Summary: O colapso obrigou sanitarios e persoal de limpeza a colocar caldeiros de lixo e tirar toallas no chan para tratar de conter a auga que anegaba os espazos.

Unha das áreas de hospitalización da cuarta planta do Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA) viuse afectada polas abundantes precipitacións da madrugada desta cuarta feira. Este es el hospital de Lugo, gestionado y construido por la Xunta del corruPPto PP. pic.twitter.com/npJHsmdmkv— Cadaía $kda (@ocadaia) October 19, 2022 O colapso do teito duns dos corredores obrigou sanitarios e persoal de limpeza a colocar caldeiros de lixo e tirar toallas no chan para tratar de conter a auga que anegaba os espazos. Fontes da área sanitaria de Lugo explicaron a Europa Press que, debido á intensidade das choivas e á gran cantidade de auga que caeu en pouco tempo, unha das arquetas non logrou absorber a choiva rexistrada e producíronse filtracións no corredores en cuestión. Infartar en Lugo, só en horario 'de oficina' As mesmas fontes precisaron que unha das habitacións viuse parcialmente inundada, pero o persoal de mantemento do hospital actuou "de inmediato" e a situación "está xa normalizada". Ademais, indicaron que non afectou a actividade asistencial da planta. Preguntas no Parlamento galego Após coñecerse o ocorrido, a viceportavoz parlamentaria e deputada do BNG, Olalla Rodil, confirmou que presentará diversas preguntas na Cámara esixindo ao Goberno galego explicacións polo ocorrido no HULA. Sen roupa de cama en todo o HULA "O persoal viuse obrigado a tirar toallas, sabas e a pór caldeiros do lixo para achicar a auga e isto non é aceptábel no mantemento dunha instalación sanitaria", aseverou a nacionalista. Para Rodil, o Goberno galego está obrigado a "dar explicacións" sobre o colapso do teito deste corredor e aclarar que medidas adoptará para que non suceda de novo.


Summary: O sindicato nacionalista considera "electoralista" a proposta da Xunta de incrementar a contía das libranzas para a atención a persoas dependentes. Sinala que esta estratexia responsabiliza as mulleres dos coidados.

A través do colectivo de xubiladas e pensionistas, a CIG está a desenvolver unha campaña de recollida de sinaturas para facerlle chegar ao Goberno galego "o malestar de usuarias do servizo de dependencia" e a "necesidade de cambios lexislativos e orzamentarios para cubrir as demandas" actuais. O sindicato nacionalista ve "electoralista" a proposta da Xunta de incrementar as contías das libranzas para atender persoas dependentes e afirma que "segue responsabilizando as mulleres dos coidados". Para a CIG deben asumirse como responsabilidade "de toda a sociedade" e debe garantirse "unha atención adecuada a través dunha rede pública de servizos". Neste sentido, a secretaria de Organización da CIG, Susana Méndez, pon de manifesto que as melloras son "urxentes" para que "todas as persoas dependentes teñan unha atención adecuada a través de servizos públicos e tamén para ir dando pasos na consecución dunha igualdade real entre mulleres e homes, dado que é sobre elas sobre as que recae a inmensa maioría de traballo de coidados e atención que non cobren as administracións públicas". O DOG publicou hoxe o incremento das partidas destinadas ás chamadas libranzas A reacción da CIG chega no día en que se publica no DOG o incremento das partidas destinadas ás chamadas libranzas, que implican que familiares, na súa inmensa maioría mulleres, se sigan facendo cargo dos coidados a cambio dunha contía económica. Para o sindicato nacionalista a suba das contías implica continuar na senda marcada polo Goberno de Feixoo, a quen acusan de "desmantelar os servizos sociais públicos, de recortar prestacións e servizos e de financiar con cartos públicos un bo número de entidades ligadas á extrema dereita antiabortista, no marco dunha lei –a de familia– que cousifica a muller e que pretende devolvela ao seu rol tradicional de nai-coidadora do fogar". As invisíbeis Méndez pon o foco nas mulleres que hoxe son dependentes e precisan atención, "son desas que traballaron toda a súa vida facendo labores de coidados no fogar e fóra del, invisibilizadas, sen percibir remuneración nin cotizar, labores que nunca foron recoñecidos, nin hoxe o son". "Esas mulleres", indica, "hoxe cobran pensións miserábeis por estaren condenadas a unha vida de infinitos traballos sen cotización". Os últimos datos indican que máis de 1.500 persoas das que teñen solicitado o recoñecemento do grao de dependencia seguen agardando por unha resolución, e das máis de 67.000 que si teñen recoñecido o grao e a prestación de servizos, perto de 12.000 seguen sen obtela. Quen se ocupa desas tarefas de atención que se deixan de cubrir pola Administración son novamente mulleres, "porque ese é o rol que teñen reservado tradicionalmente por esta sociedade patriarcal, porque son as mulleres quen solicitan excedencias para coidar, porque son elas as que sofren os recortes nos servizos públicos e na dotación de cadros de persoal dos mesmos". En 2017, máis de 29.000 persoas necesitaban e non recibían axuda a domicilio, mentres que superaban as 12.000 as que precisando atención en centro de día, non a estaban a recibir Segundo os datos recollidos polo IGE, en 2017, máis de 29.000 persoas necesitaban e non recibían axuda a domicilio, mentres que superaban as 12.000 as que precisando atención en centro de día, non a estaban a recibir. A este respecto Méndez lembra que o pasado 8 de marzo a Xunta de Galiza, para boicotear a folga de mulleres, impuxo uns servizos mínimos abusivos, mesmo aumentando os previstos para a folga convocada o 8M de 2018, nos centros de atención á dependencia, sabedora de que son maioritariamente mulleres quen traballan nestes centros. As propostas Entre as mudanzas que propón a CIG atópase a redución de prazos dos trámites e resolucións e o aumento e dotación suficiente das equipas de valoración; a priorización da prestación de servizos a través de medios públicos fronte ás libranzas; a eliminación dos copagamentos nas prestacións e o aumento de recursos públicos, desde residencias, até centros de día. Tamén reclama unha mellora do servizo de Axuda no Fogar e das condicións laborais da persoas que o prestan; a reversión do servizo á administración galega, coa súa integración no Consorcio Galego de Servizos de Benestar e Igualdade e o incremento das partidas orzamentarias para o programa Xantar na Casa.


Summary: O candidato nacionalista á presidencia da Xunta, Francisco Jorquera, e o catedrático de Economía Aplicada Xavier Vence ofreceron esta tarde unha conferencia en defensa da Banca Pública Galega no Club Financeiro de Vigo.

Jorquera Xunta afirmou que a Banca Pública é "a única fórmula da que dispomos para garantir a galeguidade do aforro galego". Para el, agora hai dúas opcións: ou Novagaliciabanco acaba sendo absorbida pola Bankia fraudulentamente nacionalizada ("porque todo o mundo sabe que se trata dunha nacionalización trampolín para a súa total privatización, ruinosa para as cidadás e os cidadáns, porque as perdas de Bankia as pagaremos todos") ou se transforma nunha banca pública galega. Jorquera afirmou que a Banca Pública "contribuirá a restaurar o crédito e impulsará a actividade económica, o que resultará na creación de postos de traballo", e tamén é do interese dos "pequenos e medianos empresarios, afogados por unha banca privada que non ve negocio na economía produtiva e que destina toda a súa liquidez aos circuítos especulativos", engadiu. Puxo como exemplo a situación do sector naval privado. "En Vigo os estaleiros precisan financiamento. A Banca Pública Galega constituiría para eles un extraordinario alivio". E para os pequenos aforradoras e aforradores, tamén: "sería unha banca ética, faría imposíbel un corralito como o das preferentes". A BPG é segundo o candidato "a única garantía de que Galiza non baixe á Segunda División do sistema financeiro estatal". "Catalunya e Euskadi mantéñense en Primeira, con Caixabank e a Kutxabank. Se NGB é absorbida por Bankia, ou caese nas mans de fondos de investimento norteamericanos, Galiza deixaría de existir no mapa financeiro". "Non podemos esquecernos de que cando Feijóo chegou ao poder en 2009 Galiza contaba con dúas caixas de aforro e un banco privado. Hoxe non ten nin caixas nin banco", rematou.


Summary: A publicación en menos de 24 horas de dúas resolucións favorables ao PP compostelán provoca unha fervenza de declaracións das filas dos conservadores, que dan por recuperada a "honra" de Compostela e atacan a "indignidade" da oposición.

A publicación en menos de 24 horas de dúas resolucións xudiciais favorables aos intereses de ata oito antigos membros do goberno local de Santiago que dirixía Gerardo Conde Roa desatou toda unha fervenza declarativa. A dirección do PPdeG esixiu iradamente que o resto de grupos se desculpen ante eles pola súa "indignidade" e mesmou suxeriu a existencia de intencións políticas. Mentres, o presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, deu por restaurada a "honra" xa non dos antigos concelleiros, senón da propia cidade de Santiago. Todo se reduce a un "hostigamento" con fins políticos ou mesmo a unha "carallada", asegúrase en público e en privado dende as filas dos populares, que rachan coa habitual doutrina de expresar "respecto" á Xustiza para situárense como vítimas de resolucións "inxustas". Malia á rotundidade das declaracións cabe, de calquera xeito, formularse preguntas a respecto do acontecido. Que fixeron? Os sete edís agora absoltos aprobaron, na sesión da Xunta de Goberno do 30 de maio de 2013, que o Concello de Santiago pagase o avogado de Adrián Varela, daquela concelleiro de Deportes, para defendelo no caso Pokémon, no que fora -e segue- imputado por presuntos delitos de tráfico de influencias, suborno e falsidade documental. Naquela sesión, á que non asistiu quen era alcalde, Ángel Currás, déronlle luz verde á solicitude que formulara o propio Varela, quen aseguraba que a imputación derivaba do exercicio do seu cargo e que non pedía asistencia xurídica xenérica, senón que se abonase a minuta do letrado que el mesmo designara, o ex xuíz decano de Santiago Javier Míguez Poza. Varela acabou renunciando ao pagamento, un mes despois de ser aprobado, cando saíu á luz a través dunha nova do diario El País. Foi un delito? O xuíz Pantín Reigada considera que os edís non tiñan a intención de delinquir ao aprobaren pagar con fondos públicos o avogado de Varela, imputado na Pokémon Segundo a sentenza da Audiencia Provincial da Coruña, non cabe concluír que os edís tivesen a intención de delinquir. Este ditame revoga a condena que lles foi imposta polo xuíz de primeira instancia a nove anos de inhabilitación por considerar que aprobaron o pagamento sen axustarse aos requisitos que marca a lei e a xurisprudencia. O relator desta sentenza, Ángel Pantín Reigada, admite que había "base suficiente" para sentar os concelleiros no banco dos acusados e mesmo considera que o acordo adoptado "poderá ser, e probablemente é (...) tecnicamente deficiente ou contraditorio coa precisión esixible para o recoñecemento de obrigas a cargo de fondos públicos", pero di que non cre, no entanto, que os edís "urdisen" un plan para facer algo "clamorosamente ilegal". Para tomar esta decisión, indica, resulta "determinante a declaración" no xuízo do secretario do Concello, quen elaborou un informe sobre os requisitos que habería que cumprir para que o pagamento fose legal. Quen e cando redactou o informe? O informe que sustenta a decisión e ao que o xuíz interpreta que se remite o acordo dos conceleiros foi elaborado por Juan Manuel Salguero, secretario do Concello de Santiago ata a pasada semana, cando o TSXG revogou os nomeamentos decididos en tempos de Conde Roa que, segundo as escoitas do caso Pokémon, tiñan como obxectivo retirar do posto ao anterior secretario porque "torpedeaba" as súas decisións. O informe foi elaborado despois de que Adrián Varela redactase a súa petición, aínda que nela se remitía ao documento do secretario, que aínda non existía. A sentenza da Audiencia xustifica que o ex edil de Deportes podía remitirse ao parecer do secretario porque "verbalmente sabía antes da redacción" que "mantiña un criterio favorable", toda vez que o falaran de maneira "informal". O informe indicaba que se lle podería pagar o avogado a Varela se o caso no que era investigado derivaba do exercicio do seu cargo, se non actuara contra os intereses do Concello ou se, finalmente, era exculpado. Quen acusaba e con que argumentos? A denuncia partiu dunha cidadá e foi asumida pola Fiscalía, cuxos argumentos compartiron catro xuíces A denuncia contra os concelleiros partiu dunha veciña de Santiago, Doris Sánchez, que se manifestou indignada coa decisión de pagarlle o avogado a un implicado nun caso de presunta corrupción. Tras recibir a denuncia a Fiscalía decidiu querelarse contra os edís e a xuíza de instrución imputounos por considerar que non velaran polos intereses municipais. Os edís, argumentaba, coñecían que Varela estaba imputado nun caso de presunta corrupción, a operación Pokémon, e ademais aprobaron o gasto sen establecer ningún límite. A instrutora deixou a un paso do xuízo oral e estes tentaron evitalo mediante un recurso que foi tombado pola Audiencia Provincial, que nun auto de maio de 2014 avalado por tres maxistrados considerou probable que o gasto "se asumira de forma incondicionada", "sen suxeción ás esixencias que derivan da lei e da xurisprudencia"-. Á opinión da Fiscalía e destes catro xuíces sumouse a dun quinto, o que se encargou do xuízo en primeira instancia, que asumiu os argumentos do Ministerio Público e na súa sentenza de xuño de 2014 sinalou que os edís adoptaran "de forma incondicionada o acordo asumindo un gasto a cago do Concello" e "prescindindo en todo momento das esixencias normativas", o que ao seu xuízo encaixaba dentro do delito de prevaricación. Dimitiron por iniciativa do PP ou por obriga? Tras a condena en primeira instancia Alberto Núñez Feijóo asegurou que os sete edís deixaron os seus cargos porque na dirección do PP se considerou "oportuno, de forma inmediata, proceder á dimisión irrevogable de todos eses concelleiros". "Esa é a decisión que corresponde" porque "era o compromiso do partido", explicou. Realmente tiveron que deixar os seus cargos porque o desenvolvemento da lei de partidos aprobado en 2011 converteu en "inelixibles" as persoas condenadas "por sentenza, aínda que non sexa firme", por delitos contra a Administración pública se na sentenza se establece "a pena de inhabilitación", como foi neste caso. Tras estas dimisións Ángel Currás fiou un equipo de persoas non electas para cubrir as baixas no que figuraban nomes como o do ex árbitro de fútbol e ex edil do PP na Coruña Raúl García de Loza. Finalmente Feijóo forzou a marcha de Currás e a chegada á Alcaldía de Agustín Hernández, que formou o seu propio equipo de non electos. Foi o único problema coa xustiza do goberno municipal de Compostela? Os dous anteriores alcaldes seguen imputados no caso Pokémon Non. O primeiro alcalde do mandato, Gerardo Conde Roa, viuse abocado á dimisión nove meses despois de acceder ao cargo pola fraude fiscal na que incorreu dende a súa empresa construtora e pola que finalmente foi condenado. Conde Roa segue imputado no caso Pokémon igual que o ex edil ao que impuxo como o seu substituto na Alcaldía, Ángel Currás. Tamén seguen incursos no caso que instrúe a xuíza Pilar de Lara o ex responsable de Tráfico, Albino Vázquez, que dimitiu tras ser detido en 2012, o devandito Adrián Varela e a ex concelleira de Educación, Rebeca Domínguez, que deixou o cargo tras a inhabilitación dos edís agora absoltos. Asemade, o ex concelleiro Juan de la Fuente, un dos que agora é exonerado da condena por prevaricación, foi condenado o pasado febreiro por falsificar facturas para xustificar axudas veciñais e a responsable de Turismo, Reyes Leis, foi imputada no mesmo mes por, segundo deduce a xuíza da Pokémon, procurar que se lle retirase unha multa da ORA. Ten relación co caso de Paula Prado? Non. Aínda que os dous ditames estiveron separados por menos de vinte e catro horas e o PP reaccionou conxuntamente a ambos o certo é que a única relación entre ambos casos é que parten da Operación Pokémon, toda vez que Adrián Varela pedía que se lle pagase o avogado para defendeser nese caso. No que atinxe a Paula Prado a Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia considera que as escoitas telefónicas que revelan o suposto "inchado" dunha factura e os presuntos enchufes que Vixilancia Aduaneira lle atribúe á deputada na súa etapa no Concello de Santiago non son motivo dabondo para considerar que cometeu un delito. O maxistrado asumiu estes argumentos e agora a sala correspondente ten que decidir se pecha o caso definitivamente.


Summary: O presidente do Goberno resta importancia ao informe do Fondo, que lle pediu que incrementase "xa" o IVE. "Hai problemas, pero está todo ordenado", di o xefe do Executivo, que cre que España "sairá ben e reforzada" da crise económica.

Rajoy insiste no optimismo malia os paus recibidos desde o FMI. O presidente do Goberno español, preguntado polos deberes impostos polo Fondo Monetario Internacional, recoñeceu que "hai problemas" pero insistiu en que está "todo ordenado" e negou que vaia subir o IVE, tal e como lle recomendou a institución. Durante a Unión Interparlamentaria do Partido Popular en Donosti, o xefe do Executivo chegou a asegurar fóra de micrófono que, polo momento, non vai cumprir as ordes da institución que preside Christine Lagarde, que lle pide recortar os soldos dos funcionarios, aumentar "xa" o IVE e os impostos especiais temporalmente, eliminar a dedución de compra de vivenda e acelerar as privatizacións. De feito, quitoulle importancia a un informe que ve normal e insistiu en non elevar os impostos. Rajoy di ter "todo ordenado" e asegura que non subirá o IVE malia os deberes impostos polo FMI "Desta sairemos, sairemos ben e sairemos reforzados", asegurou Mariano Rajoy, que intentou cambiar o rumbo ao dicir que "o prioritario" son "as pensións, a sanidade e a educación", malia insistir sempre en cumprir cos obxectivos de déficit e no arranxo da crise financeira. "A decisións do pasado sábado (polo rescate bancario) deberían tranquilizar a todos, porque é un paso para a volta á normalidade na concesión de crédito", manifestou. "Fálase moito da prima e dos bonos, pero o importante é que teñamos claro o obxectivo: hai moita xente que o está pasando mal e o propósito é darlle a volta a esta situación", aclarou. "España sae pronto da crise se non gasta o que non ten", di "España sae seguro e pronto" da actual crise se non gasta "o que non ten" e se acometen as reformas necearias para "facer a economía máis flexible e competitiva", insistiu o presidente do Goberno, que volveu defender o rescata bancario. "O país precisa bancos solventes que non xeren dúbida ningunha e sobre todo que dean crédito á xente poruqe sen crédito é imposible que a economía se recupere", maniefstou. Para Rajoy, o plan de axudas de Europa ao sistema financeiro español é "dun importe máximo de 100.000 millóns" que terán que "devolver as caixas e os bancos, non os contribuíntes". "Permitirá que xa crédito en España para pequenas e medianas empresas", engadiu. Ademais, Rajoy móstrase "convencido" de que Grecia "cumprirá os obxectivos e seguirá no euro". "Esa será unha extraordinaria noticia para España e para o conxunto dos europeos", insistiu. HABERÁ AMPLIACIÓN


Hai dúas competencias que son fulcrais no artellamento do autogoberno galego, porque resolverían moitos problemas e mellorarían o noso benestar: a competencia sobre a AP-9 (a autoestrada do Atlántico) e máis a xestión do tránsito nas nosas vías interurbanas, hoxe nas mans da DGT estatal. A Garda Civil de Tráfico impón 147 multas por 1.000 habitantes no noso país, mentres que a media nos outros 13 territorios que xestiona (todos menos Navarra, Euskadi e Catalunya, nos que teñen transferidas as competencias e nos que actúa cadansúa policía autonómica) é de 85. É dicir, poñen 170.000 multas máis. Un lote de cartos que perdemos os galegos. Porque Galicia ten unha poboación espallada que precisa moito máis do transporte privado, tendo en conta a nosa carencia de servizos ferroviarios de proximidade. No 2008 o vicepresidente Anxo Quintana (BNG) foi quen de artellar unha coalición nacional unánime co PP e PSOE no Parlamento de Galicia para acadar a transferencia das competencias de tránsito. En setembro do 2010 a pulsión unionista de Pepe Blanco, consentida polo ZP e pola abstención do PP, rexeitaba no Congreso de Madrid a proposición galega, coa indigna abstención do PP. Pedro Puy (PPdeG) e Xaquín F. Leiceaga (PSOE) non podían aturar a vergoña. Precisamos dun sistema de regulación do tránsito que mire cara a nosa seguranza vial e non á recadación da DXT e do Goberno do Estado. E, tamén, dunha xestión galega da AP-9, orientada a liberalizar a peaxe na vía máis importante da nosa nación. Para máis, o normal sería, ao tempo, transferirmos a xestión do mantemento das estradas estatais. Cómpre transferir á Xunta, por nidias razóns de economía e operatividade, todos os kms de estradas, que absurdamente aínda fican na xestión dun lonxano, incompetente e inoperante Ministerio de Fomento. Velaí a necesidade desta transferencia. E para xestionármola contamos coa mellor policía territorial de Tránsito, os gardas civís, pero a estrutura xerárquica e militar da Garda Civil faina impracticábel para esta función. Porén, as bases legais do Estatuto e da Lei de Policía galega fan posíbel a xestión galega das estradas. Claro é que esta legalidade sería unha realidade se o presidente Feijóo e o vice Rueda actuaran na defensa dos intereses galegos e non desenvolveran a meritoriaxe unionista que desenvolven día a día.


Summary: A galega responde despois de 12 meses sen competir e xa olla cara os Xogos Olímpicos de Tokio.

Doce meses sen competir e sen estar no seu mellor momento de forma física e aínda así Ana Peleteiro conseguiu traer a prata do triple salto do campionato de Europa que tivo lugar esta fin de semana en Torun, Polonia. A triplista galega chegaba a Torun coa terceira mellor marca das participantes, 14,21 metros, lonxe das prestacións da grega Paraskevi Papachristou, que o 17 de febreiro pasado, nesta mesma pista, executara o mellor salto mundial do ano conseguindo chegar aos 14,60 metros. Peleteiro defendía o título conseguido en 2019 en Glasgow cando bateu na final europea o récord do Estado español cun triple salto de 14,73 metros. Desta vez foi no último intento tras comezar con 13,98 e facer dous nulos. Por diante tiña á líder absoluta, a portuguesa Patricia Mamona, que saltara na súa terceira tentativa, 14,53 metros. En segundo lugar, tamén por diante, estaba a alemá Neele Eckhardt 14,52 metros, empatada coa terceira mais cun mellor segundo. A de Ribeira realizou un cuarto salto de 14,34 metros, que lle permitiu situarse cuarta durante uns minutos, e un quinto de 14,19. Mais co podio aparentemente decidido Peleteiro encarou o foso por última vez para conseguir 14,52 metros, o que supoñía prata Este é o cuarto mellor salto en competición da súa carreira, tras os 14,73 de Glasgow (2019), 14,59 de París (2019) e os 14.55 de Xetafe (2018).


Summary: O candidato do BNG visitou a sede da Real Academia Galega, onde acusou a Feijóo de poñer o inglés por diante da lingua propia de Galiza.

O candidato do BNG á presidencia da Xunta de Galiza, Francisco Jorquera, visitou onte a sede da Real Academia Galega, na rúa Tabernas da Coruña, onde foi recibido polo seu presidente, Xosé Luís Méndez Ferrín, o secretario, Xosé Luís Axeitos e o tesoureiro, Manuel González. Alí, o candidato do Bloque asegurou que "para o BNG, o galego é o primeiro fronte ao 'first English' do PP". "Para un país ter unha lingua e cultura propias é un elemento imprescindíbel para facer posíbel o progreso social e o desenvolvemento económico. En todos os países avanzados a cultura ten un peso importante na súa economía e é un factor de creación de riqueza e emprego. Mais fronte ao potencial cultural galego, Feijóo empezou a lexislatura cun decreto que atacaba a lingua", afirmou Jorquera, acompañado por Bieito Lobeira, Montse Castro e Xosé Manuel Carril. "Unha institución básica no noso país e na defensa, promoción e coñecemento do noso idioma e da nosa cultura como a RAG está sendo vítima dunha política de brutais recortes, como lle está a ocorrer ao apoio e creación á industria cultural galega, que o PP quere converter en algo marxinal", engadiu o candidato nacionalista, que lembrou tamén que "a partir do 21 de outubro, cando se produza ese cambio real polo que vai apostar a sociedade galega, a liña que cómpre seguir será a de converter en estratéxico o apoio e potenciación do noso idioma e a nosa cultura". "No campo idiomático para asegurar a igualdade real entre galego e castelán e darlle o apoio que merece a RAG e impulsar todo o traballo de creación, divulgación e difusión cultural en galego e impulsar unha potente industria", rematou Jorquera.


Summary: A Federación afirma que candidaturas que terían incorrido nas mesmas circunstancias que anularon a da Fruga "son finalmente aprobadas polo Consello Regulador".

A Federación Rural Galega denuncia a anulación da súa candidatura ás eleccións do Consello regulador da agricultura ecolóxica (Craega) embora ter presentado esta "en tempo e forma". A exclusión dos censos electorais dos e das produtoras que comercializan directamente as súas producións, indica nun comunicado esta organización, estaría no albo desta anulación. Mais, sempre segundo a Fruga, esa circunstancia tería tería afectado tamén outra candidatura. Ambas as dúas presentaron un recurso solicitando a aprobación da súa lista, recurso que só tivo efecto para unha das candidaturas, non para a Fruga. "Esta dupla vara de medir evidencia a clara predisposición desde o primeiro momento de evitar a nosa concorrencia e voltar a repetir un Consello de "caladiños/as" a semellanza dos anteriores". Fruga explica que moitos dos inscritos neste Consello souberon das eleccións polas denuncias públicas realizadas por esta organización. "Desde o Craega non se fixo o mais mínimo esforzo por publicitar o proceso". Desde o sector de produtores e produtoras ecolóxicas integrados na Fruga avanzan que van seguir a reclamar un Consello Regulador "que defenda os intereses dos labregos e labregas fronte a industria e a grande distribución, que pouco a pouco e con a complicidade das formacións pactistas se están a facer donas dun Consello cada vez mais alonxado da actividade agraria e quen a exercemos".


Summary: Na Galiza a media é de 1.057 euros, unha contía só superior á de Estremadura (1.040) e moi afastada da de Euskadi (1.532).

Segundo os últimos datos publicados polo Instituto Nacional da Seguridade Social (INSS), correspondentes ao pasado mes de marzo, a Galiza ten as pensións —agrupando as diferentes prestacións por incapacidade, xubilación, etc.— máis baixas de todo o Estado español, cunha contía media de 926,44 euros mensuais, moi lonxe de Euskadi, que lidera a táboa con 1.347,16 euros. Mais a situación agrávase cando falamos da pensión media por xubilación, que na Galiza é de 1.057,67 euros por mes, unha cifra só superior á de Estremadura (1.040,2) e afastada, novamente, de Euskadi (1.532,65). Porén, na Galiza obsérvase unha importante fenda entre os territorios atlánticos da Coruña (1.116,41 euros/mes) e Pontevedra (1.114,75) e Lugo e Ourense, que son os únicos de todo o Estado que non alcanzan os 1.000 euros mensuais de prestación por xubilación. Deste modo, en Lugo a pensión media para as persoas xubiladas é de 941,39 euros, mentres en Ourense é aínda inferior: 885,18. No extremo oposto está Bizkaia (1.563,45 euros/mes). No conxunto do Estado español, segundo os datos da Seguridade Social, a prestación media por xubilación é de 1.250,37 euros por mes. Centos de xubilados protestan contra a reforma das pensións, que soben 2,5% fronte á repunta de 6,5% do IPC Segundo as mesmas estatísticas de marzo de 2022, na Galiza hai un total de 768.704 persoas pensionistas, das que 70.902 reciben a prestación por incapacidade permanente; 482.602, por xubilación; 185.058, por viuvidade; 23.373, por orfandade, e 6.679 en favor de familiares. No que atinxe ás persoas autónomas do país, cómpre lembrar que reciben a prestación por xubilación máis baixa do Estado: 651,87 euros mensuais, case 200 euros menos que a media estatal.


Summary: Varios colectivos da comarcan alertan deste tipo de accións 'homófobas'.

Salvaterra e Mos colocaban, a finais do pasado mes, cadanseu banco coas cores do arco da vella, co gallo do Día do Orgullo LGTBIQ+ . En Salvaterra, colocábase na Praza do Concello e coa finalidade de "dar visibilidade" á loita polos dereitos destes colectivos. Apenas uns días despois da inauguración do banco, este foi cuberto con pintadas de 'Gays no', o que motivou críticas e denuncias por parte de diferentes colectivos contra esta acción. SCD Condado, BNG de Salvaterra, Avante LGBT.. son algunhas desas organizacións Nas redes sociais lembraban que non é a primeira acción homófoba que se rexistra neste concello da comarca do Condado. "Chove sobre mollado en Salvaterra de Miño. En 2019 queimaron a bandeira do Orgullo pendurada no Concello e agora isto. A impunidade provoca monstros. E os monstros, cando lles cadre, poden ser violentos", escribía @xico_de_nelhe Chove sobre mollado en Salvaterra de Miño. En 2019 queimaron a bandeira do Orgullo pendurada no Concello e agora isto. A impunidade provoca monstros. E os monstros, cando lles cadre, poden ser violentos. https://t.co/553ZIKT3X2— Fran Rei García 🏳🌈📣🎗 (@xico_de_nelhe) July 8, 2021 Un de cada catro delitos de odio na Galiza está motivado pola orientación ou identidade sexual da vítima. Máis de 400 delitos de odio foron rexistrados na Galiza entre 2013 e 2019 -último ano do que se publicaron rexistros-. Deles, 124 foron pola orientación ou identidade sexual da vítima. Nese mesmo período rexistráronse 80 delitos de odio por racismo e xenofobia, o que supón un de cada cinco do total.


Summary: Tino Fernández afonda no cisma no deportivismo ao secundar a destitución de Lendoiro como embaixador da Liga de Fútbol Profesional.

Un total de 21 agrupacións de hinchas de todo o Estado asinan conxuntamente un comunicado de condena do "asasinato" de Jimmy. Afirman que "non somos delincuentes", senón "seareiros apaixonados". Mentres, "Non somos delincuentes. Somos seareiros apaixonados que, embora as nosas rivalidades, partillamos e mostramos unha mesma mentalidade, dentro da cal non caben feitos como este [en alusión ao crime de Madrid]", lese nun comunicado que leva a asinatura dos riazor blues e dos celtarras, dúas agrupacións historicamente enfrentadas. Asínano tamén claques de equipas de Primeira División como Biris Norte (Sevilla), Herri Norte Taldea (Athletic Club) ou Bukaneros (Rayo Vallecano), ben como agrupacións de clubes de Segunda División. O comunicado está pendurado no blogue dos blues, curiosamente na versión catalá. "Ningunha rivalidade pode xustificar un asasinato", din estas claques, quen declaran o seu "menosprezo máis absoluto polos asasinos de Jimmy". "Entendemos o ocorrido como un asasinato e é por iso que o condenamos e repudiamos". Os hinchas exixen aos meios de comunicación que "respeiten a dor da familia e amigos de Jimmy nestes duros momentos". Fractura no deportivismo O comunicado chega nun momento en que a fractura no seo do deportivismo faise cada vez máis evidente. Xa non é só que a directiva da federación de peñas demita por discrepancias cos rectores do clube, senón que o presidente do Deportivo, segundo avanza La Voz de Galicia, torna público o seu apoio á Liga de Fútbol Profesional por ter destituído a Lendoiro após o ex presidente branco-azul ter asistido ao sepelio de Jimmy. "Comparto plenamente a decisión da LFP", di Tino Fernández sobre a destitución de Lendoiro "Comparto plenamente a decisión de Tebas [presidente da LFP, de coñecidas filias ultradereitistas]. Paréceme un acerto porque estamos nun momento delicadísimo", dixo o presidente do Deportivo nunha entrevista en Vtelevisión cuxos titulares La Voz de Galicia adianta esta sexta feira. Tino Fernández concede que os sepelios son "algo privado", mais alega que "Lendoiro foi fotografado con persoas de grupos ultras" e que "non mediu que ten un cargo co que está representando o fútbol español e que o fútbol español lle está dicendo non á violencia". Medidas contra a violencia Por súa parte, a comisión mixta formada polo Consello Superior de Deportes, a Liga de Fútbol Profesional e a Federación España de Fútbol reuníronse esta quinta feira para analisar a situación criada após os confrontos de Madrid que resultaron na morte do blues Jimmy a mans de elementos neonazis do Frente Atlético. Entre outros acordos, resolveron que aqueles clubes que teñan "infraccións relevantes" poderían mesmo perder a categoría. Condutas menos graves resultarían na perda de pontos ou no encerramento dos estadios. Asemade, acordaron instalar tornos de leitura datilar e facial na entrada dos estadios e impulsar un manual do seareiro e un código ético para os meios.


Summary: Acerga decide en asemblea volver ao mar e levantar o campamento que mantiña ante San Caetano, aínda que seguirá reivindicando unha "repartición xusta". Ve na última oferta da Xunta unha "pequena vitoria" pero advirte da situación económica "crítica" de mariñeiros e armadores

O cerco volve faenar. A Asociación de Armadores do Cerco de Galicia (Acerga), colectivo maioritario do sector e contrario ao actual sistema de cotas, decidiu este luns en asemblea poñer fin ao amarre da frota e volver saír ao mar. Será o vindeiro luns 25 de xaneiro cando os barcos volvan ao traballo, forzados tamén polas necesidades económicas da maioría dos armadores e mariñeiros, así como de moitos outros traballadores indirectos do sector, e logo de varios meses de paro e de mobilizacións reclamando unha repartición xusta de cotas. Os mariñeiros do cerco volverán faenar o luns 25 e levantarán o campamento ante San Caetano un día antes Esa foi a decisión que tomou en asemblea Acerga tras unha votación non unánime na que tamén se acordou que un día antes de volver faenar -o día 24- se poña fin ao campamento que desde hai máis de tres meses se mantiña fronte á sede da Xunta en San Caetano. A decisión non implica que se deixen as mobilizacións, xa que desde a asociación de armadores insisten en que seguirán reclamando unha repartición xusto de cotas, liñal, por barco e tripulante e sen que as capturas históricas sexan o principal criterio. Malia non estaren conformes nin confiar nunha medida que os satisfaga polo momento, Acerga asegura que a oferta da Consellería do Mar de establecer un mínimo de 10.000 quilos para os barcos máis pequenos que permita ir incrementando a cota segundo as toneladas de arqueo (GTs) de cada embarcación é un primeiro paso para intentar lograr máis adiante un acordo máis favorable para a inmensa maioría do sector do cerco en Galicia. O sector recoñece "unha pequena vitoria" a nova oferta da Xunta pero aclaran que "a situación de moitos armadores é crítica" "Logramos unha pequena vitoria porque a Xunta recoñeceu que algo falla cando non se lle concede aos barcos cota para pescar e se mantén este sistema, pero tampouco se trata de gañar unha guerra para acabar todos arruinados", explican desde Acerga. Así, Andrés García, un dos voceiros, aclara que "non se pode deixar de traballar máis tempo", xa que, como explica, "a situación de moitos armadores é crítica", así como a de moitos mariñeiros, redeiroa e de traballadores que viven tamén indirectamente do sector. Os preto de 120 barcos cerqueiros da Asociación recoñecen que a proposta da Consellería do Mar é "unha mellora" e un pequeno "triunfo". Unha batalla gañada nunha guerra que continuarán, tamén pola vía xudicial recorrendo as últimas ordes do Ministerio, e reivindicando unha repartición "máis xusta", que teña en conta o número de tripulantes e non as capturas históricas. Desde o sector advírtese que debe ser a presión dos mariñeiros, pero tamén dos concellos -nomeadamente daqueles onde o cerco é fundamental-, da oposición política ou dos sindicatos a que debe continuar para lograr unha distribución equilibrada de cotas. "Ata que se regule a repartición por buque non imos parar; non podemos seguir sen traballar pero seguiremos pedindo o xusto" Ademais, desde Acerga confían en que o novo goberno que se forme no Estado, ben sexa nas vindeiras semanas ou logo dunhas novas eleccións, sexa máis comprensivo que o actual e acepte as súas reclamacións, polas que levan acampados tres meses ante a sede do Executivo galego. Alí seguirán ata que o vindeiro 24 de domingo abandonen as tendas de campaña, nun levantamento no que se prevén importantes mostras de apoio. 3 millóns en perdas "Ata que se regule esa repartición por buque non imos parar. Que ninguén pense que imos deter as nosas reclamacións porque non é así; o que non podemos é seguir sen traballar, pero continuaremos reivindicando o xusto", aseguran desde Acerga, que conseguiu un forte apoio social e que a semana pasada levou a cabo varios peches en varias sedes de Concellos de Galicia. A loita das mulleres, o apoio de varios dos alcaldes das localidades máis ameazadas polo sistema de cotas e unha acampada que soportou os peores días de temporal serviron tamén para visualizar unha loita na que prometen seguir, aínda que xa desde o mar. Faron pescando xurelo e xarda, un labor que manteñen que está en perigo se a Xunta non presiona para que o Estado modifique unha repartición de cotas que deixa a inmensa maioría do sector en Galicia sen posibilidades de futuro. Acerga calcula que as perdas durante os tres meses de paro ascenden aos 3 millóns de euros Acerga cre que non hai vontade política ningunha de resolver o conflito e que, en realidade, ten interese por desmantelar a frota de barcos para favorecer outro tipo de explotacións, tal e como lle asegurou unha representación do colectivo na súa xuntanza cos deputados de En Marea, David Bruzos e Yolanda Díaz. Cuestionan, ademais, que a frota galega, no canto de ter unha xestión única, estea dividida polo medio en dúas zonas (a 9A e a 8C) con intereses contrapostos e sen posibilidade de mercar ou vender barcos dunha pesquería para outra. Os máis afectados son, segundo Acerga, familias novas con barcos pequenos que con este sistema de reparto posto en marcha en 2013 quedan abocadas á ruína. Os mariñeiros de Acerga elevan a 3 millóns de euros as perdas que tiveron nestres tres meses parados. "O que necesitamos de vós é que pelexedes para que se anule a repartición individual por buque ou que como mínimo se faga un reparto autonómico", pedíronlles os voceiros da Asociación aos parlamentarios de En Marea. De momento, acordaron pescar un tope máximo de 600 caixas por barco e día para non prexudicar os armadores máis pequenos e solicitarán desembarcos máximos de 9.900 quilos por barco.


Summary: Ana Pontón fixo públicas algunhas das principais liñas do programa electoral con que @s nacionalistas concorrerán ao 21-O.

Após poren fin á pre-campaña electoral cunha Convención nacional, @s candidat@s do BNG retomaron a súa axenda. Esta segunda feira, a candidata compostelá, Ana Pontón, fixo públicas algunha das alternativas políticas con que a organización frontista se presenta ás vindeiras eleccións galegas. Acompañada polo voceiro municipal, Rubén Cela, a que durante parte desta lexislatura foi voceira parlamentar, explicou ás e aos xornalistas nun almorzo informativo, cales son os principais eixos arredor dos cales xiran as súas propostas electorais. Segundo Pontón, "Galiza está hoxe nunha situación de emerxencia nacional" após tres anos e medio de goberno Feijóo, en que "só aumentaron o desemprego e a débeda", aseverou a candidata nacionalista. Ana Pontón acusou a Feijóo de facer política de "mentiras e manipulacións" Ana Pontón, acusou o até o de agora presidente da Xunta e candidato á reelección polo Partido Popular, de ter desenvolvido unha política chea de "mentiras e manipulacións" como amosaron os contratos coa petroleira mexicana Pemex. Para @s nacionalistas, os últimos acontecementos demostraron que "os estaleiros galegos terán que se presentar a un concurso mais non existe constrato ningún", como se afanaba en escenificar Alberto Núñez Feijóo durante a pre-campaña; actitude que lle valeu máis unha reprimenda da xunta electoral de Galiza. Perante esta realidade, Ana Pontón chamou a cidadanía galega a "se rebelar" contra a realidade política actual cuxa única saída, dixo, pasa porque os "poderes públicos teñan maior capacidade de intervención". Neste sentido, a nacionalista debullou os principais alicerces en que se asenta o programa electoral do BNG e que Pontón sintetizou en catro puntos fundamentais. Banca pública galega. A candidata número dous pola Coruña puxo de manifesto a cantidade de diñeiro que até o de agora foi outorgada ás entidades financeiras --115 millóns de euros-- á que se lle sumarán os 60 millóns de euros que estes días veu de anunciar o goberno español. Segundo Pontón "é preciso reorientar as políticas bancarias para que esta se poña ao servizo da economía". A nacionalista, criticou con dureza as inxentes cantidades de diñeiro público que foron e son entregadas á banca "mentres se nos di que non hai diñeiro para a sanidade, os servizos sociais ou a educación". Así pois, para o BNG, avanzou, "é fundamental unha banca pública galega con control democrático" que dea financiamento aos sectores produtivos galegos. Novo modelo de financiamento. "Galiza ten dereito a xestionar os seus recursos e recaudar os seus tributos", Ana Pontón asegurou que para saír da crise é fundamental que a sociedade galega se dote dun sistema impositivo propio "e xusto", que redistribúa a riqueza e permita soster os servizos sociais en tempos de crise. Neste sentido, a nacionalista fxo fincapé nunha das tradicionais propostas do BNG, a aplicación dunha reforma fiscal integral para "que pague máis quen máis teñen". Defensa dos servizos públicos. A candidata nacionalista arengou a "frear a ofensiva contra os servizos públicos" que representan as políticas neoliberais e asegurou que, "en tempos de crise hai que investir máis en axudas sociais, sanidade ou educación", co obxectivo de paliar os efectos da crise. Soberanía para Galiza. Por último, Ana Pontón defendeu o dereito de Galiza a decidir como única saída á crise económica pois aseverou, "queren que este país volva a producir emigrantes". En resposta as xornalistas, a nacionalista asegurou que o BNG "reclamamos o dereito dos pobos a decidiren" mais apuntou que "haberá que ir vendo cales son os pasos a tomar". Aliás, a candidata Ana Pontón, asegurou que o goberno español está a preparar máis recortes "que terán lugar despois das eleccións en Galiza, Euskadi e Catalunya" e engadiu "as políticas do PP só provocan máis crise e máis desemprego".


Summary: Bagdad ve "inaceptábel" o despregue no Kurdistán, que inclúe unha ampla campaña de ataques aéreos con avións, helicópteros e aparellos non tripulados, así como unha incursión terrestre de tropas de comandos.

A Presidencia de Iraq cualificou nesta terza feira de "ameaza á seguridade nacional" do país a ofensiva lanzada o domingo por Turquía contra o Partido dos Traballadores do Kurdistán (PKK) na rexión semiautónoma do Kurdistán iraquí, antes de agregar que supón ademais "unha violación da soberanía" iraquí. Turquía anuncia operación militar contra o Partido dos Traballadores de Kurdistán Así, resaltou nun comunicado que "a repetición das operacións militares turcas dentro das fronteiras de Iraq" sen nin gún tipo de "coordinación co Goberno federal" iraquí e a pesar dos "chamamentos previos para que se deteñan e teñan lugar conversacións", constitúe un feito "inaceptábel". A Presidencia de Iraq manifestou que Bagdad busca "relacións positivas con Turquía en liña cos intereses comúns" e defendeu a necesidade de "resolver os problemas de seguridade a través de cooperación e coordinación previa". Ademais, o Goberno de Bagdad insistiu en censurar "as prácticas unilaterais á hora de abordar os asuntos de seguridade". "A soberanía iraquí debe ser respectada", reiterou, á vez que mostrou o seu rexeitamento a que o territorio de Iraq "sexa un campo de conflito e un lugar para que outros axusten contas, poñendo en perigo a súa soberanía e ameazando a súa seguridade e estabilidade interna". Waleed Saleh, profesor experto en mundo árabe: "Até os inimigos de Sadam estrañan o tempo do Baaz" Nesta liña expresouse o Ministerio de Exteriores iraquí, que dixo que "rexeita categoricamente" e "condena firmemente" as "operacións turcas". "Iraq considera esta acción como unha violación da súa soberanía", manifestou. "É un acto que viola os tratados e as leis internacionais que regulan as relacións entre os países. Así mesmo, viola o principio de boa veciñanza", apuntou, antes de incidir en que o territorio de Iraq "non debe ser usado como sede ou corredor para causar dano a ningún dos países veciños". As garras de Turquía O Goberno turco deu comezo en xuño de 2020 a unha operación militar chamada 'Garra Tigre' no norte de Iraq contra supostos brancos de PKK. Dita operación recibiu a condena do corpo de funcionarios iraquís, que ven nas tropas turcas no seu territorio "forzas de ocupación". O ataque turco ao Kurdistán sirio deixa as primeiras vítimas: oito persoas mortas, entre estas dúas crianzas Coa nova operación militar de Turquía que tivo inicio nas últimas horas do domingo, denominada 'Garra de Bloqueo', o ataque de Ankara contra o PKK en territorio iraquí adquire unha nova dimensión. A operación inclúe unha ampla campaña de ataques aéreos con avións, helicópteros e aparellos non tripulados, así como unha incursión terrestre de tropas de comandos, sinalou Turquía.


Summary: Os votos dos conservadores impiden que sexa tomada en consideración a iniciativa que pedía desbotar a queima de lixo e substituíla pola reciclaxe, redución e reutilización de residuos

O lixo seguirá percorrendo Galicia en camións con destino a Cerceda durante moitos anos. A maioría absoluta do PP serviu este martes para que a iniciativa lexislativa popular a prol da redución, reutilización e reciclaxe dos residuos e en contra da incineración descarrilase ás primeiras de cambio, sen sequera ser tomada en consideración. De pouco serviron os argumentos legais, económicos e ambientais do representante do grupo promotor da ILP, Manuel Soto, a quen o voceiro do PP, Daniel Varela, lle recoñeceu o seu "traballo", pero minutos despois de ratificar que no guión do Goberno galego non hai nada escrito á marxe do modelo Sogama. "A eficiencia enerxética de Sogama é tan baixa que xa non é unha planta de valorización ou recuperación enerxética, como se nos fai crer", argumenta Soto citando estudos internacionais. Non obstante, a incineración de lixo só podería ser considerada un beneficio "se ficamos cegos ante a contaminación ambiental". "Non hai emisións seguras" toda vez que a queima de lixo produce "potentes tóxicso, persistentes e bioacumulativos". "Os nosos nenos e nenas son a primiera xeración con menos saúde que os seus pais e nais, imos seguir por este camiño?", pregúntase, nun contexto no que a xeración de emprego en torno á xestión dos residuos tamén pasa, afirma, por "desbotar a incineración e o vertido". Os promotores da ILP subliñan que "non hai escusas orzamentarias" para desbotar a incineración de lixo "Non hai escusas orzamentarias", apelou tamén Soto quen, co vixente plan de residuos na Xunta na man, subliña que "co previsto para a nova incineradora", que inicialmente ía estar no Irixo e que finalmente será unha ampliación de Sogama, "pódese facer isto e máis". Pero, que é "isto"? Entre outras cousas, destinar, como mínimo "como mínimo" o 15% do orzamento do plan de residuos "á redución" de lixo e non menos do 60% "á preparación para a reutilización para a reciclaxe". Estes preceptos, dicía a ILP, teríase que facer mentres se "exclúe" a incineración, "con ou sen recuperación de enerxía, das actuacións a promover pola Xunta para o tratamento de residuos". No seu lugar o Goberno tería que incentivar a compostaxe doméstica ou comunitaria. Os conservadores rexeitan que a iniciativa sexa tomada en consideración pero din que "non caerá en saco roto" Ningún destes argumentos convenceu o PP que, a través do seu voceiro, xustificou ademais o seu rexeitamento que "o modelo" que rexeita a ILP é "o que trouxo o goberno bipartito". "Pódese mudar de opinión, pero pasar de estar regulando Sogama e dicir que a valorización [incineración para producir enerxía eléctrica] é fetén e dicir agora que non é, cando menos, incoherente, a non ser que queiramos facer unha ínsula Gallaecia". Non obstante, afirma, nas filas conservadoras recoñécese o "valor" da iniciativa, polo "que ten de traballo e por sensibilidade ambiental". "Non vai caer en saco roto", asegura, dende a convicción de que Medio Ambiente vai "ter en conta moitas cousas" no "novo plan de residuos que ese está a facer". A ILP si que tivo o voto favorable dos grupos da oposición que, dende diferentes ópticas, apostaron por incorporala ao ordenamento xurídico galego. Así, dende o PSdeG, Patricia Vilán lembrou que as directivas europeas establecen dende a década pasada que se debe priorizar "calquera política de residuos que reduza os efectos negativos sobre o medio ambiente" e sexa "coherente" coa loita contra o cambio climático, algo que a incineración, di, non fai. Pola banda de AGE David Fernández lamenta que "as políticas de redución" de lixo sigan "ausentes" da Xunta aínda que mesmo "en calquera libro de texto que fale sobre residuos aparece unha xerarquía na que a incineración, xunto co vertido, é o último que se debe facer". Dende o BNG Ana Pontón censura que se vaian seguir "queimando elementos que poderían ser reutilizados" aínda que haxa "evidencias científicas" que xa levaron a "moitos países" a "desbotar a incineración".


Summary: O xurado destacou da obra a súa "orixinal estrutura híbrida".

A escritora Marilar Aleixandre converteuse onte na gañadora do Premio Nacional de Narrativa 2022, concedido polo Ministerio de Cultura e Deporte. A obra pola que foi galardoada é As malas mulleres (2020), pola que tamén obtivo o Premio Blanco Amor 2020. Marilar Aleixandre: "Se Juana de Vega fose inglesa tería unha cantidade enorme de películas sobre a súa vida" O xurado do certame destacou da obra a súa "orixinal estrutura híbrida", que a converte nunha "singular novela histórica sobre a situación carceraria das mulleres no século XIX". Por outra parte, tamén salientou que As malas mulleres "recupera a memoria dunha forma brillante en diálogo coa tradición literaria. Un coro de voces femininas de diversas clases sociais introduce elementos da poesía popular e a cultura oral". Marilar Aleixandre: "O relato é un rexistro de escrito moi galego e grandes da nosa literatura xa o trataron" Finalmente, o xurado puxo en valor que "a autora incide nas desigualdades e á vez ofrece unha ollada esperanzadora". Marilar Aleixandre en 'Sermos Galiza' Precisamente, Marilar Aleixandre foi entrevistada para o semanario de Nós Diario, Sermos Galiza, por As malas mulleres. Na conversa entre a escritora e a xornalista Mar Álvarez, Aleixandre explicou que redactou a obra durante os primeiros meses de confinamento pola pandemia da Covid-19. "Levaba bastante tempo sen escribir narrativa para adultos. Sentía que tiña dúas voces competindo na miña gorxa, unha que quería escribir sobre pensamento crítico e outra sobre literatura", explicaba a gañadora do Premio Nacional de Narrativa 2022. Marilar Aleixandre: "A sociedade tende a botar no pozo da desmemoria todas as situacións que resultan un fracaso social" Sobre o seu vínculo co mundo das letras, Aleixandre explicou como a súa nai foi quen lle ensinou a ler cando tiña tres anos. "Morreu moi nova; co tempo souben que escribía poemas que sempre rompía. Ela educoume a min e a meus irmáns en igualdade, sempre nos dicía que podiamos facer o mesmo que os rapaces e que poderiamos estudar", afirmaba. Mestra e columnista Nada en 1947 en Madrid, obtivo a cátedra do Instituto de Ciencias Naturais e foi profesora de Bioloxía, tanto en varios institutos galegos como na Universidade de Santiago de Compostela (USC). Ademais de como escritora, Marilar Aleixandre leva moitos anos vencellada ao mundo das letras como columnista en diversos medios, entre eles Nós Diario; e como colaboradora en revistas literarias.


Summary: Polémica nas redes sociais pola invitación a Hugo Pereira Chamorro, que chamou "feminazi" á ministra Irene Montero, ao 'Galicia por Diante'.

O programa da Radio Galega 'Galicia por Diante' convidou esta segunda feira o comunicador Hugo Pereira Chamorro, redactor e adxunto ao director do xornal ultradereitista Periodista Digital, dirixido por Alfonso Rojo, e colaborador de Javier Negre en Estado de alarma TV. O anuncio causou indignación nas redes sociais, onde moitas persoas usuarias lembraron algunhas das polémicas declaracións de Pereira, que cursa os estudos de Ciencias Políticas na Universidade de Santiago de Compostela e, tal e como figura no seu perfil de Linkedin, desde este mes de marzo é comentarista dos medios públicos da Galiza. No marco da campaña das eleccións galegas de 2020, escribiu —e posteriormente borrou— na súa conta de Twitter: "O nacionalismo é fonte de violencia e intolerancia. Preocúpame que Galiza acabe como País Vasco ou Cataluña. Hai uns días agrediume un nacionalista galego en Vigo por levar [unha bandeira de] España na máscara". Noutro polémico chío —que tamén eliminou—, no marco das protestas contra un mítin de Vox en Vallecas (Madrid) en abril de 2021, dixo: "O ocorrido en Vallecas no mítin de Santiago Abascal e [Rocío] Monasterio, alentado por Antonio Maestre ou [Pablo] Echenique, é o preludio dunha nova Guerra Civil en España. E quizais esta sexa a única solución á deriva de España. Non calemos nada nunca máis". Aliás, en agosto de 2020 publicou na mesma rede social un chío no que chamaba "feminazi" á ministra de Igualdade do Goberno estatal, Irene Montero: "Como de feminazi hai que ser para dicir que te representa unha muller que dixo que ía defender ás mulleres e que ao mesmo tempo di que as mulleres e os homes non existen, que é unha construción social?". Pregunta retórica para los de #IreneMeRepresenta:¿Cómo de FEMINAZI hay que ser para decir que te representa una mujer que dijo que iba a defender a las mujeres y que al mismo tiempo dice que las mujeres y los hombres no existen, que es un constructo social?FEMINISTAS ABSURDAS. pic.twitter.com/EdYmIlxoap— Hugo Pereira Chamorro (@Pereira_Hugo_) August 9, 2020 E a finais dese mesmo ano, cando varios membros do Partido Republicano dos EUA acusaron Joe Biden de manipular as eleccións presidenciais, apuntou —cando aínda non rematara o reconto—: "Xa practicamente podemos afirmalo: Trump gaña as eleccións dos EUA. Estou contento pero non podo agochar a envexa que me produce saber que nos EUA, a diferenza de España, o socialismo non destruirá o país. O milagre económico de Trump continuará". Outro chío no que falou dun suposto 'pucherazo', mais que non borrou, publicouno no marco das eleccións ao Parlament de Catalunya do pasado ano, que, afirmou, "non foron democráticas e libres para Vox, sometido ao terrorismo indepe [sic]". En estas elecciones controladas por un Gobierno y una Generalidad liberticida y autoritaria no solo preocupa el posible #Pucherazo, sino tb que no fueron unas elecciones democráticas y libres para VOX, sometido al terrorismo indepe.Ánimo valientes apoderados de C's, PP y VOX.— Hugo Pereira Chamorro (@Pereira_Hugo_) February 14, 2021 Pereira tamén tivo unhas palabras para os menores estranxeiros non acompañados, para quen pediu en Twitter a súa "identificación" e "deportación urxente" e o envío do Exército a Ceuta. Muchos españoles en Ceuta tienen miedo a salir de sus casas ante la invasión de MENAS descontrolados y sin identificar de Marruecos. 1. Ejército q proteja2. Identificación de los ilegales3. Deportación urgente4. Dimite ya Marlaska Abascal, el único que está hablando claro.— Hugo Pereira Chamorro (@Pereira_Hugo_) May 18, 2021


A interpretación flexible das súas propias restricións por parte Xunta non permite aínda a anunciada reactivación do Monte do Gozo, que deberá agardar co resto da programación que está a reformular o Goberno galego tras a ampliación do Ano Santo a 2022As entradas e saídas en Santiago están restrinxidas polo coronavirus desde as 3 da tarde do 30 de outubro, hai agora tres meses, e o mesmo sucede con toda Galicia desde o 23 de decembro, hai máis dun mes. Neste tempo, o 8 de xaneiro Compostela pasou ao nivel máximo de restricións e este mércores 27 fixérono todos os concellos de Galicia, perimetrados individualmente e coa hostalería pechada. Porén, no que vai de mes de xaneiro e polo tanto de Xacobeo 2021 son máis de medio cento os peregrinos que seguiron chegando a Santiago. Comparadas estas cifras cos máis de 62.000 peregrinos que se rexistraron só no mes de agosto de 2019, a chegada de persoas polos camiños de Santiago é anecdótica e non permite aínda a anunciada reactivación do Monte do Gozo, que deberá agardar co resto da programación cultural que está a reformular o Goberno galego tras a ampliación polo Papa do Ano Santo a 2022.En decembro, con Santiago pechada desde máis dun mes antes, expedíronse 99 compostelas, máis da metade a persoas que declararon comezar o camiño fóra de GaliciaTras o peche de Santiago o 30 de outubro, durante todo o mes de novembro a Oficina do Peregrino, que segue aberta na rúa Carretas, a poucos metros da catedral, expediu un total de 586 compostelas das que só 23 o foron a peregrinos residentes en Galicia, fronte a 327 estranxeiros, mesmo de fóra de Europa. En decembro a cifra baixou a 99 compostelas en todo o mes, das que só 24 foron para galegos ou galegas fronte a 36 estranxeiros. Nese mes de decembro, coa cidade pechada desde máis dun mes antes, máis de medio cento de peregrinos declararon que comezaran o camiño nalgún punto fóra de Galicia. E durante este xaneiro, primeiro mes do Xacobeo, continuou o goteo ata máis de medio cento de compostelas expedidas. As chegadas de peregrinos a Santiago malia o peche da cidade e mesmo de toda Galicia están amparadas na interpretación que fai a Xunta das súas propias restricións para que estas non afecten a persoas que estean a facer o camiño e poidan acreditalo con selos. A normativa consolidada de restricións recompilada pola Xunta non inclúe ningunha referencia á peregrinación, pero si contempla como excepcións á posibilidade de entrada ou saída dos concellos pechados ou do conxunto de Galicia para o "retorno ao lugar de residencia" así como "a circulación en tránsito" con destino a outros lugares. E a Xunta interpreta esas excepcións de xeito que "calquera persoa que estea facendo o camiño, e que poida acreditalo con selos, pode entrar e durmir en Santiago" como lugar de paso para o retorno ao seu domicilio.A Xunta interpreta que as persoas que acrediten con selos que están facendo o Camiño poden chegar a Santiago en tránsito cara aos seus lugares de residencia, excepción contemplada nas restriciónsMalia a esa interpretación da norma, a realidade é que a peregrinación a Santiago neste comezo do Ano Santo e do Xacobeo está a ser anecdótica. Lugares que en anos anteriores, xubilares ou non, servían de termómetro da chegada de visitantes a Compostela amósanse desertos neste comezo de ano. Como o gran albergue de peregrinos do Monte do Gozo, que tras anos de abandono a Xunta quería impulsar novamente neste 2021.Xestionado en concesión por unha empresa privada, o Goberno galego realizou diversas obras de mellora para facer máis atractivo o recinto tanto para os peregrinos que se poidan albergar nel como para a cidadanía en xeral, con arranxos no parque que o rodea con novas piscinas públicas e a ampliación do auditorio para grandes concertos e festivais. A chegada do coronavirus fixo que as obras deixasen de ter présa e co 2021 xa comezado aínda quedan pendentes remates de traballos tanto no albergue como no auditorio.A paralización do mercado da peregrinación tamén se nota nos albergues privados da cidade, con moitos deles pechados e mesmo en venda pero con outros abertos a medias -con carteis remitindo a un número de teléfono para supostas reservas- á expectativa de captar algún dos peregrinos que seguen chegando ao amparo das excepcións. A Xunta está a reprogramar as actividades do Xacobeo ampliado a 2022 e di que neste primeiro semestre de 2021 vai concentrar as súas accións en Galicia, "con especial incidencia no rural onde o Camiño representa unha oportunidade para fixar poboación"Mentres, tras o anuncio da Igrexa de que o Ano Santo tamén se estenderá a 2022 malia que o día 25 de xullo só coincide en domingo neste 2021, condición empregada ata agora para fixar o xubileo relixioso, a Xunta traballa na reprogramación dos seus plans para o seu Xacobeo civil. O Goberno galego xa asumira unha caída do 90% dos ingresos dos albergues públicos, para os que estimaba máis de 400.000 estancias durante todo o ano que nos orzamentos para este 2021 xa adaptados á pandemia acabou reducindo a apenas 35.000.No eido cultural e da difusión do Xacobeo, a directora de Turismo de Galicia, Nava Castro, salientou hai uns días no Parlamento que a reprogramación das actividades vai concentrar as accións neste primeiro semestre do ano no propio territorio galego, "con especial incidencia no rural onde o Camiño representa unha oportunidade para fixar poboación a través do impulso de iniciativas sustentables". "A celebración do Xacobeo avanzaría así apoiada nas ferramentas dixitais e abarcando un maior territorio a medida en que a evolución da pandemia o permita, con actuacións previstas no territorio nacional e Portugal no segundo semestre do ano e coa vista posta na promoción internacional e nas accións que impliquen a un maior número de participantes de cara ao 2022", explica a Xunta.


Summary: A Casa das Letras da vila mariña acolle a presentación pública de Azou, unha asociación contra a "Europa branca do capital" e por unha República galega a navegar por un mundo de cores.

Reclámanse fill@s do 'Cantares Gallegos' de Rosalía tanto como do 'London Calling' dos Clash. Toda unha declaración de intencións que resumen nunha frase dun de Rianxo, Daniel Castelao: "Hai unha forza que nos empurra cara o mundo e outra que nos xungue á terra nativa". Ler, bailar, escoitar, amar, defender, atacar, entender, discutir...a asociación cultural Azou abrolla na Mariña para soñar mil primaveras máis para a Galiza ceibe nun mundo xusto e solidario. "Tomamos clara e abertamente partido: República Galega. Soberanía desde o pobo, democracia real, dereitos sociais e nacionais, liberdade. Recoñecémonos no mundo que está por construír" Toda unha declaración de intencións. Malcolm X e Castelao partillan loita contra a dominación. Sorrimos mentres loitamos. Non hai mellor lugar para facer cultura que a primeira liña do frente.


Summary: O máximo directivo da quebrada caixa, que incluso gañaba máis que Blesa, dispoñía até de cociñeiro propio nas súas viaxes e aprobou para si mesmo un retiro de quince millóns de euros cando se xubilou.

O ex director xeral de Caixa Galicia, José Luis Méndez, tiña un soldo de dous millóns e medio de euros anuais, segundo aparece nas actas do consello de administración de setembro de 2009, ao que tivo acceso o sindicato CC.OO. Precisamente, nesa altura, Méndez decidiu xubilarse, o que fixo despois de aprobar un finiquito que o beneficiaba con 15 millóns de euros. O soldo de Méndez era mesmo superior ao do encausado ex-presidente de Caja Madrid, Miguel Blesa, íntimo de Aznar. A representación do persoal tamén coñeceu agora os gastos que Méndez -que sempre tivo un enorme peso na esfera política e mediática de Galiza- cargaba á caixa, que tivo que ser rescatada con cartos públicos -sen facerse coa xestión, que agora é privada- polos gobernos españois, razón que utilizan para xustificar todos os recortes sociais. Méndez viaxaba a Madrid con cociñeiro propio, e tiña alí un coche oficial, ao igual que en Galiza, ademais de varias persoas dedicadas en exclusiva a atendelo, e que non dixeron nin unha palabra en contra das aventuras inmobiliarias que acabaron xerando o inmenso burato das desaparecidas caixas galegas.


Summary: Unha repunta nos contaxios novos de Covid detectados na Galiza freou a tendencia á baixa na evolución da pandemia, de maneira que, por vez primeira no último mes, aumentaron os casos activos de Covid, que se sitúan en 16.365 (256 infeccións máis que na última xornada).

Segundo os datos publicados esta quinta feira pola Consellaría de Sanidade, con información recollida até as 18 horas da cuarta, nas últimas horas creceron os novos contaxios, até os 1.539 (na cuarta notificáronse 1.215), con infeccións novas en todas as áreas sanitarias. Así, na área sanitaria de Vigo rexistráronse na última xornada 325 novos contaxios; na área sanitaria da Coruña-Cee, 286; na de Compostela, son 283; na de Ourense-Verín-O Barco, 199; na de Pontevedra-O Salnés, 195; na de Lugo-A Mariña-Monforte, 173, e na de Ferrol, 71. Tendo en conta as novas infeccións, as altas epidemiolóxicas e os falecementos, no país hai actualmente un total de 16.365 persoas con Covid. Estes casos activos creceron en todas as áreas sanitarias, excepto na Ferrol. Na área de Vigo hai 3.290 casos activos (+58); na área da Coruña hai 3.210 (+8); na de Compostela, 2.950 (+76); na de Lugo, 2.041 (+34); na de Ourense, 1.935 (+59); na de Pontevedra, 1.895 (+37), e na de Ferrol, 952 (-11). Juan Gestal: "É necesario prepararse para a próxima pandemia" Presión hospitalaria A respecto da ocupación das camas Covid nos hospitais galegos, o último informe de Sanidade reflicte unha lixeira repunta no número de doentes ingresados en unidades convencionais, que sobe de 390 a 397, aínda que os pacientes ingresados en UCI son agora 28, un menos que hai un día. Por áreas, nas de Compostela e A Coruña hai 6 pacientes respectivamente nas súas unidades de coidados críticos (un menos en Compostela e un máis na Coruña); na área de Vigo, 5 pacientes en UCI con Covid (igual que hai 24 horas); nas áreas de Pontevedra, Ourense e Lugo non houbo cambios na ocupación da UCI, e manteñen catro, tres e tres pacientes, respectivamente, mentres que en Ferrol os pacientes críticos baixaron de dous a un. No que atinxe aos ingresados 'en planta', descenderon lixeiramente na Coruña e Ferrol, e subiron, tamén de forma lixeira, no resto de áreas sanitarias. O Ministerio de Sanidade acorda eliminar as corentenas de contactos estreitos en persoas non vacinadas Persoas curadas e falecidas Desde o inicio da pandemia máis de medio millón de persoas na Galiza contraeron a Covid, e 481.790 superaron a enfermidade. Delas, 1.280 recibiron a alta epidemiolóxica nas últimas 24 horas. Pola contra, faleceron co virus 3.114 persoas. Os últimos decesos comunicados por Sanidade son os dun home de 89 anos que morreu con Covid na área sanitaria de Ourense; unha muller de 85 anos que faleceu na área de Pontevedra; e outro home, de 85 anos, falecido na área sanitaria de Lugo. Os falecementos producíronse a pasada terza feira e todas as persoas tiñan patoloxías previas, segundo Sanidade. Médicos de familia advirten dunha sétima vaga se se alivian todas as restricións Até o momento, realizáronse no país algo máis de 3,7 millóns de probas PCR, 3.174 nas últimas horas; e a taxa de positividade destas probas (a porcentaxe de resultados positivos por cada 100 probas realizadas) é do 11 %. Alén destas probas, realizáronse 1,5 millóns de test de antíxenos (2.986 na última xornada) e 1,4 millóns doutros tipos de probas de detección da Covid.


Summary: Endesa comunica á CNMV a súa decisión de "promover a descontinuidade da produción" da instalación ante unha "situación estrutural" que impide que sexa competitiva

Endesa decidiu acelerar o peche da central de carbón das Pontes (A Coruña), ademais da de Litoral (Almería), as dúas únicas do grupo que foran eximidas da obriga de ser clausuradas a mediados de 2020. Faino, di, empurrada polas actuais condicións de mercado, que levou a que estas plantas "non resulten competitivas", segundo di nun feito relevante á Comisión Nacional do Mercado de Valores (CNMV). E confírmao logo de varios meses de inactividade, con importantes protestas de persoal propio, das auxiliares, dos transportistas e da veciñanza esixíndolle alternativas e unha descarbonización "ordenada e regulada". Endesa decide adiantar o peche da central das Pontes e "avaliar opcións de futuro" para as instalaciónsA enerxética aclara que o seu consello de administración aprobou "promover a descontinuidade da produción das súas centrais térmicas de carbón na Península, de conformidade cos trámites e procedementos legalmente establecidos, e avaliar opcións de futuro nos devanditos emprazamentos".Endesa sinalou que o valor neto contable do conxunto de centrais térmicas de carbón peninsular ascende a uns 1.300 millóns de euros, incluíndo o importe estimado da provisión para o desmantelamento destas centrais, cifra máxima á que podería alcanzar a deterioración a rexistrar polo peche das plantas, aínda que subliñou que non terá impacto na súa política de dividendos.Xa a finais do ano pasado, o grupo presentou a solicitude formal de peche para as súas centrais de carbón de Compostilla (León) e Andorra (Teruel), tras decidir non abordar os investimentos necesarios para que estas plantas cumprisen cos novos límites de emisións establecidos pola UE que entrarán en vigor o 30 de xuño de 2020.No seu plan estratéxico 2018-2021, no entanto, si que incluía os investimentos necesarios para adaptar a central das Pontes a eses límites de emisións. Así, e malia que non está confirmado o peche, o que si está claro que a folla de ruta que calculaba o peche sobre 2030 xa non é factible. Será moito antes. "A situación estrutural determinou que as centrais térmicas peninsulares de carbón non resulten competitivas", di EndesaA modificación nas condicións de mercado que afectan as centrais térmicas de carbón, derivado fundamentalmente da escalada nos prezos dos dereitos de CO2, que cotizan máis dun 50% máis caros que o exercicio pasado, e o abaratamento do prezo internacional das commodities desprazaron estas plantas, cun maior volume de emisións, en favor doutras tecnoloxías.De feito, a produción das centrais de carbón caeu moitísimo neste 2019, en favor, sobre todo, da produción con gas. "Esta situación estrutural determinou que as centrais térmicas peninsulares de carbón non resulten competitivas, e polo tanto o seu funcionamento non resulte previsible no mercado de xeración eléctrico no futuro", di Endesa.A plataforma Galiza, un futuro sen carbón propón que Endesa, Estado, Xunta e sindicatos acorden o peche "planificado e pactado da central" nos vindeiros anos, "a máis tardar en 2025". E que este plan se acompañe con "medidas de transición xusta para os traballadores e traballadoras e de xeración de alternativas económicas ecoloxicamente sustentábeis nas Pontes e a súa contorna, no marco dun Convenio de Transición Xusta, figura prevista xa no Marco Estratéxico de Enerxía e Clima do Goberno estatal".


Summary: A lingua galega desempeña un papel residual na Educación Infantil, onde semella ser un idioma estranxeiro en vez do propio. Para mostra, o material didáctico que se emprega, de maneira maioritaria, en 6º de Infantil.

A principios de mes, un pai amosaba o seu malestar nas redes sociais ao expresar os libros que tiña que comprarlle ao fillo, que cursa 6º de Infantil. "Libros de texto que temos que mercar: en castelán, 8; en inglés, 1; en galego, cero". Esta é a realidade da gran maioría de CEIP, a pesar de que entre os obxectivos da Educación Infantil atópase "desenvolver habilidades comunicativas en diferentes linguaxes e formas de expresión" e "iniciarse nas habilidades lóxico-matemáticas e achegarse á lectura e escritura como medio de comunicación, información e gozo". Ademais, a respecto da área de "Linguaxes: comunicación e representación", recóllese "comunicarse oralmente nas dúas linguas oficiais valorándoas como ferramentas de relación cos demais". Un obxectivo difícil de cumprir atendendo ao material didáctico que abunda nestas aulas. Un estudo publicado pola Mesa pola Normalización Lingüística en 2017 evidenciaba que o 76% dos centros escolares empregaban de maneira maioritaria ou exclusiva o castelán na primeira etapa, a de 3 a 6 anos. Case o 40% dos centros que responderon a enquisa da asociación recoñeceron que usaban exclusivamente o castelán; outro 33% afirmaba usar de maneira maioritaria o castelán e un 19,4% dicía que o uso entre galego e castelán era do 50%. Só o 8,5% utilizaba máis o galego que o castelán nesta etapa educativa. A falta de material didáctico en galego é unha constante na Educación Infantil e, segundo o citado estudo, constan entre as editoriais máis empregadas con material en galego: SM, Xerais e Santillana. A respecto dos contos, os máis empregados son os de Kalandraka, OQO e Os Bolechas. "Salientamos que moitos centros demandan máis facilidade para conseguir material en galego por parte da Xunta da Galiza", recollía o informe. O Consello de Europa ratifica esta realidade. No seu informe do 5º ciclo de avaliación da Carta Europea das Linguas Rexionais e Minorizadas, publicado en 2021, demóstrase o incumprimento a respecto do galego dalgúns dos compromisos adquiridos pola Xunta como polo Goberno estatal para garantir a súa presenza e uso na xustiza e no ensino. Observa barreiras "en todos os niveis educativos", malia pedir eliminalas en pasados informes, e advirte de que só 23,9% de menores de 15 anos son quen de se expresaren no idioma propio da Galiza. Incide, ademais, na "escasa presenza do galego na Educación Infantil" e na "privación de recursos didácticos" na lingua propia. Unha situación agravada polo Decreto 79/2010, de 20 de maio, para o plurilingüismo no ensino non universitario da Galiza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, só un 2,9% aprende a falar galego na infancia e, segundo a Real Academia Galega, un de cada tres alumnos castelanfalante remata a ESO con "escasa competencia" en galego. Uns datos que deberían facernos pensar.


Summary: #follow20 é o nome do primeiro festival de deseño galego, que arrinca a próxima segunda feira, día 9 de novembro, na Coruña para reunir o máis destacado do tecido profesional nesta materia.

Da segunda á sexta feira A Coruña será epicentro do deseño galego grazas ao festival follow20, un novo proxecto que reúne o tecido profesional galego. Con palestras presenciais e telemáticas, o festival organízase ao redor de catro seccións. En Stories presentaranse os microdocumentais de deseñadoras e deseñadores galegos; en Conversas decorrerán as charlas temáticas entre creativas e creativos galegos; o Showroom preséntase como un escaparate dixital de creacións galegas e o Creative Camp fará unha revisión dixital de portfolios dirixida a estudantes e novos profesionais. Entre as persoas participantes destaca a presenza do tipógrafo Marcos Dopico, autor das tipografías Atlántica Serif Display, Máis Grotesk e Isacc que emprega Nós Diario en papel. Tamén participarán o infografista Artur Galocha, os deseñores gráficos Uqui Permui e Dani Bembibre e a directora da Escola de Deseño e Moda da Galiza, Lola Dopico. Tamén tomarán a palabra, entre outras, a directora de arte Lucía García Rey, a marca de moda infantil The Campamento, a ceramista Verónica Moar, a axencia de deseño Costa, a axencia tipográfica NM Type, o deseñador gráfico de orixe italiana Marco Oggian e o seu colectivo Flaco, o deseñador de iluminación Arturo Álvarez, o estudio de arquitectura Castroferro, o estudio de deseño DARDO e a Fundación DIDAC. Presencial A sección presencial artellarase ao redor do Showcase, cunha serie de eventos paralelos e o programa dixital compleméntase coa exposición física #novodeseñogalego na Praza de Lugo da Coruña, que estará acompañada dunha carpa pola que pasarán diferentes deseñadoras e deseñadores para crear obras en vivo. Veranse traballos das Yarza Twins, deseñadoras viguesas afincadas en Londres, que acaban de gañar o Premio Nacional de Deseño 2020, ou de NM Type, galardoadas nos European Design Awards. O Consello Asesor deste festival está formado porDavid Barro, codirector do estudo de deseño DARDO e director da Fundación DIDAC; Nuria Carballo, directora da axencia creativa Unconventional; Dani Bembibre, director da axencia de branding Costa; e Lola Dopico, directora de Esdemga.


Summary: Artábria organizou diatnte da casa natal do intelectual galego o acto de homenaxe no XXIX aniversario do seu pasamento.

Máis un ano Carvalho Calero foi lembrado e homenaxeado na súa cidade natal, Ferrol, e máis un ano este recoñecemento veu da man da Fundaçom Artábria, que leva máis de dúas décadas recordando o filólogo e escritor. O acto principal decorreu diante da casa natal de Carvalho Calero, no Ferrol Vello, e en estado case ruinoso. Poesía e música acompañaron o acto que comprendeu unha ofrenda floral. Houbo diversas intervencións, entre elas a de Xende López interveu en representación de Artábria. Lembrou o Carvalho escritor, o Carvalho lingüista mais quixo facer fincapé tamén "o seu papel cívico e político como luitador antifascista, na juventude, numha das piores regressons do Estado espanhol para posiçons reacionárias, a partir do golpe de 1936". Era o ferrolán un "home de esquerda e patriota galego" que se comprometeu no combate contra o fascismo. "Agora que a língua precisa de novos compromissos, é mais necessário que nunca reivindicarmos Ricardo Carvalho Calero. E agora que a vaga reacionária ameaça novamente com esmagar direitos conquistados por décadas de luitas sociais, com o fascismo ganhando novo fôlego e mesmo protagonizando agressons impunes nas nossas ruas, o exemplo antifascista de Ricardo Carvalho Carvalho também deve ajudar-nos a fortalecer e necessária resposta coletiva", manifestou. Unha sesión vermú con acompañamento musical na sede da Fundaçom puxo o ramo ao acto.


Summary: A necesidade de dispor de espazos que axudasen a formarse en igualdade de xénero foi un dos motivos que moveron o ano pasado un grupo de veciñas a organizarse para crear a Rede Feminista de Sada. Esa inquedanza comeza a tomar forma esta fin semana, na que dá comezo o ciclo "Domingos lilas", que ofrecerán, no último domingo de cada mes, charlas, obradoiros e cursos sobre temáticas relacionadas coa igualdade e as violencias machistas.

A primeira, que terá lugar ás 12 horas na Capela de San Roque desta localidade, estará centrada nas agresións sexuais e levará a Sada a doutora en Socioloxía e activista Miriam Couceiro e o responsábel do programa VioXen –de seguimento e protección a vítimas de violencia de xénero– no Concello de Arteixo, Daniel Sánchez Vilaverde, ademais de ofrecer unha demostración de autodefensa. "Cando empezamos non había ningún movemento deste estilo en Sada. Decidimos que, na sociedade na que vivimos, era necesario organizármonos para empezar a educar en igualdade de xénero", conta Sabela Lonxa, unha das integrantes da asociación, que se constituíu formalmente a finais do ano pasado. O grupo impulsor levaba meses dándolle voltas á idea. "Fomos contactando con xente da zona para achegármonos ao maior número de mulleres posíbel. A idea era facer algo aberto, plural, onde todas tivésemos cabida á marxe de como entendamos o feminismo. Así, temos persoas máis activas, máis tranquilas, máis radicais… A nosa idea sempre foi conformar un espazo cómodo para calquera muller que queira formar parte tanto de Sada como de fóra", expón. Hoxe roldan xa a vintena.Os "Domingos lilas" son a súa primeira iniciativa de continuidade, malia que levan xa algúns encontros abertos, que publicitan a través das súas redes sociais. Tamén se xuntan con cada asasinato machista, para poñer voz ás vítimas a través dun manifesto, ao que dan lectura na praza da Peixaría. Co segundo "Domingo lila" xa marcado na axenda –o 23 de febreiro, no mesmo lugar e hora que o primeiro–, A rede apunta algúns dos temas que proporán durante o ano, como o acoso escolar ou a educación sexual en menores e adolescentes, sempre con voces expertas e sempre con perspectiva de xénero.


Summary: Un real decreto concede un crédito extraordinario ao Ministerio para atender o pagamento de 'obrigas pendentes', nomeadamente Programas Especiais de Armamento (PEAs), que foron activados en 1997 polo goberno de Aznar.

O Congreso español debateu esta semana o Real Decreto lei aprobado polo goberno de Mariano Rajoy no consello de ministros do 14 de maio e en base ao cal se aproba un crédito extraordinario de 886 millóns de euros para o Ministerio de Defensa. A finalidade desta partida, como explica Tita Fort no blog 'Crónicas insubmisas', do Instituto Catalán Internacional pola Paz, é atender o pagamento de obrigas correspondentes, principalmente os Programas Especiais de Armamento (PEAs). Os PEAs foron postos en marcha en 1997 polo goberno de José María Aznar coa finalidade de contratar a fabricación e compra de diversos sistemas de armamento. O seu custo desproporcionado, lembra Fort, "obrigou a crear un mecanismo de enxeñeiría para financiar estes proxectos, consistente en que o Ministerio de Industria concedería créditos a cero interese ás industrias para desenvolver os proxectos, con isto conseguían tres obxectivos: aparentar que o Ministerio de Defensa non incrementa o seu orzamento, que o orzamento da I+D no Estado Español semellara aumentar, e atender as demandas da industria militar de recibir apoios". A finalidade é atender o pagamento de obrigas correspondentes, principalmente os Programas Especiais de Armamento (PEAs). Os PEAs foron postos en marcha en 1997 polo goberno de José María Aznar Este tipo de créditos extraordinarios non son algo extraordinario, como o seu nome e procedemento de aprobación, poderían levar a crer. Así, non é 2015 o único ano no que se aprobaron (lembremos, 856 millóns de euros). Tamén en 2014 houbo un real decreto do goberno para a mesma finalidade, desta volta por 920 millóns de euros. E en 2013, tamén, nese ano por 879 millóns. E no 2012 o crédito extraordinario foi de máis de 1.780 millóns de euros! Nos últimos catro anos, o goberno español destinou 4.438 millóns de euros a gasto militar extraordinario No debate no Congreso o real decreto xerou o rexeitamento da esquerda e do soberanismo. O BNG recriminou ao PP que no momento actual non priorice ás persoas por riba de todo. "As persoas deberían estar antes, pero vostedes optan por investir máis en armamento". Lembrou que o estado español é o segundo, despois de EE.UU, que máis inviste en investigación militar. "Mentras que destaca por ser o primeiro en investir menos en investigación civil. Este é un Goberno militarista porque é falso que queiran estar ao servizo das persoas".


Summary: Miguel Pavón prima a calidade sobre a cantidade nos seus caldos.

O viño 'Instinto Romano' vén de levar a medalla de ouro na categoría de tintos na última cata dos viños da Denominación de Orixe Ribeira Sacra. Miguel Pavón, un enxeñeiro agrícola natural de Taboada está detrás deste caldo, que na pasada colleita sacou ao mercado perto de 10.000 botellas e ao que as persoas expertas auguran un futuro prometedor. En declaracións a Nós Diario, Pavón explica que o viño galardoado é froito dun proxecto que iniciou no ano 2006 a partir dunha viña para autoconsumo que tiñan os seus avós. El aposta no tinto, por un viño no que 90% é uva mencía, mais no que tamén hai variedades autóctonas, como a garnacha, a merenzao e a brancellao, que lle dá os matices que lle valeron o que el cualifica como "un recoñecemento ao traballo destes anos", nos que converteu esas vides nun modo de vida. O castiñeiro galego pide paso como alternativa na fabricación de barricas O impulsor de 'Instinto Romano' foi agrandando a quinta da media hectárea que traballaba o seu avó a algo máis de catro, un proceso no que aínda está inmerso, xa que aspira a seguir ampliando a bodega nos próximos anos. Porén, admite que non ten pensado aumentar moito a produción, como moito até as 30.000 botellas, pois prefire primar "a calidade sobre a cantidade". O 'gancho' da terra Da Ribeira Sacra, tanto a denominación de orixe como o territorio que representa, Pavón afirma que é un bo reclamo, sobre todo agora que se fala da candidatura a Patrimonio da Humanidade. "A publicidade sempre vai ben, pero hai que responder, e os viños de aquí están respondendo", asegura o empresario, que co seu traballo aspira a seguir colleitando bos caldos e recollendo novos galardóns.


"Outras vezes oiço passar o vento,/ E acho que só para ouvir passar o vento vale a pena ter nascido". ("O guardador de rebanhos", Alberto Caeiro –heterónimo de F. Pessoa-). Hai cousa dunha semana, Íñigo Urkullo e Artur Mas, premeron o botón da alarma para advertirnos da estratexia recentralizadora que levan argallando os consentidos do Partido Popular dende a súa chegada ao Goberno Hai cousa dunha semana, Íñigo Urkullo e Artur Mas, premeron o botón da alarma para advertirnos da estratexia recentralizadora que levan argallando os consentidos do Partido Popular dende a súa chegada ao Goberno. Os medios de comunicación preferiron distraernos con dixomedíxomes, restándolle importancia á advertencia dos líderes nacionalistas, no canto de tratar de esclarecer porqué os xerifaltes dos dous partidos que conforman a cara e a cruz do centralismo militante se empeñan en convencernos de que, canto máis avancemos na recentralización política, antes sairemos da crise económica, cando en realidade está acontecendo xustamente o contrario. Os dous partidos da alternancia -á parte de levalo no sangue- traballan sen alento decotío, e aproveitan a situación de desánimo do respectable público –á que tanto teñen contribuído- para rozar as silvas nos cadabullos que, ás veces, deslucen a alfombra da segunda restauración borbónica, e para agarimarlle de paso o lombo aos que coidan que se a marca España non pode levar as grilandas de grande, e xa que as de libre non lle camparían dabondo, cando menos poder colgarlle as de Una, con maiúscula e letras de molde. Aproveitan calquera recuncho do Boletín Oficial do Estado para crebarlle os xeonllos ao estado de benestar que se estaba conformando, entre outras razóns, mercé á cativa descentralización política O grupo político que ostenta o Goberno do Estado, coa colaboración desinteresada do principal partido da oposición, e ámbolos dous axudados por unha nutrida procesión de altos funcionarios e tertulianos, aproveitan calquera recuncho do Boletín Oficial do Estado para crebarlle os xeonllos ao estado de benestar que se estaba conformando, entre outras razóns, mercé á cativa descentralización política, e tamén mercé á autonomía de xestión e ás competencias –recentemente mutiladas- das corporacións locais. Todo elo unido, en contra do que nos contan, a unha tumoración burocrática imparable e absurda que complica cada vez máis as relacións dos cidadáns coa lousa das administracións públicas. Cada día é máis difícil refollar o boletín oficial e atopar unha páxina limpa de artigos con disposicións recentralizadoras Cada día é máis difícil refollar o boletín oficial e atopar unha páxina limpa de artigos con disposicións recentralizadoras, indistintamente do rango da norma, pasando por debaixo do arco de trunfo os estatutos de autonomía, a xerarquía normativa e toda a lexislación vixente relacionadas con competencias das administracións distintas da Central. Mentres tanto, os representantes da cidadanía miran cara as nubes, dando por boa esa parvada de que unha meirande centralización traerá consigo un maior benestar social. Ah! O meu tío Lisardo está moi doído con algúns líderes galeguistas/nacionalistas que andan obsesionados porfiando quen a ten máis domeada cara esquerda, despois de ternos ensinado que o progreso do noso País –e das clases máis desfavorecidas- viría asociado a un maior grao de autogoberno.


Summary: O vice-secretario xeral de Coordinación interna de ERC participa esta quinta feira en Compostela no coloquio organizado por Galiza Sempre sobre o proceso soberanista de Catalunya.

Eduard López Domenech (Barcelona, 1965) está a partir das 19:30 desta quinta feira na Facultade de Políticas de Compostela para falar do proceso soberanista catalán. Faino da man da Fundación Galiza Sempre e intervirá canda Guillerme Vázquez. O 9N e o camiño cara a independencia. Agora que? é o título da ponencia. López é vice-secretario xeral de coordinación interna e de territorio de ERC. -Todo apunta a que esta sexta feira o goberno español impugnará tamén a consulta alternativa. Vai haber urnas o 9N? Nós esperamos que si, que a xente se poida manifestar e expresar, aínda que sexa a través dun proceso participativo e non a consulta, esperamos que se poida decidir o futuro do país. E entendemos que as forzas políticas e o propio goberno temos que comprometernos a ter as urnas na rúa o día 9, que ao final é polo que nos votaron. Non esquezamos que o compromiso de facer unha consulta foi o tema estrela, o compromiso que adoptaron nas eleccións de 2012. "As urnas teñen que estar na rúa o día 9, ao final é para o que nos votou a xente" - Desde Madrid, con esta impugnación á consulta alternativa, non están moito por permitir que haxa 9N.. Teño a sensación de estar un pouco como no día da marmota, onde o Estado impugna outra vez. Xa case nin nos sorprende. O único que lles queda é prohibirnos pensar ou expresarnos. Mais, en calquera caso, nós temos que traballar colectivamente, goberno, partidos, cidadanía; para que a xente poida expresarse o día 9. Temos que constatar que vaia como vaia o día 9N, o discurso do PP e de parte do PSOE en Catalunya, foi derrotado. Eles teñen o aparato de Estado ao seu servizo, un Tribunal Constitucional politizado ao seu servizo, mais malia iso, o seu discurso non callou, non é sentido como propio pola cidadanía de Catalunya. Non se poden poñer cancelas á democracia. A vitoria ideolóxica é do soberanismo. - Cal é a imaxe que ERC gostaría que se dea o 9N? Nós enfocamos o día 9 como un día importante de mobilización, como foi o da V deste 11 de setembro, ou a cadea humana da Diada do ano pasado ou a mobilización masiva en Barcelona de 2012. O que queremos é que a xente se exprese, e que o faga coa máxima normalidade, pacificamente, como tería que ser en democracia. Cremos que vai ser así sempre e cando o Estado non interfira. O único que pode rachar a normalidade, a tranquilidade, a paz dese día é o Estado. "O paso de consulta a proceso participativo tivo un custo. En primeira instancia, esgazou a unidade. Mais en vista do día 9 isto foise recuperando" - ANC e Omnium advogaron por, unha vez pasado o día 9, convocar eleccións nun prazo de tres meses. E apuntaban a unha lista de país co dereito a decidir como aspecto fulcral. ERC está disposta a ir nunha candidatura conxunta e cun programa común? É evidente que o plantexamento de ANC e Ómnium nos parece ben. Non podemos decidir nunha consulta refendaria como estaba previsto, polo que hai que atopar un mecanismo a través do cal podamos exercer un voto que sexa vencellante politicamente. Desde este punto de vista, partillamos a idea que se fai desde o soberanismo civil. Outra cousa é como temos que acudir a estas eleccións. O que a nós nos parece un valor a manter é que o proceso catalán é plural e diverso. Nisto diferenciámonos de Escocia, onde basicamente era un goberno e un só partido os que impulsaron o proceso. Nós cremos que o máis coherente é manter esa pluralidade. O que non quere dicir, ao contrario, que non vaia haber compromisos conxuntos, adquiridos publicamente, polas diferentes forzas que impulsaron o proceso, para despois das eleccións. E neste sentido si que podemos falar de eleccións plebiscitarias, xa que non nos deixaron expresar a nosa opción nunha consulta, terémolo que facer en base aos compromisos que adopten os partidos políticos nunhas eleccións autonómicas tecnicamente ordinarias. "Eu non gosto de falar de unilateral [en relación á declaración de independencia] porque pode soar duro e pode parecer que non é democrática" - O proceso catalán reúne unha heteroxeneidade de forzas, visións, organizacións... Quedou esa unidade 'tocada' após decisión de facer para o 9N a consulta alernativa e non o referendo previsto? O paso de consulta a proceso participativo tivo un custo. En primeira instancia, quebrou a unidade que facía posíbel o compromiso. Mais, en vista do día 9, isto recuperouse máis ou menos. E vai ser un día de mobilización moi importante. E incluso diría que a actitude do goberno español fixo que esa unidade se reforzase tamén. Outra cousa será posteriormente, no tránsito a unhas eleccións, nas que xa haberá competencia, pero iso non é preocupante: sen discrepancia non hai democracia, sen competencia política non hai democracia (sorrí). Mais pode haber amplas zonas de acordo en cuestións de país. -De se producir ese guión de eleccións de carácter plebiscitario, ERC levará a Declaración Unilateral de Independencia como alicerce do seu programa? Esquerra defenderá que ten que haber un Parlamento e un goberno, un goberno de amplo espectro, que fixese posíbel construír as estruturas de estado mínimas para poder impulsar no mínimo tempo posíbel unha declaración de independencia. Eu non gosto de falar de unilateral porque pode soar duro e pode parecer que non é democrática. "O proxecto de ampliar e modernizar o auto-goberno no marco do Estado español fracasou" E posteriormente, esa declaración pode ser referendada, a constitución saída desa declaración... Eu aspiraría a unha declaración de independencia á cal puidesen sumarse sectores que adhiren un modelo de tipo federal real. O federalismo pode nacer dun acto de soberanía. Non hai federalismo da outra parte, así que a única forma de impulsar ese proceso é cun acto de soberanía. Por iso, e até certo punto, debemos impulsar un pouco esta complicidade, e dígoo como independentista, con sectores que non contemplan aínda a independencia mais que si aspiran a unha relación federal con España. -Que factores fixeron que nestes anos medrase e callase tanto o sentimento independentista na sociedade catalá? Esta é unha pregunta de tese doutoural (ri). Creo que o proceso detonou en 2,3 anos, mais víñase incubando desde hai tempo. En parte desde o 2003, a última etapa de goberno de Pujol, con ese esquema de relación co Estado de CiU de apoiar os gobernos españois en troca de maiores cotas de auto-goberno. Ese esquema fica superado. O intento de aprobar un novo estatuto de autonomía con máis marxe, máis moderno, adaptado aos tempos, era un síntoma de que en Catalunya o autonomismo se fixera estreito. Había vontade de andar cara á un novo modelo, non o independentismo, mais si algo novo, que se podía dicir case que 'filosoficamente federal', no que tamén participasen os independentistas. O fracaso deste proxecto, visualizado na sentenza do TC de 2010, certifica o fin dese intento de modernizar o autogoberno nun marco estatal. Isto fai que se chegue a un final de camiño. Tamén a crise económica tivo un papel, claro, en todo este proceso. Tamén esa impugnación do estado de cousas presente, dese réxime da transición, favoreceu este proceso soberanista. E tamén tivo a súa importancia aquel movemento que comezou en 2009 de consultas independentistas en concellos de Catalunya. "Gostariamos de contar, tendo en conta que estamos a reivindicar democracia, con maior complicidade real, visíbel, tanxíbel das persoas progresistas de España" -E a actitude de cerrazón do Estado español.. Evidentemente. Iso fica claro. Xa desde a sentenza do TC. -Coa crise comezaron a cuestionarse moitos tabús, como a monarquía. E abrollaron importantes movementos no Estado español pedindo máis democracia e que a xente poidese decidir. Porén, apenas hai voces na esquerda social, política, cultural española a favor do proceso que se vive nun país, Catalunya, onde levan tres anos seguidos saíndo centos de milleiros á rúa pedindo decidir, e que esa demanda se expresou nas urnas, no parlamento... Notades esa falla de apoio? A que cres que se pode deber? É unha pregunta máis de historiador ou sociólogo que de político, non si? (sorrí). É complicado. A ver, o PSOE non tivo nunca como partido de goberno unha alternativa ao modo de entender de España da dereita. O mundo de IU ao menos nominalmente recoñece o dereito a decidir, iso recoñecémosllo, se ben é algo simplemente formal, que non vai máis alá. E no que respecta á esquerda máis alternativa, pois non sei moito exactamente que din. Creo que en Podemos o seu discurso é, no mellor dos casos, contraditorio. E no peor, non moi receptivo ao proceso catalán. E si, claro, que gostariamos de contar, tendo en conta que estamos a reivindicar democracia, con maior complicidade real, visíbel, tanxíbel, das persoas progresistas de España, que as hai. Mais non debe ser fácil que se manifesten a prol deste proceso porque é unha posición moi penalizada e difamada. Se eu viñese de Marte e vise o que a prensa española di do proceso catalán pois tampouco gostaría del: é volver á Idade Media, é unha deriva perigosa, é un tema étnico, racista, queren tapar coa senyera casos de corrupción... pois, claro, non apoiaría. Como o discurso que hai sobre Catalunya en España é monocorde, dificulta que haxa plantexamentos diferentes. E creo que o efecto dun triunfo das posicións soberanistas en Cataluna resultaría nunha reformulación da democracia de baixa calidade que en moitos ámbitos hai no Estado español. "Queremos que o estado catalán naza da vontade democrática das persoas e polo tanto para facer reais os dereitos da xente" -En fases deste proceso que se vive en Catalunya houbo un lema que se moveu moito: 'Queremos ser un país normal'. Para ti e ERC que sería un país normal? Nós sempre dicimos que queremos ser un estado de nova xeración, que nace da vontade da xente e que, por tanto, non responde ao modelo tradicional dunha moeda, un exército, un sistema de ensino... tal e como se construíron os estados en Europa. Queremos que este estado naza da vontade democrática das persoas e, polo tanto, para facer reais os dereitos da xente. Aspiramos a que sexa un modelo que sexa atractivo, integrador e que sexa quen de crear riqueza e repartila mellor. Mesmo un estado, desde un punto de vista identitario, dunha identidade máis feble que o que acostuman a ser os estados como o español. O soberanismo catalán é moito menos identitario que o nacionalismo español, mesmo ese que é "máis banal", que parece imperceptíbel. O noso proxecto é máis integrador, adaptado a unha modernidade plural, cambiante, diversa.