Summary: A pelicula segue a única ambulancia de Sofía con unidade de reanimación e segundo o xurado "confronta a nosa imaxinación cos problemas concretos dunha sociedade ao bordo do colapso social e económico"

O Festival Internacional de Documentais de Tui xa ten gañador. O xurado, formado por Nick Bradshaw, Hans Hurch e Luis Miguel Oliveira, decidiu outorgar o premio Play-Doc 2013 a Sofia´s Last Ambulance. O filme de Ilian Metev que xa fora galardoado como mellor documental no prestixioso festival de Karlovy Vary e recibido con entusiasmo por crítica e público na súa presentación internacional en Cannes, segue a única ambulancia de Sofía con unidade de reanimación unha noite calquera. Segundo a acta do xurado: "Sofia's Last Ambulance amósanos tres persoas traballando na capital de Bulgaria como pilotos dunha nave espacial. Centrándose exclusivamente na súa rutina diaria e en como reaccionan aos desafíos, confronta a nosa imaxinación cos problemas concretos dunha sociedade ao bordo do colapso social e económico. O seu delicado equilibrio do visible e o invisible toca o corazón do que o cinema pode ser e facer".


Summary: O Consello Constitucional Invalida só dous puntos da polémica lei en defensa do laicismo.

O Consello Constitucional, o organismo encargado de velar en Francia polo respecto da Carta Magna na lexislación, validou o groso da polémica lei en defensa do laicismo que busca frear o que o Goberno francés cualifica de "separatismo islamista". A consulta ao organismo xudicial foi presentada por deputados da esquerda e da dereita do arco parlamentario, ao consideraren que a lei aprobada era "antimusulmá", para uns, e "demasiado branda", para outros, respectivamente. O Consello Constitucional, no entanto, invalidou dúas disposicións. A primeira, referente ao endurecemento no criterio da clausura de asociacións que supostamente fagan apoloxía do radicalismo relixioso. E a segunda, sobre a non renovación dun permiso de residencia a un estranxeiro que se opoña aos valores da República francesa (condensados na separación entre relixión e Estado, que data do ano 1905, e no lema oficial republicano: Liberdade, Igualdade e Fraternidade). Malia caeren estas dúas disposicións do texto orixinal, o ministro do Interior, Gérald Darmanin, felicitouse en Twitter pola decisión do Consello Constitucional. Entre outras medidas, a lei limita a escolarización en casa como maneira de loitar contra o adoutrinamento e somete a un maior control financeiro as asociacións culturais e lugares de culto, exixindo ademais o compromiso de respectar a igualdade entre homes e mulleres. Tamén loita contra os denominados certificados de virxinidade e os matrimonios forzados. A norma, aprobada este ano nas dúas cámaras francesas, é o último intento do Goberno de Emmanuel Macron para controlar o que considera deriva extremista da relixión musulmá, vista como xerme dos ataques terroristas sufridos no país. O presidente recibiu fortes críticas por parte da comunidade musulmá. E tamén se viu presionado polo Exército: en maio pasado, un grupo de militares advertiu dunha "guerra civil" se o país continuaba a se "esborrallar", ademais de criticar as "concesións" ao islamismo. "Intervención excesiva" Porén, para o sociólogo francés Vincent Geisser, a lei chega dun diagnóstico sociolóxico con base en datos estatísticos febles e "fará legal a intervención excesiva do Estado francés nos asuntos dos musulmáns". "É coma se houbese unha permanente amnesia francesa. Esquécese que os musulmáns traballaron duro na loita contra o terrorismo e o extremismo, mesmo contribuíron máis que algúns franceses", sinalou nunha entrevista na axencia turca Anadolu.


Summary: Un ensaio sobre participación política e solidariedade internacionalista abre o libro da 33ª edición do Festival de Poesía no Condado. "Facer política. Co inxusta, inexpugnábel e corrupta que é a política. Pois precisamente por iso cómpre facer política", di. Escríbeo un dos grandes autores vascos vivos, case un mito: Joseba Sarrionandia (Iurreta, Euskadi, 1958).

O seu texto e outro do preso político catalán Jordi Cuixart, presidente de Òmnium Cultural, son o pórtico do volume colectivo coas achegas das poetas participantes no evento, que decorrerá o sábado 31 de agosto en Salvaterra do Miño dedicado ao internacionalismo. E no que participarán Luz Pichel, Xiana Arias, Lara Rozados, Quico Valeiras, Xespi, Margarita Ledo, Iolanda Zúñiga, Laura Ramos Cuba e Carlos da Aira. "É ilóxico falar de globalización e de cosmopolitismo en abstracto sen ter en conta que a vida de tres cuartas partes da poboación está marcada dunha ou outra forma por un pasado colonialista, pola expansión do capitalismo a escala global a partir do século XV", argumenta Sarrionandia, poeta, narrador e ensaísta. A participación política e a tenrura dos pobos titúlase un prólogo polo que transitan Rosseau, Castelao, Augusto Monterroso, Emmeline Pankhurst ou o Che Guevara. As teses da contribución de Sarrionandia, o Sarri da célebre canción de Kortatu, veñen coincidir coas explicacións que ofrece a Sociedade Cultural e Desportiva do Condado, impulsora do festival, sobre a escolla temática da edición: "A SCD do Condado [impulsora do festival] quere levar a Salvaterra do Miño a solidariedade cos pobos que, como o galego, loitan polos seus dereitos nacionais e sociais no camiño da independencia, como poden ser os pobos vascos, catalán ou irlandés", sinalan os promotores, "mais tamén apoiamos as causas dos países os cales vén ameazada a súa soberanía polo imperialismo, como é o caso da Venezuela, Siria ou Cuba". Para afondar na cuestión servirá a Mesa das Ideias. Nela sentarán a debater o xornalista portugués Bruno Carvalho, a activista do colectivo Mar de Lumes Olaia Chaves, a portavoz do BNG en Europa Ana Miranda e o representante da Frente Popular para a Liberación de Palestina (FPLP) Fayed Badawi. A músicaMais o Festival de Poesía no Condado, cuxa orixe se remonta aos anos da restauración democrática e que celebrou a súa primeira edición en 1981, naceu xa como o cruzamento de palabra e música, escritoras e bandas. Xornada cultural lúdica e aberta, convoca xentes de toda a Galiza. O Partido Popular intentou este ano criminalizar o encontro baixo unha singular acusación: que fai "apoloxía do independentismo". Quedou en desafortunados, desinformados titulares de prensa e mais nada. En todo caso este 31 de agosto, haberá "recitais poético musicais" de A Tol, Malvares de Moscoso, As Tres Nebrosas e Cinta Adhesiva. E un amplo programa puramente musical. Ameaça de Bombo, De Ninghures, o rap feminista de Flow do Toxo, Sapoconcho sen Poncho, o ska punk de combate de Liska ou o clasicista rocanrol de The Lelli Kelly's fan parte dun cartel que conta con tres das artistas de maior repercusión do pop galego actual: Sés, Familia Caamagno e Dios Ke Te Crew. O limiar de Joseba Sarrionandia remata con José Martí, poeta e patriota cubano, precursor do panamericanismo revolucionario, que no seu día se dirixiu ao río Niágara nos seguintes termos: "...Que sexan libres e xustos todos os pobos da terra: que non empregue ningún o poder obtido pola liberdade en lla arrebatar aos que se amosaron dignos dela; que se un pobo ousa poñer a man sobre outros, non lle axuden ao roubo sen que saias, oh Niágara, dos bordos, os irmáns do pobo desamparado". Nota: o escritor vasco Joseba Sarrionandia na Habana en 2016.


Summary: Haberá unha mostra de fotografía en varias rúas da cidade da Coruña. Aliás, está prevista unha representación no Teatro Colón e unha xornada sobre arte e saúde na Fundación Luís Seoane.

O Festigual, proxecto impulsado pola Fundación Emalcsa na Coruña co obxectivo de impulsar unha cultura máis inclusiva, afronta o groso da súa programación con máis actividades artísticas e tamén fornecendo aprendizaxes especializadas. Un dos pratos fortes da semana será o achegamento a toda a sociedade, a través dunha exposición sobre a inclusión que estará nas rúas. En concreto, trátase dunha mostra de fotografía que pendurará dos farois da cidade e que leva por título "Unha mirada desde a diversidade". As imaxes poderán desfrutarse ao camiñar polos Cantóns de Méndez Núñez, a avenida do Porto, a praza de Lugo, Primo de Rivera e a praza de Ourense. A iniciativa foi creada pola axencia Nós Why Not, a primeira firma de fotografía cun cadro de persoal formado por persoas con discapacidade intelectual. PlaTEA e o pirata desde a perspectiva de xénero Ademais, na quinta feira, 18 de novembro ás 20 horas, o escenario das propostas igualitarias será o Teatro Colón, onde haberá unha representación feita, pensada e interpretada para todos os públicos. Levaraa a escena unha compañía canaria, PlaTEA -integrada na Fundación DISA que promove o teatro como terapia e método de inclusión para persoas con trastorno do espectro autista-. Este colectivo converte En busca de Barbarroja nunha "disparatada aventura musical con perspectiva de xénero sobre o famoso pirata e a súa intrépida filla Sister Ping". A entrada será gratuíta até completar a capacidade. A creatividade, unha ferramenta para a saúde Como acción de fechamento do Festigual esta semana, a Fundación Luis Seoane acollerá a xornada Arte e Saúde, coa que a organización deste evento pretende dar unha maior visibilidade "á importancia da arte e a creación como ferramenta para a saúde comunitaria". Estas sesións están creadas e coordinadas por Rebeca Ponte e Carlota Pérez, e contarán coa presenza do profesor do Master de Arteterapia da Facultade de Girona, Álvaro Prats, e a responsábel de proxectos arteterapéuticos nos hospitais Puerta del Hierro e La Paz de Madrid, María del Río Diéguez. As prazas para acudir son gratuítas se ben requiren inscrición previa.


Summary: A Xunta deu a coñecer este luns o borrador da futura Lei do Xogo, que foi cualificada como "ambigua" ou "incompleta" por expertos e asociacións veciñais ou de afectados pola ludopatía. Juan Lamas (AGAJA) cre que moitas das medidas introducidas para evitar que xoguen os menores non serán efectivas

A Xunta deu a coñecer este luns o borrador da futura Lei do Xogo, que substituirá á norma vixente, que data do ano 1985. Sobre o proxecto paira a necesidade de poñer couto á expansión das tendas e salóns de apostas e de introducir elementos que limiten o risco de adiccións e de captación de usuarios menores de idade, un sector da poboación no que as apostas están a introducirse con rapidez, xerando importantes problemas.O texto, como xa fora adiantando nos últimos meses, introduce elementos de seguridade no acceso de menores e varias limitacións para a apertura de novos establecementos. No anteproxecto establécese que todos os locais de xogo deberán ter control de acceso para evitar a entrada de menores e das persoas que figuran voluntariamente no rexistro de prohibidos. Así mesmo, o número de autorizacións para a apertura de salóns e tendas de apostas limítase ás que xa existen na actualidade e ás que están en tramitación."Fai máis dano a casa de apostas do barrio de Navia a 20 metros dun parque infantil que a 100 metros dun parque escolar"Con todo, o borrador feito público foi recibido con críticas por parte de expertos e das asociacións de afectados polo xogo, que coinciden en considerar o proxecto "morno", "incompleto", "ambiguo" e mesmo "pouco valente". Así opina tamén Juan Lamas, director terapéutico da Asociación Galega de Xogadores de Azar (AGAJA) e director técnico de FEJAR (Federación Española de Jugadores de Azar Rehabilitados). "Non recolleron ningunha das alegacións que presentáramos no seu día", critica, lamentando sobre todo a ausencia de todos os elementos relativos coa prevención. "Un imposto especial, recadado pola propia actividade do xogo, debería servir para introducir programas de prevención", di e propón que "a Lei do xogo debería ser auspiciada polo Ministerio de Sanidade e non polo organismo regulatorio do xogo, como é Facenda". "Non recolleron ningunha das alegacións que presentáramos no seu día"Lamas concorda con algunha das medidas introducidas no texto, como o incremento das distancias mínimas entre colexios e casas de apostas ("é algo que levamos 20 anos reclamando", sinala), pero reclama que estas distancias mínimas se establezan tamén en relación cos parques infantís ou coas instalacións deportivas. "Fai máis dano a casa de apostas do barrio de Navia a 20 metros dun parque infantil que a 100 metros dun parque escolar", di.A norma prevé que propietarios dos locais de hostelería pasarán a ser responsables de que ningún menor faga uso das 3.600 máquinas instaladas nos seus establecementos, ao igual que na actualidade fan coas máquinas de venda de tabaco. O incumprimento desta norma será considerado unha infracción moi grave, sancionada con multas de entre 18.001 e 100.000 euros, unha cantidade que se elevarían en caso de reincidencia."Nós fixéramos unha proposta, para que fose a propia máquina a que controlase o acceso, facendo obrigatorio o uso do DNI electrónico para apostar nela. Pero non foi tida en conta"O directos terapéutico de AGAJA ve aquí un dos puntos máis frouxos da norma. "Os controis de acceso nos salóns están moi ben, é algo que tamén levamos anos e anos reclamando. Pero a Xunta parece que esquece que concedeu 3.600 licenzas para máquinas de apostas en bares e aí non vai haber ningún control de acceso, porque o dono do bar non se vai facer responsable", di. "Isto non se vai facer efectivo. O que di a lei é que se o collen, recibirá unha multa. Pero é como se houbese unhas normas de seguridade vial pero ningún radar ou policía para controlar o seu cumprimento", engade. "Non hai que protexer os menores dun xeito paternalista, senón que simplemente hai que cumprir a lei. Por lei os menores de 18 non poden xogar, e punto", subliña."Nós fixéramos unha proposta, para que fose a propia máquina a que controlase o acceso, facendo obrigatorio o uso do DNI electrónico para apostar nela. Pero non foi tida en conta", explica, concluíndo que "ao final, esas cousas que eles anuncian como novidosas e como unha lei do século XXI queda nunha lei do século XVIII". "Claramente os operadores de xogo estaban contentos na reunión e seguirán contentos, porque manteñen as súas 3.600 licencias en bares e as súas tendas e salóns de apostas abertos", di. "O maior problema xa non é a ludopatía, senón que é unha cuestión de hábitos de vida e de ocio, sobre todo na mocidade", conclúePara Lamas, que anuncia que AGAJA presentará un documento con alegacións nos vindeiros días (o 17 de xuño é o último día para facelo), "a norma convértese nunha sucesión de medidas correctoras dos efectos máis graves do xogo, simplemente para lavar a cara". Destaca que "quen está reclamando medidas e controis é a sociedade civil, e as administracións van a remolque: asociacións de veciños, entidades xuvenís, formacións políticas..." e reclama unha acción máis decidida por parte da administración, sobre todo no que atinxe á mocidade: "O maior problema xa non é a ludopatía, senón que é unha cuestión de hábitos de vida e de ocio, sobre todo na mocidade", conclúe.


Summary: Gallardón afirmou este luns que levará ao Consello de Ministros o seu proxecto de reforma "este verán". O PP segue xogando cos tempos, pero a data escollida podería ser este venres, para aproveitar a desmobilización social estival e evitar que Rajoy teña que explicar publicamente a medida.

"Eu creo que estou en condicións de dicirlles que o proxecto se aprobará antes de que remate o verán, pero o verán remata en setembro", vén de sinalar o Ministro de Xustiza, Alberto Ruíz Gallardón, na inauguración dun curso de verán en San Lorenzo de El Escorial. Preguntado por se podería concretar algo máis, limitouse a afirmar que "para min o verán remata exactamente igual que para o Instituto Nacional de Meteoroloxía, non sei exactamente que día de setembro". O PP segue xogando cos tempos no seu empeño por aprobar unha reforma da lei do aborto que poería limitar notablemente este dereito, situando España trinta anos atrás, cunha das lexislacións máis retrógradas de Europa. Dado que o PP quere evitar por riba de todo que o presidente do Goberno dea explicacións públicas sobre esta polémica reforma, dende hai tempo barállase o 25 de xullo como data máis probable para a aprobación A proposta debe ser aprobada polo Consello de Ministros antes de iniciar o seu trámite parlamentario. Sempre se barallou a idea de que os populares buscaban superar este trámite a finais de xullo, aproveitando a desmobilización social propia do mes de agosto, e limitando así a contestación inmediata nas rúas. O texto durmiría nas Cortes até setembro, para poder ser aprobado antes de final de ano, o máis lonxe posible das eleccións autonómicas e municipais de maio, procurando prexudicar na menor medida posible as opcións electorais dos conservadores. Só se celebrarán dúas xuntanzas do Consello de Ministros antes das vacacións de agosto: o do venres 25 de xullo, e o do venres 1 de agosto, pero neste está previsto que compareza Mariano Rajoy, por tratarse do derradeiro Consello do curso político. E dado que o PP quere evitar por riba de todo que o presidente do Goberno dea explicacións públicas sobre esta polémica reforma, dende hai tempo barállase o 25 de xullo como data máis probable para a aprobación. A Plataforma convoca a cidadania galega a "permanecer alerta e a amosar a unidade, a enerxia de todas as mulleres galegas e mesmo o acompañamento de moitos na defensa dos nosos dereitos" e a "sair á rúa" Colectivos feministas de todo o Estado, entre eles a Plataforma Galega polo Dereito ao Aborto, manteñen dende hai meses unha Alerta Feminista, a convocatoria de concentracións e manifestacións en todas as cidades na tarde do día que o Consello de Ministros aprobe a reforma. A Plataforma convoca a cidadania galega a "permanecer alerta e a amosar a unidade, a enerxia de todas as mulleres galegas e mesmo o acompañamento de moitos na defensa dos nosos dereitos" e a "sair á rúa". Nesta convocatoria salientan que "estamos a vivir nunha situación na que as mulleres vemos como os nosos Dereitos Sexuais e Dereitos Reprodutivos están a ser atacados, e no que non se nos deixa decidir sobre o noso corpo. Hoxe a loita feminista cobra moita máis importancia non só para combater as políticas de cortes da dereita, mas tamén na defensa das nosas liberdades, de ser nais ou de non o sermos, de ter dereito a un aborto libre, gratuíto e na sanidade pública". Este luns as comunidades autónomas de Andalucía, País Vasco, Asturias e Canarias pedirán a retirada da reforma da lei do aborto durante a quenda rogos e preguntas da Conferencia Sectorial de Igualdade, xa que este asunto non está incluido na orde do día. Nos últimos meses a reforma promovida polo Partido Popular foi superando os derradeiros obstáculos en órganos consultivos controlados politicamente polo propio PP. Así, o 13 de xuño o Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX) aprobou o ditame presentado pola vogal conservadora Carmen Llombart sobre a contrarreforma. Tamén lle deron o seu visto bo o Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde e o Consello Fiscal. Os grupos da oposición esixíronlle ao PP que remitise a súa proposta ao Consello de Estado, que xa realizou un informe (favorable) sobre a lei de 2010.


Summary: Alfonso Rueda foi investido onte no Parlamento presidente da Xunta da Galiza, o sexto da etapa autonómica, após ser elixido co si de 41 deputados do PP e 33 en contra da oposición. "Quero gobernar para toda a Galiza", dixo o novo titular da Presidencia, que tomará posesión oficial do cargo mañá sábado. Ana Pontón presentou os eixos do programa do BNG para o Goberno "do cambio que vén" e Luís Álvarez (PSdeG) ofreceu diálogo ao novo presidente.

A elección de Alfonso Rueda non disipa a sensación de que máis que ante o inicio dunha nova etapa política na Galiza cun novo presidente á fronte estase ante o tramo final de lexislatura cun simple cambio de titular na Xunta. Unha sensación que as propias intervencións de Rueda nas dúas xornadas da sesión de investidura encargáronse de alimentar, a teor da valoración feita pola oposición. "Esgotado", "pasado", "gris", "baleiro"... Os cualificativos do BNG e PSdeG sobre o discurso do candidato —agora xa elixido presidente— non eran precisamente de entusiasmo. Ambas as dúas formacións expuxeron onte antes da votación as súas respectivas propostas alternativas de Goberno, ás que o portavoz do PP, Pedro Puy —que tivo que se ausentar do Pleno por un infarto— situou como "antagónicas", intentando poñelas como exemplo de que nacionalistas e socialistas non serían quen de se entender. Non hai alternativa posíbel ao PP, veu dicindo, nunha mensaxe que o PP repite desde hai tempo procurando que calle. Rueda anuncia un punto e seguido a 13 anos de Feixoo Un cambio que xa está "en marcha" A líder da oposición, Ana Pontón, subiu á palestra para confrontar esa mensaxe e situar o día de onte no marco dun proceso de "cambio galego" que xa está en marcha. Defendeu que "é posíbel" unha Galiza "mellor" que a que deixan estes 13 anos de Gobernos de Feixoo e que vai continuar Alfonso Rueda. "Neste debate estamos ante dous modelos", afirmou Pontón, o do PP e o do BNG —"o vello ou o novo; o pasado ou o futuro"— e o nacionalismo "está preparado para gobernar". Debullou os 10 "obxectivos estratéxicos" que conforman o proxecto do BNG para gobernar a Galiza, do reforzo dos servizos públicos, ao impulso económico e laboral, do pulo ao autogoberno á relación con Portugal... "Comezou a conta atrás para un cambio de goberno que o BNG quer liderar", concluíu a portavoz. A súa intervención foi seguida con comentarios de desaprobación entre as bancadas do PP, polo que o presidente da Cámara, Miguel Santalices, tivo que pedir silencio. Pontón foi, ademais, albo das críticas máis duras de Alfonso Rueda no debate, no que mesmo a acusou de estar nunha "investidura dos mundos de yupi". A nacionalista reiterou que "hai outra maneira de entender o país" diferente á do PP e que pasa pola confianza nas capacidades dos galegos e galegas. Rueda, na súa quenda de resposta, apelou ao "todos somos España" e a pedir "lealdade" ao rei Felipe VI fronte a propostas "rupturistas". Man tendida Luís Álvarez (PSdeG) tendeu a man a Alfonso Rueda "para resolver os problemas da sociedade galega". O portavoz parlamentar da formación socialista era consciente de que tiña que buscar un discurso propio para evitar pasar desapercibido entre o candidato a presidente a líder da oposición. Crítico coa xestión do PP na súa primeira intervención, na segunda quenda trasladou a Rueda "unha oferta de diálogo do PSdeG". Cal e area. Advertiu a Rueda que malia "a inoperancia" do PP ao longo destes anos a Galiza "funcionaba" e que os galegos, "tan pronto se convoquen eleccións", darían "carpetazo" ao Partido Popular. As cinco tarefas que Rueda ten como novo presidente Máis do mesmo O PP, pola súa parte, como non podía ser doutra maneira, mostrou o seu apoio á candidatura de Rueda e o programa de Goberno que este presentou a pasada terza feira. Pedro Puy acusou o BNG e o PSdeG de "distorsionar o debate" ao asistir á sesión de investidura para presentar os seus respectivos programas de Goberno alternativos. "Como eses familiares lonxanos que aparecen na voda para roubarlle o protagonismo aos que casan", comparou. Alfonso Rueda, minutos antes da votación, reiterou unha mensaxe que xa deixou clara nestas semanas, a de que "a nova etapa non estará marcada pola ruptura. Será continuidade da boa". Por se ficaba algunha dúbida, volveu proclamar o seu "orgullo" polo feito nestes 13 anos da man de Alberto Núñez Feixoo. Ratificada a elección parlamentar de Alfonso Rueda, Ana Pontón, e Luís Álvarez saudaron o novo presidente. Agora, o presidente da Cámara enviará unha comunicación telemática oficial da súa elección ao rei Felipe VI. E mañá, sábado, toma de posesión. Pedro Puy sufriu un infarto durante a sesión de investidura O portavoz parlamentar do PP, Pedro Puy, sufriu unha síndrome coronaria aguda no debate de investidura e foi trasladado ao Hospital Clínico Universitario de Santiago, onde foi sometido a unha anxioplastia (introdución dun catéter até a arteria obstruída do corazón). Está ingresado na UCI, xa estabilizado, onde permanecerá uns días. Foi este o momento máis crítico da xornada e todos os participantes no debate desexaron unha pronta recuperación ao popular. No transcurso da sesión tamén houbo tempo para citar letras de cancións como a Coti e o seu "Hai días eternos que amencen esgotados" (Luís Álvarez); ou aquela de "Non é amor é obsesión" (Ana Pontón). A portavoz do BNG mesmo se preguntou que pode ser iso do 'estilo Rueda' e deu tres alternativas do que significa: "Ante un problema invéntate un dato; ante un problema, compárate cos que están peor e, se estas dúas non funcionan, ante un problema, bótalle a culpa ao Bloque". Álvarez asegurou que podía resumir o discurso de Rueda en tres palabras ("Vaia por deus!") e Pedro Puy (PP) mesmo ironizou cunha investidura na que malia haber só un candidato, a oposición parecía presentarse como tal.


Summary: A manifestación antitaurina regresa este sábado, convocada pola plataforma Touradas Fóra de Pontevedra, coincidindo co primeiro día da Feira da Peregrina.

A plataforma Touradas Fóra de Pontevedra convocou para este sábado 13, a partir das 20 horas, unha manifestación para protestar contra as corridas de touros na praza de San Roque que acollerá hoxe o primeiro dos festexos da Feira da Peregrina. O colectivo fai un chamamento a toda a cidadanía galega para que secunden a protesta, que partirá e rematará na praza da Peregrina e incluirá a lectura dun manifesto. "Queremos que toda a cidadanía antitaurina de Pontevedra veña con nós á manifestación", declarou a portavoz da asociación, Vicky Estévez. Remarcan desde o colectivo que "nestes dous anos de pandemia a cidadanía botaba de menos os concertos, os festivais e as festas, pero ninguén botou de menos as touradas. A cidadanía pontevedresa é claramente antitaurina". Aínda que se seguen celebrando corridas en Pontevedra, desde o colectivo antitaurino celebran que ano tras ano o seguemento e apoio público a estes espectáculos mingua. "A maior parte da cidadanía móstrase contraria as touradas, a Deputación cortou coas axudas directas e indirectas e tamén o convenio asinado polo Concello coa praza de touros foise reducindo en cuestión de cartos co paso dos anos", declaran, ao tempo que arremeten contra a lei de Benestar Animal da Xunta. "Se hai touros en Pontevedra é porque a Xunta saca as touradas da lei de Benestar Animal. Se non se cambia esa lei non podemos dicir adeus as touradas e dedicar o coso de San Roque a outros fins culturais para toda a cidadanía", conclúen. Máis de 200.000 sinaturas contra a volta das touradas a Pontevedra Campaña de Galiza Nova Galiza Nova, a organización xuvenil do BNG, desenvolveu ao longo desta semana unha campaña contra as touradas para denunciar que este acto de tortura animal se siga levando a cabo na cidade de Pontevedra. Diversas accións nas rúas que culminaron onte en Soutomaior, onde penduraron unha faixa xigante do Touro de Osborne co lema "Touradas nunca máis". Con esta iniciativa, queren concienciar a mocidade e animala a mobilizarse este sábado 13 na manifestación que sairá ás 20:00h dende a Peregrina. A tauromaquia e a lingua no ensino centran o pleno no Congreso


Summary: Este sábado Compostela acolle baixo o lema 'Construíndo a unidade' unha xornada impulsada polo Encontro cidadán. Falamos con Marilar Aleixandre, integrante da Coordinadora da 'marea.gal'.

- Após a elección da Coordinadora, integrada por 7 persoas, que rumo toma o Enconcotro cidadán por unha marea galega (Ecmg)? - A elección dunha Coordinadora era algo que se facía necesario e que xa se tiña en mente desde o inicio. O 'grupo impulsor', por definilo así, do que callou neste Encontro Cidadá eramos sobre todo xente de Compostela e nós tiñamos claro que isto era algo moito máis amplo. Queriamos que a Coordenadora non fose simplemente reflectir o 'grupo impulsor', senón que toda a pluralidade e voces que hai estivesen e se sentisen representadas. De feito, na Coordenadora só hai 3 persoas do 'grupo impulsor'. - Este sábado 12 de setembro hai un novo encontro, que vós calificades de 'xornada pola confluencia'. Que se procura con el? - Están convidadas as marés municipais que hai no país, unhas 70, os movementos sociais, as organizacións políticas, as e os cidadáns que queiran participar... Entendemos o do sábado como un paso máis dentro dun proceso que non comeza agora. A xuntanza que tivemos o 22 [de agosto, refírese ao 'I Encontro por unha marea galega'] foi un avance e agora seguimos a camiñar nesa dirección, sendo parte da cidadanía que está aí, achegando. Teño claro que a cidadanía galega demanda unha candidatura polo cambio. A esa cidadanía é á que nos diriximos, esa xente que quere unha candidatura unitaria, que faga forza, que achegue a ese proceso constituínte que se pode dar... "A cidadanía galega demanda unha candidatura de unidade" - E que papel xogan as diferentes organizacións políticas? - As mareas ensinaron unha cousa moi importante: un proceso no que persoas sen afiliación participan e involúcranse en política. Invalida isto aos partidos? Non, claro, son axentes moi importantes. O que nós pedimos a estas organizacións que participen no encontro é que digan o que poden achegar cada un deles a esa candidatura unitaria. Que cada partido explique o que entende que pode achegar a este proceso común. Porque estamos nun momento no que a xente espera que haxa unha candidatura común. - Ese vai ser, logo, un dos campos do encontro do sábado, que os partidos se pronuncien... - Vai haber unha mesa de partidos, por decilo así, mais tamén grupos de traballo en diversos ámbitos. Queremos que a xente participe e se dea unha discusión produtiva a respeito de certas cuestións. Unha delas, o programa, partindo de reducir as diferencias que poida haber e pulando por construír consensos. Un consenso, por exemplo, é a defensa do público, que é algo que une a todos. Tamén haberá que debater a fórmula xurídica da candidatura: partido instrumental? Coligazón? Outras fórmulas?. E o Código ético tamén é outra das cuestións en torno á que falar. "Nós e Iniciativa pola Unión estamos turrando polo mesmo" - A cuestión do grupo parlamentar galego segue sobre a mesa. Está o Encontro cidadán a favor? - No noso manifesto citamos xa a cuestión do grupo parlamentar galego. Remítome aí, ao acordado pola xente naquela xuntanza que tiveramos en Santa Susana [a primeira deste colectivo, feita na primavera] A nós impórtanos para que é ese grupo parlamentar, a finalidade do mesmo. Que pretendemos con ese grupo? Nós o que pretendemos é mudar o goberno e aí habería que cooperar con outras forzas. O grupo parlamentar galego ten que ser unha ferramenta do cambio. Hai xente que cando se fala de grupo parlamentar parece que se limita a facer un cálculo matemático, porque para ter grupo parlamentar hai que obter máis do 15% dos votos nas catro provincias galegas. E hai outra xente que pensa no grupo e na candidatura unitaria porque aposta no cambio político. É como partillar piso (rí): hai quen o fai coa simple mentalidade de partillar gastos e hai quen o entende como algo máis, como convivencia (rí). - Encontro Cidadán e Iniciativa pola Unión. Dúas plataformas a falar da necesidade dunha candidatura unitaria. Vai haber confluencia entre elas? - Hai até seis manifestos a prol dunha candidatura unitaria. Convidamos a todas ao encontro feito o pasado día 22 de agosto. Nós saímos á luz pública a mediados do pasado mes de xuño, a partir de aí xurdiron máis iniciativas que convocaban cousas similares, polo que deben ellas responder. Nós iniciamos este camiño e se hai nova xente que aposta por percorrelo, pois benvidos. Nós tivemos xa unha reunión con 'Iniciativa pola Unión' e están convocados ao encontro deste sábado. Temos unha boa relación e estamos turrando polo mesmo, pola unidade. - A arrancadeira: cre Marilar Aleixandre que vai haber unha candidatura única e unitaria? - Son optimista. Desta vez danse as condicións para que haxa esa candidatura e a cidadanía, a xente, demanda iso. Repito, son optimista, se non o fose non estaría nisto (rí). Está ao alcance da nosa man; se cada actor neste proceso pensa no que pode achegar, creo que si, que a vai haber. Hai moita xente que está traballando para iso. Galiza estivo na vangarda do cambio nas pasadas municipais e queremos estalo agora.


Summary: Os votos populares determinaron as cancións triunfadoras no concurso promovido pola Escola Oficial de Idiomas de Compostela. A seguinte fase do certame consiste na escolla de poesías gañadoras, que se poderán votar desde mediados de abril até o 20 de maio.

A banda da Loba con "Bailando as rúas" e Salvador e Luísa Sobral con "Amar pelos dois" son as gañadoras do certame aRi[t]mar de música galega e portuguesa, promovido pola Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela. Os votos populares escolleron ambas as dúas cancións por diante de De Vacas con "Amodiño" e Tiago Bettencourt con "Se me deixasses ser", que ficaron en segundo lugar; e de MJ Pérez con "Casandra", Ana Bacalhau con "Leve como uma pena" e Carolina Deslandes con "A vida toda", en terceira posición. Estes premios, xunto cos de poesía, entregaranse a artistas e poetas gañadores na Gala aRi[t]mar 2018. Precisamente, a seguinte fase do certame consiste na escolla de poesías gañadoras, que se poderán votar desde mediados de abril até o 20 de maio. A Banda da Loba, que se presenta como "Música con M de Muller", publicou a finais do pasado ano o seu primeiro disco, Bailando as rúas A Banda da Loba, que se presenta como "Música con M de Muller", publicou a finais do pasado ano o seu primeiro disco, Bailando as rúas, que contén once temas a partir de textos de Rosalía Fernandez Rial ("Bailando as rúas" e "Nunca ninguén") e Celia Parra ("Tres segundos de memoria" e "Coma un blues") ou de Celso Emilio Ferreiro ("Ti e eu" e "Abrente"). Coincidindo co Día de Rosalía, o mes pasado, entrevistamos a Xiana Lastra, unha das súas compoñentes, que destacaba que "Temos moita sorte, porque a verdade é que no eido da poesía contemporánea temos un nivel enorme en Galicia". Pola súa banda Salvador e Luísa Sobral acadaron unha enorme popularidade a partir da participación de "Amar pelos dois" no último certame de Eurovisión, onde a canción representante de Portugal se fixo co triunfo. Salvador e Luísa Sobral acadaron unha enorme popularidade a partir da participación de "Amar pelos dois" no último certame de Eurovisión, onde a canción lle deu o triunfo a Portugal aRi[t]mar galiza e portugal é un proxecto didáctico-cultural, desenvolvido inicialmente pola Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela, pertencente á Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia, que ten por obxectivo divulgar a música e a poesía galego-portuguesas actuais, e achegar a cultura e a lingua dos dous países, no marco do desenvolvemento da Lei Valentín Paz-Andrade para o aproveitamento do ensino do portugués e vínculos coa lusofonía. Participan tamén as comunidades educativas e sociais da Facultade de Filoloxía da USC, Instituto de Línguas e Ciências Humanas da Universidade do Minho (Braga), Conservatorio Profesional de Música de Santiago, Escola Oficial de Idiomas de Lugo, Escola Oficial de Idiomas de Pontevedra, Centro Cultural Portugués de Vigo-Instituto Camões e os centros do Ensino Português pelo Camões na Galiza e os Centros de Estudos Galegos de máis de 35 universidades do exterior.


Summary: Un estudo da UVigo analiza a relación entre rendemento e idade na Liga en 154 xogadores. O resultado confirma con datos a importancia de valorar a idade para o posto a desenvolver nesta categoría.

Procurar o máximo rendemento dun equipo de fútbol é a máxima dos servizos técnicos dos clubs. Ao falar deste deporte na área profesional, a decisión de fichar determinadas xogadoras ou xogadores condiciona orzamentos que na Liga de Fútbol chegan a ser millonarios. Coa idea de analizar os condicionantes que actúan directamente na súa capacidade física, un equipo de investigación da Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte da Universidade de Vigo realizou un seguimento de 154 xogadores de primeira división entre as tempadas 2012-2013 e 2019-2020. O Celta anuncia a renovación de Iago Aspas o Día da Patria Galega O resultado, publicado agora no Journal of Science and Medicine in Sport, unha das principais revistas científicas internacionais que existen da área das ciencias do deporte, confirma con datos a importancia de valorar a idade para o posto a desenvolver en cada equipo desta categoría. Os investigadores Ezequiel Rey, Miguel Lorenzo e Carlos Lago descubriron ao longo de oito tempadas que por cada ano que pasa, a distancia que os xogadores da primeira división do fútbol estatal percorren no campo a máis de 21 quilómetros por hora, a velocidade que se considera como unha acción de "alta intensidade", diminúe 1,8%. A idade, un condicionante positivo segundo o posto No estudo, elaborado grazas a un convenio coa Liga de Fútbol Profesional, certifícase que á vez que empeora o rendemento físico destes deportistas segundo van cumprindo anos (un 20% en 10 anos), melloran as súas prestacións técnico-tácticas, xa que a porcentaxe de pases que realizan con éxito aumenta 0,25% cada tempada. Este outro dato determinaría, segundo este traballo, que hai postos e funcións dentro dos propios equipos nos que a idade xogaría a favor. "Os achados permiten entender en que postos pode ser interesante manter futbolistas veteranos e en cales sería mellor firmar xogadores novos. Dá pistas moi interesantes da valoración de mercado dos xogadores", destaca Carlos Lago. Neste sentido, o catedrático explica que se se trata de xogadores que "constrúen o xogo", como sería o caso de centrocampistas ou mediocentros, "a idade non é un impedimento, xa que interesan xogadores que dominen o xogo". O reitor da Uvigo aposta no alumnado "doutras latitudes" para lograr o "relevo xeracional" Pola contra, asegura o investigador, "nos postos que teñen maior demanda física, laterais e interiores, é máis difícil descubrir xogadores de máis de 30 anos que sigan mantendo un rendemento moi alto". Levando estes resultados á actualidade, o único equipo galego este ano que xoga na máxima categoría estatal de fútbol, o Celta de Vigo, conta con catro xogadores no equipo que superan os 30 anos. Ademais do porteiro, Agustín Marchesín (34), figuran na defensa Hugo Mallo (31) e na dianteira Iago Aspas (35) e Augusto Solari (30). O caso de Aspas é singular polo inicio de tempada que esta a ter o moañés. O estudo explica que hai casos nos que o rendemento técnico mellora. "Cantos máis anos ten un xogador, máis domina e entende o xogo", sinala Lago. Para Miguel Lorenzo isto "podería ser un dos factores que explique que haxa futbolistas con traxectorias moi longas, que conseguen seguir xogando a idades moi avanzadas". A combinación ideal é reunir experiencia e xuventude Non é o primeiro estudo que realiza esta facultade da UVigo sobre o rendemento e a idade de deportistas no fútbol profesional. En 2019 realizouse un traballo no que tamén participaban os investigadores Ezequiel Rey e Carlos Lago, comparando as idades de todos os xogadores que competiron na Liga de Campións desde a 1992-1993 até a 2017-2018, período no que a idade media dos futbolistas pasou dos 24,9 anos aos 26,5. As universidades traballan para "dar solución" ao persoal investigador afectado pola reforma laboral A conclusión sinalaba que non existían diferenzas na idade media entre os equipos con maior éxito na competición e aqueles que non superan a fase de grupos. Daquela Lago recomendaba que "a combinación ideal para ter éxito sería ter xogadores con experiencia, que entenden mellor o xogo, con dominio da profesión, mais tamén xogadores novos, con fame de gañar títulos e de crecer".


Summary: Laiovento publica unha escolma da obra científica e divulgativa de Ricardo Carvalho Calero entre 1930 e 1987, editada por Pilar García Negro.

«Nada galego é alleo a Ricardo Carvalho Calero», declara rotundamente Pilar García Negro, replicando a frase que el mesmo empregara para referirse a Ramón Otero Pedraio. Así introduce a profesora o volume Ricardo Carvalho Calero: a ciencia ao servizo da nación, que vén de se reeditar revisado como preludio ás Letras Galegas 2020. O título, publicado por Laiovento, escolma a obra científica e de divulgación desenvolvida polo ferrolán entre 1930 e 1987. Como afirma o texto editorial, o libro pretende «dar conta –ben que mínima, significativa– do inmenso labor bibliográfico que a súa obra supón nas letras galegas do século XX». A antoloxía recolle artigos, ensaios, estudos lingüístico-literarios, palestras, colaboracións en prensa periódica e discursos que conforman o ronsel de seis décadas dedicadas á investigación, crítica e divulgación da nosa lingua, literatura e cultura. Destacando a fidelidade textual, a escolma preséntase de grande interese para profesorado e estudantado, así como para o xeral do público.


Summary: O xigante multinacional das teleseries aterra na Galiza. Un thriller rural baseado na novela A desorde que deixas, de Carlos Montero, será a primeira rodaxe de Netflix no país. O actor compostelán Tamar Novas é un dos protagonistas e a empresa galega Vaca Films, a produtora.

A teleserie comezará a rodaxe o 21 de outubro e relata unha historia de "ameazas, embustes e misterios" que envolven a Raquel (Inma Cuesta), nova profesora do instituto da vila, e a súa colega Viruca (Bárbara Lennie). Tamar Novas intepreta o home de Raquel, Xermán. A dirección do filme é de Silvia Quer e Roger Gual. Os guionistas son Javier Folgado, Andrés Seara e o propio Carlos Montero autor da novela orixinalmente escrita en castelán, lingua en que transcorrerá a teleserie. "E ti canto vas tardar en morrer?" Así de contundente é a nota que Raquel atopa no seu bolso o primeiro día de traballo. Ela é profesora de literatura e acaba de aceptar unha suplencia no instituto da vila do seu marido. A súa ilusión por impartir aulas baterá cun alumnado que a recibe con esa macabra benvida. Axiña descubrirá quen era a profesora á que substitúe e como marcou a vida de todos.


Summary: A operadora ferroviaria segue co desmantelamento do servizo público após a forte redución de liñas e xa prepara a "liberalización" do sector. Haberá arredor de 500 despedimentos en todo o Estado que serán máis nos próximos tres anos

Continúa o desmantelamento dos servizos ferroviarios públicos. Após a redución de liñas e de estacións que afectou a cincuenta trens e deixou sen actividade ningunha a 22 paradas en Galiza, agora tócalle ao persoal. Renfe anunciou un ERE que deixará no Estado a 500 persoas sen traballo, das que 160 poderían ser no país segundo os cálculos do sindicato CGT, xa que tamén ADIF estaría afectada. Ademais, este só é o comezo dun plan a máis longo prazo, xa que os despedimentos previstos polo ministerio de Fomento son máis de 1.500 no prazo de catro anos. Renfe iniciará en breve a negociación cos sindicatos, que xa amosaron as súas reticencias a algunhas das pretensións da empresa após a primeira toma de contacto. No fondo destes recortes aparece tamén un camiño cara a privatización. Renfe prepara o que chama "liberalización" -que completará o actual goberno do PP pero xa foi preparada polo anterior, con José Blanco como ministro- e para a que reestruturará a actividade segregándose en catro empresas. Tres delas herdarán os negocios actuais de transporte de viaxeiros e de mercancías, ademais dos talleres, mentres que a cuarta farase co negocio de aluguer de trens a novos operadores privados, nun proceso que a medio prazo pode acabar coa desaparición total da Renfe como servizo público.


Summary: "Reclamamos unha solución definitiva que garanta a atención á diversidade no noso centro", din desde a asociación de nais e pais do CIP Cruz do Sar.

Unha 'andaina reivindicativa' percorreu esta quinta feira as rúas do concello de Bergondo para protestar contra os recortes no Centro Público Integrado (CPI) Cruz do Sar. A asociación de nais e pais do centro denunciou que este "non poderá enfrontar con garantías as necesidades educativas de máis de 30 nenos e nenas con diversidade funcional por mor da denegación dun segundo especialista en Pedagoxía Terapéutica e o recorte da xornada na especialidade de Audición e Linguaxe". "Non queremos discriminar" En declaracións a Nós Diario, María José Ferreño, presidenta da asociación de nais e pais relatou que "é totalmente necesario un segundo especialista en Pedagoxía Terapéutica no centro porque non queremos discriminar, queremos que os nosos rapaces socialicen". Feche no IES de Cedeira "contra os recortes" de profesorado De acordo con Ferreño, esta situación xa era coñecida por parte da Consellaría de Educación, xa que "a finais do curso pasado comunicamos estas necesidades á Consellaría e o mes pasado tivemos unha reunión con inspectores da Xunta onde lles deixamos claro cales eran as reivindicacións, e aínda así non se atenderon as demandas". "Reclamamos unha solución definitiva" Momento durante a andaina reivindicativa en Bergondo (Foto: Nós Diario). Ao finalizar a andaina reivindicativa, á que se xuntou o IES Rego da Trabe de Culleredo desde a asociación de nais e pais do centro leron un manifesto en que solicitaban unha "solución definitiva" a este problema e destacaban que "a totalidade das nais e pais do alumnado do CPI Cruz do Sar de Bergondo, asinantes deste manifesto, denunciamos o desleixo institucional da Consellaría, que coa súa decisión de non atender a demanda de necesidades do centro, deixa as nenas e nenos con necesidades educativas especiais nunha situación total de desamparo institucional". A Xunta defende o recorte de docentes no IES Punta Candieira "Reclamamos unha solución definitiva que garanta a atención á diversidade no noso centro".


Summary: O impago grego ao FMI non é algo extraordinario na historia económica. Investigadores de Harvard consideran os 'defaults' inherentes á economía global e para nada un fenómeno anormal como a ortodoxia quer facer crer. O primeiro 'default' da historia, iso si, foi en Grecia, no 377 A.C.

Grecia non pagou esta semana os 1.600 millóns de euros adebeados ao FMI e o Fondo non tardou en declarar o país heleno "en mora" e comezar os trámites para adoptar as medidas precisas cara un 'default' (cesamento de pagamentos) que economistas ortodoxos e medios de comunicación presentan como algo extraordinario e anormal na economía. E non é así. Polo menos isto é o que se recolle nunha reportaxe de Max Seitz na BBC, que fala con economistas e expertos, para alén de debular informes e estudos de organismos como a ONU para er unha visión real e en perspectiva do que é a realidade do 'default'. Até o século XIX os 'defaults' derivaban na súa inmensa maioría de causas extraordinarias, como revolucións ou guerras. Mais na idade contemporánea iso cambiou e o cesamento de pagos pasa estar vinculado a manobras e sarillos financeiros. Seitz cóntanos como os economistas Kenneth Rogoff e Carmen Reinhart, da Universidade de Hardvard, contabilizaron os 'defaults' de débedas soberanas -as declaradas por estados- entre 1800 e 2000: 250 cesamento de pagos en dous séculos, un promedio de un cada ano. "A conclusión dos investigadores de Hardvard é que os defaults son inherentes á economñia global, non sendo tan raros ou anormais como desde algúns estados poderosos, economistas ortodoxos e medios de comunicación queren facer crer". Desde 1950, máis de 600 casos de reestruturación da débeda Segundo dados da ONU, desde 1950 producíronse máis de 600 casos de reestruturación da débeda, afectando a 95 estados. Deses casos, 180 foron compromisos con acredores privados (bancos, posuidores de bonos estranxeiros) e o resto con entidades e organismos internacionais de crédito. Os estados que incorreron en máis 'defaults' Na reportaxe da BBC mesmo se inclúe unha 'listaxe' dos estados que máis incorreron en cese de pagamento. De entender o 'default', explica, como crise de débeda externa, o pior pagado da historia é o Estado español, con 14 crises relacionadas cos incumprimento dos seus compromisos financeiros. Francia incumpríu en 9 ocasións e Alemania (incluíndo Prusia, Hesse, Schleswig-Holstein e Westfalia) 8 veces. Estados Unidos en 6, igual número que Grecia. En Grecia aconteceu o primeiro 'default' da historia, no 377 Antes de Cristo, cando 12 polis decidiron non cumprir coas súas obrigas financeiras. En realidade, e como recolle a nova da BBC, hai moi poucos países que nunca deixaron de pagar as súas débedas. Entre eles, Suíza, Finlandia, Noruega ou Bélxica.


Summary: O Mirante do mes de agosto amosa que PP e PSOE confirman a súa lenta pero sostida recuperación desde as municipais, instalándose comodamente por riba do 50% dos votos. Podemos cae un punto dende o mes pasado e as forzas nacionalistas melloran a súa expectativa electoral.

Os resultados da edición de agosto de O Mirante, o panorama electoral elaborado polo sociólogo Carlos Neira para a Asociación de Medios en Galego, veñen condicionados pola publicación da estimación trimestral do CIS, que segue inchando ao bipartidismo en 3 puntos, pola aparición en escena dunha nova casa de sondaxes, TNS Demoscopia, que publica semanalmente unha proxección para a cadea televisiva Antena 3, e por unha estimación anómala na casa Simple Lógica, que se consolida non como a máis nesgada pero si como a máis inconsistente das que publican estimacións regularmente. Cabe advertir que cada vez resultan menos fiables estas enquisas para as xerais, por mor da máis que previsible presentación de candidaturas de unidade popular ou de base cidadá, así como da creación e ruputra de coalicións electorais en varias Comunidades A pesar das novidades o sistema de cálculo neutraliza os desvíos de forma satisfactoria e non se rexistran cambios bruscos en comparación coas porcentaxes ofrecidas desde o mes pasado. Si cabe advertir que cada vez resultan menos fiables estas enquisas para as xerais, por mor da máis que previsible presentación de candidaturas de unidade popular ou de base cidadá, así como da creación e ruputra de coalicións electorais en varias Comunidades. Con certeza até o momento en que se coñezan a ciencia certa cales son as papeletas que terá diante o elector, e até o intre en que estes tomen conciencia de cales son as candidaturas, o voto estimado polas enquisas debe considerarse unha aproximación provisoria á realidade, e, coma sempre, máis unha fotografía fixa do momento demoscópico que un prognóstico ou predición electoral. Segundo os nosos cálculos, o bipartidismo confirma a súa lenta pero sostida recuperación desde as municipais, instalándose comodamente por riba do 50% dos votos. O maior cambio neste último mes súfreo Podemos ao perder algo máis dun punto en estimación de voto. O centralismo democrático evidenciado na confección das listas para as xerais parece estar afectando ao sector máis ideoloxizado e informado do seu electorado. O maior cambio neste último mes súfreo Podemos ao perder algo máis dun punto en estimación de voto O principal beneficiado do retroceso de Podemos é Esquerda Unida, que sobe nove décimas anque segue por baixo do limiar do 5% en case todas as circunscricións, o que en virtude da lei electoral limita enormemente a súa representación parlamentaria. Ciudadanos sobe lixeiramente ou cando menos detén a caída que viña experimentando desde o seu cumio demoscópico, previo ás eleccións municipais. Practicamente todas as formacións nacionalistas melloran lixeiramente o seu nivel de voto, anque en escanos o avance sexa limitado. O máis destacado é o crecemento da porcentaxe do PNV e a recuperación por parte do BNG do segundo escano no Congreso, sempre a teor do que din as enquisas estatais cuxos resultados por comunidades son moito menos representativos. A caída de Podemos supera a suba do PSOE e a suma dos representantes de ambos afástase da posibilidade da maioría absoluta. Cabe lembrar que a coalición de goberno PSOE+Podemos é a opción preferida por unha maioría de cidadáns españois, a teor das últimas enquisas do CIS e de Encuestamos, que avaliaron todas as combinacións dous a dous entre as catro forzas principais. Neste horizonte só a gran coalición PP+PSOE sumaría 176 escanos Neste horizonte só a gran coalición PP+PSOE sumaría 176 escanos. Sería preciso o concurso de máis forzas noutras combinacións para sumaren a maioría absoluta no Congreso.


Summary: Afirma nun comunicado que o seu obxectivo é tamén manter unha "relación prioritaria" coa Alianza Libre Europea (EFA).

O eurodeputado da coligación Europa dos Pobos, Jon Juaristi, tomará parte no grupo parlamentar da Esquera europea unida - Esquerda verde nórdica (GUE/NGL, nas súas siglas en inglés). Así o confirmou nun comunicado de imprensa. Juaristi --que partillará escano coa europarlamentar do BNG, Ana Miranda-- integrarase no mesmo grupo que Syriza (Grecia), Sinn Fein (Irlanda), Die Linke (Alemaña) ou Podemos e Izquierda Unida (Estado español). Aliás, explicou, manterá unha "relación prioritaria" coa Alianza Libre Europea (EFA), asociación de partidos que pula polo dereito de autodeterminación das nacións e no que se integraron con anterioridade dous dos grupos que actualmente integran a coligación EH Bildu (Eusko Alkartasuna e Aralar). Fontes do BNG consultadas confirmaron que a eurodeputada Ana Miranda se integrará na ALE-Os Verdes Neste senso, Juaristi indicou que o seu obxectivo para este período será traballar na construción de "liñas de colaboración" entre ambos os dous grupos á fin de "impulsar de maneira máis efectiva", dixo, os obxectivos que o levaron a se candidatar ás eleccións europeas. Isto é, "aumentar a implicación europea no proceso basco, o recoñecemento do dereito a decidir en Euskal Herria e sumar forzas en favor dun novo modelo socio-económico diametralmente oposto ás políticas da Troika". Fontes consultadas por Sermos Galiza, aseguraron que o BNG pasará a tomar parte no grupo da Alianza Libre Europea-Os Verdes, onde tradicionalmente se integrou, durante os 18 meses que lle corresponderá o escano no Parlamento.


Summary: "Xa me gustaría que a maxistratura operase con esa rotundidade en períodos normais e coa mesma vara de medir para todos", di o cabeza de lista na coruña por AGE, que vén de integrar o Espazo Ecosocialista

Non gusta Xosé Manuel Beiras de abordar nas súas comparecencias públicas asuntos diferentes aos da convocatoria para así non distorsionar a mensaxe. Pero ao portavoz nacional de Anova e cabeza de lista de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) na Coruña non lle resulta doado non "indignarse" e manifestar o seu punto de vista cando é cuestionado por asuntos controvertidos dende as bancadas de prensa. Ese esquema repetiuse este mércores, cando AGE convocou á prensa para presentar a integración na coalición do Espazo Ecosocialista e, na quenda de preguntas, Beiras foi instado a posicionarse sobre a denominada operación Pokémon, que investiga unha presunta trama de subornos, prevaricacións e branqueo de capitais e que xa se saldou con detencións de representantes de PP, PSdeG e BNG. "Non vos riades, que o conto é triste", parafraseou a Castelao para abordar o que para o histórico nacionalista é unha "operación espectáculo". Beiras: "En Ourense lévase decenios falando do que pasa na deputación e nunca houbo iniciativas deste tipo" "Xa me gustaría que a maxistratura operase desa maneira e con esa rotundidade ao longo dos períodos normais", di Beiras, en referencia ao inicio dos apreixamentos a apenas un mes das eleccións. Gustaríalle tamén ao candidato de AGE que esas actuacións tivesen "a mesma vara de medir para todos" xa que, por exemplo, sen saír da provincia de Ourense, "lévase decenios falando do que pasa na deputación" con "determinada familia moi poderosa". "E nunca houbo iniciativas deste tipo", constata. "Tamén se está falando moito do alcalde de Ourense" pero, "en cambio", afirma, "din" que o outro rexedor detido "é un alcalde dunha aldea", cando "o señor [Adolfo] Gacio -alcalde de Boqueixón ata o pasado martes- foi sempre o brazo dereito de Romay Beccaría" ou, o que é o mesmo, o "testaferro político dun dos homes máis poderosos do PP", xa "no franquismo", cando Romay exercía de secretario de Estado de Manuel Fraga, "cando foi a traxedia de Gasteiz". "Este señor Gacio, coñecido na redonda como monseñor" é, polo tanto, colaborador directo "dunha das pezas fundamentais do Opus Dei na política do PP", acrecenta. Así as cousas, a Beiras non lle cabe dúbida de que con operacións coma esta "se pretende que se diga que todos son iguais" para que así, pola vía da "abstención", poida volver "saír o PP". "É horroroso estar falando destas cousas" porque "todo iso, a mesma merda é", sentenza. Neste contexto, o líder de Anova chama a "ter en conta" que nos comicios do 21-O hai "unha alternativa absolutamente limpa e non porque nunca gobernase, que tamén gobernamos", senón "porque cumprimos". "No noso caso, se algún se atopase nesa necesidade, poderíamos dicir que evidentemente dimitiría", pero "non se daría a situación que obrigase a dimitir, esa é a cuestión", subliña. Integración dos ecosocialistas e expectativas electorais Noriega: "Imos ser fundamentais para provocar a derrota de Feijóo e do PP" Á marxe da Pokémon Beiras deulle a "benvida" a AGE ao Espazo Ecosocialista, cuxo voceiro, Xoán Hermida, enmarcou esta integración nun "proceso acumulativo na esquerda nacional". Os ecosocialistas, di, elixiron "a esquerda rupturista" como "terreo de xogo" tendo en conta "o prioritario, desprazar o PP e as políticas da troika que a dereita económica está impoñendo". Este proceso de integración de forzas, ademais de Anova e Esquerda Unida, unida ao panorama político xeral, está a inxectar importantes doses de optimismo en AGE. Nesta liña, e tamén á luz dalgúns inquéritos, o responsable de acción institucional de Anova, Martiño Noriega, ve constatado que "hai un segmento de cidadanía que amosaba moita distancia co sistema de representación actual" e que "comeza a mobilizarse en torno a un proxecto ilusionante como AGE". "Imos ser fundamentais no proceso electoral" para "provocar a derrota de Feijóo e do PP", asegura Noriega, para quen as enquisas amosan "o noso chan".


Summary: A contratación inminente de dous pediatras para Verín permitirá reabrir a atención aos partos "nos primeiros días de febreiro". Ao anuncio do Sergas seguiron as palabras do presidente Feixoo, quen adiantou que as xestantes que queiran parir no hospital comarcal deberán asinar "un consentimento informado reforzado".

Nove días despois do seu nomeamento como directora do distrito sanitario de Verín, Guillermina Agulla anunciou a contratación de dous pediatras que permitirá a reapertura da sala de partos "nos primeiros días de febreiro", dous meses após a súa clausura. A través dun comunicado, a xerente do Hospital de Verín avanzou, ademais, que o Sergas está traballando "na redacción dun novo protocolo cos servizos hospitalarios implicados que permita retomar a atención aos partos", con toda a seguridade e garantías para as crianzas. Desde o servizo de Xinecoloxía e Obstetricia do hospital comarcal, o seu xefe, Javier Castrillo, asegura que non foron convocados a ningunha mesa de traballo para crear un novo documento, "e non aceptaremos ningún protocolo no que non participemos. Se se acorda elaborar un novo, terá que ser consensuado", afirma en declaracións a Nós Diario. Consentimento "reforzado" Sobre a declaración do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, na que adiantou que farán "un consentimento informado reforzado para que as familias que queiran seguir parindo en Verín" poidan facelo, o xefe de Xinecoloxía mantén que non sabe nada. "Non sei se o dixo con intención, pero empregou un termo pouco afortunado que conduce a unha interpretación equivocada. Non vai haber un risco especial. Aquí lévase a cabo a actividade médica e cirúrxica acorde coa dotación do hospital", incide. O consentimento reforzado, aclara, "ten que ver coa protección de datos e unha mellor identificación dos pacientes", e é un dos consentimentos deseñados pola Sociedade Española de Xinecoloxía e Obstetricia dos que botan man. Con todo, Castrillo recoñece que no seu servizo non adoitan entregar consentimentos informados cando se trata dun parto, "xa que non é algo que se elixe", como unha cirurxía programada. Desde o Sergas, de momento, non dan máis detalles.


Summary: Pide que a nova Lei do Audiovisual do Estado iguale para o galego as cotas estabelecidas para o castelán nas plataformas dixitais

O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira, e mais a Secretaria Xeral da Mesa, Celia Armas, presentaron esta segunda feira ao presidente e ao vicesecretario da Real Academia Galega, Víctor Freixanes e Henrique Monteagudo, a Iniciativa Queremos audiovisual en galego, que conta co apoio unánime das forzas políticas galegas para que a nova lei xeral de comunicación audiovisual que ultima o goberno estatal inclúa o galego nas medidas de protección da dobraxe, da lexendaxe, das audiodescricións e do financiamento anticipado establecidas para o español. Maceira recordou que a Lei do audiovisual que se debaterá en próximas datas no Estado é unha transposición dunha directiva europea que busca garantir a difusión e creación nas linguas europeas. "Sen audiovisual non hai futuro para ningunha lingua nin cultura", abondou, "e por iso a lei fixará unha cota mínima de dobraxe, lexendaxe, audidescricións e financiamento de producións no Estado Español por parte das plataformas de emisión audiovisuais (5% de ingresos)". Armas salientou, pola súa banda, o aval das máis de 33.000 sinaturas coas que chegou a Iniciativa Xabarín ao Parlamento galego. O texto aprobado por unanimidade no Parlamento galego instaba a: "que a nova Lei Xeral do Audiovisual recoñeza a pluralidade lingüística como principio básico, igualando contidos e porcentaxes mínimas en galego e castelán na dobraxe, lexendaxe e audiodescricións, así como no financiamento anticipado de producións audiovisuais nas canles e plataformas de televisión lineais ou baixo demanda" e mais a "reclamar da Corporación de Radio Televisión Española que emita todos os seus contidos con opción dobrada ao galego nomeadamente na programación da canle específica infantil e xuvenil e nos contidos da súa App". A delegación da mesa trasladou á directiva da RAG que "é da máxima relevancia para o futuro da lingua galega" que a nova lei audiovisual inclúa a demanda unánime do Parlamento Galego e as alegacións presentadas pola entidade de defensa da lingua, baseadas neste acordo parlamentar". "Cómpre actuar nun dos ámbitos onde a situación de exclusión da nosa lingua é máis evidente", recorda Maceira, "e que, ao tempo, é un dos máis empregados polo público en xeral e a mocidade e infancia e particular". O proxecto de Lei xeral de comunicación audiovisual elaborado polo Ministerio de Asuntos Económicos e Transformación Dixital obviaba a pluralidade lingüística do Estado e rexeita a protección específica do galego, do éuscaro e do catalán. O proxecto de lei estabelece que os servizos de televisión lineal deben reservar "a obras audiovisuais europeas polo menos 51% do tempo de emisión anual de su programación". Desta porcentaxe, gardará "como mínimo 50% a obras en castelán ou nas linguas cooficiais", precisa. Na mesma liña, fixa unha cota de obra audiovisual europea de "polo menos 30%" nos catálogos dos servizos baixo demanda como Netflix, HBO ou Amazon Prime; da cal, "como mínimo 50% se reservará a obras en castelán ou nalgunha das linguas cooficiais".


Summary: A "Asociación proCentenario de Nós 2020" organiza o 30 de outubro, por terceiro ano consecutivo, unha xornada reivindicativa desde o 2010 cando se institucionalizou por parte do concello e a Deputación de Ourense como "festa local de interese cívico-cultural".

A ambiciosa proposta en 2010 da "Asociación proCentenario de Nós 2020" (ApCNós2020) nos actos de conmemoración do 90º aniversario da publicación da revista "Nós" (1920-1935) de conseguir para o ano do seu centenario a Capitalidade Cultural Europea segue en pé. Os primeiros foron nomear ese día como de "festa local de interese cívico-cultural" e a participación conxunta de institucións e organizacións sociais así o avalan. Aínda que a crise económica, social e política adiou en parte algunha das propostas @s organizador@s do "Día de Nós, a Nación-Cultura Galega" queren "renovar o seu compromiso de consolidar esta festa cívico-cultural da nosa Cultura clásica". A primeira enciclopedia científica das Humanidades de Galiza "A revista que naceu en Ourense foi, en realidade, alén de relicario das esencias patrias, a primeira enciclopedia científica das Humanidades de Galiza escrita en galego". Desde a ApCNós2020 apuntan que a importancia desta publicación representa a "alta Cultura propia trenzada nos seis rubros clásicos: geos, (a Terra), cronos (a Historia), etnos (o Pobo), logos (a Lingua) e sofos (o Pensamento) do que a poiesis (as Letras) é a expresión circia, perdurábel e requintado". Lembran que fixaron "como tradición persoal e colectiva" toda unha cosmovisión e unha sensibilidade "de cada unha das galegas e cada un dos galegos que nos sentimos formantes dunha patria orixinal da Humanidade". Actos O día 30 de outubro vai ser unha xornada festiva con actos que comezarán nos Xardíns e Praza do Padre Feijoo pola mañá, entre as 12,30 h. e as 13,30 h., coa lectura pública de páxinas da revista Nós, a cargo d@s directiv@s, soci@s e compromisari@s da ApCNós2020. Actuará como mantedor Uxío Novo, directivo da ApCNós2020, coincidindo co aniversario do pasamento de seu pai, o poeta do Courel. Intervirán como lector@s convidad@s nesta edición os membros de Sarabela Teatro e unha persoa en representación da corporación municipal de Ourense que lerá unha declaración institucional. Despois lerase o "Manifesto Ourense 2020": capital galega da Literatura e procandidatura a capital europea da cultura", como inicio da campaña de recollida de asinaturas na cidadanía a prol do manifesto. O gaiteiro Marcos Foxo abrirá e pechará o acto coa interpretación da "Anterga Alborada de Ourense" e o "Himno galego". A organización ten previsto o Salón Nobre do Liceo-Recreo de Ourense como lugar alternativo en caso de mal tempo. Pola tarde, entre as 17,30 h. e as 18,30 h. realizarase unha ofrenda cívica a@s escritor@s e artistas ourensáns no camposanto de San Francisco de Ourense. Participarán a propia directiva da ApCNós2020 e representantes de institucións e entidades locais e provinciais. Despois Camilo F. Valdehorras, escritor e presidente da "Asociación proCentenario de Nós 2020", guiará ás persoas asistentes por un roteiro centrado na vella Auria dos séculos XIX e XX, "auténtica capital das letras e do espírito renacentista de Galiza", en palabras da propia organización. Nesta actividade tamén contarase coa participación da gaiteira Lucía Pérez. Nos actos colaboran o Liceo-Recreo de Ourense, Sarabela Teatro, Grupo AuriaNós de Ourense, A.C. Bela Auria, Círculo Poético Ourensán, Gremio Literauria, a Fundación Uxío Novoneyra e CIG-Ourense, entre outras.


Summary: Pedro Marcos, especializado en pneumoloxía, é director médico de hospitalización e urxencias da área sanitaria da Coruña e Cee. En conversa con Nós Diario, resalta a importancia de levar máscara cando nos encontramos nun espazo fechado con persoas coas que non convivimos ou de tentar trasladar o ocio ao aire libre.

Cos datos actuais, podemos falar dunha segunda vaga?Eu creo que xa sen ningunha dúbida, pódese ver a nivel europeo e estatal. Dentro da Galiza estamos xa en plena segunda onda. En base á experiencia e investigacións destes meses, cales son as condicións que facilitan un contaxio?Aprendemos día a día desde marzo. Na primeira vaga comprobamos que os contaxios son máis probábeis en lugares moi fechados, nos que se concentra moita xente que fala alto ou que canta, dan lugar a brotes máis descontrolados. A día de hoxe moitos gromos prodúcense nas relacións familiares ou de amizade. Culturalmente cústanos manter as distancias, baixamos a garda e quitamos a máscara. Aí xorden bastantes casos. Hai estudos que falan da propagación do virus a través de aerosois (gotas microscópicas que expulsamos ao respirar), con casos de contaxios mesmo cando se garda a distancia.Si, é das cousas que aprendemos. En cambio, en espazos fechados e mal ventilados nos que hai persoas xuntas durante un tempo, sobre todo se falan (tamén se amosou que o ton da voz inflúe), os aerosois teñen unha responsabilidade maior nos contaxios. Ás veces incluso aínda que se leve a máscara correctamente. No exterior non hai risco cero, pero é practicamente mínimo. Considera daquela que nos espazos de traballo se deben adoptar as mesmas medidas que, por exemplo, nun colexio? Máscara obrigatoria sempre e ventilación?No posto de traballo, está claro que se debera levar a máscara. E estar atentos a ver se se pode ventilar ou non. Tamén é certo que non temos detectado demasiados casos en oficinas, por exemplo. Con todo, hai que apostar polo teletraballo e tentar reducir a presencialidade. E ter especial coidado nas áreas de descanso, con máquinas no café, onde subimos e baixamos as máscaras ao falar. Volvendo aos contaxios ao aire libre, ten daquela fundamento fechar os parques infantís?Na medicina pode pasar case calquera cousa, pero o que di a experiencia é que ao aire libre, nos parques, a probabilidade de infección é baixísima. Máis agora, que temos que levar obrigatoriamente a máscara. Pode que se indique o seu fechamento buscando indirectamente outro obxectivo, pero non directamente para impactar nas infeccións. Temos que trasladar a nosa socialización a paseos ao aire libre ou ao ocio no exterior?Sen dúbida, toda vida social que poidamos facer ao aire libre será beneficiosa. Sen acumular persoas, claro. É certo que na Galiza temos o tempo que temos, pero penso que si que está comezando a mudar o comportamento. Coa baixada de temperaturas preocúpalles a confluencia da Covid-19 con outras infeccións respiratorias?Desde logo, pero penso que hai que intentar velo dunha maneira optimista. A gripe ataca moito os nosos anciáns e anciás, e tamén temos en conta os virus respiratorios que contaxian os nenos. Pero observo como en Australia, por exemplo, a gripe foi practicamente ridícula. Digo pensar en positivo porque a gripe e o coronavirus combátense cos mesmos escudos, as máscaras, o lavado de mans. Tamén a vacina no caso da gripe, claro. Póndonos na situación de que o coronavirus desapareza polo menos déixanos esas medidas para a gripe, que sabemos que non vai desaparecer. Medidas como a máscara chegaron para quedar?Por suposto. Aínda que nun escenario no que se erradique o coronavirus, se iso acontece, penso que será común empregala na época invernal, cando chegue a gripe. Non se percibirá como unha rareza ver unha persoa pola rúa ou cando accede a un centro hospitalario con máscara. Volvendo a esta segunda vaga, como están a percibila no día a día no hospital?A finais da semana do 19 comprobamos un cambio de tendencia, con máis doentes diagnosticados no día a día. Por iso advertimos que se estaba a perder un pouco o control da situación, con máis casos na rúa. Hai unha porcentaxe deses doentes diagnosticados que requiren hospitalización, e destes, uns poucos, o ingreso nunha Unidade de Coidados Intensivos (UCI). Temos máis casos que no repunte de finais de agosto, con máis de 90 ingresados, e sabemos que os vindeiros días serán duros. Hai un plan de continxencia e estamos preparados.


A Comisión de Investigación de Accidentes e Incidentes de Aviación Civil (CIAIAC), dependente do Ministerio de Fomento, acaba de emitir o seu informe final sobre a aterraxe que un avión da aeroliña portuguesa TAP realizou o 10 de outubro de 2016 no aeroporto de Lavacolla, en Santiago, cunha emerxencia por pouco combustible. A investigación conclúe recomendando aos centros de control de Santiago e Porto que establezan "un procedemento de coordinación" entre eles, así como á propia aeroliña que os seus tripulantes informen mellor aos controladores das situacións de pouco combustible. O incidente produciuse despois de que un Airbus A-319-111 da TAP, con 75 pasaxeiros e seis tripulantes a bordo, que voaba entre Madeira e Porto non puidese aterrar nese aeroporto por falta de visibilidade por meteoroloxía adversa. O seu aeroporto alternativo era Vigo, e os pilotos avisaron en varias ocasións de que ese sería o seu destino se non conseguían aterrar en Porto, para o que regularon o uso de combustible. Pero Vigo tiña xa completa a súa capacidade de estacionamento e os controladores desviaron o avión cara a Santiago. Un avión da TAP que non puido aterrar no Porto por pouca visibilidade foi rexeitado en Vigo por falta de sitio e acabou en Lavacolla cunha alerta por pouco combustible Nese percorrido o avión foi quedando sen combustible, pero a tripulación non o comunicou nunha primeira fase (alerta denominada Minimum Fuel) senón só nunha segunda (Mayday Fuel) que se produciu cando xa superara o aeroporto de Vigo. Segundo os investigadores, malia ter todos os seus lugares de estacionamento xa ocupados, a terminal de Vigo puido "adoptar medidas temporais extraordinarias para aceptar á aeronave" se fose coñecedora antes da súa situación. E mesmo antes de chegar a ese momento, cando o avión aínda sobrevoaba Porto, Vigo, como aeroporto alternativo, puido informar da súa saturación temporal e "con esta información a tripulación podería decidir proceder directamente ao aeroporto de Santiago xa que daquela o combustible remanente a bordo o permitía". Pero ningún deses avisos se produciu, polo que o avión acabou aterrando en Santiago "cun remanente inferior ao combustible de reserva final". Os investigadores piden aos aeroportos implicados que establezan "un procedemento de coordinación que facilite a información de dispoñibilidade dos aeroportos que poidan considerarse de alternativa en caso de meteoroloxía adversa severa" Segundo o informe agora emitido polos investigadores, a causa do incidente foi "a incorrecta xestión da capacidade dos aeroportos de alternativa, por parte das dependencias implicadas, nunha situación de meteoroloxía adversa, e a non realización por parte da tripulación da comunicación Minimum Fuel, segundo se establece no Manual de Operacións do operador, que permitiría ao aeroporto de Vigo adoptar medidas temporais extraordinarias para aceptar á aeronave implicada". O informe engade que "como factor contribuínte sinálase a falta de previsión do Centro de Coordinación de Operacións (CEOPS) do aeroporto de Vigo para informar da saturación da plataforma, o que non permitiu a Control do Tránsito Aéreo informar puntualmente á tripulación implicada". Ante esas conclusións, o informe da comisión emite tres recomendacións. Por unha banda, pide á TAP que "imparta formación específica ás súas tripulacións no que respecta ao uso das comunicacións de Minimum Fuel e Mayday Fuel e as súas implicacións". Por outra, o informe di que, "sendo os aeroportos de Vigo e Santiago os aeroportos de alternativa principais do aeroporto de Porto, e viceversa", os investigadores recomendan aos xestores dos denominados centro de control de área terminal de Santiago e dos controladores de aproximación de Porto que establezan "un procedemento de coordinación que facilite a información de dispoñibilidade dos aeroportos que poidan considerarse de alternativa en caso de meteoroloxía adversa severa".


Summary: O ministro anuncia que o executivo español "substitúe na maioría dos pagamentos esenciais" o Govern.

O ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, decidiu redobrar o control ás finanzas da Ganeralitat a dúas semanas do 1-O e despois de que o vicepresident, Oriol Junqueras, fechásese a enviar o informe que acreditaba que o Govern non gastaba un euro no referendo. Montoro comuniciou que o Estado será de agora en diante quen se fará cargo do pagamento da maior parte das facturas de Catalunya, tanto de aquelas que non sexan servizos básicos como as que si, limitando tamén as operacións de endebedamento. "Ante a situación de manifesta ilegalidade, instauramos un mecanismo de control de pagamentos absolutamente necesario para garantir os pagamentos da Generalitat, de xeito que a posición non prexudique as súas finanzas, nin as do resto de España", xustificou o ministro.


Summary: O teatro debe falar do que pasa fóra do teatro, comentar as cousas que lle van preocupar ao público antes e despois da función.

Mais debe explicar algo que non nos expliquen o telexornal e a prensa periódica, algo que escape da panorámica xeral que habitualmente nos impoñen desde os medios. As fillas bravas e o mito de Casandra, de Chévere / Dirección: Xron / Elenco: Patricia de Lorenzo, Mónica García, Arantza Villar / Texto: Manuel Cortés Manter a distancia co punto de vista hexemónico, digamos, impón explicar o que frecuentemente se nos oculta, ou, polo menos, empregar un argumentario diferente, pór a cámara nun ángulo orixinal que revele unha perspectiva distinta, un pretexto para volver pensar no asunto que esteamos a tratar. As fillas bravas e o mito de Casandra parte dun enfoque moi suxestivo: a Casandra outorgóuselle o don da profecía, pero, por estas cousas que teñen os deuses, o seu don transformaríase nunha fonte de frustración, xa que ninguén crería os seus augurios. Algo así sucede cos científicos que veñen predicindo o cambio climático e as catastróficas consecuencias que implica: non lles fixemos demasiado caso, non acreditamos gran cousa nos cataclismos que vaticinaron. A partir desa interesante formulación, non obstante, Chévere entrégase a repetir o que xa escoitamos moitas veces desde instancias con altofalantes máis potentes, o cal nos deixa tan frustrados como Casandra, esperando esa volta que lle asigne algo de orixinalidade ao discurso. A compañía entrégase ao humor herdado da montaxe anterior As fillas bravas, e por momentos parece esquecer o tema que lle serve de coartada para esta segunda parte. O humor de Chévere tende a empregar formas populares para tratar unha actualidade tirando a deprimente, para deixar que o sentido do humor fure na realidade deixando ao descuberto as contradicións que a conforman. Desta vez, as formas vense máis importantes que o fondo, e o resultado é un espectáculo no que as alusións rematan en si mesmas, no que a complicidade se dá máis coa propia compañía que cunha visión do mundo que pretende facer comedia a partir das traxedias do día a día. Polo lado das formas non hai queixa: a montaxe sostense no traballo das actrices, que segue sendo tan competente e hilarante coma sempre. A creación das personaxes posibilita que a realidade e a ficción se atopen no escenario e que o público recoñeza unha forma de estar no mundo que non anda moi lonxe do patio de butacas, que se observa desde unha distancia curta, aceptando a parte que nos toca. Desde ese punto de vista, a resistencia segue aí e dá sinais de continuidade. Mais quizais sobraba un didactismo que só rabuña na superficie do que se quere tratar e que tal vez atope o seu lugar en funcións escolares máis que en salas para adultos.


Summary: A Federación de Libreiros de Galiza decidiu non aplicar a subida do IVE ao material escolar até o 15 de outubro, unha vez pasado o inicio do curso. Unha medida que toman despois de comprobar que se estaban a facer mercas masivas para evitar o pagamento da subida imposta polo goberno do 4 ao 21%.

Arredor do 95% das librarías galegas se estima que non subirán o IVE do material escolar a comezos do curso.Mediante un cartel identificaranse os establecemenos que se acollan a esta recomendación da Federación de Libreiros de Galiza. A entidade que agrupa a representantes das librarías galegas sinalou que chegan a tomar esta medida unha vez se detectou a compra masiva de material escolar co fin de fuxir da suba imposta polo goberno. As librarías asumirán a suba até o 15 de outubro, unha vez pasado o periodo de volta ao colexio. A aplicación do 4 ao 21% do IVE realízase en todo o Estado pero a federación galega é a primeira que exime aos seus clientes do pagamento ate un mes e medio despois do que tería que ser a súa aplicación. Despois de dar carpetazo á gratuidade dos libros de texto, a noticia da eliminación da redución do IVE dos materiais escolares como libretas, folios ou bolígrafos provocara o malestar das persoas máis afectadas, de maneira especial, as agrupacións de anpas. A través da deputada Carme Adán, o BNG presentara en xullo no Parlamento Galego unha interpelación na que instaba ao goberno de Feijoo a valorar o impacto social e económico da subida do IVE nos materiais escolares e demandaba actuacións para frear as consecuencias no inicio do curso. Reclamaba do goberno de Feijóo que non se aplicara a medida e que, de non "ter valentía para o facer" que desenvolvera actuacións encamiñadas a que nenos e nenas que vivan en casas con dificultades económicas podan acceder ao material escolar preciso para o novo curso. O goberno de Feijoo non anunciou ningunha das dúas posibilidades e é agora a Federación de Libreiros a que decide tomar a decisión de librar á familia da subida do IVE a inicios do curso.


Summary: ENTREVISTA Marcos López, responsable de OQO Filmes, fálanos da técnica do 'Stop Motion' coa que a literatura infantil e xuvenil cobrou vida grazas á animación e a este selo propio dentro da editora.

A literarura infantil e xuvenil tamén ten que ser innovar, meterse nos contos e facer que cobren vida, crear animación na nosa lingua, explorar. OQO Editora tívoo claro alá polo ano 2008, cando decidiu especializarse en Stop Motion. Un proxecto que ten selo propio dentro da propia editora que é pioneira neste eido e que se chama OQO Filmes. Entrevistamos o seu responsable Marcos López. Cal foi era o voso obxectivo e por que optastes polo Stop Motion? En OQO filmes optamos pola técnica do Stop Motion porque cremos que é a máis axeitada para trasladar a diversidade estética dos álbums ao mundo da animación e para educar a ollada dos pequenos espectadores. Os escenarios e personaxes existen fisicamente e son fotografados frame a frame en diversas posicións para dar a sensación de movemento. Os personaxes constrúense en base a unha estrutura de arame de aluminio. Despois son revestidos de esponxa, formando o volume dos corpos. Posteriormente cóbrense cunha capa de tea, cosida como nos bonecos de trapo, o que lles dá un característico acabado final moi artesanal. Esta opción permítenos obter unha imaxe máis cálida, moi próxima ao mundo dos cativos, porque se asemellan aos peluxes que habitan nos seus cuartos. Que materiais empregades cando facedes Stop Motion? Reutilízase? Intentamos quitarlles o máximo partido posible ás texturas como elemento plástico, algo que tamén está presente nos decorados. Reutilizamos e reciclamos. Empregamos materiais naturais como a madeira para os mobles e as estruturas das casas, pedras, pólas que dan efecto de árbores, terra, area para o chan, etc. Os ollos e algunhas das bocas dos personaxes son modelados á parte nunha pasta especial que se chama fimo, de xeito que poden ser intercambiables e se acoplan nos bonecos. Así créanse as diferentes expresións e os movementos de boca dos personaxes. Un dos obxectivos estéticos que perseguimos é acadar un resultado natural, de maneira que se prescinde, na medida do posible, de efectos especiais. Neste sentido cremos que a técnica do Stop Motion permite chegar a ese acabado, acadando así que se poidan animar fluídos ou gases sen recorrer a efectos de posprodución. Traballar con materiais reais permítenos chegar aos nenos dun xeito máis directo, facéndolles sentir máis próximo o proceso creativo: parece tan sinxelo que ata un neno podería facelo. "Traballar con materiais reais permítenos chegar aos nenos dun xeito máis directo; parece tan sinxelo que ata un neno podería facelo" Como entendedes OQO Filmes? Entendemos OQO Filmes como un espazo de creación de animadores de todo o mundo. Así, directores e directoras de referencia mundial na técnica do Stop Motion acoden a Pontevedra para a realización de diferentes proxectos. Zé Carlos Pinto, o director de Cocorico, os mexicanos Luis Téllez, Juan José Medina ou Karla Castañeda, o arxentino Ismael Mon, o chinés Zhan Jian, o catalán Claudi Sorribas, o valenciano Pascual Pérez Porcar ou o galego Borja Guerrero forman parte do elenco de directores e directoras das producións de OQO. Na actualidade contamos con tres series producidas Os contos no camiño, Caracois e Cocorico, todas recoñecidas con premios internacionais e emitidas en diversos países da nosa contorna, América e Asia. En que proxectos estades a traballar na actualidade? Nestes momentos estamos a traballar na segunda temporada de Cocorico, que naceu como un álbum ilustrado que está pendente de reeditar. É un dos éxitos da nosa editora tanto en papel coma en formato audovisual. A segunda temporada conta cunha axuda da Agadic e a participación da Televisión de Galicia, que tamén participou na primeira que acadou un grande éxito no Xabarín Club. Todas as series de OQO filmes, incluída Cocorico, son distribuídas internacionalmente por Edebé audiovisual. "Apostamos pola nosa lingua como vehículo de transmisión necesario, sobre todo para os pequenos" Que linguas empregades na rodaxe? Que actividades desenvolvedes relacionadas co ensino? A lingua orixinal de gravación sempre é o galego e a partir de aí cada canle de televisión internacional fai a dobraxe ao idioma do país. Nós apostamos pola nosa lingua como vehículo de transmisión necesario, sobre todo para os pequenos. Ademais da produción audiovisual OQO filmes desenvolve actividades de alfabetización audiovisual. O programa Nós tamén creamos! é un programa de dinamización lingüística en colaboración coa Secretaría Xeral de Política Lingüística, a Dirección Xeral de Innovación educativa e a Compañía de Radiio Televisión de Galicia que lles propón aos máis pequenos pasar de ser espectadores a creadores de contido audiovisual realizando curtametraxes de animación en galego a partir dun álbum de OQO. O programa está inserido no Plan Proxecta e nel participan unhas sesenta escolas por curso escolar. Nas tres edicións do programa escolares de toda Galicia elaboraron máis de 200 curtametraxes en galego que se poden ver na web infantil da TVG.


O diagnóstico está bastante estendido: a pouco que nolo miremos, toparemos cunha Galicia que retrocede, camiño do desmantelamento e a irrelevancia, sen unha estratexia de futuro que preserve as vigas maiores da súa identidade. Os últimos anos "progresamos adecuadamente" nesa liña en todos os ámbitos. Hai resistencias, aspectos positivos e iniciativas loables, sen dúbida, pero na percepción global dos que participamos da idea dunha Galicia de seu, que abarca moitos sectores de diferentes eidos, predomina un alarmado pesar respecto a cuestións elementais. Numerosas persoas e sectores, que van moito máis alá das organizacións estritamente nacionalistas de hoxe, alertan das encrucilladas que nos condicionan en aspectos clave. Un parámetro que poucos cuestionarán é a desaparición de facto de Galicia da nómina do "problema nacional" en España, espello do retroceso experimentado na capacidade de traducir politicamente o sentimento identitario da cidadanía galega. Hai intelixencia abondo para impulsar procesos de rexeneración, mais cómpre artellalos a partir da nosa propia realidade, fuxindo da imitación doutras que están en tempos distintos e avanzan a ritmos para nós inalcanzables. Por máis que admiremos esas capacidades ou se importen debates, é no noso entorno e cos pés na terra onde deberamos centrar a formulación dun discurso tan autóctono como realista. O contrario só pode levar a aquel nacionalismo de campanario do que falara Tobío. Non se trata de se recrear nos laios, tampouco de re-unir nada, no plano electoral ou fóra del, senón de movimentar tendencias e ambicións xerando un terceiro espazo que actúe sobre esas feblezas que nos catapultan cara a atrás cando outros consolidan os seus avances ou pisan o acelerador aínda a pesar das incertezas Non se trata de se recrear nos laios, tampouco de re-unir nada, no plano electoral ou fóra del, senón de movimentar tendencias e ambicións xerando un terceiro espazo que actúe sobre esas feblezas que nos catapultan cara a atrás cando outros consolidan os seus avances ou pisan o acelerador aínda a pesar das incertezas. Este empeño é difícil de implementar desde a política partidaria aínda que non se poda nin se deba prescindir das forzas políticas. Precisamos de mecanismos transpartidarios, de persoas con capacidade inclusiva e de desbloqueo para pensar o futuro e ir mais aló dos límites da política de plató. Nos últimos corenta anos creouse organización pero pouca sociedade. A sociedade civil debera ser agora o motor do rexurdir, dese novo enfoque complementario que o país precisa para superar a precariedade identitaria. Recompoñer esa ilusión require perspectiva, xenerosidade e discurso. Os think tanks que hai no país, pese á súa modestia, teñen unha importante función a cumprir neste aspecto para mover entornos e tender pontes coa vontade de xerar ideas compartidas, un programa de mínimos que devolva a iniciativa a unha sociedade comprometida coa viabilidade futura do país.


Summary: O major dos Mossos, Josep Lluís Trapero, negouse a que o Ministerio do Interior dirixise a policía integral de Catalunya após a Fiscalía reclamase o seu control por parte do Estado.

O Ministerio do Interior trata, por todos os medios, de se facer co control policial dos Mossos d'Esquadra nos días previos ao referendo convocado para o 1 de outubro. Xa o fixera após os atentados de agosto en Barcelona e Cambrils, cando puxo en dúbida o traballo da policía catalá. Nunha reunión que tivo lugar na quinta feira para avaliar o estado da orde de "impedir a celebración" do 1-O e na que participaban os mandos en Catalunya da Policía Nacional, a Garda Civil, a Garda Urbana de Barcelona e os Mossos, o fiscal superior de Catalunya, José María Romero de Tejada, anunciou que deixaba en mans do número tres do Ministerio do Interior, Diego Pérez de los Cobos, a coordinación da política de seguridade no país. Precisamente, De los Cobos, xefe de Gabinete de Coordinación e Estudos da Secretaría de Estado, asistira á reunión e afirmara que o control sería "puntual". Segundo informa La Vanguardia, Trapero opúxose e lembrou que os Mossos son a policía integral de Catalunya, con plenas competencias e con capacidade para garantir a seguridade nos próximos días. O major dos Mossos solicitou por escrito a orde de ter por riba un político do Ministerio do Interior. O fiscal deu por concluída a reunión e citou os presentes a un novo encontro que terá lugar o sábado. Até o momento é a Xunta de Seguridade de Catalunya, a través dunha mesa, o organismo que regula a coordinación entre todas as policías. O major dos Mossos insistirá hoxe en solicitar que sexa ese organismo, de carácter técnico e non político, o que xestione a coordinación nos días previos ao 1 de outubro. Máis efectivos da Policía e da Garda Civil A diario seguen chegando a Catalunya máis efectivos da Policía Nacional e da Garda Civil. Oficialmente non se coñece a cifra, pois Interior alude a "motivos de seguridade" para non revelala. Nin sequera os Mossos teñen constancia do número de policías nacionais e gardas civís que recalaron no país ao longo destas semanas.


Summary: Ou unha Galiza autonómica nun Estado de tendencia máis ou menos federalizante ou una Galiza soberana. Non hai termo medio. Levamos 36 anos na primeira. O contraste entre ambos deseños, as dúas Galizas posíbeis, foi o miolo dun duelo dialéctico de altura entre Xesús Palmou, ex secretario xeral do PPdeG, e Francisco Jorquera, presidente da Fundación Galiza Sempre e ex portavoz parlamentar do BNG. O debate Palmou-Jorquera aparece no Sermos251, xa na rúa. Eis aquí un avanzo. VÍDEO NO INTERIOR.

-Sermos Galiza. Poñamos agora as luces longas e vaiamos aos modelos antagónicos que defendedes. O aprofundamento da autonomía versus a soberanía. -Xesús Palmou: Primeiro ten de haber vontade de diálogo. Será nunha mesa de negociación onde se aborde a cuestión. A Constitución necesita unha posta ao día, en asuntos como a adecuación do Senado á súa condición de cámara territorial. É preciso que na Constitución se reflicta que as comunidades autónomas deben participar con voz propia perante a UE naqueles temas (por exemplo, a política agraria) sobre os que teñen competencias. A política agraria da UE claramente non favoreceu as transformacións que o agro galego necesitaba. Despois está o tema do encaixe das comunidades na Constitución, nomeadamente o de Catalunya. Hai que abordalo através dunha reforma da Constitución que permita que España continúe a ser un país da UE cunha Carta Magna en que todos nos sintamos cómodos. En todo caso, eu non estou por ir a un Estado confederal. Non é a solución. Eu iría máis nunha liña de acentuar o Estado federal, non confederal. Non coñezo ningún modelo de estado confederal que teña sido un éxito. Palmou: "Eu non estou por ir a un Estado confederal. Non é a solución. Eu iría máis nunha liña de acentuar o Estado federal" Jorquera: "Se admitimos que aquí hai varias nacións, entón haberá que admitir que hai distintos pobos e que teñen que ser suxeitos de soberanía nos seus territorios" -Francisco Jorquera: Eu, claro, discrepo de Xesús. E creo que se hai un problema de modelo o que hai que facer é ir a outro modelo. E basicamente o que hai que facer é invertir as relacións que se estabelecen entre o Estado central e os distintos pobos que coexistimos nel. Se admitimos que aquí hai varias nacións, entón haberá que admitir que hai distintos pobos e que teñen que ser suxeitos de soberanía nos seus territorios. O pobo galego o que necesita é plena capacidade de decisión sobre os seus asuntos. Que se recoñeza que é o titular da soberanía na Galiza. En exercicio desa soberanía o pobo galego pode pactar con outros pobos e delegar unha serie de competencias en institucións comùns. Por suposto, iso exixe a vontade de todas as partes; e se non a hai, pois non é pecado ter un estado independente. En Europa nos últimos 25 anos naceron 17 Estados independentes. No ano 1945 a ONU fundouse con 45 estados, agora intégrana 193. É compatíbel ter un Estado independente e á vez participar na comunidade internacional, en termos de igualdade con outros pobos e non de dependencia.


Summary: Varias organizacións xuvenís do Estado, entre elas as galegas Liga, Comités e Agir, convocan o 'Día Internacional de Loita Estudantil' para "protestar contra as reformas e recortes levados a cabo na educación e impostas pola UE e o gran capital".

A campaña tamén terá os estudantes na rúa. Varias organizacións estudantís e xuvenís do Estado, entre elas as galegas Liga Estudantil, Comités e Agir, convocan para o vindeiro 11 de outubro o Día Internacional de Loita Estudantil, unha xornada na que pretenden "protestar contra as reformas e recortes levados a cabo nos últimos meses na educación" e "reivindicar a soberanía dos pobos", e na que os tres colectivos convocan unha folga xeral no ensino universitario e medio do país. As tres organizacións galegas convocaron este mércores unha rolda de prensa para presentar unha xornada de protesta motivada polos "recortes, reformas e diminución de dereitos sociais, políticos e culturais" aplicados aproveitando "a escusa dunha crise creada polos mesmos que están a xestionar o poder desde diferentes marcos". "Estannos levando a un sistema escravista, onde os ricos son máis ricos e os pobres son máis pobres", explican. Varias organizacións do Estado convocan unha folga xeral no ensino "contra os ataques do Goberno central" á educación O obxectivo é unha mobilización que se desenvolva en varios lugares do Estado para "denunciar os ataques do Goberno central ao ensino" e enmarcado no "internacionalismo e a solidariedade entre os pobos". De feito, a protesta está convocada por organizacións estudantís e xuvenís de Galicia, Asturias, Cataluña, Euskadi, Aragón e Cantabria. No comunicado conxunto de todos estes colectivos, lembran que as comunidades autónomas "están a aplicar as decisións do Goberno central sen ningún tipo de reparo, demostrando unha vez máis que baixo o capitalismo e o autonomismo non é posíbel a soberanía e a independencia dos pobos que se atopan indefensos ante as reformas impostas desde a UE e o gran capital". "Non lles abondaba coa mala situación na que se atopan xa as linguas e culturas dos pobos, senón que agora buscan destruílas ata a súa desaparición recortando os orzamentos en educación e cultura", insisten, tras denunciar que se "aproveita a crise institucional" para "tentar uniformar as nacións dentro do estado para que a súa estrutura poida seguir existindo". "Xustifican todo isto dicindo que non hai diñeiro, as ganancias nos mercados de alta gama aumentan, e tamén o gasto militar ou os soldos dos políticos", aseguran todas as organizacións convocantes, que cren que "xa non hai quen crea esa gran mentira de que non hai cartos" e que se está a acentuar aínda máis o "proceso de privatización da universidade" que levan anos denunciando. Chaman a unirse "á loita por unha educación pública e digna para todos, para poder construír a nova escola que nos eduque como persoas libres" Por todo isto, din unirse "á loita por unha educación pública e digna para todas, para poder construír a nova escola que nos eduque como persoas libres". "A única alternativa posíbel é unha escola pública, laica, popular, antipatriarcal, digna, e que cumpra con todas as necesidades lingüísticas e culturais de cada nación", reivindican. En Galicia hai previstas, cando menos, manifestacións en seis cidades En Galicia, hai previstas polo momento manifestacións en seis das sete cidades ás 12 do mediodía dese 11 de outubro, á espera da confirmación de Ferrol. Os lugares de saída das marchas son os seguintes: na Coruña, o campus de Elviña; en Compostela, a praza do Toural; en Vigo, a praza dos Cabalos; en Lugo, en Intercentros, no Campus; e en Ourense fronte a delegación da Consellería de Educación. O inicio da protesta en Pontevedra está aínda por confirmar.