Summary: Vigo é o concello con máis familias beneficiarias, con 2.427, seguido da Coruña (1.188), Lugo (664), Ourense (623) e Ferrol (407). Pontevedra e Compostela pechan a lista das sete urbes, pero son as que rexistran un incremento maior nos últimos cinco anos (+124% e +199%, respectivamente). Consulta aquí a evolución dos e das beneficiarias da RISGA na túa localidade

Consulta aquí a evolución dos e das beneficiarias da RISGA na túa localidade Nos últimos anos disparouse o número de persoas perceptoras da RISGA (unha axuda fixada actualmente nos 403,38 euros ao mes). Das 4.178 familias que se beneficiaban desta axuda en 2007 pasouse a 6.718 en 2012 e a 10.761 en 2016, ano no que se acadou un máximo histórico. No 2017, por primeira vez en máis dunha década, o número de rendas entregadas diminuíu ata as 10.371, segundo datos da Consellería de Política Social. Aínda que as persoas perceptoras de RISGA distribúense por todo o país (tan só en 40 concellos non está rexistradas ningunha delas), son as cidades e as grandes vilas onde se concentra un maior número de persoas beneficiarias. De feito, as sete grandes cidades suman 5.877 familias con RISGA, máis da metade do total. Vigo é o concello con máis familias beneficiarias, con 2.427, seguido da Coruña (1.188), Lugo (664), Ourense (623), Ferrol (407), Pontevedra (302) e Compostela (266). Algunhas outras localidades, como Vilagarcía de Arousa (265), Ponteareas (258), Carballo (154), Verín (143), O Porriño (121), Arteixo (113), Narón (109) e Lalín (106) suman tamén máis de cen familias perceptoras desta renda. Se no conxunto do país o número de RISGA concedidas experimentou un crecemento espectacular entre o 2007 e o 2017 (+148%) e entre 2012 e 2017 (+52%), na Galicia urbana este incremento foi aínda maior, dun 66% nos últimos cinco anos. Aínda que Vigo é con moita diferenza o concello con máis persoas perceptoras, xa que suma case unha cuarta parte do total, outras cidades como Santiago de Compostela (+198%), Pontevedra (+124%), Lugo (+95%) ou A Coruña (+95%) tiveron os maiores incrementos dende o 2012. Cómpre salientar outros casos, como Culleredo, Marín ou Sarria, que nos últimos cinco anos máis que triplicaron o número de rendas concedidas. Ou os de Ponteareas, Lalín, Monforte, A Estrada, Ames, Ribadeo ou A Guarda, que as duplicaron. Hai uns días a Xunta sacou a exposición pública o decreto que regulará a RISGA e que desenvolve a Lei de inclusión social de Galicia aprobada a finais de 2013. O decreto acumula catro anos de atraso e dá os últimos pasos para a súa aprobación. Forzas da oposición e entidades sociais criticaron que Política Social escollese precisamente o mes de agosto para abrir este derradeiro período de envío de correccións e suxestións, que finalizará o 28 de agosto. A contía de referencia da RISGA seguirá a ser de 403,38 euros ao mes (o 75 % do IPREM) e o complemento do alugueiro seguirá fixado no 10% do IPREM, é dicir, uns 54 euros ao mes. Nos últimos meses asociacións profesionais e entidades sociais demandaron cambios na RISGA para convertela nunha prestación "suficiente, digna, accesible e eficaz".


Summary: José Ramón Gómez Besteiro fai un ano como secretario xeral do PSdeG e, tras doce meses convulsos, reitera que no seu partido xa se fai "unha nova política". O líder socialista augura un "pau" para o PP nas municipais, nas que destaca a "responsabilidade" das agrupacións na conformación das candidaturas, e sinala que é "lóxico que o secretario xeral" concorra nas primarias para a Presidencia da Xunta.

"O café para todos está absolutamente esgotado" José Ramón Gómez Besteiro (Lugo, 1967) vén de facer un ano como secretario xeral do PSdeG. Tras doce meses de convulsións internas e externas o tamén presidente da Deputación de Lugo reitera que no seu partido, a nivel federal e nacional, xa se fai "unha nova política". Cara ás municipais do vindeiro ano Besteiro apela a non ter "medo ao que a cidadanía poida decidir" e lembra, non obstante, que son as agrupacións locais e non "a dirección política" quen elixe as candidaturas. O líder socialista ve a un Feijóo cada vez máis "frouxo" e asegura que a súa formación está inmersa na construción dun "proxecto de país" para ser quen de impulsar o cambio político no 2016. Nese proceso, di, é "lóxico" que el mesmo concorra ás primarias. Vén de facer un ano na secretaría xeral do PSdeG. Que cambiou e que lle queda por cambiar no partido? Sempre queda moito por cambiar. É bo contextualizar en que momento sucederon as primarias, un fenómeno sen parangón que muda a forma do partido nun momento de crise social e económica moi forte. Foi un ano conflitivo en todos os termos, en clave interna e económica tivemos que formular un plan de estabilidade a nivel económico baixo a premisa de que se non eramos cribles na levanza das contas non o seríamos nas cuestións de toda a sociedade. Tamén estivo marcado polo relevo a nivel federal, coa saída de Alfredo Pérez Rubalcaba e a elección dun novo secretario xeral. Todo se produciu este ano, cunhas eleccións europeas que marcan un punto de inflexión político. Foi un ano rico en acontecementos e creo que a situación é mellor. O Partido Socialista enfronta o futuro superando unha etapa de recesión do propio partido e reformulando as formas de facer política. Neste período de crise estivo enriba do partido a corresponsabilidade, non hai que ter medo a dicilo, con determinadas políticas. Pero agora temos a idea clara de que a nosa forma de saír da crise é distinta da do PP e sen ningunha connivencia coas políticas neoliberais. O tempo foi poñendo as cousas no seu lugar e agora o Partido Socialista afronta o futuro nun contexto político complicado, pero non exento de ilusión e esperanza. Resultou rechamante que se falase abertamente, mesmo ante o Comité Nacional, da situación económica do partido. Non era algo habitual falar das contas internas ata hai ben pouco... Non pode ser doutro xeito. E, sen ánimo de ser presuntuoso, o PSdeG marcou a vangarda do que fixo o partido a nivel federal. Os tempos son distintos dos de hai vinte anos: transparencia, rendición de contas... Son algo que ten que facer quen queira facer política hoxe. Xa non abonda con votar cada catro anos. Hai que dar moita información, hai que saber admitir o contraste de información coa cidadanía. E, quen non queira facelo, non vai ter oco. Durante este tempo acusárono en máis dunha ocasión de non ter criterio ou de non dicir claramente o que pensa sobre diversas cuestións... "Eu propúxenlle pactos de Estado ao presidente da Xunta, pero o PP non é ambicioso e di que non temos criterio" É unha técnica do PP, que cre que se din que os problemas non existen, non existen. E non é así. O PSdeG puxo criterios claros sobre a mesa dende o primeiro momento. Outra cousa é que o PP quixese ollar cara a outro lado. Estas cousas díxenllas ao presidente da Xunta a primeira vez que nos reunimos, hai aproximadamente un ano. Propúxenlle pactos de Estado para Galicia: a cuestión demográfica, a cuestión da reindustrialización, a loita contra o paro, o financiamento, o sistema financeiro... E moitas máis cousas que lle propuxemos coa premisa de que queremos un presidente forte fóra de Galicia para que faga valer os intereses de Galicia. Pero non serviu de nada. Nós temos posicións claras onde as temos que ter, pero o PP non é ambicioso e pretende dicir que o partido maioritario da oposición non ten criterio, pero non é certo e o tempo dará e quitará razóns.O Partido Socialista ofrece acordos en cuestións de país, non en cuestións accesorias. O PP dicía que todo ía ir moi ben despois das políticas de austeridade, pero estamos peor que hai cinco anos e saímos peor da crise que o resto do territorio español. Todo foi unha ensoñación do PP e o PSdeG non vai caer na trampa das promesas que fan ano tras ano e nunca cumpren. Nós, seguimos no camiño da coherencia, que é máis longo, pero máis seguro para recuperar a confianza dos cidadáns. Recuperar a confianza da cidadanía pasa por ser alternativa de Goberno nun panorama moi cambiante. Como se constrúe unha alternativa de Goberno nun campo de xogo que non é o mesmo, tampouco a nivel partidario? Entendendo estes cambios como normais, pero sen obsesións. O PSdeG, dende que eu son secretario xeral, non cae na trampa das obsesións nin por unha banda nin pola outra. Cremos que temos que facer política dentro dos piares cos que se recoñece á socialdemocracia, tanto en Galicia como en Europa. Atopámonos nun momento que se reflicte ben por dúas cuestións: primeiro, polos que detectan ben os problemas da realidade pero que introducen solucións que non son cribles para cidadanía, e noutro polo, os que fan unha descrición irreal da sociedade. Por unha banda atopamos os fenómenos máis populistas, por así dicilo, e no segundo, o PP. Neste marco, o PSdeG ten moitas cousas que gañar. Non abandonamos a senda da confianza e da credibilidade, a coherencia é moi importante. E en Galicia, sobre todo, cómpre facer un proxecto de país. Eu sempre lle critico ao PP que durante seis anos de Goberno Galicia non gañou peso en España, parece que o presidente da Xunta está máis preocupado por facer puntos en Madrid que por poñer en valor as cuestións que nos diferencian do resto de territorios e pensar que Galicia é unha nacionalidade histórica. Non somos mellores nin peores que Murcia ou La Rioja, pero somos distintos. E nestes momentos de convulsión constitucional temos que saber que estamos no campo de xogo das nacionalidades históricas. Pero ese papel Núñez Feijóo abandonouno. Galicia leva seis anos sen gañar ningunha competencia, a reforma do Estatuto está aparcada... Falta debate político no país, só se fala de xestión? "Seis anos despois o que vemos é que Núñez Feijóo nin sequera é un bo xestor" Seis anos despois o que se está vendo é que tampouco hai xestión. O gran problema que ten Feijóo é que cada vez máis cidadáns cren que as políticas de austeridade só serviron para esnaquizar os servizos públicos. O PP ten un problema de credibilidade; as cousas non están mellor e todo o esforzo que se fixo coas chamadas políticas de austeridade non serviron para nada. Durante estes seis anos Feijóo preocupouse máis por ser un alumno avantaxado duha política que non sabíamos onde ía rematar que en poñer en valor as cousas que se podían solucionar en Galicia. Converxíamos mellor con Europa e con España, e agora feitos como a caída da produción industrial no último trimestre revelan que imos moi por tras do resto das comunidades autónomas. Na loita contra o paro xa non é que teñamos máis paro, é que temos moitísima menos poboación activa. É un escenario no que, contra o que se pensaba, Núñez Feijóo nin sequera é un bo xestor. Estas políticas de austeridade van ser un dos factores que estarán sobre a mesa no reto electoral máis inmediato, o das eleccións municipais. Que teñen en xogo PSdeG e o seu secretario xeral neses comicios? "A unha dirección política pódenselle esixir responsabilidades cando é a que elixe os candidatos, pero agora son as agrupación as que asumen esa responsabilidade" Estamos nun momento de cambio político e o proceso de selección e candidatos xa non se fai dende a dirección, son as agrupacións as que asumen esa gran responsabilidade. Pódenselle esixir responsabilidades a unha dirección política cando é ela quen elixe os candidatos, pero cando son outros quen os elixen, esta cuestión non pode volverse como un búmeran contra a dirección política. A dirección política solta lastre da súas competencias e recólleo a militancia, que ten que saber que a súa decisión a responsabiliza. Non se trata de saírse fóra do marco, senón de establecer o marco real. Queremos votar? Queremos responsabilizarnos. Pero é verdade que en 2015 vai haber eleccións municipais e o gran perdedor vai ser o PP. Poñamos, por exemplo, o escenario das tres cidades da provincia da Coruña, con tres maiorías absolutas do PP. Os cidadáns van ver que non serviron para que Ferrol solucionase os seus problemas de traballo e desenvolvemento, que en Santiago imos polo terceiro alcalde, este elixido por persoas que non son electas pola veciñanza e na Coruña, a gran Coruña non volveu, senón que imos cara a atrás. Que vai pasar agora? Que o PP vai sufrir un forte pau e o PSdeG ten unha oportunidade. Se comparamos os mellores momentos das cidades galegas, relaciónanse con políticas socialistas dende os concellos. A cidadanía recoñece que o Partido Socialista é o máis municipalista e polo que a maioría cre que pasaría a alternativa de goberno nas cidades. Nas cidades, pero tamén nalgunhas vilas, cabe a posibilidade dun escenario no que o PSdeG non só se terá que relacionar, no ámbito da esquerda, con formacións como o BNG, senón tamén con movementos como as chamadas mareas. Como se debe relacionar o PSdeG con elas? Dende a forma de aceptar que a nova política te leva a ter novos interlocutores pero sen obsesións. Nós temos que marcar o noso proxecto asentándoo nos nosos grandes principios, fundamentalmente na igualdade. E despois, sendo moi francos: ofrecendo un programa de goberno, que os cidadáns voten e digan que marco queren para os vindeiros catro anos, de diálogo ou de proxecto único. Eles serán os que marquen o camiño que o PSdeG debe percorrer no futuro. Cando me preguntan polas grandes coalicións eu sempre digo que se fan cos cidadáns, que votan e din o que temos que facer. Ese é o escenario que o PP non quere; acábase de ver o seu xogo, que se iniciou coa proposta de redución do Parlamento e que continuaba coa seguinte xogada, reducir a capacidade para elixir as alcaldías. Onde se establecía o aprobado nun 5, agora o PP di que está no 3. O PP quería reducir a democracia e adaptarse á nova política pegado á cadeira. Nese novos escenario o Partido Socialista ten que xogar como sempre o fixo cando tivo intención de gañar: sendo tolerante, respectuoso coa decisión da cidadanía e poñendo por diante o seu programa político. Esta nova política pode provocar reaccións de medo, que é a que está a provocar no PP, pero tamén de tranquilidade, respecto e tolerancia, que é como vai responder o PSdeG. "A nova política lévate a ter novos interlocutores, pero sen obsesións" Menciona o caso de Santiago, unha cidade na que vai estar moi presente o debate da corrupción, igual que noutras do país. Como lle pode transmitir á cidadanía que un cambio nas institucións pode servir tamén para abrir as fiestras e desterrar prácticas que se perciben como xeralizadas? Temos operacións xudiciais abertas que manteñen unha mancha negra sobre boa parte da actividade política de Galicia... Xa levamos uns anos cunha situación xudicial convulsa. Despois do quinto ou sexto ano dese tipo de operacións a xente sabe tirar conclusións e separar o gran da palla, ver onde hai unha operación claramente corruptas e onde hai condutas resprochables que non entran no ámbito da corrupción. O cidadán tamén está aprendendo. Como ten que comportarse un partido? Con absoluta responsabilidade, dando sinais inequívocos de que non está a compadrear con ningunha práctica corrupta. Ofrecendo un xeito de facer política cun espírito de transparencia e cunha vontade clara de que a cidadanía perciba que o xestor político quere e debe render contas. Isto non acontecía hai vinte anos, pero agora si. O Partido Socialista vai afrontar esta nova política cos principios renovados: transparencia, rendición de contas, máxima información e sen complexos. Isto é o que marca esta terceira xeración de socialistas, que non temos complexos. E iso é o peor que lle pode pasar ao PP. Respectamos o que se fixo no pasado, pero non nos condiciona para o futuro. E nesa liña é onde o Partido Socialista pode ter mellor ligazón coa cidadanía. Asumimos o noso pasado e non o podemos cambiar, pero non nos condiciona o futuro. As solucións do pasado non teñen por que servir para o futuro. E esa falta de complexos ten desnortado o PP, mentres que o cidadán xa ve que os novos dirixentes non teñen nada que ver con Felipe González ou Zapatero, partindo das cousas boas que fixeron, pero cunha nova xeración. Abusouse da figura da imputación contra o rival, chegando a confundir a cidadanía sobre o que implica? Totalmente. E eu creo que a cidadanía o percibe e, por iso, sabe cando se atopa cun político honrado e cando non. Isto tamén supuxo un proceso de formación para todos: para os medios de comunicación, para os políticos e para a cidadanía. Por iso disto sairemos máis. Nese contexto, cómpre marcar as fronteiras de cando se debe dimitir. O Partido Socialista mantena no xuízo oral? "Ningún socialista sentará no banco dos acusados ostentando a condición de socialista" Si, e custounos traballo chegar a esa posición, a min tamén. Estes tempos non permiten chegar á última fronteira da sentenza xudicial. Por iso hai que fixar un criterio, que pode non ser cen por cen xusto, pero para nós é o xusto entre o mantemento da presunción da inocencia e a imputación, pola cal se cometerían tremendas inxustizas. O Partido Socialista é o único que ten un criterio claro: ningún socialista sentará nun banco dos acusados ostentando a condición de socialista. Outros partidos están dando imaxes dispares; no PP vai en función de como se erga o seu presidente, ao que uns comportamentos lle parecen inadmisibles e outros, admisibles. Outros partidos, que se encheron a boca, estanse vendo coa realidade de que o importante é ter un criterio. E outras formacións políticas sen experiencia fan unha formulación moi demagóxica, pero cada un elixe o seu escenario. Quen ten un criterio claro é o Partido Socialista, que pode gustar ou non, pero razóao e aplícao cando o ten que aplicar.


Summary: Os recortes en materia de Sanidade e a privatización de servizos nos Gobernos de Feixoo leva a que Galiza parta dunha situación de debilidade asistencial á hora de afrontar a crise do coronavirus.

Unha das cousas que máis preocupan ás Administracións nesta crise polo avance do coronavirus é que se produza un colapso da sanidade pública, de aí as medidas de confinamento. O problema é que Galiza é un deses territorios que conta cunha peor situación de partida e isto é consecuencia dos recortes orzamentarios e de persoal levados a cabo pola Xunta nos diferentes gobernos do PP. Aínda que saíse nos últimos días anunciando a habilitación de novas camas e a contratación de máis persoal, o certo é que o presidente galego recortou o orzamento en máis de 1.000 millóns desde 2009 e incrementou os concertos cos centros privados, que xa representan 25% da atención hospitalaria na Galiza. Desde a Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública, o seu secretario e médico, Xosé María Dios, considera "kafkiano" e "maquiavélico" o sistema artellado polo PP para derivar á privada as pacientes que non pode atender dentro dos prazos na Sanidade Pública. Como lembra a Nós Diario, teno que facer após "non pór os cartos para que se cumpra o que eles mesmos promulgaron na Lei de Garantías Sanitarias". Neste senso, tamén lembra a "precarización" á que están sometidas moitas das profesionais, e que mesmo foi denunciada pola Comisión Europea. "Non se pode contratar a xente por horas cando estás traballando un día; non se pode contratar a xente de segunda a sexta feira cando vas traballar a semana seguinte por librar de pagar sábado e domingo; non podes facer contratos leoninos dun ou dous meses para unha praza na que leva esa persoa varios anos, non se pode manter persoal fixo, que xa está no sistema, con contratos cada 15 días", critica Dios. "Unha emerxencia sanitaria deste tipo require que todos rememos na mesma dirección, pero non podemos esquecer o que nos levou a estar nesta situación", di o portavoz da asociación, para quen o feito de que Feixoo felicite agora o persoal a quen baixou o soldo, conxelou salario e fixo traballar máis horas por non pór substitutas "non é de recibo, e a hipocresía é manifesta". O mesmo que falar de camas "cando el foi responsábel da privatización do Cunqueiro, da venda do Meixoeiro...". Os recortes da Xunta contrastan coa forte aposta do bipartito entre os anos 2005 e 2009 por aumentar recursos, medios e persoal. Mesmo tiñan un plan "consensuado con todos os actores sociais" para mellorar a Atención Primaria que o PP eliminou tan pronto chegou ao Goberno. "O seu afán era privatizar, privatizar e privatizar", lamenta o médico de Outes. Propaganda fronte a datos Pola súa banda, Montse Prado, do Bloque Nacionalista Galego, lamenta que Feixoo non queira recoñecer as evidencias e opte por "intentar agochar os datos entre montañas de propaganda", como o anuncio da convocatoria de novas prazas, cando entre 2010 e 2015 só puideron repor 10% das que se foron perdendo e que xa non se poderán recuperar, pois agora só se permite repor as posteriores ao ano 2016. "A opacidade da Xunta do PP ao respecto dos datos da sanidade é un clamor", afirma Prado, quen critica que non haxa censos nin relación das profesionais que prestan servizo na Galiza. Tamén afea ao Goberno algúns aspectos da xestión da crise, como a liberdade que está a dar aos centros privados, dos que prometeu facerse cargo. "Na teoría parece que o fixeron, pero queremos que se vexa na práctica". Como sinala, "hai hospitais privados que están despedindo xente, reducindo os cadros de persoal e permitindo que os empregados collan vacacións en lugar de pór todos eses recursos a disposición de atender a poboación". As profesionais da sanidade, ás que a Xunta cargou co peso dos recortes, "son as que nos están a salvar", asegura o socialista Julio Torrado. En declaracións a este medio, asegurou que están a facer un traballo "admirábel", ao tempo que lamentou que Galiza perdera a oportunidade de contar no seu día con máis profesionais, e tamén un sistema de xerencias que axudaba a xestionalas mellor e con máis autonomía. "Estase notando a política de recortes do PP, pero as valoracións virán despois", engade. O que si, recoñece que o déficit de profesionais coloca a Galiza nunha posición "algo máis feble de partida" con respecto a outros territorios. A realidade galega Pero a Xunta aínda ten marxe para actuar. "Feixoo ten responsabilidades e competencias, e o decreto permite que as manteña", lembra Montse Prado. "Na Galiza tivemos máis tempo para prepararnos, e iso tiña que ser unha vantaxe". A deputada nacionalista sinala que aínda hai traballadoras sanitarias en situación de desemprego ás que se podería contratar. E plantas nos hospitais que estiveron anos fechadas que agora se poden pór en uso. "Feixoo ten que ser proactivo. Liderar, coordinar e resolver, e non agardar a que pasen as cousas e responder de forma reactiva". Na súa opinión, a Xunta tiña que ter actuado máis rápido. O problema tamén está na centralización na toma de decisión que "non soluciona os problemas, senón que os agrava polo descoñecemento da realidade".


Summary: O espía nos quiosques ten unha sección habitual no noso semanario. Durante a campaña, reclutámolo para o diario dixital. Será o espía na campaña.

Non lle presta demasiado esta campaña aos medios hexemónicos, en curiosa coincidencia de novo cos intereses gobernamentais, bastante favorábeis eles a unha alta abstención que maquille o seu desgaste político. Andan todos a iso, tamén en Galiza, onde nalgúns casos a capa de cemento coa que se quere agochar a chamada ás urnas resulta dun grosor monumental, dun descaro evidente. Compróbese en dous periódicos do mesmo grupo: Faro de Vigo e La Opinión de A Coruña. No primeiro, as europeas só existen respecto á enquisas do CIS nun pequeno breve na parte dereita da capa, case imperceptíbel. Para o segundo, directamente, os comicios non existen. No día no que comezaba a campaña non incluíu nin unha soa referencia a eles na súa primeira páxina; a evaporación total, eses tolos dos carteis e das propostas -algunhas honestas, outras a matraca habitual- non merecen consideración. Seica importan máis unhas luceciñas que puxo o concello para un acto caritativo. Vaites. A tendencia repítese noutros medios. El Progreso tamén limita a súa información sobre as eleccións en portada a un breve deses que leva un anaco atopar. Nin unha liña tampouco no Diario de Ferrol. E aqueles periódicos que si lle conceden importancia á campaña que vén de comezar, saben ben o que contan. En La Voz volven centrar o asunto no bipartidismo, non se vaia rebelar o electorado. El Correo fala de "apatía", como satisfeito. A ver o que fan de aquí ao 25 de maio. Este espía pensa estar atento. Algúns si cumprimos.


Summary: Dos 850 millóns de euros orzamentados para o Programa de activación de emprego (PAE) dirixido a este colectivo só executou 160.

O PAE, Programa de activación para o emprego, é un proxecto polo cal aquelas persoas paradas de longa duración e con familia ao cargo reciben unha axuda económica (426 euros) que permita os beneficiarios non ficar sen ningún tipo de ingreso mentres procuran traballo. Unhas 100.000 perceberon esta axuda en 2015. Mais desde CCOO e UGT denuncian que dos 850 millóns de euros só se executaron 160 millóns, o que supón un 19%. E os 690 millóns de euros restantes? Pois "descoñécese o seu destino", segundo afirman fontes sindicais consultadas pola axencia EFE. Ademáis, a isto hai que engadir 350 millóns de euros que estaban previstos usar entre o 1 e o 15 de abril. Tanto Comisións Obreiras como a UXT remitiron unha carta ao Ministerio de Emprego pedindo que se lles explique o destino destes, en total, máis de mil millóns de euros. Os sindicatos temen que o goberno español apostase en "aforrar" a costa das persoas en situación de emprego de longa duración. Unha decisión, a de non gastar eses cartos, que se tomaría polo executivo para non sobrepasar aínda máis o défice. O PAE beneficiou só 100.000 persoas, afirman as centrais, mais as beneficiarias potenciais deberían se multiplicar por catro. Cómpre lembrar que dos máis de catro de millóns de persoas rexistradas no desemprego en todo o Estado, por volta do 43% son de longa duración.


Summary: Co ollar posto na xornada de mobilizacións convocada para o 10 de Maio, organizacións estudantís convocan encerros nas bibliotecas públicas galegas para manifestaren o seu rotundo rexeitamento ao incremento nos prezos das matrículas universitarias. Na Xeral o feche será indefinido

Ao redor dun cento de estudantes fecháronse esta segunda feira á noitiña na Biblioteca Xeral de Santiago de Compostela para protestaren de maneira indefinida contra da suba das taxas anunciadas polo Goberno español e contra o Real Decreto-lei 14/2012, que invade competencias galegas. Coa ollada posta nas masivas mobilizacións que están convocadas para o 10 de maio, as organizacións Liga Estudantil, Agir, Iesga e Revoluciona USC uniron folgos para denunciaren os "desmesurados e inxustificábeis" recortes que a dereita está a practicar desde Madrid "co beneplácito da Xunta"."Pese á oposición dos reitores e a que a Xunta di que non aplicará a suba das taxas, nós vemos o que hai e decidimos protestar con estes encerros", sinala desde a Liga Saleta Chao, quen anuncia unha asemblea de estudantes para esta terza, ao remate das concentracións convocadas en toda Galiza pola Plataforma en Defensa do Ensino Público. Rexeitamento dos tres reitoresAsí as cousas, ducias de integrantes da Liga Estudantil Galega xa protagonizaron durante a fin de semana un encerro na Biblioteca de Torrecedeira, en Vigo, que se prolongará até o vindeiro 10 de maio, --e estiveron tamén fechad@s na facultade de Ciencias Económicas e Empresariais de Compostela-- para manifestaren o seu rexeitamento a un aumento do prezo das matrículas que podería chegar até o 66%, e que topou tamén coa oposición das tres Universidades galegas. Os seus reitores --Luis Armesto (A Coruña), Juan Casares (Compostela) e Salustiano Mato (Vigo)-- transladáronlle á Xunta de maneira conxunta o que viñan dicindo por separado desde que o Executivo de Mariano Rajoy fixo pública a súa intención de colocar o ensino superior no punto de mira do control do déficit. O incremento das taxas podería supor un gasto de 560€ por matrícula e ano. Segundo os reitores, no caso de non existir un veto total á suba, a petición é de que esta sexa mínima, que non exceda o IPC --Índice de Prezos ao Consumo--. Nesta liña, Salustiano Mato considerou "unha inxustiza social intolerábel" que o novo incremento se pretenda aplicar botando man de prezos medios para cada carreira xa que, deste xeito, "onde hai máis nivel de vida pagarán menos e onde hai menos poder adquisitivo, como é o noso caso, pagarán moitísimo máis". Pola súa banda, o reitor coruñés, Luis Armesto, considera que "o xusto e razoábel" é que o custo real das carreiras sexa calculado en función do nivel de vida de cada territorio, aínda que, segundo apuntou Casares Long, as negociacións sobre as taxas poderían prolongarse até un mes, xa que a norma terá que pasar aínda polo Congreso d@s Deputad@s. O estudantado chama á mobilización masivaNo entanto, as que máis teñen que dicir sobre os recortes no Ensino son as e os estudantes. E opóñense, sen excepcións. Na vindeira quinta feira haberá protestas en toda Galiza en que participarán, ademais da Liga, Agir, Iesga e Revoluciona USC, outras organizacións como os Comités ou Galiza Nova. Segundo informan, a suba das taxas suporá un aumento da matrícula até os 1.500 euros en primeira convocatoria. A partir da cuarta matriculación a/o estudante deberá facerse cargo da totalidade do custo do crédito --máis de 6.000 euros por curso completo--, que suporá na realidade un pagamento do 200%, xa que o baremo empregado contabiliza aspectos orzamentarios que nada teñen que ver coa docencia, como a investigación. Neste sentido, completado o segundo peche nunha biblioteca universitaria, a Liga chama a todo o estudantado a secundar a folga xeral. Entende a organziación que a mobilización social masiva é "a única solución" en contra dun Goberno central "que entende a democracia coma un cheque en branco cada catro anos". Os recortes pensados en Moncloa non afectan só ao Ensino medio, "precarizando a Educación e abocándoa a unha insalvable mercantilización e elitización", senón que este panorama ten tamén o seu reflexo na Universidade. O Ensino público enfróntase á maior tesoirada da historia.


Summary: Caballero critica a política de "brazos caídos" da Xunta.

O secretario xeral do PSdeG, Gonzalo Caballero, instou este sábado a artellar un "grande acordo" para facer fronte á terceira vaga da pandemia. O socialista criticou a política de "brazos caídos" da Xunta após a "repunta de contaxios como consecuencia da estratexia de 'salvar o Nadal'". Así mesmo, Caballero lamentou que o presidente galego, Alberto Núñez Feixoo, só levase ao encontro con Pedro Sánchez "un falso debate sobre o estado de alarma que o PP nin sequera apoiou no Congreso". Por outra banda, criticou que o BNG leve "desde outubro" solicitando un "confinamento absoluto" malia que na segunda vaga "foise controlando co estado de alarma". Para o PSdeG, é preciso alcanzar "un gran acordo para fortalecer a atención sanitaria ás afectadas, axilizar a vacinación e desenvolver un programa económico que axude aos pequenos negocios e as empresas en dificultades". A respecto da campaña de vacinación, asegurou que Galiza recibiu "todas" as doses para as residencias e o persoal sanitario de primeira liña. Caballero rexeita a "deslealdade" dun Núñez Feixoo que "busca a confrontación" co Goberno estatal.


Summary: Un equipo internacional de astrónomas e astrónomos descubriu hai uns días unha superterra quente ao redor da estrela Gliese 486, a tan só 26 anos-luz do Sol. Este exoplaneta, foi detectado polo instrumento Carmenes, proxecto coliderado polo Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), co telescopio de 3,50 metros do observatorio de Calar Alto en Almería, podería dar información trascendental para o estudo das atmosferas de exoplanetas rochosos. Cristina Rodríguez López, astrofísica galega, traballa nese equipo.

Cal é a transcendencia de descubrir esta superterra? A día de hoxe coñécense ao redor duns 4.000 exoplanetas que non pertencen ao noso sistema solar e orbitan ao redor doutras estrelas na nosa galaxia. Superterras descubertas hai moitas xa mais é unha categoría que non existe no noso sistema solar. Serían exoplanetas que teñen entre 2 e 10 masas terrestres aproximadamente. No caso do que acabamos de descubrir, ao que se lle puxo o nome de Gliese 486b, atopamos que ten 2,8 masas terrestres. A particularidade, neste caso, é que a estrela que orbita o planeta está moi cerca, a 26 anos luz de distancia. A pesar de estar situado moi perto da súa estrela anfitrioa, Gliese 486 b, conservou probabelmente unha parte da súa atmosfera orixinal. Como se levará a cabo o seu estudo? Por un lado a través das velocidades radiais, que foi o que primeiro se detectou co espectógrafo Cármenes que está no observatorio de Calar Alto en Almería. A maioría dos exoplanetas que descubrimos son por métodos indirectos. Hai algúns que se coñecen por imaxe directa cunha fotografía a través dun telescopio. Este das velocidades radiais lógrase cando o planeta está orbitando a estrela e esta móvese igual que o planeta. O planeta xira ao redor da súa estrela anana vermella nunha traxectoria circular en tan só un día e medio, a unha distancia de apenas 2,5 millóns de quilómetros. A pesar de estar situado moi perto da súa estrela anfitrioa, Gliese 486 b, conservou probabelmente unha parte da súa atmosfera orixinal. Sobre todo, contamos que desde a Terra teremos a sorte de ver a este exoplaneta transitar, é dicir, pasar diante da súa estrela, como un mini-eclipse. Por este motivo, Gliese 486 b é un candidato ideal para examinar a súa atmosfera e o seu interior coa próxima xeración de telescopios espaciais e terrestres. Os telescopios seguiran a ter un papel importante neste tipo de investigacións? A instrumentación mellora cada vez máis. Cando se descubriu o primeiro exoplaneta en torno a unha estrela semellante ao sol foi en 1995 e a precisión dos espectógrafos chegaba a 10 metros por segundo. Agora estamos en Carmenes ten 1 metro por segundo. Xa temos algúns con centímetros por segundo, é impresionante. Eliminan toda a influenza atmosférica e para estas estrelas que son vermellas é moito mellor. Que é o que lle gustaría descubrir nas súas observacións? Non é un desexo persoal, coido que é de todas e todos que estamos neste proxecto, meu mais na próxima década o que vai primar é caracterizar os planetas que temos, ver as atmósferas. Neste campo o gran descubrimento sería atopar vida noutro planeta, algo que parece moi lonxano. Máis que de vida, diría eu, a emoción virá cando se comece a observar xa de maneira masiva as atmosferas dos exoplanetas e busquemos un desequilibrio entre elas. Na nosa, por exemplo, hai un exceso de oxixeno e de nitróxeno e estamos a facer unha listaxe de moléculas que poderían ser biomoléculas, a vida non ten porque estar baseada no carbono e no exixeno como aquí na terra. No momento en que se empecen a detectar concentracións anómalas de compostos moleculares que poderían ser de orixe biolóxico ou xeolóxico. Será moi emocionante ver, segundo a cantidade de sistemas planetarios que existen e que por agora non hai un semellante ao noso, a cantidade de atmosferas distintas que atoparemos e que información nos darán.


Summary: As súas feridas son leves. O condutor deu negativo nos controis de drogas e alcolemia e agora a Garda Civil investiga as causas do sinistro.

Dous alumnos e un profesor feridos leves foron trasladados na mañá desta sexta feira a un centro de saúde tras saír o autobús escolar no que viaxaban da vía e envorcar, con 41 pasaxeiros a bordo, en Lalín. Segundo os datos facilitados pola Garda Civil a Europa Press, ían a bordo 37 menores, tres docentes e o condutor do autocar, accidentado contra as 9.30 horas no quilómetro 2 da estrada EP-6002 ao seu paso pola localidade. A pesar do estado no que quedou o vehículo, envorcado lateralmente, os estudantes de entre 12 e 16 anos do IES de Forcarei que viaxaban no interior de camiño a unha vista fóra do centro educativo puideron saír do vehículo polos seus propios medios. Por causas que aínda se investigan, no camiño entre a Estación de Viñoa e Botos, o autocar desequilibrou e envorcou sen que ninguén quedase atrapado, sinalaron fontes do 112. #AXEGAInforma dun accidente cun autobús escolar envorcado na #EP6002, en #Lalín. Os pasaxeiros, unhas 40 persoas entre alumnos e docentes, atópanse en bo estado de saúde e fóra do vehículo. Igualmente, Urxencias Sanitarias de Galicia-061 enviou medios para atención da pasaxe 1/2 pic.twitter.com/ZkrkpUcJGf— 112Galicia (@112Galicia) March 18, 2022 A Garda Civil de Tráfico practicou as probas de alcoholemia e drogas ao condutor, nas que obtivo resultado negativo, segundo confirmaron fontes policiais. Toda a pasaxe do autobús ía protexida cos sistemas de retención obrigatorios, destacaron desde o 112. Algúns dos ocupantes sufriron golpes, polo que foron atendidos por persoal sanitario. En concreto, dous mozos e un adulto sufriron pequenas lesións, cortes e golpes que foron atendidos por persoal de Urxencias Sanitarias da Galiza-061 que se dirixiron ao lugar do accidente logo de recibiren a alerta do 112. Ao lugar o 061 mobilizou tres ambulancias de soporte vital básico, o helicóptero medicalizado con base en Compostela e dous equipos sanitarios de Atención Primaria que atenderon no lugar un menor, mentres que outros dous e un adulto de 40 anos foron levados ao centro de saúde da zona. Tamén acudiron os Bombeiros do Deza, membros do GES de Lalín e axentes da Garda Civil e da Policía Local. O Instituto Armado investiga agora os feitos para esclarecer as causas do accidente.


Summary: O novo partido queda en mans dos sectores afíns á dirección estatal na Coruña, Vigo e Ourense. Agora terá que decidir como se presenta ás municipais, ao igual que Esquerda Unida, que convocou para febreiro primarias para posíbeis candidat@s nas "converxencias", malia que non descarta usar a marca AGE nalgunhas localidades.

O sector próximo a Pablo Iglesias dirixirá Podemos na Coruña, Vigo e Ourense, con Isabel Faraldo, José Manuel Prieto e Alfonso Víctor Ferreiro, respectivamente, como secretarios xerais. En Ferrol, a cuarta urbe galega onde se presentou lista achegada ao grupo dirixente en Madrid (Claro que Podemos), a comisión de garantías democráticas analiza os resultados para decidir se houbo irregularidades. Así mesmo, Javier Lozano Folgueira, de Agora Lugo, será o secretario xeral de Podemos na cidade da muralla. En Pontevedra dirixirá a formación Marcos Fontán Cortizo, da candidatura Pontevedra Pode e en Santiago será Víctor Casas, quen concorreu ao proceso de elección de secretarios xerais nunha lista baixo a denominación Podemos Gañar. A formación non se presentará como tal ás eleccións locais, senón que o fará dentro de "candidaturas de unidade popular". Esquerda Unida Por outra parte, Esquerda Unida (EU) puxo en marcha o procedemento para elixir os seus candidatos a procesos maiores de converxencia -como poden ser as Mareas- que culminará o 28 de febreiro nun consello político nacional no que se ratificará os resultados da votación do 14 e 15 de febreiro. Este fin de semana, simpatizantes e militantes escollerán tanto a candidatos como a persoa que queren que aspire á presidencia do Goberno estatal por Izquierda Unida, para o que é claro favorito Alberto Garzón. Segundo indicou o secretario de Organización de EU, Rubén Pérez, a súa formación aposta de forma "decidida" por participar en "procesos maiores de converxencia" alí onde existan, pero sempre condicionado a unha serie de requisitos, como é que as súas decisións sexan "democráticas e horizontais", "sen acordos de partidos polo medio". Dependendo de se se dan estas condicións, nalgunhas localidades poderá acudir xunto a Anova como AGE ou mesmo en solitario.


Summary: O colectivo Enfermeiras eventuais en loita fixo público un informe para denunciar a precariedade e a elevada taxa de persoal temporal na véspera da xornada de loita mensual que manteñen desde antes do verán.

Unha de cada tres prazas de enfermeira en oito áreas sanitarias galegas traballa en precario con emprego temporal. Esta é unha das conclusións do estudo distribuído aos medios esta quinta feira polo colectivo de profesionais que levan meses organizadas para denunciar o desleixo no Sergas. As enfermeiras advirten que os datos tirados nalgún dos distritos son máis elevados cos publicados hai dous anos polo Consello de Contas, que situaban o índice de temporalidade entre o colectivo en 40% en Atención Especializada en 28% en Atención Primaria. Con datos dun ano antes, 2016, observábase, sinalan as enfermeiras, que os efectivos de persoal fixo baixaran mentres aumentaban as interinas. As enfermeiras elaboraron o informe con datos recollidos entre o persoal das áreas sanitarias da Coruña, A Mariña, Cee, Ferrol, Lugo, Monforte, Ourense e O Salnés, nas que do total de 3.495 traballadoras e traballadores, 1.044 prazas corresponden a vacantes e 213 a ocos libres cubertos mediante a acumulación de tarefas. Malia que a media reflicte unha taxa de temporalidade do 36%, en áreas como a da Coruña alcanza o 42%, en Monforte é do 39% e en Lugo, do 38%.


Summary: O Informe de Conxuntura Socioeconómica correspondente ao cuarto trimestre de 2019 publicado polo Foro Económico de Galiza conta cun significativo artigo de Juan Manuel Vieites, Secretario Xeral de Anfaco-Cecopesca que apunta este bo momento en cifras mais alertando dos retos de futuro.

O sector galego da industria transformadora de conservas de peixe e marisco semella estar nunha moi boa situación para medrar e consolidarse se as actuais circunstancias internacionais non introducen elementos de distorsión. Desde a Asociación Nacional de Fabricantes de Conservas de Peixes e Mariscos-Centro Técnico Nacional de Conservación de Produtos da Pesca (Anfaco-Cecopesa) o seu secretario xeral, Juan Manuel Vieites, pensa que a razón disto é a aposta pola internacionalización e a innovación. As exportacións de conservas de peixe e marisco foron de récord en 2018 nun mercado que ten como principais destinatarios os países de Europa seguidos de Estados Unidos de América e Marrocos. A incerteza está na situación política internacional en temas como os aranceis impostos por EUA, o Brexit ou as negociacións de acordos comerciais como o posíbel relanzamento das negociacións do Acordo de Libre Comercio con Tailandia. O artigo íntegro pode consultalo na edición en papel de Nós Diario ou na súa lectura na nube.


Summary: O ex mozo da viguesa Déborah Fernández-Cervera, cuxo corpo foi achado sen vida nunha gabia do Rosal en 2002, foi imputado en febreiro e, segundo un informe de lingüística forense, "faltou á verdade" durante o xuízo.

A titular do Xulgado de Instrución número 2 de Tui decidiu alongar seis meses máis a instrución do caso de Déborah Fernández-Cervera, a moza viguesa achada sen vida nunha gabia do Rosal no ano 2002. Segundo fontes xudiciais consultadas por Europa Press, este novo paso no caso, que chega logo de que pasasen xa 20 anos do suceso, prodúcese a pesar de que non se propuxeron máis probas, aínda que si falta coñecer o resultado de varias dilixencias. Con todo, as mesmas fontes explicaron que as probas solicitadas e aceptadas practicaríanse aínda que non se prorrogase a instrución, polo que agora o proceso alongarase e previsibelmente serán incluídas as investigacións sobre o disco duro do computador da moza falecida, que foi presuntamente manipulado, no canto de abrir unha peza a maiores sobre esta cuestión. Un informe de lingüística forense sinala que o ex mozo de Déborah Fernández "faltou á verdade" no xuízo Aliás, desta maneira a titular do Xulgado de Tui tamén evita, polo de agora, decidir sobre transformar as dilixencias do 'caso Déborah' nun procedemento de tribunal de xurado, como xa solicitaron as familias. Déborah Fernández-Cervera foi achada morta nunha gabia do Rosal en 2002. A investigación xudicial pola desaparición e falecemento da moza arquivouse en 2010 sen que se detivo nin imputado a ninguén. O ex mozo de Déborah foi formalmente imputado o pasado febreiro En novembro de 2019 reabriuse o caso por parte do xulgado, e en febreiro de 2022 imputouse formalmente na causa Pablo P.S-L., o ex mozo da vítima. A finais de abril pasado fixéronse dúas décadas da desaparición da moza e, alcanzado o prazo de prescrición, non se poderá imputar a ninguén máis en relación con este caso.


Summary: Merkel e Hollande amosaron a súa vontade en continuar a "reforzar o espazo Shengen" e o control das fronteiras exteriores europeas.

Libia foi en 2014 un dos principais portos de saída para persoas migrantes e en búsqueda de refuxio. No concreto, segundo a Organización Internacional para as Migracións (OIM) o 80% das persoas que chegaron ás costas italianas e maltesas nos últimos anos proceden da rota do Mediterráneo Central que parte da Libia. En total, 170 mil persoas en 2014 e 153.842 en 2015, maioritariamente procedentes da África Subsahariana (Sudán, Eritrea, Gambia, Nixeria, Costa de Marfil e Senegal. Así as cousas, o pasado ano as cifras gregas eclipsaron calquera outro proceso migratorio ou deslocamento forzoso após rexistrárense 853,650 chegadas procedentes da Siria, Afganistán, Iraq e Paquistán con porto de saída en Turquía. Chegadas persoas migrantes e refuxiadas a Grecia e Italia entre 2010 e 2016 Create line charts Porén, en marzo de 2016 e coa mellora climatolóxica propia da primavera, a rota do Mediterráneo central volve activarse. Segundo a OIM, 19.322 persoas até o 30 de abril, principalmente orixinarias de Exipto, Somalia e Eritrea, embora haber algunhas persoas sirias tamén. En Bruxelas queren bloquear esta posibilidade de acceso ao territorio comunitario e planexan a posibilidade de asinar co goberno libio --proclamado co auspicio das Nacións Unidas e apoiado polo Banco Central de Libia e a Compañía Nacional do Petróleo-- un acordo semellante ao asinado con Turquía mediante o que se programaron as devolucións masivas de solicitantes de asilo e migrantes a cambio duns millóns de euros. Libia atópase nunha situación de inestabilidade e terror permanente desde 2011 cando as forzas da NATO acordaron a súa intervención militar no país contra o réxime de Al-Gadaffi. De facto, Obama recoñeceu que o seu peor erro como presidente fora a ofensiva lanzada na Libia e non pensar no día despois. Actualmente, as Nacións Unidas cifran en 500 mil as persoas desprazadas internamente no país e en máis de 250 mil as rexistradas como refuxiadas, procedentes doutros territorios en conflito. Así as cousas, aseguran que "o número real é moito maior". Desde as súas costas, parten cara Italia e Malta. O Parlamento libio non recoñece a lexitimidade do goberno apoiado pola comunidade internacional mais si conta co visto e prace do Banco Central libio e a Compañía Nacional do Petróleo Neste contexto, Alemaña e Franza defenderon após o seu encontro bilateral a pasada semana en Metz, defenderon continuar "reforzando Shengen e a protección das fronteiras exteriores e adaptando o sistema europeo común de asilo". Isto é, unha das fórmulas podería ser impedir através de máis un 'estado tapón' a chegada de persoas refuxiadas e migrantes ao territorio comunitario e o estabelecemento da revisión das peticións de asilo de maneira conxunta co desenvolvemento dunha 'fiestra única' que supere o actual Regulamento de Dublín. Porén, para iso sería preciso unha autoridade gobernamental que exercese control efectivo sobre a poboación e o territorio, algo que non acontece na Libia onde nen sequera o Parlamento recoñece a lexitimidade do executivo apoiado pola denominada comunidade internacional.


Summary: En Marea denuncia no Congreso a "corrupción do Estado" e o atraso que supuxo "milleiros de despedimentos" nos estaleiros galegos e pide ao Executivo que o leve a Anticorrupción. A ministra Robles detalla o adiamento pero evita aclarar se tomará medidas. Gonzalo Caballero esixe "explicacións" a Feijóo e o BNG levará o "atraso deliberado" ao pleno do Parlamento A oposición sinala a Feijóo e a Rajoy pola "corrupción institucional" O Goberno do PP freou a construción de fragatas en Ferrol para adaptalas aos mísiles da empresa de Morenés

En Marea pediu este mércores á ministra de Defensa, Margarita Robles, que actúe ante a "corrupción de Estado" que ao seu ver implicou que o Goberno de Mariano Rajoy atrasase durante dous anos a fabricación de fragatas nos estaleiros de Navantia de Ferrol para adaptalas aos mísiles da multinacional armamentística MBDA, que presidiu en España o ex-ministro Pedro Morenés. A deputada da formación galega, Yolanda Díaz, esixiu a Robles que leve o caso ante a Fiscalía Anticorrupción e que así "aproveiten a oportunidade de depurar responsabilidades". Díaz sinalou a "corrupción de Estado" e pediu á ministra de Defensa que leve o caso ante a Fiscalía Anticorrupción "Isto é corrupción e a corrupción do PP é un problema para a industria española", asegurou Díaz durante a sesión de control ao Goberno que tivo lugar no Congreso dos Deputados. A parlamentaria de En Marea reclamou así a Robles "medidas fronte ao corruptor, o señor Morenés" e criticou as "portas xiratorias" que ao seu xuízo agromaron por mor da publicación deste caso por eldiario.es. Robles constata o freo do Goberno do PP á construción das fragatas e que o se equipo viu "contratos que lle gustaron menos" ao chegar ao Ministerio Robles, pola súa banda, defendeu que cando "este Goberno chegou ao Ministerio" decidiu que "as políticas de seguridade son políticas de Estado". No entanto, recoñeceu que o seu equipo viu "contratos que lle gustaron menos", en clara referencia ao asunto das fragatas. Sen entrar a valorar a xestión realizada polo anterior equipo do PP, a ministra de Defensa insistiu en que as fragatas "son imprescindibles para a Armada española" e para "dotar de postos de traballo a Navantia, en Ferrol". Mariano Rajoy e Morenés, na escola naval de Marín en 2014 / © Goberno de España Yolanda Díaz insistiu en preguntar á ministra "que medidas van tomar" desde o Executivo central "fronte ao corrupto Morenés, fronte á señora Cospedal e fronte ao PP" e preguntou se o Goberno "vai levar o caso á Fiscalía Anticorrupción". Ademais, lembroulle a Robles que, malia que o PSOE "tampouco ten moita credibilidade ante o naval" por ser tamén "o partido da reconvesión e das portas xiratorias", ten "a oportunidade de depurar responsabilidades e non comportarse como o Partido Popular". A ministra recoñece que as fragatas F-110 son "imprescindibles para dotar de postos de traballo a Navantia en Ferrol" Ademais, advertiu de que o freo á construción das fragatas supuxo "despedimentos masivos". "Miles de traballadores marcharon á rúa por falta de carga de traballo", dixo, para engadir que "o máis grave" e que a ministra Cospedal "adxudicou un contrato á empresa de Morenés por 9,5 millóns para que avaliase a idoneidade duns mísiles que xa se dixera que non eran convenientes". "Fíxense como mandan os que non se presentan ás eleccións", engadiu. Yolanda Díaz lembra que o atraso supuxo "despedimentos masivos" no naval ferrolá por "falta de carga de traballo" Tal e como adiantou eldiario.es, a teima do anterior Goberno en colocar ás embarcacións militares ese modelo de mísil fabricado pola multinacional na que Morenés exerceu como alto executivo ata que foi nomeado ministro por Rajoy adiou o inicio dos traballos nos estaleiros que a empresa pública ten en Ferrol. Durante a xestión de Morenés e Cospedal, Defensa impuxo como "prioritaria" a implantación nas fragatas F-110 dos mísiles Sea Ceptor, un tipo de proxectil que nunca fora usado pola Armada Española e que a compañía do ministro estaba a tentar colocar no mercado internacional da Defensa. Esa insistencia atrasou dous anos o proxecto de deseño técnico, segundo fontes do Goberno, e chegou a provocar un enfrontamento entre a cúpula da Armada e a Dirección Xeral de Armamento, controlada polo ministro.


Summary: Decorrerá en Lugo o vindeiro 29 de marzo para analizar a situación do rural galego e dar respostas.

O 29 de marzo decorrerá no recinto do Pazo de Feiras e Exposicións de Lugo a II Asemblea Nacional da Federación Rural Galega (Fruga), tres anos despois daquela I AN na que baixo o lema 'Galiza rural, orgullosa de ser' debatérase desde a soberanía alimentar até a PAC. Para a organización agraria, Coa chegada do PP de Núñez Feijóo ao Goberno, o rural galego "padeceu unhas políticas tremendamente agresivas", derivadas dunha acción política presidida polas teorías máis neo-conservadoras e neo-liberais, "o que implica unha acción planificada de destrución" do tecido social rural, "que ten a súa mostra máis evidente na constante desaparición de unidades produtivas agrarias e no abandono do rural". Políticas que, indica a Fruga, están a provocar pobreza e desertización da maior parte do territorio galego. Fronte a isto desde a Federación sosteñen que hai que erguer alternativas e sentar as bases para un outro rural, con futuro, e que sirva tamén como polo de desenvolvemento para o país. Cuestións que serán tratadas na II AN. A efectos organizativos, a asemblea decorrerá entre as 10:30 e as 14:30 horas, para dar paso a un xantar de convivio. Haberá transporte colectivo desde as distintas comarcas.


Este venres pola noite finaliza a campaña electoral, dando paso á xornada de reflexión e ás votacións do domingo, que se presentan con máis incógnitas e voto non decidido que nunca. Foi unha campaña estraña, tanto pola sucesión de convocatorias electorais (dentro de 13 días comezará a campaña das eleccións municipais e europeas), como pola coincidencia coas xornadas festivas da Semana Santa, como pola incógnita do anunciado asceso da ultradereita de VOX.As distintas formacións políticas están a realizar ao longo deste venres os seus derradeiros actos e lanzando as súas derradeiras mensaxes, coa vista posta xa nas votacións do día 28. A Coruña, Ourense, Vigo e Madrid son os escenarios dos principais actos deste venres de PP, PSdeG-PSOE, En Común, BNG e En Marea, que apuran as últimas horas de campaña para tentar convencer os votantes indecisos, a abstencionistas e a quen dubidan entre varias opcións.O PP galego pechará a campaña en Madrid, no mitin central que o partido que lidera Pablo Casado celebrará no WiZink Center a partir das 20 horas. No acto participará Alberto Núñez Feijóo, que este venres interveu en senllos actos en Lugo e Vigo, onde a formación levou a cabo un mitin. Alí, o presidente da Xunta pediu o voto para o PP para "garantir" unha España "unida e constitucional" na que se poidan "falar libremente distintas linguas".O PSdeG-PSOE pechará a campaña cun mitin en Ourense, no que intervirá o líder dos socialistas galegos, Gonzalo Caballero. Será na Asociación Aixiña a partir das 20.30 horas. Este xoves Caballero fixo "un chamamento a todas as galegas e os galegos que non queren ver a Vox dirixindo o rumbo de España dende o goberno". O secretario xeral do PSdeG-PSOE participou en actos en Ribadavia e Santiago de Compostela, onde estivo acompañado pola presidenta do PSOE, Cristina Narbona.En Común celebrou este venres actos na Coruña e Santiago de Compostela, neste caso cun encontro co estudantado universitario no que participaron Antón Gómez Reino, Yolanda Díaz e Juan Carlos Monedero, que destacou que o momento político actual obedece ao mesmo movemento de "acción-reacción" que se produciu moitas veces ao longo da historia entre os avances da esquerda e a posterior reacción da dereita, neste caso personificada por VOX. O peche de campaña terá lugar na Sala Filomatic da cidade herculina a partir das 20.30 horasO BNG pechará a campaña na Coruña, cun mitin ás 20 horas no Teatro Rosalía, no que participará a portavoz nacional Ana Pontón, o candidato ao Congreso pola provincia, Nestor Rego, e outros candidatos como María Xosé Bravo, Miguel Pernas e Suso de Toro.Pola súa banda, o Bloque lanzou un vídeo final de campaña que destaca que "Somos un gran país e non temos que renunciar a nada, podemos ter voz propia e frear á dereita". "Temos a oportunidade de recuperar peso político no Estado e que os nosos problemas empecen a ter solucións e tamén e ser un muro de contención contra a dereita que só propón medo, crispación e unha volta ao pasado", engade Ana Pontón, que protagoniza o vídeo.Finalmente, En Marea pechará a súa campaña en Vigo, cun mitin no Museo do Mar no que participarán Luís Villares, Iris Malvido, Ana Seijas, Cristina Pérez e Iván Olmos. Este venres pola mañá o propio Villares, xunto con Ana Seijas, Mariló Candedo, Alba Nogueira e Adrián Dios mantiveron unha xuntanza con investigadores precarios da Asamblea de Investigadoras da USC. A formación propuxo medidas para "achegar estabilidade e condicións salariais dignas ao persoal investigador das universidades" e comprometeuse a traballar para "duplicar o orzamento en I+D+i".


A empresa pública sinala que ela non pode legalmente acusalo por homicidio pero muda a pena de multa que contempla o Código Penal para os danos por unha petición de prisión Catro anos de cadea e 1,4 millóns de euros de indemnización. Esa é a pena que a empresa pública Adif solicita para o maquinista do tren Alvia accidentado en Angrois, Francisco José Garzón, por un delito de danos por imprudencia grave. A petición prodúcese malia que o condutor non está imputado por ese delito, que o Código Penal castiga con multa. A propia Adif sinala no seu escrito de acusación que legalmente non pode acusar ao maquinista de homicidio por imprudencia, o delito polo que vén sendo investigado e polo que tamén está acusado polo xuíz un cargo da empresa pública, ao que esta exculpa. Xuíz instrutor e fiscal acusan tamén polo sinistro a un cargo de Adif ao que a empresa pública exculpaA comezos do pasado decembro o xuíz instrutor do accidente de Angrois deu por rematada a investigación e propuxo levar a xuízo, co apoio posterior do fiscal, ao maquinista e ao daquela director de Seguridade na Circulación de Adif, Andrés Cortabitarte, por delitos de homicidio e lesións por imprudencia grave profesional, no primeiro caso por despistarse e non frear a tempo o tren antes da curva de Angrois, na que descarrilou deixando 80 mortos e 144 feridos, e no segundo caso por non habilitar medidas que evitasen ese previsible erro humano. Un mes máis tarde Adif presentou o seu escrito de acusación, agora desvelado, no que apunta só contra o maquinista e obvia o seu cargo, que segue a ocupar un posto menor de libre designación nesa empresa pública. No seu escrito, asinado polo avogado do Estado, a empresa pública admite que "non formula acusación polos posibles delitos de homicidio e lesións por imprudencia grave profesional, toda vez que o Adif carece de lexitimación para a persecución deste tipo de delitos e que o Tribunal Constitucional nega a posibilidade de que os órganos e organismos públicos exerzan a acusación popular". Así, Adif opta por considerar o accidente "un delito de danos por imprudencia grave tipificado no artigo 267 do Código Penal" polo que que considera "responsable en concepto de autor o encausado Francisco José Garzón" e polo que di que "procede impor ao encausado a pena de prisión de catro anos". Porén, o artigo 267 do Código Penal indica que "os danos causados por imprudencia grave en cuantía superior a 80.000 euros [como é o caso] serán castigados coa pena de multa de tres a nove meses, atendendo á importancia dos mesmos". Adif tamén pide unha indemnización de 1,4 millóns de euros polos desperfectos que o descarrilamento causou na súa infraestrutura ferroviariaAdif tamén pide no seu escrito que o maquinista, e no seu defecto a súa empregadora, Renfe, e o seguro desta, a indemnicen cos preto de 1,4 millóns de euros en que cuantifica os danos producidos polo descarrilamento á súa infraestrutura ferroviaria. Igualmente, pide seis anos de inhabilitación profesional para o maquinista, que tras recuperarse do accidente foi destinado por Renfe a un posto de traballo nun taller afastado da condución de trens. A petición de catro anos de cadea de Adif para o maquinista por un delito de danos é similar á que formulara en 2015 o anterior fiscal do caso contra el por delitos de homicidio e lesións e que quedara en nada despois de que a Audiencia Provincial da Coruña reabrira o caso para investigar máis responsabilidades. Actualmente, despois da proposta do xuíz de dar por pechado o caso acusando ao maquinista e ao cargo de Adif por homicidios por imprudencia, varias partes elevaron recursos ante a mesma Audiencia, que está pendente de resolver.


Summary: A organización considera a XVII Asemblea Nacional un momento para a reflexión "colectiva" e o debate.

Arredista, organización que naceu en febreiro do proceso "Sumarmos forzas pola ruptura" lanzado en outubro de 2020, avoga por unha XVII Asemblea Nacional do BNG – fronte da que fai parte- como unha oportunidade "para afondar no debate, o intercambio de ideas e a clarificación ideolóxica". Así o sinala nun documento no que avoga por un debate centrado "nas ideas e non nas persoas", para así definir "da forma mais colectiva posíbel o rumo do BNG". Arredista indica que particippu nos debates previos a esta Asemblea Nacional e indica que "algunhas das achegas que a nosa militancia fixo nas diversas asembleas comarcais xa foron aceptadas no Consello Nacional, e outras irán a debate na propia Asemblea Nacional". Entre as liñas propostas está a de "termos presente en todo momento o horizonte estratéxico cara ao que camiñamos (unha República Galega soberana e xusta", así como Deixar "claro que non entraremos a negociar unha reforma estatutaria e que o novo marco que defendemos debe estar fundamentado no noso dereito a decidir. A posibilidade de presidir a Xunta, apuntan, "debería servirnos para conseguir avances nas condicións de vida do noso pobo, favorecer a autoorganización popular e crear conciencia nacional Arredista aposta por un BNG que dea o paso de "asumir unha posición política aberta e desacomplexadamente independentista" ao tempo que teña un discurso que estea dirixido "á inmensa maioría social do noso país: aquela que vive do seu traballo, cuxos intereses debemos defender prioritariamente" O compromiso "firme con un modelo de ensino inmersivo na nosa lingua", o impulso da "autoorganización do noso pobo a todos os niveis", son outras das liñas formuladas. Tamén indican que as responsabilidades institucionais, "nomeadamente unha hipotética chegada ao goberno autonómico", deben de entenderse – "como un medio para o avance do noso proxecto político, mais non un fin en si mesmo". A posibilidade de presidir a Xunta, apuntan, "debería servirnos para conseguir avances nas condicións de vida do noso pobo, favorecer a autoorganización popular e crear conciencia nacional, mais sobretodo para evidenciar as limitacións dun marco político absolutamente insuficiente e que debemos superar". Para a organización, o papel do BNG debe de ser o de ser quen de "construír alternativas transformadoras e que defenda sen complexos, dende as institucións e dende as rúas, os intereses do pobo traballador galego frente ás agresións que esta sufrindo".


Summary: Esta segunda feira 4 de decembro, o BNG apresentará un recurso de amparo ante o Tribunal Constitucional contra o veto do Goberno Rajoy á tramitación no Congreso da proposición de lei de transferencia da AP-9. Así o anunciou esta sexta feira a portavoz nacional da formación, Ana Pontón, durante unha conferencia de imprensa.

Para a líder do BNG, o boicote á tramitación da iniciativa lexislativa do Parlamento Galego no Congres supón "un auténtico atropelo democrático" que non só vulnera "os nosos dereitos como deputadas e deputados", senón que é "un desprezo ao conxunto dos galegos e galegas". "Estáselle a dicer ao pobo galego que non ten direito a reivindicar melloras como unha rebaixa das peaxes e unha tramitación e xestión da AP-9 desde Galiza", denunciou Pontón. No recurso de amparo, o BNG solicitará que se anule o acordo da Mesa do Congreso dos Deputados polo cal -e tal como lle demandaba o Goberno Rajoy- se veta a tramitación da transferencia da Autoestrada do Atlántico. "Trátase tamén de restablecer a propia dignidade deste Parlamento", apuntou Pontón. A dirixente nacionalista tamén se amosou "consciente de quen é o Tribunal Constitucional", admitindo que desde o a fromación manteñen "todas as cautelas respecto deste organismo [da súa independencia de criterio a respeito do poder executivo]", mais tamén defendeu que se trata "da única vía que podemos utilizar para defender os intereses de Galiza, polo que non imos tirar a toalla en demandar unha xestión máis eficaz desta infraestrutura". Pontón sinalou o Partido Popular e a presidenta do Congreso, Ana Pastor, como principais responsábeis do veto, aínda que tamén sinalou Alberto Núñez Feijóo, como "cómplice". "Máis unha vez, vemos como nos momentos chave, o presidente da Xunta de Galiza nin está nin se lle espera, prégase á primeira de cambio e é incapaz de enfrontarse ao señor Rajoy para defender o que lle convén a este país e ás galegas e galegos", acusou a nacionalista. Máis de 2.500 millóns de euros dos petos galegos A AP-9 é actualmente unha das tres únicas autoestradas do Estado español que esgota o máximo permitido para manter peaxes. Audasa, a empresa concesionaria, acumula beneficios que superan os 900 millóns de euros e, segundo dados achegados pola voceira nacional do BNG, son xa máis de 2.500 millóns de euros os gastados por galegas e galegos nesta vía de transporte. "Galiza, con só 6% do territorio do Estado español, concentra 10% dos quilómetros de autoestrada de peaxe de todo o estado", resumiu Pontón. "Esta situación, amais de ser un auténtico abuso e unha estafa para Galiza, é un hándicap para as nosas empresas e cidadáns, que sofren tamén unha discriminación por ingresos e vense obrigados a circular por vías con máis siniestralidade [ao non haber vías alternativas de calidade libres de peaxe]", concluíu.


Summary: A Consellería de Traballo asegurou que o atraso se debera a un erro informático. Agora alude a que se debeu ao cambio de exercicio e aos trámites burocráticos

Os perceptores da Renda de Inserción Social de Galicia (Risga) da Coruña padeceron o mes pasado un atraso na recepción da axuda que lles corresponde, tal e como recolleron varios medios de comunicación. Desde a Consellería de Traballo aseguraron, como publicou a edición de Galicia de El País, que o atraso se debera a "un problema técnico cunha aplicación que só afectou á provincia coruñesa" e que, en calquera caso, xa se dera a orden de pagamento. Non obstante, e en resposta a unha pregunta escrita formulada pola deputada Ana Luisa Bouza (BNG), o departamento que dirixe Beatriz Mato asegura que o problema foi burocrático. "Debido ao cambio de exercicio os poden prolongarse no primeiro mes uns poucos días máis do habitual" Traballo recoñece que a mensualidade de xaneiro do Risga foi fiscalizada o día 3 de febreiro, e a orde de pagamento non se produciu ata o día 7. A Xunta incide en que os beneficiarios destra prestación, que se concede en casos de emerxencia social por extrema necesidade, "normalmente" reciben a transferencia nos cinco primeiros días do mes seguinte (págase a mes vencido). Pero o mes de xaneiro foi "excepcional". "Debido ao cambio de exercicio os poden prolongarse no primeiro mes uns poucos días máis do habitual". Nada di dun erro informático. "As circunstancias de xaneiro de 2012 foron extraordinarias", culmina a resposta á deputada nacionalista. A RISGA A Renda de Inserción Social é, como explica a administración, unha prestación social destinada a "garantir recursos económicos de subsistencia a quen careza deles, así como conseguir a súa autonomía e integración normalizada" mediante a execución dun proxecto personalizado de inserción. Os beneficiarios desta renda deben ter entre 25 e 65 anos. A contía da axuda é do 75% do IPREM (399,38 euros) máis un complemento familiar variable en función do número de membros do fogar (aínda que as familias que sexan beneficiarias desta axuda durante 4 anos ou máis só podran cobrar até 347,60 euros no 2011, sen complementos). En comparecencia parlamentaria, Mato cifrou nunhas 3.000 as solicitudes do Risga formuladas en 2011, cifra que a oposición elevou ata as 10.000. Non existen datos públicos ao respecto.


Summary: A Audiencia Provincial de Palma impón a Cristina Borbón unha multa de 265.000 euros e condena Iñaki Urdangarín a seis anos e tres meses de prisión. A irmá do chefe do Estado español nen sequera fora acusada pola Fiscalía -que pedía até 19,5 anos para Urdangarín-, senón por Manos Limpias.

A sentenza, adoptada por unanimidade polas súas tres ponentes, condena Urdangarín pola comisión de múltipes delitos: prevaricación, malversación, fraude, tráfico de influencia e dous delitos contra a Facenda Pública. Impóñenlle unha multa de 512.000 euros. Urdangarín deberá ingresar en prisión ao serlle imposta unha pena superior aos dous anos de cadea, convencionalmente considerado a condena mínima a partir do cal é preceptiva a entrada nun centro penitenciario. Neste momento Urdangarín reside en Xenebra. O socio de Urdangarín Diego Torres foi condenado a 8 anos e 6 meses e ao pagamento dunha multa por un valor de 1,7 millóns de euros. Cristina Borbón é absolvida na sentenza dos dous delitos polos que fora procesada -contra a Facenda Pública e por defraudar o fisco en 2007 e 2008. Mais a Audiencia imponlle unha multa por participar a título lucrativo na trama. Unha fraude de 6 millóns de euros públicos Entre 2004 e 2006, a trama pilotada por Iñaki Urdangarín, obtivo 6 millóns de euros en concursos públicos concedidos a dedo por obra e graza da súa vinculación coa Casa Real. Ese diñeiro foi parar a unha entidade de aparencia filantrópica, o Instituto Nóos, mais que na práctica se acabou convertendo nun buraco negro no que desapareceron inxentes cantidades de diñeiro público. O sarillo tecido por Urdangarín e o seu socio Diego Torres facturou servizos ficticios (remunerados mais non realizados) a través dun conglomerado de sociedades controladas por eles, e tamén a través de Aizoo, unha empresa propriedade de Urdangarín, mais tamén da súa esposa. Os gaños obtidos desta maneira fraudulenta tampouco tributaron no Estado español. Fixérono en paraísos fiscais -Luxemburgo e Panamá- através dunha rede con sede en Londres e Belice. O caso Nóos encartou un total de 18 persoas, para as cais as distintas acusacións apresentaron cargos que comportaban, conxuntamente, penas de prisión de máis de cen anos. A sentenza impón penas moi por debaixo da petición da Fiscalía Non é unha má sentenza para os encartados, aos que se condena a penas moi por debaixo da petición da Fiscalía (a Urdangarín o ministerio público pedíalle 19,5 anos de cadea e Manos Limpias, 26,5). A esposa de Diego Torres, Ana María Teijeiro, imputada en condicións semellantes a Cristina Borbón, foi tamén absolvida.


Summary: Por que un museo contén as pezas que conten. Cales son as súas funcións e os seus límites. Con quen dialogan. De onde proceden os seus fondos. Que explican sobre a historia de Galiza. Estas e outras cuestións próximas son as que levaron á historiadora Sabela López Pato a organizar a mostra Fóra dos museos, cuxo primeiro episodio -dun total de seis ao longo de oito meses- pode visitarse na libraría Numax de Compostela.

Dous anacos do mosaico romano da Cigarrosa protagonizan o inicio da exposición. A partir deles, a investigadora propón pensar arredor das orixes dos museos galegos. "Achados en 1896 entre Petín e a Rúa, pertencen ao Museo Arqueolóxico de Ourense". Este é o centro expositivo máis antigo do país, lembra López Pato (Ourense, 1975), que ultima a súa tese de doutoramento sobre o sistema museolóxico nacional. O Arqueolóxico de Ourense, en concreto, ten un papel na prehistoria da revista Nós. Adscrito á Comisión Provincial de Monumentos, o seu boletín acolleu sinaturas que logo aparecerían na publicación do grupo nacionalista de Ourense. "Estudar o comezo desta institución axuda a coñecer os primeiros proxectos sobre o patrimonio e tamén ate onde se podía chegar, os seus horizontes e as súas expectativas", di. A peripecia do mosaico romano da Cigarrosa é, ademais, significativa. Os dous fragmentos expostos en Numax facían parte dun mosaico de 25 metros cadrados instalado nun complexo termal. As dificultades económicas e técnicas impediron trasladar o mosaico cando foi descuberto a finais do século XIX. Aqueles incipientes arqueólogos recolleron mostras como as que agora amosa Fóra dos museos. En 1972, as obras da estrada que entra en Galiza á beira do Sil descubriron varios mosaicos completos semellantes. "O recuperado expúxose no Concello da Rúa ata o seu traslado a Ourense", escribe López Pato na folla de sala que acompaña a exposición, "mais en cuestión de horas, os restos foron maltratados e botados ao exterior. O persoal do museo ourensán acudiu deslado a recoller os anacos recuperables". O da Cigarrosa non foi un caso illado de desprezo ao patrimonio, engade. Os sucesos de Oseira, que remataron con nove mortos, estalaron pola oposición da veciñanaza a que levasen o coro da igrexa. As sete balas de Iria Flavia O seguinte obxecto que se exporá en Numax son unhas balas atopadas no campo de concentración franquista de Iria Flavia, en Padrón. Atópanse depositados no Museo das Peregrinacións de Compostela, museo arqueolóxico de referencia da zona. A munición emerxeu durante unha obras para urbanizar o lugar. O rastro da Guerra Civil -aínda que non se puido determinar se os proxectís son de fusilamentos- e a súa xestión museolóxica a partir da cuestión "onde gardamos a memoria?" vertebrarán as cinco semanas de exposición. Os apuntamentos etnográficos de campo de Víctor Said Armesto -a primeira vez que se describían os apeiros de labranza-, a única escultura coñecida de Castelao -de 1926 por encargo de Cerámicas Celta-, unha virxe barroca e a pedra litográfica coa que se estampaban as latas de conservas Massó completarán un programa que remata en novembro. En todas as presentacións das pezas participarán expertos e traballadoras de museos. Nota: foto da presentación de Fóra dos museos coa historiadora Sabela López Pato (no medio) e os anacos do mosaico romano da Cigarrosa en primeiro plano. Imaxe das sete balas de Iria Flavia


Summary: Belén Bermejo é unha licenciada en Dereito de 48 anos que fixo a súa tese doutoral sobre protección do patrimonio e dedicouse despois á xestión cultural no campo da música. Desde hai doce anos é a directora artística e coordinadora de Espazos Sonoros, un festival que sen meter ruído foise consolidando entre un público heteroxéneo, que "vai un pouco a cegas, a descubrir cousas" e que en moitos casos nin consume música clásica habitualmente.

De onde xorde a idea de combinar música "culta" e patrimonio arquitectónico?Pois foi un encargo da Consellaría de Cultura do bipartito alá polo 2008. A idea era vencellar música e conservación do patrimonio. A partir de aí comezamos a traballar. Primeiro foi un programa musical. Despois, como reclamo, unha actividade ao redor diso. Acabamos por non seguir unha regra. Ás veces aparece unha música e buscas o espazo; outras, é ao revés, buscas a música acaída para un espazo no que che apetece programar. Por que fóra dos espazos habituais?Porque pensamos que son dous aspectos que se poden retroalimentar, mesmo en lugares que non hai a comodidade dos auditorios. Procuramos espazos de interese cultural, ás veces para revalorizalos ou dalos a coñecer. E alí a música e o público soan diferente. A verdade é que os auditorios case nunca teñen interese cultural ou arquitectónico… De que maridaxe está máis satisfeita ou quedou máis sorprendida polo resultado?Quizá foi o ano pasado, nunha pequena igrexa no Incio, San Pedro Fiz do Hospital. Sabine Lutzenberger e Baptiste Romain interpretaron pezas de Hildegard von Bigen. O dúo Pre-Sonat interpretando música medieval. As dimensións da igrexa, a acústica, mesmo o público que viña dunha camiñada pola contorna… case foi a conxunción perfecta. A música soaba moi acaída. Procuramos traer intérpretes que están nos circuítos europeos e que aquí raramente chegan. É música clásica e medieval, pero buscamos conexións e tendemos pontes. O tango, por exemplo. Tamén o fixemos co jazz. E funciona Este ano empezaron na igrexa de Santa Liberata en Baiona con Cantaderas, e este sábado estarán en Santo Estevo de Chouzán… con tango?Pois si, Susane Hofman é unha violinista alemá e Matías González un bandoneonista arxentino que fan arranxos de tango a pezas de cámara. Este sábado, Bach, por exemplo. E a igrexa é moi fermosa, é un templo sen culto porque xa non queda veciñanza. Penso que tamén conseguiremos unha boa conexión. A programación deste ano (que se pode consultar aquí) levará o festival á catedral de Tui, á capela do instituto-escola Fundación Fernando Blanco en Cee, ao pazo do Faramello…Si. Atentas a esa data en Rois. Teremos a unha intérprete galega que está empezando a despuntar: Rosalía Gómez Lasheras. Levará un piano dela, de principios de 1805, e ofrecerá un recital para fortepiano. Moi probabelmente escoitaremos a mesma música que algunha vez se escoitou nese pazo. Íalle preguntar se os espazos nunca son un problema? Hai un elemento fundamental que é a condición acústica. Hai lugares "secos". Buscamos dimensións axeitadas, non esas tremendas dalgún auditorio. E o público agradéceo… aínda que nos vaiamos quedando curtas de espazo. E case sempre que eliximos un espazo, non temos dificultades para que nolo cedan. Non nos pecharon nunca a porta… case nunca. E o tipo de música…?Procuramos traer intérpretes que están nos circuítos europeos e que aquí raramente chegan. É música clásica e medieval, pero buscamos conexións e tendemos pontes. O tango, por exemplo. Tamén o fixemos co jazz. E funciona. Aínda que os medios de comunicación non nos teñen prestado moita atención durante estes anos, si que fomos conseguindo un público que senta e escoita… isto non é música ambiente, é para escoitar. E gozamos dun público fiel, variado e para nada elitista. Hai xente entendida e xente que non consume música clásica habitualmente. Todos veñen un pouco a cegas, a descubrir cousas.


Summary: Ambos os dous grupos rexistraron esta segunda feira un escrito perante a Deputación permanente da Cámara á fin de que o presidente da Xunta de Galiza compareza en sesión extraordinaria

Desde o Bloque Nacionalista Galego e a Alternativa Galega de Esquerda exixen que o líder do executivo galego compareza en sesión parlamentar para explicar a presunta financiación ilegal do Partido Popular. Ao abeiro das informacións publicadas por diversos medios de comunicación, os grupos parlamentares do Bloque e AGE instan ao órgano permanente do Parlamento a convocar unha sesión extraordinaria cun punto único na orde do día. Segundo as formacións políticas, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo debe dar explicacións a respeito dos supostos pagamentos desenvolvidos por empresas galegas ao PP á fin de financiar a campaña electoral de Mauel Fraga nas eleccións do 2005. O PP elude responder A través do seu secretario xeral e vice-presidente da Xunta, Alfonso Rueda, o PPdeG elude dar explicacións a respeito das informacións publicadas esta fin de semana. "Os propios aludidos xa o desmentiron", asegurou Rueda nun acto organizado por Forum Europa, "pouco máis teño que dicir", concluiu. Para o vice-presidente do executivo galego a súa formación non ten que responder aos documentos que lle atribúen doazóns opacas durante a campaña electoral de 2005. Rueda limitouse a indicar que o 'caso Bárcenas' e a suposta contabilidade B do Partido Popular "está na xustiza" e que agardan esta non demore moito en resolver.


Summary: O deslizamento cara á moderación leva a Pablo Iglesias a asinar un artigo en El País cunha tese básica: é preciso "un novo compromiso histórico", unha "nova Transición".

Abandonada a retórica do proceso constituínte, Pablo Iglesias pede unha "nova Transición" despois de validar como positiva a anterior. Ao seu xuízo, a xestión por parte das elites españolas da crise económica provocou a "a degradación dos servizos públicos e dos dereitos españois", fenómeno que, combinado coa corrupción, levou a que rachase "o grande acordo da Transición que aseguraba a igualdade de oportunidades e unha mínima prosperidade para as maiorías sociais". Este discurso contrasta poderosamente cos relatos rupturistas cos que Podemos e o seu líder apareceron no cenario político meses antes das europeas de maio de 2014. Iglesias reivindica agora o proceso do 78 -"grazas 1978, benvido 2016- é o seu novo lema- e é imposíbel separar este cambio táctico da súa obvia pretensión de asaltar xa non os ceos, senón o eleitorado do PSOE, que foi sen dúbida a forza que mellor rentabilizou politicamente a primeira Transición (apenas demorou 4 anos en chegar ao poder con maioría absoluta após a aprobación da Constitución do 78). Sobre a cuestión da forma de Estado, a dialéctica República-Monarquía, Iglesias continúa sen pronunciarse, por non a considerar prioritaria No artigo, o líder de Podemos afirma que "dentro de pouco se abre unha lexislatura sen maiorías absolutas na que asumimos que teremos que dialogar tamén cos nosos adversarios políticos para concretar constitucionalmente os acordos para un novo compromiso histórico". O anterior compromiso histórico foi o que selaron as elites políticas e económicas franquistas coa esquerda española e pasou pola asunción da monarquía restaurada polo ditador. Sobre esta cuestión, a da forma de Estado, a dialéctica República-Monarquía, Iglesias continúa sen pronunciarse, por non a considerar prioritaria. Si defende, en troca, un referendo vinculante para Catalunya, consoante á súa visión do Estado español como un Estado plurinacional. Alén disto, na proposta de Podemos para a reforma da Constitución está a despolitización da xustiza, a inclusión de garantías na Carta Magna contra a corrupción (prohibición das portas xiratorias), a reforma do sistema eleitoral coa introdución do referendo revocatorio do presidente do Goberno e a blindaxe dos direitos sociais e medio-ambientais. No texto, Iglesias reférese ao acto feito en streaming o pasado 6 de decembro coas súas forzas territoriais aliadas, desde En Marea a Barcelona en Comú pasando por Compromís. E nese contexto en que cita a Beiras, ao que apresenta como "figura histórica do socialismo soberanista galego".


Summary: O combinado nacional corre o domingo en Getafe o Campionato de España.

O 8 de marzo de 2020, tres días antes de que a Organización Mundial da Saúde (OMS) declarase a pandemia da Covid-19, a Selección Galega de campo a través disputaba o Campionato de España en Zaragoza. Foi está a última cita en que puido participar, xa que posteriormente chegou a suspensión de todo tipo de actividade deportiva, mesmo dos Xogos Olímpicos previstos para o verán do ano pasado. Mais este longo parón chega ao seu fin. Esta fin de semana, concretamente o domingo, a Selección Galega regresa á competición ao máis alto nivel, coa disputa de Getafe da cita máis importante do calendario estatal da especialidade. O Campionato de España reunirá na localidade madrileña as máis importantes seleccións a nivel estatal na procura dun dos postos de honra, tanto no individual como no colectivo. A Selección Galega acode á competición en Getafe nunhas circunstancias excepcionais que obrigaron ao Sector Técnico a confeccionar un combinado sen referentes previos competitivos dos que tomar pautas, circunstancia esta que dificultou a elaboración das listas esta tempada. Malia os atrancos, Galiza viaxa a Getafe cunha expedición composta por un total de 24 atletas que formarán os equipos Absoluto, Sub23 e Sub20 destacando a presenza de varios atletas internacionais. Selección feminina A Selección absoluta feminina estará liderada pola subcampioa mundial en duatlón Sub20, a venezolana con ficha por Galiza Edymar Brea, que achegará calidade a un combinado onde tamén estará na liña de saída a internacional Uxía Pérez, que o ano pasado no Campionato de España disputado en Zaragoza lograba unha excelente décima posición. Canda a elas contarase coa presenza de ilustres internacionais como as fondistas Sandra Mosquera do Comesaña S.C. ou Paula Mayobre do Running Pinto Seoane. Tamén estará Laura Santos, do Lucus Caixa Rural Galega, que debuta na absoluta. Selección masculina A categoría masculina estará encabezada polo tamén internacional Alex Fernández do Ourense Atletismo, que tomará parte sobre os 10.000 metros de circuíto xunto a Carlos Porto da Gimnástica, Alvaro Prieto do Atletismo Narón, Esteban Iglesia do Lucus Caixa Rural Galega e Jorge Puig do C.A. Santiago. Na categorías Sub23 e Sub20 femininas tanto Elena Costa do A.F. Celta como Nerea Lage do Atletismo Friol, estarán á fronte dos respectivos equipos, igual que o naronés Iván Puentes no Sub23 masculino. El Medhi El Naboaui volverá ser o máximo referente na Sub20, onde xa o ano pasado lograba a medalla de prata no estatal da especialidade. Lazo negro Na memoria e no corazón dos presentes na competición en Getafe estará a figura do recentemente falecido Alejandro Gómez, un veterano neste campionato, do que saíu campión até en seis ocasións defendendo as cores da Galiza. Neste sentido, a Federación Galega de Atletismo (FGA) decidiu onte que durante a disputa do Campionato de España en Getafe todos os compoñentes da Selección compitan cun lazo negro na camiseta nacional, na honra dun dos máis grandes do atletismo galego.


Summary: A Plataforma contra a implantación de parques eólicos na Comarca de Ordes vén de presentar perante a Xunta os primeiros escritos contra os parques eólicos Gasalla e Monte Inxerio cando é inminente a aprobación da declaración interese especial das citadas instalacións.

Membros da plataforma presentaron a pasada sexta feira perante a Consellaría de Economía e perante a Presidencia da Xunta os primeiros escritos relativos "á inminente declaración de interese especial por parte do Consello da Xunta dos parques eólicos Gasalla e Monte Inxerio". Escritos en que poñen de manifesto que a aprobación da declaración sería contraria ao interese xeral e, posibelmente, afirman, nulo de pleno dereito. A empresa promotora deses dous parques e dos denominados Ardemil e A Pobra, Green Capital Power S.L., "está a fragmentar de forma fraudulenta para á súa tramitación un único parque que iría da parroquia de Lesta, en Ordes, até Vilasantar, en varios máis pequenos co fin de evitar trabas na súa tramitación administrativa e medioambiental", denuncia a plataforma nun comunicado de imprensa. Na documentación enviada ao Goberno galego, e á que tivo acceso Sermos Galiza, advírtese de que o proxecto vai estar situado nos concellos de Frades e Mesía, nunha zona especialmente gandeira de produción de leite e produtos leiteiros onde vai ficar afectado moito solo agrario. "Esta zona xa está sufrindo actualmente a presión dos proxectos mineiros da empresa Erimsa, xerándose un importante rexeitamento social por parte dos veciños e veciñas así como por parte das persoas titulares das explotacións da zona, que ven afectada a base territorial das súas explotacións", recolle. Ademais, denúnciase que "o beneficio sería para a empresa promotora, que ten os seus intereses ben lonxe de Galiza, de maneira que para a comarca e para Galiza, os beneficios desde o punto de vista industrial serían mínimos, sobre todo tendo en conta que somos exportadores netos de enerxía eléctrica, sen que estea xustificado achegar tanto ás vivendas e ás explotacións gandeiras un mecanismo de xeración de enerxía eléctrica que non se precisa para a zona, e que ten tanto impacto nos eidos socioeconómico, territorial e ambiental". A veciñanza da comarca tamén está a recoller sinaturas contra a instalación de máis parques eólicos.


Summary: O impacto da crise no mundo do traballo en 15 dados; reportaxe da loita veciñal en Coia, entrevistas electorais (Olalla Rodil, M.A Fernán-Vello e Miguel Lorenzo), coloquio a fondo con Antón Reixa, adentrámonos na epopea dos refuxiados co fotógrafo Gabriel Tizón... todo isto e máis, neste número, xa na nosa loxa.

Un debate galego e plural si foi posíbel. Demostrouno Sermos Galiza co #sermosdebate, que permitiu a exposición dos principais asuntos da axenda galega e dos problemas do país. Contámosche os pormenores da xornada e as propostas que se fixeron nunha dupla páxina feita por María Obelleiro, a moderadora do debate. É un dos temas que tratamos no novo semanario, o nº175, e que xa tes na nosa loxa. A campaña electoral é a cita do 20-D ten un cumprido espazo neste número. Entrevistamos Olalla Rodil, nº1 de Nós por Lugo ("A diferenza neste 20-D márcaa ter ou non un proxecto político para Galiza"), Miguel Anxo Fernán Vello, cabeza de lista de En Marea por Lugo ("A xente ve na Marea a posibilidade de cambio que quere e precisa") e Miguel Lorenzo, nº1 do PP pola Coruña ("Galiza sae beneficiada de ter un goberno do PP no Estado"). En 'A campaña dos platós, a campaña da rúa' falamos do 'diktat' das televisións españolas, privadas e estatais, exclúen as forzas soberanistas e obríganas a estaren máis a pé de obra do que nunca. Coia e Ferrol Comerciantes e Asociación de Veciños Zona Centro rexeitan unha medida que consideran "prexudicial". Un tema que abordamos en 'A peonalización de Ferrol dispara as críticas ao goberno local'. 'Coia reivindica a vixencia da loita veciñal'. Nesta dupla páxina falamos de como a Asemblea Aberta do barrio vigués realiza unha acción simbólica no aniversario da protesta da rotonda como chamamento pola xustiza social. Denuncian a represión que sofre o colectivo, cun dos seus membros condenado, outro imputado á espera de xuízo e decenas de sancionados. Radiografía do traballo en Galiza após 7 anos de crise Co título 'A crise arrasou o mundo do traballo na Galiza' analizamos como desde 2007 o paro aumentou no noso país un 132%, destruíronse 157.000 empregos, aumentou a precariedade e estancouse a negociación colectiva. Mulleres e mocidade son os colectivos máis golpeados. Nos 50 días de acampada fronte a San Caetamo e amarre da frota nos peiraos, o cerqueiro está a ser a ponta de lanza do malestar dos diferentes sectores do mar da Galiza para coas administracións galega e española. Contámosche os por qués en 'O cerco mantén o pulso de Estado e Xunta e suma apoios ás súas demandas'. Entrevistamos Vanessa Sotelo, ourensá máxima goleadora do Mundial de fútbol sala feminino. "Seguiremos facendo ruído para que nos valoren como merecemos", afirma esta deportista de tan só 20 anos de idade. Refuxiados "A policía europea trata dos refuxiados como os trata España en Melilla". Dio o fotógrafo Gabriel Tizón, que se desprazou ao surleste de Europa para cubrir a crise dos refuxiados sirios que foxen do poder exterminador do Estado Islámico. En Viaxes na Miña Terra camiñamos da man do colectivo Xea polo interior do avesedo de Donís, o agreste e inmenso bosque que cubre a aba sombriza do val do río Ortigal, con especial atención á Fraga de Vilarello. 'Conceiçao Lima, a carne viva das ilhas'. Unha reportaxe de Xoán Costa para nos falar dunha das voces máis importantes da literatura africana contemporánea. "Este libro é un axuste de contas coa realidade" Entrevistamos Antón Reixa. "Supoño que co paso dos anos me refuxiarei cada vez máis na creación literaria ou na creación musical", avisa o Reixa poeta que regresa cun novo libro debaixo do brazo. Trátase de 'Algo raro pasa raro' (La Oficina, 2015, edición bilingüe), e aproveitamos para falar con el dos seus versos e do seu contexto, que é a vida, nin máis nin menos. O filme de Xabier P. Docampo Tamén levamos neste número unha reportaxe sobre o fime que o escritor Xabier P. Docampo gravou hai 33 anos e vén de recuperar. E na contra-capa, Caleidoscópica: a importancia de saber mirar. Falamos dunha nova publicación, que ten a fotografía como alicerce e proa


Summary: O Presidente da Generalitat dá como posíbel pregunta para a consulta pola autodeterminación a mesma que propuxo a ANC na manifestación do 11 de setembro. Foi nunha entrevista que publica hoxe La Vanguardia.

"Vostede desexa que Catalunya se converta nun novo Estado da UE?". Esta é a proposta de pregunta que Artur Mas propón para a consulta popular pola autodeterminación que aprobou realizar na vindeira lexislatura o Parlamento catalá. Foi nunha entrevista que publica hoxe La Vanguardia e na que fala, ademais, de como se levaría a cabo o referendo, da relación co Estado español e a UE, de economía e de lingua. A proposta de Mas é "persoal" e asegura que a definitiva ten que saír da maioría parlamentaria. "Debemos asegurar que exista unha maioría social forte ao redor da pregunta", sinala, "consultar á UE e á comunidade internacional". Diante a negativa do goberno español a calquera proposta que non sexa "constitucional", polo tanto fóra da lei española, Mas asegura que "en catro anos haberá, si ou si, unha consulta no pobo catalán" contando coa lexislación catalá actual ou coa lei que aprobarán "en poucos meses" no propio Parlamento no caso de que "falle a vía estatal". Sobre as relacións co Estado español despois de que Catalunya acade a independencia, o Presidente da Generalitat agarda que sexan "boas". Rexeita o termo "ruptura" e asegura que "despois dun proceso así Catalunya estará na UE xunto co Estado español" Mas asegura que "en catro anos haberá, si ou si, unha consulta no pobo catalán" contando coa lexislación catalá actual ou coa lei que aprobarán "en poucos meses" Pagar nóminas e pensiónsA cuestión económica nunha Catalunya soberana é importante para Mas. "Penso que España, con rescate ou sen el, aínda que seguramente será con rescate, sairá adiante e poderánse atender os pagos. Algo distinto sería que o Estado español empregara os pagos e a tesourería como unha arma para desestabilizar este proceso democrático en Catalunya". Coa independencia o futuro Estado catalán tería a obriga de continuar cos compromisos sociais adquiridos con anterioridade. Sobre un deles, o das pensións, Mas asegura que "non pasará nada, porque se seguirán pagando en calquera caso". O Presidente da Generalitat considera que o movemento que hai en Catalunya a prol da independencia "non é só un movemento económico" posto que "Hai una mestura de sentimentos, de ilusións, de proxecto, de carencias e de intereses". A decisión de CiUPorque CiU tomou a dirección de apoiar o proceso independentista? "Había outra alternativa: seguir autoenganándonos. Pensando que sendo bos rapaces, o Estado español nós escoitará e rematará recoñecendo a realidade catalá..." Mas realiza esta autocrítica e lembra que o cambio de mentalidade produciuse ese onde de setembro "despois de 30 anos de confiar que unha España integrada na UE sería amábel e comprensiva co feito catalán". Imaxe: CiU


Summary: Unha veciña deu a voz de alarma.

Dous descoñecidos racharon e tentaron queimar a bandeira LGTBI ou arco da vella que penduraba no edificio onde ten a súa sede Comité antisida da Coruña (CASCO) Segundo relatan desde o comité a Europa Press, os feitos ocorreron a tarde do sábado sobre as 18 horas, cando dous homes supostamente tentaron queimar a bandeira LGTBI que colgaba do edificio. Unha veciña foi a que deu a voz de aviso do suceso. CASCO xa denunciou os feitos por un delito de odio e vandalismo, e confía en que as cámaras da zona poidan identificar os culpábei A subdelegada do Goberno na Coruña, María Rivas, condenou a queima da bandeira LGTBI do Comité, aínda que cualificou o incidente como "un feito puntual". "Creo que non é bo para a sociedade que traslademos unha mensaxe de inseguridade cando realmente os datos non nos din iso. Estamos nunha cidade segura e este tipo de situacións son absolutamente puntuais", dixo María Rivas.


Summary: Os parlamentarios nacionalistas reclamaranlle á presidenta da Cámara que lles rebaixe no seu salario a cantidade equivalente á xornada de paro xeral. O voceiro do PP, Pedro Puy, "respecta" o apoio ás mobilizacións pero sinala que os deputados non son "traballadores normais".

Son os deputados "traballadores normais"? É a cuestión que este mércores estivo sobre a mesa no Parlamento a raíz das diferentes posturas dos grupos da Cámara sobre a folga xeral do vindeiro día 29. Onde non cren que deba haber diferenzas entre as persoas que desenvolven unha actividade laboral ordinaria e quen representa á cidadanía no lexislativo é no grupo do BNG. Así, como xa acontecer en anteriores convocatorias, os parlamentarios nacionalistas participarán activamente nas mobilizacións e, ademais, solicitarán que ese apoio teña unha repercusión na súa nómina. "Se se convoca unha folga todos os que somos traballadores, aínda que esteamos nunha institución exercendo como representantes dos cidadáns temos que estar dando exemplo na rúa, cos cidadáns", resume a voceira nacionalista, Ana Pontón. Sobre esta premisa Pontón anuncia que o Bloque remitirá "un escrito" á presidenta da Cámara, Pilar Rojo, para que "teña constancia" de que non participarán na actividade parlamentaria do día do paro xeral -nesa xornada reúnense as comisións de Industria e de Control da CRTVG- e "iso teña un impacto na nómina". "Estamos diante dunha das principais agresións aos dereitos dos traballadores, que vulnera dereitos fundamentais e o BNG non só se suma solidarizándose, senón que o fai activamente", explica a voceira nacionalista. Do mesmo xeito, detalla, no pleno que comezará dous días antes da folga o Bloque introducirá unha proposición non de lei instando á retirada da reforma laboral. Nalgunha das sesións previstas para o día 29 podería haber só parlamentarios do PP Mentres isto acontece no BNG, a principal novidade situarase no PSdeG, que nas anteriores folgas -convocadas con Zapatero aínda na Moncloa- acudiu ao Parlamento con normalidade. Aínda que os socialistas tomarán unha decisión definitiva o vindeiro luns, na reunión semanal de grupo, o seu voceiro, Abel Losada, avanza que en todo caso existirá "liberdade de acción" para os deputados "en canto á reacción ante esta folga", isto é, poderán elixir secundar ou non a protesta. "Neste momento non está tomada ningunha decisión, máis alá do apoio persoal que cada un dos deputados teña ás manifestacións" do día 29, se ben, subliña, "o que está claro é que o PSdeG vai estar enfronte dunha reforma laboral inxusta para os traballadores". Neste escenario, podería darse o caso de que nalgunha das sesións previstas para o día 29 so haxa deputados do PP, cuxo voceiro, Pedro Puy, ademais amosarse remiso ante unha folga que non "axuda a resolver os problemas do país", advirte de que os deputados non están chamados á mesma. "Isto xa se formulou en 2010" e daquela, di, un informe xurídico da Cámara concluíu que "un deputado non é un traballador", senón "un representante da cidadanía". "Eu respecto as opcións que poidan adoptar o BNG ou, a título individual, os deputados do PSdeG" pero, de calquera xeito, afirma, o seu xeito de proceder quedará nunha "manifestación política de apoio, pero en absoluto do exercicio dun dereito á folga". "Os deputados non temos relación de traballo co Parlamento" e, polo tanto, "non somos traballadores normais", conclúe Puy.