Summary: Os populares celebran que o mantemento do mesmo nivel de abstención de 2009 "lexitima os resultados". O PSdeG denunciará "irregularidades" e "carretaxe de votos" ante a Xunta Electoral de Lugo

Os primeiros resultados oficiais de escrutinio de voto das eleccións ao Parlamento Europeo deste domingo comezarán a coñecerse a partir das 23 horas, pero as primeiras estimacións de participación apuntan a un mantemento dos elevados datos de abstención rexistrados nos comicios de 2009. A participación final roldará o 44%, unha cifra aceptable para o Partido Popular, "unha boa nova que lexitima o resultado", e todo o contrario para AGE e BNG, que nas súas primeiras manifestacións públicas, unha vez pechados os colexios electorais, culparon precisamente os populares desta "baixa participación". Pola súa banda, o PSdeG anunciou que denunciará "irregularidades" e "carretaxe de votos" ante a Xunta Electoral de Lugo. Rueda amosou a "satisfacción" do seu partido por que a participación final se manteña nas cifras de 2009, e porque non se concrete a "baixada histórica" que auguraban algunhas enquisas Alfonso Rueda, número dous do PPdeG, amosou a "satisfacción" do seu partido por que a participación final se manteña nas cifras de 2009, e porque non se concrete a "baixada histórica" que auguraban algunhas enquisas. "É unha boa nova que lexitima o resultado que se produza, sexa o que sexa", enfadiu Rueda. Pola contra, Martiño Noriega, un dos coordinadores de campaña de AGE en Europa, lamentou "a baixa participación", que considerou "unha decepción e non deixa de ser un triunfo do sistema e, polo tanto, do bipartidismo, que durante toda a campaña evitou falar dos problemas reais e de como as políticas europeas afectan de xeito directo no día a día da cidadanía". Noriega sinalou que "é preciso esperar a coñecer os datos do reconto" para comprobar se "a mobilización da esquerda consciente e agredida que si se percibiu nos diferentes actos organizados por AGEe consegue dar un golpe de morte ao bipartidismo e dar entrada a todos aqueles que estamos a ofrecer un modelo alternativo centrado nos dereitos das persoas". De igual xeito, o secretario de organización do BNG, Bieito Lobeira, considerou que o Partido Popular e o PSOE teñen unha "responsabilidade política evidente" na baixa participación destas eleccións ao Parlamento Europeo, debido, en concreto os populares, a que estiveron "empeñados" en imprimir un "perfil baixo" á campaña. Lobeira destacou así mesmo que se pode "afirmar que o BNG gañou" debido ao labor da militancia durante as últimas semanas, á que recoñeceu "o seu traballo" fronte a un "intento de criminalización e silenciamiento" por parte dos medios de comunicación de titularidade pública. O PSdeG "con toda seguridade" denunciará ante a Xunta Electoral irregularidades na provincia de Lugo Pola súa banda, a secretaria de Organización do PSdeG, Pilar Cancela, anunciou que o PSdeG "con toda seguridade" denunciará ante a Xunta Electoral irregularidades na provincia de Lugo, onde supostamente apareceron sobres con papeletas do Partido Popular previamente introducidas no seu interios, así como "carretaxe de votos" en varios colexios.


Summary: A metaliteratura é cada vez máis un terreo ao que se achegan as persoas que adoran os libros para reflexionar sobre eles. No medio desta pandemia, ademais, semella que os libros, as bibliotecas e as librarías se converten en espazos de calma e de reivindicación, sobre todo cando se demostra que a cultura é máis necesaria que nunca. Co gallo do 13 de novembro, Día das Librarías, lembramos algúns títulos de "libros que falan de libros".

Inmersas no medio dunha situación case surrealista, a pandemia provocada pola Covid-19 levounos a desexar liberar a mente e, de feito, moitas especialistas advirten da necesidade de desconectar a cabeza co fin de non padecer trastornos psicolóxicos. Diante disto, e co Día das Librarías ás nosas portas, os libros que falan de libros (ou a metaliteratura) eríxense como eses mecanismos de defensa, esas barreiras necesarias coas que facer fronte á psicose colectiva e individual. Alén diso, e para as persoas que adoran ler, os libros que reflexionan sobre o mesmo acto da lectura ou aqueloutros que nos levan a lugares máxicos como as bibliotecas ou as librarías, poden ser unha boa terapia. Estas obras metaliterarias poden entenderse como homenaxes a eses lugares de resistencia nos que a cultura sobrevive nun mundo cada vez máis globalizado e de expansión de pantallas dixitais. Os libros sobre libros propoñen unha viaxe interior curativa, e mesmo se fala actualmente dunha tendencia chamada feel-good, que reivindica a necesidade de historias que nos fagan sentir ben, como o mesmo termo inglés expresa. Realizando un percorrido pola nosa literatura e indagando nos estantes das principais editoras do país, recomendamos novelas, ensaios e relatos que teñen o libro e todo o que o rodea como tema principal. Novelas para soñar Quizais o mellor agasallo que lle poderiamos realizar a un libreiro ou libreira sería mercar os libros nas librarías de barrio. Sobre esta idea sostense o argumento de O último día de Terranova (Xerais, 2015), unha historia na que o grande escritor galego Manuel Rivas rende homenaxe a esas librarías que resisten e que continúan librando unha batalla contra o xigante Amazon que non saberemos aínda como ha rematar. Na libraría de Terranova hai libros, moitos, pero tamén hai historias que ateigan as vidas dos familiares e antepasados de Vicenzo: o tío Eliseo, o xornalista Cecilio, os seus pais Comba e Amaro, a enigmática rapaza arxentina Garúa, de modo que temos un espazo máxico, no que tamén está presente a pantasma da guerra civil e do que significou este momento para os libros. Ao igual que en Os libros arden mal e en O lapis do carpinteiro, as verbas saben a clandestinidade e os libros teñen ese cartaz de prohibido, como a liberdade neses anos escuros. A prosa envolvente desta obra fainos ver Terranova como calquera dos lugares nos que a diario desaparece unha libraría, e con ela quedan soterrados os miles de soños, vivencias, cafés e libros que compartiron as persoas que por ela pasaron e a crearon como un fogar, ese fogar no que pensamos cando o mundo é demasiado complexo para o noso entendemento. Non existe unha fórmula máxica para inocular o 'vicio lector', aínda que se pode aprender doutras profesionais que, a través de distintas iniciativas, tentan crear unha sociedade máis crítica Rinoceronte Editora, radicada en Cangas do Morrazo, é un dos proxectos editoriais máis interesantes do país, pois conta con diversas coleccións a través das que traen ao galego clásicos contemporáneos e outros máis antigos. No ano 2007 sorprendéronnos cun libro moi breve pero ateigado de humor e de amor pola lectura: Unha lectura fóra do común, de Alan Bennet. Nela, o autor traza os inicios na lectura dunha raíña que se atopa por casualidade co furgón dunha biblioteca móbil diante do Concello de Westminster. Ela, que nunca antes se caracterizara por ser unha lectora asidua, comeza a coller libros por casualidade, até se converter nunha lectora habitual. Cunha ironía moi marcada, Alan Bennet presenta unha parábola sobre o que lle sucede á maioría das lectoras, que topan unha novela como ao azar e rematan por non saber vivir sen ler. A esta lectora "fóra do común" comezan a acontecerlle cousas moi estrañas, así como preguntas e reflexións arredor de diversos asuntos do mundo que a rodea. Grazas aos libros acolle pensamentos e realidades que antes lle eran alleas, o que o autor aproveita para crear continuas referencias irónicas á actividade da lectura e a respecto de como esta se pode inocular nas persoas. Unha lectura que deixa un bo sabor de boca e que entronca moi directamente con outro título, tamén traído ao galego da man de Rinoceronte Editora: A sociedade literaria e do pastel de pel de pataca de Guernsey, escrito a dúas mans por Mary Ann Shaffer e Annie Barrows, e publicado en 2016. As lectoras imos coñecendo todo o que ocorre (e ocorreu) na illa de Guernsey a través da correspondencia que lle chega á escritora Juliet Ashton a partir de xaneiro de 1946. A vida desta muller, que estaba inmersa nunha crise creativa, muda cando recibe unha carta dun descoñecido que resulta ser o creador da Sociedade Literaria e do Pastel de Pel de Pataca de Guernsey. Ela móstrase intrigada, e con ese mecanismo xogan as escritoras para facernos partícipes dunha historia que narra o mellor do ser humano pero tamén o peor, e na que se demostra que ás veces atopas as mellores persoas lonxe do teu contorno, do teu día a día. A historia é narrada na súa integridade mediante cartas que recalan en nós como se fósemos as destinatarias de varios remitentes do pasado. E no medio de todo sempre están os libros como táboas salvadoras, como illas ás que poderiamos viaxar para atopar o tan desexado sosego. Seguindo coa tradución, é salientábel destacar o traballo que leva a cabo a editora Irmás Cartoné, que trae clásicos de todos os tempos e nos que destacan o deseño e as ilustracións das portadas. Tal é o caso de Martin Eden, unha das obras máis recoñecidas de Jack London, con tintes autobiográficos, do que xa dispomos en galego desde o ano pasado grazas á tradución de Celia Recarey Rendo. A obra que temos entre mans é quizais o mellor exemplo do que significa a loita por ser alguén. Martin Eden é unha personaxe que se fai a si mesmo, que comeza a traballar no mar e que, tras namorar dunha moza burguesa chamada Ruth, sente a necesidade de estudar, de admirar a cultura. Por iso, desde o comezo deste namoramento febril quítalle horas ao sono para perseguir o seu soño de ser alguén reputado, unhas angueiras que teñen moito que ver coa consecución de cultura e, posteriormente, coa escritura. Esbozada como unha fábula individualista, este desexo pola aprendizaxe que obsesiona o protagonista enténdese mellor se pensamos nas orixes de Martin Eden, trasunto do propio autor, que logra saír da pobreza e do analfabetismo. Os libros convértense, así, na súa maior gloria, na súa obsesión, no mecanismo que lle permitirá lograr o que tanto persegue: ser un escritor recoñecido e casar con Ruth. Tantos anos de silencio (Galaxia, 2020) é o último título do escritor e director de Galaxia, Francisco Castro, e nel fálanos da carraxe e da crueldade da represión, aínda que os libros aparecen como salvavidas, algo que adoita suceder case sempre na literatura do autor vigués, que cre que a literatura pode cambiar o mundo ou, polo menos, pór o foco sobre cuestións de relevancia social. Así, a novela arrinca cando Ángela, unha investigadora histórica que atravesa unha etapa de moita dor e violencia de mans da súa parella, viaxa até a zona de Flavia para comezar coas escavacións cunha fosa común na que se atopan os corpos de persoas executadas na represión. Na novela atopamos continuas alusións ao mundo dos libros e do poder da literatura como axitadora de conciencias e semente de mudanzas e xustiza social. Quizais a cita máis explícita é: "Tornamos fame por letras, a incultura por boas historias; leva un libro e non esquezas lelo e vir por máis. Eles tamén son alimento". Nisto dos libros metaliterarios, as cartas adoitan ser un dos artificios máis empregados. Precisamente, no formato epistolar desenvólvese Querido H.P. Lovecraft (Urco, 2016), de Antonio Manuel Fraga, unha noveliña moi intensa que consegue evocar unha historia que nos ofrece o mellor de Lovecraft e do seu amigo, Robert E. Howard. Partindo dunha carta real, o autor artella unha correspondencia na que Howard se dirixe ao seu amigo para contarlle os sucesos que o levarán ao suicidio. O xogo que nos formula Fraga é moi interesante, pois xa desde as primeiras liñas sabemos o final, pero seguimos pegados ao libro na busca das causas. O triunfo do autor reside precisamente na capacidade para escribir unha obra que se sitúa a medias entre os xéneros fantástico máis puro, a epístola e até os aspectos máis biográficos. Ensaios para reflexionar Complementariamente ás novelas, na literatura galega actual están xermolando unha enorme cantidade de libros que empregan o ensaio para repensar o debate arredor da creación ou da lectura. A cabalo entre as memorias lectoras e o artigo xornalístico, Suso de Toro publicou Dentro da literatura (Xerais, 2019), no que xera un debate sobre moitísimos asuntos relacionados coa lectura, para facernos pensar moito sobre o papel que como sociedade temos no mantemento da mesma. Un debate que, como non ía ser doutra forma, el abre en chave nacionalista, pondo sobre a mesa os problemas que desde sempre, e máis hoxe, atravesou a literatura galega, que parece que nunca acabou de despegar e, cando o fixo, foi co compromiso de persoas con conciencia política. Atopamos aquí reflexións moi persoais, mesmo confesións íntimas do que para o autor supón o acto de ler e o prezo a pagar. Tamén hai referencias á literatura comprometida, á escritura xuvenil, á liberdade da autora ou do autor, ao papel das bibliotecas, á necesidade ou non dun canon ou dos libros clásicos, a visibilización da literatura escrita por mulleres ou persoas dun país deostado… Outro libro escrito desde as propias vivencias persoais é Como aprendín a ler (Rinoceronte, 2018), que comeza con moitas doses de ironía e provocación: "Con frecuencia pídenlle á autora de libros xuvenís que son que cite un libro que marcase a súa infancia. Ante tal pregunta véxome tentada de responder: 'Ningún. Na miña infancia non había libros. Non había sitio para eles. Odiaba ler, entende?'". Desmitifícase o acto de ler e abórdanse os primeiros pasos e fracasos até chegar a amar os libros e vivir do pracer de escribilos e traducilos. Desde o comezo, este ensaio lese como unha viaxe a través da que a autora, Agnès Desarthe, reflexiona sobre a súa tortuosa relación coa literatura que non comezou con bo pé pero que agora avanza por un camiño rodado, pois xa ten escritos máis de 30 libros infantís e xuvenís, dez novelas para público adulto e dous ensaios. Como se ten manifestado en numerosas ocasións, non existe unha fórmula máxica para inocular o "vicio lector", aínda que se pode aprender doutras profesionais que, a través de distintas iniciativas, tentan crear unha sociedade máis crítica. Das experiencias de dez persoas relacionadas co mundo do libro xermolou Habitando historias (Galaxia, 2019), no que se compilan artigos nos que se dan certas chaves sobre o complexo mundo do libro e da lectura. Coordinado por Montse Muriano, esta publicación recolle reflexións e proxectos que se puxeron en marcha e que teñen certo éxito, da man de persoas como Fina Casalderrey, Paula Carballeira, Francisco Castro, Mercedes Cerdeiras Uría, Andrea Maceiras, Érica Esmorís, Eva Mejuto ou Montse Pena Presas, entre outras. Estamos diante dun libro de recente actualidade que toma o pulso á nosa literatura e, ao tempo, permite coñecer exemplos para pór en práctica en colexios, asociacións, bibliotecas... Os libros metaliterarios case sempre teñen un aquel de nostalxia. Quizais por iso precisamos propostas con toques de humor, como acontece en Bibliópatas e fobólogos (Galaxia, 2017), no que Emma Pedreira explora os formatos curtos para realizar unha crítica mordaz ao sistema actual Cun forte afán didáctico, e destinado sobre todo ao profesorado de primaria, naceu Da Carapuchiña ao señor Lamote (Xerais, 2019), de Miguel Vázquez Freire, que percorre a historia da construción do canon literario para a rapazada, os estilos e as fórmulas do éxito. Vázquez Freire afirma xa ao comezo que "os mellores libros para a infancia e a mocidade son os mellores libros que calquera, incluídos nenos e mozos, poden ler; os libros, logo, máis universais, os libros para todos". Unha reflexión que nos leva, deseguido, a esoutra de que a literatura propia e actual debe ser quen de dialogar coa universal e cos considerados clásicos.


Summary: As universidades galegas demandan colaboración directa coa Xunta para loitar contra o acoso nos seus centros.

As IV Xornadas de sensibilización e prevención da violencia sexual da mocidade comezaron esta segunda feira na Universidade de Santiago de Compostela (USC) co acto de inauguración e as primeiras intervencións. Nese contexto coñecéronse os datos da USC que indican que rexistrou 15 casos de acoso desde 2017, cando entrou en vigor o seu Protocolo de prevención e actuación fronte ao acoso sexual e acoso. Así mesmo, deses 15 casos totais, 11 correspóndense con acoso sexual e catro con acoso por razón de sexo, mentres que "non houbo, até o momento, ningún caso de acoso por orientación de xénero", segundo explicou a delegada do reitor para a Igualdade da USC, Marta Pérez. A lei de violencia de xénero da Galiza incluirá as vítimas de explotación sexual Con máis detalle, a responsábel de Igualdade indicou que en 13 casos as persoas afectadas foron estudantes e en dous persoal contratado en empresas que dan servizo á universidade. Polo que respecta ás persoas denunciadas, sete deles eran estudantes, cinco profesores, un era investigador en formación, outro correspondente a empresa externa e un de persoal de administración e servizos. Colaboración institucional Durante a inauguración destas xornadas que se desenvolven no marco da campaña galega "Agresión Off", representantes das tres universidades galegas salientaron a importancia de colaboración directa das entidades educativas e o Goberno galego nesta cuestión. As denuncias por violencia machista aumentaron no segundo trimestre e até 84% das sentenzas foron condenatorias Así, o reitor da USC, Antonio López, lamentou que na actualidade haxa comportamentos que vai 15 ou 20 anos "eran impensábeis" e que agora "se dan con moita frecuencia e normalidade". Tamén, a vicerreitora de Igualdade da UDC, Cristina López, incidiu na importancia do papel das universidades e a investigación, remarcando que as xornadas son "fundamentais para as reflexións", mais que é "importante que esas reflexións se tomen en serio". Nesta liña postulouse a vicerreitora de Benestar, Equidade e Diversidade da Uvigo, María Isabel Doval, que avanzou que esta segunda feira a Cátedra de Feminismos 4.0 presenta o seu segundo informe de resultados, titulado A violencia machista dixital a través da prensa galega. Eis os datos de delitos criminais na Galiza durante 2021, recollidos pola Fiscalía da Galiza No mesmo acto, a conselleira de Promoción do Emprego e Igualdade, María Jesús Lorenzana, anunciou que as vítimas de trata e de explotación sexual "van acceder á totalidade" de recursos da Xunta contra a violencia de xénero. Entre outras, sinalou ás prestacións que brindan as vítimas para ter "unha independencia económica e poidan independizarse".


Summary: Malia que "unha parte significativa dos casos identificouse entre homes que teñen sexo con homes", a ONU explica que o maior risco é o "contacto físico próximo con alguén infectado", e ese risco "non se limita ás relacións homosexuais". "As leccións da resposta á sida mostran que o estigma e a culpa dirixidos a certos grupos de persoas poden prexudicar axiña a resposta ao gromo", engade.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) vén de advertir que nas vindeiras datas seguirán a aumentar os casos de varíola do mono no mundo, unha doenza da que alertou o Reino Unido o pasado 14 de maio após detectar varios positivos, que xa se estenderon a unha ducia de países, entre eles o Estado español. "A situación evoluciona de tal modo que a OMS cre que haberá máis casos identificados a medida que a vixilancia se estende en países que non son endémicos", precisou, ao tempo que salientou que aínda non foi posíbel estabelecer o foco e a ruta desta vaga de contaxios. España e Portugal son os Estados con máis casos de varíola do mono en Europa Aliás, cualifica de "feito moi inusual" que se detecten casos positivos ou sospeitosos sen estaren vencellados con viaxes a áreas endémicas, polo que urxe "medidas serias" contra esta enfermidade. Até o momento confirmáronse 92 contaxios, dos cales un terzo (30) corresponden ao Estado español; en concreto, á Comunidade de Madrid. Na Galiza estase a analizar un caso sospeitoso. "A identificación de casos confirmados e sospeitosos de varíola do mono sen antecedentes de viaxe a unha zona endémica en varios países é atípica, polo que é urxente concienciar sobre a varíola do mono e levar a cabo unha procura exhaustiva de casos e o seu illamento, rastrexo de contactos e coidados de apoio para limitar a transmisión posterior", engadiu a organización. O Ministerio estuda a compra de vacinas contra a varíola Estigmatización da varíola do mono Por outra parte, o Programa Conxunto das Nacións Unidas sobre o VIH/Sida (OnuSida) condenou as informacións e comentarios "estereotipados" sobre a propagación da enfermidade. Nun comunicado, o ente sinalou que "unha parte significativa dos casos identificouse entre homes que teñen sexo con homes". Porén, matizou: "A evidencia dispoñíbel suxire que quen corren maior risco son quen tiveron contacto físico próximo con alguén infectado, e ese risco non se limita aos homes homosexuais". "As leccións da resposta á sida mostran que o estigma e a culpa dirixidos a certos grupos de persoas poden prexudicar axiña a resposta ao gromo", lamentaron. A OMS insta a rastrexar e illar os positivos de varíola do mono A este respecto, o director executivo adxunto de OnuSida, Matthew Kavanagh, lembrou a "necesidade urxente" de que os líderes políticos "fortalezan a prevención de pandemias a través, en parte, da creación dunha rede comunitaria máis sólida e unha infraestrutura de Dereitos Humanos para apoiar respostas eficaces e non estigmatizantes aos gromos".


Summary: Paros parciais en decembro para rexeitar os cambios impostos na xornada laboral

A asemblea de traballadores e traballadoras da empresa Vitrasa, concesionaria do bus urbano de Vigo, ratificou esta fin de semana a convocatoria de folga rexistrada polo comité, e que terá lugar en días alternos do mes de decembro. Así o confirmou o sindicato CIG (que preside o órgano de representación do persoal), que informou que a proposta de folga foi apoiada "por unha ampla maioría" dos traballadores e traballadoras, que pararán en franxas de dúas horas para protestar pola modificación unilateral das súas xornadas e condicións laborais. Segundo o escrito dirixido á Consellería de Emprego e Igualdade, a folga terá lugar durante once días do mes de decembro (os días 1, 3, 9, 11, 14, 16, 18, 21, 23, 28 e 30) e desenvolverase con paros parciais de dúas horas: de 7:30 a 9:30 horas, de 13:00 a 15:00 horas, e de 19:00 a 21:00 horas. O sindicato denunciou que a empresa está "a converter xornadas continuas en xornadas partidas", e modificando así unilateralmente as condicións de traballo para cubrir os reforzos de liñas necesarios pola situación derivada da pandemia. Ante isto, o comité reclamou máis contratacións para reforzar o servizo en 'horas punta' e evitar "que se enchan os autobuses", en lugar de que sexan os traballadores os que teñan que "sacrificar" os seus horarios laborais.


Summary: O concello de Compostela segue sen responder ao recurso presentado polo gandeiro a quen se lle impuxo unha 500 euros porque as súas vacas lixaron a vía pública.

Co fin de reclamar unha resposta afirmativa ao recurso de reposición presentado polo gandeiro condenado a pagar unha sanción de 500 euros polas súas vacas teren luxado a vía pública, o BNG volve convocar unha nova concentración na Praza do Obradoiro esta cuarta feira, antes do comezo do pleno (16 h). O BNG considera que a sanción é "un novo e inaudito ataque á produción agrogandeira, sector estratéxico no noso país" e por iso chama á participación na concentración que se desenvolverá na Praza do Obradoiro o día 30 á partir das 16 horas, unha hora antes do comezo do pleno ordinario de xaneiro. A concentración prodúcese dous meses despois de que BNG e FRUGA promoveran no mesmo espazo unha concentración para esixir a retirada da multa, tamén á hora de se realizar o pleno municipal. Reclamaban, ao igual que no acto deste día 30, a eliminación da multa a Jorge Piñeiro, gandeiro da aldea de Reboredo, na parroquia de Enfesta, acusado de que as súas vacas deitaran bosta nunha vía da concentración parcelar. "A bosta nas pistas non é delito!" e "Vacas si, multas non!" foron algúns dos cánticos que entón se sentiron no Obradoiro.


Summary: As residentes pasarán a exercer como especialistas da súa área de formación percibindo o sario propio da súa categoría profesional. A medida afecta a 158 residentes de medicina e 31 de enfermaría.

Este 25 de marzo, o Diario Oficial da Galiza publica a orde na que fixa a prórroga da contratación de residentes en último ano de formación, encomendándolles "de maneira provisional" as funcións de facultativa adxunta especialista, médica de familia ou pediatra de Atención Primaria ou enfermeira especialista no Servizo Galego de Saúde. Esta encomenda, segundo recolle o DOG, será realizada polas xerencias de cada área sanitaria. As profesionais sanitarias recibirán a percepción económica propia da súa nova categoría durante o tempo que desempeñen as súas funcións. Ademais, a Consellaría de Sanidade anuncia que se promoverá a "valoración dos servizos prestados" nos procesos selectivos e de provisión de postos do Sergas. Para que as residentes exerzan no posto que lles correspondería por formación, compre unha avaliación provisional positiva por parte da comisión de docencia do seu derradeiro ano de residencia. Isto non implica que se deixe de elaborar a avaliación final deste proceso, na que se determinan e clasifican as especialidades en Ciencias da Saúde, entre outras cuestións. Sanidade lembra que a medida foi adoptada co fin de contribuír "á correcta prestación asistencial" e que a súa duración será determinada pola evolución da crise sanitaria e mais o ditado da normativa estatal. Tamén, que o exercicio da especialidade non suporá "dereito ningún a acceder a unha praza do cadro de persoal da institución". Así, as residentes de último ano galegas exercerán a súa especialidade a falta de dous meses para completar a formación. En total, incorporaranse 158 médicas residentes como facultativas especialistas nas súas áreas ademais de 31 enfermeiras.


Summary: O resultado da votación no segundo Pleno de investidura do candidato de ERC non permite que Aragonès comeze polo de agora a súa etapa de Goberno.

96 horas despois do Pleno no Parlament de Catalunya para debater e votar a candidatura de Pere Aragonès (ERC) á Presidencia de Catalunya, o segundo Pleno e a segunda votación tiveron o mesmo resultado: 42 votos a favor, 32 abstencións e 61 en contra. Estes números abren un período de dous meses, até o 26 de maio, no que ERC e JxCat terán que poñerse de acordo cando menos para a investidura do candidato de ERC se queren evitar a convocatoria automática de eleccións. Durante o Pleno, o voceiro de ERC no Parlament, Sergi Sabrià, pediu responsabilidade a JxCat, "absterse non é unha boa opción, é adiar a oportunidade de traballar pola xente". A resposta de JxCat viu de Gemma Geis, a súa voceira no Parlament, "pedimos que non se fixera a votación até que houbera pacto (...), non dubidamos quen é o candidato, nin queremos unha repetición electoral. Temos predisposición para acordar a súa candidatura" afirmou. Pola súa banda o líder do PSC no Parlament, Salvador Illa, atacou a ERC pola falta de acordo con JxCat: "Non hai que enganar aos cidadáns con falsas promesas. Teño a obriga de dicirlle que é vostede o responsábel de levarnos a repetir unhas eleccións". Eulàlia Reguant, por parte da CUP, sinalou que o voto favorábel da súa formación "é para avanzar", e asegurou que "o Estado non vai afrouxar a represión e os descursos de Illa son unha mostra que o Goberno español non ten ningunha intención de abrir unha vía de diálogo nin de escoitar as propostas de cambio social". Pechou as intervencións o candidato, Pere Aragonès, defendendo que "quero ser o presidente de todos" e que "nunca me escoitarán decir que hai bos ou malos cataláns en función a quen votan, rezan ou aman". Cordón sanitario á extrema dereita Na intervención de Ignacio Garriga, voceiro de Vox, todos os partidos a excepción de Vox, PP e Ciudadanos aplicaron un cordón sanitario á extrema dereita, saíndo da sala algunhas deputadas e outras amosando insignias antifascistas.


Summary: A Igrexa católica vén de recoñecer que apenas 0,1% dos bens que inmatriculou na Galiza, 9 de 7.000, non lle corresponden, polo que está disposta a devolvelos. Unha cifra "irrisoria", segundo os expertos consultados, que aseguran que nesa situación hai moitas propiedades máis ao longo do país.

A Igrexa católica rexistrou como propios máis de 7.000 bens na Galiza desde 1998, cando o Goberno de Aznar legalizou a Lei Hipotecaria franquista que permitiu á institución relixiosa rexistrar propiedades. Por volta de 4.000 deses bens, segundo os datos do Goberno español, son predios, soares, vivendas, terreos, garaxes... O que leva a Luis Bará, deputado do BNG, a afirmar que "a Igrexa católica é a principal inmobiliaria da Galiza" e actúa "como tal", vendendo, permutando... Estes días, e após a xuntanza entre o presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e Juan José Omella, presidente da Conferencia Episcopal Española, a Igrexa recoñeceu dúbidas sobre 0,1% das propiedades inmatriculadas na Galiza, 9 de 7.000, e abriuse á súa devolución. Porén, esta cifra é "ridícula" ou "moi baixa" para colectivos e organizacións que loitan por reverter este proceso de rexistro por parte da Igrexa. Como a coordinadora Recuperando, que denuncia que "o Goberno español negociou na máis absoluta opacidade cos bispos a saída en falso dun problema de Estado e que representa unha amnistía rexistral". "Hai que derrogar iso" Luis Bará levou ao Parlamento galego o debate das inmatriculacións en varias ocasións. En conversa con Nós Diario lamenta o "verniz" que di que se quere dar á Igrexa co anuncio da devolución desa cativa porcentaxe de bens rexistrados. "Non hai que ir a unha negociación, hai que anular un procedemento que foi censurado polo Tribunal de Estrasburgo". "Hai dous supostos nos que deberían anularse xa esas inmatriculacións: os de dominio público e aqueles nos que non acredite a titularidade", explica. O deputado nacionalista non pon cifras, "non é doado: hai que ir mirando un por un", mais apunta a que suman unha cantidade elevada, máis que as 9 que recoñece a Igrexa. A deputada socialista Paloma Castro resaltara no seu día que "tivo que chegar o goberno de Sánchez para dicir á Igrexa que todos somos iguais". Desde o PP, porén, o deputado Alberto Pazos defendeu que a lei de Aznar non implicou "ningún privilexio" para a Igrexa católica.. O avogado Pérez Lema, pola súa parte, incide naqueles bens e propiedades que, aínda tendo un carácter "relixioso", non poden considerarse inmatriculados pois a Igrexa non pode outorgarse a propiedade sobre eles. Abundan na Galiza e están en terreos veciñais ou de man común: capelas, ermidas, adros... "Hai xurisprudencia na que se estabelece a propiedade dos veciños ou dos comuneiros sobre eses bens", indica. O letrado lembra que os terreos ou en man común (700.000 hectáreas na Galiza, 25% do territorio) "non se poden vender, nin embargar, nin doar, nin transferir...", polo que, conclúe, "a Igrexa non pode arrogarse a propiedade: non puido compralos, nin herdalos...". Proceso xudicial Que deben facer as asociacións que vexan que nesas 7.000 propiedades inmatriculadas figuran bens nos seus terreos e queiran recuperalos? "Presentar unha demanda reivindicando a propiedade ", proceso que se pode alargar "de oito meses a un ano", ao que engadir os meses das alegacións e o proceso de casación ante o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG).


Summary: É um apartamento com vista para a linha da frente. Há uma cratera no tecto da sala de Iuri Vladimirovich que dá para a casa do vizinho. Acima conseguimos ver o céu azul e os raios de sol que entram pelo telhado destruído. O rocket que atingiu este prédio é militar mas quem aqui vivia era civil. Nesse dia não estava em casa. Mas o filho, um amigo e os netos sobreviveram por sorte. "Ficaram a ver as explosões [ao longe]. E depois os projécteis começaram a cair cada vez mais perto. Chegaram aqui e um projéctil atingiu o telhado. E tudo se desmoronou. Se eles tivessem ficado aqui, estariam mortos. Fugiram a tempo", descreve este idoso de 69 anos.

Petrovsky é um dos bairros de Donetsk mais próximos da linha da frente. Não há um único dia em que não haja um bombardeamento sobre esta zona da cidade. Enquanto Iuri nos mostra o apartamento, o bairro treme com explosões. Só durante esta visita, ouvimos o impacto de pelo menos 20 projécteis de artilharia. É uma pesada orquestra que baila ao ritmo da guerra e que tem os civis como primeiras vítimas. Crónica desde o Donbass: Ucrânia lança minas anti-pessoais sobre Donetsk "O céu está limpo. Tapámos um pouco mas o vento destapou. Há água a pingar dali [quando chove]", afirma enquanto aponta para o telhado. De repente, ouvimos uma grande explosão. Ali bem perto vemos uma coluna de fumo. "A Ucrânia dispara a todas as horas. Eles disparam de Mariyinka, depois de Krasnogorovka", explica. Perguntamos se não poderão ser as tropas russas como afirma o governo ucraniano. "Quando estavam a chegar, havia um carro nosso [viatura militar russa] a passar. Estas pessoas estão a disparar contra si próprias? É impossível. É simplesmente impossível de acreditar. Isso é simplesmente um disparate. Isso é propaganda ou estupidez", garante. "O exército russo está aqui para nos ajudar. Deus lhes dê saúde e que todos eles permaneçam vivos". Vyacheslav Gerasimov, vizinho de Petrovsky, morrera pelos bombardeos. (Foto: Bruno Carvalho) Morte na Rua Ruben Ruiz Ibarruri As explosões aumentam de tom e despedimo-nos de Iuri. Segundo as redes sociais, durante este bombardeamento morreram dois civis. Deslocamo-nos a toda a velocidade para a casa de uma destas pessoas. Estamos na Rua Ruben Ruiz Ibarruri. À porta desta típica habitação térrea com quintal há um cão que rosna e não nos deixa entrar. Ao fundo, conseguimos ver as pernas de um homem estendido no chão. É uma vizinha que prende o animal para que possamos passar. Foi ela que encontrou o corpo de Vyacheslav Gerasimov durante a manhã. "Ele é nosso vizinho. Ele não tem família, não tem ninguém", explica. Repetimos a pergunta habitual: quem é que bombardeou o quintal deste homem? "As bombas vieram, como de costume, do lado das forças armadas ucranianas". Esta mulher dá a resposta habitual. "Como sempre, é a partir dali. De Mariyinka, naquela direcção", explica apontando. Crônica desde o Donbass: Os piratas de Mariupol "Quem está satisfeito com estas bombas que caem todos os dias e mais do que uma vez? Não é agradável para ninguém. Há oito anos que eles nos bombardeiam. Há já quase nove anos. Vivemos sob bombardeamentos a toda a hora. Não se sabe o que vai acontecer e se nos vai atingir". Pisamos a folhagem com algum cuidado, com a visão aguçada à procura de minas, e encontramos o lugar do impacto deste projéctil. Os estilhaços atingiram este homem e a sua casa. Hospital debaixo de fogo Muitas das vítimas dos ataques contra o bairro de Petrovsky vêm parar ao Hospital nº21, em Oktobyarsky. Dias antes, este centro médico foi atingido por um rocket. Conseguimos ver o impacto no asfalto em frente ao edifício. É uma ferida aberta no alcatrão. Os estilhaços destruíram os vidros da maioria das janelas. Pelo menos dois trabalhadores terão ficado feridos. É por isso que estamos aqui. Queremos conversar com o director hospitalar. Mas, enquanto esperamos, chega um carro a toda a velocidade. O condutor corre para as urgências e pede ajuda. Várias mulheres e homens deslocam uma maca e deitam o passageiro que está sentado no lugar do pendura. Tem as calças escuras tingidas de vermelho. Para trás, à porta do velho Lada, fica uma poça de sangue. Explicam-nos que foi atingido por uma explosão. Crônica desde o Donbass: O problema não é quando a morte se engana. É quando acerta Conseguimos assistir aos primeiros cuidados. Os médicos e enfermeiros cortam-lhe as calças e a roupa interior. Tem vários estilhaços nas pernas e nos genitais. Estes pedaços de metal que saltaram em todas as direcções quando o projéctil atingiu a oficina onde trabalha como mecânico escavaram buracos na carne dos membros inferiores. Depois de atender este homem, Nina Grigorievna, enfermeira nas urgências, aceita falar connosco. Com as luvas ainda com vestígios de sangue, explica que a filha, também enfermeira nesta hospital, foi uma das trabalhadores feridas do ataque contra o hospital. "Ela tinha terminado o turno e estava à espera do carro para ir para casa. O carro estava atrasado. Chegou um projéctil. Ela correu para dentro do edifício e um pedaço de estilhaço atingiu-a nas costas. E a outra rapariga do departamento de terapia foi levada para o centro de traumatologia", descreve. Um médico junta-se à entrevista e explica que não é a primeira vez que este hospital é atingido. "O hospital está sempre debaixo de fogo. Em 2014, 2015, 2016... O nosso hospital sofre sempre com os bombardeamentos. Este não é o primeiro bombardeamento. O último foi duro. Os nossos funcionários ficaram feridos e as janelas rebentaram", recorda. Crônica desde o Donbass: Donetsk. Civis na mira das bombas


Summary: ENTREVISTA O galego Martín Varela, un dos mellores tenistas do Estado, loita por chegar aos Xogos Paralímpicos de Río 2016 malia a escaseza de axudas institucionais que fan minguar o seu orzamento a cada ano.

Con 36 anos ás súas costas e doce deles competindo na elite do tenis sobre cadeira de rodas, Martín Varela Dourado (Corme-Porto, 1978) afrontará nas vindeiras semanas dúas particulares contas atrás co mesmo punto de destino: os Xogos Paralímpicos de Río 2016. Cunha axenda seriamente meditada e unhas pautas moi marcadas, o deportista cormelán tenta estirar ao máximo as súas posibilidades de chegar á cita de Brasil cun exiguo presuposto que, pese a minguar progresivamente, non desvía o ollar dun dos tenistas galegos co palmarés máis importante do circuíto actual. Campión de España varias veces, triunfador en varios torneos internacionais e número 1 do ránking estatal, a súa loita polo soño olímpico non se detén malia a falta de axudas. E a campaña para conseguir fondos para alcanzar a súa meta non se detén. Dicía André Agassi na súa autobiografía que os partidos de tenis son unha metáfora da propia vida. Os seus partidos son unha loita constante? Si, porque os problemas de fóra nunca os sacas da cabeza por moito que esteas na pista. Eu sei que teño que facer moi boa puntuación en dez torneos, e cada un deles que non vai para diante sabes que é un cartucho menos. Voluntariamente tentas illarte, pero o esgotamento psicolóxico merma no físico, e nos momentos de falta de concentración penso niso. Tamén está aí o tema de non poder ter ao teu carón un técnico que che bote unha ollada cómplice neses trámites. A cabeza é así. "Os problemas de fóra nunca os sacas da cabeza; cada torneo que non vai para diante é un cartucho menos" Desde os seus inicios na pista de San Hadrián no ano 2003 pasaron xa 12 anos. En que cambiou Martín Varela neste tempo? Comecei alí cunha corda de lado a lado -literalmente- co meu irmán Esteban, que é licenciado en INEF. Fomos comprar unha raqueta de 15 euros ao Carrefour, collemos unhas pelotas de tenis que atopamos por alí tiradas, unha silla de rúa e así se iniciou todo. No referente a en que cambieu eu, creo que a pregunta non é para min, pero eu diría que en nada, e case que iso é o mellor. Está claro que tes que medirte en certas cousas, pero non lles chamaría cambios, senón adaptación. O que apenas cambiou foi o seu equipo de traballo desde aqueles anos. Son os mesmos. Teño o mesmo monitor co que comecei no ano 2003, Lorenzo. El traballaba nunhas instalacións onde eu solicitei por escrito poder adestrar, e denegáronmo porque era só para socios. A Lorenzo pareceulle tan mal que o deixou, voltou cun dos seus irmáns e levoume a min con el. É como un irmán. Xa son moitos anos e o grao de complicidade é inmenso. E é moi esixente. De feito, o outro día, despois de doce anos díxome por primeira vez: "Martín, sabes que eu flores as xustas, pero estamos no camiño". "Vinte anos despois do accidente, a discapacidade doume máis do que me quitou". Que lle di esta frase? É así. Non voltaría atrás, porque son feliz. Todo o que vivín ata agora compensou con creces a perda da perna. Estou coa miña muller e grazas ao accidente souben de verdade quen eran os meus amigos. "Todo o que vivín ata agora compensou con creces a perda da perna" Cal é a meta marcada por vostede para este ano 2015 a poucas semanas de que comece a competir? O ideal sería que eu xa comezase en xaneiro, pero a tempada iniciouse en Nova Celandia e é impensable a nivel económico que poida facer fronte a esa xira. Comezarei a competir na derradeira semana de marzo e a miña idea é facelo nun total de 25 torneos entre maio deste ano e do que vén, pero a día de hoxe sei que polo momento só poderei estar en dez ou doce deles. En que punto físico e psicolóxico chega Martín Varela ao seu inicio da tempada? No mellor. Nunca estiven tan centrado nin pensei que puidese atoparme tan ben fisicamente. Psicoloxicamente véxome máis animado e con máis posibilidades ca nunca. O único atranco que teño que salvar é o do presuposto. Nos outros niveis estou coma nunca, e plenamente convencido diso. No circuíto tamén irromperon con forza nomes como os de Martín de la Puente e Daniel Caverzaschi. Son un aliciente máis para pelexar polos Xogos de Río? Eu non pelexo contra eles. Ogallá estean tamén en Brasil. Son os meus compañeiros. Está claro que cando están fronte a min no partido son rivais. pero por riba dos meus resultados persoais poño este deporte. Eu quero poder adestrar dentro de dez anos a xente que estea ao noso nivel ou moito máis. Gustaríame que o meu alumno me gañase. "Para ser deportista de alto nivel para a Xunta tes que ter menos resultado no tenis de pé que en cadeira; é unha discriminación de libro" Chegou a poñerse en contacto con vostede a Xunta de Galicia nos últimos anos para brindarlle algún tipo de apoio? Déronme hai pouco un recoñecemento por ser campión de España en 2013. Xuntáronnos no Centro Cívico dos Mallos a diversos deportistas da provincia e o panorama era o seguinte: todos en fila india e unha rapaza dándonos os diplomas. Hoxe en día, para acadar o estatus de deportista de alto nivel na Xunta de Galicia tes que obter menos resultados no tenis de pé que no tenis en cadeira. Iso está escrito e é unha discriminación de libro. Eu entendo que sexa preciso validar un rendemento e non vou dicir que se me pecharon as portas, pero si é certo que non mas abriron, e eu non teño os mecanismos para facelo. Soamente quero a chave. E no caso da Deputación tampouco sacaron este ano algún tipo de axudas para deportistas paralímpicos ou de deporte adaptado. "A Xunta non me pechou as portas, pero tampouco mas abriu e eu non teño os mecanismos para facelo" Botou en falta en ocasións unha colaboración extra das institucións públicas e privadas da Costa da Morte? En parte si, porque en certo sentido gustaríame que tivesen máis amplitude de miras. Isto non deixa de ser un produto comercial e tamén márketing. Cal é o presuposto aproximado co que afrontará esta tempada de competición? Na actualidade conto con case 5.000 euros tirando por riba. Con iso, polo menos, estou cuberto ata o verán. A partir de xullo xa comezan os problemas [risas]. Eu o único que podo dicir é que o vou dar todo ata o final. Entón collerei o raqueteiro e voltarei á casa. Por onde pasa o cambio de mentalidade definitivo para que o tenis sobre cadeira de rodas sexa máis recoñecible de cara ao público? Tentarei resumilo nunha soa frase. Eu son un tenista sobre unha cadeira de rodas, non un discapacitado que xoga ao tenis.


Summary: A administración galega era a sexta autonomía con máis déficit en novembro e superaba en dúas centésimas o obxectivo anual

"Galicia converteuse nunha das comunidades con menor déficit público do conxunto do Estado". "A comunidade galega achega o compromiso coas contas públicas, imos compatibilizar a redución do déficit público e un comportamento do PIB autonómico superior á media de España". "Estamos a executar o orzamento, estamos pagando aos provedores e estamos cumprindo o déficit". Estas e outras declaracións sucedéronse durante os últimos anos dende a Xunta para exemplificar o bo comportamento das finanzas galegas a respecto das do resto do Estado. Pero semella que a Galicia campiona do déficit comeza a esmorecer. O Ministerio de Facenda vén de facer públicos os datos de déficit público correspondentes a novembro de 2013 e ao remate dese mes Galicia situou este indicador no -1,22% ou, o que é o mesmo, dúas centésimas por riba do obxectivo fixado polo Goberno central para todo o pasado ano. Malia estas cifras, que implican unha necesidade de financiamento de 671 millóns de euros, a Consellería de Facenda aseguraba, precisamente ao remate do pasado novembro, que "o Goberno autonómico volverá cumprir co obxectivo de estabilidade orzamentaria neste exercicio de 2013". Galicia era a sexta autonomía con máis déficit en novembro e superaba en dúas centésimas o obxectivo anual Co dato de novembro sobre a mesa e á espera de coñecer como rematou o ano, os datos ofrecidos polo departamento amosan que a administración autonómica galega non era nese momento, nin de lonxe, líder no cumprimento das súas obrigas financeiras. Ben ao contrario, Galicia era a sétima autonomía con maior déficit, a sexta se non se ten en conta a Navarra, toda vez que o seu calendario fiscal fai que o seu dato non sexa comparable coas demais. O liderado do que o propio presidente da Xunta presumiu sistematicamente non lle corresponde ao Goberno galego senón a Euskadi, cun -0,16%. Por baixo do 1% de déficit están tamén Asturias, La Rioja, Canarias, Balears, Castilla y León, Cantabria e Extremadura. Déficit das autonomías a novembro de 2013 Murcia -2,3 Navarra* -2,19 Comunitat Valenciana -2,01 Catalunya -1,96 Aragón -1,58 Castilla-La Mancha -1,26 Galicia -1,22 Andalucía -1,13 Madrid -1,11 Extremadura -0,85 Cantabria -0,82 Castilla y León -0,66 Balears -0,54 Canarias -0,5 La Rioja -0,37 Asturias -0,28 Euskadi -0,16 TOTAL AUTONOMÍAS -1,26 No caso do déficit conxunto, que computa o da Administración central, o das autonomías e o da seguridade social, ata novembro chegou ata 55.841 millóns de euros, o que equivale a un 5,44% do PIB. Os datos estatais son algo máis dun 6% superiores aos do mesmo mes de 2012. A causa deste incremento é, segundo o Ministerio, a "evolución do gasto en xuros e as transferencias ás administracións da Seguridade Social, que presenta incrementos do 15% e do 24,9%, respectivamente". Descarga todos os datos


Summary: Con este 'plante' queren visibilizar o seu "profundo malestar" pola intención de Educación de "baleirar de contido todas as mesas e órganos de negociación".

CIG-Ensino, CCOO-Ensino, Anpe e FeSP-UXT non acudiron ao Consello Escolar da Galiza, unha decisión derivada do que consideran "ausdencia de negociación" da Consellería. CIG-Ensino remitiulle esta cuarta feira, día 19, un escrito en nome de todas as organizacións sindicais á presidencia do máximo órgano de participación en educación para informar da decisión unánime de non asistir o pleno deste órgano. No documento expoñen, entre outros motivos, que o CEG ficou absolutamente baleiro de contidos nos últimos anos "cumprindo unha simple función de revisión formal de decretos de titulacións de FP" e que durante o mandato deste goberno non se constituíron comisións de traballo para a elaboración de propostas, "nin sequera cando o Consello Escolar do Estado abriu a posibilidade de que os diferentes Consellos autonómicos fixasen a súa posición no debate sobre a reforma educativa". Ademais, engaden, os debates levados a cabo "son totalmente estériles" porque a Consellaría obvia "de forma sistémica o pouco que se aproba" no Consello. Os sindicatos tamén denuncian que o goberno da Xunta despreza tamén outros órganos de negociación, como é o caso da Mesa. Por parte da CIG-Ensino este é o segundo "plante" que leva a cabo neste mes a un organismo no que está presente a Dirección Xeral de Educación, FP e Innovación Educativa logo de decidir non acudir ao Consello Galego de Formación Profesional ante a falta de información aos centros educativos e negociación previa da oferta formativa de FP para o vindeiro curso 2019/2020.


Summary: No último ano as conexións no noso país aumentaron un 18%, o que permitiu que a fenda dixital coa media española se reducise en seis puntos. A proporción de usuarios da rede na cidades galegas xa é superior á media urbana estatal. Ademais, un 80,9% dos internautas galegos le xornais ou revistas en liña, 5,1 puntos por riba da media.

Os últimos datos proporcionados polo Instituto Nacional de Estatística (INE) sobre equipamento e uso das tecnoloxías da información e comunicación nos fogares en 2012 indican que conexión a Internet está presente no 63% dos fogares galegos, un 18,2% que en 2011. Deste xeito Galicia acurta distancias coa media estatal que está no 67,9%. Este incremento é o maior rexistrado en Galicia nos catro últimos anos e case triplica ao incremento do Estado (6,3%). Galicia crece por riba do conxunto do Estado e reduce fenda dixital coa media estatal en case seis puntos pasando de 10,6 puntos en 2011 a 4,9 puntos en 2012. Galicia crece por riba do conxunto do Estado e reduce fenda dixital coa media estatal en case seis puntos pasando de 10,6 puntos en 2011 a 4,9 puntos en 2012 En canto ao tipo de conexión, o 62,3% dos fogares de Galicia están conectados á Rede mediante banda larga, un 20,7% máis ca no ano 2011 mentres que no conxunto do Estado a media é do 66,7% e o incremento foi dun 7,8%. A Comunidade ascende tres postos no ranking autonómico, tanto no acceso de Internet coma no tipo de conexión de banda larga. Cabe salientar que entre as vivendas que dispoñen de acceso a Internet en Galicia un 30,5% accede a través dun dispositivo de man (teléfono móbil de últimas xeracións), 3,6 puntos máis que a media estatal. A conexión a Internet a través de rede por cable ou fibra óptica sitúase nun 24,3%, máis de 7 puntos por riba da media estatal (17%). A conexión a Internet nos núcleos de poboación de 50.000 a 100.000 habitantes supera á media estatal en 2,3 puntos O hábitat poboacional segue a ser un dos factores que determinan claramente a fenda dixital existente en Galicia, non obstante, a conexión a Internet nos núcleos de poboación de 50.000 a 100.000 habitantes supera á media estatal en 2,3 puntos e nos núcleos de menos de 10.000 habitantes este indicador medra case un 30% respecto ao ano 2011 fronte ao 9% de crecemento estatal neste tipo de hábitat. Equipamento e uso dasTIC Segundo os datos que ofrece o INE, o 68% dos fogares galegos dispón dalgún ordenador, o que supón un incremento do 4,1% con respecto aos datos do ano anterior. A media estatal (73,9%) rexistrou un incremento (3,4%) inferior á media galega. O 66,1% dos galegos e galegas utilizaron o ordenador nos últimos tres meses, un 6,3% máis que no ano 2011, reducindo a diferenza coa media estatal (72,2%) en un punto porcentual. Un 63,5% da poboación galega empregou Internet nos tres últimos meses, cun incremento do 8,5%, con respecto ao ano anterior. O ritmo de crecemento do conxunto do Estado (4%) é inferior ao galego neste período, permitindo reducir a diferenza coa media estatal en 2,3 puntos porcentuais. Non obstante, a media estatal (69,8%) supera en 6,3 puntos porcentuais á media galega. A enquisa do INE indica que un dos crecementos máis notables produciuse nas compras a través de Internet. Un 21,4% da poboación galega adquiriu algún produto ou servizo nos últimos tres meses, un 20,9% máis que no ano 2011 e situándonos a menos de un punto da media estatal e na novena posición no ranking autonómico. Un 80,9% dos internautas galegos le xornais ou revistas en liña, 5,1 puntos porcentuais por riba da media estatal O uso dos servizos de comunicación avanzada por Internet, por parte dos internautas galegos presenta nalgúns indicadores uns valores superiores aos do resto do Estado. Un 80,9% le ou descarga xornais ou revistas en liña, 5,1 puntos porcentuais por riba da media estatal. Un 41,3% concertou unha cita co médico a través da web, máis de 10 puntos por riba da media estatal (31,1%). Un 48,3% utilizou Internet para colgar contidos propios nunha web para ser compartidos fronte ao 45,6% da media estatal. Por idades Galicia avantaxa á media estatal en uso de Internet nos tres últimos meses no rango de idades comprendidas entre 16 e 44 anos, destacando especialmente no rango de 25 a 34 anos, con 3,7 puntos máis Os datos mostran que Galicia segue por riba da media do conxunto do Estado no grupo de idade de 10 a 15 anos en uso de ordenador e Internet durante os tres últimos meses. A proporción de nenos que usaron o ordenador nos últimos tres meses en Galicia é do 98% e do 96% para o Estado. Para o uso de Internet nos tres últimos meses, a porcentaxe é dun 96,5%, fronte ao 91,2% do conxunto do Estado. Ademais, Galicia avantaxa á media estatal en uso de Internet nos tres últimos meses no rango de idades comprendidas entre 16 e 44 anos, destacando especialmente no rango de 25 a 34 anos, con 3,7 puntos máis.


Summary: Unha comisión de veciñas mariñás impulsa unha iniciativa para que esta 'activista social, mediadora intercultural e intérprete musical' sexa condecorada coa Medalla Castelao

O pasado sábado 12 foi apresentada a campaña de sensibilización e de recollida de sinaturas para a candidatura de Antonina Semedo á Medalla Castelao. A emblemática Casa Selmira de Cangas de Foz, primeiro lugar na Galiza que a acolleu, foi o punto onde se reuniron os portavoces da comisión formada para esta iniciativa. A distinción, creada pola Xunta de Galiza en 1984, é concedida anualmente a persoas ou organismos, previa proposta de entidades galegas. Pablo Álvarez Ramos, Nilda Borges, Bernardo Penabade e Karina Parga son algunhas das persoas que conforman esta comisión. O grupo pretende alentar, a través das redes sociais e do tecido asociativo, o recoñecemento institucional para Antonina, tanto no seu nome propio como en representación da comunidade caboverdiana, que cumpre agora 40 anos de asentamento na comarca (1978-2018). Esta "matriarca da paz" é coñecida na contorna por ser das primeiras persoas caboverdianas en fixar alí a súa residencia. A veciñanza da zona destaca a súa disposición constante a estreitar lazos entre ambas comunidades. "Desexaría ter un brazo grande grande e abrazar a todos os veciños de Cangas e Burela..., do contenta e agradecida que estou polo apoio moral e de todo que recibín sempre", afirma ela, que segue a amosar preocupación pola plena integración das persoas caboverdianas na comarca, sobre todo no caso da xente moza. Unha vida de traballo e música en comunidade A historia de Antonina Semedo Lopes de Barros comeza no ano 1954 en Santa Ana, a súa vila natal, ubicada na illa caboverdiana de Santiago. Filla de familia numerosa, tivo que combinar a asistencia á escola co traballo desde crianza. Con 14 anos marchou vivir a Praia –capital de Cabo Verde– e, con 22 anos, casou. O seu home foi dos primeiros migrantes caboverdianos que viaxou á Mariña para traballar na construción da factoría Alúmina, após da cal pasou ao sector pesqueiro. Antonina reuniu con el un 23 de xullo de 1978, cando se instalaron en Cangas de Foz. Muller emprendedora nos ámbitos familiar e comunitario, Semedo leva corenta anos a vivir na Galiza durante os que se adicou aos máis diversos traballos, sempre a procurar un mellor nivel de vida para ela e, sobre todo, para a súa xente. Logo de realizar numerosos cursos de formación, actualmente traballa na atención de persoas maiores ou con diversidade funcional. "Dificilmente deixa a súa terra natal / quen ten alí as súas raigañas", escribía Sarrionandia. Aínda logo de marchar de Cabo Verde e pasar anos sen volver pisar o seu país, Antonina Semedo mantivo sempre coidadas as súas raíces. No ano 2002, formou o grupo de música tradicional Batuko Tabanka xunto con outras once mulleres caboverdianas –Ivone Pereira, Fátima (Fafá), Fátima Lopes (Beba), Ilda e Antonina Rocha, Isabel Barros, Desideria, Lídia Mendes Chuca, Anabella da Moura, María Tavares e Santinha Gomes–. Con dous álbums ás súas costas, as integrantes actuaron xa por toda Galiza, Portugal e por diferentes comunidades españolas, ademais de no seu propio Cabo Verde. Os Diplomáticos de Monte Alto, Uxía Senlle, Xosé Manuel Budiño, Treixadura ou Mercedes Peón son varias das músicas que colaboraron artísticamente coas Batuko Tabanka.


Summary: Entre o 6 e o 14 de setembro o cinema mandará en Bueu. Nada menos ca 128 filmes, 70 dos cales son estreas en Galiza, e 65 actvidades conforman o programa a décimo segunda edición do Festival Internacional de Curtametraxes da vila do Morrazo

O seu director Manuel Pena salientou na presentación insitucional da cita o "enorme impacto cultural na contorna". Para sintetizalo falou das 70 estreas galegas e das 30 estatais, "o que amosa a dimensión que ocupa o festival dentro da industria cinematográfica". Mais non só falou do punto de vista industrial: "Aquí o público pode achegarse a obras doutro xeito inaccesíbeis". As cifras da edición número 12 do festival de Bueu supoñen un récord na historia do certame. Que inclúe ademais outras novidade. Ás catro seccións habituais -Galicia R, España, Internacional e Panorama- e ás destinadas a audiencia mái moza, súmanse nesta ocasión outras dúas: Experimental e Nouvelle Vague. Galicia R proxectará as últimas pezas de Arancha Brandón, Khris Cembe, Pedro Sancho, David Fidalgo, Martín Romero e Álvaro Gago. O cineasta Xacio Baño, autor da celebrada Trote (2018), ou o actor Luís Zahera, que recentemente recibiu un Goya e desta volta recollerá o premio Cinema Galego do encontro, ofrecerán charlas. Polos espazos radiofónicos asociados ao festival pasarán o cineasta Paco Plaza ou as actrices Uxía Blanco, Mabel Rivera ou María Vázquez, ademais dunha ducia de actuacións musicais. Nas actividades paralelas están o Mercado de Curtametraxes, a Ruta de Tapas 5 Estrelas ou o Mini FIC, dirixido á rapazada. No mesmo acto de presentación, o alcalde de Bueu Félix Juncal lembrou como o festival "está medrando a carón da man da xente, da súa masiva asistencia, da capacidade de innovar e de organizar que demostra cada ano". E o director da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), Jacobo Sutil, oufanouse do "momento brillante do sector audiovisual galego". Agadic é, co concello e a Deputación de Pontevedra, un dos patrocinadores do Festival Internacional de Curtametraxes de Bueu, que organiza a asociación do mesmo nome. No seu web (www.ficbueu.com) pódese consultar a programación completa.


Summary: A Mesa pola Normalización Lingüística presenta seis medidas "urxentes, rápidas e eficaces" para reverter o proceso de substitución do galego. Faille a proposta ao conxunto da sociedade e agarda resposta do Presidente da Xunta.

O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística (MNL), Marcos Maceira presentou esta quinta feira un conxunto de seis propostas para reverter o proceso de substitución lingüística. A Mesa propón as medidas de actuación ao conxunto da sociedade galega, "como protagonista que ten que ser do proceso de recuperación galego" e, de maneira especial ás organizacións sociais, sindicais e políticas. As medidas serán presentadas tamén ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo como responsábel máximo da política lingüística se finalmente pon data á xuntanza que a Mesa vén de solicitarlle. O punto de partida da Mesa á hora de elaborar a batería de medidas urxentes está na Carta Europea das Linguas Rexionais e Minorizadas e no Plan Xeral de Normalización Lingüística aprobado hai dez anos por unanimidade no Parlamento con máis de 445 propostas concretas das que se tiran as seis que se poden comezar a aplicar "de xeito inmediato, e máis cando todos os estudos demostran que é urxente facelo. Onde está o problema para non cumprir co acordado? A nosa man está tendida para facelo", sinalou Marcos Maceira que destacou a sinxeleza e facilidade de facer efectivas as medidas propostas "que se poden iniciar mañá mesmo e que só poden ter un efecto positivo sobre o conxunto do pobo galego". Da CRTVG á administración As seis iniciativas propostas esixen a recuperación do papel normalizador da CRTVG, un "plan de choque" para o galego no ensino, accións concretas no uso do galego nas administracións públicas, acordos para a recepción mutua do sinal da Radio Televisión Portuguesa e a TVG e condicionar as axudas públicas ao uso do galego. Malia dirixiren a proposta ao conxunto da sociedade, desde a Mesa sosteñen que a loita pola normalización precisa do respaldo dos poderes públicos. "A Xunta, co seu Presidente á cabeza debe iniciar as accións políticas para repor e normalizar o uso do galego", sinalou Maceira que agarda a resposta da proposta de xuntanza que lle remitiron 4 este día ao presidente da Xunta.


Summary: Sara Tui, Andrea Mirón e Carol González levantaron o título do mundial celebrado en Doha, Qatar, logo de derrotar na final á selección da Gran Bretaña por tres goles a dous.

As galegas Sara Tui, Andrea Mirón e Carol González proclamáronse vencedoras na primeira Copa do Mundo de Fútbol Praia da historia, que se celebrou na localidade qatarí de Doha. Nun campionato no que a selección española foi a gran dominadora, na final enfrontáronse contra Gran Bretaña, nun encontro que comezou con gol da inglesa Molly Clark, axiña contrarrestado por dous tantos de Lorena Asensio e un de Carmen Fresneda. A reacción británica traducíuse nun tardío tanto de Rebecca Barron, cun tiro afastado que puxo picante aos minutos fináis, pero nunca se deu a sensación de que puidesen dar volta ao definitivo marcador de 3-2 na Katara Beach de Doha, Qatar.


Summary: Son 359, sendo a área sanitaria A Coruña-Cee a que rexistra máis casos.

Novo aumento de casos activos de coronavirus na Galiza, que xa acumula 11 días de incrementos, situándose en 35i9, o que supón 38 máis que na xornada deste domingo. A Dirección Xeral de Saúde Pública da Consellería de Sanidade informa que, na última actualización, o número de casos activos de coronavirus na Galiza é de 359. Deles 143 son da área da Coruña (25 máis), 71 da de Lugo (aumentou en 1), 26 da de Ourense (subiu 8), 28 da de Pontevedra (3 máis), 64 da área de Vigo (+1), 24 da de Santiago (un menos), e 3 da de Ferrol (un máis). Do total de pacientes positivos, 1 está en UCI, 15 en unidades de hospitalización e 343 no domicilio. Polo de agora, na Galiza hai un total de 11.307 persoas curadas, rexistrándose 619 falecementos. O número de PCR realizadas é de 254.374. Dentro do total de casos rexistrados na Galiza hai 2 vinculados con centros residenciais, segundo indica Sanidade, que corresponde a 2 traballadores, mentres as residencias seguen sen persoas usuarias infectadas.


Summary: Iñigo Errejón afirma que terán garantida visibilidade e voz propia no grupo confederal. Os parlamentares de Compromís integraranse no grupo mixto.

PP, PSOE e Ciudadanos sumaron os votos para confirmar esta terza feira a negativa da Mesa do Congreso a que En Marea e 'A La Valenciana' teñan grupo propio, desestimando os recursos que presentaron. As confluencias deberán decidir agora se, tal e como anunciaron, van ir ao Tribunal Constitucional para defender o dereito a un grupo de seu. Iñigo Errejón, portavoz parlamentar de Podemos e secretario Político culpou PP, PSOEe Cs de se negar a recoñecer a plurinacionalidade do Estado español. "Merecían ter grupo", dixo. O argumento esgrimido pola mesa é o artigo 23.2 do Regulamento do Congreso, que impide, afirman, que deputados do mesmo partido constitúan grupos separados e impide tamén que o fagan formacións que non se enfrontaron perante o electorado. Errejón dixo que os deputados galegos e valenciáns teñen garantida a súa visibilidade e voz propia dentro do grupo confederal. Os catro deputados de Compromís volverán ao grupo mixto, como xa fixeran na anterior lexislatura. Un grupo que aumentou considerabelmente ao ter que integrarse nel os 8 deputados de Convergència tras o non do Congreso ao seu grupo parlamentar.


Summary: As mobilizacións de docentes e estudantado da Escola Superior de Arte Dramática de Vigo dan os seus primeiros froitos. A Consellaría de Educación rectifica e comprométese a revisar o cadro de persoal, aumentar unha praza e media na docencia, recoñecer as titorías docentes dentro do horario lectivo e substituír o inspector do centro.

Así, restituirase a metade do profesorado eliminado para este curso. E o relevo do inspector, afirma a CIG nun comunicado remitida esta terza feira, "será un elemento fundamental para favorecer a convivencia entre a comunidade educativa da ESAD e a administración". "Acadáronse tres importantes compomisos", sinala o sindicato, "non son todos os demandados, nomeadamente a recuperación da totalidade do profesarado, mais temos que felicitarnos polo esforzo, a afouteza e a combatividade d profesorado e alumnado da ESAD". As protestas da Escola, cuxos estudantes e profesores secundaron masivamente tres días de folga entre o 17 e o 19 de setembro, desembocaron a pasada sexta feira nunha xuntanza entre a dirección do centro e unha delegación da Inspección Educativa. Foi onde se pactaron os mencionados acordos. Non obstante, a central sindical afirma que aínda existen "asuntos pendentes": a recuperación ao completo do cadro de persoal solicitado pola Escola e a adscrición á ensinanzas artísticas superiores. "Quedou ben patente que fronte ao deseleixo sempre é preferíbel a loita e a mobilización", indican desde a CIG, "e saímos coa convición de que, malia non conseguir todos os nosos obxectivos, si demos un paso adiante fundamental na defensa dis dereitos do profesorado do centro e da calidade das ensinanzas de arte dramática no país".


Summary: As primeiras sondaxes das eleccións andaluzas colocan ao PP na maioría absoluta. Ao tempo, certifican a desaparición de Ciudadanos e unha importante baixada da esquerda. As 21:00 horas coñeceranse os primeiros datos con votos reais

A sondaxe de GAD3 para RTVE e Canal Sur ofrecida tras o feche dos colexios electorais en Andalucía outorga un claro triunfo nas eleccións andaluzas do candidato do PP, Juan Manuel Moreno Bonilla, que obtería maioría absoluta. A enquisa adxudica á formación do actual presidente entre 58 e 61 escanos. A maioría absoluta está en 55. Trátase do mellor resultado en Andalucía do PP, superior mesmo a 50 escanos que conseguiu Javier Arenas en 2012, o teito do partido polo menos até este domingo. A sondaxe prevé que o PSOE sume entre 26 e 30 escanos. O seu chan histórico foron 33, que logrou Susana Díaz en 2018. Neste caso, de confirmarse o resultado, trataríase dunha verdadeira hecatombe para os socialistas. Ciudadanos, socio de goberno do PP nestes catro anos, desaparece do Parlamento tras perder 21 escanos. Vox mellora o seu resultado de 2018, ao pasar de 12 deputados a entre 13 e 15, pero non é decisivo para formar Goberno. Por Andalucía, a coalición electoral de Esquerda Unida, Podemos, Más País e Yolanda Díaz sumaría entre 4 e 5 escanos, ficando moi lonxe dos conseguidos nos pasados comicios. Adelante Andalucía, a candidatura do andalucísimo de esquerdas liderada Teresa Rodríguez, ficaría en tres escanos. (Haberá ampliación)


Summary: O Consello de ministros anuncia aumentos nestas axudas coa obriga de manter a actividade produtiva durante un período de tres anos e desde o comité aseguran que "faltan máis pasos" .

O Consello de Ministros autorizou esta sexta feira 25 de outubro aumentar até os 172,23 millóns de euros o orzamento destinado á convocatoria de 2019 para a concesión das subvencións relativas ao mecanismo de compensación de custos de emisións indirectas de gases de efecto invernadoiro para custos realizados en 2018. Esta decisión amplía a contía de 91 millóns de euros aprobada o pasado 29 de marzo e atenderá as 192 solicitudes recibidas. A execución do orzamento autorizado sería, polo tanto, do 100%, segundo informou o Ministerio de Industria, Comercio e Turismo nun comunicado. Alcoa optará ás axudas Fontes de Alcoa confirmaron a Sermos Galiza o interese da empresa por optar a estar axudas. Estas medidas para o impulso da competitividade económica no sector da industria e o comercio estabelecen que as beneficiarias teñen a obriga de manter a actividade produtiva durante un período de tres anos a partir da data en que se dite a resolución da concesión. Este punto podería non darse se a empresa non ten outras garantías. Desde o comité de empresa de Alcoa, o seu presidente, Xosé Paleo, sinala a Sermos Galiza que a medida "é un paso mais". "Faltarían outros, como a garantía de ter un prezo máis reducido en poxa e un novo estatuto que contemple novas medidas como a redución de taxas", observa. Paleo explica que a empresa pode optar a estas axudas mais non asegura "que acepten as condicións que impoñen".


Summary: A poboación ocupada entre 16 e 34 anos diminuíu en 171.000 persoas nos últimos 13 anos. Se en 2009, cando Alberto Núñez Feixoo chegou á Presidencia da Xunta, a Galiza contaba con 386.500 persoas ocupadas nese grupo de idade, á volta de xuño de 2022 o país non superaba as 214.800, desaparecendo neses 13 anos 44,2 % do emprego xuvenil. Dos 214.800 asalariados de xuño deste ano, 36.900 sitúanse entre 16 e 24 anos e 177.900 entre 25 e 34 anos, destruíndose 44.800 postos de traballo no primeiro dos tramos e 126.200 no segundo.

O emprego xuvenil caracterízase pola súa parcialidade e temporalidade, o que explica a facilidade para destruír emprego nos ciclos económicos recesivos. Neste sentido, 72,3% da poboación menor de 35 anos ocúpase no sector servizos, desenvolvendo a súa actividade no mesmo 153.800 mozos e mozas. A continuación, 17,1%, 36.700 menores de 35 anos, traballan na industria, 6,7%, 14.900, na construción, 3%, 6.500, na agricultura e 1,4%, 3.000, na pesca e acuicultura. A terceira peor taxa de actividade no Estado A Galiza atópase á cola do Estado español en taxas de actividade no grupo de 16 a 34 anos. Segundo os datos da Enquisa de Poboación Activa (EPA), referidos ao segundo trimestre de 2022, o país rexistra a terceira menor taxa de actividade neste grupo de idade, só presentando uns datos peores Asturies e Cantabria. Neste sentido, a taxa de actividade xuvenil galega é de 59%, fronte a 63,9% da media estatal. A fenda é aínda maior ao tomar como referencia Catalunya, con 69%; e Madrid, con 67,5%; que lideran este índice no Estado, pero tamén é importante en relación con outros territorios cunha lóxica demográfica semellante e un nivel de desenvolvemento análogo, como Castela e León, cunha diferenza de practicamente catro puntos. A perda de emprego xuvenil é anterior á pandemia. O Informe sobre a empregabilidade da mocidade na Galiza, presentado a 27 de maio de 2021 polo Consello Económico Social (CES), analiza o peor comportamento do emprego na mocidade durante a Gran Recesión. Así, recolle que "mentres o número de persoas asalariadas de 30 ou máis anos apenas variou de 2008 a 2011 e de feito incrementouse en 0,4%, neste curto período prescindiuse de unha de cada tres persoas traballadoras asalariadas de 16 a 29 anos. Xa en 2019, con relación a 2008, o emprego asalariado de máis idade aumentou 7,9% mentres que o máis novo caeu 51,6% para o colectivo de 16 a 24 anos e 45,3% para o de 25 a 29 anos". A mocidade dobra as taxas de desemprego e temporalidade da poboación galega total A destrución do emprego xuvenil vai da man coa caída poboación nesta faixa da idade. Así, no terceiro trimestre de 2009, 855.700 persoas situábanse entre 16 e 35 anos, representando 27,2% do total da poboación. Transcorridos 12 anos, en xuño de 2022, a cifra reduciuse a 436.600 persoas, ficando en 19,3% do censo. Neste caso, 92.900 persoas atópanse entre 16 e 19 anos, 121.100 entre 20 e 24 anos, 116.500 entre 25 e 29 anos e 132.100 entre 30 e 34 anos. Aliás, a caída do emprego xuvenil ten provocado unha baixa importante da poboación entre 16 e 34 anos, como consecuencia, esencialmente, da emigración. A este respecto, o novo éxodo galego, fundamentalmente cara á Unión Europea, presenta características novidosas, até o punto que 10% dos titulados superiores da Galiza entre 25 e 34 anos residen fóra do país. Nesta dirección, o profesor da USC Isidro Dubert sinala que esta nova vaga migratoria de mozos e mozas, cuxa partida asume formas acordes cos novos tempos, tamén constitúe unha importante e inestimábel perda de capital humano". Emigración xuvenil 371.637 persoas, 80.000 delas menores de 30 anos, abandonaron Galiza desde 2009. As cifras recollidas no histórico do Instituto Nacional de Estatística (INE) rexistraron, entre 2009 e 2021, 243.971 emigrantes galegas e galegos ao Estado español e 121.623 a outras partes mundo. 371.637 persoas emigraron da Galiza desde 2009 Unha mostra do alcance do fenómeno é que o continxente humano que marchou da Galiza neste período, supera os residentes de cada unha das sete cidades galegas, a poboación total da provincia de Lugo, con 327.847 habitantes en 2021, ou de Ourense, con 306.802 persoas nesa anualidade.


Summary: O preso vasco entende que as "oligarquías políticas e financeiras que deseñaron a Transición española" están incómodas cunha Euskal Herria sen violencia.

Desde a prisión de Logroño, onde leva 5 anos preso, Arnaldo Otegi escribiu unha reflexión sobre o proceso de paz en Euskal Herria da que se fan eco varios medios vascos e estatais. Otegi asegura que "demasiada xente" pensa aínda que "unha ETA de baixa intensidade e unha esquerda abertzale con dereitos limitados é mellor que o final de ETA, pois mentres haxa ETA Euskal Herria será cautiva, non poderá moverse". Para o dirixente independentista, "a idea que subxace neste pensamento é que é mellor que non haxa final da violencia a que haxa un mal final". Otegi entende que as oligarquías económica e política que fixeron a transición están incómodas co escenario que trouxo que ETA renunciase á loita armada. O anti-terrorismo é un negocio económico e político e hai xente que teme que acabe", argumenta. Manifestación o 11 en Egoibar A localidade natal de Otegi acollerá o vindeiro sábado, 11 de outubro, unha manifestación na que se pide a liberdade das cinco persoas condenadas polo caso Bateragune. Ducias de organizacións, colectivos e plataformas apoian esta mobilización. Entre elas, o BNG, que nun escrito trasladaba "toda a nosa solidariedade para Arnaldo, Arkaitz, Sonia, Miren e Rafa e, na súa representación, para a nobre causa da liberdade do pobo vasco".


Summary: A incineradora do sur podería ser construída no norte. ADEGA reitera a súa oposición á incineración como modelo de xestión dos residuos e lanza un aviso a navegantes, calquera comarca galega pode ser vítima dos fumes tóxicos.

Fronte á oposición cidadá non hai cousa mellor que facer ouvidos xordos e mirar para outro lado. Senón que llo digan ao presidente Alberto Núñez Feijóo. O seu goberno defendeu por activa e por pasiva a incineración como modelo de xestión de residuos e ao longo do seu mandato, pulou pola construcción dunha outra incineradora na Galiza. O sur do país foi o espazo xeográfico elixido para dar acubillo a unha segunda Sogama. '3R': reducir, reutilizar e reciclar; a antítese das propostas de Núñez Feijóo Máis cedo que tarde, os movementos sociais iniciaron unha campaña en contra da creación da incineradora do Irixo e movilizaron a centos de persoas para exixiren un outro programa de xestión de residuos baseado nos '3R': reducir, reutilizar e reciclar; a antítese das propostas de Núñez Feijóo.Mesmo botaron a andar unha Iniciativa Lexislativa Popular. Porén, os plans da Xunta de Galiza semellan estar a mudar. Segundo recollen diversas fontes –entre elas ADEGA-- o goberno galego estaría a piques de desbloquear o proxecto da incineradora e esta podería ser desprazada cara o norte da Galiza, concretamente, cara o Concello de Cerceda (A Coruña), no que actualmente se atopa Sogama. Malia todo, esta posibilidade exixría a modificación do actual Plan de Residuos galego, que –para alén de incumprir a "lexislación vixente", denuncian desde ADEGA-- non contempla a posibilidade de se construíren dúas plantas de incineración no mesmo espazo. "Incineración? Que non che conten contos" A organización ecoloxista asegura, perante os acontecementos, que segue a ser moi necesario "pór as bolsas de lixo enriba dos atrís dos políticos" dadas as repercusións que a xestión de residuos ten sobre a vida das persoas. ADEGA reitera que para os movementos sociais, o debate non xiraba arredor da "ubicación da incineradora" senón "no modelo de incineración, defendido con mentiras polo PP". Aliás seguen defendendo a tramitación e aprobación da ILP que pretende levar ao Parlamento galego "o cumprimento estrito da lexislación de residuos, sistemáticamente violada pola Xunta, e o abandono definitivo da incineración". Por iso, desde a Asociación de Ecoloxistas de Galiza emprazan a non escoitar os "cantos de serea" pois aseguran, mentres a incineración siga a ser a aposta do PP para o tratamento de residuos "ningunha comarca galega estará libre dos seus fumes tóxicos".


Summary: O 'repóker' de probas concentrarase en outubro

O ciclocrós galego continuará medrando neste ano 2022, e non só polo elevado nivel dos seus corredores e corredoras, senón porque a Galiza será escenario de cinco eventos do calendario UCI (Unión Ciclista Internacional), tres citas máis que na campaña 2021/22 que está a piques de rematar. Este 'repóker' de probas concentrarase no mes de outubro, e máis concretamente durante oito días máxicos nos que o país galego tornará na referencia mundial do ciclocrós. A primeira delas será o Gran Premio Cidade de Pontevedra, que por segundo exercicio consecutivo gozará da categoría UCI C1. Así, a Illa das Esculturas acollerá o que todo apunta que será ensaio xeral para un Campionato de Europa que, a falta de confirmación oficial, se disputará no circuíto a carón do Lérez no 2024. Repetindo a fórmula das últimas tempadas, ao día seguinte (9 de outubro), o Ciclocrós International XaxanCX fechará a fin de semana. A xornada dominical, organizada polo XSM de Marín no trazado de Chan de Gagán, mantense como evento C2, o mesmo rango que as tres probas que se estrearán no panorama UCI. O 12 de outubro, festivo estatal, chegará a primeira edición do Ciclocrós Internacional Lago das Pontes, evento impulsado polo Club Ciclista Vilalba-As Pontes. Deste modo, a localidade eumesa entra pola porta grande no calendario e exercerá de enlace con outra fin de semana de dobre cita con esta modalidade na contorna do Salnés: o Ciclocrós Internacional de Ribadumia (15 de outubro) e o Ciclocrós Con da Romaíña-Concello de Sanxenxo, que lucirá por primeira vez no seu nome a catalogación de internacional.


Summary: Hai un ano comezaba en Carballo o proxecto de arte urbana "Derrubando muros con pintura". Un documental recolle o proceso. Preséntase ás 21.00h. no Fórum.

Hai un ano que a italiana Roberta Venanzi e a manchega Paula Fraile comezaban a vestir de cores as paredes de capital bergantiñá coa súa arte urbana. Comezaba así o Derrubando Muros con Pintura, unha iniciativa promovida pola Concellaría de Promoción Económica de Carballo que, hoxe en día, reúne xa unha vintena de murais de artistas locais e estranxeir@s. A produtora carballesa Mamá Lola Studios fixo seguimento deste proceso de transformación do núcleo urbano ao longo destes doce meses nun documental de 25 minutos. Reflexionar sobre a diferenza entre o "Carballo que é e o que pode ser" é o obxectivo da peza, segundo sinala Fran Rodríguez, un dos responsables de Mamá Lola Studios. A transformación paso a paso Nese outono de 2013, a chegada de dúas artistas forasteiras á capital bergantiñá creou expectativa. Máis aínda cando, uniformadas coa funda de traballo, comezaron a pintar no desgastado lateral dunha casa da rúa do Sol que facía de fondo á rotonda onde se ergue a escultura do Artiluxio. A escolla non foi casual. Querían comezar polas aforas da vila, para que non resultara tan agresivo, e dende alí ir gañando terreo ate chegar ao propio centro do núcleo urbano. E fixérono nunha das principais entradas da vila, a que saúda ás e aos viandantes que chegan dende Compostela, Ordes e A Costa da Morte. "Foi unha oportunidade para as e dos artistas locais e, ademais, a vila fixo de anfitrioa de creadoras chegadas de latitudes tan afastadas como Xapón ou a India" A un outono chuvioso seguiu un inverno cicloxénico. Aquel mural foi avanzando pouco a pouco, contra as inclemencias meteorolóxicas, até que a primavera chegou e non só aquela primeira obra rematou senón que a ela lle seguiron moitos outros murais que comezaron a aflorar noutras paredes e medianeiras. Foi unha oportunidade para as e dos artistas locais e, ademais, a vila fixo de anfitrioa de creadoras chegadas de latitudes tan afastadas como Xapón ou a India, da man de creadoras como Samia Singh ou Elia Kawa. As voces d@s artistas "Este proceso foi plasmado pola produtora carballesa Mamá Lola Studios nun documental no que quedan conxeladas as pinceladas a crear sobre os lenzos de ladrillo" Este proceso foi plasmado pola produtora carballesa Mamá Lola Studios nun documental no que quedan conxeladas as pinceladas a crear sobre os lenzos de ladrillo e o día a día desta iniciativa de transformación urbana. Fano cun estilo directo, presidido pola voz en off que se intercala entre os testemuños das e dos artistas, no que se combinan as imaxes en branco e negro e a cor para darlle forza á mudanza que está a supor este proxecto que se vale da forza terapeútica da arte para curar males como o feísmo urbanístico que afectou a tantas vilas galegas froito mal urbanismo practicado a partir dos anos 60. O documental combina a música de artistas consagrados como Édith Piaf, con pezas de bandas carballesas e unha composición orixinal de Nanny Mouro, da produtora Mamá Lola. Trala presentación da peza, o 26 de novembro no Fórum, o obxectivo da produtora é levala por diversos festivais co fin de dar a coñecer o "Derrubando muros con pintura" alén a nosa vila e mesmo alén Galicia.


Summary: A patronal pedira a súa intervención argumentando que era un risco para a seguridade e que afectaba a negocios da zona. Os tractores que rodean a muralla terán que facer unha 'ringleira'

Un detrás de outro, en ringleira de a un e deixando 2 carrís libres. Así é como a partir de agora deben de posicionarse as ducias de tractores que desde principios do mes de decembro manteñen unha tractorada en torno á Muralla de Lugo. A subdelegación do goberno español vén de ditar esta medida esta terza feira, atendendo ás peticións feitas desde a patronal lucense. Subdelegación pide, ademais, que os tractores deben deixar libres os accesos ao interior da cidade amurallada, o que fan desde un principio. O secretario xeral da Confederación de empresarios de Lugo (CEL).Jaime López,queixábase de que esta tractorada provoca prexuízos económicos aos comerciantes do centro.López sinalaba que "o caos" na circulación "pode levar a falta de seguridade, con algún sinistro ou o feito de trasladar a un doente ou un incendio que impida que os camións de bombeiros podan circular con normalidade". Situacións que afectan, sostén á "orde pública e á seguridade cidadá".


Summary: Por quinta vez consecutiva, o Dépor acabou con empate o partido que nesta ocasión o enfrontaba na casa fronte co Betis.

Dépor e Betis concluíron o partido da noite do sábado en Riazor en táboas, cun 2-2 que lles soubo a pouco aos galegos, que intentaron até o final ficar cos tres puntos na casa. E é que por máis que o intentaba, o Dépor atopábase co muro do porteiro rival, que evitou que os coruñeses concretasen o seu bo xogo ofensivo. Durante todo o partido, o Betis foi quen de sobrevivir ás acometidas do Dépor e mesmo foi quen de remontar na primeira parte o gol de Álex Bergantiños. Así, Musonda e Vargas mandaban os béticos con vantaxe ao descanso. Pouco lle durou a vitoria ao Betis. Aos seis minutos do segundo tempo, a presión do Dépor fraguou e Fayçal conseguiu o empate aos seis minutos. O resto do partido caracterizouse polas ofensivas e o dominio do Dépor, que asinaba un novo empate ao finalizar o encontro. RC Deportivo: Lux, Juanfran, Arribas, Sidnei, Fernando Navarro (Luisinho, min. 63), Fayçal Fajr, Álex Bergantiños, Pedro Mosquera, Cani (Fede Cartabia, min. 54), Luis Alberto (Oriol Riera, min. 79) e Lucas. Real Betis: Adán, Martín Montoya, Bruno, Westermann, Vargas, Kadir (Cejudo, min. 69), N'Diaye, Petros, Musonda Jr., Van Wolfswinkel (Dani Ceballos, min. 62) e Rubén Castro (Jorge Molina, min. 89). Goles: 1-0 Álex Bergantiños (min. 14); 1-1 Musonda Jr. (min. 19); 1-2 Vargas (min. 37); 2-2 Fayçal Fajr (min. 50). Árbitro: Undiano Mallenco (C. navarro). Amoestou Álex Bergantiños (min. 52).


Summary: O Padroado da Fundación do Museo de Arte Contemporánea de Vigo (MARCO), que este ano celebra o seu 10º aniversario, instou ambas as dúas institucións a facer efectivo o importe das achegas atrasadas, así como as correspondentes ao ano 2012. O museo vigués pechou o exercicio 2011 cun déficit de 63.588 euros.

O Padroado da Fundación MARCO, despois da reunión celebrada onte, informou das dificultades económicas que ten xusto cando se cumpren dez anos da súa creación. As contas auditadas do exercicio de 2011 rexistraron 63.588 euros de déficit como resultado de non se facer efectivas as achegas previstas e aprobadas por parte da Xunta (160.000 euros) e do Ministerio de Cultura (127.000 euros). A este respecto, o Padroado da Fundación MARCO instou ambas as dúas institucións a facer efectivo o importe das achegas atrasadas, así como as correspondentes ao ano 2012. En canto ao seguimento do orzamento 2012 o Padroado aprobou para este ano un importe de 1.052.950 euros, que supón unha mingua do 31% nos ingresos respecto ao ano anterior. O orzamento de MARCO para 2012 é un 31% inferior ao do ano pasado A Deputación abandona o PadroadoAs baixas da Deputación de Pontevedra e de Novacaixagalicia tamén foron un dos temas a tratar nesta reunión. O Padroado asegurou que en breve dirixirase ao organismo provincial para que reconsidere a súa decisión e volva a formar parte da Fundación MARCO.Outros puntos incluídos na orde do día do Padroado foron a renovación por unanimidade do seu director, por un período de cinco anos, a revisión dos criterios e redución de tarifas de aluguer do salón de actos e outros espazos do MARCO, a resolución do concurso do Servizo de Atención ao Público, e a nova adxudicación da tenda-librería, que recentemente iniciou as súas actividades baixo o nome de Rescrómica.Mostra colectiva sobre o 'Prestige'Iñaki Martínez Antelo, director do MARCO, informou na reunión do Padroado sobre a programación de exposicións para os vindeiros meses, nos que o Museo celebrará o seu 10º Aniversario, e as previsións de programación para 2013. A principios do mes de outubro inaugurarase nas salas da planta baixa unha mostra colectiva de produción propia, 'A Balea Negra', que pon en relación o afundimento do Prestige, o 13 de novembro de 2002, coa inauguración do Museo nesa mesma data. A programación dos últimos meses completarase cun proxecto conmemorativo dos 'Dez anos do Marco', a partir de novembro nas salas do primeiro andar.


"Este es nuestro líder, donde está el vuestro?". Interpelaba en tono ameazante un dos membros do teu grupo municipal en 2015 no transcurso da segunda xuntanza na que se estaba a estudar a posibilidade dun pacto de goberno para a cidade de Ourense. É certo, non é doado vender a idea de que, realmente, o que precisamos é xente facendo política, moita xente. E facéndoa dende os coidados, dende a escoita activa, dende a capacidade de dialogar. Un proxecto de cidade construído colectivamente, coas aportacións de todas e cantas máis persoas se queiran implicar nel. O tempo dos líderes únicos pasará. Só cómpre crer nelo con forza para máis cedo que tarde este desexo se contaxie ata converterse nunha realidade. Tes que recordalo. Foi naquela xuntanza na que fixabas a vista nos peitos dunha das túas interlocutoras por máis tempo do que se pode considerar respectable. Non hai pao hater que che quede sen tocar. Este é o nivel 2.0 Poida que tamén lembres o: "Raúl es un mentiroso, claro que es el máximo goleador de la champions, pero porque jugó muchas champions". A que foi a túa aportación principal, e case única, na primeira desas xuntanzas nas que se falou da posibilidade dun pacto de goberno no inicio do presente mandato municipal en Ourense. Eses dous momentos, xunto cos teus memes con tres cans igualando PP, PSOE e OueC de dous anos despois, é dabondo para entender que non se che pode tomar en serio como posible alcalde de Ourense. Por se non abonda aquí vai outra: "El teléfono móvil no se inventó en una asamblea". Outro dos "impecables" argumentos que empregaches durante esas conversas. É que semella que a democracia moléstache, que os plenos amólante e que a voz das outras incomódate. En troques, no insulto, no desprezo e na lama pareces atoparte ben a gusto. Pero a lama, como saberás, é branda e non serve como cimento de nada. Logo, por moito que repitas unha e outra vez o mantra de que es a alternativa, non hai xeito de que resulte crible o que dis. O teléfono móbil evidentemente non se inventou nunha asemblea pero é que a cidade, por moito que che pese, non é unha empresa. As cidadás non son as túas clientas, son as túas xefas, Jared Kushner. O odio é un vehículo rápido para transmitir mensaxes políticas. Tristemente é máis doado para a sociedade empatizar con aquelo que odia que con aquelo que ama. E tí odias moito e odias ben. Tes carraxe contra case todo o que non ven de tí mesmo. Escoitas á túa interlocutora nada máis que para dar a túa réplica destrutiva. E así é imposible construír. Nen unha comunidade de veciñas cando menos un proxecto de cidade poden estar nas mans de alguén que odia tanto. O 15M de 2011 serviu para cristalizar na sociedade un sentimento de desapego coas persoas que as representaban nas institucións. Pero era un sentimento que pedía democracia real. Da de verdade, da baseada no poder da xente. Isto é claramente incompatible coa democracia do líder patriarcal. Xa visitamos eses carreiros e á vista de todas está o resultado que dan. Ourense non precisa do trumpismo ou lepenismo. Precisa repensarse como sociedade e mirarse nun futuro esperanzador, conxugado en plural. Cómpre logo, dende o respecto, lembrarche que é posible que parte das 13.679 persoas que che votaron en 2015 o fixeran movidas por un enérxico desexo de censurar o actual estado de desconexión entre unha determinada clase política e a sociedade. Conectaches moi ben e soubeches dar coa chave coa túa mensaxe, amplificada pola túa televisión. Pero iso é todo: Es un presentador de televisión locuaz e con reflexos. Pero non un alcalde, nin sequera un bo xefe da oposición. Epílogo: "Ni de izquierdas ni de derechas" Traducido: de dereitas. Porque querer baixar o IBI a toda a cidadanía de Ourense de xeito lineal é de dereitas, Gonzalo. Así, ben simple, na dicotomía clásica. De nada.


Summary: A Xunta de Galiza implantará o mesmo sistema que na praia de Augas Santas (As Catedrais) para poder visitar ás Cíes. Así, as persoas que queiran visitar o arquipélago, deberán contar con autorización expresa do Goberno galego xa durante a Semana Santa.

As persoas que queiran visitar as Illas Cíes só poderán facelo se contan cunha autorización personalizada expedida por unha central de reservas habilitada pola Xunta antes de comprar os billetes das navieiras. Trátase dun modelo equiparábel ao que o Goberno galego implantou na praia de Augas Santas (As Catedrais) de Ribadeo. Con este método, a Consellaría de Medio Ambiente persegue conseguir que as navieiras só emitan billetes para quen dispoña da autorización previa de acceso. Segundo informa o departamento da Xunta nun comunicado, poderán reservarse até 25 prazas con solicitude, para o cal será necesario indicar os dados persoais. As autorizacións enviaranse por correo electrónico ou poderán descargarse desde a web da Xunta. Ao desembarcar na illa, pedirase a autorización personalizada, o "único documento válido" para poder entrar nas Cíes. Con este sistema, a Xunta pretende evitar a sobrevenda de billetes por parte das sete empresas que viaxan ao arquipélago. O número de visitantes non poderá exceder dos 2 mil na liña regular. Multas ás navieiras Nos últimos catro anos, a Xunta abriu máis de 65 expedientes ás empresas de transporte regular marítimo ás Cíes por irregularidades no servizo, nomeadamente pola sobrevenda de billetes. Porén, malia as sancións económicas persistiron nesta práctica. Os días 3 e 5 de agosto do pasado verán, chegouse a duplicar o máximo de 2 mil visitas diarias permitidas nas Cíes. En 2016, tramitáronse 14 expedientes que se saldaron con multas de 18 mil euros a tres das navieiras. O prezo de 18,50 euros por billete en temporada alta, amortizaría estas multas.


Summary: Un incendio animado polos fortes ventos arrasaron en arredor de seis horas o santuario da Barca, en Muxía. A destrución é case total do interior e tamén dos teitos, e estase á espera dun informe sobre o estado da estrutura. Un raio sobre un transformador próximo apúntase como causa.

En pouco máis de cen días, o lume arrasou dous espazos de culto da Costa da Morte. O Olimpo Celta de Carnota en setembro e agora o santuario da Virxe da Barca, en Muxía, que na madrugada do día 25 era pasto de lapas incontrolábeis nunha noite dunha climatoloxía adversa de máis que fixo que o lume devorara o templo. O retablo quedou completamente destruído, ao igual que a inmensa maioría das imaxes. O teito da sacristía -principal espazo afectado- derrubouse e o da bóveda ameaza con caer e estase á espera dun informe que avalíe o estado da estrutura xeral do templo. As causas do incendio apuntan a que un dos raios daquela madrugada de intensa treboada tería caído nun transformador próximo e teríase conducido a través da rede eléctrica até o templo. Á espera de novas investigacións, todo apunta cara o efecto fulminante dun raio contra o que non puido o pararraios da igrexa. O incendio púidose ter provocado arredor das seis e media da madrugada, hora punta da treboada desa noite, aínda que só o aviso de dúas veciñas pasadas as oito activou o mecanismo para a súa extinción, co aviso aos bombeiros e protección civil. As primeiras horas foron desoladoras, con ventos de máis de cen quilómetros que facían imposíbel calmar as fortes lapas que non tardaron en prender na madeira e demais materiais inflamábeis do templo. O incendio só se deu apagado arredor da unha da tarde. O da Barca é un lugar de referencia a peregrinaxe. Se ben o primeiro documento arredor do edificio data do 1544, todo apunta a que foi fundado entre o século XV e XII no que unha capela foi levantada no lugar. O actual templo, de clara dominancia barroca con influencias do clasicismo do século anterior, data de 1719 e o retablo maior, adicado á Virxe da Barca era obra do artista compostelán Miguel de Romay.


Summary: Centrais sindicais, como a CIG, denuncian que a Xunta "non quere nin oir falar" de órganos de control deste proceso de privatización

A Xunta vén de adxudicar tres novos contratos de servizos informáticos da Axencia de Modernización Tecnolóxica (AMTEGA) por valor de case 2.700.000 euros. As empresas Indra e Altia volveron ser as adxudicatarias de contratos neste sentido. Por isto, a CIG entende que "mentres se ergue a bandeira da austeridade e a racionalización do gasto para todo o que teña que ver coa prestación directa de servizos públicos, para a súa privatización non existe ningún tipo de reflexión, nin análise, nin debate". Desde a CIG-Autonómica denuncian que a administración autonómica "ignora reiteradamente as nosas peticións para desenvolver estas funcións con recursos propios ou canto menos da súa posibilidade; por ignorar, ignora até as nosas demandas de información". A central nacionalista lembra, e bota man dos datos da plataforma de contratación da Xunta, "que nos últimos 3 anos e medios foron case 35.000.000 euros os destinados a contratos informáticos sendo case sempre os afortunados unha das catro seguintes empresas: Indra, Altia, Plexus ou El Corte Inglés). Igualmente, neste período, foron máis de 4.000.000 € os destinados a licenzas de software privativo coas grandes multinacionais como Microsoft".


Summary: A formación que lidera Xosé Manuel Beiras celebra a súa primeira Coordinadora Nacional tras as eleccións para poñer en marcha o "traballo de consolidación e organización"

Anova retoma o "traballo de organización e consolidación adiado pola convocatoria electoral". A organización nada o pasado xullo e liderada por Xosé Manuel Beiras celebrou este sábado a súa primeira Coordinadora Nacional tras os comicios autonómicos do 21 de outubro, unha xuntanza marcada pola avaliación do propio proceso electoral, pero tamén polos primeiros pasos cara á asemblea nacional que prevé celebrar a comezos de 2013. Ese proceso de estruturación interna virá acompañado pola estrea de Anova, dentro do grupo AGE, como forza parlamentaria. No Pazo do Hórreo, avanzan, a súa será unha "oposición xenuína ao desgoberno do PP". Esta foi unha das conclusións feitas públicas por Anova tras unha coordinadora na que a avaliación do 21-O foi, en xeral, de notable satisfacción. Para os membros deste órgano os resultados obtidos por AGE poden ser considerados como "excelentes" aínda que "o descenso de máis de 500.000 votos" por parte "das tres forzas presentes até agora no Parlamento" lle dese "a maioría ao PP, aparentando en escanos un avance que non tivo na sociedade". Esta nova composición do lexislativo galego chegou, din, tras "un magnífico labor de campaña" por parte de Beiras, quen ao seu xuízo soubo "representar e concitar co seu discurso os anceiios de de rebeldía dunha parte moi importante da cidadanía". Anova subliña que o programa de AGE inclúe o compromiso coa "liberación nacional e social de Galiza" Este recoñecemento a Beiras esténdello a coordinadora de Anova ao conxunto da súa militancia e simpatizantes, "que colaboraron voluntariamente en levar a bo porto a campaña", especialmente en ámbitos como as redes socaiis, din. Do mesmo xeito, dende o punto de vista da formación supuxo un "grande acerto" a "decisión de ter feito un chamado a todas as forzas nacionalistas e de esquerda para a conformación da unidade de acción para o Parlamento" e que deu como resultado, evidencian, a coalición con Esquerda Unida, Equo e o Espazo Ecosocialista, nun primeiro termo, e agora "un grupo parlamentar comprometido, como di o seu programa electoral, coa liberación nacional e social de Galiza" e co avance "no exercicio de autodeterminación, reivindicando a nación dos galegos e galegas como suxeito único da soberanía nacional", explican. Ese grupo parlamentario, conclúen a través dun comunicado remitido aos medios "defenderá os intereses da maioría social e servirá de altofalante ás voces da rúa na Cámara galega. Mentres a actividade parlamentaria non se inicia -o Parlamento constitúese o 16 de novembro- Anova avanza que, nas próximas semanas, o seu labor estará tamén encamiñado a "apoiar a folga xeral" do día 14.