Summary: A editorial Bolanda vén de publicar 'Os papeis do vello mariñeiro', máis de 60 historias de mariños mercantes galegos que Xosé Neira Vilas recompilou e deixou inéditas.

Nela o autor dálle voz a un navegante galego alén mar: un personaxe dunha aldea do interior de Galicia, labrego, fillo e neto de labregos, que ao morrer deixa nun pallal esquecidos moitos dos recordos da súa vida de navegante. Esta obra póstuma Neira Vilas ofrece, a través de entretidos contos e do personaxe do vello mariñeiro, unha clarificadora visión dun mundo moi descoñecido: o dos mariñeiros que pasan longas tempadas en alta mar percorrendo lugares do máis diverso e coñecendo países, xentes e culturas ben diferentes á propia. Experiencias que conforman unha forma de ser moi particular e que o autor transcribe nestes "papeis" póstumos para que poidamos coñecer mellor o vello mariñeiro galego e as súas peripecias polo mundo adiante nun tempo non moi afastado pero ben diferente ao actual. A publicación intégrana máis de 60 relatos acompañados de cadansúa ilustración de Alberto Fernández, autor tamén da imaxe da capa. Trátase do sexto título do autor editado por Bolanda, tras 'Xosé Neira Vilas: Memoria Gráfica' (2013), 'Díaz Pardo. Crónica dunha fecunda amizade' (2014), 'Semente Galega en América' (2015), 'Contos vellos para rapaces novos' e 'Quique na aldea' (2016).


Summary: En 2022 será o terceiro referendo secesionista acordado con Francia

O independentismo ostentará a maioría no Executivo de Nova Caledonia ─arquipélago do Pacífico de arredor de 270.000 habitantes baixo soberanía de Francia desde 1853─ por vez primeira desde que París concedeu unha autonomía limitada hai dúas décadas co Acordo de Noumeá (1998). A mudanza prodúcese tras a crise de Goberno ─de maioría unionista─ do pasado 2 de febreiro, logo de os ministros soberanistas dimitiren ante os plans de venda dunha importante mina de níquel á compañía multinacional suíza, Trafigura. Consideran que tanto o Goberno de Francia como a actual propietaria, a brasileira Vale, desbotaron unha boa oferta realizada por unha empresa local. A situación derivou en fortes protestas, incluído o lanzamento de cócteis molotov e a destrución de equipamento do xacemento. O independentismo contará a partir de agora con 6 dos 11 membros do Gabinete tras o voto onte do Congreso de 54 membros, informa AFP. A coalición Union Calédonienne-Fronte de Liberación Nacional Kanak Socialista (UC-Flnks) logrou o apoio da formación minoritaria Eveil Océanien (EO, de centro, non independentista), co que sumou tres representantes, ademais doutros tres nunha segunda lista. As formacións unionistas contaban tamén con dúas listas: Futuro con Confianza (AEC, dereita), que se fixo con catro representantes grazas aos 18 votos no Congreso, e Caledonia Unida (CE, centro dereita), con outro. A venda da mina e a cuestión da xestión dos recursos naturais do arquipélago é fundamental para entender o conflito entre o París e o movemento independentista. Conflito que na década de 1980 tornouse violento. En 1988 produciuse un dramático suceso durante unha crise de reféns que acabou coa morte de 19 militantes separatistas e 6 policías. Dous 'nons' En 1998 chegou a paz co Acordo de Noumeá, que contempla a organización de tres referendos de independencia até 2022. Nos dous primeiros, en 2018 e 2020, a poboación das illas votou a prol de seguir como territorio francés de ultramar. No de outubro do ano pasado, porén, o resultado foi moi igualado e o apoio ao independentismo continúa a medrar, segundo os medios galos. Nova Caledonia ─que afronta unha crise orzamentaria e foi golpeada pola Covid─ supón para Francia unha importante fonte de recursos pesqueiros, alén das reservas de níquel. A maioría da poboación autóctona, o pobo kanak, é favorábel á independencia, en tanto que a poboación descendente de europeos apoia maioritariamente o mantemento do control francés sobre o territorio.


Summary: A Plataforma da Coruña polo Dereito ao Aborto e a Marcha Mundial das Mulleres manterán esta cuarta feira unha entrevista coa Fiscalía Provincial para lle expor a deficitaria atención que sofren as mulleres que teñen un aborto no segundo trimestre de xestación. Aliás, convocan un con motivo do Día de acción global por un aborto legal, seguro e gratuíto.

A violencia obstétrica e a atención deficitaria que sofren as mulleres que abortan na área sanitaria da Coruña, un asunto do que se fixera eco en exclusiva Sermos Galiza, chega á Fiscalía Provincial após a Plataforma da Coruña polo Dereito ao Aborto e a Marcha Mundial das Mulleres puxeran no seu coñecemento os feitos. Esta cuarta feira unha representación da Plataforma e máis da Marcha manterán unha reunión coa Fiscalía para lle expoñer as deficiencias denunciadas por varias afectadas co fin de que corrixa a situación. A Plataforma e a Marcha dirixíronse no mes de maio á Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza (TSXG) para que investigase os feitos e actuase para garantir a atención integral do aborto nos hospitais públicos galegos, sen que o seu dereito sexa subordinado a criterios ideolóxicos como o da obxección de conciencia. Na reunión da cuarta feira, as activistas solicitaranlle, máis unha vez, á Fiscalía que a muller estea atendida durante todo o proceso de indución, expulsivo e despois por unha matrona; o apoio emocional á muller durante todo o proceso, tendo en conta as súas necesidades, inquedanzas e desexos para poder abordar de xeito integral a súa saúde física e psíquica e que garanta a mesma atención que nun parto: expulsivo en sala axeitada, con posibilidade de anestesia epidural e atendida por profesional de xinecoloxía ou matrona. Todas estas peticións están recollidas en protocolos internacionais. Neste senso, a Fiscalía da Coruña xa rexeitara investigar os casos denunciados na imprensa como solicitaba o Defensor do Paciente argüíndo que a redacción dos feitos non tiña "encaixe legal en precepto penal". Protesto diante da Audiencia Provincial Coincidindo coa entrevista na Fiscalía e co Día de acción global por un aborto legal, seguro e gratuíto, a Plataforma e a Marcha convocaron para esta cuarta feira un protesto diante da Audiencia Provincial. Terá lugar ás 12.30h e servirá para reivindicar o exercicio efectivo e mais o respecto aos dereitos sexuais e reprodutivos das mulleres, así como para denunciar o contido da reforma da lei do aborto. A mobilización denunciará a vulneración, por parte das autoridades sanitarias, dos dereitos reprodutivos das mulleres que teñen necesidade de que se lles practiquen abortos de máis de 14 semanas por causas médicas no hospital materno-infantil Teresa Herrera. Concentración en Compostela A falta de confirmar outras mobilizacións con motivo do 28S, Compostela acollerá unha concentración na rúa Nova, ás 20h, para reclamar un aborto libre e de balde na sanidade pública.


D.L.Dez mil empregos no naval, 2.700 en Enesa, 200 en Gamesa, 200 en conservas La Jira ou 150 en Pizarras Campo. Son algunhas das cifras expostas polos vinte e cinco gobernos municipais representados este luns na xuntanza na que alcaldes e alcaldesas do norte de Galicia abordaron as consecuencias do adianto do peche das térmica das Pontes. Son, din, a mostra da crise industrial para a que piden "auxilio" ás "dúas administracións con competencias en industria", isto é, á Xunta e ao Goberno central.Na casa consistorial de Ferrol a representación destes vinte e cinco gobernos locais de Ferrolterra, Eume, Ortegal, da Terra Chá e da Mariña aseguraron non xuntárense para repartir culpas, senón para pedir axuda. Para pedir que "con carácter urxente" os gobernos español e galego asuman que a contorna precisa "unha iniciativa conxunta de reactivación económica e captación industrial"."O habitual é que o prioritario sexa botar a culpa ao que está gobernando; a nova política sería sentar nunha mesa e buscar solucións, que as hai", afirma González FormosoO máis "urxente", subliña o rexedor ferrolán, Ángel Mato, é "traballar para reverter" o peche da central das Pontes. Pero tamén que os gobernos interveñan no prezo da enerxía que está a "influír moito na desactivación industrial destas comarcas". Únense, afirman, para que ambos gobernos se unan. "Levantamos a man para que se fixen no que está a suceder".Neste sentido, o alcalde das Pontes e presidente da Deputación da Coruña, Valentín González Formoso, asegura que este "histórico" encontro de gobernos locais "non vai contra Feijóo nin contra Pedro Sánchez, senón que se trata dun berro de auxilio". "Está en xogo -advirte- o futuro da segunda comarca de Galicia en canto a capacidade industrial" e as administracións competentes deben intervir "con recursos e con sentido, evitando erros do pasado". "É habitual que o prioritario sexa botar a culpa ao que está gobernando, pero a nova política sería sentar nunha mesa a buscar solucións, que as hai", asegura o socialista.


Summary: Un semanario máis, o nº85. Entrevistas a Ian Hudghton (presidente do SNP escocés), o actor Miguel de Lira ou o documentalista Xosé Abad, entre outros moitos temas, da corrupción política aos 30 anos da primeira folga xeral galega.

O Sermos Galiza chega xa o número 85. Un semanario máis nas rúas e quiosques. Desta vez, o tema central achegarase a como as eléctricas castigan a pobreza. Unha realidade, a de familias que sofren a pobreza enerxética, que en Galiza multiplicouse por tres desde o 2010. Neste número tamén debullamos as distintas operacións anti-corrupción que se desenvolveron na Galiza, lembramos a primeira folga xeral galega da que se celebran 30 anos, ou reflexionamos sobre como A Moncloa está a manobrar para aumentar o seu control sobre a prensa escrita. E este número vén completiño en entrevistas. Falamos con Ian Hudghton, presidente do Partido Nacional Escocés (SNP) para coñecer de primeira man o proceso independentista desta nación celta. Entrevistamos a Xoán Carril, voceiro do BNG na Coruña, e a Henrique Costas, da Coordenadora Nacional de Causa Galiza. Christina Moreira, das Mulleres Cristiás Galegas Exeria explica o seu compromiso crente e feminista; e Xosé Lois González 'O Carrabouxo' colle o testemuño de Comunidade Sermos. Con Viaxes na Miña Terra percorremos unha parte da Ría de Arousa e en Cultura navegamos polo Taller Atlántico Contemporáneo. O actor Miguel de Lira fala con nós co gallo da rodaxe de 'A Esmorga'. Todo isto, e moito máis, podes atopalo neste número do Sermos.


Summary: Os orzamentos que cada ano presenta a Xunta para a sanidade non abondan para atender as "necesidades reais de gasto". Así o considera o Consello de Contas e así o expuxo José Antonio Redondo, o seu conselleiro maio, na desinchada comisión de investigación sobre a materia no Parlamento galego.

Segundo explicou Redondo, "ese déficit inicial" consecuencia da "escasa planificación" das contas do Goberno de Núñez Feixóo corríxese despois con modificacións orzamentarias e o crecemento dos créditos. E aínda así non chegan a cubrir o gasto real do Sergas. O seu discurso contradí con contundencia o do oficialismo: a sanidade pública sofre de infrafinanciamento, t6al e como denunciaron, nos últimos días, os médicos de familia. O Consello de Contas realizou máis de 110 informes referidos á sanidade pública. Redondo expuxo no organismo parlamentario -en que a oposición non participa debido ás imposicións do Partido Popular á hora de programala- que eses textos serven para detectar "as dificultades do sistema". O conselleiro maior, con todo, tamén afirmou que os gobernos de Feixóo "se esforzaron porque a sanidade fose, dalgún xeito, de todos os ámbitos, o menos afectado". Mais que, tal e como o órgano que representa "recomendou reiteradamente, deberían corrixir moitas das ineficiencias do sistema".


Summary: A operación forma parte dunha transacción entre Vivalto Santé e Centene Corporation.

Vivalto Santé, terceiro grupo privado sanitario de Francia, vén de mercarlle o grupo valenciano Ribera á aseguradora multinacional americana Centene Corporation, que xestiona nove hospitais no Estado español, ademais de brindar outros servizos sanitarios. Os donos do negocio da sanidade privada na Galiza Entre os hospitais que pasan a mans deste grupo de investimento privado están o vigués de Povisa; Polusa, situado na cidade de Lugo; e o Hospital Juan Cardona, en Ferrol. Centene Corporation confirmou nun comunicado que a transacción formalizarase cando obteña as autorizacións regulatorias dos organismos administrativos competentes, polo que podería formalizarse a finais de ano. Denuncian "deslealdade" da sanidade privada por pechar instalacións en plena emerxencia sanitaria Neste sentido, o grupo Ribera salientou "os oito anos de exitosa colaboración coa aseguradora americana líder en programas sanitarios públicos, que facilitou a innovación tecnolóxica e a presenza en proxectos en Reino Unido e Centro Europa". Vivalto Santé Pola súa parte, a directora xeral de Centene Corporation, Sarah London, sinalou nun comunicado que esta operación forma parte da revisión da súa estratexia para as súas divisións internacionais. Así, destacou que esta transacción representa "outro fito importante" no "plan de creación de valor e revisión continua da carteira". A sanidade privada aumenta a súa actividade na Galiza e xa representa 26,5% da atención hospitalaria London destacou Vivalto Santé como "un socio líder no coidado da saúde en Europa, quen creo que está mellor posicionado para impulsar o crecemento e realizar investimentos adicionais en Ribera Saúde para que poida continuar brindando atención de alta calidade aos pacientes en todo o mundo". Vivalto Santé é a terceira empresa hospitalaria privada máis grande de Francia, opera máis de 50 hospitais privados e está controlada por Vivalto Partners, unha firma europea de capital privado dedicada á industria da saúde. Máis de 1.000 médicos tamén son accionistas do grupo. Cando só gaña o negocio da sanidade privada Centene ten a intención de utilizar a maioría dos ingresos netos da venda para recomprar accións e o resto para reducir a súa débeda.


Summary: O vídeo do profesor de Económicas da Universidade de Compostela Luciano Méndez en que atacaba con dureza a muller vítima da Manada foi hoxe contestado por ducias de alumnas e alumnos. Concentradas perante o reitorado, na praza do Obradoiro, esixiron a expulsión do docente.

Méndez, que xa fora sancionado en 2016 por realizar comentarios machista nas aulas, pendurou unha gravación nas súas redes sociais en que defendía os cinco homes condenados a nove anos de prisión por "abusos sexuais" e chegaba a firmar que a denuncia da muller vítima fora un intento de engano "para conseguir a pílula do día despois". A indignación percorreu axiña a institución universitaria. O reitorado anunciou que se lle abriría un expediente. E o alumnado convocou unha proposta ás portas da sede do goberno universitario, á que chamaron a participar as principais organizacións do estudantado.


Summary: Deixará de ser primeira ministra o vindeiro 7 de xuño

O Brexit fai caer o segundo primeiro ministro británico en menos de tres anos. Após david Cameron agora é a quenda de Theresa May, que deixará o cargo o 7 de xuño. Canda o mando no goberno británico deixa tamén o luiderado do Partido Conservador, os 'torys'. Após 48 horas de constantes ruxe ruxes nos que se apontaba a esta dimisión foi a propia May, emocionada, quen compareceu perante a porta da súa residencia oficial no nº10 de Downing Street para anunciar que o deixaba. Falou do "gran honor" que é "servir o país que amo" e recoñeceu que, embora "facer todo o que puiden" para "negociar as condicións do Brexit", non foi quen de "fechalo". "Fallei 3 veces", concluíu. A noticia prodúcese cando a cidadanía de Reino Unido xa está votando (empezou esta quinta feira) nas eleccións europeas. O referendo do Brexit logrou o apoio maioritario no Reino Unido a marchar da UE, embora en territorios como Escocia e Irlanda do Norte gañou a outra opción: permanecer na Unión Europea.


Summary: Na xuntanza prepararase a axenda de mobilizacións para o presente 2015. Está prevista a asistencia de representantes das distintas organizacións que apoian as MMDD de todo Estado español.

Cangas do Morrazo acollerá este sábado, 17 de xaneiro, a Asemblea de coordinación a nivel estatal das Marchas da Dignidade, unha xuntanza co obxectivo de "preparar a axenda de mobilizacións que está deseñada para o ano 2015". Esta asemblea vai ter lugar en sesións de mañá e tarde no salón de plenos do Concello de Cangas, e está restrinxida a súa asistencia @s representantes das organizacións e territorios. Segundo informaba hai uns días o portal da CUT, prevese a asistencia de máis de sesenta representantes das distintas organizacións e territorios de todo Estado español que compoñen este movemento. Xa confirmaron a súa asistencia representantes de sindicatos como a CNT, CGT, o ESK vasco ou o SAT andaluz, entre outros. Tamén edstarán nesa cita en Cangas representantes doutras entidades, como Attac. Acto de apoio O día antes desa asemblea, a sexta feira 16 de xaneiro, haberá en Cangas un acto de apoio ás Marchas da Dignidade. Será a partires das 19:30 no Concello da vila e tomarán parte o escritor e poeta Pepe Álvarez Cáccamo, o secretario xeral da IAC de Catalunya, Lluís Blanco, a portavoz de Red Roja, Nines Maestro, Javier García do SAT, o secretario xeral do SF-CI Rafa Escudero, Ginés Fernandez da Fronte Cívica, J.M. Políz secretario xeral da CGT e Manolo Camaño, da CUT.


Summary: Segundo comunica a Xunta, non hai novos positivos. A residencia Os Gozos de Pereiro de Aguiar segue a ser o principal foco nestes centros.

Nestas últimas horas, 30 residentes do centro asistencial do Incio, intervido pola Xunta desde finais de agosto, recibiron a alta. Sen máis casos positivos os activos pola Covid-19 nas residencias galegas baixaron a 424. Os datos da Consellaría de Política Social, actualizados a última hora deste sábado sinalan que a residencia Os Gozos de Pereiro de Aguiar, tamén intervida, mantense como principal foco con 153 maiores infectadas, despois de que este sábado se coñecese o contaxio doutras 41 anciáns. Tras este está o centro DomusVi Lugo, en Outeiro de Rei, con 130 internos cunha PCR positiva. Tamén contan con grandes grupos de residentes con coronavirus a residencia Val de Monterrei, con 57, e a Nosa Señora do Viso de Lobeira, con 33. Ademais, a residencia Santa Marta de Vigo conta con 13 maiores infectados; a do Incio contabiliza 12 despois de curarse unha trintena nas últimas horas; e Las Salinas de Ourense ten 11. Finalmente, hai casos positivos na Torrente Ballester da Coruña (5), na Ballesol de Oleiros (3), en DomusVi Coruña de Culleredo e a Virgen Blanca (con 2 cada unha); e a residencia de Arteixo, os apartamentos tutelados do Incio e a Nosa Señora dúas Milagres de Barbadás (un caso cada unha). Traballadoras e traballadores contaxiados En relación ao persoal das residencias con Covid-19, mantéñense en 138 en total, ao non rexistrarse ningún alta nin ningún novo positivo nas últimas 24 horas. Así, o cadro con máis positivos de coronavirus é a dos Gozos, con 29 empregadas, seguida de 20 en DomusVi Outeiro de Rei; 16 en Val de Monterrei; 17 en Nosa Señora do Viso; e nove no Incio. Las Salinas de Ourense conta con catro traballadoras con Covid-19, mentres a Nosa Señora do Socorro de Arnoia e a Virxe Branca teñen tres. Da mesma maneira, con dous casos sitúanse as residencias Ballesol de Oleiros; DomusVi Coruña; Fundación José Otero de Compostela; Orpea Lugo; Casa Grande de Maside; Residencia San José de Ourense; Nosa Señora do Rosario da Cañiza; e o CRAPD Vigo I. E cun positivo entre os seus traballadores atópanse as residencias El Pinar de Culleredo; Fogar residencial Nosa Señora do Carme de Fisterra; Porta do Camiño de Compostela; Volta do Castro da capital galega; Residencia Os Tercios de Touro; Residencia de Maiores San Bartolomeu de Xove; Nosa Señora dos Milagres de Barbadás; Residencia de maiores con dependencia do Carballiño; DomusVi Barra de Miño de Coles; Quercus de Leiro, Vivenda Comunitaria Dacon de Maside; Santa María de Melón; Virxe da Clamadoira de Muíños; Fogar Santa María de Verín; Santiago Apóstolo de Vilamarín; Campolongo; DomusVi Ribadumia; CRAPD Vigo II; Fogar Residencial Vistahermosa de Vigo e Residencia Xeriátrica Albi-Beade. Centros de discapacidade En relación aos centros de atención a persoas con discapacidade na Galiza, continúan unicamente cun usuario e 10 traballadoras con Covid-19. Deste maneira, o único usuario coa enfermidade localízase na Residencia Ricardo Baró de Aspronaga, en Oleiros, onde tamén hai catro traballadoras infectadas. A residencia de adultos Pai Menni de Betanzos mantén tres traballadoras infectadas e tamén hai un no CAPD A Coruña, na residencia Juan Vidán Torres de Compostela e no San Vicente Paúl de Lugo, respectivamente.


Summary: Nas montañas da Galiza é a segunda das sinfonías creadas polo violinista e compositor Andrés Gaos (A Coruña, 1874-Mar de Prata, Arxentina, 1959). Escrita entre 1917 e 1919, exemplo de restauración culta, académica, das músicas populares, Gaos nunca a viu interpretada. A estrea sería o 28 de xullo de 1974 dentro das xornadas organizadas polo Centro Galego de Bos Aires co gallo do centenario do músico. Un ano máis tarde pasaría polo Teatro Colón da Coruña, dirixida por Rogelio Groba. A Orquestra Sinfónica da Galiza executaríaa en diferentes ocasións.

É agora outro compositor, o mestre Joám Trillo, quen transcribe e revisa as partituras da Sinfonía nº2 Nas montañas da Galiza. O obxecto, a súa coedición entre a editorial viguesa Dos Acordes e a Xunta na colección Ars Gallaeciae Musicae. O volume ofrece, segundo a nota remitida polo Goberno galego, «nova información sobre a obra», e incorpora unha introdución a cargo do musicólogo Carlos Villanueva, catedrático da Universidade de Santiago de Compostela. A iniciativa cadra co Ano Gaos, declarado pola mencionada universidade no 60 cabodano do pasamento do compositor. Andrés Gaos formouse entre a súa Galiza natal, Madrid, París e Bruxelas. Residiu durante décadas en Bos Aires, e alí tamén exerceu a docencia. Como concertista especializouse no violín. Configurou un repertorio de máis de 70 obras, entre elas a Sinfonía nº1, Aires galegos, Romanza para Violino e Piano, Elexía para piano e violín, dedicada ao seu amigo o catalán Pau Casals ou Impresión nocturna. Non é tampouco a primeira vez que o mestre Joám Trillo se enfronta á obra de Gaos. No seu día revisou e adaptaou pezas como a mencionada Impresión nocturna, Amor vedado ou Allegro para violino e orquestra.


Summary: O Constitucional admite a trámite os recursos de PP e Vox para anular a norma que limita a capacidade do Poder Xudicial de facer nomeamentos se está en funcións. Até catro maxistrados teñen o mandato caducado desde 2019, polo que de revogar a lei poderían manter a maioría conservadora.

Tras a decisión do Goberno estatal de limitar a finais de marzo a capacidade dun Consello Xeral do Poder Xudicial (CXPX) en funcións de facer nomeamentos, cando se dispuña a seleccionar maxistrados para o Tribunal Supremo, tanto o Partido Popular (PP) como Vox presentaron recursos de inconstitucionalidade. Na xuntanza do Tribunal Constitucional, que rematou a quinta feira, o pleno da maxistratura decidiu admitir a trámite os recursos, abrindo a porta a suspender unha medida que permitiu frear a actividade dun Poder Xudicial con maioría conservadora -acordado durante a etapa de Mariano Raxoi á fronte do Estado español- e que xa fixera 78 nomeamentos de postos chave na maxistratura nos case tres anos que leva co mandato caducado. Estas posicións non poderán ser modificadas até dentro de varios anos a pesar do cambio na correlación de forzas no Congreso nas últimas eleccións. Entre os postos cuxa renovación quedou bloqueada pola decisión gobernamental, están catro xuízas e xuíces do propio Constitucional que actúan en funcións desde novembro de 2019, como é o caso do presidente do tribunal, Juan José González Rivas, e a vicepresidenta, Encarnación Roca. Nesta semana, fíxose público que o CXPX estudar trasladar xuíces da Sala Militar do Supremo á do Contencioso-Administrativo para manter a operatividade do tribunal. Asemade, os seus membros negáronse a dimitir para forzar o PP a negociar a renovación, pola que tamén agarda o Tribunal de Contas ou a Defensoría do Pobo. Defectos formais Nas alegacións que sosteñen o recurso, PP e Vox cuestionan que a tramitación parlamentaria da norma que limita a un Poder Xudicial en funcións iría en contra da Constitución por defectos formais. Tamén argumentan que vulnera a independencia xudicial. Despois da admisión, a maxistratura informou o Congreso, o Senado e o Goberno español para participar no proceso. Preparan unha sentenza en contra da suspensión do Congreso pola Covid-19 Outro dos recursos de Vox presentados en contra da actuación do Executivo estatal durante o comezo da pandemia de Covid-19, está preto de recibir unha sentenza favorábel por parte do Tribunal Constitucional, confirmou Europa Press, neste caso para impugnar o acordo da Mesa do Congreso polo que se suspendeu a actividade lexislativa poucos días despois de entrar en vigor o primeiro estado de alarma. No pleno da maxistratura, a maioría conservadora impuxo o seu sentir, a pesar de que a proposta do xuíz Antonio Narváez consistía en desestimar o recurso. O fallo definitivo agárdase para outubro. Do 19 de marzo ao 13 abril de 2020, a Mesa pactou suspender as respostas do gabinete e a presentación de emendas a proxectos e proposicións de lei.


Summary: Con motivo do Día mundial das Montañas, o sábado, 11 de decembro, a Coordinadora "Eólica, Así Non" apoiada en máis de 170 colectivos de toda a Galiza convoca a sociedade galega a unha "nova grande mobilización" fronte a actual "invasión" eólica baixo o lema "Na defensa das montañas. Eólica Así Non".

A Coordinadora "Eólica Así Non" retoma as protestas após a mobilización masiva que concluíu o 5 de xuño na praza do Obradoiro de Compostela. Farao o 11 de decembro, en varios puntos da Galiza, para "facer fincapé na necesidade cada vez máis urxente de paralizar todos os proxectos eólicos que están en tramitación, tanto na Xunta como no Estado, até que non se derroguen o desfasado Plan sectorial eólico da Galiza e as Leis de depredación", advirten nun comunicado de prensa. Reclaman, tamén, o deseño, dunha planificación eólica "máis xusta coa sociedade galega, o noso rural e a contorna ambiental", pois entenden que "estamos deixando en mans do oligopolio eléctrico o futuro do noso territorio". Cifran en máis 300 os "megaproxectos eólicos" que están en tramitación, e que en total proxectan 10.000 MW de potencia, o que equivalería ao 43% do obxectivo en potencia eólica para 2030 en todo o Estado español. "Lembramos ademais, que Galiza exporta máis do 30% da electricidade que produce", salientan. Unha moratoria "falsa" Por outra banda, advirten de que a "mal chamada moratoria eólica" da Xunta da Galiza "non dá resposta a ningunha das nosas reclamacións". "Pola contra, promove a confusión na opinión pública e pretende desmobilizar a sociedade crítica coa actual invasión eólica". A medida, que cualifican de "falsa" e de "inefectiva", "só afectaría os proxectos que inicien a súa tramitación no ano 2022 (e con excepcións), pero non tería eficacia sobre ningún dos máis de 300 proxectos eólicos que xa están en tramitación". Ademais, alertan de que pode acontecer o mesmo que coa moratoria do eucalipto, "a falsa moratoria eólica do PP podería estar provocando un efecto chamada, e animando as promotoras a iniciar a tramitación dun maior número de proxectos antes de que remate o ano". 22 actos programados Neste contexto, a plataforma, que se pronuncia a favor das enerxías renovábeis, mais que é contraria ao actual modelo enerxético e á forma na que se está a concibir a implantación da enerxía eólica, convoca con motivo do Día das Montañas o 11 de decembro unha "mobilización descentralizada por áreas xeográficas especialmente afectadas pola actual vaga eólica". Desta maneira, daráselle visibilidade ás plataformas e colectivos da veciñanza que viven nos territorios máis directamente afectados "por esta enxurrada incesante de proxectos eólicos". Realizaranse concentracións e outros actos como mínimo en: Bembibre-Val do Dubra, Carral, Coristanco, Ferrol, Mazaricos, Antas de Ulla, Becerreá, Chantada, O Courel, Foz, Lugo, Meira, Vilalba, A Lama, Bueu, Cerdedo-Cotobade, Gondomar, Marín, Pontevedra, Vila de Cruces, Castro Caldelas e Laza.


Summary: O lema 'Tan diferentes como iguais' volve marcar a conmemoración do Día Mundial da Síndrome de Down na Galiza, unha xornada que mestura celebración e reivindicación. Dos dereitos conquistados mais dos aínda pendentes de alcanzar. Entre outros, a inclusión educativa, capaz dun beneficio persoal e social.

Este domingo, 21 de marzo, conmemórase en todo o mundo o día da síndrome de Down. Unha data simbólica escollida por Nacións Unidas en referencia á trisomía do cromosoma 21 que dá lugar á condición xenética da síndrome de Down. Cada persoa ten 23 pares de cromosomas. Mais as persoas con síndrome de Down, no par 21, en vez dous, teñen tres. Un cromosoma extra que as fai tan diferentes como iguais ao resto. Co mesmo desexo de xogar, de ir á escola, de saír coas amigas e de emanciparse. Coas mesmas ganas de facer e de aprender. Cadaquén co seu xenio, cun abano de emocións, gustos e opinións para compartir tan amplo coma o propio. Unha sociedade que mira ao futuro non pode permitir a segregación do alumnado no ensino Son e compórtanse coma calquera. E coma calquera precisan do seu tempo e de apoio para alcanzar determinados logros. Os seus dereitos son os de todas, mais non sempre recoñecidos nin atendidos. Por iso, unha vez máis, desde o movemento Down, na Galiza, planean un 21 de marzo "moi semellante" ao doutros anos. "Será unha xornada de celebración e de reivindicación dos dereitos aínda por conquistar", explica a Nós Diario o presidente de Down Galiza, Delmiro Prieto, quen recoñece barreiras pendentes de derrubar. "E as que non son físicas son as que máis custa abater". Educación inclusiva Neste sentido, sinala o ámbito educativo como un contorno de actuación prioritario. "Unha sociedade que mira ao futuro non pode permitir a segregación do alumnado no ensino. De aí a nosa teima en reclamar, dunha vez por todas, unha educación inclusiva". Nacións Unidas elaborou en 2006 unha guía para o fomento da inclusión educativa que o Estado español asumiu como propia en 2008. Mais non se chegou a desenvolver, advirte Prieto. Como vai ser a sociedade solidaria e respectuosa coa diferenza e a diversidade se non a coñece? Na actualidade, a reforma promovida baixo a denominación de Lei Celaá abre un tempo novo. "Persoalmente gustaríame que fose máis ambiciosa, pero dou por bo o itinerario de transición previsto para a próxima década. Espero que a actuación nos centros públicos de educación sexa o suficientemente contundente para poder dar resposta a todas as necesidades de todas as persoas que acceden ao ensino ordinario. Entón poderemos falar do inicio dun proceso de inclusión real", onde todos os nenos e nenas con distintas capacidades sexan parte do mesmo espacio físico con todos os apoios que precisan no seu propio contorno, non nun ámbito específico. Como vai ser a sociedade solidaria e respectuosa coa diferenza e a diversidade se non a coñece?, conclúe o presidente de Down Galiza. Escolarización ordinaria "Cando temos un fillo ou unha filla nunca somos conscientes de canto nos van preocupar tantas cousas. Máis se ten unha discapacidade", detalla Noemí Álvarez, nai dunha nena de cinco anos con síndrome de Down. "Cando chega o momento de acceder á escola, todas as persoas reflexionan moito sobre cal é a educación mellor para os seus fillos, o sistema, o centro. Por iso é fundamental que ofrezan unha moi boa acollida. As familias que teñen un neno ou unha nena con discapacidade precisan sentirse comprendidas", aclara, e o primeiro que escoitan moitas persoas cando chegan ao centro elixido é se esa nena ou neno non estaría mellor atendido noutro sitio, aclara. Todos os centros teñen que acoller a todos os nenos e nenas porque todos os nenos e nenas teñen o mesmo dereito a ser escolarizados "Esa falta de receptividade non debería darse. Todos os centros teñen que acoller a todos os nenos e nenas porque todos os nenos e nenas teñen o mesmo dereito a ser escolarizados". No seu caso, afirma Noemí Álvarez, nunca dubidaron. "Tiñamos claro que a escolarización ordinaria era a mellor opción para a nosa nena. Ten un irmán maior e vemos como aprende de modelos positivos. Ademais, é unha nena que polo seu carácter intenta sempre superarse, facer as cousas, aprender. Deducimos que ía ser moi bo para ela". A maiores, tiñan a convicción de que "canto máis a coñecesen máis aceptada ía ser. Non so no ámbito educativo senón no tamén social". Por iso acordaron escolarizala no centro que lle correspondía, o mesmo ao que vai se irmán, onde comparten amigos que despois ven fóra da escola. Os beneficios da inclusión Coñecer os nenos e nenas con Down ou outra diversidade, convivir con eles, aceptalos de forma natural malia a que teñan comportamentos diferentes, salienta Álvarez, permite construír unha sociedade mellor, moito máis respectuosa. "A inclusión educativa real nun centro educativo ordinario é moi positiva non só para a persoa que ten unha circunstancia diferente tamén ten un impacto social". Porque o non está presente non existe, "mais o que está presente percíbese de forma natural", incide. A inclusión é presenza, participación e aprendizaxe Porén esta inclusión plena, advirte, "depende moito dos recursos. A inclusión é presenza, participación e aprendizaxe. Non ten porque ser a mesma que a do resto de compañeiros pero ten que existir". E para que estean presentes, participen en igualdade de condicións que o resto e aprendan ao seu ritmo fan falta recursos humanos, materiais e económicos. O gran reto de apoiar e aprender da inclusión Rosa Fidel e profesora no CEP Antonio Magariños de Cambados e unha apaixonada da educación inclusiva. "O meu sentir sempre estivo co dereito de nenos e nenas a educarse no seu contorno natural, aínda cando as crianzas con síndrome de Down permanecían nos seus cuartos sen ningunha esperanza de que puidesen aprender a ler. Era un soño que estiven nos colexios. E cumpriuse. Aí están, lendo, escribindo, contando e xogando no patio". A escola, defende, debe ser un reflexo da sociedade. "Aí aprenden eles, aprendemos as profes e os compañeiros. A clase mellora cando acollemos e atendemos todas as diversidades, facilitando o acceso á información mais tamén a aprendizaxe a través da convivencia". Ese ha de ser o camiño, pero require cambios. "Temos que deixar de lado etiquetas e diagnósticos para falar de apoio á inclusión. Non a un alumno, senón a toda a aula en conxunto, favorecendo o seu funcionamento sen exclusión ningunha".


Summary: Os catro concelleiros do PSOE na corporación municipal de Fene facilitaron este sábado a alcaldía ao candidato do PP, Gumersindo Galego. Fixérono ao votar pola súa propia candidata, Mar Piñeiro, e non polo do BNG, Juventino Trigo.

O Bloque obtivo seis concelleiros o pasado 26 de maio e xa acadara un acordo co edil electo de Esquerda Unida. As propostas dos nacionalistas ao Partido Socialista para negociar a investidura non prosperaron e este acabou por abrir paso ao Partido Popular. O xa alcalde de Fene accedera ao posto no pasado mandato logo dunha moción de censura contra Trigo apoiada por Somos Fene. "O PSOE impide que se cumpra a vontade, por ampla maioría, dos veciños de Fene, que querían un Goberno de esquerdas", declarou o candidato do BNG ao rematar o pleno. Á saída da investidura houbo apupos para a concelleira socialista Mar Piñeiro.


Summary: Declarado Ben de Interese Cultural, atópase agora nun dos seus peores momentos tras o derrubamento dunha parte do tellado, denuncian desde a plataforma SOS Mosteiro

SOS Mosteiro vén de denunciar "a lamentábel situación" na que se atopa o Mosteiro de Oia, declarado Ben de Interese Cultural (BIC) no ano 1931 e que, afirman, "está nunha situación total de abandono" por parte dos seus propietarios. A plataforma estuda presentar unha moción no pleno do concello e alega unha situación de "ilegalidade" ao tempo que esixe a súa expropiación, así como a posta en marcha dun plan de rehabilitación que free o seu deterioro. O proxecto de rehabilitación, que leva parado 17 anos, foi obxecto de especulación en máis dunha ocasión, denuncia SOS Mosteiro. No ano 2000 o Banco Pastor adquiría a abadía por medio dunha SA co fin de construír un hotel de luxo, proxecto que nunca se chegou a levar a cabo. A propiedade, que xa ten mudado varias veces, atópase desde 2004 en mans de Kaleido Ideas & Logistics, segundo lembra a plataforma. Un ano despois de adquirilo, a empresa crea o proxecto Residencial Monasterio de Oia, "nun intento de diversificarse". "Esta empresa tamén ten o proxecto Cabo Estai en Vigo, paralizado por cuestións ambientais. Xa teñen bagaxe nestes temas", explica un dos integrantes da plataforma. No ano 2011, o Concello de Oia recibía por parte dos propietarios do mosteiro unha proposta de convenio para a edificación de 173 vivendas na zona da abadía, a cambio da rehabilitación e recuperación do templo. A oferta económica, que alcanzaba a cifra de 111.236 de euros, pedía tamén o permiso para a construción dun hotel spa de catro estrelas. A fondo perdido Ademais, o propietario recibía por parte da Xunta unha subvención a fondo perdido de 3 millóns de euros para labores de rehabilitación e posta en valor do conxunto histórico, sempre segundo o colectivo. "Esta subvención non estaba en ningún momento supeditada a realización da urbanización. "Foi un auténtico pelotazo urbanístico por parte dos propietarios", explican desde a plataforma SOS Mosteiro. "O proxecto non contou nunca con permisos de medio ambiente e patrimonio, ademais de ser unha agresión á paisaxe, á veciñanza e aos recursos naturais da zona", afirman. "Aínda que o principal problema é o da traída da auga, a zona non conta cunhas condicións básicas de depuración ou saneamento para poder manter un hotel". Ademais, engaden, "co cambio da lei do solo, o plan mudou. Había que comezar de cero. Isto, burocraticamente, son arredor de cinco anos entre estudos, acordos, reclamacións etc.", explica un dos membros da plataforma SOS Mosteiro. "O concello e Oia fixo un investimento de 400.000 euros para sacar adiante o Plan Xeral de Ordeación Municipal, que agora non vale para nada". "Non queremos máis parches nin que se solucione o proxecto. Esiximos unha rehabilitación integral e fondos públicos para facelo" "Non queremos máis parches nin que se solucione o proxecto. Esiximos unha rehabilitación integral e fondos públicos para facelo". A plataforma indiva que o propietario do mosteiro, "ameaza agora con demandar ao concello por ter perdido estas subvencións". "Non importa o máis mínimo o estado do mosteiro, nin ao propietario, nin ao concello, nin á Xunta", reclaman. "A alcaldía de Oia estivo maioritariamente gobernada polo PP, que ten moi boa relación co propietario do mosteiro, polo que non fixeron nada para parar esta situación", sinala unha veciña da zona. "Hai unha deixadez total por parte do concello. Alegan descoñecer a situación do mosteiro, cando o despacho da alcaldesa está xusto en fronte", quéixanse. "Por parte da Xunta, máis do mesmo". Deterioro Lamentan que "ata hai pouco, facíanse visitas organizadas por unha asociación que se chama Amigos do Mosteiro. Deixáronse de facer porque supón un risco que vaian visitantes. Está tan deteriorado que en calquera momento pódese vir abaixo". A situación xeográfica do mosteiro tampouco axuda: "Ao estar tan pegado ó mar, sopra moito o vento. Despois do último temporal hai aínda máis desperfectos", explican. A organización SOS Mosteiro ten escrita unha moción que se presentará proximamente no pleno do concello. Na moción, a plataforma esixirá ao concello "que a alcaldesa actúe". "Estamos ante un Ben de Interese Cultural e os propietarios non fan nada para mantelo. A Lei de Patrimonio Cultural de Galicia (Lei 5/2016, 4 de maio) recolle que no caso de que un ben destas características non se poda manter polos seus propietarios, deberá ser cedido ás administracións públicas para evitar o seu deterioro". "Parece que se está esperando que o mosteiro se veña abaixo para derruílo e facer enriba del o que lles pete", conta unha das integrantes de SOS Mosteiro. Desde a plataforma, "esiximos a expropiación e rehabilitación do mosteiro".


Summary: Semella a "maría" dos procesos electorais. Mentres as elites europeas preparan unha operación de "chapa e pintura" do proxecto europeo para que nada mude, a cidadanía desenténdese duns comicios que, malia todo, testemuñarán o malestar que percorre o continente. A Unión Europea sométese ao veredicto das urnas. Eis un extracto da información publicada no número 347 do semanario en papel Sermos Galiza.

Acampaña electoral europea bascula entre a inercia xeneralizada e a falta de fondura política. O descoñecemento, ocultación e distancia arredor dos asuntos e decisións das institucións comunitarias e a escasa relevancia política do Parlamento europeo son algunhas das razóns que explicarían este comportamento. O conglomerado institucional da Unión Europea, pero tamén a experiencia do seu funcionamento nas últimas décadas, certifica a incapacidade do Parlamento para definir as políticas da zona euro, adoptadas en órganos de decisión non suxeitas a ningún tipo de control democrático, como son a Comisión, o Consello, o Eurogrupo e o Banco Central. A Unión Europea realmente existente está enfrontada coa democracia. A negativa das autoridades comunitarias a respectar a opinión popular cando esta entra en contradición co seu modelo de Europa –como aconteceu con motivo do referendo do Tratado Constitucional (entre 2004 e 2006) e de Lisboa (2007) en diversos países europeos–, a limitación das funcións do Parlamento a simple instrumento de fiscalización previa e a transferencia como norma da iniciativa lexislativa á Comisión, quebrando o principio básico dos réximes parlamentares ou os poderes reforzados dos órganos executivos e xudiciais non deixan dúbidas ao respecto. A arquitectura institucional da Unión é paradigmática do modelo neoliberal, orientado a baleirar de contido o poder lexislativo, tanto no proceso de toma de decisións como na súa capacidade de control sobre o executivo, comprometido con gobernos dirixidos polas elites e os tecnócratas e onde a democracia pasa a ser sospeitosa, até o punto de considerarse un luxo o goberno da maioría. As políticas económicas comunitarias son dabondo coñecidas na Galiza. O proceso de reconversión industrial que laminou primeiro o sector da construción naval e posteriormente limitou a súa actividade, o desmantelamento do complexo agrario que abriu a porta á desertización do medio rural ou a redución da capacidade de capturas e de man de obra ocupada na actividade pesqueira son consecuencia directa dos deseños europeos. Malia os efectos que puidese ter na resultante final os termos nos que se concretou a integración do Estado español na Comunidade Económica Europea, en 1986, derivados da ausencia de peso político do país, o escenario último está ligado á particular división do traballo na zona euro, dirixido a unha especialización produtiva que garante os intereses do seu centro en detrimento da periferia. [Podes ler a información íntegra no número 347 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: Este galardón busca recoñecer á mellor xogadora de universitaria no seu último ano. A votación está aberta por internet até o día 22 de marzo.

A baloncestista galega Blanca Millán quedou entre as dez finalistas aos "Senior Class Award", un premio que nos Estados Unidos de América (EUA) recoñece as mellores xogadoras de último ano nas universidades. "Xa foi toda unha sorpresa para min estar nesta listaxe e, por suposto, unha honra porque non só é un recoñecemento como deportista senón tamén como estudante e como referente en acción social da miña contorna", recoñece en conversa desde Maine a Nós Diario. Unha lesión que a mantivo fóra da cancha, e a propia pandemia da Covid-19, non foron quen de baixar o seu nivel e agora podería chegar a ser a primeira galega en conseguir este galardón. Millán chegaba á Universidade de Maine en 2016 procedente de Compostela e aproveitou estes anos para graduarse en Kinesioloxía e Educación Física. A deportista de Ames amósase satisfeita de quedar finalista deste galardón "rodeada das mellores xogadoras seniors do país tanto que moitas delas soan con forza nos primeiros postos no ránking do draft para a asociación nacional de baloncesto feminino (WNBA)". Por este motivo cre que é "moi difícil que consiga o premio final" mais aínda así afirma que "xa me sinto moi recoñecida por estar entre esas 10 finalistas e por todo o apoio que me está a chegar desde a Galiza". Votación profesional e popular Na votación contan por igual, un terzo cada un, os votos de xornalistas especializados, adestradores e a que xa está aberta por internet. A través desta última a xogadora xa recibiu moitos apoios desde Galiza. "Sei que me están votando e aproveito para agradecelo desde aquí", sinala Millán. O período de votación estará aberto até o día 22 de marzo e ao feche desta edición a xogadora estaba situada en terceiro lugar, despois de Rennia Davis (Universidade de Tennessee) e Arella Guirantes (Universidde de Rutgers). Para chegar a ser finalista tívose en conta varios méritos, ademais dos deportivos, como a participación en actividades de apoio a estudantes de primeiro ano. O galardón entregarase na final da asociación Nacional Deportiva Universitaria (NCAA) que terá lugar en San Antonio, e o seu equipo, os Black Bears de Maine, é un dos candidatos a estar presente por figurar xa clasificado para a semifinal dos play offs, que se disputarán os días 6 e 7 de marzo.


Summary: O ateneu 'Aquén Nós' replica ao presidente do Centro Galego de Barcelona, que manifestou que os galegos eran contrarios á consulta, que "non representa a tod@s @s galegos en Catalunya".

O ateneu galego de Girona 'Aquén Nós' defende o dereito de Catalunya a decidir o seu futuro. Unha postura que parte da lóxica de que defenden ese mesmo dereito para Galiza. As declaracións de Manuel Carrete, presidente do Centro Galego de Barcelona, a un xornal español no que se posicionaba contra a consulta do pobo catalán; "non son representativas dos galegos en Catalunya". Para 'Aquén Nós', e así o manifesta no seu blog, Carrete confunde deliberadamente as súas opinións persoais coa representación que ocupa, pois tamén é vice-presidente da Federación Galega de Entidades Galegas en Catalunya. Aliás, repróchanlle "a súa afección a se fotografiar con cargos do PP en Catalunya acompañando ao presidente da Xunta". Por último, pídenlle que se centre en garantir a transparencia e a pluralidade no centro galego da cidade condal.


Summary: A xuíza chama a declarar á muller que demandou o presidente do PP provincial e pide á Fiscalía as gravacións das conversas. A aceptación da denuncia coloca nunha complicada situación o barón ourensán en plena campaña electoral.

O xulgado de instrución número 3 de Ourense vén de citar a muller que denunciou a José Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense, para que declare sobre a súa acusación sobre o tamén presidente do PP provincial, ao que denunciou por terlle ofrecido un posto de traballo a cambio de manter relacións sexuais con ela. A Fiscalía arquivara o caso, pero a xuíza admite agora a denuncia e pide ao Ministerio Público unha copia das gravacións A Fiscalía arquivara o caso ao non ver delito, pero agora a xuíza inicia as pescudas logo de que a muller acudise directamente ao xulgado pola vía da instrución nunha segunda denuncia. Ademais, a maxistrada pide ao fiscal que lle achegue unha copia das gravacións coas conversas entre a muller e o político e que fixera públicas en exclusiva eldiario.es. Este novo avance no caso -a aceptación da denuncia, a citación da muller para declarar e a petición á Fiscalía das gravacións- colocan a José Manuel Baltar nunha complicada situación logo de que o arquivo das dilixencias de investigación por parte do Ministerio Público alimentase as súas esperanzas de que todo quedase en nada. De feito, o PP dera o caso por "pechado" e mesmo o presidente da Deputación anunciara, sen citalos, que membros da oposición lle pediran desculpas. Pero o proceso segue en plena campaña, na mesma onde incluso a vicepresidenta do Goberno central, Soraya Sáenz de Santamaría, acompañou o presidente da Deputación nalgún acto. A demanda xudicial da muller ampliara o relato dos feitos, que é máis exhaustivo. Así, por exemplo, a denunciante explica no seu escrito que coñeceu a Baltar no marco do congreso no que foi designado presidente provincial do PP en substitución do seu pai, José Luis Baltar, o mesmo no que votaron as 104 persoas que, segundo a Xustiza, foron enchufadas polo patriarca do clan na Deputación poucos días antes do conclave. A denunciante tentará agora poñer sobre a mesa elementos como as mensaxes de móbil intercambiados co barón ourensán e os cales, asegura sorprendida, non lle foron requiridos polo fiscal, se ben este asegura que os tivo en conta. Deste xeito, está agora en mans do xulgado decidir se ten en conta o que a denunciante presenta como probas e se, como ela reclama, cita a Baltar a declarar. De ser citado, unha das posibilidades sería que o fixese en calidade de investigado, o que popularmente se segue coñecendo como imputado, por presuntos deltios de acoso sexual, prevaricación e violencia de xénero, os aludidos pola demanda. A ausencia de accións xudiciais contra Baltar foi o parapeto empregado por Alberto Núñez Feijóo para non emprender accións contra el no seo do PP galego nin reclamarlle a súa marcha da presidencia da Deputación.


Summary: A Real Academia Galega de Belas Artes instituíu esta xornada como Día das Artes Galegas, unha data xa celebrada polo colectivo A Nave das Ideas entre 2011 e 2013, en homenaxe a Urbano Lugrís, María Casares e Xesús Bal y Gay.

Hoxe é o Día das Artes Galegas. A Real Academia Galega de Belas Artes decidiu instituír esta conmemoración, que se celebrará todos os anos neste día, para "exaltar, divulgar e promover a creación artística en Galicia". A efeméride lembra a data (en 1188) "constatada no epígrafe das limeiras do Pórtico da Gloria e coa que se certifica que aquela é obra dirixida, dende os seus alicerces, polo Mestre Mateo". Así pois, é o propio Mestre Mateo a figura que protagoniza as celebracións impulsadas pola Academia de Belas Artes, que elaborou un cartaz para a ocasión no que o creador do Pórtico é retratado por Miguelanxo Prado. "País de creadores, artesáns, músicos, teóricos, profesores, mecenas, marchantes que merecen a celebración dunha xornada para reivindicar a orixe, a orixinalidade, como contribución particular á universalidade. Sirvan as limeiras da Historia das Artes Galegas como pórtico de futuro", destacan dende a Academia para sinalar a oportunidade de dedicarlle unha data fixa ás artes e aos e ás artistas galegas. Cómpre lembrar que a celebración ten un precedente, entre 2011 e 2013, na organización por parte do colectivo A Nave das Ideas dunha serie de actos ao redor do Manifesto do Día das Artes Galegas e en homenaxe a Urbano Lugrís, María Casares e Xesús Bal y Gay. Aquel manifesto, asinado por Abe Rábade, Aíd, Manuel Rivas, Iolanda Zúñiga, Menchu Lamas, Francisco Leiro, Luís Iglesia Besteiro, Patricia de Lorenzo, Ángel de la Cruz, Andrea Costas, Uqui Permui, Gonzalo Vázquez, Isabel Aguirre ou Manuel Caamaño, buscaba poñer en valor as creacións culturais galegas en todos os eidos: "queremos pór en valor o que somos, situar na comunidade a creación que realizamos, identificarnos co gran diálogo público-artista que outorga existencia a toda obra". "Recollemos a literatura para situala a carón do gravado, da videocreación ou da moda téxtil. Confiamos na universalidade da nosa produción artística" Así mesmo pedía non limitar "a nosa mirada" ás letras: "recollemos a literatura para situala a carón do gravado, da videocreación ou da moda téxtil. Confiamos na universalidade da nosa produción artística. Non desexamos ocultar nada, antes ben, pretendemos iluminar este grande espazo cultural". Reivindicaba, en definitiva, "o sempre dificilmente delimitable territorio da arte" como aquilo "que abrangue desde a artesanía até o deseño industrial, recollendo toda expresión artística, sexa cal for. Abrazámolo na súa totalidade e integridade". "Por iso facemos a reclamación global do Día das Artes Galegas", concluía. Aínda que o manifesto foi difundido en 2012, xa o ano anterior celebráranse, en paralelo en Vigo en na Coruña, unha serie de actos en homenaxe ao pintor Urbano Lugrís, xa coa reivindicación do Día das Artes presente: "Rachemos coas fronteiras do Día das Letras Galegas para crearmos o Día da Artes Galegas. Invadamos toda Galicia de arte, convertamos o Día das Artes Galegas na causa da cultura galega", sinalaba o chamamento. En 2012 a actriz María Casares foi a protagonista dos actos, celebrados en Vigo. E en 2013 foi a quenda do músico Xesús Bal y Gay. Para Manuel Bragado, a celebración supón "unha ollada transversal, modernizadora e vivificadora da cultura galega, aínda moi ancorada nos límites do fenómeno literario" Como destacaba este luns Manuel Bragado no seu blog, "este Día das Artes Galegas da Academia de Belas Artes, como a proposta que hai varios anos xa fixera A Nave das Ideas" supón "unha ollada transversal, modernizadora e vivificadora da cultura galega, aínda moi ancorada nos límites do fenómeno literario". "Celebrar a nosa creación artística no seu conxunto, sexa a literaria, a musical, plástica, dramática, cinematográfica ou transmedia, supón unha oportunidade para que a cultura galega recupere azos e alento en tempos moi difíciles como os que vivimos", engadía.


Summary: As candidatas Carme Adán (Nós Candidatura Galega), Yolanda Díaz (En Marea) e Pilar Cancela (PSdeG) debateron na Nave de Vidán, nun confronto dialéctico no que se expueron as respectivas propostas sobre catro blocos temáticos: economía e traballo, política internacional, dereitos sociais e liberdades públicas e Galiza ante o debate territorial.

Galiza e o seu papel nunha lexislatura que virá marcada pola cuestión territorial foi o ponto álxido do debate que decorreu na mañá desta segunda feira na Nave de Vidán (Compostela) e no que tomaron parte das candidatas Carme Adán (Nós), Yolanda Díaz( En Marea) e Pilar Cancela (PSeG), con arredor de 30 persoas como público asistente. As candidatas de PP e Ciudadanos optaron finalmente por declinar a súa participación neste acto, embora ter confirmada asistencia, o que foi cualificado por Cancela como "covardía democrática". O papel que lle cómpre xogar a Galiza na axenda territorial evidenciou os diferentes posicionamentos das forzas presentes. Para Carme Adán, o dereito de Galiza a decidir como nación é o alicerce da cuestión, un dereito que non recoñece a Constitución, "polo que non a apoiamos no 78 e non a apoiamos tampouco agora". A candidata de Nós pula por un proceso constituínte desde Galiza e sitúa a formación pola que é candidata como a "única garantía" de que o país estea presente "sen interferencias". Yolanda Díaz apelou á necesidade de camiñar cara a un novo escenario no que "todos poidan decidir libremente o que queiran ser" e afirmou con rotundidade que a "Constitución está morta". Foi a socialista Pilar Cancela a menos crítica coa 'Carta Magna'. Embora recoñeceu que é necesario abordar unha reforma, incidiu en que contén "elementos válidos" e que foi quen de garantir "37 anos de estabilidade democrática". A candidata do PSdeG pola provincia da Coruña cualificou o PSOE como "federalista", ao tempo que aceptou sen problema a etiqueta de "estatalista ou españolista", se ben enfatizou que no cerne do seu ideario está tamén o "galeguismo". En Marea e Nós, a un mesmo grupo parlamentar? Foi neste bloco temático que Yolanda Díaz apuntou o seu desexo que de ter representación Nós e En Marea ambos poidan conformar un "grupo parlamentar propio galego". Adán lembrou que Nós, desde o proceso do seu nacemento, tivo como un dos seus alicerces a defensa e conquista dun grupo parlamentar. En todo caso, puxo moito a énfase en que a súa é "unha candidatura" sen ataduras con ningunha forza estatal. Economía e Traballo Foron estas cuestións, Economía e Traballo, as que abriron o #SermosDebate na Nave de Vidán. Adán, Díaz e Cancela coincidiron no retrato da situación económica galega, con desemprego, precariedade e temporalidade en niveis insoportábeis e sectores fulcrais (do naval á pesca, pasando polo gandeiro...) en grave risco. Para a candidata socialista, o fomento das políticas activas de emprego e a aposta nos "sectores estratéxicos" e ter claro "o modelo de país" e "de desenvolvemento" a ter son cuestións chave. Yoanda Díaz puxo sobre a mesa propostas como a renda mínima para quen non traballo e a renda complementaria para os traballadores con salarios precarios; alén de defender "un novo sistema tributario no que paguen os que máis teñen" e avogar pola necesidade de baixar o IVE a produtos de primeira necesidade. "Debemos poñer a economía ao servizo das persoas", remarcou a candidata de 'En Marea', que tamén falou de crear un instituto financeiro público. A aposta nos sectores produtivos, a reindustrialización de Galiza nos seus sectores máis fortes e a aposta no I+D+i constitúen para Carme Adán tres eixos básicos para o noso país e reverter a situación actual, marcada polo paro, a precariedade e a emigración, nomeadamente entre a mocidade. A nacionalista falou de propostas concretas, como libertar de peaxes a AP9 ou a tarifa eléctrica galega, que repercutirían favorabelmente na economía e nas persoas. Tamén abordou a necesidade de emprender accións que rematen coa fenda salarial entre homes e mulleres. Política Internacional O bloco de Política Internacional deu para debater sobre que papel xoga (e o que debería xogar) Galiza nese campo, mais tamén a Unión Europea como modelo ou o combate 'contra o terrorismo'. O 'Non á guerra' foi defendido polas candidatas, mais con diferenzas. Para Cancela o atentado de París é "un acto terrorista e Europa debe responder unida a través da política". Unha UE que a candidata do PSdeG defendeu reivindicando "esa Europa dos dereitos sociais, referente en todo o mundo". Sobre o papel de Galiza no ámbito internacional, lembrou que as relacións exteriores son competencias exclusivas do Estado, e que así o dispón a Constitución, se ben se amosou partidaria de debater esta cuestión nunha eventual reforma da Carta Magna. Para Carme Adán "o pacifismo" do nacionalismo galego lévalle a denunciar que tras as guerras o que moitas veces se oculta "é a vontade de expolio e dominio doutros países". Canto ao papel de Galiza, Adán criticou que Galiza non poida ter ningún tipo de cooperación ou relación con quen o Estado español non as teña, o que mingua as capacidades do país. "O marco das nosas relacións exteriores deberíase marcar desde aquí e non que nolas marquen en Madrid", dixo, avogando por "un novo marco" de relacións internacionais no que Galiza "estea como nación". Yolanda Díaz cargou contra a "hipocresía" de quen fala de terrorismo para despois vender armas. A candidata de En Marea abordou a necesidade de opoñer á guerra, mais tamén a aqueles tratados e acordos que conleven pobreza e desigualdade entre os pobos e ataque ás maiorías sociais, citando o TTIP. Tamén avogou por traballar a todos os niveis por poñer couto e fin "aos paraísos fiscais". E o euro? Neste bloco de política internacional houbo unha pregunta a maiores: se a raíz da experiencia de Syriza hai marxe de manobra para outros modelos dentro do euro. Carme Adán manifestou que "a Unión Europea non é o modelo, vai contra a igualdade dos pobos e das persoas", situando o euro como "instrumento deseñado para uns intereses que, desde logo, non son os dos pobos e da maioría social". Tamén Yolanda Díaz se manifestou con rotundidade contra o euro: "Neste modelo de euro non hai saída. Nin para Galiza nin para os pobos do sur de Europa", avogando porque "as esquerdas" dean "o debate", denunciando que "as políticas de austeridade e défice cero foron armas de destrución masiva". Pilar Cancela expuxo outra opinión. "Apoiamos a UE, a dos dereitos e liberdades", sinalou, para a seguir recoñecer que "agora son outros os intereses que priman" na Unión Europea, mais confiando que a medida que "vaia habendo gobernos de esquerdas" se podan ir recuperando os valores citados ao principio. "O modelo da UE debe reconfigurarse", dixo, "mais segue a ser unha ferramenta importante". Dereitos sociais e liberdades públicas Houbo coincidencia en denunciar o acontecido nestes catro anos de goberno de Mariano Rajoy, unha lexislatura que laminou dereitos e liberdades. As tres mulleres abordaron os dereitos sociais desde unha visión ampla, falando de educación, sanidade ou igualdade, tres eidos nos que o retroceso, coincidiron, foron máis que notábeis. "A política de Mariano Rajoy arrasou con todo no eido social", dixo Carme Adán. Agora é momento de nos preguntar "que sociedade queremos" e para conformar unha verdadeiramente xusta e libre a aposta debe ser "na educación e sanidades públicas, na igualdade". "Nós somos a candidatura de Galiza e a candidatura contra os recortes", dixo. A candidata de En Marea apelou a acabar e reverter os procesos de privatizacións na sanidade e na educación. Cancela presentou o PSOE como o partido que "garante a igualdade de oportunidades, esa é a pedra angular da sociedade que queremos". Minuto de Ouro Como broche do #SermosDebate cada unha das intervintes tivo o que se coñece como o 'minuto de ouro', 60 segundos nos que resumir a mensaxe que queren transladar. Comezou Pilar Cancela, afirmando que "estamos no momento de decidir que modelo de sociedade queremos" e que "a alternativa" para mellorar a situación pasa por "un goberno de esquerda" e aí a chave é, engadiu, o PSOE. "O cambio xa está en marcha", sinalou Yolanda Díaz, "do que se trata é de materializar ese cambio que ten rostro cidadán". A candidata de En Marea dixo que o fulcral "non é cambiar o goberno, senón cambiar o país". E culminou: "Nestas eleccións trátase de defender a vida". Carme Adán defendeu a necesidade de ter no Congreso unha forza que teña "o corazón, as mans, a cabeza e os pés en Galiza" e que iso non se atopa nun "bipartidismo a catro que é máis do mesmo".


Summary: Arredor dun milleiro de persoas procedentes das comarcas de Pontevedra, Terra de Montes e O Morrazo concentráronse hoxe diante da Delegación da Xunta da Galiza en Pontevedra para protestar contra o desenvolvemento eólico promovido polo Goberno galego.

A mobilización, convocada por entidades integradas na plataforma Eólicos Así Non, contou cunha participación procedente, na súa maior parte, daquelas localidades máis afectadas polas instalacións eólicas, destacando os catro autobuses fretados polo Concello de Ponte Caldelas. Precisamente nesta localidade, preocupa o parque eólico dos Cotos, en Cerdedo-Cotobade, onde se prevé levantar un complexo cunha potencia instalada de 30 megawatts e aeroxeradores de 200 metros de altitude, algúns dos cales localízanse a menos de 500 metros das vivendas Terra de Montes Félix González, membro da plataforma Eólicos Así Non de Cerdedo-Cotobade, expresa a Nós Diario a súa preocupación pola situación xerada por este complexo e lembra que no seu concello están previstos 14 proxectos eólicos diferentes. González lamenta con "tristeza" a ausencia na protesta do alcalde de Cerdedo-Cotobade, Jorge Cubela e valora "moi positivamente a mobilización de hoxe porque todos os proxectos fan parte do mesmo problema". Sara Montenegro, voceira do colectivo Eólicos no Morrazo Non e outras das persoas presentes na mobilización, apunta a Nós Diario que "nos constituímos como plataforma cando comezaron as primeiras conversas das empresas eólicas" e advirte "que enfrontan unha verdadeira avalancha eólica". O Morrazo Montenegro, veciña de Ardán, en Marín, afirma que "a preocupación na comarca é palpábel". "Á veciñanza preocúpalle a perda de valor da súas propiedades, derivada do cambio na cualificación do solo", destaca Montenegro, quen pon tamén o foco no seu impacto sobre os servizos de auga porque "moitos núcleos do Morrazo non temos auga de traída municipal. Os colectivos convocantes da mobilización aproveitaron a mobilización para instar á Xunta da Galiza a paralizar o plan eólico e insisten en que é "máis necesaria que nunca, tras a recente resolución do Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG), que pon de manifesto irregularidades na tramitación de parques eólicos por parte da Xunta, contraria a dúas directivas europeas en materia de medio ambiente". A protesta contaron tamén, coa presenza de responsábeis institucionais das zonas afectadas, entre eles, varios alcaldes, como Miguel Anxo Fernández Lores de Pontevedra, Andrés Díaz de Ponte Caldelas e Luciano Sobral de Poio. O responsábel de Medio Ambiente do grupo parlamentario do BNG, Luís Bará sinalou a Nós Diario desde o acto que "hoxe estivemos nun dos quilómetros da depredación eólica patrocinada e promovida pola Xunta do PP". Bara significou a importancia da mobilización e referiuse á mensaxe da veciñanza que "estivo reclamando á Xunta eólicos así non" e reclamou "un novo plan eólico que responda aos intereses do país e respecte e que permita un desenvolvemento sustentábel"


Summary: A iniciativa da Comissió per la Dignitat, Junts Pel Si, a CUP e Catalunya Si que Es Pot pretenden aprobar no Parlament unha proposición de lei que rompería co ordenamento xurídico español e co poder xudicial, pois anularía as sentenzas dos consellos de guerra franquistas.

Na orde do día do pleno previsto para o 19 de outubro, Junts Pel Si, a CUP e Catalunya Si que Es Pot queren incorporar a anulación das sentenzas políticas do franquismo a instancias da Comissió per la Dignitat, unha proposición de lei de reparación xurídica das vítimas do franquismo. Esta sería a primeira lei de "desconexión" da "soberanía concedida polo pobo de Catalunya", ao romper co ordenamento xurídico español e mais co poder xudicial ao anular as sentenzas dos consellos de guerra franquistas. No primeiro artigo, a proposición da Comissió per la Dignitat emprázase a declarar nulos e sen efecto xurídico ningún todos os consellos de guerra sumarísimos e as súas correspondentes sentenzas, instruídas por causas políticas en Catalunya polo réxime franquista. Aliás, faculta o Govern para regular o sistema que forneza as familias dunha "certificación de nulidade do procedemento e a sentenza correspondente". A normativa que se votaría o 19 de outubro, xulgaría, valoraría e sentenciaría o franquismo e acabaría co silencio e co esquecemento imposto pola transición De se aprobar, a normativa que se votaría o 19 de outubro, xulgaría, valoraría e sentenciaría o franquismo e acabaría co silencio e co esquecemento que a transición deitou sobre os crimes do franquismo e sobre a represión. La Vanguardia fixo públicos os dous primeiros artigos da citada proposición, que serían os seguintes: Art.1: Decláranse nulos e sen efecto xurídico todos os consellos de guerra sumarísimos e as correspondentes sentenzas, instruídos por causas políticas en Catalunya polo réxime franquista de acordo co Bando de 28 de xullo de 1936, o Decreto de 31 de agosto de 1936, o Decreto número 55 do 1 de novembro de 1936, a Lei do 2 de marzo de 1943, a Lei de 18 de abril de 1947, o Decreto 1794/60, de 21 de setembro, e o Decreto Lei 10/75, de 26 de agosto. Art. 2: O Departamento de Xustiza da Generalitat de Catalunya, de acordo coa presente lei, emitirá a solicitude dos procesados ou dos seus familiares unha certificación da nulidade do procedemento e sentenza correspondentes.


Summary: CIG-Saúde denuncia que a Consellaría e a Xerencia aproveitan a reforma e ampliación do Hospital Montecelo, Pontevedra, "para entregarllo [o servizo de mantemento] a unha empresa".

A CIG-Saúde denuncia que a Consellaría de Sanidade pretende privatizar o servizo de mantemento do hospital Montecelo. A estratexia utilizada, afirman, é cederllo a unha empresa aproveitando o proceso de contratación da reforma e ampliación do centro sanitario. Segundo indica o sindicato, a estratexia da Consellería e da Xerencia da área de Pontevedra e O Salnés pasa por adxudicar o servizo de mantemento en contrato a unha empresa privada, "tal e como se recolle no prego de cláusulas administrativas para a contratación da reforma e ampliación do hospital Gran Montecelo". Aseguran que no prego de cláusulas administrativas consta que o licitador incluirá un plan de mantemento do edificio dende o remate das obras até o remate do prazo de garantía, que é de tres anos, e no que se incluirán os medios humanos e materiais. Ao mesmo tempo, salientan que non existe partida orzamentaria para o servizo de mantemento, "co que é de supoñer que a empresa terá que facer fronte a este custe rebaixando a calidade dos materiais da obra". Este servizo conta na actualidade cuns 50 traballadores e traballadoras.


Summary: A Fundación Laxeiro expón unha instalación do Colectivo NEG para conmemorar o 25º cabodano do pintor.

Por mor do vixésimo quinto cabodano do pintor Laxeiro, a fundación que leva o seu nome ofrece na súa sede de Vigo unha mostra do Colectivo NEG (Nova Escultura Galega) conformada por unha instalación en que o son ten especial importancia, como creador do ambiente e como centro do discurso. A peza parte dun texto do propio Laxeiro intitulado Recordoleterlorintorel, escrito en que o artista parodiaba o seu propio currículo artístico por medio de palabras inventadas, como crítica ao sistema da arte, que para el estaba configurado como unha realidade allea de vez a calquera actividade creativa. O texto foi pronunciado por Laxeiro na Galería Torques en Santiago de Compostela, con motivo da inauguración dunha exposición do artista de Lalín en 1978. Recordoleterlorintorel / Artistas: NEG (Nova Escultura Galega) / Comisariado: Javier Pérez Buján / Instalación / Fundación Laxeiro, Vigo / Até o 19 de setembro O colectivo NEG, formado por Misha Bies Golas (Lalín, 1977), Alejandra Pombo Su (Santiago de Compostela, 1979), Jorge Varela (Allariz, 1971) e Diego Vites (O Grove, 1986), desenvolve esta idea nunha peza, alén da súa conformación plástica, ten moitos ecos das prácticas sonoras da tradición da modernidade. Estes procesos iniciados no ámbito das vangardas históricas seguen o ter, como demostra esta instalación, desenvolvemento na actualidade. De feito, contemplando e ouvindo Recordoleterlorintorel veñen á mente obras como as do futurista Luigi Russolo, os poemas fonéticos do dadaísta alemán Raoul Hausmann (1919) ou a Ursonate (1922-33) do tamén xermano Kurt Schwitters. Nesta liña o colectivo NEG crea unha pasaxe inharmónica que dialoga co Laxeiro máis irreverente, de feito o título Recordoleterlorintorel fai referencia ao currículo que ideou Laxeiro para a citada mostra na Galería Torques de Santiago de Compostela do ano 1978, no cal, con palabras inventadas, facía unha crítica sarcástica á configuración do sistema da arte. O Colectivo NEG bota man desta acción de Laxeiro para apelar, segundo teñen manifestado, á falta de sintonía, que con frecuencia se dá, entre o mundo da creación artística e o sistema en que esta se insire. Tendo como fío condutor as circunstancias e realidades problemáticas que se producen na interacción entre as artistas e o sistema da arte, as reflexións do colectivo están centradas no absurdo das accións ligadas ao contexto artístico, que ao seren elaboradas nun espazo concreto, permiten un achegamento crítico á situación do individuo no espazo social e aos límites da nosa liberdade persoal.


Summary: Os serviços secretos americanos reconheceram publicamente que estiveram diretamente envolvidos no golpe de Estado que derrubou o primeiro-ministro Mohamed Mossadeq, democraticamente eleito em 1951. O ex-primeiro-ministro bateu-se pelo controlo público dos recursos naturais do país, como o petróleo, o que lhe valeu muitas inimizades no Ocidente. Artigo tirado do jornal digital Esquerda.net

A CIA reconheceu explicitamente que esteve por detrás do golpe de Estado que derrubou o primeiro-ministro iraniano Mohamed Mossadeq em 1953, segundo documentos publicados no passado domingo pelo Arquivo da Segurança Nacional. Ainda que a agência tenha já difundido uma versão da sua intervenção nesses acontecimentos em 1981, esta é a primeira vez que se faz referência concreta ao seu envolvimento no planeamento e na execução do golpe. "A CIA reconheceu explicitamente que esteve por detrás do golpe de Estado que derrubou o primeiro-ministro iraniano Mohamed Mossadeq" O nome de código da operação da CIA era TPAJAX e nunca tinha sido mencionada nos documentos revelados pela agência em 1981. "As participações do Reino Unido e dos Estados Unidos sempre foram do domínio público e está bem documentada, mas esta é a primeira vez que a CIA reconhece que ajudou a criar e a levar a cabo o golpe de Estado", assinala o Arquivo. A operação TPAJAX incluía o uso de propaganda para minar a credibilidade política de Mossadeq, com a colaboração do Sha, o suborno a vários membros do Parlamento, a organização de forças de segurança e a incitação a manifestações e protestos. A iniciativa prevista em TPAJAX falhou, mas finalmente todos que, de alguma maneira compartilhavam o interesse em derrubar o primeiro-ministro, conseguiram coordenar e juntar as suas forças com sucesso a 19 de agosto. "A nova propaganda acusa o primeiro-ministro de se fazer passar pelo "salvador do Irão" e admite que, invés disso construiu um amplo aparelho de espionagem para o qual capturou todos os setores da sociedade, desde o Exército à imprensa, passando por políticos e líderes religiosos. Mostram-se imagens da sua suposta aliança com os bolcheviques sob o lema: "É esta a maneira como pretendes salvar o Irão, Mossadeq? Sabemos o que queres salvar, queres salvar a ditadura de Mossadeq!", lê-se nos documentos revelados sobre as operações de propaganda previstas no TPAJAX. O novo papel da agência no golpe deu-se a conhecer na véspera do 60º aniversário da expulsão do poder de Mossadeq, eleito democraticamente como primeiro-ministro do Irão em 1951. O novo papel da agência no golpe deu-se a conhecer na véspera do 60º aniversário da expulsão do poder de Mossadeq, eleito democraticamente como primeiro-ministro do Irão em 1951. O seu sucessor, o general Fazlollah Zahedi, foi imposto através de uma decisão conjunta dos serviços secretos britânicos MEU6 e da CIA. "Aplaudimos a decisão da CIA em tornar acessível ao público estes documentos. A nova informação demonstra claramente que este material poderia se ter desclassificado perfeitamente há muitos anos sem nenhum perigo para a segurança nacional", defende o Arquivo Durante muitos anos, membros da CIA asseguravam que os relatórios relativos ao sucedido no Irão nessa data tinham sido destruídos e extraviados em 1960. No entanto, nos últimos anos, várias publicações provaram o envolvimento da CIA e inclusive dois presidentes, Bill Clinton e Barack Obama, reconheceram a intervenção dos Estados Unidos da América no derrube de Mossadeq.


Summary: Alerta de que a Xunta se nega a recuperar uns 50 quilómetros do trazado orixinal e deixa fóra de protección máis dun cento de elementos patrimoniais e solicitará que a declaración como Patrimonio da Humanidade estea condicionada á protección, recuperación e posta en valor da vía orixinaria

O Foro do Camiño Primitivo vén de facer público que denunciará a Xunta ante a Unesco e ICOMOS-España para denunciar "a delimitación fraudulenta do itinerario" pois acusa a Xunta de negarse a recuperar uns 50 quilómetros do trazado orixinal e de deixar fóra de protección máis dun cento de elementos patrimoniais asociados ao primeiro Camiño a Compostela. O Foro solicitaralles que condicionen a declaración do Camiño Primitivo de Santiago como Patrimonio Mundial "á delimitación obxectiva e á recuperación da traza histórica do Camiño alí onde o permiten as fontes documentais, históricas e arqueolóxicas dispoñíbeis". Demandarase pois á UNESCO que atrase a decisión "en tanto a Xunta non respecte os criterios de integridade e autenticidade". Segundo o Foro este itinerario aprobado pola Xunta "deixa fóra de toda posibilidade de recuperación e de posta en valor uns 50 quilómetros da traza medieval orixinaria" A Consellaría de Cultura aprobou recentemente a delimitación definitiva do Camiño Primitivo de Santiago que foi, segundo o Foro, "repetidamente rexeitada e rebatida polo parecer experto de investigadores e organizacións culturais, ambientais e académicas ao longo dos últimos vinte anos". Segundo o Foro este itinerario aprobado pola Xunta "deixa fóra de toda posibilidade de recuperación e de posta en valor uns 50 quilómetros da traza medieval orixinaria", legalizando ao mesmo tempo outros tantos quilómetros "de itinerario falsificado cuxo desvío corresponde a intereses particulares e ilexítimos". O Foro acusa o Goberno galego de empregar a estratexia de "feitos consumados" para poder "eludir a súa responsabilidade pública na recuperación dos treitos usurpados e na protección do territorio histórico asociado ao camiño". O Foro denuncia tamén que fican fóra de catalogación ou do territorio histórico protexido "máis dun cento de elementos patrimoniais chave no devir da vía primitiva", coma o monumento de Santa Olaia de Bóveda, hospital de San Martiño de Bolaño, San Lázaro en Castroverde, casa do Hospital de Gondar, Cova da Valiña, igrexa de refuxio da Esperela, vía XIX por Guntín de Pallares, etc. Denuncia tamén que este proceso foi iniciado "ás agachadas", en pleno período vacacional de Agosto, e concluíuse "de xeito repentino" no mesmo día en que se enviaron as respostas ás alegacións presentadas polos numerosos colectivos que integran o Foro. A Dirección Xeral de Patrimonio Cultural rexeita a práctica totalidade dos centos de alegacións presentadas, agás dous puntos "de carácter residual". O Foro conclúe que a aprobación definitiva desta fraudulenta delimitación oficial ten unhas consecuencias "funestas" pois "arruína o ímprobo esforzo colectivo de recuperación do primeiro e máis antigo itinerario histórico a Compostela desde hai máis de 20 anos, premia os invasores do noso patrimonio camiñeiro, consolida con recursos públicos a ocupación do itinerario orixinario e a destrución do seu territorio histórico e bens asociados e pon en risco a candidatura da vía primitiva a Patrimonio da Humanidade".


Summary: Un afeccionado do Obradoiro denuncia que a Policía o ameazou cunha multa de 3.000 euros se non agochaba o símbolo. Seguidores do Celta xa se queixaran de que lles foran requisadas bandeiras no Bernabéu, ao igual que a seareiros deportivistas en Pamplona hai anos.

Non é a primeira vez que ocorre. Nesta ocasión, a denuncia chega logo dun partido de baloncesto entre o Obradoiro e o Cajasol. Segundo asegura un afeccionado do equipo galego, co que puido falar Praza, a Policía obrigou a outro seareiro a retirar unha bandeira galega coa estrela vermella que penduraba dun valado do Multiusos Fontes do Sar. Baixo ameaza dunha multa de 3.000 euros, un axente vestido de paisano advertiulle ao implicado da infracción que podería supor a súa actitude. Un seareiro do Obradoiro foi ameazado cunha multa de 3.000 euros por lucir unha bandeira galega con estrela vermella Esta nova denuncia chega despois de que numerosos afeccionados do Celta se queixasen hai dúas semanas de que varios axentes de policía impediran o paso ás bancadas do estadio Santiago Bernabéu con bandeiras galegas coa estrela vermella con motivo do encontro disputado entre o equipo vigués e o Real Madrid. As redes sociais expresaron tamén o malestar polo trato recibido por parte da Policía nun recinto onde adoitan exhibirse bandeiras preconstitucionais ou de ideoloxía fascista. Tampouco foi esta a primeira vez que ocorreu algo semellante nun desprazamento de equipos galegos. Hai anos, nun encontro en Pamplona entre o Deportivo e o Osasuna, varias bandeiras galegas foran requisadas por axentes na entrada ao estadio do Sadar. Incluso en Riazor se lembran advertencias do mesmo tipo non hai moito tempo. Un seguidor do Barcelona xa fora sancionado por exhibir unha 'estelada' no Bernabéu A polémica chega a Galicia logo de que un afeccionado do Barcelona fora multado o pasado mes de decembro con 3.001 euros por introducir unha estelada (bandeira independentista catalá) no Santiago Bernabéu. Daquela, o propio Ministerio de Interior recoñecera que estas bandeiras non constituían "ningún tipo de infracción" da Lei contra a Violencia no Deporte, pero aclaraba que poderían ser confiscadas se a autoridade policial presente no recinto deportivo considera que supoñen un risco de alteración de orde pública. Lucir a bandeira non é delito, pero pode ser confiscada se a autoridade policial considera que poden alterar a orde pública "Neste caso, o rapaz colocaba esa bandeira cada fin de semana no mesmo fondo desde hai tempo", asegura o afeccionado do Obradoiro que contactou con Praza, que luciu despois a estreleira e que chegou a falar co axente de paisano e co axente de seguridade que intentaron vetar o símbolo. "Pode haber alguén a quen lle moleste", disque lle argumentaron. "Contactei cos meus avogados, que incluso consultaron o caso á Delegación do Goberno, onde lles confirmaron que non existe lei ningunha que prohiba exhibir esa bandeira nos espectáculos deportivos", confirma o afectado, que asegura que desde o club atribúen o veto á Liga ACB. O caso, polo que parece, queda á interpretación do operativo policial que se despregue en cada un dos partidos, o que explicaría que bandeiras deste tipo luzan cada fin de semana en Riazor ou Balaídos sen atranco ningún.


Summary: Luís Bará, deputado do BNG, alerta dunha operación na que participan 50 camións para o traslado de cadros, tapices e elementos da biblioteca de Pardo Bazán

O deputado do BNG, Luís Bará, alerta dunha operación de mudanza na que participarían entre corenta e cincuenta camións de transporte para o traslado de numerosos bens,cadros, tapices e elementos da biblioteca de Pardo Bazán do Pazo de Meirás a propiedades da familia Franco. Ante esta situación, o BNG solicita á Xunta que demande ante o xulgado medidas cautelares para garantir que non sexan trasladados bens que forman parte do patrimonio público así como a inmobilización de todos os bens de titularidade pública e froito do "espolio franquista". Recentemente, a Real Academia Galega tamén solicitou que o conxunto da biblioteca de Emilia Pardo Bazán sexa declarado BIC e lembrou que no pazo de Meirás se gardan unhas 3.200 obras das máis de 11.000 que formaron parte da colección persoal da escritora coruñesa. Para a entidade, esa declaración significaría "garantir a súa protección e uso público". a Real Academia Galega tamén solicitou que o conxunto da biblioteca de Emilia Pardo Bazán sexa declarado BIC Desta volta, o deputado do BNG insta a Xunta a velar pola integridade e protección das esculturas do Mestre Mateo, declaradas bens de interese cultural que se atopan no Pazo de Meirás, e reclama a elaboración dun inventario de todos os bens do Pazo de Meirás relacionados coa súa condición BIC. Neste caso, a Xunta da Galiza mais o Concello de Santiago de Compostela acordaron recentemente constituír un grupo de traballo con expertos xurídicos e históricos que analizarán a aparición de nova documentación e evidencias sobre estas pezas. O deputado lembra que o vindeiro 10 de decembro debe ser executada a sentenza da devolución do Pazo de Meirás e polo tanto, a Xunta debe impedir que a familia Franco continúe coa mudanza de bens que pertencen ao patrimonio público galego.


Summary: A doutora María de la Fuente inicia con En Marea unha rolda de contactos cos grupos políticos galegos para reclamar que a maternidade deixe de ser un obstáculo nas carreiras investigadoras

María de la Fuente é licenciada en Farmacia pola Universidade de Santiago e doutora en nanomedicina e terapia xénica. Ten un amplísimo currículo internacional na investigación oncolóxica e case unha corentena de publicacións científicas. No ano 2013 logrou, mediante concorrencia competitiva, un contrato cofinanciado polo Instituto Carlos III e o Sergas para incorporar liñas de investigación de teses de doutoramento a hospitais públicos, o que no caso da doutora De la Fuente implicaba achegar á sanidade pública os seus avances para combater metástases tumorais. Malia os éxitos profesionais, a súa carreira investigadora foi penalizada polo feito de ser nai. É o que a levou a iniciar unha reivindicación que este luns chegou ao Parlamento galego. Como a propia María de la Fuente relata, a discriminación por ser nai chegou no momento en que tivo que se presentar "a unha avaliación obrigatoria para continuar co meu posto de traballo e poder subir de categoría". Un dos aspectos avaliados nas candidaturas son "os nosos méritos profesionais nun período concreto de tempo", como publicacións científicas, conferencias ou patentes. Pero "na miña valoración non se tivo en conta o tempo que estiven de baixa por maternidade" e daquela, "se traballei menos tempo, é lóxico que teña menos méritos profesionais", o que a leva a "estar en clara desvantaxe", como "todas as mulleres que se acollen a unha baixa por maternidade". A doutora De la Fuente concorreu a unha avaliación obrigatoria para "subir de categoría" e, na valoración de méritos, "non se tivo en conta" que estivera de baixa por maternidade A vontade de "mudar isto" levou a doutora De la Fuente a iniciar unha recollida de sinaturas á que xa se sumaron máis de 160.000 persoas, pero tamén a iniciar unha serie de contactos políticos para tentar impulsar un cambio legal. Eses encontros comezaron este luns na Cámara galega co voceiro de En Marea, Luís Villares, e mais a deputada desta formación Paula Vázquez Verao. Aínda que "a solución acorde a dereito e non discriminatoria" para casos coma este "sería unha prorrata entre o tempo traballado e os méritos alegados para ter a mesma oportunidade que o resto de persoas que competían polo proxecto", explica Villares, En Marea anuncia unha iniciativa para "solicitar que se modifiquen as bases das convocatorias dos organismos adscritos ao Sistema Nacional de Saúde", como o Carlos III, para "garantir que se inclúan" cláusulas "de non discriminación". Luís Villares anuncia iniciativas de En Marea ao respecto e reclama a "revisión de procedementos firmes" afectados por "estas discriminacións" Trátase, resalta Villares, de que a maternidade non implique perder "dereitos laborais recoñecidos legalmente", tal e como "ocorre xa no Espazo Europeo de Investigación, onde xa hai unha normativa" ao respecto. Ao tempo, resalta, cumpriría que "os organismos responsables inicien procesos de revisión de procedementos administrativos firmes onde se produzan estas discriminacións para revogar de oficio as situacións xurídicas individualizadas nas que xa se vulnerase o dereito á igualdade", toda vez que en última instancia mesmo está a ser vulnerado "o artio 14 da Constitución, no que se recolle o dereito de todas as persoas a seren iguais ante a lei". A xuízo de Villares a reivindicación da doutora De la Fuente fai que aínda "resoen" con maior "eco" as mobilizacións feministas do 8 de marzo, nas que as mulleres "reivindicaron a visibilización da fenda salarial, o papel nos coidados familiares e a superación dos teitos de cristal" coma este. Tras o encontro con En Marea a científica manterá xuntanzas co resto de formacións á procura dun apoio unánime. Recollida de sinaturas impulsada pola doutora María de la Fuente Currículo profesional de María de la Fuente


Chega o 2 de Outubro e, como cada ano, a Educación Social reivindícase na nosa sociedade como una profesión imprescindible. Pero, porque é tan necesaria? Pois para comezar, porque é un dereito de toda a cidadanía, concretándose nunha profesión de carácter pedagóxico, xeradora de contextos educativos e accións mediadoras e formativas.Pese a isto e coma sempre, estamos afastadas da educación formal, o espazo socializador por excelencia, onde o noso traballo podería transformar a sociedade... A semana pasada, a Conselleira de Educación, nunha reunión co Colexio Oficial de Educadoras Sociais de Galicia, expresou que"Non podemos converter os colexios nun maremagnum de profesións" ao ser preguntada pola inclusión da profesión en centros educativos.Pois ben, a irresponsabilidade é máxima. Primeiro, polo descoñecemento da Educación Social, un Grao impartido en tres dos Campus galegos, e con experiencias de intervención social únicas en todo o Estado español. Se tivese en conta a profesión, entendemos non dubidaría en potenciar a nosa acción e incluírnos como axentes dentro dos grupos multidisciplinais dos Centros (que resulta que agora é un problema a diversidade profesional en educación).En segundo lugar, porque é a figura encargada de poñer solución a temas como a mediación social, cultural e educativa, e non o está a facer salvo por campañas estandarizadas, máis de cartel que de actividade.Gustaríame explicarlle, que cando falamos de ciberacoso, de uso excesivo do móbil, de diversidade cultural, de hábitos saudables,… estamos a falar da necesidade de que a nosa mocidade non sexa suxeito pasivo do seu propio desenvolvemento persoal. Teñen que decidir, expresarse, organizar, crear, debater… Dicir que "acosar está mal" ou "que está sancionado" sabémolo todas. O que temos que facer é traballar na prevención.Vou a poñer un exemplo que habitualmente comparto en clase: Cando unha de nós senta na mesa a xantar, e ten a un lado un garfo e a outro un coitelo, non se lle pasa pola cabeza que ese coitelo pode servir para cortar "algo máis" que a comida. Isto é traballo en positivo. Isto é, para o que é. Asimilamos unha acción a través da educación. Loxicamente e sendo críticas, entendemos que tería máis usos. Por suposto, sabémolo. Pero esta é a vantaxe de educar na acción, nas posibilidades, na decisión autónoma. Cando dicimos que "as redes sociais son malas", deberíamos previamente formularnos a seguinte cuestión: Para que serven? Estamos ensinando a traballar con elas? A comunicarnos con elas? É clave. Que pasaría se o discurso vén de igual a igual, non criminalizando e transformando a prohibición en posibilidade?Querida Conselleira:Déixenos poñer en marcha plans, programas, proxectos educativos e accións docentes, déixenos traballar a mediación entre persoas e a posibilidade de traballar sexualidade, imaxe corporal, intelixencia emocional, conciencia crítica... Nos centros educativos. Só, a través disto, faremos prevención (con acción).Sementar para cambiar.


Hoxe conmemórase o Día Mundial contra a Desertificación e a Seca, un dos principais retos medioambientais do noso tempo a nivel global Nun lugar como Galicia, onde aparentemente a auga agroma en calquera recuncho, semella non ter sentido falar de desertización, pero tamén é certo que no país dos mil ríos se teñen dado problemas de desabastecemento ou deforestación e que, en todo caso, o noso xeito de actuar aquí ten efectos sobre zonas en principio afastadas. Hoxe conmemórase o Día Mundial contra a Desertificación e a Seca, un dos principais retos medioambientais do noso tempo a nivel global, tal e como recollen os Obxectivos de Desenvolvemento Sostible (ODS) fixados por Nacións Unidas. Un fenómeno contemplado explicitamente no ODS número 15, que chama a tomar medidas para reverter a degradación da terra, pero que tamén ten relación directa co ODS 2: Poñer fin á fame, acadar a seguridade alimentaria e a mellora da nutrición e promover a agricultura sostible. Aínda que a cifra baixou nos últimos anos, estímase que na actualidade 815 millóns de persoas seguen a estar subalimentadas no mundo Aínda que a cifra baixou nos últimos anos, estímase que na actualidade 815 millóns de persoas seguen a estar subalimentadas no mundo. Un dato a todas luces intolerable, cando actividades como a acuicultura e os cultivos, canda os recursos dos montes e os océanos, permitirían alimentar a todo o planeta, se se xestionaran de maneira axeitada. No entanto, os mares e os bosques están a sufrir un rápido deterioro debido á sobreexplotación e o cambio climático, polo que é preciso emprender reformas para atallalo. Ao tempo, cómpre previr as distorsións nos mercados agropecuarios mundiais, facilitando a información sobre as reservas de alimentos de xeito que se reduza a extrema volatilidade nos prezos e, polo tanto, as dificultades de acceso. A situación é especialmente grave cando falamos de poboación vulnerable e de zonas desérticas. Así aconteceu en 2017 nos campamentos de Tinduf (Alxeria), onde vive a poboación refuxiada saharauí. O esgotamento das reservas de produtos básicos, especialmente azucre e arroz, obrigou ao Programa Mundial de Alimentos a reducir nun 20% as racións mensuais destinadas á poboación xa a mediados de ano. Ao tempo que minguaron os alimentos frescos dispoñibles, tamén se acabaron os produtos micronutrintes, dirixidos a loitar contra a malnutrición e a anemia, poñendo en risco a 220.000 mulleres e nenos afectados por estas doenzas. Xerouse así unha grave crise alimentaria, que coincidiu co aumento das temperaturas, polo que foi preciso reclamar a colaboración da comunidade internacional. Unha axuda humanitaria que foi posible aportar, coma noutras ocasións, grazas ao compromiso solidario das administracións locais que integran o Fondo Galego. Unha rede na que o Concello de Rianxo está orgulloso de participar Un chamamento ao que responderon entidades coma o Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade, que achegou 6.000 euros para a provisión de alimentos a través da asociación Solidariedade Galega co Pobo Saharauí (Sogaps). Unha axuda humanitaria que foi posible aportar, coma noutras ocasións, grazas ao compromiso solidario das administracións locais que integran o Fondo Galego. Unha rede na que o Concello de Rianxo está orgulloso de participar, non só porque coa súa cota contribúe a paliar situacións de emerxencia, senón porque tamén apoia proxectos de desenvolvemento nos países do Sur, actividades de sensibilización fronte as desigualdades en Galicia ou programas de cooperación técnica como Vacacións con Traballo, co que dúas empregadas municipais tiveron a oportunidade de colaborar en Cabo Verde e Mozambique. Son pequenas accións, pero todas elas moi valiosas para afrontar o desafío de acadar os Obxectivos de Desenvolvemento Sostible en 2030. Publicidade


Summary: ADEGA advirte dun auxe nas solicitudes de apertura destas instalacións en todo o país, mesmo en espazos da Rede Natura. Galicia concentra o 80% das granxas de visón americano de España, prohibidas en varios países do continente.

Galicia concentra o 80% das granxas de visón americano de España e ADEGA alerta da multiplicación nos últimos meses das solicitudes de apertura de novas instalacións pelexeiras no país. Sobrado, Agolada, A Estrada, Oza dos Ríos, Oia ou Forcarei son algúns dos lugares nos que distintas empresas están buscando espazo para esta industria, que nalgúns casos tamén quere ocupar espazos da Rede Natura. España e especialmente Galicia, polo clima e a permisividade da administración, convertéronse nos últimos meses en obxectivo de multinacionais como Grislee International Furs, Celtic Mink ou Saga Furs, ante a decisión de varios países do continente (Holanda, Reino Unido, Alemaña, Suíza, Austria ou Croacia) de prohibir este tipo de instalacións. España e especialmente Galicia, polo clima e a permisividade da administración, convertéronse nos últimos meses en obxectivo de multinacionais peleteiras Ademais da crueldade e o maltrato que os animais sofren neste tipo de granxas, preocupa tamén a posibilidade de fugas dalgún destes visóns americanos, polos graves prexuízos que poderían provocar no entorno, sobre todo a outras especies animais. O visón americano é un predador que xa se reproduce en liberdade en Galicia, ocupa distintos hábitats e compite polos recursos con carnívoros autóctonos como a marta, a xeneta, a denociña ou a lontra. A permisividade co visón americano mesmo pon en risco algunhas especies autóctonas en perigo de extinción, como a auganeira (Galemys pyneraicus) ou o corvo mariño cristado (Phalacrocorax aristotelis). E o propio visón europeo, habitual en todo o continente até o século XIX, e hoxe en crítico risco de extinción, atopándose apenas algúns individuos en Rusia, Rumanía, Ucraína e España. ADEGA critica a política seguida polo Partido Popular ante esta e outras especies invasoras. O Ministerio de Agricultura, Alimentación e Medio Ambiente de Arias Cañete modificou o catálogo español de especies invasoras para amnistiar a troita arco iris, ou o cangrexo americano, e permitir o seu aproveitamento comercial. De igual xeito, no caso do visón americano e debido ás presións da industria pelexeira, autorizouse a súa cría "nos territorios onde non compita co visón europeo", todo segundo a organización ecoloxista, "movido por intereses comerciais e presións empresariais". "O Catálogo de Especies Invasoras debería estar baseado en criterios científicos e non en intereses económicos, como pretende o PP", denuncia ADEGA. "O Catálogo de Especies Invasoras debería estar baseado en criterios científicos e non en intereses económicos, como pretende o PP", denuncia ADEGA A asociación demándalle á Xunta que, como aconteceu en moitos países de Europa, non autorice máis granxas de visón en Galicia: "Alén de seren lugares de sufrimento e innecesaria crueldade cos animais para uso exclusivo da industria do luxo, moitas destas granxas son pouco máis que galpóns cun peche de bloques ou arame. As lamentábeis condicións de vida (e morte) dos visóns nestas granxas, a ameaza que supoñen para a biodiversidade e os custos que ocasiona a erradicación dos animais silvestres, xustifican sobradamente unha inmediata moratoria para novas solicitudes ou ampliación".