Summary: Este venres é o aniversario da matanza de Colniza, na que paramilitares acabaron coa vida de nove sem terra. O PSdeG-PSOE presentou unha pregunta parlamentaria -que debería ter sido respondida hoxe- sobre o desembarco en Vigo de madeira relacionada con estes feitos. O aprazamanto "cheira a queimado" para os socialistas

Este venres é o primeiro aniversario da matanza de Colniza, no Brasil. O 20 de abril do pasado ano nove campesiños sen terra foron asasinados por grupos paramilitares ao servizo de terratenentes, que dispararon de forma indiscriminada contra a poboación. Hai un mes o PSdeG-PSOE presentou unha pregunta parlamentaria sobre as denuncias realizadas por Greenpeace sobre a suposta chega a Galicia de madeira procedente de talas ilegais e relacionada con eses feitos. A organización ecoloxista detectou que a finais de 2017 cando menos un barco cargou en Paranagua (Brasil) e con destino ao porto de Vigo madeira cortada no lugar da matanza pola empresa á que se responsabiliza dos asasinatos (Madeiras Cedroarana). Para Vilán, a decisión do Goberno galego "cheira a queimado", insinuando que o aprazamento buscaría evitar a coincidencia co aniversario dos asasinatos A pregunta do Grupo Socialista para a súa resposta oral na Comisión de Medio Ambiente interrogaba á Xunta sobre os controis aos que o Goberno galego somete ás empresas importadoras de madeira para ter a seguridade de que non están a chegar a Galicia produtos ilegais ou procedentes de actos violentos, como é este caso. Estaba previsto que a pregunta fose respondida este xoves, na véspera do aniversario da matanza. De feito, figuraba en sétimo lugar na orde do día. Porén, a cuestión foi adiada ata a vindeira sesión, dentro de dúas semanas. Para a portavoz de Medio Ambiente do Grupo Socialista, Patricia Vilán, a decisión do Goberno galego "cheira a queimado", insinuando que o aprazamento buscaría evitar a coincidencia co aniversario dos asasinatos. Vilán subliñou que a presenza de Fernández-Couto non era imprescindible e que a resposta podía ter sido ofrecida por calquera outro representante da Consellería A razón do adiamento foi a incomparecencia de Tomás Fernández-Couto, director xeral de Ordenación Forestal, que non podía estar presente este xoves na Comisión. Con todo, Patricia Vilán subliñou que a presenza de Fernández-Couto non era imprescindible e que a resposta podía ter sido ofrecida por calquera outro representante da Consellería pois "o goberno é colexiado e solidario para dar resposta ás iniciativas parlamentarias". Comercio ilícito de madeira Greenpeace denuncia que a Xunta non está facendo "nada" por "investigar o caso e deter este comercio ilícito". "A Xunta ten a responsabilidade legal de controlar que as empresas importadoras que operan no seu territorio cumpran os requirimentos para evitar este comercio perseguido pola lei. Pero o certo é que iso non está a pasar", asegura. Hai un mes a Autoridade Portuaria de Vigo negou que o porto recibira madeira ao longo do pasado ano e afirma que "hai moito tempo que os peiraos olívicos non importan esta mercadoría". Porén, Greenpeace reiterou a súa denuncia, difundindo unha copia do permiso de embarque dun contedor de madeira dende o porto de Paranagua (Brasil) con destino ao porto de Vigo. Segundo fontes de Greenpeace, o axente internacional que realizou a operación comercial con destino ao porto de Vigo é a empresa Global Gold Forest Lda (GWP), representada en España por Atlantic Timber Agency -membro da Asociación Española de Industria e Comercio da Madeira (AEIM)-, ambas con sede no mesmo enderezo postal de Marín. Greenpeace difundiu unha copia do permiso de embarque dun contedor de madeira dende o porto de Paranagua (Brasil) con destino ao porto de Vigo O PSdeG-PSOE preguntaba neste senso se "ten comprobado o Goberno que as empresas importadoras de madeira dispoñen dun procedemento interno para analizar e minimizar os riscos de comerciar con madeira de orixe ilegal?", "cantos controis a estas empresas ten feito o Goberno dende o ano 2009 ata o día de hoxe?" ou "cantos expedientes abriu o Goberno e cantas medidas correctoras impuxo dende o ano 2009 ata o día de hoxe", en virtude do Regulamento (EU) 995/2010, do Parlamento e do Consello, polo que se establecen as obrigas dos axentes que comercializan madeira e os seus produtos. Greenpeace afirma que o 30% da madeira que se comercializa no mundo procede de talas ilegais e que "Galicia está sendo unha das vías de entrada na Unión Europea". A organización sinala especialmente a actividade da empresa López Pigueiras S.A., de Viveiro, que foi denunciada varias veces nos últimos anos como responsable da importación de madeira de ipé procedente da fraude no sistema de control brasileiro, aparecendo en informes internacionais como o principal importador de madeira ilegal no Estado Español.


Summary: Roberto Rivas, bombeiro multado por "alterar a orde pública", declárase culpable por negarse a colaborar nun desaloxo pero nega que incitase a nada e rexeita continuar cun proceso que cre "inxusto, covarse e hipócrita". Insiste en que os atestados policiais foron "dirixidos" e abre unha campaña para que a cidadanía axude no pago da súa multa e das do resto de persoas sancionadas.

Rodeado por compañeiros do corpo de bombeiros e activistas de Stop Desafiuzamentos, Roberto Rivas, sancionado por "alteración da orde pública" tras negarse a colaborar no desaloxo de Aurelia Rey na Coruña, expresou este xoves a súa "repulsa" pola sentenza xudicial que avala a multa e rexeita o seu recurso contra a infracción que lle atribuíu a Subdelegación do Goberno. Ante os mesmos xulgados onde tivo lugar a vista na que se reafirmou esta sanción, asegurou que a "acata" pero que non comparte a opinión da maxistrada e o discorrer dun proceso que considera "unha covardía e hipocrisía desde o comezo e ata o final". "Ninguén se atreveu a sancionarme polo que fixen; déronlle a volta para multarme por incitar á violencia, algo que non ocorreu" "Péchase un círculo no que ninguén se atreveu a sancionarme polo que fixen porque o único que intentei expresar coa miña acción foi que os bombeiros non deben colaborar nos desafiuzamentos; o que fixeron foi darlle a volta e sancionarme por alteración das masas e incitar á violencia e a altercados públicos", asegurou Roberto Rivas, que considera "indignante" un proceso xudicial no que se intentou "defender con argumentos, imaxes e testemuñas". "Non fomos quen de que a xuíza amosase algo de empatía ou de que as leis nos desen a razón", engadiu, polo que advirte que non cre no proceso e que non seguirá adiante con el. "Non vou recorrer; son culpable de non participar nun desaloxo e acatarei a condena dun xuíz ou de calquera organismo que me sancione por iso, pero son totalmente inocente de incitar a ninguén a nada e moito menos á violencia", reafirmou. Rivas foi moi duro coa sentenza e insistiu en que o seu xesto -negarse a cotar a cadea que impedía o paso da comisión xudicial á vivenda e erguer un cartel de Stop Desafiuzamentos- só "pretendía expresar que os bombeiros non debemos realizar eses labores". "Non son quen de defenderme nesta xustiza que viviemos hoxe", insistiu tras lembrar que dos mesmos xulgados ante as que fixo as declaracións "moitos políticos saen impunes e sorrintes, mentres outra xente, activistas ou eu mesmo sufrimos unha represión diaria". "Alguén nos sinala co dedo e nos culpabiliza mentres asistimos á covardía de xuíces que acatan atestados policiais sen rigor nin contemplación ningunha", manifestou ante varios medios. Roberto Rivas acusou os xuíces de "acatar atestados policiais sen rigor" e insiste en que os informes dos axentes "están dirixidos" Porque Roberto Rivas insiste en que os atestados policiais "están dirixidos". "Non me cabe ningunha dúbida", asegurou quen recoñeceu ter "recapacitado moito" logo de comprobar como o segundo informe, escrito mes e pico despois, rectificaba o primeiro acusándoo de alterar as masas, un aspecto que no caso do deputado do BNG Francisco Jorquera foi duramente criticado por outra maxistrado, que absolveu o político e acusou os axentes de mudar a súa versión para inculpalo. "Cheguei a pensar que igual a miña reacción si provocara unha reacción violenta, pero non foi así porque o que aquí se obvia é que logo de marchar nós, pasou case unha hora na que a xente ficou na rúa pacificamente; foi cando voleu outra dotación de bombeiros que colaborou cortando a cadea cando a xente se alterou. A xuíza óbviao e non fala da realidade do que alí aconteceu", engadiu. O bombeiro advirte que a xuíza "obvia" que a xente "se alterou" unha hora despois de marchar el ao colaborar outro compañeiro no desaloxo "Non preciso de ningún xulgado, xuíz nin tribunal que acredite a miña inocencia. Durmo tranquilo e teño a conciencia tranquila porque non incitei á violencia e non son culpable do que se me sanciona; a sociedade xa xulgou e ten convencemento do que pasou", reafirmou Rivas, que considera todo "bastante inxusto". Ademais, quixo agradecer "todo o apoio recibido" dos seus compañeiros, dos movementos sociais e da cidadanía e anunciou que na web de Stop Desafiuzamentos e a través dunha conta da banca ética Fiare habilitouse xa unha conta para que a xente poida colaborar no pagamento das multas, pero "non só na dun bombeiro, senón nas que recibiron todas as persoas que foron sancionados nese día inxustamente e que teñen que facer fronte ás sancións". Stop Desafiuzamentos abre unha campaña para que a cidadanía colabore no pago das multas ao bombeiro e a outros activistas sancionados "Desde aquí fago un chamamento a que se colabore, pero con todos e a través de pequenas achegas que non supoñan un grande esforzo", finalizou Rivas entre aplausos e logo de lembrar que "o que realmente incita á violencia son os desafiuzamentos en si mesmos". "Iso si que altera a sociedade e non calquera tipo de acción individual ou colectiva que se faga para defender os que van botar das súas casas", rematou entre o apoio do colectivo coruñés contra os desaloxos, cuxo voceiro, Héctor Tejón, asegurou que "a única alteración das masas é a infamia de botar a xente á rúa".


Summary: A CUP rexeitou apoialo en segunda volta como president mais, din, "é un non tranquilo" e non "enrocado".

Artur Mas non foi eleito president tampouco en segunda volta. Esta quinta feira (12 de novembro) o Parlament de Catalunya debateu de novo a súa investidura como president e, máis unha vez, as 10 persoas que integran o grupo parlamentar da CUP rexeitárono. A votación resolveuse con 62 Sí (JxSí) e 73 Non (CUP-PSC-PP-C's). Embora o líder de Convergència lanzou unha nova oferta, baseada nun Govern coral --con tres vicepresidencias-- e mesmo unha moción de confianza á que se sometería en xullo, o portavoz da CUP, Antonio Baños, explicou que candidatura de unidade popular non o apoia. "Valoramos que vostede se está a mover", sinalou desde a tribuna, mais "a oferta que fixo é insuficiente. Agardamos novos movementos". Así explicou Baños o non "tranquilo" da súa formación. CUP: "Valoramos que vostede se está a mover, agardamos novos movementos" Malia a todo e perante as voces que falan dun suposto adianto eleitoral se Artur Mas non consegue a presidencia, desde a CUP rexeitan esa posibilidade por "reaccionaria". Neste senso, aseguran que continuarán adiante coas negociacións "todo o tempo" que for preciso até chegaren a un "acordo sólido" con Junts pel Sí. "Seremos os derradeiros en erguernos da mesa", asegurou Baños. Trátase da primeira vez na historia catalá na que a presidencia da Generalitat non prospera na segunda votación. Perante o que consideran é unha situación bloqueada desde Junts pel Sí, instan a que se resolva "en poucos días". Pola súa banda, a presidenta do Parlament, Carme Forcadell, avanzou que abrirá unha nova rolda de contactos á fin de procurar un novo candidato. Documento A Candidatura d'Unitat Popular fixo público un documento titulat I ara què? Fil a l'agulla no cal explica a súa postura e as propostas nas negociacións con Junts pel Si. A publicació, da cal se fará unha tiraxe de 50.000 exemplares,, reitera a posición que a formación xa defnedía na campaña eleitoral: "Independència, pobresa zero, prou corrupció".


Summary: O 7 de febreiro celebrarase en Compostela a primeira xornada de formación de The Net Room, ao que poderán asistir un máximo de 40 persoas interesadas en especializarse en Marketing Low Cost. O primeiro experto convidado será Pedro Serrahima, director xeral de Pepephone, operadora telefónica virtual.

The Net Room é un evento de formación, que a partir do mes que vén se desenvolverá de forma periódica en Compostela, ofrecendo unha ensinanza especializada en marketing online, novos modelos de negocio e outros aspectos relacionados coas novas tecnoloxías. O primeiro evento realizarase o 7 de febreiro e contará coa presenza de Pedro Serrahima, fundador e director xeral de Pepephone, operadora telefónica virtual de rápido crecemento nos últimos anos, que ofrecerá claves sobre marketing low cost. Hai 40 prazas para as persoas interesadas en participar no curso, cun custe de 25 euros. Unha das particularidades de The Net Room é que emprega o formato de Room Learning, concentrando as sesións nun só día e nun espazo único, o Hotel Moure, situado na zona vella da cidade. Ademais das charlas impartidas por Serrahima e outros expertos, os participantes poderán realizar consultas personalizadas, en forma de asesoramento express. Ademais, haberá showrooms, instaladas nos propios cuartos do hotel, no que as empresas e iniciativas que o desexen poderán realizar presentacións. The Net Room é unha iniciativa de Laura Camino e María Mosquera, dúas xornalistas novas especializadas en redes sociais, entornos dixitais e comunicación online, con quen falamos. "The Net Room vai dirixido a todas esas persoas que precisen dunha actualización continua en contidos e conceptos e queiran facelo dunha forma innovadora, específica e produtiva" A que tipo de público vai dirixido The Net Room? Moitas áreas profesionais, se non todas, sufriron grandes cambios, e seguen facéndoo día a día, cos constantes avances en novas tecnoloxías, dixitalización e universo online. Algunhas mudaron completamente os seus formulamentos e rutinas de traballo, outras atoparon nas novas ferramentas un complemento perfecto para axilizar as tarefas diarias ou diminuír custes, como ocorre coa área do personal branding ou o marketing online, e mesmo temos unhas cantas que case acaban de nacer, como é todo o universo de métricas. O mercado laboral non esixe grandes expertos globais, senón especialistas en áreas moi concretas. The Net Room vai dirixido a todas esas persoas que precisen dunha actualización continua en contidos e conceptos e queiran facelo dunha forma innovadora, específica e produtiva con cada un dos temas abordados nas diferentes sesións. A primeira delas, o 7 de febreiro, apunta a perfís tan dispares como emprendedores de grandes e medianas compañías, ate pequenos proxectos empresariais, pasando por aquelas persoas que estean buscando vender o seu produto/servizo ou traballar a súa marca persoal en redes sociais e web ou simplemente optimizar o seu blog. Baixo o epígrafe de Marketing Low Cost, coñecerán tanto as claves da exitosa traxectoria levada a cabo pola pequena-gran Pepephone, da man do seu director xeral Pedro Serrahima; como as ferramentas necesarias, a nivel usuario, para poñer en marcha unha estratexia low cost (de marca, produto ou servizo), gracias á nosa experta en marketing online María Mosquera. Que destacaríades de Pedro Serrahima? Se hai algo que destaca de Pedro Serrahima, ademais de ser o empresario máis infuínte do ano 2013 na área de operadores de telecomunicacións, segundo El Economista, é dende logo a filosofía que tan brillantemente aplicou á xestión de Pepephone. Unha operadora virtual que, cos mesmos 12 empregados de hai 7 anos, consegue competir hoxe coas grandes do país, e facelo cunha estratexia tan sinxela como ser normais e fuxir de trucos para captar clientes ou facelos permanecer a base de agasallos. Os propios clientes son os seus mellores prescriptores. É o trunfo do boca a boca levado á esfera dixital. E un éxito rotundo en marketing low cost, desde logo. Lonxe de ser un directivo de altos despachos, Serrahima é un profesional cos pés no chan, transparente e dende logo moi xeneroso. Non é unha persoa moi dada a conferencias nin aparicións en medios, así que poder contar con el para a estrea de The Net Room é un auténtico privilexio. "O que ocorre con todas estas temáticas é que existen apartados moi concretos e conceptos moi específicos que nos grandes eventos se tratan de forma superficial ou se perden nun mar de contidos" Segue faltando formación sobre estas temáticas (redes sociais, novas fórmulas de negocio...)? Son temas que se nomean moito, pero falta afondar neles? Efectivamente. Cada vez son máis os eventos relacionados coas novas tendencias aplicadas ao mundo das redes sociais, e o certo é que é unha ledicia ver tanto as iniciativas que se poñen en marcha como o interese do público por formar parte delas. O que ocorre con todas estas temáticas é que existen apartados moi concretos e conceptos moi específicos que precisan ser explicados en profundidade, como é o caso do ROI (retorno do investimento) ou o e-mail marketing, por exemplo, que nos grandes eventos se tratan de forma superficial ou se perden nun mar de contidos. Seguindo esa tendencia do mercado de buscar a especialización profesional, The Net Room nace tamén con vocación de especialización e actualización, xa que trata en cada unha das sesións conceptos moi concretos. Nesta primeira, as claves da estratexia de marketing low cost e as súas ferramentas, analizadas ao detalle. Que importancia ten o espazo en The Net Room? Que vantaxes achega o feito de que as actividades se realicen no hotel e que os convidados estean dispoñibles alí? O Room Learning pretende crear unha atmosfera máis próxima, máis íntima, lonxe de escenarios e butacas, de ti a ti. Alumnos e profesor están ao mesmo nivel, facilitando preguntas e comentarios. Elixindo un hotel como emprazamento tamén buscamos que a formación sexa parte dunha experiencia diferente e máis atractiva na que tamén se inclúe unha parte de Asesoramento Express, unha oportunidade única de consultarlles dúbidas concretas aos expertos cara a cara. Por último, queremos que The Net Room sexa un espazo no que os asistentes poidan entrar en contacto con outros profesionais, por iso ofreceremos un aperitivo e propiciaremos o networking como final da xornada. "O Room Learning pretende crear unha atmosfera máis próxima, máis íntima, lonxe de escenarios e butacas, de ti a ti. Alumnos e profesor están ao mesmo nivel, facilitando preguntas e comentarios" Como serán os showrooms que propoñedes con marcas mecenas? Ofrecémoslles aos mecenas que aluguen unha habitación para que a personalicen como queiran, para expoñer os seus produtos. Os asistentes do evento poderán visitalas para informarse e ver as propostas das marcas ao longo da tarde. É un formato moi orixinal e directo para facer Marketing Low Cost. Que tipo de temáticas vos interesaría tratar nas seguintes sesións de The Net Room? Nas próximas sesións intentaremos traer a expertos en áreas trending e en campos de traballo moi específico. Segundo as peticións que xa nos está a facer a xente, poderían ser en sectores específicos como a gastronomía ou o turismo, especialidades como o ROI (retorno do investimento) nas diferentes ramas do marketing ou novidades en software, novas tecnoloxías, videoxogos... Buscaremos ofrecer formación que non exista da man de profesionais que xa estean traballando sobre o terreo. Estamos abertas a suxestións, non temos aínda todas as sesións pechadas.


Summary: O Concello de Castrelo de Val quedou oficialmente expulsado da iniciativa, da que xa se desmarcara hai uns días, despois de meses de críticas polo gasto excesivo nunhas actuacións de promoción do sur da provincia de Ourense que non ofrecían resultados visibles.

Máis de tres anos despois da súa posta en marcha, e despois de ter gastado máis de 2,5 millóns de euros, o plan de competitividade turística Puertas de Galicia segue dando que falar. Foron varias as ocasións en que o plan, destinado a promocionar Castrelo do Val, Cualedro, A Gudiña, Laza, A Mezquita, Monterrei, Oímbra, Riós, Verín, Viana do Bolo, Vilardevós e Vilariño de Conso, foi criticado polo seu excesivo custe en relación cos resultados e beneficios reais que lles reportaba aos concellos participantes, e estas críticas foron máis claras en Castrelo de Val que en ningunha outra localidade. Agora, este concello vén de ser expulsado oficialmente do consorcio que promove esta iniciativa, aínda que o seu alcalde, Vicente Gómez (PSdeG-PSOE), xa se desmarcara definitivamente do proxecto hai uns días. Gómez finalizou a súa relación con Puertas de Galicia denunciando unha vez máis que as actuacións do plan "non se ven reflectidas no concello" e cualificando o proxecto no seu conxunto de "só fume". Ademais, Gómez criticou que "non contaban co Concello de Castrelo para nada. A nosa opinión non se tiña en conta nas xuntazas" e descartou que o seu abandono se debera a cuestións políticas, tendo en conta que se trataba do único concello gobernado polo PSdeG-PSOE. A comisión de seguimento do proxecto, presidida polo alcalde de Verín, Juan Manuel Jiménez Morán, reclámalle o pago de cinco min euros que, din, Castrelo de Val se comprometera a achegar ao proxecto. Vicente Gómez xa anunciou que o seu concello non vai aboar esa cantidade que lle reclaman . Castrelo de Val incidiu en varias ocasións en que os concellos participantes descoñecían en que se estaban gastando os cartos. En total, o plan tivo un investimento inicial de 2,5 millóns de euros Castrelo de Val incidiu en varias ocasións en que os concellos participantes descoñecían en que se estaban gastando os cartos. En total, o plan tivo un investimento inicial de 2,5 millóns de euros (dos que se gastaron 290 mil euros en 2010, 744 mil en 2011, 786 mil en 2012 e 680 mil en 2013) e cada unha das tres administracións promotoras da iniciativa (Xunta, Turespaña e concellos) achegarían un 33%. A Castrelo de Val correspondíanlle 14 mil euros divididos en catro anualidades. O proxecto incluía un centro BTT, o deseño de varias rutas en bicicleta, un centro de aventura en Laza, accións de mellora na Vía da Prata, a construción dun bosque máxico, ou a posta en marcha dun tren turístico entre Laza e Puebla de Sanabria. Porén, segundo denuncian varios alcaldes, varias destas actuacións non foron nin sequera iniciadas. Ademais, criticáronse varios dos gastos realizados, por exemplo, en elementos de merchandising, como cuncas de cerámica (11 mil euros), bolsas e libretas (21 mil euros), pendrives (21 mil euros) ou para a presenza en varias feiras turísticas, considerados "excesivos". Tamén se gastaron máis de 50 mil euros na edición de folletos, 21 mil no deseño e impresión de planos, 40 mil en guías en GPS, 92 mil nun plan de eficiencia comercializadora do destinos, 150 mil euros en novas sinalizacións, 49 mil nunhas Xornadas de enogastronomía ou 55 mil na Implantación dun distintivo de calidade.


Summary: A CIG presentou o "Informe de Condicións Salariais na Galiza", onde se analiza a situación dos salarios e a situación laboral do persoal traballador no noso país entre 2009 e 2019. A central nacionalista demanda máis políticas públicas e a volta da negociación colectiva para reverter a situación.

Dentro das propostas que a CIG vén desenvolvendo na súa campaña para "unha saída galega xusta da crise", a central nacionalista presentou o último Informe de Condicións Salariais na Galiza, elaborado polo seu Gabinete de Economía. Neste documento, a través dun informe de rendas que emprega diferentes fontes como o Instituto Nacional de Estatística (INE) ou as enquisas de condicións de vida, apúntase que cada día que pasa hai máis sectores da clase traballadora galega que son pobres aínda que manteñen o emprego. "9 de cada 10 contratos son temporais e máis de medio millón de persoas (540.000), ou sexa 20% da poboación, están en risco de pobreza ou na pobreza severa", explica o secretario xeral da CIG, Paulo Carril. No informe asegúrase que 47,2% das familias galegas habitan ou viven en condicións insalubres "e chama a atención que 20% destas familias teñen como sustento fundamental os ingresos das mulleres", constata Carril. A enquisa do mercado de traballo e pensións nas fontes tributarias e o estudo que presenta achega unha información exhaustiva onde se constata que durante o último ano, comparado con 2009, os ingresos salariais aumentan 9,1% mais o IPC medrou 12,7%, polo tanto hai unha perda do poder adquisitivo de 3,7%. Deterioro por idade e nas mulleres A idade é outro indicador que marca de forma máis grave estas tendencias, segundo o informe. "Ser unha persoa nova na Galiza significa ser sinónimo de precariedade laboral e non só lle afecta o desemprego en maior medida senón a precarización e os salarios baixos", asegura Carril. No documento apúntase que até os 36 anos non se consegue o salario medio. No ano 2009 unha persoa menor de 18 anos que atopaba un traballo tiña uns ingresos en torno a 3.754 euros anuais e en 2019 ten 1.995, ou sexa un 54,20% menos. No caso das mulleres, en 2019 os ingresos medios están en 17.511 euros e nos homes en 22.038 euros, unha fenda salarial de 20,5% que no anterior ano estaba no 21,5%, esta aparente redución da fenda na última década ten que ver coa importancia que significa a maior perda de traballo entre os homes que entre as mulleres, a ocupación masculina descende un 9,7% e a feminina un 5% en dez anos. Tamén hai diferenza por actividades. "No sector da construción e a industria o emprego reduciuse un 39,5% e son ramas con salarios por riba da media e, polo tanto, hai caída", di Carril. Políticas públicas Para o secretario xeral da central nacionalista a principal reclamación é que "todas as políticas públicas deben camiñar na dignificación das condicións laborais" como a "necesaria urxencia da derrogación da reforma laboral, da reforma da negociación colectiva e das pensións para poder recuperar condicións de vida dignas". Por este motivo a CIG propón que o salario mínimo interprofesional (SMI), como recomenda a Carta Social Europea, sexa de 60% do salario medio interprofesional, e estea situado nos 1.150 euros. Ademais, a central nacionalista rexeita que se negocie o SMI no diálogo social."Máis que propaganda ten que haber decisións", sentenza Carril. Negociación colectiva Na presentación do informe, o secretario confederal de Negociación Colectiva, Francisco González Sío, presentou a situación dos convenios na Galiza. Segundo a CIG, cando en 2019 neste mes levarían 152 convenios negociados agora mesmo van 77. "O número de traballadores afectados eran 205.000 en 2019, mais este ano son 77.000, moito menos de 50%", asegura González Sío, "houbo unha prevalencia dos convenios de empresa con respecto á negociación sectorial", engade. Ademais deu a coñecer que, de media, na Galiza fanse catro horas máis e, no caso dos convenios de empresa, 8 horas máis que a media estatal.


Summary: Tres deputados da formación pasaron a noite no caixeiro no que leva semanas protestando un grupo de afectados polas preferentes. Xosé Manuel Beiras achegouse para amosarlles a súa solidariedade e denunciou que se a Xunta se desentende do problema "serán tamén delincuentes"

AGE defende levar os responsables das caixas pola vía penal porque será "a única maneira de que os responsables realmente respondan polo que fixeron" Tres deputados de AGE -Juan Manuel Fajardo, Consuelo Martínez e Eva Solla- pasaron a noite deste xoves no caixeiro de NGB en Gondomar no que dende hai semanas un grupo de afectados pola estafa das preferentes denuncia a súa situación. Previamente, Xosé Manuel Beiras achegárase até o lugar para coñecer de primeira man a situación a amosar o seu apoio as peersoas que realizan esta protesta en defensa dos aforros que teñen retidos na entidade. O voceiro de AGE anunciou que a formacion está a "artellar unha loxística" para defender o colectivo pola vía xudícial habida conta dos continuos obstáculos que se lles colocan os afectados polas preferentes e das novas dificultades no acceso á xustiza motivadas pola reforma de Gallardón. Beiras engadiu que non é xusto que "cada un de vos teña que defenderse por separado". AGE defende levar os responsables das caixas pola vía penal porque será "a única maneira de que os responsables realmente respondan polo que fixeron" aínda que é consciente de que "co aparello xurídico que está montado é difícil promover algo que poda ir adiante na vía penal". Beiras denunciou tamén a "falta de respeto" amosada polo presidente da Xunta, ante as protestas dos afectados no Parlamento ao que acusou de "pouco menos que rir" do que estaba sucedendo Beiras referiuse ademais a actitude do Goberno galego, a quen lle demandou que non se desentenda deste tema e ao que advertiu que de non facelo "tamén serán delincuentes". Beiras denunciou tamén a "falta de respeto" amosada polo presidente da Xunta, ante as protestas dos afectados no Parlamento ao que acusou de "pouco menos que rir" do que estaba sucedendo. Finalmente, o voceiro parlamentario de AGE lembrou o carácter de institucións de economía social das caixas: "Estaban para axudar á xente, ás pequenas empresas e as familias, pero non con fins de lucro, por iso había obra social". Máis información en Valminor.info


Summary: Cadrando co Consello de Ministros desta sexta, a Área Pública da CIG chamou á protesta

Centos de traballador@s públic@s concentráronse esta sexta ás portas dos seus centros de emprego para protestaren contra as políticas de redución salarial e de demantelamento do sector público que chegan parellas do paquete de recortes aprobado no Consello de Ministros de hoxe. Así as cousas, a chamada das federacións da Área Pública da CIG --Ensino, Saúde e Administración-- ouviuse en hospitais, edificios administrativos, centros de saúde, deputacións, concellos, universidades ou na Axencia Tributaria, ao tempo que unha comunicación ditada polo Ministerio de Interior prohibía a funcionari@s de prisións secundaren as mobilizacións. Remarcando que na función pública son moitos os soldos rebaixáronse desde xuño nun 20% e son moitos os que non chegan aos 1.000 euros, o sindicato nacionalista valorou como "especialmente preocupante" o panorama en que desenvolven a súa actividade est@s traballador@s. Sinalou a central cara a intención do Goberno español de "introducir as pensións nas administracións públicas", após recoñecer o propio Mariano Rajoy que a recuperación da paga de decembro que vén de ser suprimida se recuperará en 2015 e por aquela vía, non en metálico. Ao fío, o secretario nacional de CIG-Ensino, Anxo Louzao, considerou que se trata dunha medida que "beneficia, máis unha vez, á banca e ao capital especulativo, que son os que xestionan". Na mesma liña pronunciouse tamén a secretaria nacional de CIG-Administración, María Carme Santamariña, quen lembrou que "a día de hoxe só existen plans de pensións impostos na administración xeral do estado e en algúns concellos e deputacións". Segundo informou, no resto das administracións "non existe" un plan de pensións, polo que a recuperación da extra de decembro mediante esa vía "ou obriga á súa creación ou non é posibel". Apuntou finalmente María Xosé Abuín, secretaria nacional de CIG-Saúde, que os recortes "van no camiño de privatizaren o sistema de pensións dos traballadores públicos". A 'equiparación' das baixas por enfermidadeFoi estoutra máis unha das medidas anunciadas por Rajoy e que suporá, en palabras de Louzao, "gravar e penalizar a quen sufra unha doenza" ao detraérselles a est@s traballador@s unha parte do seu salario "como se fose un delito porse enfermo". A eliminación dos días de libre disposición por antigüidade --canosos-- e a redución de seis a tres dos de libre disposición --moscosos-- ten o mesmo obxectivo "de facer desaparecer os servizos públicos", recalcou Santamariña. Nos casos concretos do ensino e da sanidade, Louzao e Abuín alertaron da supresión de miles de empregos e de prazas no ensino público, limitando o acceso ao dereito a unha educación para as familias con menos recursos e provocando "un sistema sanitario de pobres e ricos" seguindo o ronsel do modelo dos EUA, onde a privatización convive coa morte de "máis de 26.000 persoas ao ano" por falta de asistencia.


Summary: Unha concentración ás portas do Xulgado amosou a súa solidariedade para coas persoas encausadas e que se enfrontan a penas de entre 1,5 e 4,5 anos de prisión.

O xuízo contra 12 persoas acusados de okupar en 2011 a compostelán Sala Yago suspendeuse por mor da renuncia dunha das avogadas que representaba varios acusados ao non estar conforme coa liña de defensa, segundo informan desde Europa Press. O xuízo quedou fixado para o 13 de marzo de 2017, ás 9,30 horas. A Fiscalía pide para as acusadas penas que van de ano e medio (para 10 acusados) a catro anos e medio de prisión (2 deles). Ás portas do Xulgado decorreu unha concentración de apoio os procesados, acto no que estiveron presentes Rubén Cela (BNG) e Eva Solla (En Marea).


Summary: Alegan que o Goberno segue sen dar resposta ás súas demandas.

A Plataforma Nacional en Defensa do Transporte decidiu manter o paro de transportistas que comezou a pasada segunda feira, 14 de marzo, tras reunirse coa ministra de Transportes, Mobilidade e Axenda Urbana, Raquel Sánchez. Así o anunciou en declaracións á prensa o seu presidente, Manuel Hernández, nada máis acabar unha reunión que durou arredor de dúas horas, argumentando que o Goberno segue sen dar resposta ás súas reivindicacións. En concreto, lamentou que a ministra aínda non garanta que non se poida seguir traballando a perdas, aínda que celebrou o "trato amábel" que, na súa opinión, recibiron de Raquel Sánchez. "Para poder retomar a actividade na segunda feira deberiamos ter xa medidas, aínda que fosen provisionais, que deran resposta á solución que temos", apuntou Hernández. Goberno español e transportistas acordan un desconto de 20 céntimos por litro de combustíbel Na mañá desta sexta, perto de 4.000 transportistas, segundo cifras da delegación do Goberno en Madrid, manifestáronse xunto ao Ministerio de Transportes para reclamar ao Goberno unha reunión con Hernández, algo que finalmente ocorreu. Pola súa parte, a vicepresidenta segunda do Goberno e ministra de Traballo e Economía Social, Yolanda Díaz, asegurou esta sexta que o acordo "de enorme magnitude" alcanzado entre o Executivo e os transportistas na quinta feira "vai liquidar" os problemas que ten o sector e "demostra" que o Goberno está a traballar en favor dos sectores afectados pola crise. En declaracións á prensa, a ministra expresou ademais "respecto e comprensión" polos traballadores que se están manifestando nas rúas porque "teñen razóns estruturais" para facelo. "As persoas que están a mobilizar na rúa teñen razóns estruturais para defender os seus dereitos. Están a manifestarse persoas que a día de hoxe traballan a perdas. Por tanto, comprensión e respecto ás persoas que se seguen manifestando", subliñou a vicepresidenta.


Summary: Asegura que o novo sistema proposto polo Goberno español non é unha axuda pública.

A Comisión Europea autorizou este martes o novo sistema de bonificacións fiscais proposto polo Goberno español e que favorecerá o sector naval. A UE, que lle dá o visto e prace sen condicións ao novo tax lease, considera que non implica axuda pública ningunha, ao non favorecer unhas empresas fronte a outras. "Logo dun longo proceso de discusión, puidemos aprobar un novo réxime de arrendamento financeiro compatible coas normas de axudas de estado da UE, sobre a base das últimas propostas presentadas polas autoridades españolas", asegurou o vicepresidente e responsable de Competencia, o español Joaquín Almunia, que aclarou que o novo réxime "non é selectivo e permitirá responder en particular ás preocupacións do sector naval español sen falsear a competencia no mercado único europeo". O sistema de bonfiicacións para o naval leva en suspenso 17 meses O sistema de bonificacións para o sector naval leva en suspenso xa 17 meses debido a unha denuncia ante Competencia de estaleiros holandeses, á que despois se sumaron países como Alemaña e Noruega. A paralización destas bonificacións fiscais ten provocado uha parálise na contratacón do sector naval galego, especialista en ferrys e offshore. O novo réxime permite deducir fiscalmente o custo de activos adquiridos mediante arrendamentos financeiros desde o inicio da súa construción Agora, o novo réxime notificado permite deducir fiscalmente o custo de determinados activos adquiridos mediante arrendamentos financeiros desde o inicio da súa construción, sen agardar a que sexan explotados comercialmente, tal e como explicou o Executivo comunitario. Deste xeito, complementa a posibilidade xa existente de acelerar a dedución deste custo en función dos pagos efectuados no marco dun arrendamento financeiro. O sistema de bonificacións "aplícase a todos os tipos de bens de investimento materiais adquiridos mediante arrendamentos financeiros, sempre que estean fabricados segundo as especificacións técnicas do comprador -quedan excluídos, por tanto, os produtos que poidan fabricarse en serie-, e que precisen dun período de fabricación dun ano como mínimo". "Aplícase por igual aos bens fabricados fóra de España e aos fabricados en España. Ademais, a medida é de aplicación automática e non está suxeita á aprobación previa da administración fiscal", apuntou a Comisión, que aclarou tamén que a decisión non paraliza a investigación en marcha sobre se o anterior réxime incluía axudas públicas ilegais.


Summary: Impuxo a súa maioría para aprobar cuestións como impulsar unha reforma electoral para que nos concellos goberne a lista máis votada. Para apoiar o discurso de Filipe VI sobre Catalunya, o PP contou co apoio, matizado, do PSdeG.

O Partido Popular sabe empregar o rolete e faino sen que lle doa a man. Máis unha mostra desta maneira de entender a política ficou evidenciada esta sexta feria, na sesión plenaria do debate do estado da Nación para aprobar propostas de resolución. Só se aprobaron as 40 presentadas polo PP. 35 co único apoio dos populares e 5 en base a acordos logrados en base a textos do PP. Dúas propostas concitaron unanimidade: seguridade viaria e petición á Xunta de que deixe de patrocinar eventos deportivos que premien diferente homes e mulleres. Non todo se aprobou co único apoio do PP. Contou co respaldo do PSdeG para se adherir ao discurso de Filipe VI sobre Catalunya e aplaudir as forzas de seguridade do Estado. En Marea e BNG non entraron nese xogo. Os socialistas matizaron, e embora apoiar pediron unha porta aberta ao diálogo. As diferentes propostas para avanzar no autogoberno tiveron enfronte o muro do PP, que evitou que saísen adiante e aproveitou para discursear a favor da unidade española. Ademais, o PP sacou adiante en solitario unha proposta para se dirixir ao goberno central para que impulse a reforma da lei electoral para que goberne a lista máis votada nos concellos. Só coa súa maioría absoluta sacou adiante a defensa da reforma da Lei de Saúde, algo rexeitado polo resto de grupos. Os populares tamén botaron man da súa maioría para impedir o impulso dunha comisión de investigación en Galiza do sinistro de Angrois. A oposición puxo de manifesto os seus acordos en tres transaccións entre PSdeG e En Marea e en propostas apoiadas polas tres forzas mais rexeitadas polo PP. 24 propostas do BNG foron apoiadas por En Marea e socialistas, mentres que 32 do PSdeG foron respaldadas polo resto da oposición e 29 de En Marea


Summary: O ex delegado do Goberno advirte de que "a mentira tería un percorrido moi curto" e asegura que el non tiña "capacidade" para tomar decisións durante a catástrofe e que non deu "ningunha instrución a ninguén". Cualifica a xestión do accidente de "impecable".

O que fora delegado do Goberno en Galicia durante a catástrofe do Prestige, e actual director xeral da Garda Civil, Arsenio Fernández de Mesa, asegurou que "non se estaba enganando a ninguén" ao transmitir a información sobre xestión do sinistro do Prestige. Así o manifestou durante a súa declaración no macroxuízo que se celebra na Coruña. "A mentira tiña un percorrido moi curto e en 24 horas podíase saber todo, así que non tiña sentido ningún enganar nin mentir a ninguén", dixo a preguntas de varios avogados. Para un dos maiores protagonistas daquelas datas, "a xestión levada a cabo polas autoridades marítimas españolas foi impecable". "Ninguén do Goberno tiña a intención de enganar a sociedade galega", aclarou "Ningunha persoa do Goberno tiña a intención de enganar a sociedade galega porque en 24 horas podíase saber a verdade", insistiu Fernández de Mesa, que chegou a acusar a prensa do caos informativo e das acusacións de mentiras e manipulacións que se verteron sobre a Administración naqueles días. "Non se reflectía nin se transcribía exactamente o que eu dicía" xustificouse o ex delegado do Goberno, que aclarou que "a touro pasado todo é moi fácil" e que insistiu que el só se dedicaba a transmitir a información que lle trasladaban as autoridades marítimas. "Só obedecía", dixo. De Mesa eludiu responsabilidades e insistiu en que non tiña "capacidade" para tomar decisións e que non deu "instrución ningunha" Ademais, De Mesa insistiu unha e outra vez en que el non tiña "capacidade" ningunha para tomar decisións durante a xestión da catástrofe, malia que presidía o órgano reitor constituído tras o sinistro e a pesar de que chegou a estar imputado. "Nin autoritas nin potestas" dixo. Segundo o ex delegado do Goberno, as decisións correspondían "á autoridade marítima", en alusión ao que era director xeral da Mariña Mercante, José Luis López Sors, que "non tomaba as decisións só, senón cos seus asesores". Por outra banda, e en resposta ás declaracións da empresa de rescate Smit Salvage, que o acusou de ser quen "máis insistía" en afastar o buque, De Mesa volveu aclarar que non deu "instrución ningunha a ninguén" e eludiu calquera tipo de responsabilidade. Ademais, asegurou que el di "a verdade", pero dubidou "que outros poidan dicir o mesmo", en referencia a outras declaracións durante o xuízo. "Nós defendiamos os intereses de España, os intereses dos demais, que cadaquén diga...", chegou a manifestar. O actual director xeral da Garda Civil asegurou tamén en varias ocasións que os técnicos encargados da xestión da catástrofe "valoraron todas as posibilidades" para diminuír a catástrofe, pero si aclarou que "nin legalmente nin polo calado" era posible meter o barco no porto de Ferrol nin no da Coruña. Ademais, tamén aclarou que "nin en España nin en Europa existía un porto refuxio" ao que se puidese levar o buque, polas "condicións do mar, do barco e do seu goberno". "Se o barco se metese nalgún porto, aquí estariamos os mesmos e igual algún na cadea; estaríannos recriminando non telo afastado", asegurou tamén.


Summary: Nacía o pasado ano en Fornelos de Montes, o concello natal do escritor Manuel Lueiro Rei, autor que dá nome a un dos premios de máis tradición na narrativa galega. Coa segunda edición, consolídase esta aposta pola poesía co nome de autor.

Con "As uñas crecen", a poeta Silvia Penas converteuse en gañadora da primeira edición dun premio que nacía coa vontade de promoción poética alén de homenaxe ao autor nacido en Fornelos de Montes, concello que coorganizaba a convocatoria canda a Asociación de Veciños o Cruceiro da Laxe e a editorial Sotelo Blanco. Coa segunda edición que está a piques de pechar o prazo de presentación de orixinais, a convocatoria consolídase como centro de dous dos actos literarios anuais máis relevantes da comarca, que se organizan arredor da presentación do título gañador e da entrega do premio. No último día do ano remata o prazo de presentación de orixinais para esta convocatoria que conta cun premio de 2.500 euros de dotación ademais da publicación do libro na colección "Manuel Lueiro Rei" da Editorial Sotelo Blanco. O nome da obra gañadora darase a coñecer nun acto que terá lugar na Casa da Cultura de Fornelos de Montes o día 8 de marzo e a entrega está prevista para o 12 de abril. As bases do premio pódense consultar na páxina web do concello.


Non é casualidade que o noso País estea atrás de todo no ranking dos territorios europeos máis abertos á Investigación, Desenvolvemento e Innovación (I+D+i). Ocupamos o 190 lugar, moi lonxe de Norte de Portugal e mesmo das demáis rexións portuguesas que están a vivir un proceso de potente aceleración tecnolóxica. Malia que eles contan con alguna desavantaxe fronte a nós (menos titulados superiores) están no mapa tecnolóxico europeo. Nós non.A causa principal do noso atraso tecnolóxico é o desleixo ds nosos gobernantes. Investimos só o 0,89% do PIB en I+D+i, os décimos entre as 17 CC.AA. do Estado. Mais non sempre foi así. No 2008, canda o goberno de coalición BNG-PSOE, con Fernando Blanco de conselleiro, Salustiano Mato de director xeral e Xavier Alcalá de director da Oficina de Programas Internacionais de I+D investíamos case 600 M€ fronte as 503 M€ actuais, o 1,04% do PIB daquela. Mantiñamos 10.100 investigadores fronte aos pouco máis de 9.300 actuais e fomos quen de chamar a algúns talentos emigrados. Quere dicir que unha outra política investigadora é posíbel. Velaí Portugal. Velaí Estonia e a súa aposta dixital dende 1991, cando só eran un pequeno e pobre país no Báltico.Mais non todo é cousa de cartos. O modelo galego (como ben observa un dos principais xestores de innovación galegos, Javier Alvárez Osuna) é reducionista, potenciando proxectos de baixo impacto e pequenos orzamentos, con moi baixa capacidade tractora. É cousa cotíán que se tolee aos solicitantes mudando orzamnetos e cronogramas. Nestas circunstancias son moi malos de acadar obxectivos de alto valor engadido. Tamén incorre Galicia en duplicidades na xestión e avaliación de axudas e nun exceso de burocracia e complexidade xustificativa dos investimentos.O caso é que o modelo a seguir¡mos non está lonxe. Porque o que cómpre construir é unha Axencia Galega de Investigación dirixida por bós xestores independentes, que se manteña á marxe das remudas políticas, cun financiamento estábel e garantido que permita atraer e reter o talento investigador. Como fan en Euskadi dende a Fundación Ikerbasque ou na Catalunya dende o ICREA catalán, que obtén o case o 57% de todos os fondos que o Consello Europeo de Investigación lle outorga a todo o Estado.Sen I+D+i non hai desenvolvemento sostíbel nin posibilidade dun país xusto e pendente dos coidados. Sen I+D+i non hai benestar nin prosperidade posíbeis.


Summary: A última proposta da empresa é "inasumíbel", segundo o comité intercentros.

Traballadoras e traballadores da CRTVG volverán manifestarse polas rúas de Compostela o vindeiro 19 de decembro. A marcha coincidirá coa folga de 24 horas convocada polo comité intercentros para esa xornada, e que se estenderá á quenda de fin de semana o sábado 22. A xuntanza prevista para esta segunda feira entre empresa e comité non se realizou. A empresa non se presentou e, segundo o comité, solicitou por mail adiar a reunión a esta terza feira, a escasas horas de inicio da greve. Unha solicitude que veu acompañado dunha proposta "inasumíbel", indican os representantes do persoal. Así pois, a greve vai adiante. A greve do 19 e o 22 de decembro será o último episodio do conflito que enfronta a dirección do ente público cos seus empregados. Paros parciais sucedéronse ao longo de novembro e, na orde xornalística, cada sexta feira convócase un #VenresNegro en protesta contra as inxerencias politicas do PP no labor informativo.


Summary: Se o Sr. Rivera leva adiante o seu programa de reformas, os partidos galegos non terán representación no Congreso, os intereses de Galicia non serán respectados na Conferencia de Presidentes e o seu autogoberno limitaríase substancialmente.

As propostas do Rivera son claramente agresivas para Galicia Ven de presentar Albert Rivera as súas propostas de reforma constitucional: supresión do Senado e asignación das súas competencias a unha Conferencia de Presidentes Autonómicos que terían voto ponderado de acordo con cadansúa poboación e con competencias no financiamento autonómico, supresión do Consello Xeral do Poder Xudicial e asignación das súas competencias ao Presidente do Tribunal Supremo, reforma electoral, redución das competencias autonómicas e derrogación da cláusula que permite transferirlle ás autonomías competencias exclusivas do Estado, supresión das Deputacións e redución á coarta parte dos concello. As propostas do Rivera son claramente agresivas para Galicia. Na Conferencia de Presidentes Galicia só tería o 6% dos votos. Serían, pois, andaluces, madrileños e, quizais, cataláns os que resolverían as cuestións territoriais de acordo cos seus intereses. Galicia non tería posibilidades de acadar un sistema de financiamento xusto e automático que pondere con xustiza o avellentamento e espallamento da nosa poboación. A supresión do 75% dos concellos é unha medida desenfocada. O que precisa o mapa local galego é consorciar os servizos locais, para poder prestalos a xeito A supresión do 75% dos concellos é unha medida desenfocada. O que precisa o mapa local galego é consorciar os servizos locais, para poder prestalos a xeito. Os concellos e os concelleiros cumpren unha función de aproximación das Administracións locais ao territorio que na Galicia, coa metade dos núcleos de poboación do Estado, resulta imprescindíbel. En realidade, o erro de Albert Rivera é querer resolver o mapa local dende o Estado no canto de internalizar o réxime local a prol das autonomías, para que cada unha defina o que lle compre a cada un. O sistema electoral proposto por Rivera penalizaría inxustamente as forzas de ámbito galego, ao esixir un mínimo do 3% no Estado para obter deputados O sistema electoral proposto por Rivera penalizaría inxustamente as forzas de ámbito galego, ao esixir un mínimo do 3% no Estado para obter deputados. Esta reforma impediría, "de facto", que as forzas galegas tivesen representación no Congreso. Galicia repousa sobre uns alicerces económicos que para o Estado son totalmente prescindíbeis. Velaí a vinculación entre autogoberno e benestar. Se o sr. Rivera leva adiante o seu programa de reformas, os partidos galegos non terán representación no Congreso, os intereses de Galicia non serán respectados na Conferencia de Presidentes e o seu autogoberno limitaríase substancialmente. Galicia será máis pobre e dependente.


Summary: Leticia Santos repite como candidata nacionalista á Alcaldía de Moaña. A actual rexedora foi presentada nun acto realizado na mañá deste sábado, que contou coa presenza de arredor de 400 veciños. A voceira nacional do BNG, Ana Pontón, puxo a Santos "como exemplo do bo facer do BNG nos concellos mellorando a vida das persoas".

O BNG opta en Moaña por un valor seguro. A actual rexedora repite por terceira vez consecutiva como candidata á Alcaldía co obxectivo de mellorar os resultados de hai catro anos e contar cunha maioría suficiente para gobernar. Neste sentido, Leticia Santos aposta por darlle continuidade a "sete anos de traballo duro e de firme compromiso coa veciñanza de Moaña", avalado "co mellor equipo que se pode ter", "coa mesma ilusión da primeira vez, coa experiencia e coa forza do respecto e cariño da xente". 'É un orgullo ter unha alcaldesa como Leticia' A voceira nacional do BNG, Ana Pontón, destacou que "para o BNG é un orgullo ter unha alcaldesa como Leticia e presumir da xestión do Goberno municipal en Moaña nestes últimos sete anos". Nesa dirección, significou as políticas de transformación en termos de sustentabilidade ambiental nun momento de urxencia climática, destacando as accións en materia de reciclaxe que chega a case mil fogares da localidade , así como as actuacións de recuperación e preservación do patrimonio. Pontón asegurou que "esta alcaldesa non só xestiona con cabeza e corazón senón que defende Moaña onde é preciso, nas rúas e nos despachos, con forza, con valentía, con entusiasmo, non a para ninguén e ten visión de futuro para seguir avanzando, un exemplo da política municipal que queremos e defendemos, transformadora, para mellorar a vida das persoas e man a man coa veciñanza". A líder do BNG non pasou por alto a loita do pobo de Moaña contra a Xunta da Galiza para recuperar os servizos médicos no centro de saúde da localidade. Neste caso, lembrou as mobilizacións continuadas da cidadanía durante máis de 40 semanas até conseguir as urxencias para o Punto de Atención Continuada (PAC). A dirixente nacionalista referiuse a "44 domingos cos veciños e veciñas de Moaña defendendo a sanidade pública de Moaña". A este respecto, aseverou que "se o PP está xogando coa saúde das persoas, será o Bloque canto teña a responsabilidade de goberno quen recupere a sanidade pública". Moaña como referente Pontón salientou que "o presente e o futuro de Moaña é o froito dun traballo social, colectivo, contando coas entidades e coa veciñanza e cun equipo sólido e unido baixo o liderado de Leticia". Nesta dirección, presentou a vila do Morrazo como "un referente na maneira de xestionar os orzamentos, na acción dos consellos veciñais que deciden os investimentos nas parroquias, segundo as súas necesidades, segundo os seus obxectivos". A voceira nacionalista situou como sinal de identidade da acción de goberno do BNG "colocar ás persoas no centro da acción política", e por iso, "está coa maioría social nesta crise de prezos, coas traballadoras e traballadores, coas persoas pensionistas, coas mariscadoras e coas mulleres que seguen saíndo ao mar, coas persoas autónomas coa xente deste país que ten dereito a pescar". Pontón aproveitou a súa presenza en Moaña para denunciar as políticas da Xunta da Galiza, que "presenta uns orzamentos cun pelotazo fiscal de 34 millóns de euros a 7.700 millonarios, en plena crise de prezos un agasallo aos máis ricos que debía empregarse en educación ou en sanidade, unha vergoña para a maioría que o está pasado mal nesta crise". Orzamentos do Estado A líder nacionalista dirixiuse ao Executivo do Estado para indicar que "o BNG non pode dar o seu apoio aos orzamentos do Estado, porque discriminan a Galiza no reparto do investimento territorializado, pero tendemos a man para ter unha negociación que permita incluír estes proxectos nos presupostos xerais e, igualmente, que se fagan realidade porque son necesidades que ten o país".


Summary: O Exército español sobrevoará o domingo, Día da Patria Galega, coa chamada Patrulla Aguia, o ceo en Compostela para tinguilo coas cores da bandeira española. Un anuncio que provocou o malestar de usuarios e usuarias das redes sociais, que critican esta exaltación do españolismo.

Esta sexta feira a primeira hora da tarde aterrarán no aeroporto Rosalía de Castro-Santiago de Compostela sete avións da Patrulla Aguia do Exército español. Partirán o domingo, 25 de xullo, Día da Patria Galega, do aeroporto para tinguir das cores da bandeira española o ceo en Compostela. Farao coincidindo coa parada militar nos actos de ofrenda ao apóstolo que decorrerán na praza do Obradoiro ás 12 horas e que contarán coa presenza dos reis de España e das súas fillas, alén de representantes do Goberno español, do galego e do municipal. A esa mesma hora, partirá da Alameda compostelá a manifestación nacional convocada polo BNG con motivo do Día da Patria Galega. Milleiros de bandeiras da Patria tinguirán as rúas compostelás para reivindicaren o carácter nacional da Galiza. A mobilización da formación nacionalista concluirá a escasos metros do Obradoiro, na praza da Quintana, onde tomarán a palabra a portavoz nacional, Ana Pontón, e mais o secretario xeral de Galiza Nova, Paulo Ríos. Ás 12.30, tamén da Alameda, partirá a "manifestación unitaria" convocada por dez organizacións republicanas e independentistas "polo exercicio do dereito de autodeterminación". Está impulsada por Agora Galiza-Unidade Popular, a Asemblea Republicana Galega, a Plataforma pola Terceira República, Cedeira pola Esquerda, Estudantes Antifascistas, o Colectivo Republicano de Redondela, o Partido Comunista dos Pobos de España (PCPE) e os comités antifascistas de Compostela, Lourinha e Vigo. Unha hora máis tarde, e desde o mesmo punto que as anteriores, decorrerá a do independentismo, baixo o lema "Umha história de luita, um futuro nosso". Críticas ao Goberno estatal O anuncio non pasa desapercibido nas redes sociais: "De quen sería esa idea? No día de reafirmación da identidade da Galiza, onde millares de persoas se deslocan a Compostela para se manifestar e exixir respecto, o Exército español fará iso? Máis unha provocación a listar que só contribúe ao sentimento de independencia", sinala un usuario. Outros cargan contra a Xunta da Galiza, o Goberno estatal e mesmo o Goberno municipal. "É unha obscenidade", "Xera un sentimento de ameaza e máis nacionalismo", "Haberá que preguntar aos que teñen as competencias, o Goberno español que son moi progresistas", "Con isto queda claro que somos unha colonia"... son algunhas das apreciacións de usuarias e usuarios de Twitter. Precisamente, a medida que se achega o 25 de xullo son máis as persoas que exhiben a bandeira da Patria nas xanelas da súa vivenda


Summary: Desde os seus inicios, a Fundación Fátima contou con importantes apoios institucionais, tanto no financiamento inicial como a través de privilexios obtidos polo seu carácter "benéfico", así como o convenio en vigor que mantén co Sergas. Abordamos os apoios institucionais cos que contou a entidade xestora da residencia de maiores do Barco, así como detalles da intervención xudicial de 2009-2010 que explican o modus operandi da trama.

A residencia Nuestra Señora de Fátima do Barco ten ocupado numerosas páxinas na prensa local desde a súa xestación. As súas instalacións sitúanse en terreos que eran municipais e foron cedidos á Fundación en setembro de 2007 cos votos da maioría absoluta do PSOE, logo de teren saído a poxa pública. O Concello ingresaba pola cesión dos terreos 336.000 euros (o prezo taxado polo arquitecto municipal), se ben os ingresos puideron ser maiores de non conseguir unha vantaxosa exención do IVE, que fontes municipais achacaron a un erro administrativo. O Concello deixaba así de ingresar "284.341 euros", segundo o edil do PP naquela altura, Moisés Blanco. O Partido Popular, de feito, votou contra a cesión e denunciou que a Fundación que dirixía Gerardo Rodríguez Encinas contou con "demasiadas facilidades". O BNG abstíñase. Dous meses despois, en decembro de 2007, o Concello cedía gratis un anexo ao terreo do edificio para a residencia, unha antiga pista de tenis municipal, destinada para espazos ao aire libre. Outra vez, a maioría absoluta do PSOE permitía a aprobación da doazón, cos votos contrarios da totalidade da oposición. "É un regalo a unha empresa. Propoño que o solar sexa de titularidade municipal e que estea aberto ao uso de todos os veciños, incluídos os residentes", declaraba a concelleira do BNG, Isabel Gacio, a La Región. "Xa tivo bastantes axudas do Concello" Pouco antes de iniciar a actividade, no mes de abril de 2009, o pleno municipal do Barco aprobaba declarar en favor da Fundación unha exención do Imposto sobre Construcións, Instalacións e Obras (ICIO) polas obras de enganche da electricidade. Outra vez, o "carácter social" da entidade catalogada como benéfica servía para incrementar os seus beneficios privados. O BNG opúñase en solitario mentres que os votos do PSOE e PP daban luz verde á medida. Isabel Gacio criticaba que a fundación "xa tivo bastantes axudas deste Concello" ao mesmo tempo que lembraba que se trata dun negocio con "ánimo de lucro". O impulso definitivo para a construción do xeriátrico chegaba coa subvención do grupo de desenvolvemento rural Agader por valor de 1,4 millóns, en que estiveron implicados o concello do Barco e outros tres da comarca de Valdeorras, baixo o paraugas da Unión Europea. Segundo transcendía publicamente, contou con informes contrarios por parte do secretariado pola súa oposición a outorgar unha suposta exención do IVE. A Deputación completaba o financiamento pondo ao dispor do Concello 200.000 euros para apoiar a residencia. O propio Concello solicitou axudas por parte da Xunta en 2013 para subvencionar prazas, dados os problemas para cubrilas nos primeiros anos da residencia, o que provocaría que "os maiores do Barco estean marchando" para outros concellos, segundo o alcalde Alfredo García. "Preocúpame máis a falta de prazas concertadas que o retraso no rexistro do terreo", en alusión á inscrición irregular dos terreos relatada onte por Nós Diario. A Fundación tardou 5 anos en pór ao seu nome o espazo cedido. Finalmente, en setembro de 2014, chegaba a sinatura do convenio de colaboración entre a Fundación Fátima, representada por Virginia Arambillete, e o Sergas. A residencia do Barco ofrecía 10 prazas para pacientes maiores con problemas graves de dependencia, derivados do Hospital Comarcal de Valdeorras. O convenio, que ten sido renovado desde entón, estaba dotado en 2018 cun montante de 139.440 euros, tal e como consta no DOG. Os vínculos do PP con Encina Na secuencia da intervención xudicial de 2009-2010, a Xunta optou por asumir un papel pasivo, no cal acabou por certificar a continuidade do grupo fundador ao mando. O propio presidente da Deputación, José Luís Baltar, asumía que a iniciativa "debe levala a Xunta", póndose á súa disposición, tal e como foi difundido, na busca de solucións para a viabilidade da residencia unha vez fora intervida. Os tribunais fallaron a favor de Rodríguez Encinas e a Xunta evitou tomar medidas a pesar da dureza das acusacións do informe do administrador xudicial, que o Goberno Feixoo coñecía. Diferentes fontes municipais, así como o xornal El País, apuntan á vinculación de Gerardo Rodríguez Encinas, o creador da Fundación Fátima, co Partido Popular. [Podes ler o texto íntegro da reportaxe de investigación no Nós Diario que atoparás o 8 de xullo de 2020 nos quiosques e tamén na loxa. Lembra que podes subscribirte nesta ligazón]


Summary: Cultivado con espírito subversivo de provocación, o teatro de rúa do século XX pretendía, en principio, ser un teatro político que fuxiría das salas "burguesas" para propiciar novas formas de socialización que alterasen a orde estabelecida.

O verán, e concretamente agosto, é a época en que o teatro toma a rúa, en que máis espectáculos se poden ver polas prazas e rúas de vilas e cidades. A tradición de levar a escena ás rúas, aínda que con séculos de historia, procede na nosa época do prurito de democratizar a práctica dramática, de achegar a arte ao pobo e de incorporar os elementos teatrais populares ao repertorio das compañías. Cultivado con espírito subversivo de provocación, o teatro de rúa do século XX -moi relacionado co agit prop e o teatro proletario- pretendía, en principio, ser un teatro político que fuxiría das salas "burguesas" para propiciar novas formas de socialización que alterasen a orde estabelecida. Co paso dos anos, porén, a institucionalización do teatro de rúa, convenientemente subvencionado polas administracións, foi evoluíndo cara a uns obxectivos máis estéticos que políticos, aínda que, en principio, a intención inicial de subvertir a orde non chegou a perderse de todo. No Estado, os espectáculos de compañías como Comediants ou da primeira Fura dels Baus deu a medida desa comuñón entre festa popular e impugnación da autoridade que rexía o espazo público. Pouco a pouco -e a medida que a carpa ía perdendo prestixio- as artes do circo foron estabelecéndose nese territorio, e por esa vía déronse dúas consecuencias antagónicas: a primeira foi que o teatro de rúa se foi abaratando até se converter nunha animación pouco coidada que servía para entreter -máis ou menos- as familias e para que as compañías puidesen facer algo de caixa nos meses estivais. A segunda, e tal vez como reacción á anterior, foi que os artistas máis preocupados pola súa expresión foron mesturando linguaxes na medida en que llo esixía a súa obra. Moitas das formas expresivas que deron lugar ao que hoxe chamamos "novo circo" teñen a súa orixe nesa procura dunha linguaxe que fose popular e que, ao tempo, puidese desenvolverse en escenarios ao aire libre. Mais na Galiza, desde hai pouco tempo, deuse un fenómeno peculiar que ten que ver coa desestruturación dun sistema pouco dado a deixar ocos ás estéticas e as formas dramáticas máis audaces: é a danza contemporánea a que está a tomar as rúas. A falta de ousadía dos programadores dos teatros está sendo compensada por festivais que presentan as novas propostas en espazos que contan cun público alleo aos prexuízos que habitan nas salas. Espectáculos que mesturan a danza con outras disciplinas, obras que teñen a súa "versión de rúa" ou simplemente funcións que se presentan en escenarios pouco habituais, atopan o lugar onde medirse co público nas rúas da cidade. Se cadra, é só produto da necesidade, mais ten algo de revolucionario ese encontro circunstancial entre a creación e o seu público.


Summary: Unha Sesión vermú con música en directo por Dj Tristón, servirá para inaugurar a mostra da polifacética artista carballesa

A galería de arte e tenda turística Stoupa, o gran epicentro cultural da bisbarra en clave de artesanía e creatividade, inaugura a súa axenda de exposicións 2019. Faino coa escultura "Voantes" , da ilustradora Laura Tova e con música en directo do Dj Tristón, nunha sesión vermú que seguro que non deixa a ninguén indifirente. A cita, este sábado 9 a partir das 12:00h. " Voantes" é un proxecto de autoedición onde se mestura ilustración e escultura cunha profunda carga filosófica nun estilo minimalista e naïf. Retomando un fancine do ano 2015 Laura Tova introdúcese nun novo mundo de soportes e texturas baseadas na ilustración aplicada á cerámica. A exposición componse de 7 pezas en forma de paxaro de diferentes tamaños e formas, ideadas e esculpidas por ela. As frases que acompañan ás súas voantes fan alusión á acción de voar e do sentimento de liberdade. A mostra poderá visitarse ate finais de marzo de martes a sábado de 12h a 14h e de 17h a 20h. Laura Torrado Varela (Carballo, 1989) Defínese como unha persoa chea de ilusión, soños e historias coas que establece a súa relación co mundo, confesa que no 2015 vió a súa primeira estrela fugaz e marchouse con ela. Fórmase na escola EASD Pablo Picasso da Coruña, comeza o seu proxecto de deseño de produto no 2014, para introducirse no mundo do deseño e a ilustración publicitaria. Imparte talleres didácticos, participa en diversas iniciativas de arte urbana; Derrubando Muros con Pintura, Rúar e rir, Derrubando Muros para ver ou Mar na Coruña. O seu último proxecto de escultura " Voantes". Dj Tristón, integrante do grupo the Fakes, ademais participa tamén en diferentes organizacións pertencentes ao mundo cultural de Costa da Morte. Este sábado 9 de febreiro estará en exclusiva pichando en Stoupa.


Summary: Aos catro parques eólicos xa operativos no territorio que abrangue o espazo protexido da Ribeira Sacra, O Courel e O Iribio poderían sumarse outros trece, xa que a lexislación galega non impide a día de hoxe o inzamento destas instalacións nas reservas da biosfera.

AGaliza conta desde a pasada semana con sete reservas da biosfera. Aos espazos naturais da Área de Allariz, Os Ancares-Montes de Cervantes, Xurés-Gerês, As Mariñas Coruñesas-Terras do Mandeo, río Eo-Oscos-Terras do Bourón e Terras do Miño veñen de sumarse, nun proxecto de conservación conxunto, a Ribeira Sacra e as serras do Iribio e O Courel. Así o decidiu o Consello Internacional de Coordinación do Programa MaB (o Home e a Biosfera, en inglés) da Unesco, reunido na segunda e a terza feira en Abuxa (Nixeria). O territorio delimitado abrangue unha superficie de 306.534,77 hectáreas, na que se atopan 23 concellos: Bóveda, Carballedo, Castro Caldelas, Chantada, Folgoso do Courel, O Incio, Monforte de Lemos, Nogueira de Ramuín, Pantón, Parada de Sil, Paradela, A Peroxa, A Pobra do Brollón, Portomarín, Quiroga, Ribas de Sil, Samos, Sarria, O Saviñao, Sober, Taboada, A Teixeira e Triacastela, cunha poboación total de máis de 75.000 habitantes. Na súa intervención telemática para defender a candidatura, a conselleira de Medio Ambiente, Ánxeles Vázquez, salientou que este "proxecto de país" —que iniciou a súa tramitación en 2017— permite que 42% do territorio galego "quede amparado baixo algunha figura de protección". A lexislación non impide os eólicos nas reservas Diversos colectivos ecoloxistas e sociais do país veñen alertando nos últimos meses da "escasa protección" que o Goberno galego ofrece nos espazos de especial conservación ante o boom eólico. Se ben no territorio que comprende a Rede Natura 2000 —menos de 12% da superficie da Galiza— están prohibidos estes proxectos —coa excepción do repotenciamento de parques xa existentes—, nada impide que se constrúan na zona delimitada para a ampliación da Rede Natura, pendente de se concretar desde 2011. Tampouco hai nas reservas da biosfera ningunha indicación contraria ao inzamento destas instalacións enerxéticas. A Xunta aprobou catro anos atrás o Decreto 95/2017, polo que se crea a Rede de reservas da biosfera da Galiza, mais o texto, de pouco máis de 350 palabras, non reflicte ningunha medida concreta para protexer estes espazos das explotacións industriais. Unicamente fai referencia, de forma xeral, á necesidade de "propiciar a colaboración para avanzar na conservación, desenvolvemento e apoio loxístico das reservas". Porén, o Marco Estatutario da Rede Mundial de Reservas da Biosfera da Unesco insta as entidades xestoras a "contribuír á conservación das paisaxes, os ecosistemas, as especies e a variación xenética", así como a "fomentar un desenvolvemento económico e humano sostíbel desde os puntos de vista sociocultural e ecolóxico". A lei prohibe estas infraestruturas nos espazos da Rede Natura 2000; non así nas reservas da biosfera Cómpre lembrar que a Unesco acordou conceder este status á Ribeira Sacra e as serras do Iribio e O Courel "polas súas características paisaxísticas e medioambientais". Así as cousas, a Lei 5/2017, de fomento da implantación de iniciativas empresariais na Galiza, denominada polo ecoloxismo como 'Lei de Depredación', non fai mención ningunha ás reservas da biosfera; non así cos espazos da Rede Natura 2000, en cuxas lindes se prohibe a instalación de parques eólicos. Pola súa banda, a Lei 9/2021, de simplificación administrativa e de apoio á reactivación económica, limítase a definir os procedementos de avaliación ambiental aos que serán sometidos todos aqueles proxectos "que poidan afectar de forma apreciábel os espazos protexidos da Rede Natura 2000", deixando aberta a porta ás turbinas eólicas nos territorios que gozan desta especial protección. Tamén esquece as reservas da biosfera, mais inclúe as restricións sobre os lugares da Rede Natura, a Lei 8/2009, pola que se regula o aproveitamento eólico na Galiza. Unha ducia de parques eólicos, en proxecto Nos 23 concellos que abrangue a Reserva da Biosfera da Ribeira Sacra e as serras do Courel e O Iribio están actualmente en funcionamento catro parques eólicos: Chantada, promovido no municipio homónimo por Galiza Vento SL; Montes de Abella, en Triacastela, impulsado por Invereólica de Abella SL; Serra das Penas, de Enel Green Power —filial de Endesa— en Paradela, e un cuarto que leva o nome desta última vila, propiedade tamén de Enel. Todos eles suman un total de 62 aeroxeneradores, e unha potencia instalada de 119 megawatts (MW). Mais cómpre engadir os 13 proxectos que actualmente se atopan en diferentes fases de tramitación ou solicitude previa a través da Xunta da Galiza e o Goberno do Estado. A galega Greenalia, da que é directiva a ex conselleira de Medio Ambiente Beatriz Mato, quere impulsar en Samos e Triacastela os parques Levante e Monteiro, o primeiro de 19 muíños e 106,4 MW e o segundo de cinco turbinas e 33,6 MW. E entre Paradela e O Saviñao prevé erguer o polígono eólico Coto dos Chaos, tamén composto por cinco aeroxeneradores e 33,6 MW. No corazón da Ribeira Sacra, entre Quiroga, Ribas de Sil, Castro Caldelas e os concellos limítrofes da Pobra de Trives e San Xoán de Río, un conglomerado de empresas liderado polo empresario balear Antonio Mascaró está a tramitar cinco parques eólicos que compartirían infraestruturas e terían idénticas dimensións: doce aeroxeradores e 50 MW cada un, o límite para acudir á vía da Xunta e esquivar o Ministerio para a Transición Ecolóxica. Son os proxectos Neboada, Orballeira, Treboada, Ventumelo e Xeada. Un empresario con problemas coa Xustiza balear promove cinco parques fragmentados Cómpre salientar, como xa informou Nós Diario o pasado 9 de setembro, que Mascaró, antigo directivo da Banca March, foi investigado en 2007 pola Xustiza de Balears por un presunto delito de estafa do que, finalmente, foi absolto. Entre Taboada e Chantada prevé instalar dous parques o Grupo Breoenergy, a través das súas filiais Galenergy e Breotecnia. Trátase de Maxal —nove muíños e 40,5 MW— e Prado Vello —tres turbinas e 9 MW—. Este último recibiu o pasado xullo, por parte do Goberno galego, a autorización administrativa previa e de construción. Aliás, en Portomarín está proxectado o polígono O Picato, de Naturgy, conformado por 13 aeroxeradores e unha potencia de 42 MW, e tamén conta cos permisos previos. E Green Capital Power está a tramitar na Pobra de Trives, A Pobra do Brollón, Quiroga, Ribas de Sil e San Xoán de Río o parque A Boibela, de 12 turbinas e 72 MW. Finalmente, a sociedade do Estado noruegués Statkraft prevé instalar un parque eólico no Bierzo, Barxas, que afectaría tamén os concellos de Folgoso do Courel e Quiroga. O proxecto consta de 22 muíños e un total de 121 MW. Entre interrogantes está o parque Serra do Iribio —da empresa Fergo Galiza Vento SL—, cuxa autorización anulou o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, xa que o Consello da Xunta dera luz verde ao proxecto malia tratarse dunha pequena modificación do presentado 14 anos antes perante o Goberno de Manuel Fraga. Porén, en abril deste ano o Supremo fallou a favor da empresa.


Summary: O discurso de fin de ano foi unha nova andanada do presidente da Xunta contra o soberanismo. Unha peza retórica que ben podía ter asinado un dirixente do PP estatal, pois tivo como leitmotiv argumental o confronto entre Madrid e a maioría social de Catalunya que pide un referendo de autodeterminación. Feixoo optou por unha posta en escena cunha enorme carga de provocación: a súa soflama españolista tivo como escenario a Cidade da Cultura e como pano de fondo o lenzo pintado por Castelao en que se rende homenaxe a Bóveda, asasinado polos fascistas en 1936.

O discurso de Feixoo podía telo asinado sen o menor problema Pablo Casado. Ou Albert Rivera. Ou o mesmísimo Santiago Abascal. Unha nova proclama españolista contra o Govern catalán e tamén contra o Executivo Sánchez, a quen tratou como cúmplice dos independentistas por ter asinado un documento conxunto coa Generalitat —o día da súa cimeira con Quim Torra— en que se cualificaba como "conflito" o diferendo entre a sociedade catalá e o estado español. "Nin foi un conflito o ataque do terrorismo á España das liberdades, nen cabe chamarlle conflito ao golpe de estado de 1981 nen tampouco hai conflito no reiterado desafío do independentismo catalán", dixo Feixoo nun virulento ataque á declaración conxunta da Moncloa e o Palau de Sant Jaume. Foi nese marco cando, de forma implícita, Feixoo sacou a pasear o espectro do artigo 155, a previsión constitucional que xa foi aplicada polo Goberno Raxoi para deixar sen efecto o autogoberno de Catalunya. Destarte, e ao tempo de mostrar o seu desexo de que se produza "un pleno retorno á normalidade na Generalita", pediu que non se desbote recorrer a aquelas ferramentas legais estabelecidas na Carta Magna "para garantir a nosa democracia e o noso autogoberno". No relato feixoniano, a Constitución é a garante do autogoberno, e non o texto legal que impide o seu pleno desenvolvimento, daí que convide a non ficar impasíbeis perante o que chamou "ataque sistemáticos" a ese texto, pactado en 1978 polas forzas políticas herdeiras da ditadura, a esquerda estatal e segmentos do nacionalismo catalán. "Galiza", dixo arrogándose a representación de todo o país, "non se vai calar cando se pon en perigo unha obra de todos". Para Feixoo, o que tenciona o bloque independentista catalán non é máis que a procura de "situacións de privilexios que non partillamos". Face Catalunya, Galiza sería o modelo a seguir, defendeu Feixoo. O noso sería un pobo de xentes que "falan, trocan impresións e tamén discuten, mais sen deixar de estarmos xuntos". Castelao no discurso A escolla d'A derradeira leición do mestre' no foi en absoluto casual, senón que obedeceu a unha decisión política perfectamente estudada. De feito, Feixoo falou de Castelao quer no limiar quer na coda do seu discurso. A súa tese é que as "ideas excluíntes" son "a causa de episodios" como o pintado polo líder do Partido Galeguista. O que non explicitou o presidente da Xunta é quen foron os vitimarios de Bóveda e que quer este quer Castelao se limitaban a defender pacifica e democraticamente os dereitos nacionais e sociais do pobo galego. "Debemos sentirnos orgullosos do que significa que este cadro, que moitos consideran o Guernika galego, estea aquí, entre nós", dixo, e a seguir referiuse ao lenzo como "un exiliado mais que volve a súa casa. Volve tarde, mais por primeira vez desde que Castelao o pintase en Bos Aires logramos que se poda ver en Galiza". En definitiva, Feixoo esforzouse en retratar un país, Galiza, exemplo de convivencia e entendimento como alternativa ao que tildou de conflito alimentado "artificialmente".


Alexandre Bóveda e Plácido Castro mantiveron nos anos trinta unha relación de especial afecto, amizade e camaradería, como así o testemuña algunha correspondencia común hoxe coñecida. Os afáns na militancia galeguista solidificaron esa relación. Ambos os dous participaron na asemblea galeguista de Pontevedra e formaron parte da mesa presidencial do encontro. Andado o tempo, na Comisión Executiva do Partido Galeguista, Plácido tomaría o relevo de Bóveda na secretaría de organización e despois este reasumiríana cando Plácido pasou a desempeñar a secretaría de relacións internacionais trala participación no IX Congreso de Nacionalidades Europeas en Berna, Suíza, onde en 1933 Galicia foi recoñecida como nación. Alén diso, o destino de Plácido naquel verán de 1936 puido ser o mesmo ca o de Bóveda. Plácido foi detido e preso na Coruña e só a mobilización rápida da súa influente familia impediu que o executasen de contado. Organizando unha evasión de novela que o levaría ata Carballo primeiro e Muxía despois, conseguiron esquivar algún sopro que puxo toda a operación en perigo. Aquí permanecería agochado co apoio, entre outros, de Alejandro Abella, médico e militante de Izquierda Republicana. En 1940, o Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas condenábao a quince anos inhabilitación absoluta, oito anos e un día de desterro a 100 km de Muxía e 25.000 pesetas de multa. A sentenza 13/940 pormenorizaba na militancia galeguista e democrática de Plácido, "presidente del Partido Galleguista de La Coruña, uno de los organizadores de la propaganda del Estatuto Gallego, fundador y presidente de las Mocedades Gallegas, nombrado compromisario para las elecciones de presidente de la República …". Na mesma sentenza, Abella sería condenado a cinco mil pesetas de multa. Lembrar a Bóveda, a Plácido Castro e tantos outros que soñaron unha Galicia simplemente galega, é honrar e reivindicar a dignidade democrática de toda unha admirable xeración. Publicidade


Summary: Xustifica a decisión na demora xudicial e na falta de credibilidade das acusacións do empresario condenado Jorge Dorribo, segundo adiantou o diario 'El Progreso'.

A Audiencia Provincial de Lugo comunicou este pasado venres o arquivo da causa que mantiña aberta a xuíza Pilar de Lara contra o ex-conselleiro de Industria no goberno bipartito e deputado do BNG Fernando Blanco. Fíxoo sete anos despois da súa imputación, segundo adiantou na súa edición deste venres o diario El Progreso. O arquivo da causa contra Fernando Blanco chega sete anos despois de que fose imputado O sobresemento das actuacións contra este ex-membro do Executivo galego chega tamén un ano máis tarde de que fose condenado o empresario Jorge Dorribo. Foran as acusacións deste as que provocaran a imputación de Fernando Blanco e outros doce acusados na operación Campeón que investigaba fraude en subvencións públicas e tráfico de influencias. O arquivo da causa contra Fernando Blanco chega poucos días despois de que o Poder Xudicial expedientase a xuíza Pilar de Lara por atrasar e acumular macrocausas. O nome desta maxistrada está unido dende hai anos á vida política galega por ser a instrutora de operacións, ademais, de casos como o Pokémon, Pulpo e Garañón. Fernando Blanco abandonou a política hai algo máis de sete anos. Presentara a súa dimisión como deputado no Parlamento galego e a súa renuncia a ser candidato do Bloque ao Senado nas eleccións xerais que se celebraban ese ano. Segundo asegura El Progreso, o auto de sobresemento baséase na demora na instrución e na falta de credibilidade das acusacións contra Blanco por parte de Jorge Dorribo, que non foron corroboradas. O ex-conselleiro de Industria di sentir "máis rabia que indignación" A Audiencia Provincial de Lugo desmonta cada unha das acusacións. Por exemplo, a que acusaba o ex-conselleiro de recibir un anel por adxudicarlle un servizo de limpeza municipal á empresa dun amigo seu, aínda que a xoia acabou finalmente nas mans da espoxa deste empresario. Tampouco dá crédito a que Dorribo atribuíse a Blanco a axilización dunha delcaración de auga minero-medicinal sen análises de calidade, cando nin lle competía. Ao tempo, nega a hipotética entrega de cartos efectuada por Dorribo para favorecer os seus intereses empresariais tras unha "exhaustiva investigación patrimonial" a Blanco e á súa contorna familiar. Tampouco se toparon probas da acusación de conceder unha subvención de 1,4 millóns a cambia de participacións das sociedades do empresario en Andorra e Camerún. Nunha entrevista no mesmo diario lucense, Fernando Blanco di sentir "máis rabia que satisfacción" ao ter pasado xa "case oito anos" desde que fora imputado. O BNG cualificou a noticia de "magnífica". "Despois de 7 anos, 3 xuíces, 7 fiscais e moitas investigacións policiais demóstrase a absoluta inocencia de Fernando Blanco. Nós sabiamos que ía ser así. Polo demais, unha xustiza que é lenta, que afecta gravemente a vida persoal e política, non é xustiza", asegurou a formación nacionalista. >> HABERÁ AMPLIACIÓN


O presidente espera "que eses atrasos se poidan recuperar ao longo deste 2019" despois de que malia á súa maioría absoluta o Parlamento de Galicia fose o pasado ano o menos lexislador do Estado, empatado con Catalunya O Goberno galego só foi quen de aprobar o ano pasado unha das 12 leis que se comprometera a enviar ao Parlamento. Este xoves, na primeira reunión deste 2019 do Consello da Xunta, aprobou outra, o proxecto de lei de rehabilitación urbana, pero aínda ten pendentes outras dez, cinco das cales xa foran prometidas tamén para 2017, o que fixo que en 2018 o Parlamento de Galicia, malia á maioría absoluta do PP, fose o menos lexislador do Estado. "É evidente que hai un incumprimento, e poden ter moitas explicacións, pero incumprimentos son", admitiu o presidente Feijóo preguntado pola cuestión na rolda de prensa posterior á reunión do seu Goberno. Na súa resposta, na que admitiu en varias ocasións abertamente o incumprimento do comprometido, o presidente atribuíuno en todo momento a "o Goberno galego" ou "a Xunta", evitando mencionarse a si mesmo, malia que el foi quen, en marzo do ano pasado, publicitou persoalmente os compromisos lexislativos para 2018. "O Goberno non foi capaz de cumprir, o certo e verdade é que non fomos quen de cumprir o calendario normativo e espero que eses atrasos se poidan recuperar ao longo deste 2019""O Goberno non foi capaz de cumprir o calendario", dixo Feijóo, para explicar que nalgúns casos as leis aínda non foron aprobadas pola aparición de nova normativa a ter en conta neses textos ou por estar pendentes da opinión doutros entes consultivos como o Consello Económico e Social (CES). O presidente tamén presentou como un mal menor fronte a eses incumprimentos o recurso que vén sendo habitual nos seus gobernos ás leis de acompañamento dos orzamentos, normas coas que vén aproveitando para modificar moitas outras leis previas cunha tramitación máis acelerada e con menos debate que o que requiren as novas leis. Feijóo referiuse a ese feito de modificar outras normas a través das leis de acompañamento en vez de tramitar as novas leis prometidas como unha "técnica lexislativa" alternativa.En todo caso, o presidente admitiu en última instancia o incumprimento das súas propias promesas: "O certo e verdade é que non fomos quen de cumprir o calendario normativo e espero que eses atrasos se poidan recuperar ao longo deste 2019", concluíu. Situación das previsións de novas leis por parte da XuntaLeis prometidas para 2017 xa aprobadasLei 4/2017, do 3 de outubro, de protección e benestar dos animais de compañíaLei 5/2017, do 19 de outubro, de fomento da implantación de iniciativas empresariaisLei 6/2017, do 12 de decembro, de portos de GaliciaLei 8/2017, do 26 de decembro, de Orzamentos para 2018Lei 10/2017, do 27 de decembro, de espectáculos públicos e actividades recreativasLei 1/2018, do 2 de abril, pola que se modifica a Lei 8/2008, do 10 de xullo, de saúde de GaliciaLeis prometidas para 2018 xa aprobadasLei 2/2018 de Orzamentos para 2019Lei de rehabilitación e de rexeneración urbana (aprobada este xoves 10 de xaneiro de 2019)Leis prometidas para 2017 e novamente para 2018 pero aínda non aprobadasLei de administración dixitalLei do patrimonio da Comunidade Autónoma de GaliciaLei do patrimonio naturalLei de ordenación da prestación farmacéuticaLei de empregoLeis prometidas por primeira vez para 2018 aínda non aprobadasLei de impulso demográficoLei reguladora dos xogos e apostasLei de medidas de garantía do abastecemento e calidade da auga en episodios de seca e outras situacións excepcionaisLei de regulación do aproveitamento lúdico das augas termaisDecreto lexislativo para un texto refundido da lei de cooperativasLeis aprobadas sen que fosen previstas pola XuntaLei 2/2017, do 8 de febreiro, de medidas fiscais e administrativas (lei de acompañamento dos Orzamentos para 2017)Lei 3/2017, do 13 de xullo, de impulso ao crecemento económico e reforzo do gasto social (impulsada polo grupo do PP, non pola Xunta)Lei 7/2017, do 14 de decembro, de medidas da eficiencia enerxética e garantía de accesibilidade á enerxía eléctrica (impulsada por unha iniciativa lexislativa popular, non pola Xunta)Lei 9/2017, do 26 de decembro, de medidas fiscais e administrativas (lei de acompañamento dos Orzamentos para 2018)Lei 3/2018 de medidas fiscais e administrativa (lei de acompañamento dos Orzamentos para 2019)Lei aínda en tramitación pola Xunta sen que fose previstaAnteproxecto da Lei de ordenación do territorio de Galicia


Summary: A multinacional galega pedía a inconstitucionalidade dunha lista negra de proveedores elaborada polo Goberno brasileiro, que o pasado ano xa investigara a empresa por 52 casos de infracción das normativas laborais brasileiras.

Zara Brasil foi expulsada do Pacto Nacional contra o traballo Escravo, unha iniciativa posta en marcha o pasado ano para rematar coas condicións ilegais e infrahumanas de traballo, e asinada pola OIT e un gran grupo de empresas. A razón é que a multinacional galega pedía a inconstitucionalidade dunha lista negra de proveedores elaborada polo Goberno brasileiro. Zara, que xa fora investigada polo Ministerio de Traballo do Brasil por 52 casos de infracción das normativas laborais do país, asinou en 2011 o pacto e comprometeuse a investir 1,4 millóns de euros en accións sociais e a controlar as condicións de traballo das súas provedoras, entre as que unha fora denunciada por prácticas de traballo escravo. De feito, en xuño de 2011, unha investigación do Goberno descubriu a 15 persoas, incluida unha adolescente de 14 anos de idade, producindo pezas de roupa de Zara en condicións análogas á escravitude. Despois da boa disposición inicial de Zara para solucionar a cuestión, o Goberno brasileiro acordou retirar desa lista negra as provedoras de Inditex, pero a multinacional continuou adiante co recurso xudicial aberto en São Paulo.


Summary: Oenach, de Marcos Abalde, foi a obra gañadora da XVI edición do Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño. O xurado destacou "a súa boa construción e alento poético, as recorrencias míticas e a denuncia da ignominia"

Presentada co lema Oenach, a obra de Marcos Abalde resultou gañadora da nova edición do Premio Fiz Vergara Vilariño, recomendando o xuri tamén a publicación da obra presentada como "Chegaron os xinetes das primeiras xeadas". "A súa boa construción e alento poético, as recorrencias míticas e a denuncia da ignominia: Ceuta, Lampedusa, Tijuana, Guernika, San Simón... Hai neste libro unha feliz adaptación dun mito clásico á realidade histórica e social galega. Hai poesía e hai terra", son os argumentos cos que o xuri explicou a decisión de optar de maneira unánime pola obra de Marcos Abalde. Abalde suma o Fiz Vergara Vilariño ao Jopsep Robrenyo por Canibalismo, o Alvaró Cunqueiro por A Cegueira o Marqués de Bradomín por Xudite ou o Bienal de Teatro Romaría Viquinga por Saga de Iacobsland. Cunha traxectoria marcada de maneira especial pola literatura dramática, Abalde publicou recentemente en Xerais a obra A Cegueira, a obra de teatro crítico que o fixo merecedor da XX edición do premio Álvaro Cunqueiro que quere levar á escena a dureza dos noso tempos, partindo da historia do Novo Testamento. O xuri estaba composto por Cristina Ferreiro, Xabier Rodríguez Baixeras e Miguel Mato Fondo, actuando con voz e sen voto como Presidente o Concelleiro de Cultura de Sarria, Francisco Pérez e como Secretaria a Presidenta de Ergueitos, María Casar.


Summary: En 1999 publicábase o único disco de Fusquenlha, fugaz proxecto político-musical que ao abeiro da explosión da música electrónica da segunda metade dos 90 puxo a galopar letras de combate e alta gradación política sobre pistas de jungle, ragga, drum'n'bass ou trip-hop.

Carguen En 1979 o recentemente falecido Bibiano electrificou o 'Negra Sombra' e o rebumbio que se armou deixoulle claro ao ex-voces ceibes que para boa parte do seu público e do circuíto comprometido (musical e político) nos que se movía acababa de incorrer en anatema: coquetear co rock. Vinte anos despois, a finais dos 90, a electrónica ocupara o papel de demo que noutrora representara o rock. A música máis comprometida transitaba, agora si, polos diferentes camiños do rock, desde o punk e o ska até o heavy, a pachanga ou o rock misturado co folk. O rap e o hip hop en galego e a pé de rúa comezaban a ensinar a patiña en serio (Non Residentz e Fundation Crú, 5 talegos). Certo é que Os Resentidos ou Os Quinindiola xa foran pioneiros nos oitenta e no estado, e en galego!, en abrirse ao rap. "Luitando há futuro / luitando há presente / é o nosso um povo que luita" (Luitando há futuro) Mais, electrónica? Para boa parte do 'universo' da mocidade indepe era unha música dócil co poder, sen posibilidades para a expresión comprometida, cousa de 'bakalas' e 'pílulas'. Ao igual que 20 anos antes, os prexuízos. En 1999 aparecía en Compostela Fusquenlha, "un proxecto político musical sen apenas precedente" que naceu da man de N.F., un dos pioneiros na música electrónica en galego, que despois estaría naquela alfaia de pop electrónico que foi Fanny+Alexander e impulsaría proxectos como A Regueifa (que reeditaría o traballo de Fusquenlha), plataforma sen ánimo de lucro e netlabel para expandir e distribuír música galega. Fusquenlha tirou un único disco -11 temas- e deron un único concerto. Achegaron, ademais, unha canción ao recopilatorio 'Revolta Sonora', que no 2000 editaban conxuntamente os selos Sons de Luita e Propaganda pel Fet e no que, entre outros, estaban Nen@s da Revolta, Skarnio, 5 Talegos ou Opció K-95. Foron un fugaz proxecto ao abeiro da explosión de música electrónica na segunda metade dos 90 e no que as letras de directo contido político empregaban como detonador estilos como o jungle, o drum'n'bass, o big beat ou o ragga. Facer do bailar e suar un acto de disidencia política contra España e o Capital. O CD, autoeditado ('Raiva electrónica'), vendíase en diferentes locais e pubs, [por exemplo, o compostelán 'Artefacto Burbur', na Algalia, que rexentaba o activista e poeta Igor Lugrís]. O traballo pinchábase en radios piratas e rulou de man en man, mesmo chegando a saír fóra de Galiza. Por citar un destino onde tivo boa acollida, a herriko de Hondarribia. "Tu que te dis um demócrata / um demócrata de toda a vida / río eu da túa conceçom / de democracía" (Demócrata) Naquela recta final dos 90 había un 'fervello' musical envexábel en galego que non procuraba acomodo no bravú. Propostas que ían desde a volta de porca dos Nen@s da Revolta (adeus hardcore, olá ragga) á contundencia de Túzaros, pasando polos Skornabois (desfixéronse cando emproaban propostas máis que interesantes que nos deixaran albiscar en temas como 'Plántate'), os icónicos Xenreira ou proxectos máis ousados, como Terra Vermelha. Apunten "Cumpre empregar as novas tecnologías com a mesma coerência com a que os Clash tocavam as guitarras" proclamaba Fusquenlha na carátula interior do disco. Na parte traseira do traballo advertían: 'Nom pagues máis de 1.000 pesetas', espírito que en certo xeito os irmandaba co DIY e refutación comercial da escena hardcoreta picheleira (Fame Neghra, Dirty Barriguitas). Fusquenlla era contundente: "A electrónica é a música do século XXI. Há que assumi-lo". Aceptaba que a súa era unha "extranha combinaçom" e acreditaban na validez daquel "festa e loita" do rock radical dos 80. Ollos e ouvidos abertos nun disco que zumega compromiso político desde o primeiro segundo: nas cancións, na maquetación, na edición, na capa e contra-capa, nas influencias. Alta gradación política. Gobernaba Fraga en Galiza desde había unha década e no estado Aznar pisaba o acelerador neoliberal e españolista. Galiza vivía un ciclo de conflitos e mobilizacións. "Que pasa na Galiza que todo está tan axitado? / Moito barullo, rebote en todos lados" cantaban Nen@s da Revolta en 'Assim vai a Galiza'. O delegado do goberno español na altura, Diz Guedes, especializouse en ver a man de Jarrai (as mocidades de HB) ou do extinto Exército Guerrileiro en calquera conflito que había en Galiza, impulsando unha campaña de criminalización ben difundida polos principais medios de comunicación. Foi autor, ademais, dunha frase para a historia da infamia: após os antidisturbios mallar a paus os manifestantes que en 1995 protestaban contra Fraga diante do local onde este ceaba, o delegado afirmara: "non houbo carga, houbo desprazamento da masa manifestante". Coma o punk británico baixo a Thatcher ou o hardcore estadounidense baixo Reagan, houbo parte do momento musical galego baixo Fraga que tivo que poñer a casaca de combate. "Fazer de cada acto militancia / contra o capitalismo, ese andazo" (Luitando há futuro) Fogo Musicalmente, Fusquenlha era un crisol dos sons electrónicos daquela altura. Un experimento no que repercutía o latexar do Junkie XL de 'Saturday Teenage Kick' e dos Assian Dub Fundation que incendiaban pistas e conciencias co 'Rafi's Revenge'. Meat Beat Manifesto, Massive Attack facían parte dun universo de referencias rico e amplo, limitado pola precariedade de medios para plasmar un mellor son (e unha mellor voz). En 'Execuçom' latexa unha pulsión que nada envexa ao 'Nazio ibiltaria naiz' de Fermin Muguruza. A revisión do 'Sementeira' de Fuxan Os Ventos por DJ Aturuxo (tema que fecha o disco) funde tradición e século XXI. En 'Reclamo a liberdade pro meu pobo' pechas os ollos e habita New Order. Para os ouvidos aquel lostregazo de electrónica veu ser un encontro daquilo que un sempre procurou con algo que un non sabía que existía. "Mulher escuita, calando nom se luita" (Deve ser revoluçom) Fusquenlha desbrozaban un camiño musical pouco transitado no país e facíano co golpe do mellor machete, as letras: había cabida para Méndez Ferrín ('Reclamo a liberdade pro meu povo') e Angelo P. Meraio ('Execuçom') canda temas propios (´Demócrata', `Deve ser revoluçom', 'Abrolho de dissidencia'...). Mais tamén para Carlos Drummond de Andrade ('A palavra essencial'), nun dos mellores temas do disco. "Ao delicioso toque do clitóris / já tudo se transforma, num relâmpago / Em pequenino ponto desse corpo / a fonte, o fogo, o mel se concentraram". Unha ampla listaxe de samplers alargaban os horizontes do disco. Cabían Chouteira e Aretha Franklim, Malcolm X e portavoces da Assemblea da Mocidade Independentista (AMI) e dos Comités Anti-represivos (CAR), un diálogo de Taxi Driver e coros do Exército Vermelho. Carvalho Calero e Gloria Esteinem. Lenin e Mao armados dunha base electrónica. Se os Clash falaban de 'combat rock' Fusquenlha poderían empuñar a 'electrónica de combate' nuns anos de fervedoiro no universo do independentismo. Apertar os dentes e mensaxes directas. Fusquenlha forneceu as dúas lembrando, iso si, que o que sempre se precisaba era, ademais, bailar. "Se o poder deve residir no povo / se no povo está a soberanía / por que nos negas o direito que posuímos como naçom? Tiro de graza Fusquenlha rebentou o poxigo e o século XXI entrou tirando por terra as reticencias que puidesen aniñar aínda sobre a electrónica e o galego. Unha simple mirada desde entón amosa como o(s) estilo(s) da electrónica ben que agromaron no idioma do país en múltiples e diversas combinacións, experiencias e proxectos. Por citar só uns poucos exemplos: desde aqueles incomprendidos, fugaces e anfetamínicos 'Fuck Canning Factory' a Le Glamour Grotesque e Galegoz, do pulo dos Zimmer103 ao desinhibido Projeto Mourente. A lista sobe graos con Das Kapital, Sub Rosa ou todo o que representa 'Língua Nativa', un tan interesante como abraiante proxecto con pontes co resto da lusofonía. "Reconhezo a minha derrota" cantaban Fusquenlha no inicio de 'Execuçom'. Ben mirado, quizás non fose tal.