Summary: "O que estamos facendo é cumprir aquilo ao que nos comprometemos coa plataforma de vítimas", di Pilar Cancela tras ratificar o cambio de postura. En Marea admite que preferiría unha proposta conxunta, pero resalta que "imos cooperar para chegar ao que piden as vítimas" As vítimas piden unha nova análise técnica e a dimisión dos investigadores actuais

As vítimas piden unha nova análise técnica e a dimisión dos investigadores actuais O PSOE consuma a súa rectificación sobre a investigación de Angrois. Fíxoo este mércores no Rexistro do Congreso e a apenas cinco días do cuarto aniversario do sinistro que o 24 de xullo de 2013 provocou a morte de 80 persoas e feridas a outras 144 que viaxaban nun tren Alvia. A coordinadora dos deputados do PSdeG no Congreso, Pilar Cancela, e o voceiro socialista en materia de Fomento, César Ramos, foron os encargados de formalizaren as peticións que xa confirmaran ás vítimas e que a Executiva Federal do partido ratificou no inicio desta semana: unha solicitude de creación de comisión de investigación no Congreso para depurar "responsabilidades políticas" e unha proposición non de lei para instar o Ministerio de Fomento a reabrir as pescudas técnicas a través da CIAF, tal e como reclamou recentemente a Comisión Europea, organismo que como a Audiencia da Coruña ratificou que o primeiro informe oficial sobre o sucedido careceu de toda independencia. O ditame do tribunal coruñés que ordenou a reapertura da instrución xudicial e o duro informe comunitario son os que obrigaron hai agora un ano a PP e PSOE a mudaren o seu discurso sobre Angrois para admitiren a necesidade dunha nova investigación técnica e en ambos documentos apoian agora os socialsitas o que admiten como unha mudanza de posición. "O PSOE -di Ramos- non vai ter problema en cambiar de opinión se hai elementos que así o piden". "O que estamos facendo -agrega Cancela- é cumprir aquilo ao que nos comprometemos coa plataforma de vítimas", que veñen reclamando a investigación política sobre o accidente dende escasos meses despois do descarrilamento. Pilar Cancela: "O que estamos facendo é cumprir aquilo ao que nos comprometemos coa plataforma de vítimas" Neste contexto, Cancela réstalle importancia ao feito de que a solicitude tramitada en vésperas do aniversario do accidente a realice o PSOE en solitario e non da man do grupo de Unidos Podemos-En Comú-En Marea, na liña do suxerido esta mesma semana tras a xuntanza das direccións parlamentarias de ambas formacións. "Non imos utilizar nin imos permitir crear un debate político artificial sobre o consenso ou a falta de consenso neste tema", sinala a tamén presidenta da xestora do PSdeG. "Mantivemos conversas con En Marea e estamos absolutamente de acordo; imos traballar conxuntamente para responder ás peticións das vítimas" e "isto non vai ser motivo para non buscarmos puntos de encontro". Se non houbo acordo en 2016, cando o PSOE votou en contra da proposta defendida daquela por En Marea, di, foi por apenas " unha frase" na que se "achacaban responsabilidades políticas" ao PSOE antes de abordar a propia investigación. "Superamos esa etapa, concordamos", resume. En Marea admite que preferiría unha proposta conxunta, pero resalta que "imos cooperar para chegar ao que piden as vítimas" Dende En Marea admítese que a súa opción preferida sería que a solicitude fose conxunta, se ben a nova voceira rotatoria da formación no Congreso, Yolanda Díaz, asegura tamén que a forma non primará sobre o fondo e aposta por resaltar a "satisfacción" polo "cambio de posición do PSOE". "É certo -di Díaz- que En Marea tentou que esta iniciativa fose presentada de maneira conxunta", pero "finalmente comunicóuseme que decidían presentala sós" e "respectámolo". "Estou segura de que, de aquí en diante, imos cooperar e traballar xuntos sobre o fundamental, que é depurar as responsabilidades" para chegar "ao que pide" a plataforma de vítimas: "transparencia, reparación e xustiza", asegura. O BNG ve "vergoñento" que o Parlamento galego siga sen poder investigar o sucedido e o PPdeG advirte de que non vai "aceptar" que a esquerda o acuse de "non apoiar" as reclamacións das vítimas, que reclaman a apertura da comisión dende 2013 Tras esta mudanza definitiva por parte do PSOE desaparece definitivamente un veto que ata agora frustrou os diversos intentos para investigar o accidente dende o ámbito político tanto no Congreso como tamén no Parlamento de Galicia, formulados sen éxito en ambos lexislativos polo BNG, AGE, IU e, na presente lexislatura, por En Marea e o propio Bloque. Dende a formación soberanista, precisamente, a súa portavoz nacional, Ana Pontón, reiterou este mércores que saúda a rectificación socialista, pero lamenta que non se estenda tamén ao Pazo do Hórreo. Dende o seu punto de vista vai resultar "vergoñento" que o Congreso poida finalmente investigar o sucedido en Angrois e o Parlamento galego, non, máis aínda tendo en conta que a oposición ten agora a posibilidade de activar unha comisión de investigación por lexislatura aínda que a maioría absoluta que ostenta o PP se opoña. A posición dos populares, en calquera caso, segue sendo a que reiterou tamén na mesma xornada o seu secretario xeral, Miguel Tellado. Como xa fixera Feijóo nas últimas semanas o número dous do PPdeG obvia que é a plataforma de vítimas a que reclama senllas investigacións, a política e a técnica, e considera que a comisión parlamentaria sobre o accidente só servirá para "interferir no proceso xudicial". Se o PSOE, di en clave de descualificación, decide agora apoiar a investigació política é por motivos "ideolóxicos". Mentres, advirte, os conservadores galegos non van "aceptar" que ningunha formación os acuse de "non apoiar" as vítimas, porque o fixeron "dende o minuto un".


Summary: Un grupo de veciños e veciñas de Combarro denuncian o "estado de abandono do lugar" e a ausencia de planeamentos por parte do Concello de Poio e da Xunta "para outorgarlle o destino que se merece".

"Hoxe, 14 de Abril de 2013, ás 12,00 horas, reunidas varias persoas da Freguesía de Combarro, deciden de mutuo acordo declarar o territorio denominado Illa de Tambo, sito na Ría de Pontevedra, fronte aos Concellos de Marín e de Poio, como República Independente de Tambo". Deste xeito comeza a declaración de independencia deste espazo realizado por un grupo de veciños e veciñas. Denuncian o "estado de abandono do lugar" e a ausencia de planeamentos por parte do Concello de Poio e da Xunta "para outorgarlle o destino que se merece". Denuncian o "estado de abandono do lugar" e a ausencia de planeamentos por parte do Concello de Poio e da Xunta "para outorgarlle o destino que se merece" Na declaración saliéntase que "non existe tutela algunha por parte das administracións públicas, sendo manifestamente visible o estado de abandono dende a última intervención dos veciños de Combarro, no verán de 2011" e que "nin o Concello de Poio, nin a Xunta de Galiza teñen elaborado planeamento algún para outorgarlle o destino que se merece". Ademais, lémbrase que "como acto de sabotaxe, unha vez derrubada unha parte do porto de acceso, ninguén acadou resolución algunha para súa reparación". Conclúen que "non podemos permitir por máis tempo que un recurso socio-cultural, paisaxístico e con particularidades ambientais, continue na desidia, impedindo con elo poder contar cun importante complemento para o desenvolvemento local e comarcal". Como resolución final, acordaron que "unha vez desaparezan os motivos da situación actual, negociaremos unha saída pactada, sen renunciar a súa desaparición e integración na República Galega". "Unha vez desaparezan os motivos da situación actual, negociaremos unha saída pactada" Veñen de constituír ademais "un goberno provisorio, ata a celebración de eleccións". Por ese motivo fan un chamamento a que "todas as persoas interesadas en formar parte do mesmo", se inscriban a través do corre eléctronico cmontescombarro@gmail.com. E recomendan seguir a súa conta de twitter e a páxina de facebook.


Summary: O rapaz de Malpica, de once anos, sofre unha leucemia e tan só ten garantidas catro horas semanais de clases na súa casa, xa que non pode asistir á escola. A súa familia pide máis clases e a Confederación de Anpas pide unha "solución" ao considerar que está "mal atendido"

O caso de Hadrián Antelo salta ás portadas. Este rapaz de tan só once anos sofre leucemia -un dos tipos máis graves- e atura as difíciles consecuencias da súa grave enfermidade. Sometido a sesións de quimioterapia, o cativo de Malpica recibirá clases na súa casa os martes e xoves, dúas horas cada día, ata que finalice o curso, pero a súa nai pide que a Xunta lle amplíe cando menos as titorías a inglés e música, algo que a administración educativa non atende. Hadrián, que sofre unha grave leucemia, recibirá tan só dúas horas en dous días de clase como atención domiciaria "Dous días á semana parécelles que é moita clase pero se un neno ten 25 horas lectivas non entendo por que un neno nesta situación ten que ter 4 horas á semana, nin ten mestre de ingles, nin de música...", declarou Neves, a nai do rapaz, á TVG. Hadrián cursa sexto de primaria e aínda lle quedan sete meses de tratamento, tempo no que non pode ir á escola. O curso pasado, cando estivo catro meses illado nun cuarto do hospital, a familia contratou clases particulares nas que investía case 300 euros ao mes pero entende que a educación debe ser garantida en condicións de igualdade pola Administración. A familia pide máis horas porque entende que a educación debe ser garantida en condicións de igualdade pola Administración "A súa familia négase, con toda a razón, a aceptar unha atención insuficiente", di a Confederación de Anpas Galegas, que reclama unha "solución" para este rapaz enfermo de cancro que, segundo considera o colectivo, está "mal atendido" por parte da Xunta. Este pasado sábado, a plataforma enviou un escrito dirixido ao conselleiro de Educación, Román Rodríguez, no que se denuncia que a Hadrián "se lle está impedindo o seu dereito a ter atención (educativa) no seu domicilio". Así o advirten nun escrito, no que a Confederación de Anpas asegura que ademais da dureza do cancro que sofre o rapaz, resulta tamén duro "a necesidade de ter que reclamar aquilo que constitúe un dereito e, máis aínda, cando o suxeito deste dereito é un neno". Segundo aclara o colectivo, a propia normativa da Xunta establece que "a atención educativa domiciliaria terá como finalidade a continuidade do proceso formativo do alumnado que curse ensinanzas de réxime xeral en modalidade presencial en centros sostidos con fondos públicos e que, por prescrición facultativa, debido a enfermidade ou lesión, non poida asistir con regularidade ao centro por un período prolongado de tempo". A Confederación de Anpas piden unha "solución" para un neno que consideran que está "mal atendido" pola Xunta Ante a situación de Hadrián, a Confederación de Anpas pregúntase "como se garante esta continuidade cunha atención de catro horas á semana" e que continuidade terá ese proceso formativo "cando o neno se incorpore novamente ao ritmo normal da súa idade con esa exigua formación". Ademais, consideran que xa "abonda" coa "dificultade de readaptación á vida ordinaria" logo dunha experiencia tan dura como a enfermidade "como para por riba incrementala con problemas formativos que poderían ter sido resoltos doadamente pola administración educativa". A Confederación lembra que a atención educativa domiciliaria "é unha conquista da demanda social, cunha moi marcada participación da Federación Olívica de Anpas", que deberiamos dar por consolidada". No entanto, din, "é necesario sistematicamente xerar unha alarma social para que exista unha reacción da administración educativa". O colectivo denuncia que os afectados teñan mostrar a súa cara máis "íntima" ao público para que Educación responda -se o fai- e pide que se establezan "protocolos de obrigado cumprimento que outorguen seguridade xurídica". As anpas advirten ao conselleiro que "a cobertura das necesidades educativas" non pode ser "obxecto de propaganda" e piden un tratamento "serio, reservado e eficaz" para circunstancias como as de Hadrián e a "salvagarda de todos os dereitos que posúen estas familias e estes escolares". A Confederación insiste en que a resposta á demanda deste cativo de Malpica non quede só en el, senón que se dea un tratamento normalizado a todos os casos semellantes. "Que exista, e se demostre, unha vontade real por parte da Administración para que estas circunstancias se resolvan administrativamente" "Que exista, e se demostre, unha vontade real por parte da Administración para que estas circunstancias se resolvan administrativamente, no xogo normalizado da esixencia e a satisfacción dos dereitos que todos posuímos, e non a través da exposición pública; exposición á que nós tampouco renunciamos nas actuais circunstancias, pero que desexariamos que desaparecera da xestión da educación pública galega", finaliza a Confederación. Desde a Consellería de Educación, segundo aclara a TVG, recoñecen que non poden chegar cun colexio a domicilio para cada neno enfermo de Galicia. Pero Hadrián mantén a ilusión. Quere ser médico. "Eu pasei a leucemia e gustaríame que fose máis leve para os rapaces a partir de agora" di o cativo, que non entende que ademais da doenza teña que superar os atrancos que se lle poñen para poder estudar coma o resto de rapaces.


Summary: O incendio en Dodro-Rianxo arrasou máis de 1.120 hectáreas en apenas 40 horas, sendo o lume máis devastador no último ano e medio que padeceu Galiza. "É necesario un servizo de loita contra os incendios que estea operativo todo o ano iso de que o lume só é no verán acabou", dinos o rexedor rianxeiro.

Desde as 22:45 da cuarta feira o incendio que afectou os concellos de Dodro e Rianxo está controlado. Segundo as últimas estimacións provisionais, ata que se parametrice afectou unha superficie de 1.120 hectáreas, das que 900 son de monte arborado e as 220 restantes de raso. Porén, o temor, a preocupación e o medo que se viviu nesas 40 horas en Rianxo non poden medirse. "Foi devastador", resume Adolfo Muíños, alcalde de Rianxo. Supoño que estará intentado recuperarse agora de 40 horas moi duras, como viviu eses momentos? Foi moi duro. A principal preocupación era que non afectase nin persoas nin vivendas, céntraste en garantir que alí onde haxa algún perigo dese tipo estean os medios para actuar. Estiven percorrendo eses lugares, os que puideran verse máis afectados, para tentar que houbese medios abondo. Son momentos en que loxicamente hai moitos nervios, moita tensión. "Hai que ir cara á unha nova política forestal, apostando en especies que non favorezan tanto os incendios" Aínda é cedo para facer balance de danos mais xa se pode supoñer que estes poden ser considerábeis... Son cuantiosos. Comunidades de Montes que renovaron masa forestal, que fixeron plantacións novas, que investiron aí traballo e cartos... Ademais tamén hai parcelas particulares afectadas. A principal hipótese coa que se traballa en canto á orixe deste incendio é a dunha faísca dun cable de alta tensión... É a que se baralla desde un principio e hai bos técnicos e profesionais que saben investigar estas cousas, serán eles quen determinen se finalmente esa é a orixe ou non. Agora ben, non perdamos de vista que máis de 90% dos incendios teñen a orixe na man humana, a maioría dos incendios que tivermos en Rianxo no pasado foron intencionados. De se confirmar finalmente que a orixe é unha faísca dun cable de alta tensión, pedirá responsabilidades o Concello á empresa propietaria? Falaremos cos avogados e cos técnicos. Evidentemente, se a orixe do lume está aí haberá que reclamarlle á empresa. Non é normal que haxa esas faíscas así por así. Hai que estudar o caso e ver se se pode reclamar algún tipo de compensación por parte da empresa pois nunhas instalacións súas estivo a orixe desta devastación. Non é o primeiro incendio grande que sofre Rianxo durante estes anos. Que se debe facer para non padecer máis? Hai que falar de varias cousas. Unha delas, o labor de prevención, as parcelas teñen que estar limpas e rozadas, ben ordenadas. Hai que ir cara á unha nova política forestal, apostando en especies que non favorezan tanto os incendios, como fan as pirófitas, ten que haber un cambio de paradigma na política galega para o bosque. E, por último, hai que empezar a falar sobre a necesidade de que o sistema de prevención e extinción de incendios ten que estar todo o ano preparado e en activo, con persoal contratado. Acabouse iso de que só arde no verán. Arde tamén en primavera, en outono, e coas consecuencias devastadoras que podemos ver.


Summary: O 9 de agosto actuará no festival que se realiza na praia de Riazor. É o primeiro cabeza de cartel anunciado para a edición deste ano. "Empezamos forte", recoñecen desde o propio Festival: Patti Smith, catro décadas de rock sen domesticar.

Patricia Lee Smith actuará en Galiza. Vai ser o 9 de agosto e no Festival Noroeste Estrella Galicia, un evento que neste 2019 reunirá máis de 90 bandas e no que o anuncio do primeiro cabeza de cartel é da poeta, compositora e música de Chicago. Patti Smith chega á Coruña catro décadas despois de 'Horses', o seu album debut - producido por John Cale– e co que ascendeu de inmediato aos altares do rock. Entre ese e o seu último traballo por agora, Banga (2012) hai medio século de sons crús e vehementes acoirazando unhas letras que a levaron a ser alcumada como "a poetisa do punk". Chega con 72 anos e unha paixón que reborda. A idade non perdoa, certo. Aí están os olvidos ao interpretar "A Hard Rain's A-Gonna Fall" de Bob Dylan cando en nome deste foi recoller o premio Nobel que en 2016 lle concederon ao de Minnesota, ou os olvidos cando cantou en 2015 no Auditori Rockdelux o 'Perfect Day' de Lou Reed. Mais nada diso empaña o enérxico deslumbre que Patti Smith imprime sobre as táboas ao seu cancioneiro eterno para o rock´n´roll nuns directos catárticos. Foi ela quen ensanchou as avenidas do punk, quen axitou de novo un rock sobrado de espectáculo e quen fundiu poesía cunha música nova, áspera e impactante que durante anos ferveu deambulando por Nova Iork. Un legado que fuxe de ser encapsulado pola nostalxia e que revive en cada directo a través da voz de Patti Smith.


Despertar com a notícia horrível do ultimatum duma mulher a outra mulher, a uma mãe que está a viver um drama atroz, que teme pela vida dos seus filhos e só luta para que não lhes aconteça nenhum mal. A pesar de que o homem foi condenado por maltrato e que há precedentes de progenitores que assassinaram aos filhos com a intenção de fazer-lhes dano às suas ex, ainda assim, as leis seguem a ser arcaicas e não contemplam as situações e pessoas pelo miúdo e os casos concretos nos que existe violência de género são ignorados. O poder judicial por desgraça segue a ser machista e semelha que nesta altura, juridicamente segue a ser impossível interpor um recurso de amparo, ainda que a vida dumas crianças possa estar em perigo. Eu considero que teria que haver mais opções, outras alternativas menos arriscadas, mas assombrosamente "A justiça" insiste em levar a cabo uma sentença demolidora. E o faz com plena consciência dos feitos. Com aleivosia, precipitando talvez a umas vítimas ao cadafalso de execução. Com grande espanto escutamos nos Meios a sentencia da iminente entrega das crianças ao maltratador. Resulta inaudito a total carência de empatia para com uma mãe, que unicamente pretende ter aos seus filhos a salvo do terror. Mas o direito o que faz é condenar, investigar à mulher e achegados. Mas ao pai não. Porque não o investigam? Qual é a razão da sua inescrutabilidade? Como podem ter a certeza, saber, ter a seguridade de que não lhes fará mal aos filhos?. Realmente podem acreditar a inocência desse senhor?. A consternação é enorme, respira-se uma impotência generalizada e a possibilidade de agressão permanece de cotio nos arredores. As leis patriarcais seguem ditando sentencias e como esta situação não mude: estamos bem aviados!. E a mim ante semelhante ausência de justiça surdem-me infinidade de interrogantes sem resposta: E se finalmente, os meninos são entregados ao pai e acontece o pior dos nossos presságios. Qual deveria ser a reação dum povo frustrado, ignorado, emudecido? Quiçá, ademais dum criminal executor, seria também apropriado sentar no banquinho de acusados aos magistrados causantes, por cúmplices e instigadores do delito?... Mas não existe nenhuma pessoa ou entidade que tenha em consideração os direitos e o ótimo estado psicológico da infância? Entrementes a igualdade de género é um papel molhado, inabilitado, uma pantomima. O conto adequado para calmar às massas de vítimas que morrem, que morremos nas ruas anelando um auxílio que não chega.


Summary: O portavoz municipal do BNG de Vigo, Santi Domínguez, e a deputada no Parlamento galego, Carme Adán, demandaron a comparecencia do goberno galego para que dea explicacións da "brutal redución" no novo hospital de Vigo, cifrada en 70.000 metros cadrados.

Anunciaron a presentación de iniciativas no Concello de Vigo e no Parlamento. Pedirán tamén que a Corporación municipal se pronuncie, e que se remita o novo proxecto construtivo a todos os grupos con representación municipal. Amais da privatización do novo hospital, Santi Domínguez denunciou "a redución bestial da asistencia". Tomando como referencia o prezo de mercado de cada metro cadrado construído (1.000 euros), "estamos falando de que a Xunta vaille aforrar a unhas empresas privadas 70 millóns de euros". Criticou que ese aforro ás concesionarias será a costa da asistencia, o número de camas, quirófanos e a atención de urxencias do novo hospital de Vigo, e sinalou que non se trata só dun escándalo sanitario, senón tamén financeiro. Os recortes Carme Adán, pola súa banda, explicou polo miúdo en que consisten os recortes: os bloques de quirófanos e ambulatorios reduciranse en 70.000 metros cadrados; o bloque de urxencias, no 50%; as consultas para adult@s, no 35%; as pediátricas, no 18%; en canto á exploración, a redución na de adult@s será do 57%, e en pediatría, do 17%. Tamén haberá oito quirófanos menos dos contemplados no proxecto inicial, o que supón unha redución do 24%. O recorte que se fai nas salas de observación e de consultas, cifrado no 18% a respecto do proxecto inicial, e do 7% nas cabinas de exploración. Se o anterior proxecto incluía 224 camas individuais, agora quedan en 56, "o mínimo obrigatorio, o cal supón unha redución do 75%". Outro dato alarmante é a redución do número de camas no hospital de día, nun 94%: no proxecto básico incluíanse 102 camas, mentres que no actual se contemplan 6 camas e 64 sillóns. Por último, Adán destacou que o servizo de diálise reduce tamén nun 41% o número de camas. Tamén salientou a incerteza a respecto do laboratorio, que o proxecto inicial sitúa no hospital, mentres que na actualidade Sanidade baralla que continúe no Meixoeiro. Adán lembrou que xa non será centro oncolóxico, como estaba previsto inicialmente, mentres que a torre do Xeral tampouco será un centro de alta resolución. Por todo isto, reclamou a comparecencia da conselleira de Sanidade e o goberno galego, e que a Xunta explique se as achegas á empresa concesionaria tamén van ser menores.


Summary: O sete veces Campión do Mundo de Triatlón recibiu na mañá desta cuarta feira o galardón que recoñece a súa grande labor como deportista que ven acompañada da transmisión duns valores positivos para a sociedade.

Javier Gómez Noya foi nomeado esta mañá como novo Premio Princesa de Asturias dos Deportes. Este recoñecemento chega cando o galego suma cinco campionatos mundiais ITU de triatlón, tres campionatos de europa e unha medalla de plata nos xogos olímpicos, con Rio 2016 no punto de mira. Este galardon recoñece a grande traxectoria e palmarés de Noya á que se lle suma unha constancia abrumadora, sendo podium mundial durante 8 anos consecutivos. Ademais, Gómez Noya é un exemplo de superación, pois tivo que sobreporse a unha anomalía cardíaca detectada no ano 1999, pola que se lle remataría por impedir competir a nivel profesional, no ano 2003. Dende aquela, Noya loitou por recuperar a licencia internacional e tres anos despois voltou á competición oficial gañando tres probas do Mundial. A partir de aí a figura de Noya foi a máis e convertíuse nun dos deportistas galegos máis importantes da historia. No ano 2013, Javier Gómez Noya xa fora nominado como finalista deste premio, que finalmente fora para José María Olazábal. Nesta edición impúxose á esquiadora estadounidense, Lindsey Vonn; á selección de rugby neozelandesa, os All Blacks e ao piloto de rally, Sebastién Loeb. O xurado reunido en Oviedo argumentou a entrega do galardón a Gómez Noya pol seu "Incontestable e brillante palmarés" e pola súa "perseverancia ante a adversidade, demostrando unha enorme fortaleza e un encomiábel espírito de superación en toda a súa carreira".


Summary: O historiador Dionisio Pereira e o escritor Xurxo Borrazás, entre os asinantes.

'Nós con Puigdemont e a democracia' é o título do manifesto de apoio á candidatura nas eleccións europeas que lidera o ex president da Generalitat, actualmente exiliado en Bélxica, por parte de cidadáns de fóra de Catalunya. Entre as persoas asinantes, nomes galegos como o do historiador Dionisio Pereira, o escritor Xurxo Borrazás, o xornalista Gustavo Luca de Tena ou os profesores Henrique del Bosque, Dolores Varela e Ánxeles Pereira, entre outras. "As eleccións europeas son circunscrición única, calquera cidadán do Estado, viva onde viva, pode votar a lista do President Puigdemont, a candidatura Lliures per Europa (Junts). Estas eleccións convertéronse nun plebiscito entre a democracia ou o autoritarismo. Por isto defendemos e apoiamos a candidatura do presidente Puigdemont, é quen máis medo lles dá. Nós, os cidadáns, podemos dar voz ao presidente Puigdemont, Toni Comín e Clara Ponsatí cos nosos votos", recóllese no manifesto.


Summary: O Fondo de Garantía de Depósitos anunciará o vindeiro día 10 de xuño a porcentaxe de perdas que asumirán @s afectad@s polo calote das preferentes se queren acudir á canxe por accións. Imaxes: GZVideos

Por riba de burra, apaleada. Di o proverbio popular. Após a aprobación da quita imposta polo goberno español @s estafad@s polo calote das preferentes o executivo de Mariano Rajoy asegurou que recuperarían os seus aforros a través dun Fondo de Garantía de Depósitos --un órgano creado en 2011 para "garantir os depósitos" das entidades financeiras a través de diñeiro líquido, valores ou outros instrumentos financeiros. Neste senso, @s estafad@s deberían facer fronte a un canxe inicial que trocaría os seus aforros por accións da entidade. Porén, esta cuarta feira o FGD deu a coñecer que as persoas que se acollan a esta ferramenta deberán afrontar unha (outra) quita do 15%. As afectad@s asumirán perdas por volta do 60% "Poñémonos nunha perda media do 60%", asegura Xesús Domínguez, da Plataforma de Afectad@s de Compostela. "Esta do que tiñamos falado", di con seguridade e sen demasiada sorpresa perante a noticia. "Na práctica", di, "se se quere ter liquidez hai que solicitala" --en referencia á canxe-- e, polo tanto asumir máis unha perda que vén a se sumar á aprobada polo Goberno español e o FROB en febreiro deste ano. "Dubido moito que quede aí", apunta Xesús Domínguez mais "é unha incógnita" mesmo como se vai producir esa canxe que de facto, converte @s afectad@s en don@s de boa parte do capital da entidade financeira que @s estafou e da que agora, asumen as perdas. Procurarán a anulación dos contratos "Seguiremos loitando". Esa é a proclama das Plataformas comarcais que a día de hoxe se continúan a constituír por todo o país. Unha das últimas a de Vilalba, en pleno corazón da Terra Chá. Após o anuncio da quita --que aínda está por se formalizar-- son moit@s as que están a coñecer que son vítimas desta fraude que atinxe a máis de 80.000 persoas na Galiza. Neste senso, advirten que non cesarán na súa loita cuxo obxectivo se centra agora en seguir "presionando" para "anular os contratos" pola vía xudicial e conseguir que a solución sexa "unha decisión política" e colectiva.


Summary: A investigación foi aberta a raíz de denuncias formuladas no interior do SNP. Salmond tíldaas de "pateticamente ridículas", mais deixa o SNP co argumento de que non quer afondar na división do partido.

Nicola Sturgeon, primeira ministra de Escocia e sucesora de Salmond á fronte do SNP, estaba a ser submetida a unha forte presión da oposición para suspender de militancia o antigo líder do partido. Non o terá que facer, dado que este tomou a decisión de abandonar a formación. "Non vin á política para facilitar os ataques da oposición ao SNP e, sendo que o Parlamento volta a se reunir a próxima semana, oferezo a miña demisión para desactivar esta liña de ataque da oposición", afirma Salmond. "Antes que nada, son consciente de que se o partido se sente forzado a me suspender de militancia, iso causaría unha substancial división interna", alegou. Salmond foino todo no SNP, partido no que militou durante 45 anos, 20 deles como líder e 7 como primeiro ministro. Foi quen levou Escocia ao referendo de independencia, en setembro de 2014. Na consulta o si obtivo 44,7 por cento dos votos, face 55,3 por cento dos sufraxios a prol da permanencia do país no Reino Unido. O resultado foi o factor que desencadeou a súa renuncia como chefe do executivo, cargo no que foi reemprazado por Sturgeon. Mais o feito de abandonar o partido para non o prexudicar, non impediu a Salmond apresentar unha denuncia contra o executivo escocés, por entender que as acusacións ás que este dá crédito non teñen fundamento. Por súa parte, Nicola Sturgeon afirma en twitter que sente unha "enorme tristeza" por esta situación, mais a seguir engade que entende a decisión de Salmond coa que este pretendería separar "as cuestións que el enfrenta [a denuncia por abusos sexuais] do día a día do SNG e da campaña en curso pola independencia". Sturgeon aduce que o goberno escocés recebeu dúas denuncias contra Salmond e que "non podían ser ignoradas nen varridas debaixo da alfombra".


Summary: "Que a xente quede na casa, que non saia, que non se expoña. É súper contaxioso, e a xente nova tamén cae", advirte esta muller que superou a COVID-19 após o seu ingreso no hospital de Vigo.

A historia de Verónica Fernández é a dunha nai nova, de 43 anos, que superou a enfermidade por coronavirus após estar ingresada varios días no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, onde o persoal mantivo un trato "súper agradábel". A súa sogra, de 75 anos e con dependencia, loitou á vez que ela contra o virus, pero non logrou vencelo. "Non a chegaron a intubar", sinalou en declaracións a Europa Press esta paciente residente en Redondela que, aínda que defendeu que o persoal "se desvive pola xente maior, para que non lles falte de nada", apuntou que asúa familiar non chegaron a tratala na UCI. No seu relato, Verónica Fernández afirmou que o persoal sempre contou con equipos de protección e considerou que o protocolo para preservar a seguridade das persoas que se segue neste centro hospitalario é "unha pasada". Ela sentiuse segura en todo momento, lembra, e puido comunicarse cos seus fillos de 9 e 6 anos por videoconferencia. Pero mentres ela loitaba contra o seu principio de pneumonía, a súa sogra faleceu no mesmo hospital. A muller, de 75 anos, era unha persona "moi dependente" á que Verónica, coa axuda doutra persona contratada no fogar, coidaba a diario na súa casa. Tíñaa que levar da man ao cuarto de baño e a aseaba e cambiaba a diario, polo que o contacto era moi estreito. "A primeira en notar síntomas (propios do coronavirus) fun eu", manifestou a Europa Press. Foi en torno ao sábado 21 de marzo, unha semana despois de que se decretase o estado de alarma, e o primeiro que notou foi unha "dor de cabeza horrible" e "febre". En cando á súa sogra, percibiu cambios, como que lle custaba camiñar. O día 25, a nai do seu marido foi ingresada e, dous días despois, Verónica Fernández acabou indo a urxencias, onde lle fixeron a proba para saber se tiña COVID-19 e deixárona internada por principio de pneumonía. Verónica Fernández chamara antes ao teléfono de atención e dixéronlle que "como era nova" e aínda que os seus síntomas "entraban dentro" da clínica por coronavirus, tiña que esperar pola proba. "E dixéronme que daba igual, aínda que vivise cunha persona dependente", manifestou a Europa Press. De feito, afirmou que o seu sogro, tamén de 75 anos, está agora illado na planta de abaixo da súa vivenda para evitar posibles contaxios, pero a pesar de ser grupo de risco non lle fixeron o test. "Agora mesmo estamos a esperar e non se lle fan a proba. Estamos cansos. E non hai maneira. Non veñen", aseverou. Un día despois do ingreso da súa sogra, Verónica Fernández púxose "moi mal". Tiña "febre" e perdeu "o coñecemento", así como tamén presentaba "tose". Chamou e informou de que o seu parente estaba no hospital con covid-19 e dixéronlle que a deixaban en espera para facerlle a proba: "non me chamaron". Finalmente, o sábado 28 foise "directamente a urxencias" e após facerlle as probas, internárona no hospital, onde permaneceu catro días. A semana anterior a ter os primeiros síntomas, segundo o testemuño que trasladou a Europa Press, a empregada de fogar que traballaba na súa casa notara malestar. "Déronlle algo, antibióticos, e estivo en casa, pero á semana (de fornecerlle ese tratamento) dixéronlle que podía traballar e non lle fixeron a proba", explicou. "Límite de idade" "A miña sogra era unha persona moi dependente, non a chegaron a intubar. No Cunqueiro teñen un límite de idade, tes que ser (o enfermo) autónomo. E iso que tiña unha familiar que traballa dentro. Pero non houbo maneira (de que a intubasen)", revelou respecto diso de que, segundo dixo, á súa sogra non a chegaron a levar á UCI pola súa situación de saúde previa. Ademais, preguntouse a quen fan os test. "Non se fan as probas. Non sabemos a quen llas fan", avisou Verónica Fernández. Ao meu marido, que estivo coa miña sogra en urxencias antes de que a ingresasen, dixéronlle "da noite para o día", após o positivo da señora maior, que "fose traballar, que podía". No entanto, engadiu, o médico de cabeceira recomendoulle que quedase en casa, onde tamén manteñen a vixilancia sobre dous menores. "Emocionalmente eu estiven ben no hospital, facía videochamadas cos nenos, aínda que non é o mesmo que velos. Coa miña sogra deino todo e máis", manifestou esta paciente recuperada, para a que a enfermidade non foi "moi dura" con ela. "Eu non fumo, saturei ben sempre e non necesitei máscara", relatou Fernández, quen explicou que a ela a trataron con medicamentos para "malaria e lupus". "Que a xente quede na súa casa" Verónica Fernández recomenda á xente que "quede na súa casa" e considera que cada un se coñece a si mesmo e "sabe cando ten que ir" a urxencias. Cando ela acudiu, dixo, eran o seis da mañá "e non había ninguén". Agora tócalle recuperarse na súa casa e fanlle seguimento médico telemático. No seu domicilio está "illada" do resto da familia e así ten que permanecer 15 días, desde o pasado mércores que recibiu o alta. "Que a xente quede en casa, que non salga, que non se expoña. É súper contaxioso, e xente nova, tamén cae", sentenciou.


Summary: Galiza, un relato no mundo é a exposición que as autoridades autonómicas inauguraron este 14 de novembro e que estará aberta ao público a partir da sexta feira, 15, na Cidade da Cultura de Compostela. E é unha mostra sobre as achegas da nación galega ao mundo e sobre as achegas do mundo á nación galega e a súa identidade.

Comisariada polo escritor, xornalista e divulgador Manuel Gago e organizada pola Xunta, a súa descrición oficial é a da "premeira das tres grandes exposicións con motivo do Xacobeo 21, centrada nas relacións internacionais da Galiza e a súa presenza no mundo". Gago explica que a iniciativa pretende entender a nación galega como "unha entidade dinámica en relación coa súa contorna". Para cumprir ese obxectivo, o discurso expositivo comeza na Prehistoria e chega á actualidade. E párase, eis a circunstancia máis vistosa da mostra, en numerosos obxectos emblemáticos, simbólicos, algúns dos cales estarán por primeira vez na Galiza. É o caso da Biblia Kennicott, alfaia da ilustración medieval facturada no século XV na Coruña e expulsada polo decreto antixudeu dos Reis Católicos. Ou da impresionante escultura A Santa, de Francisco Asorei, chegada do Uruguai. Máis de 300 pezas organizadas en dous sectores fan parte de Galiza, un relato no mundo. O primeiro contén "as entradas", é dicir, as achegas e inetraccións doutras culturas coa Galiza. O segundo, "as saídas", as contribucións do país ao mundo. O Libro das Invasións -o relato de como Breogán chegou a Irlanda-, que por primeira vez sae de Dublín; ou a bandeira do Terzo de Galegos na Arxentina -un batallón que combateu as chamadas Invasións Inglesas que axiña habían derivar na Revolución de Maio e a independencia arxentina. As reflexións de Galiza, un relato do mundo, que estará aberta até o 21 de abril de 2020, non só se realizan a partir destes obxectos históricos. Tamén se poñen en custión ideas preconcibidas sobre Galiza e elabóranse xenaloxías doutras, como a de fin do mundo. "A mostra quere fuxir do esencialismo e comprender a conformación da identidade nacional galega como algo dinámico e en relación coa súa contorna", explicou ao semanario Sermos Galiza Manuel Gago nunha reportaxe que recolle o seu último número, o 372, desde o 14 de novembro nos quioscos.


Summary: O barco afundiu na costa do país africano, en ruta ás Canarias. A Organización Internacional para as Migracións alertou dun aumento "significativo" das embarcacións que parten desde a zona occidental de África rumbo ao arquipélago

Polo menos 140 persoas migrantes e refuxiadas perderon a vida logo de que a embarcación en que viaxaban se afundise fronte ás costas do Senegal, no naufraxio máis mortífero rexistrado no que vai de 2020, segundo a Organización Internacional para as Migracións (OIM). O barco en cuestión partiu do Senegal o 24 de outubro, desde a localidade de Mbour, rumbo ás illas Canarias. Segundo dirixentes locais citados pola OIM, a embarcación incendiouse só unhas horas despois de partir e afundiuse perto de Saint-Louis, na costa noroeste do país. A embarcación naufragada transportaba unhas 200 persoas, mais só 59 foron rescatadas con vida tras a intervención de barcos oficiais senegaleses e españois e de pesqueiros que traballaban na zona. Localizáronse polo menos 20 cadáveres. O xefe da OIM no Senegal, Bakary Doumbia, expresou a súa consternación por estes feitos e chamou á "unidade" da comunidade internacional para pór fin ao tráfico de persoas, "que se aproveita de mozos desesperados" que buscan un futuro mellor en Europa. "Tamén é importante avogar por canles legais que prexudiquen o modelo de negocio dos traficantes e impidan que continúe a morrer xente", engadiu Doumbia nun comunicado. 14 barcos en setembro A organización alertou dun aumento "significativo" das embarcacións que parten desde a zona occidental de África rumbo ao arquipélago canario. Só en setembro, partiron 14 barcos cun total de 663 migrantes e nun de cada catro casos informouse dalgún tipo de incidente. A OIM calcula que este ano chegaron a Canarias unhas 11.000 persoas, lonxe das 2.557 rexistradas no mesmo período de 2019 mais aínda por baixo da crise dos caiucos de 2006, cando a cifra chegou aos 32.000. A axencia estima que só en 2020 perderon a vida 414 persoas nesta ruta.


Summary: Ante un novo cambio na Presidencia de Navantia, a CIG lamenta que esta sexa utilizada como "unha empresa de recolocacións de cargos para a ocupación de afíns á ministra ou o ministro que toque".

A CIG criticou, ante un novo cambio na Presidencia, que Navantia sexa utilizada como "unha empresa de recolocacións de cargos para a ocupación de afíns á ministra ou o ministro que toque", o que "diminúe a súa capacidade de desenvolvemento" e afecta á súa "credibilidade, seriedade e seguridade" ante potenciais clientes. Así se pronunciou, nun comunicado, despois de que o Goberno nomease a presidenta de Navantia, Belén Gualda González, como nova responsábel da Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), cargo que levaba vacante desde outubro de 2019. A este respecto, a central sindical nacionalista advertiu de que, independentemente da persoa escollida para asumir a Presidencia do estaleiro, "non é serio nin responsábel" que este cargo fose ocupado por catro responsábeis en catro anos. Así, criticou que teña lugar esta situación nun período no que se aborda "un plan que pretende marcar o futuro de Navantia" e preguntouse como afectará á "credibilidade, seriedade e seguridade" mostradas ante potenciais clientes para a adxudicación de contratos. Ademais, a CIG lembrou que non confiou no anuncio da última presidenta ao asumir o cargo, que asegurou que buscaba "deixar a compañía nunha mellor situación da que estaba" e achegarlle "estabilidade". Así, resaltou que a súa etapa na Presidencia foi "tan breve" como a súa presentación. Tamén sinalou as substitucións que implica no organigrama da empresa o cambio de presidente e reprobou que os cargos de responsábeis de departamentos como Prensa e Protocolo sexan asumidos por "persoas de fóra" pese ao "sobrado coñecemento" das pertencentes á empresa. Críticas ao Goberno A CIG denuncia que o Goberno "non toma a serio a súa empresa" ao "xogar co seu futuro". De feito, remarcou que a ría de Ferrol permanece "sen carga de traballo" e sen un plan de investimentos para as novas instalacións. Tamén chama a aclarar se se cumprirá o cronograma da fragata F-110, o que resulta "irrenunciábel" para a comarca e a industria auxiliar. En todo caso, sinalan que se esperan "malos agoiros" dado que a presidenta que rexeitou a construción das novas instalacións co dique agora é a responsábel do accionista da empresa, e dado que o nomeamento do novo presidente causará un "parón" nas "poucas actividades da factoría". Así mesmo, a central sindical critica que os cargos institucionais da comarca "miren para outro lado", "eludindo responsabilidades" coa zona.


Summary: Os recentes casos de Alcoa e Megasa, empresas que pretenden despedir 400 e 47 traballadores -respectivamente- a pesar de gañar cartos en 2013, non son os únicos. Ao longo da crise foron moitas as compañías galegas que propuxeron ou executaron despedimentos nestas condicións.

Alcoa proxecta o despedimento de 400 dos seus traballadores na Coruña, pechando a planta. Megasa vén de anunciar a súa intención de desfacerse de máis da cuarta parte do seu cadro de persoal en Narón (47 dun total de 169). As dúas empresas metalúrxicas teñen unha cousa en común, ademais da súa localización e actividade, as dúas tiveron beneficios en 2013 e a pesar diso queren levar a cabo esta medida. No caso de Alcoa, as plantas da Coruña, San Cibrao e Avilés obtiveron en 2013 110 millóns de euros de beneficio neto. Esta cifra convertería a Alcoa na empresa que obtivo máis beneficios este ano en Galicia, só por detrás de Inditex. A planta de San Cibrao (Aluminio Español S.A.) tivo en 2013 un beneficio de 54,7 millóns de euros, fronte aos 32,1 millóns de 2012. Mentres, as plantas de A Coruña e Avilés (Alcoa Inespal S.A.) gañaron 53 millóns de euros en 2013, tras perder 72,7 millóns. En Narón, Megasa (Megasa Siderúrgica) pechou o 2013 cun beneficio de 506.659 euros, cunha grande actividade, producindo 500.000 toneladas, vendidas maioritariamente no exterior (un 65%). En total, a súa cifra de negocio foi de 254'3 millóns, reducíndose -iso si- dende os 282,7 de 2012. Tamén se reduciu a súa cifra de beneficio, que en 2012 foi de 1,8 millóns. Cómpre sinalar, no entanto, que a matriz do grupo (Metalúrgica Galicia S.A.) tivo en 2013 perdas de 593.511 euros, pero en 2012 obtivera un beneficio de 4,5 millóns. O principal argumento empregado polas direccións de ambas as dúas empresas para xustificar os despedimentos é a perda das bonificacións por interrumpibilidade eléctrica. A fin do incentivo eléctrico supón para a planta de Alcoa na Coruña un incremento do 61% nos custes enerxéticos. Pola súa banda, Megasa pasará de pagar 37 euros por megavatio e hora a ter que aboar 57 euros por megavatio e hora. Empresas que gañan cartos e despiden Noutros conflitos laborais recentes, as empresas non podían acollerse a xustificacións deste tipo. Hai un par de meses vimos como Povisa despedía 12 traballadores (e dous máis unhas semanas despois) a pesar de ter obtido no 2013 un beneficio de 11 millóns de euros e de recibir anualmente 75 millóns de euros da Xunta a través dun concerto. Hai un par de meses vimos como Povisa despedía 12 traballadores (e dous máis unhas semanas despois) a pesar de ter obtido no 2013 un beneficio de 11 millóns de euros Atopamos casos semellantes e tamén moi recentes en Lantero, a empresa de Vilagarcía que quere botar 32 traballadores e reducir nun 30% o salario dos restantes, malia obter 1,5 millóns de euros de beneficios en 2013, 3,5 millóns en 2012 e 3,6 millóns en 2011. Os sindicatos sinalan que as medidas non se xustifican pola carga de traballo, sempre crecente, que mesmo obrigou a Lantero a contratar persoal suplementario de forma temporal. A empresa, ademais, foi beneficiada nos últimos anos por fondos FEDER, entre outras axudas. En outubro, a Audiencia Nacional declarou nulo o ERE do Grupo Freiremar que acabara con 322 contratos, 101 en Vigo. Na planta viguesa traballan un total de 114 persoas. A sentenza sinalou a "posible inexistencia de causa ou falta de acreditación da invocada para despedir". Segundo a CIG, Freiremar utilizaba un entramado de sociedades para "desviar beneficios" dunhas a outras, "deixando outras na bancarrota, que foron as que despois executaron os despedimentos". Tamén houbo un conflito laboral neste 2014 nas tendas FNAC, con especial incidencia na da Coruña. En 2012 foran despedidas ao redor de 200 persoas e a empresa ameazaba con recortar os salarios noutro 15%. Todo iso a pesar de que o grupo no seu conxunto, e as tendas de forma individual volveran ter beneficios no 2013. Este ano, igualmente, a folga dos traballadores de recollida do lixo en Lugo lembrounos a constante conflitividade laboral neste sector, no que se adoita abrir unha gran contradición entre as cicateiras condicións económicas e os beneficios globais das empresas concesionarias, controladas polas grandes construtoras, coma FCC, ACS ou Ferrovial. En decembro de 2013 Coca-Cola anunciaba un plan para pechar catro das súas plantas en España, entre elas a da Coruña, o que levaría ao despedimento de 1.200 traballadores e traballadoras, 360 en Galicia. Finalmente, a planta coruñesa librouse do peche, unha ameaza que chegaba a pesar de que Coca-Cola Iberian Partners, a embotelladora dos produtos da multinacional para España e Portugal, obtivera en 2012 23 millóns de euros de beneficio. En 2013 o conxunto das empresas cotizadas no Ibex 35 rexistraron un beneficio de 19.075 millóns de euros. A pesar diso, remataron o ano con 110 mil traballadores e traballadoras menos que doce meses antes De igual xeito, hai apenas un mes a Audiencia Nacional declaraba nulo o despedimento de 672 traballadores e traballadoras de Atento, empresa de atención ao cliente e antiga filial de Telefónica, 179 delas na Coruña. Aínda que en 2013 a empresa entrara en perdas, nos cinco primeiros meses de 2014 Atento obtivo un beneficio de dous millóns de euros. Para explicar este ERE hai que remontarse a 2012, cando Telefónica lle vendeu Atento por 1.051 millóns de euros ao fondo de capital risco Bain Capital. A dinámica de despedimentos con beneficios é xeral. En 2013 o conxunto das empresas cotizadas no Ibex 35 rexistraron un beneficio de 19.075 millóns de euros. A pesar diso, remataron o ano con 110 mil traballadores e traballadoras menos que doce meses antes. O sector bancario gañou un total de 8.398 millóns de euros, e reduciu os seus cadros de persoal en 13.645 empregados e empregadas.


Summary: A Mesa da Comisión de Industria da Cámara española, en mans do PP, vén de alegar 'in extremis' un erro nas datas para pospoñer as explicacións do representante do SEPI

Horas despois dunha nova mobilización masiva do Naval polasi rúas de Ferrol a Comisión de Industria do Congreso tiña prevista na súa orde do día a comparecencia do responsábel da SEPI (Sociedad Estatal de Participaciones Industriales) para falar da situación e futuro deste sector. Mais esa comparecencia non se produciu, tal e como denuncian desde o BNG e desde Esqueda Unida (EU) de Ferrol, que consideran esa ausencia "un descarado desplante ao cadro de persoal de Navantia en concreto e en xeral ao conxunto da nosa cidadanía". E non se produciu a comparecencia porque a Mesa da Comisión de Industria do Congreso, en mans do PP, vén de alegar 'in extremis un erro nas datas para pospoñer unha comparecencia `"necesaria para despexar dúbidas e clarexar que hai de certo e que de campaña electoral no anuncio dos encargos de Pemex", indican desde EU. A comparecencia estaba prevista xa desde o pasado mes de xaneiro. Para o BNG a non comparecencia responde a que a SEPI "non ten nada novo que dicir" e EU fala de "desplante á cidadanía" Desde o BNG, pola súa parte, Manuel Doval, da formación nacionalista en Ferrolterra, considera que "este señor non compareceu porque non tiña nada que dicir. É como a visita a semana pasada a Ferrol da cúpula da SEPI, unha visita que non serviu para nada". Cómpre lembrar que desde o Bloque Nacionalista Galego pediuse na tramitación dos Orzamentos do Estado a aprobación dunha partida de 125 millóns de euros para a construción dun dique flotante, unha actuación imprescindíbel porque posibilitaría dotar de carga de traballo aos estaleiros". O BNG, alén diso, insiste en que se levante o veto que pesa sobre Navantia Fene para construir buques civís. Novas mobilizacións Tras a multitudinaria manifestación na que participaron 4.000 operari@s, xa se está traballando en novas mobilizacións. Unha delas será o vindeiro 10 de xuño e será convocada a nivel comarcal. A CIG denuncia novamente ás responsabilidades políticas dos diferentes gobernos coa actual crise do sector, e criticaba con dureza as actuacións do Partido Popular, que agora ocupa os gobernos español e galego. "A pelota está no tellado do PP e aí están os responsábeis de verdade. Enganan por todo, pero neste tema do naval nos enganaron vilmente, porque en campaña electoral aseguraron que habería dique, mesmo o conselleiro de Industria nos presentou un proxecto que era válido tecnica e economicamente, e agora resulta que teñen que estudalo todo de novo", sinalou Manel Grandal, da Sección Sindical da CIG en Navantia.


Summary: Este 11 de decembro, Día das Montañas, máis de 170 colectivos de toda a Galiza uniranse nunha marcha simultánea e descentralizada en máis dunha vintena de localidades contra o boom dos eólicos e a avaricia do sector eléctrico.

A moratoria actual "non vale", advirte a coordinadora 'Eólica así non' que integra máis de 170 colectivos, entre asociacións ecoloxistas, plataformas veciñais e entidades socioculturais de todo o territorio galego e que este sábado convoca concentracións en máis dunha vintena de para esixir á Xunta unha moratoria "real e efectiva" que free os máis de 300 proxectos eólicos que a día de hoxe, calculan, que están en tramitación na comunidade galega. A medida que foron transcendendo novos proxectos de parques eólicos ao longo e ancho do país, numerosos colectivos comezaron a organizarse para dar resposta ás iniciativas eléctricas e defender os intereses da veciñanza mais da conotrna natural. Coincidindo co Día Munidal das Montañas, este movemento social e ecoloxista camiñará da man contra o mediodía para sinalar a moratoria que introduciu a Xunta a través da lei de acompañamento aos orzamentos de 2022. "Non vale", afirma, xa que afecta a iniciativas a partir do próximo 1 de xaneiro "e con excepcións". Plan desfasado Así, dende a coordinadora fan fincapé "na necesidade cada vez máis urxente de paralizar todos os proxectos eólicos que están en tramitación", tanto por parte Xunta como do Estado, "até que non se derrogue o desfasado Plan sectorial eólico da Galiza e as Leis de depredación". Os colectivos reclaman unha planificación eólica "máis xusta coa sociedade galega, o noso rural e a contorna ambiental", pois entenden que "estamos deixando en mans do oligopolio eléctrico o futuro do noso territorio". Segundo calculan, hai máis 300 "megaproxectos eólicos" na Galiza en tramitación, que proxectan 10.000 MW de potencia, equivalentes a 43% do obxectivo en potencia eólica para 2030 en todo o Estado español. "Lembramos ademais, que a Galiza exporta máis de 30% da electricidade que produce". Mobilización descentralizada A coordinadora 'Eólica así non' mantén convocatorias de norte a sur da Galiza. Concentracións, andainas, manifestacións e subidas ao monte que comezarán contra as 12 horas na Lama, Becerreá, Val do Dubra, Cerdedo, Chantada, Coristanco, Foz, Lugo, Mazaricos, Ferrol, Pontevedra, Castro Caldelas, Seoane do Courel, Vila de Cruces, Laza, Antas de Ulla, Carral, Meira, Vilalba, Gondomar, Marín e Bueu. Ocuparán o espazo público 'na defensa das montañas' e de "ecosistemas chave" para o futuro do territorio e en contra dun modelo que tachan de "desordenado".


Summary: ContraMINAcción considera que a Dirección Xeral de Minas pretendería así evitar que sexa a concesionaria mineira, do Grupo Sacyr, quen asuma a restauración da zona contaminada.

A rede ContraMINAcción afirma que a Dirección Xeral de minas insinúa que unha das presas de residuos mineiros das minas de San Finx (en Lousame), a maior delas e que pecha un val fluvial cun dique de contención de lodos de 50 metros de cumprimento e 14 metros de altura, "fose para mover un pequeno muíño negral no que moía millo a veciñanza". Unha explicación que considera "esperpéntica e demostrativa da corrupción rampante na Xunta"O informe no que se vincula a presa maior de residuos e o pequeno muíño de millo foi encargado por "orde verbal", afirma ContreaMINAcción do Xefe Territorial da Consellería de Industria na Coruña, co propósito de remitilo a Augas de Galiza, "que xa determinara o ano pasado que se trataba de presas de residuos mineiros e pretendía obrigar á empresa ao seu desmantelamento e restauración da zona." Segundo os colectivos integrantes de ContraMINAcción, trátase dunha tentativa "desesperada" de evitar tanto a responsabilidade da concesionaria mineira, unha filial de Valoriza Minería (Grupo Sacyr), como "unha escapada cara adiante por parte dos propios funcionarios e autoridades agora imputados por mentir reiteradamente en documentos públicos relativos ás presas mineiras". Os colectivos indican que é "sobradamente coñecido" que o maior dos depósitos mineiros fora construído pola mina en 1939 e que protagonizou o chamado "Desastre de 1960" trás a rotura das súas comportas (como recolle o documental "San Finx 1960"). Nun informe de 2017, engade ContraMINAcción, Augas de Galiza afirmaba que no caso dunha eventual rotura desta presa de maiores dimensións "o arrastre dos materiais podería producir un importante impacto ambiental" mentres que nunha visita de inspección realizada en 2019 polo hidrólogo especialista en presas mineiras Steven H. Emerman concluíu que a mesma presa presentaba signos evidentes de licuefacción interna o que levaría más cedo ou máis tarde á súa falla crítica, co impacto que iso causaría sobre a ría de Muros e Noia e o LIC Esteiro do Tambre.


Summary: Na xornada de hoxe remata o prazo para rexistrar coalicións de cara ás eleccións galegas do 5 de abril. Anova, Podemos Galiza, En Marea e as mareas locais apuran os minutos que quedan. De fallar esta vía, En Marea é a única forza que dubida de se concorrer en solitario aos comicios.

23:59 horas. É o límite que teñen Podemos Galiza, Anova, En Marea e as mareas municipalistas de rexistrar unha coalición de cara as eleccións galegas do 5 de abril. Ao longo do día de hoxe medrará a expectativa e botarán fume os teléfonos tratando de alcanzar un acordo que de chegar, farao no último minuto. Nada novo que engadir foi a resposta xeral dos distintos partidos onte cando foron cuestionados polo avance das negociacións, antes de que cada un se reunise para limar as posturas que defenderán hoxe. Onte, ás 20 horas, rematou o proceso participativo aberto por Podemos Galiza para que as súas inscritas votasen a fórmula para concorrer ás eleccións do 5 de abril: en solitario ou baixo o paraugas dunha coalición. Un procedemento obrigatorio recollido nos seus estatutos. Fontes do partido morado explicaron a Nós Diario que na pregunta non se nomeaban explicitamente os partidos cos que artellar o espazo de Galiza en Común, mais que se comprende que englobarían Anova, En Marea, Esquerda Unida ou as mareas municipalistas. Nos últimos días, os contactos entre Anova, a través do ex alcalde de Compostela e Teo Martiño Noriega, e Antón Gómez-Reino intensificáronse. O voceiro de Anova, Antón Sánchez, xa avanzou nunha publicación nas súas redes sociais a súa disposición a facerse a un lado. "Se o prezo dun bo acordo para derrotar a dereita é quedar fóra dunha lista, pagareino con moito gusto", afirmou. A diferenza do que aconteceu nas últimas eleccións estatais, nas que Anova decidiu non presentarse e ceder o seu capital de votos a outras forzas, o partido asegurou a súa presenza nas galegas e asegurou que non se van "silenciar". Pola banda de En Marea, tras a marcha de Luís Villares, aseguran que continúan tendendo a man a unha posíbel coalición e que "esgotarán os tempos" até a mesma fin de hoxe, data límite para rexistrala. En caso de que a vía da confluencia remate truncada, o consello das mareas, que se reunirá hoxe ou mañá, deberá tomar a decisión de se concorre en solitario e a posíbel configuración das súas listas. As mareas locais fixeron un chamamento á "unidade" da esquerda galega. Fica comprobar, co cronómetro en mínimos, se os partidos logran o consenso.


Summary: O equipo lucense vence de forma moi axustada (75-73) nun enfrontamento de rivalidade clave marcado polo ambiente de harmonía fomentado durante toda a semana por ambos os dous clubs, que empregaron as súas contas nas redes sociais para dar unha lección de confraternización

O Breogán levou finalmente #oderbidomiño... Ou o #oderbidopolbo, como se queira. Os lucenses gañaron o partido no Pazo Paco Paz da cidade das Burgas nun final moi axustado (73-75) ante un COB Ourense que foi por diante durante todo o encontro. Só a tres minutos para o final o Breogán tomou a dianteira no marcador. Nos últimos segundos, un tapón de Samb impediu o empate do Ourense e a prórroga. con esta vitoria, o Breogán segue colíder da Adecco Ouro, empatado co Ford Burgos, cando só quedan catro xornadas para rematar a liga regular. O COB é terceiro. Foi un derbi exemplar. As contas de Twitter de ambos os dous equipos botaron fume durante a semana previa a este partido histórico no que dous dos grandes do baloncesto galego se enfrontaron no máis alto da táboa da LEB e loitando por ocupar os postos que dan acceso ao ascendo á Liga ACB. E non botaron fume para quentar o ambiente ou excederse coas súas palabras, senón para usar a retranca máis galega e o saber estar para promover un enfrontamento en harmonía. Responderon os clubs e responderon as afeccións, con actos de irmandade entre as peñas que incluíron partidos de baloncesto no que os xogadores dos equipos cambiaron de rol. Da cancha á bancada para animar aos seus. Aos seus que desta vez non estaban berrando nas bancadas, senón sentíndose xogadores por un día. "Con ter contentas ás afeccións e que o derbi sexa a festa que debe ser, creo que o Breogán e máis nós nos damos por satisfeitos", dicía o COB Ourense na súa rede social poucas horas antes do partido deste sábado, que comezou co himno galego. "Boas noites dende Lucus Augusti. Aquí tamén soñaremos co #derbidomiño e con repetilo moi pronto en ACB", desexoulle o equipo lucense ao ourensán na véspera do enfrontamento. Un exemplo de convivencia e de derbi que -quen sabe- se cadra volve para o ano na ACB e xunto ao Obradoiro.


Summary: A CIG chama á mobilización este 19 de setembro en 20 vilas galegas. As concentracións reivindicarán "a garantía no acceso e un prezo xusto da enerxía eléctrica". Para iso reclámase que as administracións recuperen as centrais hidroeléctricas para que revertan na sociedade e insisten na demanda dunha Tarifa Eléctrica Galega máis vantaxosa para o país.

Ferrol, A Estrada, Vilagarcía, Pontevedra, Ribeira, Compostela, Betanzos, Carballo, A Coruña, Cangas, A Guarda, O Porriño, Vigo, Verín, Ourense, Foz, Monforte, Lugo e As Pontes acollen este domingo 19 de setembro cadansúa concentración en demanda da xestión pública dos encoros galegos e para protestar pola "estafa da luz", cuxa subida semella non ter fin. Baixo o lema "Pola garantía no acceso e un prezo xusto da enerxía eléctrica, recuperación das centrais hidroeléctricas e Tarifa Eléctrica Galega", a CIG chama a galegas e galegos á mobilización masiva contra os últimos acontecementos relacionados co servizo da electricidade, entre eles o baleirado excesivo de varios encoros na conca Miño-Sil. A central sindical declara que esta medida, esta contestación social, é precisa "ante a escalada imparábel do prezo da luz e ante a impunidade na que actúan as eléctricas e o nulo papel que tanto o Goberno galego como o español están a ter para frear a suba da factura". Camiño dunha posíbel pobreza enerxética cada vez máis estendida, o sindicato baséase nas súas demandas do pasado para reivindicar unha solución o que considera unha "estafa". Ademais, esta chega "cando Galiza se atopa diante dun novo proceso de colonización enerxética a través dos macroparques eólicos que ameazan os nosos montes e terras". Isto sucede, critican, en paralelo á crise en "comarcas enteiras" que van "camiño da desertización social e industrial, sen plans alternativos". Horarios e puntos de encontro Por iso queren que a Galiza saía ás rúas este domingo. Ás 11 horas comezarán as protestas en Ferrol, en concreto na praza de Armas. A Coruña (Obelisco); Cee (diante do Concello); Carballo (diante do Concello); Betanzos (praza García Irmáns); Compostela (praza Roxa); Ribeira (praza do Concello); Foz (diante da Delegación de Facenda); e Ourense (praza do Ferro) compartirán convocatoria ás 11. 30 horas. Así mesmo, ás 12 horas está citada a cidadanía de Pontevedra (praza da Peregrina); Vilagarcía (praza da Galiza); A Estrada (praza do Mercado); As Pontes (diante do Concello); Lugo (subdelegación do Goberno español); Monforte (diante do Concello); Verín (praza do Concello); Vigo (farola de Urzaiz); O Porriño (praza do Concello); A Guarda (praza de Avelino Vicente); e Cangas (praza do Concello). Un plan de 8 puntos Mais a acción non se limita a unha protesta cívica, senón que a impulsora das concentracións ten a súa proposta de oito medidas que garantirían "un prezo xusto". Estas son: O recoñecemento da enerxía como dereito fundamental e tamén a reversión ao público das centrais hidroeléctricas que rematen a concesión, algo que polo de agora a Xunta descartou. Tamén se demanda a creación dunha empresa pública galega de electricidade para controlar esas presas e a fiscalización do resto das concesións hidroeléctricas. Igualmente propón que mude o sistema tarifario eliminando peaxes que "non teñan relación directa co funcionamento do sistema eléctrico". Aliás, o manifesto feito público coa convocatoria incide na necesidade de que se retiren as centrais, quer nucleares, quer hidroeléctricas, do "pool do mercado maiorista para fixar o prezo da electricidade". Igualmente exixe a modificación transitoria dos impostos e o estabelecemento da Tarifa Eléctrica Galega, unha demanda que vén de vello.


Summary: O Consello de Ministros e Ministras aprobou no mediodía da sexta feira a declaración do estado de alarma para fechar perimetralmente Madrid.

Luz verde ao estado de alarma para fechar Madrid. Aprobouno no mediodía da sexta feira o Consello de Ministras e Ministros, tal e como avanzara na noite da quinta feira o presidente español, Pedro Sánchez. Foi esta a fórmula elixida polo Goberno estatal despois de que o Tribunal Superior de Xustiza de Madrid tombase o fechamento imposto polo Ministerio de Sanidade como medida principal para conter a escalada de coronavirus na capital de España. Sánchez comunicoullo a Isabel Díaz Ayuso, a súa homóloga rexional, nunha chamada telefónica que se produciu cando expiraba o prazo que lle deu esta noite para chegar a un acordo que pasaba por tres opcións: que o Goberno rexional ditase unha nova orde, que se decretase a alarma conxuntamente ou que o fixese directamente o Goberno. O decreto do estado de alarma ten unha vixencia de quince días e é efectivo desde hoxe mesmo, de maneira que están prohibidos os desprazamentos durante esta ponte do 12 de outubro. Reaccións A presidenta da Comunidad de Madrid rexeitou o fechamento perimetral das dez cidades e apostou por volver ao confinamento por zonas básicas de saúde, unha medida que, a ollos do Goberno estatal, é "insuficiente". O alcalde de Madrid, José Luis Martínez Almeida, puxo de manifesto que coa declaración do estado de alarma, "triunfa a imposición" e acusou a Moncloa de pór en marcha "un 155 sanitario". O fechamento de Madrid desembocou nun caos institucional e nunha picaresca batalla xudicial entre o Executivo estatal e o rexional. Finalmente, o TSXM decidiu que as medidas decretadas polo ministro Salvador Illa eran incongruentes coa lexislación vixente e que significaban o recorte dos dereitos e liberdades dos madrileños. A diferenza do fechamento anterior, o Goberno madrileño non ten a opción de presentar recurso ningún diante dos tribunais. O decreto do estado de alarma contén as mesmas restricións que entraron en vigor a semana pasada. O Goberno español ten a potestade de recorrer a esa ferramenta excepcional en virtude do artigo 116 da Constitución en todo o territorio estatal ou unha parte do mesmo por un período máximo de quince días. O Executivo terá que dar conta no Congreso desa medida adoptada, aínda que non é necesario o seu aval para esta primeira quincena. No caso de que o Goberno pretendese prolongalo, si necesitaría a autorización do Congreso. As cifras A provincia de Madrid ten unha incidencia acumulada de 563,86 casos de Covid-19 por cada 100.000 habitantes nos últimos catorce días segundo os últimos datos, aínda que chega aos 882 no caso de Parla ou a 611 no da capital. O criterio do Goberno estatal é que incidencias por riba dos 500 casos en cidades de máis de 100.000 habitantes deben atallarse cun fechamento perimetral completo que impida entrar e saír salvo unha serie de excepcións xustificadas. A este criterio debe unirse unha taxa de positividade das PCR superior ao 10% (no municipio) e ocupación de UCI por encima do 35% (na comunidade). A rexión de Madrid estaba esta quinta feira no 39,81% neste último indicador.


Summary: A Xunta recorta os fondos do ente que xestiona servizos como escolas infantís e centros de día mentres ultima a súa disolución na futura Axencia de Servizos Sociais

Foi un dos cabalos de batalla do PPdeG dende a oposición e, aínda que nun prazo sensiblemente máis dilatado que o inicialmente previsto, o Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar, creado pola antiga Vicepresidencia da Xunta, encamíñase cara á súa disolución na futura Axencia de Servizos Sociais. Non obstante, os últimos compases do ente que aglutina ao Goberno galego e a case 300 concellos non están a ser de mero trámite. Ben ao contrario, nas últimas semanas o Consorcio comezou os trámites dunha das súas decisións máis controvertidas, a privatización de cinco escolas infantís. Ao tempo, estrea o que con toda probabilidade é o seu derradeiro orzamento, unhas contas que volven estar marcadas polos recortes, con catro millóns de euros menos. A xestión privada de cinco Galiñas Azuis, as antigas galescolas, compromente fondos públicos ata 2014 -a externalización do servizo prevé estenderse ata o 31 de agosto dese ano- a través doutros tantos contratos en dous concellos gobernados polo PP, outros dous polo BNG e outro polo PSdeG. Así, o Consorcio prevé gastar ata 1,2 millóns en pór en mans privadas a xestión da escola infantil de Carballo, licitou por 910.782 euros a privatización da de Betanzos, fixo o propio en Pontevedra por 763.805 euros e reservou 566.807 para Coristanco, a mesma cantidade que para O Pino. Máis custoso para os concellos e os usuarios, menos para a Xunta Os montantes económicos para privatizar as escolas sairán en 2012 dun orzamento polo que pasou a tesoira, especialmente dende a banda da Xunta. Así, segundo as contas aprobadas o pasado decembro no Parlamento, as transferencias do Goberno galego ao Consorcio pasan de 39,8 millóns de euros en 2011 a 26,3 en 2012. Mentres que algunhas partidas soben levemente -por exemplo, increméntanse en 200.000 os fondos para "promoción social"-, outras directamente desaparecen, como a de 17,7 millóns que en 2011 transferiu a Consellería de Benestar para a "atención a persoas dependentes". Benestar prevé recadar 1,8 millóns máis en taxas aos usuarios Pero mentres a achega da Xunta diminúe, a achega dos seus socios no Consorcio, os concellos, incrementará notablemente. Do mesmo xeito, o orzamento da entidade prevé tamén unha importante subida na recadación de taxas e prezos públicos, isto é, do pagamento dos servizos sociais por parte dos cidadáns. Segundo o recollido nos Orzamentos Xerais para 2012, os concellos pasan de achegar 1,6 millóns en 2011 a inxectar 8,4 neste ano. Do mesmo xeito, estímase que a inxección económica en concepto de taxas e prezos públicos converta os 6,6 millóns do pasado ano en 8,4 en 2012. Sen noticias da Axencia de Servizos Sociais Aínda que nos propios Orzamentos Xerais o departamento que dirixe Beatriz Mato salienta que a xerencia do Consorcio está "facultada" dende o 2 de xullo de 2010 para realizar "todos aqueles trámites" necesarios para a "disolución" do Consorcio e a súa "integración" na futura Axencia Galega de Servizos Sociais", o xeito en que se realizará esta operación é a día de hoxe unha incógnita. Un ano e medio despois do anuncio da súa creación, fontes sindicais consultadas por Praza Pública aseguran que Benestar ten a posta en marcha da Axencia "practicamente paralizado", coa incerteza que isto supón para usuarios e traballadores, explican. Con todo, as mesmas fontes prevén ser convocados a unha xuntanza no presente mes de febreiro para, en principio, coñecer detalles da Axencia. Nese encontro os representantes do persoal non só manifestarán a súa oposición á privatización de escolas infantís e á propia desaparición do Consorcio, senón que lembrarán ademais a necesidade, din, de que os traballadores do ente conten cun convenio colectivo.


Summary: Após Manuel Baltar, Elena Candia e Diego Calvo mostráronse a favor de que Alfonso Rueda suceda Alberto Núñez Feixoo na Xunta e no PP galego.

O presidente do PP da Coruña, Diego Calvo, vén de emitir un comunicado no que afirma que considera que o seu homólogo pontevedrés e vicepresidente primeiro da Xunta, Alfonso Rueda, "debe asumir a Presidencia" do Goberno galego e do PP galego, e asegurou que contará co seu apoio. Calvo foi o último dos dirixentes territoriais en facer público o seu apoio a Rueda para que este encabece unha lista unitaria nun congreso extraordinario. A Xunta Directiva do PP galego reunirase o 18 de abril para convocar un congreso a finais de maio Precisamente, o dirixente popular defendera a necesidade de que a sucesión do presidente galego tivese lugar nun conclave extraordinario convocado canto antes e non pola vía da ratificación interna nun Comité Executivo, No seu comunicado, Calvo tamén mostrou a súa ledicia porque "se traballe por lograr unha lista de unidade", na liña do que manifestou o presidente do PP de Ourense, Manuel Baltar, na terza feira. Postura de Elena Candia A presidenta do Partido Popular (PP) de Lugo, Elena Candia, adiantouse a Calvo e confirmou a primeira hora da tarde desta cuarta feira o seu apoio ao vicepresidente primeiro da Xunta e líder dos populares en Pontevedra, Alfonso Rueda, para suceder Alberto Núñez Feixoo como presidente da Xunta e do PP galego. Rueda sucederá Feixoo na Xunta antes de converterse no novo presidente do PP galego "Creo na súa experiencia de xestión e na súa experiencia orgánica", asegurou Candia. Até o de agora, a dirixente popular fora a única que non se manifestara publicamente en relación a cuestión de quen sucederá Feixoo nin de como se abordará esa sucesión. Agora, após manter conversas durante os últimos días para chegar a un acordo, apoiou expresamente Rueda un día despois de que o fixese o presidente do PP de Ourense, Manuel Baltar. A dirixente lucense asegurou que trasladou a súa opinión tanto a Feixoo como ao propio Alfonso Rueda. "Se decide dar o paso, eu estarei ao seu lado e tamén o votarei na sesión de investidura cando chegue o momento", sentenciou Candia. Baltar reafirma o seu apoio a Rueda Pola súa banda, Manuel Baltar reafirmou nesta cuarta feira o seu apoio Alfonso Rueda, por ser o "mellor sucesor" e o "mellor deputado dos que ten o Grupo Parlamentario do PP". Ademais, pediu celebrar "canto antes" o congreso extraordinario que poña fin á situación de interinidade no PP galego. Así se pronunciou o líder dos populares ourensáns nun acto da Deputación de Ourense, após de ser o primeiro dirixente provincial que explicitase o seu apoio a Alfonso Rueda para suceder a Alberto Núñez Feijóo na presidencia da Xunta e dos populares galegos. Baltar di que non intentará suceder Feixoo e sinala Rueda como vía de "unidade" Baltar lembrou que xa antes da celebración do congreso estatal do PP en Sevilla sinalou que o "previsíbel" era que Feixoo fose substituído polo vicepresidente primeiro da Xunta.


Summary: Desde hoxe, contarán cun punto de distribución, tanto para doazóns como para recollida, situado no local Interprof, na rúa Irmáns Rei Alvite número 1, en Compostela.

A asociación pola protección animal Abeiro é una entidade compostelá que ten como fin principal o de rescatar cans e gatos da rúa, buscándolles mellores fogares, así como a xestión de diversas colonias felinas da cidade compostelá. Perante a actual situación social de crise sanitaria, desde Abeiro detectaron que "moitas familias teñan dificultades para afrontar as súas necesidades máis básicas". "Moitas das persoas que perderon os seus traballos ou viron diminuídos os seus ingresos conviven con animais, que forman parte do seu núcleo familiar", explican en nota de prensa. "Estamos vendo que moitas familias non poden adquirir pensos para alimentalos nin pagar gastos veterinarios básicos", engaden. Por todo isto, decidiron botar adiante unha campaña de recollida de penso para a súa distribución entre aquelas persoas con dificultades económicas, co afán de axudar "a levar este momento tan duro para tanta xente, e evitando que aumente o número de abandonos", sempre crecente en épocas de verán. "Somos unha asociación moi modesta", afirman, "sen apenas recursos e sen subvencións públicas", polo que sobreviven con base no traballo voluntario e grazas ás achegas por parte de socios e socias, simpatizantes e "de nós mesmos". Punto de distribución Desde onte, contan cun punto de distribución, tanto para doazóns como para recollida, situado no local Interprof, na rúa Irmáns Rei Alvite número 1. Deste modo, todas aquelas persoas que precisen comida para os animais cos que conviven poden pasar a retirala desde xa mesmo, e, igualmente, aquelas persoas que queiran colaborar e doar algún saco de penso, latas etc, poderán facelo no mesmo punto. Para máis información, podes consultar a súa web en http://asociacionabeiro.org/


Summary: A CIG concentrouse diante de Mobilidade da Xunta en protesta pola situación do transporte público.

Unha concentración de traballadoras e traballadores do sector do transporte por estrada hoxe diante da Secretaría Xeral de Mobilidade, en Compostela, serviu para denunciar, segundo a CIG, "os abusos das empresas e a permisividade da Xunta da Galiza que é a titular dos contratos diante desta situación". Na mobilización participou Xesús Pastoriza, responsábel do sector de Transportes da Fgamt-CIG, que explica que "agora mesmo hai un auténtico caos neste servizo de viaxeiros en toda Galiza". Este sindicalista, con máis de 25 anos no sector, afirma que "non lembra algo semellante, é unha tolemia". Asegura a Nós Diario que boa parte dos problemas de funcionamento deste tipo transporte vén como consecuencia do "monocultivo" por parte do Grupo Monbus, que "conta cun 75% dos contratos de mobilidade". Esta circunstancia provoca, para este sindicalista, que "que haxa despedimentos, persoal non subrogado e moitas protestas de viaxeiras e viaxeiros por non cumprir os horarios". Desde a central nacionalista aseguran que pediron varias xuntanzas aos responsábeis de Mobilidade da Xunta, mais que, polo de agora, non tiveron resposta. Pastoriza valora como "estraño" que se cree unha comisión de seguimento do contrato cando o propio departamento público encargado "rexeita as xuntanzas e opta por non dialogar". Monbus non contesta Desde a CIG informan que presentaron denuncias polo incremento dos despedimentos e pon algúns exemplos, "oito en Compostela, oito na comarca de Ferrol e varias acompañantes que non foron subrogadas nalgunhas zonas". Asegura que unha das "estratexias" de Monbus é "non respectar os dereitos laborais, en cuestión de xornadas ou salariais, que están aprobados por enriba do convenio". Na central sindical afirman que aínda non tiveron contestación a ningunha destas reclamacións "e cando contestan non é respondendo ao que se lles cuestiona". Pastoriza engade, como tema fundamental na realidade do que acontece no transporte de viaxeiras e viaxeiros, que as empresas incumpren reiteradamente as súas ofertas á licitación para conseguir os contratos. "Poñen como oferta algunhas melloras que puntuaban mais non implementaron nada". Dá como exemplos o anuncio de que teñen unha cocheira ou unha oficina de atención ao público cando en realidade non existe". Con estas "falsas" ofertas, o que perde, para este sindicalista, "é o emprego". Diante destas irregularidades a CIG non entende que "a Xunta non actúe de inmediato". Precariedade no transporte escolar Raúl Rodríguez, delegado do sector de estradas e loxística de CCOO, alerta que onde máis problemas hai é no transporte escolar. "Teñen moitos contratos a través de empresas de traballo temporal (ETT), nalgunhas ocasións en fraude de lei", conta a Nós Diario, "con xornadas que non se corresponden ao horario que realizan", engade. Segundo este sindicalista, ao final do día o persoal que presta este servizo pode chegar a realizar entre 12 e 14 horas de traballo. Reclamacións sobre a nova intermodal de Compostela As redes sociais deron conta o pasado 22 de maio da inauguración da nova estación intermodal de Compostela e tamén das queixas de usuarias e usuarios pola eliminación das paradas habituais, que o persoal dos vehículos non soubo até o mesmo día, polo que non houbo posibilidade de información previa. Esta semana xa se presentaron denuncias e mesmo unha recollida de sinaturas para que a Xunta interveña.


Summary: A Unidade Popular valora o "golpe ao sistema bipartidista" neste proceso electoral e incide en que a alta abstención mostra as "dificultades" para o "proxecto Europea".

Nós-Unidade Popular entende que tras o resultado destas eleccións do 25M faise "máis urxente" a aposta por "reforzar os aínda pequenos pasos dados na unidade de acción" da esquerda soberanista". Esta, a unidade de acción, é un camiño no que a formación reafirma a vontade de percorrer. Nós-UP, que pediu a a 'abstención activa', considera que o escenario resultante dos comicios europeos permite facer varias achegas e interpretacións, que recolle nun comunicado. Así, parten de sinalar que a alta abstención mostra a "dificultade" para facer callar "o proxecto da Europa das burguesías e dos Estados" entre as clases populares. A isto engádese que o resultado das urnas supón "un golpe ao sistema bipartidista configurado por PP e PSOE". Mais, interpretan desde Nós-UP, a ausencia de "alternativas verdadeiramente rupturistas" fan que non sexa un "golpe definitivo" ao réxime español. Cadro de loita español A irrupción de Podemos e os resultados de AGE tamén son albo de valoración pola DN de Nós. Critica que estas 2 formacións que se "presentan como esquerda alternativa" coinciden en "apostar por un marco de loita español, pola ausencia de reivindicación nacional e por un programa rexeneracionista e reformista". Que estas opcións sumen en Galiza case o 19% dos votos e concentren sufraxios de protesta é algo que é "motivo da preocupación" polo que implica de "consolidación da esquerda españolista na nosa patria" Resistir A respeto dos resultados do BNG, desde Nós-UP considera que concentrou "boa parte dos votos dos sectores do pobo traballador que pensan á vez en chaves nacionais e da esquerda". Eses 80.000 votos supoñen "resistir" nun marco con moitos elementos en contra. Mais que AGE e Podemos o superen debe levar á reflexión. E é aí onde Nós-UP aponta a ir avanzando e reforzando a "unidade de acción" entre os axentes da esquerda soberanista de cara a "acumular forza social" na "construción nacional".


Summary: 72.964 galegos e galegas votarán por primeira vez nunhas eleccións para o Parlamento da Galiza.

Un total de 2.699.876 persoas están convocadas para votar nas próximas eleccións ao Parlamento da Galiza, que terán lugar en 5 de abril. Destas, 72.964 poderán facelo por primeira vez nas eleccións galegas. Estes son os datos que saen do censo electoral actualizado polo Instituto Nacional de Estatística (INE), dos que tamén se recolle que 2.237.062 persoas son electoras e electores residentes na Galiza e 462.443 no estranxeiro. Os electores e electoras residentes no estranxeiro que desexen votar deberán solicitar o seu voto á delegación provincial da Oficina de Censo Electoral (OCE) correspondente ao seu rexistro até o 7 de marzo. Arxentina é o país con maior número de electoras que poden votar o 5 de abril (165.334 persoas), seguida de Brasil (42.963), Cuba (41.756) Uruguai (36.859) e Suiza (33.421).


Summary: A presión hospitalaria segue en aumento na Galiza, cuxos hospitais contan con 1.331 pacientes coa Covid ingresados, 210 deles en UCI e 1.121 noutras unidades. Ademais, volven repuntar os contaxios diarios, con 1.643.

Así se desprende dos datos publicados na mañá desta sexta feira pola Consellaría de Sanidade con cifras de até as 18 horas de onte, nas que se constata un aumento de 17 pacientes con coronavirus en UCI -esta semana superouse o pico máximo da primeira onda de 177 ingresados con Covid en unidades críticos notificados o 4 de abril- e de 35 máis noutras unidades con respecto á xornada anterior. Por áreas sanitarias, os ingresos descenderon lixeiramente na de Vigo, que conta con 164 en unidades convencionais -oito menos- e 23 mantéñense en UCI -sen cambios con respecto á xornada anterior-; mentres que na de Lugo hai un máis en UCI (16) e un menos noutras unidades (56); así como na de Ourense, onde baixan en dúas os hospitalizados en UCI (12) e aumenta nun noutras unidades (178). O distrito sanitario da Coruña e Cee segue á cabeza en ingresos, con 69 pacientes con coronavirus en UCI -10 máis- e 321 noutras unidades -11 máis-; mentres que no de Santiago e Barbanza aumentan a 40 -cinco máis- e 133 -14 máis-, respectivamente. Na área de Pontevedra e O Salnés as persoas coa Covid en unidade de críticos aumentan en oito até os 25 e os que se atopan noutras unidades, a 119 -tres máis-, mentres que na de Ferrol baixan os de UCI a 25 -cinco menos- e soben a 150 os doutras unidades -15 máis-. Máis contaxios e máis casos Tamén aumentan os casos activos de Covid-19 até os 22.124 na Galiza, o que supón 511 máis que a xornada anterior. Por áreas sanitarias, 5.912 corresponden á da Coruña e Cee; 3.799 á de Vigo; 3.373 á de Santiago e Barbanza; 2.989 á de Ourense; 2.246 á de Pontevedra e O Salnés; 2.009 á de Lugo e 1.796 á de Ferrol. Os contaxios diarios -detectados cos diferentes tipos de probas- volveron repuntar, con case 200 máis que a xornada anterior, até os 1.643, fronte aos 1.468 do día anterior. Do total, 1.390 foron confirmados por PCR nas últimas 24 horas. Realizáronse 13.653 PCR, case un milleiro máis que a xornada anterior. Por áreas sanitarias, a da Coruña e Cee rexistra 21.646 contaxiados; a de Vigo, 18.104; a de Santiago e Barbanza, 15.433; a de Ourense ten 12.877; a de Pontevedra e O Salnés conta con 9.917; a de Lugo, con 9.937; e a de Ferrol, 6.375. En canto á taxa de positividade -porcentaxe de infeccións por test PCR realizadas- mantense por baixo do 10%, como a xornada pasada, nun 9,8%, mais segue por encima do estabelecido pola OMS para dar por controlada a pandemia, un 5% do que a Galiza non baixa desde o 24 de decembro. Vítimas mortais Os falecidos coa Covid increméntanse a 1.718 após informar o Sergas de 30 novos falecementos que se rexistraron desde o pasado 18 de xaneiro. Esta cifra é a segunda máis elevada comunicada en toda a pandemia, despois de que o día 3 de abril Sanidade informase de 27 falecementos, un dato que se igualou esta mesma semana con 27 casos comunicados esta segunda feira e superado na cuarta, cando transcenderon 29 novas vítimas. O pasado 1 de abril Sanidade informou de 36 mortes, tamén correspondentes a varios días após corroborar que se trataban de casos de persoas con Covid, a cifra máis elevada de toda a crise sanitaria.


Summary: A cineasta, escritora, académica e catedrática Margarita Ledo Andión (Castro de Rei, 1951) converteuse onte na primeira muller en obter o Premio Otero Pedrayo outorgado polas deputacións galegas. "A lingua salva a Otero e sálvanos a nós. Por iso estamos acó hoxe", rematou Ledo Andión o seu discurso de agradecemento no pazo provincial pontevedrés.

A autora da novela Trasalba ou Violeta e o militar morto (1985) repasou a súa estreita relación coa figura e as ideas de Otero Pedrayo. Que comezou nunha familia republicana, a súa, e a memoria de como o intelectual galeguista "con Castelao, dixo si ao dereito das mulleres a votar, a seren cidadás plenas". Foi nas Cortes en que ambos os dous eran deputados do Partido Galeguista. "Hoxe entrecrúzanse sinais múltiplas", engadiu, "os 130 anos do nacemento de don Ramón e, singularmente, os 60 anos da 'derradeira lección de Otero". Esta foi a primeira aula en galego impartida na universidade galega despois da Guerra Civil. E, na semana en que sucederá a histórica folga feminista do 8M, Ledo non esqueceu amosar o seu compromiso coa mesma: "Terán lugar unha restra de accións para chamarmos a atención sobre un devalo -termo tan oteriano- que intensifica os mecanismos, visíbeis e latentes de control, submisión e desprezo de nós". A glosa sobre a vida e a obra da galardoada correspondeu á súa colega escritora e académica Fina Casalderrey. A muller dos zapatos andantes, titulouna. De "fervenza de militancia e inconformismo, de entusiasmo resistente", cualificouna, "unha insubmisa, comprometida co país dende moi nova". A transgresión e o seu carácter pioneiro en non poucos ámbitos da cultura tamén foron sinalados por Casalderrey. A presidenta de Deputación de Pontevedra, Carmela Silva, e o responsábel da área de cultura da institución, Xosé Leal, salientaron Ledo Andión como "un expoñente de cultura de excelencia do país" e o seu papel "na defensa do galego e da cultura galega".


Vimos de coñecer que o PP de Quiroga está a festexar 25 anos consecutivos no poder de Julio Álvarez como alcalde, unha faixa preside dende hai días a rúa principal da vila para lembrarnos que Quiroga é terra dominavit da dereita. Pero tamén o celebra Quiroga? Como é posíbel que se chegase a tanto tempo de poder cunha xestión tan cuestionábel? Como é posíbel que se chegase a tanto tempo de poder cunha xestión tan cuestionábel? Sinxelamente estamos ante un dos casos máis flagrantes de fracaso do sistema político español, na súa vertente electoral e de calidade da democracia, un sistema cuestionado ultimamente por movementos sociais como o 15-M. Aos problemas do bipartidismo e a Lei D'hont denunciados pola cidadanía na Porta do Sol de Madrid, en Galiza temos que engadirlle o clientelismo, caciquismo e carretaxe. Así, nos municipios pequenos os acordos laborais ou de negocio que manteñen certas persoas co poder político local poden conseguir milagres electorais desta exponencia, mobilizando a unha poboación moi maior que supoñen a maioría dos votos do rural galego. Ningúen se sorprende xa en Galiza co desfile de vehículos que se moven nas eleccións. Unha vez acadado os obxectivos electorais atopámonos con gobernos locais que nunca exerceron con rigor as súas responsabilidades en materias básicas como traballo ou vivenda Unha vez acadado os obxectivos electorais atopámonos con gobernos locais que nunca exerceron con rigor as súas responsabilidades en materias básicas como traballo ou vivenda; en Quiroga sucede que aínda gobernan os mesmos que propiciaran a especulación urbanística xerada hai anos nas inmediacións do o irrecuperable pazo de San Martiño de abaixo (ou dos Caruxo); un goberno local artífice de que a metade dos orzamentos vaian para persoal (eis a clave), no canto de abastecer de servizos de calidade á poboación; cunha tele municipal demasiado cara, inútil e con fins meramente propagandisticos; un goberno que consentiu o espolio de Augasmestas; culpable de sacar proveito político no desmantelamento do sector da louxa a través do Plan Laxa; culpable de ter aldeas completamente abandonadas, da perda de veciños, de ter a débeda per capita máis alta da provincia; culpable por suposto da descarada carretaxe de votos; cun alcalde faltón nos plenos que pon trabas á oposición para que non desenvolva a súa tarefa ou recabe a información, despilfarrador do erario público, inimigo da cultura e que trae a Quiroga pregoeiros como Kiko Matamoros e outros así, con impostos elevados (como o do asfixiante IBI); culpable de que despois de 25 anos un problema tan básico como o da auga aínda estea sen solucionar; culpable en definitiva, de converter o que puido ser unha prospera vila produtiva cabeceira de comarca, nunha "pequena cidade" sen futuro e mesmo cun excesivo feismo que choca co seu entorno; temos un goberno local que se limita a xustificar as súas accións erráticas no amplo apoio electoral que consegue obter cada 4 anos. O que verdadeiramente falla é o sistema en si mesmo, por non ser realmente democrático como deixaron claro os movementos de indignados, porque se viciou o sistema co paso do tempo e xa hai quen lle coñece todas as trampas e debilidades (e se aproveita) En definitiva e chegado este punto, mesmo resulta nimio insistir na crítica da xestión do PP de Quiroga, pois moito hai escrito xa sobre iso e se actúan así é porque a lei llelo permíte, ética aparte. O que verdadeiramente falla é o sistema en si mesmo, por non ser realmente democrático como deixaron claro os movementos de indignados, porque se viciou o sistema co paso do tempo e xa hai quen lle coñece todas as trampas e debilidades (e se aproveita), porque en zoas rurais moita xente non pode votar con liberdade, porque moitísimas decisións que toman os gobernantes non as tomaría endexamais unha asemblea de cidadáns, precisamente a quen eles representan. Por todo isto, faise moi necesario hoxe rexenerar o sistema democrático e dotarnos doutro máis lóxico, útil e solidario. É o momento.


Summary: O secretario de Estado, John Kerry, afirma que o ataque químico foi desde bases do Exército sirio, mais sen achegar probas da acusación. Di que se EUA non responde, "Irán, Corea do Norte e Hezbolah" sairán reforzados e mesmo engadiu que "se non actuamos, o mundo estará en perigo". Iso si, Kerry anuncia que a operación será distinta ás de Iraq e Afganistán

O secretario de Estado de Estados Unidos, John Kerry, compareceu esta sexta feira nunha rolda de imprensa convocada para presentar as 'evidencias' de que o ataque tóxico do pasado día 21 na contorna de Damasco era responsabilidade do exército sirio. Non houbo proba algunha e si moita insistencia en chamar a confiar no que di EUA. Así, Kerry afirmou textualmente que "a investigación da ONU non desvelará quen lanzou o ataque". "Obama e eu cremos na ONU e respectamos o seu traballo, mais a investigación da ONU non establecerá quen usou as armas químicas e dado o veto de Rusia, a ONU non vai poder liderar a resposta como debera" Mais se a ONU non pode determinar responsabilidades, apuntaba Kerry, Estados Unidos, si. E sinalou o goberno sirio. O secretario de Estado e veterano do Vietnam afirmou: "sabemos que todos os misís foron disparados desde bases do réxime", desde zonas "a onde os rebeldes non tiñan acceso". Mais non achegou probas. Probas que non poden ensinarse "por seguridade" O secretario insistiu en que, a través dos servizos de intelixencia, teñen probas de abondo desa responsabilidade de Al Assad, mais que non podían expoñerse ante a opinión pública por ser alto secreto. "O ataque químico matou a 1.429 persoas, 426 crianzas", afirmou. E reiterou en culpar a Al Assad nesas mortes John Kerry sinalou que de non actuar contra Siria, estados como Irán ou Corea do Norte e organizacións como a libanesa Hizbulah habíanse envalentonar e que mesmo de non actuar "o mundo estaría en perigo". Iso si, sería unha intervención, aclarou Kerry, diferente ás de Iraq e Afganistán.


Summary: A derrota do Celta, única mácula do básket galego

Xornada atípica para os equipos de baloncesto galego da Primeira e a Segunda División femininas. Co Arxil, o Cortegada e o Ulla Oil Rosalía fóra do calendario a causa da Covid-19, os únicos conxuntos galegos da Liga Feminina 2 que puideron competir foron Baxi Ferrol e Celta Zorka Recalvi, que ocupan o primeiro e o segundo posto na clasificación. A escuadra da cidade departamental asinou unha sólida vitoria, a quinta en cinco partidos, ante un Azkoitia Azpeitia que non tivo nin unha soa opción desde o mesmo inicio do encontro, cun parcial de 0-8 favorábel ás galegas. Facendo constante alarde dunha solidez defensiva sen comparación na categoría, así como dunha presión na saída de balón sen competencia, o Baxi Ferrol non tivo maior dificultade para chegar ao descanso cun contundente 28-59. Logo da reanudación o guión foi moi similar, co Baxi presionando a toda a pista e impedindo que o seu rival anotase con facilidade, o que levou a que a diferenza se incrementase sen que o conxunto vasco fose capaz de seguir o ritmo que impoñían as pupilas de Lino López. A intensidade, outra das principais sinais de identidade deste equipo, levou a que as xogadoras non se relaxasen nin coa cómoda vantaxe da que gozaban no marcador, provocando que o resultado ao final do partido fose un case escandaloso 52-99. Pola súa banda, o Celta Zorka Recalvi fallou en Plasencia, caendo por 65-57 na que foi a súa primeira derrota da tempada, e totalmente merecida, pois o equipo dirixido por Cristina Cantero non atopou o ritmo do partido en ningunha fase do mesmo, estando sempre en mans dun conxunto que acaba de ascender a categoría nacional e que xogou excelentemente as súas bazas. O Ensino gaña un partido que tiña perdido 70-65 foi o resultado co que o Durán Maquinaria Ensino conseguiu ante Embutidos Pajariel Bembibre a cuarta vitoria da tempada, logrando rachar cunha xeira de dúas derrotas consecutivas. Non obstante, o conxunto lucense deberá facer unha lectura crítica desta vitoria, pois a escuadra leonesa, por xogo, fixo méritos para facerse cun triunfo que se lle escapou nos últimos intres do encontro.


Summary: A Garda Civil acusa esta traballadora de poñer en perigo a seguridade despois de que un axente lle recriminase ao pasar o control que "á autoridade fálaselle en castelán".

Unha empregada dunha empresa de servizos do aeroporto de Palma de Mallorca enfróntase a unha multa que pode ser de até 200.000 euros por falar catalán ao pasar polo control de seguridade. Unha noticia que publica o Diario de Mallorca, que informa que a Garda Civil acusa esta traballadora de poñer en perigo a seguridade aérea ao se dirixir en catalán a un dos axentes. Segundo a denuncia interposta pola empregada, Paula Rotger, o garda civil recriminouna por falar catalán: "Á autoridade fálaselle en castelán". Os feitos, informa o xornal mallorquín, tiveron lugar hai unha semana cando esta muller foi traballar e ao pasar o control de seguridade o detector deu sinal. Após ser cacheada pola seguridade privada marchou traballar. Pouco despois, cando estaba nunha xuntanza de traballo, personáronse no seu posto laboral dous garda civís e pedíronlle que volvese pasar o control. Ela accedeu e pasou sen problema. A empregada despediuse dos axentes en catalán, dando grazas pola atención. Foi entón, segundo a denunciante, cando un dos axentes anoxouse e díxolle "ou falas español ou non entras". Paula contestoulle que tiña dereito a falar en catalán mais o garda civil, segundo ela, negouse a que entrase e acusouna de non pasar o control. Imputóuselle entón unha presunta infracción por poñer en perigo a seguridade do aeroporto. A denuncia da Garda Civil contra a empregada trámitase ante Navegación Aérea.


Summary: A Audiencia Nacional mantiña até agora a prohibición sobre os 9 independentistas de saír do estado español.

A Audiencia Nacional retira a medida cautelar imposta aos 9 independentistas detidos no marco da 'Operación Jaro' e pola que se lles prohibía abandonar o estado español. A decisión ten lugar apenas unhas semanas despois de que este órgano xudicial decidise devolver a condición legal a Causa Galiza, após máis dun ano de 'ilegalización' de facto da organización. Porén, mantense sobre as persoas encausadas as acusacións de enaltecemento do terrorismo e integración en banda armada. De aí que se anunciasen accións e iniciativas nos vindeiros meses para demandar que se arquiven estas causas. Entre elas, a presentación dunha denuncia contra o Reino de España perante a comisión de detencións arbitrarias da ONU, o impulso dunha iniciativa popular integrada por persoas de diferentes sectores para exixir que se arquive o proceso; e a convocatoria en abril dunha manifestación nacional con esa mesma demanda. Perto de 80 axentes políticos e sociais denunciaron ao longo destes meses o proceso contra Causa Galiza.