Summary: O organismo dependente da Xunta declara a Explotaciones Gallegas "responsable" dun "vertido non autorizado de lixiviados" aos ríos Burgo e Brandelos. A asociación Aldea Viva considera esta sanción outro "revés" na pretensión da compañía de reiniciar a extracción de cobre.

Augas de Galicia sancionou con 30.000 euros de multa a Explotaciones Gallegas, empresa mineira de Touro, logo dunha "vertedura non autorizada de lixiviados" aos ríos Burgo e Brandelos, ambos os dous afluentes do Ulla. Foi a asociación Aldea Viva quen desvelou a resolución do organismo dependente da Xunta e na que se declara "responsable" a esta compañía por unha infracción "leve". Augas de Galicia declara a Explotaciones Gallegas "responsable" dunha "vertedura non autorizada de lixiviados" aos ríos Burgo e Brandelos Augas de Galicia advertiu xa hai tempo de que Explotaciones Gallegas, propietaria dos terreos mineiros da zona, "depositaba toneladas de residuos contaminantes que chegaban aos cursos fluviais", usando así a mina "como un macrovertedeiro, co risco que iso supón para o medioambiente e a saúde pública". "Augas de Galicia deixa claro que a escusa da recuperación paisaxística que alega a empresa non lle permite realizar verteduras contaminantes ao dominio público", di sobre o expediente a asociación Aldea Viva, que di "botar en falta" medidas "para evitar novas verteduras". Segundo denuncian, e malia que se están a demostrar "os repetidos episodios de contaminación que está a provocar esta compañía", os responsables dela "optan por tirar balóns fóra". Aldea Viva advirte que a mineira de Touro usa a mina "como un macrovertedeiro, co risco que iso supón para o medioambiente e a saúde pública" Foi a mesma Augas de Galicia a que certificou tamén hai varios meses que todos os ríos na contorna da mina de Touro están xa contaminados, baseándose nos datos das analíticas realizadas en todos os puntos de control da contorna dunha explotación mineira que agora quere reabrir Cobre San Rafael, participada pola multinacional Atalaya Mining e Explotaciones Gallegas, malia o forte rexeitamento social. Para Aldea Viva, esta sanción supón outro "revés ao proxecto de reapertura da mina". "Os vertidos ao dominio público hidráulico son un dos principais riscos do proxecto de reapertura da mina, con danos causados que xa se padeceron no anterior período de explotación entre os anos 1973 e 1986, e dende o peche a actividade até a actualidade", explica a entidae, que cre que a presente resolución "desenmascara en parte as xa cuestionadas actuacións nestes terreos durante os últimos trinta anos por parte da mineira". "A resolución é un revés á mineira na súa pretensión de reiniciar a extracción de cobre" "A resolución é un revés á mineira na súa pretensión de reiniciar a extracción de cobre, que leva meses afanada en campañas de márketing e lavado de imaxe", conclúe. A promotora da mina de Touro, pola súa banda, atribuíu a vertedura ao "escorregamento dunha ladeira" por mor das "fortes chuvias".


Summary: Co espectáculo de rúa "Percebes de Ortegal", de Barafunda Animación arrinca hoxe a cuadraxésimo primeira edición da Mostra de Teatro Galego de Cariño, a decana do país. O acto de inauguración terá lugar ás 21.00 horas na praza do Concello e, no decorrer da mesma, faráselle entrega a Pablo Méndez do premio do público da edición anterior. O actor volverá pór en escena o espectáculo "Quimera".

A XLI Mostra de Teatro Galego de Cariño estenderase até o vindeiro xoves, ratificando, máis unha vez, a importancia que para a difusión e socialización das artes escénicas do país ten este evento no que o Concello, canda outras administracións e organismo, vén apostando desde finais da década dos 70. A edición deste ano, como vén sendo habitual, combina as representacións no espazo público coas que se desenvolverán no Auditorio municipal. Estas últimas teñen un prezo de cinco euros por función e, no caso das que están pensadas para o público infantil, dun euro. Após a xornada inaugural, mañá sábado é a quenda de Ghazafelhos, que representará na Porta da Pulida a partir das 12.00 horas, a súa obra "A illa sen tesouro",dixirida por Pepablo Patinho. De volta á praza do Concello, o "Campín", no serán, ás oito e media, sairán a escena Vol´E Temps, que presentarán "DistanS", un espectáculo a medio camiño entre o teatro e o circo polo que foi recoñecido nos Premios Fetén deste ano e tamén no Lorca Espectáculo de Circo. Coa xornada do domingo saltarán á palestra os membros de N+1 e o seu "Circanelo", desta volta na praza do Mercado. Será ás doce do mediodía. O teatro terá unha paréntese antes do xanar, ás 13.15 horas, co rock e o soul de Broken Peach na praza do Concello. A terceira xornada da Mostra péchase con dúas propostas máis. Ás oito e media da tarde na Praza Roxa co "Vaia circo" de Kanbahiota, que hai cinco anos recibira o galardón nos certames Festiclown de San Fernando e no Guay de Guadalajara; e xa no Auditorio ás 22.15 horas, coa creación de Malasombra Producións "Bernarda (Vilalba, 1975). A actividade proseguerá toda a semana até o xoves.


Summary: Seis xornadas de paro. A Xunta desbota a contraoferta sindical.

Seis xornadas de greve na administración de xustiza de Galiza: o seguimento do paro mantense alto (90%) e xa se tiveron que suspender máis de 2.000 xuízos. Os traballadores e traballadoras da administración de xustiza de Galiza - por volta de 2.500 – continúan firmes na loita por acabar coa súa discriminación a respecto dos outros territorios do Estado español. O persoal de xustiza manifestarase esta quinta feria, día 15, para esixir a fin das discriminacións laborais. Aínda que a Xunta se comprometeu a convocar unha nova reunión no prazo desta mesma semana para seguir negociando, até o momento, explica o secretario do sector de Xustiza da CIG, Xesús H. Sánchez, non hai unha data fixada. En todo caso, apuntou, a participación masiva na greve e nas asembleas informativas demostra que o persoal está disposto a continuar adiante co paro indefinido, "porque non podemos consentir que esta sexa a última proposta que nos fan. E se temos que seguir coa folga, seguiremos até onde sexa necesario". Horas e lugares das manifestacións. • Vigo: 12:00 horas, dende a rúa Lepanto até a Xunta de Galiza . • A Coruña: 12:00 horas, dende os xulgados (rúa Monforte) até a Xunta (Monelos).• Compostela: 12:00 horas, dende os xulgados (rúa Viena) até a EGAP.• Ferrol: 12:00 horas, dende os xulgados até a Delegación da Xunta (pasando pola rúa Coruña, rúa Real e Praza de España).• Pontevedra: 12:00 horas, dende os Xulgados na Parda até a Xunta.• Ourense: 12:00 horas, dende os xulgados (rúa Velázquez) até a Delegación da Xunta.• Lugo: 12:00 horas, dende os xulgados até o edificio administrativo da Xunta.


O Pew Research Center publica un estudo, realizado en oito países da Unión Europa, que analiza a evolución das actitudes dos seus habitantes cara ao sistema económico ou o proceso de construción política europea. España sitúase nun niveis de pesimismo, euroescepticismo e desconfianza do libre mercado só superados por Grecia. O estudo salienta, a nivel xeral, que en Europa "o que comezou hai catro anos como unha crise da débeda soberana, tornou nunha crise do euro, levou á caída de varios gobernos, e agora converteuse nunha crise da confianza da cidadanía: na economía, no futuro, nos beneficios da integración económica europea, na pertenza á UE e no sistema de libre mercado". A investigación centrouse en oito países: Gran Bretaña, Alemaña, Francia, España, Italia, Grecia, Polonia e a República Checa e valorou a evolución seguida nos últimos cinco anos. Os alemáns son os únicos satisfeitos coa situación actual do seu país (53%, fronte a un 45% de insatisfeitos), unhas porcentaxes que no resto dos territorios descende dende o trinta por cento de satisfeitos en Polonia, Gran Bretaña ou Francia até o 11% de Italia e o 10% de España ou o 2% en Grecia. España pasou de ter, nos estudos do Pew Center, un 50% de cidadáns satisfeitos entre 2005 e 2008 (era o país máis satisfeito dos estudados) a descender corenta puntos en catro anos. Preguntados especificamente pola situación económica, de novo son os alemáns os únicos que afirman que é boa (73%), fronte ao 19% de Francia, o 6% de España e o 2% de Grecia. Os españois son os que en maior medida culpan da crise económica aos bancos e ás institucións financeiras (78%), moi por riba do goberno español (59%), á UE (19%) ou aos propios cidadáns (26%) Os españois son os que en maior medida culpan da crise económica aos bancos e ás institucións financeiras (78%), moi por riba do goberno español (59%), á UE (19%) ou aos propios cidadáns (26%). Noutros países, como Chequia, Polonia, Grecia ou Italia, os principais culpables son os seus respectivos gobernos nacionais, segundo os entrevistados. Británicos e alemáns son os máis optimistas sobre a evolución da crise nos vindeiros meses, e ao redor de un de cada tres opinan que a situación "mellorará", unha proporción semellante aos que opinan que a cousa "empeorará". En España, Francia ou Italia a porcentaxe de optimistas sitúase entre o 20 e o 25 por cento (fronte a un 40-50% de persoas que pensan que a crise aínda irá a peor). En España (52%) e Grecia (50%), xa son maioría os que desconfían do sistema capitalista. Nos dous últimos anos o apoio ao sistema de libre mercado descendeu vinte puntos en España, converténdose no país no que caeu con máis forza Esta situación leva a que a confianza no capitalismo e no sistema de libre mercado descenda drasticamente en case todos os paises. Alemáns (69%), británicos (61%) ou franceses (58%) seguen tendo unha gran confianza no sistema, pero en España (52%) e Grecia (50%), xa son maioría os que desconfían do sistema capitalista. Nos dous últimos anos, o apoio ao sistema de libre mercado descendeu vinte puntos en España (do 67% ao 47%), converténdose no país no que caeu con máis forza. A valoración sobre a Unión Europea e a pertenza de cada país a unha estrutura política común segue sendo positiva (ao redor do 60% de apoios en termos xerais), pero en España descendeu do 77% ao 60% nos últimos dous anos, pasando de ser o país máis europeísta dos oito a converterse nun dos máis euroescépticos, só superado por Gran Bretaña e Grecia, e no mesmo nivel que a República Checa. Os españois condenan o Banco Central Europeo (65% de opinións negativas fronte a un 25% de positivas) e mesmo o euro (o 41% cre que é negativo que España empregue a moeda única, fronte a un 37% que pensa que é positivo). Porén, de igual xeito, só o 36% apostaría por volver á peseta, mentres que o resto defende que se manteña o euro. Españois (43%) e checos (45%) son os máis críticos coas políticas de austeridade, mentres que polacos e alemáns piden máis recortes. O apoio á UE descendeu en España do 77% ao 60% nos últimos dous anos, pasando de ser o país máis europeísta dos oito a converterse nun dos máis euroescépticos O estudo amosa, ademais, que os alemáns son vistos, de forma unánime, coma os cidadáns máis traballadores, mentres que os italianos son considerados polos habitantes de todos os países (comezando por eles mesmos) coma os máis corruptos, seguidos dos españois.


Summary: Valores Éticos, que será avalaiable, carga contra a obxección de conciencia e menciona o tratamento dos "problemas" morais e éticos de avances científicos e tecnolóxicos como o uso de células nai.

Rematou o prazo legal para facer recomendacións e comentarios aos contidos das materias que chegarán ás aulas coa Lomce. E entre todas as novidades que expón o currículo, a principal é a incorporación de Valores Éticos, a alternativa a Relixión. Esta materia está chamada dalgún xeito a rescatar parte do temario de Educación para a Cidadanía, eliminada polo Goberno do PP por considerala "un adoutrinamento absurdo e inútil", segundo palabras do propio Mariano Rajoy. Pero as críticas aumentan contra o borrador do programa precisamente pola mesma razón. Valores Éticos formará os alumnos "no concepto constitucional de nación española", destacaron os xornais conservadores ao pouco de coñecerse o texto. Outros titulares celebraron: "O dereito á vida estudarase en Valores Éticos". "Queixábanse de que Educación para a Cidadanía adoutrinaba e expoñen unha alternativa de adoutrinamento pura e dura, na que desde o Ministerio establécese que valores hai que aprender e como facelo", queixouse xa a Confederación de anpas estatal (Ceapa). O borrador do programa de Valores Éticos pon a desobediencia civil como exemplo de incumprimento de deberes Os obxectivos curriculares marcan certas pautas que non convencen os profesores, sindicatos ou os representantes dos pais. Por exemplo, en canto aos dereitos cidadáns e a certas formas de protesta como a desobediencia civil ou a obxección de conciencia, que se expoñen como exemplos de incumprimento de deberes. Comprende a importancia que ten, para a democracia e a xustiza, que os cidadáns coñezan e cumpran cos seus deberes [...], o acatamento das leis e das sentenzas dos tribunais de xustiza así como o pago dos impostos establecidos, entre outros. Debate acerca da solución de problemas nos que hai un conflito entre os valores e principios morais do individuo e os da orde civil, expondo solucións razoadas e fundamentadas nos valores éticos, resaltando os casos de desobediencia civil e obxección de conciencia, xa que estes implican a desobediencia ás leis do Estado ás que están sometidos todos os cidadáns. "O que expoñen non ten nada que ver coa educación ética nin cívica, senón que é a forma na que o Goberno trata de impor as súas conviccións ideolóxicas", asegurou dixo xa a Federación de Ensino de CCOO logo de analizar o borrador. Máis aló da estrutura da Estrutura do Estado e os principios constitucionais, un dos obxectivos pedagóxicos é que os alumnos saiban valorar o papel que xogan as Forzas Armadas "a favor da seguridade e a paz". Describe e estima a importancia da misión das forzas armadas, (no art. 15 da lei de Defensa Nacional), acerca da seguridade e defensa de España e a súa contribución en situacións de emerxencia e axuda humanitaria, tanto nacionais como internacionais. (Valores Éticos. 4º ESO) Os dereitos humanos e as células nai O programa esténdese sobre a Declaración Universal dos Dereitos Humanos, a súa aplicación práctica, o respecto que se fai deles e as limitacións dos Estados supeditados a este ben universal. O despregamento sobre os dereitos cidadáns é notablemente menor. Curiosamente, temas que están no centro do debate político coa crise trátanse de maneira xenérica. Sinala algunhas das deficiencias existentes no exercicio dos dereitos económicos e sociais tales como a pobreza, a falta de acceso á educación, á saúde, ao emprego, á vivenda, etcétera. O da información é outro tema que aborda o texto dunha maneira que xerou críticas. "A materia tende a expor os asuntos como problemas. E os medios de comunicación non son bos nin malos. A información non é mala en si mesma. O problema pode estar en como a traslademos. E se partimos dun discurso no que damos a entender que todo está manipulado o que facemos é trasladar aos mozos un prexuízo ideolóxico". Tamén deberán reflexionar sobre o "impacto que teñen os medios de comunicación actuais na vida moral das persoas e da sociedade". Valora a necesidade dunha regulación ética e xurídica dos medios de comunicación. Moito máis controvertida é a forma de abordar os valores éticos no campo da ciencia e a tecnoloxía. O texto expón claramente algúns avances como "problemas". Por exemplo, o uso de células nai ou a clonación. Tamén se refire á eutanasia e euxenesia como "perigos". O texto expón claramente algúns avances científicos e tecnolóxicos como "problemas" ... estimar a viabilidade de proxectos científicos e tecnolóxicos, considerando a idoneidade ética dos obxectivos que pretenden e a avaliación dos riscos e consecuencias persoais, sociais e ambientais que a súa aplicación poida ter. Analiza información seleccionada de diversas fontes, co fin de coñecer en que consisten algúns dos avances en medicamento e biotecnoloxía, que expoñen dilemas morais, tales como: a utilización de células nai, a clonación, a eutanasia e a euxenesia, entre outros, sinalando algúns perigos que estes encerran se se prescinde do respecto aos valores éticos. (Os valores éticos e a súa relación coa ciencia e a tecnoloxía. 1º ciclo ESO) A substitución de Educación para a Cidadanía Unha das promesas electorais de Mariano Rajoy que o ministro José Ignacio Wert fixo realidade é a da eliminación de Educación para a Cidadanía, creada polo Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero. O PP opúxose a ela desde o principio pola súa "alta carga ideolóxica" e mesmo apoiou os pais que declararon aos seus fillos obxectores e non os enviaban a clase. Unha obxección de conciencia que agora rexeitan no texto da materia que a substituirá. O ditame do Consello de Estado sobre a Lei Orgánica de Mellora da Calidade Educativa xa advertía ao Goberno que Cidadanía non debía eliminarse do currículo básico, porque ía na liña dos contidos que marcaba Europa. O Ministerio de Educación agradeceu o consello e respondeu que moitos deses contidos ían ser "transversais" en todas as materias e que outros estarían incluídos nos novas Valores Sociais e Cívicos (en Primaria) e Valores Éticos (en Secundaria). Pero non todos están de acordo en que isto ocorrese."En Cidadanía abordábanse moitas cuestións que son parte da sociedade, da realidade na que vivimos e promovíase unha visión aberta e crítica para que os estudantes analizasen e opinasen. Nesta materia non hai nada de pensamento crítico", resume a Ceapa. De feito, a configuración do programa é moito máis filosófica. Probablemente para dar saída ao profesorado ao que lle quitaron carga horaria coa redución de horas de filosofía, apuntan os sindicatos. "O que se propoñen son reflexións do pasado, dunha sociedade que non se parece nada á actual", reflexionan os representantes dos pais. Valores Éticos é a alternativa a Relixión, sobe de categoría e convértese en materia avaliable Valores Éticos é, ademais, a alternativa a Relixión, que coa Lomce sobe de categoría e convértese nunha materia avaliable, unha histórica reivindicación da Conferencia Espiscopal Española (CEE). Precisamente estes días o portavoz da CEE, José María Gil Tamayo, aseguraba que hai que traballar para que a educación "non sexa un mercadeo de ideoloxías" e a cuestión relixiosa "non sexa a materia pendente dependendo das alternancias políticas". Os obxectivos da materia de Relixión non figuran no borrador do decreto porque aínda que os profesores cobran de fondos públicos (uns 500 millóns de euros ao ano), a súa selección e o propio currículo dependen da autoridade relixiosa competente. No caso da relixión católica, a CEE. O programa da materia que está en vigor é de 2007. A Ceapa forma parte do Consello Escolar do Estado, o órgano oficial de participación da comunidade educativa que analizará e ditaminará sobre este borrador de currículo. Non ten moitas esperanzas de que as achegas individuais (que podían facerse a través da web até o venres pasadao) ou as que fagan asociacións e sindicatos vaian reflectirse finalmente no texto. "O Ministerio xa enviou os currículos ás editoriais para empezar a traballar, o cal xa dá a mostra do espírito de consenso do Goberno", conclúe.


Summary: A CRTVG recibe numerosas críticas a través de redes sociais como Twitter após facer unha promoción dun programa errando no uso da lingua do país. Unha usuaria recorda que o papel desta canle é a "difusión e impulso" do galego. Non é a primeira ocasión na que a radio ou a televisión galegas aparecen no medio do debate lingüístico.

Un novo erro da CRTVG co uso normativo do galego vén de provocar múltiples críticas á corporación pública nas redes sociais. Unha usuaria de Twitter foi a que atopou a equivocación nunha promoción dun programa na que, sobre unha imaxe, aparece a frase "O contamos todo". Malia que a persoa que escribe a mensaxe non aclara o problema, deixa ver claramente que está a sinalar que a frase debería ser "Contámolo todo". De feito, solicita á Televisión da Galiza (TVG) que "corrixa de inmediato" a publicidade, distribuída tamén a través das redes, porque o "desleixo" pola lingua propia faina morrer "de vergoña". De feito, a tuiteira vai máis aló ao reparar nos artigos da Lei 9/1984 de Creación da CRTVG. Segundo engade para a lectura das súas seguidoras e seguidores nesta plataforma, a norma engade: "Atribúeselle á CRTVG a misión de servizo público consistente na promoción, difusión e impulso da lingua galega". É dicir, contrapón a imaxe co artigo, provocando numerosas reaccións da comunidade de usuarias de Twitter. No momento de escribir esta nova, o escrito levaba máis de 110 rechouchíos e a xente etiquetaba á Mesa pola Normalización Lingüística. "Non chego a entender porque non teñen a alguén que se fixe niso", reflexionaba un galego. "Non se coida o que non se respecta", opinaba outro cidadán do país con presencia nas redes. Igualmente, sucedéronse as emoticonas de enfado. Após as críticas recibidas, o medio público cambiou a mensaxe, algo ao que tamén aludiu a persoa que descubriu o erro: "Esperemos que se preste máis atención para a próxima e non se repita algo así".


Summary: Admite que manterá tal e como están algunhas medidas do proxecto aprobado polo executivo popular en febreiro de 2012.

Prometeuno até en sete ocasións, mais finalmente o PSOE recoñece que non derrogará na súa totalidade a reforma laboral vixente desde febreiro de 2012, aprobada polo goberno de Mariano Rajoy e cunha forte contestación social. @s socialistas admiten que non tocarán aspectos da reforma como os referidos ás indemnizacións por despedimento, que se manterán como están. A secretaria de Emprego do PSOE, Luz Rodríguez, dixo que os socialistas de gobernar van derrogar aspectos da reforma como a contratación ou o modelo de negociación colectiva. Mais nese pacote non se inclúen cambios na indemnización por despedimento. Rodríguez explicou que o despedimento ficará tal e como está agora na lexislación. Iso si, dixo que de chegar o PSOE ao poder abrirían negociaciacións cos axentes sociais sobre esta cuestión.


Summary: A IV edición destas olimpiadas ''dos movementos sociais'' deslócase nesta ocasión á aldea de Canosa (O Rosal), onde decorrerán as OPG o 13 e 14 e setembro.

As Olimpiadas Populares Galegas (OPG) volven un ano máis e xa son catro as edicións atinxidas por un evento que salta o estritamente deportivo para sumar tamén convivio, reivindicación. Desta volta, as OPG agroman na aldea de Canosa (O Rosal) e virán con novidades a respeito de anos anteriores. Desde novas disciplinas (por exemplo, xogo de pau ou chave) até unhas mini-olimpiadas para crianzas. Na anterior edición participaron por volta de 20 equipos e 200 atletas O 'Comité olímpico' está constituído por activistas de diferentes centros sociais do sur de Galiza, que asumen o traballo e responsabilidade de facer do evento un encontro do asociacionismo alternativo galego. Nas edicións anteriores tomaron parte na OPG por volta de 20 equipas e 200 participantes. Como indican desde a propia organización no seu blog, "animamos-vos a todas as organizaçons, coletivos, centros sociais, movimentos… a que formedes umha equipa e venhades ao Baixo Minho a esta jornada de convívio entre todos aqueles e aquelas que apostamos num lezer nom-consumista, saudável, ligado à Terra e com espírito de irmandade". O prazo para se inscribir finaliza o 31 de agosto. Há un bo feixe de 'disciplinas' para escoller. Desde triatlón, billarda ou lanzamento de sacho até tiro de corda, xogo do pano, relevos 4x100, entre moitas outras. Desde as OPG xa espallan polo País a palabra de orde: "A treinar toda a malta, que chegam as OPG!".


Summary: En 2015 a feira pasou de 4 a 3 touradas e este ano volve perder unha xornada. Touradas fóra de Pontevedra ve neste novo recorte un indicio da crise da tauromaquia na cidade, que ven "camiño da súa desaparición"

A empresa dos irmáns Lozano, propietaria da praza de touros de Pontevedra e organizadora da feira taurina, confirmou hai uns días que a cidade volverá acoller touradas este verán. Porén, a feira quedará reducida a dous días (na fin de semana do 10 e 11 de agosto), fronte ás tres touradas que incluíu o ano pasado e os catro días que chegou a durar entre os anos 2002 e 2014. No 2015 a feira foi reducida a tres espectáculos e agora sofre un novo recorte, regresando á confuguración que era habitual nos ano 80 e 90.A plataforma 'Touradas fóra de Pontevedra' ve neste novo recorte un novo indicio da crise da tauromaquia na cidade, que ven "camiño da súa desaparición"Nos últimos anos a feira taurina vira caer a venda de entradas, a pesar de concentrar as touradas en tres días en lugar de en catro. A plataforma 'Touradas fóra de Pontevedra' ve neste novo recorte un novo indicio da crise da tauromaquia na cidade, que ven "camiño da súa desaparición". A entidade critica a organización da feira, pero celebra a súa redución a unha soa fin de semana."As touradas son un festexo alleo á cultura do noso país que ademáis conta cunha oposición maioritaria polo seu carácter violento e maltratador. Durante moitos anos foron mantidas económica e socialmente por sectores políticos e empresariais, situación que se foi reducindo grazas á presión social", sinala o colectivo. A plataforma sinala que na actualidade "o movemento abolicionista medra mentres que o mundo taurino esmorece, afogado polo nulo apoio social mais sostido artificialmente pola Xunta de Galicia a cal fai das touradas unha excepción na Lei de Protección Animal, permitindo a súa celebración na nosa cidade". "Esperamos que dentro de pouco xa non se teña que falar de Pontevedra pola feira taurina", dicía o ano pasado Victoria Estévez, unha das voceiras do movementoA entidade enumera os avances dos últimos anos, tanto os realizados polo Concello de Pontevedra en 1999, que rematou con algúns dos provilexios dos que gozaban estes empresarios (subvencións directas, compra de entradas, publicidade institucional....) coma os executados pola Deputación de Pontevedra en 2015, cando declarou a provincia "libre de touradas" e eliminou toda axuda pública a estes espectáculos de maltrato animal. De igual xeito, volve reclamar que o Goberno municipal da cidade elimine a derradeira axuda que aínda mantén aos organizadores da feira: o pagamento de 35.000 euros polo alugueiro da praza de touros para o seu uso na feira franca.'Touradas fóra de Pontevedra', que critica a "mala imaxe" que a feira taurina dá de toda a cidade, anunciará nas vindeiras semanas as mobilizacións que levará a cabo ao longo do verán para protestar contra as touradas e que incluirán unha manifestación, ao igual que nos últimos anos."A mentira mil veces repetida de que Pontevedra é unha cidade taurina non se sostén nin polo número de festexos que se realizan ao ano nin polo número de supostos afeccionados"Tamén 'Galicia mellor sen touradas' reaccionou ao anuncio do recorte na feira taurina de Pontevedra, destacando que "a miniferia confirma el derrumbe taurino de Pontevedra", sinalando que "o retroceso que experimentan as corridas de touros en Pontevedra é evidente". A plataforma conclúe que "a mentira mil veces repetida de que Pontevedra é unha cidade taurina non se sostén nin polo número de festexos que se realizan ao ano nin polo número de supostos afeccionados, cunha praza que é incapaz de experimentar un só cheo nos últimos anos e cun movemento cidadán crecente a favor da fin da tauromaquia local".A Asociación Animalista Libera, a Fundación Franz Weber e a plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas reclamaron este domingo a adopción de medidas lexislativas para erradicar a tauromaquia de Galicia a partir do ano 2020. As tres entidades lembran o moi escaso da poboación a estes espectáculos e subliñan que só o 0,3% dos galegos e galegas asisten a estos eventos.


Summary: Desde a plataforma REDE denuncian a falta dun servizo de enfermaría 24 horas ou a ausencia dunha zona de illamento para posíbeis casos da Covid-19.

Celanova tivo que facer fronte a un gromo da Covid-19 na primeira vaga da pandemia na Galiza que afectou a case todo o cadro de persoal e aos usuarios e usuarias. A Xunta decidiu trasladar unha parte ao centro integrado de Baños de Molgas. As familias comezaron a mobilizarse e a demandar mudanzas na xestión, que repetiron onte nun comunicado. Hai mes e medio, o padroado do centro aceptou incorporar familias ao consello reitor. Desde REDE, a asociación galega de familias de usuarias e usuarios de residencias solicitan unha reunión co propio padroado para advertir dunha serie de eivas. Entre outras cuestións, resaltan que o centro continúa sen un servizo de enfermaría as 24 horas. REDE ofrécese, a maiores, de intermediaria entre os grupos municipais e o padroado para que a subvención comprometida polos primeiros "se faga efectiva canto antes". As forzas políticas con representación en Celanova acordaron en setembro achegar unha axuda de 72.000 euros, á vez que solicitaron que a Administración local contase con representación no padroado. Alén da falta de persoal de enfermaría, desde REDE sinalan a ausencia dunha zona de illamento para posíbeis casos dubidosos de infección pola Covid-19 ou material de osíxeno en mal estado. Tamén timbres arrancados da parede e suxeitos fóra do alcance de residentes dependentes que pasan moitas horas en soidade ou, nalgúns casos, sen posibilidade de beber auga. A plataforma lamenta a falta dun programa de videochamadas ou a ausencia dunha canle estábel de información da residencia ás familias. "Nos próximos días, REDE enviará unha carta ao Padroado da Residencia San Carlos para manter unha reunión", avanza.


Summary: Odete Costa Semedo, na categoría de Literatura en lingua portuguesa; José Mª Merino, na de Literatura en lingua castelá; Josep Mª Miró i Coromina , na de Literatura en lingua catalá; e Leire Bilbao, na de Literatura en euskera, foron as persoas galardoadas.

O xurado da XIV edición dos Premios "Rosalía de Castro" do Centro PEN Galiza, integrado por Luís González Tosar, Ánxela Gracián, Bieito Iglesias, Xabier Castro Martínez, Xosé Ramón Pena, Kathleen March, Luis Menéndez, Manuel Guede e Pablo Rubén Eiré, outorgou, no día de onte, en Santiago de Compostela, os galardóns correspondentes ao 2022, que recaeron en: Odete Costa Semedo (Literatura en lingua portuguesa) Poetisa, escritora, política e investigadora de Guinea Bisáu. Licenciada en Linguas e Literatura Modernas na Universidade de Lisboa, foi presidenta da Comisión Nacional pola UNESCO – Bissau. Foi Ministra de Educación e de Saúde e actualmente é investigadora no Instituto Nacional de Estudos e Pesquisas. Odete Semedo. A discreta voz criadora da mulher José Mª Merino (Literatura en lingua castelá) Narrador, poeta, ensaísta e Académico da Real Academia Española. Pese aos seu comezos poéticos, Merino cultivou principalmente a prosa: libros e artigos de viaxes, ensaios literarios, crítica, novelas, novelas xuvenís e contos. É conferenciante e narrador oral que, xunto con Luis Mateo Díez e Juan Pedro Aparicio recuperou o vello costume leonés do "filandón". Josep Mª Miró i Coromina (Literatura en lingua catalá) É un autor e director catalán, coñecido, entre outras obras, polos seus textos El principi d'Arquímedes, Nerium Park, Gang Bang ou El cos més bonic que s'haurà trobat mai en aquest lloc. Escribe as súas obras en catalá. Comezou escribir teatro en 2005. Os seus textos téñense traducido a máis dunha veintena de idiomas e, aparte de no estado español, téñense feito producións e lecturas en numerosos países arredor do mundo. Leire Bilbao (Literatura en euskera) Licenciada en Dereito Económico pola Universidade de Deusto, ten colaborado nalgúns medios de comunicación, como Radio Euskadi, Deia e Berria. Na súa xuventude estivo vinculada ao mundo do versolarismo. Como escritora, desenvolve a súa obra sobre todo arredor da poesía e a literatura infantil e xuvenil. Ao longo da súa carreira ten sido galardoada con distintos premios. Varias das súas obras teñen sido traducidas ao catalá, ao español e ao galego. No ano 1996, o Centro PEN Galicia, presidido daquela polo escritor Carlos Casares, instituiu os Premios "Rosalía de Castro", destinados a galardoar a traxectoria literaria de catro autores ou autoras relevantes en lingua portuguesa, castelá, catalá e basca. A finalidade destes premios é distinguir desde a literatura galega, aos outros sistemas literarios da Península Ibérica (para as linguas castelá e portuguesa, extensivos a Iberoamérica e África). De carácter bianual, estes premios levan o nome de Rosalía de Castro, a escritora galega máis emblemática. O acto literario de entrega dos premios terá lugar na segunda quincena de xaneiro e asistirán os homenaxeados e homenaxeadas así como os da anterior edición (Antonio Requeni, Lidia Jorge, Marta Pessarradona e Unai Elorriaga) que, por mor da pandemia, non puideron desprazarse á Galiza. O PEN Clube premia Marina Mayoral "pola súa defensa das mulleres escritoras"


Summary: Os hospitais galegos necesitan entre 400 e 500 doazóns diarias para levar a cabo o seu labor asistencial.

As reservas do grupo sanguíneo Cero positivo (0+) e do A negativo (A-) encóntranse baixas na Galiza, mentres que as de Cero negativo (0-) e A positivo (A+) permanecen en niveis normais. Son precisas entre 400 e 500 doazóns ao día Por iso, a Axencia de Doazón de Órganos e Sangue (ADOS), segundo sinalou nun comunicado, chama á participación da cidadanía para doar sangue xa que, lembra, os hospitais galegos necesitan entre 400 e 500 doazóns diarias para levar a cabo o seu labor asistencial. Chaman a doar os galegos e galegas dos grupos sanguíneos 0-, 0+ e A+ Para facilitar a doazón, unidades móbiles de ADOS visitarán diversos concellos galegos nos próximos días para conseguir as doazóns necesarias para os centros sanitarios da Galiza. Onde se poderá doar En concreto, a segunda feira, 20 de xuño, acudirán unidades móbiles ás localidades de Ortigueira (diante do novo centro de saúde), Arteixo (Grupo Inditex) e Carnota (diante do Concello). Así mesmo, esa mesma segunda feira, ADOS enviará unidades móbiles para facilitar a doazón no concello de Foz (diante do Consistorio municipal) e tamén nos municipios de Pobra de Trives (rúa San Martiño) e Ourense (barrio do Posío). A Galiza precisa sangue: así podes axudar O día 20 tamén se desprazarán unidades móbiles aos concellos do Grove (Praza do Corgo), Nigrán (diante do Consistorio) e Silleda (fronte ao centro de saúde).


Summary: Antón Sánchez esixe "responsabilidades políticas" e anuncia que o seu grupo solicitará a constitución dunha comisión de investigación sobre o sucedido. Xavier Vence demanda "unha estratexia propia para defender o noso sector, que está perdendo capacidade de producir"

A pasada semana o xulgado Mercantil de Lugo condenou os administradores de Alimentos Lácteos, Eugenio Montero e Arcadio López, a pagar 2,9 millóns de euros polo prexuízo causado á empresa ao solicitar tarde o concurso de acredores. Foi o derradeiro capítulo dun fracasado proxecto empresarial que recibiu da Xunta 9 millóns de euros, xestionados por destacados militantes do PP, agora condenados, e cuxo proxecto foi elixido polo Goberno galego pasando por riba dunha unión de máis de vinte cooperativas liderada por Feiraco e que aspiraba a ser a semente do desexado grupo lácteo galego. Xavier Vence cualificou de "despropósito" toda a operación Este luns tanto AGE coma o BNG sinalaron a responsabilidade neste proceso tan gravoso e tan frustrante. "Alimentos Lácteos é a principal desfeita do mundo cooperativo galego, produto da xestión clientelar e caciquil amparada pola Xunta e o PP", afirmou o deputado de AGE Antón Sánchez, que engadiu que "para nós é urxente e necesario separar as responsabilidades xudiciais das responsabilidades políticas". De igual xeito, Xavier Vence, portavoz nacional do BNG, cualificou de "despropósito" toda a operación, unha "trama corrupta formada polos amigos do PP de Romay Beccaría, Feijóo e Cañete que, en lugar de promover a planta de Outerio de Rei estragaron 9 millóns de euros recibidos do Igape e estafaron a centos de explotacións arruinadas polo impago das entregas de leite". "Só purgan os chibos expiatorios" "Trátase dun enorme golpe ao cooperativismo e á confianza dos gandeiros e gandeiras nese mundo", dixo Antón Sánchez Na súa intervención deste luns, acompañado do tamén deputado Ramón Vázquez, Antón Sánchez cualificou a "descarga de responsabilidades que a Xunta está a realizar" nos dous administradores da empresa, Eugenio Montero e Arcadio López, como un "cordón sanitario". "Só purgan os chibos expiatorios para que as responsabilidades da desfeita non cheguen máis arriba", sinalou Sánchez. O deputado de AGE afirmou que os impulsores da fracasada operación empresarial "deben asumir responsabilidades políticas, entre eles Samuel Juárez, que agora anda por terras afastadas, e mesmo Romay Beccaría. Ou o propio Alberto Núñez Feijóo, entusiasta impulsor de todo a operación". "Trátase dun enorme golpe ao cooperativismo e á confianza dos gandeiros e gandeiras nese mundo", engadiu Antón Sánchez. "Dende que se declarou a creba técnica da empresa en 2011, o Goberno galego meteu máis de catro millóns de euros na mesma. Por que?" Ramón Vázquez lembrou, así mesmo, que "dende que se declarou a creba técnica da empresa en 2011, o Goberno galego meteu máis de catro millóns de euros na mesma". De igual xeito, Antón Sanchez denunciou que a sentenza xudicial indica que a administración da empresa atrasou deliberadamente a solicitude de concurso de acredores para evitar que Pascual –a propietaria da planta de Outeiro de Rei- sufragase as indemnizacións dos traballadores e traballadoras. "Así, a administración de Alimentos Lácteos, controlada por dous membros relevantes do Partido Popular, aforroulle 2,6 millóns de euros a Pascual, co que as operarias e operarios foron despedidos en peores condicións", dixo. AGE solicitará este martes, na xunta de portavoces da Cámara, a constitución dunha comisión de investigación sobre a "desfeita" de Alimentos Lácteos "Esiximos que se aclaren responsabilidades políticas no Parlamento", declararon os deputados de Alternativa Galega de Esquerda, que anunciaron que mañá solicitarán, na xunta de portavoces da Cámara, a constitución dunha comisión de investigación sobre a "desfeita" de Alimentos Lácteos. "Unha estratexia propia para defender o noso sector" Na rolda de prensa ofrecida esta mañá por Xavier Vence, dedicada a analizar a situación do sector lácteo en Galicia, o portavoz nacional do BNG dedicou unha parte importante da súa intervención a tratar o "despropósito" da operación de Alimentos Lácteos. Vence lembrou que esta "estafa" non só rematou nos xulgados senón que, ademais, "arruinou a opción de crear un grupo leiteiro galego baixo o liderado de Feiraco" e rematou "coa venda da planta lucense a Logística Alimentaria, "outra empresa dos amigos do PP que son traficantes de leite en negro nos últimos anos a baixo prezo e que teñen como socio un grupo financeiro madrileño chamado Valparaiso", denunciou. "Precisamos unha estratexia propia para defender o noso sector, que está perdendo capacidade de producir", sinalou Vence Para Vence "intereses espurios" estragaron a posibilidade dun grupo lácteo galego "que xa Feijóo dinamitou pero que sigue necesitando Galiza". "Precisamos unha estratexia propia para defender o noso sector, que está perdendo capacidade de producir pese a que se importou 318 millóns de quilos de leite en 2013 que veñen da Francia, Alemaña ou Bélxica", sen esquecer o "incerto" horizonte que se abrirá cando en maio de 2015 desapareza o actual sistema de cotas, afirmou Vence. "Alguén imaxina que hoxe se pode producir un litro de leite a 29 céntimos cos custes que teñen que asumir os gandeiros e gandeiras?", preguntouse Vence, lembrando que en 2008 o prezo estaba en 45 céntimos O BNG advirte que o sector lácteo está nunha situación "dramática" asfixiado por unha caída continuada do prezo do leite por imposición das industrias e distribuidoras, que provoca á ruína dos produtores e o peche de explotacións. "E todo co consentimento do Goberno de Feijóo", engade. "Alguén imaxina que hoxe se pode producir un litro de leite a 29 céntimos cos custes que teñen que asumir os gandeiros e gandeiras?", preguntouse Vence, lembrando que en 2008 o prezo estaba en 45 céntimos. "O máis grave" -denunciou- "é a inacción do Executivo galego". Propostas O Bloque demanda a creación da figura dun "árbitro público" que dirima os incumprimentos nos contratos O BNG propón "garantir contratos e prezos xustos para os produtores na súa relación coas industrias evitando que se impoñan condicións leoninas e o incumprimento sistemático da figura do contrato homologado". E lembra que "o 60% das empresas se negan sequera a asinar estes contratos pese a ser obrigatorios para equilibrar a capacidade de negociar entre as partes". Para evitalo o Bloque demanda a creación da figura dun "árbitro público" que dirima os incumprimentos nos contratos. O Bloque tamén demanda impulsar a creación dun grupo lácteo galego, reforzar a interprofesional leiteira, mellorar a diversificación para ganar valor engadido e apoiar a produción de base cooperativa para reforzar a súa posición ante as cadeas de distribución.


O Centro Galego de Bruxelas vese obrigado a dicir adeus. Catro décadas despois da súa fundación na localidade de Saint-Gilles e cando xa transcorreron vinte e dous anos da inauguración da súa sede e centro cultural e de lecer, La Tentation, a obriga de ter que afrontar obras "imposibles de financiar" aboca o centro ao seu peche, segundo confirman dende a entidade a Praza.gal.As obras de illamento acústico que o Centro Galego tería que afrontar son "colosais" e nin sequera garanten "ao cento por cento" que sexan eficaces, explican. Dada a situación financeira tras "todas as adversidades" destes anos, vense abocados ao pecheA través dun comunicado emitido polo Centro e divulgado pola rede Embaixada.gal, a asociación que sustenta o centro explica como chegou a unha rúa "sen saída". As dificultades, explican, comezaron en 2015, cando "despois dos ataques terroristas en París" de novembro daquel ano "houbo un mes de peche obrigatorio para o noso establecemento" xusto antes da tempada de Nadal. Poucos meses despois, na primavera de 2016, os atentados islamitas de Bruxelas "causaron a cancelación de varios eventos" e unha notable "caída de asistencia dos nosos socios por temor a novos ataques". E chegaron os primeiros recortes de persoal.A peonalización da contorna na que se atopa o centro, que desanimou a parte das persoas asociadas e colectivos que organizaban eventos a achegárense a La Tentation, explican, chegou tamén nun momento de "desafortunados acontecementos" tras os que, en decembro de 2017, chegou outro máis. Daquela, detallan, "decatámonos de que uns novos veciños se instalaran nun edificio que comparte o noso muro común". E dende ese momento, "premeron" directamente e a través do Concello de Bruxelas para protestaren polo "ruído das nosas actividades habituais".Para procurar unha solución, o colectivo galego tomou varias medidas, citan no comunicado. "Redución do número de actividades", novas horas de peche, "diminución do volume, rexeitamento das actividades nocturnas" e mesmo "un estudo a ambas partes do muro" que chegou á unha nada desexada conclusión. "Acábannos de informar -explican- de que debemos realizar obras colosais para illar adecuadamente os nosos locais" que ademais non terían garantía "ningunha" de que "sexan eficaces ao cento por cento". "Despois de todas as adversidades", lamentan, é "imposible" financiar os traballos e só queda o peche.Alén dos problemas do edificio e das dificultades económicas, o Centro Galego tamén tivo que afrontar no último ano as presións da Xunta"Apelamos ás autoridades públicas, lamentablemente sen recibir resposta" e "polo tanto, lamentamos moito anunciar que tomamos a firme decisión de poñerlle fin ás nosas actividades e pechar as portas do Centro Galego de Bruxelas". Remata así unha historia de "corenta anos de cultura galega" na capital belga con baile, música, concertos, festas... Un percorrido que comezou a mediados dos 90 cando o presidente fundador da entidade, Miguel Palomo, "dirixía unha empresa de construción e reformas e foi chamado pola cidade de Bruxelas para pechar as portas dun lugar abandonado tras sufrir un incendio". Palomo sentiu "amor a primeira vista" por aquel local e, tras dous anos de traballos, inaugurouse o centro que agora ten que pechar.Polo camiño, lembran, quedan moitas persoas ás que agora dirixen o seu "agradecemento", dende artistas a voluntariado pasando polas persoas asociadas e as institucións públicas belgas. Nos últimos tempos o Centro tamén tivera que enfrontarse a unha situación agre, as presións da Xunta e as críticas abertas do propio presidente, Alberto Núñez Feijóo, por albergaren un festival de colectivos cataláns no que participaban, entre outros, o rapeiro Valtònyc.


Summary: O Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) dá a razón aos sindicatos e decreta nulo o expediente de regulación de emprego (ERE) de Alcoa ao apreciar "mala fe" nas negociacións por parte da empresa.

A Sala do social do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) decretou nulo o expediente de regulación de emprego (ERE) de Alcoa ao apreciar "mala fe" nas negociacións por parte da empresa. Así, o TSXG dá á razón aos sindicatos CIG, UXT e CCOO e tomba nesta quinta feira, 18 de decembro, o despedimento colectivo de máis de 500 traballadores da planta de aluminio de Alcoa en San Cibrao (Cervo) e que afectaría outros tantos postos de emprego nas auxiliares e suporía parar as cubas de electrólise desta fábrica de aluminio. Na súa sentenza, o TSXG conclúe que a única pretensión da empresa era paralizar as cubas, xa que iso obrigaría ao peche forzoso. Nesta liña, os maxistrados entenden que a oferta de expediente de regulación de emprego (ERE) que fixo Alcoa consistiría en "vestir o mesmo, pero dunha maneira diferente". O TSXG tamén aprecia "sumamente significativo" o número de traballadores e traballadoras afectados polo ERE, cunha porcentaxe que se aproxima, sen superalo, a aquel que, segundo as normas regulatorias, lle permitirían a Alcoa consolidar as axudas recibidas das administracións públicas sen ter que devolvelas. As e os encargados de ditar sentenza falan igualmente de "supostas concesións" realizadas pola multinacional durante o proceso de negociación coa representación das e dos operarios da factoría. Segundo indica o auto, estas tiveron lugar "coa finalidade de evitar a cualificación de nulidade do despedimento, única que lle impediría levar a cabo a decisión estratéxica de paralización das cubas e o feche da fábrica". Por iso, Alcoa deberá reincorporar ás e aos operarios afectados e pagarlles as mensualidades que deberían ter percibido desde a data de despedimento de cadaquén até a súa readmisión efectiva e oficial. No entanto, Alcoa agardaba á Xustiza e non enviara as cartas para prescindir do persoal. A teoría do letrado da Xunta Para o avogado que representaba ao Goberno, a estratexia pasaba por unha clausura parcial "cunha finalidade moi específica: que non foran máis do 85% das e dos traballadores", o que implicaría ter que dar respostas sobre as axudas percibidas. Cun 15% da produción era suficiente para non perder as subvencións de CO2, pero no caso de pasar o límite as liñas económicas terían que ser reintegradas e non habería opción a solicitar outras no futuro. Os xuíces entenden que o ERE "non privaría á empresa da posibilidade de extinguir os contratos de traballo" unha vez acabara a "vixencia" das axudas. A idea, por tanto, era abandonar a fábrica pero da forma "máis rendíbel posíbel". A decisión tamén contempla que a Xunta advertiu até en dez ocasións de que o período de consultas do Expediente tiña que ser ampliado, pero a multinacional o fixo "sempre no último momento e con resistencias, argüindo empecinadamente o elevado custo de manter as cubras en funcionamento". Sen vontade real de vender Por outra parte, a Xustiza sostén que se Alcoa quixo falar foi, non para discutir os termos do despedimento colectivo, "senón para deixar tempo para negociar a venda cun terceiro". "A pobreza das negociacións é tal que se limitou practicamente a dúas cuestións acerca das posibilidades reais da venda da planta de aluminio a un terceiro e os efectos da parada e rearranque das cubas de electrolisis", subliñan desde a sala. A pesar desa referencia a unha posíbel venda, o auto comenta que os diálogos de firma con Liberty para o cambio de mans da fábrica "permiten sospeitar da existencia dunha decisión estratéxica", dado que entenden que entrou na negociación "con posicións predeterminadas e un claro obstáculo para non chegar a un acordo final". Reaccións sindicais Após coñecerse a nova, o secretario xeral de Comisións Obreiras, Ramón Sarmiento, afirmou que "hoxe é un gran día para a clase traballadora galega". Desde o seu punto de vista, con esta resolución queda demostrado que a compañía "obrou de mala fe e perseguindo intereses espureos". O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, entende que "é preciso iniciar xa o proceso para a intervención pública e impedir desta maneira que a empresa poida levar adiante o seu plan de desmantelamento pola vía dos feitos consumados". Carril, que valorou a "capacidade de loita e resistencia" do cadro de empregadas e empregados, avisou de que canto máis se demoren as Administracións públicas na "necesaria expropiación máis corresponsábeis serán das decisións" de Alcoa no futuro inmediato.


Summary: O 'president' asegura en Madrid que a súa autonomía fracasou no esforzo por "transformar" o Estado español nun "Estado amable no que Catalunya puidese encaixar ben".

"Catalunya precisa un Estado porque no español non encaixa". O president da Generalitat, Artur Mas, colle a luva da masiva manifestacion independentista do pasado martes e asegura en Madrid que a súa autonomía necesita un Estado propio porque fracasou no seu esforzo de "décadas" por "transformar" o español nun "Estado amable no que Cataluña puidese encaixar ben". "Se isto é así, ten que entenderse que Cataluña necesite un Estado", agregou durante unha coloquio na capital de España. Mas asegura que Catalunya atópase nun proceso de "transición" semellante ao vivido en España hai máis de 30 anos Artur Mas reclama que se entenda que o seu país está nun proceso de "transición" semellante ao acometido por España hai máis de 30 anos. Segundo el, iso foi precisamente o que expresou a manifestación da Diada. De non entenderse así, engadiu, cometerase "outro gravísimo erro". Ademais, dixo que se houbese dúbidas, o ideal sería consultar o pobo catalán e coñecer así a súa posición maioritaria sobre se consideran ou non unha nación. O 'president' propón un referendo se hai dúbidas sobre o sentimento do pobo catalán Para o xefe do Executivo catalán, que a devandita transición catalá se acelere ou se free dependerá da xuntanza que manterá co presidente do Goberno central, Mariano Rajoy, a vindeira semana. "Se iso non se pode resolver, entendan que un pobo con moita historia detrás e vontade de futuro quere resolver pacíficamente, democraticamente e de forma estritamente europea ese futuro. Non nos volvemos tolos, nin nos subimos ao monte. Cando os cataláns reclaman instrumentos de Estado fano dentro do marco europeo e mesmo do euro que tentamos defender", dixo o presidente catalán.


Summary: Primeiro debate do estado da nación da lexislatura. Primeiro debate do estado da nación despois das fotos de Feijóo con Marcial Dorado. Primeiro debate do estado da nación co PSdG cun novo líder, Besteiro, fóra do Parlamento. Primeiro debate do estado da nación despois da escisión sofrida polo BNG, con Beiras partillando grupo parlamentar con Esquerda Unida (con deputados do PCE). O estado da nación, a debate. Entre o españolismo e o soberanismo. Entre o neoliberalismo e as alternativas de esquerda.

Nunha democracia minimamente avanzada, difícil tería sido que Feijóo chegase politicamente vivo a este debate -que comeza esta terza feira e se prolonga até a quinta- após se coñecer as súas relacións de amizade cun narcotraficante. Tampouco tería sido doado que chegase en condicións mínimas de presentar batalla após se consumar o espolio do aforro galego -con Novagaliciabanco a piques de ser absorbida por tabeiróns financeiros alleos ao país-, en plena parálise de sectores tan relevantes como o naval -coas falsas promesas de Pemex xa desmentidas pola realidade-, o eólico ou o leiteiro ou despois do seu consumado fracaso en política económica, coa débeda triplicada e un paro gallopante e desbocado. Jorquera comporá un discurso en que o elemento social e o nacional son as dúas caras da mesma moeda Mais o certo é que Feijóo non chega morto politicamente a este debate. Mesmo até repunta na bolsa madrileña, após ter protagonizado a capa do diario El Mundo, que conspira abertamente por desprazar a Rajoy da Moncloa. Que explica a supervivencia de Feijóo? Hai como mínimo dous factores. Primeiro, a blindaxe mediática da que goza. Non só domina a pracer os meios públicos, mais gubernamentalizados que nunca, senón que ademais a hexemonía conservadora sobre os privados é absoluta. O segundo, a evidencia de a oposición non acabar de callar unha mensaxe alternativa. Entre outras cousas, polo seu obvio pluralismo interno: non hai unha oposición, hai distintas oposicións. Certo é que ten algún denominador común -a defensa dos servizos públicos-, mais tamén é verdade que nen hai nen pode haber un único relato alternativo na oposición. O BNG pon o acento na soberanía, ligada, iso si, á defensa dun padrón económico antagónico ao neoliberal. PSOE e AGE basean o seu discurso na defensa do público e nunha mensaxe basicamente socialdemócrata, se ben Beiras non dubida en a adubiar con mensaxes rupturistas na forma, máis ben viradas para a construción dun novo réxime político no Estado do que focadas na política nacional galega. Oferta de pactos A fontanería do PP filtrou aos meios que Feijóo ofrecerá pactos á oposición. Monte Pío gosta de falar da oposición como un tótum revolutum, mas tamén como un actor político homoxéneo, non plural. Din hipocritamente que botan en falta un liderado na alternativa e pergúntanse se Besteiro terá a capacidade de se abrir paso. A seguir, lanzan o predecíbel mísil contra as forzas de esquerda, ás que tildan de radicais. Feijóo atacará o soberanismo e presentará Galiza como modelo, mentres Méndez Romeu baterá no PP pola súa política antisocial Feijóo non dubidará en presentar Galiza como modelo para o resto do Estado, que é tanto como presentarse a si mesmo como delfín de Rajoy. Atacará o soberanismo e postulará unha visión de Galiza como un país integrador, bilingüismo harmónico, etc, un país con persoalidade propia, si, mais tamén unha provincia española. O BNG erguerá a bandeira da soberanía, da capacidade de decisión de Galiza, como única forma de rachar a dependencia e como estratexia para saír da crise. Jorquera esforzarase por compor un discurso en que o elemento social e o nacional son as dúas caras da mesma moeda. Non hai saída para Galiza no actual marco político, argumentará, mais os cambios radicais que son precisos se teñen que dar en clave galega, en clave autocentrada, non co ollar posto en Madrid, nen moito menos con dependencia orgánica de forzas estatais. Por aí irá o seu discurso. Tépedo autonomismo No seu debú nestas lides, Méndez Romeu asumirá o rol de portavoz de Besteiro na cámara. Tentará situarse nunha posición centrista, como unha forza tranquila e con capacidade de goberno. O seu será un discurso nidiamente centro-esquerdista. Atacará a Feijóo pola súa política anti-social. Apenas haberá nas súas palabras marxe para un tépedo autonomismo. Beiras combinará as súas calculadas doses de radicalismo verbal cun discurso basicamente socialdemócrata Beiras, mentres, combinará as súas calculadas doses de radicalismo verbal cun discurso basicamente socialdemócrata, como antídoto fronte ao andacio neoliberal, moi na liña do que está a defender IU no Estado. Atuará como portavoz dun grupo formado por dúas forzas políticas que proveñen de tradicións moi distintas. Non o vive como drama, após ter teorizado mesmo en campaña eleitoral que neste momento é preciso rachar as fronteiras que historicamente arredaron o nacionalismo do españolismo, e após ter dito que neste momento Galiza non ten forzas por si propria para rachar co Estado español. Estrutura do debate esta terza feira 15 outubro: 10 horas.- Intervención de Feijóo. Sen límite de tempo. 16 horas. Intervención dos portavoces dos grupos parlamentares. 40 minutos para cada un deles. Comeza Francisco Jorquera, continúa Beiras e conclúe Méndez Romeu. Feijóo ten tempo ilimitado para contestar aos grupos da oposición, de forma individualizada ou en conxunto. A seguir, os portavoces teñen unha réplica de 10 minutos, despois da cal fecha o debate o presidente da Xunta, outravolta sen límite de tempo. O debate continuará cuarta e quinta feira coa substanciación das propostas de resolución, iniciativas que por vez primeira, e após así o acordaren PP e AGE, están limitadas a 50 por grupo parlamentar.


Summary: Máis un ano a mocidade encherá as rúas da capital galega na véspera do Día da Patria.

Esta quinta feira (25 de xuño) organizacións xuvenís e estudantís galegas presentaron publicamente o lema e manifesto da manifestación pola independencia que decorre en Compostela o 24 de xullo desde hai dous anos. Na véspera do Día da Patria Galega AGIR, Briga, Comités, Galiza Nova, Isca!, Liga Estudantil Galega, Terra e Xeira chaman a saír á rúa a prol da "construción dunha alternativa á destrución da nosa nación". Venceremos nós! foi o lema elixido polas organizacións convocantes para encabezar a manifestación. Un "paso á fronte" din "para construír xuntas ese soño da liberdade" en tanto que "forza e parte de todo cambio social". No manifesto de convocatoria AGIR, Briga, Comités, Galiza Nova, Isca!, Liga Estudantil Galega, Terra e Xeira denuncian as "agresións" padecidas pola mocidade galega. "O Estado agrídenos e procura a eliminación do noso pobo para destruír así a nosa condición de nación. Intenta anularnos a nós, á mocidade, condenándonos á emigración, a engrosar as filas do seu exercito de parados ou a sufrir a explotación en traballos que apenas alcanzan para sobrevivir". Unha realidade á que se suma a "persecución" e "criminalización" das protestas sociais nunha "deriva autoritaria lexitimada formalmente a través de medidas como a "lei mordaza"". Porén, "a mocidade consciente, debemos ser quen de nos pór á fronte das mesmas e entender a necesidade de as aglutinar e as entrelazar de cara á súa confluencia no movemento de liberación nacional", sinalan. "Fronte aos ataques", acrecentan, e "fartas" de "ser a constante voz negativa e da resistencia" amósanse con vontade de "afrontarmos con valentía o necesario empoderamento xuvenil que combine todos os elementos e ferramentas necesarias e existentes no noso país e que teña unha auténtica vontade por acadar o obxectivo estratéxico polo que leva loitando historicamente a esquerda nacional: a independencia".


Summary: Medran os contaxios nas residencias, con 332 usuarias afectadas. A Xunta recoñece a existencia de "carencias" mais defende a preponderancia da empresa privada na rede residencial. Familiares de vítimas da Covid-19 en xeriátricos mobilizaranse reclamando investigar o sucedido e en prol dun modelo público.

Segundo os últimos datos facilitados pola Consellaría de Política Social esta quinta feira, 24 de setembro, as e os usuarios de residencias de maiores e de dependencia infectados polo coronavirus son 332, após contabilizárense nas últimas 24 horas 10 novos contaxios (6 entre usuarias e 4 entre o persoal). 136 son as traballadoras e traballadores afectados pola Covid-19. A situación disparouse desde o domingo, cando se rexistraban 264 contaxios en usuarias en tan só 5 residencias (agora son 13). Os centros con máis maiores positivos corresponden á residencia privada DomusVi Lugo, no concello de Outeiro de Rei, con 131 contaxiados. Séguea a do Incio, da Fundación San Rosendo, que se mantén con 58 maiores afectados no seu interior. El Pinar de Culleredo, centro tamén de iniciativa privada con ánimo de lucro, conta con 21 usuarias afectadas. Estas son as tres residencias que ten intervidas a Xunta da Galiza. A situación preocupa tamén no xeriátrico A Nosa Señora do Viso, en Lobeira, cun surto de 46 infectados, e no da empresa Ballesol en Oleiros, con outro gromo detectado de 30 contaxiados. Nas residencias de discapacidade son 25 os casos de positivos en usuarias, 24 delas no centro Ricardo Baró (Oleiros), onde tamén hai 13 traballadoras positivas. De todas as defuncións por coronavirus na Galiza notificadas no parte publicado esta quinta feira polo Sergas (726), case a metade foron de persoas usuarias de residencias. Homenaxes e mobilizacións polas vítimas en residencias "Dereitos, xustiza e dignidade", claman desde a federación de familiares e usuarias de residencias REDE ante a crise que se viviu no pico da pandemia e que afecta de novo a vida das e dos maiores. Este sábado ás 12 horas realizarán na rúa do Príncipe, en Vigo, unha homenaxe ás vítimas da xestión da pandemia nas residencias e contra a vulneración dos dereitos humanos neses centros, sinala a Nós Diario Xosé Bernárdez, presidente do colectivo Vellez Digna e secretario de REDE. Mais tamén se mobilizan polo cumprimento dos dereitos laborais e dos convenios porque ademais de ser necesario "repercute no trato e situación dos maiores". Rede vén denunciando estas inxustizas que se dan maiormente nos centros xeriátricos privados e nos públicos xestionados por empresas lucrativas e fundacións. Na convocatoria Rede cualifica de "indigno" o modelo residencial da Xunta, reclama investigar os servizos de inspección da Administración galega e apuntan a responsabilidade da Presidencia do Goberno galego por impulsar un modelo baseado no negocio e non na seguranza nin saúde. A mobilización levarase a Santiago de Compostela un día despois, o domingo 27, tamén ás 12 horas, na praza da Quintana. O BNG pide intervir todos os centros xeriátricos A portavoz do BNG, Ana Pontón, reclamou ao presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, que "reaccione" ante a crise nas residencias e as interveña todos para asumir o control desde o público e blindalas, co obxectivo de "evitar que se volvan converter na zona cero da pandemia, como sucedeu na primeira onda, deixando un tráxico balance de vítimas". "O Goberno non pode seguir eludindo a súa responsabilidade e por iso o BNG levou ao Parlamento a creación dunha comisión de investigación para analizar o que pasou, corrixir erros e avanzar cara a un novo modelo que garanta o dereito a unha vellez digna", explicou a xefa da oposición. "O PP vetou esa comisión e o que pedimos é que ese veto non se estenda tamén ás medidas que urxe adoptar, pois os datos de contaxios masivos evidencian que están fallando os protocolos". O BNG ve na intervención pública de todas as residencias a ferramenta para poder anticiparse e garantir medios e recursos suficientes. Pasos cara a outro modelo en Celanova O pleno do concello de Celanova aprobou por unanimidade unha moción que dá pasos cara a un outro modelo residencial, ao achegar dous compromisos por parte da corporación municipal. O primeiro é facilitar unha axuda económica para que a residencia de San Carlos poida superar o impacto nas súas contas da crise da Covid-19. A segunda é a incorporación dos grupos políticos, das familias das e dos usuarios e das propias traballadoras e traballadores do centro xeriátrico ao padroado que o dirixe, a través da modificacións dos seus estatutos. Este centro privado pertence á fundación San Carlos e converteuse en epicentro da pandemia e das críticas debido á falla de persoal e á tardanza da Xunta en actuar. A moción impulsouna o concelleiro do BNG, Leopoldo Rodríguez, exixindo que o Concello asuma a súa responsabilidade como parte pública da residencia e participe na súa xestión e financiamento xa que, ademais, construíuse con axudas públicas. A Xunta recoñece que hai "carencias" O novo director xeral de Maiores e Persoas con Discapacidade, Fernando González, admitiu a existencia de "carencias" nas residencias, pero manifestou que en "99%" delas non hai "ningún caso positivo". Así o dixo na comisión de Sanidade, Política Social e Emprego do Parlamento. "A vellez é un nicho de negocios moi lucrativo", recriminoulle a deputada do BNG, Olalla Rodil, nunha interpelación sobre o actual modelo de centros xeriátricos. González defendeu que a Xunta está a traballar "nun novo modelo residencial derivado das carencias detectadas pola pandemia". Porén, tal e como adiantou xa Núñez Feixoo no debate de investidura, ese modelo non cuestionará a relevancia das corporacións lucrativas sobre a rede residencial. González tamén aludiu á próxima construción de sete novos centros públicos, un por cidade, unha promesa que o PP reitera desde 2016.


Summary: Unha consulta realizada por PWC destaca o desemprego xuvenil e a falta de formación específica como principais ameazas no futuro para a xente nova.

A crise da Covid-19 está a deixar moitos sectores económicos en coidados intensivos. A hostalaría, o comercio, o turismo están moi lonxe de recuperar os valores previos á crise. Tamén o emprego está a sufrir, con miles de persoas afectadas por ERTE e moitas outras polo cesamento definitivo da actividade dos seus negocios. Neste contexto, a xente nova será a gran damnificada da crise económica derivada da pandemia. Así o constata un panel de máis de 400 persoas expertas consultadas por PWC, que alerta da alta taxa de paro xuvenil. En 2020, sobre un total de 318.700 mozas e mozos galegos de entre 16 e 29 anos, 103.400 (32,44%) estaban ocupadas, 36.900 (11,58%) sen emprego e as 178.400 (55,98%) restantes figuraban inactivas. Pero á marxe destes factores hai outros que tamén preocupan, como a redución da poboación nova ─Galiza ten unha das taxas de natalidade máis baixas─, unha incorrecta formación, inadecuada para as necesidades produtivas, ou a excesiva proliferación da contratación temporal. O 93,3% das persoas expertas consultadas por PWC coinciden en destacar a intensa contracción do número de mozos entre 16 e 34 anos, así como a súa baixa participación no mercado de traballo, moi inferior aos países centroeuropeos ou aos países nórdicos. Estas persoas entenden que, para fomentar a súa participación no mercado laboral, as administracións deben modificar, en primeiro lugar, a formación que reciben e vencellala dunha maneira máis directa ás necesidades do tecido produtivo e, en segunda instancia, mudar os mecanismos de entrada no emprego, pondo unha maior énfase na aprendizaxe. A mocidade situouse na primeira liña de axustes laborais tanto na actual crise como na de 2008. Unha das chaves para reducir a súa temporalidade pasa, segundo as persoas enquisadas, por penalizar a concatenación de contratos temporais, medida pola que apostan 41% das persoas expertas e, mentres que dúas de cada tres (66,1%) opinan que o prioritario é reducir a fenda entre os custos do despedimento para os contratos temporais e fixos. Aposta pola formación Con respecto á formación, consideran que existe unha "manifesta insuficiencia dos estudos secundarios non obrigatorios e un excesivo peso dos primarios e, especialmente, dos superiores", onde se dá "unha sobrecapacitación dos mozos universitarios, que acaban competindo no mercado por traballos de inferior cualificación". Para corrixir esta eiva, o 96,3% cre que se debe incentivar e investir na formación profesional, o 56,5% opta por reformar a formación universitaria, reforzando os estudos científicos, e o 54,6% propón potenciar a formación básica. No que coinciden é na necesidade de aumentar a oferta de traballo xuvenil con formación tecnolóxica. Así, entenden que hai que pór sobre a mesa medidas que reforcen os estudos secundarios e superiores cunha maior oferta técnico-matemática (73,2%) e incrementar a participación feminina neste tipo de estudos (46,3%).


Summary: A economista Natividad López Gromaz prosegue o ciclo de análises de 'Nós Diario'.

Galiza vén sufrindo desde hai anos un deterioro importante do mercado laboral. Cando aínda non nos recuperaramos da crise económica que nos anos 2008/09 asolou a economía (en Galiza estímanse 91.300 persoas en activo e 70.300 persoas ocupadas menos que nesa data), unha nova crise, neste caso provocada por unha pandemia, agravou novamente a situación laboral da clase traballadora. Agudizáronse os problemas que viñamos constatando desde hai anos como son a perda de poboación activa e o envellecemento da poboación, ao mesmo tempo que se precarizou o mercado laboral. Nestes dous últimos, en parte a consecuencia da pandemia, tamén se produciron cambios estruturais na distribución do emprego. Desde a crise dos anos 2008/09, a perda de poboación activa foi unha constante, non só se perde poboación, senón que o descenso afecta a poboación de menor idade, o que, a medio prazo, agrava o problema principal, xa que é a poboación máis nova a única que podería paliar esta situación. Pero a realidade non vai nesa dirección, todo o contrario. Desde o ano 2009 tan só se reduciu a poboación activa entre os menores de 40 anos, de feito no ano 2009 os menores de 40 representaban o 49,5% da poboación activa galega; de media no ano 2021 esta porcentaxe situouse no 33,2%. En valores absolutos isto tradúcese en 239.600 persoas en activo menos, con menos de 40 anos, desde o ano 2009. Hai unha parte da poboación activa que pasa á inactividade ben por xubilación, estudos, labores da casa..., pero só son 25.200 persoas, o resto desaparece do mercado de traballo. Neste descenso ten moito que ver o importante número de persoas novas que se viron obrigadas a emigrar ante a falta de oportunidade laborais que lles permitiran desenvolver aquí a vida laboral. Perda de ocupación A pandemia veu agravar esta situación xa que 12.900 persoas activas perdéronse desde o ano 2019. Tamén no que atinxe á perda de ocupación, son 10.100 as persoas ocupadas menos que antes do inicio da pandemia. Os problemas do mercado laboral en Galiza son máis profundos; a crise económica provocada pola pandemia tan só evidenciou algúns que se viñan denunciando desde hai anos Se ben é certo que aínda non estamos nunha situación "normal"; a crise non pasou, mesmo se deixou notar no ano 2021, sobre todo en determinadas actividades económicas que continuaron sufrindo restricións, como foi o caso da hostalaría, entre outras. A nivel estatal xa se acadaron os valores de ocupación previos á mesma, algo que, en Galiza, está lonxe de alcanzarse, a pesar de que as restricións foron semellantes en todo o Estado español e as medidas aplicadas para paliar a situación, tamén. Os problemas do mercado laboral en Galiza son máis profundos. A crise económica provocada pola pandemia tan só evidenciou algúns que se viñan denunciando desde hai anos, como o déficit de persoal en sanidade, servizos sociais... pero a profunda crise industrial que estamos padecendo, con preto de 9.000 empregos menos nos dous últimos anos, nada ten que ver coa situación sanitaria. O incremento da ocupación nas ramas sanitarias, servizos sociais..., no sector público en xeral, amorteceron a caída global da ocupación, se non, as perdas serían moito máis cuantiosas. O sector privado, unhas ramas de actividade máis que outras, e a pesar dos ERTE, reduciron fortemente os cadros de persoal, especialmente na hostalaría, no comercio e na industria manufactureira. En paralelo á perda de poboación activa e ocupada, produciuse un deterioro das condicións laborais da clase traballadora, deterioro que se manifesta tanto no aumento da temporalidade no emprego, na parcialidade das xornadas, na menor duración dos contratos..., o que redunda nunha redución dos ingresos dunha parte importante da poboación ocupada. Temporalidade O aumento da taxa de temporalidade, -é dicir, da porcentaxe de persoas asalariadas con contrato temporal sobre o total dos asalariados e asalariadas-, produciuse sobre todo polo medre da temporalidade no sector público. O incremento da ocupación no mesmo, ao que se viron obrigadas as administración ante a crise sanitaria, cubriuse maioritariamente con traballadores temporais, o que elevou a taxa de temporalidade no sector público a niveis nunca vistos , de preto do 30%, concretamente do 29,2%. Taxa moi superior á do sector privado, que se situou, de media, no ano 2021, no 23,1% O aumento da taxa de temporalidade produciuse sobre todo polo crecemento desta no sector público Esta elevada temporalidade, en moitos casos unida a unha duración moi escasa dos contratos, fan sospeitar que estamos ante medidas meramente conxunturais, que unha vez que se dea por controlada a situación sanitaria, estes empregos van desaparecer; de feito xa se viu neste curso cos reforzos en educación. A curto prazo, podemos atoparnos no sector con valores semellantes aos de 2019, o que empeoraría os datos globais de ocupación.


Summary: Mellor autora do ano e mellor libro de ficción. A escritora Berta Dávila converteuse na grande triunfadora na entrega da IX edición dos Premios Ánxel Casal que a Asociación Galega de Editores celebrou a noite da sexta feira en Betanzos. Xesús Rábade e Pilar García Negro recibiron os premios en poesía e non ficción.

A Noite da Edición tivo un nome protagonista, o de Berta Dávila ,que conseguiu o premio ao mellor libro de ficción coa novela O derradeiro libro de Enma Olsen -que xa recibira o premio Repsol- mais foi tamén considerada polo xurado como mellor autora do ano nos Premios Ánxel Casal da Asociación Galega de Editores presidida por Manuel Bragado. No acto, que se desenvolveu no Liceo de Betanzos, e no que participaron representantes institucionais e dos gremios relacionados co libro, entregáronse os premios das distintas categorías convocadas e que recoñeceron tamén obras como Cantares Gallegos hoxe. Unha lectura actualizada e Rosalía de Castro de Pilar García Negro en ensaio, Sobre ruínas de Rábade Paredes en poesía, A pantasma da casa da Matanza, de Miro Villar e Xosé Cobas en libro infantil ou a tradución do Ulises de Joyce como mellor obra traducida do ano. Tastarabás de Antón Cortizas, a enciclopedia do brinquedo editada por Xerais foi escollido como mellor iniciativa editorial e Vento e chuvia de Manuel Gago (Xerais) resultou gañador na categoría de mellor obra educativa do ano. O xurado nomeado polo gremio da edición decidiu outorgar o premio Francisco Fernández del Riego á difusión do ámbito editorial e cultural á libraría Couceiro da Coruña, a cargo de Carmiña Couceiro e Pepe Díaz que se despiden do mundo do libro despois de décadas nas que o seu establecemento se converteu nun verdadeiro centro cultural. PREMOS ÁNXEL CASAL: -Premio ao Libro de ficción: O derradeiro libro de Enma Olsen, de Berta Dávila (Galaxia) -Premio ao libro de non ficción Cantares Gallegos hoxe. Unha lectura actualizada de Rosalía de Castro, de Pilar García Negro (Alvarellos Editora) -Premio ao Libro de poesía ou teatro Sobre ruínas, de Xesús Rábade Paredes ( Alvarellos Editora) -Premio Isaac Díaz Pardo libro mellor ilustrado Pan de millo, de Dani Padrón (Kalandraka) -Premio Neira Vilas ao mellor libro infantil e xuvenil A pantasma da casa da Matanza, de Miro Villar e Xosé Cobas (Biblos) -Premio Lois Tobio o libro traducido Ulises, de Joyce, traducido por María Alonso Seisdedos, Eva Almazán, Xavier Queipo e Antón Valle (Galaxia) Premio Xosefa Vilarelle ó libro educativo Vento e chuvia, de Manuel Gago (Xerais) -Premio Xosé María Álvarez Blázquez ó autor ou autora co que se pretende recoñecer a traxectoria creativa dun autor ou autora durante o ano 2013. Berta Dávila. -Premio Rosalía de Castro á mellor iniciativa editorial Tastarabás. Enciclopedia de Brinquedos, de Antón Cortixas (Edicións Xerais) -Premio Francisco Fernández del Riego á difusión do ámbito editorial e cultural do ano 2013 co que se pretende recoñecer o traballo realizado por unha persoa, empresa, entidade ou colectivo ao longo do ano 2013 Librería Couceiro da Coruña. Aos libreiros Carmiña Couceiro e Pepe Díaz


Summary: Continúa a viraxe de Podemos cara ao centro -en latitudes socialdemócratas- e cara ao centralismo. Iso é moi notorio se se ler con atención o seu Programa Marco para as municipais. Desaparece a referencia ao dereito a decidir que ía no programa das europeas e o Estado español -denominado España- pasa a ser un "país".

O Programa Marco de Podemos apreséntase co lema "215 medidas para un proxecto de país". Nel desaparece toda a fraseoloxía rupturista que Podemos empregou nos seus albores. É moi evidente o esforzo de moderación dos contidos programáticos, obra da equipa dirixida por Íñigo Errejón e que non contou co aval do demitido secretario de Programas, Juan Carlos Monedero. A moderación pasa por certo grao de desnaturalización. Xa non fica nen rastro das apelacións ao proceso constituínte nen a caracterización do Estado español como un Estado pluri ou multinacional. Ningunha alusión ao réxime do 78 e si máis ben aceitación de que alumeou cousas positivas: "Temos institucións que contemplamos con orgullo; xa hai moito camiño percorrido. Temos as pezas, pero falta ordenalas, axustalas e equilibralas". Non se di que institucións son as que contemplan con orgullo, mais o discurso de fondo é que o problema non está tanto na partitura como nos intérpretes da música: "Aínda tendo materiais de boa calidade, caíron en mans de gobernos torpes, cortos de miras e desbaldidores". "Temos institucións que contemplamos con orgullo; xa hai moito camiño percorrido. Temos as pezas, pero falta ordenalas, axustalas e equilibralas" Xa non hai, portanto, apelacións a mudanzas estruturais, senón simplesmente a cambios de xestores. A terminoloxía -o cambio- evoca obviamente a palabra fetiche que levou á xeneración de Felipe González ao goberno do Estado en 1982. O abandono do rupturismo corre paralelo co movimento de Podemos cara posicións clásicas do centralismo nunha materia tan sensíbel como o fiscal. Neste sentido, Podemos abraza un clásico do españolismo: a necesidade de evitar a "a actual competencia fiscal desleal entre comunidades autónomas". Isto equivale a abominar da plena autonomía fiscal (que permita a un comunidade oferecer, se quixer, incentivos fiscais distintos aos que oferece outro territorio). Podemos aposta en que "a fiscalidade autonómica" garde ("respeitando sempre a autonomía competencial e os réximes forais e autonómicos proprios") a "maior uniformidade posíbel", visando que non se dean casos de "competencia fiscal" dentro do propio Estado. A coartada que se emprega é a existencia de "altos niveis de fraude fiscal" que exixirían a coordenación da "xestión", con independencia, iso si, de que o coordenador sexa o Estado, a comunidade autónoma ou sexa "conxunta". Co Programa Marco, Podemos pon terra de por medio a respeito dalgunha das súas propostas clásicas (a renda cidadá universal, por exemplo) e coloca o seu discurso en posicións filocentristas, talvez coa pretensión de frear o avanzo de Ciudadanos nos inquéritos. Ao axir así, Podemos corre o risco de se allear apoios polo flanco esquerdo e de xa non ser simpáticos a ollos do soberanismo, tal e como nese sentido ilustra este chio de Lluis Llach: Programa de Podem: No està pel "dret a decidir","centralitza"impostos i"harmonitza" balances fiscals. Definitivament no han tombat l'estaca.— Lluís Llach (@lluis_llach) 6 maio 2015


Summary: "O que estamos a ver en Madrid reprodúcese na Galiza onde estamos a ter serias dificultades para cubrir tanto persoal médico como persoal de enfermaría", denuncian desde o sindicato e enfermaría, Satse.

O delegado do sindicato de enfermería Satse en Lugo, Manuel Veiga, denunciou esperas de máis de dúas horas e dúas horas e media para recibir atención sanitaria no PAC de Lugo, en Fingoi, o domingo e a terza feira da ponte de Todos os Santos. "O que estamos a ver en Madrid reprodúcese na Galiza onde estamos a ter serias dificultades para cubrir tanto persoal médico como persoal de enfermaría, sobre todo nun momento en que a poboación acode aos servizos de Urxencias debido á demora nas citas presenciais nos centros de saúde", esgrimiu. [VÍDEO] Colapsa o teito dun corredor do Hospital Lucus Augusti (Lugo) pola choiva desta noite O sindicalista advertiu de que eses dous días díxoselles que "nas Urxencias do Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA) había unha lista de espera en pediatría de dúas ou tres horas". "E nós podemos dicir que no PAC de Fingoi ocorreu o mesmo", apostilou. Así, relatou que a terza feira día 1 de novembro, "desde as 8,00 ás 10,00 horas, víronse máis de 200 pacientes, dos cales 50 eran nenos e nenas, e en ningún momento se nos ofreceu a posibilidade de pór un reforzo cando a lista de espera era de dúas horas ou dúas horas e media". "Non había xente" "Chamouse aos directivos de garda pero non puideron mandar a ninguén porque non había xente. Levamos en Satse loitando para que se fixe unha lei de cocientes e iso como usuarios daríanos unha seguridade de saber que obrigatoriamente ten que haber un número de médicas e enfermeiras por paciente, pero seguimos bloqueados", remarcou. Profesionais de enfermaría advirten: faltan "entre 2.000 e 3.000" efectivos para paliar o déficit no Sergas Manuel Veiga confesou que os sanitarios senten "frustración, impotencia e sobre todo medo". "Pensar que tes que ver 200 pacientes en 12 horas iso provoca tamén estrés", esgrimiu. "Enfermaría de guerra" "As posibilidades de que cometas un erro, que a seguridade do paciente se poña en perigo é exponencial. Hai compañeiros que me din que facemos unha medicina e unha enfermaría de guerra. Ante o volume de persoas que atendes, é moi difícil que ao final non poidas cometer un erro pola sobrecarga de traballo", alertou.


Summary: O persoal sanitario deberá "descitar" toda a actividade programada que sexa "demorábel", bloquear os ocos dispoñíbeis e atender só a consulta urxente e a relacionada coa Covid. A medida afecta, alén de seis centros de saúde vigueses, Cangas, A Guarda, Moaña, Oia, Ponteareas, O Porriño, O Rosal e Tomiño.

A evolución da pandemia da Covid-19 e a incidencia disparada na área sanitaria de Vigo, que ameaza con colapsar por completo a Atención Primaria, levou o Sergas a restrinxir a actividade en varios centros de saúde, cuxos facultativos só atenderán urxencias e casos da Covid. Así se recolle nunha instrución da Dirección de Atención Primaria de Vigo, na que se xustifican as medidas ante o "crecemento explosivo do número de contaxios da Covid" e a previsión de que este se manteña, e para axudarlles aos profesionais dos centros de saúde a "soportar" a situación. En consecuencia, adoptáronse unha serie de medidas ante o "déficit de persoal facultativo" que sofren varias unidades de Atención Primaria desta área. Estas medidas, que atinxen só ao persoal médico, consisten en "descitar" toda a actividade programada que sexa "demorábel", bloquear todos os ocos dispoñíbeis nas axendas de citación e traballar unicamente "a demanda", atendendo soamente a consulta urxente e a relacionada con Covid". Ditas medidas (que están en vigor até o 10 de xaneiro, momento en que se reevaluará a situación) non se aplicarán en todos os centros de saúde, senón naqueles que presentan un déficit de médicos do 50 % ou máis. Fontes sanitarias sinalaron que algúns centros contan con só un terzo do persoal facultativo, e lembraron que esta situación se debe a que hai moitos profesionais de baixa, e outros de vacacións ou días libres. A restrición de actividade afecta as unidades de Primaria do Rosal, A Guarda, Oia, Cangas (na quenda de tarde), Moaña (na quenda de tarde), Ponteareas, O Porriño, Tomiño, e os centros de Vigo de Navia, Nicolás Pena, Beiramar, Casco Vello, Matamá e Teis (na quenda de tarde).


Summary: A taxa de cobertura volve caer no país ata o 53,8%, dous puntos menos que a media estatal e cinco menos que hai doce meses. Só o 42% dos desempregados con prestación cobran unha contributiva e os sindicatos advirten do "fortísimo risco de exclusión social" de moitas persoas.

Malia os datos lixeiramente positivos das últimas estatísticas de desemprego en Galicia, hai cifras alarmantes que advirten da difícil situación pola que pasan os parados galegos. A taxa de cobertura situouse no país no pasado mes de febreiro -o último mes no que se contabilizou- no 53,76%, unha porcentaxe dous puntos menor á media estatal (55,72%) e que continúa co seu descenso nos últimos meses. A taxa de cobertura sitúase no 53,76% en Galicia, dous puntos menos que no Estado e cinco menos que hai un ano De feito, esta porcentaxe é case tres puntos menor á de hai tres meses e cinco menor á de hai un ano e supón que case 130.000 parados (129.992) non perciben ningún tipo de prestación e carecen de calquera tipo de cobertura, o que, tal e como advirten os sindicatos, coloca estas persoas "nun fortísimo risco de exclusión social". "O peor é que hai máis persoas percibindo un subsidio por desemprego que unha prestación contributiva", destaca CCOO, que coincide con UGT-Galicia, que destaca que "por moito que baixe o desemprego a situación das persoas no desemprego empeora". Desde a CIG, ademais, advírtese de que os datos positivos "meramente conxunturais" da evolución do paro non poden agochar os "graves problemas de fondo que se manteñen no mercado de traballo en Galiza", entre eles que exista "un elevado número de parados e paradas sen prestación ningunha". Case 130.000 parados non perciben prestación ningunha e dos que a reciben, moito menos da metade cobran unha contributiva Porque se debullamos os datos, hai 127.557 desempregados que reciben prestación en Galicia, pero tan só 53.811 destes son beneficiarios de prestación contributiva. O resto: 60.081 beneficiarios dun subsidio, 13.094 da renda activa de inserción e 571 do Programa de activación emprego. Xa que logo, tan só o 42,2% dos beneficiarios dunha prestación cobran unha contributiva. Galicia perdeu máis de 24.000 beneficiarios de prestacións por desemprego nun ano Porque durante o último ano, Galicia perdeu máis de 24.000 beneficiarios de prestacións por desemprego, polo que o custo do Estado pasou dos 152 millóns de euros en febreiro de 2014 aos 103,4 millóns dun ano despois, o que supón tamén un aforro do 20%. Ademais, a contía media da prestación contributiva percibida por persoa beneficiaria no mes de febreiro de 2015 foi de 773,5 euros ao mes, mentres que na media estatal sobe ata os 810 euros.


Summary: O monte Pindo está destruído despois dunha noite na que o lume arrasou máis de 1.600 hectáreas e asediou varios núcleos de poboación do concello de Carnota. O seu alcalde, Ramón Noceda, confirmaba ás 9 da mañá que o Pindo "acabouse, está completamente destruído".

"O incendio foi provocado e foron a polo monte Pindo" dicía o alcalde Ramón Noceda ás nove da mañá, cando examinaba como o lume, que os efectivos de incendio dicían controlar, seguía a cebarse no concello de Carnota. "O monte Pindo está arrasado, destruído. Levamos moitos anos pedindo maior protección e non se concedeu. Se estivera protexido non se tería provocado este desastre. Agora alí non queda nada vivo" comentaba o alcalde despois dunha noite longa na que houbo que cortar a estrada e moitas vivendas estiveron en perigo de arder. Desde a Asociación Monte Pindo Parque Natural, o seu secretario Mario Maceiras adiantaba que pedirán responsabilidades políticas polo acontecido nun monte que, ao seu ver, estaba desprotexido. O incendio comezaba a primeiras horas da noite no seu desenvolvemento asediaba os núcleos de San Cibrán, Cornido, Caldebarcos, Panchés, A Curra e Quilmas. A Asociación Monte Pindo confirmaba ás 3 da madrugada a "destrución case completa" do coñecido como Olimpo Celta. Negreira e Fonsagrada sofren tamén incendios sen controlar. "Perda irremisíbel" Desde primeiras horas da noite un incendio cébase co monte Pindo. Comezou por volta e primeiras horas da noite e avanzou veloz axudado polo forte vento. Desde a Asociación Monte Pindo Parque Natural falan xa da "perda irremisíbel" do coñecido como Olimpo Celta. Un incendio sen control en Negreira que queimou xa, no balance de primeiras horas da mañá, máis de catrocentas hectáreas e outro aínda sen extinguir na Fonsagrada que leva xa devastado áis de 350 hectáreas fan da desta unha xornada tráxica para os montes galegos. O nivel 1 foi decretado no incendio do monte Pindo no que se puxeron en perigo varias aldeas da contorna. A parroquia de Arcos, en Mazaricos e Cornido e Panchés, en Carnota, quedaron rodeadas de chamas nunha noite na que a veciñanza contribuíu a apagar o lume e varias casas tiveron que ser desaloxadas. A proximidade a Quimas e Caldebarcos agravaban a situación dunha noite na que varias construcións deshabitadas foron arrasadas polas chamas. A dificultade da zona complicaron os labores de extinción dun incendio dunhas dimensións que non se lembran na Costa da Morte. Un Olimpo sen protección Desde a Asociación Monte Pindo Parque Natural falan da "perda irremisíbel do Monte Pindo". Lamentan que despois de tres anos desenvolvendo accións cun importante movemento social que reclamaba protección e desenvolvemento sustentábel "xa non chegará a tempo para o Olimpo Celta". A través do seu facebook, ás tres da mañá apuntaban que a súa "total solidariedade cos medios humanos que a estas horas arriscan as súas vidas para salvar as casas dos nosos veciños e o pouco que queda xa sen queimar no Olimpo Celta. Vós sodes os héroes". Entrada a noite, a través dun comunicado informaban de que o "incendio esténdese imparábel polas súas ladeiras azoutado polo inxente vento e as autoridades e medios de extinción xa o dan por imposíbel". "Este é o momento de lamentármonos polo que se podía ter feito e non se fixo. Axiña será o momento de pedir responsabilidades e dimisións a quen podendo facer algo pasou 3 anos pechando os ollos, as orellas e a razón á crúa realidade" denuncian. O incendio desta noite do día 11 do Monte Pindo acontece uns días despois de que o pasado 4 de setembro outro lume se cebara nas proximidades, no lugar de Arcos (Mazaricos). Daquela foran arrasadas 65 hectáreas e a Asociación Monte Pindo alertaba dos perigos que ameazaban unha zona. Fotos: Asociación Monte Pindo Natural


Summary: O grupo popular rexeitou a protesta do BNG na comisión de Educación e Cultura que decorreu hoxe no Parlamento. Argumentou que o elemento xa está protexido ao estar integrado no Catálogo de Patrimonio Cultural da Galiza. Tampouco saíu adiante o incremento da consideración do xacemento de Castro Valente, cuxo obxectivo era protexelo dun posíbel parque eólico na zona.

O argumento do Bloque Nacionalista Galego sobre o elemento construído no centro davila de Carral para homenaxear os "Mártires de Carral", que representan un "fito fundacional do galeguismo contemporáneo", non serviu para que fora aprobada a súa declaración como Ben de Interese Cultural da Galiza (BIC). No transcurso da comisión de Educación e Cultura o PP vetou que esa consideración saíra adiante. Desde o punto de vista do deputado popular José Luis Ferro, a negativa ten xustificación porque ser BIC "podería supor un incremento da súa consideración, pero non da súa protección". Así, ante os nacionalistas esgrimiu que tal vixilancia "xa está garantida" porque o monumento é parte no "Catálogo de de Patrimonio Cultural de Galicia desde o ano 1993 e está incluído no Plan Básico Autonómico". A este respecto, a nacionalista Mercedes Queixas lamentou que o partido de Goberno bloqueara este paso novo "a pesar de recoñecer que o monumento cumpre con todos os requisitos". Para o BNG, insistiu, é unha "páxina viva da historia colectiva galega". Neste sentido, dixo que lembra o levantamento liberal progresista encabezado polo capitán xeral Miguel Solís contra o goberno reaccionario de Narváez, promotor de "recortes de dereitos e liberdades". As tropas sublevadas contra o réxime foron derrotadas na batalla de Cacheiras, o 23 de abril de 1846. Sen protección fronte aos eólicos O Partido Popular tamén tombou unha iniciativa do PsdeG para que o xacemento arqueolóxico de Castro Valente, que comparten os concellos de Padrón e A Estrada, pasase a ser considerado BIC. Ante a negativa, a deputada Noa Díaz advertiu de que este resto patrimonial "corre serio risco de afectación polas posíbeis obras de construción dun parque eólico".


Summary: Lula e Bolsonaro apuran as últimas horas para conseguir apoios antes de que 156 millóns de brasileiras e brasileiros teñan a palabra para determinar quen ocupará o Palácio do Planalto.

"Cal é o papel do presidente? Harmonizar a sociedade. Acaban as eleccións e temos un país", reiterou ao longo da campaña o ex mandatario progresista Lula da Silva, candidato do Partido dos Trabalhadores (PT) na segunda volta das eleccións presidenciais de mañá no Brasil. Porén, antes dese momento considerou imprescindíbel que a poboación saía a votar en defensa dunha "democracia" que está en xogo por mor da "barbarie" e do "fascismo", en referencia ao seu rival e presidente desde 2019, Jair Bolsonaro, que se presenta polo Partido Liberal (PL). Segundo a última enquisa, publicada na madrugada desta sexta feira por Datafolha, Lula sería elixido para un terceiro período á fronte do Estado tras gobernar entre 2003 e 2010, ao superar por cinco puntos en intención de voto o candidato de extrema dereita, o que suporía 53% dos votos válidos, mentres que Bolsonaro ficaría con 47%. Estes datos son semellantes aos resultados da primeira volta do 2 de outubro, na que se impuxo o representante do PT co 48,43% e con cinco puntos de vantaxe. Ademais de Lula e Bolsonaro, dúas candidaturas superaron 1% na primeira volta, a de Simone Tebet do Movimento Democrático Brasileiro (MDB) e a de Ciro Gomes, do Partido Democrático Trabalhista (PDT). Ambos apoian agora Lula, así e todo, o MDB e o seu aliado, o Partido da Social Democracia Brasileira (PSDB), outorgan liberdade ás direccións estatais para optar por un ou outro candidato. Nese sentido, un dos principais dirixentes históricos do PSDB, o ex presidente Fernando Henrique Cardoso (1995-2002), ratificou a petición de voto para Lula pola súa historia de "loita pola democracia e a inclusión social", mentres a súa formación concatena crises pola súa posición nos comicios, como acontece en São Paulo, onde a dirección apoia Bolsonaro e o seu candidato a gobernador, mentres que a militancia decántase maioritariamente polo PT. Malia que despois dos resultados da primeira volta, que permitiron a Bolsonaro superar as cifras que marcaban as enquisas, a súa ameaza de non recoñecer os resultados por suposta "fraude" foi decaendo, nas últimas xornadas de campaña e fronte ao seu estancamento nos traballos demoscópicos, desde o seu equipo volveuse lanzar esta posibilidade entre denuncias ao Tribunal Superior Electoral por "irregularidades" na difusión de propaganda audiovisual do PT. Pola súa parte, Lula explica este comportamento posto que "sabe que vai perder", asegurou na madrugada desta sexta feira. Desinformación Aínda así, as dúbidas sobre a falta de fiabilidade do sistema electrónico usado para as votacións é unha das mensaxes máis repetidas pola desinformación que se intensificou a medida que se achega o domingo. Hai catro anos, as redes de novas falsas usadas por Bolsonaro en imitación ás do ex presidente estadounidense Donald Trump están consideradas pola maioría dos expertos como un dos eixos da súa vitoria. Nunha campaña especialmente violenta diversos acontecementos cuestionaron tamén os aliados cos que Bolsonaro trata de obter a maioría dos votos, como o ex parlamentario Roberto Jefferson, que o domingo pasado atacou con granadas e disparos de metralladora os axentes da Policía Federal que se dispuñan a detelo. A nivel político, ao tempo que Lula propugna fomentar o crecemento económico con políticas públicas e investimentos en infraestrutura e vivenda, cun impulso decidido para acabar coa pobreza no país, Bolsonaro aposta por profundar nas políticas neoliberais que aplicou esta lexislatura, cunha especial atención ao Exército, que ocupou un papel preponderante no seu Goberno como non tivera desde o final da ditadura militar en 1985, da que o presidente é un gran defensor. Política electoral A pesar de que a asistencia social á poboación máis desfavorecida non é unha das prioridades do seu Executivo, Bolsonaro emendou a Constitución en xullo para autorizar a creación de novas prestacións sociais neste ano electoral, aumentou as axudas do programa Auxilio Brasil, baixou a cero a taxa do imposto federal e reduciu o imposto aos combustíbeis coa vista posta nos comicios de mañá. Mais o maior nivel de gasto público chegou xusto despois das votacións da primeira volta. Neste mes, o mandatario de extrema dereita adiantou os pagos de prestacións sociais para que se fixesen efectivos antes das eleccións, diminuíu os criterios para que máis persoas puidesen recibir axudas públicas, prometeu un aguinaldo para mulleres xefas de fogar, anticipou axudas a transportistas e taxistas ou lanzou un programa de refinanciamento de débeda para empresas e cidadáns. En total, compromisos por valor de 51.000 millóns de euros, calcula Reuters. Todo para tratar de minimizar a vantaxe de Lula, que atinxiu unha importante vitoria nos Estados do norte do país o 2 de outubro, con Bolsonaro impoñéndose no sur, onde Lula centrou boa parte da súa campaña. Pola contra, o presidente centrouse especialmente en Minas Gerais, catalogado como un territorio chave. Malia que hoxe aínda se poderán desenvolver certos actos de campaña, mais non mitins, para os dous candidatos o debate presidencial da madrugada desta sexta feira constituíu a última grande oportunidade para facer chegar a súa mensaxe de xeito masivo.


Summary: Volverán colocarse unha vez finalizada a obra e a tubería pasará por baixo deles.

Segundo vén de facer público a Dirección Xeral de Patrimonio, foi autorizada a intervención nunha estación de arte rupestre situada preto do lugar de Nostián (A Pastoriza / Arteixo) composta por motivos circulares e coviñas. O motivo é permitir a instalación dun poliduto de Repsol dirixido ao porto exterior da Coruña. A intervención suporá a retirada temporal dos motivos circulares que se localizan na parte alta do conxunto, a partir dun corte na pedra. As tuberías instalaranse por baixo desa posición orixinal e, ao rematar a obra, os petróglifos serán restituidos. Tamén se prevé a sinalización e a colocación de paneis informativos, que até o de agora non formaban parte do conxunto.