Summary: Os presidentes de Adif e Renfe sinalan o condutor do tren como responsábel do sinistro de tren en Angrois. Tamén o ministro do Interior se suma a esta vía. Porén, sindicatos e expertos piden prudencia e lembran que accidentes destas características non responden a unha soa causa. Mentres, medran as dúbidas sobre se houbo un fallo mecánico ou do sistema de seguridade.

Para Adif e Renfe, o maquinista é o culpábel do sucedido ás 20:41 do 25 de xullo en Angrois. En declaracións aos medios, os máximos directivos ferroviarios do Estado español sinalan o condutor do tren como responsábel. O máis contundente, o presidente de Adif, Gonzalo Ferre, afirmou, nunha entrevista na axencia EFE, que o maquinista tería que ter reducido a velocidade catro quilómetros antes do punto onde sucedeu o sinistro. O mandatario de Renfe, Gómez-Pomar, informou de que o maquinista circulara até en 60 ocasións pola curva da Grandeira e que a súa obriga era ter un coñecemento "exhaustivo" dese tramo. "Unha curva que ten un trazado de 80 quilómetros por hora son cousas que un maquinista coñece perfectamente". Cautela dos profesionais Sindicatos e profesionais das compañías ferroviarias apostan na cautela e a que se vaian coñecendo máis datos, así como aos resultado da investigación. En todo caso, desde organizacións como o sindicato de maquinistas lembran que un accidente desta magnitude non responde só a unha única causa. Desde o Sindicato de Maquinistas xa amosaron a súa sorpresa polo que cualifican de "rápida detención e imputación" do seu compañeiro cando "aínda non se sabe por que aconteceu o sinistro". Fallo mecánico Aínda é moi cedo para termos dados fiábeis -ígnorase se a caixa negra ten sido aberta xa pola comisión de investigación que pescuda o sinistro- que nos permitan saber se se produciu algún fallo mecánico ou do sistema de seguranza que agravase a catástrofe. En teoría, os sistemas de seguridade deberían poder ter evitado o descarrilamento. Mais non funcionaron. A tese oficial é que o ASFA, o sistema de seguridade instalado no ponto en que se produciu o descarrilamento, delega no maquinista a faculdade de frear o tren, despois de terlle advertido -como así foi- que excedía con muito a velocidade permitida. En teoría os sistemas de seguridade deberían poder ter evitado o descarrilamento, mesmo coa hipótese do exceso de velocidade O maquinista tomou conciencia de que estaba a superar o linde de velocidade e premeu o botón de alerta, segundo a súa propia declaración. Mais o tren non se detivo. É probábel que ao fallo humano -evidente, causa primeira do sinistro- se sumase un fallo mecánico. Freou demasiado tarde o condutor do comboio ou fallou o sistema de freos do tren? Esa é a pergunta.


Summary: No ano que vén de rematar sobrevivimos a dúas eleccións que sementaban incerteza e caos, por parte dun electorado, e esperanza e emoción incontida, por outro. Analizamos con datos e gráficos a contorna dos procesos electorais, o cambio dos comportamentos nas urnas e o que está por vir en Galicia e no Estado.

Ser ingobernable, en canto cumpres a maioría de idade, convértese nunha virtude. Na adolescencia aínda non, porque os teus pais córtanche a liña de crédito e a ver como te financias. Pero un adulto ingobernable é alguén a respectar, xa non digo a idolatrar como ser mitolóxico, inexistente. Todos nos volvemos, tarde ou cedo, gobernables, mansos. Para os estados, ben sexan democracias ou ditaduras, a gobernabilidade é un fin en si mesmo. Os sistemas electorais deséñanse cuns obxectivos concretos. Nalgúns casos para reflectir as diferentes fracturas sociais, culturais ou étnicas, buscando unha representación fiel dos distintos grupos que forman esa sociedade. Noutros, como o noso, para rebaixar unha fragmentación que se adiviñaba problemática e facilitar maiorías parlamentarias amplas, é dicir, gobernabilidade. Iso era en 1977, e cunha cultura política non xa adolescente, senón lactante. O profesor Pereira Menaut di que os que deseñaron ese sistema estaban co reloxo fóra de hora ata en 1977: "non estabamos nos anos 20 e 30. Non había que loitar tanto pola gobernabilidade e a estabilidade nun contexto europeo". Jaime Miquel refírese a 1977 como "incultura democrática", "limitabámonos a votar o que nos poñían diante e nada máis. Eramos unha sociedade afeita a ser dirixida". Da España que salta polo aire a partir do 15M dixo algo parecido diante de Xosé Luís Barreiro, Tuco Cerviño e Blanco Valdés en Vía V fai un par de meses. Houbo unha perturbación na Forza que se notou ata en Tatooine. En 2015, para calquera cuestión política, económica ou social, temos que mirar á nosa contorna e ver como estamos en relación aos nosos veciños. Calquera atributo que se nos ocorra sobre a nosa sociedade, ben sexa positivo, negativo ou dubidoso, non ten demasiado valor se non o comparamos con alguén, preferiblemente próximo e da nosa mesma latitude. As municipais pasaron a ser un termómetro fiable dos movementos electorais que se xeran a todos os niveis Neste ano sobrevivimos a dúas eleccións que sementaban incerteza e caos, por parte dun elector, e esperanza e emoción incontida, por outro. As eleccións municipais, nas sociedades posindustriais, reflicten un comportamento político complexo; un equilibrio entre a proximidade da xestión local e as inclemencias da política nacional. Desde 1991 institucionalizouse unha data concreta para as eleccións municipais: o cuarto domingo de maio do ano que corresponda. Mentres, os comicios xerais non teñen día específico e están a expensas do que decida o goberno de quenda, como ocorre, por exemplo, coas próximas eleccións galegas. Estes adiantos fixeron que os ciclos electorais varíen. Agora mesmo, e desde o adianto que fixo Zapatero en 2011, coinciden o mesmo ano municipais e xerais, polo que as primeiras pasaron a ser un termómetro fiable dos movementos electorais que se xeran a todos os niveis. É o multipartidismo, estúpido Pero a primeira cuestión que debemos observar é se nos volvemos ingobernables con esta fragmentación parlamentaria ou non. Neste gráfico están os parlamentos da Europa dos 15 máis Suíza, aos que engadín Galicia como exercicio de comparación. Existen varias fórmulas para calcular a fragmentación dun parlamento. Quizá a que mellor expón a súa complexidade é a que calcula o Número Efectivo de Partidos (NEP), porque o resultado correspóndese coa cantidade de partidos que realmente poden influír na toma de decisións. Os dous extremos son Gran Bretaña, con sistema de maioría relativa, e Bélxica, cunha dobre reprodución da competición tradicional de esquerda e dereita pola súa división identitaria. Por baixo da media están Francia (tamén cun sistema de maioría), Grecia (cun bonus ao partido máis votado) Portugal, Irlanda (que celebra eleccións este ano e vaticínase máis fragmentación como país debedor), Italia (tamén con sistema de bonus), Alemaña (onde o habitual é unha coalición de partido grande con partido pequeno, non a famosa Gran Coalición, que máis ben é unha excepción) e España. Por riba da media, os sospeitosos habituais da fragmentación parlamentaria. Países como Dinamarca, Austria ou Finlandia teñen unha fragmentación parecida á do parlamento español. Ademais, en toda Europa, partidos euroescépticos, de dereita populista, socialistas e de ultradereita teñen representación parlamentaria, polo que a fragmentación a dereitas e esquerdas é máis diversa e cunha dificultade máis grande para chegar a acordos estables. Ningún partido do parlamento español levaba no seu programa electoral a saída do euro, e todos manifestaban unha defensa do Estado de benestar, incluído C's, membro de ALDE, a familia liberal europea. Outra cousa é como se mantén ese Estado de benestar e con que recursos, pero niso consiste a competición política. O país que máis eleccións lexislativas celebrou desde 1945 é Dinamarca, exemplo de case todo como sociedade mítica na que a prosperidade, a democracia e o bo goberno encandea os nosos políticos e tertulianos. O país que máis eleccións lexislativas celebrou desde 1945 é Dinamarca, exemplo de case todo como sociedade mítica na que a prosperidade, a democracia e o bo goberno encandea os nosos políticos e tertulianos. Vistos estes gráficos, o parlamento español condensa a representación da Europa continental. Por unha banda, co elemento sureño (ou de Estado debedor) da entrada dun partido que por aí adiante identifican como "anti-austeridade" (Syriza en Grecia, M5S en Italia), pero, doutra banda, cun nivel de fragmentación similar ao da Europa do norte (os acredores). Se miramos a concentración (suma dos dous partidos maioritarios), o parlamento español aínda está por enriba do 50%, próximo a Austria, e superior a Suíza, Dinamarca ou Finlandia. As dúas Galicias O parlamento galego, comparado cos estados europeos e os parlamentos autonómicos, é o menos competitivo de todos, a gran distancia de Irlanda, o parlamento estatal coa competitividade máis baixa. Pero en 2016, Galicia e Irlanda tamén se volverán ingobernables. Para analizar os ciclos electorais galegos habería que ter en conta dúas divisións do país. 1. Entre a Galicia urbana e a rural, a das cidades e vilas medias (de máis de 20.000 habitantes) fronte aos concellos máis pequenos. 2. Entre a Galicia atlántica e a oriental; a das provincias da Coruña e Pontevedra fronte ás de Lugo e Ourense. Hai un certo efecto de contaxio das cidades aos concellos máis pequenos, e da Galicia atlántica á oriental Estas divisións reflicten un comportamento electoral tradicionalmente diferente. A Galicia urbana é máis receptiva á aparición de partidos novos, mentres que a rural concentra os seus apoios nas dúas forzas tradicionais e, especialmente, no partido que está no poder nese momento. A Galicia oriental foi sempre dominio do Partido Popular. As provincias de Lugo e Ourense foron, hai anos, as de maior apoio ao PP en todo o Estado, e aínda en 2011, obtiñan o 56% dos votos en eleccións xerais. Pero non son imaxes estáticas. Os ciclos electorais permiten ver os cambios nos índices de variación nas distintas subdivisións. E isto demostrou que hai un certo efecto de contaxio das cidades aos concellos máis pequenos, e da Galicia atlántica á oriental. Case a metade do censo (49,55%) vive en concellos de menos de 20.000 habitantes. A outra metade repártese entre un 35,15% nas sete cidades e un 15,25% en quince vilas medias (Narón, Vilagarcía de Arousa, Oleiros, Carballo, Redondela, Arteixo, Culleredo, Ames, Ribeira, Cangas, Marín, Cambre, Ponteareas, A Estrada e Lalín). A outra división está moito máis desequilibrada. A Galicia atlántica supón un 75,32% do censo. Só un de cada catro galegos vota na metade oriental. É un desequilibrio compensado polo sistema electoral. No Parlamento Galego, a Galicia atlántica supón o 61,33% dos escanos fronte ao 38,66% da Galicia oriental. Respecto dos deputados que se envían ao parlamento español, as provincias da Coruña e Pontevedra representan o 65,21% dos parlamentarios galegos, as de Lugo e Ourense, o 34,78%. Pero como se comportou o ingobernable pobo galego á hora de votar este 20-D? O apoio ao PP, PSOE e NÓS, foi superior nos concellos de menos de 20.000 habitantes. Mentres, En Marea e C's obtiveron as súas mellores porcentaxes nas cidades Na división urbana/rural, como era de esperar, o apoio ao Partido Popular, PSOE e NÓS, foi superior nos concellos de menos de 20.000 habitantes. Mentres, En Marea e C's obtiveron as súas mellores porcentaxes nas cidades. O PP ten máis de 10 puntos de diferenza entre a Galicia rural (42,48%) e a urbana (31,72%). A En Marea, ocórrelle o contrario. A súa concentración maior está nas cidades (29,89%), e a menor nos concellos pequenos (20,28%). O PSOE non varía demasiado a súa porcentaxe de voto (22,16% nos concellos de menos de 20.000 habitantes, e un 20,77% nas cidades), pero mantense como segunda forza nos concellos pequenos. Cidadáns oscila entre o 10,6% das cidades e o 7,49% das vilas pequenas. NÓS aguanta un 4,83% nos concellos pequenos e só un 3,42% nas cidades. Na Galicia urbana concéntrase máis voto aos novos partidos, e En Marea queda a só dous puntos de distancia do Partido Popular. Esa distancia estírase ata os 22 puntos nos concellos pequenos. Alí é onde o PSOE mantén a segunda posición, pero a 20 puntos do PP. Se atendemos á división entre provincias, o Partido Popular mantén un 43,46% dos votos na Galicia oriental, mentres que se reduce ao 35,04% na atlántica. En Marea ten unha diferenza de oito puntos e medio (27,08% fronte 18,56%), mentres o PSOE mantén a segunda forza nas provincias interiores (23,6%) e queda terceira, e a seis puntos e medio de En Marea, nas atlánticas (20,58%). C's chega ao 9,51% na Coruña e Pontevedra e a un 7,73% en Lugo e Ourense. NÓS só consegue un 3,46% na Galicia oriental, e un 4,57% na atlántica. 2015 A inmediatez de dúas eleccións, municipais e xerais, fixeron que 2015 se sinalase cun círculo vermello no ciclo político. A última chamada ás urnas foi nas europeas de maio de 2014, onde AGE e Podemos (a pesar de que en Galicia apenas estaba organizada) superaban ao BNG e anticipaban movementos na esquerda. As eleccións municipais de 2011 foron sete días despois de que as prazas gañasen un sentido simbólico e político. Catro anos máis tarde, o Partido Popular ten a súa maior caída nas cidades (-14,02%), mentres aguanta na Galicia rural (-5,74%). O PSOE perde 2 puntos nas cidades, medio punto nas vilas medias, e sobe máis de 2 puntos nos concellos de menos de 20.000 habitantes. Unha vez máis, apréciase como PP e PSOE caen, pero lentamente, nos concellos pequenos. En maio de 2015, os partidos de confluencia entraban con forza nas cidades grandes e medias, e apenas constituían candidaturas na Galicia rural. Aínda así, as siglas que máis tarde apoiaron a En Marea xa contaban cun 3,97% nos concellos pequenos. As eleccións xerais de 2011 producíronse co 15M en plena ebulición política. Unhas eleccións anticipadas ao 20 de novembro, nas que se confirmou a maioría absoluta do PP e unha forte caída do PSOE sen unha transferencia deses votos a outra forza de esquerdas. Catro anos máis tarde, a maior caída do PP vén das vilas medias (-17,75%), mentres que o descenso é similar en cidades (-14,45%) e concellos pequenos (-14,92%). O Partido Socialista segue caendo. Uns dez puntos nas cidades e tres nos concellos de menos de 20.000 habitantes. O descenso de NÓS é uniforme (en torno ao 7%) nas tres áreas. No índice de variación electoral entre as municipais de 2015 e as xerais de 2015, vemos que onde mellor aguanta o PP é nos núcleos urbanos (+3,48), sinalando, quizá, unha freada en seco do descenso sufrido nos comicios municipais. En Marea confirma que existía un espazo de ruptura nos concellos pequenos, só que non había forma de materializalo en votos. PSOE e BNG dan a sensación de que aínda non tocaron fondo. Galicia atlántica vs. Galicia oriental A división atlántica/oriental confirma os elementos fundamentais de anteriores eleccións: maiores caídas dos partidos tradicionais nas provincias de Lugo e Ourense e subidas máis bruscas dos partidos novos na Coruña e Pontevedra. Excepto En Marea, o resto dos partidos ten subidas e baixadas bastante estables ao longo do territorio. As diferenzas non virían tanto pola posición xeográfica senón pola concentración de habitantes. En Marea é o partido que máis nota esas variacións entre cidades atlánticas e orientais, onde ten nove puntos de diferenza de voto nas municipais, e sete nas xerais. Nos concellos pequenos, a súa porcentaxe de voto é uniforme en toda Galicia. 2016 O PPdeG non está morto nin moito menos. A súa caída, enorme en ciclos longos pero menor a curto prazo, parece que se frea 2016 comeza coa incerteza de se se repetirán eleccións xerais e coa certeza de que Galicia vai ás urnas, como moi tarde, en outubro. O PPdeG non está morto nin moito menos. A súa caída, enorme en ciclos longos pero menor a curto prazo, parece que se frea. Nas cidades tivo 50.000 votos máis desde maio a decembro do ano pasado. Nas vilas medias preto de 15.000 votos, e nos *concellos de menos de 20.000 habitantes, 11.600 votos (no conxunto do Estado, subiu 1,7 puntos e máis dun millón cen mil votos). A iso hai que engadir que C's, o seu rival político no espazo de centro dereita, e que levou en Galicia 148.000 votos en decembro, ten un futuro incerto nas eleccións galegas: non pode presentar a Albert Rivera como candidato en todas as súas comunidades e vaille ser difícil atopar líderes despois da campaña que fixo en Galicia. Olga Louzao, concelleira no concello de Lugo e elixida ás presas portavoz de Cidadáns en Galicia os últimos días de campaña, é a mellor situada. En 2015, máis que ingobernables volvémonos europeos. En Marea, a pesar dos atrancos, mantén os apoios electorais nas cidades onde goberna, foi o partido máis votado en Vigo nas últimas xerais, e mellora os resultados que os seus partidos e satélites tiveron en maio. Ademais, obtivo un 20% nos concellos pequenos, aqueles nos que é máis difícil entrar cos novos partidos. O BNG vive un dos momentos máis importantes da súa historia. Observando onde cae e como, o Bloque está no bordo do abismo. Sangra votos por todas as frontes, pero xa non ten moita capacidade de manobra. Quintana Garrido auguráballes "un longo e tortuoso camiño" ao final do seu ensaio en 2010 e recomendáballes unha "apertura real da organización en permanente ósmose coa sociedade". Non vou dicir que non o intentaron, pero sexa como for, non o conseguiron. Temos as mesmas ferramentas que media Europa para gobernarnos con sistemas representativos, pero somos un país debedor. O parlamento que saíu do 20D, e que sairá das próximas eleccións galegas, expresa esa normalidade dual. Distancias máis curtas entre os rivais, entrada de partidos novos, multipartidismo, renovación de elites... e rastas, que eu pensaba que deixaran de escandalizar nos anos noventa e parece que non. En 2015, máis que ingobernables volvémonos europeos.


Summary: Dos 54.353 millóns do resgate público recuperáronse até agora menos de 4.000 millóns.

O Banco de España actualizou o balanzo do custo do resgate público á banca e dá por perdidos máis de 40.000 millóns de euros, unha cifra que extrae após actualizar os datos do diñeiro recuperado e do que é recuperábel. Desde maio de 2009, as axudas do Frob ascenderon a case 54.400 millóns de euros dirixidos a 14 entidades financeiras. Ao feche de 2016 recuperáranse 3.873 millóns. A esta cifra, o Banco de España engade outros 10.400 millóns que considera recuperábeis. Fóra destes cálculos fican os máis de 40.000 millóns que se darían por perdidos, cantidade que en base a esta actualización do Banco de España non volverían ás arcas públicas. Dos 3.875 millóns retornados até o de agora, 783 millóns proceden da venda de Novacaixagalicia, actual Abanca. As caixas galegas recibiran axudas e inxeccións de diñeiro por máis de 9.000 millóns de euros, se ben hai cálculos que elevan esa cifra mesmo por riba dos 10.000 millóns.


Summary: Os ambientalistas denuncian que unha "interpretación torticeira" da Lei de Montes e ao desleixo de Medio Rural propician que centos de hectáreas agrícolas están virando en eucaliptais.

O eucalipto está a colonizar centos de hectáreas de superficie agraria útil. Unha 'conquista' que chega a través do paso dos cultivos a pasteiros e de aí finalmente eucaliptais, denuncia Adega. E iso embora que o artigo 61 das Lei de Montes establece severos condicionantes para o paso de uso agrícola a forestal. Mais, que é o que acontece? Pois que, explica Adega, os servizos centrais da Dirección Xeral de Ordenación e Produción Forestal fan unha interpretación que o pastoreo no que todos os terreos "pastables" son forestais e, portanto, susceptíbeis de seren plantados, mesmo con eucaliptos. "Malia a resultar evidente que a Lei de Montes só regulamenta o aproveitamento de pastos en terreos forestais como un máis dos moitos usos do monte, e a que tamén hai pastos en terreos agrícolas, os responsábeis da consellaría consideran torticeiramente que "todo pasteiro é monte", denuncia a Asociación para a defensa ecolóxica de Galiza (Adega). Esta interpretación está a permitir, indican, a forestación "mais ou menos encoberta de terreos agrícolas", que pasan de cultivos a pasteiros e finalmente a eucaliptais, sen sequera verse afectados polos condicionantes do artigo 61 (forestación de terras agrícolas), entre os que está a obriga de plantar en exclusiva frondosas autóctonas. Isto tradúcese directamente na perda de superficie agraria útil, convertida agora en plantíos de eucaliptos: por volta dunhas 5000 hectáreas só nos dous últimos anos. En total, e segundo Unións Agrarias, son 30.000 as hectáreas de terras agrarias que ocupa esta especie en Galiza.


Summary: A subdirectora xeral da Organización Mundial da Saúde para o Acceso a Medicamentos e Produtos Sanitarios, Mariângela Simão, recoñece que as expertas estudan algúns casos de miocarditis e pericarditis.

A OMS traballa en aclarar a suposta relación da vacinación contra a Covid-19 co fármaco de Pfizer con episodios moi puntuais de miocarditis e pericarditis nalgunhas persoas nos Estados Unidos de América e en Israel. Así o recoñeceu na segunda feira a subdirectora xeral da Organización Mundial da Saúde para o Acceso a Medicamentos e Produtos Sanitarios, Mariângela Simão, que afirmou que até o de agora só saben de casos neses dous estados. "Seguimos a investigar se está relacionado coa vacina ou é parte da distribución normal", engadiu. Mentres se analizan as causas nas que acaeceron esas doenzas de corazón en persoas xa tratadas contra o virus, o director executivo do Programa de Emerxencias Sanitarias da OMS, Mike Ryan, puntualizou as palabras da súa compañeira nun intento de tranquilizar á poboación mundial despois doutros sucesos ligados aos remedios de AstraZeneca e Janssen. "Aínda que son notábeis e necesitan un seguimento, só para tranquilizar á xente, que estes foron casos leves autolimitados", subliñou. Neste contexto a Axencia Española de Medicamentos e Produtos Sanitarios (AEMPS) defendeu que "non se pode estabelecer que exista unha relación causal entre a aparición de miocarditis ou pericarditis e a vacinación". No entanto, na Axencia Europea do Medicamento (EMA) tamén están en alerta ante a aparición de posíbeis casos, malia que os coñecidos "non foron graves, resolvéronse nuns días e na súa maioría afectaron a homes novos". Por outra banda, o director xeral da OMS, Tedros Adhanom Ghebreyesus, comunicou que, a nivel mundial, o número de novos casos de coronavirus notificados á institución que preside "diminuíu durante sete semanas seguidas, o que constitúe a secuencia máis longa de descensos semanais durante a pandemia até o de agora".


Summary: As primeiras sondaxes que fan públicas os medios corsos apuntan á vitoria das formacións nacionalistas, Pè a Corsica e Core in Fronte, que acadarían máis da metade dos votos na primeira volta das eleccións, mentres que a Fronte Nacional de Charles Giacomo ficaría no último lugar.

Medios de comunicación corsos veñen de facer públicas as primeiras sondaxes das eleccións, que apuntan á vitoria das forzas nacionalistas. Así, a candidatura Pè a Corsica, liderada por Gilles Simeoni, o presidente do consello executivo, obtería o 45% das papeletas, mentres que Core in Fronte, encabezada polo independentista Paul-Felix Benedetti, acadaría o 6,4%. Core in Fronte podería sumarse á candidatura de Pè a Corsica na segunda volta e constituíren, así, un bloque nacionalista A segunda forza máis votada sería a dereita de Jean Martin Mondoloni, co 15,8% dos apoios, seguida do partido do presidente francés Emmanuel Macron, La Republique en Marche, de Jean-Charles Orsucci, co 11,7%. A candidatura menos votada sería a Fronte Nacional do francés Charles Giacomo, que só se faría co 3% dos votos, segundo estas sondaxes. "Córsega envía un sinal moi forte a París e di que quere a paz e a democracia e construír unha illa emancipada", afirmou após coñecer os resultados Gilles Simeoni. Un sistema peculiar O sistema electoral da asemblea corsa consta de dúas voltas. A candidatura máis votada na segunda volta recolle un conxunto adicional de once escanos, sempre e cando superase o 16% dos votos. Para acceder á segunda rolda é necesario lograr un mínimo do 7%. Quen obtivese entre un 5 e un 7% podería aliarse con algunha das listaxes que superaran a primeira volta. Desta maneira, Core in Fronte podería sumarse á candidatura de Pè a Corsica na segunda volta e constituíren, así, un bloque nacionalista.


Summary: Cada fin de mes Diego Giráldez sae tender as novas máis salientables (ou non) do mes. Velaquí as de abril.

ABRIL SEMANA 1 Kenia non sabe a París Mortos en África. Nenos con moscas. A xente en África acostuma a morrer. Mentres tes o telediario de fondo, o natural é que alí a xente apodreza. Vivos mortos. Abril arrancaba cun asalto yihadista na Universidade de Garissa (Kenia) que deixaba preto de 150 asasinados. Pero "isto non vai ter repercusión porque non mataron a ningún branco", dixo un supervivente dos charcos de sangue. Sangue vermella. Kenia segue alí. Cambia de canle. Crea un hastag que disimule que Kenia, todo indica, non sabe igual que Charlie Hebdo. Fuxan os lentos O partido de Rosa Díez comezaba a se descompoñer na Semana Santa. Incluso durante o Domingo de Resurrección. Candidatos de aquí bulían para subirse a Ciudadanos de cara ás municipais. Candidatos galegos, quero dicir, "en el sentido más peyorativo de la palabra". SEMANA 2 Dixeron que foi a photo finish da Guerra Fría Un día viñeron os Harlem Globe Trotters ao pavillón municipal do Porriño. Cando baixaron do autobús, decateime do importante que é para un norteamericano un chándal. Transmitían un poder imparable. En Latinoamérica, o uso dos chándales é distinto. Alí o táctel de coloríns ten connotacións políticas. (Aquí, porque somos así, tan só o visten os ionquis e as señoras con problemas de colesterol). O sábado día 11, Obama e Raúl Castro reuníanse durante unha hora en Panamá. De traxe. Dende que Eisenhower e Batista se rozaron no 56 -cando Obama aínda non nacera- Cuba e Estados Unidos non se sentaran a soas. Ninguén sabe como rematará esta historia pero todo apunta a que Fidel iría a ese encontro vestido de Adidas. Galeano e Grass "Eu creo que nacimos fillos dos días. Cada día ten unha historia e nós somos as historias que vivimos", reflexionou Galeano un día ao uso. O luns 13 morría o uruguaio deixando as ventas tan abertas como as venas de América Latina. Esa mesma mañá finaba tamén Günter Grass. Macabra coincidencia. En fin, literatos... SEMANA 3 Rodrigo Rato No ano 2005, un amigo e máis eu fumos convidados a dar un paseo romántico da man dun parlamentario galego polo edificio do Congreso. A cousa rematou nunha cea con varios deputados nun asador madrileño. A sobremesa foi longa; aínda que pareza que non, un parlamentario dá moito de si. Este era do PSOE e Zapatero levaba uns meses no poder. O procurador en Cortes, tranquilo, fumaba un puro. Cando lle preguntei "quen era o membro do PP ao que máis temían enfrontarse nunhas eleccións xerais" respondeu con claridade: "Rodrigo Rato, é o mellor". Menudo cabrón, atinou de pleno. Listas electorais pechadas Nesta "vai xente das parroquias moi válida". Naqueloutra "o presidente do clube de patinaxe, din que arrastra xente". "Espera… Outro carallo…! Cando fixo Fita un módulo de mecatrónica industrial?". "Mira, nesta vai un virachaquetas". "Estes dous non estaban imputados por corrupción?". "A Ramiro tiveron que poñelo con Photoshop, leva tres meses ingresado". "Esta está ben, é de xente honrada". O luns día 20, de madrugada, pechábanse as listas electorais. Agora toca esperar a que o buzón se ateigue de material para papiroflexia antes de consumir o voto no colexio electoral con toda a forza do mundo. Sufrirán Esta foi a semana na que Cospedal dixo que o PP traballara moito para "saquear" o país, na que se descubría que un descuartizador de Majadahonda tiña familia en Sarria, e na que Sito Miñanco saía do cárcere sen permiso para pisar Galicia. Todo apunta a que os tres sufrirán morriña. SEMANA 4 Portugal tem Entre as calçadas das ruas de Portugal há mais praias do que nas de París de 68. Há areia fina e romántica, liberdade elegante e vermelha. Delas saem poemas ao jeito de sinais emocionantes. O 25 de abril cumpria quarenta anos e os corações brindaram con ginjinha. O mundo encheu-se de cravos limpos, dos que não enferrujam nunca. Emprazamento É importante que todos acudamos en masa. Non debemos deixar que os que van nolo conten. Sería un erro histórico. Suxerídelle á xente que se achegue para que todo funcione. É preciso que os que vaian por primeira vez estean convencidos de que exercer ese dereito é produtivo. Se tedes algún problema, haberá autobuses para carretarvos dende o centro. O Festival de Cans celébrase do 20 ao 23 de maio. Desculpen, mais non sabía como escribir esta peza de xeito que non parecese un anuncio intencionado.


Summary: A ata agora subdirectora xeral de Farmacia marcha ao Goberno central para realizar un estudo sobre a área farmacéutica, pero fontes do Ministerio de Sanidade admiten que o seu destino definitivo será o posto de subdirectora xeral de Calidade do Medicamento HEMEROTECA | Os cargos imputados por atrasar tratamentos de hepatite descargan a responsabilidade nos médicos

HEMEROTECA | Os cargos imputados por atrasar tratamentos de hepatite descargan a responsabilidade nos médicos O Ministerio de Sanidade fichou a unha dos dous altos cargos da Xunta de Galicia imputados por homicidio imprudente por atrasar fármacos da hepatite C "por razóns orzamentarias" a seis pacientes que acabaron morrendo. Carolina González-Criado, a quen se investiga ademais por un delito de prevaricación nun xulgado de Santiago e que ocupou durante os últimos anos o posto de subdirectora xeral de Farmacia, deixa o Goberno galego para incorporarse ao Ministerio que dirixe Dolors Montserrat. O seu primeiro labor será realizar un estudo sobre a área farmacéutica -iso é o que figura no cesamento a petición propia na Consellería de Sanidade que se fará efectivo á volta de Semana Santa- pero fontes do Ministerio admiten que o seu destino definitivo será o posto de subdirectora xeral de Calidade do Medicamento en substitución de Carlos Lens. De momento, incorpórase ás ordes da directora xeral de Farmacia do Ministerio, Encarnación Cruz, que tomou posesión o pasado maio. O primeiro labor de González-Criado será realizar un estudo sobre a área farmacéutica, pero fontes do Ministerio admiten que o seu destino definitivo será o posto de subdirectora de Calidade do Medicamento Fontes da Consellería de Sanidade da Xunta de Galicia admiten que "marcha a petición propia, cedida para a realización dun estudo relacionado coa área farmacéutica" pero aseguran que non teñen noticias sobre se despois se incorporará á organigrama do Ministerio. Carolina González-Criado é unha personaxe clave no sumario do caso da hepatite que se investiga no xulgado de instrución número 3 de Santiago polo seu papel nos procesos que atrasaron os tratamentos desta enfermidade en Galicia, segundo o escrito inicial do Ministerio Público, "por razóns orzamentarias". Trátase da primeira causa penal aberta en España por mortes supostamente relacionadas cos recortes na área de sanidade. A cargo da Xunta segue imputada tras declarar na causa aberta que se segue no xulgado número 3 de Santiago e na que figuran informes de médicos que alertaron os seus superiores de que varios hospitais galegos estaban a prescribir fármacos "non adecuados" a pacientes con hepatite por non dispor do Sovaldi, un medicamento que daquela tiña un prezo moi alto. A denuncia da Fiscalía partiu dos escritos presentados por médicos do Sergas que trataban doentes de hepatite e que ratificaron eses testemuños ante o xuíz O caso nacera dunha denuncia da Fiscalía, adiantada por eldiario.es, que partiu dos escritos presentados por varios médicos da sanidade galega que trataban a enfermos de hepatite e que ratificaron eses testemuños ante o xuíz. O sumario detalla como desde a administración galega na que González-Criado era a subdirectora xeral de Farmacia atrasáronse os tratamentos para tentar que varios deles fosen asumidos gratuitamente por un laboratorio privado que se ofreceu a financiar os medicamentos para 300 pacientes en toda España. Tres dos pacientes morreron sen recibir os medicamentos que os seus médicos lles recetaran. A outro tres chegáronlles demasiado tarde. Tanto González-Criado como o outro alto cargo do Servizo Galego de Saúde investigado, Félix Rubial, rexeitaron ante o xuíz en febreiro de 2017 que se negase o tratamento do Sovaldi a ningún dos pacientes que acabaron perdendo a vida. En realidade, polo que están a ser investigados é polas demoras na aplicación deses fármacos, que segundo a Fiscalía e a acusación foi a causa que orixinou os falecementos. Tras escoitar os argumentos dos dous mandos do Goberno galego, o xuíz do caso mantivo a imputación. A denuncia, adiantada por eldiario.es, levantou un gran rebumbio en Galicia, onde a oposición reclamara insistentemente o cesamento da anterior conselleira de Sanidade, Rocío Mosquera, aos mandos do sistema de saúde cando sucederon os feitos, e dos dous altos cargos investigados. O presidente, Alberto Núñez Feijóo, sempre apoiou a eses mandos do seu Goberno e mesmo chegou a dicir que lle parecía ilóxico que "por dous ou tres pacientes" se vinculasen esas mortes ás súas políticas de austeridade.


Summary: O Comité Clínico muda o criterio para estabelecer os diferentes niveis de restricións co fin de "adaptarse á situación actual", polo que a incidencia acumulada dos concellos perde peso en favor da presión hospitalaria. Deste modo, sitúa 15 concellos no nivel medio e outros sete no alto, mais polo de agora ningún municipio se someterá ás máximas restricións. Aliás, aumenta o control sobre o lecer nocturno e sobre os encontros sociais.

Unha paréntese no camiño da recuperación. Así definiu nesta cuarta feira en rolda de prensa o conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, as medidas adoptadas polo Comité Clínico na reunión mantida na terza feira. "A pesar dos avances na vacinación, os positivos seguen a medrar e a incidencia acumulada dispárase. De momento non soben moito as hospitalizacións, mais iso non significa que as persoas infectadas non poidan acabar ingresadas", alertou. De feito, das dez persoas que hoxe están nas unidades de críticos do país (sen cambios a respecto da xornada anterior), cinco son menores de 40 anos. Outras 57 atópanse internadas en planta (+4), segundo informou o conselleiro. Os novos contaxios diarios atópanse en niveis de febreiro Aliás, os casos activos ascenden a 6.298 (+614), e os novos contaxios baten un novo récord e continúan en valores de febreiro, con 766 (+24). A taxa de positividade das Probas Diagnósticas de Infección Activa (PDIA), pola súa banda, fica en 8,6%, novamente por riba do limiar de 5% recomendado pola Organización Mundial da Saúde (OMS) para dar por controlada a transmisión vírica. No tocante ás variantes do coronavirus que circulan polo país, se ben a pasada semana Sanidade tiña confirmados 187 casos da Delta e outros 112 en estudo, hoxe son xa 494, polo que se está a converter na predominante. Os contaxios concéntranse entre a xente máis nova A incidencia acumulada (IA) duplícase na Galiza en comparanza cos datos ofrecidos na anterior rolda do Comité Clínico, tanto a sete días —142 casos por cada 100.000 habitantes— como a 14 —210—. Por áreas sanitarias, a de Ourense-Verín-O Barco rexistra a incidencia máis elevada, 352 casos acumulados a 14 días; pola contra, a de Ferrol fica á cola con 110. A incidencia acumulada a 14 días supera os 700 casos por 100.000 habitantes entre a mocidade Porén, este incremento exponencial dos contaxios débese, na súa meirande parte, á poboación máis nova. Así, a IA a 14 días é de 717 casos por cada 100.000 habitantes para as persoas de entre 12 e 19 anos, e de 782 de 20 a 29, mentres entre os 30 e os 39 anos —o grupo que está a ser vacinado este mes— redúcese a 299. Mais a caída é moito máis pronunciada na franxa de idade de 60 a 69, cunha IA de 58, e é de apenas 31 entre as persoas maiores de 70. "Tiñamos claro que había que axustar o modelo de restricións, porque a realidade epidemiolóxica actual é distinta á de decembro, xa que cada vez hai máis xente inmunizada e a poboación máis afectada é a xente nova, que polo xeral apenas sofre complicacións derivadas da Covid-19. Tamén temos un número de hospitalizacións menor e un perfil das persoas ingresadas distinto", argumentou a directora xeral de Saúde Pública, Carmen Durán. En consecuencia, o Comité Clínico acordou mudar os criterios que viña empregando nos últimos meses para estabelecer o nivel de alerta sanitaria en cada municipio, a fin de deseñar un modelo "dinámico e variábel" cuxo factor principal deixa de ser a incidencia acumulada a 14 días e concede unha maior importancia á ocupación hospitalaria, valorando tanto os internamentos en planta e na UCI como a presión sobre os 'circuítos Covid' das Urxencias. Deste modo, algúns concellos como Ourense que superan os 500 casos por cada 100.000 habitantes de incidencia a 14 días —o limiar que até o momento indicaba o paso ao nivel máximo de restricións— ficarán no nivel alto a partir das 00 horas deste sábado, cando entrará en vigor a nova normativa —previa publicación no Diario Oficial da Galiza (DOG)—. Á cidade das Burgas acompañarana neste chanzo Barbadás, O Barco de Valdeorras, Cambados, A Illa de Arousa, Vilagarcía e Vilanova. Pola contra, Vigo e Pontevedra, que segundo o criterio precedente se sumarían ao nivel alto, estarán no medio xunto a Boiro, Caldas de Reis, O Carballiño, Culleredo, Marín, A Pobra do Caramiñal, Porto do Son, Redondela, Salceda de Caselas, Sarria, Poio, Ribadavia e Sanxenxo, estes tres últimos concellos sometidos a unha "vixilancia especial" pola súa alta incidencia, polo que poderían ascender ao chanzo alto de restricións na próxima revisión do Comité Clínico. Os restantes municipios do país ficarán no nivel medio-baixo de restricións. Novas limitacións ás reunións sociais García Comesaña incidiu en que hoxe os positivos están a rexistrarse, principalmente, "en ámbitos nocturnos fóra da hostalaría", isto é, nas rúas e prazas "onde se celebran botellóns" e nos domicilios privados que acollen "grupos amplos de persoas non conviventes", e que logo trasladan os contaxios "ao entorno familiar". Debido a isto, o Comité decidiu limitar a capacidade das terrazas na hostalaría a dez persoas, e pediu que se aplique o mesmo criterio para as reunións sociais entre persoas non conviventes en exteriores —e un máximo de seis nos domicilios—. Porén, polo de agora trátase unicamente dunha "recomendación". Recoméndase un máximo de dez persoas non conviventes en calquera ámbito Noutra orde, a partir da vindeira terza feira exixirase en todos os estabelecementos do lecer nocturno —tanto no nivel medio como no medio-baixo— presentar unha proba diagnóstica da Covid-19 negativa ou un certificado de vacinación. "Malia que o risco colectivo baixe, o risco individual segue aí, e a xente nova tamén pode ter complicacións ou sufrir secuelas como consecuencia do coronavirus", matizou Pedro Rascado, médico intensivista do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) e membro do Comité. O Servizo Galego de Saúde (Sergas) convocou esta semana 26.000 persoas, fundamentalmente de entre 18 e 35 anos, para participar en cribados aleatorios. A adherencia, dixo a doutora Durán, está a ser baixa: 41,8% de participación a pasada semana, cando foran citadas máis de 41.000 galegas e galegos, con 2% de probas positivas. "É unha cifra importante tendo en conta que se trataba dun cribado aleatorio", lamentou. A vacinación dos menores de 30 anos, o 9 de agosto O conselleiro de Sanidade preveu iniciar a vacinación das persoas de entre os 20 e os 29 anos o vindeiro 9 de agosto, unha cuestión que dependerá da "dispoñibilidade de doses", e non descartou ampliar a 'autocita' a "outros colectivos". Polo de agora concertáronse 4.706, correspondentes a estudantes 'Erasmus' das tres universidades galegas e ás e os maiores de 50 anos que non acudiron no seu momento a se vacinar. No conxunto da Galiza, 1.538.171 persoas contan xa coa pauta completa —62,6% da poboación a inmunizar—, e un total de 1.767.692 recibiron, cando menos, a primeira dose —72%—. Cómputo de positivos de fóra da Galiza En resposta a preguntas formuladas por Nós Diario, o conselleiro xustificou a exclusión dos positivos de persoas de fóra da Galiza das estatísticas oficiais de cada municipio alegando a "complexidade" que supón: "A contabilidade é complexa en todos os concellos, sobre todo nos turísticos, porque os contaxios son asociados á tarxeta sanitaria. É o sistema co que levamos traballando un ano e medio, que funciona moi ben, mais nalgún caso como este somos incapaces de asociar unha persoa co concello onde está cada día. Dáse unha situación estraña cando unha persoa dá positivo nun concello que non é o seu, polo que a xente de fóra súmase logo de forma global á área sanitaria", expuxo, sen especificar o volume de casos que correspondería a persoas foráneas nin valorar se a masiva chegada de turistas prevista para este verán podería disparar os positivos, dado que a Xunta hoxe unicamente exixe ás persoas procedentes de territorios cunha alta incidencia cubrir un formulario cos seus datos persoais, sen que sexa obrigatorio someterse a unha proba PCR ou presentar un certificado de vacinación. Sanidade non conta os casos de turistas pola "complexidade" que supón Este criterio de Sanidade impide saber o número real de novos contaxios e de casos activos presentes en cada municipio, en especial nos máis turísticos, como pode ser o caso de Sanxenxo. Cómpre lembrar, neste senso, que Sanidade está a decretar os diferentes niveis de alerta en función da situación individual de cada concello e non polo conxunto da área sanitaria. A este respecto, o médico especialista en Análises Clínicas Luis Vázquez advertía na terza feira a este xornal da importancia de que cada positivo "se compute no lugar onde se detectou" para coñecer con certeza a situación epidemiolóxica de cada localidade. Tamén Carmen Durán quixo quitar ferro a este asunto e afirmou que, independentemente de que nas estatísticas oficiais non se contabilicen estes casos, "as xefaturas territoriais de cada área sanitaria saben en todo momento onde se producen os surtos e de onde son esas persoas".


Summary: Unha exposición da Fundación Seoane recupera a figura do galego Víctor Moscoso, unha lenda do deseño gráfico da época da psicodelia de San Francisco.

Se reparades na pucha que leva Víctor Moscoso neste retrato do centro da páxina habédesvos fixar na insignia vermella: é unha Cruz de Santiago, pero non vos enganedes, en América, de Alasca á Terra de Fogo, ese emblema non ten significado relixioso ningún, é a marca dos galegos, o símbolo que desde 1748 indica a procedencia dos "naturales y originarios del Reyno de Galicia", como di a denominación do que foi o primeiro centro galego estabelecido en México e logo xa por todo o continente, a Congregación do Apóstolo Santiago. Pois si, Moscoso é natural de Galiza, concretamente nacido en 1936 en Vilaboa, Culleredo, pero criado en Oleiros até os catro anos, onde disque vén sendo curmán de Gelo, o incombustíbel alcalde. Moscoso é galego, pero é un deseñador de San Francisco, non nos enganemos. Mesmo así debemos celebrar a súa volta, agora que ten 84 anos e con todos os méritos de ter entrado na historia do deseño gráfico, dinamitando todas as convencións gráficas. Pero despois de celebrar este recoñecemento do artista cómpre reparar en que Víctor marcha a Nova York en 1940 coa súa nai –emociona ver o billete do barco na magnífica exposición comisariada por David Carballal na Fundación Seoane. Rematada a Guerra Civil, en 1939, o seu pai, José 'Cano' Moscoso, tivera que fuxir dunha morte anunciada; fillo de emigrantes en New Jersey, volvía a un porto seguro. Si, Moscoso é galego, pero é un deseñador de San Francisco, non nos enganemos. Mesmo así debemos celebrar a súa volta, agora que ten 84 anos e con todos os méritos de ter entrado na historia do deseño gráfico, dinamitando todas as convencións gráficas naquela cidade fundada polo frade Pedro Benito Cambón, nacido en Seaia, Malpica, en 1738. Cunha formación que incluíu os estudos con Josef Albers na Universidade de Yale, Víctor chega a aquel San Francisco que está a ferver, abrir portas e mesmo levantar mortos agradecidos: lembremos os Doors, Janis Joplin e os Grateful Dead, a banda liderada por outro descendente de galegos, Jerry García, o neto de Manolo de Sada. A música é a catalizadora do deseño gráfico no San Francisco dos anos sesenta, os deseñadores procuran unha nova linguaxe para os concertos e aí xorde a psicodelia gráfica: reciclan antigas fotos da Belle Epoque, volven rotular a man vellos modelos de letras modernistas, xustapoñen cores antitéticas, sobreimprimen imaxes en cores distintas que, ao ser iluminadas intermitentemente nas salas de concertos, provocan lecturas cinéticas... Todo moi pouco lexíbel, pero que ao pouco é xa unha linguaxe encriptada, pero transparente para seareiros lisérxicos. De contado aparece o "póster": os carteis véndense, colecciónanse; Moscoso chega a renunciar aos seus honorarios e vive de vender aquelas pezas: os carteis convértense na nova arte popular da cultura dunha mocidade que en todo o mundo occidental acada xa unha presenza social relevante, impensábel antes dos anos sesenta. Deseño gráfico, sexo e rock and roll.


Summary: O accidente laboral decorreu en 2010 e no mesmo outro traballador ficou incapacitado.

O 15 de abril de 2010 un accidente laboral na planta da refinaría de Repsol na Coruña provocaba graves queimaduras a dous operarios, Juan C. Sousa e José L. Suárez, ambos os dous soldadores da subcontrata Tamesur. Juan Sousa falecía dúas semanas despois e Suárez ficaba incapacitado. A sanción que impón Inspección de Traballo contra a Refinaría Repsol Petróleo por aquel sinistro laboral é 2.000 euros, unha sanción que se publicaba no Boletín Oficial do Estado (BOE), sen especificar o importe, e que recollía a Cadena Ser Coruña. O sindicato CIG interpuxo unha denuncia penal contra a empresa que chegou até o Tribunal Supremo. O Tribunal fechou a vía penal e abriu a administrativa, que levou a esta sanción económica. A CIG denuncia que non puido acceder ao expediente. Nos últimos anos os accidentes laborais na planta herculina saldáronse con un falecido e seis feridos graves.


Summary: Advirte dos inútiles "múltiples intentos de diálogo co Sergas" e advirte dos "numerosos colectivos de traballadores e usuarios que denuncian o estado precario da sanidade" en Galicia.

Ao tempo que o persoal das Urxencias do Clínico de Santiago inicia a súa novena semana de folga e a dous días dunha manifestación para reivindicar un servizo digno e máis medios, profesionais dos Puntos de Atención Continuada (PAC) de Galicia anuncian tamén o inicio dunha folga indefinida para, como no resto dos casos, reclamar melloras asistenciais e laborais. Un novo conflito na sanidade que se lle abre á Xunta, tras a dimisión dos xefes de servizo da Atención Primaria en Vigo, os problemas nas ambulancias, as queixas múltiples de usuarios ou as denuncias polo colapso e a masificación nas Urxencias. O comité de folga denuncian os inútiles "múltiples intentos de diálogo co Sergas"O comité de folga aclara que convoca o paro indefinido, que como no caso das Urxencias ten marcados por parte da Xunta uns servizos mínimos do 100%, logo dos "múltiples intentos de diálogo co Sergas" e de dous paros "parciais" que, segundo din, non serveron de nada e que non supuxo "achegamento ningún por parte da Administración para negociar unha saída ao conflito". Os profesionais mobilizados dos PAC manteñen os 11 puntos reivindicativos pactados por todos os centros de Galicia, nos que reclaman a equiparación de dereitos ao resto de colectivos do Sergas, como a retirada dos obxectivos da derivación hospitalaria, equipos completos de enfermería-médica, valoración de riscos, un cómputo de xornada correcto –onde os permisos e as baixas computen neutro a eses efectos-- ou a revisión de plans funcionais. "Son numerosos os colectivos de traballadores e usuarios que denuncian o estado precario da sanidade"O comité de folga dos PAC critica que, malia aumentar a actividade asistencial dos PAC, estes non teñen medios suficientes e os equipos sanitarios dos que gozan son mínimos. Así, alertan da "incompetencia" da Xunta na sanidade galega e aseguran que é algo que "non se pode agochar máis". Ademais, lembran que "son numerosos os colectivos de traballadores e usuarios" que seguen a "denunciar publicamente o estado precario da sanidade, principalmente en primaria". O Sergas, pola súa banda, respondeu asegurando que segue "aberto" a alcanzar un acordo cos traballadores dos PAC e di tamén manter "vixente" a súa "última proposta" no marco da negociación. Nun comunicado, explica que xa teñen mantido "diversas reunións" cos respresentantes dos traballadores "para tratar as súas reivindicacións", entre elas"até tres mesas sectoriais".


Summary: O secretario xeral, Valentín García, réstalle valor ao informe do Consello Europeo por estar "feito en Madrid" e carga contra Prolingua polas súas críticas á Rede de Dinamización Lingüística

O pasado outubro os expertos do Consello Europeo que avalían o cumprimento da Carta Europea das Linguas Rexionais e Minoritarias nos Estados que a subscribiron lanzábanlle unha dura reprimenda á Xunta. Mentres que consideraban "exemplar" a protección institucional do catalán e do éuscaro nos seus respectivos territorios, os expertos comunitarios cargaban con contundencia contra a política lingüística da Xunta, a comezar pola "redución progresiva do ensino en galego en todos os niveis e da súa estrutura de apoio", pero tamén noutros ámbitos como os medios de comunicación. Este martes o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, comparecía no Parlamento para expoñer as liñas de acción do seu departamento e a oposición contrapuxo o seu optimismo co informe da UE. Para García este documento carece de valor, entre outras razóns, porque está "feito en Madrid". "Tremendo informe, tremenda a importancia dese informe", retrucoulle o alto cargo de Educación á oposición en xeral e, particularmente, á nacionalista Ana Pontón. Para García o feito de que as entrevistas con diversas asociacións e colectivos vinculados á lingua galega se celebrasen "en Madrid" fan dubidar do seu resultado. "Temos moito que discutir del e imos contar moitas máis cousas" do seu contido porque "aquí non viñeron", afirma, nun contexto no que obvia, non obstante, que os expertos europeos amosaron o seu malestar pola escasa colaboración do Goberno galego. "Eu voulle traer outros informes" e "voulle dicir como está a situación sociolingüística nalgúns lugares dos que veñen eses expertos", enfatizou, entre xestos de incredulidade dos deputados opositores. A crítica ao informe europeo non foi a única lanzada por Valentín García. Tamén reservou dardos dialécticos para un colectivo xeograficamente máis próximo, Prolingua. Despois de que a propia Pontón criticase o funcionamento da Rede de Dinamización Lingüística apoiándose nun artigo do profesor Cibrán Arxibai difundido por esta plataforma o secretario xeral apresurouse en preguntarse "que criterio de autoridade ten" o autor, dado que é "profesor de matemáticas nun instituto de Silleda" e non sociolingüística e nin sequera "profe de galego". "Se empezamos a vir aquí con artigos escritos en blogs -di, en referencia á web de Prolingua- eu podo traer cincocentos", mantén. O secretario xeral minusvalora as críticas de Prolingua: "Se empezamos a vir con artigos escritos en blogs eu podo traer cincocentos" "Non perda os papeis e non se crispe", recomendoulle Pontón, quen censura que García "se atreva a vir descualificar a opinión das persoas que teñen unha preocupación pola situación do idioma". "Non están contando mentiras, están describindo os problemas de funcionamento da política lingüística", di. Neses problemas abondou tamén o socialista Francisco Caamaño, quen lamenta que o secretario xeral centre o seu discurso fóra dos ámbitos de "responsabilidade institucional". Cun orzamento de Política Lingüística reducido a niveis "ridículos" Caamaño lamenta que García acudise ao Parlamento para facer un relatorio das actividades do seu departamento, tales como a difusión dos debuxos animados d'Os Bolechas. "É unha política lingüística de feira, sen ningún tipo de contido; porque, que pasa coa lingua na administración, na escola, nas editoras, no audiovisual, nos medios de comunicación, no sistema de saúde...?", exemplificou. Pola banda da AGE o seu voceiro, Ramón Vázquez, contrastou datos sociolingüísticos de fontes como o informe da UE, pero tamén do Observatorio da Cultura Galega, para lamentar que o Goberno galego teime na aplicación do denominado "bilingüismo harmónico", un "concepto que pariron vostedes" sen sustento científico, lamenta. "Pretenden descubrir a pólvora" pero "en materia sociolingüística hai estudos dabondo" que, di, acreditan que "non hai un só país no que se falen dúas linguas en igualdade". "En Galicia a lingua de prestixio é o castelán, iso é unha evidencia" que o Goberno galego debera colaborar para reverter, advirte.


Summary: O referendo catalán constará finalmente de dúas preguntas segundo o acordo alcanzado esta quinta feira por CiU, ERC, ICV e a CUP. O electorado deberá responder se quere que Catalunya sexa un Estado e, se for así, se quixer que este fose independente. A consulta será o 9 de novembro de 2014.

Catalunya votará o vindeiro 9 de novembro de 2014 sobre o seu futuro. Así o acordaron CiU, ERC, CUP e ICV esta quinta feira. Após unha longa xuntanza, os portavoces das organizacións políticas que apoian o proceso soberanista e a convocatoria do referendo de auto-determinación decidiron que a consulta conste dunha dobre pregunta. Isto é, o electorado deberá decidir se "Quere que Catalunya sexa un Estado?" e, se así for, deberán responder a unha segunda formulación: "Quere que sexa un Estado independente?". As forzas independentistas e ICV defenden o dereito de Catalunya a decidir O president da Generalitat, Artur Mas, e as portavocías de ERC, ICV e CUP defenderon que a pregunta dobre acordada --con matices-- pon fin ao Estado das autonomías, abre un "conflito democrático co Estado" e permitirá ao independentismo "conseguir unha vitoria". Oriol Junqueras (ERC): "A maioría da sociedade [catalá] quere votar sobre a independencia" O president de ERC, Oriol Junqueras, amosou a súa satisfacción polo acordo adoptado esta quinta feira embora recoñecer que a pregunta "semella demasiado longa". O líder d@s republican@s asegurou que a pregunta "permite que a maioría independentista se mobilice para conseguir unha vitoria clara". Aliás afirmou agardar que "se gaña a indepencencia" todas "as outras formacións" unionistas "aceptarán tamén o resultado democrático" das urnas. Quim Arrufat (CUP): "Xa hai conta atrás para comezar un conflito democrático co Estado español" O deputado da CUP, Quim Arrufat, valorou a pregunta acordada entre as forzas políticas e asegurou que a súa formación "acepta a proposta" mais que a someterá a consulta da sociedade civil. "É un paso importante ao que non se chegara nunca", salientou Arrufat acompañado de David Fernández, ao tempo que sinalou "xa hai conta atrás para comezar un conflito democrático co Estado español". Para a CUP, embora apoiaren, con matices, a pregunta traballarán pola independencia "como viñemos facendo até o de agora". Se ben, dixo, preferían que se tivese formulado coa clareza e sinxeleza do referendo de Escocia. Joan Herrera (ICV): "Rematou o Estado das autonomías" Para portavoz de ICV no Parlament de Catalunya, Joan Herrera, a pregunta do referendo "permitirá sumar independentistas e federalistas". Neste senso, dixo, o inquérito permitirá "conseguir un si acaparador" e avanzou que a súa formación votará polo "Si á definición dun Estado" mais deixou a porta aberta a unha negociación a respeito da segunda cuestión. A da independencia. Herrera emprazou ao Goberno español a negociar unha "contra-proposta" que vise unha outra relación entre Catalunya e España mais que non necesariamente deveña nun Estado soberano para Catalunya.


Summary: A Audiencia española négase a avalar as recomendacións do Defensor do Pobo estatal e nega a dúas crianzas de Cambados con trastorno do espectro autista a axuda a estudantes con necesidades específicas de apoio, sostendo que a concesión das bolsas ten que basearse na facturación bruta dun negocio e non na renda familiar.

6.000 euros anuais é o custo da terapia de reeducación pedagóxica e de audición e linguaxe de Javier, de 15 anos, e Irene, de 10, diagnosticados no espectro do autismo. Para cubrir este gasto, a nai das crianzas, Yaisa Rial, veciña de Cambados, leva pedindo desde o curso 2017/2018 as bolsas NEAE, para alumnos con necesidades específicas de apoio educativo. Porén, ano tras ano a resolución do Ministerio de Educación denega a axuda á familia, que levou o caso á Audiencia española após acudir á Valedora do Pobo, ao Defensor do Pobo estatal, presentar alegacións, recursos de reposición e finalmente unha reclamación á sala do contencioso administrativo, que volveu desestimar o 10 de decembro de 2021 a alegación do ano 2018/2019, e amais condena a Rial a ter que pagar os custos do proceso xudicial. O motivo esgrimido polo Ministerio primeiro, e pola Xustiza estatal despois, é que a demandante non cumpre con un dos criterios para outorgar as axudas, o que refire a unha suma de ingresos procedentes de actividades económicas que "supere a cantidade de 155.500 euros". A pesar diso, a renda familiar e o patrimonio do que dispoñen sitúanse por baixo do limiar que marca a convocatoria das axudas, polo que a súa situación económica avalaría a concesión da bolsa, que, lembra Rial, "non é ordinaria, senón para cubrir necesidades especiais". Esta diverxencia explícase ao ter en conta a Administración unicamente os "ingresos brutos, totais ou volume de negocio", indica a sentenza da Audiencia. Rial ten unha concesión para xestionar un estanco en Cambados (comarca do Salnés), no ano estudado pola maxistratura a súa facturación foi de 676.300 euros, non obstante, os seus ingresos netos foron de 21.000 euros (1.750 mensuais), ao vender mercancía con impostos especiais e con prezos marcados no Boletín Oficial do Estado, "eu son unha recadadora de impostos", indica a afectada. Nese sentido, incide en que "non teño un negocio privado", explicando que o rendemento tamén está estabelecido, nun 8,5% anual -o que lle gañan ao tabaco-, que descontando os gastos quedaría entre 2,5% e 4%, polo que sería imposíbel cubrir nin un salario sen superar o volume de facturación exixido. Nestas condicións "aos estanqueiros estannos negando de primeiras a posibilidade de pedir calquera tipo de axuda, o que tamén inclúe o sector de loteiros", asegura, facendo fincapé en que non ten sentido que ás persoas autónomas lle teñan en conta "todo o que meten na caixa rexistradora, en bruto". Asemade, Rial cualifica a situación como "discriminatoria" e contraria á Convención de dereitos das persoas con discapacidade, ratificada polo Estado español en 2008. "Os meus fillos non están a ter igualdade de oportunidades", láiase, denunciando que "o que están a facer é empobrecer a unidade familiar pola denegación dunha axuda á que teñen dereito, por un criterio que nin sequera é obxectivo". O Defensor do Pobo avala a concesión das axudas Quen si lle deu a razón foi o Defensor estatal do Pobo, que afirma no seu escrito que "o volume de facturación pode ser como moito indicativo dunha estabilidade económica familiar, mais non pode ser un criterio obxectivo que exclúa dunhas axudas". Asemade, o Defensor reclamou ao Ministerio que tivera en conta os beneficios obtidos e non a facturación bruta para as convocatorias de axudas, o que foi rexeitado polo organismo, aínda recoñecendo certa arbitrariedade na aplicación dos criterios por parte dalgunhas unidades de adxudicación de bolsas. Necesidades por cubrir "Os meus fillos teñen unhas necesidades que non teñen cubertas nin en educación nin en sanidade", subliña a denunciante, "a min a axuda non ma dan pero eles precisan a súa terapia para poder avanzar", resolve. Con todo, destaca que "no sistema público non temos terapia, só no privado", limitándose o público a revisións periódicas, e pon como exemplo a Javier, que está a cursar 4º da ESO e non conta con apoio, apenas o "bo facer das profesoras e profesores", aínda "tendo dereito a unha serie de adaptacións metodolóxicas". Continuar loitando Por outra parte, amósase moi decepcionada coa decisión da Audiencia, "fun agardando que os señores maxistrados estudasen o caso, e o que fixeron foi limitarse a ler a convocatoria e dicir que non cumpro un criterio", o que non evita que saliente que continuará loitando para facer valer os dereitos das crianzas, recoñecidas como dependentes de grao 1 e 2 respectivamente. Ademais, relata que xa se puxo en contacto coa Federación Autismo Galiza, que á súa vez contactou coa federación estatal. A entidade declinou facer declaracións ao respecto do caso. Unha condición pouco estudada Nin na Galiza nin no Estado existen censos oficiais sobre persoas con trastorno do espectro autista (TEA). Así e todo, os estudos epidemiolóxicos que se levaron a cabo en Europa apuntan a unha prevalencia dun caso por cada 100 persoas, polo que se estima que hai arredor de 27.000 persoas con TEA na Galiza. Con motivo do Día mundial de concienciación sobre o autismo, o 2 de abril, a presidenta da Federación Autismo Galiza, Mercedes Fernández Angulo, fixo énfase en que as persoas con TEA "necesitan unha adaptación da contorna educativa e unha atención especializada acorde co nivel cognitivo de cada unha", un servizo "deficitario", concluíu. O PP négase a quitar o termo "diminuído" da Constitución A voceira do Partido Popular (PP) no Congreso, Cuca Gamarra, reiterou esta quinta feira que a formación vai bloquear a substitución do termo "diminuídos" polo de "persoas con discapacidade" na Constitución estatal, argüíndo que abrir a posibilidade dunha reforma constitucional pode permitir que tamén sexan modificadas outras partes do texto. Esta proposta superou o primeiro trámite no lexislativo en setembro pasado, porén, o bloqueo de PP e Vox fai inviábel que poida recibir o apoio dos tres quintos da Cámara. No texto, proposto pola ex vicepresidenta primeira do Executivo, Carmen Calvo, búscase incidir nas "condicións de liberdade e igualdade real e efectiva" para este colectivo, e "garantir a plena autonomía persoal e inclusión social das persoas con discapacidade".


Summary: Eran perto das 23.30h desta sexta feira cando Pablo Iglesias anunciaba mediante un chío en Twitter que Podemos finalmente concorrería con En Marea aos comicios galegos. Esta resolución, adoptada desde Madrid, vai provocar unha fonda crise do partido morado na Galiza.

"Non hai nada por riba da unidade cando nos xogamos o cambio na Galiza. Podemos estará con En Marea sexa cal sexa a fórmula". Este chío de Pablo Iglesias na rede social Twitter avanzaba un acordo "in extremis" entre Podemos e En Marea para concorrer nun mesmo partido ás eleccións do 25 de setembro. No hay nada por encima de la unidad cuando nos jugamos el cambio en Galicia. Podemos estará con En Marea sea cual sea la fórmula.— Pablo Iglesias (@Pablo_Iglesias_) 12 de agosto de 2016 Pronto Xulio Ferreiro, alcalde da Coruña e próximo a Podemos, contestaba o chío do líder da formación morada e agradecía a "xenerosidade e altura de miras" de Iglesias. "Será un pracer facer isto xuntos", engadía. Tamén facía o propio Yolanda Díaz, coordinadora nacional de IU na Galiza e deputada de En Marea en Madrid, "hai xente de ollada curta e outra de ollada longa. Pablo Iglesias é dos que non xoga en espazos curtos. Grazas". Echenique e Bescansa, a clave Após o cruce de agradecementos, Pablo Iglesias citaba Pablo Echenique, secretario de Organización da formación morada, e Carolina Bescansa, secretaria de Análise Política e Social –a quen na quinta feira enviou a Galiza a tratar de negociar a integración na Marea- "grazas a Echenique e Bescansa e a todos os compas de Galiza pola súa xenerosidade e esforzo". Precisamente, Podemos na Galiza optara nos últimos días por se presentar en solitario ás eleccións galegas ao rexistrarse En Marea como partido no Ministerio do Interior. A formación morada esixía concorrer en coligazón ao 25 de setembro e así o expresara en numerosas ocasións a líder de Podemos na Galiza, Carme Santos. A secretaria xeral de Podemos na Galiza, que nos pasados días foi a máis vehemente á hora de defender unha concorrencia en solitario, tamén se pronunciou vía Twitter sobre o acordo, "ao final desta noite tivemos unha xenerosidade que supera calquera expectativa ante a non cesión dos nosos aliados en certos puntos". "Decisións tomadas con toda a lexitimidade tiveron que ser cambiadas co obxectivo de salvar a unidade política", engadía. Tamén se refería a un "sacrificio inmenso". "Isto non quita que este xiro final o teñamos que abordar en colectivo e eu quero informar a nosa xente persoalmente, as bases de Podemos Galiza, co fin de decidir que camiño seguimos xuntos". E é que as bases aprobaran concorrer en coligazón e non nun partido. As candidaturas, un crebacabezas No día de hoxe a coordinadora de En Marea manterá unha xuntanza con dirixentes de Podemos para avanzar a integración do partido morado unha vez que o prazo de inscrición no censo para votar nas primarias remata o domingo. Aliás, hoxe mesmo conclúe o "período de subsanación" de candidaturas. Podemos podería aproveitar este prazo para presentar os seus candidatos ás primarias. En Marea presentou un só candidato á Presidencia da Xunta, Luís Villares, mentres que Podemos optou por que concorrese ás primarias da formación morada Carmen Barahona. Tamén o ex senador José García Buitrón anunciara a súa precandidatura por Podemos co obxectivo de confluír coa Marea. No seo da Marea presentáronse até 18 listaxes ás primarias, que se votarán os días 16 e 17. Nestas candidaturas aparecen nomes non só ligados a Anova e IU –partidos integrados na Marea- senón tamén de Cerna -escindida de Anova-, de Equo, das mareas municipalistas e do propio Podemos.


Summary: O BNG reclama unha comisión de investigacións a respecto das denuncias realizadas polo Comité de empresa. O PSdeG pide o cesamento da dirección de informativos.

Esta terza feira empregad@s da TVG denunciaban a través dun comunicado de imprensa teren sufrido "presións" e "intervencións" por parte da dirección da empresa a respecto da información sobre os escándalos de corrupción que envolven o PP: a operación Pokemon e o caso Bárcenas. Os grupos parlamentares do BNG e o PSdeG veñen de se facer eco das denuncias d@s traballadoras e traballadores da corporación e de presentaren sendas propostas no Parlamento á fin de o Goberno galego asumir responsabilidades. Entrementres a deputada do Bloque, Montse Prado rexistrou unha pregunta dirixida ao executivo de Alberto Núñez Feijóo en que demanda unha investigación formal arredor da denuncia emitida polo Comité de Empresa; o PSdeG vai para alén diso e exixe a demisión da dirección da TVG argüíndo que "actúa máis como un medio ao servizo exclusivo dos intereses do PP" do que como un "medio de comunicación público. PSdeG e BNG fanse eco das denuncias de presión d@s traballadoras e exixen responsabilidades "É moi grave que o comité teña que chegar á situación de emitir un comunicado", denunciou Prado, nun momento en que a "sociedade demanda con máis forza coñecer a realidade dos feitos", sentenciou. E o certo é que, segundo o comité de empresa, a dirección da televisión pública tería presionado @s profesionais á fin de intervir sobre as informacións publicadas arredor do caso Bárcenas --que salfire á cúpula do PP, tamén na Galiza-- mais tamén sobre a operación Pokemon en que se atopan imputados diversos cargos públicos populares, como os alcaldes de Compostela, o Carballiño ou Boqueixón. Neste senso, a deputada nacionalista vén de emprazar por vía parlamentar á Xunta de Galiza a que aclare se está a investigar ou "pensa facelo". O PP ataca a oposiciónA través dun comunicado de imprensa, @s populares criticaron as denuncias da oposición e aseguraron que a TVG "está a cumprir de modo axeitado o seu papel de servizo público", a respecto --din-- "dos parámetros de calidade e pluralismo". O PP asegura que o traballo da TVG vén avalado polos índices de audiencia alcanzados e nega as manipulacións denunciadas Malia a que esta non é a primeira ocasión en que a oposición critica "manipulacións" informativas --durante a campaña electoral foron 25 os recursos presentados polos partidos da oposición-- o PP aproveitou a ocasión para bater contra BNG e PSdeG e empregar a estratexia do "e ti máis". @s conservadores argumentan que "na etapa do bipartito" a televisión pública "era líder en manipulación" en troca da situación actual da que, din, "os informativos da TVG son líderes de audiencia". Nunha batalla de cifras --das que acostuma encetar o PP-- @s populares negan as presións denunciadas pol@s traballadoras e traballadores e argüen que a TVG conta co "respaldo da audiencia".


Summary: Milleiros de activistas protestan polas duras condicións nas cadeas israelís. Ao redor de 1.600 pres@s iniciaron unha folga de fame indefinida que secundaron, só por un día, tamén 2.300 activistas encarcerados, nunha iniciativa que xa foi bautizada como a 'batalla dos estómagos baleiros'

O 'Día do prisioneiro palestino' celebrado o pasado 17 de abril provocou unha inédita medida de protesta nos cárceres de Israel, onde 1.600 pres@s iniciaron unha folga de fame indefinida que secundaron, só por un día, tamén 2.300 activistas encarcerados, nunha iniciativa que xa foi bautizada como a 'batalla dos estómagos baleiros'. Son preto de 5.000 @s pres@s palestinos que cumpren condena na actualidade só no estado hebreo. O inicio da folga de fame estivo acompañada de grandes manifestacións de apoio á poboación presa mentres que o presidente palestino, Mahmud Abbas pediulle unidade entre @s reclus@os. "O único que se beneficia da división entre @s palestin@s é Israel, a potencia ocupante", asegurou, logo de que fontes israelís informaran de certas divisións entre os presos de Hamas e os de Al Fatah. @s prisioneir@s esixen a fin da política de detención administrativa (sen xuízo) e do castigo de illamento e tamén que se permita na cadea continuar coa educación secundaria e o bacharelato, así como as visitas de familiares e a mellora das condicións de saúde. Pola súa parte, o goberno de Israel limitouse a indicar que se sente "preparado para afrontar a situación".


Summary: A entidade denuncia a negativa do alcalde da localidade a "recuperar o diálogo" e sinala que manterá a súa programación nas súas instalacións e buscará novos lugares. Mantén a súa demanda de que a vila conte cunha biblioteca municipal "digna"

Espazo Lectura: "O único apoio público que necesitamos é unha biblioteca de calidade" Espazo Lectura vén de acordar a suspensión definitiva de todas as actividades que viña realizando na Biblioteca Municipal de Gondomar e renuncia, igualmente, á reserva de crédito de 5.000 euros que o Concello destinaba a pagar as actuacións e visitas dos escritores e escritoras contratados pola asociación para levar a cabo a programación da biblioteca. A entidade de fomento da lectura (sobre todo entre nenos e nenas, mais non só) paralizou en marzo a súa programación na biblioteca municipal como denuncia ante a situación de abandono que este centro sufría por parte do Goberno local. Dous meses despois as circunstancias seguen sendo as mesmas e a pesar de que o pleno municipal instou o alcalde (cos votos de Manifesto Miñor, PP, CABE e Iniciativa por Gondomar) a recperar o diálogo coa asociación, isto non se produciu. A entidade, que despois de 11 anos de actividade vizosa e pioneira converteuse en referencia en toda Galicia, denuncia a negativa do rexedor da localidade -Paco Ferreira (PSdeG-PSOE)- a "recuperar o diálogo" e sinala que manterá a súa programación nas súas instalacións e buscará novos espazos. Mantén así mesmo a súa demanda de que a vila conte cunha biblioteca municipal "digna". En abril Beatriz Núñez, Presidenta de Espazo Lectura, destacaba en conversa con Praza que "o único apoio público que necesitamos é unha biblioteca de calidade". A decisión de suspender definitivamente as relacións co Concello foi adoptada pola Asemblea Xeral Extraordinaria de Espazo Lectura o pasado 6 de maio. Porén, acordouse tamén darlle "un prazo de cortesía ao alcalde de Gondomar para que retomase o diálogo con e cumprise o mandato no Pleno do Concello", un prazo que a entidade dá por finalizado, sen obter resposta por para do rexedor. Espazo Lectura "lamenta profundamente a negativa do alcalde a recuperar o diálogo coa asociación, a pesar de todos os esforzos realizados e de toda a presión social que se derivou desa negativa e a solidariedade mostrada pola inmensa maioría dos centros de ensino do Val Miñor". A entidade "lamenta profundamente a negativa do alcalde a recuperar o diálogo coa asociación, a pesar de toda a presión social que se derivou desa negativa e a solidariedade mostrada pola inmensa maioría dos centros de ensino do Val Miñor" Os problemas entre Espazo Lectura e o Concello de Gondomar comezaron xa na toma de posesión do alcalde. "Dadas as dificultades, cheas de despropósitos, que o voluntariado de Espazo Lectura foi atopando para desenvolver o seu traballo diario con normalidade, hai máis dun ano, aproveitando a renovación da Xunta Directiva da asociación, fixemos público un documento no que, xa daquela, se avisaba tanto da precariedade da biblioteca municipal como das difíciles relacións coa administración", explica a entidade. "Pero as cousas non melloraron, senón todo o contrario, chegando á actual situación", engade. "Ata o de agora, mellor ou peor, ao longo destes case doce anos, Espazo Lectura atopou sempre espazos de convivencia e colaboración cos distintos gobernos que foron ocupando a institución municipal, así como condicións que posibilitaron o deseño dunha importante programación na Biblioteca Municipal, condicións que non se dan nestes momentos e que provocan o desánimo do seu voluntariado polo desconsiderado entorpecemento da acción de Espazo Lectura", denuncian. A asociación explica que "o voluntariado de Espazo Lectura continuará desenvolvendo con normalidade o seu labor de dinamización e fomento da lectura, especialmente na Casa da Lectura, onde a asociación creou ao longo de todos estes anos "unha biblioteca moderna e funcional aberta ao público" e onde ten a súa sede. Tamén se buscarán outros espazos alternativos que serán anunciados no seu momento". Con todo, sinala que "esta nova situación" supón a necesidade de "recalcular e redimensionar" o perfil da entidade e de "buscar novas vías de financiamento". A asociación anuncia que continuará demandando "unha biblioteca digna para Gondomar" que poña "punto final ás graves carencias actuais Finalmente, a asociación anuncia que continuará demandando "unha biblioteca digna para Gondomar" que poña "punto final ás graves carencias actuais: inexistencia de bibliotecario/a, inexistencia de orzamento estable, mellora da accesibilidade, modernización do mobiliario, diferenciación de espazos, mellora dos fondos, catalogación, purga...".


Summary: ENTREVISTA | Carmen García Mateo é catedrática do Departamento de Teoría do Sinal e Comunicacións da UVigo e investigadora nas tecnoloxías da fala e da linguaxe. Esta semana participou nos actos do Día da Muller no Museo do Pobo, centrados na fenda de xénero nas TIC, e tamén na xornada do Consello da Cultura sobre A cultura dixital en Galicia

Carmen García Mateo é catedrática do Departamento de Teoría do Sinal e Comunicacións da Universidade de Vigo e directora do Grupo de Tecnoloxías multimedia de atlanTTic, onde leva a cabo a súa labor investigadora, centrada principalmente nas tecnoloxías da fala e da linguaxe (recoñecemento de voz, tradución automática, conversión de texto a voz...). No ano 2014 recibiu o premio María Josefa Wonenburger, que recoñece os méritos científicos e o impacto social das mulleres nos eidos da ciencia e a tecnoloxía. O pasado martes participou na celebración do Día da Muller no Museo do Pobo Galego, que este ano estivo centrada na fenda de xénero no desenvolvemento e aplicación das TIC. Moderadas por Encarna Otero, ademais de Carmen García Mateo interviron Luz Ramos López -xefa do departamento de Tecnoloxía do IES de Brión- ou Sonia Lois García -enxeñeira técnica industrial pola Universidade de Vigo, CEO de Coremain e de Sivsa e experta en desenvolvemento de solucións TIC aplicadas ao ámbito da sanidade-. Ademais, este xoves foi unha das participantes na xornada organizada polo Consello da Cultura Galega sobre A cultura dixital en Galicia, na que deu unha conferencia sobre "Tecnoloxía, intelixencia artificial, Big Data: A automatización que chama á porta". Os actos do Día da Muller no Museo do Pobo estiveron dedicados este ano a debater sobre a fenda de xénero nas TIC. Onde está a base do problema? A partir de que momento as nenas son apartadas das carreiras tecnolóxicas? O problema é complexo e normalmente cando xeneralizamos cometemos erros. Pero en todo caso é importante mandar mensaxes. O outro día no Museo do Pobo arrinquei a miña intervención con algúns datos, mesmo históricos, lembrando que na miña época de estudante -rematei a carreira a finais dos 80- eramos poucas mulleres nas facultades de ciencias. Pero eran outros tempos, a sociedade era moi distinta e iso era case esperable. Nos anos 90 houbo un certo crecemento, pero hoxe a presenza de mulleres nas carreiras técnicas volve descender, ata o 20%, mentres que noutras disciplinas, tanto de ciencias, como de ciencias sociais, de humanidades, si que acadou a igualdade ou as mulleres son mesmo maioritarias. "Hai un tema de percepción subxectiva, de autoestima, de estereotipos asociados a carreiras técnicas que fan que as nenas, dende pequenas, rexeiten estes contidos" Hai unha cuestión moi importante relacionada con percepcións, que están xa interiorizadas no máis fondo de cada persoa, dende a infancia. Hai un tema de percepción subxectiva, de autoestima, de estereotipos asociados a carreiras técnicas que fan que as nenas, dende pequenas, rexeiten estes contidos. Existe o estereotipo de que nas carreiras técnicas se necesita un nivel de intelixencia elevado e dende que as nenas son pequenas vaise construíndo nelas a idea de que non son suficientemente intelixentes. Hai unha falta tamén de referentes femininos; os nenos son capaces de nomear científicos ou enxeñeiros, pero non tantas científicas e enxeñeiras. Están a realizarse proxectos interesantísimos, como o proxecto Wisibilizalas da UPF, para dar a coñecer científicas ou enxeñeiras, para amosar que existen, que non son raras. Hai que ir á raíz, porque se non atacamos iso, as nenas xa non escollen materias de corte técnico na ESO e despois xa non van ás enxeñarías. É importante acadar a igualdade en todos os ámbitos, pero se cadra é máis urxente facelo nas TIC, pola súa importancia económica e social presente e futura. É o espazo que está definindo na actualidade a nosa sociedade e as consecuencias de que o papel das mulleres sexa secundario poden ser moi graves, non si? O noso papel máis que secundario é minoritario. Non hai suficientes. Estase a desperdiciar moitísimo talento de mulleres que non chega ás carreiras técnicas e que polo tanto despois tampouco vai chegar ao mundo do traballo. E isto é moi grave, tendo en conta que as profesións relacionadas co desenvolvemento das tecnoloxías demandan cada vez máis traballadores cualificados. Non nolo podemos permitir. "Estase a desperdiciar moitísimo talento de mulleres que non chega ás carreiras técnicas e que polo tanto despois tampouco vai chegar ao mundo do traballo" Nese sentido é importante que as mulleres que estiveron e estades nos campos científicos ou técnicos sexades máis visibles, para dar eses referentes? Hai unha frase que me gusta moito, que é 'non se elixe o que se descoñece'. Seguramente ata hai pouco as mulleres científicas e técnicas non fomos conscientes da importancia que tiña que fósemos máis visibles, de aparecer nos medios, de usar máis as redes sociais, de chegar a nenos e nenas, da importancia de poñer nisto tamén o noso empeño. Este xoves falaches de Big Data e de Intelixencia Artificial, cousas que a moitas persoas lles poden soar moi afastadas, mesmo de ciencia ficción, pero coas que xa estamos en contacto a diario na nosa vida cotiá... Si, facemos uso do Big Data todos os días, cada vez que empregamos o buscador de Google... ...Son determinantes no noso día a día, rodéannos, pero se cadra os que non somos expertos non sabemos moito sobre elas? Si, todas estas tecnoloxías están xa a mudar todo o noso mundo e fálase de que constitúen unha 4ª revolución industrial. E xa non son novas, en absoluto, levamos con elas dende o 2005 e son resultado dunha evolución de moitas décadas. Nos anos 50 do pasado século sabíase xa como facer todo isto, teoricamente, pero o que non había eran as ferramentas. Todo iso chegou cun desenvolvemento exponencial da tecnoloxía nos últimos anos, cun grande aumento da capacidade dos ordenadores e da conectividade. E así avanzouse moitísimo no seu despregamento, chegando a todos os recunchos da vida da xente. Tamén a robótica está hoxe xa en todos os lados, nas aspiradoras, nos cortacéspedes... E estes aparellos conteñen unha cantidade de tecnoloxía impresionante, de hardware, de sensores... "Facemos uso do Big Data todos os días, cada vez que empregamos o buscador de Google2 Como está posicionada Galicia -as súas empresas, spin-off e grupos de investigación- nestes campos? Non estamos nada mal, non estamos desconectados. Estamos ben tendo en conta a dimensión empresarial que temos e a poboación de Galicia. O importante é que non estamos illados, e isto é fundamental porque hoxe en día hai que traballar en colaboración con outras empresas, empregando todo tipo de ferramentas propias e de terceiros. E isto está a facerse dende numerosos grupos de investigación, empresas ou spin-off nacidas nas universidades. No meu campo, que son as tecnoloxías da linguaxe ou da fala, están a levarse a cabo grandes avances tecnolóxicos coa lingua galega, porque aquí si que se non o facemos nós non o vai facer ninguén, tentando que todo o relacionado co procesado automático de fala en galego estea ao mellor nivel. "Traballamos no desenvolvemento dun sistema de recoñecemento de fala para o galego, que permita transcribir automaticamente audio. Aínda que Google xa conta cun sistema, consideramos que non ten a calidade que debe ter" En que está centrado o teu grupo de investigación neste momento? No grupo traballamos a partir de procesado de contidos audiovisuais, tanto audio coma as propias imaxes das persoas, para extraer automaticamente información delas: quen son, en que estado anímico están, empregando técnicas baseadas en recoñecemento de patróns. Traballamos no desenvolvemento dun sistema de recoñecemento de fala para o galego, que permita transcribir automaticamente audio e que permita por exemplo incorporar subtítulos en galego aos vídeos de Youtube. Aínda que Google xa conta cun recoñecedor de audio en galego, nós seguimos traballando niso, porque consideramos que o sistema de Google non ten a calidade que debe ter. Colaboramos con lingüísticas da Universidade de Santiago e de Vigo para mellorar a ferramenta. Na parte de vídeo, o grupo deu lugar a unha spin-off que desenvolveu unha ferramenta que permite identificar as reaccións da xente cando observa un escaparate, se miran máis unha ou outra prenda e poder detectar o seu interese...


Summary: O Goberno galego aprobou o decreto polo que se estabelecen os complementos ás pensións non contributivas da Seguridade Social e doutras prestacións semellantes, unha medida voluntaria -as comunidades non están obrigadas a tela- e que a Galiza vén ofrecendo durante os últimos 14 anos, desde que o Goberno de coalición do PSdeG e o BNG a instaurou en 2009, xusto antes de chegar Alberto Núñez Feixoo á Xunta. Con todo, o actual presidente mantén a contía conxelada desde 2011 en 206 euros.

Habería que retroceder máis dunha década para atopar a orixe da medida que instaurou o complemento da pensión non contributiva na Galiza, unha iniciativa impulsada polo daquela vicepresidente da Xunta, o nacionalista Anxo Quintana. O complemento, dirixido a persoas con baixos recursos, aprobouse no ano 2009, ao final do 'bipartito' do PSdeG e BNG, beneficiando con 200 euros máis de 50.000 persoas. Ese mesmo ano chegou Alberto Núñez Feixoo ao Goberno galego e do borrador de orzamentos do PP para 2010 desapareceu calquera partida para ese complemento da pensión. De feito, a conselleira de Traballo nesa etapa, a popular Beatriz Mato, referíase daquela á medida como "un parche" e dubidaba da legalidade de manter e prorrogar nos orzamentos ese tipo de complementos. Ao final, o Executivo de Feixoo non só rectificou e deu continuidade á medida ano tras ano, senón que mesmo a mantivo practicamente intacta na súa contía. Así, e a pesar da suba do IPC, o complemento da pensión só experimentou unha única suba, pasando de 200 a 206 euros (foi no ano 2011), polo que agora, dez anos despois, o complemento da pensión para 2021 será outra vez de 206 euros. Así o aprobou esta cuarta feira, 23 de decembro, o Consello da Xunta e así vén consignada esa cantidade no proxecto de orzamentos para o ano 2021 do Goberno galego. Segundo anunciou o presidente Núñez Feixoo, 38.000 serán as persoas beneficiarias en 2021 desta medida, entre pensionistas de xubilación e invalidez na súa modalidade non contributiva, persoas anciás e enfermas con incapacidade para o traballo, beneficiarias de axudas periódicas; e as persoas con discapacidade que perciben o subsidio de garantía de ingresos mínimos. A axuda ingresarase de oficio a todas as e os beneficiarios que reúnan os requirimentos, sen necesidade de solicitala nin levar a cabo ningún trámite adicional. O Consello da Xunta prorroga as contas O proxecto de orzamentos da Xunta para 2021 aínda se atopa en trámite parlamentar, á espera do debate das emendas parciais dos grupos políticos, polo que o Consello da Xunta aprobou o decreto de prórroga dos actuais orzamentos, que se aplicará até que entren en vigor as contas de 2021. Núñez Feixoo responsabilizou de ter que prorrogar os orzamentos de 2020 ao atraso do Goberno estatal á hora de dar a información necesaria para a Xunta poder elaborar o teito de gasto. "Isto provocou a necesidade de prorrogar os orzamentos, polo menos, durante as primeiras semanas de 2021", dixo o presidente. A prórroga aprobada regula o aboamento ordinario das retribucións das e dos empregados públicos da Xunta, as prestacións por dependencia, a Renda de Integración Social (Risga) ou os pagamentos a provedores da Administración galega. "Así mesmo, posibilítanse tamén os expedientes anticipados de gastos, o que permite que a Xunta siga funcionando con normalidade a pesar de que teña catro semanas de atraso na aprobación das contas de 2021", afondou Feixoo na rolda de prensa posterior ao Consello do Goberno. O virus non ten vacacións O presidente da Xunta quixo aproveitar a comparecencia ante os medios para chamar á responsabilidade individual das galegas e galegos durante as celebracións do Nadal e avisou de que "o virus non vai coller vacacións". "A responsabilidade individual debe ser fundamental, con maior intensidade nestas datas de máis interacción social", manifestou. Núñez Feixoo lembrou que hai por diante varios festivos e unha fin de semana e avisou de que queda pouco para a chegada da vacina.


Summary: A fichaxe de inverno marca dous tantos na vitoria dos branquiazuis en Vallecas (1-2) nun partido serio do equipo coruñés, que agradeceu o dinamismo que aportou o internacional por Costa Rica na súa estrea.

Debut e dous goles, os dunha vitoria moi importante para o Dépor, que na estrea de Celso Borges -fichaxe invernal- atopou no mediocentro mundialista un referente de xogo e tamén un finalizador, decisivo na vitoria branquiazul en Vallecas (1-2) que afasta dos postos baixos ao equipo de Víctor Fernández, serio en defensa e dinámico arriba, nun encontro vistoso para o espectador e no que o Deportivo amosou unha das mellores imaxes da tempada. Un rexeite aproveitado por Borges puxo por diante aos deportivistas, que axiña perderon esa vantaxe cando Bueno aproveitou un magnífico centro do galego Trashorras, que segue a ser a guía dos vallecanos. Porén, o Dépor nunca lle perdeu a cara ao encontro, e insistiu en buscar a portería contraria dentro dun partido con constantes ocasións, que se decidiu para os coruñeses cando un penalti sobre Sidnei foi asumido pola nova incorporación, que non errou cara gol e asinou así o importante triunfo nun debut perfecto.


Summary: Unha tecnoloxía para derrubar as barreiras de comunicación coas persoas xordas

As persoas xordas conviven con severas barreiras de comunicación que dificultan a súa plena inclusión social e laboral e que son invisíbeis, en moitas ocasións, para o resto da sociedade. Os implantes cocleares non están ao alcance de todas e teñen graves limitacións técnicas que os fan ineficaces para algunhas persoas e situacións. A lectura de labios é só unha axuda parcial para algunhas e resulta imposíbel se usamos máscaras. A lingua de signos, un medio de comunicación natural para quen non oe, é descoñecida para a maioría de oíntes, e a dispoñibilidade de intérpretes é, a día de hoxe, insuficiente. Na última década, os sistemas de recoñecemento automático de linguas de signos progresaron moito. As posibilidades que estes sistemas ofrecerán nuns anos son comparábeis ás que xa ofrece o recoñecemento de voz. Ferramentas de ditado e comunicación con asistentes virtuais son só dous exemplos de como estas tecnoloxías nos facilitan a comunicación con ordenadores. Por outro lado, as ferramentas de tradución empezan a ser fiábeis para varios idiomas e en breve axudarannos a comunicarnos entre falantes de diferentes linguas. Non é xusto que estas ferramentas estean dispoñíbeis tamén para persoas xordas? O recoñecemento automático de linguas de signos baséase no procesamento de imaxe e na intelixencia artificial, e por iso require grandes coleccións de vídeos, que non existen aínda para a Lingua de Signos Española. O proxecto Speech&Signs, desenvolvido no centro atlanTTic da Universidade de Vigo por un equipo interdisciplinario de persoas expertas en lingua de signos e en TIC, ten entre os seus obxectivos paliar esta carencia. Coa axuda das Asociacións de Persoas Xordas da Galiza estamos gravando vídeos de signos illados, palabras deletreadas co alfabeto dactilolóxico, e frases completas, repetidas por moitas persoas diferentes. A base de datos de Speech&Signs contén gravacións realizadas con distintos dispositivos: cámaras de vídeo de alta calidade, sensores de profundidade, cámaras web, smartphones e incluso capturas de programas de TV. O procesamento que require cada un destes materiais é diferente, e o impacto que a calidade do vídeo ten no resultado final do sistema de recoñecemento tamén é algo que nos interesa estudar. Ademais, é imprescindíbel anotar as gravacións e sinalar en cada instante de cada vídeo non só que signo está presente, senón posíbeis modificacións no seu significado indicadas con xestos da cara, a cabeza e o torso. En paralelo ás gravacións, deseñamos e adestramos sistemas de recoñecemento baseados en intelixencia artificial que identifican os signos contidos en cada vídeo. A complexidade e a fiabilidade destes sistemas dependen de factores como o número de signos distintos a recoñecer, a variabilidade de realizacións ou se estes signos están illados ou concatenados con outros e forman parte dunha frase. Co obxecto de comparar as prestacións do noso sistema de intelixencia artificial cos desenvolvidos por outros grupos de investigación, acabamos de participar nunha competición internacional na que 132 equipos de distintos países pugnaban por ver cal dos seus sistemas era máis fiábel no recoñecemento de 226 signos illados de Lingua de Signos Turca, realizados por 43 persoas diferentes. A taxa de acertos que obtivimos é do 96%, o que nos situou na cuarta posición da clasificación. Esta porcentaxe de acertos indícanos que somos quen de resolver o problema cando a súa complexidade está acoutada. Agora hai que seguir traballando para abordar tarefas máis útiles e difíciles: vocabularios más extensos e frases completas, en vídeos de calquera calidade, e, sobre todo, en Lingua de Signos Española. Cando veremos un recoñecedor automático de lingua de signos que sirva para derrubar as barreiras de comunicación coas persoas xordas? Grazas á colaboración das Asociacións de Persoas Xordas, e coa financiación adecuada das administracións, esperamos que pronto


Summary: PSdeG, Común da Esquerda, BNG e Grupo Mixto (En Marea) fan público o seu "firme desacordo" coa decisión da Corporación da Radio e Televisión de Galicia de "censurar" a reunión da Deputación Permanente.

Os grupos da oposición no Parlamento da Galiza, PSdeG, Grupo Común da Esquerda, Bloque Nacionalista Galego e Grupo Mixto (En Marea), emitiron esta sexta feira un comunicado conxunto no que fan público o seu "firme desacordo" coa decisión da dirección da Corporación da Radio e Televisión de Galicia (CRTVG) de non retransmitir en directo a sesión da Deputación Permanente celebrada hoxe na Cámara, na que compareceron o vicepresidente galego, Alfonso Rueda, e a conselleira de Política Social, Fabiola García. "Os medios públicos teñen a responsabilidade (profesional e legal) de achegar unha información plural, obxectiva, sempre guiada por criterios de imparcialidade, neutralidade e veracidade, prestando especial atención aos debates que se realicen na Cámara, tal como se recolle na Lei de creación da CRTVG, a Lei de medios públicos audiovisuais de Galicia e no Mandato Marco da CRTVG", explican os partidos no seu comunicado conxunto. A oposición ao Goberno de Alberto Núñez Feixoo asegura que "resulta incomprensíbel" que ante unha crise sanitaria "sen precedentes" que se ten cobrado a vida de máis de 10.000 persoas, "a televisión pública, que os galegos e as galegas sufragan con 100 millóns de euros cada ano, furte información sobre as propostas das formacións políticas para combater a pandemia, tanto no aspecto sanitario como económico". Así, os grupos parlamentares sinalan que mentres se producía o debate na Cámara, na TVG emitíase "un programa de cociña explicando a elaboración dunha receita culinaria, anuncios da teletenda e o resto da programación ordinaria, por decisión da dirección do ente, con Alfonso Sánchez Izquierdo como principal responsábel". Utilización "partidista" da canle pública "É intolerábel que, mesmo no medio dunha pandemia, o PP siga facendo unha utilización partidista dos medios públicos e utilizando a televisión pública como canle de publicidade e propaganda ao servizo do Executivo de Feixoo e do Partido Popular", aseveran as deputadas de PSdeG, Común da Esquerda, BNG e En Marea, que tamén lle trasladan toda a "solidariedade e apoio" ás traballadoras da CRTVG que "intentan facer o seu labor con profesionalidade e rigor". Co de hoxe van 98 venres negros "para denunciar a manipulación informativa e en defensa dunha CRTVG ao servizo da sociedade galega" baixo o lema Defende a Galega. "O dereito á información é un dereito fundamental que debe ser garantido en calquera situación e contexto, pero aínda máis en momentos de excepcionalidade", lembran os partidos, que conclúen que "censurar o debate parlamentar" supón "de facto unha vulneración dese dereito" As forzas políticas da oposición galega solicitan á dirección da CRTVG que actúe "con responsabilidade de país" e que cumpra "coa misión de servizo público garantindo unha información de proximidade que respecte os principios de pluralidade, imparcialidade, neutralidade e veracidade informativa".


Summary: O candidato de En Marea perdeu esta cuarta feira a oportunidade de rectificar as súas declaracións sobre o direito de Arnaldo Otegi a se candidatar e lonxe diso afirmou que o que fixo hoxe a Xunta Eleitoral de Gipuzkoa foi simplesmente executar a sentenza da Audiencia Nacional.

Nen unha palabra en solidariedade co líder da esquerda abertzale por parte de Luís Villares, o maxistrado ao que En Marea propón como candidato á presidencia da Xunta. O xuíz continúa preso da súa condición de tal -o consabido corporativismo- e mostra certas dificuldades á hora de detectar as implicacións políticas de decisións xurisdicionais. Perguntado esta cuarta feira sobre a decisión da Xunta Eleitoral de Gipuzkoa, Luís Villares, en declaracións recollidas por Europa Press, dixo literalmente: "As persoas que están inhabilitadas por unha condena penal a presentarse ás eleccións non poderán facelo". A xuízo do candidato da Marea, a Xunta Eleitoral de Gipuzkoa adoptou a súa decisión "obrando en execución desa sentenza", dixo en alusión ao fallo da Audiencia Nacional contrario a Otegi. Villares mostra certas dificuldades á hora de detectar as implicacións políticas de decisións xurisdicionais Sobre o veto ao político de Elgoibar, Villares limitouse a dicer que a decisión é "recorríbel perante os tribunais" e, polo tanto, iso será o que teñan de facer "as persoas que estean interesadas en facelo", dixo cun ton de absoluto distanciamento a respeito de Otegi e a esquerda abertzale. Villares remachou que o que lle interesa a súa formación é "solucionar os problemas de Galiza". Reafirma así as súas polémicas declaracións de días atrás cando, en relación a este mesmo asunto, dixo literalmente que "as sentenzas están para cumprilas". Contrasta este posicionamento de Villares co realizado por dirixentes de Podemos no Estado, de Pablo Iglesias a Errejón, e até na Galiza, como Gómez Reino, críticos coa inhabilitación a Otegi. BNG e as demais forzas soberanistas de esquerdas do Estado manifestaron a súa solidariedade co líder da esquerda abertzale e consideraron política a decisión do órgao xudicial.


Summary: O portavoz do PSOE no Congreso, Antonio Hernando, descartou que o líder d@s socialistas de Galiza sexa designado senador por mor da súa imputación. O propio Besteiro comunicara a súa renuncia a Pedro Sánchez a segunda feira.

Após o veto imposto polo PP á súa designación como senador autonómico, a súa imputación féchalle definitivamente a porta mais, desta volta, por decisión do seu partido e semella que del propio. Segundo recolle a axencia de noticias Europa Press, en declaracións á imprensa o portavoz do PSOE no Congreso, Antonio Hernando, asegurou que "descarto que vaia ir ao Senado" por mor da súa imputación por presuntos delitos de suborno, tráfico de influencias e prevaricación nun caso que lle atinxe polo seu tempo como edil en Lugo. Porén, segundo a mesma axencia o propio Besteiro tería comunicado na segunda feira a Pedro Sánchez a súa renuncia a ser designado senador. Así o trasladaron fontes do PSdeG a Europa Press que o atribúen a unha decisión persoal.