Summary: Foi presentado pola Asociación de armadores do cerco de Galiza coa intención de evitar unha nova 'aldeaxe' nos repartos en 2015.

A Audiencia Nacional española admitiu a trámite o recurso presentado pola Asociación de armadores do cerco de Galiza (Acerga) contra o reparto dos topes de xarda e xurelo aprobados polo goberno español para 2014 e que xeraron a comezos de ano contundentes protestos e mobilizacións do sector galego. Os armadores galegos presentaron o recurso a principios de maio e cunha intencionalidade clara: facer forza para evitar que en 2015 se manteñan as cotas para cerco fixadas para este 2014. "É un reparto inxusto e discriminatorio para coa flota galega", indican desde Acerga que agrupa a 114 dos 153 barcos galegos que traballan nesta modalidade. Desigualdade O sector galego foi desde o principio moi crítico co reparto fixado en Madrid para xarda e xurelo. Consideraban, e consideran, que o mesmo prexudica e damnifica a Galiza pois prima criterios históricos e non de barcos e tripulantes, o que se traduce a que o noso país ten, malia posuir moitos máis buques e mariñeiros, cotas irriosorias. Os armadores están certos de que en 2015 non pode volver a se producir esta situación. Por iso presentaron o recurso perante a Audiencia Nacional, pouco convencidos de que Ministerio e Consellería cumpran cos seus compromisos de cara o vindeiro exercicio.


Summary: O Plan de continxencias da Xerencia da Área Sanitaria anunciara a supresión de 15 prazas este verán, o que fora moi criticado por profesionais e afectados a través do Movemento Galego da Saúde Mental

Hai dúas semanas coñeceuse a intención da Área Sanitaria de Santiago de pechar 15 camas na Unidade de Hospitalización Psiquiátrica do Hospital Medico - Cirúrxico de Conxo durante o verán, segundo se recollía no Plan de continxencias elaborado pola súa Xerencia. O anuncio fora moi criticado por profesionais e afectados a través do Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM). Porén, os responsables do SERGAS recuaron na súa intención e o pasado venres, a Xerencia comunicoulles directamente a unha representación de traballadoras que o peche anunciado non ía ter lugar. O MGSM sinala que a rectificación constitúe "unha moi boa nova" e un "motivo de satisfacción e orgullo para os profesionais que se mobilizaron na defensa dos dereitos asistenciais sanitarios dos cidadáns, da sanidade pública" O MGSM sinala que a rectificación constitúe "unha moi boa nova" e un "motivo de satisfacción e orgullo para os profesionais que se mobilizaron na defensa dos dereitos asistenciais sanitarios dos cidadáns, da sanidade pública, dos recursos de asistencia á saúde mental e dos dereitos d@s traballador@s". Lembra que xa o pasado ano fora "a unidade, a actitude decidida, o esforzo e a conciencia de estar na razón e no dereito defendendo o que é de toda a poboación" o que conseguira frear o plan de peche da Unidade de Hospitalización Psiquiátrica do Hospital Gil Casares. Este ano, unha vez máis -engaden- "fronte a este xeito da Consellería de Sanidade de respostar á crise, contrapuxemos a loita decidida, firme e unitaria d@s traballador@s para evitalo". Porén, os representantes do Movemento denuncian que "durante os días nos que se mantiveron a incertidume pola ameaza de peche de camas e as accións do colectivo de profesionais para remedialo, ocorreron feitos extremadamente graves na Área de Saúde Mental do CHUS, por parte do Xefe de Servizo, que atentan contra a liberdade de expresión". Critican que o Xefe de Servizo "dedicouse" a "arrincar carteis e pancartas elaborados polos traballador@s con lemas de protesta contra os recortes e o peche de camas". O MGSM cualifica o sucedido de "conduta grave, daniña para a convivencia, lesiva para os dereitos fundamentais e laborais, e inaceptable nunha sociedade democrática".


Summary: Quenda de comparecencia dos sindicatos na comisión das caixas do Parlamento de Galiza. E puxeron branco sobre negro: as direccións obrigaron a comercializar as preferentes "como fose" e sabendo que produto era. Hai responsábeis políticos no "desastre" do desaparecimento das caixas. E o escenario actual é o que gorentaba a gran banca

No mesmo día en que se coñece que o FROB vai destinar 700.000 euros a contratar un banco de investimento que venda Novagalicia Banco, os sindicatos comparecían na comisión de caixas do parlamento de Galiza. Os representantes da CIG, CCOO e UXT coincidiron ao sinalar que hai responsabilidades, alén das xudiciais, en todo o proceso fanado de fusión. Para Clodo Monteiro, da central nacionalista, a desaparición das caixas galegas ten detrás unha ideoloxía: "centralismo e neoliberalismo". Desde Comisións recoñeceuse que a gran banca foi quen de vender a idea de que as caixas eran unha "anomalía" coa que había que acabar. E desde UXT apuntaban a que "a desaparición das caixas galegas respondeu a motivos ideolóxicos. E era o que a gran banca privada demandaba". Para Monteiro, a fusión de Caixa Galicia e Caixanova non era o problema. O problema veu da má xestión anterior e de que detrás desa aposta pola fusión había intereses en privatizar as caixas para as vender baratas a un gran banco foráneo. Unha liña que, na súa intervención, tamén apuntou o portavoz do BNG, Francisco Jorquera: "A intención de favorecer fusións de caixas en territorios era tornalas máis atractivas para as privatizar e vender". Desde AGE mostráronse moi críticos co proceso de fusión, ao igual que o PSdeG. Desde a bancada do PP, optaron polo argumento de que era 'impredecíbel' saber o que ía acontecer e en que cando se estaba no inicio do proceso, a inmensa maioría de forzas políticas e sindicais vían con bos ollos a fusión. Preferentes O das preferentes e subordinadas foi outra das cuestións debulladas na quenda dos sindicatos na comisión. Así, desde a CIG incidiuse en que a comercialización destes produtos tóxicos non eran casos "isolados" que poden ser atribuíbeis "a un ou a outro traballador". "Facía falla toda unha estrutura para facelo" e por iso a dirección era coñecedora, argumentou Monteiro. A central achegou, aliás, cartas de altos cargos das caixas dirixidas ao persoal con instrucións e ordes para comercializar eses produtos. Desde CCOO cualificaron as preferentes e subordinadas como "unha enorme estafa", apuntando á existencia de "presións" sobre os traballadores das caixas para vender este tipo de elementos. E desde UXT, o seu comparecente na comisión afirmou que "fun o despacho de José Luis Pego (directivo de Caixagalicia) e advertinlle que se vendían preferentes indebidamente. Díxome: non se preocupe".


Summary: Áurea Soto, ex-edil de Urbanismo do Concello de Ourense, ficou libre da derradeira das causas xudiciais que nos últimos anos pesaran contra ela. Soto, que foi absolta de todas elas, cre que nestes procesos houbo unha "cacería" contra os Gobernos municipais que tentaron establecer controis á especulación.

A pasada semana Áurea Soto, ex-edil de Urbanismo do Concello de Ourense, ficou libre da derradeira das causas xudiciais que nos últimos anos pesaran contra ela, acusacións e imputacións que partiran de denuncias presentadas por promotores inmobiliarios ou polo grupo do actual alcalde da cidade, Gonzalo Pérez Jácome. Foron en total sete imputacións e tres xuízos. E trala apertura de xuízo oral no caso da Praza de San Antonio tivo que abandonar o cargo de concelleira de Urbanismo. Soto, que foi absolta de todas elas, cre que nestes procesos houbo unha "cacería" contra ela e contra os gobernos municipais de Ourense entre 2007 e 2015, sinalando que os controis que eses executivos estableceron no urbanismo da cidade provocaron "irritación" en certas persoas e grupos. Recoñece, finalmente, que o momento máis duro foi a detención do ex alcalde Francisco Rodríguez no ano 2012 no marco da Operación Pokemon.Nestes anos a ex-concelleira tamén pasou á ofensiva, impulsando unha querela contra o popular Manuel Cabezas (alcalde de Ourense entre 1995 e 2007) por deixar de esixir a varios proxectos urbanísticos o 10% do aproveitamento, como esixía a lei, o que tivo como consecuencia unha perda duns 1,7 millóns de euros para as arcas municipais, como deixou reflectido no seu momento o Consello de Contas. Falamos con ela."O acoso foise pechando sobre nós, pero tentamos deixar todos os controis moi asegurados para que no caso de perder o Goberno municipal non lles resultase doado desfacelo"Como recibiu a noticia de que finalmente quedaba tamén liberada de responsabilidades nesta última causa?Isto non é só un día, foron moitos anos moi duros, primeiro co traballo no Goberno municipal durante oito anos, un traballo excepcionalmente intenso no ámbito do control urbanístico. Sempre digo que Ourense é moi peculiar neste sentido, porque no interior hai menos fiscalización, hai menos xente mirando.Cal foi o momento máis difícil nestes anos?Moi pouco despois das eleccións de 2011, nas que revalidamos o Goberno municipal e obtivemos un gran resultado, tivo lugar a detención do alcalde Francisco Rodríguez pola acción da xuíza Pilar de Lara. Ese momento foi moi duro, pero decidimos seguir traballando e defendendo un proxecto e un programa para o que fóramos elixidos. E ao mesmo tempo defendéndonos dun proceso xudicial e defendéndonos tamén no pleno municipal de personaxes como Pérez Jácome. O acoso foise pechando sobre nós, pero tentamos deixar todos os controis moi asegurados para que no caso de perder o Goberno municipal non lles resultase doado desfacelo e volver ás andadas. Por iso era tan importante deixar aprobado o novo Plan Xeral. E aguantamos, mantivemos a dignidade."As relacións persoais son o que sostén todo, sobre todo nos momentos difíciles. Démonos moito apoio todas as persoas que estabamos no goberno, tanto do PSOE coma do BNG"No proceso que viviu foi importante o apoio persoal recibido?As relacións persoais son o que sostén todo, sobre todo nos momentos difíciles. Démonos moito apoio todas as persoas que estabamos no goberno, tanto do PSOE coma do BNG. E tamén foi moi boa a resposta que deu a xente de Ourense en Común estes últimos anos. Nós aguantamos porque sabíamos que ía haber unha presión moi grande contra o Goberno, estabamos preparados para moitas cousas, pero seguramente non pensaríamos que chegaría a este nivel. Resistimos grazas ao excepcional traballo dos nosos avogados. E aguantamos tamén porque estabamos lexitimados polas urnas."O urbanismo en Ourense era unha feira sen control e sen expectativa de que ninguén a controlase. E nese momento entramos nós"Como era o urbanismo en Ourense en 2007, cando chega ao Goberno?Pois como era en case todo o Estado, porque isto non só pasou en Ourense. E, de feito, Ourense non era dos lugares con maior dinamismo ou nos que se movía máis diñeiro, pero era dos menos fiscalizados. O urbanismo en Ourense era o produto dunha liberalización absoluta do solo. A lei de 1998 determinaba que todo o solo, per se, era urbanizable. Só a modificación da Lei do Solo feita por Zapatero obrigou a xustificar os usos do solo para a súa urbanización. A isto uniuse unha facilidade para conseguir créditos, cun interese que era case cero. Iso converteu o urbanismo nunha feira, desaparecendo o interese público, e ao final a burbulla estalou. En definitiva, era unha feira sen control e sen expectativa de que ninguén a controlase. E nese momento entramos nós e cortamos todo iso.Non se lles perdoou que establecesen eses controis?Nós, nada máis entrar, cortamos esa situación, contra a que xa levabamos batallando dende o 2003, na oposición. Todo isto, evidentemente, xerou unha grande irritación en moita xente e cando ti lles tocas algo que consideran que lles pertence, aínda que non o sexa, van con todo contra ti."Cando ti lles tocas algo que consideran que lles pertence, aínda que non o sexa, van con todo contra ti"Como está a querela contra Cabezas polo caso do 10%?O tema do 10% é unha querela que interpuxen eu nese momento porque sabía que isto ía volver ocorrer de inmediato e había que paralo e, ademais, porque legalmente estaba obrigada a facelo. A instrución, en mans do xuíz Leonardo Álvarez, foi moi lenta e acabou arquivándose. Nós recorremos e por outra querela que presentamos Álvarez tivo que apartarse da causa e a Audiencia reabriu o caso. Co fiscal xefe Florentino Delgado tamén ía moi lento o proceso, ata que a avogada Elena Díaz o denunciou por abuso de poder. Agora, sen Florentino Delgado na Fiscalía, cremos que si, que irá a xuízo, e aí xa non sei como sairán as cousas. Xa chegar ata aquí foi un esforzo titánico, unha milagre, o normal era que isto quedara bloqueado hai xa tempo."O que me dá unha certa tranquilidade é que agora todo o mundo ve como é [Jácome], como actúa, quen son os seus aliados, e vese que sempre tivemos razón sobre el"Como ve a política ourensá na actualidade, despois da chegada á Alcaldía de Pérez Jácome?Sempre digo que son a persoa que está menos molesta coa nova situación política en Ourense, e todo o mundo queda perplexo cando o digo. Refírome a que Jácome sempre foi así, xa sabíamos que estaba disposto a gobernar co PP de Baltar, que era de aí de onde viña. Nós sufrímolo durante anos, especialmente despois da actuación de Pilar de Lara contra Paco, e cada vez que Jácome dicía nos plenos unha barbaridade en vez de ser criticado era celebrado. O que me dá unha certa tranquilidade é que agora todo o mundo ve como é, como actúa, quen son os seus aliados, e vese que sempre tivemos razón sobre el.Nos seus plans está o regreso á política activa?Non che vou contestar a iso, porque é o que certa xente esperaría que contestase. Aínda non o sei, pero o que é seguro é que nas listas do PSdeG-PSOE para as próximas municipais vai haber xente moi válida e vaise conformar un equipo moi potente. Hai xa xente moi boa no grupo municipal, e ten que haber máis. E o mesmo digo sobre o BNG ou Ourense en Común. E hai que facelo moi ben, porque o traballo é moi duro.


Summary: "No principio foi o verso: Rosalía de Castro" mostra a través de obxectos, imaxes e documentos a vida e obra da poeta arredor do Vigo no que se publicou hai 150 anos Cantares Gallegos. A exposición, comisariada por Pepe Barro, estará aberta ate o 15 de agosto en Vigo.

Na sede da Fundación Barrié de Vigo, a poucas rúas de onde se publicou por vez primeira hai 150 anos Cantares Gallegos, a exposición "No principio foi o verso: Rosalía de Castro" ideada por Pepe Barro e promovida pola Fundación Rosalía de Castro, a Real Academia Galega, a Fundación Barrié e a Universidade de Vigo co patrocinio daXunta o Concello de Vigo, dá conta da vida e obra de Rosalía e descobre o Vigo no que hai 150 anos naceu o libro que se ía converter en abrente da nosa literatura contemporánea. Na imprenta de Juan Compañel, na Rúa Real, naceu en 1863 o libro que non só marcaría a nosa historia literaria senón que, cen anos despois, se ía converter na marca de nacencia do día máis sinalado da lingua e literatura galega, aquel 17 de maio que leva impreso e que Fernández del Riego escolleu para conmemorar o Día das Letras Galegas. O ambiente no que naceu e se publica o libro, as figuras que pairaron arredor del, desde o editor Juan Compañel, aos irmáns Alejandro e Eduardo Chao, ao mecenas José Ramón Fernández ou o propio Manuel Murguía acompañan neste percurso á verdadeira protagonista, á singular e extraordinaria autora Rosalía de Castro, da que se buscou a pouca pegada física que foi deixando. Pouca pegada porque de Rosalía, mália a súa poderosa presenza, a súa contemporáneidade e a súa relevancia, poucos sinais quedan. O esforzo de Pepe Barro e a equipa que elaborou a exposición por recompilar todos os obxectos, imaxes e documentos deixan á vista que non é Rosalía unha autora da que herdaramos todo aquilo que rodea tanto á vida como a construcción da obra.O esforzo de produción da mostra completa o imaxinario físico da autora, os obxectos que poden evocar a súa biografía. Da mesma maneira que aquela repetida imaxe familiar do casal formado por Rosalía e Murguía coa súa ampla descendencia ía ver como non prendería en novas xeracións, así as "cousas" que teñen a pegada directa da poeta son tamén escasas en exceso, o que se fai constar tamén na exposición ao pé, por exemplo, da única imaxe que se conserva da madurez. Na mostra recóllense documentos, fotografías, mobles ou obxectos ademais de audiovisuais que compoñen a máis ampla exposición arredor de Rosalía de Castro.


Summary: Do 24 ao 27 de abril Carballo acolle o 'Carballo Interplay', o primeiro festival de webseries do Estado. Falamos con Sonia Méndez, a súa directora, para procurar novas claves dun festival que tamén lle dará entrada ao lúdico e á reflexión. "Queremos crear un caldo de cultivo festivaleiro".

-Falta pouco máis dun mes para a celebración do festival. Comezas a notar, como directora, a presión? -Non é presión exactamente, pero agora si é certo que se acelera o ritmo de traballo. -Como inflúe, na propia concepción do evento, o feito de ser o primeiro festival de webseries do Estado? -Non inflúe tanto iso como que sexa a primeira edición, onde se marca o tipo de festival que queres ser e que liña queres seguir. Dende o principio dixemos que queriamos un festival no que non só se poidan ver e premiar webseries, senón no que tamén haxa outro tipo de actividades, tamén lúdicas, de modo que se poida falar de webseries escoitando a un dj e tomando unha caña. Queremos xerar un caldo de cultivo festivaleiro. -O 12 de marzo presentastes o Carballo Interplay na Escola de Imaxe e Son en Vigo. Tedes pensado presentalo en máis escolas. Por que? -Algunhas das actividades están pensadas non só para profesionais senón para alumnos de escolas ou xente que estea interesada no audiovisual. De aí, a idea de presentar o festival nas escolas. -O Carballo Interplay contará cun amplo programa de actividades paralelas que estades a desvelar aos poucos. Que nos podes adiantar? -Haberá unha master class de "branded contend", un novo modelo publicitario, que impartirá Roger Casas Alatriste, da produtora El Cañonazo Transmedia. É moi interesante esta master class porque o "branded contend" achéganos a unha maneira de buscar financiamento para os traballos audiovisuais. -E non é a única sesión na que se reflexionará sobre esa materia pendente que é o modelo de financiamento das webseries… -Julio Garma, un dos creadores da serie Freaklances, presentará o Freaklances Projetc, un proxecto de distribución e produción de webseries. É a primeira iniciativa que existe para a distribución de webseries, e resulta interesante para buscar financiamento pois é unha empresa que distribúe e saca rendemento económico de webseries. -A falta de financiamento é, de feito, un dos principais problemas das webseries… -Até o de agora, facer rendíbel unha webserie é complicado, por non dicir imposible. As plataformas que che facilitan algún tipo de beneficio non son suficientes. Esta limitación económica fai que as webseries teñan que suplir a falta de cartos e medios con imaxinación. Hoxe en día nin sequera a xente está pagando por ver películas. O modelo está cambiando e temos que ver como nos adaptamos e como seguimos producindo, buscando novas formas de financiamento. Cobrar por visualización en internet está descartado, porque, en primeiro lugar, é imposible controlar o pirateo. Como modelo de financiamento está o crowdfunding, pero non é suficiente. Hai que buscar outros modelos. Eu non teño a resposta, por iso facemos esta master class e esta mesa redonda para procurar conseguir respostas. Outra cuestión aberta, que se abordará no Carballo Interplay, son os cambios que en internet se producen nas narrativas audiovisuais… -As webseries e non só, senón tamén a videoarte e outros proxectos transmedia, abren novos camiños narrativos. Todo isto está pasando e, ás veces, cando as cousas están pasando, a reflexión é posterior. Estamos nunha especie de "voráxine" dixital. Mestúranse xéneros, diferentes duracións… Non existen definicións. No Carballo Interplay, imos ter unha mesa redonda sobre novas narrativas para ver se podemos definir un pouco o que está pasando ou polo contrario concluímos que o que está pasando, está pasando, e non se pode definir ou teorizar sobre isto. Sempre dicimos que o que ten internet é a liberdade creativa, o feito de que non haxa ningunha limitación. -En que vai consistir esta mesa redonda? -Estará aberta a todo o público. Contará con David Sainz e Teresa Segura, os padriños do festival, director e produtora da serie Malviviendo, e tamén con Felipe G. Gil, un director que leva anos investigando e practicando ao redor da cultura do remix e de narrativas audiovisuais diferentes, e mais con Lidia Fraga, membra do xurado, guionista e experta na creación de ficción en diferentes plataformas. A mesa estará moderada por María Yáñez. -No Carballo Interplay, ademais da exhibición, hai unha parte de reflexión importante… -Vai haber proxección de webseries o xoves, o venres e o sábado, no auditorio do Pazo da Cultura de Carballo, mais polas mañás haberá tamén actividades no Fórum da vila, que é onde vai estar o punto de información e a sede do festival. Para nós sería importante que se xerase un debate sobre novos modelos narrativos, cara a onde vai internet, como buscar financiamento para estes produtos… Será un festival non só para ver webseries, senón que tamén haberá actividades lúdicas e tamén educativas. Que podes adiantar das actividades lúdicas? Tanto o venres como o sábado vai haber concertos despois das sesións de proxección. E o sábado, despois da entrega dos premios, estarán os Unicornibot como cabeza de cartel. Pola mañás teremos todo o tempo funcionando o Fórum con actividades. Despois das actividades, o venres e o sábado, vai haber sesión vermú. Todos os días haberá moitas cousas que facer. -Como vai a recepción de webseries? -Agora mesmo estamos case en 90 webseries. A selección vai estar potente. Non seleccionaremos moitas webseries, pero si faremos unha selección interesante para que a xente poida ver de todo, para que teñan coñecemento de que existen este tipo de series en internet e cheguen á casa e se animen a velas enteiras. -Que predomina nas webseries que vos van chegando? -Hai thriller, ciencia ficción, terror… pero o que máis predomina, como xénero, é a comedia. -Que che sorprende do que vas vendo? -Sorpréndeme a variedade e ver tamén que xente moi nova está a coller a cámara e os colegas para facer unha webserie. Ao mellor non teñen toda a calidade de produción audiovisual, pero paréceme moi entrañable que se poñan a facer este que é un exercicio audiovisual e de narrativa. Aínda que se repiten certos formatos ou temáticas, hai unha procura do orixinal e do diferente. -De que lugares vos están chegando webseries? -De todas as partes de España. Mesmo contactaron con nós persoas con webseries en Sudamérica e Estados Unidos, mais nesta primeira edición o festival é de ámbito estatal. Esperamos que o festival se consolide para que poida chegar a ser internacional.


Summary: Os Vingadores unificarán forzas para acabar con Thanos e restaurar a orde do universo.

No portentoso final de Infinity War, Thanos deixara todo o universo reducido á metade após utilizar a manopla das xemas do infinito. Desde aquela o devezo por ver a desenlace desta traxedia de tinguiduras shakesperianas rivalizaba co retorno da derradeira tempada de Xogo de Tronos. Os irmáns Russo tiñan a ardua tarefa de deixar o pavillón ben alto sen defraudar á trullada de fans. E non defraudaron... Claro que contar cun presuposto de 350 millóns de dólares (o máis caro até a data nos filmes da Marvel) axuda bastante... Dunha forma conceptual moi ben fiada e cun ton crepuscular ao estilo Logan, o bo de Clint Barton/Ollo de Falcón descubre o que acaba de acontecer da peor maneira posíbel: perdendo a súa familia. Comezamos mal. O resto de Vingadores tamén están de capa caída. Perderon a moitos seres queridos e a moitos compañeiros e compañeiras de fatigas e non levantan cabeza. O cheiro a pesimismo é insoportábel. Todo mal. De súpeto aparece unha tipa loura cuns poderes abraiantes: a Capitá Marvel (co seu propio spin off aínda en carteleira). Pouco tardan en convencela para ir por Thanos, que anda exiliado nun afastado planeta en modo eremita, para desfacer a desfeita do xenocidio equilibra universos. Pero como a peli ten que durar tres horas pois xa intuímos que non o van conseguir... Todo semella perdido até que descobren unha posíbel solución a través das viaxes no tempo con tecnoloxía cuántica. Vaites! como non se lles ocorrera antes algo tan "sinxelo"?! En fin, hai que querelos porque a intención é boa e ten as súas recompensas así que mellor non cuestionarse demasiado as cousas e deixarse levar polas bondades deste Regreso ao futuro con personaxes da Marvel. Puro entretemento para fans (e non fans tamén) que supera o récord de super heroes e super heroínas por metro cadrado que posuía a súa predecesora... E por riba todos e todas coa súa pertinente cota de pantalla e con suficientes momentos para lucir as súas respectivas dotes interpretativas. Agora se vai entendendo mellor o das tres horas de duración, non si? Tres horas en absoluto pesadas grazas a unha combinación de elementos que funcionan coma un reloxo: emotividade latente durante toda a metraxe, acción trepidante, viaxes no tempo, moreas de conexións e chiscadelas cos filmes precedentes, subtramas ben tecidas, despedidas sentidas (e outras non tanto), efectos especiais a esgalla e uns momentos de fina comedia estratexicamente distribuídos ao longo do filme. Atención o que acontece con Hulk e Thor. Puro esmendrelle. Malia non superar Infinity War, si que sabe xogar moi ben as súas cartas nesta digna desenlace que contenta a (case) todo o mundo e cumpre coas expectativas. Pero se pensades que Vingadores: Endgame é o final dos Vingadores e dos filmes da Marvel andades máis perdidos que Wally no campo do Anxo Carro. Simplemente supón a antesala do fin da fase 3 da franquía dos filmes do Universo Marvel que rematará nun par de meses coa estrea de Spider-Man: Lonxe da casa dando o pistoletazo de saída á cuarta fase. Porque... que sentido ten que a todopoderosa Disney (propietaria de Marvel Studios) pare a máquina de facer diñeiro cando está a pleno rendemento? Vingadores (EUA 2019, 181 min.) Dirección: Anthony Russo e Joe Russo Guión: Christopher Markus e Stephen McFeely Fotografía: Trent Opaloch Música: Alan Silvestri Elenco: Robert Downey Jr., Chris Evans, Chris Hemsworth, Scarlett Johansson, Mark Ruffalo, Jeremy Renner, Josh Brolin, Brie Larson, Paul Rudd, Karen Gillan, Dave Bautista, Jon Favreau, Bradley Cooper, Gwyneth Paltrow


Summary: Un estudo oficial vinculado ás empresas do país xa amosa que en 2018 a produción de enerxía eólica era considerada coma un dos sectores máis dinámicos dentro da economía galega.

Con algunhas empresas dando un paso máis ao programar o desembarco dos muíños no litoral galego e numerosos proxectos en terra en distintas fases de tramitación, o da enerxía eólica semella un investimento seguro. Ás multinacionais, e mesmo a firmas galegas, pouco lles está a importar a ampla contestación social. É agora cando se coñece a gran eclosión de proxectos para enerxías renovábeis en Galiza -que a cidadanía non considera inocuos- pero o certo é que este sector leva facéndose forte anos, como xa sucedeu no pasado coa electricidade que se produce nos encoros esparexidos por todo o país. O último informe Ardán publicado, un estudo de todo o tecido empresarial galego elaborado por expertas e expertos da Zona Franca de Vigo, indica que un dos sectores máis "dinámicos" para a economía do país é a "produción de enerxía eólica", xunto co téxtil ou as residencias de maiores, por nomear só algúns exemplos máis. Tanto é así que esas cifras, que aínda apuntan a 2018 porque estes informes levan un período longo de investigación, comparación e elaboración, revelan xa un crecemento imparábel. O ámbito industrial -segundo concellos, veciñanza e entidades ecoloxistas con moita afección ao patrimonio natural e pouco retorno económico e laboral- creceu un 32,81% en 2018 con respecto ao ano anterior. E a dinámica segue o mesmo ascenso como proba o interese de tantas empresas por facerse cos seus propios polígonos para aproveitar o vento. No documento aparecen até oito sociedades eólicas no apartado de "empresas gacela", aquelas que teñen un crecemento rápido ademais de asumir máis riscos que a competencia, entre outras particularidades se ben non sempre se seguen todos os criterios estipulados polo Ardán. Ascensos moi pronunciados Enerxías Ambientais de Somozas tivo uns ingresos de explotación por enriba dos cinco millóns de euros nun ano e Engasa Eólica sumou 7.566.865 euros. O Parque Eólico da Capelada conseguiu mellorar en máis dun 30% o seu volume económico en 2018 chegando aos 4.529.000 euros, e nin tan sequera se dispararan como agora os prezos da luz. Tamén no Vicedo se experimentou un ascenso dun 38% na conta de resultados e no polígono de aeroxeradores de San Andrés ingresaron 5.526.000 euros. Mesmo aparecen eólicas na listaxe de "empresas xeradoras de riqueza", entendidas como tales aquelas firmas que deixan unha boa suma económica entre o accionariado e, supostamente, tamén habería bos resultados para as administracións públicas pola vía dos impostos. No cómputo global, 49 negocios foron quen de ter uns ingresos de explotación por enriba dos 309 millóns de euros cunha rendibilidade económica superior ao 10% e financeira abeirando o 17%.


Summary: A Coordenadora nacional aprobou unha folla de rota que culminará coa convocatoria dunha Conferencia política na que a militancia decida con que aliad@s concorrerán ás eleccións do Parlamento europeo.

Segundo recolle a axencia de noticias, Europa Press, será a militancia de Anova quen decida --previsibelmente a comezos do vindeiro ano-- con que formacións concorrerán ás eleccións europeas. Así o decidiu a Coordenadora nacional, o máximo órgano entre asembleas, na xuntanza decorrida o pasado sábado 14 de decembro. A fórmula de concorrencia ás eleccións ao Parlamento europeu pola que se inclina neste momento Anova é a dunha "fronte ampla non excluínte", isto é, unha coligación basicamente con Izquierda Unida. Dar o aval a esa alianza cunha forza política de ámbito estatal, que en teoría aspiraría a encabezar a candidatura, é o que terá que decidir a militancia da formación liderada por Beiras. A proposta de "fronte ampla non excluínte" non ten atopado apoios entre as formacións do soberanismo de esquerdas de Galiza, Euskadi e Catalunya. Anova dirixiu recentemente un convite ao BNG para manter unha nova conversa sobre un eventual acordo eleitoral. A formación frentista mostrou a súa disposición a falar, mais ao tempo deixou claro que en nengún momento contempla o acordo con forzas políticas que teñen o seu centro de decisión en Madrid. A proposta de "fronte ampla non excluínte" non ten atopado apoios entre as formacións do soberanismo de esquerdas de Galiza, Euskadi e Catalunya. A militancia de Anova terá que tomar a súa decisión cando aínda están abertas as feridas no seo de AGE pola xestión do asunto David Calviño-Carme Iglesias Sueiro, a polémica producida arredor do escano de Ourense após a decisión de aquel de abandonar o Parlamento e de esta de asumir a acta contra o criterio quer das direccións de EU quer de Anova. A folla de rota acordada pola Coordenadora nacional de Anova inclúe tamén un proceso de debate do que resultará a aprobación dun programa base, para alén do modelo de coligación, para o que prevén convocar unha Conferencia política a finais do vindeiro mes de xaneiro.