Summary: O presidente da Generalitat, Quim Torra, ten previsto poñerse en contacto co presidente e co xefe do Estado españois "de forma urxente". As formacións políticas falan de "vinganza", "barbaridade" e de "negación de direitos". Mesmo desde o FC Barcelona afirman nun comunicado que "a prisión non é a solución".

Quim Torra: "Cataluña vive unha hora negra" O presidente da Generalitat, Quim Torra, acompañado polos membros do Govern e polo presidente do Parlament, Roger Torrent, comezou a súa intervención sinalando: "Rexeitamos esta sentenza por inxusta e antidemocrática". "Hoxe máis que nunca sentímonos solidarios. As reivindicacións de Cataluña son unha realidade permanente na súa historia. A condena é un insulto á democracia e á sociedade catalá", engadiu, Torrent sinalou ademais que "facer un referendo non é un delito. O dereito á autodeterminación é un dereito das nacións". Ademais, informou que vai pedir a súa comparecencia no Parlament e que ten previsto mandar cartas ao presidente do Goberno español, Pedro Sánchez, e ao xefe do Estado, Filipe VI, "de forma urxente". Carles Puigdemont: "Unha barbaridade" "100 anos de prisión en total. Unha barbaridade. Agora máis que nunca, ao voso carón e ao das vosas familias. Toca reaccionar, como nunca. Polo futuro das nosas fillas e dos nosos fillos. Pola democracia. Por Europa. Por Cataunya", escribiu no Twitter pouco despois de coñecerse a sentenza o preseindente no exilio, Carles Puigdemont. Ada Colau: "O conflito que vivimos en Catalunya é político" A alcaldesa de Barcelona, Ada Colau, asegurou que o xuízo "polas condicións nas que se desenvolveu" supuxo "un retroceso no estado de dereito" cunhas acusacións que respondían, segundo a súa opinión, máis a unha "vontade de vinganza que a facer xustiza". "O conflito non se resolverá con máis xuízos e prisión", manifestou. "O conflito que vivimos en Catalunya é político", engadiu. ERC: "Non é unha sentenza, é unha vinganza" Nunha conferencia de prensa no Parlament, o portavoz de ERC no Congreso dos Deputados, Gabriel Rufián, afirmou que a sentenza é a "maior agresión" contra Catalunya desde o xuízo e fulsilamento do presidente catalán Lluís Companys. Acompañado por deputados e dirixentes do seu partido, Rufián considerou que "a inmensa maioría da poboación catalá, vote quen vote, de ser demócrata, comparte que é unha salvaxada o que pasou hoxe", e defendeu que esta sentenza multiplicará a indignación que supuxo a sentenza do Estatut en 2010. "A miopía, o salvaxismo e a barbaridade que demostran a xente que subscribe que apoia e que está louvando esta sentenza é brutal. A irresponsabilidade é histórica. O que se acaba de publicar non é unha sentenza, é unha vinganza. E as vinganzas en política sempre saen mal", ha alertado. Ademais, a deputada de ERC no Parlament Marta Vilalta engadiu ao respecto que "a democracia morreu no Estado español", augurando que provocará un terremoto político e social en Catalunya. Junts per Catalunya: "Contra a sentenza, independencia" O portavoz de Junts per Catalunya, Eduard Pujol, dixo en conferencia de prensa dende o Parlament que a sentenza era unha "condena a Cataluña", mentres que a voceira da formación no Congreso dos Deputados, Laura Borràs, afirmou que a Xustiza española é "inhumana". "Contra a represión, máis urnas e máis democracia. Contra a sentenza, independencia", agregou a deputada no Parlamento español. Pujol, pola súa banda, incidiu en que a condena as e os líderes do procès é unha condena á democracia, á política e a Cataluña". "Cen anos de prisión son unha absoluta barbaridade", salientou. CUP: "É nas rúas onde o pobo se defende" Dende a Candidatura de Unidade Popular (CUP) chamaron a mobilizarse nas rúas contra a sentenza. "É nas rúas onde o pobo se defende. Amnistía, autodeterminación, desobediencia", é a entrada que ten fixada na súa conta de Twitter a formación independentista. Os seus dirixentes lideraron en Barcelona unha manifestación de protesta polas rúas de Barcelona. Pouco antes das 13h, esta marcha chegou á céntrica Praza de Catalunya con berros de "Liberdade, presos políticos". Ademais, tamén en Twitter, o deputado da CUP no Parlament Carles Riera escribiu que a condena supón "99 anos e seis meses de inxustiza. 100 anos de negación de dereitos e de liberdades fundamentais". E engadiu: "100 motivos para a solidariedade, 100 razóns para loitar até que volvan á casa, até que sexamos libres". Catalunya En Comú: "Grave retroceso democrático non só para Catalunya" O portavoz de ECP, Jaume Asens, cre que a sentenza supón un "retroceso democrático" que, segundo el, marcará unha das páxinas máis negras da historia de Catalunya. "Responde máis a unha vontade de vinganza que a unha vontade de xustiza. É un precedente grave e un retroceso democrático non só para Catalunya, senón para o resto do Estado", criticou en conferencia de prensa canda a presidenta da formación no Parlament, Jéssica Albiach. Asens defendeu a necesidade de traballar para conseguir a liberdade das e dos condenados, e fixo un chamamento aos partidos para procurar a forma máis efectiva de que saian do cárcere. Isto, para eles, pasaría por unha reforma do Código Penal do delito de sedición, aínda que sen desbotar outras opcións como a amnistía. FC Barcelona: "A prisión non é a solución" "O FC Barcelona, como unha das entidades de referencia de Catalunya, e de acordo coa súa traxectoria histórica...". Así comeza o comunicado emitido polo senlleiro club de fútbol catalán ao respecto da sentenza, da que di "non é a solución". "A resolución do conflito que vive Catalunya pasa, exclusivamente, polo diálogo político", consideran, e chaman á "liberación dos líderes cívicos e políticos condenados".


Summary: Ás espera de novidades no Pontevedra, o Dépor, Celta B e Racing de Ferrol anuncian poucos reforzos e moita canteira nesta tempada.

O movemento de fichaxes e reforzos das canteiras chega tamén á Primeira RFEF. O Deportivo conta con doce futbolistas do equipo que dispoñen de contrato e sete reforzos, entre os que figuran os retornados Valín e Gandoy que xogaron cedidos o pasado curso. Por áreas, a portaría semella estábel con Mackay, Brea e Edu Sousa. O Albacete de De la Barrera, último obstáculo para o ascenso do Dépor Diante, na defensa, aínda hai dúbidas como a posíbel volta de Antoñito, a continuidade de Celeiro e a suba de Barcia do Fabril. Continúan os centrais Lapeña, Jaime, Trilli, Héctor ademais de Álex Bergantiños. As novidades veñen no mediocampo coa incorporación de Isi Gómez e Olabe. A maiores volve o canteirán Gandoy. Aínda sen confirmar, faltaría un terceiro dianteiro que sumara a liña de ataque de Victor Narro e Gorka Santamaría. Á espera da súa oportunidade, desde a canteira agardan quenda xogadores como Alberto Benito, Valín, Lapeña ou o mesmo Víctor García. O Celta B sen fichaxes Pola banda do Celta B, con Claudio Giráldez á fronte aínda que non foi presentado oficialmente, chegan dez canteiráns e ningunha fichaxe no horizonte. O técnico porriñés, que dirixiu a pasada tempada á Xuvenil División de Honra, perde parte dos xogadores da tempada pasada. O novo adestrador incorporará seis futbolistas que coñece ben: Manuel Fernández, Tincho Conde, Hugo Sotelo, Damián Rodríguez, David da Iglesia e Hugo Álvarez. Previa da Segunda e a Primeira RFEF: O Celta B busca fechar a Liga en postos de 'play-off' Continuidade no Racing de Ferrol O Racing de Ferrol, pola súa parte, aposta por repetir equipo. O seu director deportivo, Carlos Mouriz, e o técnico, Cristóbal Parralo, traballan coa idea da continuidade e seguirán Gazzaniga, Diego Rivas, Joan Salvá, Álex López, Dani Nieto, David Castro, Quique Fornos, Pep Caballé, Fran Manzanara, David do Pozo, Héber Pena, Luís Chacón e Jon García. Seguen pendentes as renovacións de Joselu e Fernando Pumar aínda que se dan por seguras segundo fontes do propio club. En relación aos reforzos, polo de agora están o central Tomás Bourdal, o dianteiro Manu Xusto, o extremo dereito Carlos Vicente, o medio centro defensivo Jesús Bernal e o lateral Brais Martínez.


Summary: "Los perdedores fuera de España", bandeira española e águia imperial. Así apareceu o monumento á memoria na Cruz de Maceira, no día despois da celebración dun acto fascista en Marín.

O monumento á memoria das persoas represaliadas do Morrazo na Cruz de Maceira apareceu esta terza feira pintado coa bandeira española e a aguia imperial e a lenda "los perdedores fuera de España". As pintadas foron realizadas o día despois da celebración dun acto de exaltación falanxista na Igrexa vella de Marín. Na madrugada da segunda á terza feira é cando a Asociación pola Recuperación da Memoria Histórica de Marín sitúa a realización das pintadas fascistas no monumento aos represaliados da comarca na Cruz de Maceira. Non é a primeira vez que este espazo de referencia da memoria na comarca do Morrazo aparece agraviado por intervencións fascistas xa que o pasado ano outra aguia imperial amencía na grande pedra na que se lembra ás persoas represaliadas no lugar. A pintada desta semana, unha bandeira española a cores na que se estampou de novo a aguia imperial e a lenda "los perdedores fuera de España" acontece xusto no día seguinte da celebración dun acto de exaltación falanxista no adro da Igrexa vella, no que aínda se mantén a lembranza en pedra a José Antonio Primo de Ribera. Segundo ataque "A do pasado ano foi menos agresivo que esta nova. Daquela o concello reparouno e en abril fixemos o acto anual da memoria da comarca. Por esa zona hai uns transformadores coas paredes cheas de frases fascistas", explica Enriqueta Otero, da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica de Marín, que xa presentaron a denuncia na policía e esixen unha investigación para esclarecer os feitos. Canda o Pozo da Revolta, a Cruz de Maceira é un lugar central para a memoria da comarca do Morrazo. "Alí fixéronse asasinatos e levábase á xente para lle dar malleiras e deixala tirada. Se preguntades a calquera persoa da comarca situaría a Cruz de Maceira e o Pozo da Revolta como os escenarios da represión", afirma Enriqueta Otero ao tempo que lamenta que se sigan consentido actos de exaltación fascista como o que se desenvolveu o pasado domingo en Marín. "A Igrexa tense tamén que dar conta do que significa permitir estas celebracións. Non se lle deu importancia á homenaxe do domingo", comenta. Na Cruz de Maceira xa non se pode ler a lenda esculpida na grande pedra que homenaxea aos represalidados no lugar. Canda a lembranza, no monumento escribiuse un poema de Celso Emilio Ferreiro que di ""Pode o corpo ser vencido/ pode o dereito ser torto / mais o lume que alampea / máis o lume que alampea / xamais o veredes morto" e que agora fica tamén oculto pola bandeira española e a aguia imperial. A veciñanza de Marín, Vilaboa, Cangas, Moaña e Bueu participara na inauguración do monumento en abril de 2012 no espazo que garda a memoria da represión na comarca.


Summary: Após os conflitos pola mina de lignito de Cerceda e a súa conversión en lago tras o feche, veciñas das Encrobas anuncian mobilizacións contra os plans eólicos de Naturgy nos terreos da térmica de Meirama.

Máis de catro décadas despois das primeiras loitas labregas contra a mina de carbón e a central térmica de Meirama e unha década após o proxecto de encher o oco para a súa conversión en lago, a loita veciñal rexurde na parroquia das Encrobas (Cerceda). Desta vez, convocadas polo colectivo 'Salvemos a Comarca de Ordes. Aire, auga e terra limpas', as veciñas e veciños mantiveron unha reunión de urxencia a pasada quinta feira no local social de Pontoxo para informar do proxecto de parque eólico de Meirama que Naturgy ─a antiga Gas Natural Fenosa─ somete a avaliación de impacto ambiental por parte da Xunta. Segundo o proxecto remitido ao Goberno galego, o parque eólico, formado por 15 aeroxeradores de 200 metros de altura na punta da pa, deixaría rodeada de muíños a aldea da Lousa e deixaría algúns deles a menos de 500 metros das casas. Sen beneficios para a poboación O colectivo veciñal estivo a preparar estes días documentos de consideracións inicias contrarias a este parque eólico para remitir á Consellería de Medio Ambiente antes desta terza feira por parte das persoas afectadas directa ou indirectamente. As veciñas das Encrobas considera que o parque eólico non revertirá na poboación, senón que traerá novas afeccións «a unha zona de total sacrificio». Por ese motivo solicitan á Xunta para que elimine a comarca de Ordes do Plan Eólico Sectorial da Galiza e a Naturgy que, unha vez desmontada a central, devolva os terreos para uso público e realización de actividades sustentables, respectuosas co medio e coa veciñanza «que leva xa demasiados anos padecendo todo tipo de agravios e contaminación pola actividade industrial».


Summary: As operacións datan do ano 2004. Desde a Zarzuela arguméntase que é un empréstito persoal para que comprasen o palacete de Pedralbes

A Fiscalía Anticorrupción detectou importantes ingresos de cartos desde as contas do Rei de España a un depósito bancario conxunto da súa filla Cristina e o seu xenro Iñaki Urdangarin. Segundo a Axencia Tributaria, estas operacións datan do 2004, e así o fai constar nun informe que a axencia achega ao sumario do caso Nóos. O Borbón tería feito dúas transferencias bancarias, cada unha delas por 600.000 euros. Un voceiro da Casa do Rei, en declaracións á axencia AFE, sinalou que a transferencia de 1,2 millóns de euros foi desde a conta persoal do Rei, e foi un empréstito para que a súa filla puidese mercar o palacete de Pedralbes, onde vive con Urdangarín. A operación, apunta, foi rexistrada ante notario e declarada a Facenda pola infanta


Os falecementos de persoas residentes en centros socioasistenciais, 184, xa son o 42,7% do total, e os casos activos o 23,3%Ata este venres, segundo os datos oficiais facilitados este sábado polo Sergas, faleceron por coronavirus un total de 184 persoas residentes en centros de maiores ou dependentes, o 42,7% do total de 430 falecidas en toda Galicia. Porén, na última semana o ritmo da incidencia nese tipo de establecementos acelerouse, de xeito que xa representan máis da metade das mortes dos últimos días. Ademais, dos 6.147 casos activos en toda Galicia, 1.436 rexístranse en residencias (o 23,3%), sexa de residentes ou do persoal que as atende, 33 máis que un día antes. En concreto, 895 son persoas que viven en residencias de maiores (sete máis que un día antes), 117 en residencias de discapacidade (22 máis que o día anterior, cun significativo aumento de 9 a 25 casos entre os residentes no Centro de Atención a Persoas con Discapacidade da Coruña) e 424 é persoal dos centros (dous máis).Neste contexto de aceleración dos casos en residencias a respecto do resto da poboación, con tres delas xa intervidas pola Xunta en Vigo, Cangas e Valdeorras e unha pechada na Fonsagrada, seguen a producirse denuncias de eivas na súa xestión e atención que xa viñan sendo advertidas hai anos desde diversos eidos, como o Consello de Contas ou o Consello de Bioética de Galicia.A asociación de traballadores de residencias de Galicia (TReGa) pon o foco en residencias de Aldán e RibadumiaDesde a asociación de traballadores de residencias de Galicia (TReGa) critícase que responsables de centros públicos e privados están a realizar entre o persoal "caza de bruxas buscando aos culpables das filtracións á prensa en vez de realizar as súas funcións", situación que se denuncia en residencias de Aldán ou Ribadumia. Nesa última residencia TReGa sinala que "os traballadores levan máis de 10 meses concentrándose" para denunciar que o centro non contrata o persoal necesario para o normal funcionamento do centro" e que o seu persoal traballa "quendas de 9 e 10 días sen librar, sen cubrirse incapacidades temporais, permisos retribuídos, licenzas, etc." Segundo TReGa, "a resposta da dirección é a de castigar estas actitudes, destinando os postos penosos e sen rotacións a este colectivo de traballadores" que protestan.A Fiscalía xa está a vixiar de oficio a situación das residencias de persoas maioresPola súa banda, a Federación Galega de Asociacións de Usuarias e Familiares de Usuarias de Residencias (REDE) vén de formular dúas novas denuncias ante a Fiscalía Superior de Galicia contra os propietarios, xestores e directivos de todas as residencias de maiores de Galicia nas que se detectaron casos de coronavirus. A entidade xa formulara denuncias puntuais anteriormente e a propia Fiscalía xa vén vixiando e solicitando de oficio datos ás administracións de cada falecemento que se rexistra nas residencias. Agora a entidade reclama á Fiscalía que investigue directamente ás persoas responsables das residencias por ata sete delitos, entre eles "omisión de socorro" e "denegación de auxilio".


Summary: O Goberno galego está estudando a posibilidade de instalar "hospitais de campaña" en Compostela e na Coruña. Tamén podería facelo en Ferrol. Na terza feira, a Xunta dará coñecer a súa decisión.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, asegurou este domingo que o Sergas estuda a posibilidade de instalar "hospitais extramuros", os coñecidos como "hospitais de campaña", en Compostela e na Coruña. Así o afirmou en resposta ás preguntas dos medios na rolda de prensa en que deu conta da reunión telemática dos presidentes das autonomías co xefe do Executivo español, Pedro Sánchez. "Onte tivemos distintos contactos con xerentes de hospitais, concretamente co da Coruña e co de Compostela ante a eventualidade de ter que prever ampliar os aforos dos hospitais fóra dos recintos hospilatarios públicos e privados", sinalou, "ese risco existe". Afirmou que na Coruña e en Compostela hai máis posibilidades de que se instalen hospitais de campaña, e engadiu que Ferrol tamén podería necesitar dunha área hospitalaria extra. "Démoslles aos xerentes a posibilidade de que nos fagan unha proposta oportuna e mañá probabelmente teñamos unha decisión tomada sobre o lugar en que preveriamos un hospital extramuros", expuxo Feixoo, que avanzou que na terza feira comunicaría o resultado das decisións. Uso da rede privada A pregunta do número de camas e prazas UCI de hospitais privados está empregando o Sergas, Feixoo dixo non dispor do número, "mais si estamos utilizando camas e UCI no conxunto da Galiza". Afirmou que "intentamos levar os pacientes aos sitios máis protexidos" e asegurou que toman a decisión de desvialos a centros privados en función da dimensión deses hospitais, dos compoñentes e equipamentos cos que contan, do número de camas UCI, de se son centros médicos ou cirúrxicos ou da carteira de servizos. Salientou que a rede de hospitais privados "está a disposición do servizo público" e advertiu de que "se tivésemos algún hospital que non está a ser leal co servizo de saúde, actuaríamos coa Inspección de Sanidade".


Summary: Un grupo de traballadores da antiga empresa Privilege de Narón confía en gañar a poxa e facerse coa compañía que os deixou na rúa hai un ano. Achegarán todos os cartos da súa indemnización a unha iniciativa "bonita e distinta". "Mellor apostar polo proxecto e traballar todos xuntos que quedar na casa cobrando o paro", din.

Unha unión solidaria para salvar a empresa e os postos de traballo. Iso é o que están a facer os antigos operarios de Privilege, factoría de taboleiros de pedra de Narón, que loitan polo seu futuro co obxectivo de facerse coa compañía que hai ano se declarou en quebra. Estes 45 obreiros pelexan por quedar con ela e por ser eles mesmos empregados e xestores. Unha solución colectiva ante unha crise que xa os empurraba ao paro, como a tantos outros. A quebra da empresa animou a 45 obreiros a facerse coa empresa e manter os postos de traballo Os que foran empregados desta firma de Ferrolterra impugnaron hai tan só uns días a poxa notarial da súa fábrica e as bases do concurso, logo de que non se tivese en conta a creación de emprego que propoñen. Este mesmo venres, presentarán o recurso ante os xulgados co que pretenden que se teñan en conta outros factores no baremo. "Queda en manos do xuíz decidir agora se adxudica a compañía a calquera das dúas ofertas ou se a poxa se efectúa como cremos que se debe facer, con outras bases, tendo en conta o mantemento dos postos de traballo e non a alternativa, que é a de liquidar a empresa e levar todo fóra", aclara Francisco Zurita, voceiro do comité de empresa. Nesa poxa, o grupo de 45 obreiros -dos 77 que conformaban a fábrica- loitan por facerse coa planta contra Poliver, conformada polos herdeiros do grupo italiano Quarella, o accionista maioritario (60%) da empresa, que obtivo cuantiosas axudas públicas pero que acabou por declararse en quebra hai un ano. A oferta de Seaquarz é de 2,6 millóns, fronte a de 6 dos antigos donos, pero a sospeita do comité de empresa é que o grupo empresarial conta con desmontar a fábrica, levar a maquinaria a Italia e reactivar alí a produción. Os traballadores, pola contra, pretenden seguir coa actividade en Narón e manter 45 empregos. O accionista maioritario solicitou hai xa perto dun ano o concurso de acredores, feito polo cal os empregados non queren que se faga coa totalidade de Privilege. Para logralo, contan co apoio da oposición no Parlamento galego, pero tamén coa do Concello de Narón, cuxa corporación xa advertiu o seu apoio "incondicional" ao plan do cadro de persoal, prometendo facer "todo o posible" para manter a fábrica. Os traballadores agardan que a Xunta cumpra a súa promesa e colabore con 2,5 millóns a través de créditos participativos Agardan tamén que a Xunta, que conta co 40% do accionariado, cumpra as súas promesas e colabore co proxecto cos 2,5 millóns que anunciara, 1,5 de crédito participativo a través Xesgalicia e outro millón avalado polo Igape. "Prometéronnos axuda en varias ocasións e o anterior conselleiro de Economía, Javier Guerra, comprometérase con nós; teñen toda a información no seu poder, incluído o plan financeiro", aclara Zurita. De feito, foi o propio Javier Guerra o que lles propuxo aos traballadores facerse coa empresa para manter a actividade e os postos de traballo. A Xunta procurara un comprador pero, pola razón que fose, non conseguiu ningún. "O interese pola nosa parte xurdiu cando comprobamos que a idea que tiña a empresa era abandonalo todo", conta Zurita, que lembra as primeiras reunións entre os compañeiros para buscar alternativa. Os operarios dedicarán as súas indemnizacións por despido ao capital da nova empresa Comezaron a traballar na iniciativa, sabendo que o feito de que todos os implicados tivesen experiencia na actividade e na empresa podía poñer as cousas máis fáciles. Pero facían falta cartos. Bastantes cartos. O seu primeiro capital será o das indemnizacións dos 45 traballadores, que irán destinadas integramente á futura compañía. "É unha forma distinta e bonita de atopar solucións", conta Zurita, que cre que é ilusionante "apostar por unha compañía e un proxecto traballando entre todos en lugar de quedar na casa cobrando o paro". "É bonito e diferente; apostamos por un proxecto traballando entre todos en lugar de quedar na casa cobrando o paro" O risco existe, pero a súa experiencia e os seus contactos semellan garantirlles emprego e unha carteira de clientes na que levan tempo traballando. A empresa Privilege está situada no polígono naronés das Lagoas desde 1991 e chegou a ter cen persoas empregadas. O 60% das súas accións pertencen a Quarella e o 40% que queda é público, coa participación de Xesgalicia (20%) e Sepides (20%). A planta fabrica aglomerado de pedra para cociñas, ademais doutros usos.


Summary: O rexedor padecía desde hai anos unha enfermidade que non o apartou da Alcaldía. Foi operado en 2018, mais volveu ao cargo pouco despois desa intervención. Pazos, de Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE), gobernaba en coalición co PSOE.

O rexedor de Cangas do Morrazo, Xosé Manuel Pazos, vén de falecer na xornada de hoxe no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo despois de ser ingresado esta fin de semana debido aos efectos dunha longa enfermidade de pulmón. O alcalde, representante de Alternativa Canguesa de Esquerdas (ACE), tiña 63 anos e seguía á fronte do Consistorio -agora nun goberno bipartito co PSOE- a pesar dos efectos da súa doenza. Estivo traballando até a sexta feira, pero logo empeorou a súa saúde. De feito, a pasada semana convocara para esta segunda feira un encontro no que pretendía pór fin a unha crise do Executivo municipal por un enfrontamento entre os concelleiros Mariano Abalo e e Eugenio González, este último representante do PSOE. Pazos era moi apreciado na localidade pois sempre amosou o compromiso co cargo público malia as citas médicas para tratar o cancro que tiña de continuo. Segundo Faro de Vigo tan só deixou a Alcaldía de forma temporal en outubro de 2018. Foi para someterse a unha operación que só o mantivo apartado das súas responsabilidades como rexedor un mes. Traxectoria na Galiza O político estaba á fronte do Consistorio de Cangas desde 2015 pero xa tiña moita experiencia na política. Previamente fora concelleiro da vila dúas veces: nos 90 con Esquerda Unida-Esquerda Galega e con ACE de 2007 a 2009. Ademais, representou a Esquerda de Galicia no Parlamento galego, onde acompañou a Anxo Guerreiro após que se dera unha coalición co PSdeG que dirixía Abel Caballero en 1997.


Summary: A empresa xestiona 14 parques comarcais en Galicia financiados polo Goberno galego e as deputacións en virtude dun modelo inugurado na etapa de Fraga. Bombeiros e mandos teñen prohibido facer declaracións sobre as emerxencias nas que interveñen HEMEROTECA | A Xunta ábrese á fin dos parques de bombeiros privados tras anos impulsándoos

A empresa Veicar, que xestiona 14 parques comarcais de bombeiros en Galicia, prohibiu a todos os seus efectivos, tanto bombeiros como mandos, facer declaracións aos medios de comunicación. Así figura nun código interno remitido ao persoal o pasado 10 de marzo pola dirección desta firma, á que o Goberno galego e as deputacións provinciais da Coruña, Lugo e Ourense adxudicaron a xestión das emerxencias en catorce zonas. O protocolo de actuación remitido ao persoal dos seus parques permite mandar comunicados de prensa "para informar a poboación" en caso de intervencións en sucesos graves pero a información só se poderá enviar a catro medios de comunicación elixidos por ela e sempre con copia aos directivos de Veicar. Nas instrucións remitidas aos bombeiros dos parques de Verín, Valdeorras e A Limia detállase cales son os correos electrónicos aos que se deben mandar os comunicados. Os medios elixidos son as edicións locais de La Voz de Galicia, La Región, Faro de Vigo e unha emisora da Cadena COPE, ademais dun par de portais web sen apenas audiencia. Para remitir información a outros medios, a empresa subliña que deberá solicitarse permiso á dirección. A empresa xestiona 14 parques comarcais en Galicia financiados polo Goberno galego e as deputacións en virtude dun modelo inugurado na etapa de Fraga As ordes que os xestores de Veicar, con 220 bombeiros en nómina, enviou aos seus efectivos e mandos explicitan que as notas de prensa "só se realizarán nas intervencións que teñan certo nivel de gravidade ou que poidan resultar notorias na zona de influencia dos parques". Nelas, "poderase achegar ou non algún documento gráfico sempre que este cumpra con todos os requisitos para ser enviado ao exterior do parque". Os bombeiros tamén reciben pautas por escrito de como ten que ser a redacción deses comunicados que se remitirán a eses medios de comunicación elixidos: "Non haberá ningunha mostra de subxectividade, nin se farán referencias a datos non probados, nin posibles causas hipotéticas, manterase sempre unha imaxe de calma, e evitarase realizar comentarios que poidan crear discrepancias. Están expresamente prohibidas as manifestacións alleas á intervención, de corte laboral ou que poidan supor unha crítica ao persoal interveniente, os medios, os procedementos ou calquera outra cuestión de corte interno do parque, empresa ou Consorcio". Bombeiros e mandos teñen prohibido facer declaracións sobre as emerxencias nas que interveñen O manual de relacións cos medios de comunicación de Veicar apunta que a autoría dos comunicados de prensa compete aos xefes de servizo de cada parque comarcal aínda que na súa ausencia poderán informar os responsables de cada quenda. O protocolo de Veicar remata con dúas advertencias: "Non se poderá realizar ningunha outra comunicación de carácter profesional aos medios, agás que exista unha comunicación expresa para iso por parte da empresa. Cadaquén é responsable unicamente das notas de prensa que escribise". A circular detalla que esa normativa interna entrou en vigor o mesmo día en que foi remitida ao persoal. No entanto, un portavoz oficial de Veicar apuntou a eldiario.es que o protocolo "é un documento vivo e que xa se está negociando unha nova versión cos traballadores". Este membro da dirección sinala que "a empresa xamais puxo trabas aos medios de comunicación". "Achegáronse os enderezos dos que solicitan información habitualmente, pero esa lista é ampliable", asegura a preguntas deste diario. Veicar é unha das empresas que estivo na orixe da privatización dos bombeiros de Galicia, onde só os das cidades teñen a condición de funcionarios. A firma, que se reconverteu e pasou de ser unha carroceira de vehículos á xestión das emerxencias a través de adxudicacións de diferentes Gobernos galegos desde a época en que Manuel Fraga era presidente, emprega a 220 bombeiros baixo un modelo de xestión único en España a través de subcontratas que dependen dos consorcios provinciais que financian ao 50% o Goberno galego e cada unha das catro deputacións. O sistema está amparado pola polémica Lei de Emerxencias de Galicia, contra a que se manifestaron reiteradamente os bombeiros dos parques públicos e privados para conseguir que o Goberno de Alberto Núñez Feijóo reverta o modelo. As fontes internas consultadas sosteñen que o protocolo da comunicación da compañía trata de establecer un férreo control da comunicación e establecer sancións para evitar que os bombeiros se pronuncien contra a privatización do servizo.


Summary: No Estado español xa se confirmaron sete positivos e hai unha trintena máis sospeitosos.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) vén de facer un chamamento para que se rastrexen os contactos das persoas contaxiadas da varíola do mono, por mor da vaga de casos desta rara enfermidade nun número cada vez maior de países, os máis recentes o Estado español, Portugal, Italia, Suecia e os Estados Unidos. De feito, a Comunidade de Madrid mantén os sete primeiros positivos confirmados na cuarta feira polo Ministerio de Sanidade e suma agora outros 28 sospeitosos, alén doutro en Canarias. En Portugal hai unha vintena de contaxios. Se se sospeita de padecer a varíola do mono, os pacientes deben ser illados, recomenda o organismo sanitario, preocupado polo rápido espallamento desta doenza. Síntomas O período de incubación da varíola do mono é de entre 6 e 16 días, malia que pode oscilar de 5 a 21. A infección ten, segundo explica a Organización Mundial da Saúde (OMS), dúas fases. A primeira, de "invasión", que se caracteriza pola febre, cefalea intensa, dor lumbar, dor muscular e falta de enerxía. O período de erupción cutánea —entre 1 e 3 días despois do inicio da febre—, cando aparecen as distintas fases do exantema, que polo xeral afecta primeiro o rostro e logo esténdese ao resto do corpo. As zonas máis afectadas son o rostro —95% dos casos—, as palmas das mans e as plantas dos pés —no 75% dos casos—. A eliminación completa das costras pode tardar até tres semanas. Esta variedade da varíola, propia dos simios, transmítese aos seres humanos a través de diversos animais salvaxes, como roedores e os propios primates, mais ten unha propagación secundaria limitada de persoa a persoa.


Summary: Onte día 10 rexistrabase o falecemento dun home de 87 anos no CHUAC, procedente da Residencia DomusVi de Carballo, onde hoxe 11 falecía tamén unha muller de 75 anos. Son un total de 25 persoas as falecidas na residencias carballesa no que vai de ano, e 13 na de Vimianzo. A tendencia segue baixando a nivel global e tamén nos Centros de ensino

Tras analizar os datos da Laracha, o Sergas ofrece hoxe os resultados do cribado realizado en Vimianzo e Camariñas na semana do 18 ao 22 de xaneiro. En Vimianzo foron citad@s 4.435 veciñ@s, e acodiron 2.670 (o 60%), dando un resultado de 12, o que representa o 0,44%, o que sería unha taxa de incidencia acumulada de 440 casos por cada 100.000 habitantes.Vimianzo mantense hoxe con arredor dos 40 casos activos, 29 novos casos e unha taxa de incidencia acumulada de 410 casos por cada 100.000 habitantes nos últimos 14 días. Pola súa parte, en Camariñas o número de citad@s foi 1.510, pero só acodiron 917 (un 60,7%), sendo 6 o número de positivos, un 0,65%, ou en cifras de taxa de incidencia acumulada, 650 novos casos por cada 100.000 habitantes.Camariñas a día de hoxe ten 13 casos activos, 5 novos casos por cada 100.000 habitantes nos últimos 14 días, e unha taxa de inciencia de 94 casos por cada 100.000 habitantes nos últimos 14 días. Tendencia á baixa Aproveitamos para repasar os datos e comprobar que só Carnota, Muxía e A Laracha manteñen tendencia positiva, pois o resto de concellos, e comarcas amosan unha lixeira baixada na última semana. Bergantiños segue a ser a zona coa taxa acumulada máis alta, superando os 700 novos casos por cada 100.000 habitantes (Malpica supera os 1.000 e Carballo, Coristanco e A Laracha os 800 aínda). Centros de Ensino A tendencia tamén baixa nos centros de ensino. Son hoxe 111 casos en toda a comarca (20 menos que a semana pasada), en 36 centros afectados (10 só en Carballo) (6 menos que a semana pasada), e só 4 aulas pechadas (polas 7 do día 4). Concello Centro Total Positivos Aulas Pechadas CAMARIÑAS IES Plurilingüe Pedra da Aguia 1 0 CAMARIÑAS CEIP O Areal 2 0 CARNOTA CEIP do Pindo 2 0 CARNOTA IES Lamas do Castelo 1 0 CARBALLO CEIP Gándara-Sofán 2 0 CARBALLO IES Alfredo Brañas 4 0 CARBALLO CPR Artai 4 0 CARBALLO CEIP Bergantiños 6 1 CARBALLO CEIP Fogar 1 0 CARBALLO IES Monte Neme 4 0 CARBALLO CEIP Netoma-Razo 3 0 CARBALLO IES Parga Pondal 12 0 CARBALLO CRA Ponte da Pedra 4 0 CARBALLO CEIP Plurilingüe A Cristina 2 0 CEE CEIP Plurilingüe Eugenio López 2 0 CEE CPR Plurilingüe Manuela Rial Mouzo 7 0 CEE IES Fernando Blanco 5 0 CEE IES Agra Raices 4 0 CORCUBIÓN CEIP Praia de Quenxe 3 0 CORISTANCO EFAG Fonteboa 3 0 CORISTANCO CPI Alcalde Xosé Pichel 1 1 FISTERRA CPR Ntra.Sra. del Carmen 3 0 LAXE CEIP de Torrexallóns 1 0 LARACHA CEIP Alfredo Brañas 2 0 LARACHA CEIP Ramón Otero Pedrayo 7 1 LARACHA ES Agra de Leborís 3 0 MALPICA CEIP Milladoiro 3 0 MALPICA IES Urbano Lugrís 2 0 MAZARICOS CPI Plurilingüe da Picota 1 0 MUROS CEIP Ramón de Artaza y Malvárez 1 0 MUXÍA CEIP Os Muíños 1 0 PONTECESO IES Eduardo Pondal 1 0 SANTA COMBA CEIP Plurilingüe Barrié de la Maza 3 0 VIMIANZO CEIP Plurilingüe San Vicenzo 6 1 VIMIANZO IES Terra de Soneira 2 0 VIMIANZO CEIP Baíñas 1 0 ZAS CPI de Zas 1 0 TOTAL 36 111 4 Máis novas sobre o covid 09-02-2021: COVID: 15 positivos no cribado de 4.600 persoas da Laracha. 08-02-2021: COVID: Mantense a tendencia á baixa á espera dos resultados dos cribados da Laracha, Camariñas e Vimianzo . 05-02-2021: COVID: Continúa a baixada. 03-02-2021: COVID: Malpica tamén recibirá o seu cribado. 02-02-2021: COVID: Este xoves comeza o cribado na Laracha. 01-02-2021: COVID: Bergantiños dobrega a curva 28-01-2021: COVID: 5 novos falecidos na residencia DOMUSVI de Carballo. 27-01-2021: COVID: A Laracha pecha os parques infantís. 25-01-2021: COVID: A Xunta pecha Galicia durante 3 semanas. 25-01-2021: COVID: Continúa a evolución negativa na comarca. 21-01-2021: COVID: Bergantiños volve ser o gran foco 20-01-2021: COVID: Aumenta tamén a incidencia nos centros de ensino. 19-01-2021: COVID: A Laracha, Cabana, Coristanco, Dumbría e Muxía, tamén en nivel máximo de restricións. 18-01-2021: COVID: Preocupación en Carballo ante o novo gromo na Residencia DomusVi. 17-01-2021: COVID: O Sergas fará esta semana un cribado masivo de 6.000 persoas en Camariñas e Vimianzo. 14-01-2021: Vimianzo pon o foco… nos clubs. 13-01-2021: COVID: Carballo, Cee, Camariñas, Laxe e Vimianzo, no nivel máximo de restricións / Chegan as primeiras vacinas ao HVdX. 12-01-2021: COVID: A Xunta limita a mobilidade en todos os Concellos e obriga a pechar a hostalería ás 18:00h. 11-01-2021: COVID: As cifras sinalan un aumento do 40% nos novos positivos na última semana . 07-01-2021: COVID: A tendencia volve ser á alza. 29-12-2020: COVID: 9 concellos, tralo peche de Carnota e Muros, rematan o ano con especiais restricións.


Summary: O aínda secretario xeral de Podemos na Galiza admitiu na mañá da quinta feira que aspira a a Secretaría Xeral da formación política como unha moción de confianza após presentaren dúas membros de Podemos as súas candidaturas.

Nunha entrevista concedida á Radio Galicia-Cadena Ser, Breogán Riobóo admitiu que decidiu presentar a súa candidatura á Secretaría Xeral de Podemos como unha "moción de confianza" para revalidar o cargo. Di non entender "en base a que presentan unha candidatura á Secretaría Xeral" Ángela Rodríguez e Carmen Santos cando o cargo de secretario xeral "está en vigor". "Eu até o día 15, cando comeza o proceso de primarias como tal, non falo. Non digo absolutamente nada, porque entendo que a Secretaría Xeral segue en vigor e por iso fun á reunión de Madrid", sinalou na entrevista. "No momento en que dúas compañeiras, á marxe do que din os documentos e os estatutos, anuncian as súas candidaturas á Secretaría Xeral, vendo isto, véxome na obriga de presentarme e de tomar este proceso como unha moción de confianza", engadiu. Nunha recente entrevista publicada no Sermos Galiza nº187, Breogán Riobóo xa daba conta das chaves da súa candidatura á reelección como secretario xeral de Podemos na Galiza, que a día de hoxe se atopa xerido baixo unha xestora imposta por Madrid e capitaneada polo senador García Buitrón.


Summary: A lei de Seguridade Cidadá e a reforma do Código Penal entrarán en vigo o 1 de xullo após seren aprobadas no Congreso español.

Unicamente cos votos a favor do Partido Popular, a Cámara Baixa española aprobou esta quinta feira (25 de marzo) a Lei de Seguridade Cidadá --coñecida como Lei Mordaza-- e a reforma do Código Penal. Após este último trámite, ambas as dúas medidas entrarán en vigor o 1 de xullo malia as críticas e denuncias da oposición, as organizacións de dereitos humanos e as advertencias das institucións internacionais. E é que até os relatores especiais das Nacións Unidas se dirixiron ao executivo español para lle sinalar que a Lei de Seguridade Cidadá supuña unha vulneración dos dereitos de expesión e manifestación, como tamén o fixo a Unión Europea en relación coas 'devolucións en quente' de migrantes na fronteira que legaliza a reforma. Porén, a forza maioritaria da Cámara, o Partido Popular, rexeitou ao longo do proceso lexislativo as emendas presentadas pola oposición e unicamente incorporou as súas, entre elas as propias devolucións no valado de Ceuta e Melilla. Así, coa incorporación dalgúns matices vía emenda o texto aprobado esta quinta feira no Congreso pune o deslocemento de bens e inmóbeis público; gravar as actuacións policiais, a ocupación de oficinas ou entidades bancarias; a venda ambulante (top manta), queimar contedores do lixo, frear un desafiuzamento, negarse a ser identificado polas FSE ou mesmo as reunións ás portas de infraestruturas que sexan consideradas servizos básicos para o estado. Neste senso, estes delitos serán punidos de acordo cunha baremación dos mesmos como falta "leve", "grave" ou "moi grave" con sancións económicas entre os 100 e os 600 mil euros. De igual maneira, a prescrición dos mesmos variará de 6 meses, 1 ano e 2 anos de acordo cos mesmos criterios. A outra norma aprobada hoxe polo Congreso é a reforma do Código Penal deseñada polo anterior ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, e á que se incorporou o pacto anti-jihadista asinado por PP e PSOE após os crimes no Charlie Hebdo. Os delitos de "enaltecemento do terrorismo" serán punidos con 3 anos de cadea Através deste novo marco instáurase a cadea perpetua baixo o epígrafe da pena peramente revisábel. Aliás, os delitos de "enaltezamento do terrorismo" pasan a ser punidos con 3 anos de cadea o que levaría a calquera persoa condenada por tal cuestión a ingresar en prisión, mesmo se non conta con antecedentes penais. Asemade, tipifícase como delito a consulta ou visualización de páxinas web 'jihadistas' ao as considerar penalmente como "adestramento terrorista pasivo". Mesmo as filtracións de información serán consideradas un delito no novo Código Penal. Segundo o artigo 197 bis será considerado "terrorismo" o que "por calquera medio ou procedemento vulnerando as medidas de seguridade estabelecidas para impedilo e, sen estar debidamente autorizado, acceda ou facilite o acceso, ao conxunto ou parte dun sistema de información". Este feito será punido con penas de prisión de "6 meses a 2 anos de cadea". Todas as forzas da oposición amosaron o seu rexeitamento durante o debate parlamentar a ambas as dúas normativa. Desde o BNG a deputada Rosana Fernández acusou o goberno español de pretender practicar "a ideoloxía máis reaccionaria e represora vulnerando grande parte dos dereitos e liberdades fundamentais". Desde a organización frontista aseguran que o PP "responde con máis represión" á "crítica social".


Summary: A líder da oposición asegura que a decisión, que só beneficia "ao 0,02%" de galegos, adoptouse "na rúa Xénova"

A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, esixiu ao presidente da Xunta, Alfonso Rueda, que rectifique o seu anuncio de elevar até o 50 por cento a bonificación do imposto de patrimonio por ser "un pelotazo fiscal aos millonarios" fronte a unha "maioría social que o está pasando mal". En declaracións aos medios antes de acudir este sábado á Romaría de Santa Minia, en Brión (A Coruña), a líder nacionalista lamentou que Rueda adopte esta decisión "que non se tomou na Galiza", senón "na rúa Xénova", na sede estatal do PP. "O presidente da Xunta simplemente é un delegado do que lle mandan en Madrid", insistiu Pontón, tras unha semana na que o mandatario andaluz, Juanma Moreno, anunciou a bonificación da totalidade do imposto de patrimonio. Así, tras sumarse Rueda a esta rebaixa -pero cunha "senda propia" da Galiza, segundo alegou-, a líder da oposición galega reprochoulle que "prescinda" para os orzamentos de 2023 "de máis de 30 millóns de euros" das arcas autonómicas "que serían importantes para que houbese máis bolsas de estudo, máis axudas a pemes, para dinamizar o comercio e rescatar a sanidade pública". "É unha medida lesiva, antisocial e que simplemente beneficia para que sigamos vendo como as rendas máis altas gañan cada vez máis e máis nun momento no que se necesita o contrario: distribuír a riqueza", insistiu. Pontón acusa Rueda de "esconder" novos recortes "O goberno do 0,02%" Neste contexto, a poucos días da comparecencia do presidente da Xunta no Parlamento galego para debullar os detalles dos orzamentos autonómicos de 2023, a portavoz nacional do BNG pediulle a retirada desta medida que "só" beneficia "ao 0,02 por cento do país". "Demostra que o PP é o goberno do 0,02 por cento mentres que o BNG representa a alternativa para o 99,98 por cento do país", engadiu. Pontón tamén se queixou de que, a tres días desa comparecencia, a oposición aínda "non coñece" cal é o anteproxecto de orzamentos da Xunta, polo que demandou esa documentación. Unha opacidade que lle fai preguntarse á líder do Bloque "que máis oculta" neses orzamentos. "En todo caso, imos pedir que se retire esa medida antisocial que Rueda aplica seguindo o que lle mandan desde Madrid e que demostra até que punto carece de goberno para a Galiza e aplica o que outros deciden sen ter en conta as necesidades do País, nun acto de submisión aos intereses do PP de Madrid", afondou. En calquera caso, a portavoz nacional do Bloque avanzou que votarán "en contra" desa rebaixa fiscal por ser "antisocial" e por decidirse "en Madrid". A oposición critica o anuncio de Rueda de aumentar a bonificación ao Imposto de Patrimonio: "É unha burla"


Summary: Observadores internacionais afirmam que globalmente as votações foram transparentes. Não será necessário, em princípio, ir a uma segunda volta.

A Frente pela Libertação de Moçambique continuaria a ser a primeira força do país quer nas presidenciais quer nas legislativas, segundo os primeiros dados divulgados esta quinta feira após as votações se realizarem ontem. A vitória é tão clara que parece muito pouco provável que as eleições tenham de irem a uma segunda volta. Com o 50% das mesas eleitorais já contabilizadas, o candidato da Frelimo Filipe Nyusi seria com muito o mais votado, com o 61,2% dos sufrágios. Por trás dele apareceria Afonso Dhlakama, da Resistência Nacional Moçambicana (RNM), com o 31% dos votos, enquanto que Daviz Simango, do Movimento Democrático Moçambicano ficou com o 7,7%. Nas legislativas, a Frelimo ganha também, embora com menos percentagem que Nyusi, ao conseguir o 58,11% face ao 28,9 da Renamo e ao 11,7 do MDM. A batalha pelo controlo do país -e dos seus recursos naturais: gás, petróleo e carvão- não conclui com estas eleições A oposição da RNM apressou-se a denunciar irregularidades e a não reconhecer a vitória da Frelimo, até o ponto de o seu porta-voz, António Muchanga, declarar à agência AFP que "nós não aceitamos o resultado destas eleições (…). Podemos dizer categoricamente que ganhámos estas eleições". Estas denúncias não assemelham terem o respaldo dos observadores internacionais deslocados ao país. Particularmente significativo a respeito disso foi o depoimento realizado pela responsável dos observadores da União Europeia, Judith Sargentini, quem disse à AFP que a consulta eleitoral correu globalmente bem. "Notámos algumas irregularidades, mas diria que, no conjunto, até ao momento do encerramento [das urnas], correu bem", alegou. Três coisas parecem, aliás, evidentes. Primeiro, a Frelimo continua a ser a força com mais apoio popular no país, mas esse apoio vai decrescendo (em 2009, o seu candidato obteve o 75%). Segundo, as feridas da guerra entre a Frelimo e a RNM -assinaram a paz em Setembro passado- demorarão muito em fechar e, de facto, durante a jornada eleitoral se registaram milhentos confrontos armados. E terceiro, a batalha pelo controlo do país -e dos seus recursos naturais: gás, petróleo e carvão- não conclui com estas eleições.


Summary: Constitúese a plataforma "Monfero di non" neste municipio, após se coñecer o pasado 29 de maio o parque eólico que prevé construír Iberdrola.

A veciñanza de Monfero afectada polo parque eólico Pena do Corvo, que o pasado 29 de maio iniciou a súa tramitación a través do Ministerio para a Transición Ecolóxica (Miteco), constituíu este domingo a plataforma "Monfero di non", avalada por unha trintena de persoas no seu acto fundacional O proxecto, promovido por Iberdrola, prevé a instalación de trece aeroxeradores cuxas aspas alcanzarían os 200 metros de altura e contarían cunha potencia total instalada de 58,5 megawatts (MW), alén dunha subestación transformadora e unha liña aérea de alta tensión que atravesaría nove municipios lindeiros "Decatámonos do proxecto pola súa publicación no Boletín Oficial do Estado (BOE), mais nin sequera o Concello, segundo afirma, sabía nada. Chegan aquí con estas formas e dannos un mes para presentar alegacións sen que dispoñamos dos medios ou coñecementos para facelo", sinala a Nós Diario Iñaki López, un dos promotores da plataforma. López fai fincapé nas dimensións do parque e o impacto que tería de se aprobar: "A poligonal afecta 35 lugares habitados das parroquias de San Fiz, Vilachá e Queixeiro, e inclúe os conventos de Caaveiro e Monfero, así como parte do parque natural das Fragas do Eume", expón. Porén, salienta que o impacto vai "máis aló" do que se pode visualizar nun mapa: "Estamos a estudar os efectos que tería para a saúde, así como o dano ao tecido socioeconómico, xa que a poligonal fragmentaría os montes", explica, e lembra a importancia do sector primario no municipio. Aliás, salienta que moitas veciñas e veciños "non son conscientes" de todas as afeccións que poderían provocar os aeroxeradores e o tendido eléctrico. Nesta segunda feira organizáronse "grupos de traballo" para recoller sinaturas contra o proxecto, arredor de 200 polo de agora. O prazo para presentar alegacións ficará aberto até o vindeiro 28 de xuño.


Summary: A Mesa denuncia que o Hospital Miguel Domínguez de Pontevedra, onde o paciente foi derivado para o preoperatorio, só dispuña de documentación en castelán.

A Mesa pola Normalización Lingüística denuncia que o Sergas obrigou un paciente a adiar unhas probas por solicitar a documentación en galego no Hospital Miguel Domínguez de Pontevedra, onde fora derivado para un preoperatorio o 5 de febreiro. Segundo A Mesa, no hospital solicitáronlle que asinase unha serie de documentos, mais cando o paciente os pediu en galego, dereito que lle recoñece a lexislación vixente, desde o hospital dixéronlle que non dispuñan deles. O propio paciente informounos de que a Secretaría Xeral de Politica Lingüistica dispuña dun servizo de asesoramento lingüístico e un acordo co Sergas polo que se comprometía a traducir este tipo de documentación nun máximo de 30 minutos. Porén, tras realizar unhas consultas, a empregada do Hospital indicoulle que se non asinaba os documentos en español tería que marchar e agardar na súa casa a que enviasen a documentación á administración da Xunta e esta lla devolvese traducida, co conseguinte retraso nas súas probas e operacións. Segundo A Mesa, o paciente "non aceptou renunciar aos seus dereitos lingüísticos". Tras presentar outra reclamación ante o Sergas, da que tampouco obtivo resposta, contactou coa Liña do Galego da Mesa pola Normalización Lingüística para denunciar o caso. O propio paciente informounos de que a Secretaría Xeral de Politica Lingüistica dispuña dun servizo de asesoramento lingüístico e un acordo co Sergas polo que se comprometía a traducir este tipo de documentación nun máximo de 30 minutos A raíz dun caso anterior no Hospital Nuestra Señora de Fátima, en Vigo, desde a Xerencia do Sergas emitiuse unha nota informativa a todo o persoal onde se puña a disposición de quen o precisase o servizo de tradución da Secretaría Xeral de Política Lingüística e indicábase que esta emitiría a tradución do documento que fose en non máis de media hora. Para a Mesa "este novo caso deixa en evidencia a pouca efectividade da medida, e que das declaracións de boas intencións á concreción na realidade dos feitos hai un trecho ben grande que a Xunta que preside Núñez Feijóo nunca está disposta a percorrer". Desde A Mesa denuncian estes feitos como "un inadmisíbel intento de coaccionar os cidadáns para que non poidan exercer os seus dereitos lingüísticos legalmente recoñecidos, xogando cun tema tan sensíbel e fundamental como a saúde das persoas" e engade que "se non saen máis casos á luz non é porque na maioría dos hospitais se respecten os dereitos lingüísticos dos pacientes senón porque esta é unha chantaxe terribelmente efectiva". Para a Mesa, "se non saen máis casos á luz non é porque na maioría dos hospitais se respecten os dereitos lingüísticos dos pacientes senón porque esta é unha chantaxe terribelmente efectiva" Susana Méndez, vicepresidenta da Mesa pola Normalización Lingüística, salientou que "as discriminacións lingüísticas son frecuentes nos hospitais galegos, e desde A Mesa hai anos que as vimos denunciando. Casos semellantes como os do Hospital Nuestra Señora de Fátima de Vigo ou do Complexo Hospitalario das Illas Cíes foron tamén obxecto de debate parlamentario na pasada lexislatura, polo que estas discriminacións non son novas nin descoñecidas para o SERGAS nin para a Secretaría Xeral de Política Lingüística, e se continúan a se producir é porque desde a Xunta non se fai nada por solucionalo". Por esta razón A Mesa pola Normalización Lingüística puxo o caso en coñecemento da Conselleira de Sanidade e mais da Secretaría Xeral de Política Lingüística, sen obter polo momento resposta ningunha, e tamén o trasladou aos diferentes grupos parlamentarios da oposición con representación no Hórreo.


Summary: O pasado luns 15 de marzo coñeceuse o gañador do IX Premio Manuel Lueiro Rey de poesía, promovido polo concello de Fornelos de Montes.

O gañador desta novena edición do Premio Manuel Lueiro Rey resultou ser o escritor e pintor galego Xurxo Alonso, co seu traballo As vaidosas agonías. Caracterizado polo verso longo, a habelencia rítmica e o gran abano de voces e citas, o poemario resulta ser, segundo o propio xurado, unha obra de elaborada arquitectura e dunha gran ambición estética. As vaidosas agonías fala da loita do eu ante a ruína dun mundo que se desfai no que se demostra a importancia da palabra Xurxo Alonso, pintor fundamentalmente de paisaxes abstractas e conceptuais, é tamén recoñecido polo seu labor de escritor, o cal se viu premiado en numerosas ocasións. Algúns dos premios literarios máis salientables cos que conta Alonso son o Premio de poesía Concello de Carral nas edicións do 2004 e no 2019, o Premio Fermín Bouza Brey no 2003, e o recente Premio Manuel Lueiro Rey neste 2021. O Premio Manuel Lueiro Rey, nace como homenaxe ao ilustre poeta que lle dá nome ao propio premio e ten como obxectivo promover a poesía galega. Na súa novena convocatoria, o xurado destacou o bo nivel dos 37 traballos presentados, así como a gran diversidade temática destes. O xurado, conformado por Luís Cochón, Emma Pedreira, Xerardo Quintiá, Mercedes Queixas e Armando Requeixo, xunto coa coordinadora do premio Carmen Carreiro, decidiron outorgarlle o premio a Xurxo Alonso pois, aseguran, o seu traballo impúxose sobre os demais.


Summary: Será o vindeiro 16 de xuño en Bexo, no concello de Dodro.

As brigagas deseucaliptizadoras non paran. Desde a súa constitución o pasado mes de abril xa realizaron varias actuacións. A primeira –e que foi o seu lanzamento público- foi o 21 de abril en Froxán, no concello de Lousame, onde a brigada da Barbanza eliminaba eucaliptos e acacias nunha zona de monte comunal. Pouco despois, 26 de maio, a brigada do Ribeiro erradicaba acacias na aldea de Lentille (Cenlle), nunha acción na que tomaron parte voluntarios de Vigo, Compostela ou Lugo entre outras localidades. E xa hai unha nova acción: vai ser o 16 de xuño en Bexo, no concello de Dodro. "O Castro de Bexo, en Dodro, como tantos outros elementos do patrimonio cultural galego que acollen os nosos montes, encóntrase degradado e oculto pola invasión de eucalipto que non só impide o seu coñecemento e gozo pola sociedade se non que, lume após lume, converte esta paraxe única e con espectaculares vistas da ría de Arousa e brañas do Ulla nun deserto baixo aparencia verde". O sábado 16 de xuño as brigadas teñen convocada unha roga e albaroque en Bexo en parcería coa Asociación Cultural Unidade Veciñal de Dodro. O Castro de Bexo, explican as brigadas, tamén coñecido como "As Murallas" está catalogado por Patrimonio e é un dos asentamentos máis grandes de toda a zona, pola súa posición estratéxica. No último ano a Comunidade de Montes en Man Común Cruz do Avelán ten acordado a súa recuperación, redactando un proxecto de xestión arqueolóxica que inclúe a erradicación do eucalipto en todo o seu perímetro. Tamén nos últimos anos se realizaron varias intervencións de retirada desta especie.


Summary: Onte faleceu unha muller de 90 anos na Residencia DomisVi de Carballo.

Parece que segundo pasan as primeiras semanas deste 2021, vanse notando as consecuencias do Nadal, tamén nos centros de ensino. Non tanto como se esperaba vendo os casos a nivel xeral, pero a subida é importante. A día de hoxe temos nos 19 #concellosQPC un total de 105 positivos en 44 centros, con 8 aulas pechadas. Unhas cifras que nos devolve a finais de novembro, pero que duplica as cifras de decembro. Así, moitos concellos tomaron decisións como o de Laxe, que levou a cabo durante a mañá do luns, a de desinfección e limpeza do comedor e da cociña do CPI Plurilingüe "Cabo da Area". Concello Centro Total Positivos Aulas Pechadas CABANA CPI As Revoltas 1 0 CAMARIÑAS CEIP Ponte do Porto 9 0 CAMARIÑAS IES Plurilingüe Pedra da Aguia 2 0 CAMARIÑAS CEIP O Areal 3 0 CARBALLO E.I As Landras 1 1 CARBALLO CEIP Gándara-Sofán 1 0 CARBALLO IES Alfredo Brañas 8 0 CARBALLO CPR Artai 6 0 CARBALLO CEIP Bergantiños 1 0 CARBALLO CEIP Fogar 3 0 CARBALLO CEIP Plurilingüe A Cristina 1 0 CARBALLO IES Monte Neme 4 0 CEE E.I. Municipal Vila da Xunqueira 1 1 CEE CEIP Plurilingüe Eugenio López 2 1 CEE IES Fernando Blanco 2 0 CEE IES Agra Raices 6 0 CORISTANCO CEIP de Bormoio-Agualada 1 0 CORISTANCO EFAG Fonteboa 3 0 CORISTANCO CEIP Canosa-Rus 5 0 CORISTANCO CPI Alcalde Xosé Pichel 2 0 CORISTANCO CRA de Coristanco - Santa Comba 1 0 FISTERRA CEIP Areouta 1 0 LAXE CPI Plurilingüe Cabo da Area 5 1 LAXE EEI de Traba 1 0 LARACHA CEIP Ramón Otero Pedrayo 9 0 LARACHA ES Agra de Leborís 3 0 MALPICA CEIP Milladoiro 1 0 MALPICA IES Urbano Lugrís 1 0 MAZARICOS CPI Plurilingüe da Picota 1 0 MUROS IES Plurilingüe Fontexería 2 0 MUROS CEIP Ramón de Artaza y Malvárez 2 0 MUXÍA CEIP Virxe da Barca 1 0 MUXÍA IES Ramón Caamaño 1 0 SANTA COMBA IES Terra de Xallas 2 0 VIMIANZO CEIP Plurilingüe San Vicenzo 2 0 VIMIANZO EEI de Carnés 1 1 VIMIANZO IES Terra de Soneira 6 0 VIMIANZO CEIP Baíñas 1 0 TOTAL 44 103 8 Máis artigos sobre o covid 19-01-2021: COVID: A Laracha, Cabana, Coristanco, Dumbría e Muxía, tamén en nivel máximo de restricións. 18-01-2021: COVID: Preocupación en Carballo ante o novo gromo na Residencia DomusVi. 17-01-2021: COVID: O Sergas fará esta semana un cribado masivo de 6.000 persoas en Camariñas e Vimianzo. 14-01-2021: Vimianzo pon o foco… nos clubs. 13-01-2021: COVID: Carballo, Cee, Camariñas, Laxe e Vimianzo, no nivel máximo de restricións / Chegan as primeiras vacinas ao HVdX. 13-01-2021: COVID: Vimianzo pon o foco nos bares. 12-01-2021: COVID: A Xunta limita a mobilidade en todos os Concellos e obriga a pechar a hostalería ás 18:00h. 11-01-2021: COVID: As cifras sinalan un aumento do 40% nos novos positivos na última semana . 07-01-2021: COVID: A tendencia volve ser á alza. 04-01-2020: COVID: Vimianzo non se libra e Carnota recupera a mobilidade. 29-12-2020: COVID: 9 concellos, tralo peche de Carnota e Muros, rematan o ano con especiais restricións. 28-12-2020: COVID: Vimianzo, Xallas e Fisterra, as zonas onde se manteñen o virus. 22-12-2020: COVID: O Plan de Nadal inclúe excepcións entre o 23 e o 25. 16-12-2020: COVID: Santa Comba, Mazaricos, Carnota, e Fisterra pasan ao nivel medio-alto de restrición. 15-12-2020: COVID: 9 do 10 positivos do IES de Fisterra son usuarios de autobús. 14-12-2020: SERGAS fai un novo cribado en Camariñas, Mazaricos e Santa Comba 11-12-2020: COVID: Camariñas e Zas entran no peche perimetral de Vimianzo; A Laracha, Cabana e Malpica relaxan restricións. 10-12-2020: Preocupan os gromos no IESP Pedra da Aguia e no IES Fin do Camiño. 10-12-2020: COVID: "Vasos comunicantes" de norte a sur. 06-12-2020: Coa do IES Pedra da Aguia, son 6 as aulas pechadas por covid na comarca. 04-12-2020: COVID: As cifras de Bergantiños iguálanse ás do resto da Costa da Morte. 02-12-2020: COVID: Como afecta a nova "desescalada" e a reapertura progresiva da hostalería na Costa. 01-12-2020: COVID: Así está a situación do coronavirus na Costa da Morte.


Summary: A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña conmemora dez anos de existencia.

-A Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña fai dez anos. Que balance faría desta década de historia? A Comisión nace en 2004 nunha asemblea aberta á que acode a cidadanía, convocada por Manolo Monge, entón presidente, para traballar sobre a situación na que se atopaba a simboloxía franquista da cidade. Desde entón, conseguiuse cambiar totalmente a mentalidade da cidadanía. O goberno municipal dicía que non existía simboloxía franquista senón que era "histórica". Co traballo que se fixo pasou a considerarse franquista e non só pola aplicación da lei senón pola conciencia da cidadanía. Fíxose un traballo de investigación sobre os nomes da rúa, como se chega a tomar esa decisión na aplicación dun regulamento que dicía que se escollía para que os actos meritorios de quen levaba o nome fosen repetidos polas xeracións futuras. A xente descoñecía os por ques deses nomes e atopámonos cunha relación que enxalzaba, entre outros, a quen exercera a represión franquista. "Pedirémoslle ao Valedor que reclame o cumprimento da lei e dos propios acordos tomados no Concello da Coruña" -Esa orixe levou logo á organización formal? Vimos a necesidade de organizarnos baixo a forma xurídica de asociación. Comprobamos que había un déficit importante de divulgación. A memoria estaba ocultada na cidade, en especial, polo papel do vazquismo. Borrárase, por exemplo, que existira unha Coruña emerxente, con moitos colectivos sociais interesante. Galiza, en xeral, era unha nación con forza a nivel asociativo. Na cidade, chegamos a identificar máis de vinte asociacións que pretendían a mellora da sociedade, non só a nivel social senón tamén intelectual. Urxía facer ese traballo de divulgación e reivindicación. Nace, como dicía, da situación esperpéntica de que a cidade continuase a conservar nomes franquistas que, seguen existindo dez anos despois, mais agora existe unha mentalidade social en contra. Poño por caso, o propio PSOE que en 2004 negaba a existencia de nomes franquistas dez anos despois afirma que cometeron un erro por non eliminar a simboloxía, como sinalou a súa actual candidata. Conseguimos que mudara esa mentalidade. -Queda moita pegada do franquismo entón en rúas e espazos públicos? Moita. O Concello aprobara un acordo no que se decidía a retirada de 55 elementos de simboloxía franquista e non se cumpriu. Algo se avanzou mais aínda persiste. Esixirmos que se elimine o nome do General Sanjurjo, General Mola ou Juan Canalejo. Conseguimos gañar nos xulgados un preito contra o concello pero queda moito por facer. Ademais deste ámbito que foi o xermolo da nosa historia, seguimos outras liñas de actuación como, poño por caso, homenaxear e dar a coñecer xente represaliada. A divulgación é un dos fundamentos da memoria histórica. Organizamos tamén a visita do relator de Nacións Unidas a Galiza e levamos a cabo actuacións conmemorativas en distintas partes da Coruña como o monumento no Portiño ou o de homenaxe ás vítimas. Cambiamos tamén a conciencia arredor de como os Franco se fixeron co Pazo de Meirás que pasou de doazón a roubo. Quixemos que o rigor presidira os nosos traballos e, por iso, a investigación e a colaboración de expertos foi fundamental. -Nesta conmemoración anuncian que se dirixirán ao Valedor do Pobo para denunciar o incumprimento da Lei da Memoria Histórica na Coruña. En varias ocasións puxémonos en contacto con institucións para reclamar o cumprimento da lei e o recoñecemento das vítimas. Agora enviaremos unha carta ao Valedor para denunciar que continúa a haber presenza de simboloxia franquista nas rúas da Coruña. Pedirémoslle que reclame o cumprimento da lei e dos propios acordos tomados no Concello. O alcalde dixo que si cumpría e nós esiximos un calendario para ese cumprimento. -De cara ás vindeiras eleccións decidiron dirixirse ás distintas organizacións políticas para pedirlle que recollan nos seus programas a recuperación da memoria. En que consiste esta demanda? Se seguimos as declaracións públicas dos políticos concluiríamos que todo o mundo está de acordo no cumprimento da lei, o que é moi fácil porque non marca pasos. Logo acontece que temos casos como o do PSdG-PSOE cun secretario Xeral como é o actual presidente da Deputación de Lugo que fala de tolerancia 0 co pasado franquista mais na cidade de Vigo hai un alcalde do mesmo partido que se nega a derrubar a cruz do Castro mesmo en contra dunha sentencia xudicial. Demandamos contundencia no cumprimento da lei e non tolerar a existencia de elementos que impidan o desenvolvemento dunha democracia madura. -Por que decidiron apoiar a querela arxentina contra os crimes franquistas? Apoiamos e continuamos nese compromiso. Oxalá outros países, en especial os que acolleron o noso exilio, se posicionaran de igual maneira contra a situación de indefensión das vítimas. Para nós é importante manter a querela. Se un estado non defende os intereses dos seus cidadáns calquera outro ten obriga de facelo. Hai delitos que non teñen fronteiras. A querela arxentina, nese sentido, é unha porta aberta. -O seu traballo bate con moitos organismos, como o Concello da Coruña, foi sempre así nestes dez anos? "Os netos teñen un papel moi importante na recuperación da memoria histórica, son os protagonistas" Neste tempo compre destacar un momento de gran relevancia no apoio institucional á memoria na Galiza. Falo do compromiso que manifestou a Consellaría de Cultura no bipartito que, de saída xa fixo a declaración do Ano da Memoria. Tamén algúns concellos fixeron un traballo importante. Compróbase tamén que o cambio de tendencia política deu as costas a memoria. A creación do proxecto Nomes e Voces, promovido desde a Consellaría de Cultura no que participaron institucións e administracións foi fundamental á hora de que as vítimas e familiares puideran falar. Digo que foi un momento fundamental da memoria porque se foi ás súas casas e se lles solicitou a doazón da memoria. As asociacións colaboramos activamente no proxecto para que as casas se abriran e esa dor fora compartida e se dera a coñecer o que acontecera. -As vítimas continúan a padecer un trato inxusto? Precisamos un recoñecemento coas vítimas e ese é aínda o papel angular do traballo pola memoria. Adoitase encadrar a memoria histórica nos departamentos de cultura e historia mais ten outra vertente moi importante que é a da xustiza social. Nacións Unidas atinou ao falar de verdade, xustiza, reparación e garantías de non repetición. É preciso reclamar maior xustiza para as vítimas do franquismo. O estado non está en perigo por crear unha comisión sobre estes temas. A xustiza coas vítimas continúa a ser unha débeda. Os netos teñen un papel moi importante na recuperación da memoria histórica, son os protagonistas. E fundamental que as novas xeracións saiban o que aconteceu.


Summary: Os votos de PP e CiU converten en lei a reforma laboral que levaba en vigor desde finais de febreiro e contra a cal se mobilizaron na Galiza máis de 200.000 persoas o 29M. Modificacións no acceso ás pensións en relación ás 'lagoas de cotización' e o maior poder outorgado á empresa para decidir de maneira unilateral o 10% da xornada laboral ao ano atacan especialmente ás obreiras

A maioría da que goza o PP no Congreso español e o apoio de CiU converteron en lei esta quinta feira unha reforma laboral "aínda máis dura" que a que entrara en vigor o 12 de febreiro, e que provocou unha folga xeral, a do 29M, que na Galiza mobilizou máis de 200.000 persoas. Así as cousas, a ofensiva da dereita e do capital contra os dereitos da clase obreira reforza o poder das empresas e precariza as condicións laborais d@s traballador@s, nomeadamente das traballadoras. A indemnización por despedimento fica xeralizada nos 33 días e cun tope de dúas anualidades. O empresariado pode despedir augurando posíbeis perdas no futuro, sen tutela xudicial algunha, con 20 días e un máximo de doce meses. Os votos do PP e de CiU botaron abaixo até cinco emendas á totalidade e 656 ao articulado no Congreso; e tres vetos e 574 propostas de modificación no Senado. A formación conservadora introduciu na Cámara Baixa a redución a un ano da prórroga indefinida dos convenios colectivos non renovados, que duraba dous no texto orixinal. @s 4.000 traballador@s que aínda non renovaron o seu convenio a día de hoxe, cifra que afecta a todo o Estado español, atoparanse totalmente indefens@s diante da empresa. Alén do anterior, outra das emendas que vén modificar o decreto que está actualmente en vigor dará máis poder á empresa para mudar de maneira unilateral as condicións de traballo, ao autorizarlas a dispor de até un 10% da xornada anual, fronte ao 5%. Esta medida afecta especialmente ás mulleres, pois son elas as que fican sometidas con maior frecuencia a xornadas duplas e triplas. Xa na Cámara Alta, o PP introduciu o 12 de xuño once emendas, entre as que cabe destacar unha iniciativa que modifica a lei 27/2007 sobre o acceso ás pensións da xubilación, no referido ás 'lagoas de cotización'. Segundo esta modificación, á hora de calcular a base reguladora das pensións, cando exista unha lagoa os primeiros 4 anos integraranse coa base mínima de entre todas as existentes; e o resto de mensualidades co 50% dese mínimo. Máis unha vez, son elas as principais afectadas. A carón da feminización das pensións non contributivas, cabe tomar en conta a menor taxa de ocupación feminina; a desigualdade salarial; e as diferencias na vida laboral de mulleres e homes, marcadas pola precariedade e a feminización do coidado d@s fill@s e familiares dependentes, coas conseguintes lagoas de cotización. A pensión media das mulleres é, no Estado español, un 40% máis baixa que a dos homes. E Galiza posúe as pensións máis baixas.


Summary: Os nomes de Navarret, Margolles, Fariñas, García, os Torviso ou "O Barquillero" ou Rosalía Alonso están entre os máis de 23 asasinados. José Fernández rematou en campos de concentración e outros como López Durá ou Pérez Prieto tiveron que se exiliar.O BNG homenaxea o domingo día 18 aos máis de 152 veciños e veciñas de Ribadeo que sofriron represión despois de 1936

O vindeiro domingo, 18 de agosto, o Bloque Nacionalista Galego homenaxeará a todos os veciños e veciñas de Ribadeo que foron vítimas da represión franquista nun acto que se celebrará a partir das 12:00 horas no Cantón dos Moreno e no que a máis das intervencións de Fernando Suárez, alcalde de Ribadeo, e Ana Ermida, responsábel comarcal do BNG, se procederá ao descubrimento dunha placa conmemorativa no que foi fogar do derradeiro alcalde republicano da vila, Rafael Fernández Cardoso, coa lenda " Na memoria dos demócratas e dos republicanos de Ribadeo". "Os nacionalistas homenaxerán a máis de 152 veciños e veciñas de Ribadeo, homes e mulleres de diferentes clases sociais, posicións ideolóxicas que foron sometidas a diversas tipoloxías represivas" A placa conmemorativa situarase na casa de Fernández Cardoso, sita na Praza de Abaixo, porque foi alí onde o nacionalista Pérez Prieto organizaría, na tarde do 18 de xullo, as milicias armadas que actuarían en Ribadeo até o 28 de xullo. Ademais, Fernández Cardoso foi militante de Unión Republicana e alcalde de Ribadeo en dúas etapas, mais morrería en Bos Aires, no exilio, a principios dos anos 50 e sería enterrado con restos de terra de Ribadeo que fixo chegar o alcalde franquista Pancho Maseda. Esta non é a primeira vez que o BNG homenaxea aos ribadenses que sufriron o franquismo, nin tampouco é a primeira ocasión na que os nacionalistas lembran aos demócratas da Mariña, algo que levan facendo desde fai 12 anos en diversos concellos, porén a convocatoria deste ano ten unha particular significación pola dimensión, tanto cualitativa como cuantitativa, que a represión tivo en Ribadeo, como pola natureza da mesma en coherencia co alcance que acadou na vila a resistencia, así como pola forza do movemento frentepopulista e nacionalista e tamén polo que o Concello achegou ao esforzo do proceso de cambio que no nacional e no territorial significou a II República. Con este acto, os nacionalistas homenaxerán a máis de 152 veciños e veciñas de Ribadeo, homes e mulleres de diferentes clases sociais, posicións ideolóxicas que foron sometidas a diversas tipoloxías represivas. Na homenaxe lembraranse os asasinados, como Navarret, Margolles, Fariñas, Garc ía, os Torviso ou "O Barquillero" ou Rosalía Alonso, pénsese nos máis de 23 asasinados deste Concello, os exiliados como López Durá, membro do Comité Executivo do Partido Galeguista, concelleiro en Santiago de Compostela, exiliado a México onde continuou a súa loita nacionalista como delegado do Consello de Galiza e como fundador do cumio local da UPG, ou Pérez Prieto ou os que remataron en campos de concentración dos nazis como José Fernández Fernández, ribadense preso nos campos de concentración de Krems-Gneixendorf XVII-B e Mauthausen onde sería liberado polo Exercito Vermello. Son 152 os nomes, homes e mulleres que se van lembrar, a listaxe dos nomes da dignidade, ribadenses que foron asasinados ou que padeceron a represión por defenderen a causa da democracia e das liberdades republicanas, con elas acaba o golpe de estado de 1936, a feroz represión que o acompaña, a guerra civil que provoca e a ditadura que se instaura como consecuencia da vitoria franquista. É hora de mudar a historia porque cando entran en conflito as memorias dos vencidos e as dos vencedores, por definición, sempre trunfan as destes últimos. Por todos estes motivos, con este acto, que se celebrará o domingo 18 de agosto, un día despois do Día da Galiza Mártir que lembra cada ano o asasinato de Alexandre Bóveda na Caeira pontevedresa, desde o Bloque Nacionalista Galego convidan ás e aos ribadenses a realizaren un acto de xustiza e de dignidade, honrando a memoria daqueles e daquelas que padeceron o terror franquista por defenderen unha sociedade xusta, igualitaria e democrática. Na homenaxe lembraranse os máis de 23 asasinados deste Concello" O Concello de Ribadeo está a levar adiante un proceso de restauración da memoria no rueiro da vila; unha pequena homenaxe que comezou o 14 de abril coa inauguración da rúa Rafael Fernández Cardoso e que terá continuidade nos próximos días coa apertura da rúa Imáns Pérez Prieto, na memoria dos militantes nacionalistas exiliados e condenados a morte, Manolo e Claudio, este último presidente do Partido Galeguista no período republicano e destacado colaborador da UPG nos anos 60 e 70.


Os medios de comunicación informaban onte da entrada en servizo do treito de alta velocidade ferroviaria entre A Coruña e Vigo. O traxecto entre as dúas maiores cidades galegas será só de 70 minutos. E eu pregunto: Percorrer 150 quilómetros en 70 minutos é propio dun tren de alta velocidade? Cómpre reflexionarmos sobre o caos conceptual que acompaña a posta en servizo do novo "tren bala galego", como xa se escoita por aí. Moito ruido e poucas noces. Plantexarei seis cuestións de xeito breve e esquemático para expoñer o meu punto de vista. Un tren de alta velocidade (TAV) non pode ter cinco paradas en 150 quilómetros. Conceptualmente, iso pode ser un "rexional", ou mesmo un "media distancia", pero non un TAV. Non un AVE Primeira. Un tren de alta velocidade (TAV) non pode ter cinco paradas en 150 quilómetros. Máis que nada, porque un TAV non para cada 30 quilómetros. Conceptualmente, iso pode ser un "rexional", ou mesmo un "media distancia", pero non un TAV. Non un AVE. Segunda. O novo tren veloz vai polarizar aínda máis o territorio galego, ao reforzar os grandes nodos urbanos do Eixo Urbano Atlántico: A Coruña, Santiago, Pontevedra e Vigo. Ferrol, unha vez máis, queda á marxe. As Directrices de Ordenación do Territorio de Galicia falan da Metrópole Ártabra, rexida pola Coruña e Ferrol. Con este novo tren, trónzase de facto esta Metrópole Ártabra, ao quedar Ferrol aínda máis descolgado do que xa está. De Lugo e boa parte do interior de Galicia (agás as contornas de Ourense), nin falemos… Como imos reequilibrar o territorio galego así? Semella que a mobilidade cotiá e diaria sostible dos cidadáns de Oleiros, Ames, Poio, Baiona, Culleredo, Sada, Teo, Marín, Nigrán, Redondela, etc... non é unha prioridade Terceira. Galicia conta agora cun tren decente entre A Coruña e Vigo, pero non ten servizos de cercanías que o alimenten de viaxeiros procedentes de fóra das cidades centrais. Isto chámase "comezar a casa polo tellado". Semella que a mobilidade cotiá e diaria sostible dos cidadáns de Oleiros, Ames, Poio, Baiona, Culleredo, Sada, Teo, Marín, Nigrán, Redondela, etc... non é unha prioridade. É evidente que non hai vontade de solventar o problema dos atascos de tráfico nos accesos ás cidades. Os residentes das primeiras e segundas coroas urbanas das cidades seguirán condenados a empregar o coche para ir ao traballo, mentres escoitamos un renovado discurso sobre a mobilidade. Non é posible que haxa mobilidade sostible cando non hai medidas de fomento efectivo do transporte colectivo (nomeadamente ferroviario) nas áreas metropolitanas e urbanas galegas. O novo servizo ferroviario non ten conexión con ningún dos tres aeroportos galegos Cuarta. A nova liña é unha sentenza de morte para núcleos como Ordes, Padrón, Pontecesures, Portas, etc. Un bo exemplo é a nova estación Padrón-Barbanza, que nin está en Padrón nin no Barbanza, como o seu propio nome NON indica. Está no medio do campo, cun impresionante park and ride que pouca xente vai empregar. Ogallá me equivoque, pero vaise repetir a triste sorte da estación Ordes-Fosado. Quinta. O novo servizo ferroviario non ten conexión con ningún dos tres aeroportos galegos. Nada máis que dicir sobre este tema. Sexta. A liña, a 31 de marzo de 2015 (un día despois da súa inauguración) aínda non conta con sistema de seguridade ERTMS nin ancho internacional. No día despois da inauguración a bombo e platillo, a maior parte dos cidadáns terán que seguir empregando o coche, padecendo atascos e aparcando a prezo de ouro para poder ir traballar. Hai obras que son amores, pero non prioridades.


Summary: Para profesionais do sector e para A Mesa a ''exclusión'' do galego da dobraxe elimina o idioma do audiovisual e afecta a postos de traballo.

Un informe elaborado pola Asociación de Profesionais da Rama Artística da Dobraxe en Galiza (Apradoga) sobre a situación do sector manda un sinal de alarma, advirten desde a Mesa pola Normalización Lingüística. Neste informe de profesionais da dobraxe recóllese como é un sector, dí A Mesa, "en proceso de desmantelamento en Galiza, con graves consecuencias de precariedade laboral e de perda de postos de traballo". Un documento no que se recollen reivindicacións necesarias para atinxir un mínimo de presenza do galego nun ámbito fundamental como é o do audiovisual. A plataforma presidida por Marcos Maceira lembra que xa propuxo a comezos de marzo seis medidas urxentes polo galego. Entre elas, estaban as que tiñan relación co papel normalizador que debe cumprir a CRTVG "e nomeadamente co establecemento de convenios e acordos con outras canles, distribuidoras e produtoras, que permitan que as dobraxes cheguen a todo o público a través de toda as canles de TV, do cinema ou do mercado de DVD cunha atención especial aos produtos audiovisuais destinados ao público infantil e xuvenil".


Summary: Centos de xubilados e xubiladas volven saír á rúa en Galicia, desta vez convocados por UGT e CCOO, para denunciar a "suba de merda" do Goberno central do 0,25% das súas pensións.

A pasada semana, milleiros de galegos e galegas manifestáronse nas cidades e vilas galegas -e tamén no resto do Estado- en demanda de pensións dignas. A maior parte dos e das participantes eran xubilados e xubiladas e unha das principais demandas nas concentracións convocadas por Modepen (Movemento Galego pola Defensa das Pensións Públicas) e outros grupos era a suba das actuais pensións por riba do actual 0,25% anual, que se sitúa por baixo do IPC. O pasado martes, foi o colectivo de xubilados e pensionistas da CIG o que se manifestou coas mesmas demandas, esixindo que se garanta o seu poder adquisitivo e que as pensións mínimas sexan iguais ao salario mínimo interprofesional. Neste xoves, volveron saír á rúa centos de pensionistas convocados por UGT e CCOO. Os manifestantes reclaman "pensións dignas" e advirten de que a súa defensa é "cousa de todos" Desta vez, protestaron con lazos marróns nas sete cidades e en municipios como Foz, Viveiro ou O Barco para denunciar a "suba de merda" do Goberno central do 0,25% das súas pensións. Na protesta de Compostela, no Toural, as persoas xubiladas reclamaron "pensións dignas" e aludiron á defensa que "todos" deben facer das devanditas pensións. "Máis pensións e menos corrupción" ou "mans arriba, isto é un atraco" foron algunhas das consignas nunha mobilización que contou coa presenza do voceiro de En Marea, Luís Villares. O secretario xeral de Xubilados de UGT Galicia, Valentín Tato, asegurou que con esta campaña de mobilizacións búscase "visibilizar ese cabreo xeral que existe entre os pensionistas; xa voten ao PP ou a calquera outro partido, porque o cabreo é xeral"."Todo o mundo séntese case vilipendiado por ese insulto, que é un insulto esa esa do 0,25%, que representa para unha pensión media un euro e medio ao mes", critica Tato. "Non se pode permitir o luxo de ter un sistema de pensións tan deteriorado como o está convertendo o PP" Ademais, Carlos Pardo, da comarca de Santiago e Barbanza de CCOO, cre que con estas protestas "está a tentarse facer ver á sociedade que non se pode permitir o luxo de ter un sistema de pensións tan deteriorado como o está convertendo o PP". Así, esixe que as subas das pensións "sexan dignas e que garantan o poder adquisitivo", e que o Pacto de Toledo "se mova para chegar a acordos que permitan manter o sistema de pensións", e "iso implica mellorar o sistema de ingresos". UGT pide ao Goberno que "recapacite e tome nota" de que "hai que derrogar a reforma de 2013 de pensións", supeditada aos ingresos e gastos da Seguridade Social, á vez que reclama que se actualicen en función do IPC. Segundo o sindicato, a suba das pensións cústalle ao Estado 300 millóns de euros, mentres se se actualizasen co IPC sería 1.500 millóns. Sobre isto, "din que non se pode" facer ese incremento, "con todo, acaban de salvar as autoestradas con máis de 1.500 millóns, que finalmente poden ser 3.000 millóns", contrapoñen. Ademais, Tato cualificou de "bobada" a última proposta do ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, de rebaixa do IRPF, xa que está destinada a "maiores de 80 anos" e ás rendas máis altas, de forma que case non tería incidencia entre os pensionistas galegos.


Summary: O Auditorio de Galicia acolle até o 7 de outubro unha exposición do traballo en Galicia de Català-Roca, un dos autores que máis contriburíron a modernizar a imaxe do país que se proxectaba cara fóra.

Había unha Galicia na que pagaba a pena vivir, malia todo, nun tempo de ditadura, represión, silencio e escuridade. Mais non era a da estampa folclórica nin a do imaxinario colonial. Non era a das imaxes que proxectaron, cara fóra e cara dentro, o clixé da terra remota, misteriosa, salvaxe e inexplorada. A das rúas melancólicas, neboentas e desertas. Inertes. Era a dunha sociedade viva. A dun pobo que amosaba a súa dignidade. A súa loita por tirar para adiante. Por avanzar. Que non precisaba ser descuberta nin contada por un Outro superior. Senón ser representada de acordo co relato que emanaba da súa propia realidade. E iso logrou Català-Roca, como antes o fixera, entre outros, José Suárez, ou como despois o fará Anna Turbau. O Auditorio de Galicia, en Compostela, acolle até o próximo 7 de outubro a exposición Turismo e fotografía. Català-Roca en Galicia. 1956-1976. Unha das primeiras fotografías que poden verse nada máis comezar a camiñar polas salas que acollen esta mostra é a dunha señora de avanzada idade fronte ao mar, co seu pano á cabeza e o seu mantelo. O seu ollar é canso, mais directo e seguro. A súa postura é rexa. A súa actitude, case desafiante, fálalle ao fotógrafo. -"A ver que contas de nós", podería estar a pensar.- Ela fálanos a nós. Do mundo do traballo e da muller, tan presentes na obra galega de Català-Roca. Mais tamén dun pobo que merecía un espello que lle devolvese unha imaxe na que puidese recoñecerse. E non unha estampa para o consumo do viaxeiro ocasional que observaba, desde o prexuízo, unha orde social que consideraba graciosamente incivilizada, inversa e inferior ao modo de vida propio. A muller fálanos a nós. Dun pobo que merecía un espello que lle devolvese unha imaxe na que puidese recoñecerse. E non unha estampa para o consumo do viaxeiro ocasiona Català-Roca chegou a Galicia por primeira vez no 1956, contratado pola Dirección General de Turismo. Xa era, entón, con 34 anos, un fotógrafo recoñecido. De a cabalo dunha vespa primeiro, e cun seat 600 despois, inicia un percorrido de idas e vidas que durará 20 anos e que o levará por 28 vilas do país, unhas veces por encargo do Ministerio de Turismo e outras para realizar traballos para editoriais. O réxime franquista comezara un camiño de -relativa- apertura e ambicionaba transformar a súa imaxe cara ao exterior. Do 62 ao 69, Manuel Fraga comandou o Ministerio de Información e Turismo, desde o que promoveu o desenvolvemento da industria turística. Català-Roca participa da construción dese novo tratamento gráfico que a ditadura arelaba. Mais tamén subverte, dalgunha maneira, o encargo. No ensaio Sombras desoladas, o historiador José Luis Castro de Paz comenta como, no cinema español dos anos 40, a realidade -o caciquismo, a represión, a pobreza- coábase, aínda que fose en segundo plano, entre os arquetipos promovidos polo réxime. Català-Roca participa da construción dese novo tratamento gráfico que a ditadura arelaba. Mais tamén subverte, dalgunha maneira, o encargo Non era, porén, no caso do traballo de Català-Roca, que a realidade conseguise revelarse, teimuda e rebelde, fronte á propaganda. Porque el sabía ben onde quería mirar. "Eu non son un fotógrafo deses que van coa cámara botada ao colo e disparan moitas fotografías, non. Vía unha escena na rúa e na miña cabeza xurdía a fotografía. Logo ía coa miña cámara, naqueles anos unha rolleyflex, e recuperaba esa fracción da realidade", dicía. As fraccións que escollía estaban poboadas de vida. Feitas de xente que traballaba, que se relacionaba e se divertía nas feiras e festas como fixera sempre, ou que comezaba a viaxar. Enfocadas desde o "neorrealismo das angueiras cuotidianas", tal como o define o escritor Bieito Iglesias no libro Català-Roca en Compostela. 1956-1965, (Novaniké, 2015). As fraccións que escollía estaban poboadas de vida. Feitas de xente que traballaba, que se relacionaba e se divertía nas feiras e festas como fixera sempre, ou que comezaba a viaxar Se había que fotografar unha ponte, Català-Roca facíao, pero retratando as lavandeiras que traballaban na ribeira. Se había que retratar a rúa, el procuraba o movemento, a acción: o mozo, esperto, atento e sorrinte, co carro de bois; as mozas que van de paseo coa saia e as mangas curtas; o neno que baila. Unha sociedade dinámica, activa, que quere ser moderna, mellorar a súa vida, deixar atrás a escuridade, non grazas ao franquismo, senón pese a el. Turismo e fotografía. Català-Roca en Galicia. 1956-1976 é o resultado non dun proxecto expositivo, senón dun proceso de investigación máis amplo, realizado polo crítico Anxo Rabuñal, sobre a imaxe da Galicia contemporánea e a súa evolución. Unha sociedade dinámica, activa, que quere ser moderna, mellorar a súa vida, deixar atrás a escuridade, non grazas ao franquismo, senón pese a el No libro Català-Roca en Compostela. 1956-1965 -que foi, tamén, iniciativa súa-, Rabuñal explicaba: "A Compostela de Català-Roca está escasamente feita de monumentos, e si de xente. Pero tamén entre a xente Català escolle. Nin dignas autoridades, nin pintorescos peregrinos, nin misas solemnes. Català retrata unha cidade de persoas na vida, cidadáns na rúa, señoras de volta da praza, mulleres con cousas na cabeza, leiteiras de Calo, homes de traxe co cigarro na boca, nenos de mans nos petos, quintos coas mans detrás, un garda que ordena o tráfico, coches estacionados na rúa, unha familia carrexando pinas onde hoxe está La Salle, paisanos admirando a fonte dos cabalos, as Marías de paseo". Parte destas fotos poden verse no Auditorio e outras non. Mais a filosofía é a mesma en todo o traballo de Català en Galicia. "A Compostela de Català-Roca está escasamente feita de monumentos, e si de xente. Pero tamén entre a xente Català escolle. Nin dignas autoridades, nin pintorescos peregrinos, nin misas solemnes" No mesmo volume, Anxo Rabuñal indica que "para Català a fotografía era un oficio, e o seu escenario as rúas. Nese sentido podemos dicir que a súa é unha fotografía política, pois ocúpase do que sucede no espazo e no tempo da relación social, de xeito que tomar fotos é unha maneira de intervir e opinar". Os anacos da vida histórica conservados nas súas fotografías "deseñan", segundo Bieito Iglesias, "un contrapunto á cidade levítica e tópica, o contemplar ese tempo recobrado o espectador nota as ulideiras e o cheiro dunha humanidade aldeanega, case pisa o cisco depositado nas rúas polos bois e cabalorios". A insistencia en retratar figuras populares podería deberse, na opinión de Iglesias, a unha simpatía polo "bo salvaxe" roussoniano, "encarnado aquí na efixie da leiteira ou pescantina". Mais, sexa como for, coas posibles ambigüidades, contradicións e interpretacións aparte, non cabe dúbida de que Català-Roca fuxiu do estereotipo marcado polo foto-álbum de imaxes de rúas deshabitadas e ensoñadoramente molladas. Instantáneas que parecían falar dunha sociedade agochada, calada, ausente, quizais submisa. Con medo a mostrarse. Ao contrario das mulleres que lle amosan a Català, orgullosas, no escenario das súas casas precarias, as colchas feitas coas súas propias mans, verdadeiras pezas da mellor artesanía. A exposición Turismo e fotografía. Català-Roca en Galicia. 1956-1976 comeza, precisamente, coa tradición do foto-álbum que precedeu o traballo de Català-Roca. Coas primeiras fotos de Galicia, de Andrés Cisneros, do 1856. "Desde o álbum de Andrés Cisneros de 1856, a fotografía configurou para Compostela e para Galicia enteira un repertorio iconográfico característico, que induciu durante décadas determinadas maneiras de encarármonos. Os fotógrafos anteriores á cámara automática ofrecían unha imaxe lavada de todo o que puidese significar movemento, transición ou cambio", indica Rabuñal no folleto da mostra. "O espazo así fotografado movíase nun tempo lento, histórico, de séculos, raramente se vían persoas habitando eses espazos. Procurábase unha imaxe fóra do tempo diario, que retratase o inmutable, paisaxes pintorescas, importantes monumentos quedos e frontais, testemuñas centenarias do paso efémero e insignificante da vida popular". Mais "Català mudounos o tempo. Introduciu a imaxe fotográfica de Galicia no dinámico mundo moderno no que o escenario está cheo de figuras que se moven, que rúan as rúas, mandando ao faiado o imaxinario reaccionario, cursi e tristón que ata entón viña facéndose", engade. "Català mudounos o tempo. Introduciu a imaxe fotográfica de Galicia no dinámico mundo moderno no que o escenario está cheo de figuras que se moven, que rúan as rúas" Na primeira parte da exposición, a xeito de antesala da mesma, poden verse imaxes e/ou álbums de Cisneros, Chicharro, Ksado…, xunto a algúns indicios da aparición dunha fotografía máis humanizada, como a de Ruth Mathilda Anderson, coa súa imaxe etnográfica. Nunha serie de vitrinas poden contemplarse guías de Galicia editadas entre os anos 40 e os 70. Existía unha fotografía que retratara ou retrataba, con enfoques diversos e ás veces contrarios, a vida, a xente -Pacheco, Caamaño, García Rodero, José Suárez, Manuel Ferrol, Alberto Martí-, mais non era a imaxe que o pensamento hexemónico consideraba que debía exportar. Non era, -sobre todo as imaxes da vertente máis social-, o imaxinario das guías de Galicia. Noutra vitrina móstranse libros de fotografías de Català-Roca, e con eles pode pasarse á que pode considerarse a primeira parte do percorrido, centrado na foto do mundo do traballo. "Ha de ser a propia imaxe quen dea a explicación, e hai que facer o esforzo para comprendelo por un mesmo", pode lerse nunha das paredes, enriba dunha foto dun burriño, un dos elementos recorrentes na obra de Català-Roca. Algúns elementos cromáticos, -como esta sorte de mensaxes impresas nas paredes, con fragmentos de fotos de Català tratados en cor- e a luz -abríronse xanelas que normalmente permanecen cegas- reciben a quen se adentra no mundo de Català-Roca. "Luminosidade, dignidade, humor, poética e linguaxe de vangarda". Así resume Anxo Rabuñal as, podería dicirse, ideas, que alicerzan a súa visión de Català-Roca, plasmada na exposición. A poética que emana das fotos. Un home coa chaqueta ao lombo cruzando unha ponte. A ría poboada cun carro de bois e, ao fondo, as mariscadoras. Un barco que entra no porto de Vigo. Imaxes que evocan o cine. A literatura. Porque cada unha conta a súa historia. Coma a da señora que mira ao fotógrafo. Imaxes que evocan o cine. A literatura. Porque cada unha conta a súa historia. Coma a da señora que mira ao fotógrafo Afirmou o crítico e profesor Joán Fontcuberta que "o conflito entre a forma e o contido, entre experimentación e testemuña, quedou hoxe obsoleto, en parte grazas a Català-Roca". A pegadas das vangardas percíbese xa desde as primeiras fotos que poden verse na mostra. As diagonais tracexadas polo perfil das redes, nas imaxes do mundo do mar. Picados e contrapicados atrevidos, como o que nos deixa ver un home traballando nun pozo de barro, pasándolle un caldeiro a outro que o agarda na superficie, nas fotos sobre a olería. Ou a Berenguela, collida co capitel da Fonte dos Cabalos, nunha composición imposible que demostra o oficio do seu autor. Ou a Catedral, en segundo plano tras un neno montado nunha atracción das festas no Obradoiro. Mais é unha vangarda que serve para facer documentalismo. Rabuñal subliña, do xeito de traballar de de Català, a súa capacidade "épica" e "narrativa", a súa técnica de "caza", e non de "pesca". Vía un encadramento, unha composición, unhas liñas claras, e agardaba. Sen precisar efectismos nin manipulacións. Como cando capta o paseo dunhas mozas, tras as formas dunhas embarcacións en construción nuns estaleiros, nunha imaxe que podería ser un fotograma dun filme dos 50. Rabuñal subliña, do xeito de traballar de de Català, a súa capacidade "épica" e "narrativa", a súa técnica de "caza", e non de "pesca" As fotos non teñen marcos. Nin as protexen cristais. Na súa distribución, procurouse que, entre elas, quedasen ocos, silencios. Buscando a "liviandade na contemplación", segundo explicou Rabuñal. Que non desexaba un exceso de discurso. De cartelas. De texto. A través dunhas palabras de Bieito Iglesias, o responsable desta exposición convida, de feito, a mirala con aire "despreocupado e curioso". Como o Català que viaxaba por Galicia en vespa. Como o Nanni Moretti de Caro diario. Mais Rabuñal amósase, tamén, convencido de que non sairemos da mostra sen ter aprendido algo. Porque a cultura, di, só ten sentido se é coñecemento e non espectáculo banal, motivo polo cal é tan difícil levar adiante en Galicia, -salienta-, unha "proposta cultural coma esta", aínda que, ao final e, tras moito furar, poida realizarse, aínda que sexa cun orzamento mínimo. "O sistema profesional é tan precario, que proxectos coma estes só se levan adiante por compromiso cun campo de investigación e de estudo. O discurso dos "profesionais da cultura" é, nestas circunstancias, un espellismo", asegura. E máis nun sector onde -afirma- só certos axentes -o comisario, o técnico cultural…- se consideran como intermediarios lexitimados para mediar entre os artistas e as institucións. A mostra reúne 120 fotografías, das máis de 1.200 tomadas por Català-Roca nas sete campañas que realizou en Galicia. Faltan unhas ducias por publicar, nun libro que fará de catálogo da exposición e que está pendente de publicación. Tomadas no seu conxunto, estas imaxes permiten reconstruír os itinerarios que seguiu o artista, "unhas veces marcados polas encargas (catedral, campanarios, artesanías, ofimática…)", mais tamén deixan observar "os desvíos que tomou, as paradas fóra da ruta", escribiu Rabuñal en 'Català-Roca en Compostela'. E iso é o que, nomeadamente, mostra a exposición do Auditorio. Os labregos. As redeiras. Os mariñeiros. As leiteiras. As cigarreiras. As mariscadoras. As vendedoras no mercado. Os oleiros... Tanta xente traballando, que se ve tamén na segunda parte, dedicada á vida lúdica, -a festa, a saída da misa, o cine…- e mesmo na terceira, -os bañistas, os veraneantes e despois os turistas- centrada no turismo e que chega á primeira etapa do Burgo das Nacións, en Santiago, con algunhas fotos cun toque futurista. Dicía Encarna Otero, a quen atopamos na exposición ao visitar a mesma con Anxo Rabuñal, que "a nada que puxese a cámara no mundo do traballo, alí estaban as mulleres". E así é. Moitas delas, con sellas na cabeza. Coma cariátides. Rectas, rexas. Respondese a unha sensibilidade de tipo plástico -que Rabuñal relaciona co cubismo-, débase ou non a algunha intención por parte do autor, son retratos da dignidade dun pobo traballador. Que non refuga a mirada nin baixa a cabeza.


Summary: O Fondo Monetario Internacional avoga por unha ''ampla reforma'' do mercado laboral para reducir o paro. Propón tesoiradas en salarios e prestacións.

O Fondo Monetario Internacional (FMI) ten un plan para acabar co desdemprego. Un plan que pasa por recortar o salario mínimo e por baixar a prestación de desemprego, ademais de minguar a presión fiscal ao emprego. Estas son só algunhas das achegas que desde o FMI fan á Eurozona, afirmando que as mesmas van valer para combater o desmprego, principalmente o xuvenil. O FMI asume o dogma neo-liberal de que con peores salarios e con tesoiradas sobre as prestacións dos desempregados faise máis doado 'mover' o mercado laboral e que esas medidas van favorecer o medre do emprego e da economía. Propón, tamén, políticas activas en eidos como o turismo ou a hostalaría, por seren estes onde radican aquelas empresas que empregan preferentemente a mozos. A realidade Un informe elaborado polo Gabinete Confederal de Economía da CIG alerta da gravidade da situación: dos 166.800 empregos destruídos nos primeiros catro anos da crise, 149.100 estaban ocupados por menores de 35 anos; destes, máis de 77.164 optaron por emigrar, neste período, en busca dunha alternativa laboral que non atoparon en Galiza e o paro medrou case un 123% desde o estoupido da crise entre os menores de 25 anos. Malia ser a xeración máis formada da historia de Galiza, desde a CIG denuncian que os e as mozas galegas "non atopan traballo, polo que se ven na obriga de emigrar". Tal é así que en 2012, 25.472 mozos e mozas de entre 20 e 34 anos abandonaron Galiza, 2.122 ao mes, perto de 70 cada día.