Summary: O xurado escolleu a súa obra por tratar temas tan actuais como a crise económica e social e súa repercusión na mocidade. Ramos recoñece que escribiu "o que lle pedia o corpo".

O xornalista Alberto Ramos é o gañador da última edición do Premio Vicente Risco de Literatura que convoca anualmente esta entidade en colaboración co concello de Ourense. O galardón, dotado economicamente con 6.000 euros e a publicación da obra, engaiolou ao xurado polo excelente tratamento "a crise económica e social e os seus efectos sobre a mocidade universitaria dos nosos días e en como esta falta de horizontes inflúe na autoestima das personaxes e condúceos á destrución persoal". Adelaida Vidal (gañadora da anterior edición), Xulio Golpe (Fundación Vicente Risco), Ánxela Gracían (Editorial Sotelo Blanco), Soedade do Muíño e Serafín Alonso Pintos, membros do xurado, tiveron en conta que no texto escrito por Alberto Ramos xurdían elementos tan actuais como "o peche de medios de comunicación escritos, a rivalidade profesional e a falta de expectativas vitais". É unha historia do paro, "unha cuestión bélica hoxe" para unha mocidade que busca o seu futuro. Vivencias persoais e ficticias "Escribín o que me pedía o corpo". Ramos, colaborador de Sermos Galiza, conta en "Todos os días" a historia dun xornalista que queda en paro despois de pechar o seu xornal. Recoñece que hai algo de "autobiográfico" até con algún acenso de complicidade cara un sector que coñece moi ben. "Hai algunhas vivencias persoais e outras que non". É unha historia do paro, "unha cuestión bélica hoxe" para unha mocidade que busca o seu futuro. "Calquera parecido coa realidade e pura casualidade... ou causalidade". O Premio Vicente Risco Os Premios Vicente Risco naceron no ano 2000 co obxectivo de promover a creación literaria nun dos eidos máis amados por Vicente e Antón Risco, como o da Literatura Fantástica. Desde a edición do 2006 pasa formalmente a denominarse Premio Risco de Creación Literaria. En anteriores edicións levaron este galardón Xosé Carlos Caneiro ("A rosa de Borges", 2000), Xavier López López ("O Caderno", 2001), Xosé Luís Martínez Pereiro ("A embaixada do vinagre", 2002), Ramón Caride Ogando ("O sangue dos camiños", 2003), Isidro Novo ("Un escuro rumor tralo silencio", 2005), Zurzo Sierra Veloso ("Os mércores de Fra", 2006), Xosé Vázquez Pintor ("Para dicir abril", 2007), Hixinio Puentes ("A do vinteún", 2009), Fernando Méndez ("Deus xogando aos dados", 2010) e Adelaida Vidal ("Olladas", 2011).


Summary: Malia que a paciente padecía patoloxías previas que dificultaron a súa curación, este pasamento sucede cando a evolución dos contaxios é peor na xente máis nova, en pleno proceso de vacinación ou aínda sen cita.

Unha muller de 38 anos converteuse na cuarta feira na vítima 2.439 do coronavirus na Galiza. Malia que a vítima tiña patoloxías previas que dificultaron que superase a enfermidade, nun momento no que os contaxios entre a xente máis nova van en aumento refrenda as advertencias das autoridades sanitarias: a xente de menos idade tamén pode enfermar e morrer por esta pandemia. A finada, que estaba ingresada no Complexo Hospitalario Universitario da Coruña (Chuac), é a quinta galega que de menos de 40 anos que perde a vida pola Covid-19 desde o mes de marzo de 2020, cando comezou a notarse a crise sanitaria. A Consellaría de Sanidade, que explicou que a moza tiña patoloxías previas, aclarou que o óbito tivo lugar nesta terza feira pero non se achegou a información até hoxe. As cifras falan xa de 2.349 falecidas no que vai de pandemia malia que nas últimas semanas tamén hai xornadas nas que non hai que lamentar ningún deceso. A última persoa que non conseguiu superar a infección tiña 38 anos -precisamente a campaña de vacinación está agora coa primeira dose dos tratamentos na franxa de idade de 30 a 39 anos e a segunda nas e nos galegos de 40 a 49 anos- pero xa houbo outras catro antes. Despois dun foco na residencia Doral de Mos finou un mozo de 28 anos e no mes de febreiro o virus custoulle a vida a outra doente, neste caso de 31 anos pero tamén con doenzas anteriores. Na primeira onda da pandemia faleceran unha embarazada e un actor ferrolán de 35 anos, que á súa vez sufría outra enfermidade antes de contraer a Covid-19. Malia ser casos puntuais, o feito de que transcendan neste momento de descontrol en parte da mocidade é significativo para que a poboación preste máis atención ás peticións de "responsabilidade" por parte das autoridades.


Summary: O intento de golpe de Estado pon en dúbida o desenvolvemento dos comicios, que estaban previstos para o 24 de decembro.

A poucos días das eleccións presidenciais en Libia, coas que as autoridades pretenden recuperar a estabilidade que rachou en 2011 o golpe de Estado apoiado pola OTAN e a posterior execución de Muamar el Gadafi, varias das milicias que operan na capital, Trípoli, tomaron na madrugada da cuarta á quinta feira o control da sede do Consello Presidencial, e teñen rodeadas varias sedes ministeriais, como a de Defensa, e a oficina do primeiro ministro, Abdulhamid Dbeibah. O ataque chega poucas horas despois de que Abdel Basset Marwan fora relevado da xefatura da comandancia militar de Trípoli, sendo substituído por Abdel Qader Mansour. Medios locais reportan combates na capital entre as milicias que están a protagonizar o golpe de Estado -leais a Basser Marwan- e as forzas militares libias. Asemade, estradas como Shatt, Al-Sikka e Abu Sitta, que permiten acceder á sede da Presidencia e ao Concello da capital, foron cortadas. Non obstante, tanto o primeiro ministro como o presidente do Consello Presidencial, Mohamed Menfi, foron evacuados e atópanse nun lugar seguro, indica o xornal Al-Sharq. Unha das milicias enfrontadas co Goberno de unidade nacional, a brigada de Al Samoud, transmitiu por medio do seu líder, Salah al Badi, que as eleccións previstas para o 24 de decembro "non se desenvolverán, fecharemos todas as institucións estatais", informa Al Marsad. Ademais, activistas de Misurata, perto de Trípoli, difundiron un vídeo no que al Badi asevera que están traballando na coordinación con outros grupos armados para pór fin ás eleccións. A Organización das Nacións Unidas (ONU) impuxo sancións a al Badi polo asasinato de civís durante unha guerra civil que se estendeu unha década, amais, acusouno de "socavar sistematicamente o logro dunha solución política en Libia apoiando a resistencia armada". Menos dun ano de goberno O Goberno de unidade nacional iniciou a súa andadura en marzo e prevía entregar o poder a un presidente electo de maneira democrática após os comicios da vindeira semana. A creación deste Executivo, auspiciado pola ONU, permitiu acabar coa guerra civil que se intensificara en 2015 e reunificar os dous gabinetes paralelos, o chamado Goberno de acordo nacional e o da Cámara de Representantes, que intentou en 2019 tomar o resto do país cunha grande ofensiva militar que finalmente fracasou.


Summary: Primeira avaliación de Podemos Galiza dos resultados das eleccións catalás.

O secretario xeral de Podemos Galiza, Bregoán Riobóo, atendeu os meios após tomar parte nun almorzo informativo do presidente da Deputación de Ourense, Manuel Baltar. E nese marco deslizou a súa interpretación do 27S. Esforzouse en todo momento por enfatizar que os resultados cataláns non son extrapolábeis nen á política española nen á galega. O contexto galego "é ben distinto do catalán", afirmou en declaracións recollidas por Europa Press. O contexto sería distinto e tamén o serían as organizacións políticas e a cidadanía, "que ten unha percepción distinta das eleccións". Riobóo enfiou tamén un discurso segundo o cal o independentismo catalán medrou nos últimos en Catalunya pola "irresponsabilidade" do Partido Popular de Rajoy. "Hai 10 anos o independentismo representaba un 20 por cento en Catalunya e hoxe está no 47,48%", acrecentou. "Sorprende a irresponsabilidade" [de Rajoy] "que o que fai é incentivar o independentismo". "Fica patente que o que levamos dicendo en Podemos desde hai moito tempo é certo: que o PP é a maior fábrica de independentismo do Estado", salientou. Na mesma liña de Pablo Iglesias, o secretario xeral de Podemos Galiza concedeu que os resultados do seu partido en Catalunya foron "decepcionantes, tendo en conta o que se esperaba". E a razón diso? Aquí Riobóo alude tamén o contexto: "As [eleccións] catalás estaban moi polarizadas polo vector do soberanismo".


Summary: Conversamos con Karma Peiró, directora de Nació Digital, hai uns días, apenas comezada a campaña. Non foi unha entrevista en clave de agoirar cómo ían transcorrer estas semanas, mais adiantou feitos que xa se estaban a producir e que este tempo electoral non fixo máis que confirmar.

Esta mesma terza feira, que se apagarán os focos e as proclamas para entrar nesa xornada anacrónica chamada de "Reflexión", atopamos os seguintes titulares: -Unha denuncia da ANC polo número de contas independentistas de twitter que foron bloqueadas -Unha escolma das mellores faixas e cartaces cos que a sociedade civil sortea a prohibición da cor amarela en defensa dos presos políticos. Karma explicábanolo cando lle preguntamos polo papel dos medios dixitais durante o procés que, sobre todo no caso de Nació Digital, experimentaron un crecimiento exponencial de visitas e seguimento moi importante, chegando a ser líderes neste momento no caso de Nació. "Todos gañamos audiencia –di- As redes sociais e mesmo o Whatsapp convertéronse en auténticos medios de comunicación porque a xente quer contrastar máis e iso fai, a viralidade, que acaben chegando máis a nós fronte aos medios tradicionais". Recoñece que o cidadán ten interiorizado en certa maneira todo o que está a acontecer e que non se vive no estado de crispación que trasladan os medios do Estado, mais iso non quere dicir que a sociedade catalá non sexa consciente do que hai –asegura- ao tempo que nos explica que si se dan máis as conversas políticas, aínda que sobre todo nos traballos. "Hai unha mobilización importante na rúa porque máis alá da política hai medidas que realmente non se entenden, como a prohibición da cor amarela ou o grao de intervención e persecución dos medios". "Acabará tendo que estudarse en clases de socioloxía", ironiza a respecto da reacción que o goberno español ten provocado co asunto do groc [amarelo]. Neste sentido, semella que do mesmo xeito que se di que "o PP é unha fábrica de independentistas", co tema dos lazos e o amarelo está a acontecer algo parecido. Polo que nos conta, xente que non tiña nin unha prenda desa cor no armario, agora inclúea como acto de protesta, non tanto, ou só, como apoio aos presos, senón como reacción ao que aquí se vive como unha nova afrenta do Estado. Mais este xeito de identificación tamén ten riscos, pois o mesmo pagan xustos por pecadores. Karma exemplifícao coa seguinte anécdota: "Nun debate recente no que estabamos directores e directoras de diferentes medios de comunicación, alguén dirixiuse a unha señora do público asumindo que era independentista". E que pasou? Que a muller negou a maior, pero o que a interpelou concluiu tal feito da roupa que levaba, amarela, obviamente. Para Karma, non é o escenario máis difícil no que tivo que lidar até o de agora, pois chegou á dirección xusto após o 27S e aí están tamén os atentados do verán, que non foron doados e menos no actual contexto, mais si recoñece a "excepcionalidade" do momento e o "surrealismo" de moitas das cousas que están a pasar e das medidas que se están a adoptar. Non se molla nin no resultado, "porque ninguén sabe que vai pasar", nin nos plantexamentos de campaña de cada formación, aínda que coincide con nós en que as posturas equidistantes non as entende ninguén en Catalunya, restándolles importancia, iso si, "porque sempre fan o mesmo, agardar". Tampouco entra nas liñas editoriais de cada medio, nin siquera no posicionamento explícito que adoptou El Periódico, só critica, iso si, que alén da editorialización, que é respectable nun medio privado, non se deixe traballar e insiste nos 110 casos de persecución a medios denunciado polo Observatori de MediaCat ou o que está a acontecer con TV3, que leva xa acumuladas 10 denuncias da Xunta Electoral. É un enfrontamento, de todos os xeitos, máis entre os medios de Madrid e os de Catalunya do que entre os de aquí, condicionados, obviamente, polos intereses e o relato que mellor lles vén aos partidos estatais. Nas caravanas, de feito, e con independencia da ideoloxía do xornalista e do medio, así como da formación que toca seguir, a convivencia e o compañerismo é total. Ri porque, casualmente, acababa de deixar unha xornalista pouco antes de atender a Sermos Galiza, que lle contaba o bo rollo que había e o ben que o estaba a pasar cubrindo a campaña. Esta fractura da que nos fala entre Madrid-Cat puido comprobarse no distinto tratamento que deron os medios dun lado e doutro a respecto dos dous debates electorais que tiveron lugar o pasado domingo en La Sexta e esta segunda feira en TV3 cos 7 candidatos e candidatas. Mentres en Catalunya os titulares foron máis fieis ao acontencido e salientaron as diferenzas entre os dous blocos -pro e anti 155-, os que se trasladaron á maioría de España foron fieis ao relato "do medo" ante o separatismo ou a unha suposta fractura entre os partidos independentistas que fará definitivamente ingobernábel este país e obrigará a unhas novas eleccións. Certo que nos últimos días hai unha pequena pugna entre ERC e PdeCat por quen debe ostentar a presidencia do Govern en caso de gañar finalmente as eleccións, mais só hai que ver o último minuto de Marta Rovira no debate de TV3 –no que, por certo, deu unha lección a todos os que tentaron desautorizala logo do cara a cara con Arrimadas; lección non só de rigor e argumentos, senón de que tamén pode dominar o medio- e comprobar que son xogos electorais. O mesmo que a posición da CUP sobre a unilateralidade. Non hai que esquecer que os debates duraron dúas horas, un visionado íntegro dos mesmos, especialmente do de TV3, deixou ben en evidencia a boa disposición das tres forzas antimonárquicas a chegar ao entendemento necesario após 21D fronte a un outro bloque que está a dalo todo nestas últimas horas: con pílulas para desinfectar, chascarrillos sobre as Diplo-Cat en liquidació, publipropaganda de aumento do salario mínimo, oportunismo sobre a violencia machista ou desembarco de premios Nóbel con papeis en Panamá e líderes europeos a costa do Ibex 35. Como se pode ler nun dos chíos de Gabriel Rufián, punzantes pero atinados: "As súas teles din unha cousa, as nosas rúas dirán outras". Sexa como for, xa non queda nada para saír de dúbidas. Notas: As fotos 1 e 2 son de Nació Digital, en tanto que a 3 é de Catosfera.Cat


Summary: Único partido da xornada con presenza galega

Xornada atípica na Primeira División de Fútbol Sala mesmo para os estándares desta tempada, pois o coronavirus, por unha banda, e as consecuencias da borrasca Filomena, pola outra, provocaron que só se puidesen disputar catro dos oito partidos previstos. Dos cinco equipos galegos da categoría, só Viaxes Amarelle e Ourense Envialia tiveron a oportunidade de competir, mentres que Poio Pescamar, Pescados Rubén Burela e Cidade das Burgas viron como os seus encontros eran adiados. Herculinas e ourensás enfrontáronse no Pavillón Municipal da Sagrada Familia da Coruña nun intenso derbi que caeu do lado visitante por 2-3, pois a pesar de que o Amarelle axiña se puxo por diante, Ourense Envialia conseguiu darlle a volta o partido nunha gran segunda metade. O choche comezaba cos dous equipos apostando por unha presión alta sobre o seu rival, e o primeiro en atopar o seu premio foi o conxunto herculino, logo de que Candela Soria roubase un balón en media cancha e saíse triunfante dun man a man coa gardameta Sandra xa no minuto e medio de xogo. O tanto non fixo que ningún dos equipos baixase o ritmo, e tan só tres minutos despois chegou o empate, transformado por Marta após un saque de banda que enviou directo ao fondo da rede da portaría laranxa. Coa igualada no marcador o cadro ourensán empezou a facerse co definitivo control do partido, mentres que as herculinas optaron por xogar máis atrasadas e tratar de sorprender á contra. Non obstante, o tanto do 1-2 para o Ourense Envialia chegaría, precisamente, nun contraataque, maxistralmente definido por Andrea Feijóo cun potente disparo ante o que nada puido facer Vane. Malia que as xogadoras do Viaxes Amarelle non baixaron os brazos, tratando intermitentemente de lograr a igualada, apenas dous minutos despois de volver do descanso Laura Uña anotaba un novo gol para o Envialia, que provocou a reacción coruñesa en forma de gol transformado por Patri Corral no minuto 32. Por momentos parecía que o empate estaba nas mans do Viaxes Amarelle, que chegou a optar polo xogo de cinco para tratar de igualar a contenda e conseguir puntuar, pero o Ourense foi quen aguantar e facerse co triunfo definitivo.


Summary: Poucas horas despois de sufrir a súa segunda derrota nunha investidura (a primeira foi en 2016), Pedro Sánchez aproveitou unha entrevista para se desdicir do seu anuncio de que desta volta só o intentaría unha vez. O candidato socialista deixou claro que está disposto a volverse submeter a un debate parlamentar antes de que conclúa o fatídico prazo do 23 de setembro. En Tele5, Sánchez pediu a PP, Cs e Podemos "explorar outros camiños" para "desbloquear a situación".

Que outros camiños? En teoría hai tres escenarios. A saber: 1.-Reatar as negociacións con Podemos e alcanzar un acordo. O pacto podería substanciarse nun goberno de coalición —visto o visto, as posicións non están tan distantes, após Pablo Iglesias mostrar a súa disposición a renunciar ao Ministerio de Traballo a condición de se facer coas políticas activas de emprego—ou nunha alianza de lexislatura, con Podemos como esixente socio parlamentar dun goberno monocolor do PSOE. 2.-Chegar a un acordo coa dereita para esta se abster. Tería de ser quer con PP quer con Cs. Non valería só con PP, en principio máis disposto a falar con Ferraz. Unha abstención da escadra de Casado non viabilizaría a investidura de Sánchez se esta fose rexeitada por Unidas Podemos, independentistas, Cs e Vox. 3.-Deixar morrer o prazo para o Parlamento investir un candidato (caduca o 23 de setembro) e ir a novas eleccións xerais o 10N. A contraindicación deste movemento é clara: unha moi probábel desmobilización do electorado da esquerda podería resultar na aterraxe de Pablo Casado na Moncloa. Das tres hipótese a primeira é a máis probábel. Hai marxe para un acordo, tal e como, facendo abstracción da dureza oratoria duns e doutros, ficou patente na sesión plenaria desta quinta feira. O disenso non atinxe a cuestións programáticas —desde o estrado Pablo Iglesias deixou caer que xa non aspira a derrogar completamente a reforma laboral do PP, só os seus aspectos máis regresivos—, senón ao reparto de competencias e, por tanto, á capacidade orzamentaria. A clave sinalouna con acerto Aitor Esteban, o elocuente portavoz do PNV. Non é críbel que vaia naufragar a negociación dun goberno de coalición só polo control dunhas políticas activas de emprego que, aliás, en boa parte están en mans das comunidades autónomas. Hai marxe para un acordo, tal e como, facendo abstracción da dureza oratoria duns e doutros, ficou patente na sesión plenaria desta quinta feira Destarte, Sánchez ten perante si en realidade dous vieiros. O primeiro lévao a volvelo intentar con Iglesias. O segundo lévao a se confrontar máis unha vez coas urnas. O seu apelo á dereita conduce inevitabelmente á melancolía. Atrincheirado Rivera en posicións xa moi próximas a Vox, o acordo en solitario con Casado é politicamente inviábel: o líder do PP non pode facer presidente ao candidato socialista porque estaría a entregar ao patrón da formación laranxa o cetro de xefe da dereita española.


Summary: A maioría "popular" no Parlamento conseguiu a pasada terza feira sacar adiante a proposición de lei presentada a comezos de agosto co título de Lei de Fomento da Implantación de Iniciativas Empresariais de Galiza, unha norma que vai ter importantes repercusións en practicamente todos os sectores vencellados á actividade industrial do país e, por suposto, tamén no marco lexislativo que regula a protección do patrimonio natural e os prazos de información e exposición públicas. Eis un extracto da reportaxe publicada no número 268 de Sermos Galiza.

Deixando á marxe o feito, xa habitual, de que o Partido Popular elixise o mes de agosto para a presentación da Lei de Fomento da Implantación de Iniciativas Empresariais, é indubidábel que o texto ten provocado fortes resistencias nun amplo grupo de colectivos vencellados ao ecoloxismo, ao mundo rural e á protección do patrimonio natural, até o punto de ter constituído unha plataforma e convocado unha manifestación para este domingo en Compostela –con saída ás 12h da Alameda–. Non é menos rechamante que, para evitar unha serie de controis que si tería que cumprir no caso de promovela como Goberno –a través dun proxecto de lei–, o PP acudise á figura da proposición de lei. Deste xeito "aforra" unha serie de trámites relacionados coa exposición pública, os prazos de alegacións, os ditames de organismos alleos ao Executivo, así como informes de control de legalidade ou de dotación económica, entre outros. A invocación á "ampla participación da cidadanía na elaboración desta norma" que figura na exposición de motivos non semella ser compatíbel cun trámite feito con estivalidade e pola vía da urxencia, e iso sen entrar a valorar as restricións aos prazos de información pública que recolle o articulado. É sintomático tamén que o PP opte polo trámite de urxencia que xustifica, di, na "preocupación compartida por axentes sociais e grupos políticos" sobre a necesidade de tomar medidas para que a implantación empresarial na Galiza resulte "aínda máis atractiva para os investidores". Así, asegura que "as empresas de todos os sectores reclaman maiores facilidades tanto na adquisición de solo como na tramitación das autorizacións ou no apoio público". Trátase, en definitiva, de "incentivar a instalación de empresas, de xeito que ningunha traba administrativa poida obstaculizar o crecemento da Galiza nin minguar a súa capacidade de competir coas moi favorábeis condicións de implantación empresarial que ofrecen outras zonas limítrofes" (en referencia, non explicitada, a Portugal). E para acadalo, o PP avoga por modificar unha serie de leis, algunhas de xeito substancial, mesmo as aprobadas polo propio Partido Popular. Esta auto-corrección, segundo nos afirma a CIG, é "a constatación do seu fracaso, ao facer unha auténtica emenda á totalidade das súas propias políticas pasadas". [Podes ler a reportaxe íntegra no número 268 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques habituais]


Summary: Con até catro nominacións acode o filme de Oliver Laxe aos Premios Goya. Os actores galegos Luis Tosar e Santi Prego tamén están nominados.

A gala dos Premios Goya, que decorre na noite deste sábado 25 de xaneiro en Málaga, pode deparar ao filme 'O que arde' o premio a mellor película, mellor dirección (Oliver Laxe), mellor actriz revelación (Benedicta Sánchez) e mellor fotografía (Mauro Herce). O filme de Laxe compite por facerse co Goya a mellor longametraxe con 'Dolor y gloria', 'Intemperie', 'La trinchera infinita' e 'Mientras dure la guerra'. No premio a mellor dirección, ademais Oliver Laxe están nominados Jon Garaño, Aitor Arregi e José Mari Goenaga; Pedro Almodóvar e Alejandro Amenábar. Benedicta Sánchez tamén está nominada pola obra de Laxe ao premio á mellor actriz revelación; mentres que o actor galego Santi Prego está nominado polos filmes 'Mientras dure la guerra' e 'Quen a ferro mata', coproducida por Vaca Films e ambientada na Galiza. Por esta película tamén opta a mellor actor principal Luis Tosar. Na nominación a mellor fotografía tamén se atopa 'O que arde', con Mauro Herce; mentres que 'Quen a ferro mata' leva nas súas nominacións mellor son cos nomes do galego David Machado, Yasmina Praderas e Gabriel Gutiérrez. O director lugués David Fidalgo tamén estará nos Goya pola súa obra 'Homomaquia', nominada a mellor curtametraxe de animación. 'O que arde' vén de ser premiado este mesmo mes como mellor filme europeo na XII edición dos Premios Gaudí da Academia del Cinema Català e é xa o filme galego con maior número de espectadoras ao superar a cifra da histórica 'Sempre Xonxa', de Chano Piñeiro. En novembro de 2019, o filme de Laxe pasaba das 62.500 persoas que viron a longametraxe en salas.


Summary: A dirección ordena reter persoas que querían denunciar outra nova situación de colapso e manda retirar carteis alusivos á folga para "velar pola intimidade e respecto dos doentes" e "por cuestións de asepsia e limpeza".

O persoal sanitario das Urxencias do Hospital Clínico de Santiago vai camiño da súa duodécima semana de folga. Reivindica máis medios, máis persoal e máis espazo para mellorar unha asistencia que, segundo denuncian, está a ser afectada gravemente. Advirten dos continuos "colapsos", a "saturación" e as longas esperas de ducias de doentes nos corredores, circunstancia que levou a Fiscalía a investigar a morte de dous pacientes a principios deste ano. As imaxes dos corredores ateigados e das protestas do persoal saltaron aos medios nas últimas semanas; a xerencia prohibiu esta semana as gravacións en Urxencias e requisou carteleríaAs imaxes de corredores ateigados de padiolas, cadeiras de rodas e pacientes e familiares agardando saltaron a numerosos medios e deitaron luz sobre unha situación denunciada desde hai tempo polos usuarios. Xuntáronse aqueles vídeos e fotografías coas das mobilizacións e esta semana usuarios e profesionais denuncian que a xerencia da área sanitaria de Santiago prohibiu as gravacións nas Urxencias e retirou pancartas de protesta colocadas polo persoal en folga, unha medida que a dirección atribúe a unha normativa implantada desde hai anos.Foi persoal de seguridade do servizo de Urxencias quen retivo a principios desta semana persoas que pretendían denunciar publicamente un novo colapso e tamén quen retirou este venres pancartas que advertían aos pacientes dos motivos da folga. Así o denuncian os afectados. A Asociación de Pacientes e Usuarios do CHUS denuncia que o persoal de seguridade actuou "por orde da xerencia" coa intención de "impedir a denuncia pública da situación baixo a escusa de que non se poden sacar documentos gráficos dos corredores sen autorización dos pacientes". Desde a xerencia advirten de que a súa intención é "velar rigorosamente pola intimidade e respecto á imaxe dos pacientes que acoden" aos seus centros. Por iso, di, non consente "a toma de imaxes de pacientes sen o seu consentimento expreso e en ningún caso a entrada de cámaras en zonas de hospitalización e probas por respecto aos doentes". A Asociación de Pacientes do CHUS acusa a xerencia de buscar "escusas" para "impedir a denuncia pública"; a dirección di que "vela pola intimidade e respecto dos doentes"A asociación de usuarios considera "alarmante" que "para evitar a defensa de dereitos fundamentais das persoas se utilice a vulneración inexistente dun dereito que a asociación nunca transgrediu". "Sempre preservamos a identidade dos pacientes maltratados no servizo e utilizamos medios que impiden a súa identificación como destinatarios de servizos sanitarios", explica a entidade, que adoita difundir imaxes cos rostros pixelados ou tras unha bandanegra que oculta a súa identidade. Para a asociación de pacientes, a conduta da xerencia é "autoritaria e antisocial" e só pretende "silenciar" as súas denuncias "dunha realidade que os responsables sanitarios queren que se manteña oculta". Da mesma opinión é Fátima Nercellas, médica de Urxencias e delegada sindical de persoal, que denunciou a retirada de pancartas reivindicativas na mañá deste venres, tamén por parte do persoal de seguridade, que xustificou a súa acción nas "ordes da xerencia". "Non queren que se saiba o que pasa e a repercusión mediática da situación é o que lles amola", explican fontes do persoal sanitario. A xerencia ordenou retirar carteis que advertían aos pacientes dos motivos da folga e que foron devoltos ao persoal ás poucas horas"O que se pretende coas pancartas é explicarlles aos pacientes as cousas, aclararlles que non é a folga quen provoca saturacións ou colapsos no servizo, senón ao revés", engade Nercellas, quen levou á Fiscalía o caso das dúas mortes tras longas esperas dos pacientes nos corredores. "Non estás no pasillo porque estemos en folga; estamos en folga porque estás no pasillo", reza un dos carteis retirados a primeira hora do venres. Pasado o mediodía, todos os que foran requisados foron devoltos ante as queixas dos profesionais mobilizados. Desde a xerencia aseguran que, "por respecto aos doentes e por cuestións de asepsia e limpeza non está permitida a colocación sen permiso de cartelería nas paredes das zonas asitenciais en todo o complexo hospitalario". Así, e en canto aos dous paros convocados en Urxencias —o que secunda o persoal sanitario e o secundado en exclusiva por médicos—, a dirección lembra que os comités de folga "teñen carteis dispostos en zonas exteriores, nas salas de espera do propio servizo e noutras zonas do resto do hospital".


Summary: A borrasca 'Bela', que deixou nas últimas horas refachos de vento de forza 7 e 8 no mar, e ondas de máis de 8 metros, obrigou unha vintena de buques mercantes e cargueiros a buscar refuxio nas rías galegas.

Así, ao abrigo das illas Cíes, na ría de Vigo, atópanse fondeados case unha decena de buques que se atopaban en tránsito, con destino a portos do norte de Europa. Entre eles hai varios cargueiros, un portacontedores e dous barcos de transporte de produtos químicos e combustíbel. Tamén na ría de Pontevedra, ao leste do arquipélago de Ons, buscaron refuxio catro cargueiros con bandeiras de diferentes países; e, ao leste de Fisterra, tamén fondearon cinco buques cargueiros para abrigarse do temporal. Por outra banda, no ría de Ares buscou refuxio outro barco, mentres que varios buques máis, que tiñan como destino os portos da Coruña e Ferrol, están tamén fondeados ao abrigo desta ría á espera de poder atracar nas terminais onde dirixíanse. As costas galegas atópanse baixo aviso vermello, na Mariña, a costa da Coruña norte e a Costa da Morte, por ventos de forza 7 a 8, e ondas de entre 8 e 10 metros. Tamén hai aviso laranxa nas Rías Baixas, por ventos de forza 7 e ondas de 5 metros.


Summary: No Sermos217, xa na rúa, entrevistamos Carmen Santos, secretaria xeral de Podemos Galiza. Fala dos resultados de En Marea, do debate sobre a natureza desta organización política e da lideranza de Luís Villares. Eis un avanzo da conversa.

Luís Villares é o líder de En Marea ou o seu estatus como dirixente tería de pasar por un congreso? Eu creo que, máis alá de que non exista unha secretaría xeral dentro do que En Marea, a día de hoxe a persoa que lidera este proxecto sen lugar a dúbidas é Luís Villares. Está lexitimado por unha votación democrática como candidato e a día de hoxe é, pois, a cara que mellor representa o proxecto. Penso que iso non está en cuestión. O formato ou a maneira en que vaia acabar de se consolidar En Marea pois xa o iremos vendo co tempo. Se houbese un congreso neste momento sería o teu candidato a secretario xeral? O meu, si. O meu e o de moitísima xente de Podemos. No caso hipotético de que houbese terceiras eleccións xerais, En Marea concorrería como partido instrumental? Pois habería que o ver nese momento tal e como estivera o escenario político e todo dependerá do que fose mellor para as galegas e os galegos, partindo de se facilitaría o grupo parlamentar [a súa constitución], aínda que parece que non, pero habería que sentarse e ver. A íntegra da entrevista, unha dupla páxina, tela ao teu dispor no Sermos217, nos pontos de venda habituais e na nosa loxa.


Summary: Seguen rexistrándose incidencias polo paso da borrasca 'Béatrice' polo país.

O temporal non dá tregua na Galiza, que manterá esta cuarta feira e tamén a quinta a alerta amarela en distintas zonas do territorio debido a choivas fortes e ventos con refachos de máis de 80 quilómetros por hora. Tras os centenares de incidencias rexistradas a fin de semana a causa do paso da borrasca Béatrice, seguiron rexistrándose problemas puntuais no país, malia que en menor medida —por exemplo, o corte da Avenida de Oza, na Coruña, após a caída dunha árbore—. Na terza feira, no seu resumo de valores extremos, Meteogalicia concretou que en dúas estacións luguesas rexistráronse ventos que superan os 100 km/h. É o caso de Penedo do Galo, en Viveiro, que ás 13.40 horas medía ventos de 104,1 km/h, e da Pontenova, onde se rexistraban refachos de 102,6 km/h ás 13 horas. O vento deixa refachos de até 115 km/h en Viveiro e Muras nunha madrugada con ondas de case 4 metros en Baiona En Punta Candieira, Cedeira, ás 15 horas alcanzáronse xeiras de 93,8 quilómetros por hora. No que atinxe ás choivas, a estación de Fornelos de Montes chegou a medir 35,3 l/m2. Aviso para cuarta e quinta feira Meteogalicia mantén aviso amarelo para varias zonas da Galiza esta cuarta feira. En concreto, no Suroeste e o Oeste da provincia da Coruña, a partir das 18 horas, agárdanse choivas localmente moi fortes, acumulando máis de 40 l/m2. Outras zonas do país, como A Mariña, a Montaña de Ourense ou a de Lugo, veranse afectadas en diferentes franxas horarias por ventos con xeiras de máis de 80 km/h. Tamén haberá fortes ventos no mar nas Rías Baixas e Costa da Morte. Esta quinta feira entre as 00 e as 3 horas o Suroeste e o Oeste da Coruña estarán igualmente en alerta amarela por choivas fortes, mentres outras partes do territorio, noemadamente na Mariña e as zonas de montaña, veranse afectadas por ventos fortes.


Summary: O informe do Consello de Contas dese exercicio sitúa en 31% a temporalidade na Atención Primaria. "Os índices continúan sendo altos", advirte. O documento agrega que o gasto nos concertos incrementouse en 3% respecto a 2017, un total de 208 millons de euros.

A temporalidade do persoal do Servizo Galego de Saúde aumentou en 2018 respecto do ano anterior. Así o sinala o Consello de Contas na súa anáise da Conta Xeral do Sergas, un dos informes de fiscalización que o seu conselleiro maior, José Antonio Redondo, entregou esta sexta feira ao presidente do Parlamento galego, Miguel Santalices. No documento, o Consello de Contas advirte que "os índices de temporalidade continúan sendo altos" nese exercicio, situándoos en 43% no caso da atención especializada e 31% na atención primaria. Así mesmo, destaca que a temporalidade medrou respecto ao exercicio anterior, 3% en ambos os casos. En relación a 2017, Contas observa a diminución de 777 efectivos medios de persoal propietario e o aumento de 772 interinos. Ao tempo, "as contratacións temporais de eventuais e substitutos aumentaron en 612 efectivos", un incremento de 7%. Colectivos como Enfermeiras Eventuais en Loita ou Facultativos Eventuais en Loita veñen denunciando a inestabilidade laboral destes profesionais, que poden encadear ducias de contratos ao longo de anos. Máis gasto en concertos Contas tamén sinala que en 2018 o Sergas incrementou o gasto en concertos en 3% en comparación co ano anterior, un total de 208 millóns de euros destinados a esta cuestion. Así o detalla no informe, no que recomenda de novo regularizar concertos que "se manteñen no tempo" sen o "soporte contractual axeitado", así como sen xustificar a súa urxencia. O documento tamén apunta que a actividade concertada supón 5% do seu "gasto real" no exercicio de 2018 e destaca que hai determinados servizos "nos que non se emprega ningunha fórmula contratual". A entidade agrega que se recorre de maneira reiterada ás autorizacións de uso sen, na maior parte dos casos, "acreditar as necesidades urxentes que se pretenden atender". O Sergas limítase a enumerar os servizos necesarios. Dotacións insuficientes A maiores, o ente fiscalizador detecta desaxustes "estruturais" entre o presuposto inicial do Servizo Galego de Saúde e o seu gasto real posterior. Lígao a que dotacións iniciais que se marcan "son insuficientes" para atender eses gastos e salienta que parte deles, de "carácter previsíbel", son sufragados recorrendo ao fondo de continxencia, de natureza extraordinaria. Esta é unha eiva que Contas xa ten advertido en pasados exercicios. No exercicio de 2019, o ente fiscalizador sitúa a financiación adicional en 209 millóns de euros.


Summary: Por cuarto día consecutivo as residencias da terceira idade e os centros de persoas con discapacidade non teñen ningún caso activo de Covid-19. Desde o mes de xullo non gozaban dunha situación igual. A inmunidade permítelles recuperar actividade e maior interacción, mais con prudencia.

Nun momento en que a evolución epidemiolóxica na Galiza volve anotar subas diarias nalgúns dos principais indicadores da pandemia, os rexistros nas residencias de maiores mantéñense a cero. A pasada sexta feira, 16 de abril, Sanidade confirmou que todos os centros quedaban libres de coronavirus tras a alta do único traballador que figuraba nos informes diarios da Administración galega como positivo. Por cuarto día consecutivo, as residencias non rexistran ningún caso de Covid-19, despois de alcanzar, no transcurso da terceira onda, un pico de 466 persoas usuarias infectadas. Foi o 24 de xaneiro, case un mes despois de que se iniciase a campaña de vacinación nos centros da terceira idade da Galiza -o 27 de decembro de 2020- e a piques de se completar a administración da segunda dose, un proceso que a Xunta deu por concluído a mediados de febreiro. O descenso de casos activos por coronavirus nas residencias foi progresivo desde entón. Foi, tamén, o primeiro escenario onde se empezou a observar o efecto das vacinas, até confirmar o que outros países comezaran a avanzar: a efectividade das vacinas sobre o terreo iguala a dos ensaios clínicos. Co paso dos días a inmunidade mudou a realidade dos centros da terceira idade. Os surtos foron a menos e a incidencia da Covid-19 nas residencias descendeu moi por baixo dos rexistros que a pandemia mantivo para o resto da poboación. Coa vacina caeu a virulencia das infeccións e a mortalidade das persoas anciás institucionalizas, un dos principais colectivos de risco e tamén un dos máis castigados polo coronavirus, con 790 persoas falecidas en residencias, residencias integradas e hospitais. Contornos seguros "Hoxe os centros da terceira idade son contornos seguros" afirma a Nós Diario Carlos Dosil Díaz, membro da xunta directiva da Asociación Galega do Sector da Dependencia (Agasede). "Practicamente o cen por cento da persoas residentes e do colectivo traballador aceptaron vacinarse e están inmunizados fronte á Covid, pero o resto da sociedade non o está, polo que debemos actuar con cautela e volver á normalidade de forma responsábel", sen présas, mentres a maior parte da poboación xeral non estea inoculada. "Hai tres meses a situación era alarmante", asegura Dosil, pero a vacina reduciu a taxa de propagación do virus "de maneira sobresaínte" e desterrou os casos de Covid-19 dos centros da terceira idade, "o que levou a Administración a aprobar un novo réxime de visitas que, sen dúbida, marca a diferenza". Maior interacción Para a poboación residente, a vacina supuxo unha gran "tranquilidade", asevera Sonia Jalda, voceira do colectivo Traballadoras de Residencias da Galiza (Trega). "Unha tranquilidade enorme. Para poder saír, acompañar os seus familiares e recuperar certas actividades fronte á deterioración cognitiva" que moitas persoas sufriron despois de tantos meses en condicións de confinamento ou semiillamento. Segundo explica, a vacina tamén trouxo de volta ás residencias usuarias que durante os meses máis duros da pandemia abandonaran estes centros, e incluso deu acceso a de novo a quen levaba anos agardando unha praza. "As residencias volven estar cheas. Con listas de espera de máis de tres anos, os ocos dispoñíbeis a causa dos falecementos estanse ocupando de novo", di. Nun escenario máis favorábel, as actividades que se viñan desenvolvendo de forma individual comezan a recuperar o formato grupal. A terapia ocupacional e as sesións de fisioterapia volven funcionar nos seus propios espazos. Mais cada centro estabelece as súas propias dinámicas. "Aquí aínda non recuperamos os grupos de vello nos que podían participar até 20 persoas usuarias. Traballamos en grupos burbulla. Para comer, para ir ao ximnasio, para pasear polo entrada principal, cada residente vai coas da súa planta", describen a Nós Diario desde unha residencia da contorna de Lugo. Este centro vén de ampliar as visitas, de abrir o espazo da cafetaría e de retomar as saídas ao centro da vila. "Van felices. Por quendas, en grupos reducidos e sempre acompañadas. O primeiro día había nervios e emoción. Hai máis interacción, máis flexibilidade, pero o risco segue aí", manteñen. Un modelo para o futuro A pandemia vai supor cambios na atención á terceira idade, afirma Carlos Dosil. "As persoas maiores teñen que ser protagonistas. Hai que involucralas e escoitalas. A atención terá que ser personalizada e isto vainos obrigar a represar a arquitectura dos espazos, a necesidade de especialización e de recursos humanos. Exixirá máis investimento, pero é básico e crucial". Lei de residencias e inspección eficaz O colectivo de Traballadoras Residencias da Galiza reclama un novo modelo de atención á dependencia e á terceira idade, dotado de instrumentos legais e de recursos suficientes. "Estamos igual que antes da pandemia", defende Sonia Jalda. "Falta persoal, incúmprense as ratios, non se cobren licenzas nin baixas nin permisos retribuídos. Nada. E está claro que este modelo non funciona". Jalda reivindica "transparencia" e unha lei de residencias que regule o sector. "Ademais, a Administración debe garantir o cumprimento dunhas ratios adecuadas, e antes, dunhas valoracións de dependencia apropiadas, pendentes desde hai un ano".


Summary: Os cinco capitáns do equipo coruñés compareceron para sinalar que, polo de agora, non hai expectativas de cobro. O prazo que dan finaliza o 31 deste mes,día no que deben enfrontarse ao Arouca nun amistoso.

Compareceron os cinco capitáns do Real Club Deportivo da Coruña: Manuel Pablo, Aranzubía, Laure, Juan Domínguez e Bergantiños. Unha imaxe de unidade en rolda de prensa para afirmar que se antes do 31 deste mes (a cuarta feira, mércores) non teñen garantía de que van cobrar o 100% do salario que se lles adebeda, non farán a xira por Portugal. Un mal menor ante outra ameaza maior: as denuncias por impago presentadas polos futbolistas sitúan o Depor ao bordo do descenso administrativo se non hai acordo. Manuel Pablo: "É algo que vén de lonxe e deixouse para última hora. Non lle atopamos sentido a ir a Portugal se non se chegou a unha solución para o problema" Os capitáns do equipo herculino insisten en que "non aspiramos a cobrar agora", senón a que se lles dean garantías de que van cobrar. Iso si, o 100% do que se lles adebeda. Unha cantidade de por volta dos 11 millóns de euros. "Agora fican dous días..." Manuel Pablo afirmou: "Seguimos á expectativa. Pensabamos que cando nos fósemos de vacacións isto íase solucionar, mais non se tomaron decisións. Agora fican dous días e agardamos que se solucione. É algo que vén de lonxe e deixouse para última hora. Non lle atopamos sentido a ir a Portugal se non se chegou a unha solución para o problema. Imos adestrar pola mañá, mais non viaxaremos. Agardamos que haxa unha solución"


Summary: Como é tradición desde hai 40 anos, o concello da comarca pontevedresa celebra esta fin de semana unha nova edición da Festa do Viño. Uns festexos caracterizados pola súa forte aposta musical (actuará o grupo Treixadura), deportiva e cultural.

O concello de Barro celebra a 40º edición da súa Festa do Viño por todo o alto. Os festexos, que comezaron a pasada quinta feira, prolongaranse ao largo de toda a fin de semana e estarán cargados de ineludibéls citas gastronómicas e musicais. No ámbito vitivinícola, esta sexta feira día 14 inaugurarase o XIV Certame de Viños da D.O Rías Baixas. O grupo Galifunk será o encargado de amenizar a apertura dos stands que terá lugar ás 21 da noite. A cata de viños será máis madrugadora na xornada do domingo, as persoas asistentes poderán degustar desde as 10.30 da mañá, no recinto do pazo, este manxar. Ademais de gastronomía, a festividade dará oco a unha grande oferta musical caracterizada polo seu eclecticismo. O cartaz acolle tanto a diversidade de grupos de música tradicional como as orquestras máis recoñecidas do mundo da verbena. No referente a este primeiro ámbito melódico máis achegado á cultura popular galega, esta sexta feira ás 20.30 horas actuará o grupo de danza Amor Ruibal; o día 15, ás 19.30 horas, as Pandereteiras da Asociación Peñaflor darán un concerto no Pazo da Crega; e o domingo, ás 21.30 da noite, a recoñecida banda Treixadura porá feche á festividade. No que atinxe á verbena, este día 14 ás 22 horas actuarán o Combo Dominicano e Los Satélites e o sábado, á mesma hora, as orquestras Gran Parada e Ritmo Joven. Entre tanto viño e tanta música tamén haberá tempo para os deportes e a cultura. Durante os tres días de festexos restantes realizaranse dous torneos de fútbol e un de tenis, así como o VII Certame de Pintura Rápida e a VII Xuntanza de Vespas, Lambrettas e Motos Clásicas.


Summary: Iván Puentes encabeza o proxecto Novo socialismo galego. Aínda que asegura non ter decidido se se candidatará ás eleccións primarias no PSdeG recoñece que botaron a andar colectivamente esta iniciativa perante a "necesidade de democratizar" o partido.

Iván Puentes foi alcalde de Fene e actualmente é a cabeza máis visíbel do proxecto 'Novo socialismo galego'. Após o acordo entre Ferraz e O Pino --que adía a consulta á militancia até o mes de setembro-- critica que "unha diferenza de procedementos" estea a servir de "coartada" para retrasar a celebración do Congreso nacional do que sairá a nova Secretaría xeral d@s socialistas de Galiza. El propio apunta que para daquela terán pasado "11 meses" desde o "dramático retroceso electoral" nas eleccións á Xunta de Galiza. Unha queda de apoios que entende se debe a que o PSdeG "está desaparecido" e a "decisións" adoptadas "pola dirección do partido" que mesmo eran "difíciles de entender" para a propia militancia. Finalmente non haberá consulta á militancia até setembro. Como valora o acordo entre Ferraz e o PsdeG? Estamos á espectativa de ver como se concreta finalmente. O acordo que adoptou o Comité nacional debe ser ratificado polo Comité federal do PSOE en xullo. Estamos espectantes por ver que pasa nese Comité federal e desexando que desta volta, por fin, despois de adialo tres veces, que sexa a definitiva e que o PsdeG en setembro poida realizar ese Congreso extraordinario e renovar o seu proxecto político mediante o procedemento que reclama a militancia do PsdeG que son as eleccións primarias. Ese tirapuxa entre Madrid e O Pino está a retrasar unha demanda da militancia que reclama maiores cotas de decisión. Como valoran as bases ese confronto?Os militantes o que non entenden ou o que non entendemos é que unha discusión de procedementos estea a servir sistematicamente para adiar indefinidamente a necesaria realización do Congreso nacional. Cando cheguemos ao mes de setembro levarán decorridos11 meses desde as eleccións e de que o PsdeG-PSOE experimentase ese dramático retroceso electoral. 11 meses agardando para adoptar no seo do partido as decisións que correspondan a ese novo tempo político. Creo que non se entende que esta diverxencia no procedemento sirva de coartada. En todo caso é unha pena que isto non se tivese resolto no último Congreso federal, o de Sevilla, onde si se debateu unha emenda para incorporar as primarias aos estatutos malia que foi rexeitada mesmo por delegadas e delegados de Galiza. "Todos os militantes están convencidos da necesidade de democratizar máis o PSOE" Cre que se modificarán finalmente os estatutos para incorporar de maneira ordinaria as primarias?A executiva federal así o manifestou publicamente. Dixo que habería dous procesos, primeiro esta discusión no Comité federal e despois a modificación de estatutos na Conferencia política do partido a realizar no mes de outubro e, a partir de aí, comezar a elixir os secretarios xerais a través dun procedemento de eleccións primarias. Se Galiza o fai e cumpre a data do mes de setembro debería aprobarse unha excepción para Galiza antes de se modificaren os estatutos. Non sei cando será o que si estou certo é de que eses estatutos se modificarán. Pois hoxe a demanda de primarias é un sentimento amplamente maioritario. Todos os militantes están convencidos da necesidade de democratizar máis o PSOE, de que a militancia teña moita máis capacidade de decisión. As primarias, nese senso, son un destes elementos, mais é certo que non é o único. Precisamos un partido moito máis moderno, adaptado aos tempos en que a sociedade está pedindo cada vez máis democracia. Lidera vostede o movemento 'Novo socialismo galego'. Pensa presentar formalmente a súa candidatura á Secretaría Xeral do PsdeG?Haberá que o ver. Non é que xa teñamos unha decisión adoptada e non a queiramos dicir. Para nada. É por unha cuestión de coherencia. Defendemos que o novo PSOE como eixo fundamental da esquerda deste país, como partido de referencia, pasa por ese maior protagonismo e capacidade de decisión da militancia. De nada serviría que dixeramos isto e comezaramos ese camiño facendo o de sempre. "A solución pasa por construír ese novo proxecto e iso só configurándomos liderados colectivos, na direccón mais tamén nas localidades" Ten falado da necesidade de se xeraren liderados colectivos, colexiados...O PSdeG foi sempre un partido de colectivos, de grupo, de traballadores... fronte á dereita que é un partido de elites. Nos últimos tempos isto tense desvirtuado, practicamente en todos os partidos políticos. Creo, sinceramente, que o problema do PSOE é un problema de liderado. Mais só nunha parte. Hai que mudar líderes e caras mais tamén a maneira de funcionar. Iso non se fai cunha soa persoa cambiándoa porque estea queimada. A solución pasa por construír ese novo proxecto e iso só se consegue configurándomos liderados colectivos, na direción mais tamén nas localidades. Que propón 'Novo socialismo galego' para este Congreso quer no eido ideolóxico, quer no orgánico?Politicamente o PSOE ten unha asignatura pendente que é a de ser alternativa ao Partido Popular. Creo que os cidadáns non nos viron como tal nas últimas eleccións. Non viron no PSOE a solución aos problemas do día a día. Precisamos un proxecto político que crea no público, en medidas diferentes con outras solucións para a crise. Que crea no poder das administracións para solucionar os problemas do día a día...Neste senso ese novo socialismo para nós ten que ter dous eixos básicos. Dunha banda o galeguismo pois ten que incorporar ao seu día a día ese sentimento --evidentemente de pertenza ao Estado español-- mais tamén de identificación con Galiza. Doutra a esquerda. "Nos últimos tempos creo que a dirección do partido tense afastado da ideoloxía dos seus militantes" O PSOE apoiou reformas que afectan directamente á cidadanía como a reforma das pensións. A reforma laboral ou da lei de caixas. Ideoloxicamente hai que reposicionar o PSdeG? O PSOE non ten que facerse máis de esquerdas. A súa militancia é clarisimamente de esquerdas e non precisa reposicionarse. Teñen clara a súa ideoloxía. Nos últimos tempos creo que a dirección do partido tense afastado da ideoloxía deses militantes e teñen adoptado decisión que evidentemente foron difíciles de comprender non só para a sociedade senón para os propios militantes que non entenderon que estaba a facer o PSOE.


Summary: As persoas usuarias teñen a percepción de que o Estado ten na mente o desmantelamento dos camiños de ferro na Mariña.

Chegou tarde. Deseñado como unha infraestrutura de uso militar pensada para a comunicación da área cantábrica coa base militar de Ferrol, cuestión que aínda se observa con claridade no seu trazado e estrutura construtiva, os primeiros traballos iniciáronse á volta da primeira década do século XX. Sometido a diversas paralizacións, o que provocou unha intensa contestación nas comarcas da Ferrol, Ortegal e A Mariña, o seu impulso máis decisivo coincidiu cos anos finais da ditadura de Primo de Rivera e o primeiro bienio republicano, ficando de novo paralizado até finais dos anos corenta, pospoñéndose a abertura de todos os seus tramos a mediados dos anos sesenta, nunha viaxe que contou coa presenza do ditador Francisco Franco. Máis de 70 anos de retraso, unhas estacións e apeadoiros alonxadas dos núcleos urbanos, unha escasa oferta de liñas e fundamentalmente a falta de vontade política das administracións publicas por potenciar este tipo de transporte, agravaron a situación. A ausencia de interventores está provocando que as e os pasaxeiros viaxen gratis en diversos tramos do ferrocarril e mesmo na totalidade do percorrido A pasada semana, José María Elorza Rodríguez apresentaba unha reclamación contra Renfe após viaxar o xoves 14 de Setembro entre Ferrol e Ribadeo sen que ao longo do traxecto de máis de tres horas se presentará ningún interventor para proceder ao cobro da súa viaxe. Non foi un caso único, ese mesmo día, arredor doutros trinta pasaxeiros que fixeron o mesmo traxecto de José María ficaron sen pagar o seu billete diante da ausencia de persoal para proceder ao cobro dos billetes, ausencia que non é un novidade e que vén sendo denunciada con anterioridade por outras usuarias desde o mes de marzo. Segundo sinalan desde a Plataforma pola defensa do ferrocarril Ferrol-Ribadeo, a supresión dos interventores era "un feito nos trens de proximidades, pero agora tampouco van nos rexionais, cando é unha figura moi importante para a seguridade da viaxe e para a información do usuario. Pero é máis, a falla de interventores deixa o servizo sen estatísticas de viaxeiros, o que favorece a política do goberno de desmantelar o servizo". O deterioro dos servizos ferroviarios de vía estreitan avanzan a un ritmo insostíbel na Mariña. A frecuencia dos retrasos, con anterioridade situados entre dez e quince minutos, superan xa a media hora, as cancelacións están a se converter na norma, nuns casos por fallo de material e noutros por avarías nas maquinas, o que obriga as viaxeiras a completaren a ruta noutro transporte público, mais tamén en taxi, o que dilata aínda máis a viaxe. Na mesma liña explícase os incidentes acontecidos neste tramo de vía nos últimos meses, sinalándose aqueles derivados da antigüedade tanto dos vagóns ou das maquinas, aparellos que chegan á zona con moitos anos e que son reutilizadas case sen mantemento. Segundo os dados que fornece a Plataforma pola Defensa do Ferrocarril Ferrol-Ribadeo, desde xuño lévanse contabilizado arredor de noventa incidencias nos tramos correspondentes á Mariña; porén, os niveis de ocupación rexistrados nos meses de verán foron especialmente altos. Son moitas as persoas convencidas que detrás deste abandono agóchase un plan deliberado por parte do goberno central e autonómico para acabar co ferrocarril na Mariña Son moitas as persoas convencidas que detrás deste abandono agóchase un plan deliberado por parte do goberno central e autonómico para acabar co ferrocarril na Mariña. O propio José María Elorza, após presentar a reclamación contra Renfe, non dúbida en afirmar "o que están facendo é desmantelar o servizo porque doutro xeito é inexplicábel que estea pasando isto", nunha dirección que xa fora apuntada por diversas forzas sociais e políticas da comarca. Á volta do mes de xuño Ana Pontón, nunha visita á zona no mes de xuño, non dubidaba en sinalar o Estado como responsábel do deterioro no tren da zona, cuestión que xerou diversas iniciativas no parlamento e mesmo unha resolución unánime na que se esixía o traslado á Xunta das competencias sobre o mesmo, aspecto que os nacionalistas viñan demandando desde a primeira lexislatura de Francisco Rodríguez no Congreso des Deputado. O tren da costa, como é popularmente coñecido polos veciños da zona, agoniza e só unha acción urxente e decidida pode evitar o seu desmantelamento definitivo.


Summary: Coa aplicación deste regulamento, a consellaría de Sanidade "será incapaz" de cumprir cos prazos máximos de 60 días para intervencións cirúrxicas, e de 45 días nas consultas, polo que CIG-Saúde recalca que o que se procura é dar "maior participación" á sanidade privada

O anteproxecto de lei de garantías de prestacións sanitarias agocha "o fracaso das políticas levadas a cabo nestes catro anos" e pón en cuestión o mantemento dunha sanidade pública e gratuita. Denúnciao a federación de Saúde do sindicato CIG, que considera "unha desfeita" a norma presentada polo PP, da cal subliñan que vén consolidar o Plan de ordenación de recursos humanos, que "só pretende eliminar emprego público e desregularizar a normativa vixente de dereitos e obrigas" do cadro de persoal. Acrecentan desde o departamento que encabeza María Xosé Abuín que a taxa de reposición do 10% --de cada dez prazas vacantes só se cubrirá unha-- "pón en risco" a prestación sanitaria e torna "inviábel" o mantemento do servizo público. Coa aplicación deste regulamento, a consellaría de Sanidade "será incapaz" de cumprir cos prazos máximos de 60 días para intervencións cirúrxicas, e de 45 días nas consultas, polo que recalcan que o que se procura é dar "maior participación" á sanidade privada. "Con que criterios se decidirán as prioridades das persoas enfermas?", pregúntanse en CIG-Saúde, reflexionando que se tal decisión fica en mans de empresas privadas terán acceso á sanidade "por orde de rendabilidade económica". Quéixanse desde a federación da central nacionalista de que o PP persegue con tal normativa "o desmantelamento" dos hospitais comarcais, deixar de prestar a atención sanitaria domiciliaria e "limitar" o acceso á sanidade a persoas con menos recursos ou que vivan no rural da Galiza.


Summary: O xornalista e investigador en comunicación comentou, nunha nova sesión do programa Diálogos desde a periferia que organiza a Fundación Galiza Sempre, que a extrema dereita empregou "discursos de ocio, racismo e xenofobia" aproveitando o escándalo para gañar notoriedade.

O xornalista e investigador na área da Comunicación Jonathan Martínez explicou que malia que "a represión é un precio moi alto a pagar, é a única forma de dar visibilidade a unha inxustiza". Así se manifestou ao respecto dos procesos xudiciais que existen no país contra activistas que exixiron a devolución do pazo de Meirás ou a Casa Cornide ao pobo. O experto foi o protagonista na xornada "A xustificación mediática da extrema dereita" coa que a Fundación Galiza Sempre -en colaboración coa Deputación da Coruña- retomou a iniciativa Diálogos desde a periferia após o paro polo Nadal. Na sesión telemática, Martínez reflexionou da man de Lucía Veciño sobre a realidade galega e o panorama do fascismo a nivel mundial. Nunha pregunta, Veciño expuxo o tema da asunción por parte da sociedade dun goberno por parte dun ex ministro do ditador Franco e da loita por recuperar o patrimonio público que está en mans da familia deste, ante o que Martínez comentou que "temos interiorizado un pensamento de libre mercado na que o votante é un consumidor que ve as opcións como unha máis". "Así é normal que o fascismo apareza", engadiu, defendendo a labor que se ten feito e se está a facer por recuperar os bens. Camiño da desaparición? A nivel global, o investigador dixo confiar en que a extrema dereita camiñe cara unha desaparición ou, cando menos, unha rebaixa da súa repercusión actual. "O caso grego foi paradigmático porque foi exemplo do que estaba por chegar co ascenso de grupos como Amencer Dourado; agora hai un repregue desa corrente e é posíbel que o sistema continúe nese camiño porque a extrema dereita xa tirou partido da situación". Na súa opinión, nun futuro podería suceder o mesmo no Estado español, aínda que polo de agora "Vox conseguiu que moita xente comezara a sentir orgullo de cousas que antes case daban vergoña". En calquera caso, na súa intervención aludiu a algunhas das chaves polas que o fascismo -que mesmo deu en chamar "novo comunismo de dereitas porque se articula en base a demandar cousas arredor da grandeza nacional"- acadou posicións tan predominantes no mundo. "As propostas máis escandalosas teñen máis atención nos medios porque o escándalo vende; por iso vimos discursos de odio, racistas e xenófobos ocupando espazo", resumiu. No tocante ao asalto do Capitolio nos EUA, o tamén xornalista advertiu de que a xente non pode quedar só coa idea de que Trump forneceu unha plataforma para expresarse "aos desherdados brancos". "É demasiado simplista e evita lembrar que a dereita e a extrema dereita alí están capitaneadas polas elites", remarcou.


Summary: Un 23% de desemprego, 33.000 fogares sen ingresos, 90.000 familias con todos os seus membros sen traballo e 22.000 moz@s emigrad@s entre 2009-2011. As forzas da oposición advirten que de non mudar as políticas Galiza vivirá "unha hecatombe". En troca, o PP gaba as 'bondades' do capitalismo do que, din, "continúa a mellorar as condicións de vida da poboación mundial".

Pedro Puy referíase esta segunda feira a unha "brincadeira" dos anos de Guerra Fría en que o marxismo concibía a caída do capitalismo como unha "predición científica". Para o voceiro popular, "a historia deixou en evidencia a capacidade científica do marxismo" ao asegurar que foi este o sistema que saiu triunfador da orde bipolar mentres o comunismo esmorecía. Entre 2009 e 2011 máis de 20.000 moz@s emigraron, isto é o 40% das persoas que naceron nese mesmo período Ao igual que naquela altura, continuaba Pedro Puy, os grupos da oposición (tal que a URSS) albiscan o fin do réxime após "o estalido social" que devirá dunha "situación económica e social cada vez máis difícil" e rematará cos gobernos do Partido Popular na Galiza e Madrid. O pronostico facíao o portavoz de AGE, Xosé Manuel Beiras nunha entrevista concedida á Cadena Ser. Ao igual do que el, BNG e PSdeG aseguraron esta segunda feira en senllas comparecencias de imprensa que será preciso "un xiro de 180º se non queremos esa hecatombe política e social" --apuntou o portavoz nacionalista Francisco Jorquera. Os últimos dados tiradas da Esquisa de Poboación Activa (EPA) reflicten "unha situación verdadeiramente dramática" e "a constatación dun fracaso". En troca, desde o Partido Popular aseguran que o sistema capitalista --trunfador da Guerra Fría, acrecentou Pedro Puy perante a imprensa-- "continúa a mellorar as condicións de vida da poboación mundial" como único garante de benestar social. PSdeG exixirá a comparecencia parlamentar de Núñez Feijóo para explicar a súa política de emprego Malia a fachenda do popular, os dados non din o mesmo para aquel@s que lles quedaran dúbidas da faciana máis crúa do sistema dominante. As estatísticas deixan 90.000 fogares con todos os seus membros en paro e 33.000 que carecen de ingresos a fin de mes. No que vai de goberno Feijóo máis de 22.000 moz@s abandonaron Galiza na procura dun posto de traballo e 23 de cada 100 persoas fican sen traballo contribuíndo á formación daquel exército industrial de reserva ao que se refería Karl Marx no século XIX.


Summary: Se o Govern asina un decreto formal de convocatoria dunha nova consulta para o 9-N, e se esta nova consulta fose arredor da pergunta orixinaria do referendo, Madrid voltaría a recorrer ao TC e se inviabilizaría toda hipótese de a populación catalá exercer o seu direito a decidir.

O novo ministro de Xustiza, Rafael Catalá, de talante aparentememente menos agresivo do que o seu antecesor, deixou claro, porén, que Madrid recorerrá a consulta alternativa do 9-N se o Govern teima en perguntar á populación catalá se quer que Catalunya se converta nun Estado independente. Madrid considera que unha pergunta desta caste está viciada de inconstitucionalidade e levaría con toda seguranza a consulta ao TC. O mero feito de apresentar o recurso envolvería a suspensión da convocatoria por espazo de no mínimo 5 meses. Na súa comparecencia desta mañá, Mas afirmou que a votación se fará "dentro duns marcos legais preexistentes de participación cidadá" e non sobre a lei de consultas que o Parlament aprobou en Setembro. En realidade, o presidente da Generalitat non quixo desvelar as claves da súa estratexia para non "facilitar" as cousas ao Estado. O presidente da Generalitat non quixo desvelar as claves da súa estratexia para non "facilitar" as cousas ao Estado Javier Pérez Royo, constitucionalista consultado pola SER, cualificou de "pueril" a estratexia de Mas -por non ter ningún recorrido legal- e mostrou-se certo de que unha nova convocatoria sería levada polo Goberno de Rajoy ao Constitucional. Así as cousas, Mas podería optar por non asinar un novo decreto de convocatoria formal da nova consulta, considerando que xa ten o paraugas legal dos artigos da Lei de Consultas non recorridos polo Estado español. Mas anunciou no seu discurso desta terza feira que o 9-N se poderá votar en locais oficiais -dependencias da Generalitat-, con urnas e con papeletas. Non será preciso utilizar censo ningún, pois as e os eleitores se poderán rexistar -usando o seu documento de identidade- no mesmo acto da votación. Se non hai convocatoria formal, o 9-N podería revestir un carácter basicamente simbólico, de convocatoria cidadá, previo a unhas eleccións que terían carácter de referendo plebiscitario. E as outras forzas políticas? Esta xogada política de Mas vén precedida da cimeira falida decorrida na tarde-noite da segunda feira. Nela as forzas pro-consulta non deron o seu apoio a esta nova proposta do president da Generalitat. Mas si é posíbel achar matices. Así, a CUP deixou entrever que si apoiará a consulta alternativa promovida por Mas se de deren unha serie de condicións -basicamente darlle a maior formalidade posíbel e que non deveña nun acto pre-eleitoral de CiU-, mentres que ERC voltaba a asinalar a súa aposta nunha declaración unilateral de independencia, mas sen fechar inteiramente a porta a apoiar que o 9-N se produza algún tipo de consulta. Podemos-BCN: "A proposta de Mas é unha estratexia máis da casta" Quen si se afasta claramente do Govern é ICV. A formación ecosocialista liderada por Joan Herrera non quer saber nada de consultas alternativas e propón un acto simbólico: formar colas o 9-N perante os colexios eleitorais fechados para visibilizar que o pobo catalán non pode exercer o seu dereito a decidir. Por súa parte, o círculo barcelonés de Podemos optou polo ataque directo ao president da Generalitat: "A proposta de Mas é unha estratexia máis da casta".


Summary: DOCUMENTO | O informe de expertos en Portugal advirte da tipoloxía de lume que asola o norte luso e o país pola mudanza no clima: incontrolable e capaz de crear focos secundarios a dous quilómetros de distancia, propagarse a 6 km/h ou provocar faíscas que son xa a principal causa de ignición Os incendios de outubro en Portugal xeraron unha nube que evitou unha catástrofe maior en Galicia

Mentres en Galicia continúan as comparecencias na comisión creada no Parlamento tras a tráxica vaga de lume de outubro, o Parlamento portugués analiza xa o segundo informe de expertos que debulla a orixe, causas e circunstancias dos graves incendios que asolaron o noroeste da Península Ibérica nos últimos meses. Unha nova tipoloxía de fogo --máis incontrolable, máis perigoso, máis virulento e máis daniño-- que pon en alerta toda a área ao norte do río Texo polas novas condicións climatolóxicas derivadas do cambio climático, a deficiente xestión do monte, a elevadísima acumulación de combustible vexetal e o uso neglixente do lume, características todas elas comúns a esta área. O relatorio da comisión técnica independente encargada polo Executivo luso tras a traxedia de outono analiza con detalle como son estes novos incendios que afectan de maneira especial ao territorio galego e do norte luso e que obrigan a reformular as políticas para atallalos, máis aínda cando cada vez están más desestacionalizados. Os detalles arrepían.Tal e como relata o último informe dos expertos en Portugal, e como adiantou Praza.gal, a virulencia e a calor provocada por grandes focos no centro de Portugal chegou a crear condicións climáticas propias nesas zonas, xerando unha gran nube e ventos descontrolados que agravaron a situación nesas áreas pero impediron, paradoxalmente, que a catástrofe sufrida no norte do país veciño e en Galicia fose aínda maior. Con todo, o lume que asolou unhas 300.000 hectáreas entre ambos territorios entre o 14 e o 16 de outubro foi "algo nunca visto" na comunidade autónoma, tal e como lembro o director xeral de Política Forestal, Tomás Fernández-Couto. "A formação de focos secundários por projeção de materiais em combustão constituiu um mecanismo importante para a expansão dos fogos"E iso é o que relata o informe encargado polo Executivo portugués. Así, lembra que "a formação de focos secundários por projeção de materiais em combustão constituiu um mecanismo importante para a expansão dos fogos". Tanto que provocou que saltasen "barreiras importantes" e levasen o lume a "territórios agroflorestais pouco habituados á súa presença". É o que explica os focos independentes arrodeados de zonas intactas que se viron en lugares como Chandebrito ou outros da comarca de Vigo aquela fin de semana de outubro, na que mesmos pastizais ou xardíns arderon sen moita explicación. Pero haina. Incendios daquela fin de semana de outubro mesmo superaron encoros e crearon focos secundarios ata a dous quilómetros de distanciaHoubo faíscas ou follas e vexetación en combustión que saltaron dun incendio a outras zonas e provocaron novos focos secundarios. Mesmo a dous quilómetros de distancia. "500-2.000 metros tipicamente separaram o perímetro principal dos incêndios dos focos secundários não absorvidos pelo seu crescimento", explican os expertos. Iso provocou que incendios que se atopaban con encoros lograsen mesmo superalos, como ocorreu no caso das presas do Cabril e Aguieira, que "foram superadas por projeções produzidas pelos incêndios da Sertã e da Lousã", este último, xunto ao de Arganil na mesma data, situado xa entre os dous maiores incendios de sempre en Portugal. É esta virulencia e nova tipoloxía de incendios o que explica as proxeccións e "chuva" de charetas a unha considerable distancia desde a fronte das lapas, así como "a facilidade de ignição do material projetado". Foi esta chuvia de lume a que provocou a aparición de focos illados e repentinos que levaron mesmo a difundir bulos como a de motoristas prendendo lume na contorna de Vigo. A causa de ignición máis común neste tipo de incendios extremos xa non é o contacto coas lapas ou a calor de convección do lume, senón o transporte de faíscasMesmo, como advirte o relatorio portugués, a situación provoca que a causa de ignición máis común neste tipo de incendios xa non sexa o contacto coa fronte de lapas ou a calor de convección do lume, senón o transporte de faíscas. Como exemplo, só o 21,3% dos edificios danados no tráxico incendio de Pedrogão Grande foron afectados polo impacto directo do fogo. Iso permitiu "observar casas e jardins ardidos que distavam 100-200 metros da vegetação florestal, da qual estavam separados por campos agrícolas razoavelmente mantidos". "Ardeu o monte xestionado e o que non, casas, zonas sen vexetación, pastizais... E houbo lapas que foron dando saltos ata chegar ás vivendas", explicaba Fernández-Couto na comisión do Parlamento galego. Ademais, houbo inmobles arrasados que foron afectados por charetas que se coaban por furados nos tellados. A velocidade de propagación dos incendios superou en ocasións os 6 km/h; de non chover, teríanse queimado o dobre de hectáreasOs incendios propagáronse tamén "frequentemente através da copa das árvores" e as velocidades da propagación do lume alcanzou máximas superiores a 3km/h en todos os casos, "por vezes superando 6 km/h" (media dun camiñar normal dunha persoa)e intensidades da fronte de lapas de entre 30.000 e 90.000 kw/m, xa que logo, "três a nove vezes acima da capacidade de extinção com meios aéreos pesados". As prospeccións feitas polos expertos son concluíntes. De non terse producido as chuvias do 16 de outubro, "a área ardida duplicaria" en Portugal naquela fin de semana: teríanse superado as 504.000 hectáreas. A imposibilidade de controlar os novos incendiosE ái outra das claves: as condicións de moitos incendios provocaron que non houbese posibilidade ningunha de combatelos e que as tarefas se centrasen na protección dos bens e das persoas, como din os peritos. "O comportamento do fogo na sua direção de propagação principal (cabeça), ultrapassava largamente a capacidade de extinção, não garantindo condições mínimas de segurança para os intervenientes nem de êxito para as operações", din no documento."A intensidade dos incendios sobrepasa a capacidade de calquera dispositivo de extinción" e obriga a priorizar a protección das persoasExplicábao tamén na comisión do Parlamento galego Edelmiro López, profesor da USC e un dos doce expertos que elaborou o informe técnico en Portugal. "A grande intensidade dos incendios sobrepasa a capacidade de calquera dispositivo de extinción, xa que ningún dispositivo do mundo é capaz, pasado un punto, de combater o lume", explicaba na comisión parlamentaria. Ademais, lembraba queu as estimacións feitas no estudo luso indican que "as posibilidades de controlar" frontes así son de entre tres e 17 minutos desde que se inicia. "A partir de aí, só queda a estratexia defensa: protexer as persoas e agardar a que melloren as condicións climáticas", advirte. Estas alteracións climáticas extremas influenciadas polo cambio climático, como advirte tamén López, "aumentan e incrementan de forma notable, e vano facer máis, o risco de incendios de grande intensidade". "Esas condicións climáticas van ser máis frecuentes o que, unido á elevada acumulación de combustible nos montes, provocan que as posibilidades de controlar o lume se limiten só á súa situación inicial", advirte. Por iso, os expertos en Portugal insisten na necesidade de "encontrar soluções prévias de coordenação e prevenção" ao haber información meteorolóxica que facía prever esas condicións adversas. "Con aquelas previsões meteorológicas severas, justificar-se-ia uma chamada de atenção pública, com outros contornos, eventualmente semelhantes à situação vivida no mês de agosto, em que foi estabelecido o Estado de Calamidade Preventiva", din. Os expertos insisten na necesidade de "anticiparse" aos grandes incendios por medio das previsions meteorolóxicasÉ unha das conclusións do informe, útil tamén para Galicia, e que recorda Edelmiro López: "A solución non vai ser a acumulación de máis medios senón a capacidade de prever eses episodios climáticos extremos e incorporar estas previsións ao dispositivo de extinción para poder dar unha repsosta moi rápida tan pronto se xere un foco". "Non é unha cuestión de maís medios; en situacións extremas que saen de control, é necesario máis coñecemento, ser capaz de anticiparse a estas situacións", explicou en comisión. Pero, "dado que os factores climáticos son un dato", di López, as administracións "débense centrar" no que depende delas. "É o que depende de nós é reducir o combustible acumulado, algo que ten que ver coa xestión do territorio, diminuír o número de incendios e acabar con certas prácticas sociais que perviven no noso medio rural", insiste. Porque, como lembra o informe de expertos de Portugal, "verificou-se que a gestão do combustível terá tido influência na diminuição da intensidade do fogo nos flancos e retaguarda dos incêndios". "A acumulación de combustible en cantidades enormes é importante porque está na orixe de moitos incendios, favorece a expansión do lume", di López, que esta situación de abandono "é especialmente importante hoxe polo cambio climático". "Hai leccións de Galicia e de Portugal que debemos aprender e algunhas figuran no relatorio", avisa o profesor da USC, que lanza outra advertencia clave: "Que alguén me diga se hai algunha diferenza entre a vexetación do sur de Ourense e a do outro lado do Miño". Edelmiro López apunta ao "control da vexetación arbustiva" que acaba sendo combustible para o lume como clave para evitar grandes incendiosDe aí que Edelmiro López insista en reparar na "cantidade de superficie" que se pode xestionar no monte ou que tipos de especies deben prevalecer. Pero sobre todo, no "control da vexetación arbustiva, o que ten que ver cunha axeitada xestión da silvicultura". Ademais, o tamén experto da comisión técnica de Portugal advirte da necesidade, sobre todo en períodos de máximo risco, de "eliminar unha certa promiscuidade do uso do lume como mecanismo de control da vexetación". "Isto non é produto de desequilibrios individuais, hai factores que explican ese uso do lume e hai que tratar de actuar sobre iso", di quen cre que, malia os riscos e a súa gravidade, a actual situación que se vive en Galicia "é unha oportunidade" e un "debate aberto" que se debe aproveitar. Xunta e Goberno de Portugal parecen asumir, ademais, que os métodos actuais xa non son dabondo.


Summary: Un veciño de Santiago de Compostela encontrou escrito nun lateral do coche "Viva España" e o parabrisas traseiro roto en anacos, do que conservaron un fragmento que levaba un autocolante coa bandeira da Galiza.

Os feitos aconteceron durante a madrugada do 23 ao 24 de decembro, cando X.M.T.S. deixara o vehículo aparcado en Santiago de Compostela. Segundo explica, o domingo foi coller o coche e de primeiras non se decatou de que o cristal estaba roto até que arrincou o motor e sentiu o ruído ao caeren restos da fiestra traseira. Foi entón cando se detivo e comprobou que deixaran un anaco de vidro coa estreleira pousado na bandexa do maleteiro e mais a escrita no lateral do vehículo. Sinala tamén que descarta o móbil do roubo, pois tiña no interior diversos obxectos como un i-pod, unha colección de cd's e lentes de sol, entre outros, que non foron subtraídos. Para X.M.T.S. quen causou estes estragos fíxoo "por motivos ideolóxicos, nun ataque de intolerancia enmarcado no ambiente actual aos límites á liberdade de expresión e ao pluralismo político". Referiuse á intolerancia existente "para quebrar un parabrisas por levar unha bandeira nun adhesivo" ao tempo que cuestionou "os discursos políticos que se fan dende certa esquerda española que falan de que o uso de símbolos a favor da independencia espertan o fascismo". Tamén sinala que é "paradoxal" que o discurso do Rei "permaneza na súa unilateralidade e chame a ser tolerantes aos cataláns que defenden ideas de independencia de xeito pacífico e non cuestione actitudes fascistas a favor da españolidade nas rúas con violencia contra persoas e, neste caso, contra bens como vehículos; por menos están dirixentes cataláns nas cadeas". Este tipo de ataques á simboloxía galega repítense con certa frecuencia nos últimos anos Este tipo de ataques á simboloxía galega repítense con certa frecuencia nos últimos anos, tanto cando se dificulta no Día da Patria o acceso á praza do Obradoiro con bandeiras galegas, como os obstáculos por levalas a eventos deportivos e manifestacións sociais, retencións en controis cando se rexistran bolsos e mochilas en concertos ou as multas ás embarcacións de baixura por izaren a insignia do propio país cando faenan no litoral galego. Un emblema prohibido A colocación da estrela no centro da bandeira galega atribúese a Daniel Rodríguez Castelao antes de 1936, cando as Irmandades da Fala utilizaban este símbolo na correspondencia. Na década de 1940 tamén foi usada pola guerrilla comunista na Galiza. Vaga de recortes de liberdades e represión que se volve padecer na Galiza na actualidade e, concretamente, en Santiago de Compostela onde se organizan moitos dos actos reivindicativos de carácter nacional Nos anos 1960 e 1970 introduciuse a presenza da estrela vermella na bandeira en actos políticos e culturais impulsados pola UPG e estendeuse ás organizacións nacionalistas e independentistas de esquerda na Galiza, tanto para eventos reivindicativos como festivos. Porén, o seu uso estaba prohibido durante a ditadura franquista e motivou a persecución deste emblema. Xa na década de 1980, o BNG apostou por normalizar a súa presenza nas actividades públicas e por normativizar o seu deseño, ao facer coincidir os vértices tanto do ángulo superior da estrela como os dous inferiores coa faixa azul co obxectivo de manter as dimensións proporcionadas para que sempre tivese a mesma relación de tamaño. Coa vaga de recortes de liberdades e represión que se volve padecer na Galiza na actualidade e, concretamente, en Santiago de Compostela onde se organizan moitos dos actos reivindicativos de carácter nacional, están a experimentarse ataques ao dereito de usar esta simboloxía como o acontecido a pasada fin de semana. En todo caso, segundo describe X.M.T.S. non se trata dunha agresión á bandeira, senón "á diferenza cultural, territorial e política que representa". "Galiza é un país tolerante e estrañan estas actitudes, máis nunha cidade tan aberta co turismo como Compostela e nestas datas", explicou. "Despois de 40 anos de ditadura franquista nada cambia no relativo á prepotencia, intolerancia e afán de superioridade española contra a simboloxía galega", engadiu.


Summary: As últimas tiveron lugar en 2002.

Fruga responsabiliza PP e PSOE da ausencia de elección no rural galego para escoller os seus representantesno Consello Agrario Galego. A Federación Rural Galega indica que o pasado día 4 o BNG reclamou no Parlamento galego a convocatoria de elección, as últimas foron hai 18 anos, "obtendo como resposta o voto negativo tanto do PP como do PSOE". En 2006 constituiuse o Consello Agrario Galego como órgano participativo e consultivo da Consellería do Medio Rural coa presencia, a partes iguais, das tres organizacións agrarias que obtiveran representación nas eleccións de 2002: Xóvenes Agricultores (XXAA), Unións Agrarias (UUAA) e Sindicato Labrego Galego (SLG). Para a Fruga, despois de 18 anos a realidade "ten mudado, e moito, tanto no mundo rural como nas organizacións agrarias". De feito, apunta, Xóvenes Agricultores, unha das organizacións que facía parte do Consello Agrario, desapareceu. "Neste momento o goberno galego está incumprindo a lei 1/2006 do Consello Agrario Galego no que ten a ver co artigo 4 referido á composición, xa que das doce persoas en representación das organizacións agrarias soamente están presentes oito, como consecuencia da desaparición de unha das organizacións que tiñan presencia no mesmo". Fruga reitera, logo, a necesidade de convocar elección. " En definitiva estamos a pedir que a democracia chegue tamén ao ámbito das persoas que desenvolvemos a nosa actividade profesional no sector agropecuario".


Summary: Partido Popular-Unión Europea, menos dereitos e máis pobreza é o lema con que a central nacionalista concorrerá ás mobilizacións convocadas en todas as cidades, cun protesto central que se desenvolverá en Vigo

"Coller o noso propio camiño, porque nin o Goberno español nin o PP nin a UE nos representan". É o chamado que, ás portas do 1 de Maio, fixo o secretario xeral da CIG, Suso Seixo, nunha rolda de imprensa en que a central nacionalista presentou as mobilizacións convocadas en todas as cidades do País, cun protesto central en Vigo, para reivindicar os dereitos da clase obreira galega. "A saída da crise hai que conquistala. Hai que tirar abaixo este goberno, forzar a súa dimisión, e levar ao poder en Galicia e no Estado a forzas que sexan sensibles aos intereses da clase traballadora", avanzou Seixo. E para a conquistar, a CIG propúxose sinalar co dedo os culpábeis desta ofensiva en contra dos dereitos laborais e das condicións de vida cun lema taxativo: Partido Popular-Unión Europea, menos dereitos e máis pobreza. Por suposto, hai alternativas a esta dualidade PP-UE: un sistema fiscal, o incremento do investimento público en servizos e infraestruturas, unha banca pública de noso e empresas públicas que xestionen sectores estratéxicos como a enerxía, as telecomunicacións ou a vivenda, sen esquecer a mellora dos salarios e das condicións laborais. Políticas que reflicten "o carácter elitista e burgués do PP" "O goberno están en mans da banca e do capital financeiro, sobre todo dos bancos alemáns", denunciou o secretario xeral da CIG, arremetendo máis unha vez contra UE, PP e Goberno español porque "seguen a insistir nas mesmas políticas desde o inicio da crise, dirixidas todas elas contra a clase traballadora e os sectores máis desfavorecidos da sociedade e deixando claro o carácter elitista e burgués do Partido Popular". Fronte ao "pesimismo" que comeza a callar na Galiza, Seixo chamou á "acumulación de forzas na esquerda" para que a resposta sexa proporcional á agresión que se está a producir en contra da clase traballadora. "Galiza non está mellor que o resto do Estado", espetou, botando por terra o principal argumento do Goberno galego para xustificar as súas políticas. A cifra de desempregad@s no País camiña axiña cara ás 300.000 persoas e o tecido produtivo galego segue a se desmantelar en todos os sectores básicos da economía galega. Por todo isto, a CIG quere que nos vindeiros meses se convoque máis unha folga xeral. Porén, "parece que outras centrais non están pola labor", sinalou, en referencia aos sindicatos CC OO e UGT. Ao fío, Seixo concluíu taxativo: "temos que deixar de facer folgas só cando nos veñen de recortar un dereito". MOBILIZACIÓNS CONVOCADAS A Coruña: ás 12:00 horas dende a Praza de Vigo Ferrol: ás 12:00 horas desde a Avda de Esteiro Lugo: ás 12:00 na Ronda da Muralla (a altura do Edificio Sindical) Ourense: dende o Pavillón dos Remedios ás 12.00 horas Pontevedra: dende a Praza da Ferrería ás 12.00 horas Santiago: 12:30 horas na Praza Roxa A Estrada: dende a Praza do Concello ás 12.00 horas A Mariña: ás 12:00 horas dende o local da CIG (Avda. Arcadio Pardiñas, 137) Vilagarcía: dende a Casa do Mar ás 11.00 horas Ribeira: 12:00 horas, da Praza do Peixe Manifestación central en Vigo: cruce da Doblada con Urzaiz ás 11.30 horas


Summary: O suplemento que acompaña o Sermos 250 abrangue nas súas 64 páxinas unha ampla selección de temas e focaxes, entre os que non podía faltar a economía.

Este 15 de xuño, o semanario sairá acompañado dun suplemento sen precedentes para celebrar o número 250 da publicación. Ao longo de 64 páxinas, o suplemento especial do V Aniversario do Sermos Galiza recollerá 15 entrevistas e 15 pezas analíticas que representan unha radiografía da situación do país e da súa evolución nos últimos cinco anos. E faino da man de 31 persoas representativas de todos os ámbitos. Entre os eidos que teñen cabida neste especial está o da economía. A través de entrevistas e análises tomamos o pulso ao estado actual da economía galega, para alén de debullar retos e necesidades, unha mirada ampla na que nos mergullar desde a viabilidade dunha fiscalidade propia até a innovación tecnolóxica en Galiza. Co economista Aleixo Vilas falamos do proceso de concentración e centralización bancaria que decorreu estes anos e que alterou notabelmente o mapa financeiro galego, con efectos en campos como o do aforro, onde miles de millóns de euros son destinados a créditos noutros territorios do Estado. A viabilidade dunha banca pública tamén se trata na conversa. Manuel da Cal, coordenador de Fruga, é outra das persoas que entrevistamos neste suplemento especial, onde falamos da situación do agro galego, con especial atención ao sector leiteiro, un dos seus alicerces. O empresario Eusebio Cachafeiro achega a súa visión desde o punto de vista empresarial. O editor de Mallando no Android analiza a innovación e tecnoloxía en Galiza, centrándose especialmente nas fortalezas dun campo imprescindíbel para a competitividade e desenvolvemento económico. O economista Luís Burgos aborda na súa análise os dereitos laborais dos traballadores e o sentido dun sindicalismo propio nun mundo. E María do Carme García Negro, ex-profesora de Economía Aplicada e experta en Economía Pesqueira da Universidade de Santiago, analiza a alternativa do concerto económico como unha posibilidade real, a necesidade dunha fiscalidade propia. Nun número sen precedentes, Sermos Galiza sairá á rúa na próxima quinta feira cun total de 104 páxinas (as 40 habituais do semanario e as 64 do especial) e ao prezo habitual. Unha publicación documental indispensábel para coleccionistas que non deixará ninguén indiferente.


Summary: Como acontece coas estudantes nas avaliacións continuas, todo o feito até o de agora, bo ou malo, non vale de nada ante o exame final que encaran esta fin de semana Deportivo da Coruña e Rácing de Ferrol, que disputan a primeira rolda da fase de ascenso ante o Linares e o Nàstic de Tarragona, respectivamente.

Hora decisiva, encontro a vida ou morte, o partido do século... poderíamos enumerar os tópicos das hipérboles básicas do xornalismo deportivo e nunca quedarían cortas para cualificar a importancia do primeiro partido do play-off que enfronta o Dépor co Linares (sábado, 21 horas) e o Rácing contra o Nàstic, dous equipos que non pisan a categoría de prata desde 2020, no caso coruñés, e 2008, no ferrolán. A última vez que se enfrontou a escuadra branquiazul co combinado xienense foi en 1984, con triunfo galego pola mínima (1-0). Este resultado, ou un empate, daríalle o pase a un Dépor que chega como absoluto favorito fronte un Linares que cede toda a presión ao "equipo máis forte dos 40 da Primeira RFEF", en palabras do seu técnico, Alberto González, quen criticou que a eliminatoria se vaia resolver a partido único. Pola súa parte, o Rácing de Ferrol terá que agardar até as 18 horas de mañá para entrar en acción. Contra toda lóxica, o encontro será en Balaídos e non na Malata, a causa dos criterios asignados pola Federación para a asignación dos estadios, o que non impedirá que o coliseo celeste se tinxa de verde por un día, como anticipan as enormes ringleiras de persoas que fixeron cola pacientemente para adquirir os seus boletos e os numerosos autobuses fretados para o desprazamento. A Xunta pide que o Rácing xogue o 'play-off' na Malata Sobre o céspede de Balaídos os homes de Cristóbal Parralo agardan estender a súa boa xeira de xogo e resultados -só perderon un partido dos últimos 18 que xogaron- ante un Nàstic de Tarragona que será un rival incómodo, tanto, que o seu adestrador, Raül Agné, define o seu equipo como unha "mosca cojonera", ou como diríamos en galego, "como un quilo de merda nunha pestana". Jota Peleteiro podería mercar a SD Compostela O fútbol galego sorprendeuse esta sexta feira cun posíbel cambio de propiedade na SD Compostela. A directiva informou a través dun comunicado que "tras recibir durante os últimos oito anos non menos de 20 propostas de diferentes persoas físicas ou xurídicas para facerse cargo da xestión da entidade", das que "ningunha interesou" por non "preservar a identidade do club, os seus valores e a súa imaxe", por fin unha oferta parece ser tida en conta. Esta chegaría, nin máis nin menos, que de Rammalloc Sports, sociedade coa que, recoñeceron, "está moi preto a fecharse o acordo". "As partes agardan que, en menos dunha semana, se produza o acordo e se inicie un proceso de transición que finalizará co nomeamento dos novos directivos da entidade". Detrás de Rammalloc Sports está o seu único socio e accionista, José Ignacio Peleteiro Ramallo, máis coñecido polo gran público como Jota Peleteiro. Como futbolista, este talentoso mediapunta da Pobra do Caramiñal formado na canteira do Celta e con experiencia en formacións do nivel de Eibar, Alavés ou os ingleses Brentford, Birmingham e Aston Villa, aparcou a súa carreira profesional o pasado verán, levando inactivo con apenas 30 anos desde que rematou a tempada 2020/21 a pesar de contar con ofertas de equipos punteiros de Segunda División e mesmo da Primeira, chegando o rumor desde a Cidade do Turia no seu momento de que o Valencia estaba interesado na súa incorporación. Agora, este "compostelanista, da terra, que non representa fondo de inversión ningún, sin nada que que ver con axencias de representación e que leva tempo preocupándose e ocupándose do día a día do equipo", como salienta a actual directiva da SD Compostela, está moi próximo a abandeirar un proxecto na Segunda RFEF, a cuarta categoría do fútbol estatal, nunha xogada que podería implicar o regreso aos terreos de xogo dun dos futbolistas tecnicamente máis talentosos que deu a Galiza na última década.


Summary: Rexedores de candidaturas municipalistas participaron na mañá do sábado nunha concentración que tivo lugar na Coruña contra unha posíbel intervención do Estado español en Siria. Amais de alcaldes galegos participaron responsábeis doutros concellos estatais.

Ao redor de 200 persoas participaron na mañá deste sábado nunha concentración que tivo lugar na praza de María Pita (A Coruña) contra unha posíbel intervención militar do Estado español en Siria. Amais do rexedor da Coruña, Xulio Ferreiro, participaron o alcalde de Santiago, Martiño Noriega, o de Ferrol, Jorge Suárez ou o de Oleiros, Ángel García Seoane. Tamén se sumaron ao protesto responsábeis municipais doutros puntos do Estado como a alcaldesa de Barcelona, Ada Colau, o alcalde de Valencia, Joan Riobó, o alcalde de Zaragoza, Pedro Santisteve e outros cargos institucionais de Oviedo, Pamplona, Madrid ou Cádiz. Estes representantes de Concellos estatais estaban presentes na concentración contra a guerra porque na tarde do sábado participarán como convidados nun acto da Marea Atlántica.7 Entre as consignas coreadas puidéronse oír "Non á guerra" ou "Nunca máis, non á guerra". Foi Xulio Ferreiro o encargado de ler un manifesto contrario á violencia, á criminalización das persoas refuxiadas e ao recorte de dereitos, "opoñémonos a unha resposta ao odio que supoña máis mortes inocentes", proclamou o alcalde coruñés.


Summary: Xoán Costa, presidente do Consello de Administración de Sermos Galiza S.A., escribe sobre Nós Diario.

En todo proceso hai datas significativas. En Nós Diario, tamén. A primeira, o 24 de novembro de 2017. Nese día Sermos Galiza fai pública a intención de ofrecer máis contidos a través dun diario en papel durante cinco días á semana. A decisión susténtase en dúas ideias base: un diario en papel é necesario e é posíbel. Son moitas as razóns que apontan para esa necesidade. Unha delas é que hoxe en día a transmisión da información se dá en formato multisoporte. Convén aproveitar o sistema máis adecuado para chegar ao público e a combinación papel máis formato web, coa posibilidade de incluír audio e vídeo, parece unha boa opción. É posíbel. Concebimos este proxecto sob o marco da pluralidade e do diálogo entre Sermos Galiza S.A. e todas as asociacións e organizacións colectivas que confían nas capacidades dunha Galiza real, na certeza de que esta iniciativa ten que abranxer e ser participada por todas as persoas que conforman a nosa base leitora. É así como queremos construír este diario de intereses galegos, profesional e colaborativo para así ofrecer información e análise con rigor e perspectiva propia ao servizo, sempre, do pobo galego. O 27 de xaneiro de 2018 é outra data clave. Presentamos en público as características básicas do proxecto e a forma de o facer sostíbel economicamente, facendo fincapé en que só depende de nós. O obxectivo é lograr 3.000 subscricións, cantidade mínima para garantir a saída do proxecto. Máis de 50 presentacións por toda a Galiza en apenas dous meses e un traballo máis demorado no segundo semestre de 2018 permitiron alcanzar ese obxectivo. O 19 de xaneiro pasado, perante o mapa de Fontán que se acha no Parlamento de Galiza, simbolizabamos o noso compromiso de sermos un medio con acento galego. Chegamos así a este 4 de maio en que presentamos un avance de maqueta e unha cabeceira que trae ao presente os nosos mellores valores. Desde hoxe comeza a conta atrás para que no final deste ano poidamos ter nas mans un diario que servirá para facer normal o que agora é unha anomalía, para traer ao primeiro plano informativo todos os temas que agora non se ven reflectidos na prensa convencional, para botar unha ollada construtiva cara á realidade galega, para contribuír a conformar, como pobo, unha opinión obxectiva e contrastada sobre todo o que nos afecta.