Summary: Serán citadas pasados os seis meses desde a pauta completa.

Galiza vacinará as persoas maiores de 70 anos coa terceira dose do fármaco contra a Covid a partir do 25 de outubro. Confirmouno o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, tras o acordo alcanzado na comisión de saúde pública desta terza feira. Malia votar en contra, debido ás "dúbidas" expresadas na xuntanza sobre como levar a cabo a administración destas doses de reforzo, a piques de se iniciar a campaña contra a gripe, Sanidade aclarou que "non se opón" á terceira picada. O único que pedía era tempo para estudar o encaixe da campaña desta nova rolda de vacinación contra o coronavirus coa campaña da gripe, algo no que traballa o Sergas "intensamente", confirmou o conselleiro. Segundo declarou esta cuarta feira, a idea do Goberno galego é recoller "o mellor" de cada unha das dúas campañas de vacinación e tratar de facelas coincidir nos maiores de 80 anos, que serían os primeiros en recibir a dose de reforzo, vaian facendo os seis meses desde a pauta completa. A campaña da gripe na Galiza comezará contra o día 15 de outubro, e conforme avanzou García Comesaña, o persoal sanitario recibirá as doses de ambas as campañas de forma diferenciada. As vacinas do coronavirus e da gripe "van ir por separado", aseverou, dado que a da gripe iniciarase antes. Sen inconvenientes O conselleiro de Sanidade apuntou que "en principio non hai ningún impedimento" médico para facer coincidir as dúas vacinas no mesmo día, pero sinalou que o Sergas está a recompilar todos os datos. A terceira dose será, en principio, de Pfizer -que é a que conta con autorización-, mais están á espera dos resultados de Moderna. Así, confirmou que o que está previsto é que a vacina de reforzo sexa de ARNm. Neste escenario, Comesaña lembrou que Galiza "aposta, e xa o demostrou", pola vacinación de reforzo tras dar cobertura ás persoas inmonudeprimidas e a todos os residentes en centros de maiores "en pouco máis dunha semana e media", recalcou. Campañas simultáneas "Non vai ser menos neste sentido", ratificou antes de afirmar que a proposta da Galiza é facer coincidir a campaña de reforzo coa da gripe. Neste sentido, volveu incidir no tempo, necesario para "acomodar a estratexia da gripe, que empeza estes días, coa incorporación da terceira dose". Mais, "non hai ningún problema en vacinar", incidiu.


Summary: As escuadras galegas apuran a recta final da competición ligueira antes da parada de Nadal do mellor modo posíbel. Así, Celta e Lugo sumaron senllos empates ante Mallorca e Tenerife, respectivamente, mentres que na Primeira RFEF tanto o Rácing de Ferrol como o Deportivo e o filial celeste gañaron con comodidade.

O ano futbolístico está a piques de rematar, pois só queda unha xornada ligueira antes do tradicional descanso da competición. Unha tempada máis, a Liga de Fútbol Profesional (LFP) renunciará a importar o concepto británico de disputar un considerábel número de encontros nas datas de Nadal ante a considerábel resistencia de futbolistas e membros dos corpos técnicos. Na que foi a penúltima xornada de competición, os equipos galegos asinaron unha actuación máis que notábel, especialmente os tres representantes do país na terceira categoría, a Primeira RFEF. Alí, o Deportivo da Coruña volveu gañar tres partidos despois, nesta ocasión ante o filial do Real Valladolid por un contundente 3-0. A pesar dos goles, non foi un partido visualmente espectacular, porén, o importante son os puntos, e os coruñeses aseguráronse con este resultado comer as uvas como líderes, pois beneficiáronse do enfrontamento entre o segundo e o terceiro clasificado, Rácing de Santander e Raio Maxadahonda, que se saldou con vitoria do conxunto cántabro por 3-2, que se sitúa así a catro da escuadra branquiazul. Outro Rácing, neste caso o de Ferrol, tamén se impuxo por 3-0, nun deses choques que se di que valen dobre, pois ante un rival directo para conseguir entrar na fase de ascenso como é o Real Unión de Irún exhibiu a súa mellor versión e colócase tan só a un punto duns postos de play-off que, precisamente, fechan os irundarras. Finalmente, o Celta B completou o pleno de triunfos cun 2-0 que o coloca noveno, aínda que empatado a puntos cos Diaños Verdes, polo que o soño do ascenso está máis vivo que nunca. O Andorra de Piqué, novo obstáculo copeiro do Celta E se os rapaces do filial soñan con subir, os futbolistas do primeiro equipo celeste fan o propio cunha Copa da que disputan a segunda fase esta terza feira ás 19 horas ante o Andorra de Gerard Piqué. O preparador olívico, Eduardo Coudet, aproveitará para dar descanso aos xogadores que sobreviviron ao vendaval que padeceron en Mallorca, de onde volveron cun meritorio punto (0-0). Iso significa que os canteiráns, así como homes menos habituais nos esquemas do Chacho, como Rubén Blanco, Okay ou Galhardo, terán unha nova oportunidade para reivindicarse.


Summary: As cifras fornecidas pola Consellaría de Política Social a última hora do domingo indican os casos positivos en coronavirus nas residencias de maiores sitúanse en 314, dos que 237 se corresponden con usuarios e 77 con traballadores.

O cómputo das últimas 24 horas amosa que o número de positivos en coronavirus nas residencias de maiores creceu un 17,6% en total, 47 casos máis que o sábado, dos que 30 son persoas usuarias e 17 traballadores. No caso de residentes afectados, apareceron novos diagnósticos en Crecente, con 17, A Nosa Señora da Esperanza de Ourense, que suma 15, en DomusVi San Lázaro de Santiago, que chega a 25 e en Divino Maestro de Ourense, con 5. O centro que presenta un maior número de contaxiados é DomusVi Barreiro de Vigo (74), San Carlos de Celanova (45), O Portazgo da Coruña (19), Nosa Señora de Fátima no Barco de Valdeorras (13), Concepción Arenal (4) da Coruña, DomusVi Cangas (6), Fogar Bellolar (3) e a de Castro Caldelas (2). A todos eles súmanse os casos individuais que se rexistraron na Residencia de Arteixo, Nosa Señora do Carme en Fisterra, Residencia Betania en Viveiro, Nosa Señora da Asunción de Caldas de Reis, Fundación Xosé Otero de Santiago, DomusVi de Monforte de Lemos, o Centro Residencial de Atención a Persoas Dependentes (Crapd) de Vigo, As Fragas de Pontedeume e na residencia Moledo de Vigo. 15 falecementos En canto ao balance de falecementos, nas últimas horas morreron tres persoas en residencias de maiores. Concretamente, dúas delas na DomusVi San Lázaro, que suma cinco vítimas mortais en total; e a outra en Divino Maestro. O resto producíronse no Portazgo (3), Fogar Bellolar (2), Castro Caldelas (1), Celanova (1), DomusVi Barreiro (1) e DomusVi Carballo (1). Sobre os diagnósticos máis recentes entre os traballadores, xurdiron na residencia de San Pedro de Crecente, que chega aos 12; no Portazgo, que suma 8 en total e en Nosa Señora do Carme (Fisterra), que rexistra o seu primeiro positivo nun empregado. Desta maneira, a cifra de empregados que sofren coronavirus ascende até aos 77. Centros para persoas con discapacidade Nos Centros de Atención para Persoas con Discapacidade os casos confirmados por Política Social aumentan até 24 afectados (+15). Estes 15 contabilizáronse no CAPD de Redondela (20). O resto están en Aspronga (1), Aixiña (1), Santa Cruz de Rosendo (1) e na Residencia Dano Cerebral Cruz Vermella de Castro de Rei (1). Ao mesmo tempo, a cifra de traballadores que padecen o virus mantense en sete: catro de Redondela, un da Vivenda Tutelada Ágora, de Monforte de Lemos e outro na de Santiago e un novo no CAPD de Sarria. Feixoo non adopta novas medidas Na videoconferencia posterior á reunión que mantivo co presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, o xefe do Executivo galego, Alberto Núñez Feixoo, asegurou que as residencias de maiores "son o foco de maior preocupación" para a Xunta. Porén, non expuxo ningunha medida para tratar de reverter a situación que se sofre nas residencias. O presidente do Goberno galego só puxo enriba da mesa a "posibilidade" de transformar máis centros de maiores en residencias integradas, como as de Baños de Molgas e Compostela para darlles cobertura ás persoas contaxiadas. No día de onte, a portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, criticou a "falta de iniciativa" de Feixoo e emprazouno a ir "máis aló dunha mera enumeración da situación", coa adopción de "medidas contundentes e con urxencia".Pontón solicitou plan de choque que contemple a realización masiva de test entre persoas usuarias e traballadoras.


Se se escoita calquera dos faladoiros que enchen hoxe os medios de comunicación é habitual atoparnos con un concepto que arraigou con moita forza no vocabulario da teoría política contemporánea, o neoloxismo posverdade. Termo que normalmente é usado para referir ao relato que terxiversa intencionadamente os feitos coa fin de modelar a opinión pública e dirixila cara a aceptación dunha determinada idea que non se corresponde con datos obxectivos. A noción de posverdade, por tanto, garda unha relación directa co que tradicionalmente se entendeu por manipulación, unha estrataxema propagandística que pretende se ben non directamente mentir ou enganar, si engaiolar e seducir ao ouvinte ou ao espectador para desorientalo de modo tal que poida penetrar sen resistencia crítica unha (certa) representación da realidade ideolóxica ou doutrinal, que en todo caso é parcial e tendenciosa, e que beneficia e favorece a quen a difunde. A avaliación claramente pexorativa que se ofrece do devandito termo contrasta, evidentemente, coa súa antítese positiva: á representación mistificada e falsaria da realidade debe opórselle outra auténtica e obxectiva que se corresponda con aquilo que efectivamente acontece. O antídoto contra o relato fabulado que deforma e desfigura o real non pode ser senón a explicación honesta que describa dun xeito ecuánime e desapaixonado o que ocorreu tal e como sucedeu. É certo que un artigo de opinión non pode substituír un tratado de teoría de coñecemento, mais si que pode polo menos advertir dos efectos políticos que se agochan tras unha determinada posición epistemolóxica. E é que tras a política dos feitos, neutros e obxectivos, tamén se oculta un reverso tenebroso que compre cando menos considerar minimamente. Cando asumimos que a única vía para impugnar a propaganda é a procura da versión máis obxectiva posible, sendo a Verdade –con maiúscula- o escudo que nos protexe contra o poder das grandes plataformas mediáticas, estamos asumindo á vez que existe un único relato que describe fielmente como son as cousas, e que hai alguén capaz de narralo, sendo á vez a instancia mediadora da que nos debemos fiar para definir a nosa propia posición. Dito de outro xeito, a crítica ao relativismo que se oculta tras a impugnación da posverdade non debe significar ao mesmo tempo a imposición dun obxectivismo arrogante, onde quen teña razón sexa unha elite de intelectuais ou eruditos especializados, pois de tal xeito estaremos deixándonos arrebatar a nosa capacidade para interpretar dun xeito autónomo aquilo que sucede no noso contexto vivencial. A política dos técnicos, das descricións e do realismo, só favorece a aquel que ten a forza suficiente como para impor o seu relato como o auténtico, o cal permite acalar a disidencia que pretenda contestarlle e facerlle fronte esgrimindo outra perspectiva distinta e alternativa á oficial. A impugnación da propaganda manipuladora non pode facerse a costa do silencio do pluralismo e da diferenza, pois estes son dos poucos elementos cos que contamos para evitar que todos acabemos pensando e dicindo o mesmo ao mesmo tempo.


Summary: Un concerto de Uxía e varios artistas máis conmemorará este martes o octoséximo sexto aniversario do autor

Neste ano de letras, letras tan ben artelladas como as do autor patrio Manuel María, a fundación que leva o seu nome, a Casa-Museo Manuel María, traballa arreo na dignificación e reivindicación do escritor de Outeiro de Rei. Nun labor inxente, prepara a saída do prelo de moita da súa obra, moita dela descoñecida para o público, moita que ten que ver coa nosa Literatura infantil e xuvenil. Este martes, na casa natal do escritor conmemorarán os 86 anos do nacemento de Manuel María cos alumnos do CPI de Cerceda con torta incluída . Haberá un concerto gratuíto de Uxía no que a artista contará coa colaboración doutro xenios da nosa música como son Xabier Díaz, Sérgio Tannus, Paulo Silva, Santi Cribeiro e vestirán os seus versos con música. O acto dará comezo ás 20.00 horas e cómpre reservar previamente a entrada contactando co Museo. A voz de Uxía ademais, será gravada para incorpora temas como O merlo de Terra Chá, O carro, do Soño na Gaiola, Manual do Señorito que cantara Manuela no seu día e que formará parte dunha obra posterior. Dentro das publicacións que estaban descatalogadas e que acaba de reeditar a fundación atópanse dúas da triloxía protagonizada por Manuel de Paderna: Cando o mar foi polo río, ilustrada por Leandro Lamas e A tribo ten catro ríos, ilustrada por Felipe Senén (Viaxes e vagancias de M.P editada no seu día por SM dentro da colección Barco de Vapor é a terceira obra, que aínda non se reeditou). Manuel de Paderna, Manueliño de Paderna n'A tribo ten catro ríos, é un rapaz veciño de Outeiro de Rei, un rapaciño calado e melancólico, agudo, protagonista da triloxía que nos vai guiando polo seu mundo, un mundo ateigado de natureza, de interacción co medio, de denuncia social, daquelas inxustizas seculares que chegan até hoxe; que nos achega información dunha sociedade formada por caciques que non miran para o pobo. Trátase dunha triloxía didáctica do autor chairego dirixida a un público a partir dos doce anos de idade. Manuel de Paderna, tamén é un ser lido e sabio, ao que fan alguacil, que coñece a Ramón Lamote, profesor de Chairego e debuxante de Soños por encarga. Como ter un cuarto río en Outeiro de Rei, Como naceu o Regato do Cepelo, para parecerse ao Paraíso Terreal é o tema do primeiro capítulo d'A tribo ten catro ríos, que se publicou por primeira vez no ano 1991 en Ediciones SM e que tamén inclúe Crónica dunha sesión municipal que non saíu nada mal, Verdadeiro relato duns amores de Manuel de Paderna, Orixe e lenda do campo de Santa Isabel, Breve e proveitosa noticia da barbería de Paderna, Historia do quiosco da música que había na Praciña do Concello e A espingarda do Vagancias. Cada relato aparece introducido por un poema recollido do libro de versos Ritual para unha tribo capital de concello do ano 1986. A calidade poética e narrativa do autor, o seu léxico, a súa áceda sátira política, a magnífica disposición do texto mergúllanos con facilidade neses ríos da contorna chairega, amosando un exemplo de sociedade, cos seus valores e cos seus defectos, que enriquece a visión étnica de pobo ao narrar as nosas tradicións. Coitelo, amigo e irmán, fai o xeito e a maneira de voar desde a madeira e axiña na miña man! Dentro das publicacións que estaban descatalogadas e que acaba de reeditar a fundación atópanse dúas da triloxía protagonizada por Manuel de Paderna Cando o mar foi polo río é o segundo volume dunha triloxía na que Manuel de Paderna se transforma, medra, madura, daquel rapaz que era algo poeta, coñecedor da maxia das palabras, torna un home que posúe xa o enfeitizo poético e o dominio da palabra, que fai parar as augas dos ríos, varía a situación dos mares, abrolla fontes ou cura persoas. Cando o mar foi polo río publicouse no ano 1992 en Ediciones SM dentro da colección O Barco de Vapor, ilustrado por Miguelanxo Prado e tamén se compón, ao igual que o primeiro volume por varios relatos: Por que é lisa a Terra Cha, Da romaría que Manuel de Paderna fixo a San Breixo de Parga, ao Santuario do San Alberte, Por que é octogonal a torre de Vilalba, Verdadeira historia da Charca do Alligal e das Fontes medicinais de Lagostelle, A verdadeira historia da Lagoa de Cospeito, Do que lle aconteceu a Manuel de Paderna coas ras do seu amigo Fompedriña, Crónica na que se relata a auténtica historia do nacemento do río Miño, Das retesías de Manuel de Paderna contra Pepe da Costa, Onde se contan as guerras dos veciños de Santabaia cos de Lanzós e dos de Lanzós cos de Santabaia e como remataron coa concordia de Vilalba e Ditos e lendas de Manuel de Paderna. Ao igual que o primeiro volume, cada relato tamén aparece introducido por un poema recollido do libro de versos Ritual para unha tribo capital de concello (1986). Nesta obra, rica en referencias ao mundo chairego, fálase de veciños, de asociacións, de artistas e coetáneos do autor Nesta obra, rica en referencias ao mundo chairego, fálase de veciños, de asociacións, de artistas e coetáneos do autor, poetas como Miguel Anxo Fernán Vello, de Xosé Luís García Mato, Díaz Castro, Luís Pimentel, o escultor Victor Corral, etc., de como o noso protagonista empequenece os montes da Terra Chá volvendo a súa xeografía plana ao son da música..., de don Capitón, alcalde de Outeiro de Rei, e as súas cacicadas xunto con outros alcaldes da zona: Rábade, Vilalba, Cospeito..; das primeiras palabras de Manuel de Paderna ao nacer (lúa chea), da tradición, da historia (Marechal Pardo de Cela), das propiedades curativas da auga, da lenda da lagoa de Cospeito, do nacemento do Miño... Trátase dunha obra enriquecedora do sermos nós, de ler con calma e sendo explicada previamente na aula, de identidade, de entretemento e dunha porta á reflexión crítica da realidade que se nos presenta, de como facer que os nosos rapaces sexan nosos e non sexan desleigados en costumes e tradición. A terra Chá, somentes é un pobo aquí, outro acolá, mil albres, monte raso, un ceo chumbo e tráxico no que andan as aves a voar O resto é soedá.


Summary: O apoio á independencia no Reino Unido podería rexurdir polo Partygate.

Boris Johnson ─se non é forzado a abandonar o seu posto de primeiro ministro antes─ presidirá un novo consello interterritorial, coa presenza dos xefes de Goberno das nacións que actualmente fan parte do Reino Unido: Gales, Escocia e Irlanda do Norte. O anuncio foi realizado esta quinta feira polo Goberno británico, nun momento en que o liderado de Johnson está en cuestión. O Partygate ─facendo un xogo de palabras entre "festa" e o máis famoso dos escándalos políticos nunha democracia liberal, o Watergate estadounidense─ poderíalle custar a cabeza ao, até hai poucas semanas, popular líder conservador. O primeiro ministro recoñeceu esta semana en Westminster que acudira a unha das moitas festas que se celebraron en Downing Street, en dependencias gobernamentais, incumprindo as restricións estabelecidas pola pandemia da Covid-19. Asegurou que pensaba que era unha reunión de traballo e pediu desculpas "de corazón", mais o dano á súa imaxe é irreparábel e a día de hoxe está máis fóra que dentro. A caída en desgraza de Johnson ten máis variábeis. Unha das máis importantes ten que ver coa política territorial británica. A saída do Reino Unido da UE coa culminación do Brexit, así como a xestión "negacionista" de Londres durante os primeiros meses da pandemia, impulsaron o apoio á independencia en Gales, especialmente en Escocia; e tamén, á reunificación de Irlanda. Con todo, o éxito da campaña de vacinación liderada polo Goberno de Johnson fixo que a popularidade deste medrase notabelmente. Paralelamente, as demandas soberanistas perderon fol. Entre o 'Si' e o 'Non' O caso escocés é o máis paradigmático. Tras unha vintena de enquisas consecutivas, desde a primavera de 2020, onde a opción do 'Si' á independencia foi maioritaria, na publicada en febreiro de 2021 por The Scotsman chegaba a primeira derrota (43%-46%) fronte ao 'Non'. As dos meses seguintes reflectiron unha maior igualdade, mais a balanza foi caendo paulatinamente a favor de que nada mude, con lixeiras variacións. A última, publicada en decembro pasado polo Daily Record, reflectía un empate: 44% para cada opción. Na quinta feira, tras a tormenta pola intervención de Johnson no Parlamento, o Goberno tentaba achicar auga. No aspecto territorial traduciuse na presentación deste novo consello interterritorial, creado para "fortalecer os lazos da Unión" baixo os principios do "respecto mutuo, mantendo a confianza e o traballo positivo". O ministro de Relacións Intergobernamentais, Michael Gove, loou cun discurso 'autonomista' a devolution (a recuperación de competencias e de Parlamentos nacionais en 1998), mentres que Johnson apelou ao "equipo Reino Unido", para defender os beneficios de seguir xuntos. Lea cos 'tories' escoceses Xuntos, cada vez menos, están dentro do Partido Conservador por causa del e do escándalo en que está inmerso. E con Escocia tamén polo medio. O portavoz parlamentario dos tories, Jacob Rees-Mogg, cargou na quinta feira contra o líder escocés da formación, Douglas Ross, ao que restou valor político cualificándoo de "peso lixeiro", segundo recolleu a BBC. Facíao despois de Ross afirmar que a situación de Johnson en relación co Partygate era "insostíbel", posicionándose cos que opinan que debe saír do cargo. A respecto da polémica, recolleu The National, a líder do SNP e primeira ministra escocesa, Nicola Sturgeon, dixo: "Mesmo nin eu son tan despectiva con el [Ross] como os seus colegas tories". Os laboristas logran a maior vantaxe nas enquisas desde 2013 Unha enquisa elaborada por YouGov para o xornal inglés The Times outorga ao Partido Laborista de Keir Starmer unha diferenza de dez puntos sobre o Partido Conservador do primeiro ministro Boris Johnson. É a maior vantaxe da formación socialdemócrata desde decembro de 2013. A sondaxe foi realizada antes das explicacións do primeiro ministro no Parlamento, e coloca os de Starmer ─que está a liderar as peticións de dimisión ao "mentireiro" Johnson─ con 38% de apoio; os tories, con 28%; e os Liberal-Demócratas, con 13%.


Summary: O cinema tamén foi, antes de ser considerado o que o tópico chama "sétima arte", atracción de feira. Desprezado e restrinxido a demostracións lúdicas, tardou en acadar o seu estadio crítico actual. Segundo o xornalista Carlos Pereiro, existe máis dun paralelismo co mundo dos videoxogos. Para defender a súa tese, entre outros propósitos, acaba de botar á Rede a Revista Morcego.

"Como adoita suceder con estas cousas, a idea xurdiu de pensar en facer o que me apetece: unha páxina de videoxogos", relata as orixes da iniciativa. Antes de Morcego, só un blog se ocupou do asunto en lingua galega: Memoria Pixelada, clausurado en 2015. Tamén algunhas seccións en publicacións dixitais de contidos máis amplos, como Codigo Cero ou Mola.gal. "Pero nós somos a primeira revista. A xente queixábase de que non había nada e eu son dos que, no canto de me queixar, prefiro facer", conta Pereiro. Así, entre maio e setembro deste ano deseñaron o sitio web. Que procura "cubrir unha necesidade que existía en galego". É o propio xornalista quen se encarga de escribir boa parte das pezas -Brais Capelán é colaborador habitual-, organizadas en reportaxes, entrevistas ou artigos de opinión. Mais a singular Zona Retro, en que rescatan xogos históricos -dentro da relativamente pequena historia dos videoxogos- como o Metal Gear Solid ou, por caso, os efectos sonoros de obras senlleiras como o Super Mario Bros. "A nostalxia é algo moi bonito", afirma, "é darlle unha mirada actual a cousas pasadas. Resulta curioso, porque lembras case todos os videoxogos con mellor gráfica que cando os ves agora". Morcego pretende, ademais, ofrecer un espazo á "xente do país" involucrada no sector, de deseñadores e programadores a grupos de gaming, equipos de xogadoras que por veces se arriman ao profesionalismo. E todo cunha perspectiva de normalización cultural do fenómeno. "Hai que ir borrando esa idea do xogador como friqui. Lévoa escoitando desde que eu tiña 8 anos, pero logo ves xente con 40 que segue practicando", explica, "e estamos diante dunha industria que neste país move máis cartos que o cinema". E porque, a maiores, o xogador, ou xogadora, de videoxogos non é unicamente un rapaz, ou rapaza, que pasa horas na casa perante unha pantalla. Os teléfonos móbiles, por caso, son escenario de moitas innovacións tecnolóxicas e mesmo "artísticas" do xénero. Os videoxogos, defende Carlos Pereiro, son "un elemento máis da cultura, unha obra de arte, como unha novela ou un filme". Prodúceos a industria cultural e ao cabo, engade, "Mario Bros é tan coñecido como Harry Potter". "Os mellores videoxogos traspasan a fronteira do entretemento. Metal Gear Solid, por exemplo, fai pensar sobre a guerra e as súas desfeitas ou sobre a posibilidade dunha guerra nuclear", finaliza o impulsor da Revista Morcego. A Mesa pola Normalización Lingüística colabora coa publicación. Nota: imaxe da Revista Morcego de videoxogos.


Summary: Diversos ditames xudiciais emendan licenzas do edificio Fenosa, dunha gasolineira ou dun inmoble en San Roque, a recualificación de Someso ou valoración de expropiacións. Só entre 2015 e 2017, o Consistorio pagou 7,2 millóns en indemnizacións por malas prácticas urbanísticas de anteriores gobernos.

Só entre 2015 e 2017, o Concello da Coruña tivo que dedicar máis de 7,2 millóns de euros a pagamentos derivados de malas prácticas urbanísticas de anteriores gobernos municipais. Son, a inmensa maioría, cartos de indemnizacións a propietarios ordenados por sentenzas xudiciais contra a administración local pola mala praxe de anteriores mandatarios. "Supón moito diñeiro cada ano", lamentan fontes do goberno local que, advirten, aínda non ten contabilizado o gasto que en 2018 supuxeron esas indemnizacións xa constantes desde hai anos por diversas desfeitas urbanísticas que seguen a agromar. Só entre 2015 e 2017, o Concello da Coruña tivo que dedicar máis de 7,2 millóns de euros a indemnizacións derivadas de malas prácticas urbanísticas de anteriores gobernos municipaisAgora, e ademais desa cantidade xa destinada en exercicios pasados, o Concello comproba como terá que afrontar nun futuro inmediato máis indemnizacións e moito maiores por mor dun cuestionado urbanismo, principalmente na etapa de Francisco Vázquez, que é emendado nos tribunais cando, en moitos casos, a solución xa non é posible. Case 20 millóns de euros por dous ditames aos que se engaden outros 25 millóns xa sentenciados antes e os que quedan por vir froito de varias licenzas e construcións ilegais con consecuencias por fixar. Máis de 40 millóns de euros en total por accións urbanísticas levadas a cabo desde mediados dos 90 e até hai tan só algúns anos.As últimas malas noticias chegaron a María Pita ao se confirmar o rexeitamento do Tribunal Supremo ao recurso municipal interposto por discrepancias coa valoración das 134 parcelas expropiadas na contorna do Castro de Elviña hai vinte anos. O ditame supón o pagamento en indemnizacións de 14,5 millóns á veciñanza, á que lle dá a razón un ditame sobre as expropiacións nunha zona que abrangue uns 240.000 metros cadrados. Daquela, e logo dunha xunta de valoración, o Concello pagoulles 12 euros por metro cadrado. O tribunal considerou que o valor marcado foi escaso e elevouno a 50 euros por metro cadrado, o que unido aos xuros dos últimos anos elevou a factura para o Consistorio a máis de 14 millóns. O Supremo rexeitou o recurso do Concello e obrígao a pagar 14,5 millóns á veciñanza expropiada na contorna do Catro de Elviña; na Agra de Santo Amaro, foron 2 os que tivo que abonarÉ o único caso que non implicou unha operación inmobiliaria e que, ademais e polo tipo de conflito, poderá pagarse fraccionado. A maioría do resto dos casos deriváronse das dubidosas prácticas urbanísticas dun goberno municipal do PSOE encabezado por Francisco Vázquez como alcalde e levadas a cabo desde mediados dos 90 e ata hai unha década, entre que remataba o plan xeral impulsado a principios dos 80 e o novo aprobado en 1998. É o caso relacionado coa Agra de Santo Amaro, un terreo achegado á Torre de Hércules. Os propietarios de terreos nesta zona acumulan uns 2 millóns en indemnizacións do Concello derivadas de sentenzas xudiciais logo de que fosen expropiados a cambio de edificabilidade xunto ao faro. Logo de que este fose declarado Patrimonio da Humanidade, aquel proxecto urbanístico decaeu e as inmobiliarias reclamaron ante a xustiza, que ordenou que fosen indemnizadas logo de que se incumprisen uns acordos de 1993 e 2006. Máis grave para as arcas municipais foi o caso Someso, que suma 23 millóns de euros en indemnizacións pagadas tamén a propietarios expropiados para construír unha estrada e un campo de fútbol para o Relámpago de Elviña. Pero aquela zona recualificouse para construír pisos, tendo entre un dos principais promotores o ex-presidente da Confederación Galega de Empresarios, Antonio Fontenla. Un informe municipal apuntara a Francisco Vázquez como responsable directo dun pelotazo urbanístico e advertira tamén dunhas perdas patrimoniais de case 20 millóns de euros máis. Houbo outro caso que puido ser aínda moito peor, con case o triplo de indemnización, segundo os cálculos dos tribunais. É o caso do edificio Conde de Fenosa. O pasado mes de febreiro, o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) validou o acordo alcanzado entre as partes na mediación intraxudicial impulsada polo Concello para dar solución ao preito pola licenza e construción ilegal do inmoble. A ameaza dunha derruba e, sobre todo do seu custo, que comprometería longo tempo o futuro económico da administración local, pairou sempre sobre o Concello, que terá que asumir de inmediato o pago duns 3 millóns de euros, pero non dos 60 millóns que tería suposto demoler todas as obras ilegais realizadas naquel inmoble desde 1997, aínda que a maioría do gasto sería para compensar os donos dos locais comerciais e vivendas afectadas.O Concello da Coruña xa iniciou o proceso administrativo de investigación para determinar as responsabilidades de funcionarios e autoridades ao outorgar esta licenza ilegal. Non foi a única. Na zona de San Roque de Fóra, a poucos metros do estadio de Riazor, foi anulada a licenza dun edificio por non axustarse á legalidade, tal e como confirmou unha sentenza do TSXG que ordena a súa derruba. Os propietarios dos 16 pisos presentaron recursos para evitar a demolición pero foron desestimados e o goberno municipal presentou un proxecto que implicaría tirar o 40% do inmoble ou mesmo a súa totalidade. Queda por ver como se soluciona e o custo que lle supón á administración local. O TSXG anulou as licenzas urbanísticas e ordenou a demolición dun edificio en San Roque de Fóra e dunha gasolineira nos terreos dun centro comercialTamén está por ver o que suporá para o Concello unha nova sentenza, desta vez por unha licenza outorgada ilegalmente durante o goberno de Carlos Negreira (PP). O Tribunal Supremo vén de rexeitar admitir a trámite o recurso presentado por Carrefour contra o ditame do TSXG que declarou ilegal aquela licenza municipal para a gasolineira que o hipermercado montou no seu centro de Alfonso Molina e que obriga a demoler a estación de servizo. Segundo a sentenza, a gasolineira é unha nova construción, cando alí só se permitían rehabilitacións, e incumpre varias normativas de seguridade en caso de incendio, ademais de ter tanques de combustible que non están situados a unha distancia mínima co resto de edificacións da zona. A complexidade das obras e a perigosidade dos materiais a mover fan temer ao Concello un importante contratempo. Outro máis. Ademais, e fóra do ámbito urbanístico, o Concello lembra que "existen outros procedementos que causaron graves prexuízos ao erario público", como o da planta de Nostián. Neste caso, a administración local estivo pagando de forma anual 3,3 millóns de euros por un desequilibrio económico que o xulgado desestimou en 2018.


Summary: Con medio século de vida, a institución queda sen os ingresos pola súa participación no Popular pero manterá os que lle proporcionan os alugueiros de sedes bancarias no caso de que o Santander os respecte. En perigo, importantes proxectos educativos e sociais e o seu importante patrimonio Feijóo cifra en 120 millóns o patrimonio inmobiliario da Barrié e di que as rendas garanten o seu futuro INTERACTIVO | O sistema financeiro galego, esfarelado nunha década pola crise e a mala xestión

Feijóo cifra en 120 millóns o patrimonio inmobiliario da Barrié e di que as rendas garanten o seu futuro Santander compra o Popular e acaba de vez co histórico Banco Pastor A venda por un euro do Grupo Banco Popular ao Santander ten consecuencias engadidas para Galicia. Supón a desaparición definitiva do histórico Pastor, entidade con 250 anos de historia que mantiña certa autonomía e a súa propia marca e ficha bancaria malia ser absorbida pola entidade agora subsumida tamén. A concentración bancaria será máis evidente aínda no país, onde arredor do 60% das sucursais serán ou de Abanca ou da entidade que preside Ana Botín. Pero hai máis: a Fundación Barrié queda sen as accións que tiña e non terá nin participación nin voz neste reforzado banco, polo que perde o dereito aos dividendos por acción e, xa que logo, a unha das súas principais formas de financiamento. Non a única. A Fundación Barrié queda sen as acción e sen os dividendos do Popular, do que chegou a ter o 8% Tal e como informara Economía Digital hai un ano, a Fundación Barrié ingresaba case o dobre polas rendas dos alugueiros dos edificios polos que o Popular lle paga na Coruña, Vigo e Bergondo que polos dividendos. Arredor de 6 millóns de euros fronte a algo menos de 3 cada ano. Cando o Pastor foi absorbido, a Fundación Barrié de la Maza recibiu máis do 8% do Popular a cambio do 42% que posuía na entidade galega, que tiña na devandita Fundación o seu principal accionista. As accións estaban valoradas nuns 1.000 millóns de euros. A principios de 2016, e logo da ampliación de capital, esa participación representaban 55,8 millóns de accións e unha mínima participación que foi a menos, ata quedar en aproximadamente o 1,5%. Agora non ten nada. A importante carteira de activos inmobiliarios da Fundación e a renda que recibe do Popular polos alugueiros -os principais os das sedes do banco na Coruña e Vigo- poderíanlle permitir seguir adiante, no caso de que agora o Santander se faga cargo deles. Ingresaría uns 30 millóns de euros até 2029. Se o Santander mantén o acordo que a Barrié tiña co Popular, ingresaría uns 30 millóns até 2029 polos alugueiros de inmobles ao banco Foi despois da absorción do Pastor, hai seis anos, cando se cedeu o contrato de arrendamento polo que o Popular mantería os dereitos e obrigas desde ese verán de 2012. Queda por ver se o Santander mantén este acordo, xa que as duplicidades de oficinas e sedes son evidentes. Na Coruña, a sede central do Pastor situada no Cantón Pequeno ten a poucos metros -e coa Fundación Barrié polo medio- a oficina principal do Santander, un histórico e amplo edificio cuxo caseiro é Amancio Ortega e onde tamén traballa o despacho de avogados Garrigues. A sede do Pastor na Coruña está a tan só uns metros da oficina principal do Santander, un histórico edificio propiedade de Amancio Ortega A Fundación Barrié foi creada en 1966 por Pedro Barrié de la Maza, que declarou a institución como herdeira universa da súa fortuna, ao que se lle engadiu logo o patrimonio da súa irmá e da súa viúva. Declarada de interese galego pola Xunta vinte anos despois, foi a accionista maioritaria do Pastor ata que este foi absorbido polo Popular. Coas dúas grandes sedes no centro da Coruña e Vigo, a Barrié contribuíu en varios proxectos culturais, educativos ou sanitarios e colaborou na creación das escolas universitarias de Arquitectura e Arquitectura Técnica na cidade herculina e a de Enxeñería Industrial nar urbe olívica, así como do Instituto da Lingua Galega. A Fundación di "orientar toda a súa actividade ao desenvolvemento de Galicia". Sen banco xa de referencia, o camiño continuará, pero queda ver se poderá manter todos os proxectos, desde a concesión de importantes bolsas de formación no estranxeiro para estudantes destacados ata o seu actual investimento na rehabilitación do Pórtico da Gloria na Catedral de Santiago. Conta, ademais, cun importante patrimonio cultura e artístico. A Barrié mantén importantes proxectos educativos e culturais, desde bolsas no estranxeiro á rehabilitación do Pórtico da Gloria Alén desas importantes bolsas de posgrao para a formación no estranxeiro, a Barrié tamén ofreceu outras para estudos universitarios, levou a cabo programas para o desenvolvemento de competencias e creou diversos institutos de investigación. "Estamos nunha etapa de valoración de novos proxectos", aseguran na súa web. No mesmo ámbito do ensino, son coñecidas tamén as iniciativas da Fundación na formación do profesorado e na innovación tecnolóxica e educativa. Ademais, a Barrié leva anos financiando varios proxectos de investigación nas universidades, concede premios ás mellores iniciativas de mozos e mozas investigadores e colabora coa formación destes a través de diferentes programas. En canto á acción social, a Fundación ofrece programas de balde para axudas na sustentabilidade económica de diferentes entidades, conta con proxectos de reinserción co Proxecto Home ou centros penitenciarios e outros de prevención do abandono escolar ou do consumo de drogas e de axuda a familiares de persoas con Alzheimer. En canto a patrimonio e cultura, a Fundación financia e inviste traballos de rehabilitación na Catedral de Santiago -como o do Pórtico da Gloria- e leva a cabo iniciativas coa Real Academia Galega como o Portal das Palabras. Cunha importante colección de arte, s súas achegas a pintores galegos e a súa importante actividade cultural, a Barrié conta tamén con senlleiros fondos documentais como a biblioteca de Carlos Martínez Barbeito ou a de Domingo García-Sabell.


Summary: Antón Sánchez comparece após a Coordinadora Nacional de Anova celebrada esta mañá en Compostela para revelar os nomes das candidatas pastadas na lista de Galicia en Común.

Antón Sánchez compareceu hoxe tras a Coordinadora Nacional de Anova para informar sobre os debates mantidos na xuntanza, que se centraron no acordo ao que chegou a formación, xunto ás mareas municipalistas, con Galicia en Común. Ao anuncio de Martiño Noriega como número 3 pola Coruña que se adiantaba xa onte súmanse os do resto de postos pactados na coalicións: Miguel Anxo Fernán Vello será o cabeza de lista por Lugo e Iria Figueroa, número 2 por Pontevedra. Se o primeiro era previsíbel, para a segunda soaban tamén nomes sen confirmar como o da viguesa Oriana Méndez. O portavoz nacional de Anova declarou a satisfacción "por ter acadado un acordo unitario da esquerda de ruptura deste país" En palabras de Sánchez, estes nomes "son garantía do que pretendemos, que non haxa só un cambio de cromos na Xunta da Galiza, senón tamén un cambio de políticas". Ademais, o portavoz nacional de Anova declarou a satisfacción "por ter acadado un acordo unitario da esquerda de ruptura deste país", que considera decisivo para "rematar cos dez anos negros de Feijóo". Sobre a presenza de Noriega nas listas Sánchez afirmou que é "unha peza moi importante que achega moito valor á candidatura", pois representa "esa parte soberanista e municipalista da coalición", compromiso que asume "con toda a enerxía". Tamén destacou Fernán Vello como un "referente político", para alén de "cultural e literario", con experiencia en dúas lexislaturas no Congreso. Sobre Iria Figueroa trasladou que "é unha moza de 25 anos que sabe o que é a precariedade", destacando o seu rol no movemento estudantil. Por último, dicir que deixarei o Parlamento despois de casi 8 anos de intenso traballo, pero ésto non significa que abandone o compromiso político, que é para sempre.Tratarei de arrimar o ombreiro alí onde sexa necesario.Polo tanto, seguiremos véndonos e encontrándonos.Grazas!— Antón Sánchez García (@AntonSanchezG) February 29, 2020 Preguntado polo seu papel no período que se abre, fóra da candidatura, Sánchez declarou que "sempre dixemos que o traballo na institución non é o único", afirmando que pensa centrarse no "traballo orgánico como Portavoz Nacional" e que na decisión de non ir nas listas pesaron elementos colectivos e persoais.


Summary: O óleo emblema da resistencia galega contra a barbarie fascista está en Galiza. O presidente da Xunta e os líderes da oposición asistiron na Cidade da Cultura ao simbólico acto da súa desembalaxe.

A obra que reproduce ampliada -dous metros de alto e 136 centímetros de ancho- a lámina número 6 do álbum de guerra Galicia Mártir- chega por primeira vez a Galiza. Propiedade do Centro Galicia de Bos Aires, a Xunta negociou a súa cesión por seis meses. Para amosalo á cidadanía galega, o Goberno galego armou a exposición Castelao Maxistral, comisariada polo seu biógrafo Miguel Anxo Seixas e que percorre a pegada da docencia, os mestres e a represión a esta profesión na obra do rianxeiro. O semanario en papel de Sermos Galiza que se publica esta quinta feira -número 316- dedica seis páxinas ao histórico reencontro de A derradeira leición do mestre coa nación galega.


Summary: A tendencia segue a ser a baixa en toda a comarca. Estase realizando un cribado en Carballo e outro no CEIP Eduardo Pondal de Ponteceso, onde teñen 10 casos activos e 3 clases confinadas. Cogami pide preferencia para as persoas con discapacidade e as súas coidadoras.

Despois do proceso de vacinación das residencias sociosanitarias e do persoal dos centros de atención primaria e dos hospitais da Área Sanitaria, hoxe mesmo comeza a das máis de 4.000 persoas que forman parte dos distintos colexios profesionais. Entre elas, por exemplo, as profesionais do Servizo de Axuda do Fogar da Laracha, que a través da empresa Siad21 Galicia S.L. coidan a 135 persoas. E este luns 22, o SERGAS será o tempo da veciñanza galega. Serán as persoas maiores de 80 anos (pouco máis do 8% da poboación total da área sanitaria Coruña e Cee, unhas 45.000) as primeiras que pasen polos Centros de Saúde, no noso caso, de Cee, Vimianzo, Ponteceso, Carballo, A Laracha, Santa Comba e Muros. O sorteo deparou que sexa a letra "H" a que marque o comezo da orde alfabética, para que todos os maiores sexan citados por teléfono. Vacinación para as persoas con discapacidade e coidadoras No medio da polémica pola vacinación, dende COGAMI pídeselle á Administración correspondente que impera a necesidade de protexer ás persoas con discapacidade física e orgánica, pero tamén ás coidadoras sexan profesionais ou familiares, pola alta vulnerabilidade que presentan. Lembran que as persoas con patoloxías que lles afectan ao sistema inmune, as que teñen maior grao de dependencia recoñecida e as persoas que as coidan deben ser prioritarias na campaña de vacinación do COVID-19. Os datos A tendencia segue a ser á baixa en toda a comarca, reducíndose nos últimos 3 días en 70 o cómputo global de novos casos rexistrados en 14 días (hoxe hai un total de 531, lonxe dos 1081 rexistrados o 28 de xaneiro). Se o pasado luns a comarca enteira tiña unha taxa acumulada de 460, hoxe é de 400 casos por cada 100.000 habitantes. En Bergantiños a cousa segue baixando, mesmo en Malpica onde parece que xa superaron o cumio. Preocupa agora Ponteceso, que a raíz dun gromo no CEIP Eduardo Pondal (con 10 casos activos e 3 aulas confinadas) a cifra sobe de 19 a 36 novos casos en apenas 3 días. De feito, estes días estase realizando un cribado no colexio pontecesán. Cribado en Carballo Mentres, por Carballo desenvólvese entre onte xoves e o domingo o cribado de 3.900 persoas entre 55 e 65 anos. Apenas un 10% da poboación carballesa serña convocada, nun momento no que a tendencia segue a ser á baixa, como o confirma a cifra de 219 novos casos nos últimos 14 días, lonxe do pico de 389 alcanzados o 28 de xaneiro.A comisión de seguemento decidíu reabrir os parques infantís, e a Policía Local deu conta de que leva tramitado 120 sancións por incumprimentos das normas COVID, case a metade que en todo o ano pasado. A maiores figuran as denuncias realizadas pola Garda Civil, que, segundo apuntou o seu representante na xuntanza, tamén realiza controis diarios. Finalmente deuse conta da convocatoria para o día 28 dunha manifestación por parte do sector da hostalaría de Costa da Morte que rematará en Carballo. Así mesmo, para o 8 de marzo está prevista tamén unha marcha pola zona urbana organizada pola CIG. Parques abertos na Laracha Igualmente a Comisión de seguemento da Laracha decidiu abrir tanto os parques infantís como os circuítos biosaudables. O Concello lembra ademais que as Bibliotecas volven abrir o luns no seu horario habitual pero cun aforo do 30%. Máis novas sobre o covid 16-02-2021: COVID: Carballo baixa dos 300 casos activos pero recibirá un cribado masivo. 14-02-2021: COVID: Escasas novidades nas medidas para a nova desescalada. 13-02-2021: COVID: Os datos do cribado de Malpica, "os máis altos" dos feitos pola Área Sanitaria. 11-02-2021: COVID: 18 positivos nos cribados de Vimianzo e Camariñas, aos que acodiron o 60% d@s citad@s . 11-02-2021: Hostaleiros de Muros: "Non se nos pode quitar o noso dereito a traballar". 10-02-2021: A Plataforma de Turismo e da Hostalería da Costa da Morte únese para pedir axudas reais 09-02-2021: COVID: 15 positivos no cribado de 4.600 persoas da Laracha. 08-02-2021: COVID: Mantense a tendencia á baixa á espera dos resultados dos cribados da Laracha, Camariñas e Vimianzo . 05-02-2021: COVID: Continúa a baixada. 03-02-2021: COVID: Malpica tamén recibirá o seu cribado. 02-02-2021: COVID: Este xoves comeza o cribado na Laracha. 01-02-2021: COVID: Bergantiños dobrega a curva 28-01-2021: COVID: 5 novos falecidos na residencia DOMUSVI de Carballo. 27-01-2021: COVID: A Laracha pecha os parques infantís. 25-01-2021: COVID: A Xunta pecha Galicia durante 3 semanas. 25-01-2021: COVID: Continúa a evolución negativa na comarca. 21-01-2021: COVID: Bergantiños volve ser o gran foco 20-01-2021: COVID: Aumenta tamén a incidencia nos centros de ensino. 19-01-2021: COVID: A Laracha, Cabana, Coristanco, Dumbría e Muxía, tamén en nivel máximo de restricións. 18-01-2021: COVID: Preocupación en Carballo ante o novo gromo na Residencia DomusVi. 17-01-2021: COVID: O Sergas fará esta semana un cribado masivo de 6.000 persoas en Camariñas e Vimianzo. 14-01-2021: Vimianzo pon o foco… nos clubs. 13-01-2021: COVID: Carballo, Cee, Camariñas, Laxe e Vimianzo, no nivel máximo de restricións / Chegan as primeiras vacinas ao HVdX. 12-01-2021: COVID: A Xunta limita a mobilidade en todos os Concellos e obriga a pechar a hostalería ás 18:00h. 11-01-2021: COVID: As cifras sinalan un aumento do 40% nos novos positivos na última semana . 07-01-2021: COVID: A tendencia volve ser á alza. 29-12-2020: COVID: 9 concellos, tralo peche de Carnota e Muros, rematan o ano con especiais restricións.


Summary: Após 125 anos do traslado dos restos de Rosalía ao Panteón de Galegos Ilustres debruzámonos sobre este símbolo nacional.

En 1891 varios colectivos da emigración e do país decidiron, nun acto de afirmación nacional, co consentimento da familia de Rosalía de Castro, trasladar os restos da poeta desde o cemiterio de Adina de Iria Flavia á igrexa de San Domingos de Bonaval para honrar a poeta. Hoxe, 125 anos despois e con cinco persoeiros máis alí soterrados, o Panteón de Galegos Ilustres é propiedade da Igrexa católica e non ten sequera un sinal no exterior que anuncie a súa existencia. Após 125 anos o Panteón é propiedade da Igrexa Católica e non ten sequera un sinal exterior que anuncie a súa existencia Nada lle indica ao visitante indocumentado que alí, dentro da igrexa de San Domingos de Bonaval, está o panteón nacional de Galiza, que abeira os restos de Rosalía de Castro, Castelao, Alfredo Brañas, Ramón Cabanillas, Domingo Fontán e Francisco Asorey. Ningunha indicación, ningunha web que lle dedique atención e ningún acceso directo. Só é posíbel entrar a través do Museo do Pobo Galego, sen competencia ningunha sobre o monumento máis que o de facerlle de "porteiro", como denuncia o seu propio presidente, Justo Beramendi. Poder ler a reportaxe completa no nº183 do semanario en papel. Á venda xa en quiosques e librarías. Tamén na loxa virtual.


Summary: A petroleira, o Tribunal de Contas e o Ministerio Fiscal investigan a compra de Barreras. A prensa mexicana advirte dos polémicos acordos coa Xunta, sinala a Feijóo e advirte do interese de Peña Nieto e Rajoy por aquela alianza agora posta en dúbida.

"Estamos limpando de corrupción o goberno; de arriba a abaixo, como se varren as escaleiras", advertiu Andrés Manuel López Obrador, presidente de México, o pasado venres, preguntado de novo pola detención de Emilio Lozoya, ex-director de Pemex durante a época na que a empresa petroleira mercou o estaleiro Barreras e impulsou varios acordos coa Xunta de Feijóo que acabaron unicamente na polémica construción de dous floteis. A compra de Barreras por parte de Pemex foi denunciada polo Goberno de México e é investigada pola petroleira, o Tribunal de Contas e a FiscalíaA detención en Marbella deste ex-directivo que estivo prófugo da xustiza --e que mantivo reunións e posou en fotografías con Feijóo e outros cargos da Xunta-- por presuntos delitos de corrupción e branqueo de capitais sacudiu México, desde onde chegan tamén noticias sobre investigacións aínda pendentes. Entre elas, a que ten que ver coa compra por 5 millóns de euros de Barreras, denunciada polo Goberno de México, pola actual dirección de Pemex, sinalada polo Tribunal de Contas mexicano e investigada tanto pola Unidad de Inteligencia Financiera (UIF), órgano equivalente á UDEF, como pola Fiscalía daquel país. Varios medios de México e fontes coñecedoras do proceso deitan luz sobre esa investigación do Ministerio Fiscal que, advirten, pode "poñer en dúbida a carreira política de Feijóo". As pescudas, malia que o anuncio de que o Ministerio Fiscal investigaba a compra de Barreras tivo lugar hai só unhas semanas, están xa na súa fase final e partiron dunha auditoría interna encargada polo actual presidente de Pemex, Octavio Romero Oropeza, o mesmo que a finais de xaneiro poñía o foco nos polémicos acordos coa Xunta e o estaleiro vigués. A prensa mexicana sinala a Feijóo e a Rajoy polas súas relacións co ex-presidente Peña Nieto: "A operación de inxección de Pemex chegou a niveis presidenciais"O intento de Pemex de vender a súa participación en Barreras ao final do mandato do ex-presidente Peña Nieto puxo en aviso ao novo director da petroleira, que ordenou unha investigación interna que acabou coa denuncia ante a Fiscalía. Entre os sinalados, o xa detido Lozoya, pero tamén Carlos Roa ou José Manuel Carrera Panizzo, os outros directivos que negociaron os acordos coa Xunta. Desde a prensa mexicana sinálase a Feijóo, con quen Lozoya tería "forxado vínculos", malia que o presidente da Xunta desliga o agora encarcerado con calquera negocio en Galicia. Pero tamén se apunta neste medio a Mar Sánchez Sierra, secretaria xeral de Medios e principal asesora política do xefe do Executivo galego. En varias informacións sinálase como punto de inicio de todo a relación do ex-presidente do Goberno de España, Mariano Rajoy, co ex-presidente mexicano, Enrique Peña Nieto, e aquelas viaxes a México en 2012, a onde tamén acudiu Núñez Feijóo entre críticas da oposición galega pola falta de información. "A operación de inxección de Pemex neste estaleiro [por Barreras] chegou a niveis presidenciais", destacan artigos que insisten na intención de axudar o naval galego en plena crise, mesmo mercando unha empresa para outorgarlle carga de traballo sen necesidade de concurso ningún. A operación en Barreras, explican, supuxo unha perda duns 50 millóns de dólares para a petroleira. A Fiscalía mexicana, tal e como advertiu o Tribunal de Contas, investiga agora se aqueles acordos en Galicia deberon ser levados a cabo por Pemex ou se houbo algún aspecto irregular neles. "Había unha intención moi clara, moi evidente e nalgúns casos se foi concretando, de ir desmantelando Pemex en beneficio de xente moi achegada a Peña Nieto e Lozoya", di Ana Lilia Pérez, xornalista e escritora mexicana, Premio Nacional de Periodismo e autora de Camisas Azules, manos negras. El saqueo de Pemex desde Los Pinos. "O caso podería ter moito máis de fondo", insistiu. Con Lozoya, que foi presidente de OHL en México e que estivo tamén investigado pola Fiscalía por presuntos pagamentos irregulares, a produción de cru en Pemex caeu un 24% e a débeda da petroleira medrou un 113%. Home de confianza de Peña Nieto, tomou posesión do cargo na empresa estatal o 3 de decembro de 2012. Feijóo, nas súas primeiras declaracións tras a detención, insistiu en "aclarar" que o primeiro acordo da Xunta con Pemex foi asinado baixo o mandato do antecesor de Lozoya, aínda que tanto a adxudicación dos dous floteis como a compra de Barreras foron rubricadas co directivo agora encarcerado á fronte de Pemex. O estaleiro Barreras foi adquirido por Pemex en maio de 2013, co obxectivo de construír buques especializados para México e capitalizar o desenvolvemento tecnolóxico do sector naval galego na industria petroleira mexicana. A Auditoría Superior da Federación (ASF), o equivalente ao Tribunal de Contas en España, cuestionou nun dos seus informes esta compra por supor un investimento nun sector produtivo que non lle correspondía e que supuña perdas. Tal e como lembrou Romero Oropeza, Pemex mercou pero non asumiu ningunha responsabilidade nas decisións do estaleiro ata que, anos despois, entrou en quebra. Falou tamén dos floteis, que "nunca foron utilizados na súa máxima capacidade" e que non puideron ser vendidos ao ser construídos cun prezo moito máis alto do que marcaba o mercado. Meses antes, a ASF, nun informe sobre as contas públicas de 2017, recomendaba a Pemex que "revise, informe e dea seguimento ao cumprimento das decisións que impliquen deterioración dos investimentos nas filiais", en referencia a PMI, filial da petroleira estatal que se fixo co 51% de Barreras. O Tribunal de Contas mexicano pediu a Pemex "accións xurídicas para determinar as responsabilidades e afectacións económicas" pola compra de BarrerasAdemais, a ASF solicitou a Pemex que realizase as "accións xurídicas necesarias para determinar, no seu caso, as responsabilidades e afectacións económicas" pola compra do estaleiro e que iniciase "o proceso administrativo correspondente polas irregularidades dos funcionarios públicos que na súa xestión autorizaron investir en Barreras". A Fiscalía General de la República de México investiga agora aquela operación e acumula sombras sobre os acordos que desde a Xunta se impulsaron cuns directivos agora investigados tamén ou encarcerados, como no caso de Lozoya.


Summary: O Instituto de Estudos Económicos (IEE) quer que se exixa un mínimo de 40 anos cotizados para poder cobrar o 100% da pensións. Tamén aposta polo recorte da prestación inicial de desemprego.

Xubiliarse os 70 anos. E ter un mínimo de 40 anos cotizados. Estes son os requisitos que a patronal española quer poñer para que unha persoa poda acceder á xubilación cobrando o 100% da pensión. (con 20 anos cotizados, só cobraría o 50%). Dúas condicións que o Instituto de Estudos Económicos (IEE), o 'think tank' da CEOE, considera que son máis que necesarios para, afirman, garantir o sistema público de pensións. Non é esta a única achega que o 'think tank' da patronal española deita esta segunda feira. Tamén aposta por reducir a prestación por desemprego inicial. A cambio, ofrece ampliar o cobro da prestación para desempregad@s de longa duración. Iso si, pide unha profunda da reforma das políticas de emprego cunha finalidade: reducir en todo o posíbel o tempo de permanencia no paro. O IEE considera que os Orzamentos Xerais do Estado presentados recentemente polo goberno son positivos, mais que deberían ser máis "ambiciosos".


O anticipamento electoral para o 5-A decidido por Núñez Feijóo sorprendeu sen facer os deberes a todas as forzas políticas-agás en parte ao BNG-. Malia esta avantaxe inicial non foi unha semana positiva para o do PP, disturbado por unha progresiva conciencia cidadá de estar a sofrir unha grave deterioración da sanidade pública (velaí a potente demostración popular do pasado 9-F), as moitas sospeitas que xera a legalmente moi dubidosa fichaxe da ex conselleira Beatriz Mato por Greenalia e máis a incomodidade do prendemento do director de Pemex que asinou a merca do 51% de Barreras pola mediación da Xunta.É posíbel que o dos Peares repita a maioría absoluta, mais non é o máis probábel, porque Vox quitará non tan poucos votos e seica Cs, como forza estatal, non ature doadamente a súa desaparición das mesas galegas. Sempre, abofé, que a oposición actúe con intelixencia e non presente máis candidaturas ca as dos espazos PSOE, a esquerda estatal de Podemos e EU e máis a soberanista galega que nuclearía o BNG. O 5% de limiar que lexislou Fraga no 1993 funciona deste xeito. Se hai tres candidaturas nos eidos do centro-esquerda é probábel substituir Núñez Feijóo o 5-A. Se hai catro ou cinco o actual presidente quitará outravolta a absoluta.Presentar unha candidatura soberanista distinta á do BNG suporá a irrelevancia da falla de representación parlamentaria, colaborando eficientemente á maioría absoluta popular ao fragmentarmos o voto. Mais este axioma non habería agachar a necesidade de que o BNG integre a pluralidade do soberanismo galego, consciente da existencia de milleiros de persoas neste eido alleas á fronte para i) evitar efectos desta caste e ii) constituir unha alternativa soberanista, interclasista e transversal que sexa quen de quitar unha representación que mesmo poida achegarse ou sobardar a do PSdeG, cualificando a participación galeguista nun futuro Goberno galego.O soberanismo externo ao BNG está constituído polos partidos nacionais En Marea e CXG, pola plurimunicipal Terra Galega, por varias candidaturas locais (varias con alcaldías ou pasadas alcaldías) e por centos de persoas independentes. Por si propios son irrelevantes, por xunto son moi importantes para estruturar a máis potente alternativa que pode formular o soberanismo galego.Na política compre a prudencia. Mais tamén, cando cómpre, a afouteza. Nas ligas onde gañar engade tres pontos e empatar só un compre sair a gañar o partido.


Summary: Resulta lóxico que a UCD e logo o AP-PP, os herdeiros naturais do Antigo Réxime, trunfaran por goleada nos primeiros comicios democráticos, e nos segundos e, se me apuras, ata nos terceiros. O que xa non resulta tan natural é que seguiran e seguiran vencendo, votos Deus mediante, alongando eternamente o período de transición entre o Antigo e Novo Réxime.

Os guerreiros cristiáns berraban na Reconquista "Santiago y cierra España", "Tierra y Libertad" berraban os revolucionarios mexicanos de Zapata, "Que nunca por vencidos se conheçam" clamaban os paracaidistas portugueses, e os seareiros do Liverpool cantan aquilo de "You´ll never walk alone". Os lalineses, cando o alcol lles dispara as hormonas tribais, berran "A min plin que son de Lalín" ou o mais famoso "Viva Lalín con razón ou sen ela". Calquera puidera un pensar que os Lalineses son xente de armas tomar, pero nada mais lonxe. As súas ínfulas guerreiras morren en pelexas de romaría cos pobos estremeiros: que se os cambotes de Rodeiro, que se os agolenses de Agolada, que se os de Carbia de Cruces, que se os do Carballiño, ... Lalín é un pobo ben guiado e afecto ao réxime mandarín, sexa este cal sexa. Supoño que sería republicano na República, foi franquista con Franco e democrático na Democracia. Como lle aconteceu a tantos outros pobos rurais, os principios do Movemento Nacional prenderon ben na terra traballada e, a finais dos 70, Lalín era socioloxicamente franquista, católica e sentimental. Por iso resulta lóxico que a UCD e logo o AP-PP, os herdeiros naturais do Antigo Réxime, trunfaran por goleada nos primeiros comicios democráticos, e nos segundos e, se me apuras, ata nos terceiros. O que xa non resulta tan natural é que seguiran e seguiran vencendo, votos Deus mediante, alongando eternamente o período de transición entre o Antigo e Novo Réxime. A Transición, a nivel macro, rematou en 1982, cando o PSOE -que non eran herdeiros do Antigo Réxime, gañou as eleccións xerais. Pero a nivel micro hai moitas fabas que debullar. Na Comunidade Autónoma Galega tivemos que agardar ao 2005 para dar por rematado o trasfego democrático, e nos 315 concellos hai de todo, pero aínda son moitos nos que seguen a mandar os herdeiros da Gloriosa Cruzada (nalgúns incluso o alcalde actual xa o era tamén na Ditadura). Un destes casos era Lalín, e xa estabamos afeitos e resignados a transitar de vagar unha Transición eterna; e por iso, as aínda recentes eleccións municipais non me quitaban o sono, e apostaría o que non tiña por unha perpetuación da maioría absoluta do Partido Popular e do seu alcalde José Crespo. Por iso, cando a iso das 10 da noitiña do 24, baixou a señora das estancias superiores, toda alporizada e berrando fóra de si "LALÍN TAMÉN CAEU", pensei que lle dera un mal e perdera a cabeza, miña pobre. "Pero ti que dis? Seica toleaches?", interrompina eu, coa miña delicadeza e saber estar. Aquilo era imposible e non podía ser certo. "Que si, que o di na tele ... o PP perdeu a maioría na Coruña, en Santiago, en Vilagarcía ... e tamén en Lalín", porfiaba a pobre, case con bágoas nos ollos. Sintonicei a TVG e, Deus Santo!, o rótulo do fondo da pantalla confirmaba as palabras da que eu daba por tola. Daquela imaxinei que unha marea azul xigante remontara o Ulla e logo o Arnego ata asolagar as verdes ribeiras de Cadrón. En Lalín, a cousa mais parecida a unha marea chamábase Plataforma Aberta Cidadá, PAC para os amigos. Nunca dei un peso polo seu éxito electoral, pero ás veces dánse casos inexplicables e inauditos, e se cadra acontecera desta vez. Nada que vai a ningures! Antes de que deran as doce, polo circuíto pechado de Radio Lalín Pirenaica, escoitei o parte de guerra lido con voz trémula polo xornalista Gúmer Portas: Na medianoite de hoxe, sendo as 23 horas e 45 minutos, cativa e desarmada a Bandada das Gaivotas, acadaron as Forzas Rebeldes un dos seus últimos obxectivos militares e a bandeira da Liberdade ondea xa na cima do Castro Tecnolóxico do Regueiriño. Lalín foi liberada. A Transición por fin rematou. Rafael Cuíña Aparicio, Comandante en Xefe. En Lalín, a 24 de Maio de 2015 Recoiro! Con isto tampouco contaba eu! Ou sexa, que Cuíña era a marea que derrubara as torres populares? Porque ademais do PP, tamén perderan votos o PSOE, o BNG e mailo PGD (o Sistema, nunha palabra). E como os apoios que gañou a PAC case cadraban cos que perdeu o BNG (trasfego esperado), a única e verdadeira marea triunfadora fora Cuíña. Iso si, nada que ver coas mareas cidadás de Compostela ou A Coruña. A de Lalín semella mais ben unha marea de río, verde e rural, cun recendo a axuste de contas na Famiglia Popolari. Días atrás no feisbu, Ramiro Ruibal, un dos soldados pretorianos de Crespo, adicáballe a Rafa Cuíña estas fermosas palabras: "delirios de grandeza de un niño que quiere pero no puede porque no vale". Que queres que che diga, Ramiro, foi ese cativo delirante, netorreiro e inválido quen rematou coa vosa soberbia centenaria, agrandando a lenda de Cuíña Pai ata o nivel do mesmo Cid Campeador, que tamén gañaba batallas despois de morto. É que non hai cuña mais amarga e dolorosa ca do propio pau.


Summary: O pleno aproba unha proposta do BNG á que só se opuxo o PP alegando que o nacionalista "non é a figura máis axeitada" para homenaxear nas rúas do municipio.

O pleno do Concello de Dodro desta quinta feira, 9 de xuño, aprobou unha iniciativa do BNG, coa única oposición do PP, para dedicar unha rúa de Imo a Moncho Reboiras. Imo é o lugar natal do dirixente nacionalista galego Xosé Ramón Reboiras Noia, asasinado pola policía da ditadura franquista o 12 de agosto de 1975. A proposta defendeuna o voceiro do BNG en Dodro, Xoán Bautista Mariño Abuín, que reprochou a oposición do PP: "Fai pensar que seguen adorando o franquismo", apuntou. Manuel Reboiras: "1975 foi moi represivo, quixeron acabar co nacionalismo e os seus dirixentes" "A nosa historia non é un cómic que se estuda nos centros de ensino. É o sentir do pobo, do pobo galego, polo que loitou Reboiras", enfatizou o concelleiro nacionalista, que pediu tamén que este recoñecemento "sirva para concienciar as novas xeracións". Desde a súa morte, xustificou Mariño, "recibe todos os anos distintas homenaxes e actos políticos por parte de nacionalistas e movementos sindicais galegos no camposanto, na aldea e na rúa da Terra (Ferrol), onde o asasinaron". "O seu asasinato tronza moi cedo a traxectoria vital por ser un militante nacionalista galego dirixente da UPG, hoxe integrada no Bloque Nacionalista Galego", subliñou o edil. "Oxalá sirva este humilde recoñecemento para concienciar ás futuras xeracións. Que se sigan facendo preguntas sobre quen foi o seu veciño asasinado. Para que nunca máis! volvamos a sufrir o fascismo", engadiu. Reboiras, o corazón dunha xeración feito cinema Mariño Abuín lembrou aliás que a aldea de Imo, onde agora terá unha rúa o histórico dirixente nacionalista, foi o lugar escollido para a pre estrea do documental Moncho Reboiras. Acción e Corazón, dirixido por Alberte Mera, subdirector de Nós Diario, nun acto decorrido no verán de 2020 "desbordando todas as previsións do Concello de Dodro, organizador da proxección, pese á pandemia do Covid-19". O PP non o considera "transcendente" Pola súa parte, desde o Partido Popular esgrimiron que "non é a figura máis axeitada" para homenaxear nunha rúa de Imo. "Nin a súa morte nin a súa traxectoria tiveron transcendencia para a nosa veciñanza, e [dada] a súa vinculación con loita armada, suporía traspasar unha liña que nunca debemos traspasar", xustificaron os populares. A estas palabras retrucaron desde o grupo municipal do BNG: "E se fora seu irmán o asasinado en lugar de Moncho Reboiras? Ao PP a democracia só lle serve para colocarse e para usala no seu beneficio". A iniciativa, con todo, saíu adiante cos votos favorábeis de PSdeG (3), Unidade Veciñal (2) e BNG (1), mentres os tres concelleiros do PP votaron en contra. Asistiron ao pleno familiares de Reboiras como Lita Martínez, curmá de Moncho, e outros veciños e veciñas do municipio. Tamén asistiron os membros da Executiva do BNG Bieito Lobeira, Lucía López e Rubén Cela e mais o secretario de organización da UPG, Manel Casal.


Summary: Tudo o que envolve sexualidade ainda é coberto por um nevoeiro espesso composto por tabus e mitos que nos impedem de ter relações saudáveis com os nossos corpos e com os corpos dos outros.

Para além dos riscos de saúde associados à falta de conhecimento sobre sexo, existe também toda uma lavagem cerebral feita para controlar os corpos das mulheres e com isso perpetuar slut-shaming [chamar prostituta] e victim-blaming [culpar á vítima]. No que toca à sexualidade feminina, é ainda mais difícil um debate construtivo e educativo que promova comportamentos sexuais saudáveis, já que se promove sobretudo a abstinência e a manutenção da virgindade. Mas afinal, o que é virgindade? 1. Virgindade não existe Não existe. Virgindade é um termo heteronormativo que classifica sexo apenas como a penetração, excluindo todo o sexo que ocorre longe de formas fálicas. Há várias formas de contacto sexual que não envolvem um pénis. O conceito de virgindade está intimamente ligado à supressão da sexualidade feminina, apenas fomenta a ideia que pénis têm poderes mágicos de transformação E agora, vem a pergunta: E o hímen? Pois é, o hímen! O hímen pode-se romper por uma série de factores como exercício físico ou masturbação; pode se romper na trigésima relação sexual e pode até nem existir! Se considerarmos apenas o rompimento do hímen, então quem não tem hímen permanece virgem? Os homens não têm virgindade? Outra pergunta: E o tamanho da vagina não muda? Claro que, sendo a vagina um músculo, a sua elasticidade depende da quantidade de esforço e exercício que lhe for pedido. E assim sendo, pouca actividade sexual significa uma vagina menos elástica que pode dar a sensação de contracção. Para além do conceito de virgindade estar intimamente ligado à supressão da sexualidade feminina, apenas fomenta a ideia que pénis têm poderes mágicos de transformação. A ideia que a desvirgindade muda o nosso corpo totalmente, de forma repentina e completamente irreversível é falsa. 2. Ninguém tira a virgindade de ninguém É sempre vendida a Primeira Vez como um momento memorável e cheio de efeitos especiais. E acima de tudo, com alguém que "valha a pena" porque essa pessoa terá para sempre uma parte de nós e ficará para sempre na nossa memória. Mas a verdade é que a Primeira Vez nem sempre é assim. Não tem de ser assim. O que deve haver é consentimento e vontade de ambas as partes. Dali para frente vai ser sempre melhor, vamos aprender mais e descobrir mais. A percepção que virgindade é algo que se perde, reforça o mito de pureza da mulher, segundo o qual o seu corpo se desvaloriza e desvirtua sempre que for tocado de forma sexual. Para nós, mulheres, o início da vida sexual, marcado pela Primeira Vez tem de ser milimetricamente avaliado e considerado, visto que estaremos a dar algo do nosso corpo que jamais será recuperada. A percepção que virgindade é algo que se perde, reforça o mito de pureza da mulher, segundo o qual o seu corpo se desvaloriza e desvirtua sempre que for tocado de forma sexual. Mas a verdade é que a relação sexual é a dois, consiste numa troca. Ninguém tira nada de ninguém – até porque não se pode tirar algo que não existe! Então não se perde nada, só se ganha. 3. Desvirgindade não é um evento só Assumindo virgindade como a acumulação de experiência sexual, esse fenómeno não ocorre de uma única vez. A desvirgindade, nesse sentido, é um processo. Isto é, deixar de ser virgem envolve toda a descoberta do corpo e da sexualidade, acontece em etapas através de várias experiências sexuais. E fazem parte desse processo, todas as formas de expressão sexual, começando pela própria masturbação. Nessa perspectiva, somos todos eternos virgens. Estamos todos em constante crescimento e descoberta no que toca à nossa sexualidade e em busca de mais formas de ter e dar prazer. Artigo tirado do blogue https://escreveelianaescreve.wordpress.com


Summary: Achegámonos á Galiza do século VII e VIII da man de Witiza, un monarca que gobernou desde Tui con amplos apoios entre a poboación galega e cuxo reinado se explica no contexto dun reino que seguiu mantendo a súa personalidade diferenciada no período visigótico. A figura deste monarca, albo dos ataques da historiografía españolista, danos chaves para comprender aquel tempo histórico e entender as razóns que explicarían o non asentamento dos musulmáns no país. Eis un extracto da peza publicada no número 303 de Sermos Galiza.

A incorporación de Galiza ao reino visigodo non estivo exenta de conflitos. A conquista do país polos exércitos do rei Leovixildo, após unha guerra que rematou coa derrota en 585 de Andeca, o derradeiro monarca suevo que tiña derrocado previamente a Eurico pola súa dependencia fronte ao poder visigodo, non puxo fin á resistencia galega. Sen ir máis lonxe, no propio 585, un descendente do rei Miro, o mesmo que iniciara a política de cohabitación e achegamento do reino galego cos visigodos, revólvese contra as tropas invasores alongando a súa loita até 586. Á fin, Malarico, nome deste novo insubmiso galego, será tamén derrotado polo exército visigodo, fortemente despregado na Galiza segundo as crónicas de Xoán de Biclaro, sendo recluído nun mosteiro. Aínda así, a súa familia, ao igual que o resto da oligarquía galega, manterá as súas posesións territoriais até o punto de que o novo escenario só significou unha mudanza na esfera superestrutural, sen alterar as relacións de poder internas ou o papel dirixente da vella oligarquía sueva. A personalidade de Galiza como realidade diferenciada dentro do espazo visigótico manterase ao longo de todo o período. A existencia de varias comunidades nacionais baixo o mesmo trono fica patente na escasa documentación que nos chegou do momento, sinalándose acotío que o reino dos visigodos estaba conformado por "Hispaniae, Gallie et Gallecie". Así, por exemplo, a Crónica Biclarense indica que en 589 "o rei Recaredo reuniu nun santo sínodo os bispos de toda España, da Galia e da Galiza na cidade de Toledo". Na mesma liña, o papa Gregorio 'O Magno' refírese ao mesmo monarca como "rei dos Godos e dos Suevos". Outro tanto acontece a mediados do século VII, neste caso cunha lei de Bamba recollida no Liber Iudicium á que xa se ten referido Manuel Murguía, onde se afirma que o ámbito de aplicación da norma son os territorios de "España, a Galia e a Galiza". Un autor contemporáneo, neste caso Isidoro de Sevilla, non dubida en destacar nas súas Etimoloxías as diferenzas entre hispanos e galegos. [Podes ler a peza íntegra no número 303 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: As persoas imputadas na trama da presunta fraude nos cursos de formación pasan de 7 a 30 mentres Feijóo segue a negarse a aclarar a súa relación co suposto conseguidor da rede.

O pasado 25 de setembro o Consello da Xunta aprobaba o cesamento do director xeral de Traballo e Economía Social, Odilo Martiñá. Ao remate desa reunión o presidente da Xunta informou a prensa de que Martiñá deixaba o cargo a petición propia e unha semana despois, ao ser preguntado ao respecto, Alberto Núñez Feijóo sinalou que deixara a Consellería por "motivos persoais". Entre unha e outra declaración do xefe do Executivo Martiñá xa tivera que presentarse ante a Policía a causa da súa presunta relación coa trama Zeta, a suposta fraude en cursos de formación pola que agora xa está imputado xunto a outros dous ex cargos do Goberno galego. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia informou este mércores de que a nómina de persoas que terán que comparecer en calidade de imputados neste caso pasou de 7 a 30. Entre as 23 incluídas na nova relación está Martiñá e, segundo transcendeu ao longo da xornada, tamén o que fora xefe territorial da Consellería de Traballo na Coruña, Luis Alberto Álvarez, e o ex xefe de servizo de Emprego, Joaquín Vila Sampayo. Unha xefa de servizo do Instituto Galego de Consumo ou unha directora da Escola Galega de Consumo aparecen tamén nunha listaxe que encabeza o considerado líder da trama, Gerardo Crespo, citado para comparecer ante a xuíza o vindeiro 2 de febreiro. As persoas imputadas no caso pasan de 7 a 30 A imputación de Martiñá -que segundo a Policía recibía cartos da trama para facilitarlles o acceso ás subvencións- e dos outros altos cargos chega apenas unha semana antes de que Feijóo teña que volver responder ante o Parlamento sobre o caso e, nomeadamente, sobre a súa relación co empresario Pachi de Lucas, consdierado polos investigadores como enlace entre a suposta trama e cargos políticos. Así, PSdeG, AGE e BNG cuestionarán o presidente ao respecto durante a sesión de control e, ademais, os socialistas formularán unha interpelación sobre o financiamento dos cursos de formación e unha pregunta oral sobre a "pernoctación" de De Lucas "nunha residencia oficial", en referencia ao complexo de Monte Pío. O presidente vólvese negar a aclarar a súa relación co suposto conseguidor da trama Mentres isto sucede o propio Feijóo asegura "agradecerlle á oposición seguir falando disto". "Podemos falar todas veces que se queira", asegurou este mércores a preguntas da prensa porque, afirma, as preguntas sobre a trama Zeta implican falar de "como un goberno, o actual, investiga, pono en coñecemento do fiscal e recupera as axudas" mentres que "outros gobernos non investigaron" e "deron as axudas mesmo estando en funcións", di en referencia ás subvencións que o actual Executivo presentou en 2009 como parte do seu "plan de choque" contra a crise. Así e todo, o presidente segue a negarse a aclarar ou a ofrecer explicación ningunha sobre a súa relación persoal con De Lucas. "Non coñezo ningunha decisión" da Xustiza "que afecte a esa persoa", resaltou.


Summary: As xornadas de ERTE poderanse estabelecer entre o 1 de xaneiro e o 31 de decembro de 2022 e durante 60 días laborais, ampliábeis 15 días máis para o persoal con contrato indefinido.

Stellantis sacou adiante un novo expediente de regulación temporal de emprego (ERTE) por causas organizativas e de produción ante a falta de compoñentes que está a afectar ao sector. Fíxoo co apoio dos sindicatos SIT- FSI, UXT e CCOO, que suman maioría no comité, e o rexeitamento da CIG e a CUT. Segundo fontes coñecedoras da negociación, as xornadas de ERTE poderanse estabelecer entre o 1 de xaneiro e o 31 de decembro de 2022 e durante 60 días laborais, ampliábeis 15 días máis para o persoal con contrato indefinido. O expediente aplicarase unha vez esgotada a adecuación de xornada, o día de permiso de convenio e o saldo dispoñíbel na 'bolsa de horas'. Tamén se poderá acceder a esta medida unha vez consumidas 20 xornadas de inactividade. SIT- FSI, o sindicato maioritario, decidiu dar o visto e prace á proposta final da empresa, trasladada tras ter en conta "a incerteza existente de cara ao ano 2022" e a recollida da "maior parte" das solicitudes realizadas á proposta da empresa, así como "a súa última achega en canto a compromiso en materia de emprego" pedido por esta central sindical. Pola súa banda, UXT valorou que o ERTE "dea protección a todos os traballadores con contrato indefinido" e "un mínimo de cobertura" aos eventuais, a voluntariedade da realización de sábados e que a bolsa de horas estabelecida para as quendas de noite e fin de semana conte con "limiares de funcionamento semellantes ao dos da bolsa de día". CCOO aceptou o acordo após incluír os contratos a tempo parcial "por primeira vez nun expediente por razóns organizativas e produtivas". Considerou "un mal menor" a obrigatoriedade de gastar 20 para iso días da bolsa plurianual. Votos en contra Pola súa banda, a CUT opúxose a unha medida que "só beneficia á empresa" e criticou que non se regulen os avisos previos para suspender a actividade e a negativa da dirección "a reducir a carga de traballo para minimizar o impacto das medidas". Na mesma liña, CIG rexeitou asinar o ERTE e acusou á empresa de cargar sobre os traballadores a tempo parcial unha bolsa de horas "'sine die'". Tamén culpou a dirección da planta de optar polo ERTE no canto de "reducir as cargas de traballo e reestruturar quendas".


Summary: Quen queira coñecer de preto a cultura marítima pode achegarse á Ría de Pontevedra esta fin de semana: a vila de Combarro acollerá, ao longo de tres xornadas, unha boa mostra do patrimonio relacionado coa navegación.

Esta sexta xa irán arribando as embarcacións ao porto desde as cinco da tarde, e mañá sábado terán lugar a regata a remos e a VII Regata da Pamplina, de embarcacións tradicionais a vela. O clube mariño A Reiboa, organizador da concentración, ten a súa orixe na asociación de veciños Boureante, que leva desde o ano 96 traballando na recuperación de barcos tradicionais e divulgando a cultura marítima, a través de exposicións, charlas, cursos de vela tradicional, ou, nos últimos anos, a participación no Día de Colón en Combarro ou na Feira Franca en Pontevedra. Colaboran tamén o Concello de Poio e a Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial, a entidade que organiza os Encontros de Embarcacións Tradicionais de Galicia bianualmente: pasaron xa por Ribeira (1993) Coruxo (1995), O Grove (1997), Rianxo (1999), Poio (2001), A Illa de Arousa (2003), Cambados (2005), Ferrol (2007), Muros (2009) e Carril (2011). O ano próximo, coa vila aínda por determinar, estes Encontros chegarán á súa XI edición.


Summary: Serafín González, presidente da Sociedade Galega de Historia Natural e investigador do CSIC

O biólogo Serafín González é experto en xestión de residuos e dende hai anos é moi crítico co modelo de incineración escollido pola Xunta de Galicia. A pasada semana estivo no Caraballiño para informar aos veciños e veciñas dos efectos que podería ter unha planta coma a que se proxecta no Irixo. Co proxecto da incineradora do Irixo recúncase nun modelo fracasado de xestión de residuos? O máis sorprendente, vendo o plan de xestión de residuos para o período 2010-2020 que eles presentan, é que aí hai un recoñecemento de que o modelo actual foi un fracaso. No ano 97 apostouse por un modelo exclusivamente centrado na incineración, que lle dedicaba 92 de cada cen pesetas á incineración; e daquela había moitas máis axudas europeas, polo que foi unha moi mala xestión dos cartos públicos e dos cartos europeos. Daquela os movementos ecoloxistas (ADEGA e SGHN) e os sindicatos (CC.OO.) indicamos que no plan se desbotaba a recollida selectiva e a compostaxe. Coa incineradora do Sur téntase perpetuar ese modelo, co matiz de que agora si se contempla a compostaxe como complemento. O escenario que tiñamos a mediados dos noventa, con moitísimos vertedoiros distribuídos por toda Galicia, descontrolados, que se incendiaban periodicamente. Con Sogama melloramos un nivel, centralizando o depósito e controlando a queima e recuperando parte da enerxía, pero hai que ir moito máis aló: reducir, reciclar e reutilizar. E non parece que a Xunta aposte por iso, a Xunta está repetindo o mesmo erro. O principal fracaso desta política é o aumento progresivo da xeración de residuos? No plan, ademais, só se dedicaba 1,1 pesetas de cada cen a programas de minimización, é dicir, os programas para reducir a xestión de residuos. Daquela xa dixemos que con iso non se ía reducir o problema, e os resultados están á vista. Entre o ano 1998 e o 2009 a xeración de residuos en Galicia aumentou un 49% e o resultado foi que Cerceda colapsou. Que se fixo? Como Cerceda non podía tratar todo, creouse un vertedoiro en Areosa, tamén en Cerceda. Como o problema aumenta, hai que aumentar o vertedeiro unha e outra vez. E agora estamos no sensentido que se está a transportar moito lixo de Vigo ou Ourense a un vertedoiro en Cerceda, que recibe máis da cuarta parte de todo o lixo que se produce en Cerceda. Ademais, téntase ocultar ese fracaso enviando o lixo da Galicia da Galicia rica á Galicia pobre. Outra eiva é a reciclaxe? A reciclaxe co modelo Sogama é exactamente a mesma que co modelo vertedoiro. Con Sogama recíclase o 8,1%, co modelo vertedoiro recíclase o 7,9%. Non se cumpriron os obxectivos: se o obxectivo era reciclar o 50% do papel ou dos envases lixeiros, acadáronse porcentaxes entre o dez e o vinte por cento. Só se conseguiu no vidro. Faltan contedores para a recollida selectiva. Por cada contedor de recollida selectiva, hai entre oito e catorce que non o son. Por que se escolle o Irixo? É só pola existencia dunha liña de ferrocarril? Dise que O Irixo ten a vantaxe de que ten unha vía de ferrocarril. Que pasa? Pretenden enganar á xente? A lixa do ferrocarril une O Irixo, pero non con Vigo, Pontevedra e o Salnés, e eses residuos terían que viaxar por Santiago ou Ourense. A central térmica de Meirama está onde está, e a das Pontes o mesmo porque ao lado estaban as minas de lignito, porque non era rendible. Cos residuos pasa o mesmo. A elección do Irixo non ten ningún sentido nin ambiental, nin económico nin enerxético. E quen diga o contrario debería poñer riba da mesa os estudos técnicos que apoian iso. O principal argumento utilizado polas persoas favorables á planta son os postos de traballo que xerará na comarca... É unha falacia e unha demagoxia empregar o argumento dos postos de traballo. Hai que ver cales son as repercusións que a planta pode ter noutras fontes de riqueza do Irixo, do Carballiño ou do Ribeiro, dende a produción de viño de calidade, ou produción gandeira ecolóxica, ou o turismo de balneario do Carballiño. Decidir construír unha incineradora no Irixo é a solución máis sinxela para un goberno covarde, que non quere xestionar o problema do lixo nos lugares onde o lixo se produce. E a explicación é a poboación que vive na zona do Irixo e o custe en votos, fronte á poboación e aos votos das zonas urbanas. Ás grandes vilas quitámoslle o lixo de diante do nariz, e mandámosllo a un concello rural e empobrecido. Páxina da Sociedade Galega de Historia Natural


Summary: Este é o primeiro filme de ficción do director, coñecido polas súas obras documentais.

Rompente, curtametraxe dirixida polo director natural de Simes (Meaño) Eloy Domínguez Serén e producida pola coruñesa Zeitun Films, vén de gañar a Biznaga de Prata á mellor curtametraxe de ficción do 25º Festival de Málaga. Este filme, a primeira ficción de Domínguez, foi rodado na comarca do Barbanza e está protagonizado por Sergio Baleirón, Soraya Luaces e Vicente Mohedano. A obra narra a historia de Santi, un pai adolescente que vive nunha pequena vila costeira. De día traballa nas bateas e polas noites marisquea de maneira furtiva. Mentres a súa moza Lucía asume en soidade o coidado do bebé de ambos os dous, Santi, ausente e afogado pola responsabilidade, busca refuxio e redención no mar. A pasada semana, o director contaba nunha entrevista concedida a Nós Diario: "A trama de Rompente ten unha inspiración autobiográfica moi clara: baséase na experiencia dos meus pais, que me tiveron no ano 1985 nunhas circunstancias moi semellantes ás que viven os protagonistas da película". Eloy Domínguez Serén presenta o seu primeiro filme de ficción Para atopar ao protagonista masculino, Sergio Baleirón, Domínguez Serén pasou uns seis meses percorrendo os portos do Barbanza e da Costa da Morte buscando mariñeiros da idade dos protagonistas, contándolles o proxecto e coñecéndoos. "Era o meu primeiro proxecto de ficción e tamén o deles, así que podemos dicir que fomos aprendendo xuntos", detallou, "até que apareceu a persoa indicada". No caso da protagonista feminina o proceso foi lixeiramente distinto: "Observei que nestes contextos a muller da parella adoita ser sempre máis nova, polo que me dediquei a percorrer os institutos proxectando Hamada, e organizando coloquios nos que explicaba o que descubrín sobre o conflito saharauí rodando a película e contando como traballara cos protagonistas, que tamén eran moi novos. Nesas charlas dsvelabao novo proxecto e ía vendo quen estaba interesado en participar, e aí xurdiu Soraya Luaces", explicou.


Summary: Arnoia, Arnoia é unha novela de aventuras, épica como corresponde ao seu autor, Xosé Luís Méndez Ferrín. A compañía Pistacatro e o Centro Dramático Galego, con dirección de Quico Cadaval, lévana ao circo. Sermos Galiza asistiu a un dos últimos ensaios antes da estrea. Eis un extracto da reportaxe publicada ao respecto no número 317 de Sermos Galiza.

Que a luz é fundamental para o teatro percíbese ao entrar nun ensaio. Os focos brancos anulan parte da singularidade do escenario. As actrices e os actores, vestidos de civil -neste caso con roupa deportiva: é unha compañía de circo-, non poden xogar coas sombras. O que hai na tremoia fica á vista. E, de súpeto, o director ordena probar un paso concreto da obra: a técnica de iluminación toma o mando e a noite do deserto aprópiase do Salón Teatro de Compostela. Os intérpretes introdúcense nun vestiario de reminiscencias beduínas e constrúen un paseo acrobático dirixido "ás terras máis altas do mundo". O teatro é, de novo, o teatro ao que adoita enfrontarse o espectador. Sobre o palco atópanse cinco membros de Pistacatro. Ás ordes de Quico Cadaval, axudado na dirección por Clara Gayo, ultiman un ousado experimento: trasladar á linguaxe do teatro-circo a nouvelle de Méndez Ferrín Arnoia, Arnoia (Xerais, 1985). Faltan catro xornadas laborais para a estrea -a quinta feira, 11 de outubro- e a mañá de traballo á que asiste Sermos Galiza está dedicada a pequenos axustes, aclaracións e práctica dalgúns números complexos, arriscados. Por caso, un en que a actriz Ánxela Blanco ve pasar a rente os machetes lanzados por dous compañeiros. "A ver, poñédevos de acordo", di, entre divertida e temerosa, mentres os colegas se botan as armas. Clara Gayo segue a escena e dá instrucións relacionadas coa posición das persoas sobre o escenario. Ao tempo, no fondo da sala, Cadaval e o técnico repasan a banda sonora. Que alterna músicas de procedencia diversa -unha canción drum'n'bass, a zanfona de Germán Díaz- e a narración de pasaxes do libro de Ferrín recitados polo propio dramaturgo. "Eu chegaba a Lee Pirento en percura da tenda de Brandeberis, lugar que tódolos da Raza sen Nome visitaban para escoitar e confortárense na súa viaxe interminábel en dirección ó ocaso", lese no capítulo 5, As Palabras Retorneadas. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 317 de Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Aseguran que a deputada e candidata á Secretaría Xeral, Ángela Rodríguez, "estaba tentando organizar" a visita de Errejón.

O grupo interno Bases de Podemos Galiza, que apoiou formalmente a candidatura de Breogán Riobóo á Secretaría Xeral do partido no país, denunciou através as "pexas" que estaría a facer, din, a deputada e tamén candidata Ángela Rodríguez no marco do proceso de primarias. Refírense á visita do número dous de Podemos, Íñigo Errejón, que fixo parte dun acto organizado por Marea Pontevedra o sábado 12 de marzo. Através das redes sociais denuncian con capturas de pantalla que Ángela Rodríguez se identificaba días atrás (4 de marzo) como a persoa que "estaba tentando organizar" o devandito acto, segundo recolle a axencia de noticias Europa Press. Neste senso, critican que após pedir "imparcialidade" Rodríguez e de asegurar que non se trataría dunha xornada que "xirase" arredor de Errejón, finalmente non teña sido así. "En que quedamos, Pam? Esta é a coherencia de alguén que pretende representar os intereses de todos os galegos. Por unhas primarias xustas!", sinala a mensaxe difundida por Bases de Podemos. Así as cousas, o proceso electoral interno non comeza até esta terza feira (15 de marzo) momento no que se iniciará a recollida de avais para presentar formalmente as candidaturas. Pola súa banda, Bases de Podemos acordaron apoiar a do ex-secretario xeral, Breogán Riobóo. Até o momento anunciaron que se candidatarán, para alén de Rodríguez e Riobóo, a investigadora viguesa do CSIC, Susana Santos Queiruga.


Summary: Os nacionalistas queren un modelo "que nos autorresponsabilice e dea capacidade plena para usar os nosos recursos" e din que co modelo de financiamento asinado por Feijóo o noso país "perdeu 9.000 millóns de euros".

O actual modelo de financiamento autonómico é inxusto con Galiza, denuncia o BNG. "É un mal negocio para o nosos país", afirmou Ana Pontón, portavoz nacional do Bloque. Na última liquidación tributaria, de 2014, o estado recadou na Galiza 11.125 millóns de euros e "só recibimos 7.000 millóns". Hai unha diferenza de 4.000 millóns que, afirma, é superávit para o estado español. Co sistema de financiamento "asinado por Núñez Feijóo" Galiza perde 9.000 millóns de euros, sostén Ana Pontón. Un modelo que mantén o "centralismo". É o Estado quen decide que impostos hai, quen recada e como os distribúe, algo que non fai "dunha maneira xusta e solidaria". Fronte a ese escenario, o BNG aposta nun modelo que "nos autorresponsabilice e nos dea capacidade plena para usar os nosos recursos". Algo que é posíbel "cun modelo similar ao de Euskadi e Navarra". O modelo de Concerto económico permitiría, explicou Pontón, a Galiza crear emprego e blindar os servizos públicos. O modelo que o Bloque vai levar a debate no Parlamento parte de reivindicar "un sistema de financiamento propio adaptado a nosa realidade, porque "non vale o café para todos". Este paso implicará crear unha axencia tributaria, a transferencia de recursos ao Estado polos servizos prestados a Galiza "e un financiamento local que tamén dependa de nós e non do Estado como ocorre na actualidade". Cupo O modelo de concerto económico inclúe "un cupo" co Estado. Así, "seriamos os galegos os que decidiríamos a cantidade a pagar ao Estado polos servizos prestados e teríamos as mans libres para que non se apliquen recortes nos servizos públicos como aconteceu estes anos".


Summary: O deputado socialista e ex-secretario xeral do PSdeG di que "na guerra política non todo val".

Pachi Vázquez acusa o Concello do Carballiño de "ocultar todo, voluntaria ou involuntariamente" en relación ás 37 contratacións que el fixo cando era alcalde da localidade ourensá e que levaron ao proceso do TSXG contra o ex-secretario xeral do PSdeG. Vázquez afirmou nunha comparecencia ante a prensa que vai presentar documentos que acreditarían que eses contratos que se investigan fixéronse en base ao procedemento legal. O auto xudicial indica que se lle procesa como presunto autor dun delito continuado de prevaricación por contratar "sen un mínimo expediente, sen publicidade algunha e sen unha mínima acreditación de mérito e capacidade". Mais Vázquez, que se amosou indignado por ter que dar conta duns expedientes de hai máis de 20 anos, culpou directamente o Concello de O Carballiño de "ocultar" dados e incluso de falsear as datas de contratación. "Respecto a xustiza e respecto a proposta de Fiscalía mais non a partillo porque está baseada en dados que non son reais, e en documentos que voluntaria ou involuntariamente o Concello de O Carballiño non está remitindo", denunciou. O ex-rexedor sinalou que non está disposto a dimitir, mais anunciou que renunciaría ao escano e cumpriría co código ético do PSdeG en case de se abrir xuízo oral contra el.


Summary: O Festival de Contidos Dixitais celebrará a súa cuarta edición do 4 ao 6 de maio, convertido xa nun referente a nivel estatal. Todas as actividades son de acceso libre e gratuíto.

Carballo acollerá do 4 ao 6 de maio a cuarta edición do Festival de Contidos Dixitais Carballo Interplay, convertido xa nun referente en todo o Estado. O evento nacía hai catro anos como o primeiro festival de webseries de España e continúa a desenvolver formatos de difusión e debate sobre a cultura dixital. Por unha banda, amosará "unha selección do máis creativo que hai a nivel internacional no mundo dos contidos dixitais", como destaca a súa directora, Sonia Méndez. Pero, ademais, incluirá un completo programa de actividades que durante tres días encherá a vila de proxeccións, de debates, de vídeo-conferencias e de conversas sobre o presente e o futuro dos contidos para internet. Todas as actividades son de acceso libre e gratuíto ata completar aforo. As mulleres creadoras terán un protagonismo destacado, o mesmo que as webseries realizadas en Galicia. No Carballo Interplay participarán as novísimas youtubers Soy una pringada, unha anti-youtuber vasca con máis de 80.000 subscritores e subscritoras, e Carolina Iglesias, unha guionista e comediante coruñesa que ten máis de 30.000 subscritores e subscritoras na súa canle, Percebes y grelos. Tamén haberá un oco para o feminismo, a familia e a cultura popular en youtube da man da guionista e xornalista Isa Calderón, creadora das reviews fuertecitas coas que despelexa películas desde unha óptica feminista e humorística, e de Los Prieto Flores, unha extensa tribo familiar que ofrecerá no Interplay un show ao vivo recreando o salón da súa casa. Outro dos temas que centrará o festival será o da profesionalización. Tras unha década de experimentación e amateurismo, a produción de contidos audiovisuais para internet está madurando, tamén no que respecta ao salto profesional. Diso falarán Mafalda González-Alegre (Flooxer), Borja Prieto e Natalia Flores (da axencia creativa Está pasando) e Teresa Segura e David Sainz (da produtora Different Entertainment). Noutra das sesións intervirán os community manager de Land Rober (Javi Mos, que coordina unha comunidade de máis de 100.000 usuarios) e Luar (Pilar Rodríguez, encargada de conversar cuns 30.000 usuarios), e tamén Miguel López (El Hematocrítico). Pola súa banda, Rubén Ontiveros -pioneiro do mundo webserie- falará das posibilidades de Internet como ponte para saltar a traballar na televisión. Ontiveros (creador de Que Vida Más Triste, a primeira webserie do Estado e que traballou como guionista de programas como Vaya Semanita, Homo Zapping ou La Hora de José Mota.) fará un percorrido polos diferentes formatos da comedia e analizará as posibilidades que dá youtube de experimentar co humor. Estreas No festival, David Sainz e Teresa Segura presentarán a longametraxe Fogueo, unha película pequena que quere demostrar que o importante cando se queren facer cousas é, precisamente, facelas. A outra estrea mundial do CIP 2017 é a da webserie Peter Brandon, coa que os Porco Bravú gañaron o premio ao mellor proxecto de webserie en galego na pasada edición do Festival. O prazo para presentar proxectos de webserie en galego está aberto ata o 17 de abril. "É unha aposta do Festival apoiar a produción de novos contidos para Internet", destaca Sonia Méndez. O premio é de 1.500 euros e a webserie gañadora decidirase nun pitching no propio Festival. Así mesmo, Chévere celebrará o seu 30º aniversario no Carballo Interplay, repasando a súa historia a través do seu código fonte audiovisual, un formato híbrido entre conferencia e proxección polo que xa pasaron Xosé Antonio Touriñán, Belén Regueira e os guionistas máis coñecidos e recoñecibles da televisión galega, os Zopilote. Web do festival