Summary: Diversas fontes da formación gobernante en Madrid e Santiago consideran que está en claro perigo o resultado electoral nas municipais e nas xerais, e piden unha maior implicación do líder estatal.

Os últimos casos de corrupción que afectan ao PP estenderon o desánimo entre numerosos dirixentes do partido por todo o Estado, mesmo tamén en Galiza, que consideran que é necesario que Mariano Rajoy tome a iniciativa cun "xesto interno" para recuperar o pulso e reforzar a imaxe da formación. A menos de sete meses para as eleccións municipais e autonómicas, cargos do PP consultados pola axencia Europa Press coincidiron en expresar a súa preocupación polos de casos de corrupción que afectan ao partido. Así, á reaparición xudicial da trama Gürtel ou aos 'papeis de Bárcenas', sumouse o caso das tarxetas negras de Caja Madrid ou a operación contra o ex-conselleiro da comunidade de Madrid Francisco Granados. En Galiza, a operación Zeta de fraude en cursos de formación tamén toca moi de preto a un PP xa manchado coa Pokémon. Neste escenario, fontes populares consideran que non é suficiente con pedir perdón e apuntan á necesidade de impulsar o partido para insuflar alento nas filas do PP e presentalo como unha formación "renovada" que concorre aos comicios coa mensaxe de ser un partido "limpo". Fartos A análise destes cargos é que si seguen de brazos cruzados, os votantes do PP, "fartos" de escándalos e contrarios a algunhas medidas do Goberno, van quedar en casa nas municipais e autonómicas de 2015, o que abrirá tendencia de cara ás posteriores xerais. "Ou facemos algo xa, ou temos aos nosos votantes tan desmotivados, que non irán votar", escoitase no PP, onde crece o pánico.


Summary: O conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, manifestou este sábado que trasladou no consello interterritorial a súa "preocupación" pola posibilidade das viaxes entre comunidades autónomas cunha situación epidemiolóxica distinta co fin do estado de alarma e pediu pactar "fórmulas" neste ámbito.

Nunha entrevista na Radio Galega recollida por Europa Press, Vázquez Almuiña considera que este é un punto para "revisar". "Temos esta semana para falar entre comunidades autónomas e co ministerio e buscar alternativas", expresou, en resposta a unha pregunta sobre se cre necesario estabelecer restricións. En calquera caso, insistiu en que a formulación da Xunta da Galiza é facer "un especial seguimento" e ofrecer unha vía de comunicación aos visitantes, tanto doutros puntos de España como do estranxeiro, para que se poidan pór en contacto coas autoridades sanitarias galegas "ante o mínimo síntoma" de padecer COVID-19. A vixilancia estará "activa" todo o verán, dixo. O fundamental é, ao seu xuízo, que exista información actualizada sobre a situación nos diferentes territorios e, respecto a os visitantes foráneos, cre que no futuro "máis que falar de fronteiras, hai que falar de situación epidemiolóxica" para analizar as posíbeis restricións. Respecto a as visitas de turistas alemáns a Baleares previstas para a próxima semana, o conselleiro destacou que Alemaña ten "unha moi boa situación". Vázquez Almuiña referiuse tamén á posibilidade de que a corentena, ante a sospeita de enfermidade, pase de 14 a 10 días e sinalou que para a cuarta feira está prevista unha reunión na que o Goberno estatal abordará esta posibilidade. Existen datos, agregou, que indican que a capacidade de infección do virus para partir do "sétimo ou oitavo día" é "moi baixa", polo que diminuír o tempo de illamento sería "fenomenal". Os protocolos, defendeu, vanse axustando á evidencia científica e ao que as persoas expertas aprenden "día a día". A entrada na nova normalidade O responsábel de Sanidade felicitouse pola entrada da Galiza na 'nova normalidade' desde a segunda feira, pero lembrou que é necesario manter o uso de máscara, as medidas de hixiene e o distanciamento social para evitar que volva aumentar a transmisión do virus. Estes novos costumes, insistiu, van acompañar os cidadáns nos próximos meses. "Mesmo podemos falar dun ano", agregou e sinalou que non cre que a vacina ou un tratamento específico estean dispoñíbeis antes. Galiza cambia de fase e, aínda que cre que no territorio a circulación do virus "é mínima", Sanidade revisará os datos "día a día" para verificar se se poden seguir ampliando capacidades e retomando actividades que seguen suspendidas. O 1 de xullo, proseguiu, "pode ser un bo momento" para revisar as actividades que están en marcha e as que poderían volver estalo. Vázquez Almuiña pediu "ter claro" que se detectarán casos no verán e nos meses seguintes, mais destacou que a Galiza ten "os medios" para facerlles fronte e insistiu na necesidade de comunicar os síntomas porque se pode facer unha proba PCR en 24 horas e a persoa afectada pode illarse para evitar contaxiar outras súa contorna. Galiza, con menos presión A Comunidade galega, agregou, non sufriu "a presión" á que chegaron os sistemas de saúde doutras zonas e isto, xunto coa ausencia de grandes cidades e medios de transporte que canalizan o virus rapidamente, favoreceu un menor impacto da enfermidade. Das semanas coas peores cifras dixo lembrar "o especial esforzo dos profesionais sanitarios" e o seu afán de "aprender diariamente" das informacións que ían chegando sobre o virus. O conselleiro indicou tamén que a segunda onda do estudo epidemiolóxico do Sergas terminará previsibelemente a próxima semana e chegará a 50.000 persoas. Este estudo, xunto co estatal, dará unha imaxe "moi precisa" da situación en todos os concellos. Nuns meses, "seguramente" haberá outra análise similar para comprobar como evolucionou o virus no verán. Con respecto aos actos en memoria dos falecidos celebrados este sábado, considerou que son "moi merecidos" porque a situación para os familiares de quen morreu illados foi "moi dura" e estas iniciativas permiten darlles "un abrazo virtual" para apoialos no seu duelo.


Summary: Outra das efemérides importantes deste 2016 é o centenario do nacemento do poeta, narrador e xornalista Manuel Lueiro Rey (1916-1990), a quen se lle dedica en Pontevedra a exposición 'Camiño aberto. 100 anos de Manuel Lueiro Rey' que comisariou Ramón Rozas, con quen falamos sobre o escritor.

A exposición, que pecha o 19 de xuño no Pazo da Cultura pontevedrés e contou co asesoramento de Ramón Nicolás, súmase aos múltiples actos que se están a celebrar neste centenario na súa vila natal, Fornelos de Montes, promovidos por unha asociación local liderada por Carme Carreiro, peza fundamental no traballo a prol da difusión da figura de Lueiro. -A mostra 'Camiño aberto. 100 anos de Manuel Lueiro Rey' quere reivindicar a súa figura no centenario do seu nacemento. Mágoa que este ano coincidiran tantas outras efemérides.- O que está detrás desta celebración ao cumprirse o centenario é un claro espírito reivindicativo. Poñer en valor a vida e, sobre todo, a obra dun poeta, dun narrador, dun xornalista, que tanto eu coma outras moitas persoas coidamos que ten a calidade suficiente como para ter un respaldo deste tipo. - Lueiro segue a ser un gran descoñecido para o común da cidadanía galega. - Si, para a galea e mesmo para o propio cidadán de Pontevedra, que foi onde levou a cabo a súa vida profesional, e un pouco máis na súa vila natal, Fornelos de Montes, ou no Grove, onde viviu. Si, eu mesmo cheguei a Lueiro hai poucos anos, aínda estando dentro do mundo da creación e do xornalismo, e traballando no Diario de Pontevedra, que é o medio no que el colaborou con moitos artigos, tamén é un descoñecido. De aí o empeño nos últimos anos de recuperar a súa figura. "A viaxe a Bos Aires, cando entrou en contacto cos exiliados galegos, foi un momento crucial na súa vida, porque alí colleu unha maior conciencia do que era Galiza. E a partir desa viaxe vai escribir xa por completo en galego" - Lueiro tivo unha vida ben intensa, e para un xornalista coma ti supoño que atopaches unha grande historia ao afondar nela. Cal foi para ti a época máis interesante da súa vida?- A vida que lle tocou foi complicada para unha persoa da súa sensibilidade e dos seus ideais. Nun vídeo que proxectamos na expo, el considerábase -xunto con celso Emilio Ferreiro, que era moi amigo seu- un exiliado interior. Durante os anos 40 e 50 foi un personaxe que estivo absolutamente asoballado e sometido polo tempo que lle tocou vivir. Logo nos anos 60 foron anos de máis apertura e aproveitouse diso, sobre todo nos artigos en prensa, de tentar facer o que lle pedía o corpo, de reivindicar o ser humano, a liberdade, o compromiso cos traballadores. Pero tamén nas súas novelas tamén está presente, como 'Manso', que gañou o Cidade de Oviedo e que logo á hora de ser publicada tivo problemas coa censura, ao igual que en artigos en prensa, lembro un que publicou no Diario de Pontevedra, no que gababa a obra de Bertolt Brecht, el tiña o valor de falar diso, aínda que logo para el tivera certas consecuencias. Eu creo que a súa época máis feliz foi cando foi concelleiro de Cultura no Grove polo PCE, no tempo da Transición. Alí tivo oportunidade de reivindicar a moitas persoas como Rafael Alberti ou Luís Seoane a través de homenaxes que tiñan lugar no Grove. E a súa poesía medrou motísimo nese tempo, era moito máis libre, con moitas máis posibilidades. Eu creo que esa época foi a mellor, xunto cun momento moi especial da súa vida, a viaxe que fixo no 68 ou 69 a Bos Aires, cando entrou en contacto cos exiliados galegos, con Arturo Cuadrado, Luís Seoane, Lorenzo Varela... Iso foi un momento crucial na súa vida, porque alí colleu unha maior conciencia do que era Galiza, da lingua, e entón el a partir desa viaxe vai escribir xa por completo en galego. Esa viaxe é fundamental, el mesmo é consciente diso e fala dela como unha especie de revelación. Chegar alí e ver a comunidade galega, os creadores, que estaban alí facendo patria, para el foi un impacto e, de feito, á volta empeza a escribir poesía en galego. - E o Lueiro xornalista?- Para min foi unha descuberta. Cada artigo que atopo del paréceme fantástico. Era capaz de nun xornal facer artigos cunha carga moi literaria e moi poética e, ao tempo, vencellalos coa realidade, amosando unha sensibilidade que está presente en todos os artigos. Estou falando dos anos 60 no Diario de Pontevedra. Anos despois, en A Nosa Terra, aí xa é máis libre e fala desde unha visceralidade, sobre todo ao ver que esa Transición, que el vía que se estaban a cometer erros que xa se cometeran anos atrás. Ese espazo que había para a esperanza, el era quen de ver que non era tal. E os artigos desa época teñen unha actualidade tremenda, porque falan de bancos que roubaban, de políticos corruptos... é sorprendente a vixencia que aínda teñen hoxe. "Ten moitos aspectos que respaldan unha posible candidatura para o Día das Letras" - En galego publicou sete obras -catro poemarios, dúas de narrativa e un ensaio-. Pregúntome se se iniciou algún proceso para reivindicar que se lle dedique o Día das Letras. Eu creo que iso é o que está detras de toda esta reivindicación, que se lle considere para esa dedicación, que sería fantástico para seguir mergullándonos na súa obra e para dalo a coñecer. Méritos tenos máis que suficientes, sobre todo, a min persoalmente paréceme un poeta maiúsculo. Tamén ten obras dedicadas a nenos, o mundo da infancia preocupáballe moito. Ten un libro, 'Non debían medrar', que non lle ten nada que envexar a 'Memorias dun neno labrego'. E logo os seus poemarios son fantásticos. 'Escolma ferida' é unha obra capital, 'Memoria de la raíz de las cosas' tamén é un poemario cheo de forza. Eu creo que ten moitos aspectos que respaldan unha posible candidatura para o Día das Letras. Evidentemente non quero comparalo con ninguén, pero creo que el de por si ten méritos suficientes. - Cal cres que é a razón de que sexa tan pouco coñecido?- Eu creo que aí é evidente que durante moito tempo a súa ideoloxía foi en contra del. Moita xente desde as institucións, á parte do descoñecemento, pois deixouno de lado. E logo tamén se comentaba estes días que estamos tendo estes días arrredor da expo, é que aínda non entrou a súa obra no discurso académico, no ensino. Quizais lle falta aí un pouco. Sobre todo é o coñecemento dunha obra que puido ter sido afastada dun certo discurso oficial, e iso é o que estamos pelexando. - El militou sempre no PCE, non?- Si, el foi comunista de pura cepa desde o principio até o final. Entón, por un lado, o mundo da dereita vaino deixar de lado, e el non era nacionalista, entón o nacionalismo pódeo ver como un pouco alleo. E ese espazo de indefinición prexudícao un pouco de cara a este tipo de reivindicacións. "Por un lado, o mundo da dereita vaino deixar de lado, e el non era nacionalista, entón o nacionalismo pódeo ver como un pouco alleo. E ese espazo de indefinición prexudícao un pouco de cara a este tipo de reivindicacións" - Volvendo á exposición, complétase con actividades paralelas e con obras de 22 artistas plásticos. - Un espazo tan grande permitiunos facer algo moi amplo. Temos unha serie de pintores de Pontevedra maioritariamente, e xogamos coa súa pintura e con fragmentos de poemas da obra de Lueiro, porque tivo tamén moita relación co mundo da pintura. Foi moi amigo de Luís Seoane, na expo hai moitas pezas dedicadas por Seoane a Lueiro. E logo da parte pictórica entramos en catro salas que xa é unha exposición puramente biográfica e arredor da súa obra. Imos seguindo o seu percorrido creativo e nun recunchiño máis persoal metemos imaxes que el mesmo tiña no seu estudo con Alberti, Seoane, Cuadrado, xunto con recortes de xornais. El adoitaba gardar todo o que ía saíndo en prensa sobre a súa obra. - Na súa vila natal tamén están a facer múltiples actos, alén do que se está a facer en Pontevedra. Neste centenario botas en falta algo?- A idea é xogar con ese triángulo vital seu: Fornelos, que ten un premio de poesía co seu nome; O Grove que leva aínda máis anos cun premio de novela; e faltaba un pouco Pontevedra para visibilizalo na súa cidade. Aquí temos o apoio do Concello, a propia Academia Galega a través do seu presidente, que ademais foi amigo del... Tamén a Deputación de Pontevedra está colaborando cunha futura publicación. E nós estamos contentos co que se fixo e facémolo desde esa ilusión por reivindicar a Manuel Lueiro, porque cremos que o merece


Summary: O plantel considera que "se abre unha esperanza" e piden a Nuñez Feijóo que "se implique" ante este novo escenario

Se aparece un proxecto alternativo para a factoría de Santa Barbara da Coruña, General Dynamics está disposta a manter a tecnoloxía, cedéndoa a custo cero. Para os representantes dos traballadores, ábrese así un novo escenario que escorrenta a pantasma do peche e desemprego. De feiyo, os traballadores puxeron fin ao peche indefinido que nas instalacións da factoríamantiñan desde o pasado mes de febreiro.A empresa ampliou até 30 de xuño o prazo para presentar un proxecto alternativo e paralizou os despidos. O voceiro do cadro de persoal, Roberto Teixido, considera que é tempo de que a Xunta se molle e achegue o seu grao de area para evitar a fin desta factoría e que ducias de persoas teñan que ir ao paro. Teixido, aliás, empraza a Núñez Feijóo a que se implique: "Se este proxecto non vai adiante é que a Feijóo lle importan un pepino os problemas desta cidade"


Summary: O veciño muradán Manuel Lago Álvarez envíanos este artigo arredor dun dos eternos problemas da vila: o aparcamento.

Pasou a tempada de verán na que Muros recibiu unha cantidade de visitantes moito maior que a de anos anteriores. Dos habituais e perennes problemas que ten Muros, o da falta de aparcamentos na Vila veuse aínda máis desbordado. Si durante o resto do ano, aparcar en Muros non resulta fácil, en tempada de verán as dificultades multi- plícanse por moito. Ao problema da Vila hai que sumarlle tamén a falta de aparca- mentos, nas zonas turísticas de Esteiro e Louro, que tamén son incapaces de asumir máis visitantes, pola falta de lugares de aparcamento. O turismo é unha fonte de riqueza para os pobos. No caso de Muros, máis do 50 % do seu produto interior bruto proven do turismo: das xentes foráneas que nos visitan, e que consumen e gastan. Argumentar de contrario, non sería máis que pór en valor que a autarquía económica é a solución aos nosos males... Nada máis lonxe da realidade. E seguen pasando os anos, e as "pensantes cabezas", seguen e seguen pensando... pero solucións, o común dos mortais, non as vemos. Pero solucións que minoren o problema hainas., e hai varias posibles solucións. Unha delas, foi presentada no ano 2016 como proxecto de fin de carreira, polo muradán Diego Vázquez González. Este mozo muradano nunca foi alleo ás diferentes problemáticas e carencias que ten o noso municipio. El, como Técnico Superior en Enxeñería de Camiños, Canais e Portos, pola Universidade da Coruña, sabe, -como poucos-, ofrecer solucións e neste particular as da con un pro- xecto de construción dun aparcamento subterráneo na rúa Rosalía de Castro de Muros; moi concretamente na coñecida como "horta de Comesaña". Neste proxecto de fin de carreira, o muradán ofrece tres solucións construtivas, decan- tándose pola segunda, que contempla a creación de 176 prazas de aparcamento, dispos- tas en dous andares; o primeiro con 3066,40 m2 e 78 prazas e o segundo de 3435,70 m2, con 108 prazas, que suman un total de 6502 m2. Folga dicir que o proxecto entra moi ao detalle, e contempla todas as medidas de seguri- dade requiridas, amais de crear en superficie unha gran zona de lecer, na que tería espe- cial protagonismo a muralla medieval que aínda se conserva, amais, que ao derrubar o vello e inservible edificio de vivendas que alí esmorece, abriríase á vista o magnífico edi- ficio da ex-Colexiata de Santa María do Campo, un dos poucos edificios relixiosos que existen en España do chamado estilo "Gótico Mariñeiro". Na memoria de obra destacase con todo detalle e precisión tódolos aspectos relaciona- dos coa súa execución, entre outros: Estructura: • 65 pilares de diferentes tipoloxías• Forxado de casetón recuperable• Capa de compresión de 10 cm para cada sótano• 2 rampas de acceso entre plantas• Cimentación superficial mediante zapatas ailladas• Disponse dunha xunta de dilatación• 2 ocos reservados para escaleiras e ascensor• Muros pantalla Arquitectura e detalles: • Pavimentación e señalización con pintura epoxi sobre o propio forxado ou lousa de cimentación fratasados• Enfoscado sobre muros pantalla e tabiquería• Instalación de luminarias LED• Instalación contra incendios, CCTV, iluminación de seguridade, fonta- nería, saneamento, etc. En porcentaxes, a distribución do presuposto é a seguinte:- Traballos previos: 7,84%- Movimento de terras: 8,74%- Estructuras: 55,53%- Arquitectura: 6,50%- Instalacions: 13,54%- Señalización: 0,23%- Urbanización en Superficie: 5,78%- Seguridade e Saúde: 1,45%- Partidas alzadas: 0,18%A modo de conclusión Está claro que hai otras solucións para dotar a Muros de máis aparcamentos, sendo és- ta proposta, unha das posibles. O da escaseza de aparcamento é unha das moitas caren- cias que ten Muros que é necesario afrontar de maneira inmediata para dar resposta a demanda dos veciños, e por extensión, maior pulo ao turismo. Só falta que a quen corresponde, que non outros que os responsables do Concello, se poñan as pilas, e sexa ésta unha parte da solución, e se empecé, polo menos, a intentar solucionar este asunto, que a veciñanza leva tempo reclamando. Manuel Lago Álvarez.


Summary: Ramón Grosfoguel, profesor da Universidade de California en Berkeley (EUA), analiza para 'Nós Diario' a guerra en Ucraína no contexto global actual.

O xaque mate non llelo fixo Putin. Fíxollelo o imperio estadounidense. Trátase dun "golpe de estado" xeopolítico internacional fabricado desde os EUA contra Europa, en primeiro lugar, e contra China, en segundo, vía Rusia e Ucraína. O gran gañador no curto prazo son os EUA. O gran perdedor é Europa. O imperio estadounidense tíñao planeado desde hai varios anos. Para os que teñan dúbidas e precisen aclarar que non se trata de teorías conspiradoras poden consultar o informe de 2019 da Rand Corporation, un think tank da intelixencia estadounidense titulado Extending Russia. A estratexia resúmese en provocar a Rusia cara a unha guerra de desgaste para que se extralimite mais alá das súas capacidades fiscais, crebe economicamente e implosione, como fixeron coa Unión Soviética nos anos 80 do século pasado. Esta vez a "rateira" para o exército ruso non é Afganistán con mercenarios xihadistas terroristas islámicos apoiados pola CIA, senón Ucraína cos "xihadistas" terroristas nazis apoiados pola CIA e a OTAN. Así funciona o imperio estadounidense e o seu brazo armado, a OTAN. Durante anos alentaron os nazis de Ucraína a unha guerra de exterminio contra ucraínos rusofalantes sementando falsas ilusións de que serían apoiados pola OTAN até o final, mentres cercaban Rusia con bases militares a través das súas fronteiras cos países de Europa do Leste e negociaban de mala fe con Rusia para provocar unha guerra co fin de destruír, por medio de sancións, o funcionamento do Nord Stream1 -gasodutos rusos vía Ucraína- e o Nord Stream 2 -gasodutos rusos cara Alemaña vía Báltico-. E así, dunha soa xogada, facer Europa dependente do gas de compañías multinacionais gringas. Estas meterán no peto billóns de euros coa alza do prezo do gas un 40% por mor da guerra e, de paso, aplican sancións draconianas cun triplo obxectivo: golpear fortemente unha potencia emerxente como Rusia, subordinar neocolonialmente Europa baixo o seu dominio económico substituíndo as empresas rusas por transnacionais estadounidenses e privar Europa do comercio da Ruta da Seda con China que atravesa territorio ruso. Coas sancións, a banca róuballe 600 billóns de euros a Rusia e as compañías transnacionais americanas substituirán case todas as importacións europeas procedentes de Rusia, entre un 30-40% das importacións mundiais da Unión Europea. E lembremos que ademais de gas e petróleo, Europa importa de Rusia trigo, aluminio e moitos produtos agrícolas. Un negocio redondo para os EUA. Ascenso do fascismo Na mentalidade supremacista branca dos nazis ucraínos trátase de facer unha limpeza étnica para eliminar toda diferenza cultural e lingüística da nación ucraína, apoiados, financiados e armados pola OTAN. Esta guerra non empezou con Putin. Comezou co golpe de estado de 2014 das milicias nazis como parte da "revolución de cores" organizada pola CIA. Desde entón levamos oito anos dunha guerra de exterminio nazi contra ucraínos rusoparlantes e de provocación contra a seguridade do estado da Federación Rusa, por medio da expansión da OTAN cara ás súas fronteiras e de 30 laboratorios de armas biolóxicas de destrución masiva financiadas polo Pentágono en territorio ucraíno. Levamos oito anos dunha guerra de exterminio nazi contra ucraínos rusofalantes e de provocación contra a seguridade Europeos, vostedes pagarán a hiperinflación que lles vén encima ás transnacionais oligopólicas estadounidenses, que lles venderán todo a prezo de monopolio, e terán que afrontar o ascenso do fascismo nos seus propios países. Unha vez o imperio estadounidense logrou o seu obxectivo dunha intervención rusa en Ucraína e de impor sancións contra Rusia, deixou sós os ucraínos fronte ao imperio ruso e sós os europeos para que paguen os custos militares da xogada imperial gringa. Non é a OTAN senón a Unión Europea a que acaba de aprobar miles de millóns de euros en axuda militar para Ucraína e aumentos dos orzamentos militares en toda Europa, incluída a perigosa Alemaña. O complexo militar-industrial gringo está de festa porque Europa lles está a comprar cantidades billonarias de armamento. Cúmprese o soño americano de Trump e Biden de que Europa pague pola súa propia defensa, mentres vostedes se subordinan economicamente ás empresas transnacionais gringas. Os poucos fondos que antes ían a educación, saúde, vivenda... agora reduciranse aínda máis e pasarán a gastos militares para beneficio de empresas americanas. Os ucraínos foron os peóns sacrificados de quenda no taboleiro da xeopolítica imperial estadounidense global. Vexan o que dixo o Presidente ultradereitista de Ucraína, a quen non lle debemos ter ningunha simpatía por golpista e por colaborador dos nazis ucraínos: "Deixáronnos sós", afirmou Zelensky logo de que Rusia entrase co seu exército a desnazificar Ucraína e a protexer os ucraínos de orixe rusa dos masacres do exército fascista ucraíno. Europa vai pagar caro por todo isto porque irá da inflación a hiperinflación, ademais de perder a pouca soberanía que lle quedaba fronte ao imperio gringo e de ter que enfrontar o ascenso do fascismo como resultado de empoderar o "xihadismo" nazi europeo. Europeos, benvidos ao século XXI!


Summary: Carballo exporta o seu modelo de Horto infantil Ecolóxico.

Chega o sol, chega a primavera e volve a actividade ao Horto Infantil Ecolóxico Municipal de Carballo. Faino este mércores con 62 nenos e nenas de 3 anos teñan o seu primeiro contacto coa terra .Uns e outros teñen por diante tres meses claves para sachar, sementar, regar, coidar, e recoller colleita que levarán á Pequefeira o 31 de maio. Un proceso completo que os convertirá en mini labregos. Ao mesmo tempo, continúa a súa andadura o Horto Viaxeiro, no que participan este curso 2.000 alumnos e alumnas dos colexios Artai, CRA Ponte da Pedra, Fogar, Gándara-Sofán, Nétoma-Razo, Escola Infantil As Landras, CEIP Bergantiños e CEIP Xesús San Luís Romero. Precisamente os rapaces do Xesús San Luís Romero participaron onte nun encontro interxeracional cos usuarios e usuarias do Centro de Día pertencente á Rede de Centros da Xunta de Galicia. Foi unha festa moi especial, na que os/as maiores e o persoal do centro recibiron aos nenos e nenas cunha regueifa e estes correspondéronlles cun recitado de versos. Despois de intercambiar experiencias e coñecementos, pequenos e maiores despedíronse cunha merenda e un intercambio de agasallos, aínda que o mellor de todos foi poder compartir un anaco desta mañá de venres.


Summary: Un home contaxiou a súa moza e varios familiares.

Un brote de contaxios por Covid-19 con seis positivos orixinado despois de que un mozo transmitise a enfermidade a familiares próximos e á súa moza foi detectado no centro do Porriño. Fontes do Concello detallaron que a Consellería de Sanidade informou destes casos positivos á alcaldesa, Eva García de la Torre, por vía telefónica esta quinta feira. En concreto, o brote orixinouse despois de que un mozo contaxiado transmitise a patoloxía a familiares próximos e á súa moza, que nestes momentos atópanse illados nos seus domicilios. Así mesmo, profesionais de Atención Primaria realizan un seguimento do estado destes positivos mediante o centro de saúde da localidade pontevedresa. A Consellería tamén explicou á rexedora do Porriño que os rastreadores epidemiolóxicos continúan a realización de investigacións para detectar se se produciron máis contaxios.


Summary: Non é preciso criar órgaos novos —a Mesa da Confluencia que propón Compostela Aberta—. Abonda con activar os xa existentes. As canles estabelecidas polo partido instrumental no seu plenario fundacional. Esa é a resposta que a executiva de En Marea dá a Martiño Noriega.

A dirección de En Marea, liderada por un Luís Villares que está en minoría no grupo parlamentar, non ve necesario criar un novo foro —coa participación directa dos partidos fundadores da confluencia— para debater a delicada situación interna en que se acha o autodenominado espazo rupturista na Galiza. Para a coordenadora mareante, a organización dispón de canles adecuadas para canalizar calquera discusión. E por iso vainas activar após á volta do verán, no comezo do curso político: Nun comunicado enviado aos meios, a coordenadora (executiva) de EM anunciou este domingo a convocatoria do Consello das Mareas (máximo órgao entre plenarios) para marcar así o inicio "do novo período despois da emblemática data do 17 de agosto [Día da Galiza Mártir]". Sería o paso previo para "activar (...) todos os foros de participación, deliberación e decisión dos que nos dotamos conxuntamente hai agora dous anos". Por tanto, eses serían os foros en que os distintos componentes da confluencia deberían dar o debate sobre o futuro do partido instrumental, entenden desde a dirección de En Marea. Compostela Aberta e membros da coordenadora de EM mantiveron un contacto o pasado sábado, segundo informou La Voz de Galicia. Concluíu sen acordo, cada unha das partes enquistada na súa posición previa. Máis ben era un trámite sen posibilidade real de deixar atrás as desavinzas. Cuberto o expediente, o previsíbel é que Compostela Aberta estree esta semana a súa Mesa da Confluencia —á que se sumará, xa o anunciou, a Marea Atlántica de Xulio Ferreiro— sen que en principio vaia estar nela ningunha representación de En Marea como tal. Que tarefas vai abordar o Consello das Mareas nesa cimeira post-17 de agosto? Alén da análise da conxuntura política, e do inicio para a elaboración das teses do vindeiro plenario (asemblea nacional) ordinario —programado para o mes de setembro— o máximo órgao político da confluencia estudará a "redacción dun regulamento para as vindeiras eleccións ao Consello". A renovación da dirección, que Compostela Aberta reclama para este setembro, non está prevista estatuariamente para a próxima cita congresual da confluencia, senón para unha cimeira posterior, en principio axendada en xaneiro, cando conclúa o período de dous anos de liderado de Luís Villares. A dirección de En Marea volta a subliñar o seu discurso de empoderamento da militante de a pé en contraposición á proposta de Compostela Aberta, na que ven un deseño protagonizado polas cúpulas partidarias. "Con esta iniciativa [a activación dos foros de participación, deliberación e decisión] perseguimos que todas as persoas inscritas sexan protagonistas, tanto a nivel propositivo como decisorio, da liña de acción política dun espazo soberano que non admite tutelas externas ao poder decisión das persoas que a conforman, motor principal do espazo de esperanza e cambio político en Galicia", afirman.


Summary: Máis un ano, este lugar de Tui acolleu a xornada de actos para recordar os sucesos de 1922, cando tres veciños morreron a mans da Garda Civil no marco da loita contra os foros.

En Sobredo (Gullarei-Tui) mantense viva a memoria dunha etapa da historia de Galiza, a loita agraria contra os foros, que acadou niveis de verdadeira revolución. Neste lugar caían o 28 de novembro de 1922 tres veciños (Cándida Rodríguez, Joaquín Estévez e Venancio González) baixo as balas da Garda Civil. O instituto armado dirixírase a Sobredo para embargar un veciño que se negara a pagar os foros. Tocaron a rebato as campás das igrexas para alertar da presenza dos gardas civís. A xente deixa o que está a facer e reúnense máis de 2.000 persoas para evitar o embargo. A represión deixa tres persoas mortas, que serán coñecidos como os 'Mártires de Sobredo', e numerosas feridas. Este domingo, 26 de novembro, Sobredo volveu homenaxear e honrar os seus mártires, nunha xornada organizada polo Instututo de Estudos Agrarios 'Mártires de Sobredo'. Un acto cívico, popular e emotivo que este lugar acolle ano tras ano e que nesta ocasión tivo unha dedicatoria á loita por salvar o monte galegos dos incendios. Unha procesión cívica percorreu a distancia entre a carballeira e o monumento erixido para non esquecer o que pasou aquel 28 de novembro de 1922. Ergueuse por suscripción popular en 1932, sendo dinamitado polos fascistas nos primeiros días do golpe franquista. Foi reconstruído en 1986 grazas ao movemento popular. Na procesión cívica ondeáronse estandartes de entidades e sociedades agrarias. Ao pé do monumento, as intervencións de Trillo –un veciño da parroquia que recita coplas sobre aqueles feitos-, de Xosé Alfredo Pereira (presidente da Organización galega de comunidades de montes comunais e veciñais) e de Alba Nogueira (profesora de Dereito na USC e neta do autor do monumento). Unha ofrenda floral e a actuación de grupos de música e baile galego puxeron o ramo ao acto. Imaxes: @VillaresLuis e @xaviervence


A delegada do Goberno galego en Vigo reitera que a Xunta non porá cartos na reforma do estadio municipal e o Concello aféalle que queira "trasladar" o equipo a Mos, onde tramita a súa polémica cidade deportivaTras o afundimento electoral do PP en Vigo o pasado 26-M ante Abel Caballero, os populares presentaron o nomeamento como nova delegada da Xunta na cidade da ex-alcaldesa Corina Porro como unha mostra do seu cambio de estratexia ante un rexedor que partido e Goberno galego cualifican de populista. A confrontación que caracterizou a última década de relacións entre Xunta e Concello ía quedar a un lado, dicían tanto o PP como Porro. Porén, nas súas case diarias comparecencias ante os medios Porro vén amosándose igualmente crítica con todo tipo de actuacións do alcalde e este martes, a conta das discrepancias que manteñen Xunta e Concello sobre o seu apoio ao Real Club Celta, a delegada optou por dar a súa rolda de prensa enfundada nunha camiseta do equipo.O Concello está embarcado na reforma por partes do estadio municipal de Balaídos despois de rexeitar a petición da sociedade anónima deportiva de que llo entregase cunha concesión a cambio de que fose o club o que realizase as obras. Tras a negativa do goberno local, o Celta iniciou os trámites para a construción dunha cidade deportiva cun estadio propio nun monte comunal do veciño concello de Mos limítrofe con Vigo, un proxecto ao que o propio presidente Feijóo amosou o seu apoio. A cidade deportiva xa comezou a súa construción malia que aínda non conta con autorización completa da Xunta, varios de cuxos departamentos aprecian nela impactos negativos, pero xa vén servindo para que o Concello presente a situación como un novo ataque do Goberno galego a Vigo.Porro cualificou de "chapuza" o proxecto de Caballero para o estadio de Balaídos e o Concello respondeulle que é "magnífico"A semana pasada o propio Abel Caballero pediu expresamente que o Goberno galego contribúa economicamente coa reforma dunha das gradas de Balaídos, que custará non menos de 15 millóns de euros. E este martes a resposta negativa da Xunta chegoulle por boca dunha Porro enfundada na camiseta do Celta que criticou que o proxecto do Concello é unha "chapuza" que será pagada polos vigueses malia que había "outras fórmulas", en suposta referencia ao desexo do club de acometer el as obras a cambio de obter a concesión do estadio.Pouco despois da comparecencia de Porro era o goberno local, por boca do concelleiro de Deportes, Manel Fernández, o que respondía á delegada para lamentar que "puxo a camiseta do Celta para dicir que a Xunta non vai poñer nin un só euro no campo máis importante de Galicia e para insistir no traslado a Mos". Fernández insistiu en que a obra que está a acometer o Concello é "magnífica" e lamentou que o Celta quixese quedarse co estadio municipal co argumento de facer nel obras malia que xa conta cunha concesión para seguir xogando nel "ata 2034".


Summary: O presidente e o vicepresidente da Deputación da Coruña -José López Bouza e Ánxel Casal- estaban en Madrid o 18 de xullo de 1936 xunto con Castelao por mor da entrega do Estatuto de Galiza nas Cortes. Pero eles dous, en contra da opinión do rianxeiro, deciden voltar a defender a legalidade republicana. Xa coñeciamos a Casal, pero quen era José López Bouza?

O vindeiro 28 de xullo a Deputación da Coruña homenaxeará na súa sede a alcaldes, concelleiros e concelleiras e membros da Deputación asasinados, así como o seu presidente López Bouza ou o seu vicepresidente Ánxel Casal. E un día despois, no pleno ordinario desta institución, retiraranselle os títulos honoríficos de Francisco Franco, máximo responsable da sublevación e da posterior represión. Esta é a primeira homenaxe institucional ao presidente da Deputación naquela malfadada época, o ferrolán José López Bouza, aínda que en 2006, con Salvador Fernández Moreda no Goberno, xa incluíran o seu retrato na galería de presidentes do organismo provincial, nun acto discreto no que participou a súa familia. Anarquista e logo republicano Nos últimos anos as investigacións sobre a represión sacaron do esquecemento a figura dun home moi destacado no Ferrol da época. Eliseo Fernández, autor da súa única biografía ('José López Bouza, do anarquismo ao republicanismo (…)'. Ediciós do Castro. Sada. A Coruña, 2002), explica que "en Ferrol tivo un papel moi destacado a varios niveis, tanto no movemento obreiro e no anarquismo nos anos 10 como na II República, cando foi unha das persoas significadas dentro do republicanismo galego". López Bouza comezou militando no anarquismo na emigración arxentina, e alí formou parte do movemento obreiro até que é expulsado en 2011. Entón retorna a Ferrol "e implícase moito nas actividades anarquistas da cidade", segundo o seu biógrafo. Daquela é un dos organizadores do Congreso Internacional da Paz en 1915. "Son anos bastante convulsos", explica Fernández, "el traballaba como plomeiro na construtora naval e houbo unha folga moi forte a finais de 1913 e el foi o único despedido a consecuencia diso". Logo, é detido no Congreso e o seu defensor foi Casares Quiroga, chegando a converterse na súa persoa de máxima confianza. "Home forte" de Casares Segundo Eliseo Fernández, a súa evolución cara ao republicanismo ten que ver con Casares, pero tamén coa súa vida persoal. "Algún dos seus fillos dicíame que cambiou un pouco a actividades menos comprometidas sindicalmente a raíz de que casa e comeza a ter fillos". E a relación co político coruñés lévao a militar no republicanismo, sobre todo a partir do ano 1918. E na II República xa é un dos homes fortes en Galiza, "primeiro da ORGA, logo do Partido Republicano Galego e despois de Izquierda Republicana". Chegaría a ser nos anos 30 gobernador civil de Ourense e logo de Lugo, por decisión de Casares Quiroga, que daquela era ministro de Interior. No ano 36 implicouse a fondo na campaña do referendo estatutario. Non sendo galeguista, pois viña dunha "formación clásica internacionalista", o seu biógrafo afirma que probablemente sería da "facción máis galeguista de Izquierda Republicana, que tiña unha parte ben máis xacobina". En Madrid o 18 de xullo Foi por mor do Estatuto que el estaba en Madrid o 18 de xullo, facendo parte da comisión que entregou o documento ao presidente das Cortes, Martínez Barrio. "A entrega foi o día 15, e Azaña creo que os recibiu o 17, e alí estaba toda a comisión do Estatuto, que era moi numerosa, de xente das deputacións, concellos e partidos. El, Ánxel Casal e Tomás López da Torre, alcalde de Betanzos, deciden voltar cara a Galiza, o que supuxo a súa condena de morte", conta o historiador. Para chegar a Ferrol atravesa zonas en control dos sublevados e "dálle tempo a participar na defensa da cidade". "El chega á súa casa no barrio de Esteiro, vai ao Concello, onde estaba organizada a resistencia, e alí é onde o deteñen, xunto con outros representantes populares, como o alcalde de Ferrol, Xaime Quintanilla", conta o historiador. "A el lévano á cadea e xúlgano e condéano a cadea perpetua. Pero logo sácano e execútano irregularmente" o 30 de agosto no cemiterio de Canido (Ferrol). Hoxe, unha rúa e unha asociación veciñal da súa cidade levan o seu nome. E o seu fillo, o pintor José Manuel López Fernández (Ferrol, 1918 - Madrid, 1996), escolleu os apelidos do seu proxenitor, López Bouza, como nome polo que sería coñecido.


Summary: Santiago acolle un encontro de concelleiros e concelleiras nacionalistas para planificar a súa campaña de cara ás eleccións municipais do ano próximo HEMEROTECA | A carreira cara ás municipais xa atravesa a política galega

HEMEROTECA | A carreira cara ás municipais xa atravesa a política galega "Os concellos gobernados polo BNG son exemplo de transformación en beneficio da maioría social, referentes de políticas de benestar e calidade de vida, de rexeneración urbana e de dinamismo económico e social". Con ese argumentario, 300 cargos locais reunidos este sábado en Santiago lanzaron a estratexia da formación cara as eleccións municipais do ano próximo que se centrará no "concepto de concellos BNG" como sinónimo de "marca de calidade". Santiago acolle un encontro de concelleiros e concelleiras nacionalistas para planificar a súa campaña de cara ás eleccións municipais do ano próximo "Os municipios que goberna o BNG son un desafío a esa idea de que Galiza non pode valerse por si mesma", asegurou no encontro a portavoz nacional da formación, Ana Pontón. "Demostramos con feitos que temos un modelo propio que funciona desde a confianza nas capacidades deste país, que non necesita copiar o que ven de Madrid, un modelo que podemos ver en cada un dos concellos nos que temos responsabilidades de goberno, desde aqueles máis consolidados aos máis recentes, desde Allariz e Pontevedra, a Carballo, Rianxo, Tomiño, Bueu, San Sadurniño, A Mezquita, Castrelo de Miño,...por citar algúns exemplos", engadiu Pontón. "É un feito obxectivo que en cada un dos concellos nos que o BNG goberna as cousas funcionan razoablemente ben e deixamos pegada importante", recalcou. "Temos que promover un cambio de ciclo político desde a base, e dígovos que o avance do BNG nas eleccións municipais será o primeiro paso de cara a desaloxar ao PP da Xunta", asegurou a nacionalista. "É un feito obxectivo que en cada un dos concellos nos que o BNG goberna as cousas funcionan razoablemente ben e deixamos pegada importante", di Ana Pontón Pontón subliñou que os gobernos municipais nacionalistas "foron capaces de aportar solucións aos problemas de mobilidade nas urbes, de crear vilas e cidades máis habitables sen renunciar a posta en valor do patrimonio, de potenciar o comercio local como fonte de emprego e dinamización social, de conseguir que a veciñanza se beneficie do feito de ter o maior número de eólicos por habitante do Estado abaratando a factura da luz (Muras)". Son, segundo o BNG, "gobernos municipais capaces de facer da lingua e da cultura un elemento de cohesión, concellos libres de caciquismos e corrupcións, abertos e transparentes". A xornada de traballo contou coa participación do vicepresidente da Deputación de Pontevedra, Cesar Mosquera; da alcaldesa de Tomiño, Sandra González; e do secretario de Comunicación, Xavier Campos.


Summary: Acordo do club de ACB con Política Lingüística .

O Monbus Obradoiro e a Fundación Heracles asinaron un convenio de colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística a través do cal o equipo de baloncesto da Liga ACB pasará a promocionar o idioma galego nas súas redes sociais e nos partidos no Sar. Lupe Murillo, membro do Consello de Administración do club, explicou que en canto coñeceron as intencións da Administración tiveron "claro" que querían "colaborar, xa que o Obradoiro é un excelente vehículo para transmitir non só os valores do deporte, senón tamén os da nosa lingua e cultura, cos que tanto nos identificamos". Esta apostilou que "o obxectivo desta proposta é a promoción do galego desde o ámbito deportivo, e así o faremos, a través de diferentes accións. Ogallá cheguemos ao maior número de xente posíbel con esta campaña". Daniel Agra, director de márketing do conxunto da capital, detallou os detalles dalgunhas das iniciativas que se levarán a cabo no marco deste acordo: "Ímonos centrar na promoción da música e nos e nas artistas galegas, e comezarémolo a facer a través do noso corpo técnico. Eles serán os primeiros que nos conten quen son as súas artistas e cancións favoritas en galego a través duns vídeos que subiremos ás redes sociais. A partir de aí buscaremos que sexa a nosa afección a que nos conte cales son as súas. Con todas estas achegas realizaremos unha lista en Spotify para que todas poidan acceder a este contido". Xornada intersemanal na categoría de prata Non na ACB, senón en LEB Ouro, milita o Leyma Básquet Coruña, que afronta unha intensa semana na que xogará dous partidos, sendo o primeiro deles xa no día de hoxe, ás 20.30 horas, contra Palencia Básket na casa dos casteláns.


Summary: O burgalés é o escollido polo Leyma para repetir a fazaña do Breogán.

Volve á Galiza o home que logrou en 2021 o ascenso á máxima categoría do baloncesto estatal co Leite Río Breogán de Lugo un ano despois de que a directiva decidise non contar cos seus servizos en ACB. Nesta ocasión quen recorre a Diego Epifanio para lograr internarse na elite do básquet e o Leyma da Coruña. Epi, como é coñecido no mundiño, comezou a súa carreira como preparador no seu Burgos natal, concretamente no CB Tizona, exercendo como adestrador de formación de xogadores. Tras ascender a adestrador axudante de Andreu Casadevall no primeiro equipo desta entidade gaña a liga en dúas ocasións, pero en ningunha ascende a causa das restricións impostas pola ACB naqueles tempos. Na tempada 2015-16 ficha polo San Pablo Burgos, que sae na LEB Ouro en substitución do Tizona, empezando como técnico axudante até que en decembro asume o cargo de primeiro adestador. Ano e medio despois logra o ascenso con tan só 38 anos de idade, comandando un exitoso bienio na elite do baloncesto. No verán de 2019 asina polo Leite Río Breogán. En Lugo, tras un primeiro ano condicionado pola pandemia da Covid-19, logra o ascenso na súa segunda campaña á fronte da escuadra celeste tras imporse a Covirán Granada no play-off. Non obstante, e contra prognóstico, a directiva do conxunto da cidade da Muralla decidiu non contar cos seus servizos en ACB. A súa última experiencia até esta sinatura polo Leyma Coruña, onde ocupará a vacante deixada por Sergio García -quen en tres exercicios non foi capaz de lograr o ascenso, a pesar de asinar as mellores clasificacións históricas do club-, foi no histórico Movistar Estudiantes, alcanzando unha final do play-off onde caeu derrotado ante o Girona de Marc Gasol. Segundo anunciou a entidade herculina, Epi "xa está a empezar a traballar co resto do corpo técnico e coa directiva na planificación e configuración do persoal para a próxima tempada". Viny Okouo di adeus ao Monbus Obradoido Non só cambian os técnicos no baloncesto galego, tamén hai altas e baixas nos cadros de xogadores. A última foi o adeus do pivote Viny Okouo ao Obradoiro, onde disputou 30 partidos na 2021/22. Lydia Giomi asina polo Ensino Sen saír do baloncesto de máis alto nivel, pero situando o foco na súa modalidade feminina, o único representante da Galiza na Liga Endesa, Durán Maquinaria Ensino de Lugo, oficializou na xornada de onte a incorporación da pivote de 24 anos Lydia Giomi. Procedente de Spar Gran Canaria, destaca polo seu poderío na pintura grazas aos seus 1,98 metros de altura, característica que sen dúbida herdou do seu pai, o lendario Michael Ray Giomi, xogador estadounidense que desenvolveu en Europa a meirande parte da súa traxectoria, entre outros equipos no Breogán en dúas etapas diferentes durante a primeira metade dos anos 90, contribuíndo con 20 puntos á primeira vitoria da escuadra lucense ante o todopoderoso Real Madrid, no ano 1991. Non moi lonxe de Lugo, en Vigo, o Celta Baloncesto tamén anunciou unha nova fichaxe de cara á campaña 2022/23. Trátase de Anna Senosiain, base navarra de 25 anos que regresa á que foi a súa casa durante catro anos para aumentar a súa conta de partidos como celeste, 114 até o de agora.


Summary: Todas as voces do PSdeG consultadas por Sermos dan por suposto que o economista Gonzalo Caballero (Ponteareas, 1975) optará a dirixir o partido, mais a este respeito el opta por unha ambigüidade calculada. Na conversa política que publicamos no Sermos252, Caballero reivindica o legado de Touriño -a súa apertura á sociedade no momento en que accedeu á secretaría xeral do PSdeG, o paso previo para a conquista da Xunta en 2005. Eis un avanzo da entrevista.

-Tes dito que aínda non decidiches se ías apresentar ou non a túa candidatura ás primarias do PSdeG, mais os distintos sectores do partido cos que ten falado Sermos dano por feito. De que pode depender a túa decisión? -Se neste momento contestase cun si rotundo ou cun non rotundo, estaría sendo incerto, enganaría os electores. Estou pensando como debe abrirse esa nova etapa no conxunto do PSdeG e eu intentarei ser unha peza útil nese novo tempo. Pero a miña posición nesta nova época aínda está por decidir. É unha decisión individual, mais tamén hai que vela en perspectiva colectiva. En principio, eu non lle teño medo a perder en ningún tipo de primarias, mais creo que hai que facer ben as cousas, porque a responsabilidade, se gañar, vai ser moi forte e a min me preocupa o PSdeG. Polotanto, máis alá de calquera tipo de decisión instantánea ou momentánea hai que ter unha perspectiva de longo prazo e eu intento que a miña decisión sexa coherente con ese proxecto de longo alcance que eu penso necesario para o PSdeG e que veño reclamando desde hai tempo. [A íntegra desta conversa, unha dupla páxina, aparece no Sermos252, disponíbel na nosa loxa e nos pontos de venda habituais]


Summary: Persoal do centro de ensino da Rabadeira, en Oleiros, representou esta sexta feira diante do instituto a súa oposición ás medidas coas que a Consellaría de Educación xestiona o inicio de curso nas actuais condicións sanitarias.

Profesorado e persoal non docente denuncian a escaseza de medios deste centro, o mal estado das súas instalacións –que teñen 53 anos e, segundo advirten, aulas moi pequenas– ou a alta carga horaria docente, ademais das dificultades que se viven no comedor, que xestiona a Xunta, ante a falta de persoal. A comunidade educativa reivindica ademais unha diminución das ratios e distancia de seguridade en todas a etapas educativas, "e polo tanto máis seguridade nas aulas". No acto de protesta, que prevén continuar cada sexta feira, o profesorado leu un manifesto no que expuxo as necesidades que a Xunta non está a cubrir.


Summary: Rap, metal, rock, reggae, ska... O festival de outono Castañazo Rock fai a súa edición número XIV cun cartel de luxo. Nao, Familia Caamagno, Def con Dos, La Raíz e Ezetaerre son os pratos fortes para esta fin de semana.

Sexta Feira A verdadeira historia da cigarra e a formiga Boiro Casa da Cultura Ramón Martínez López 20.00h Espectáculo de teatro infantil a cargo da compañía Teatro do Andamio. Unha proposta teatral onde non faltará música e poesía para coñecer a outra cara das personaxes. Normas para saber vivir nunha sociedade moderna Lalín Novo Salón Teatro 21.30h Espectáculo da compañía Sarabela Teatro. Un texto adaptado a cinco voces, con música en escena, para tentar explicar a vida. Toxos, Ferrol e as Irmandades da Fala Ferrol Salón de Actos do Real Coro Toxo e Froles 16-21.00h Até o sábado, este congreso ten por finalidade salientar o papel xogado pola entidade, coma o doutros persoeiros ferroláns, na difusión do ideario das Irmandades da Fala. Sábado Castañazo 2016 Chantada Mercado Gandeiro Festival de música galega e internacional. O cartel musical está formado polas bandas galegas Nao, Familia Caamagno, Poetarras e Ezetaerre, xunto cos valencianos La Raíz, os madrileños Def con Dos e os vascos Esne Beltza. Tampouco faltará o concurso de Cantos de Taberna xunto con outras actividades como xogos bravús, o magosto, e o Castañazo infantil. Pasabodeghas Vedra San Miguel de Sarandón Até o domingo o Pasabodeghas contará cunha ruta con degustacións polas sete bodegas participantes, acompañada de música de Preto, Trécola, Sons da Mina, Varacuncas, ou Os Feroces da Galgueira. A partir das 18.30h contarán coa actuación de Peter Punk, e ás 22.30h dan paso aos concertos de Faíscas da Pontraga, Sacha na Horta e Os Tres Trebóns. O domingo teñen sesión vermú, foliada e máis música. Teatro Narón Pazo da Cultura 20.00 h Voaxa e Carmín, comedia terrorífica protagonizada por Maruxa e Coralia, personaxes inspiradas nas Marías de Santiago de Compostela, de Butacazero. Festival AMAL Santiago de Compostela Auditorio Abanca 12.00h A viaxe de Ghada, realizada polo alumnado do CEP Ventín de Milladoiro, foi creada coa finalidade de contrapoñer o dano da guerra fronte á grandeza da xenerosidade. A sesión é de balde. Domingo Os divertidos espritos do Samaín Ponteareas Auditorio Reveriano Soutullo 17.00h Volta o Samaín con este espectáculo infantil da compañía Barafunda ambientado nas historias da noite do Samaín. Unha sesión onde as crianzas xogarán a ser verdadeiros monstros. Arraianos O Grove Carpa Multiusos da Praza do Corgo 19:00 Proxección do filme Arraianos, un retrato da vida e do tempo na Raia Seca, unha aldea perdida entre as fronteiras da Galiza e Portugal.


Summary: A presidenta de Ve-la Luz, Gloria Vázquez, prestou declaración perante a Audiencia provincial da Coruña por un delito de "revelación de segredos" no marco dunha "caza de bruxas" que pretende silenciar a loita contra esta forma de terrorismo na Galiza matou 47 mulleres en dez anos

A asociación contra a violencia machista Ve-la Luz declarou esta terza feira perante a Audiencia provincial da Coruña. A súa presidenta, Gloria Vázquez, prestou testemuño en nome do colectivo, imputada por un delito de "revelación de segredos" ao se faceren eco dun video tomado de maneira clandestina nun punto de encontro familiar que funcionaba na Coruña. "Din que existe unha vulneración da intimidade porque é a terapia dun menor, mais non valoran que o que está recollido nese video é o maltrato psicolóxico a ese neno", recalcou Vázquez en declaracións a Sermos Galiza unha vez rematada a declaración no marco deste proceso aberto contra Ve-la Luz que ela atribúe a "unha caza de bruxas" emprendida por Miguel Filgueira, xuíz de violencia machista da cidade herculina. Na gravación que o colectivo difundiu, unha traballadora do punto de encontro (que xa foi pechado e cuxas anomalías recoñeceron tanto o Valedor do Pobo como a propia Xunta de Galiza) unha psicóloga media entre un pai e o seu fillo de seis anos. No documento sonoro, a traballadora amósalle á crianza unhas diapositivas e explícalle que "se mamá tira por un lado e papá polo outro o neno acaba partido en dous" ou que "a man usarémola cada vez menos". O pai do menor está condenado por violencia machista en virtude de sentenza definitiva, que non firme, pois presentou un recurso que fica pendente aínda de se resolver. "Non están mortas; foron asasinadas" "Intentaron demostrar que nós colocaramos as lendas que aparecen no vídeo. Porén, fíxenlle varias correccións referidas a esas lendas, como que as mulleres non están mortas, senón que foron asasinadas". Gloria Vázquez e a asociación que preside veñen denunciando o mal funcionamento dos puntos de encontro familiar desde 2011. Nestes centros, xestionados de maneira privada por colectivos vinculados á Igrexa católica, as crianzas "son obrigados" a manter contacto co seu proxenitor "aínda que estea imputado ou penado". A obriga de acudiren aos puntos de encontro está amparada na denominada síndrome de alienación parental --que as nais poñen as crianzas en contra do proxenitor--, e que foi cualificicada pola Audiencia de Bizkaia como "máis unha forma de violencia machista" e "un instrumento pseudocientífico sustentado en ideas sexistas". Pediran a substitución do xuíz de violencia machista En relación ao anterior, Ve-la luz pedíu tamén a substitución do xuíz Filgueira. Nunha entrevista publicada na revista do Colexio de avogados da Coruña, Fonte limpa, Miguel Filgueira sostén que "nos casos en que a agresión na parella sexa mutua --isto é, se ela se defende-- o caso se xulgue como un delito común, debido á inexistencia dunha situación de dominio". Após prestaren declaración en relación a ese delito de "revelación de segredos", Gloria Vázquez vaticinou que "seguiremos imputadas" e alerta de que no expediente da denuncia aparece recollida "moita información privada relativa á miña persoa", feito que considera "unha clara vulneración da miña intimidade". 47 lápidas diante da Audiencia provincial da Coruña A asociación Ve-la Luz ficou arroupada por ducias de persoas e organizacións políticas que secundaron unha concentración convocada baixo o lema 'Que non nos/te/a silencien', ao entender a imputación como unha tentativa de calar as denuncias pola deficiente atención que as institucións están a prestar ás mulleres en situación de violencia machista. O BNG cualificou esta imputación de "indigna", en palabras de Goretti Sanmartín, secretaria de Implantanción e estratexia municipal da formación frontista, quen fixo parte do protesto acompañada do responsábel comarcal da Coruña, Paulo Carballada; a responsábel comarcal de Acción feminista, Vitoria Louro; e a responsábel local de Galiza Nova, Alba Sánchez. Aproveitando a concentración, a asociación repetiu a acción realizada hai unhas semanas e transladou para diante da Audiencia provincial da Coruña unha manchea de lápidas, 47 en total, unha por cada muller asasinada na Galiza nos últimos dez anos polo feito de seren mulleres. Aliñas, Gloria Vázquez revolveuse tamén os recortes practicados na prevención e na atención deste problema político, nomeadamente no salario da liberdade.


Summary: Este domingo 7 de xullo case dez millóns de gregas e gregos están chamados a acudir ás urnas nunhas eleccións xerais anticipadas, convocadas polo primeiro ministro Alexis Tsipras após os malos resultados da Syriza nos pasados comicios europeos e locais. Un novo Parlamento sairá dos votos emitidos este domingo e a maioría das enquisas dan por feito o fin da etapa Tsipras e a vitoria do partido de dereitas Nova Democracia.

Os colexios electorais gregos abriron ás 7 da mañá para que as case dez millóns de gregas e gregos chamados ás urnas poidan exercer o seu dereito ao voto nas eleccións xerais ao parlamento heleno. O primeiro ministro Alexis Tsipras convocou os comicios para este domingo 7 de xullo de maneira adiantada, após solicitar a disolución a cámara ao presidente da república, Prokopis Pavlopulos. O mandatario grego e líder da Syriza tomou nota desta maneira do fracaso electoral colleitado pola súa formación nas pasadas eleccións ao Parlamento Europeo do 26 de maio e as municipais do 2 de xuño, que deixaron a Coalición da Esquerda Radical (Syriza) nunha complicada situación após ficar case nove puntos porcentuais por detrás da dereita do partido Nova Democracia. A maioría das enquisas dan por feito a vitoria de Kyriakos Mitsotakis, líder da Nova Democracia e pertencente a unha longa saga político-familiar A maioría das enquisas dan por feito a vitoria de Kyriakos Mitsotakis, líder da Nova Democracia e pertencente a unha longa saga político-familiar. O seu pai foi primeiro ministro grego, a súa irmá dúas veces ministra e o seu sobriño é o actual alcalde de Atenas. Mais a Syriza non tira a toalla e agarda dar a volta as enquisas poñendo en valor a súa política social desenvolvida con maior intensidade no último ano. Nese sentido, Tsipras afirmou no fin de campaña que "os sacrificios do pobo" deberían compensarse con máis avances sociais durante unha nova lexislatura baixo o goberno da esquerda. A Syriza non tira a toalla e agarda dar a volta as enquisas poñendo en valor a súa política social Con todo, segundo sinalan os inquéritos, o obxectivo da Syriza estaría máis ben e marcar a súa posición como primeira forza da oposición e formación de referencia para a esquerda. Nesa carreira ten tamén varias adversarias como Kinal (coalición na que figura o espazo socialdemócrata de centro esquerda Pasok que foi barrido após o estoupido da crise e o trunfo da Syriza) liderada por Fofi Gennimata. Na esquerda tamén está o partido comunista, o KKE, que aspira a incrementar o seu número de apoios e que se atopa liderado por Dimitris Koutsoumpas. Por último, no campo da esquerda tamén figura a formación internacional DIEM25, impulsada polo ex ministro de finanzas grego Yanis Varoufakis. Varoufakis dimitira após o goberno de Tsipras aceptar as imposicións da troika que foran rexeitadas no referendo convocado polo propio líder da Syriza en xullo de 2015. O ex ministro apresentouse nas pasadas eleccións do 26 de maio de 2019 ao Parlamento Europeo por Alemaña, mais quedou fóra da eurocámara. Varoufakis quere volver ao Parlamento grego. As enquisas sinalan que é posíbel que supere o límite do 3% Agora quere volver ao Parlamento grego. As enquisas sinalan que é posíbel que supere o límite do 3% dos sufraxios necesarios para poder acceder, mais descartan que acumule todo o voto que prognostican que a Syriza perderá esta madrugada. As outras forzas con posibilidades de ter representación son o partido neonazi Amencer Dourado con Nikolaos Michaloliakos, que rivalizará con máis forzas fascistas nas urnas que pretenden sacar representación a costa do seu desgaste, a formación conservadora Anel de Panos Kammenos e o partido autodenominado centrista EK liderado por Vassilis Leventis. Nas anteriores eleccións do 3 de outubro de 2015 o parlamento constituíuse con 145 representantes da Syriza Nas anteriores eleccións do 3 de outubro de 2015 o parlamento constituíuse con 145 representantes da Syriza, 78 de Nova Democracia, 20 do Pasok-Dimar; 16 de Amencer Dourado, 15 do KKE, 6 de ANEL, 5 de To PoTami, 5 de EK e 10 independentes. O Parlamento grego, coñecido como o Consello dos Helenos sitúase na popular praza Sintagma en Atenas (que acolleu as masivas mobilizacións contra a troika) e conta cun total de 300 membros que se elixen por sufraxio directo, universal, secreto e obrigatorio, para un período de 4 anos. O partido máis votado recibe un extra de 50 dos 300 escanos do parlamento, polo que só 238 escanos son adxudicados en 56 circunscricións electorais. Outros 12 distribúense proporcionalmente a escala nacional, cun limiar do 3% requirido para obter representación parlamentaria


Summary: O grupo de investigación 'Valoración Financeira Aplicada' da USC encabeza o proxecto de cooperación transrexional INTERREG ATLANTIC AREA, que traballará nas oportunidades da economía marítima e pesqueira entendida dende valores de sustentabilidade ambiental

O grupo de investigación Valoración Financeira Aplicada da Universidade de Santiago lidera o proxecto de cooperación transrexional INTERREG ATLANTIC AREA, que traballará nas oportunidades de financiamento da transferencia tecnolóxica na Economía Azul, entendida esta como a economía marítima e pesqueira que se estrutura integrando os postulados da sustentabilidade medioambiental."Nun momento no que a economía atlántica trata de reinventarse, chama a atención a idea de Economía Azul, dentro do eido das industrias do Mar, no que Galicia sempre debe estar na vangarda"O proxecto preséntase este mércores na Facultade de CC. Económicas e Empresariais da USC, nun acto que terá lugar no Salón de Graos a partir das 10 horas. Nesta sesión, aberta a estudantado, profesionais e público en xeral, haberá ponencias temáticas sobre captación de financiamento europeo e xestión de proxectos internacionais, así como relativas á Economía Azul, impartidas por especialistas do Sistema Universitario Galego, Portos e do Sector Privado.Búscase das coñecer as diferentes oportunidades de financiamento neste subsector emerxente da economía galega e da franxa atlántica.Dende o grupo de investigación destácase que "nun momento no que a economía atlántica trata de reinventarse, chama a atención a idea de Economía Azul ou crecemento azul, dentro do eido das industrias do Mar, no que Galicia sempre debe estar na vangarda". E sublíñase que este concepto "é fomentado desde e pola Comisión Europea dentro da súa Estratexia Atlántica, na súa aposta pola economía marítima como un dos principais impulsores do crecemento do futuro de Europa.


Summary: Un bo grupo de representantes do sector cárnico amosa o seu malestar coas declaracións do titular da carteira de Consumo ao xornal 'The Guardian'. As reaccións na Galiza tamén comezan a chegar.

O sector agrario e gandeiro de todo o Estado español -comezan a chegar tamén as queixas de sindicatos a nivel galego- exixe a dimisión do ministro de Consumo, Alberto Garzón, após o que consideran un ataque seu ao sector cárnico. Sindicatos españois como a Unión de Pequenos Agricultores e Gandeiros (UPA) é un dos colectivos que denuncia unha suposta campaña en contra da gandaría por parte de Garzón. Segundo afirman, esta viría de meses atrás pero o malestar volveuse disparar ao coñecer as últimas declaracións do representante de Goberno do Estado español. Este tería asegurado ao medio británico The Guardian: "Atopan un pobo na España baleira e instalan 4.000, 5.000 ou 10.000 cabezas de gando. Contaminan o chan, a auga, e exportan esa carne de animais maltratados". Ante estas declaracións que UPA ve "irresponsábeis e directamente falsas", pídese a Garzón que "rectifique ou dimita". Para este sindicato, o político ten "tarefas moito máis urxentes e importantes que atacar os produtores", aludindo á inflación ou ao desequilibrio existente na cadea agroalimentaria. O exemplo de 'Tenreira Galega' As reaccións na Galiza tamén comezan a chegar. Unións Agrarias (UUAA) reclamou que o ministro sexa destituído "pola actitude de desprezo ao sector agrogandeiro e ao medio rural". O colectivo lembrou, ademais, que a industria cárnica "supón o último sostén económico e social para comarcas enteiras" e acusou Garzón de procurar notoriedade cos seus supostos ataques. UUAA apuntou ao modelo de Tenreira Galega como a antítese do maltrato. O PP entra no debate Neste contexto tamén comezan as acusacións políticas. O vicesecretario de Participación do PP, Jaime de Olano, que visitaba Lugo esta terza feira considerou que o representante "ten que ir á súa casa". "É inaudito que un ministro, que non ten competencias e tampouco coñecementos na materia, se dedique a denigrar a todo o sector gandeiro", criticou.


Summary: Galega, mais ligada a Escocia por fíos sentimentais dende hai anos, Pilar Fernández coordina no exterior a campaña Solidarity with Scotland, a prol do si á independencia. Nesta entrevista, fálanos do A Fondo desta semana, sobre o referendo escocés, que ela coordena.

-Tes un vínculo persoal con Escocia e, ademais, a convicción de que este é un proceso histórico. Pero como animaches a involucrarte máis na campaña a prol do Si? -O primeiro paso para involucrarme moito máis decidín dalo cando Mariano Rajoy insinuou que podería vetar o reingreso de Escocia na UE. Esas declaracións están feitas adrede para que o goberno tory puidera utilizalas contra a independencia. Foi vergonzoso como os laboristas e os tories utilizaron as declaracións de Rajoy para intentar atacar o goberno escocés, e para ter un argumento en contra da independencia. Foi un ataque dun goberno español a un proceso democrático. Por outra banda, tamén se publicara na prensa que o goberno de Westminster estaba utilizando as embaixadas e os altos comisionados, que son pagadas polos impostos dos votantes do si e do non, como vehículo para facer campaña só polo non. Propuxéronme coordinar a campaña Solidarity with Scotland dende fóra a campaña e de cabeza me metín. Entendín que Better together estaba intentando asustar a xente co discurso de que os escoceses ían quedar illados, sen apoio internacional. -No A Fondo desta semana entrevistas o reverendo Stuart Campbell, a persoa por detrás de Wings over Scotland, medio xurdido como unha voz alternativa a favor do si… "A manipulación e o nesgo que hai na BBC é absolutamente escandaloso. Centos de persoas, por non dicir miles, deixaron de pagar as licencias pola BBC, e hai manifestacións en contra das súas coberturas". -Hai unha frase que di moito a xente de Radical Indy. Non odies os medios, convértete neles, se ti os medios. A manipulación e o nesgo que hai na BBC é absolutamente escandaloso. Centos de persoas, por non dicir miles, deixaron de pagar as licencias pola BBC, e hai manifestacións en contra das súas coberturas. En Escocia hai 37 xornais. Só seis teñen donos escoceses, e só un dominical, o Sunday Herald, se declarou a a favor da independencia. O resto só repiten insistentemente os ditados de Better Together. Isto obrigoulle á campaña do YES a reinventar os medios. -E Wings over Scotland é de algún modo o top ten… -É impresionante a información que da, a análise que fai das noticias, a comparativa que fai dos distintos medios, a neutralización da manipulación que fai. O reverendo Stuart é unha das persoas máis importantes neste proceso. Wing over Scotland chegou a ser a voz non oficial da campaña do yes. Veñen de imprimir medio millón de exemplares do pequeno libro azul, que podes ver en todos os lados, e onde se contestan xusto as preguntas claves das principais dúbidas que teñen os potenciais votantes escoceses. Noutra web similar, Bella Caledonia, pasaron de 7.000 a medio millón de lectores ao mes. O aumento de tráfico nestas páxinas web é impresionante. Son un fenómeno. A clave é esa. Non odies os medios. Convértete neles. Algo como Comunidade Sermos. E dende o meu punto de vista é o futuro. -Outro dos artigos deste A Fondo aborda o cambio vivido na sociedade escocesa nos últimos tempos. Como a convocatoria do referendo impulsou todo un cambio social? "O que se vive aquí é unha revolución social. Aínda que gane o non, Escocia xa deu pasos para adiante. Xa non é esa Escocia á que todo lle dá igual. Pasou de ser unha sociedade aséptica a ser unha sociedade comprometida." - A xente está falando de política despois de séculos. Estase vivindo unha efervescencia na conciencia escocesa impresionante. O debate está na rúa, a xente opina, comunica as súas inquedanzas, explica que é o que espera deste proceso. Tanto os potenciais votantes do non como os do si, din que a sociedade xa cambiou. Os unionistas veno como unha ameaza porque crea desunión, pero a campaña do yes, que é vibrante, superpositiva e optimista, insiste en que por fin estamos a falar do que queremos cambiar de base na sociedade. A campaña do yes medrou tanto que a xente xa non se vai conformar con votar si no referendo. Se gana o si, iníciase un camiño cara a unha transformación social das mulleres, das clases traballadores, anciáns, dependentes, inmigrantes... O que se vive aquí é unha revolución social. Aínda que gane o non, Escocia xa deu pasos para adiante. Xa non é esa Escocia á que todo lle dá igual. Pasou de ser unha sociedade aséptica a ser unha sociedade comprometida. -Un deses cambios de base que se propón ten que ver coa política internacional, da que fala, para o suplemento, Christina McKelvie presidenta da Comisión de Asuntos Exteriores do Parlamento de Escocia… -No ámbito tanto da agricultura, como da pesca e o control da inmigración, Escocia non ten competencias e depende das voces de Westminster. E aos granxeiros, acaba de pegarlles unha puñalada trapeira en relación con Europa. En Escocia queren ter voz propia, queren xestionar os seus propios recursos, e unha Europa distinta no sentido de que non lles interesan este tipo de políticas que se están levando a cabo, políticas conservadoras que chocan totalmente co goberno escocés. Escocia é o único país que fixo unha declaración a favor de Palestina. En Glasgow, hai uns días, estaban diferentes comunidades relixiosas iraquís manifestándose. A posición do goberno é moi respetuosa coa soberanía dos pobos e cos dereitos humanos. Hai un compromiso cos dereitos fundamentais e humanos e un país non debe promocionar guerras, como fai Wenstminster e non o poden facer de seguir nas mans de Westiminster. -No A Fondo tamén escribe Carolyn Leckie, voceira de Women for Indy. Cal é a importancia das mulleres no referendo? -Carolyn Leckie para min é un fenómeno. Procede do laborismo máis de esquerdas. Carolyn fala dese espertar da muller, da importancia para as mulleres de ter voz neste proceso. As mulleres que non estaban involucradas en políticas están meténdose en estudos de televisión, asistindo a debates, participando, dando a súa visión como nais por un futuro mellor para os seus fillos. -Polémica foi o anuncio de Better Together amosando ás mulleres como ignorantes. A protagonista mesmo descoñecía o nome do Primeiro Ministro escocés, Alex Salmond… -Os do non sacaron unha campaña coa visión da muller do opus Ese tremendo erro que cometeron os de Better Together foi como unha labazada ás mulleres en xeral. No anuncio de Better Together presentaban á muller ignorante, a muller da súa casa, os patróns da sección feminina, e elas rebeláronse. Eu vin centos de vídeos espontáneos de mulleres de todo tipo dicindo que ían votar si e dando as súas razón. A razón fundamental é o respecto á muller. A razón fundamental do yes é que temos voz, e ninguén ten que dicirnos que temos que quedar na casa atendendo o que nos diga o marido sobre o que temos que votar. As mulleres sacaron o seu lado máis artístico, creativo e reivindicativo. Tamén nese aspecto hai unha revolución. -Un dos artigos está elaborado por un escocés afincado en Galiza. Que importancia ten para Galiza o referendo escocés? "Agora que desde Westminster están desesperados por ofrecer máis competencias, Galiza é unha voz de alerta, o exemplo de cómo as competencias autonómicas son violadas." - Politicamente, nós estamos anos atrás, e é por iso que estamos reivindicando soberanía, porque está en perigo. Dende a nosa experiencia, de estar perdendo constantemente poderes e competencias autonómicas, somos unha voz de alerta para os escoceses. Agora que desde Westminster están desesperados por ofrecer máis competencias, nós somos o exemplo de cómo as competencias autonómicas son violadas. É moi importante a nosa voz. Porque ademais temos unha estrutura política é semellante. Escocia ten un parlamento con, aparentemente, menos competencias có galego, pero as competencias de Galiza non son reais. Hai acordos nos partidos conservadores para que a autonomía cada vez sexa menor, e un intento de recentralizar que vai deixar aos pobos máis desprotexidos. Para nós o proceso escocés debera ser como unha especie de guía. Axúdanos a entender que para, conseguir soberanía e mesmo a independencia, é preciso buscar un obxectivo común, unha unidade. No proceso escocés hai moitísima unidade de moitos grupos moi variopintos para conseguir un obxectivo. -Tamén se aborda, de maneira conxunta, noutro dos artigos do suplemento, os casos catalán e escocés. En que difiren? -Dicía nunha entrevista a Praza Publica que o tema catalán é completamente distinto. En Cataluña estase mesturando un movemento popular coa estratexia política de Mas e compañía. É un pouco tratar de manipular, quitar o protagonismo a quen o ten, o pobo catalán, independentemente de que Mas e Convergencia i Unió fagan as declaracións que fagan. En Escocia non quixeron mesturar as dúas cousas. En Cataluña ten que haber un referendo si ou si, é un reclamo popular e democrático.O resto é non democrático. En Cataluña hai moito que facer porque temos un goberno de ultradereita en Madrid, e está dando pasos cada vez máis para atrás. Eu estou convencida de que o goberno británico o que fixo foi permitir este referendo porque estaban convencidos de que ían perder, e é por iso polo que bloquearon unha segunda pregunta, que precisamente en Cataluña si van facer.


Summary: Alberto Núñez Feijóo continúa desaparecido. O presidente da Xunta non visitou a zona afectada polo incendio en Monte Pindo.

Mentres o alcalde de Carnota convocou un pleno extraordinario para declarar "zona catastrófica" a reserva natural calcinada polas lapas, o líder do PPdeG e presidente da Xunta de Galiza mantén para este sábado 14 de setembro a súa axenda e dá apertura ao curso político na Coruña acompañado por Carlos Negreira, mais non prevé desprazarse até O Pindo. Daquela imaxe en 2009 dun Núñez Feijóo sofocando o lume cunha mangueira de xardinaría só queda o retrato nas hemerotecas. Após iniciarse o que até o momento é o maior incendio do verán na Galiza, no Monte Pindo, o líder do executivo galego non visitou a zona. Con máis de 2.000 hectáreas calcinadas e a viveza dun lume que continúa a pór en risco vivendas e persoas, Alberto Núñez Feijóo viaxará até A Coruña para participar nun acto organizado polo Partido Popular con motivo da apertura do curso político. Entrementres as lapas continúan avanzando e atópanse xa no Ézaro. Sen visitar aínda a zona devastada, Feijóo estará o sábado na Coruña nun acto do partido Zona catastróficaAsí as cousas, en Carnota continúan adiante os labores de extinción. Os riscos non diminúen e o vento de nordés --que malia amainar non cesa-- manteñen o nivel de alerta 1. Con máis de dúas mil hectáreas devastadas, a atención céntrase agora na paraxe natural arredor da desembocadura do río Xallas. Após devastar a totalidade da reserva natural do Pindo, o lume podería atinxir agora o espazo natural que acolle o único río europeo que desemboca en fervenza. Neste senso, o alcalde de Carnota, Ramón Noceda (BNG), convocou esta sexta feira un pleno extraordinario para declarar "zona catastrófica" o terreo devastado polas lapas e que se corresponde case por enteiro coa totalidade do Monte Pindo. Esta categorización permitiría acceder a fondos de urxencia para iniciar o proceso de recuperación da zona coa maior celeridade. Reivindicacións ás que se sumou esta mañá o portavoz nacional do BNG, Xavier Vence. O alcalde de Carnota visa declarar "zona catastrófica" o monte ardido e urxe fondos para a súa recuperación O panorama é "dantesco", sentenciou o líder da organización frontista. "Pregunto a Feijóo se despois de ver arrasado a emblemática paraxe natural de Monte Pindo polas lapas, mantén que é unha campaña extraordinaria na loita contra o lume, nunha declaración que merece entrar na historia da irresponsabilidade política", inquiriu o nacionalista durante a súa visita ao Monte Pindo --onde tivo orportunidade de se reunir co rexedor municipal. Reclaman unha outra política agraria e forestal Con dureza, Xavier Vence bateu contra as declaracións feitas polo presidente do executivo galego quen asegurou en comparecencia de imprensa após unha xuntanza ordinaria do Consello da Xunta que a media de hectáreas ardidas nesta campaña a facían "extraordinaria". O Bloque exixe unha outra política agraria e forestal e responsabiliza a "inacción da Xunta" do resultado dun incendio aínda vivo "Precisamos unha política agraria e forestal que poña en valor os montes, tanto con usos agrogandeiros como de lecer, e iso é o que ten que facer o Goberno da Xunta", reivindicou o voceiro do BNG acompañado pola deputada Ana Pontón e Goretti Sanmartín, membro da executiva nacional da fronte. Para o Bloque, o lume de Carnota é "resultado directo da inacción do Goberno galego e do veto sistemático do PP no Parlamento galego a declarar o Monte Pindo como parque natural, como solicitou o BNG, o que suporía uns investimentos e unhas medidas de preservación que terían impedido o lume ou minizado os seus efectos". "Insolencia, inhibición e irresponsabilidade" gobernamental na orixe dos lumes Así, asegurou que a súa formación apoiará a convocatoria dunha manifestación nacional contra a política forestal da Xunta anunciada pola Asociación Monte Pindo Parque Natural e que terá lugar o vindeiro mes de outubro en Compostela. Aliás, uniuse ás reivindicacións deste movemento social para exixir a demisión d@s responsábeis de Medio Rural e Montes, como tamén fixo o PSdeG. Feijóo asegurou en 2005 que este "tipo de lumes" mide "a eficacia dos Gobernos" @s socialistas lembráronlle a Feijóo as súas declaracións na altura de 2005 cando asegurou en Monte Pindo que a resposta perante "este tipo de lumes" medía "a eficacia dos Gobernos". Así mesmo, o daquela lider da oposición puña mesmo en dúbida cantos lumes se debían á actuación de piróman@se e canto "á insolencia, inhibición e irresponsabilidade" da Xunta. Desde que se iniciou a campaña de incendios o Goberno de Núñez Feijóo atribuíu este e outros incendios a unha cuestión "de orde pública" e non aos recortes na política de prevención da Xunta.


Summary: Punto e Volta naceu como un proxecto audiovisual en liña coa vontade de radiografar a situación da música tradicional galega a través das historias, das músicas e dos bailes de diferentes persoas e xeracións. Conversamos con Olaia Tubío e Raquel Pérez, o cincuenta por certo deste colectivo, e Sara García, unha das súas protagonistas. Eis un extracto da reportaxe publicada no Sermos Galiza 273.

Punto e Volta xoga coa idea de poñer un punto e cesar o movemento. Un punto para respirar e repensar, para aprender e desaprender, para cuestionarse como está o noso baile e a nosa cultura. E logo darlle unha volta e fiar historias, memorias e vivencias, relatos individuais e colectivos, locais e universais. Son Olaia Tubío, Raquel Pérez, Alejandro Gándara e David Fontán. Catro graduadas en xornalismo que decidiron darlle unha volta á situación actual da música e baile tradicionais e populares en Galiza. E para iso recorreron directamente ás protagonistas, ás historias e aos relatos de xente de diferentes xeracións e de lugares diversos da xeografía galega. Contan con páxina web [puntoevolta.com] e botan man de diferentes redes sociais para partillaren os contidos de todas as súas entrevistas nas que se poden atopar desde conversas con grupos de pandereiteiras, lembranzas de bailadores, pareceres de profesionais da música ou até as historias de xente moza que se inicia neste mundo. Con contos e cantos. Así é como en Punto e Volta documentan a intrahistoria da música e o baile en Galiza. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 273 de Sermos Galiza, á venda nos quiosques e na loxa]


Summary: O membro do Icomos transmitiulles a súa solidariedade e indicou que estudará a carta que o persoal remitiu hai unhas semanas á Unesco.

Un grupo de extraballadores e traballadoras da Torre de Hércules expuxeron, nun encontro informal, o conflito "real" que existe no faro romano a Paul Simons, membro do Comité Británico de Icomos –organismo consultor da Unesco-, que estes días visita A Coruña no marco da elaboración do novo Plan Director da Torre de Hércules. Un dos ex traballadores, Óscar López, foi o encargado de explicar a Simons a situación laboral e técnica da Torre: as supostas obras previstas polo Concello no faro, os despedimentos, a negativa a recoñecer o dereito á subrogación, a xudicialización do conflito, as mobilizacións contra o peche do monumento Patrimonio da Humanidade, etc. O membro do ICOMOS asegurou que ía estudar a carta que os traballador@s remitiron á Unesco O experto británico, apuntan os traballador@s, dixo que o Concello tiña informado da rescisión do contrato coa empresa que mantiña a concesión dos servizos da Torre, pero amosouse sorprendido pola existencia de demandas xudiciais por cuestións laborais e a existencia dun concurso de prazas temporais para os servizos do faro romano. Por iso, aínda que Simons lles dixo que, antes de pronunciarse de xeito oficial agardará a coñecer o contido das sentenzas, trasladou @s afectad@s a súa solidariedade e apoio.López tamén lle expuxo a problemática que pode xurdir se as sentenzas resulten favorábeis @s ex empregad@s, porque nese caso habería máis persoal do necesario e o Concello tería que despedir ás persoas contratadas a través do concurso temporal. Así mesmo, o membro do ICOMOS asegurou que ía estudar a carta que os traballador@s remitiron á Unesco solicitando cita co director, Kishore Rao, para abordar, na súa totalidade, a problemática que rodea ao emblemático monumento.


Summary: Escavar e musealizar é a proposta dun dos arqueólogos que estudaron o Guidoiro Areoso, un illote no medio da ría de Arousa que agocha debaixo da area tesouros megalíticos que están nunha delicada situación.

Falamos con Elías López-Romero, un arqueólogo que comezou en 2013 desde a Universidade de Durham (Inglaterra) a estudar os xacementos arqueolóxicos de Guidoiro Areoso. Logo, xunto con outros colegas, creou o proxecto Guidoiro Dixital desde o que fan un seguemento fotográfico de como evolucionan as mámoas en perigo. Hoxe, xunto con outros expertos na materia, participa nun Encontro que organiza o Consello da Cultura sobre o tema. - Cal dirías que é o estado actual dos xacementos?- É bastante delicado, e como saberás un deles, a mámoa 5, quedou destruída en 2013 e a mámoa 4 que ten un valo de protección que puxo Patrimonio e Costas, deteriorouse bastante. Aínda co valo o mar comeu bastante a fronte do xacemento, e comparando coas fotos que nos foron chegando antigas claramente a erosión foi moi moi grande. A erosión segue pero hai uns xacementos que están a sufrir máis que outros. - Porque aí hai dous perigos: a acción do humano e a erosión. - Si, pero a acción do humano, que saiu moito na prensa, desde o meu punto de vista é moi secundaria neste caso, porque o que está afectando sobre todo é o tema do mar e dos temporais. A xente que vai de visita evidentemente pode afectar un pouco o pisoteo da duna, pero o que é a eliminación da area da duna e parte do sedimento onde están os xacementos, iso faino o mar e os temporais. - Ademais a parte norte é unha duna, móbil por definición. - Efectivamente, o feito de que a duna vaia ou veña afecta aos xacementos. "O principal problema non é a xente senón os temporais" - E vós que proposta de protección achegades? - O ideal é escavar. Escavar é a mellor solución para preservar o que hai. O que pasa é que fan falta diñeiro e xente. Hai que facer a escavación e logo documentar todo o que poida haber: cerámica, ósos, todo o que poida aparecer, e documentar como son as arquitecturas das mámoas, os túmulos e os dolmens. - Como debería ser? Escavar e logo volvelo tapar? Porque logo non o podes deixar ao aire...- Claro, os xacementos teñen estruturas de pedra, que son as laxes do dolmen, e logo o recheo, que poden ser ósos, cerámica, útiles de pedra, entón nunha escavación primeiro documentas todo o que sae. Todo o material que poidas levar, recóllelo e estúdalo no laboratorio e a arquitectura de pedra en principio habería que volver a tapala, aínda que se pode trasladar todo a un museo. Pero claro, iso é moito máis costoso. "Os xacementos que están peor hai que darlles preferencia para escavalos e salvar o que conteñen e trasladar toda a estrutura e musealizalos" - Isto tédelo claro os arqueólogos? - Sempre o ideal é poder estudalo desta maneira, pero agora non hai cartos. Eu sei que desde Patrimonio están a incentivar este tema e seguramente desde alí se pode facer algo. E iso é o interesante da xornada de mañá [por hoxe], que se poidan debater todos estes aspectos. - E a nivel de medidas de protección da acción humana, cres que habería que melloralo?- Creo que Patrimonio e Costas balizou para que non pasasen embarcacións privadas, e unha das medidas claras é intentar que non vaia tanta xente, pero o principal problema non é a xente senón os temporais, porque é a area a que está a protexer os xacementos e vaise rapidamente e deposítase noutro lugar. - A vosa aposta é que a única solución é excavar e levalos de aí, porque a curto ou medio prazo vai desaparecer...- A curto non, pero a longo fixo que si, de feito a mámoa 5 xa se destruiu, pero as que están peor son a mámoa 4 que ten o valo e logo as cistas que son caixas funerarias máis pequenas, esas están xusto na zona que cubre a marea, e unha delas está destruíndose. Eu non digo que haxa que facelo todo de golpe pero os xacementos que están peor hai que darlles preferencia para escavalos e salvar o que conteñen e trasladar toda a estrutura e musealizalo. Pero se se musealiza ten que ser fóra do illote.


Markazi é o nome do campo de refuxiados iemenís de Obock, Djibuti. Dos preto de 40.000 iemenís que entraron en Djibuti, fuxindo das guerras de Iemen, uns 2000 viven neste campamento. As diferenzas que entre eles había en Iemen non existen agora no campamento, onde todos teñen en común a escapada e a esperanza de que alguén lles tope unha saída á situación que viven, baixo tendas de campaña, en casas improvisadas feitas para aguantar un pouco tempo que, con todo, xa supera os dous anos; así e todo, aínda lonxe dos 25 anos que leva o campamento de refuxiados somalís de Holl Holl, onde a temporalidade deixou de ser tal para algúns. A maioría dos refuxiados que viven en Markazi proveñen do sur de Iemen: de Aden, de Moka e de Taiz. Nas súas costas os enfrontamentos e os ataques individuais seguen a ser comúns e diso foi do que escaparon. Dende alí tomaron barcos para cruzar o Golfo de Aden e chegar ata Djibuti, onde foron asentándose devagar na desértica Obock. A maioría chegaron co pouco que lles collía nas mans, en barcas ou en pesqueiros atestados de xente que fixeron a ruta inversa á que, dende hai séculos, fan os inmigrantes africanos que buscan no Golfo Pérsico o seu porvir. A Markazi chegaron feridos de guerra e traumatizados, que empeoran coa desesperanza. Aínda que a maior parte deles trata de buscar unha ocupación entre as tendas de campaña, a calor do día dificulta calquera movemento, e o tempo, que parece afastarse, vai contra as súas esperanzas. Os pequenos estudan no colexio, seguindo o currículo iemení, e polas tardes teñen actividades que os manteñen ocupados, como son contar, con debuxos, o que senten. E así, na exposición das súas pinturas, poden verse avións sobrevoando cidades, coches que semellan fuxir, corazóns namorados, familias en randeeiras ou fridas kahlos con transfusións de sentimentos que doen. Os adultos danlles clases, e entre eles, uns pintan, outros escriben e outros deambulan, e polas noites únense nunhas tendas ou noutras, e ás veces discuten de política. Os ollos dos máis cativos dos refuxiados reflicten o silencio da cámara para a que posan e as súas miradas calcan o refulxir dunha esperanza que a inocencia non lles permite abandonar. Para eles, Markazi non é un museo de historia iemení, é só un lugar no medio de ningures onde os levaron os adultos. É un gran patio de recreo onde ata de noite semella alumear o sol e no que os xogos lembran ruídos de guerra e berros de fame e desesperanza. A area e o tempo están tatuados por todas partes; mais alén diso tamén hai graffitis, como os dalgunhas carpas e caravanas nas que hai pintadas como "Non queremos comida, queremos saír de aquí dunha puta vez", "Síntome como o incrible Hulk, teño o lombo roto, mais aínda podo andar" ou "Eu non son un terrorista", letreiros que tratan de enviar unha mensaxe a un mundo que semella ter illada esta zona, que envía recados que ninguén recibe. Nas tatuaxes mestúranse regueiros de suor faltos de esperanza: o sol do eterno verán é como unha caixa de costura que lanza todas as súas agullas, que penetran os poros ata que chegan os meses de máis calor, cando o sol é un sable do que só é posible escudarse cubrindo todo o corpo, tapando a cara con toallas molladas e zarrapicando auga cada pouco. Os arames que rodean o campamento de refuxiados permiten imaxinar as fotos das praias de augas cristalinas e areas limpas que esconden a calor abafante dun lugar onde non chove máis dunha vez ao ano, e agochan un pasado glorioso que comeza a ter competidores que reclaman un próspero futuro. Mais esas imaxes non deixan de ser visións nun oasis sen auga; unha fronteira máis ás esperanzas do pobo iemení exiliado e enmudecido que trata de sobrevivir nun mundo xordo, cegado polo poder.


Summary: O ministro de educación José Ignacio Wert asegura que o seu obxectivo é "españolizar aos alumnos cataláns" pois di, "hai evidencias" que relacionan o crecemento do independentismo coa dirección do sentido educativo. A oposición subliña que as verbas do ministro deixan ver os intereses re-centralizadores do Partido Popular.

As tensións xeradas entre o goberno español e as nacións sen estado --nomeadamente Catalunya-- están a amosar abertamente o ideario reaccionario que serve de guieiro á política d@s ministr@s españois. O último capítulo das "saídas de tono" do executivo de Mariano Rajoy, foi protagonizado esta semana polo responsábel do Ministerio de Educación, José Ignacio Wert, quen asegurou ter como obxectivo a españolización do ensino nos territorios do Estado con lingua propia pois, entende, este é o responsábel da auxe independentista. Wert: "O noso interese é españolizar aos alumnos cataláns" A aprobación do anteproxecto da Lei Orgánica para a Mellora da Calidade do Ensino (LOMCE), que xa recibiu o visto bo do Consello de Ministr@s, sería o instrumento empregado para cumprir co obxectivo de expandir a "educación nacional" entre os distintos sistemas educativos e garantir "o dereito a estudar en castelán". Neste sentido a nova norma, aumenta a porcentaxe de contidos que o goberno español imporá ás autonomías con lingua de seu --pasando do 55% ao 65% do currículo escolar-- en aras dunha "vivencia equilibrada", aseguraba Wert referíndose de maneira concreta ao estudantado catalán. ERC: "O ministro representa unha actitude adoutrinadora e colonizadora" O ministro de educación --que conseguiu ser trendig topic na rede social Twitter polas súas declaracións no Congreso d@s deputad@s--, amosábase "sorprendido" polas críticas que xeraron, principalmente entre os partidos nacionalistas cataláns, as súas declaracións. "Digo españolizar no sentido de que aprendan na escola que non se é menos catalán por ser español" afirmaba Wert nun intento por explicar as súas verbas, ao entender que o sistema educativo catalán esaxeraba "ás veces até a carticatura" os elementos "particulares a costa da parte común", o que diminuía --ao seu entender-- o "sentimento español" entre o alumnado. Para a oposición as verbas do ministro de Educación, daban conta do "cambio de modelo de Estado" que o goberno español pretende implantar a golpe de reformas, na procura da re-centralización política a través da perda de competencias territoriais. Neste sentido, desde a plataforma catalá Som Escola, aseguraron que a comunidade educativa estará preparada para "combater calquera ataque" no que para ERC demostra "o identitarismo español do PP" e unha actitude "adoutrinadora e colonizadora".


Summary: A filmoteca fai este 2021 o seu 30 aniversario

O Centro Galego de Artes da Imaxe iniciou hoxe a carteleira de 2021, ano no que a filmoteca fai o seu 30 aniversario. Durante este mes, programará 18 sesións na sede da Coruña, entre as que destaca a primeira parte dunha retrospectiva do icónico director hongkonés Wong Kar-wai, ademais da continuación do ciclo sobre o cinema negro de Robert Siodmak. Este mestre do xénero inaugurou o ano esta quinta feira cunha sesión do clásico Foraxidos, que se proxectará tamén hoxe e ao que seguirán Unha vida marcada (días 12 e 13), O abrazo da morte (días 15 e 16) e O caso de Thelma Jordon (días 19 e 20). Xaneiro tamén virá marcado pola primeira parte do ciclo Universo Wong Kar-wai, que ofrecerá as restauracións en 4k de sete dos seus filmes polo 20 aniversario de In the Mood for Love (Desexando amar, 2000), título que o consagrou como autor imprescindíbel do cinema contemporáneo. A retrospectiva comeza con As tears go by o 21 de xaneiro e o 2 de febreiro, e Days of Being Wild, 26 e 27 de xaneiro. No mes que vén, o CGAI exhibirá tres dos títulos cos que Wong Kar-wai alcanzaba nos 90 a categoría de cineasta de culto: Chungking Express, Fallen Angels e Happy Together, para alén de 2046 e da emblemática In the Mood for Love. Novo Cinema Galego Mañá o CGAI programa unha nova sesión de Off Galiza -dedicada a conmemorar o décimo aniversario do Novo Cinema Galego- con tres traballos de Xurxo Chirro: Gran Hotel, Carta a Herzog e DE BARRIO. En xaneiro lembraranse tamén os inicios do cinema profesional galego unha nova entrega da sección Pensando en cine, pensando en Galicia, comisariada por Antón Reixa.


Summary: Segundo un estudo publicado en 2013 pola Organización das Nacións Unidas, 3 de cada 10 mulleres aseguran teren sido agredidas física ou sexualmente polas súas parellas.

A violencia machista é, segundo as Nacións Unidas, unha "violación dos dereitos humanos" e un "grave problema de saúde pública". Através da Organización Mundial da Saúde (OMS) a ONU ten elaborado os informes máis completos a nivel global a respeito da pegada da violencia machista no planeta. O máis recente foi publicado en 2013 e abrangueu o estudo de 80 países. Neste senso, segundo os dados recompilados pola Escola de Hixiene e Medicina Tropical de Londres e o Consello de Investigacións Médicas da propia OMS o 30% das mulleres a nivel mundial sufriu nalgunha ocasión violencia machista --física ou sexual-- por parte da súa parella. Aliás, a organización internacional cifra en 38 de cada 100 o número de asasinatos de mulleres cometidos polas súas parellas. Segundo a ONU, o 38% dos asasinatos machistas foron perpetrados polas parellas das vítimas Fóra das relacións de parella, entre o 0,3% e o 11,5% aseguran teren sufrido violencia física ou sexual por unha persoa allea após cumprir os 15 anos e nunha proporción moi significativa dos casos as mulleres entrevistadas sinalaron que a súa primeira experiencia sexual foi "forzada" (17% en Tanzania, 24% en Perú e 30% en Bangladesh). Segundo diversos estudos internacionais recollidos pola Organización Mundial da Saúde, aproximadamente o 20% das mulleres tería sido violada durante a súa infancia. No caso dos homes, entre o 5% e o 10% asegura ter sido agredido sexualmente da súa nenez. Na UE 62 millóns de mulleres foron vítimas da violencia machista e o 5% afirman ter sido violadas, isto é, 9 millóns de mulleres En 2014 a Unión Europea publicou o primeiro estudo comunitario sobre violencia machista. Os dados tirados pola investigación desenvolvida entre os Estados Membros reflectían que un total de 62 millóns de europeas foran vítimas de violencia machista. Asemade, o 5% das mulleres da UE afirman ter sido violadas nalgunha ocasión após os 15 anos, isto é, 9 millóns de mulleres. O 18% asegura ter sido acosada e o 33% padeceu experiencias infantís de violencia sexual ou física a mans dunha persoa adulta. Na pasada fin de semana no Estado español producíronse 3 atentados machistas. Con eles a cifra de feminicidios no conxunto do estado elévase a máis de 50, sete deles na Galiza. Para alén das fronteiras con España, alén Miño a cifra non muda moito. En Portugal os organismos públicos cifran en 40 o número de mulleres asasinadas no que vai de ano. Dúas delas a pasada semana. A cifra de asasinatos machistas --ao igual que acontece no Estado español-- increméntase a respeito do período anterior.