Summary: O Reino Unido pecha esta semana o seu mes dedicado á concienciación sobre a saúde mental. A falta de dotación destes servizos converteuse nun debate habitual nas sesións parlamentarias dos últimos anos. Té con Gotas fala coa psiquiatra coruñesa Violeta Pérez, que alerta dunha "pandemia invisible" de problemas de saúde mental que se fará notar con forza nos próximos meses

O Reino Unido pecha esta semana o seu mes dedicado á concienciación sobre a saúde mental. Aínda que desta volta foi eclipsado pola crise do Coronavirus, o debate sobre este tipo de doenzas está moito máis extendido na illa do que noutras partes do continente, entre elas Galiza.A falta de dotación dos servizos de saúde mental converteuse nun debate habitual nas sesións parlamentarias dos últimos anosNos escasos espazos non monopolizados polo Brexit, a falta de dotación dos servizos de saúde mental convertiuse nun debate habitual nas sesións parlamentarias dos últimos anos. No mundo corporativo, especialmente nas medianas e grandes empresas, os grupos de mental health e wellbeing están á orde do día, non só para mellorar o benestar dos empregados, senón para formar aos traballadores na detección de compañeiros con potenciais problemas de saúde mental e na mellor forma de xestionalos."Pandemia invisible" de problemas de saúde mental"Ás veces nestas idades hai unha especie de glamour asociado ao feito de ter un diagnóstico de saúde mental e parece que entre algún colectivo adolescente é como cool ter ansiedade ou estar deprimido"A psiquiatra coruñesa Violeta Pérez, que desde hai un ano traballa nun dos principais hospitais de Londres como psiquiatra de menores, recoñece que a sociedade británica vai varios pasos por diante do Estado español. "É algo moi presente nos medios de comunicación, nas empresas e algo do que se fala moito nas aulas dos colexios", asegura. Con todo, recoñece que o traballo de sensibilización entre a poboación máis nova pode ter "danos colaterais". "Ás veces nestas idades hai unha especie de glamour asociado ao feito de ter un diagnóstico de saúde mental e parece que entre algún colectivo adolescente é como cool ter ansiedade ou estar deprimido".A psiquiatra fala dunha "pandemia invisible" de problemas de saúde mental que se fará notar con forza nos próximos mesesDacordo con datos da Mental Health Foundation, unha fundación centrada na loita contra este tipo de doenzas, un de cada dez menores de idade ten problemas de saúde mental no Reino Unido.Outras estatísticas amosan como de extendidas están estas doenzas no conxunto da poboación. Unha enquisa da ONG Mind revelou recentemente que un 20% da poboación británica tivo pensamentos suicidas nalgún momento da súa vida mentres que un 7% autolesionouse como mínimo nalgunha ocasión.A recente crise do coronavirus e o impacto económico que conleva porán máis pedras no camiño, en opinión da coruñesa, que xa fala dunha "pandemia invisible" de problemas de saúde mental que se fará notar con forza nos próximos meses.


Summary: Un novo proxecto de educación en igualdade do IES de Arzúa aposta por facer visibles algunhas mulleres que destacan ou destacaron en diferentes ámbitos e momentos hitóricos" sen "obteren o mesmo recoñecemento ou teren as mesmas posibilidades que os seus equivalentes varóns"

O IES de Arzúa é un dos que destaca dende hai tempo por apostar pola educación en igualdade. Faino durante todo o curso e tamén ao fío do Día Internacional da Eliminación da Violencia contra a Muller, no que este instituto repasa algúns dos traballos e actividades con perspectiva de xénero que desenvolve co alumnado.Un deles é o proxecto audiovisual Eu son… Mulleres da sombra á luz. Nel, profesorado e alumnado o instituto arzuán dende o curso 2018-2019 e tamén no actual, tenta "facer visibles algunhas mulleres que destacan ou destacaron en diferentes ámbitos e momentos hitóricos" sen "obteren o mesmo recoñecemento ou teren as mesmas posibilidades que os seus equivalentes varóns". E só "polo feito de ser mulleres", explican dende o claustro do centro educativo.As figuras reivindicadas neste traballo son "do presente e do pasado, anónimas e coñecidas". Todas, explican, co punto en común de teren "historias de vida con moito que ensinarnos"As figuras reivindicadas neste traballo son "do presente e do pasado, anónimas e coñecidas". Todas, explican, co punto en común de teren "historias de vida con moito que ensinarnos". O traballo, detallan, ben podería ser resumido cunha cita da xornalista e activista feminista Montserrat Boix: "Para reler a historia con perspectiva de xénero non só temos, como docentes, que tentar rescatar o protagonismo das mulleres no pasado, senón presentar instrumentos para repensar a dinámica histórica no seu conxunto". "Debemos -di a autora- ensinar ao noso alumnado a reinterpretar a historia, a cuestionarse todo o aprendido até a data, incorporar os novos datos e as novas categorías. O resultado ha de ser necesariamente a transformación da nosa visión do mundo e da historia".Entre as figuras históricas e presentes reivindicadas neste traballo están dende Amada García a Elvira Bao, pasando por Isadora Duncan, Vero Boquete, Ernestina Otero ou Berta Cáceres. Tamén as mulleres que loitaron no conflito das Encrobas, a investigadora Ángeles Alvariño, a pintora Maruja Mallo ou as Trece Rosas.


Summary: Vietnam proeu, como ningunha outra guerra, nas conciencias occidentais. No A Fondo que publicamos o 7 de maio lembramos os comos e, sobre todo os porqués, e as consecuencias.

Finaba abril de 1975 cando o exército do Vietcong entraba no palacio presidencial de Saigón. A imaxe simbolizaba o punto e final a un conflito que, durante décadas, arrasara o país. Corenta anos despois rememoramos no A Fondo desta semana a guerra do Vietnam, un dos conflitos máis icónicos do século XX e quizais dos que máis conciencias removeu. Foi a loita pola liberación nacional dun país que primeiro houbo de expulsar ao exército colonizador francés e, despois, loitar pola súa reunificación, escindido por un paralelo entre o Vietnam do Norte e o Vietnam do Sur. Foi tamén, un sanguento taboleiro no que Estados Unidos chegou a descargar até sete millóns de bombas para impedir que o territorio entrara no bloque comunista e que, tras del, foran outros estados asiáticos que seguiran o exemplo. No A Fondo desta semana, coordenado polo historiador Xosé Antonio Tizón e a historiadora Ana López Formoso, afóndase no contexto da guerra de Vietnam, nas causas que levaron ao conflito, nas repercusións do mesmo, e na importancia que a educación e a creación artística tiveron como armas de loita. "Xestado nas loitas descolonizadoras e enquistado nas batallas da Guerra Fría, a guerra alongouse en Vietnam durante trinta anos" "A imposibilidade de USA de saír de Vietnam sen unha derrota levou á táctica de search and destroy: matar inimigos para fundir a moral das tropas do Vietcong", explica Tizón nun artigo no que afonda nas causas e o desenvolvemento dun conflito que, xestado nas loitas descolonizadoras e enquistado nas batallas da Guerra Fría, alongouse durante trinta anos. O historiador afonda no que de guerra de liberación nación e de principio de dominó houbo tras o conflito. Parte importante da guerra do Vietnam xogouse no terreo do simbólico. Foi unha das guerras máis relatada, máis fotograda e máis filmada. Do modo en que ficou plasmada nas máis diversas disciplinas artísticas, e do como a propia arte axudou a remover conciencias, fala neste A Fondo Ana López Formoso. Pecha o suplemento o poeta Cesáreo Sánchez Iglesias, presidente da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, quen repara no papel que a educación tivo na loita do Vietnam do Norte. Nas escolas, os nenos e as nenas aprendían a coñecer a súa historia e a súa literatura. A arte e a cultura eran, en verbas de Ho Chi Ming, outra fronte de loita. "Antes do amencer que traía os bombardeos, todo o país era un ir e vir de vagalumes,nenos e nenas con lampadiñas para ir a escola", describe Sánchez Iglesias.


Summary: A taxa de cobertura é do 51,7 %, moi por baixo do 54,1% no Estado e 10 puntos menor que a que se rexistraba a comezos da crise. En só un mes aumentou en 1.050 persoas as paradas que non perceben prestación.

Das 203.554 persoas no desemprego que hai en Galiza só perceben prestación 94.369. Delas, só 38.486, menos da metade, reciben a prestación contributiva. A taxa de cobertura en Galiza situouse en outubro -último mes dispoñíbel- no 51,7 por cento, por baixo do 54,1 % do Estado, unha diferenza de case dous puntos e medio. No 2009, cando a crise xa comezaba a bater con forza, a taxa de cobertura era do 63,2%. Desde entón até agora caeu en máis de 10 puntos. No noso país hai 104.571 persoas que están rexistradas nas oficinas de desemprego que non son perceptoras de ningunha prestación. Unha situación sobre a que alertan sindicatos e axentes sociais, por entenderen que é un campo aboado para a exclusión social. O mes anterior, setembro, o número de persoas nesta situación era de 103.521, mil cincuenta menos que en outubro. En apenas un mes aumentou o número de persoas no paro e sen prestación nunha media de 34 cada día. En agosto eran 99.111 persoas as que estando rexistradas no paro non eran beneficiarias de prestacións. En xullo, a contía media bruta da prestación contributiva percibida por beneficiario foi de 780,7 euros (802,3 no Estado). As contías medias das prestacións asistenciais (subsidios, renda activa de inserción e PAE), é de 426 euros.


Summary: O deputado Daniel Castro tamén exixe a "reprobación" de Rafael Louzán

O Bloque Nacionalista Galego (BNG) advertiu no Parlamento galego á Xunta da Galiza de que "no actual contexto de pandemia, igualar co ano pasado o importe dos convenios asinados coas federacións deportivas non chega, senón que é preciso realizar un gasto extraordinario ante a enorme dificultade que pasou e segue a pasar o deporte federado do país a consecuencia dos efectos derivados da Covid-19". Así o reclamou o portavoz nacionalista de Deportes, Daniel Castro, logo da comparecencia na Cámara do secretario xeral para o Deporte, José Ramón Lete Lasa. A este último lle reprochou "actitudes de triunfalismo" cando os fondos do Executivo galego destinados ao ámbito deportivo federado "simplemente igualan os do exercicio anterior, e seguen a ser inferiores aos doutros gobernos". Así o considerou "pese a unha parada obrigada da práctica deportiva que implicou grandísimas perdas económicas, desaparicións de clubs e feches de ximnasios e outras instalacións deportivas". "Os problemas de moitas entidades e empresas relacionadas co deporte seguen a día de hoxe, polo que precisan máis e mellores axudas directas", engadiu un Castro que tamén demandou da Secretaría Xeral para o Deporte a "reprobación" e a "condena" do presidente da Federación Galega de Fútbol, Rafael Louzán, recentemente declarado culpábel de cometer prevaricación e fraude. As "medidas necesarias" da Xunta da Galiza En contraposición ao discurso de Castro, Lete Lasa defendeu en sede parlamentaria as medidas adoptadas pola Xunta, "que foron as necesarias para xestionar mellor a pandemia". Neste sentido salientou que a situación na Galiza "é mellor que noutros territorios, onde os ximnasios están fechados e non hai público ningún nos eventos".


Se hai uns meses os poderes económicos e do Estado estaban preocupados polo proceso de crise da política española, proceso soberanista catalán, erosión do bipartidismo e da Coroa, agora xa non o están. Pola contra, tomaron o control da situación e pasaron á ofensiva. O taboleiro móvese, si, pero contrólano eles. A nova fase resúmese no de "que cambie todo para que nada cambie". A iso responde que os poderes económicos, a través dos medios de comunicación, estean a levar en andas a "Ciudadanos" aos arredores da Moncloa. Os poderes contemplan todas as posibilidades para garantir a continuidade dun sistema político que se axusta aos seus intereses. Unha posibilidade é a alianza PP e PSOE, pero pode non ser posible e entón a peza imprescindible para garantir a continuidade, ben do brazo do PP ou do PSOE, é "Ciudadanos". Non paga a pena perder o tempo en analizar o que é ese partido, o seu fundador saíu das mocidades do PP e o seu partido foi o españolismo militante en terra hostil, pero os nosos amos decidiron que sexa outra cousa. A batalla en Catalunya confían en tela gañada, PP e PSOE-PSC perderon alí case calquera papel que tivesen pero a aparición de "Podemos", que entrou no territorio que o independentismo cría posuír, debilita o proceso soberanista e "Ciudadanos" ocupa xa o territorio que perdeu o PP alí. Dese modo, Catalunya xa non aparece separada e mantense integrada no sistema de representación política estatal. Rosa Díez, unha política profesional toda a súa vida e educada na opulencia electoral do PSOE dos anos oitenta, sobrevalorou a autonomía da política respecto da sociedade e sobrevalorou o poder dos partidos. Esqueceu o elemental, cando hai unha situación de crise dun sistema e os partidos existentes non saben solucionala para garantir os intereses do poder, este intervén directamente. Hai ocasións históricas nas que intervén a través do Exército e hai outras nas que utiliza a arma mediática, é o que está a ocorrer. A Díez fíxoselle ver que tocaba un entendemento con Ciudadanos, non atendeu aos requirimentos e foi apartada sen miramentos. Agora é Ciudadanos a peza necesaria e desprazaron a fronte madrileña e española con excelentes resultados. Esa operación garante os intereses dos poderes do estado e das empresas do IBEX, pero iso é unha cousa e os intereses particulares do PP son outros. Un partido non só representa intereses de grupos sociais, tamén é unha empresa en si mesma cos seus propios intereses. Un partido ten a súa vida propia, son moitas nóminas e moitas carreiras políticas, diñeiro e poder. Os do IBEX teñen os seus consellos de administración pero os postos de deputados e cargos na administración que gañe "Ciudadanos" son postos que perden afiliados do PP e, tamén, do PSOE. Nun momento así interveñen os intereses particulares dos políticos; a dimensión humana particular é fundamental e nas listas electorais bátense persoas que levan anos vivindo da política e queren seguir facéndoo con persoas que perderon o seu traballo ou a súa empresa e buscan agora un posto nas listas de novos partidos emerxentes. O lema dos do IBEX é o de Lampedusa, pero moitos aspirantes a concelleiros corean "Quita ti para poñerme eu!". É natural que o PP loite pola súa vida, conservar unha maioría para seguir gobernando, con todo non pode tapar completamente todos os casos de corrupción. É case imposible que non se filtren ou acabemos coñecendo novos casos, probablemente o PP non consiga seguir protexendo o mesmo Rajoy, que xa se coidou de deixar mellorados os rexistradores da propiedade. E esa corrupción que aflora nos medios é o alimento de tanto de "Podemos" como de "Ciudadanos". E é "Ciudadanos" quen máis está a engordar ultimamente con ese alimento. Cada novo caso de corrupción é un quilo máis de votos para Albert Rivera. Como se trata dunha dinámica, e a dinámica ten as súas leis, ese proceso de perda de apoios non pode ser parado de súpeto. Entón, ten razón nesta ocasión Rajoy, é cando se perden os nervios e cada candidato e cada organización territorial empezan a ir cada un polo seu lado. Que teñan pánico é o lóxico, é para telo, pero ese pánico é o signo que confirma o desastre anunciado e acelérao. Ofrecéronnos un sacrificio ritual do Rato expiatorio para tentar purificar o Goberno e o seu partido de pecado, pero isto xa entrou en barrena e non se para, despois das eleccións municipais Rajoy dimite e convoca eleccións anticipadas. Hai quen soña con aquelas municipais de 1931 en que acabou a Monarquía e adveu a II República pero parece evidente que non vai ser o caso, simplemente cae un goberno e sairá outro novo de entre eses catro partidos.


Summary: A construción do túnel que rematará o periférico da cidade está practicamente paralizada catro meses despois do corte de tráfico ditaminado polo inminente inicio das obras. O BNG local insta o Concello a esixir a posta en marcha dos traballos ou a reabrir o tránsito.

Rolda de "conversas coa veciñanza" en Compostela Aberta O 17 de xullo de 2014, apenas dez días despois de tomar posesión como terceiro alcalde do mandato, Agustín Hernández reuníase co secretario de Estado de Infraestruturas, o actual ministro de Xustiza, Rafael Catalá, e xuntos anunciaban quen no mes de outubro comezarían as obras do túnel de Conxo, a agardada infraestrutura que suporá o remate do periférico da cidade e que está chamada a rematar cun punto que concentra enormes retencións de tráfico a diario. Catro meses despois, a comezos de novembro, o propio Hernández protagonizaba xunto á ministra de Fomento o acto de descubrimento de primeira pedra dos traballos nun día que considerou "histórico". Cando xa transcorreron cinco meses máis o único visible na zona son os engarrafamentos de tráfico. O candidato do BNG á alcaldía da cidade, Rubén Cela, visitou este xoves a zona xunto a membros da súa candidatura para denunciar o que considera unha ituación "impresentábel". Dende que, o pasado 19 de xaneiro, se restrinxise boa parte do tráfico na que será a contorna do futuro túnel, unha das principais entradas da capital de Galicia, pouco máis se fixo que iniciar o desmonte da rotonda, instalar valados de obra e cortar parte do tráfico. Mentres, veciñanza e comerciantes do barrio elevan o ton das súas queixas. Sobren dificultades de acceso e mingua de clientela sen que se estea a facer "nada", ilustran. Hernández e Pastor prometeron a conclusión nun ano, pero catro meses despois apenas se realizaron traballos Neste contexto, di Cela, a Hernández correspóndelle "empezar a exercer dunha vez como alcalde e esixirlle ao Ministerio de Fomento os recursos materiais e humanos suficientes para acometer esta actuación nos prazos" previstos e "axilizar o ritmo de traballo". "Unha de dúas", ilustra o alcaldable do Bloque: ou as obras se poñen en marcha ou o consistorio debe "reabrir de inmadiato o carril que está cortado ao tráfico", toda vez que os gobernos local e central anunciaron a obra "cun prazo de execución de 12 meses" e xa se "leva consumido un terzo dese tempo". "É unha falta de respecto total e absoluta para a veciñanza de Conxo, comerciantes, persoas usuarias e traballadoras do hospital provincial e ao conxunto da cidadanía", acusa. Por todo isto, o Bloque deixou na zona unha faixa coa lenda "menos fotos, máis traballo". "É unha falta de respecto para a veciñanza, comerciantes e persoas usuarias" Mentres dende o gabinete de Hernández se apela á "normalidade" Cela lembra que naquel acto de inauguración a propia ministra de Fomento, Ana Pastor, cifrara en 38.000 os vehículos que "transitan a diario por este lugar". Este novo episodio, afirma, lémbralle a outra das decisións acometidas no barrio polo primeiro alcalde do PP neste mandato, Gerardo Conde Roa, que hai tres anos ditaminou xunto ao daquela edil de tráfico, Albino Vázquez, "cortar un dos xiros da rotonda coa escusa de que era temporal". Ese corte, resalta, "durou tres anos". "Cando dixemos que as obras eran un paripé dixo que mentíamos" Tamén o candidato socialista á cidade, Francisco Reyes, se dirixe a Hernández para instalo a "utilizar o seu cargo e esixirlle á ministra de Fomento o inmediato inicio das obras do túnel". "Non chega con dicir que esta inquieto", afirma o alcaldable do PSdeG. "Cando lle dixemos que as obras eran un absoluto paripé porque tan só se desviara o tráfico e se xeraron perdas aos comerciantes para dar a impresión de que se facía algo" o alcalde "dixo que mentíamos". "Os cidadáns non poden pagar a incompetencia do Goberno", censura.


Summary: A reposición de só o 10% das baixas causadas por xubilacións forzosas provocan que Galicia sexa a cuarta autonomía que máis médicos perderá nos vindeiros anos. As asociacións de defensa da sanidade pública advirten das "evidencias" científicas que relacionan a redución de persoal médico por habitante e o incremento de enfermidades de detección doada.

Un total de 1.255. É o número de profesionais da medicina que a sanidade pública galega perderá nos próximos anos por mor das medidas de "austeridade" ou, o que é o mesmo, pola combinación de xubilacións forzosas aos 65 anos -incluída, por exemplo, na lei de recortes ao funcionariado que vén de aprobar a Xunta- e pola imposición estatal de non repoñer máis do 10% das baixas nos cadros de persoal público. É a estimación que vén de realizar a Plataforma de Asociacións en Defensa da Sanidade Pública que, apoiándose en datos do Instituto Nacional de Estatística, debuxa un pouco alentador panorama para o Servizo Galego de Saúde e sitúa a Galicia nos postos de cabeza do rexistro de recorte de médicos, só superada por Aragón, Asturias e Euskadi. Os cálculos desta plataforma falan de que o Sergas terá que exercer o labor dentro duns catro anos sen o 10,10% dos seus actuais 12.467 médicos. Ademais de ser das únicas catro autonomías nas que a redución se eleva por riba do 10% este colectivo de profesionais advirte doutro factor. Mentres que as outras tres comunidades que superan ese umbral "teñen un número de médicos por mil habitantes superior á media, Galicia está por baixo da mesma, polo que a redución incrementará o seu déficit". Nomeadamente, Aragón, que encabeza o recorte, fai o propio coa ratio de facultativos en relación á poboación, con 5,3 para cada mil persoas. A continuación sitúase Asturias, con 4,7 e Euskadi, con 4,6. Mentres, para atopar a Galicia hai que ir buscar aos postos de cola, xa que queda no 3,8, un nivel semellante, por exemplo, á Comunidade Valenciana, Murcia ou Andalucía. Alén das evidentes repercusións laborais no que se refire á redución de expectativas de traballo tanto do persoal médico como do de enfermaría, a Plataforma de Asociacións en Defensa da Sanidade Pública advirten doutras "consecuencias" do que definen como "ERE encuberto" no "camiño de utilizar a crise" e a "necesidade de reducir déficit para desmantelar servizos esenciais", din. "A sanidade é un dos sectores no que non é posible substituír persoal por máquinas, polo que estes recortes contribuirán a reducir o acceso á asistencia sanitaria" e "aos coidados da saúde". "Numerosos estudos -abondan- relacionan o número de médicos e de enfermeiras nos centros sanitariso co incremento na mortalidade". O incremento de médicos de atención primaria aumenta a detección precoz de cancros de mama, útero e pel e aumenta a esperanza de vida no nacemento Así, por exemplo, explican que diversos estudos científicos amosan que cada punto porcentural "de aumento de médicos de familia está asociado cun incremento do 4% na probabilidade do diagnóstico precoz do cancro de mama". Do mesmo xeito, subliñan, "a taxa de incidencia no cancro cérvico-uterino en fase avanzada" é "menor nas áreas mellor dotadas de médico de familia, aínda que non nas de maior número de xinecólogos". Nun sentido semellante, "a detección de melanomas en etapas iniciais está asociada significativamente coas de maior números" de doutores e doutoras de atención primaria, "non así co de dermatólogos". Xunto a estas enfermidades concretas explica a Plataforma que Sociedades Médicas e estudosos da medicina establecen unha "relación significativa" entre os recursos humanos en atención primaria e os "indicadores xerais da saúde". No Reino Unido, por exemplo, "cada médico adicional" para cada 100.000 habitantes "está asociado cun decrecemento da taxa de mortalidade de entre o 3% e o 10%". Nos Estados Unidos de América, "por cada incremento no número de méricos de atención primaria" prodúcese "unha redución de 1,44 mortes por cada 100.000 habitantes". En liña con iso, "o último informe da Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económico (OCDE)", do ano 2009, amosa unha "correlación positiva entre a densidade de profesionais médicos e de enfermaría" e a esperanza de vida no momento do nacemento. Con estes indicadores sobre a mesa os autores do estudo conclúen que, "máis ca unha proposta racional", a redución de cadros de persoal sanitario público "responde a unha estratexia ideolóxica" para "deixar espazo ao sector privado á hora de prover servizos públicos".


Parece que os datos de incidencia do COVID na comarca de Bergantiños van baixando. O pasado luns a comarca sumaba un total de 451 casos, e unha taxa media de incidencia acumulada de 818 casos por cada 100.000 habitantes. Hoxe as cifras baixaron a 395 casos e unha taxa de 638, aínda lonxe, en todo caso, dos 100 que considera o Comité Clínico como a cifra adecuada para eliminar restricións. Datos positivos tendo en conta que nos últimos días a área sanitaria da Coruña-Cee realizou unha media de 300 probas PCR máis (ata un total de 1.700) que nas semanas anteriores. Vimianzo tamén evoluciona positivamente e dos 31 do luns pasa a 23, quedando nunha taxa de 326. Os datos positivos compléntase coa cifra de ingresados no HVdX, que hoxe son 5, 4 menos que o luns. En todo caso, aínda queda moita batalla por percorrer. De feito, nos 19 Concellos QPC o número de casos baixaron de 650 a 591 dende o luns, pero a taxa de incidencia global de toda a comarca supera os 436 casos por cada 100.000 habitantes, por riba dos 250 a partir dos cales a Xunta soe acometer medidas restritivas. De feito, 13 dos 19 concellos superan esa cifra de 250 casos por cada 100.000 habitantes. O Cribado de Muxía o cribado realizado este pasado luns en Muxía, provoca que se duplicasen os datos en apenas 3 días. Hoxe son 45 casos, disparando a case 1.000 casos por cada 100.000 habitantes a tasa de incidencia. Os centros de ensino Precisamente o gromo de Muxía partía do CEIP Virxe da Barca, onde a día de hoxe s edan 11 casos que provocaron o peche de 3 aulas. Ademais, o CEIP Fogar, o que máis preocupaba por ser o máis afectado de Galicia e que chegou aos 40 casos, segue baixando e queda con 22 casos activos e só unha clase pechada. A baixada tamén é notable no coonxunto dos centros costeiros, quedando en 89 cando hai unha semana eran 109 os casos activos. Concello Centro Total Positivos Aulas Pechadas CABANA E.I Municipal A Casa dos Títeres 1 1 CABANA CPI As Revoltas 3 0 CEE E.I. Municipal Vila da Xunqueira 1 1 CAMARIÑAS CEIP de Camelle 1 0 CAMARIÑAS IES Plurilingüe Pedra da Aguia 1 0 CARBALLO EI As Landras 2 0 CARBALLO CEIP Bergantiños 5 0 CARBALLO CEIP de Gándara-Sofán 1 0 CARBALLO CEIP Fogar 22 3 CARBALLO CPR Plurilingüe Artai 5 0 CARBALLO CRA Ponte da Pedra 2 0 CARBALLO IES Alfredo Brañas 4 0 CARBALLO IES Monte Neme 2 0 CEE CEIP Plurilingüe Eugenio López 2 0 CEE IES Fernando Blanco 2 0 CORISTANCO CPI Alcalde Xosé Pichel 5 0 MALPICA CEIP Joaquín Rodríguez Otero 2 0 MALPICA CEIP Milladoiro 3 0 MALPICA IES Urbano Lugrís 1 0 MUROS CEIP Ramón Artaza y Málvarez 2 0 MUROS EI Cativos 1 1 MUXÍA IES Ramón Caamaño 1 0 MUXÍA CEIP Virxe da Barca 11 3 PONTECESO CRA Nosa Señora do Faro 1 0 PONTECESO IES Eduardo Pondal 1 0 PONTECESO CEIP As Forcadas 1 0 SANTA COMBA IES Terra de Xallas 2 0 VIMIANZO IES Terra de Soneira 3 0 ZAS IES Maximino Romero de Lema 1 0 TOTAL 89 21 Entrevista Juan Jesús Gestal Otero: "É moi importante que agora procuremos estar confinados". Máis novas do COVID 24-11-2020: COVID: Muxía sofre un cribado para controlar o posible gromo iniciado no CEIP Virxe da Barca. 23-11-2020: COVID: A comarca de Bergantiños segue a ter unha taxa de incidencia superior aos 800 casos por cada 100.000 habitantes. 22-01-2020: COVID: A Costa da Morte rexistra 685 casos positivos. 20-11-2020: COVID: Laracha súmase ás restricións da comarca de Bergantiños. 20-11-2020: COVID: Falece un home de 88 anos no HVdX. 19-11-2020: COVID: Os alcaldes de Bergantiños piden máis cribados, con conclusións, para parar o avance do virus. 18-11-2020: COVID: Vimianzo ponse en laranxa pero a cousa non mellora en Bergantiños. 17-11-2020_ COVID: 9 Concellos sen alerta sanitaria. 15-11-2020: COVID: Laracha tamén se pon en Nivel 3. 13-11-2020: A Xunta activa o peche permitral e da hostalería de 6 concellos de Bergantiños. 13-11-2020: COVID nos Centros de Ensino: 99 casos activos e 10 aulas pechadas. 12-11-2020: A Xunta avisa do "máis que probable" peche da actividade non esencial nos 5 concellos en Nivel 3 da comarca Bergantiños. 12-11-2020: COVID: Dumbría ponse en cor amarelo; Cee e Santa Comba saen do nivel vermello- 11-11-2020: O Sergas realizará este sábado un cribado masivo en Malpica . 10-11-2020: COVID: Coristanco ponse en vermello. 09-11-2020: COVID: 7 Concellos en Alerta Vermella (Cee únese á lista) e 19 ingresados no HVdX. 08-11-2020: COVID: 6 concellos en alerta vermella. 06-11-2020: COVID: Cabana tamén en nivel 3, e só 5 concellos sen alerta COVID. 05-11-2020: COVID: Carballo, Malpica e Vimianzo, en Nivel 3, quéixanse da desinformación. Santa Comba entre Nivel 2 e 3. 04-05-2020: Carlos do Celme Café: "Xa nos mataron en vida". 03-11-2020: COVID: Malpica tamén se sitúa en Nivel 3 de Alerta sanitaria. 02-11-2020: COVID: 13 concellos xa afectados na comarca. 30-10-2020: Vimianzo, primeiro concello costeiro que sofre o peche perimetral. 28-10-2020: COVID: 10 concellos afectados, 45 positivos en centros de ensino, e 4 hospitalizados no HVdX 26-10-2020: COVID: 9 Concellos xa afectados; A Laracha, Carballo, Muros e Vimianzo en nivel 3. Un novo estado de alarma para unha nova onda. 24-10-2020: COVID: 6 concellos afectados na comarca, nos que Malpica e Muros soben a nivel 2


Summary: Arrincou nos tribunais federais da Arxentina o xuízo contra a ex presidenta Cristina Fernández de Kirchner, líder da oposición e candidata á vicepresidencia do país nas eleccións que se celebrarán neste ano.

Un dos xuízos máis polémicos na Arxentina vén de arrincar nos tribunais federais cunha acusación por corrupción contra a ex presidenta Cristina Fernández de Kirchner. Mentres unha parte da poboación e os poderes fácticos congratúlanse de que a ex mandataria sente nos xulgados, outros sectores denuncian unha persecución política en complicidade co poder xudicial, nunha vaga represiva cara a líderes non aliñados cos EEUU na América Latina e que xa se viu en casos como o do Brasil. O proceso xudicial coincide co ano electoral e co anuncio de Cristina Fernández de apresentarse aos comicios Fernández está acusada de liderar unha asociación ilícita de funcionariado público co obxectivo de adxudicar obras públicas viais a supostas empresas amigas. Un total de 13 persoas imputadas e 160 testemuñas están citadas na causa. Eleccións na Arxentina O proceso xudicial coincide co ano electoral e co anuncio de Cristina Fernández de apresentarse aos comicios para vicepresidenta do Estado. O pasado 18 de maio e de maneira inesperada para a opinión pública, a actual senadora Cristina Fernández anunciou nun vídeo a través das súas redes sociais a súa candidatura ás eleccións á vicepresidencia do país nunha lista ampla peronista e progresista que aspira a gañar e que encabezará Alberto Fernández, antigo xefe do seu gabinete e crítico coa ex mandataria. O proceso xudicial decorrerá parello á campaña electoral nunha Arxentina sumida nunha grande crise económica.


Summary: A iniciativa tiña por obxecto interceptar os políticos cando saíran, mais non había ninguén no local

Se o domingo houbo un escrache falido perante a morada do presidente da Xunta en Monte Pío, por non acudiren á convocatoria manifestante algún, mais si algún medio de comunicación canda a unha notable presenza de axentes da orde, o de este serán en Compostela non tivo éxito pola ausencia de políticos. O obxectivo dos cent@s de manifestantes que se deron cita perante a sede provincial do PP na capital galega, era interceptar os populares cando saíran do local "para lles transmitir a necesidade de aprobar a Iniciativa Lexislativa Popular impulsada pola PAH [Plataforma de Afectados pola Hipoteca]", explica Roi Ribeira en declaracións a Sermos Galiza. Esta proposción tiña dúas finalidades básicas: a dación en pago con efecto retroactivo e a creación dun parque de alugueiro social. No entanto, tal e como observa Javi Castiñeiras "sendo esta unha proposta de mínimos, coas emendas que lle están a meter, está bastante claro que o que buscan é tirala abaixo". Cos ánimos caldeados e abeirados todo o tempo por un forte cordón policial, colmado en ambos extremos por sendas grilleiras, ouvíronse consignas contestatarias cos distintos sectores do estado: dende o habitual "non pode ser, non pode ser, a xente sen vivenda e os fascistas no poder" até outras que atacaban o reparto do gasto público como "máis vivenda e menos policía"."Deixar á xente na rúa é un asasinato en masa", recorda Pablo Domínguez. Fronte aos sectores críticos co escrache como instrumento de presión, Roi Ribeira mantén que "non se pode permitir que uns políticos que están a tomar decisións de costa á sociedade se amparen no anonimato para afrontar as reivindicacións cidadás". Na mesma liña, Laura Bugalho manifesta que son as políticas dos recortes e do vasalaxe ás entidades financieiras "as que enxendran violencia". "É necesario, dunha vez por todas, xuntar todas as loitas; a represión vai ir crecendo e o pobo terminará por pasarlle por riba ao sistema, isto xa é imparable", resolve.


Summary: Entre outras medidas, avoga pola creación dun "fondo de rescate económico" de 175 millóns de euros para pemes, cooperativas e autónomos, uns colectivos que "son os máis que sofren a crise e os que menos axudas teñen", dixo Ana Pontón.

O BNG vén de artellar un "plan de choque" que recolle "medidas urxentes" coas que mobilizar 700 millóns de euros para facer fronte aos problemas derivados da inflación que afectan as persoas, as familias e as pequenas e medianas empresas (pemes). O plan foi anunciado pola portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, na rolda de prensa decorrida esta segunda feira no Parlamento galego, onde lamentou que exista "desde hai tres meses" na Galiza un "goberno interino que non dá resposta ás necesidades da sociedade galega" cando se atravesa "a peor crise de prezos" das últimas décadas. Logo de censurar que o Executivo galego careza "de estratexia de futuro a medio e longo prazo para o país", Pontón avanzou a presentación dunha proposta que recolle unha serie de medidas enfocadas ás persoas e as pequenas e medianas empresas, de cara a brindarlles apoio económico e evitar que "sufran máis" por unha inflación que, lembrou, é maior na Galiza que no resto do Estado español. A inflación leva por diante as melloras salariais dos últimos anos O plan elaborado polo Bloque divídese en varias áreas, a primeira delas dotada con 90 millóns de euros para un fondo "de rescate social" destinado aos "colectivos máis desfavorecidos" e que serviría para incrementar en 100 euros o complemento autonómico ás pensións non contributivas e elevar os limiares para percibir rendas de integración. O BNG propón a creación dun "fondo de rescate económico" de 175 millóns de euros para pemes, cooperativas e autónomos; colectivos que, en palabras de Pontón, "son os máis que sofren a crise e os que menos axudas teñen". Para o sector primario, expón accións que suman 40 millóns de euros e que servirían, entre outras cuestións, para compensar o incremento de gastos e evitar que os produtores se vexan abocados a vender a perdas. A "terceira pata" do plan da formación frontista está centrada no investimento en obra pública, para o que reserva 325 millóns de euros. En cuarto lugar están as medidas para as entidades locais co obxectivo de paliar as "moitas dificultades" ás que deben facer fronte os concellos debido ao marco de financiamento. Nesta liña, dotada con 35 millóns de euros, inclúese a revisión dos prezos nos contratos de obras que, subliñou Pontón, abocaron as administracións a paralizar actuacións. Estas son as mobilizacións que convoca a CIG o 20 de abril contra a carestía da vida Por último, a líder do Bloque sinalou a proposta de articular un fondo de liquidez de 75 millóns de euros orientado a cooperativas e empresas. Todas elas son, en palabras de Pontón, "medidas posíbeis, necesarias e que axudarían aos que peor o están a pasar nestes momentos". Pensar unha Galiza "a longo prazo" Por outra parte, Pontón avanzou a elaboración dunha proposición de lei coa que o BNG quere pensar a Galiza "a longo prazo". "É necesario pór as luces longas e pensar a longo prazo", incidiu. Esta proposta lexislativa, que bautizou como 'Lei de modernización e transformación da Galiza', estabelece "cinco áreas estratéxicas": financeira, enerxética, ciencia e innovación, reactivación industrial e sector primario. "Estas serían as propostas que tomariamos se estivésemos a gobernar", destacou Ana Pontón, antes de incidir en que é preciso que o Goberno galego se poña "a disposición da sociedade da Galiza". Aliás, a respecto do previsíbel sucesor de Alberto Núñez Feixoo, o actual vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, a líder do BNG veuno como "unha opción de continuismo puro e duro do PP e dunhas políticas que nos deixan unha Galiza peor que a que Feixoo encontrou hai trece anos".


Summary: O portavoz nacional Xavier Vence afirma que o obxectivo de BNG-Asembleas Abertas é "abrir as candidaturas á participación desa cidadanía que quere mudar as cousas".

É a primeira vez desde a súa constitución en 1982 que o BNG vai concorrer a unhas eleccións cunha denominación distinta á das simples siglas da fronte nacionalista. Así o manifestou o portavoz nacional do Bloque, Xavier Vence, que situou este cambio "sen precedentes" na aposta convencida por "sumar" para derrotar o PP. Mais non se trata só de botar o Partido Popular, senón de poñer os alicerces "para construír un país con futuro desde abaixo, desde os municipios porque son a administración máis próxima". Vence avanzou unha renovación "moi substantiva" nas listas en particular, dixo, "pola vía de incorporar a esas persoas non militantes que se achegana participar nas asembleas abertas" Vence sostivo que as candidaturas "ábrense á participación desa cidadanía que quere mudar as cousas, sexa ou non sexa nacionalista. Por iso o BNG se presenta ás eleccións como BNG-Asembleas Abertas para simbolizar a incorporación de toda esa cidadanía activa e rebelde que quere participar ao lado dun proxecto nacionalista e construír un país con futuro desde concellos participativos, plenamente democráticos e de xestión honesta ao servizo da maioría social". Un proceso en marcha En setembro iniciouse o calendario do proceso de asembleas abertas, que agora entrará nunha segunda fase configurada en base a grupos de traballo para elaborar programa e a candidatura de cada concello. Vence avanzou unha renovación "moi substantiva" nas listas en particular dixo, "pola vía de incorporar a esas persoas non militantes que se achegan a participar nas asembleas abertas". O Consello Nacional do BNG fixou o 29 de novembro como a data na que prevé aprobar o primeiro tramo da candidatura nas grandes cidades e vilas do país, tras recibir as propostas das asembleas abertas.


Summary: O domingo, 15 de abril, haberá manifestacións e concentracións convocadas pola CIG en diferentes cidades e vilas de Galiza, nas que se defenderá o sistema público de pensións, así como pola recuperación dos dereitos perdidos e para reivindicar emprego e salarios dignos.

O sindicato CIG anuncia una zornada nacional de mobilizacións para o domingo 15 de abril, una xornada na defensa do sistema público de pensións, pola recuperación dos dereitos roubados e para reivindicar emprego e salarios dignos. Haberá mobilizacións simultáneas nas sete cidades galegas e tamén en diferentes localidades do país procurando así que se visibilice "o amplo rexeitamento social ás políticas dos gobernos do PP". Esta xornada enmárcase na campaña que a central sindical está desenvolvendo para esixir a derrogación das "reformas antisociais e antiobreiras aprobadas baixo a escusa da crise económica. O secretario xeral da CIG, Paulo Carril, considera que é o momento de acumular forzas e dar unha "resposta contundente" que obrigue o Goberno do PP a derrogación das reformas laborais, da negociación colectiva e das pensións, xa que esta "é a única alternativa para articular medidas que garantan, de verdade, a viabilidade do sistema público de pensións, o seu poder adquisitivo e que as pensións mínimas sexan iguais ao salario mínimo interprofesional".


Summary: A formación considera preciso "desmitificar" a Adolfo Suárez no camiño de denunciar "a continuidade do sistema mediante o tránsito do franquismo" á monarquía.

O pasamento de Adolfo Suárez debe servir para avaliar a "monumental fraude" que supuxo a 'Transición española'. Nós-Unidade Popular considera necesario "desmitificar" a Suárez e combater a "mitoloxía oficial española" sobre ese período o o réxime resultante, a "II Restauración Borbónica". Para a formación independentista, Adolfo Suárez xogou un papel destacado para garantir o tránsito do franquismo á actual monarquía, impedindo unha verdadeira ruptura democrática. Mais ese papel non é só 'mérito' de Suárez, senón que tamén estiveron nesa aposta "destacados franquistas na procura dun lugar ao sol, PSOE e PCE". Daquela 'Transición', estes lodos, entende Nós-UP. Economía capitalista, "unidade da patria española", negación dod ereito de auto-determinación, continuidade de persoas e aparatos xudiciais e policiais creados no franquismo... É neste punto que "contra a farsa constitucional española do 78", Nós-UP anima a se involucrar na loita por "unha Galiza ceibe, socialista e feminista".


Summary: A primeira volta das lexislativas deixa uns resultados favorábeis para as candidaturas de esquerdas

Uns 46 millóns de franceses e francesas poden exercer o seu dereito a voto para renovar a Asemblea Nacional, unha cita na que as sondaxes e inquéritos prognosticaban unha vitória da esquerda. A segunda volta será a realizar o 17 de xuño. Francia renova os 577 deputados e deputadas da AN, estando a maioría absoluta en 285. As primeiras consultas a pé de urna apontan a que a coalición de dereitas obtería un 35% dos votos, mentres que o Partido Socialista rondaría tamén esa cifra e Marine Le Pen e a súa Agrupación Bleu Marine (continuidade do Frente Nacional do seu pai) atinxirían o 14% dos sufraxios cun discurso de extrema dereita. A Fronte de Esquerdas (na que se integra o Partido Comunista) acadaría entre o 7 e o 10% dos apoios e Os Verdes bailarían en torno ao 5% dos sufraxios. As estimacións en torno ao reconto das primeiras papeletas apontaron, non obstante, a mellores resultados para a esquerda, que podería atinxir en conxunto entre 305 e 353 escanos, mentres que a dereita acadaría entre 227 e 266. A participación rozou o 60%, a máis baixa dunha primeira volta das lexislativas.


Summary: Pontevedra acollerá este sábado unha manifestación, convocada pola plataforma Touradas fóra de Pontevedra, contra a organización de corridas de touros na cidade. Falamos con Borxa, un dos voceiros do colectivo.

Pontevedra acollerá este sábado unha manifestación contra a organización de corridas de touros na cidade que se prevé histórica. A marcha, convocada pola plataforma Touradas fóra de Pontevedra, partirá ás 20 horas da praza da Peregrina, e espera superar amplamente as cifras de asistencia a mobilizacións semellantes, coma a realizada o pasado verán, que reuniu varios centos de persoas. Será o quinto ano consecutivo que se convoque esta mobilización, que ano a ano gaña asistentes e apoios, froito dun rexeitamento cada vez maior á organización destes espectáculos de tortura animal, e dun debate social cada vez máis presente nas rúas. A propia plataforma gaña músculo e busca asentar as súas estrurutas, para manter a súa actividade todo o ano, alén das semanas que rodean a propia feira. Son conscientes de que, como está a suceder na Coruña, o seu obxectivo é de medio e longo prazo, dun traballo de anos de concienciación cidadá e de revelación das contradicións dos grupos protaurinos, comezando pola publicitación das importantes axudas públicas que reciben. Porén, mesmo o camiño máis longo comeza cun primeiro paso, e pode que nun tempo, máis curto ou máis longo, vexamos a fin dunha feira taurina que, ademais, reúne cada ano nunhas bancadas cada vez menos poboadas destacados representantes políticos de Deputación, Xunta e Goberno central, comezando polo propio presidente Rajoy. Falamos con Borxa, un dos voceiros de Touradas fóra de Pontevedra. "Hai dez anos non había ningún movemento deste tipo na cidade, case non se falaba do tema, e hoxe este debate non deixa de crecer" Que espectativas tedes de cara á manifestación do sábado? Este ano estamos recibindo un apoio maior de colectivos, partidos e entidades sociais. Vemos máis repercusión das nosas accións e a plataforma está cada vez máis asentada na cidade. Comeza a xerarse en Pontevedra un debate social sobre as touradas. Hai dez anos non había ningún movemento deste tipo na cidade, case non se falaba do tema, e hoxe este debate non deixa de crecer. "Tanto a Xunta como sobre todo a Deputación conceden importantes axudas públicas á feira taurina, aínda que nunca quedan claras cales son as cantidades exactas" Supoño que, seguindo o traballo e a loita dos e das activistas da Coruña, concibides o voso traballo como unha loita de varios anos, non si? O noso obxectivo é a medio-longo prazo, efectivamente. Detectamos que a xente, maioritariamente, se posiciona en contra, pero ao non estar as touradas arraigadas no noso país, tampouco existe ese debate sobre a abolición, que si hai noutros lugares. Temos que ir xerando ese debate, traballando pouco a pouco para conseguir ese obxectivo. En que medida son importantes as axudas públicas que recibe a feira taurina? Dependen delas para a súa supervivencia? Tanto a Xunta como sobre todo a Deputación conceden importantes axudas públicas á feira taurina, aínda que nunca quedan claras cales son as cantidades exactas. Temos que traballar para que se visibilice esa realidade. É certo que en Pontevedra si hai unha praza fixa, que non existe na Coruña, e si hai unha certa tradición e un certo público fiel. E mesmo así, con esas axudas, non conseguen encher a praza unha vez ao ano. Pero sen as subvencións públicas que recibe, o cartel da feira sería de moita menor calidade, o que atraería menos público, e polo tanto perderían moitos ingresos. Afectan negativamente as touradas á imaxe de Pontevedra? "O debate está nas rúas xa, e aínda que coñecemos os posicionamentos dos partidos e dos políticos, cremos que será importante que se posicionen publicamente sobre as touradas" Pontevedra é unha cidade que ten unha grande oferta cultural, moita historia, unhas festas moi importantes, e nós cremos que iso é o que ten que atraer a xente á cidade e non un espectáculo de tortura animal, que xera unha moi mala imaxe de Pontevedra, si. Mantivestes xa contactos cos grupos políticos representados no Concello? Como organización aínda non tivemos contactos cos partidos políticos da cidade, nin oficial nin extraoficialmente. É unha das tarefas que temos pendentes e un dos nosos obxectivos: sentar na mesa con eles a falar deste tema. Para a organización desta manifestación recibimos o apoio do BNG, pero non do PSOE, aínda que varios dos seus deputados e deputadas no Parlamento galego si se posicionaron contra as touradas. O debate está nas rúas xa, e aínda que coñecemos os posicionamentos dos partidos e dos políticos, cremos que será importante que se posicionen publicamente sobre as touradas.


Summary: Milagros Otero toma a decisión de presentar a carta de renuncia despois de que o Tribunal Supremo rexeitase o seu recurso e confirmase a nulidade do nomeamento dunha irmá do portavoz parlamentar do PP no Valedor do Pobo.

Tres anos e medio. É o que semella que vai durar no posto de valedora do Pobo Milagros Otero. Vén de poñer o seu cargo a disposición do Parlamento e presentar unha carta de renuncia após rexeitar o Tribunal Supremo o recurso que presentara en xuño de 2018 contra o auto do TSXG que consideraba probado que a Valedora do Pobo se inmisciu no proceso de designación como xefa do servizo de administración e persoal da institución dunha persoa coa que tiña relación e que, alén de máis, é irmá do portavoz parlamentar do PP, Pedro Puy. O Supremo confirmaba a nulidade daquel nomeamento e situaba así a Milagros Otero nunha difícil situación. Máxime cando até o propio PP comprometérase en xuño de 2018 a retirar a confianza da Valedora se o recurso presentado por esta perante o Supremo non prosperaba. E non prosperou. Na misiva remitida esta quinta feria á mesa do Parlamento, Otero solicita que "dea traslado deste escrito aos Grupos Parlamentarios, de xeito que no momento en que estes acorden a súa proposta para cubrir os cargos de valedor/a e adxunto/a proceda de inmediato a formalizar a miña renuncia, de acordo co previsto no artigo artigo 5.1.5a da Leí 6/1984, de 5 de xuño, do Valedor do Pobo". A decisión, logo, de poñer o posto a disposición do Parlamento afecta tamén o adxunto ou vicevaledor, Pablo Cameselle. Hai que recordar que Otero foi nomeada cos votos a favor de populares e socialistas. M.P.F. foi designada xefa de servizo da administración e persoal da Valedora do Pobo nun proceso en que se cometeron irregularidades, de acordo coa Sala do Contencioso do TSXG. O Tribunal Superior de Xustiza de Galiza anulou o nomeamento -nun fallo ditado a 29 de xuño de 2018- e ordenaba a repetición do proceso. No novo procedemento a actual valedora non podería ter "ningún tipo de intervención", sinalaba o TSXG. M.P.F. é irmá do portavoz parlamentar do PP, sobriña de Fraga e filla dun catedrático de dereito do que é discípula a Valedora do Pobo, quen, segundo a sentenza, incorreu en "desvío de poder" e "arbitrariedade" ao se inmiscir no normal desenvolvimento do proceso movida polo "interese en que fose seleccionada a señora P.F.". Un currículo polémico nestes tres anos e medio Milagros Otero, profesora de Dereito e Filosofía na Universidade de Santiago, tomou posesión do cargo de Valedora do Pobo a inicios de setembro de 2015. Era a aposta do PP para poñer fin á 'crise' aberta en 2012, cando dimitiu dese cargo Benigno López, cuxa defensa dos recortes e tesouradas da Xunta e a súa aposta mesmo en suspender a lei da dependencia xerou una forte contestación. O seu sucesor, o vicevaledor José Julio Fernández, estivo no cargo até nomear o Parlamento Milagros Otero como Valedora. Neste tempo Otero foi moi cuestionada. O episodio coa consideración como probado por parte do TSXG de que Milagros Otero se inmiscuiu no proceso de designación como xefa do servizo de administración e persoal da institución foi o último exemplo. Non foi esa a súa primeira polémica no cargo. Como cando protagonizou una 'batalla' co Concello de Santiago a raíz das persoas sen teito, con acusacións públicas e apertura de expedientes. Estes foron finalmente arquivados. O alcalde compostelán, Martiño Noriega, chegou a falar de "animadversión" da Valerdora cara ao goberno local. En abril de 2017 seis asociación de doentes e ONGs, entre elas SOS Sanidade Pública, pedían a demisión da Valedora por entender que antepuña os "intereses" do PP aos dereitos das e dos cidadáns. "As súas resolución son sempre a favor da administración do PP, criticaba o médico Xosé Dios. A petición tiña o apoio de institucións como o Concello de Santiago ou sindicatos como a CIG. Precisamente a CIG tamén se mostrou crítica con Milagros Otero. En maio do ano pasado a Federación de Ensino do sindicato nacionalista acusábaa de ser "a Valedora do PP" a raíz da súas resolución e actitude perante a formulación da queixa presentada sobre discriminación do galego na Lomce. En Outubro de 2017 A Mesa exixía a dimisión de Milagros Otero como Valedora polo seu "desprezo" perante a vulneración de dereitos lingüísticos. A organización acusou a Otero de "xustificar deturpacións de topónimos", o que viña a sumar á actuación da Valedora en situación como cando a una nena de 9 anos lle restaron puntos nunha redacción por empregar o termo 'Galiza'.


Summary: A central térmica reactivou un dos catro grupos do complexo para probar combustíbeis alternativos ao carbón.

O orujillo (bagazo) de oliva e os lodos devolveron esta terceira feira a actividade á central térmica de Endesa nas Pontes. Estes dous combustíbeis mesturáranse co carbón importado para xerar o suficiente poder calorífico para mover de novo as turbinas da central e reducir as emisión de CO2. Deste xeito, Endesa continúa coas probas para estudar se é rendíbel a mestura de carbón con 10-15% de orujillo de oliva e outro tanto de lodos. Segundo a compañía, este bagazo obtense do proceso de prensado das olivas e xa se buscara noutra ocasión para as probas xa que "emite moitas calorías e non desprende CO2". Os camións volven á estrada A reactivación do grupo da central tamén trouxo consigo carga de traballo para os transportistas. Así, os 150 camioneiros repartíronse as tarefas. Vinte deles comezaron a transportar carbón desde o porto de Ferroa ao parque de Saa. En paralelo, outros 16 transportistas partiron esta terceira feira cara Jaén para buscar orujillo de olivaa. Malia esta reactivación, mantense a convocatoria dunha folga xeral nas Pontes o 16 de outubro, xornada na que tamén está prevista unha concentración en Madrid.


Summary: "A práctica totalidade dos materiais xeolóxicos da mina van xerar drenaxes ácidas e mobilizar metais tóxicos". Segundo Adega, os novos informes incorporados ao proxecto da mina de Touro confirman as súas denuncias: "Todo o proxecto mineiro foi construído sobre unha mentira e debe ser rexeitado".

A asociación ecoloxista explícase nun comunicado remitido aos medios de comunicación: "Con 33 anos de retraso, Explotaciones Gallegas, S.L. Vén de solicitar á Xunta o permiso de vertedura da balsa de Bama. Esta balsa verte intermitentemente augas contaminadas ao rego de Pucheiras, procedentes das escorrentías interiores do complexo". Adega entende que a empresa recoñece de xeito implícito "os vertidos de augas contaminadas durante décadas e sen autorización" e, como sen querer, ofrece "outras revelacións chaves para o conxunto do proxecto", fortemente contestado pola poboación do lugar e máis alá. De feito, noutro tramo da documentación técnica asociada aos citados vertidos admítese "a necesidade de xestionar e tratar 'as augas de escorrentía circulantes a través das superficies afectadas pola anterior actividade mineira', ás que denominan 'augas brutas". Segundo Adega, estas augas brutas transportan "unha alta carga contaminante debido á natureza dos materiais afectados pola actividade mineira". Explotaciones Gallegas recoñece nos mencionados textos que "a case totalidade dos materiais son potenciais produtores de sistemas con augas hiperácidos e en menos dun 10% e, só se son separadas en orixe do resto de materiais ricos en S reducido podería considerarse que o risco de hiperacidificación sexa mínimo". "Estas revelacións", sinala Adega, "supoñen a constatación de que máis do 90% dos materiais da mina de Touro darán problemas de acidez e de mobilización de metais tóxicos". Mobilizacións As constantes mobilizacións cidadás contra o proxecto mineiro de Touro acadan así novos argumentos. Para Adega, "estas revelacións teñen unha repercusión capital non só para a regularización da actual situación da mina (verteduras sen tratar) senón que condicionan a viabilidade do proxecto de explotación no seu conxunto". Ate agora, a compañía afirmara que volume de materiais estériles que xerarían drenaxes ácidas sería arredor do 50% ou menos. Nos novos documentos, como apuntaba Adega nas súas alegacións, vese que esas drenaxes ácidas sería xeradas pola práctica totalidade dos vertidos. "Todas as medidas de tratamento dos estériles, as de contención e mitigación da drenaxe ácida e as propostas de restauración son incorrectas e ineficientes", explica a asociación. Asía as cousas, Adega esixe á Xunta e ás consellarías competentes unha declaración de impacto ambiental desfavorábel e "deneguen definitivamente o proxecto mineiro de Touro".


Summary: Receirtas de baozis de zamburiña, bacalhau à margarida da praça e torta crocante de mazá

Baozis de zamburiña Imos darlle un toque galego a estes boliños de orixe chinés cun recheo de zamburiñas, ceboliña e cabaciña. Ingredientes (18 unidades): 200 g de fariña de trigo 125 g de auga 18 zamburiñas 1 ceboliña 1 cabaciña salsa de soia Para o recheo Picamos en anacos pequenos a cabaciña e botámoslle un chisco de sal para que solte a auga. Agardamos 15 minutos e escorrémola premendo coas mans. Picamos tamén en anacos pequenos a cebola e as zamburiñas e mesturámolo coa cabaciña escorrida. Endímoslle duas culleradas de salsa de soia e remexemos todo. Para a masa Mesturamos a fariña cunha cullerada de sobremesa de sal e coa auga quente, amasamos un pouco e deixamos repousar 20 minutos. Voltamos amasar outro pouco e deixamos repousar unha hora. Pasado este tempo facemos un burato no medio da masa e imos estirándoa até ter un colar do mesmo grosor. Partimos en 18 anacos iguais a masa, e cun rolete e un pouco de fariña estiramos moi ben os anacos até que quede ben fina. Colocamos sobre a masa estirada unha cullerada de recheo e pregamos os bordos facendo saquiños. Cociñamos ao vapor durante 15 minutos, se non temos unha vaporeira podemos colocalos nun coador sobre unha pota con auga fervendo. Comémolos acompañados de salsa de soia para mollar. Bacalhau à margarida da praça Este é un xeito de preparar o bacallau moi popular no norte de Portugal, faise ao forno con cachelos e cebola. Ingredientes (2 persoas): 2 lombos de bacallau 3 cebolas grandes 2 allos 4 patacas pementa moída Elaboración: Lavamos e cocemos as patacas coa monda e un pouco de sal durante 25 minutos. Agardamos que arrefríen un pouco, mondámolas e cortámolas en toros. Nunha tixola con aceite quente pasamos o bacallau un minuto por cada lado e reservamos. Engadimos ao aceite os allos pelados e as cebolas cortadas á xuliana, Sobre unha bandexa apta para o forno, facemos unha cama cos cachelos, colocamos enriba os lombos de bacallau, cubrimos coa cebola e botámoslle pementa moída por enriba. Metémolo no forno, que previamente quentamos a 180 graos, durante 10 minutos, até que se doure a cebola. Torta crocante de mazá Esta torta é unha versión do crumble de maza, unha sobremesa moi famosa en Inglaterra. Ingredientes ( 4 persoas): 1 lámina de masa crebada (masa brisée) 1 kg mazás 130 g de azucre 130 g de manteiga 160 g de fariña de trigo 1 limón canela Elaboración: Estendemos a masa nun molde redondo para forno, pelamos e cortamos as mazás en anacos iguais e botámolos sobre a masa. Botámoslle o zume do limón por riba, 30 g de azucre, 50 g de manteiga en dadiños, un chisco de canela e mesturamos todo. Quentamos o forno a 180 graos e cocemos durante 15 minutos. Mentras mesturamos 100 g de azucre con 160 g de fariña e 80 g de manteiga, amasamos coas mans de xeito que se vaian formando faragullas pequenas. Pasados os 15 minutos botamos as faragullas de masa por enriba das mazás e metemos no forno a 200 graos durante 20 minutos, até que a capa de enriba se doure.


Summary: "Non todos os barcos de pesca que se poden ver afectados están a pescar dentro dos polígonos, nin sequera próximos a el", defende a secretaria xeral de Pesca, Alicia Villauriz.

A secretaria xeral de Pesca, Alicia Villauriz, afirmou esta quinta feira que o Goberno español, "con alta probabilidade", presentará finalmente o recurso contra o veto á frota de fondo en 87 caladoiros entre Irlanda e o Golfo de Cádiz. O que descarta Villauriz, porén, é que o Goberno pida unha moratoria de dous meses para a entrada en vigor da prohibición, tal e como solicitou esta cuarta feira a Xunta da Galiza, posto que "non é factíbel, non está contemplada e cabe expola, mais a Comisión vaina desatender", dixo, nunha entrevista concedida á Radio Galega. Aliás, a secretaria xeral non contempla amarres de frota "no inmediato", posto que o impacto a partir do día 10 de outubro —a norma entrará en vigor o 9— "vai ser reducido". O veto sobre a pesca de fondo podería deixar 816 millóns de perdas económicas "Non todos os barcos de pesca que se poden ver afectados están a pescar dentro dos polígonos, nin sequera próximos a el. Están a se mover, dependendo da estación, entre unhas zonas e outras. Inmediatamente vai haber impacto mais vai ser reducido. Temos ese tempo para poder esperar ao novo ditame do ICES que teña en conta a información máis recente e poida corrixir o acto de execución. Temos que ser cautos", aseverou. Neste senso, apuntou que "hai alternativas" e "capacidade de movemento", aínda que "teñen que tomarse decisións para saír das zonas concretas". "Pero non vai haber inmediatamente ningunha necesidade de que os barcos se amarren", incidiu. A Lonxa da Coruña urxe o recurso Pola súa parte, a Lonxa da Coruña, integrada por seis asociacións do sector, xunto á Federación de Autónomos da Galiza, sumouse ás múltiples peticións ao Executivo de Pedro Sánchez de recorrer o veto de Bruxelas. ""Resulta difícil de comprender que un regulamento establecido para regular as pesqueiras de augas profundas afecte finalmente os buques pesqueiros e ás especies das pesqueiras demersales que non foron obxecto da devandita regulación", sinalou a Lonxa, nun comunicado.


Summary: A principios de novembro transcendeu que o Instituto Xeográfico español atendeu a demanda do Principado para oficializar o nome "Ría del Eo" para referirse á Ría de Ribadeo. O Concello respondera asegurando que recorrería a decisión, algo que vai apoiar a Xunta segundo comunicou esta cuarta feira, mais o territorio veciño defende o ditame.

Asturies defende que a até agora coñecida como Ría de Ribadeo ten que chamarse tamén "ría del Eo" de forma oficial, tal e como concedeu o Instituto Xeográfico Nacional hai semanas. Así respondeu o Principado ao recurso e a oposición galegas ao cambio. A Consellaría de Cultura, Política Lingüística e Turismo de Asturies amosou esta cuarta feira o seu convencemento da "razón do seu argumentos" e "do rigor e fortaleza dos traballos para que se recoñecese o topónimo Ría do Eo", ante o anuncio da Xunta de recorrelo, que vén a sumarse á medida anunciada polo Goberno local de Ribadeo. O Instituto Xeográfico Nacional (IXN) aceptou hai semanas este topónimo para a contorna, iso si como nome alternativo -e non como substituto- ao mesmo nivel de oficialidade e uso que o de Ría de Ribadeo, co que se identificaba fóra dos dous territorios o estuario no que desemboca o río Eo e que separa Asturies da Galiza. O visto e prace da institución estatal chegou após a demanda do departamento de Cultura, Política Llingüística e Turismo para oficializar o nome, polo seu emprego maioritario no territorio. No seu momento o Concello de Ribadeo dixo que intentaría invalidar a decisión e esta cuarta feira o presidente do Goberno galego, Alberto Núñez Feixoo, avanzou que a Xunta tamén vai recorrer. De feito, confirmou esta manobra nunha carta ao alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez, onde remarcou que a Xunta apoiou varias iniciativas defendendo Ría de Ribadeo como única forma validada, ao contar co aval de expertos. A declaración do Principado foi unha resposta a este anuncio. En calquera caso, non só a Administración amosou a súa disconformidade coa medida, pois distintos colectivos opinaron en contra. Así, na misiva Feixoo di compartir o "malestar" de Ribadeo e solicita que se sumen outras entidades e institucións para ter máis forza na reclamación.


Summary: O candidato do BNG enfatizou no mitin en Ourense na necesidade de priorizar o gasto público en políticas sociais

O candidato do BNG á presidencia da Xunta, Francisco Jorquera, afirmou no mitin desta cuarta en Ourense que o voto ao BNG é un sufraxio pola "insubmisión" fronte aos recortes e políticas antisociais e unha aposta por "priorizar o gasto público" centrado en políticas sociais no camiño de "atender as necesidades" da xente. Jorquera reiterou que Galiza non se pode permitir manter un novo goberno de Feijóo. O candidato nacionalista sinalou que Feijóo se gaba de ser pioneiro nas "mal chamadas políticas de austeridade" que non veñen sendo máis que amparar vagas de "recortes tras recortes" que levan a Galiza "á ruina". Para Jorquera, votar ao PP e dar "un cheque en branco" a Mariano Rajoy e lexitimar políticas e actuacións dirixidas contra as maiorías sociais, "afogando a traballadores, pensionistas, pequenos e medianos empresarios, comerciantes, mocidades ou empregados públicos". Recursos de inconstitucionalidade O candidato do BNG comprometeuse a que a formación nacionalista presentará recursos de inconstitucionalidade ante aqueles decretos que invadan competencias para obrigar a novos recortes, "porque con vontade política é posíbel, como acaban de demostrar os nosos alcaldes nos concellos co pagamento da extra de Nadal aos traballadores". Jorquera reiterou que o PP emprega a crise como coartada para impoñer o seu modelo, "por iso Galiza precisa un cambio e ese cambio é posíbel, vai depender dun puñado de votos; se ti non vas, eles gañan, se apoias o BNG gañará Galiza porque nós queremos este País e temos un proxecto para sacalo adiante"


Summary: A entidade franquista mantén desconectada a liña dende que estourou a polémica polo seu plan para enxalzar a figura do ditador. A Xunta dá por boa a versión da fundación e atribúe a desconexión a que as visitas de agosto xa teñen todas as prazas cubertas HEMEROTECA | As 'doazóns' para entregar Meirás a Franco: patrullas polas casas coa supervisión da Falange

O Goberno galego mantén o calendario de visitas ao Pazo de Meirás previsto para agosto: oito excursións repartidas en dúas quendas de mañá e tarde os días 30 e 31. Na páxina web de Turismo de Galicia figura ademais o teléfono ao que deben chamar os interesados, 686612717, que pertence á Fundación Franco a quen os herdeiros do ditador encomendaron a xestión das visitas hai agora tres meses. Pero nas últimas semanas ninguén atende ese teléfono e programar a entrada ao monumento declarado Ben de Interese Cultural é tarefa imposible. O móbil aparece apagado ou fóra de cobertura e a súa caixa de correos de mensaxes está chea. Desde que estourou a polémica polas palabras de Jaime Alonso, un dos portavoces desa entidade nostálxica e quen defendeu que as rutas guiadas serían aproveitadas para enxalzar a figura do ditador, o teléfono deixou de ter sinal. Segundo explica a a Xunta, "o telefóno non está a funcionar porque as visitas de agosto xa quedaron programadas e a persoa correspondente está de vacacións". Esa é a explicación que a Fundación Franco trasladou á Xunta de Galicia e que de momento o Goberno autonómico dá por boa. O teléfono deixou de ter sinal dende que a Fundación advertiu de que aproveitaría as visitas para enxalzar a figura do ditador Non é a primeira vez que se incumpre a obriga legal de abrir a residencia de verán do ditador ao público. A Consellería de Cultura xa abriu un procedemento sancionador aos seus herdeiros o pasado marzo. Daquela Alfonso Rueda, vicepresidente da Xunta e man dereita de Alberto Núñez Feijóo, dixo: "Constatouse que o sistema de acceso ás visitas, mediante o teléfono e o correo electrónico, está a incumprirse". O expediente segue repousando nalgún caixón dos edificios administrativos do Goberno galego que de momento non anunciou castigo ningún. A resposta oficial que deu a Consellería a este diario é que ese procedemento segue o seu curso cinco meses despois sen que haxa unha proposta de sanción. A Xunta afirma que a liña non funciona "porque as visitas de agosto xa quedaron programadas e a persoa correspondente está de vacacións" A lei de patrimonio cultural de Galicia establece que a propiedade -que foi regalada a Franco a través de achegas obrigatorias que o réxime esixía aos veciños a través de peditorios vixiados por dirixentes de Falanxe- debe abrirse ao público "polo menos catro días ao mes". As multas por non facelo poden alcanzar os 6.000 euros, pero tampouco hai indicios de que a Xunta decidise castigo ningún malia aosreiterados incumprimentos. O propio Feijóo dixo que a exaltación da ditadura "non fai ningún ben" á fundación franquista e o Partido Popular de Galicia admitiu tras o ruído das últimas semanas que non considera adecuado que sexa esa entidade de nostálxicos do réxime quen guíe aos turistas polo monumento.


Summary: Villares apela na Coruña e Santiago ao traballo das mareas municipais que, asegura, En Marea pode trasladar tamén á política estatal. A formación afirma que os seus posibles acordos no Congreso pretenderán "recuperar dereitos e avanzar na senda da xustiza social"

Un dos eixos da campaña de En Marea, a primeira da formación como tal nunhas eleccións xerais, foi reivindicarse como herdeira do espírito dos procesos políticos que tiveron como primeiro gran éxito as eleccións municipais do ano 2015. Este, precisamente, é o argumento ao que apelou a organización encabezada por Luís Villares na recta final da campaña en dous dos epicentros daquelas municipais, A Coruña e Santiago.Villares e membros das candidaturas de En Marea Congreso e ao Senado pecharon a penúltima xornada de campaña cun mitin na capital galega salferido de caraveis en homenaxe ao cuadraxésimo quinto aniversario da Revolução dos Cravos. "O pobo é quen máis ordena", parafraseou o voceiro para afirmar que, de lograr representación, En Marea situará "as problemáticas de Galicia no centro do debate político" e, por extensión, tamén as cuestións municipais.Villares apelou na Coruña e Santiago ao traballo das mareas municipais que, asegura, En Marea pode trasladar tamén á política estatal"En Marea será a defensora en Madrid do cento de mareas locais que van cambiar Galicia nas vindeiras eleccións municipais", afirmou Villares en referencia ás candidaturas acubilladas baixo as siglas desta formación. Pero tamén "defensora do traballo de Compostela Aberta e da Marea Atlántica". Ambas formacións locais, considera, representan apostas que tamén son de En Marea o 28A. "Como fixo Compostela Aberta en Santiago, En Marea quere acabar coa corrupción do PP", exemplificou. Agora "queremos sumar, participar da gobernabilidade do Estado" para "mellorar dereitos" cidadáns sen "ser un cheque en branco", resalta Villares.En Marea afirma que os seus posibles acordos no Congreso pretenderán "recuperar dereitos e avanzar na senda da xustiza social"Nun sentido semellante pronunciouse no mitin compostelán a cabeza de lista de En Marea pola Coruña ao Congreso, Ana Seijas. "En Marea será a voz dos concellos galegos en Madrid", proclama Seijas, quen esgrime a súa propia experiencia a nivel de política e activismo municipal. Tamén Mariló Candedo, aspirante ao Senado, reivindica o municipalismo e a axenda galega no novo debate estatal. "Temos que ter voz propia e soberana para sermos produtivos na construción doutro modelo territorial de Estado" mediante "acordos en pé de igualdade" con outras formacións, sinalou.Eses acordos, resalta Candedo, pretenderán pola banda de En Marea "recuperar dereitos e avanzar na senda da xustiza social", por exemplo, "mediante uns orzamentos que inclúan financiamemnto suficiente para pensións, prestacións sociais e dependencia". "Ese -advertiu- é o espazo de En Marea, aí reside a nosa forza, axudar na conformación de maiorías de progreso e de xustiza social que impidan a continuidade e a radicalización de políticas conservadoras e recentralizadoras".


Summary: O partido jeltzale elixe candidat@ baixo a presión electoral de Amaiur

Por primeira vez na historia, a esquerda abertzale atópase en condicións de facerse co poder na Comunidade Autónoma Vasca, que celebrará nos próximos meses as súas eleccións autonómicas, unha cita na que, unha vez rematado o amaño favorábel ás forzas españolas que supuxo a ilegalización de milleiros de votos do ámbito de Batasuna, ninguén cre na posibilidade de que Patxi López repita como Lehendakari. Neste escenario, a batalla vaise dar entre o nacionalismo soberanista que se presentou baixo a denominación de Amaiur nas últimas Xerais e o autonomismo de dobre alma que representa o PNV, pendente agora da elección do seu cartel electoral. Durante a restitución da autonomía de tres dos sete territorios de Euskal Herria, a formación peneuvista adoptou como norma de liderado a bicefalia, segundo a cal unha persoa sería o cabeza de lista (case sempre logo lehendakari) mentres outra encargaríase da organización. Ardanza e Arzalluz ou Ibarretxe e Josu Jon Imaz (este último directivo agora nunha empresa multinacional) simbolizan esa aposta, paralizada tras o pacto entre PSOE e PP nas últimas autonómicas que lles fixo perder a lehendakaritza. Dende entón, foi o presidente do partido, Iñigo Urkullu, a principal cara do PNV e tamén a máis coñecida, circunstancia que, unida a dura competencia electoral que supón a irrupción dunha esquerda abertzale plural e libre da actividade de ETA, abriu o debate sobre a posibilidade de que sexa el quen asuma tamén a candidatura, rompendo así a tradición bicéfala. Malia que esa intención non convence nos sectores máis soberanistas, especialmente os guipuscoanos, no PNV gaña adeptos a idea de combatir o ascenso de Amaiur (que seguramente usará outra denominación e espera pola posibilidade de poder presentar ao encarcerado Arnaldo Otegi) resaltando o seu perfil máis moderado ou como o definen algúns cargos "afastado de aventuras incertas", lonxe de intentar competir contra o seu principal adversario no terreo da autodeterminación. Para esa función "pragmática", boa parte dos dirixentes jetzales consideran que Urkullu resulta a mellor baza. Porén, hai máis nomes riba da mesa. Algúns son os de Josu Erkoreka, portavoz en Madrid, ou Izaskun Bilbao, parlamentaria en Bruxelas. Os dous presentan un alto nivel de coñecemento dentro da Comunidade Autónoma, malia o que precisarían dunha promoción maior que Urkullu. Tamén existe a opción de que no caso de que este último fose o candidato, se iniciase o proceso para elixir outra persoa para a presidencia, volvendo así ao liderado compartido. En principio, finais de xuño é a data límite que se concedeu o PNV para decidir o seu cartel para Ajuria Enea. A idea da dirección é optar polo proceso máis curto posíbel segundo os seus estatutos, de vinte días, para así evitar o desgaste dunha pugna interna. De feito, ante este temor varias voces suxeriron o desexo de que regresara á primeira liña o ex lehendakari Juán José Ibarretxe, que descartou a posibilidade.


Summary: Merkel felicita a Scholz polo "éxito electoral" do SPD nas eleccións xerais do domingo, desacreditando a Laschet.

A presidenta do Goberno de Alemaña, Angela Merkel, felicitou o líder do Partido Socialdemócrata (SPD), Olaf Scholz, pola vitoria nas eleccións xerais, segundo confirmou un portavoz a través dun comunicado. "A chanceler, na segunda feira, felicitou a Olaf Scholz polo seu éxito electoral", apuntaba a nota publicada esta cuarta feira. Nos comicios do pasado domingo, o SPD venceu por unha estreita marxe ao partido de Merkel, a Unión Demócrata Cristiá (CDU). Porén, o seu candidato, Amir Laschet, insiste en que aínda pode ser chanceler. Pola contra, Scholz sostén que só el está lexitimado pola cidadanía para tentar negociar unha coalición de Goberno. O Partido dos Verdes e o Partido Democrático Libre (FDP) son as dúas patas das tres que necesitará ese Executivo para ser referendado por unha maioría parlamentaria. Os Verdes e o FDP mantiveron onte unha reunión que se interpreta como unha forma de sumar forzas de cara á negociación, for co SPD (coalición "semáforo"), for coa CDU (coalición "Xamaica"). Neste sentido, as mocidades do partido ecoloxista manifestaron a oposición a gobernar cos conservadores. "Para nós, está claro que Laschet non debe ser chanceler", sinalou a voceira da organización xuvenil, Anna Peters. Outra opción, cada vez máis afastada de se concretar é a reedición da Gran Coalición entre SPD e CDU. O deputado e dirixente dos socialdemócratas Udo Bullman afirmou onte que "o noso electorado agarda que formemos unha coalición de partidos que moldeen o futuro, non que miren ao pasado". Sen acordo en Noruega Por outra banda, o Partido da Esquerda Socialista (SV) retirouse onte das negociacións para unha maioría de Goberno en Noruega co Partido Laborista (AP) e co Partido do Centro (Sp). O AP, gañador das xerais do 13 de setembro, buscará agora liderar un Goberno en minoría.


Cando pensamos que o desprestixio de algunhas Institucións non pode alcanzar xa cotas máis altas, as persoas que as encarnan encárganse de disipar, e sen maior esforzo, esta inxenua esperanza devalando aínda mais (se posíbel) os organismos do aparato estatal. O último e nidio exemplo, a Sra. Becerril e a Defensoria del Pueblo. A Defensora del Pueblo, marquesa de profesión, ven de facer unhas declaracións en relación ao caso de Josu Uribetxebarría que revelan o seu descoñecemento das normas que regulan a liberdade condicional por doenza grave (código penal e regulamento penitenciario) e do cometido da Defensoria del Pueblo. Aínda que isto último non é novidade senón característica compartida con anteriores "ombudsman". Semella que a Marquesa da Salvatierra esquece que a súa función é defender os dereitos dos cidadáns fronte as Administracións e non avalar ou argumentar decisións administrativas que restrinxen estes dereitos fundamentais Concretamente, a Sra. Becerril , en relación a petición de excarceración do Sr. Uribetxebarria por padecemento de doenza grave, manifestou que é preciso "…cumprir estritamente a lei", engadindo "sen se ter en conta declaracións de compaixón". Semella que a Marquesa da Salvatierra esquece que a súa función é defender os dereitos dos cidadáns fronte as Administracións e non avalar ou argumentar decisións administrativas que restrinxen estes dereitos fundamentais. E tamén parece esquecer que, se como aristócrata podemos perdoarlle que descoñeza a noso ordenamento penal e penitenciario, como Defensora del Pueblo a súa ignorancia das normas cuxa aplicación debe vixiar é dunha temeridade que non podemos aceptar. Compre lembrar á Sra. Becerril que a liberdade condicional para doentes graves é un instituto que se regula no artigo 92 do código penal e no artigo 196 do regulamento penitenciario. Para ilustrar a nosa Defensora, compre recordarlle tamén que o noso Tribunal Constitucional, os xuíces de vixilancia penitenciaria e as audiencias provinciais definiron esta figura legal como unha norma de contido humanitario relacionado cos principios de humanidade das penas e dignidade e o dereito a vida e integridade física, principio que a Constitución española consagra nos artigos 10 e 15. Compre lembrar á Sra. Becerril que a liberdade condicional para doentes graves é un instituto que se regula no artigo 92 do código penal e no artigo 196 do regulamento penitenciario Cando a Sra. Becerril manifesta que hai que esquecer consideracións de compaixón na aplicación desta norma de nidio contido ético mente , manipula o teor legal e a finalidade da norma e esquece as funcións pola que os cidadáns pagamos o seu salario. A liberdade condicional só esixe a concorrencia de unha doenza moi grave con padecementos incurábeis. Segundo a xurisprudencia, tal estado non e asimilábel a unha situación pre-agónica. Esta mesma xurisprudencia sinala que doenza grave é aquela que compromete severamente a saúde e, polo común, aínda que non sempre, pon en risco a vida do doente. Por padecementos incurábeis deben entenderse aqueles para os que o coñecemento científico carece de remedio ou solución definitivos, aínda que poda paliar o dano ou atrasar a evolución da doenza. Esta mesma xurisprudencia interpretativa da norma que a Sra. Becerril parece descoñecer, e cuxa aplicación "estrita" demanda, desvincula a concesión de excarceración dunha morte cercana no tempo (de feito ten sido concedida a presos cunha expectativa vital de cinco anos). A norma tampouco esixe a total eliminación da funcionalidade delitiva, senón simplemente a súa diminución. Consecuentemente, a liberdade en aplicación desta norma ten sido concedida por patoloxías (por exemplo a cegueira) desvinculadas dun prognóstico fatal. Esta é a interpretación xurisprudencial que a aristócrata transmutada en Defensora del Pueblo parece descoñecer cando pide a súa aplicación "estrita e sen compaixón" Este é o teor legal da norma que, segundo a Sra. Becerril, exclúe criterios humanitarios. Esta é a interpretación xurisprudencial que a aristócrata transmutada en Defensora del Pueblo parece descoñecer cando pide a súa aplicación "estrita e sen compaixón". O "caso Uribetxebarría", que deu lugar ás declaracións da Sra. Becerril, ten dúas vertentes que queremos destacar: unha, a dimensión individual, o caso concreto do solicitante de liberdade condicional e o seu drama humano. O posicionamento da Defensora del Pueblo en contra da concesión supón unha presión institucional ao xulgado que deberá decidir tan anómala e contraria á finalidade da Defensoria que en calquera país da nosa contorna esas palabras deslexitimarian a súa titular e determinaría a dimisión. A segunda face deste infeliz asunto permite pór o foco, a partir dun caso individual de repercusión político-mediática, sobre a colectiva inhumanidade na aplicación do réxime penitenciario. A "estrita" (mais exactamente "restritiva") aplicación da lei que a Sra. Becerril esixe ven sendo obxecto de execución dende hai décadas. Demórase a concesión da liberdade condicional a centenares de persoas presas que agonizan entre os muros da prisión ou que son excarceradas apenas uns días antes para acabar falecendo, xa inconscientes, nas unidades hospitalarias. Nestes casos o propósito non é reducir sufrimento, é reducir taxas de mortandade penitenciarias. Demórase a concesión da liberdade condicional a centenares de persoas presas que agonizan entre os muros da prisión ou que son excarceradas apenas uns días antes para acabar falecendo, xa inconscientes, nas unidades hospitalarias Esquecendo a xurisprudencia constitucional antes citada , a dirección política da institución penitenciaria permite un asañamento vindicativo contra mozos e mozas presos que padecen SIDA, hepatite, neumonías… Ao denegar a excarceración até o momento en que unha ambulancia os leva, moribundos, do penal, facendo gala dunha crueldade coas persoas presas, os seus familiares e amigos que converteu a finalidade reinsertadora da pena nun fúnebre sarcasmo. O caso Uribetxebarría é un paso mais no longo camiño de inhumanidade do sistema penitenciario, da proeminencia da vinganza social fronte a teses humanizadoras da pena. Un paso máis, infelizmente talvez non o último. O caso Uribetxebarría é un paso mais no longo camiño de inhumanidade do sistema penitenciario, da proeminencia da vinganza social fronte a teses humanizadoras da pena Actualmente, EsCULcA está persoada como acusación popular nun procedemento nos xulgados de Lugo para esixir as responsabilidades legais que procedan pola morte dun preso, con patoloxía crónicas, que extinguía condena en Bonxe. E no tocante á marquesa de Salvatierra , se o seu actuar é coherente coas súas manifestacións, sería ilusorio esperar dela a atención que esta dramática situación reclama. A non ser que procure informarse e chegue a coñecer a lei penitenciaria e a norma que regula as obrigas legais do seu cargo. E que, abandonando o seu papel de "hooligan" neocon da retribución social, decida converterse en Defensora del Pueblo.


Summary: A primeira versión audiovisual en ficción da vida de Rosalía de Castro, Contou Rosalía, preestréase esta sexta feira en Compostela. Trátase dunha miniserie sobre a estadía madrileña da poeta coa actriz luguesa Melania Cruz no papel da autora de Follas Novas.

Zenit Televisión produciu Contou Rosalía para a TVG. Dirixiuna Zaza Ceballos con guión de Raúl Veiga. Ademais de Cruz, participan actrices como Ledicia Sola, Tamara Canosa, David Perdomo, Fran Lareu -que intepreta a Manuel Murguía- ou Celso Parada. A serie está ambientada no Madrid de mediados do século XIX, onde a escritora o seu primeiro libro, La Flor, e onde casou con Manuel Murguía. A produtora Zenit traballou antes ficcións sobre figuras como Emilia Pardo Bazán, Juana de Vega e Concepción Arenal. A preestrea de Contou Rosalía será esta sexta feira, 11 de maio, no Auditorio de Galiza de Compostela ás sete e media do serán.


Summary: Rafael García Ferreira (Compostela, 1990), investigador da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e membro do grupo Histagra fai parte das novas xeracións de investigadores que están a traballar sobre os vitimarios. Conversamos con el sobre a dialéctica represiva en Compostela, que achega ao coleccionábel 'Os nomes do terror'.

Sinala no seu traballo que arredor de 40 veciños de Santiago de Compostela foron asasinados polos sublevados após o golpe de Estado de 18 de xullo.Máis, á marxe dos mortos, cal foi o alcance da represión na cidade? Foi moito maior, por suposto. En primeiro lugar, porque non so hai que ter en conta a aqueles que foron asasinados, se non á grande cantidade de persoas que foron perseguidas doutros xeitos. Unha parte dos traballadores do concello foron depurados, moitos mestres apartados do seu posto e perseguidos. Ao que hai que sumar a todos aqueles que foron encartados e que pasaron polo cárcere, ou que foron multados con diferentes pretextos. Tampouco hai que esquecer a aqueles que se viron obrigados a fuxir ante a ameaza de que foran un obxectivo, e que botarán anos escondidos, escapando da persecución. E tamén hai que mencionar o caso das mulleres, pois a violencia que se exerceu contra elas non sempre está estudada ao mesmo nivel que a dos homes. En segundo termo, hai que ter en conta que en Santiago estiveron presas e foron xulgadas moitas persoas non so da cidade, se non tamén dunha ampla comarca ao sur da provincia da Coruña, sobre todo da zona litoral. Isto implicou que o fluxo de xente que pasou polo cárcere e por un xuízo militar en Compostela non se restrinxe aos seus veciños, o que nos da unha cidade cunha intensa actividade nestes aspectos. O dinamismo político na cidade e a defensa da República en xullo de 1936 custaralle a moitos ser un dos obxectivos da persecución que se levou a cabo Houbo violencia máis alá do golpe de Estado. Nos anos corenta seguiron funcionando espazos penais cunha magnitude moi grande, como a prisión central, que estaba no barrio de Santa Isabel, e o campo de concentración de Lavacolla, por onde tamén pasaron unha grande cantidade de presos. Destaca no seu artigo que a dialéctica política do período anterior á sublevación militar vai influír na lóxica represiva, que significaría na dinámica social e política da Compostela republicana? Santiago era unha cidade plenamente integrada nas dinámicas democráticas da época. Nas eleccións de abril de 1931 gañaran as candidaturas republicanas fronte ás monárquicas, e a República foi proclamada co mesmo entusiasmo que en outros moitos lugares. A partir de aí, a vida política e municipal desenvolveuse con total normalidade dentro do que era a democracia republicana, unha democracia do período de entre guerras. Foi ademais unha cidade cun alcalde galeguista, Ánxel Casal, nomeado en febreiro de 1936, e que estivo á cabeza do proceso estatutario galego. O dinamismo político é moi visíbel na cidade. Con posterioridade, este dinamismo e a defensa da República en xullo de 1936 custaralle a moitos ser un dos obxectivos da persecución que se levou a cabo. Os que tentarán defender a democracia republicana serán xulgados e fusilados, e outras personaxes, como o propio Casal, dunha gran relevancia política e social, serán asasinados sen sequera unha sentencia previa. Sen embargo, a relación entre dinamismo político e persecución posterior non é tan clara, nin tan sequera se falamos de persoeiros de esquerdas ou que formaran en 1936 parte dos partidos da coalición da Fronte Popular. É un terreo complicado; a veces hai pistas, pero como digo, non sempre se amosa unha dinámica clara. A dirección e execución do golpe de Estado foi militar, aínda que contaran coa colaboración doutros grupos Entrando no aparello represivo, que papel lle outorgaría aos militares na organización, coordinación e execución do terror e cales foron os pesos e contrapesos que deberon enfrontar dentro dos poderes do réxime? Tiveron un papel protagonista e director. Non hai que esquecer que a dirección e execución do golpe de Estado foi militar, aínda que contaran coa colaboración doutros grupos. Foron os que desprazaron ás autoridades republicanas e asumiron unha posición de liderado con posterioridade. Tamén se responsabilizaban dos procesos xudiciais sumarísimos, aínda que nestes houbera outro tipo de participacións; pero a dirección dos mesmos era militar, como o eran as sentenzas. A isto hai que sumar, obviamente, a grande cantidade de variantes que nos podemos atopar cando recorremos aos estudos de caso, ao estudo local, que é o que en moitas ocasións axuda a comprender o que realmente ocorreu e quen tivo a responsabilidade de que actos. Hai unha importante preeminencia de militares en postos de responsabilidade no marco do golpe. É un momento no que non existe un Estado organizado nos territorios que quedaran baixo o control dos sublevados, polo que non podemos falar de réxime para este período. Coa dilatación do proceso no tempo, os golpistas resolven nomear a Franco como mando único, en outubro de 1936, pero as dinámicas que se están a executar neses momentos aínda están afastadas desas cuestións. Sendo Santiago de Compostela unha cidade cun importante pouso clerical e onde a xerarquía eclesiástica gozaba dunha situación de relevo, que nos pode dicir do labor da mesma na persecución? A Igrexa aportou un magnífico apoio ideolóxico aos golpistas. O principal argumento de Mola, o Director da conspiración contra o Goberno, era a defensa da nación, e este será o que abandeire as accións que se leven a cabo dende xullo. Pero a adhesión da Igrexa ofrecerá aos sublevados unha oportunidade de lexitimar a súa causa que non deixarán pasar, pois os discursos de moitos párrocos e bispos conectarán con moitos cidadáns dunha forma moito máis próxima. A labor que logo levaron a cabo con respecto á persecución é un asunto que volve a estar no plano do estudo de caso. Pero o que si parece claro é que as autoridades tiñan en conta aos representantes eclesiásticos á hora de activar diversos mecanismos, como por exemplo á hora de elaborar informes de conduta, que en ocasións foron fundamentais nas depuracións ou nos xuízos militares. A este respecto, como xa se menciona no texto, o arcebispo compostelán Muñíz de Pablos chegou a prohibir a expedición de certificados de boa conduta. O arcebispo compostelán Muñíz de Pablos chegou a prohibir aos párrocos a expedición de certificados de boa conduta Repara no seu artigo que aínda agora, cando xa teñen pasado máis de 80 anos desde a sublevación militar, comezamos a coñecer os nomes dos verdugos.Cal é, na súa opinión, a razón de que se tardase tanto tempo en iniciar a investigación dos vitimarios? A Historia é unha ciencia que non para de avanzar. No referente ao golpe de Estado, as tendencias investigadoras seguiron outras vías. Foi moi importante o coñecemento e recoñecemento das vítimas, un punto no que en Galiza se fixeron grandes avances grazas á labor de moitos investigadores e ao Proxecto Nomes e Voces, que aínda hoxe ten dispoñíbel a súa base de datos on-line. As tendencias de estudo quizais se teñan centrado máis noutros puntos, como este, en vez de cuestións que noutros países están máis avanzadas. Tamén hai que ter en conta que, ao contrario que os seus aliados europeos, os golpistas gañaron a súa guerra en 1939, perpetuando o seu control do país durante case corenta anos. Son catro décadas nas que houbo tempo para difuminar o ocorrido en 1936, para que os discursos cambiaran e incluso para que se impuxeran aqueles que máis conviñan. Pero no ámbito da investigación as preguntas acaban por xurdir, e neste intre hai varias tendencias historiográficas que se preguntan cada vez máis pola cuestión dos perpetradores da violencia. A experiencia, o maior coñecemento das fontes e o avance da investigación vannos levando a atopar novos enfoques. A veces pensamos que non hai fontes para investigar este tipo de cuestións porque foron destruídas, porque foron agochadas ou porque non existen, pero a realidade é que están aí, son accesíbeis e están sendo empregadas con bo criterio. Noutras ocasións tamén se trata de superar relatos e discursos que buscan deixar atrás ese período histórico, polas razóns que sexan, pero os historiadores tentamos, precisamente, que iso non ocorra. E dende logo, como dicía, contamos coas ferramentas para logralo. Hai xa uns anos que varios investigadores do grupo Histagra, da USC, desenvolvemos as nosas teses arredor do estudo do golpe de Estado, dos propios golpistas e dos verdugos. Algúns avances xa foron publicados en Golpistas e verdugos de 1936, dirixido por Lourenzo Fernández Prieto e Antonio Míguez Macho, demostrándose que hai terreo dabondo para a investigación. Non co obxectivo de sinalar especificamente, se non de entender como funcionou ese período histórico, por que, e en base a que mecanismos. E nesa liña seguimos investigando.


Summary: Nunha entrevista televisiva aínda por emitir, o presidente de Siria, Bashar al-Assad, vai anunciar nas próximas horas que o seu Goberno está disposto a ceder o control do seu armamento químico á comunidade internacional.

Segundo informa The Guardian, Bashar al-Assad declarou á axencia de noticias Interfax que a decisión non ten coma orixe as ameazas militares estadounidenses, mais si os "esforzos diplomáticos" de Rusia. Al Assad elixiu precisamente unha canle televisiva estatal rusa - Rossiya-24 - para comunicar a súa decisión e recoñecer de xeito oficial a existencia do armamento químico [na recente entrevista co xornalista norteamericano Charlie Rose, nen afirmou nen negou que tivese esas armas, limitouse a argumentar que ese era un asunto militar do que non se podía falar en público]. Assad tamén declarou a Rossiya-24 que Siria negociará nas Unións Unidas un acordo sobre a forma en que se procederá á entrega do seu armamento químico.


Summary: O combinado dirixido por Iván Cancela alcanzou a gloria na Cidade do Fútbol de Las Rozas (Madrid) após derrotar na gran final ao potente conxunto andaluz por 0-2.

A Selección Galega de Afeccionados proclamouse campioa da XII Copa das Rexións da UEFA. O combinado dirixido por Iván Cancela alcanzou a gloria na Cidade do Fútbol de Las Rozas (Madrid) após derrotar na gran final ao potente conxunto andaluz por 0-2, grazas aos tantos de Carlos López e Yelco Alfaya. O triunfo galego supón a repetición da historia acontecida hai exactamente dez anos, na tempada 2009-2010, cando A Irmandiña conquistara a súa primeira UEFA Regions Cup en Portonovo, tras derrotar na finalísima, precisamente, a Andalucía. Nesta ocasión, a selección galega optou por un fútbol quizais algo conservador, pero indubidábelmente resolutivo. Os de Iván Cancela agardaron pola súa oportunidade para saír ao contraataque, e xusto antes do descanso, no minuto 43, Carlos López puxo por diante a Galiza ao aproveitarse dun rexeite coa cabeza do gardameta andaluz, Francisco. O gol foi psicolóxico, xa que apenas catro minutos despois do tempo de descanso, no 49, apareceu Yelco para anotar o 0-2 definitivo logo dunha contra de manual, rematando o partido sen moitos apuros para a escuadra galega.


Summary: A organización frontista denuncia que os gobernos do PP están a empregar "dúas vías" para "criminalizar" e "reprimir" a crecente mobilización social: a "aplicación abusiva do código penal e a imposición masiva de multas e sancións administrativas".

O portavoz nacional do BNG, Xavier Vence, denunciou esta segunda feira a "estratexia represiva" coa que, para a organización frontista, o goberno do Partido Popular está a responder á crecente vaga de mobilizacións sociais. Vence fixo referencia a algúns dos procesos sancionadoras iniciados nos últimos tempos contra traballador@s e activistas sociais. "Segundo as centrais sindicais, hai en marcha procesos xudiciais contra participantes en manifestacións que superan a petición de 100 anos de cadea, en moitos casos con penas superiores aos 3 anos, o que implica ir a prisión", relaou o voceiro do Bloque. Aliás, lembrou que moitas plataformas e movementos sociais están a recibir expedientes da subdelegación do goberno español con sancións económicas que oscilan entre 800 e 300 euros. Este é o caso, debullou o portavoz nacional da organización frontista, da persoas estafadas polo calote das preferentes, integrantes da Plataforma Sarriana polo Río, participantes de Stop-Despexos ou mesmo mariñeiros do cerco. "Criminalización" das protestas sociaisSegundo Xavier Vence, "o PP aplica unha estratexia de criminalización e represión sistemática da protesta social contra os colectivos, as organizacións sindicais e o conxunto da cidadanía que se mobiliza contra as políticas de recorte que aplican os populares desde o Goberno central e a Xunta", un feito que din, para o que as administracións gobernamentais están a empregar "dúas vías" a "aplicación abusiva do código penal e a imposición masiva de multas e sancións administrativas". Vence criticou que o Goberno de Rajoy non indulte 4 traballador@s mais si o garda civil que amais de gravar un abuso sexual, se riu dos feitos Desde o BNG, exixen a "pór freo" ao que tildan de "estratexia" d@s populares e, para iso, demandan a reforma do Código Penal. No concreto o artigo 315.3 polo que se estabelecen penas de entre "seis meses e tres anos" de prisión a quen "mediante engano ou abuso de situación de necesidade impediren ou limitaren o exercicio á liberdade sindical ou o dereito a folga. Indulto e reforma do Código PenalEste artigo, aprobado antes da Constitución de 1978 e da Lei Sindical, está a supor --segundo @s nacionalistas, "para reprimir aos traballadores e traballadoras máis activos na defensa dos seus dereitos laborais". Ao mesmo tempo, desde o Bloque reclaman a concesión do indulto para Ana, Tamara, Carlos e Serafín. Catro operari@s que están a piques de entrar na cadea acusad@s dun delito "contra os dereitos dos traballadores" durante o decorrer dunha folga. En troca, salientou Vence, "o goberno de Rajoy si concede" esta medida de graza "ao garda civil fillo dun concelleiro do PP que gravou unha agresión sexual en vídeo ríndose dos feitos e sen facer nada, que ven de ser indultado". "A xente non protesta por gusto senón porque sofre abusos" Neste senso, desde o BNG demandan a "retirada das multas a todos os colectivos sancionados" polo que din son as "súas lexítimas protestas". "A xente non protesta por gusto senón porque sofre abusos, porque lle rouban os aforros bancos desalmados, para defenderse de empresarios piratas ou para loitar contra as políticas de recortes dun goberno que lonxe de amparalos os deixa abandonados", subliñou en comparecencia de imprensa, Xavier Vence quen reclamou un cambio de rumo nas políticas e avanzou que a formación nacionalista tomará parte na mobilización convocada para o vindeiro 30 de xuño polas centrais sindicais CIG, CC.OO e UXT.