, as persoas afectadas polo timo das preferentes lograron introducirse no acto de inauguración ao que entraron sen portar os elementos que adoitan usar nas súas mobilizacións como as camisetas de diferentes cores das distintas plataformas que só exhibiron no interior do edificio. Sen embargo, Feijóo tampouco estaba nesta ocasión e, máis unha vez, a súa axenda fora modificada no último momento.


Summary: Galiza afronta esta semana unha selectividade de cifras récord de matriculados e matriculadas, nun contexto totalmente marcado pola COVID-19 e que obrigou a despregar un protocolo sanitario e de seguridade.

Galiza afronta esta semana unha selectividade de cifras récord de matriculados e matriculadas, nun contexto totalmente marcado pola COVID-19 e que obrigou a despregar un protocolo sanitario e de seguridade para garantir as medidas de distanciamento, o acceso ordenado dos alumnos e o control de aglomeracións nos distintos puntos que acollerán as probas. Uns 14.555 alumnos matriculáronse para os exames, que supoñen uns 3.000 máis que o pasado exercicio, cando o facían uns 11.500 estudantes. En concreto, a cifra representa un aumento de 26% respecto a 2019, un incremento que se rexistra ademais en pleno operativo para tentar evitar aglomeracións debido ao coronavirus. Os exames desenvolveranse entre o 7, 8 e 9 de xullo. Este ano, debido á crise sanitaria, multiplícanse as comisións delegadas (serán unhas 45), haberá menos alumnos por aula, as e os estudantes estarán máis distribuídos, e tamén se contará con moitos máis docentes e vocais para vixiar o cumprimento das medidas de seguridade.


Summary: O Foro Económico de Galicia publica unha análise sobre os efectos da epidemia, que calcula que o impacto podería acadar o 7,4% do PIB se o estado de alarma se prorroga ata mediados de maio. Prevé un "efecto rebote" unha vez superada a crise, pero advirte de que só se producirá se a enfermidade se controla "pronto e con éxito"

O informe prevé que Galicia perda entre un 5,6% e un 7,4% do seu PIB de forma inmediataO coronavirus está a provocar unha freada en seco da economía, cuxos efectos aínda tardaremos unhas semanas en coñecer con exactitude. O Foro Económico de Galicia publicou este mércores un informe de urxencia no que analiza o impacto da epidemia no noso país, calcula o seu efecto sobre o PIB e valora as posibilidades de comportamento futuro da economía, unha vez superada a crise.O informe prevé que Galicia perda entre un 5,6% e un 7,4% do seu PIB de forma inmediata, entre 3.500 e 4.600 millóns de euros, dependendo de se o confinamento chega unicamente ata o 26 de abril ou se se alonga outras dúas semanas, ata o 10 de maio."A efectividade das medidas sanitarias, das políticas económicas, monetarias e fiscais será clave para que a recuperación da economía sexa máis rápida e intensa"O Foro Económico prevé, ao igual que outras institucións e entidades, que esta brusca caída sexa caída por un "rebote" da economía, pola execución das decisións de gasto aprazadas. Porén, advirte de que esta recuperación pode ser máis rápida ou lenta e máis ou menos importante, e que isto dependerá "de que a crise sanitaria se resolva pronto e de forma exitosa". Ademais, lembra que o impacto será moi distinto nuns e noutros sectores, situando o turístico e o da aviación civil como os máis prexudicados.Ademais, conclúe que "a efectividade das medidas sanitarias, das políticas económicas, monetarias e fiscais, e a capacidade de xestionar a confianza empresarial e dos consumidores" será "clave para que a recuperación da economía sexa máis rápida e intensa". Segundo Funcas, a caída da economía do Estado español podería roldar o 3% do PIB no conxunto do ano, cunha suba do 2,8% no 2021, e que a recuperación sería en forma de "U" (máis lenta) e non de "V",O informe, realizado por Fernando González Laxe (que o coordina), José Francisco Armesto, Patricio Sánchez e Santiago Lago Peñas, parte das previsións de impacto económico realizadas pola OCDE, o FMI ou entidades como a Fundación Funcas, e analiza o efecto que o coronavirus e o obrigado confinamento están tendo sobre a actividade económica en Galicia a partir de indicadores sobre os ERTE presentados e de entrevistas cualitativas realizadas a expertos e empresarios de diversos sectores. Os resultados das análises do Foro Económico amosan unha redución media da actividade económica global do 44% nunha semana de confinamento moderado e dun 61% nunha semana de confinamento estrito.Neste senso Funcas prevé que no conxunto do ano, a caída da economía do Estado español podería roldar o 3% do PIB no conxunto do ano, cunha suba do 2,8% no 2021, e que a recuperación sería en forma de "U" (máis lenta) e non de "V", como apuntan outras previsións máis optimistas, debido á estrutura sectorial da economía española, moi dependente do turismo. Ademais, o efecto sobre o emprego sería aínda máis negativo, segundo Funcas, e a súa recuperación sería máis lenta. O Foro aposta por plans de recuperación adaptados á situación de cada sector e o establecemento de "redes de seguridade nos ámbitos financeiros, empresariais e sociais"O Foro Económico conclúe que "hai que estar preparados para asumir unha forte contracción do PIB na primeira parte do ano e facer todo o posible para que, a partir do segundo semestre, se materialice unha recuperación notable da actividade económica". Sinala que a recuperación será "paulatina e con distinta intensidade nas diferentes ramas de actividade", apostando pola aplicación de plans de recuperación que deberán contar "con novos recursos e con solucións creativas", establecéndose "redes de seguridade nos ámbitos financeiros, empresariais e sociais; así como mallas de protección que permitan evitar fortes desaxustes disruptivos nos sectores e actividades básicas da economía de Galicia".Así mesmo, o Foro reclama que as medidas a adoptar conten "cun amplo apoio ao redor dunha proposta integral de accións baixo a cal sería necesaria acadar un sólido compromiso social e político". Isto requirirá "liderados fortes, transparencia nos datos que permitan deseñar as políticas necesarias e a súa avaliación a moi curto prazo e unha estreita colaboración de todos os axentes implicados que transmitan así confianza ás familias e ás empresas".


Summary: No novo número do semanario, esta quinta feira nos pontos de venda habituais e xa na nosa loxa, propómosvos unha viaxe no tempo, até 1968 e de volta ao presente. Dedicamos 12 páxinas do #Sermos305 a facermos ese percurso. E non o facemo sós, senón na compaña de voces tan senlleiras como as de Pilar Allegue, Lois Diéguez, Saleta Goi, Xosé Luís Méndez Ferrín, María Xosé Queizán, Camilo Nogueira, Francisco Rodríguez e Xesús Sanxoás.

Un relato coral sobre o medio século decorrido entre aquel 1968 e este 2018. Iso é o que formulamos neste #Sermos305, da man de protagonistas desta andaina colectiva. Doce pequenas entrevistas que completamos cunha conversa xa máis demorada de María Obelleiro co historiador Xusto Beramendi, da que espigamos aquí o seu titular: "Non pode haber nación sen día nacional". Alén de historiarmos someramente estas cinco décadas, investigamos como puido sobrevivir o Día da Patria Galega no exilio durante a ditadura e oferecemos tamén unha axenda dos actos programados polas distintas organizacións políticas para este 25 de xullo. No mesmo cadro do Día da Patria Galega —en concreto na axenda dos eventos organizados por volta do Festigal— terá lugar a última das apresentacións do Sermos Diario Galego, o xornal en papel cuxo lanzamento preparamos con todo esmero para 2019, e diso tamén informamos neste #Sermos305. No Festigal poremos así o ramo a un ciclo de actos que se teñen desenvolvido por todo o país adiante coa participación de por volta de 1.500 persoas. Estamos na recta final e o obxectivo continúa a ser o do principio da carreira, alcanzar as 3.000 subscricións que tornen viábel o proxecto. O último día para formalizar a asinatura é o 31 de xullo. Xa fóra das lindes do DPG2018, e nas páxinas de Internacional, o #Sermos305 inclúe a segunda das entregas de Bruno Carvalho sobre a vida en Donbass e unha información da autoría de X.P. Igrexas sobre a reforma constitucional en curso na Cuba socialista, un proceso que visa reafirmar o compromiso da maior das Antillas a prol da construción dunha sociedade alternativa ao capitalismo. Na sección de Economía analisamos a caída dos investimentos en obra pública rexistada no noso país e deitamos o ollar sobre o proceso de concentración, oligopolización, que se veu rexistrando no sector bancario galego, con 5 marcas a controlar na práctica todo o mercado. Canto ao Fóra de Serie, alén das seccións habituais, botamos un ollo ao pop rock galego, cunha entrevista de Daniel Salgado a Roberto Sobrado sobre o último traballo deste artista, Proletarios del rock and roll. Rock no Fóra de Serie e rock no Caderno de Verán, desta volta un monográfico sobre o festival Rock en Cambre, con colaboracións de auténtico luxo. Pasen e vexan: Antón Reixa, Julián Hernández, Fran Velo e Santiago Romero.


Summary: Vinte artistas, entre eles Pepe Viyuela ou Iván Prado, actuaron en hospitais, colexios, centros culturais, prazas, rúas e teatros de cidades palestinas e en campos de refuxiados e checkpoint nunha nova edición do festival organizado por Pallasos en Rebeldía.

Uns 33.000 palestinos gozaron dos distintos espectáculos que se desenvolveron con motivo da segunda edición do Festiclown Palestina, organizado por Pallasos en Rebeldía e que se celebrou desde o 1 ao 9 de outubro en cidades como Xerusalén, Belén, Ramallah ou Nablus, así como en campos de refuxiados, no Val do Zordán ou mesmo no checkpoint de Qualandia. No festival participaron un total de 20 artistas, entre os que destacan o actor Pepe Viyuela, o clown Iván Prado e o músico Mr. Kilombo, desenvolvendo máis de 50 actividades, entre actuacións e talleres. O Festiclown Palestina celebrouse en Cisxordania para paliar os graves efectos dos ataques israelís deste verán en Gaza Esta segunda edición do Festiclown Palestina, que nun principio se ía a celebrar en xaneiro de 2014 nos campamentos de poboación refuxiada palestina do Líbano, demorouse até outubro pola inestable situación política e social deste país e, finalmente, desenvolveuse en Cisxordania para paliar os graves efectos que tiveron os ataques israelís deste verán en Gaza sobre a poboación palestina, producindo unha gran cantidade de desprazados a Cisxordania. Por iso, o Festiclown levou actuacións a hospitais, colexios e campos de refuxiados, ademais da centros culturais, teatros, rúas e prazas. "A segunda edición do Festiclown Palestina supuxo a súa consolidación como primeiro festival de pallasos do mundo árabe e a reivindicación do mundo do circo pola liberación de Palestina", explicou o clown Iván Prado, director do Festiclown. "Vir tras os bombardeos de Gaza a traballar para a poboación infantil hospitalizada foi a nosa maneira de combater con amor e alegría o terrorismo de Estado e xenocidio israelí", engadiu. Pola súa banda, Pepe Viyuela quixo resaltar a oportunidade que o festival lle brindou para "mostrar o apoio máis decidido ao pobo palestino e ás súas ansias de liberdade e de coñecer de primeira man unha situación insoportable cuxo desenlace non podemos deixar en mans dos políticos, senón que os cidadáns deben participar activamente". "Vir tras os bombardeos foi a nosa maneira de combater con amor e alegrío o terrorismo de Estado israelí" Iván Prado quixo destacar tres momentos de especial interese deste festival. O primeiro deles é a actuación no Rockefeller Palace, en Xerusalén este, "onde a actitude dos nenos era moi histérica e nerviosa e mesmo agresiva, pero cando empezamos a dar abrazos, conseguimos conectar con eles e o labor de mitigar a dor coa estupidez e o ridículo do pallaso funcionou". Outro momento destacado foi a performance no muro construído por Israel para illar aos palestinos do mundo, "alí demostramos como os pallasos se enfrontan á monstruosidad dun exército de ocupación". Por último, resaltou o comprobar como os pallasos se ían rompendo tras visitar hospitais ou campamentos de refuxiados e "a persoa que se esconde detrás do pallaso entra en catarse emocional ao comprender a beleza e o sufrimento do pobo palestino". "Estamos distposos a manternos firmes á hora de apoiar os palestinos na súa loita pola liberdade" Pepe Viyuela considerou que o momento máis emotivo destes días foi "coñecer de primeira man a situación dunha parte de Palestina, a do Val do Zordán, que ve como lle rouban a auga, como lles saquean o seu modo de supervivencia e coñecer a resistencia que están a levar a cabo dunha maneira pacífica e civilizada, moi lonxe da actitude de Israel". Ademais, destacou que "a xente coa que estivemos mostrounos o máis profundo dos agradecementos ao ver que non están sós, que hai xente que os apoia e que estamos dispostos a manternos firmes á hora de apoialos na súa loita pola súa liberdade e por unha vida digna". Xunto a Prado e Viyuela, participaron na segunda edición do Festiclown Palestina o músico madrileño Mr. Kilombo, o clown escocés Johnny Melville, a compañía Kambahiota Trup, o mago español Pablo Muñoz, a clown arxentina Laura Mandarina, o mimo Marcelo González, a compañía de teatro brasileira Traço ou o acróbata Kanagadama, ademais de artistas palestinos como os da Palestinian Circus School. Deste xeito, celebráronse actuacións e talleres de clown, circo e risoterapia para a poboación local.


Summary: Un grupo de alumnas e alumnos do IES Fontexería de Muros demandoulle á Consellería a eliminación dun punto na programación da materia que fixa o estudo das "bases xenéticas da diferenza entre a conduta feminina e a masculina". A Xunta responde que se trata dun contido de ámbito estatal que non pode ser suprimido en Galicia

No segundo curso do Bacharelato pódese cursar unha materia optativa de Psicoloxía, cuxos contidos xerais, como os das demais clases, veñen fixados polas programacións deseñadas pola Consellería de Educación. Este documento fixa uns estándares de aprendizaxe que despois deben ser desenvolvidos polo profesorado nas súas explicacións e actividades. Na programación da materia de Psicoloxía para o curso 2018-19 establecíase que nas aulas debían ser abordadas as "bases xenéticas da diferenza entre a conduta feminina e a masculina" e, igualmente, "a influencia dos compoñentes xenéticos que interveñen na conduta" instando ao alumnado a "investigar e valorar se estes teñen efectos distintivos entre a conduta feminina e a masculina".Denuncian que este estándar de aprendizaxe pode levar a "impartir unha clase baseada nunha ética patriarcal", presentando "como natural, no sentido biolóxico (...) a inferioridade das mulleres na sociedade"Un grupo de alumnas e alumnos de 2º de bacharelato do IES Fontexería de Muros presentaron un escrito ante a Consellería de Educación solicitando a eliminación destes puntos na programación da materia, xa que "permiten ao profesorado xustificar desde un posicionamento bioloxicista diferenzas psicolóxicas naturais, estereotipos que manteñen e fomenta a discriminación social da muller".No texto, estas alumnas e alumnos denuncian que este estándar de aprendizaxe pode levar a "impartir unha clase baseada nunha ética patriarcal", presentando "como natural, no sentido biolóxico, o comportamento adquirido a través da cultura" e, xa que logo, "a inferioridade das mulleres na sociedade". Na solicitude, presentada polo Xefe de Estudos do centro, en nome do alumnado, faise fincapé na gravidade engadida que supón que se empreguen "argumentos misóxinos presentados como científicos e dende a posición de autoridade docente, incorrendo na falacia naturalista de que a natureza é a fonte do comportamento humano".Os alumnos e alumnas denunciantes engaden que a interpretación deste punto "que temos recibido no noso centro axústase ao espírito co que foi redactado o propio artigo, constituíndo isto un exemplo máis de como o pensamento patriarcal permea todos os ámbitos do saber e da vida humana".A Xunta sinala que os contidos recollidos na normativa básica, de ámbito estatal, "non poden ser eliminados do currículo da Comunidade Autónoma"A Xunta respondeu dúas semanas despois, a través do Subdirector Xeral de Ordenación e Innovación Educativa e Formación do Profesorado, indicando que os contidos recollidos na normativa básica, de ámbito estatal, "non poden ser eliminados do currículo da Comunidade Autónoma". Neste caso, indica o Goberno galego, o Decreto 1105/2014 insta a incluír nas aulas contidos que axuden a "comprender e recoñecer algunhas das bases xenéticas que determinan a conduta humana", de xeito que o alumnado poida explicar "a influencia dos compoñentes xenéticos que interveñen na conduta", valorando "se estes teñen efectos distintivos entre da conduta feminina e masculina". Xosé Cabido, Xefe de Estudos do centro, salienta o feito de que as rapazas e rapaces da clase "tomasen a iniciativa para denunciar isto"Xosé Cabido, Xefe de Estudos do centro, salienta o feito de que as rapazas e rapaces da clase "tomasen a iniciativa para denunciar isto, identificaron o problema e puxéronse a buscar unha solución". "Elas e eles detectaron que iso non era razoable e que esta concepción supoñía consolidar e xustificar a desigualdade entre mulleres e homes, reaccionaron e encargáronse de cotexar a programación da materia", destaca o profesor, que subliña o importante traballo que o IES Fontexería de Muros leva anos realizando en materia de igualdade de xénero".Despois da resposta negativa recibida da Xunta, alumnas e alumnos presentarán un escrito semellante no Ministerio de Educación, no Instituto da Muller e na Secretaría Xeral da Igualdade. O obxectivo é poñer en cuestión e buscar a eliminación deste punto que lexitima "un discurso que é moi perigoso e que serve para asentar a visión patriarcal da sociedade".