Summary: As enquisas de Sondaxe e GAD3 coinciden en sinalar que o PP deixaría de ter a maioría absoluta dos 23 escanos galegos no Congreso, pero difiren na intensidade do devalo. Cadran tamén en estimar un intenso ascenso do PSdeG e en outorgar representación a En Marea ou Podemos. GAD 3 prognostica, ademais, o regreso do BNG por Pontevedra

A representación galega no Congreso máis plural da historia no actual sistema democrático. As primeiras enquisas pública sobre as eleccións xerais do 28 de abril con desagregación provincial dos resultados debuxan un panorama de fragmentación que as diversas formacións políticas xa prevén dende hai meses con notables cambios na correlación de forzas a esquerda e dereita que outorgarían escano na Cámara Baixa a ata cinco candidaturas políticas diferentes.As enquisas de Sondaxe e GAD3 coinciden en sinalar que o PP deixaría de ter a maioría absoluta dos 23 escanos galegos no Congreso, pero difiren na intensidade do devaloOs dous inquéritos divulgados a pasada fin de semana e este luns, elaborados por Sondaxe e GAD3 para os xornais La Voz de Galicia e ABC, coinciden en sinalar que o PP deixaría de ter a maioría absoluta dos 23 escanos que suman as circunscricións galegas no Congreso, pero difiren na intensidade dese devalo. Así, Sondaxe indica que os populares perderían senllos escanos pola Coruña e Ourense, pasando de 12 a 10 no total de Galicia, mentres que GAD3 estima que tamén terán un menos por Lugo, quedando en 9.Ambas empresas demoscópicas cadran en sinalar tamén que, como en 2015, habería un transvasamento de sufraxios no espectro do centro-dereita cara a Ciudadanos. O inquérito para La Voz de Galicia outorga aos de Albert Rivera dous escanos -un pola Coruña e outro por Pontevedra- mentres que o publicado por ABC indica que será só 1, na provincia da Coruña.PSOE á alza, incerteza de En Marea e Podemos, regreso do BNGAmbos inquéritos coinciden en prognosticar un notable ascenso do PSdeG, que volvería ser segunda forza en GaliciaPola banda esquerda ambos inquéritos prognostican un notable ascenso do PSdeG, aínda que de intensidade dispar. Segundo Sondaxe o PSOE recuperaría con claridade a condición de segunda forza por Galicia no Congreso con 8 escanos e mesmo sería primeira forza na provincia da Coruña, onde lograría un posto máis que en 2016, ata os tres. A outra circunscrición na que os socialistas medrarían en escanos sería Ourense, con 2, di esta enquisa.GAD 3, pola súa banda, outorga máis marxe de crecemento ás candidaturas do PSOE en Galicia. Estima que poderían sumar o terceiro escano pola Coruña e Pontevedra e un segundo por Lugo e Ourense, o que deixaría o cómputo galego total en 10. Ou, o que é o mesmo, o mellor rexistro dos socialistas en Galicia dende os tempos de Zapatero.Estas enquisas outorgan escanos a En Marea e En Común-Podemos sen teren en conta que son candidaturas diferentes e a de GAD3 augura que o Bloque podería obter escano por Pontevedra Boa parte do crecemento do PSdeG semella ter a súa orixe na mingua do espazo electoral ocupado en 2015 e 2016 polas candidaturas de En Marea, daquela como coalición. Ambas enquisas prognostican que estas formacións seguirán tendo representación por Galicia, pero os seus resultados son incertos porque non estimaron o impacto de que, finalmente, En Marea e En Común-Podemos sexan candidaturas diferentes. Así, Sondaxe adxudica 3 escanos a En Marea e GAD 3 estima 2 para Podemos, pero ambas con esta cautela.Unha destas enquisas, a de GAD3, augura ademais a que, de traducirse en votos o 28A, sería unha das grandes novidades da noite electoral en Galicia, o regreso do BNG ao Congreso tras perder a súa representación en 2015 e 2016. Segundo este inquérito, o Bloque lograría un escano por Pontevedra, o que convertería en deputada a Carme da Silva.


Summary: A colaboración entre as centrais sindicais CIG e a catalá I-CSC deu un salto cualitativo máis esta cuarta feira coa sinatura en Compostela dun protocolo para activar actuacións conxuntas. No documento sinalan como obxectivos a recuperación dos dereitos sociais e laborais, o recoñecemento da autodeterminación do pobos, a negociación colectiva en cada nación e a derrogacións das reformas laborais. Ambos sindicatos aseguran que estas medidas poden frear o fascismo que está a medrar no Estado español.

A Confederación Intersindical Galega (CIG) e a Intersindical-Confederación Sindical Catalana (I-CSC) veñen de asinar un protocolo de colaboración coa intención de profundizar na colaboración mutua. Ambos sindicatos mantiveron un encontro os días 17 e 18 de decembro no que coincidiron na análise da conxuntura laboral e política en ambas nacións no contexto do Estado. Nesta xuntanza decidiron elaborar estratexias en común que se plasman na sinatura dun documento que procura dar pasos máis ambiciosos cunha serie de propostas en diferentes ámbitos que consideran fundamentais agora mesmo. Na sinatura participaron os respectivos secretarios xerais, Paulo Carril de CIG e Carles Sastre de I-CSC. "Na Galiza estamos a asistir ao deterioro das condicións laborais como causa dunha obstinada política neoliberal", explica en rolda de prensa Paulo Carril, "cunha axenda infernal dos gobernos do PP e do PSOE". Carril explica que vivimos un "aumento do desemprego e da emigración, un incremento da pobreza e da crise industrial no noso país" tendo en conta un "contexto previo a unha recesión económica". O responsábel de CIG está convencido de que a situación actual "rematará nunha profunda crise económica cando aínda non saímos da anterior, nun contexto de inacción política que fai máis grave esta deriva". Polo seu lado o secretario xeral de I-CSC, Carles Sastre, asegura que "é importante manter relacións do día a día do traballo sindical entre todos os sindicatos que queremos unha ruptura do réxime do 78". Auxe do fascismo Na avaliación da situación actual, previa á elaboración do documento acordado, ambos sindicatos coincidiron no alarmante aumento da ultradereita. "Somos dous sindicatos de dúas nacións sen estado que compartimos preocupación pola situación no Estado", apunta Paulo Carril, "prevalece a represión e a política antidemocrática cando non se recoñece a realidade plurinacional do Estado e o contexto é de auxe do fascismo". A explicación a esta situación, para o secretario xeral de CIG, estaría na dobre combinación de "continuidade das políticas neoliberais que provocan o empobrecemento xeralizado e unha grande precariedade laboral" combinado con outro elemento como "o fanatismo sobre esa unidade de España que nin é certa nin é democrática". Ambos sindicatos coincidiron no alarmante aumento da ultradereita Para Carles Sastre a situación actual coincide co "control da dereita oligárquica española do Consello do Poder Xudicial". Sastre explica que nas últimas eleccións a este organismo "comprobouse que a cúpula xudicial está cada vez máis á dereita". Para Sastre é un segundo movemento de penetración para controlar a xustiza desde arriba "logo do que fixo Aznar na súa última lexislatura". O responsábel de I-CSC cre que o momento "é tan preocupante como para que sindicatos e organización nos poñamos de acordo non só en análise senón en campañas concretas para tentar reverter o avance claro da extrema dereita en Europa e no Estado español". Catro reivindicacións fundamentais As centrais sindicais resumiron as súas demandas en catro reivindicacións. A primeira delas é unha táboa derrogatoria das reformas laborais, das pensións e das políticas "que estiveron causando desigualdade social, fenda salarial e unha bolsa de pobreza laboral que se está a cronificar", segundo Paulo Carril. A segunda reivindicación implica mudar as regras de negociación en materia laboral. "As reversións de políticas de derogacións que se lle exixe ao Goberno español, sexa da cor que sexa, ten que ir acompañada de poder negociar as condicións laborais nos nosos respectivos países", apunta Carril. Para Sastre "a nivel sindical a negociación colectiva debería xestionarse desde a proximidade". En relación á situación actual en Catalunya o responsábel de I-CSC asegura que "é unha reivindicación histórica que agora mesmo evolucionou coa vista posta nunha futura República catalá". Ambos sindicatos entenden que é unha axenda ambiciosa para parar o fascismo A terceira reivindicación do acordo e a creación dunha axenda democratizadora ampla na que figure como tema principal a anulación da denominada Lei Mordaza. "Criminaliza o movemento social e sindical, tamén a folga, a protesta e a reivindicación", asegura Paulo Carril. A cuarta demanda exixe a primacía da política para resolver os conflitos nacionais como o que enfronta Catalunya e o Estado español. "Hai que acabar coa xudicialización da política e poñer en liberdade os presos políticos", indica Carril. Para Sastre a solidariedade con Catalunya é un acto de intelixencia. "Agora mesmo somos un laboratorio represivo e non existe abondo conciencia fóra de que o que se faga alí serán ferramentas que se estenderán ao resto do Estado", asegura. O responsábel sindical lembra que seguen na cadea presas e presos políticos. Ambas organizacións sindicais entenden que é unha axenda ambiciosa mais consideran que é a única que pode poñer freo ao fascismo.


Summary: O SLG vén de clausurar o seu décimo congreso en Vilalba, unha cita na que reafirmou o seu compromiso coa agroecoloxía, a soberanía alimentaria e os bens comúns.

Baixo o lema "Máis labregas, mellores alimentos. A vida das persoas e do planeta no centro" decorreu en Vilalba o X Congreso do Sindicato Labrego Galego-Comisións Labregas. Unha cita na que os ecos da pandemia volveron recalcar a importancia de garantir unha produción de alimentos de proximidade, baseados nun modelo respectuoso co medio ambiente e as persoas. Só esta experiencia pode garantir un medio rural vivo, na consecución da soberanía alimentaria dos pobos e a agroecoloxía. A denuncia da "paulatina globalización do sistema agroalimentario" centrou parte do discurso. "Está a secuestrar o control da poboación e dos Gobernos sobre unha cuestión básica para a nosa supervivencia como é a alimentación, outorgándolles ás grandes multinacionais da distribución e da industria alimentaria unha posición de dominio absoluto na cadea de valor". A canda os perxuízos para a saúde vinculados á imposición do modelo agroindustrial, o SLG remarcou "un fortísimo ataque de acaparamento de terras no medio rural". Co pretexto de avanzar cara a produción de enerxías renovábeis, "que cada vez distan máis de poderen ser consideradas limpas", destacou o avance da invasión eólica de montes e terras agrarias, a proliferación proxectos mineiros que fai máis necesaria que nunca "a protección do noso territorio fronte ao espolio das empresas enerxéticas". Vilalba, reelixida O SLG reelixiu a secretaria xeral desde o ano 2012, Isabel Vilalba, como líder da organización até 2024. No seu discurso, aproveitou para cargar contra a aprobación da nova lei estatal de cadea alimentaria, que "segue sen impedir a venda por baixo de custos". Ademais, Vilalba criticou o deseño da nova Política Agraria Común (PAC) da Unión Europea "ao servizo da agroindustria" e a "limitación de dereitos para a cidadanía como é o da participación". O sindicato fará 50 anos en 2023, medio século de loita nos que a afiliación se configurou como "verdadeiro motor". "A afiliación é o corazón e o corpo da nosa organización, porque están no día a día, pero sobre todo por producir alimentos, coidar o territorio e transmitir o coñecemento e cultura labrega", proclamou Isabel Vilalba. A respecto da herdanza da pandemia, Vilalba declarou que "non podemos permitir que, ante unha situación como a que vivimos durante o confinamento, as administracións públicas nos impidan ir ás nosas leiras, coidar aos nosos animais, ou pechar os mercados mentres fomentan o consumo masificado nas grandes e medianas superficies comerciais, á vez que seguen promocionando a concentración intensiva do gando".


Summary: Amaiur, a coalición soberanista basca, vén de dar as grazas ao BNG, através do seu twitter oficial, logo da formación nacionalista non ter secundado o veto interposto polo PSOE contra a esquerda basca

"O BNG tampouco secunda o veto contra Amaiur. Moitas grazas. Eskerrik Asko", di Amaiur no seu chío.O grupo parlamentar do PSOE -por decisión do seu secretario xeral, Alfredo Pérez Rubalcaba- negouse a aceitar que Amaiur asinase o recurso ao Tribunal Constitucional que as forzas políticas da oposición parlamentar negociaron esta semana contra o decreto de non actualización das pensións.Ao axir deste xeito, o PSOE impediu que por vez primeira na historia parlamentar o conxunto da oposición asinase conxuntamente un recurso ante o Tribunal Constitucional.Xesto profundamente antidemocráticoO Bloque Nacionalista Galego, ben como Esquerra Republicana de Catalunya, optou por non secundar o veto por o considerar un xesto profundamente antidemocrático ao se arrogar o PSOE, escoltado por UPyD, a faculdade de determinar que forza política é democrática e cal non o é.Para a forza nacionalista galega, Amaiur -que é hoxe a segunda forza política en Euskadi- ten plena lexitimidade democrática para actuar conxuntamente co resto da oposición no Congreso dos Deputados.Izquierda Unida, Partido Nacionalista Vasco e Convergència i Unió si asinarán o recurso e por tanto, si transixiron co veto.


Summary: Problemas de carácter técnico, polos que pedimos desculpas, estiveron na raíz da non emisión en streaming do debate e impiden agora a difusión dos vídeos-resumo do encontro dialéctico.

Deficiencias técnicas -polas que pedimos desculpas- frustraron a emisión ao vivo do #SermosDebate -realizado esta segunda feira coa participación de Nós Candidatura Galega, En Marea e PSdeG- e impiden agora tamén a difusión dos vídeos que recollían o confronto dialéctico entre as candidatas Carme Adán, Yolanda Díaz e Pilar Cancela. A análise do que deu de si este #SermosDebate -un debate aberto, galego, plural e sen exclusións- será un dos temas sobre os que se debruce especialmente o semanario Sermos Galiza, na súa edición 175, a saír do prelo esta quinta feira 10 de decembro.


Summary: Redúcese o mínimo exento para declarar ao ter dous pagadores no mesmo exercicio

Os Técnicos do Ministerio de Facenda (Gestha) queren evitar "sustos" na próxima declaración da Renda ás persoas que como consecuencia da pandemia da Covid-19 se viron afectadas por un expediente de regulación temporal de emprego (ERTE). Como explican desde Gestha, as persoas que se acolleron a esta figura terán a efectos fiscais dous pagadores, que son o Servizo Público de Emprego Estatal (SEPE) e a súa propia empresa, o que reduce a marxe de obriga para presentar a declaración dos 22.000 aos 14.000 euros. Neste senso, os técnicos de Facenda recomendan a este colectivo de traballadores e traballadoras que soliciten ao SEPE ─pagador da prestación de ERTE─ ou á súa propia empresa que practiquen axustes nas retencións de cara a evitar sorpresas no Imposto da Renda das Persoas Físicas (IRPF) o vindeiro ano. "Dada a escasa ou nula retención aplicada ás prestacións públicas (en referencia ás dos ERTE), a carga tributaria trasladarase á declaración da renda de 2020", avisan. Por este motivo, o persoal técnico de Facenda aconsella contactar coa empresa e co SEPE para corrixir esta situación. Deste modo, precisan, o pagamento sería o mesmo, mais cunha maior retención mensual (que tamén reduciría o importe líquido a percibir) o impacto na próxima declaración da renda do cobro da prestación do ERTE sería moito menor. En todo caso, apuntan desde Gestha, o resultado da mesma variará en función das circunstancias de cada cidadán e o cobro dos ERTE afectará fundamentalmente a aquelas persoas que teñen unhas percepcións en diñeiro a maiores.


Summary: A concelleira de Santiago Reyes Leis fixo as veces de 'delegada' da Casa Real española para pedir á imaxe do apóstolo Santiago "que nos ilumines nas nosas decisións e nos deas alivio nas fatalidades". Leis, unha d@s tres edís do PP compostelán que non están imputad@s en causa ningunha (@s outr@s 10 teñen causas xudiciais abertas na súa contra) encomendou ao santo "a sostibilidade" do modelo de benestar.

Facer "sostíbel" o modelo do benestar. Que o ano que vén se poidan "confirmar con gozo as primeiras noticias que hoxe apuntan xa ao reflotamento do sector naval". Polo "mantemento" dunha entidade financeira "firmemente enraizada na nosa terra". Para "fomentar o diálogo" en prol "dun proxecto nacional de vida en común en España". Ou polo "alivio nas fatalidades", en referencia ao sinistro ferroviario rexistrado na curva da Grandeira, en Angrois, a noite do 24 de xullo. Son estas as cuestións que centraron o discurso pronunciado pola concelleira de Santiago Reyes Leis na Catedral de Santiago perante a imaxe relixiosa do Santiago apóstolo. Leis, que este ano fixo as veces de 'delegada' da Casa Real española, deitou no santo as responsabilidades políticas que atinxen ao seu partido, o PP, ao gobernar con maioría absoluta tanto na Xunta coma en Madrid. Entre autoridades militares e relixiosas Diante da plana maior do executivo galego encabezado polo seu presidente, Núñez Feijóo; e diante das autoridades relixiosas e militares, Leis pediu que o santo torne "sostíbel" o modelo do benestar que a formación conservadora desmantelou con medidas contra dereitos básicos como a educación e a sanidade. A edil falou de "reflotamento do sector naval" o mesmo día en que a petroleira mexicana Pemex adiou por quinta vez a adxudicación dos floteis que Feijóo comprometeu en firme en setembro de 2012. O mesmo mes en que o PP consumou a venda de Novagalicia Banco á entidade privada venezolana Banesco, Leis pediu unha banca "enraizada na nosa terra". Perante a teima do seu propio partido en se facer ouvidos xordos fronte aos berros do pobo catalán en prol da súa independencia de España, a concelleira pediulle "diálogo" ao santo. E após vetar tanto no Parlamento galego coma no Congreso español a constitución dunha comisión de investigación para depurar as responsabilidades políticas no accidente de Angrois en que morreron 79 persoas, Leis rezou para que o Santiago traia ao pobo galego "alivio nas fatalidades". Actos relixiosos "de excepcional interese público" Xa lle fixo saber Reyes Leis ao santo que a cidade que leva o seu nome "será referencia mundial por mellores motivos" que o sinistro da Grandeira. Nomeadamente, pola "celebración do 800 aniversario da peregrinación de Francisco de Asís". Cómpre recordar que a Xunta xa anunciou no Parlamento que as empresas que colaboren na organización dos actos relacionados con tal "celebración" terán beneficios fiscais, pois o evento terá a consideración de "acontecemento de excepcional interese público". Máis un acontecemento relixioso católico "de excepcional interese público" nun Estado cuxa Constitución proclama como "aconfesional". As "funcións de incalculábel valor" do Borbón O discurso de Leis foi redactado e pronunciado integramente en español agás un pequeno fragmento final en que a concelleira aproveitou para lle desexar "boa saúde" ao Borbón "para que poida seguir a exercer as súas funcións, de incalculábel valor para a nación española", dixo. Até aquí o resumo das peticións que o PP elevou ao ceo. Tal día coma este hai un ano o mesmo partido clamou pola creación de emprego.


Summary: Hoxe é día de reivindicar, mais tamén de festexar. E mañá será día de vivir en galego con normalidade.

Hoxe é día de reivindicar. Día de reivindicar o galego como un dos principais bens comúns do país e das súas xentes, de reivindicalo como lingua que nos une ao pasado e ao porvir, de reivindicar a súa lexitimidade e a súa vixencia fronte ás insólitas agresións sofridas ao largo desta lexislatura que chega á súa fin preñada de incertezas e temores. Hoxe é día de reivindicar o galego como un dos principais bens comúns do país e das súas xentes, mais é día tamén de festexar Mais hoxe é día tamén de festexar. Porque temos unha lingua milenaria que cruzou séculos e oceanos, unha lingua que é de noso ao tempo que nos serve como vehículo de comunicación internacional e que vive en cada un, en cada unha de nós, sen importar as fronteiras deseñadas neses mapas que ignoran que Galicia é un país espallado polo mundo e aberto á rosa dos ventos. Porque posuímos grandes exemplos –como Valentín Paz-Andrade, homenaxeado nesta data, ou Celso Emilio Ferreiro, de quen celebramos o centenario– de homes e mulleres que fixeron as nosas letras recuperaren o brillo que un día quixeron arrebatarnos. E porque só teremos futuro como pobo se aprendemos da nosa historia, que tenazmente demostra que só cando exercemos o orgullo do propio fomos capaces de unirnos para avanzar, de abrirnos ao mundo e de conquistar a esperanza dun mañá máis libre e máis próspero. O galego é lingua de liberdade e é tamén lingua plural onde cabemos todas as persoas que amamos esta terra En fin, hoxe é día de reivindicar e de festexar, mais haberá un mañá. E mañá será día de vivir en galego con normalidade, de demostrar que os nosos desexos non habitan só no territorio dos soños, de xenerosamente recoñecernos en todos os proxectos (culturais, económicos, políticos, sociais e comunicativos) que contribúen a construír un país dono de si. Pois que o galego é lingua de liberdade e é tamén lingua plural onde cabemos todas as persoas que amamos esta terra. Chegados a este punto, facemos nosas as palabras dos "Voares de esperanza" escritas por Agustín Fernández Paz e que fan parte do manifesto que hoxe será lido na manifestación nacional pola lingua convocada pola plataforma Queremos Galego: Contra as mentiras, non cansaremos de lembrar o evidente: a lingua que naceu hai máis de mil anos neste país é de todas as persoas que vivimos e soñamos nel. Tamén é das persoas que chegan a Galiza desde calquera lugar do mundo, empuxadas polo desexo dunha vida mellor, e deciden quedar aquí. E tamén, xaora, de tanta xente que ten na nosa terra as súas raíces e anda espallada polo mundo adiante, pois nós fomos –aínda o somos, e ben que nos doe– un país de emigración. Os medios en galego, piar insubstituíble de calquera proxecto de futuro, merecen e precisan do apoio da cidadanía á cal doan o seu traballo Antes de concluír, non podemos deixar de facer un chamamento a apoiar os medios en galego, piar insubstituíble de calquera proxecto de futuro. Estamos a vivir un ano de renacemento, marcado pola chegada de Praza Pública, Dioivo e Sermos Galiza, que veñen unirse a ducias de proxectos valorosamente erguidos e mantidos na web, nas ondas e no papel. Todos eses medios merecen e precisan do apoio da cidadanía á cal doan o seu traballo, como o merece a campaña Vitaminas para o galego, exemplo de unión en volta dun ideal compartido. Que este 17 de maio abrolle a primeira flor das mil primaveras que han de vir, e que a súa semente se espalle para que o próximo floreza en cada praza, en cada rúa e en cada parroquia do país.


Summary: Racha así coa súa tradicional postura abstencionista nas convocatorias estatais.

Causa Galiza chama o independentismo galego a votar BNG o vindeiro 28 de abril. Embora as discrepancias ideolóxicas e de praxe que ten a respecto da organización nacionalista, Causa Galiza considera que de cara a estas eleccións votar BNG é "a opçom tática mais acertada entre as existentes", toda vez que desbota o abstencionismo. "O bloqueio da deriva fascista a curto prazo nom se conjura com um abstencionismo auto-referencial de consumo interno", afirman. O independentismo que representa Causa Galiza racha así co seu tradicional posicionamento abstencionista nas convocatorias de eleccións xerais, unha decisión que explican nun documento no que recollen dez reflexións ao respecto. Consideran que no marco da crise do réxime do 78 levou aos poderes sistémicos a apostar nunha involución democrática "real" e que o 28 de abril é unha das etapas. A ela concorre, afirma CG, una dereita involucionista e una esquerda española continuísta. Recoñecen que Causa Galiza non é quen de "articular a sua própria proposta na frente institucional e contribuir, assim, junto a outras opçons ruturistas, para derrotar a soluçom fascista e alargar a crise de regime". O voto no BNG, aclaran, "nom é um assentimento à linha da atual dirigência nacionalista, ou a procura de integraçom num projeto que, à margem de retóricas ocasionais, aposta na gestom do regime". Así, manifestan que Causa Galiza mantén a aposta na "construçom dum movimento independentista forte (…). Este é o sentido do Processo Trevinca". Isto, porén, non é contraditorio coa chamada ao independentismo para votar BNG nestes comicios.


Summary: Piden a fin da "precariedade". O protesto tivo lugar fronte ao reitorado e coincidindo co consello de goberno da universidade.

"Estamos fartas de que se nos silencie. Porque a carreira investigadora non pode seguir sendo sinónimo de precariedade". Esta frase era unha das chamadas que estes días percorría a Universidade de Santiago (USC) animando a asistir á concentración que esta quinta feira reclamou "dignidade laboral" para o persoal investigador. Un grupo de investigadores e investigadoras, convocados pola Asemblea de Investigadores de Compostela, (AIC) e lucindo camisolas negras, concentrouse perante o reitorado, onde tiña lugar un consello de goberno, para expoñer as súas demandas, que se resumen na fin da "precariedade". Desde este colectivo denuncian que desde 2016 unha parte do colectivo de investigadores e investigadoras soporta unha discriminación que se concreta en que se lle empezou a pagar por baixo do salario mínimo que fixa a normativa, néganselle subas salariais que si ten o resto de persoal da USC, e non se lles paga a indemnización por extinción de contrato. "Só pedimos que todas as persoas que teñen a mesma categoría profesional teñan garantidas as mesmas condicións laborais mínimas que xa recolle a normativa da USC", din desde a AIC. O reitor da USC, Antonio López, manifestou que no equipo de goberno "somos conscientes do problema e estamos a tratar, loxicamente, de buscar solución".


Summary: A cesta da compra subiu desde comezos de século entre o 30 e o 50% de media; porén, os ingresos pola venda de marisco nas lonxas sufriu unha baixada, como confirman os dados da plataforma Pescadegalicia, da Consellaría do Mar. Deixamos aquí un extracto da reportaxe publicada ao respeito no Sermos Galiza 237.

"Aí temos unha mina; hai tal cantidade de ameixa que para cubrir o cupo apenas precisamos unha hora de traballo". Así falaba hai uns anos Fran Martínez, un mariscador da ría de Ferrol, a respeito do banco das Pías, naquela altura o máis produtivo en ameixa babosa de Galiza. Lembraba dese xeito unha época, finais da década dos 90 e comezos da posterior, na que aínda non existía clasificación ningunha das zonas de produción –as que entraron en vigor no ano 2006 por orde da Unión Europea- e a extracción de moluscos bivalvos era, segundo os profesionais do sector, un auténtico maná. Hoxe, probabelmente, a súa percepción sería ben diferente. As limitacións impostas polos niveis de contaminación microbiolóxica –a química tamén, aínda que semella ser menos prexudicial- e o seu impacto na produtividade dos bancos marisqueiros a flote están a levar o sector profesional dalgunhas das rías a esmorecer. Paralelamente, o saneamento segue sen botar a andar nalgúns esteiros malia estar xa rematados os colectores e practicamente toda a infraestrutura de depuración das augas residuais. As rías agardan pola decisión que remate, por fin, coas verteduras urbanos como primeiro paso para o seu saneamento. [Podes ler a reportaxe íntegra no Sermos Galiza 237, á venda na loxa ou quiosques e puntos de venda habituais]


Summary: "Non soportan ver o avance que está a pegar Lugo neste período, e a ira lévaos a esta frustración", replica Arroxo.

O tenente de alcalde de Lugo e portavoz municipal do BNG, Rubén Arroxo, denunciou na tarde desta terza feira, a través do seu perfil en Facebook, ter recibido ameazas de morte nas últimas datas. Así, fai alusión a dúas pintadas —adxuntadas na publicación— nas que se pode ler "BNG ladrones fascistas" e "Cono bueno el cono muerto". "'Cono' é a palabra que usan para denominarme a min nas redes sociais coñecidos perfís da ultradereita xunto con algún concelleiro e membros do PP", explica Arroxo. O concelleiro afirma que as forzas da oposición utilizan ese termo "para tratar despectivamente iso que din de que 'está todo Lugo en obras', como se fose algo malo", malia que para el, claro está, non o é. "Claro que non é malo, mais non soportan ver o avance que está a pegar Lugo neste período, e a ira lévaos a esta frustración", afirma. As pintadas están, asegura, están situadas "en zonas polas que saben" que Arroxo pasa "con frecuencia". Mais non se trata do primeiro ataque que recibe Rubén Arroxo: "Súmase a ataques semellantes, se cadra sen chegar até este punto, nas redes con perfís falsos", engade. "O doado sería pedir que se condenen estas accións, mais prefiro pensar aquilo de 'van ter que roelo', porque por moito que lles doa e fruste a estes individuos, e os obrigue a lanzar bile nas redes ou nas paredes, Lugo vai seguir avanzando", conclúe o tenente de alcalde lugués.


Summary: Despois do éxito de Elisa e Marcela, A Panadaría estrea hoxe, en Tui, o seu novo espectáculo, As que limpan, no que falan das camareiras de piso, un sector cuxos problemas están intimamente ligados cos dun modelo de turismo depredador e insostíbel. A compañía tira de humor para facer crítica social.

De As que limpan sabemos aínda moi pouco, mais o que sabemos dá indicios de por onde pode ir o novo espectáculo da compañía A Panadaría. Da obra, que se estrea esta noite en Tui, no Teatro Municipal da Área Central, coñecemos unhas postais nas que alguén escribe Desde la tumbona vemos las excavadoras rellenando la costa de hormigón y cemento. Ya nos imaginamos el campo de golf que van a levantar encima, como un Benidorm chiquitito. Llegó el progreso a las Rías Baixas. Unha declaración na que as compoñentes a compañía -Areta Bolado, Noelia Castro e Ailén Kendelman- reivindican "a loita organizada das camareiras de piso dos hoteis por conseguir uns dereitos laborais e sociais xustos. Fronte a elas, a avaricia voraz dos propietarios das cadeas hostaleiras". E algo de realidade: unhas traballadoras das que depende directamente o sector do turismo pero que non se benefician dos beneficios que deixa o seu florecemento. A Panadaría conquistou o público cun western xestual cando practicamente acababan de saír da escola de teatro: poucos foron os afeccionados ao teatro que resistiron a tentación de asomarse a ver Pan! Pan!, un espectáculo tan precario de medios como sobrado de frescura e talento e no que se ridiculizaban todos os clixés sobre a masculinidade presentes no cinema. Pagaron a peaxe do éxito prematuro coa súa segunda obra, Panamericana. E logo reconquistaron os patios de butacas de toda a península con Elisa e Marcela, o relato do primeiro matrimonio -pola Igrexa- entre mulleres. Agora, volven, segundo confesan a Nós Diario, "sen perder os sinais de identidade da compañía. Seguimos facendo humor, seguimos tendo unha mirada feminista e a música segue a ter un papel destacado no espectáculo. Aínda que tamén é verdade que hai algunhas innovacións". "A situación das mulleres que limpan, das amas de casa, das que traballan no servizo doméstico... Ao final decantámonos polas camareiras de piso da hostalaría, mais coa idea de concentrar nelas a problemática das mulleres que limpan, que somos todas". Elisa e Marcela efectuou unha xira particularmente longa, ao que se sumou o parón ao que obrigou a pandemia. Preguntámoslles ás compoñentes da Panadaría se hai algo de vertixe ao volver cun espectáculo novo aos escenarios, mais semella que a proposta foi precedida dunha fonda reflexión: "No teatro sempre falta o tempo, sempre chegas a unha estrea coa sensación de que facía falta algo máis de preparación. Pero si é certo que a pandemia nos deu moito tempo para pensar ben o que queriamos contar. Tivemos unha xira tan extensa con Elisa e Marcela que precisabamos parar, e aí a Covid serviu un pouco de axuda para reflexionar sobre o seguinte espectáculo. A situación das mulleres que limpan, das amas de casa, das que traballan no servizo doméstico... Ao final decantámonos polas camareiras de piso da hostalaría, mais coa idea de concentrar nelas a problemática das mulleres que limpan, que somos todas". Un modelo de turismo depredador O contexto sempre marca os discursos, e as compoñentes da Panadaría teñen claro que queren falar desde a Galiza, desde un lugar concreto cuxas particularidades poden axudar a entender a universalidade de certos conflitos. "A verdade é que nos interesaba moito falar dese modelo de turismo depredador que se leva instaurando desde hai décadas. Na Galiza, polo de agora, os problemas non son tan apremantes como noutros lugares, como as Canarias ou Baleares, pero a realidade é que 'a Galiza se está poñendo de moda', como dicimos nun momento do espectáculo e a ameaza está aí, asexando. Corremos o risco de estragar o territorio e mesmo a vida das persoas". A Panadaría volve á fórmula inicial de traballar sen a figura dunha directora que guíe o espectáculo "aínda que tivemos o acompañamento de Paula Carballeira, cuxa mirada externa nos axudou moito en numerosos momentos do proceso de ensaios". Mais volven co apoio do Centro Dramático Nacional, que coproduce a obra. Cal é a diferenza de traballar cunha institución como o CDN detrás? "Dá moita tranquilidade a nivel loxístico e, sobre todo, sentímolo como un respaldo ao noso traballo. Pero ao final, cando chega o momento de entrar na sala de ensaios, o proceso é sempre o mesmo, segue sendo igual de arriscado". Despois da estrea, As que limpan terá unha xira por diversas prazas da Galiza (Vilagarcía, Redondela, Vigo, As Pontes, Viveiro, Foz, Bertamiráns, Oleiros, Santiago e Gondomar), para despois estrear en castelán en Valencia e estar en cartel en Madrid durante un mes, onde algunhas das funcións serán en galego -"as últimas, moi perto do Día das Letras Galegas". O recente affaire das Tanxugueiras podería facer pensar que xa é máis doado levar outras linguas a outras partes do Estado, mais as Panadeiras matizan: "Depende moito da zona. En Euskadi, por exemplo, a recepción é case como a que podemos ter aquí, En Madrid e en Castela, resulta sempre algo máis delicado. En todo caso, temos que dicir que, nese sentido, sempre tivemos o total apoio do CDN, no que parece haber unha sensibilidade diferente a respecto das linguas do Estado. Como debe ser, por outra parte, xa que si representa a todo Estado, terá que facelo reflectindo a súa pluralidade". Feminismo con humor e música A Panadaría logrou facerse un oco no inestábel panorama do teatro galego desde o seu primeiro espectáculo, Pan! Pan!, cunha singular mestura de feminismo, humor e música que lles outorga unha personalidade inmediatamente recoñecíbel. A súa fórmula semella amábel, aínda que a crítica social -cunha mirada sempre atenta ás discriminacións sufridas polas mulleres- asexa detrás de cada chanza, de cada sketch cómico. A historia de Elisa e Marcela levounas por toda a península e valeulles o recoñecemento de público e crítica. As que limpan, un novo reto para a compañía, fala, din elas, do "chan mollado sobre o que camiñamos cada día": teñen todos os números para non esvarar


Summary: Tamén fecharía a de Avilés. A multinacional mantería a de San Cibrao. Na factoría coruñesa traballan por volta de 400 persoas e na asturiana, unhas 300. O persoal inicia as mobilizacións contra a decisión: na Coruña concéntranse para impedir a a entrada de camións con materia prima.

Os peores prognósticos semellan que van cumprirse: a multinacional Alcoa anunciou o fechamento de dúas das súas tres plantas no Estado español, a da Coruña e Avilés. Seguirá unicamente a de San Cibrao, na Mariña. A da Coruña ten un cadro de persoal de 400 traballadores e traballadoras e a de Avilés por volta de 300. A de Sam Cibrao, que en principio non se ve afectada por esta decisión, 1.200. A noticia trasladoulla a dirección aos comités das tres factorías, coas que mantén unha xuntanza nesta cuarta feira. O principal argumento de Alcoa é o elevado prezo da eletricidade, que se disparou nestes meses até facer dificilmente competitivo o negocio, afirman. A factura enerxético supón 50% dos seus custos de produción. Juan C. López Corbacho, presidente do comité de Alcoa Coruña sinala a "inacción da Xunta" O presidente de Asturies, Javier Fernández, xa notificou á multinacional o seu rexeitamento ao feche da planta asturiana de Avilés. Fernández tamén ofreceu a Núñez Feixoo colaboración para evitar que se clausuren as factorías da Coruña e Avilés. O presidente galego dixo que o fechamento era unha "moi mala noticia". Despedimento colectivo Juan C. López Corbacho, presidente do comité de empresa da planta da Coruña, manifestou ao trascender a noticia que o fechamento irá acompañado de despedimento colectivo para os operarios de ambas as dúas factorías. "Non partillamos as causas que alega a empresa", manifestou, ao tempo que denunciaba a "inacción da Xunta" e lembraba que desde 2011 o persoal de Alcoa Coruña estaba mobilizándose na defensa dos emrpregos e a factoría. O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, anuncia a convocatoria dun pleno extraordinario O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, xa anunciou a través das redes sociais que se pon a disposición "do cadro de persoal de Alcoa para facer fronte común en defensa do emprego e pola continuidade da actividade da planta". Anunciou que esta quinta feira convocará os portavoces grupos municipais para realizar, "canto antes", un Pleno extraordinario. Desde o BNG e a través da súa portavoz Ana Pontón piden presidente da Xunta quen "non deixe pasar nin un minuto sen poñerse á fronte dunha negociación coa empresa para evitar o peche e garantir a totalidade do emprego". A nacionalista considera que "é un disparate que se vete á tarifa eléctrica galega mentres hai empresas nas que perigan centos de postos de traballo polo prezo da electricidade". Ana Pontón: "É un disparate que se vete á tarifa eléctrica galega mentres hai empresas nas que perigan centos de postos de traballo polo prezo da electricidade" Yolanda Díaz e Antom Gómez-Reino (En Marea) coincidiron en mostrar a súa preocupación olla deisión e en anunciar que peidrán ao goberno español que tome cartas. Negocio Alcoa comprou á Sociedade estatal de participacións industriais (Sepi) en 1998 varias plantas, entre elas as 2 galegas, pagando menos de 400 millóns de euros. Hai 20 anos. Desde entón, como sinalan os sindicatos, os beneficios xerados polas factorías galegas foron de centos de millóns de euros, que marcharon sen reverter no país. A filial española de Alcoa ingresa uns mil millóns de euros anuais. O 2015 non foi un bo ano para Alcoa, que rexistrou perdas (112 millóns de euros) Mais os exercicios anteriores deixaron importantes beneficios: Perto de 250 millóns de euros en 2014, máis de 110 millóns en 2013, en 2012 o gaño foi de 146 millóns de euros.... En 2016 desde representantes sindicais lembraban que que desde 1998 a 2011 a compañía gañou perto de 1.500 millóns de euros. Os operarios da Coruña lembran que en 2011, cuns beneficios sobre a mesa de máis de 400 millóns de euros, a dirección presentou un expediente de regulación de emprego (ERE).


Summary: O asasinato de George Floyd nos EUA conmocionou o mundo, mais os abusos policiais, cun compoñente racial engadido, non son fenómeno exclusivo do país norteamericano. Dentro das fronteiras europeas, os actos racistas por parte das forzas de seguridade non son inusuais. Na última semana, Francia ratificouno.

Case 20 minutos de golpes e insultos como "sucio negro". Ese foi o tempo empregado por tres axentes da Policía francesa para mallar e vexar o produtor musical Michel Zecler, nun novo incidente de violencia racista a mans ─e pés e porras─ das forzas de seguridade dun Estado, neste caso europeo, Francia, que ten na "Liberté, Égalité, Fraternité" os seus alicerces. O diario Liberátion non podía ser máis contundente e na súa edición desta sexta feira levaba á capa a imaxe da cara de Zecler, rota e ensanguentada, ocupando toda a páxina. Sobre ela, o titular, ben en grande: "La Nauseé". A náusea. Resumíao así o rotativo parisiense: "Un novo vídeo de violencia inusitada, que mostra axentes da Policía acosando o sábado [21 de novembro] en París un home negro sen motivo aparente, súmase aos problemas alimentados durante varios meses por unha sucesión de asneiras e unha deriva de poder con acentos autoritarios". E é que este incidente se produce só uns días despois do violento desaloxo dun campamento de inmigrantes na Praza da República da capital gala. Zecler encontrábase fóra do seu estudio musical, Black Gold Studios, localizado no distrito 17 de París, cando unha patrulla policial observou que non portaba máscara de protección contra a Covid. Os axentes seguírono até o local, onde accederon sen orde xudicial, e ao pouco de entrar comezaron a bater nel. Gravación do incidente Nunha primeira versión, os policías alegaron que o home tentara sacarlles a pistola e que os golpeara. Porén, non sabían que estaban a ser gravados polas cámaras de vixilancia. Estas imaxes, e as dos vídeos tirados pola veciñanza xa fóra do estudio, probaron a falsidade da declaración policial. Vídeos que publicou o xornalista de Loopsider David Perrotin comentados polo propio Zecler. Michel, un producteur de musique, a été tabassé par trois policiers samedi dernier à Paris. Ils l'ont ensuite accusé à tort d'avoir voulu prendre leurs armes et de rébellion. Mais les policiers ignoraient une chose : tout a été filmé. pic.twitter.com/PTo71fzJzP— David Perrotin (@davidperrotin) November 26, 2020 O agredido afirma que ao principio, ante a violencia dos axentes, mesmo dubidou que fosen policías. Tras máis dun cuarto de hora de golpes, é detido canda a outros nove artistas ─menores─ que estaban no interior do estudio. Perrotin publicou na quinta feira en Twitter o vídeo, que hoxe pola tarde xa fora compartido máis de 155.500 veces. Tamén onte engadiu outra entrada con novas imaxes, accesíbeis na súa conta persoal desta rede social. A revelación do vídeo permitiu, nun primeiro momento, que Zecler fose liberado, que lle fosen retirados todos os cargos e que os axentes implicados ─catro─ fosen suspendidos. Hoxe, finalmente, estes policías foron postos a disposición xudicial e tres deles están a ser investigados pola Fiscalía de París por "violencia voluntaria, en grupo, con armas e de carácter racista", segundo informou na súa web o semanario Le Nouvel Observateur. Indignación social O incidente cobrou unha gran magnitude nas últimas horas, con mostras de apoio a Zecler e de condena ao racismo por parte de personalidades da música e do deporte. A nivel político, o ministro do Interior, Gérald Darmanin, prometeu na noite da quinta feira, no telexornal de France 2, que se actuaría con firmeza, e anunciou que se pediría o despedimento dos axentes por ter "manchado o uniforme da República", "axiña os feitos foren estabelecidos pola xustiza". O presidente francés, Emmanuel Macron, recoñeceu estar "conmocionado" polas imaxes, e segundo informacións de Europe 1, mantivo unha conversa de 15 minutos con Darmanin logo de ver o vídeo. Vídeo que, ademais, se suma á polémica destes días en Francia pola aprobación da Lei de Seguridade Global (similar a norma española coñecida popularmente como "Lei Mordaza"). Neste sentido, o líder da plataforma de esquerda Francia Insumisa, Jean-Luc Mélenchon, considerou que o incidente é "unha proba abafante da importancia vital do dereito a filmar a acción policial". Tamén o secretario nacional dos Verdes, Julien Bayou, destacou que "sen os vídeos, non se sabería nada". Pola súa banda, a alcaldesa de París, a socialista Anne Hidalgo, escribiu no Twitter que "O estado de dereito non é negociábel". E o secretario nacional do Partido Comunista Francés, Fabien Roussel, chamou a secundar as manifestacións convocadas para hoxe co fin de exixir a retirada do artigo 24 da Lei Mordaza francesa. O que prohibe facer gravación dos axentes das forzas de seguridade do Estado como a que probou a inocencia de Zecler. Manifestacións en contra da Lei Mordaza gala O artigo 24, aprobado pola Asemblea Nacional na pasada terza feira, prevé a sanción "dun ano de prisión e unha multa de 45.000 euros" por difundir imaxes non borrosas dun policía ou un militar "co evidente obxectivo de afectar a súa integridade física ou psíquica". Ademais, crea un novo delito na lei de 1881 sobre liberdade de prensa. O sábado pasado desenvolvéronse por toda Francia protestas exixindo a súa retirada, manifestacións que está previsto que se repitan hoxe co fin de presionar o Senado, que debe examinar o texto antes da súa aprobación definitiva. O texto normativo foi louvado polos sindicatos policiais, que contan co apoio da dereita e da extrema dereita. Todo o contrario que os partidos de esquerda, sindicatos de clase e asociacións de xornalistas e de dereitos civís, que o consideran "un ataque desproporcionado" á liberdade de información e unha mostra da deriva autoritaria do Goberno de Macron.


Summary: O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística será xulgado esta sexta por lle reclamar ao que foi xuíz decano da cidade, Fraga Mandián, o incumprimento deliberado da Lei de normalización lingüística. A asociación fala de proceso "esperpéntico" e apunta cara a unha nova tentativa de "criminalizar" a defensa do idioma

Esta sexta, 30 de novembro, dará comezo máis un xuízo pola lingua. Quen sentará no banco d@s acusad@s é Carlos Callón, presidente da Mesa e voceiro de Queremos Galego, imputado por un delito de inxurias após terlle recriminado a quen foi xuíz decano da Coruña, Fraga Mandián, o seu incumprimento da Lei de Normalización lingüística ao declarar que "no tengo ningún rubor en usar la ilegalidad del topónimo La Coruña". Na Mesa denuncian que se trata de máis un xuízo "cara á criminalización das opinións e da lexítima defensa do noso idioma". Perante este proceso, a Mesa, quen xa se pronunciara contra o "disparate arrepiante" de solicitar 45 anos de cadea para @s cidadá(n)s galeg@s xulgad@s pola contramanifestación do 8 de febreiro de 2009, volve reclamar agora o cesamento "da caza de bruxas contra o galego" e fai un chamamento para que a Xustiza "garanta o dereito a usar e recibir información na lingua propia do país". Na liña, informou Carlos Callón que, a pesar das reiteradas queixas, as citacións que recibiu para a vista "fanse excluíndo totalmente a lingua escollida polo denunciando". Aínda que a denuncia fora inicialmente desestimada, un recurso presentado por Fraga Mandián derivou na vista que se producirá a finais deste mes. Callón xa fora citado para o 10 de febreiro, mais o xuízo suspendeuse despois de que o avogado recusara á maxistrada por entender que non se respectaban as garantías procesuais. Así as cousas, o voceiro de Queremos Galego será xulgado finalmente nun proceso "esperpéntico", pois o propio Tribunal Constitucional emitiu diversas resolucións apoiando o uso único do topónimo A Coruña. O xuíz decano chegou a argumentar que empregaba a forma deturpada "por un erro ortográfico". Porén, A Mesa denuncia que "tamén no escrito desta denuncia" se empregou La Coruña. A asociación ten convocada unha concentración en solidariedade con Callón para o 30 de novembro ás 12.30 do mediodía diante dos xulgados, na rúa de Monforte. Cómpre lembrar que o 23 de outubro dera comezo en Compostela máis un xuízo pola lingua que finalmente ficou adiado sine die. Até doce persoas sentaron no banco d@s acusad@s "por saíren á rúa o 8 de febreiro de 2009 para expresaren o seu desacordo coa manifestación contra a lingua galega que nesa data apoiaron o PP, a Falange e UPyD", e que convocara Galicia Bilingüe, segundo o comunicado de solidariedade cos e coa encausad@s emitido pola Mesa. O colectivo en defensa da lingua apuntou que, ao igual que no xuízo contra Carlos Callón, "a única pretensión desa petición de penas desproporcionadas é criminalizar os movementos sociais" e considerou "incomprensíbel" que non se abrise ningunha investigación pola "abusiva" actuación policial aquel 8F. Para @s 12 procesad@s a acusación solicita 45 anos de cadea e 30 mil euros de multa.


Summary: O filme pode verse De momento pode verse na plataforma Filmin.

Hai 49 anos, Vigo converteuse nun dos epicentros da loita obreira contra as precarias condicións laborais, pero tamén contra o réxime franquista. Roi Cagiao plasma en Vigo 1972 a cronoloxía dun movemento de solidariedade e resistencia exemplar que traspasou fronteiras e marcou, non só o camiño das seguintes negociacións polos dereitos da clase traballadora senón que tamén foi un punto de ruptura co status represivo imperante. O comezo, a modo de prólogo, apóiase nun perturbador audio que relata a manifestación dos traballadores de Bazán e Astano na quinta feira 10 de marzo de 1972 en Ferrol onde houbo máis de corenta feridos de bala e dúas persoas asasinadas pola policía. Un terríbel suceso que prendeu a faísca da solidariedade en Citroën. Seis meses máis tarde, Vigo foi á folga, unha das máis grandes da Galiza e un suceso determinante para pór en xaque o réxime franquista contribuíndo a súa derrogación. De maneira minuciosa, o filme vai plasmando, punto por punto, os feitos cronolóxicos. O despedimento de varios traballadores de Citroën o 9 de setembro de 1972 foi determinante para que se iniciara a folga do día 11. A resposta do aparato do réxime foi implacábel: brutalidade policial, torturas, ameazas de Carrero Blanco, instrucións do Ministerio de Traballo e do Goberno Civil para aplacar a folga... Pero a resistencia estivo á altura. Sobrevivindo nos montes, ou onde se podía, os líderes sindicais lograron que a folga durase 15 días, e todo grazas á solidariedade dunha cidade e das súas xentes que souberon pórse do lado correcto. Os testemuños altérnanse con imaxes de arquivo fotográfico e audiovisual nunha sucesión de acontecementos tan ilustrativos como abraiantes. Mais Vigo 1972 non pretende ser só un documental de testemuños e relato cronolóxico dun dos momentos chaves da loita obreira en época franquista. Decide arriscar cunhas secuencias de recreación dos feitos, en modo ficción, nun coidado branco e negro e unha narrativa visual próxima ao thriller e á banda deseñada, coa pantalla partida en dous ou en tres partes. E non só iso, nas secuencias con voz en off, Cagiao decide "avellentar" as voces, dunha maneira máis que convincente, logrando impregnar o conxunto dun aura vintage que nos transporta a aqueles días memorábeis (e tráxicos) nun equilibrio case perfecto entre entretemento, cinefilia e didáctica. O ano que vén, co gallo do 50 aniversario, debería reporse en todos os cinemas do país e do Estado español. De momento pode verse na plataforma Filmin. Vigo 1972 Roi Cagiao /Galiza / 2017 / 62 min


Summary: A sentença do tribunal militar norte-americano ao soldado que entregou à Wikileaks informações sobre a guerra dos EUA no Iraque e Afeganistão absólveo da acusação mais grave - ajudar o inimigo - mas corre ainda o risco de passar o resto da vida na prisão. Dezanove eurodeputados escreveram uma carta aberta a Obama a pedir a libertação de Bradley Manning.

Apesar de ser absolvido do crime de ajuda ao inimigo, que é punido com prisão perpétua, a soma dos restantes crimes, que incluem roubo e espionagem, somam uma condenação até um máximo de 130 anos de prisão, segundo o jornal Guardian. Mesmo que aplicado o cúmulo jurídico, as perspetivas de Manning poder regressar à liberdade nas próximas décadas é duvidosa. As reações à sentença não se fizeram esperar e a Amnistia Internacional declarou que "não é difícil tirar a conclusão de que este julgamento de Manning serviu para enviar uma mensagem: o governo dos EUA vai perseguir-vos". Por parte da Associação de Direitos Civis ACLU, a reação foi semelhante, com acusações ao governo de procurar intimidar quem venha a querer fazer denúncias semelhantes. "Apesar de nos sentirmos aliviados por o sr. Manning ter sido absolvido da acusação mais grave, a ACLU sempre defendeu que a passagem de informações à imprensa por razões de interesse público não deviam ser julgadas à luz da Lei de Espionagem", declarou Ben Wizner. Eurodeputados escrevem carta aberta a Obama Manning tornou-se um ícone da liberdade de expressão em todo o mundo e foi já nomeado três vezes como candidato ao Nobel da Paz. Esta terça-feira, 19 eurodeputados escreveram uma carta aberta dirigida a Barack Obama e ao secretário da Defesa Chuck Hagel, pedindo a libertação do soldado que denunciou com a sua ação alguns crimes de guerra que provocaram mortes civis. Entre os subscritores encontram-se as eurodeputadas portuguesas Marisa Matias, Alda Sousa e Ana Gomes. "Longe de ser um traidor, Bradley Manning agiu em consciência em nome do superior interesse do seu país", dizem os eurodeputados, recordando que "onze anos e meio após a invasão norte-americana do Afeganistão, essa nação ainda tem de criar uma democracia que funcione e libertar-se dos Taliban e dos senhores da guerra fundamentalistas". "Estamos preocupados porque a guerra da administração norte-americana aos autores de denúncias como Edward Snowden e Bradley Manning é dissuasora do processo democrático tanto nos Estados Unidos como na Europa", prosseguem os aurodeputados, pedindo a libertação do soldado que passou os últimos três anos presos, incluindo dez meses em regime de solitária "em condições que o Relator Espacial da ONU sobre Tortura Juan Mendez considerou 'cruéis e abusivas'". Tirado de Esquerda.net


Summary: O sobresemento da causa por suposta prevaricación contra o alcalde de Lugo, baseada nas declaracións do presunto líder da trama, converte o tamén presidente do PSdeG no primeiro cargo político que é oficialmente afastado das acusacións do caso Campeón

"Aquel día dixen: non as fagas, non as temas e hoxe volvo dicir o mesmo. Eu sabía que isto tiña que rematar así, eu dicía que era inocente e o máis imporatente é que a xustiza di que son inocente". Deste xeito se expresaba este martes o alcalde de Lugo, Xosé López Orozco, ao anunciarlle de "urxencia" á prensa da cidade que, case catro meses despois de que a xuíza instrutora do caso Campeón, Estela San José, o imputase por un presunto delito de prevaricación, a súa causa viña de ser sobresida ou, "dito nunha linguaxe menos formal, veño de ser desimputado", explicou o rexedor lugués co seu proverbial ton profesoral. Dorribo acusara o alcalde de Lugo de acceder a favores urbanísticos a cambio de patrocinios A acusación contra o tamén presidente do PSdeG baseouse, como ten informado Praza Pública, esencialmente nas declaracións ante a xuíza do presunto líder da trama, o empresario Jorge Dorribo, nomeadamente nas realizadas o 8 de agosto e o 13 de decembro de 2011. Na primeira comparecencia -de carácter voluntario-, segundo consta no sumario a cuxo contido tivo acceso este diario, Dorribo indicou que "tamén quería falar do Concello de Lugo" para expresar a suposta operación que, meses despois, deu lugar á imputación do rexedor lugués. Sempre segundo a versión do empresario, a súa compañía, Laboratorios Nupel, "comprometeuse a patrocinar o Arde Lucus", a festa romana da cidade, como contrapartida a un favor urbanístico. As naves dos seus laboratorios no polígono industrial do Ceao "ocupaban o 100% da parcela" e, polo tanto, non era posible "segundo a lei urbanística", declarou, comunicalas entre si "se non se retranqueaban". "Facer esa obra (...) era moita pasta, polo que era máis doado patrocinar", resumiu. Na segunda comparecencia Dorribo mantivo as acusacións, implicando ademais a unha traballadora do Concello. Os múltiples patrocinios de Dorribo Pero ese patrocinio non foi o único realizado por Nupel neses anos e o Concello da cidade non foi, nin moito menos, o único destinatario. Atendendo á memoria de actividades da empresa, incluída no propio sumario, Nupel gabábase de "non esquecer a cidade onde naceu e medrou" e por este motivo, aseguraba, "participa e coopera de forma activa cos diferentes concellos, deputacións (sic), organizacións benéficas, institutos e colexios", así como en "eventos lúdicos, sociais e culturais da cidade, como o Arde Lucus, festa de ambientación romana que xa se converteu nunha referencia". Froito desta política de patrocinios masivos, en poucos anos a cidade da Muralla inzouse de logotipos de Nupel e das súas marcas, ata o punto en apenas tres anos destinou 2,1 millóns de euros a "publicidade, propaganda e relacións públicas", segundo o informe elaborado polos administradores concursais da empresa, datado en xaneiro de 2012. En tres anos Nupel destinou máis de 2 millóns de euros a "publicidade, propaganda e relacións públicas" Equipos deportivos propios -a empresa promoveu o Nupel Racing Team de rallys- e alleos e numerosos eventos contaron co favor da empresa que, supostamente, era tamén o centro da presunta trama corrupta. Entre eles, efectivamente, figuran as achegas ao Arde Lucus. Segundo informou o propio Concello á xuíza instrutora, Nupel patrocinou a festa en 2007, 2009 e 2010 con achegas de 53.000, 28.000 e 32.480 euros. A única "contraprestación" que figura nos respectivos convenios é a inclusión do anagrama da empresa na publicidade da celebración. Ademais, o consistorio informou tamén a maxistrada de que a súa relación publicitaria con Nupel abrangueu un convenio máis, asinado en 2010 por 12.000 euros para a "organización e realización" dos actos conmemorativos do décimo aniversario da declaración da Muralla como patrimonio da humanidade. Neste caso, a "contraprestación", outorgada nun acto aberto aos medios de comunicación, consistiu na mesma inclusión de logotipos, o título honorífico de "embaixador da Muralla Romana" e un "agasallo institucional" en forma de figura cerámica. O primeiro político desvinculado do caso Despois de que Orozco tentase infrutuosamente demandar a Dorribo por inxurias e calumnias, a documentación e testemuños achegados semellan ter pesado dabondo para que a xuíza optase polo arquivo e convertese, deste xeito, ao alcalde de Lugo no primeiro dos políticos aos que se vinculou co caso en desligalo oficialmente do mesmo. Entre os máis salientables resta aínda saber que acontecerá coas imputacións sobre o ex ministro de Fomento, José Blanco e o ex conselleiro de Industria, Fernando Blanco. Tamén permanece imputado, aínda que con ligazóns, atendendo ao sumario, presuntamente máis fortes co caso, o ex deputado do PP Pablo Cobián, quen supostamente tería intercedido ante a Xunta para que a trama se fixese con axudas do Igape nas que terían mediado facturas falsas. Orozco "lémbralle" a Feijóo que "pedía a súa cabeza inxustamente" Neste contexto o rexedor socialista coida que "remata unha etapa" que "a partir de agora mesmo está esquecida", o que non evitará que os seus avogados, "tan pronto como poidan, continúen coa denuncia" contra Jorge Dorribo, xa que "non se pode consentir que aínda sendo imputado se calumnie aos demais". "A nosa Constitución recoñece o dereito a non dicir a verdade, pero en ningún caso fala de que se poida deifamar a calquera persoa, incluídos alcaldes e alcaldesas". Deste xeito, abonda, "se eu era inocente e me vía, como inocente, tan inxustamente tratado, creo na inocencia de todos os imputados e ata que se pronuncien os xuíces nunca se pode facer un xuízo". Ao tempo, e mentres dende a Executiva nacional do PSdeG o seu secretario de organización, Pablo García, manifestaba a súa "ledicia" polo arquivo da causa, López Orozco aproveita para "lembrarlles" á oposición municipal e tamén "ao presidente da Xunta e a outros membros do seu Goberno que pedían a miña cabeza" que "está máis claro que a pedían inxustamente". "Non se pode xulgar a honorabilidade de ningunha persoa por moito interese político que poida haber", resolve.


Summary: A alcaldesa da Coruña lembrou ao Goberno da Cidade Autónoma de Ceuta ─que solicitara formalmente a cesión da talla─ que a Lei de Memoria Histórica é "igual para todos".

A alcaldesa da Coruña, Inés Rey, replicou ao Goberno de Ceuta que "ninguén está por encima da lei", tras recibir a petición formal para a cesión da estatua que foi retirada en 2010 da praza herculina, agora denominada Praza das Atochas, e que, na actualidade, permanece nunha dependencia municipal. O Concello coruñés non só impedirá o traslado desta estatua, senón que poñerá en coñecemento da Xustiza o que, remarca, parece unha vulneración da Lei de Memoria Histórica, pola que "os escudos, insignias, placas e outros obxectos ou mencións conmemorativas de exaltación persoal ou colectiva do alzamento militar, da Guerra Civil e da represión da Ditadura, deberán ser retiradas dos edificios e espazos públicos". O Goberno coruñés recordou ao da Cidade Autónoma de Ceuta que a Lei de Memoria Histórica é "igual para todos". Desde o Goberno local do @ConcelloCoruna defendemos a aplicación da #LeiDaMemoriaHistórica e calquera administración que pense que está por riba da lei, erra.Recibimos a petición do Goberno da Cidade Autónoma de Ceuta para a cesión da estatua de Millán Astray xa retiradaSEGUE⬇— Inés Rey García (@inesreygarcia) September 19, 2020 "Se a estatua de Millán Astray foi retirada da nosa cidade, de ningún modo se vai a ceder a ningunha outra administración para a súa exhibición. Desde o Goberno local da Coruña defendemos a aplicación da Lei de Memoria Histórica e calquera outra Administración que pense que está por encima da lei está equivocada", avisou. "Reparar a memoria histórica" A rexedora asegura que non é o único caso para "reparar a memoria histórica" da cidade, e recordou "o espolio dos bens públicos" levado a cabo na cidade pola ditadura franquista, como é o caso da Casa Cornide, pola que "o Concello da Coruña continúa a loitar para que se lle devolva aos coruñeses o que é seu". Tamén lembrou que o Concello coruñés foi parte da denuncia que recentemente se resolveu de forma favorábel a que os herdeiros do ditador Francisco Franco devolvesen o Pazo de Meirás.


Summary: A delegada do Goberno galego en Vigo recoñeceu a empresa española Princelandia co galardón ao "concepto nacional máis novidoso". Que ten de novidoso? Sesións de maquillaxe, manicura, pedicura, perruqueiría, desfile en pasarela de moda, reposteiría e protocolo para nenas de 4 a 12 anos

Máis que un país para soñar, o da empresa Princelandia é un país ateigado de estereotipos de xénero onde o que se fomenta é a educación sexista a través dunha rede de spa´s repartidos por toda a xeografía do Estado español e onde só as nenas poden entrar, baixo a promesa de as facer princesas por un día. Malia que as organizacións feministas botaron as mans á cabeza e sinalárono deseguida como 'Espazo machista denunciado', a Xunta de Galiza non tivo reparo ningún en lle outorgar un premio de recoñecemento, ao considerar esta iniciativa "o concepto nacional máis novidoso". Nacional español, claro, pois na Galiza non hai aínda ningún centro. De momento. Princelandia é unha marca rexistrada que fai parte do grupo empresarial Diveralia Spa, con sede en Sevilla. Trátase dunha serie de franquicias que ofertan actividades e servizos pensados para o público infantil feminino, autodefiníndose como un espazo de "ocio e beleza" para nenas de entre 4 e 12 anos. Maquillaxe, manicura, perruqueiría, desfile en pasarelas de moda, masaxes, obradoiros de protocolo, baile, repostería.... e un apartado especial para primeiras comuñóns. Toda unha oferta sexista que pretende ser "un modelo educativo relacionado coa saúde, o benestar e o coidado persoal tratando de que se sintan femininas nun mundo máxico de cor rosa". Este é a declaración de intencións da iniciativa empresarial española que, repetimos, mereceu un premio da Xunta de Galiza a través da súa delegada en Vigo, María José Bravo. A simpatía cara a este tipo de iniciativas por parte do Goberno galego non é de estrañar. Ben mirado, o que se describe en Princelandia non é senón un modelo educativo que fomenta a segregación por sexos a unha idade temperá, o mesmo modelo que a consellaría de Educación finanza con tres millóns de euros ao ano a través de cinco centros de ensino privado. Os spa que mereceron o galardón á "novidade empresarial" perpetúan a idea das "mulleres obxecto", do amor romántico con príncipes azuis e medias laranxas, a submisión perante un ideal de beleza e a división sexual do traballo. A indignación anega as redes sociais e chega aos parlamentos galego e europeo Na Galiza, o proceder da Xunta espertou xa as voces críticas. Alén dos colectivos feministas, que transladaron a súa indignación ás redes sociais, no Parlamento galego o grupo de AGE pedirá explicacións ao goberno de Núñez Feijóo. Eva Solla, deputada da mencionada formación política, considera "un erro lamentábel e inaceptábel" este recoñecemento a actividades "que nos recordan as ensinanzas impulsadas pola sección feminina de Falange" nos anos da ditadura. Porén, as queixas chegaron tamén até o Parlamento europeo, onde Esquerda Unida presentou unha pregunta sobre a actuación da Xunta, que cualifican de "lamentábel", exixindo a retirada do galardón outorgado.


Summary: Saca a concurso público a realización da feira. A empresa adxudicataria afrontará un canon de 2.500 euros, mentres o goberno de Carlos Negreira achegará o que falta: máis de 50.000 euros

O concello da Coruña si que financiará a feira taurina, aínda que o fará "pola porta de atrás". Denúnciano o BNG e a plataforma cidadá Galiza mellor sen touradas un mes despois de que o goberno local --PP-- anunciase que deixaría de entregar os 130 mil euros que todos os anos facía chegar á organización das touradas mediante unha subvención directa. No entanto, desde aquela, o concello non aclarou se sacaría a consurso a concesión da feira ou se seguiría cedendo de balde o recinto do Coliseo. O Instituto Municipal Coruña Espectáculos vén de aprobar o concurso, licitado polo consistorio, polo que a finais de xullo ou comezos de agosto volverá a realizarse a feira taurina da Coruña se apareceren empresas candidatas. E non será nada difícil que aparezan, dadas as facilidades que ofrecen os pregos técnicos do contrato. Seguindo as liñas, o concello terá que pagar a instalación e a ornamentación da praza, alén do acondicionamento das distintas zonas e os recheos de area. Tamén correrá da súa conta --e, por tanto, dos e das coruñesas-- unha parte da limpeza do Coliseo, a desratización a semana anterior ás touradas e o pagamento do persoal necesario para a montaxe. O concello cederá de balde o Coliseo, polo que a empresa gañadora do consurso aforrará as taxas. Vendo os requisitos, o BNG considera "irrisorio" o canon de 2.500 euros que terá que pagar a empresa beneficiaria "en comparación cos cartos que achegará o Concello". Segundo Galiza mellor sen touradas, esta suma superaría os 50.000 euros. Así, @s nacionalistas da Coruña denuncian que o goberno que encabeza Carlos Negreira "subsidie as touradas sen transparencia" a través dun contrato público, "sabendo que se trata dunha actividade que xerou perdas de máis de medio millón de euros en tres anos". Tanto o BNG como a Plataforma insisten en exixir a fin de calquera achega municipal a estes 'espectáculos', baseados "na mutilación dun ser vivo".


Os mesmos feitos que a Audiencia de Lugo interpretou como delitivos son considerados agora polo alto tribunal como simplemente "unha situación laboral tensa, da que todos os implicados son responsables""Non pode deducirse máis que unha situación laboral tensa, da que todos os implicados son responsables". Así vén de dar a volta o Tribunal Supremo á sentenza coa que hai ano e medio a Audiencia Provincial de Lugo condenaba a máis dun ano de cadea e nove de inhabilitación ao alcalde popular de Palas de Rei, Pablo Taboada, e o seu antecesor, Fernando Pensado, por prevaricación e acoso laboral contra unha ex-secretaria municipal, causa na que outros sete concelleiros e funcionarios recibiron penas inferiores. A secretaria municipal, segundo os feitos probados que o Supremo só varía puntualmente, tomou posesión do cargo en decembro de 2007, momento a partir do cal os acusados dificultáronlle o acceso a documentación e desobedeceron as súas peticións, chegando a ser trasladada de despacho. Posteriormente, iniciaron contra ela un proceso sancionador. Porén, o Supremo interpreta eses feitos de xeito distinto ao como o fixera a Audiencia de Lugo e considera que carecen da entidade que require o tipo penal do acoso laboral, que esixe reiteración e gravidade en actos hostís e humillantes. O tribunal considera que o vivido no Concello de Palas "non pode dicirse que constitúa esa situación de hostigamento e humillación que sinalan os xuíces [da Audiencia de Lugo] senón, ao sumo, unha situación de fricción laboral, que non pode dar lugar á comisión delitiva que se sanciona". "Non pode identificarse desobediencia con acoso laboral", conclúe.O Supremo ampárase nun informe favorable da Xunta para desbotar tamén o delito de prevaricación que se atribuía aos condenados por iniciar un proceso sancionador contra a secretariaO Supremo tamén desmonta o delito de prevaricación, atribuído aos condenados polo procedemento sancionador que abriron contra a secretaria. O tribunal di que a prevaricación esixe actuar "a sabendas" de que se está facendo mal, mentres que no caso de Palas os que impulsaron a sanción contra a secretaria fixérono contando cun informe avalando a súa actuación emitido polo daquela director xeral de Administración Local da Xunta, Norberto Uzal, que tamén estaba acusado por este caso pero que xa fora absolto pola Audiencia de Lugo. O Supremo di que ese informe do alto cargo do Goberno galego "despexaba calquera dúbida de ilegalidade" sobre a sanción que o alcalde e os concelleiros querían impoñer á secretaria.


Summary: A acta asinada polos membros dimisionarios do comité de ética da Deputación de Ourense resalta que a resposta do barón do PP ourensán á petición de explicacións non foi "satisfactoria" nin "contundente". Dimite en pleno o comité ético de Ourense antes de ditaminar sobre o caso Baltar DOCUMENTO: Acta do comité ético sobre o caso Baltar

Dimite en pleno o comité ético de Ourense antes de ditaminar sobre o caso Baltar DOCUMENTO: Acta do comité ético sobre o caso Baltar Foron por unha "resposta clara e contundente" e atopáronse cunha defensa vaga. Os que ata este xoves eran membros do comité de ética da Deputación de Ourense, organismo creado e publicitado por José Manuel Baltar como modelo de "transparencia", decidiron abandonar os seus cargos tras non obter unha resposta "satisfactoria" do presidente no caso do seu presunto ofrecemento de emprego por sexo, da que o barón popular, explican, se defende formalmente, pero nin negar os feitos. E ante este panorama, decidiron que o seu labor carecía de sentido. Na súa última acta como membros do comité, á que tivo acceso Praza Pública, o catro dimisionarios explican que, tras comezar a abordar o caso a petición do PSdeG, reclamaron que Baltar expuxese por escrito e "coa maior claridade" a súa versión dos feitos. "Lido e analizado o escrito", o comité de ética "non considera satisfactorias estas respostas, que adoptan un contido xurídico e político" ao que "o comité é alleo", explican. Os dimisionarios indican que "non puideron ser alleos ao alcance social e mediático producido polos feitos" Ao que "non puideron ser alleos", advirten, é ao "alcance social e mediático producido polo feitos obxecto de debate", a denuncia contra Baltar por ofrecer emprego a cambio de sexo e as gravacións nas que se gaba de poder cambiar o resultado dun proceso selectivo. Estes "feitos", destacan, "prexudican gravemente a imaxe do señor presidente e da institución provincial", algo que "non ten nada que ver coa presunción de inocencia" á que Baltar apela recorrentemente e que, evidencian, "antínxelle como a calquera outro cidadán". Fronte á contundencia reclamada, o retruque de Baltar "fai que o comité non poida pronunciarse, xa que, defendéndose, non admite pero tampouco nega a realidade dos feitos". Neste contexto, os membros do comité indican que chegaron á "convicción da inoperancia" do propio organismo para abordar este caso e por iso dimitiron. "Un esperpento" "É lamentable que dimita o comité de ética antes que o presidente" Para o portavoz do PSdeG na Deputación, que iniciou o procedemento ante o comité, este episodio non é máis que "un novo esperpento" dentro dunha situación "politicamente insustentable". Para Ignacio Gómez resulta "moi curioso e lamentable que o comité de ética dimita antes que o presidente", o mesmo mandatario que creou este organismo para presentarse como "adaíl da transparencia". A xuízo do deputado socialista, os membros do comité, "de acreditada experiencia profesional -representaban a institucións como o Colexio de Avogados, Transparencia Internacional ou a Universidade de Vigo-", acabaron "arrepentidos de formar parte dun paripé". "Se hai delitos ou non, xa o veremos", indica Gómez, a cuxo xuízo a Baltar non queda xa máis saída que "marchar á súa casa".


Summary: Entidades sociais como Ecos do Sur ou SOS Racismo impulsan o proxecto Ciberespect, con recomendacións para contrarrestar os argumentos xenófobos que en ocasións parecen monopolizar os debates. Apostan por responder rapidamente e xerar narrativas alternativas para chegar aos públicos non posicionados Xunta e numerosos concellos galegos ofrécense a acoller as persoas refuxiadas do 'Aquarius'

Xunta e numerosos concellos galegos ofrécense a acoller as persoas refuxiadas do 'Aquarius' "Es muy sencillo: todos los progres solidarios que quieran un inmigrante del #Aquarius que se lo lleven a su casa, lo mantengan y le busquen un trabajo". Dende que se abriu a posibilidade de que o Estado español acollese as 629 persoas, comezaron a circular polas redes sociais mensaxes deste tipo, que dende posicións xenófobas redundan en lugares comúns como un suposto "efecto chamada", as mencións á "criminalidade" e á "violencia" provocadas por inmigrantes, a unha hipotética "islamización" de Europa, a reclamación de que as axudas sociais sexan só para as persoas nacidas en España. Unhas mensaxes que, por suposto, non existen só nas redes sociais, senón tamén en determinados medios de comunicación e por suposto nos fíos de comentarios de moitos xornais, tamén galegos. "O discurso de odio ten un impacto particularmente destrutivo non só nas persoas que o sofren directamente, senón tamén entre os seus amigos e familiares, así como entre quen comparten as características da vítima e padecen os mesmos prexuízos" Que efecto teñen estas mensaxes, tanto sobre a sociedade en xeral como sobre as persoas máis directamente afectadas -inmigrantes de todo tipo, minorías...-? Que se pode facer para contrarrestalas? É mellor deixalas correr, non enzoufarse nestes debates, evitar alimentar os trolls? Ou é importante responder, facer ver as outras posicións, os relatos e visións que contradín estes discursos de odio? A ONG coruñesa Ecos do Sur impulsou nos últimos tempos xunto con outras entidades (SOS Racisme, United Explanations ou o Institut de Drets Humans de Catalunya) o proxecto CibeRespect, que aposta pola creación de redes de apoio, o seguimento e análise do discurso en Internet e o ciberactivismo como estratexia integral para combater o discurso do odio contra as persoas inmigrantes e as minorías étnicas nos medios dixitais. A iniciativa incluíu distintas actividades, coma a realización de cursos para a formación de ciberactivistas ou a publicación dunha guía práctica para actuar nestas situacións. As entidades impulsoras de Ciberespect subliñan que "o discurso de odio ten un impacto particularmente destrutivo non só nas persoas que o sofren directamente, senón tamén entre os seus amigos e familiares, así como entre quen comparten as características da vítima e padecen os mesmos prexuízos". Alertan de que "pode xerar nas vítimas estados de depresión, tensión, falta de autoestima e deixalas co temor de futuros ataques" ou forzalas a evitar certos espazos. É máis, este tipo de discurso pode, a medio prazo, ir consolidando unha serie de argumentos na poboación xeral, na tantas veces reivindicada "maioría silenciosa", xerando un marco no que mesmo persoas que non se recoñecen como racistas repiten os mesmos conceptos elevados polos grupos xenófobos. Cando hai uns meses falabamos con Edo Bazzaco (SOS Racisme Catalunya), destacaba que "certas posicións que hai 10 ou 15 anos só eran defendidas por partidos ultras hoxe son asumidas por formacións que se presentan como máis moderadas". Dende Ciberespect conclúen que "o discurso de odio pode contribuír a lexitimar e a perpetrar unha orde social discriminatoria, na que determinados grupos de persoas sofren a diario prácticas de exclusión social, sen que iso sexa percibido a nivel social". "Ademais de responder directamente aos discursos de odio, hai que que conseguir que esta resposta chegue a públicos amplos, contrapoñer o relato de odio con discursos diferentes" Que se pode facer, pois? O propio Bazzaco facía fincapé en que "ademais de responder directamente aos discursos de odio, hai que que conseguir que esta resposta chegue a públicos amplos, contrapoñer o relato de odio con discursos diferentes". Dende a guía sublíñase que "o obxectivo debe ser non deixar que a intolerancia e o odio se apropien do espazo en liña e contribuír a crear un clima de opinión tolerante e positivo" e que "a nosa mensaxe debe dirixirse principalmente ao lector ambivalente que ten opinións e sentimentos atopados respecto ao tema de discusión". "O noso público principal non son os haters ou os trolls, senón a denominada maioría silenciosa. A evidencia mostra que o obxectivo das mensaxes contra o odio debe ser 'plantar unha semente da dúbida' e non transformar a visión que alguén ten do mundo da noite para a mañá", conclúen. É importante achegar datos que reforcen os argumentos, pero moitas veces non abonda con isto, atopando todos os días casos de persoas que desprezan as estatísticas obxectivas que contradín a idea preconcibida que teñen sobre un asunto Este ciberactivismo aposta por difundir "contranarrativas" e "narrativas alternativas", consolidando marcos de interpretación da realidade distintos aos que os grupos e persoas xenófobas pretenden impoñer. Unha narrativa é unha forma de contar e interpretar eventos conectados, son historias que van alén da narración duns feitos e ofrecen unha interpretación dos mesmos, interpretacións da realidade compartidas colectivamente que ofrecen explicacións da realidade nas que as emocións xogan un papel central. É importante achegar datos que reforcen os argumentos, pero moitas veces non abonda con isto, atopando todos os días casos de persoas que desprezan as estatísticas obxectivas que contradín a idea preconcibida que teñen sobre un asunto. Por iso dende Ciberespect tamén se engade a necesidade de acompañar as nosas mensaxes cunha narración que apele ao emocional e que conecte ese dato obxectivo cun relato máis amplo baseado en experiencias persoais e en valores. Alimentar ou non o troll? "Os primeiros comentarios condicionan o clima do debate, facilitando que se estableza un diálogo e que se modere o ton xeral, animando a outros usuarios cun discurso tolerante a participar" Dende Ciberespect sublíñase a importancia de intervir nos debates para evitar que trolls e haters monopolicen (cando menos en aparencia, por poucos que sexan fan moito ruído e adoitan impoñer os temas sobre os que queren que se debata) os espazos. Porén, recoméndase "evitar a confrontación directa", non responderlles directamente e evitar replicar cando sexamos interpelados, intervindo de forma xeral. Suxírese tamén buscar aliados (por exemplo, mediante a incorporación dalgún hashtag ou etiqueta). E, de forma moi importante, tomar a iniciativa e intervir ao comezo do fío de comentarios: "Os primeiros comentarios condicionan o clima do debate, facilitando que se estableza un diálogo e que se modere o ton xeral, animando a outros usuarios cun discurso tolerante a participar". Guía Ciberespect (.pdf)


Summary: O Goberno galego substitúe o xerente e dous dos tres directores de área da fundación encargada das urxencias sanitarias, investigada pola adxudicación das súas ambulancias e con conflitos laborais desde hai meses. Mentres, o Tribunal Superior anula os servizos mínimos do 100% impostos durante a folga do persoal de atención telefónica do propio 061 Ambulancias, PAC, urxencias: a sanidade, "en pé de guerra" contra a falta de medios e persoal

Ambulancias, PAC, urxencias: a sanidade, "en pé de guerra" contra a falta de medios e persoal O Goberno galego substitúe o xerente e dous dos tres directores de área da fundación encargada das urxencias sanitarias, investigada pola adxudicación das súas ambulancias e con conflitos laborais desde hai meses O pasado 13 de novembro o conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, visitou as novas instalacións na Estrada da fundación pública que xestiona o 061, o dispositivo de emerxencias sanitarias da Xunta. Ese día, nunha nota de prensa na que esa información se deixaba para os seus últimos parágrafos, o Goberno galego anunciou a "substitución" de quen viña sendo director-xerente do 061 desde a chegada de Feijóo á presidencia da Xunta en 2009, José Antonio Iglesias Vázquez. Este martes, dúas semanas despois, o Diario Oficial de Galicia (DOG) desvelou que os cambios na cúpula do 061 son maiores e afectarán non só ao seu máximo responsable senón tamén a dous dos tres directores de área que o secundan. Unha crise na cúpula da fundación pública que se produce tras anos de polémicas en moi diversos ámbitos da súa xestión. De feito, este mesmo mércores o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia anulou os servizos mínimos do 100% impostos polo Goberno galego ao persoal de atención telefónica do 061 durante a folga que desenvolveu o pasado verán. Cando hai dúas semanas a Xunta anunciou a saída de Iglesias Vázquez indicou que o substituiría o ata agora director da área asistencial do 061, José Manuel Flores Arias "en tanto non se resolve definitivamente a ocupación da praza", evidenciando a precipitación daquel cambio. O proceso para cubrir esa praza por libre designación vén de abrirse este martes no DOG, pero ao tempo tamén se convocan as prazas da dirección asistencial (á que polo tanto non volvería Flores Arias) e da dirección de coordinación do 061, co que só se mantería invariable a terceira dirección da fundación, a máis administrativa de xestión e servizos xerais. José Antonio Iglesias Vázquez, director saínte do 061, á esquerda, co conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuiña, durante unha visita deste hai dúas semanas á nova sede da fundación na Estrada A Xunta non revisou varios elementos de seguridade das ambulancias e helicópteros sanitarios do 061 cando os adxudicou O 061 está inmerso actualmente nunha investigación penal dun xulgado de Santiago sobre o xeito en que adxudicou en 2015 o contrato de 120 millóns de euros para xestionar as súas ambulancias. Un técnico da fundación está imputado xunto con varios empresarios que supostamente tiveron acceso previo ás condicións do concurso. No marco desa investigación, un informe pericial da policía constatou diversas eivas de seguridade nas ambulancias do 061, que circularon durante meses con sobrepeso pero que a Xunta asegura que xa cumpren coa normativa. A fundación tampouco comprobou elementos de seguridade antes de adxudicar, este mesmo ano, os seus dous helicópteros sanitarios, segundo constatou o tribunal administrativo de contratos nun proceso de contratación de 10 millóns de euros que se alongou durante preto dun ano. No ámbito laboral, veñen sendo recorrentes as protestas tanto do persoal propio do 061 como do das empresas de ambulancias que prestan servizo para a fundación. Os sindicatos critican que o Goberno galego non ten en conta que as rebaixas que esas firmas ofreceron para facerse cos contratos son inasumibles economicamente para unha correcta prestación do servizo e acaban supoñendo ou recortes aos seus traballadores ou incrementos posteriores dos custos para a Xunta. A esas protestas sumáronse nos últimos meses as derivadas do traslado das sedes centrais dos dispositivos de emerxencias da Xunta desde Santiago a unhas novas instalacións na Estrada ás que foron obrigados a desprazarse os seus traballadores. O TSXG vén de anular os servizos mínimos do 100% que a Xunta impuxo ao persoal de atención telefónica do 061 durante a súa folga do pasado verán A última polémica laboral arredor do funcionamento do 061 ten data deste mesmo mércores. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia divulgou unha sentenza na que anulou, como vén facendo noutros moitos ámbitos, os servizos mínimos do 100% que a Xunta impuxo ao persoal de atención telefónica do 061, externalizado a través dunha empresa, durante a folga que desenvolveron o pasado verán. O tribunal considera, como defendía a CIG, autora do recurso, que o Goberno galego non xustificou por que eran necesarios servizos mínimos que na práctica impedían a folga xa que nin indicou o número de traballadores do cadro de persoal. A Xunta eloxia a coordinación de emerxencias do xerente saínte pero nunca fixo autocrítica das eivas detectadas no accidente de Angrois Por outra banda, na nota coa que hai dúas semanas a Xunta informou da substitución do xerente do 061, eloxiou o seu traballo indicando que "dirixiu e coordinou os operativos sanitarios de urxencias extrahospitalarias en diversos incidentes de múltiples vítimas como o accidente de Angrois", no que o 24 de xullo de 2013 houbo 80 mortos e 144 feridos. Sobre ese e outros operativos a Xunta salienta que demostraron "a elevada capacidade resolutiva dos profesionais sanitarios". Porén, máis alá da entrega do persoal, o accidente de Angrois evidenciou diversas eivas de coordinación e xestión dos servizos de emerxencias sobre as que o Goberno galego nunca fixo autocrítica. Durante os minutos posteriores ao sinistro, entre outras cuestións, un helicóptero sanitario informou de que non podía despegar "por unha avaría" ao tempo que o 061 non era quen de dirixir cara ao lugar do accidente ás ambulancias dispoñibles en Santiago.


Summary: O PSdeG celebrou unha nova xornada do seu laboratorio de ideas, centrado nesta ocasión nas mulleres. Acompañado por Cristina Narbona, Carmela Silva, Inés Rey ou Lara Méndez, o candidato socialista cargou contra o PP: "Quere parecer moderado, ten pel de cordeiro en Galicia, pero dentro ten o mesmo lobo daqueles que loitan contra o feminismo".

O PSdeG-PSOE celebrou este sábado unha nova xornada do seu foro de ideas IdeaLab, centrado nesta ocasión nas mulleres e nas políticas de igualdade, baixo o título de 'Máis Muller, por unha Galicia en feminino'. En Santiago de Compostela o candidato socialista á Presidencia da Xunta, Gonzalo Caballero, estivo acompañado pola presidenta do PSOE, Cristina Narbona, a presidenta da Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, as alcaldesas de A Coruña e Lugo, Inés Rey e Lara Méndez, e a coordinadora do laboratorio de ideas, Noelia Otero."O PP quere parecer moderado, ten pel de cordeiro en Galicia, pero dentro ten o mesmo lobo daqueles que loitan contra, en non a prol, do feminismo", alertou CaballeroNo encontro Caballero foi moi crítico co Partido Popular e coas políticas desenvolvidas pola Xunta e realizou algúns anuncios de importancia. Entre eles, propuxo a creación dunha Consellería de Igualdade se chega á Presidencia da Xunta, un departamento que será "referencia", destacou.Caballero subliñou o seu "compromiso" cunha "Galicia feminina e feminista" e asegurou que as políticas de igualdade "impregnarán todas as políticas da Xunta", o que permitirá "avanzar" en cuestións que seguen pendentes e para impedir que haxa "pasos atrás". "Preocúpanos especialmente que os avances que se fixeron no eido da igualdade están, agora mesmo, en risco", dixo. "Non podemos perder a loita. Hai que seguir avanzando porque queda moito por facer. Temos que estar alerta para que non haxa nin un paso atrás no compromiso coa igualdade", engadiu Caballero, que cargou contra o Partido Popular en varias ocasións."Rexeitamos os pactos con calquera forza que queira retroceder", afirmou, en referencia aos acordos entre PP e VOX. E alertou de que "o PP quere parecer moderado, ten pel de cordeiro en Galicia, pero dentro ten o mesmo lobo daqueles que loitan contra, en non a prol, do feminismo".Coa vista posta no primeiro ano de goberno, Caballero anunciou a creación de fogares temporais para as mulleres vítimas de violencia machista nas sete cidades galegas, así como unha mellora dos recursos humanos dispoñibles nos centros de información á muller (CIM) e a extensión destes servizos a todas as bisbarras galegas."En tan só un mes e medio aprobáronse medidas que benefician enormemente á muller. A quen credes que beneficia máis a suba do SMI ou a suba das pensións?", dixo NarbonaNo encontro, Cristina Narbona fixo referencia á xestión desenvolvida polo Goberno progresista de coalición presidido por Pedro Sánchez: "En tan só un mes e medio aprobáronse medidas que benefician enormemente á muller. A quen credes que beneficia máis a suba do SMI ou a suba das pensións?", dixo Narbona. A presidenta do PSOE quixo facer un especial recoñecemento ás "alcaldesas e concelleiras en lugares pequenos con grandes dificultades". "Sei que algunhas sodes as primeiras desempeñando ese cargo, pero o importante é que non sexades as últimas", dixo.Tamén interviron Noelia Otero, Inés Rey, Lara Méndez ou Carmela Silva. Silva pediulles ás mulleres galegas que "non apoien a Feijóo". "Non cre na igualdade, demostrouno. Que ten feito Feijóo polas mulleres? Tirade de hemeroteca", dixo a presidenta da Deputación de Pontevedra.Pola súa banda, a alcaldesa da Coruña reivindicou "a todas as mulleres, todas, socialistas ou non, as que loitaron e traballaron para que hoxe esteamos aquí". "Fronte a esa dereita que non ten problemas en pactar cunha ultradereita que non cre nos dereitos das mulleres", Inés Rey destacou o compromiso do PSOE na loita pola igualdade.Finalmente, a rexedora de Lugo afirmou que "a máxima expresión da desigualdade é a violencia". "Non podemos consentilo nin seguir perdendo a nais, irmás ou fillas", dixo. Méndez afirmou que a dereita "carece de compromiso coa igualdade", como evidenciou Feijóo cando "chegou a dicir que non se definía como feminista porque descoñecía o alcance do concepto".


Summary: Deixámosvos un resumo das citas culturais que conforman a #AxendaCostadaMorte da última fin de semana de marzo. Unha axenda que vén marcada, unha vez máis, pola chea de citas co teatro.

PARTE DE METEOGALICIA: TEMPO SOLLEIRO E AIRE FRÍO Meteogalicia avísanos que o venres o anticiclón desprazarase cara ó leste situándose sobre o continente europeo, o que permitirá unha progresiva entrada de aire frío nas capas altas e un descenso na intensidade do vento. Con esta situación, continuaremos con ceos pouco anubrados ou despexados en xeral e coa formación de nubes de evolución nas zonas elevadas do interior. O sábado, ao igual que a xornada do día anterior, Galicia continuará con influencia anticiclónica con entrada de aire frío en altura polo que aumentará a inestabilidade atmosférica. Así, os ceos quedarán pouco anubrados ou despexados, con formación de nubes de evolución ao longo da tarde que poderían deixar chuvascos localmente treboentos. A xornada do domingo estará marcada pola presenza de aire frío en altura o que traerá inestabilidade atmosférica. Con isto, amenceremos con nubes baixas no litoral norte e néboas no interior. Venres 29 de marzo -Cata de viños Ribeiro en Laxe. -Presentación dun documental en Santa Comba. -Inauguración da exposición 'Lembranzas do Allo' en Zas. -Faladoiro sobre a historia de Ioga en Cee. -Obradoiro 'Nós mesmas' en Carnota Sábado 30 de marzo -Andaina 'Coñece a Costa da Morte' por Cee. -Teatro coas avoas de Laxe. -Festa dos maiores en Santa Comba. -Teatro infantil en Cee. -Concerto de Pálida en Carballo. -IV Mostra de Teatro en Zas. -Sábados de teatro en Vimianzo. Domingo 31 de marzo -Teatro en Cee con Talía Teatro. -Presentación da primeira novela de Mercedes Pazos en Laxe. EXPOSICIÓNS As Torres do Allo, en Zas, abren todos os sábados, domingos e festivos en horario de 11:00 a 19:00 horas. A programación habitual: – Visitas Guiadas: ás 13h e 17h. Permitirán coñecer o conxunto etnográfico que inaugurou unha tipoloxía edilicia en Galicia. – O Xogo de Pistas "Os secretos Ocultos nas Torres: deforma continuada durante o horario de apertura (sen necesidade de reserva previa). Castelo de Vimianzo. A fortaleza así como a súa mostra de artesanía ao vivo pódese visitar martes a domingo de 10:30 a 14 e de 16 a 19 horas. Conxunto etnográfico do Mosquetín. O conxunto de muíños e batáns do Mosquetín abre as súas portas todos os días da semana dende as 11 horas ata ás 18 horas. Os sábados e os domingos hai visita guiada ás 13 e ás 18 horas. No dolmen de Dombate ofrécense visitas guiadas, en temporada baixa, de venres a domingo de 10:30 a 14:00h e de 16:00 a 18:30. En temporada alta (Semana Santa, e do 1 de xullo a 16 de setembro), visitas guiadas todos os días. A tenda turística Stoupa acolle a exposición 'Voantes' da ilustradora carballesa Laura Tova. TODA A INFORMACIÓN DEBULLADA NA #AXENDACOSTADAMORTE


Summary: Após dous anos á fronte do goberno español, boa parte das reformas lexislativas promovidas polo PP fan chiscadela ao sector máis duro do partido e restrinxen dereitos á cidadanía.

Algunhas delas aínda están pendentes de aprobación. Outras contan xa co visto e prace do poder lexislativo, embora seren aprobadas unicamente cos votos favorábeis do grupo que apoia o goberno. Revisamos as reformas lexislativas máis recentes e máis polémicas do Partido Popular. LOMCE. A Lei para a Mellora da Calidade Educativa (LOMCE) conseguiu por vez primeira unir a todos os sectores da comunidade educativa. Mais non o fixo arredor dunha mesa de negociación, senón nas rúas. Alcumada na Galiza como a Lei da 'Wertgoña' foi merecente mesmo dun vídeo musical que amosou o rexeitamento do estudantado, profesorado e Anpas á reforma estrela do Ministerio de Educación. Duramente criticada pola súa vontade "españolizadora" e pola elitización que suporá do ensino regrado, foron numerosos os protestos e folgas que paralizaron o ensino contra unha norma que, din desde as organizacións sindicais, "retrotrae a educación" até o franquismo. Introducirá de novo as reválidas, reducirá entre un 45% e un 35% a autonomía dos territorios en materia educativa; financiará con fondos públicos o ensino privado e outorgará 'liberdade' aos centros para determinar cantas horas se impartirán na lingua propia. Reforma do Código Penal. Actualmente en proceso de tramitación parlamentar, é un dos cabalos de troia do Ministerio de Xustiza español. Xunto coa aplicación das taxas xudiciais que limitarán o acceso das clases populares á xustiza, Alberto Ruíz Gallardón abandeira algunhas das reformas máis duras e controvertidas que visa aprobar o Goberno de Mariano Rajoy. A reforma do Código Penal instaura a cadea perpetua encuberta e tipifica accións de protesta como delitos Embora ser o español un dos Códigos Penais máis duros de Europa, o Partido Popular tirou de proxecto de lei e propuxo dúas grandes mudanzas coa reforma, a fixación da prisión permanente revisábel e da custodia de seguridade. Dous elementos que, alertan, suporán unha cadea perpetua encuberta. Aliás, tipificará como delitos accións de protesta que até o momento eran consideradas como faltas, entre elas, a ocupación simbólica e pacífica de entidades bancarias, o encadeamento para impedir un despexo ou convocar mobilizacións a través das redes sociais en determinados supostos. Penalización do aborto. Foi a máis anunciada e está a ser a máis agardada. A derrogación da Lei de Interrupción Voluntaria do Embarazo aprobada polo Parlamento español en 2007 era unha das promesas electorais coas que o PP concorreu ás eleccións. Mais o ministro de Xustiza --que será o encargado de a tramitar en troca do de Sanidade-- non limitará a súa reforma á re-implantación da lei de supostos de 1985. Alberto Ruíz Gallardón prevé re-penalizar o aborto e suprimir a súa legalidade mesmo en casos de malformación do feto. O movemento feminista encabeza desde o seu anuncio unha importante batalla a prol dos dereitos sexuais e reprodutivos das mulleres. Un combate que podería repuntar a vindeira sexta feira, cando o Consello de Ministr@s, previsibelmente, aprobe o anteproxecto de lei. As organizacións feministas e os grupos da oposición denuncian que detrás desta nova lei está a Conferencia episcopal e os grupos anti-abortistas e exixen ao Goberno de Madrid que dea marcha atrás e non aboque a milleiros de mulleres a prácticas clandestinas. Lei de Seguridade Cidadá. Foi a máis recente en ser proxectada mais tamén está a ser das máís criticadas. O Partido Popular presentou un proxecto lexislativo que visa mudar a coñecida como Lei da patada aprobada polo daquela ministro Corcuera (PSOE) en 1990. A nova lei sancionará con miles de euros as "ofensas a España" En virtude da nova lei sancionaranse as condutas que constitúan "ofensas a España" até con multas de 30.000 euros, tamén así será obxecto de sanción "insultar" a un axente das Forzas de Seguridade do Estado ou mesmo "obstruír" o labor destes cando unha familia é despexada. Aliás, prevé limitar o dereito de manifestación a través de espazos en que estas non poderán desenvolverse --como os escrachos. Para moit@s, un asalto á democracia e aos dereitos civís e políticos máis elementais nun momento en que o propio goberno e as institucións españolas están fortemente cuestionados.