Summary: Luís Seoane preséntasenos como un modelo de intelectual, dun tipo de home de letras e artista fillo dunha concepción da cultura ligada ao compromiso social e político. Formado no galeguismo e no marxismo dos anos trinta e na cultura republicana, Seoane fixo parte do máis salientábel da intelectualidade fiel á República. Máis tarde, desde o exilio na Arxentina, desenvolveu unha inmensa obra, pictórica, literaria, editorial e todo este labor estivo situado "sempre en Galiza", cerna das súas angueiras culturais e políticas. Seoane é un exemplo de como pode ser conciliada a fidelidade á tradición e o cosmopolitismo. É un creador que en ningún momento renuncia á súa identidade nacional; reivindícaa desde o compromiso coa lingua, coa cultura galega e con todo o traballo que foi feito no exilio para perpetuar a nosa tradición cultural.

Fillo de emigrantes galegos, Seoane naceu en Bos Aires en 1910. A súa familia tornou a Galiza cando el tiña seis anos. En Compostela estuda Dereito e participa na intensa vida intelectual da cidade nos anos vinte e trinta. Nesta altura os seus debuxos ilustran os xornais e revistas máis comprometidas da época en Galiza como Resol, Ser, Universitarios, El Pueblo Gallego, etc. Afíliase ao Partido Galeguista dentro do que é parte da corrente de esquerda. Durante a campaña do plebiscito polo Estatuto de Autonomía participa realizando carteis. Coa sublevación de Franco en xullo de 1936 consegue saír do país e chegar á Arxentina. Neste período casou coa súa curmá María Elvira Fernández López (Maruxa). Ao chegar a Bos Aires súmase ás entidades que estaban a organizar a solidariedade cos republicanos. Neste contexto é onde aparece en 1937 o álbum Trece estampas de la traición. Seoane formula nel unha intensa denuncia da represión franquista e insire debuxos tematicamente moi próximos aos álbums de Castelao, cun ton en ocasións satírico. Entre eles temos exemplos achegados aos debuxos de Atila en Galicia e Galicia mártir de Castelao. Destaca o que leva por título Impuxeron o Cristo n-a escola, un traballo en que podemos ver un mestre asasinado nunha aula cun crucifixo ao fondo. Nalgún debuxo, como Tricornios, a lembranza formal da obra gráfica de Carlos Maside é evidente. A eles hai que sumar a débeda, sempre recoñecida por Seoane, con artistas xermanos como George Grosz ou co gravador belga Frans Masereel, que xa se percibía na obra dos anos da República antes do exilio. Desde a modernidade suxire o valor simbólico da pintura e escultura medievais En Bos Aires, o exilio e os emigrantes galegos en América e Europa son tema central da súa obra plástica e literaria. Seoane, que parte de iniciais influencias picassianas, acaba por singularizar o seu estilo utilizando na súa obra cores planas, simplificadas, trazando figuras que se converten en emblemas de Galiza, con especial importancia a respecto do universo feminino, cunha intensa natureza plástica, que desde a modernidade suxire o valor simbólico da pintura e escultura medievais. O mundo editorial Ao mesmo tempo, a súa estadía en Arxentina está chea de traballos centrados no mundo editorial, fundando, habitualmente con Arturo Cuadrado e Lorenzo Varela, revistas, coleccións e editoriais (Dorna, Hórreo, Nova, Botella al mar, Citania), proxectos cos que procuraba dar a coñecer a cultura galega e os seus novos talentos. Tamén fundará a revista Correo Literario e publicará a revista Galicia Emigrante (1954-1959) e o programa de radio que leva o mesmo nome. En 1963, despois de 27 anos de exilio regresa ao país. Xunto ao seu amigo Isaac Díaz Pardo funda o Laboratorio de Formas de Galicia, o Museo de Arte Contemporánea Carlos Maside, restauran a actividade na fábrica de cerámicas de Sargadelos e crean Ediciós do Castro (onde publica obras e deseña capas…). O Laboratorio de Formas de Galicia presentou en 1970 un manifesto que defende o afondamento no coñecemento dos sinais dun propio sistema de expresión O Laboratorio de Formas de Galicia supón o nacemento do novo Sargadelos. A institución presentaría en 1970 un manifesto que defende o afondamento no coñecemento dos sinais dun propio sistema de expresión, que se achaban na fondo cultural galego. Para reactivaren este coñecemento póñeno en relación coa tradición da modernidade que tiña precedentes e modelos nos proxectos de laboratorios de deseño como os de Willliam Morris, da Bauhaus, da Escola de Ulm ou dos construtivistas soviéticos da escola Vkhutemas. Plenamente incorporado á dinámica social e cultural galega Seoane morre na Coruña en 1979. Unha obra orientada cara a creación dunha consciencia histórica Luís Seoane desenvolve unha obra pictórica, literaria e editorial desde o exilio que estará orientada temática e formalmente para a formación dunha consciencia histórica con capacidade para se proxectar sobre o presente, con Galiza como eixo, mais cunha vontade de completa universalidade. Seoane vai superar na súa obra o modelo romántico, herdeiro da cultura galega de preguerra, atendendo simultaneamente a unha mudanza formal e a un tratamento temático distinto do realizado pola xeración anterior. No formal, o pintor foi quen de construír unha linguaxe plástica moderna, herdeira da linguaxe das vangardas internacionais das primeiras décadas do século XX. No temático, sen renunciar á representación de escenas e figuras inequivocamente galegas, vai dotar estas dun sentido ideolóxico progresista, de clase, que evidencie á vez a conflitividade e o ideal. Unha concepción da historia que tamén é centro da súa obra literaria, onde destacan os poemarios Fardel de eisilado (1952), Na brétema Sant-Iago (1956), As cicatrices (1959) e A maior abondamento (1972) e as pezas teatrais A soldadeira (1957) e O irlandés astrólogo (1959), estas últimas aínda que escritas en galego, publicadas inicialmente en castelán na Arxentina. Seoane sempre combinou un interese pola renovación desde criterios estritamente formais coa preocupación ideolóxica e temática de raíz galega Esta forte presenza do político non debe estrañarnos xa que Seoane sempre combinou un interese pola renovación desde criterios estritamente formais coa preocupación ideolóxica e temática de raíz galega, interesado en dar continuidade a un movemento cultural de carácter nacional. É nese terreo onde se ve o punto de partida, que a súa propia evolución como artista superará, esa fidelidade ao imaxinario popular, ese mantemento do paradigma romántico na arte que Seoane irá deixando atrás na súa obra dos anos cincuenta e sesenta, sempre sen renunciar ao referente cultural galego. Este punto de partida é ben evidente na obra do Seoane pintor que ten como tema dominante a figura humana e como motivo central o universo popular e histórico galego, entre o mito e o relato, e coa Mater Galleciae como representación iconográfica nacional, recoñecendo a débeda con artistas como Maside, Souto, Colmeiro ou Eiroa. Como el mesmo sinala: "Trátase pra min sempre de unha especie de Nai Galega, outra constante na temática que nos ven dende a prehistoria, a deusa que incorporóu Roma ás súas creencias, a dos cruceiros galegos, as que pintaron Souto e Colmeiro", mulleres representadas asentadas e "non enfeitadas por ningún detalle pintoresco". Neste sentido, Seoane considera que a figuración da muller é fundamental na tradición artística de Galiza e semella vir dun pasado ancestral de ritos litúrxicos colectivos, de danzas e de cantigas das fragas sagradas e dunha época matriarcal na que se adoraba "a Deusa da fecundidade". Unha deusa da fecundidade que toma corpo nas mulleres galegas das camadas populares, representacións enxebres da nación e vítimas das problemas sociais do país. O ideal, o símbolo de Galiza, é, daquela, unha muller labrega –como as virxes esculpidas da arte popular e medieval, semellante, por exemplo, ao que recolle para a súa arte Kazimir Malévich en Ucraína e Rusia. Toda a obra de Seoane -pictórica e literaria- é coherente cunha concepción da historia que converte o pobo anónimo no verdadeiro heroe de Galiza: os protagonistas das rebelións medievais, os emigrantes sen nome, as mulleres traballadoras de calquera tempo..., nunha liña presidida polo rigor formal e o compromiso ético inquebrantábel. A idea do gravado como primeiro xesto do home fai que Seoane ligue o acto creador ao desamparo, á soedade, mais tamén á vontade de resistencia Destaca singularmente a súa faceta de muralista e gravador. Para Seoane o gravado enlaza coas orixes, o que lle permite establecer unha xenealoxía da arte ligada a un sentido primixenio da creación, lembrando que desde a noite dos tempos os seres humanos deixaron inscrita en calquera materia o seu mundo, a súa realidade e o seu terror. Esta idea do gravado como primeiro xesto do home fai que Seoane ligue o acto creador ao desamparo, á soedade, mais tamén á vontade de resistencia, é dicir, á máis fonda esencia da condición humana. Unha linguaxe en sintonía coa vangarda internacional Até a guerra civil a súa obra é fundamentalmente debuxo, ilustración, con algún gravado, e manifesta influxos de autores como Maside ou os alemáns Grosz e Dix. Nos primeiros anos de exilio, na Arxentina, o debuxo e o traballo ligado á tipografía e o libro deixan ver influxos picassianos e a pervivencia da pegada do movemento renovador galego: Maside, Colmeiro... Todo este proxecto discursivo e plástico tamén se fai desde a estreita ligazón co universal e integrado no espazo cultural arxentino, coa influencia das vangardas históricas tan importante para el como o diálogo coa tradición. Nos óleos asistimos á evolución do estilo cara a un maior sintetismo. As pinturas dos anos cincuenta presentan figuras de rexa estrutura e forte estatismo e monumentalidade. Progresivamente vai gañando terreo o esquematismo e o dinamismo, alterna os trazos nas figuras sobre a cor e reproduce figuras hieráticas que se reducen a esquemas figurativos, de contido simbólico, con formas organizadas en planos con cores contrapostas, de enorme poder de suxestión. A independencia da superficie da cor con relación coa contorna aséntaa Seoane por medio de trazos negros que estruturan as formas Seoane traballa sobre a relación entre a superficie coloreada e a liña, problema que fora fundamental no labor de artistas como Fernand Léger ou Le Corbusier, nunha liña ben vizosa na evolución da pintura do século XX. A independencia da superficie da cor con relación coa contorna aséntaa Seoane por medio de trazos negros que estruturan as formas. Afonda en aspectos da pintura entendida como proceso autónomo, autorreferenciado e lexíbel desde leis propias, no ronsel dalgunhas das fórmulas das vangardas históricas e nunha orientación que ten un dos fundamentos, é claro, no cubismo, aínda que de ningunha maneira o pintor funciona mimeticamente a respecto desta corrente, xa histórica na altura en que traballa o noso pintor. Neste sentido, estas pinturas son tamén debedoras dos achados da súa plástica dos corenta e dos cincuenta, unha visión enriquecida pola experiencia sintética de ilustrador, gravador e muralista, xa que das primeiras tira a concepción da relación entre liña e plano de cor, independentes mais inseparábeis e da segunda, a muralista (Nacemento do teatro arxentino, Teatro San Martín, Buenos Aires, 1955), adopta a proxección monumental que acaba por transmitir nos óleos. Neste contexto tamén cómpre sinalar o maxistral cartelismo (Cinzano, 1952) e o deseño editorial, en que o sintetismo e a expresividade alcanzan uns valores absolutos. Consciencia e dignidade Porén, non debe ser esquecido que a obra de Luís Seoane é, toda ela, un exercicio de consciencia e dignidade contra a desmemoria. O artista deseña as imaxes e calquera manobra de ocultación desaparece, porque con el recuperamos persoas reais que son tamén heroes e son pobo, tan heroes e pobo como os emigrantes anónimos; os "fuxidos", vítimas da guerra civil; os perseguidos do franquismo ou as heroínas e heroes medievais como María Balteira ou Roi Xordo, evocados en gravados, cerámicas e tapices que lembran as guerras irmandiñas, en que o líder da sublevación antiseñorial do século XV é cinsa e é pan que diría o poeta amigo Lorenzo Varela-, é parte física e tamén parte da substancia ética do que nós somos.


Summary: O Eixo Atlántico de cidades lembra que a electrificación da conexión ferroviaria con Portugal debe culminar nunha liña modernizada da Coruña a Lisboa. O Goberno portugués resalta entre os obxectivos das obras a "melhora das ligações internacionais do corredor Porto-Vigo"

Portugal mantén o roteiro para contar cunha conexión ferroviaria modernizada con Galicia na contorna do ano 2020. O ministro das Infraestruturas de Portugal, Pedro Marques, solemnizou este venres na estación de Valença do Minho, tras uns lixeiros atrasos, a contratación dos traballos de electrificación do treito da Linha do Minho dende Viana do Castelo ata a localidade fronteiriza. O investimento, de 18 millóns de euros, é clave para 'xubilar' os vellos trens que seguen a unir Vigo co Porto e por iso dende o Eixo Atlántico de cidades de Galicia e do norte de Portugal reiteran a súa advertencia: é "urxente" que o Goberno de España faga a súa parte dos traballos e que a Xunta prema neste sentido para lograr de vez unha conexión ferroviaria moderna, en último termo, da Coruña a Lisboa.A construción das infraestruturas necesarias para a circulación dos novos trens e os cambios no trazado das vías, que data de finais do século XIX, estarán rematadas a mediados de 2020 e antes de finais deses mesmo ano, segundo o cronograma que manexa o Goberno portugués, xa estarán culminadas as probas e certificacións definitivas. "A concretização destes investimentos visam dotar a Linha do Minho de um nível de serviço superior, com melhores níveis de segurança, eficiência e competitividade do sistema ferroviário", afirman dende Infraestruturas de Portugal, ente público do país veciño que resalta entre os obxetivos dos traballos a "melhora das ligações internacionais do corredor Porto-Vigo".O Goberno portugués resalta entre os obxectivos das obras a "melhora das ligações internacionais do corredor Porto-Vigo"En opinión do presidente do Eixo Atlántico e alcalde do Barco de Valdeorras, Alfredo García, e mais do secretario xeral da entidade da eurorrexión, Xoán Vázquez Mao, cómpre dar os parabéns ao Goberno de Portugal porque se está a "facer eco das peticións da entidade" e a apostar "pola mellora das comunicacións ferroviarias cara a Galicia". "O Goberno portugués honra os seus compromisos", segundo Vázuqez Mao, quen subliña que "lamentablemente, non se pode dicir o mesmo do anterior Goberno español", que "o máis que ofertou foi a electrificación de oito quilómetros entre Tui e Guillarei sen que ata hoxe se movese un papel". É por iso, advirte, qu eo Eixo "ten prevista unha reunión co novo ministro" de Fomento, José Luis Ábalos, para "desbloquear a situación".Ponte ferroviaria sobre o río Coura, en Caminha, e esquema da catenaria -intalación eléctrica- para que os trens eléctricos poidan transitar por el / Infraestruturas de PortugalO Eixo Atlántico de cidades lembra que a electrificación da conexión ferroviaria con Portugal debe culminar nunha liña modernizada da Coruña a LisboaTrátase, subliña a entidade que agrupa concellos das dúas beiras da raia, de promover unha "conexión competitiva cómoda entre Vigo e Porto" que "convertería a liña en A Coruña-Lisboa", máis aínda tendo en conta que mesmo existe xa interese por explotar esta liña por parte da empresa Arriva, filial da alemá Deutsche Bahn. Para que esa conexión sexa realidade cumpriría, cando menos, que Adif electrifique os 8 quilómetros que separan Guillarei da ponte sobre o Miño. Así e todo, o Eixo advirte de que a súa aposta segue a ser a construción da coñecida saída sur de Vigo, un proxecto que cuantifica nuns 400 millóns de euros que implicaría abrir un túnel baixo a cidade e outro por baixo dos montes do Meixoeiro para levar as vías ata O Porriño. De facerse, suporía a fin dos rodeos do tren por Redondela e do paso da liña polo centro do Porriño.No acto celebrado este venres na estación de Valença estivo tamén presente a conselleira de Infraestruturas, Ethel Vázquez, cuxas xestións neste eido son lidas de xeito moi crítico dende o Eixo Atlántico. Vázquez mantivo que a saída sur de Vigo é "complexa, pero necesaria" e quixo "lembrar" que "a Xunta mantén activa dende hai anos a demanda para que o Ministesrio de Fomento impulse as melloras necesarias no percorrido galego" do tren ao Porto.


Summary: A ministra de Industria, Reyes Maroto, reúnese con representantes do comité e asegura que "Investidores españois e fondos de investimento" xa se interesaron pola planta e que o novo estatuto para empresas de alto consumo estará no Congreso "en dous meses ou menos"

A ministra de Industria, Reyes Maroto, asegurou este martes na Coruña que hai xa varios investidores interesados na compra da planta de Alcoa da Coruña, ameazada co peche definitivo e con cinco meses de marxe para buscar compradores. Segundo dixo, hai "distintos perfís" de ofertas, entre as que se inclúen "investidores españois e fondos de investimento", que se están a avaliar. Logo dunha xuntanza co delegado do Goberno central, Javier Losada, e con representantes do comité de empresa de Alcoa na Coruña, Reyes Maroto dixo estar confiada en "ter axiña" un investidor "que dea garantías de continuidade", aínda que evitou dar máis detalles á espera dos resultados das reunións da mesa de seguimento que se xuntou tamén este martes coa presenza de representantes do Ministerio, a Xunta, o Principado e dos traballadores. A ministra de Industria di que hai varias ofertas que o Goberno central xa avalía: "Investidores españois e fondos de investimento""Xogouse o partido de ida e agora hai que xogar a volta", dixo Maroto sobre a situación das plantas de Alcoa tras o acordo coa empresa para buscar un investidor antes do vindeiro 1 de xullo. Ademais, a ministra anunciou que o Goberno levará ao Congreso "en dous meses ou menos" o Estatuto do Consumidor Electrointensivo. Esa medida, xunto ao contrato-remuda do que se podería beneficiar un futuro investidor e a "alta calidade" do aluminio que se produce nas dúas instalacións serán as claves, segundo Maroto, para achar unha solución que dea "certeza e calidade a medio e longo prazo". Precisamente, e despois da mesa de seguimento en Madrid, a Xunta reclamou ao Executivo central un borrador dese Estatuto do Consumidor Electrointensivo no que traballa para traballar en paralelo ao período de consulta pública aberto do proxecto do real decreto e poder así incluír propostas para Galicia. Ademais, Miguel Conde, membro do comité de empresa de Alcoa na Coruña, volveu a pedir ao Goberno central "compromiso para buscar unha solución" e confirmou que neste martes comezou o proceso para a paralización da actividade en 50 cubas electrolíticas na fábrica, "o corazón da planta". Para os traballadores, segundo dixo, é "un trauma" que se paralice esta parte da produción, aínda que aclarou que o persoal farao "nas mellores condicións para poder volver arrincalas" se aparecese un investidor.Por outra banda, Reyes Maroto tamén se reuniu co comité da planta de Isowat na Coruña. A ministra de Industria aclarou que, despois dunha primeira oferta "que non responde ao que necesita a fábrica", traballarase coa Xunta, o comité e o administrador concursal para buscar "novas ofertas". "O noso compromiso é acompañar na resolución desta crise", rematou, lembrando que a planta é "rendible".


Summary: Rueda quer pilotar o proceso de negociación cos sindicatos de xustiza, mais condiciona a reabertura das conversas a que as centrais desconvoquen a greve indefinida, posta en marcha o 7F. A representación laboral ve na oferta do vicepresidente da Xunta unha "chantaxe" á que non se van pregar.

"Se Rueda quer se sentar connosco esa é a súa obriga, mais non imos parar ningunha greve antes de negociar", afirmaron portavoces das distintas centrais que sustentan a greve, declaracións que foron recollidas por Europa Press. A greve alcanza esta cuarta feira o seu 16 día laborábel efectivo. "Non aceitamos chantaxes, esa será a postura do comité", acrescentaron desde as portavocías sindicais. "Non se vai desconvocar o paro mentres non haber garantías de que posición da Xunta é outra. Primeiro, que sente [Rueda], ver a proposta que nos trae, analisar se sería aceitada polos traballadores e, se é aprobada por eles, se desconvoca a greve. Ese é o procedimento", esclareceron. As centrais recusan por tanto a oferta de Rueda e danlle á volta: a desconvocatoria da folga só pode chegar como produto dunha negociación e non como condición previa para reabrir as conversas. Esta cuarta feira, o vicepresidente da Xunta, Alfonso Rueda, afirmou estar disposto a "falar de todo" e mesmo abriu a porta á hipótese de realizar unha nova oferta de incremento salarial. Nas súas declaracións, Rueda mantivo en todo momento o discurso oficial da Xunta: estaríamos exclusivamente perante un conflito salarial. "O que fica por negociar é a parte económica", dixo. O vicepresidente do goberno galego finxe así ignorar que a táboa de reivindicacións das e dos traballadores vai moi alén do asunto das retribucións e remite para a necesidade de incrementar os recursos [materiais e humanos] postos a disposición dun servizo público duramente castigado polos recortes.


Summary: A plataforma independentista sinala que contactarán con "formacións de esquerda nacionalista e co 15M" para "expandirse"

"Actualizar a necesidade dun proxecto político soberanista en Galicia"" este será o obxectivo do plenario aberto que a plataforma Causa Galiza celebrará o vindeiro día 25 para "renovar" a súa "aposta pola soberanía nacional". Segundo os seus voceiro, Aurélio Lopes, "todos os colectivos e partidos que queiran" poderán achegarse a un "debate participativo e plural" no que abordarán unha "conxuntura" que, ao seu xuízo, ten como trazos fundamentais o "esgotamento da vía estatutaria" e os intentos de "recentralización e baleirado competencial" da propia autonomía, preceptos, que, di, non só defende o PP, senón tamén outras formacións como "sectores do PSOE" e partidos como UPyD. O vixente Estatuto, din, tivo "efectos negativos para Galiza", afirmación que, asegura Lopes, se demostra no incremento do desemprego ou nos "mínimos históricos" que experimenta o uso do galego. "Carecemos dun marco que defenda os nosos dereitos como pobo", explica, nun contexto no que non observa "vontade" en ningunha das forzas parlamentarias galegas para asumir as súas teses. "Tampouco no BNG", engade, quen, na sú aopinión, obviou as "teses soberanistas" no debate de política xeral que se vén de celebrar no Parlamento. Sobre esta base, Causa Galiza fai un "chamamento a soberanistas e independentistas" para sumárense á plataforma e "fortalecer" a súa estrutura organizativa. Trátase, di, de "gañar amplos sectores da sociedade galega" en torno á idea de que "a única opción digna e positiva para os intereses da maioría social galega é conquistar a soberanía". "Estamos nun momento crucial no que se están redefinindo as lindes políticas e ideolóxicas no nacionalismo galego" e por iso, di, apelan a todas as persoas que se sintan identificadas cos principios de Causa G aliza "por riba de filiacións políticas ou de lexítimas estratexias partidarias".


Summary: Seguimos de perto o que está a acontecer en Catalunya, entrevistamos Caxade, falamos de como o artigo 155 xa se aplica na CRTVG, tratamos o escenario que vén após os incendios que arrasaron o país... Todo isto, e máis, xa na nosa loxa.

As cifras son alicerces fundamentais no argumento sobre o que erixe o procés soberanista en Catalunya. Tamén o son dos unionistas que, alentados por grandes medios de comunicación, difunden estudos que contradín os cálculos oficiais sen rigor. Debullamos como afectaría ao Estado español a independencia de Catalunya, sobre a base de que, ao igual que acontece con Galiza, achega máis ás arcas españolas do que recibe. 'Unha República catalá autosuficiente'. 'Lumes de nova xeración contra un dispositivo vello'. Precísase formación para a poboación e os bombeiros e vehículos terrestres e aéreos adaptados ao territorio. Unha vaga de incendios como a que Galiza sofreu a mediados de outubro sobrepasa con moito o simple problema ambiental para entrar de cheo no social e no económico. Os incendios golpearon sectores produtivos básicos do país para alén de poñer sobre a mesa unha cuestión: Quen asume e cobre os enormes danos? 'O risco dunha economía en cinzos'. En Análise, centrámonos no estado social de dereito e o capitalismo. 'Creación de emprego público, sinónimo de calidade de ensino'. O Goberno galego considera o profesorado unha mercadoría máis de consumo. O tempo en política é unha variábel esencial. Tamén a desmemoria. Con iso xoga Feijóo, acosado por vez primeira en moito tempo, co espectro de Nunca Máis a sobrevoar Monte Pío. Un político tan experimentado como el cometeu un erro imperdoábel a ollos dos seus asesores: confesar que na vaga de lumes a Xunta perdera o control durante 12 horas. Agora tenta alimentar a tese do "terrorismo incendiario". Os dados non lle dan a razón. 'Feijóo gaña tempo para enfriar o escándalo pola súa xestión dos lumes'. 'Na CRTVG xa está en vigor o 155'. A suspensión do autogoberno catalán pasa tamén pola ocupación da TV3 e pola súa condución desde Madrid. Niso vai consistir a aplicación do artigo 155. Na TVG non é precisa esa intervención, o 155 está permanentemente en vigor. . O pobo mapuche foi obxecto dun colosal saqueo. A meirande parte das súas terras na Patagonia arxentina, como tamén no veciño Chile, foron apropiadas pola forza polos seus gobernos para acabar entregándollas a terratenentes e grandes corporacións. Diante desa inxustiza, comunidades como o lof de Cushamen optaron pola ocupación para recuperar a terra que lles pertence. 'O pobo mapuche en loita contra o imperio Benetton'. 'Merkel inicia as negociacións para asegurar a súa reelección'. A chanceler puxo en marcha as conversas con liberais e ecoloxistas para tentar un goberno de coligazón. Entrevistamos o músico Alonso Caxade (Ames, 1981), cando leva xa 50 actuaciónsa o lombo presentado o seu traballo 'E isto é o amor'. "Não há uma indústria musical galega. Realmente se a há, é para as orquestras de músicas de moda. A indústria musical galega não existe, falar dela é falar do que possa existir ao melhor no futuro". Hai un Colón xenovés, un Colón corso, un Colón francés, un Colón inglés pero tamén un Colón portugués, vasco, catalán, para algúns nado en Barcelona e para outros nas illas, español, reclamando a súa paternidade Andalucía, Extremadura ou Aragón, e mesmo grego ou armenio. A reivindicación da galeguidade de Colón foi iniciada nos anos finais do século XIX polo pontevedrés Celso García de la Riega. 'Colón, galego?' Ademais, as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Pilar García Negro, Xavier Queipo, Julián Bustelo, Nachortas, Tokio, Iago Varela, Colectivo Xea, Mario Regueira, Andrés Castro, Celia Díaz e pepe Barro.


Summary: O comité de empresa denunciou perante a Inspección de traballo os incumprimentos da dirección do hospital vigués na fixación dos servizos mínimos pactados

A patronal hospitalaria, sinalan desde o comité de empresa de Povisa "está a vulnerar o acordo" alcanzado c@s representantes sindicais polo que se fixaban un servizos mínimos para a folga indefinida que comezará o vindeiro 19 de agosto. O vindeiro 27 de agosto os tribunais decidirán se Povisa debe ou non recoñecer a vixencia do convenio extinguido Están "mudando as quendas, colocando traballadoras en mínimos en servizos que deberían estar pechados, como policlínica, radioloxía nas consultas e outros" denuncian desde o comité ao tempo que aseguran, esta actitude non é máis que unha outra "evidencia da falta de vontade da dirección para acadar calquera entendemento". @s traballadoras e traballadoras do hospital privado de Vigo convocaron unha folga indefinida após a suspensión das negociacións do novo convenio colectivo. Neste senso, a patronal de Povisa pretende "impor unha merma inasumíbel das condicións salariais e laborais", denuncian desde a CIG. A dirección do hospital pretende impor unha redución salarial do 40%-52% Neste senso, o vindeiro 27 de agosto terá lugar o xuízo en que se dirimirá a vixencia ou non do anterior convenio á espera de que sexa negociado un novo. Embora a empresa agarda poder aplicar o convenio provincial logo de expirar o de empresa --mediante o que se reducirían entre o 40% e o 50% os salarios-- desde a CIG lembran que existen precedentes en que a xustiza "obrigou á empresa a recoñecer a vixencia do convenio". Cuestión que consideran un "varapau" para "a reforma laboral do PP".


Summary: A presidencia da República de Alxeria acusou a súa homóloga española de cometer "unha violación das súas obrigais legais, morais e políticas como poder administrador do territorio que pesan sobre o Reino de España" polo cambio de postura en relación ao Sáhara Occidental.

O Goberno alxeriano vén de suspender de maneira unilateral o Tratado de Amizade e Cooperación co Estado español, froito do xiro de postura anunciado polo Executivo de Pedro Sánchez o pasado mes de marzo con respecto á ocupación do Sáhara Occidental por parte de Marrocos. Este tratado, que constaba de 8 puntos, estaba vixente desde o 8 de outubro de 2002, e conta con grao de oficialidade (foi publicado no Boletín Oficial do Estado). Alxeria chama a consultas o embaixador en Madrid polo apoio de España ao plan marroquí para o Sáhara O obxectivo do mesmo era reforzar "os estreitos lazos históricos e culturais existentes entre os seus pobos e a proximidade xeográfica que lles une na rexión estratéxica do Mediterráneo". Tamén pretendía "reforzar permanentemente o coñecemento recíproco, as relacións de amizade, os contactos humanos e os vínculos de toda clase entre Alxeria e o Estado español. "Inxustificábel" cambio de postura A decisión do Goberno alxeriano chega despois de que o presidente español, Pedro Sánchez, volvese defender na sesión plenaria desta cuarta feira o "inxustificábel" cambio de postura do Estado no Sáhara Occidental, tal e como o definiu o Executivo do país norafricano. Neste sentido, Alxeria considera que "as autoridades españolas emprenderon unha campaña para xustificar a posición adoptada sobre o Sáhara Occidental". Alxeria ameaza con cortar o subministro de gas tras o achegamento de Sánchez a Marrocos A presidencia da República de Alxeria acusou a súa homóloga española de cometer "unha violación das súas obrigais legais, morais e políticas como poder administrador do territorio que pesan sobre o Reino de España". Desde que se fixese pública a carta que Pedro Sánchez enviou ao monarca de Marrocos, Mohamed VI, confirmando o seu apoio á proposta de Rabat para o Sáhara Occidental, a relación diplomática e económica entre Alxeria e o Estado español está a verse debilitada.


Summary: Os ex-celtista e deportivista adesntrarán a selección galega, que volve competir este 20 de maio, contra Venezuela e en Riazor.

Un das Neves, no sur de Pontevedra, e outro de Palmeira (Ribeira), na beira norte da Ría de Arousa. Michel Salgado e Fran González, dous futbolistas bandeira para celtismo e deportivismo e que se unen para representar Galiza. Mbos os dous van ser os treinadores da selección galega, que volve competir este 20 de maio, contra Venezuela e en Riazor. Rafael Louzán, presidente da Federación galega de fútbol, agracedeceu os presidentes de Celta e Dépor a súa "gran disposición" para facilitar este encontro. Mais a selección non será, nin moito menos, algo que só atinxe a estas dúas equipas, senón que atinxirá seguro a máis clubes de fútbol galego á hora da implicación na súa conformación. "Os dous están encantados e orgullosos", afirmou Rafael Louzán, presidente da Federación galega de fúbol Louzán adiantou que Celta e Deportivo viaxarán este verán a América para xogar un derbi galego nun dos principais territorios da diáspora galega. Explicou que ese amigábel está "practicamente pechado", aínda que non quixo concretar onde se celebraría o partido. A Federación Venezolana de Fútbol confirmou que viaxará a Europa para xogar fronte a Galiza como parte da súa preparación para a Copa América Cententario, na que teñen depositadas moitas esperanzas, logo de ser semifinalistas na edición de 2011. Este ano a competición dispútase en Estados Unidos, e Venezuela quedou encadrada no grupo C con México, Uruguay e Jamaica.


Summary: O Constitucional decidirá sobre a primeira unión de concellos impulsada por Feijóo tras por enriba da mesa o TSXG unha cuestión de inconstitucionalidade. A Xunta aplicou a lei estatal, que lle permitiu aprobar a unión con maioría absoluta, por riba da lei galega que exixía dous terzos.

Será o Tribunal Constitucional o que decida sobre a fusión dos concellos galegos de Oza dos Ríos e Cesuras, aprobada definitivamente en xaneiro de 2013. O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) emitiu unha providencia na que considera que o artigo 32 da Lei de Administración Local de Galicia de 1997 pode ser "contrario á Constitución" ao determinar que as unións voluntarias de concellos se aprobarán co voto favorable das dúas terceiras partes da Corporación mentres que existe unha lei estatal, a Lei de Bases de Réxime Local, que di que abonda cunha maioría absoluta. O TSXG emite unha providencia na que considera que o artigo 32 da lei de administración local pode ser "contrario á Constitución" Xa que logo, a fusión entre estes dous concellos, coa que Feijóo quixo simbolizar unha iniciativa que pretende espallar a outros municipios, podería ser inconstitucional. O TSXG emitiu esta resolución tras a impugnación do acordo de fusión que realizou o PSOE -o recurso do BNG está á espera- e solicitou ao Ministerio fiscal e ás partes que presenten alegacións sobre a pertinencia de expor a cuestión de inconstitucionalidade ao tribunal. No entanto, o Superior condidera que é necesario que se pronuncie o Constitucional, polo que acabará expoñéndolle a cuestión. Ao haber unha contradición entre unha norma estatal e unha autonómica, en caso de maiorías é a estatal a que prevalece. Neste caso habería que anular a disposición galega e é o Constitucional quen o pode facer porque o TSXG non pode inaplicar unha lei dunha comunidade autónoma sen antes eliminar o que contradi a norma básica. Así o entende a Consellería de Presidencia da Xunta, que nun comunicado subliña que "o TSXG non pode sen máis inaplicar a lei galega, senón que debe expor a cuestión de inconstitucionalidade ante o Constitucional". A lei galega exixe maioría de dous terzos para as unións voluntarias de concellos, pero coa lei estatal -que foi a aplicada- abonda a maioría absoluta Presidencia sinala que esta providencia do Superior é o "paso previo para que o Constitucional confirme de novo que a maioría aplicable é a maioría absoluta e declare neste punto que debe prevalecer a Lei de Bases de Réxime Local". Porque a Xunta defendeu a fusión acolléndose e defendendo unha lei estatal e non a súa propia lei autonómica, que é máis restritiva aínda. A cuestión é vital porque se o Constitucional conclúe que prevalece a estatal e anula o artigo da lei galega, o TSXG desestimaría os recursos expostos e ratificaríase a fusión. Pero no caso contrario, daríase validez á maioría de dous terzos e no pleno no que se aprobou a fusicón, en xaneiro de 2013, tan só o PP votou a favor da unión, cos votos en contra de socialistas e BNG. Neste caso, non sería válida a fusión. Non obstante, os precedentes parecen indicar que se anulará o artigo da lei galega para dar validez á lexislación estatal e ao requirimento da maioría. En definitiva, e como lembra a propia Xunta, confirmar a inconstitucionalidade do artigo da lei galega equivalería tamén a confirmar a legalidade da fusión. Así o advertira o Consello Consultivo en 2013, que puxera a lei estatal como referente. O PSdeG cre "gravísimo" que a Xunta deixase de aplicar a súa lei e o BNG pide a dimisión do alcalde do concello fusionado "É un feito inédito e gravísimo que o Goberno galego deixara de aplicar a súa propia lei", asegurou o secretario provincial do PSdeG-PSOE, Julio Sacristán, que criticou que o Executivo de Feijóo, malia contar con informes xurídicos que xa apuntaban esta posibilidade, "deixara de aplicar a súa propia lexislación para querer converterse no Tribunal Constitucional, que é o que debe dirimir agora a constitucionalidade o non do proceso". O BNG, pola súa banda, xa anunciou que está estudando presentar alegacións no prazo requirido polo TSXG. "O que mal empeza mal acaba", manifestou a concelleira Estefanía Busto, que acusou o PP de "forzar a lei facendo interpretacións distintas nos dous concellos para sacar adiante a fusión como fose, e as consecuencias vannas pagar as veciñas e veciños". "Diante do auto do Superior sobre a fusión, o mínimo sería que o alcalde dimita", asegurou.


Summary: Así o anunciou ás portas desde Madrid após anunciar o PSC que votaría a favor do dereito a decidir do pobo catalán.

Apelando ao programa electoral co que concorreu ás eleccións, Chacón asegura que non apoiará as resolucións "de ruptura" presentadas por CiU e ICV logo de que @s compañeir@s do PSC anunciasen o seu voto favorábel ao dereito do pobo catalán a decidir. A deputada por Barcelona desmárcase así da súa federación e apoia a postura defendida por Madrid que rexeitará a proposta. Malia a que o líder d@s socialistas catalá(n)s se amosaran convencid@s de que Chacón votaría a favor, a ex-ministra de Defensa afirmou que "hai só 15 meses" que se presentou cun programa electoral que apostaba, dixo, "polo entendemento entre Catalunya e España e esas son as miñas convicións". Con rotundidade a deputada rexeitou apoiar as resolucións presentadas por CiU, ICV e ERC, formacións das que dixo "veñen de inciar un proceso de ruptura". Carme Chacon sentenzou que non estará "na ruptura de Catalunya con España" e asegurou que xa anunciou a súa decisión ao líder do PSC, Pere Navarro, ao que lle comunicou que poría a disposición da formación o seu escano como deputada por Barcelona.


Summary: Na noite da quinta feira comunicárase que as tropas terrestres de Israel ingresaran na Franxa de Gaza. Porén, horas despois o propio Exército israelí aclarou que a información era errada e que se difundira debido a un problema de "comunicación interna".

Israel ameaza Gaza cun ataque terrestre en medio de ataques aéreos e o seu Exército reforza tropas e tanques perto do enclave palestino sitiado. Na noite da quinta feira continuou o lanzamento de proxectís de artillaría por parte do sionismo. Tropas israelís permanecen concentradas na fronteira cando o número de falecementos en Gaza aumenta a medida que Israel intensifica os bombardeos. Estímase que as mortes entre a poboación palestina chegan a 115 -entre eles, cando menos, 31 crianzas-, que a cifra de persoas feridas supera as 600 e que son máis de 4.000 os edificios danados. Tamén finaron seis israelís e un cidadán indio. Tamén se produciron enfrontamentos violentos entre xudeus israelís e cidadáns palestinos en varias cidades pertencentes a Israel. En Cisxordania, un neno resultou ferido na mañá da sexta feira, por unha bala, tras os choques entre colonos e palestinos, informa a axencia de prensa Safa. De feito, unha publicación de New Press nas redes sociais amosa varios colonos israelís atacando fogares palestinos na cidade de Hebrón, en Cisxordania. Noutra posíbel escalada, disparáronse cando menos tres foguetes desde o sur do Líbano cara a Israel. O líder de Hamas, Ismail Haniyeh, emprazou os cidadáns palestinos dos territorios ocupados e de Israel a saíren e manifestárense esta sexta feira, segundo día de Eid al-Fitr, que celebra a fin do xaxún do Ramadán. Nas últimas horas, bombardeos de artillaría golpearon o sur da cidade de Gaza, onde se alcanzaron casas de civís.


Summary: O comité de empresa da Consellería de Traballo e Benestar denuncia a vaga de recortes e medidas arbitrarias que este departamento autonómico fai co seu persoal, alén de alertar sobre o impacto das mesmas na calidade do servizo. O comité tamén critica o intento da Consellería de silenciar estas denuncias

O comité de empresa de Traballo e Benestar vén de denunciar a vaga de recortes e medidas adoptadas por esta Consellería cos seus emrpegados e que están a ter un efecto na calidade dos servizos prestados, afectando así directamente aos e ás usuarios. Unha denuncia que o comité tivo que realizar esta terza nunha comparecencia na rúa ao denegarlle a xefatura territorial o local solicitado para dar a rolda de imprensa. O presidente do comité, López Viqueira, puxo como exemplo da continuidade por parte da Xunta das políticas contra o persoal de Traballo e Benestar "que xa non temos nin compensacións por traballar domingos ou festivos", algo que si posúen empregados públicos doutras consellerías e departamentos autonómicos, "como o Sergas ou Medio Rural". A isto hai que engadir que en centros dependentes de Traballo e Benestar como residencias de maiores, centros de menores, de atencións a persoas con dependencia,... hai persoal que "está a traballar nove días seguidos sen descanso,.." Efectos Viqueira insiste en que esta situación, "que é insoportábel", ten consecuencias directas nos usuarios, "pois, lóxicamente, esas medidas sobre o persoal redundan na calidade asistencial prestada". Alén diso, a aposta da Consellería de Traballo e Benestar neste mandato pasou amortizar prazas, privatizar centros e servizos...A maiores, aplicou unha política de recortes "mais sen facer un protocolo de ónde e como. Querían que asumísemos nós a responsabilidade de decidir ónde". Eso sí, apuntan desde o comité de empresa, os responsábeis da Consellería "fártanse de vender que crearon non sei cantas prazas, de que fan unha boa xestión...". Palabras para o público, sinalan. Na realidade imperan os recortes e o seu impacto directo en persoal e usuari@s.


Summary: Os pacientes nas UCI galegas por coronavirus tamén baixan.

O número de persoas hospitalizadas na Galiza con Covid-19 aumentou levemente nas últimas horas e pasou de 406 a 412, aínda que son menos os pacientes que requiren coidados intensivos (baixan de 64 a 60), segundo os datos que publica esta segunda feira a Consellería de Sanidade actualizados a este domingo, ás 18:00 horas. Así, a área con máis persoas ingresadas segue sendo a da Coruña e Cee, que ten 120 pacientes con Covid nos seus centros hospitalarios. Deles, baixou nun o número de casos en coidados críticos, até os 22, e subiu na mesma cifra o total de persoas en unidades de hospitalización convencional, até 98. Na área de Vigo hai 77 persoas hospitalizadas, das que 11 están na UCI (unha menos); mentres que na área de Pontevedra e O Salnés hai 53 pacientes de Covid nos hospitais: 9 están en Coidados Intensivos (os mesmos que 24 horas antes) e 44 en unidades convencionais (dúas máis). Na área de Santiago e Barbanza houbo un leve aumento de persoas hospitalizadas. Na área de Ourense, Verín e Barco de Valdeorras hai 44 persoas con covid-19 nos diferentes hospitais, das que 5 seguen na UCI (as mesmas que o día anterior) e 39 están en unidades convencionais (dúas máis). En Ferrol o número de ingresados subiu a 36, aínda que hai dous pacientes menos en unidades de críticos. Así, os casos en UCI baixaron de 6 a 8, pero aumentaron de 27 a 30 os pacientes en 'planta'. Finalmente, na área sanitaria de Lugo, Monforte e A Mariña, mantense unha persona na UCI, mentres que baixan de 31 a 30 os pacientes ingresados en unidades convecionales de hospitalización. Máis aló dos ingresados, Galiza sumou en 24 horas outros 260 positivos por Covid-19, unha baixada de 17 con respecto ao día anterior. No entanto, cabe destacar que se produciu unha caída de máis de 1.300 no número de PCR realizadas nun día, até as 5.364. Pola súa banda, a taxa de positividade experimentou este domingo unha lixeira suba até o 5%, precisamente o límite establecido pola Organización Mundial da Saúde para dar por controlada a pandemia. No que respecta aos casos activos en toda Galiza -é dicir, a cifra de persoas diagnosticadas da enfermidade-, mantén a súa tendencia á baixa e esta segunda feira conta con 6.644 pacientes. Este descenso sostido rexístrase en todas as áreas sanitarias agás na de Santiago-Barbanza, que experimentou unha suba de 11 casos activos, até os 795. A cifra de mortos que deixa a pandemia na Galiza continúa en aumento e ascende xa a 1.257 despois de que a Consellería notificase sete falecementos nas últimas horas, tres deles relacionadas con residencias de maiores.


Summary: O candidato socialista logrou 167 votos a favor por 165 en contra e 18 abstencións.

Á segunda foi a vencida e o que non logrou este domingo -precisaba maioría absoluta- conseguiuno esta terza feira -abondaba ter máis votos a favor que en contra-: Pedro Sánchez é presidente do Estado español. Logrouno grazas aos apoios non só do seu partido, PSOE, e socias de coalición, Unidas Podemos, senón tamén aos votos a favor ou abstención de diferentes forzas de esquerdas e soberanistas, do BNG a ERC ou Bildu, de Compromís a Más País ou Teruel Existe, entre outros. O debate de investidura desta terza feira, sen acadar o nivel de tensión do domingo, tamén reflectiu como a dereita quer deixar claro desde o minuto cero que considera este Goberno ilexítimo e supeditado a todo tipo de concesións e chantaxes: de 'etarras', de 'golpistas', de 'bolivarianos', de 'separatistas'... O medo á pantasma do transfuguismo percorreu as paredes do Congreso desde que o domingo se clarificaran as contas de Pedro Sánchez para a investidura, pois o candidato á Presidencia do Estado apresentáse cunha vantaxe de apoios de tan só 2 votos (167 a favor fronte 165 en contra). Con que só unha ou un representante que se prevé nas bancadas do 'si' mude polo 'non', daríase un empate e, por tanto, unha nova falida sesión de investidura. A esa posíbel sorpresa de última hora é a que se aferraban no PP, Vox e Ciudadanos para que Sánchez non recunque na Presidencia. Tamén a denominada 'brunete mediática', que nestas 48 horas enfatizou todo tipo de mensaxes catastrofistas e situou como responsábeis da 'desfeita' dun goberno 'rojoseparatista' a todas as que non comungar cos seus postulados do que ten que ser o Estado español. E iso levou ao que levou, desde ameazas a deputado de Teruel Existe até insultos a parlamentares socialistas ou mesmo chamadas a 'boicot' de produtos da Galiza. Finalmente, a votación esclareceu o escenario. 167 vostoa favor, 165 en contra e 18 abstencións. Pedro Sánchez, con este resultado, é eleito novo presidente do estado español.


Summary: O concello asumirá a xestión a partir do 1 de febreiro após meses de protestos e negociacións.

A mobilización tivo os seus froitos no Concello de Manzaneda. Finalmente, a administración local asumirá a xestión do comedor escolar e porá fin ao servizo de cátering contratado pola Consellaría de Educación, cerne das queixas das familias. O servizo será municipalizado e contará de novo con cociña propia e cun xantar que non percorra ducias de quilómetros até chegar ao prato. Con esta cesión por parte de Educación ponse fin a un conflito que se prolongou durante meses e através do que as familias e o propio concello demandaban o mantemento da praza de cociña após a xubilación da traballadora. Mais desde a Xunta aseguraron a finais do pasado curso que isto non sería así argüíndo que unha normativa interna exixe un mínimo de 25 estudantes para garantir a praza. Perante a negativa da administración a Anpa deixou de levar as crianzas á escola e despois --de volta nas aulas-- ían xantar á casa en troca de facer uso do catering. Merendas populares e concentracións á porta do centro completaron o abano de accións desenvolvidas para exixir a recuperación, non só do comedor escolar, senón do posto de traballo e dunha comida saudábel. Após o acordo alcanzado entre as partes, a partir do vindeiro mes de febreiro Manzaneda contará de novo con servizo de comedor, iso si, baixo xestión municipal.


Summary: Vence coida que as "resolucións" de Anova "camiñan cara a unha confluencia coa proposta do BNG dunha candidatura nacional galega de unidade" O PSdeG achégase á presidencia das deputacións da Coruña e Pontevedra

O PSdeG achégase á presidencia das deputacións da Coruña e Pontevedra Novos xestos cara a unha eventual confluencia en Galicia cara ás eleccións xerais. Despois da aposta por unha candidatura "de amplo espectro" aprobada no Consello Nacional do BNG, tras o defendido por Anova ou CxG nos últimos días e nun marco de múltiplas conversas e contactos a diversos niveis, este luns foi o portavoz nacional do Bloque, Xavier Vence, quen considerou favorable o clima para unha posible unidade. A formación frontista, explica Vence, defende unha candidatura "nacional" galega, o cal non implica que teña que estar restrinxida a persoas ou organizacións nacionalistas. A preguntas da prensa o o portavoz do Bloque abondou en que a análise que a organización parte da base de que a vindeira lexislatura estatal será "transcendental" e por iso Galicia debería poder ter "unha representación propia e soberania no Congreso, para defender os intereses inmediatos e estratéxicos" do país. Por iso, di, o que o BNG propón é "unha candidatura nacional galega non só para as forzas nacionalistas e non só para os nacionalistas, senón unha candidatura nacional, para defender os intereses de Galiza como nación". Vence coida que as "resolucións" de Anova "camiñan cara a unha confluencia coa proposta do BNG dunha candidatura nacional galega de unidade" Neste contexto, explica, "todas as forzas políticas, persoas e cidadanía" que asuman estes principios poderían ter cabida, e por este motivo ve "espazo para o encontro", tamén con Anova. Ao seu xuízo, as "resolucións" adoptadas pola formación que encabeza Xosé Manuel Beiras "camiñan cara a unha confluencia coa proposta do BNG dunha candidatura nacional galega de unidade". "Se non é así, terían que explicar cales son as diferenzas", engade Vence. No caso de que esa "candidautra nacional e non necesariamente nacionalista" chegase a frutificar, engade o líder do Bloque, "os nacionalistas seríamos, obviamente, o motor, cun programa de contido nacional forte para defender Galiza como nación". Con estes alicerces, di, o BNG segue "diposto a falar con todos", "non só as forzas políticas organizadas", para tecer "unha candidatura con capacidade para englobar a toda a cidadanía galega que se sente nacionalista, que ten espírito nacionalista ou mesmo que non se recoñece como nacionalista, pero que equere ter unha gran candidatura para ter un gran resultado e un grupo parlamentario propio en Madrid que defenda Galiza con forza".


Summary: O docente fora suspendido de emprego e soldo polos seus comentarios homófobos e machistas. Un grupo de estudantes da Facultade de Maxisterio pide a súa expulsión definitiva, o mesmo que o Consello Comarcal de EU Compostela e ALEAS-EU.

Domingo Neira, o profesor do grao de Educación Primaria de Maxisterio da USC que fora suspendido de emprego e soldo polos seus comentarios homófobos e machistas, volverá dar clase o vindeiro curso. O docente figura xa na páxina web do grao de Maxisterio de Primaria para o curso 2014/2015 na materia de Deseño, Desenvolvemento e Innovación Curricular. Iso si, non é coordinador nin tampouco se recomendan os seus libros na bibliografía suxerida. O anuncio do seu regreso ás aulas xa espertou duras críticas entre unha parte dos alumnos e alumnas da Facultade, que manifestan a súa "indignación ante o feito de que este personaxe homófobo, misóxino e racista volva campar ás súas anchas polas aulas". Tamén expresan o seu temor a recibir "represalias" por parte do profesor, "ao ser asignado como titor de prácticas para os cursos de 2º e 3º". E consideran que a decisión supón un "abuso inxusto e inadmisible por parte da USC". Parte do alumnado manifesta a súa "indignación ante o feito de que este personaxe homófobo, misóxino e racista volva campar ás súas anchas polas aulas" De igual xeito, o Consello Comarcal de EU Compostela e ALEAS-EU piden a expulsión de Neira da Universidade de Santiago, sinalando que non se pode "aturar que unha institución pública como a USC integre elementos reaccionarios e retrógrados, que se forme aos mestres e mestras do futuro no odio e na discriminación, en mentiras máis propias do franquismo". Ademais, lémbranlle á USC o comunicado difundido pola institución o pasado día 28 de xuño, Día Internacional do Orgullo LGTBI, "declarando e manifestando o seu compromiso coa comunidade LGTBI e que traballará a favor da igualdade entre persoas con independencia da súa orientación sexual". O pasado mes de novembro un grupo de estudantes denunciaron, a través da Área de Liberdade de Expresión Afectivo-Sexual de Esquerda Unida Compostela, os comentarios e contidos impartidos polo profesor Neira nas súas aulas. Afirmacións como "a sociedade está enferma e enganada pola homosexualidade, un tema do que xa non se pode opinar", "Os homosexuais carecen de hombría e non poden educar" ou "a homosexualidade é contaxiosa" eran habituais, sinalaban. Ademais, denunciaban que o docente obrigaba a usar como material de estudo case exclusivo un libro escrito e editado por el mesmo, titulado Didáctica para el Crecimiento Socio-personal, onde se repetían varios comentarios de carácter homófobo: dende sinalar como "desviacións condutuais" comportamentos como "a sodomía, o travestismo e as violacións", situados ao mesmo nivel, unir a corrupción de menores coas "vodas gay" ou relacionar a zoofilia coa homosexualidade. Domingo Neira foi sancionado pola USC por unha falta grave, pola perturbación ocasionada no servizo, e con outra leve, por descoido ou neglixencia nas súas funcións, pola utilización do seu libro como material de estudo. O expediente aberto contra el sinalaba "a falta de ecuanimidade amosada na presentación dos argumentos relativos á homosexualidade xunto ás reiteradas manifiestacións ofensivas, cando non zafias, do profesor sobre distintos colectivos sociais. Son impropias dun profesor universitario e contrarias aos principios constitucionais sobre a dignidade humana e os dereitos e non teñen cabida, nin están amparadas, na liberdade de cátedra". Porén, o expediente concluía que os feitos "non semellan ser constitutivos dunha actuación que supoña discriminación ou acoso, xa que non existe proba concluínte neste senso".


Summary: Confirma o sobresemento da causa 13 anos despois da morte do cámara galego en Bagdag por disparos de soldados estadounidenses.

O Tribunal Supremo confirma o sobresemento do 'Caso Couso' 13 anos despois da morte do cámara por disparos de soldados estadounidenses. O Supremo avala así a reforma da xurisdición universal que aprobou o goberno de Mariano Rajoy no seu momento e dá carpetazo a este caso, desestimando os recursos presentados pola familia Couso e a Asociación Libre de Avogados. O TS, iso si, recoñece que foi un "ataque non xustificado por parte de forza armada á poboación civil" e cualifica de "lamentábel" a falla de colaboración por parte das autoridades de Estados Unidos. O órgano xudicial indica que os tribunais españois carecen de xuridisción para "investigar e enxuizar delitos contra persoas en caso de conflito armado cometidos no estranxeiro agás que o procedemento sexa contra español ou cidadán estranxeiro que resida habitualmente en España e cuxa extradición fose denegada". O Tribunal Supremo negouse a levar a reforma da xustiza universal perante o Tribunal de Xustiza da UE ou perante o Constitucional, e ratifica a decisión da Audiencia Nacional de arquivar este caso "por falta de xurisdición". Condea, aliás, á familia do cámara falecido a pagar os custos da demanda.


Summary: "Um motivo de imensa alegria para a nossa associaçom, com que tivo um forte vínculo". Así reaccionaba a AGAL á elección de Ricardo Carvalho Calero como persoa á que se lle dedicará o Día das Letras Galegas en 2020.

A AGAL parabeniza a Real Academia Galega pola "decisom difícil" de elixir Carvalho Calero como figura á que se lle dedicará o Día das Letras Galegas de 2020, "entendemos que para Real Academia Galega foi umha decisom difícil, pois Carvalho aglutinou ao seu redor o movimento que iria defender a visom integradora do galego na lusofonia, oposta à da RAG". "O tempo passa e as posições mudam, e hoje estám a acontecer cousas que há pouquíssimos anos eram difíceis de imaginar", afirma a AGAL, quen engade que "basta ver que a maioria dos meios e opinadoras que escrevem sobre o assunto nom só estám a respeitar a decisom de Carvalho (de escrever o seu apelido com v e lh) senom que também estám a opinar abertamente sobre o seu ideário lusista. Pensamos que a RAG também deveria acompanhar esta dinâmica". A AGAL sinala en nota de imprensa que non aforrará esforzos nin recursos "para divulgar a figura e a obra de D. Ricardo: o moço ferrolano que chegou a Compostela e aderiu a causa galeguista e republicana, o represaliado polo franquismo, o literato, o estudioso da literatura e, também, o grande referente do reintegracionismo". Nesta liña, anuncia a realización dun documentário sobre a figura do intelectual, un portal web com recursos multimedia e a publicación de varios libros, entre eles, a reedición de Scórpio e unha antoloxía en banda deseñada.


Summary: A polémica volve á Cámara logo de que o presidente da Cámara expulsase a David Fernández, que ironizou coa "corrupción" do PP, os "sobres" de Bárcenas e "os traxes de Camps". AGE recorrerá e cualifica a decisión de "ataque inaceptábel á soberanía popular". Vídeo no interior.

Nova polémica no Parlamento galego. O deputado de Alternativa Galega de Esquerda (AGE) David Fernández foi expulsado este martes do pleno da Cámara logo de que ironizase desde a tribuna coa "corrupción" do PP e tras ser advertido en tres ocasións por Miguel Santalices, deputado do PP que exercía as funcións de presidente da Cámara nese instante. O deputado de AGE David Fernández advertiu de que tiña a intención de disfrazarse de "sobre" pero que o PP "xa comprara todos os traxes" David Fernández comezou ironizando sobre o feito de que o pleno se celebrase en martes de Entroido, día festivo en moitas localidades como a da súa circunscrición, Ourense, para logo advertir que pensara en ir disfrazado ao pleno "de sobre" peroque non puidera porque o PP "xa comprara todos os traxes". Lonxe de deter a retranca ante as dúas intervencións da presidencia da Cámara, o deputado de AGE insistiu asegurando que intentara contactar con Francisco Camps para que lle facilitase o enderezo do seu xastre. Nese momento, e coa terceira chamada de atención, foi expulsado da sala. AGE abandonou o pleno, pero BNG e PSdeG tamén amosaron o seu rexeitamento á expulsión do deputado Logo do suceso, todos os voceiros da oposición pediron a palabra por cuestión de orde e Xosé Manuel Beiras, voceiro de AGE, advertiu que abandonaría o pleno se o presidente da Cámara non daba marcha atrás. Ao non facelo, os nove deputados de Alternativa abandonaron o Parlamento. Abel Losada, do PSdeG, advertiu que desde as bancadas do PP chamóuselle "pallaso" ao deputado expulsado. Máis tarde, nun comunicado, AGE asegurou que a expulsión de David Fernández fora "un ataque inaceptábel á soberanía popular que el representa e á liberdade de expresión". "E unha proba máis de como o Partido Popular concibe as institucións: un couto pechado no que só queren escoitar aquilo que lles prace e non admiten nin a voz directa da cidadanía, nin a crítica radical das súas devastadoras políticas, nin sequera o exercicio do humor satírico", denuncia. "O PP concibe as institucións como un couto pechado no que só escoitan o que lles prace", di Alternativa AGE lembra que Miguel Santalices, que exercía de presidente da Cámara, emitiu tres chamadas á orde en menos de dous minutos e destacou a indignación que a decisión causou tamén entre os voceiros do PSdeG, Abel Losada, e BNG, Francisco Jorquera. "Alternativa Galega de Esquerda non permitirá que as manobras do PP á fronte da institución onde reside a soberanía popular impidan que os conflitos sociais e políticas aparezan nos debates parlamentarios", advirte nun comunicado, no que engaden que "se a vía que elixe a dereita, para quen non existe diferenza entre partido e institución, é a represión e a criminalización dos cidadáns que se opoñen ás súas políticas contrarias á maioría social, atopará enfronte aos parlamentarios de AGE". "A forma de exercer o poder do PP é totalitaria e neofascistas", denuncia o deputado expulsado Ademais, Alternativa recorrerá a medida ante a Comisión Permanente do Estatuto do Deputado do Parlamento, mentres que o deputado afectado denunciou a forma "totalitaria e neofascista de exercer o poder" do PP. "Non había motivos para tomar esa decisión", dixo en referencia á súa expulsión. Curiosamente, o plantón de AGE chegou logo de que a súa vicevoceira, Yolanda Díaz, destacase a mellora do ambiente na Cámara ante a ausencia da presidenta do Parlamento, Pilar Rojo. "Preside o pleno Miguel Santalices : todo tranquilo . Non sucede o mesmo cando son outras as persoas que presiden a Cámara", asegurou na súa conta de Twitter. "Non é cuestiòn de quen preside , senòn dos temas que molestan ao PP . Queren amordazarnos!!!", aseguraba logo da expulsión do seu compañeiro. Esta nova polémica chega logo do veto que a presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, intentara facer aos convidados dos partidos á tribuna da Cámara. Este mesmo martes, persoal da Cámara ofreceu aos invitados dos grupos un papel no que se recollen as normas de comportamento do hemiciclo para os espectadores do debate e que tiveron que asinar, como novidade, para poder acceder ao hemiciclo.


Summary: O deputado do BNG no Congreso lembra que a lexislatura real "xa comezou o 3 de decembro".

O deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, confirmou que non asistirá á apertura da XIV Lexislatura no Congreso, previsiblemente o próximo 3 de febreiro, un acto presidido polo rei Felipe VI. Preguntado ao respecto nunha rolda de prensa celebrada esta terza feira, Rego dixo que non estará presente, unha decisión que cualifica de "coherente" coa liña política da súa formación, xa que tampouco asistiu á rolda de consultas co monarca español para a investidura. "Entendemos que a lexislatura xa comezou o 3 de decembro coa toma de posesión dos deputados e comezou, evidentemente, coa sesión de investidura e polo tanto esta sesión carece de sentido dende o punto de vista do propio traballo Cámara ", explicou. Xuntanza AP-9 Rego reuniuse con diversas asociacións de transportistas, tanto de empresas de transportes de viaxeiros como de mercadorías, para presentarlles o acordo de investidura alcanzado polo BNG, mais sobre todo, o que ten que ver coas peaxes da AP-9. "A AP-9 é unha vía central no que é o eixo fundamental de desenvolvemento económico do país, que é o eixo atlántico." apuntaba o deputado. Destacou tamén "que os custos asociados á utilización desta vía de alta capacidade, supón un incremento dos custos para moitas empresas, sexan de distribución como de produción, afectando negativamente á competitividade."


Summary: 1,7 millóns de hectáreas queimadas desde finais dos 60 até agora.

Desde o ano 1968 ardeu unha superficie equivalente a case 56% da Galiza, 1,7 millóns de hectáreas das 2,9 millóns que conforman o territorio galego. A porcentaxe, extraída da estatística que elabora anualmente o Ministerio de Agricultura, ten o punto de partida nese ano de finais da pasada década dos 60 e esténdese até a actualidade. Malia o que poida parecer polos incendios que asolan o leste da Galiza nestes días, estes anos non están a ser os de maior número de hectáreas afectadas polas chamas. Hai dous anos que destacan, e con diferenza, por riba do resto da serie histórica. Un, 2006, con máis de 95.000 hectáreas arrasadas por centos de incendios, que afectaron desde Barbanza até Valdeorras, da Mariña até Verín. Foron perto de 2.000 lumes, dos que 35 foron dos denominados GIF —Grandes Incendios Forestais, aqueles que queiman máis de 500 hectáreas—. O outro ano cun alto número de incendios foi 1989, cando as hectáreas arrasadas abeiraron as 200.000, unha extensión equivalente á suma das comarcas da Terra Chá e do Salnés. Houbo ese ano máis de 8.000 incendios por toda a Galiza. O lume avanza sen control e as hectáreas arrasadas superan xa as 19.000: estes son os incendios que seguen activos O ano pasado arderon 4.400 hectáreas en 954 lumes forestais. A cifra de hectáreas queimadas vén de se multiplicar por catro nos incendios polo territorio galego destes días. O ano anterior, 2020, arderan 14.800 hectáreas e o anterior, 2019, menos de 7.000. Concentración Porén, en 2017 a superficie arrasada polas lapas foi de 60.000 ha. Mais ese ano a peculiaridade foi que 80% desa extensión ardeu en apenas dous días en outubro, con grandes lumes en Ponteareas, Melón e As Neves. Un estudo internacional publicado en 2020 e no que colaborou profesorado da Universidade de Santiago de Compostela (USC), situaba a Galiza como o territorio europeo con maior densidade de incendios e máis hectáreas arrasadas na última década. O traballo en Agroforestry Systems tamén incidía que as tarefas agrícolas e forestais reducen o risco de incendios, para alén de favorecer un uso sostíbel da terra. Un discurso que volve coller relevancia a raíz dunha nova vaga de incendios que reabre o debate sobre o territorio e os seus usos. As chamas axexan as vivendas de Feces de Cima (Verín) e volve decretarse a máxima alerta Distrito forestal XIV Non arde en toda a Galiza igual. Hai zonas máis golpeadas polos lumes forestais, onde as chamas fan presenza todos os anos e de maneira reiterada. Unha desas áreas é o distrito forestal XIV Verín-Viana, onde na década comprendida entre 2007 e 2018 arderon perto de 44.000 hectáreas de terreo, converténdoo no máis afectado polos incendios dos 19 distritos nos que se divide a Galiza. Foron, neses anos, máis de 5.000 lumes forestais os que se produciron nese enclave. Uns datos que se repiten desde inicios de século nunha área que concentra grandes incendios forestais, unha espiral que acelera coa marcha da poboación e mais a degradación do territorio. Na Galiza, tamén neste distrito, máis de 90% dos incendios non teñen orixe natural, mais non todos son intencionados.


Summary: Máis un número saído do forno. A reforma do sistema de financiamento autonómico, como ven desde Madrid as aspiracións de Feixóo de suceder a Raxoi, os escravos galegos do franquismo, lembramos a Moncho Valcarce no 25 aniversario do seu pasamento… Todo isto e máis xa na nosa loxa.

'Outro modelo fiscal' O sistema de financiamento autonómico leva catro anos prorrogado. A idea inicial de revisalo cada lustro mantívose até o ano 2009, data en que se aprobaron as últimas bases dun modelo que, en esencia, botou a andar en 1987 e que, de se cumpriren os prazos, debeu renegociarse en 2014, sen éxito. A legalización do traballo escravo tomou corpo en outono de 1938, coa posta en marcha do chamado sistema de Redención de Penas polo Traballo, unha iniciativa que se concretaría en diversas modalidades de traballos forzados. Sinaláronse na Galiza tres figuras: os Batallóns Disciplinarios de Traballadores, a explotación de man de obra procedente dos destacamentos penais e mais os chamados destinos. 'Os escravos de Franco na Galiza'. 'No limbo dos servizos de dependencia'. O número de persoas dependentes medra ano a ano na Galiza, mentres que as proxeccións futuras asociadas ao avellentamento da poboación prevén un incremento progresivo das persoas que precisan destes coidados. E malia rexistrarse un maior número de beneficiarias, as listas de espera continúan a superar os recursos dispoñíbeis. 'Feixóo, a derradeira baza do PP?' Para importantes sectores do conservadorismo español, Alberto Núñez Feixóo representa a última esperanza. Cun PP ao que moitos analistas consideran en fase implosiva e a nova dereita dura de Ciudadanos á alza, o aínda presidente da Xunta intensifica a súa tendencia a se deixar ver en Madrid. A estrondosa caída de Cristina Cifuentes parece despexarlle o camiño. Xornalistas e opinadores radicados na capital do Reino de España expoñen as súas consideracións sobre o relevo no partido de Raxoi. Hai un abandono das políticas de vivenda polos gobernos de Núñez Feixóo? A oposición así o entende e non só ela. Un alicerce chave na sociedade, como é o da planificación e desenvolvemento de políticas públicas de vivenda, está na Galiza reducida ao mínimo. 'A vivenda, sen goberno'. O xornalista e profesor da USC Manuel Gago e o médico e membro da lataforma pola sanidade Pública Manuel G. Moreira falan sobre que expectativas teñen para O Diario galego. 'Lula reafírmase como candidato presidencial' Seis de cada dez brasileiras e brasileiros defenden o dereito do expresidente a se volver candidatar a pesar de ficar na prisión. Lula, que fai un mes privado de liberdade, lidera todos os inquéritos e aproxímase a un 30% de apoios. O Tribunal Supremo Federal resolverá nos próximos días se debe abandonar ou non o cárcere. Están en sectores cun volume de negocio de miles de millóns na Galiza e teñen presenza en actividades con miles de persoas empregadas. Os fondos de investimento e capital viñeron para ficar. 'Os grandes fondos poñen o ollo na Galiza'. As achegas do principal estudoso da economía galega no primeiro terzo do século XX. 'Lois Peña Novo e o soño do desenvolvemento (e II)'. "O teatro ensina a ponerse no papel dos demais". Entrevistamos Tareixa Campo (Val do Mao, O Incio, 1946). Dramaturga, actriz, pedagoga, fundadora da compañía clásica do teatro afeccionado Achádego. O doutor en Teoloxía pola Universidade de Salamanca e en Filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela Victorino Pérez Prieto recupera para Sermos Galiza o perfil de Moncho Valcarce (1935-1993) no ano en que se conmemora o 25 aniversario do falecemento do coñecido como "crego das Encrobas". Nas próximas semanas seguirán a sucederse actos de lembranza da figura de Valcarce. 'Un militante, un profeta, un cura, un místico'. E non faltan as achegas e colaboracións de Xoán Costa, Marilar Aleixandre, Nachortas, Tokio, Guillerme Vázquez, Xulio Carballo, Belem Tajes, Colectivo XEa, Mario Regueira, Andrés Castro, Mónica Pazos, Olalla Ledo e Pepe Barro.


Summary: Cruz Vermella e Xunta de Galiza publican unha guía para orientar os medios á hora de informar sobre as persoas sen fogar, coordinada polo xornalista Luís Pardo e ilustrada por Miquel Fuster.

Cruz Vermella e Xunta da Galiza presentaron esta terza feira a guía Senfogarismo: Recomendacións para os medios de comunicación. O obxectivo e dar a coñecer a súa realidade de xeito que a información que chegue ao público sexa rigorosa e sensíbel, axudando a comprender o contexto de quen vive nas rúas; 1.243 persoas en 2017 segundo datos de Cruz Vermella. O traballo enfócase nos profesionais da información a raíz do seu impacto como creadores e modeladores da opinión pública. O xornalista Luís Pardo foi o encargado de coordinala: "Máis que sentar cátedra, búscase sobre todo aportar un contexto e información na que basearse e, sobre todo, tratar de sensibilizar", conta por teléfono a Sermos Galiza. A experta Graciela Malgesini aportou o marco da guía, na que colaboraron persoal de Cruz Vermella e traballadores de medios de galegos. A primeira parte da publicación contesta aos que, quen, onde, cando e por que das persoas sen fogar. Lorena García, responsábel de comunicación de Cruz Vermella, explica que se ofrecen "datos e información sobre esta realidade a través da experiencia de persoas da organización que traballan na Galiza con persoas sen fogar". Os porqués da guía falan de situacións de precariedade, escaseza de recursos, rupturas afectivas ou adiccións. Na segunda parte propóñense os como, como plasmar as respostas a esas primeiras cuestións. Luís Pardo: "Vivir na rúa non é unha característica propia, senón unha circunstancia" Unha idea central da guía é a que repetiron moitas persoas sen fogar a Pardo ao longo do proceso: "Vivir na rúa non é unha característica propia, senón unha circunstancia que, insisten, podemos sufrir calquera de nós. A moitas persoas non se lles pasaba pola cabeza estar na rúa o día antes de atoparse nela". Son esas circunstancias as que, segundo o xornalista, contribúen a "ver detrás dos tópicos". A primeira reunión para elaborar a guía, en novembro de 2018, confrontou o día a día xornalístico cos seus erros á hora de informar sobre as persoas sen fogar. Pardo trasladou o contexto dos medios, "o tempo pegado ao cu, a precariedade, tratar de evitar repeticións, mesmo empregar unha palabra porque outra non entra no titular". Con todo, anima as redactoras a "dar unha volta" á información, e que iso contribúa a evitar tópicos e tratamentos discriminatorios. "Sobre todo nun momento coma este, no que hai ideas que sinalan aos máis febles como culpábeis de todos os males", salienta. A experiencia na rúa retratada no papel As ilustracións da guía correron a cargo de Miquel Fuster, quen retrata unha realidade que coñece ben após vivir máis de quince anos nas rúas. Os seus debuxos a lapis acompañan as cifras que achega Cruz Vermella no seu informe. "Baseeime en recordos e fotografías das persoas que coñecín na rúa, persoas reais. As expresións, as situacións, todas elas reflicten a miña experiencia e acompañan as análises de datos de quen vive na rúa", conta a Sermos Galiza. A guía coordinada por Pardo con debuxos de Fuster poderá consultarse proximamente na páxina web da Xunta da Galiza e da Cruz Vermella. Resultado da colaboración que desenvolven ambas entidades desde hai moitos anos é o Estudo da situación das persoas sen fogar de 2017.


Vivo en Barcelona dende hai uns anos. A cidade conta con insignes lugares que nos lembran a Historia da represión nos últimos séculos. A urbe expira momentos dun pasado de guerra política: os balazos da praza Sant Felip Neri; o Parc da Ciutadela, que toma o seu nome da fortaleza erixida por Felipe IV tra-la guerra de sucesión que rematou coa derrota catalano-aragonesa e a súa perda de autonomía política coa implantación dos Decretos de Nova Planta; ou a efixie do primeiro conquistador de todos, Cristóbal Colón, que observa dende o alto da Rambla a enorme nómina de estatuas, parques e edificios adicados a empresarios, militares e nobres que fixeron fortuna co comercio de escravos: Virrei Amat, Antonio López y López, Valeriano Weyler, o xeneral Prim... E por riba de todo, os cárceres. A cidade condal conta con tres: o CIE, alonxado e escondido no distrito industrial de Zona Franca; Wad-Ras, a cárcere de mulleres, sita tamén noutro distrito industrial cheo de desigualdades sociais (o Poblenou), e a Modelo, a máis antiga e impoñente de todas, no corazón do popular barrio de Sants. Na Modelo foi onde precisamente ingresou, xa fai 40 anos, o preso máis antigo do estado español sen contar con delito de sangue algún, José Antúnez Becerra, que continua a sufrir unha cadea perpetua encuberta. Agora trasladado ao hospital penitenciario de Terrasa tras unha folga sede de 5 días que deixou o seu corpo destrozado, Becerra finiquitou tamén onte a folga de fame na que levaba dende o 23 de Xaneiro, coa confianza de que a sua situación sexa revisada outra vez polos xuíces (a día de hoxe non se lle permite nin o terceiro grao nin permisos de saída algúns). Este pobre home, que ingresara en prisión xunto con moitos personaxes da Barcelona kinki do posfranquismo, buscavidas coma o mítico Vaquilla que, nalgún momento dos seus trapicheos, toparon coa xustiza penal, e xa nunca volveu a ter a posibilidade dunha vida en libertade. Xa se sabe o que se di das cárceres, "os ricos nunca entran, mais os pobre nunca saen". Pero por qué motivos Becerra está ainda entre rexas? Protagonizou fuxidas frustradas, foi membro fundador da Coordinadora Presos en Lucha (COPEL) que defendían os dereitos dos reos, e saíu o único culpable dos xuízos do motín de Cuatre Camins, no que todos os restantes implicados foron absoltos e varios funcionarios de prisións sufriron condenas moitísimo máis moderadas por acusacións de tortura. O pasado sábado concentrábanse uns centos de persoas, novas e vellas, pra reclama-lo fin da súa condena. Maior era, se cabe, a concentración policial, que sorprendeu aos veciños. Tiven a ocasión de escoitar a algúns murmurar que aquilo debía de ser por algo gordo, "alguén debeu escapar do cárcere ou algo así". En absoluto. Non era senón a consecuencia lóxica da represión. Becerra é preso, en parte, pola sua actitude de resistencia. Os mecanismos penitenciarios premian aos dóciles e castrados e non perdoan a insubmisión. A ameaza de prisión pesa tamén aos resistentes de Can Vies, no mesmo barrio de Sants. Máis de 3 anos de prisión pra 4 persoas, cando aínda faltan unhas 60 en ser xulgadas. A xente reclamou nas rúas que o centro social ficara ao barrio, e a solidariedade na reconstrución conseguiu reunir nunhas semanas case 90 mil euros pra sufraga-los gastos a reconstrución e das xa esperables condenas. O estado permite certas desobediencias, pero non dubida en emprega-la arma última que posúe, a cárcere, a modo de ameaza ou realidade, pra asegurarse a vitoria final, ou polo menos, o escarmento máis grande. Tamén durante a semana pasada escoitáronse as voces de centos de persoas nas rúas de Sants esixindo o cese destas penas desproporcionadas. Non se librarán tampouco da prisión, ou iso semella, os encausados polos feitos do Parlament, durante as protestas da primavera de 2011, que se ben foran absoltos fai medio ano, o Tribunal Supremo ratificou novamente a sentencia de tres a 8 persoas. Entre as acusacións que se lle botan enriba, están feitos tan gordos coma "participar nunha manifestación en contra das políticas de recortes" ou "ensuciar a chaqueta dun parlamentario con spray". Liberdade de expresión e opinión política? Luns 30 de Marzo. España volta a amencer con redadas policiais. A Operación Pandora, que xa levara a unha ducia de persoas á prisión preventiva o pasado decembro, aínda non rematara. Temos unha irmá, a Operación Piñata. Novas persoas son detidas, contabilízanse tres en Barcelona e outras 34 entre Madrid, Palencia e Granada, onde numerosos centros sociais son rexistrados pola policía. Pero os cargos que se lle acusan ás detidas seguen sendo secreto de sumario. Polo pronto, estar en posesión de "libros subversivos" e listas de email cifrados semella suficiente pra que ese aparato xudicial herdado da ditadura, falamos da Audiencia Nacional (concretamente o xulgado de instrución número 6 e o seu xuíz Eloy Velasco), ordene a busca e captura de xente polos centros de reunión de colectivos de resistencia política e veciñal, ou mesmo nas súas casas, ou pola rúa de paisano, como aconteceu hoxe nesta cidade, baixo a acusación de "pretender levar a cabo actos terroristas" ao formar parte dunha organización da que aínda non se aportou proba algunha da súa existencia. Novamente, a disidencia, sexa probada ou non, págase cara. Poderían ser casos illados. Poderían ser excepcións ou xestións xudiciais competentes ou rutineiras. Tamén podería ser que as fronteiras da democracia non son só económicas, senón penais. Os actos aos que se lles acusa a todas estas persoas non son máis importantes que a súa ideoloxía ou as súas afinidades. Estas persoas están sendo condenadas de antemán por profesar un sentimento que os liga con tendencias políticas que aínda resultan censurables segundo os nosos mandatarios. A semana pasada tamén aprobábase definitivamente a nova Lei de Seguridade Cidadá. Non tiven tempo de repasarme enteiriños todos os papeis. Pregúntome se abertamente xa se considerará declararse anarquista como delito tipificado. Sería un detalle por parte do hipócrita de Fernández Díaz poñer as cartas sobre a mesa por unha vez e aceptares que, a falta de doutrina Parot e a falta de terroristas vascos, sempre nos queda o monstro do coco dos encapuchados de negro pra escusarse por tomar medidas legais tan cercanas ao fascismo. Pero a figura dos presos políticos ou de conciencia non se considera neste estado, así que unicamente quédanos a solidariedade e a denuncia destas prácticas. A tendencia dos nosos gobernos sempre foi, coma a de todos, a defensa duns privilexios asentados sobre a miseria daqueles aos que a fortuna nunca lles foi visitar. Pero resulta obvio que no novo escenario que deixou a crise do capitalismo debe tomar medidas moito máis extremas pra reducir a posibilidade de que xordan alternativas de xestión económica e política. O sistema está tocado de morte, e está claro que non vai caer sen levarse a moitos por diante. É o noso deber como cidadáns conscientes esixir que cesen estes comportamentos reiterados de arbitrariedade e sumarismo. Hoxe son presos, rapaces de barrio e anarquistas. Mañá poden ser as túas amigas, ou a tua familia. Por sacar unha foto. Por ir a unha manifestación. Por non poder pagar esa última factura. Os rostros da represión son visibles nesta Cidade Morta. De seguro que no resto de cidades tamén. Só hai que abrir ben os ollos e non pechalos ante a situación dos represaliados.


Summary: A maioría dos concellos cunha peor conexión a internet son rurais, case todos no interior e na metade leste do país.

Dos 313 municipios da Galiza, polo menos 200 contan cunha "mala conexión a internet". Así o afirma o Colexio Oficial de Telecomunicacións da Galiza (Coettga), que tamén informa que perto de 100 concellos non teñen acceso a máis de 10 megabites de velocidade. Estes datos evidencian a existencia da denominada fenda dixital. A gran maioría dos aproximadamente 100 concellos galegos que non poden gozar de máis de 10 megabites de velocidade na conexión a internet son municipios rurais, case todos no interior, nas comarcas da metade leste do país. É, por tanto, evidente que na Galiza existe unha fenda dixital entre o mundo urbano e o rural. De feito, o país sitúase xunto con Estremadura, Castela e León e Castela-A Mancha nos tres peores postos en canto ao uso e acceso a servizos de Tecnoloxía da Información e a Comunicación (TIC) segundo datos de Coettga. Algo que afecta especialmente en tempos de pandemia, ao moitas persoas térense visto obrigadas a 'teletraballar', para o que non só cómpre ter conexión á rede senón que o sinal sexa de boa calidade para garantir a produtividade de quen se ven na obriga de realizar o seu labor desde a casa. Hai que ter en conta que, na actualidade, os contidos na internet son cada vez máis pesados en bites, o que dá lugar a que nos núcleos de poboación deses concellos desfavorecidos non se poida acceder a determinados contidos, nin no terreo do teletraballo nin tampouco no da teleformación, como aconteceu con numerosos escolares, segundo a opinión dos enxeñeiros de telecomunicacións. Un problema que vén de lonxe Esta problemática viuse ampliada por causa da pandemia da Covid-19, mais esta situación non é nova. Xa en 2019, o Ministerio de Asuntos Económicos e Transformación Dixital publicaba o Informe de Cobertura de Banda Ancha no cal informaba de que só 86,79% da Galiza conta con cobertura de máis de 2 megabites por redes fixas. A cifra descende a 64,66% en canto a velocidades de máis de 30 megabites e para máis de 100 Mbps, a conexión por rede fixa sitúase en 61,53%. En concellos como Folgoso do Courel, sofren esta situación dun modo especial. A finais de 2021, a compañía Movistar anunciaba o corte das conexións de telefonía fixa e internet por rede de cobre no municipio. Pouco despois, a empresa rectificaba comprometéndose a realizar a desconexión en 2022 tras garantir unha alternativa de servizo aos usuarios da zona. En xaneiro de 2022, Movistar enviou unha carta á veciñanza na cal informaba de que en seis meses deixarían de prestar o servizo e, segundo testemuños de habitantes de Folgoso do Courel, aínda non se lles proporcionou ningunha alternativa, como prometera a multinacional. Desde o BNG fixéronse eco desta situación a través do seu deputado no Congreso español, Néstor Rego. "É certo que a moitos usuarios da zona se lles instalou servizo de fibra óptica, mais existen moitos outros que non poden ter acceso á mesma, polo que terán que dispor dunha tecnoloxía alternativa", denunciaba Rego, ao tempo que aseveraba que "esta situación deixa a veciñanza nun illamento tecnolóxico". Por este motivo, o deputado nacionalista reclamou ao Executivo español que interveña nesta situación e leve a cabo todas as medidas necesarias que permitan garantir un servizo básico de comunicación alternativo que substitúa o actual para todos os habitantes do municipio. A fenda dixital, fonte de desigualdade Dada esta problemática, revélase que a conectividade é fundamental para garantir a igualdade de oportunidades, conectar zonas rurais, facilitar o acceso aos servizos públicos e, en xeral, mellorar a calidade de vida. Na actualidade, internet é unha poderosa ferramenta para a prestación de servizos, algúns tan esenciais como a educación e a atención médica polo que unha mala conectividade supón un claro aumento da desigualdade. Para alén diso, as persoas que decidan vivir no rural poden verse afectadas no relativo a oportunidades laborais.


Summary: O secretario da Fundación Vicente Risco, Luís Martínez-Risco Daviña, achéganos á iniciativa da Ensemble Hotteterre coa "Officina Utricularii" que forma virtuosos da gaita de fol na interpretación da música erudita.

Polo mes de maio Paulo Gonçalves impartía en Allariz unha conferencia-concerto baixo o suxerente título de A gaita de fole na música erudita. Unha conferencia que, á hora da verdade, resultou ser un chamado en contra da minusvalorización que se está a facer do que, quizais, sexa o máis coñecido, e recoñecido, dos nosos instrumentos musicais. Tal vez o instrumento nacional por excelencia: a gaita de fol. Na súa reivindicación do instrumento para a música erudita, Paulo partía das seguintes premisas: A actitude do espectador ante o instrumento e, a actitude das propias autoridades académicas. "Lanzamos o reto ao Paulo de impulsar un grupo de traballo que tivese como finalidade interpretar esa música erudita que, entendemos, contribúe no necesario esforzo de que a cultura galega acade os rexistros máis variados". Comezando polo último, disertaba o conferenciante que introducir a gaita nos conservatorios para limitala a interpretar muiñeiras "jotas" e "pasodobles", é un esforzo inútil. Para isto, non fai falla moita formación musical. E para exemplo, a multitude de gaiteiros, practicamente analfabetos, que ao longo dos séculos tocaban para os seus veciños. Introducir un instrumento no conservatorio implica dignificalo, elevalo até a máxima erudición posíbel. Certo que esixe de esforzo, e neste caso concreto do esforzo investigador de recuperar, non só composicións, senón que tamén a técnica interpretativa que as propias composicións esixen ao instrumento. Labor, por certo, à que o Paulo leva entregado unha serie de anos. Respecto da actitude do público. A un violín, clarinete, caixa, bombo, ou calquera outro instrumento, o publico ben sabe que esperar del cando está ante unha charanga, unha banda, un grupo de jazz, unha sinfónica ou un grupo de cámara. Coa gaita, tal non acontece. Todos esperamos, de entrada, música folclórica ou popular (que exactamente non ven sendo o mesmo) E aos asistentes á conferencia, Paulo os sorprendeu cun fermoso e delicado repertorio do renacemento e do barroco, cando a gaita de fol formaba parte dos instrumentos de grupo de cámara nas cortes de reis e nos redutos de erudición da Igrexa e da nobreza. Após da conferencia-concerto, lanzamos o reto ao Paulo de impulsar un grupo de traballo que tivese como finalidade interpretar esa música erudita que, entendemos, contribúe no necesario esforzo de que a cultura galega acade os rexistros máis variados. Aqueles que van dende a recolla da expresión máis popular até a máis elitistas. Tal e como acontece con calquera outra cultura que pretenda transitar do particular ao universal (que non global). Xa a finais de setembro, comezou o grupo a reunirse na sede da Fundación Vicente Risco cada terceiro fin de semana de cada mes, durante o ano escolar. Non só para ensaiar, senón que tamén para levar adiante o proxecto docente Officina Utricularii (prema para obter información) no que virtuosos da gaita de fol reciben aulas para a súa interpretación na música erudita. Aqueles que asistiron ao CULTURGAL 2014, e asistiron ao ESPAZO CARPA ás 12:30 horas do pasado domingo7 de decembro, saben do que estou a falar. Os que non puideron asistir e os lectores desta edición virtual de Sermos poden escoitar, prema nos Preludes G. Re, Sol, 3ce. Majeure de Jacques Hotteterre (1673 — 1763) interpretados polo propio Paulo. Supoño que comprenderán ao que me estou a referir. Haberá quen se pregunte se é obxecto dunha Fundación este labor de apoio a iniciativas como as de Ensemble Hotteterre. Dende a Fundación Vicente Risco cremos que si. Por dous motivos fundamentais. Don Vicente gustaría que contribuísemos a levar aos máximos niveis de erudición a nosa cultura. E don Vicente aplaudiría unha iniciativa neste sentido que partise de xente nova, que é o futuro do páis. El propio o fixo apoiando con entusiasmo aos denominados Artistiñas. Os tristemente desaparecidos Xaime Quesada, Xosé Luís de Díos, Virxilio ou Pepe Conde Corbal, así o confirmarían. Como tamén aqueles que, afortunadamente, como Acisclo Manzano ou Arturo Baltar, están entre nós.


Summary: O seu salario anual supera os 83.000 euros. Os conselleiros e conselleiras tamén secundan a iniciativa.

O presidente da Xunta, Alberto Núñez Feixoo, e os conselleiros e conselleiras que constitúen o seu Executivo doarán 30% da nómina de abril para a loita contra COVID-19. A Xunta informou diso a través da rede social Twitter, nunha entrada da que se fixo eco o propio Feixoo - cuxo salario anual supera os 83.000 euros, segundo o portal de transparencia - no seu perfil. Feixoo subliña que, "máis aló desta achega financeira que non é decisiva", o que pretenden el e os demais membros do Goberno galego é "amosar a solidariedade" coa xente que estes días perde ingresos, así como unirse a cidadáns e empresas. que están a facer as súas doazóns, que lles agradecen. Xunto ao tuit, a Xunta recolle unha imaxe cunha nota de agradecemento na que destaca as doazóns que "numerosas empresas e institucións" realizan para loitar contra COVID-19. A nota fai que, dado o elevado número de chamadas, a Xunta autorizou un correo electrónico (grazasgalicia@sergas.gal) e catro contas para canalizar axudas económicas: ES23 2080 0388 2231 1000 3170 de Abanca; ES23 0081 5363 2800 0114 1816 de Banco Sabadell; ES02 2100 8685 3202 0001 5126 de CaixaBank; e ES75 0049 2932 8021 1406 4873 de Banco Santander.


Summary: A CIG acusa Prosegur de "encubrir" o agresor dunha traballadora no cambio de quenda. A central nacionalista relata o sucedido e denuncia que a compañía non actuou até agora.

A denuncia en Ourense dunha traballadora da empresa de seguridade Prosegur por un caso de violencia machista e acoso laboral reactiva a alarma social da situación que viven as mulleres na Galiza. "Cada vez hai máis denuncias en varios sectores", recoñece a Nós Diario a secretaria das Mulleres da CIG ourensá, Xulia González. Desta vez o caso presenta unhas características que desde este sindicato nacionalista cualifican de "graves" e deberían servir de reflexión. Parte de lesións e intervención policial A agresión denunciada, tal e como explicou en rolda de prensa o secretario comarcal da CIG-Ourense, Anxo Pérez Carballo, tivo lugar na noite do 20 de agosto no cambio de quenda do servizo de seguridade privada do campus universitario de Ourense, "cando o traballador, despois de entrar xa con mal pé, berrando e insultando, acaba forcexando coa traballadora e intenta incluso atropelala en varias ocasións". Como consecuencia da agresión, a vítima presentou varios hematomas en distintas partes do corpo, documentados nos partes de lesións realizados no complexo hospitalario universitario de Ourense e no hospital do Carmen. Existe tamén un informe policial, xa que no lugar presentáronse até seis axentes da policía. "O agresor chegou a arrebatarlle o teléfono móbil á traballadora, mentres que co seu propio dispositivo facía gravacións cando a afectada tiña as mans prendidas nas fiestras do vehículo, ao tempo que lle facía xestos obscenos", explicou Pérez Carballo. Prosegur e a violencia machista O paradoxo é que esta empresa española de seguridade ten entre os seus servizos varios dedicados a evitar casos de violencia machista que anuncia e comercializa. Ademais conta, desde 2019, cun segundo plan de igualdade conforme obriga a lei. Porén, non escapa a casos singulares relacionados, tamén, coa violencia machista. O pasado mes de abril, por exemplo, o Tribunal Superior de Xustiza de Madrid fallou a favor dunha traballadora desta compañía que fora despedida após estar de baixa prolongada despois de ser vítima de violencia machista por parte da súa parella sentimental. "Encubrimento" e "inacción" Para a responsábel da Secretaría das Mulleres da CIG en Ourense, á gravidade do sucedido nesta cidade hai que engadirlle a resposta da propia empresa, primeiro cando a agredida se puxo en contacto cun superior xerárquico no momento dos feitos e despois "mantendo o agresor aínda hoxe no seu posto de traballo cando ela aínda está de baixa". González lamentou que aínda que a Lei Orgánica 3/2007 para a igualdade entre homes e mulleres recolle a necesidade de que existan plans de igualdade nas empresas "en moitas casos, e este é un claro exemplo, os protocolos son unha mera declaración de intencións e non serven como procedemento de investigación, xa que nin sequera chegan a activarse". Por este motivo reclama "unha actuación inmediata e decidida nos eidos educativo, sanitario, policial, xudicial e laboral". Sentenzas de acoso laboral ao dono do McDonald's Ourense En Ourense, unha das empresas que máis denuncias acumula contra as traballadoras, aínda que non por violencia machista, é a franquía de McDonald's. Desde 2018 e dunha maneira continuada, o seu propietario foi acusado pola CIG por delitos contra os dereitos das persoas traballadoras, integridade moral e por coaccións. Neste tempo foi condenado varias veces e tivo que desembolsar importantes indemnizacións: unha no Xulgado do Social por danos morais a unha traballadora de 6.250 euros; e outra no Tribunal Superior de Xustiza da Galiza, ratificada logo polo Tribunal Supremo, de 20.000 euros a outra empregada. A Fiscalía da Audiencia Provincial de Ourense aínda ten abertas dilixencias por varios casos máis. Este mes de xullo xa se deron a coñecer máis sentenzas condenatorias.


Na súa terceira longametraxe coma director, Robert Eggers demostra ser un dos cineastas con maior proxección e talento do momento, e cun dos futuros máis prometedores da súa xeración. E aínda non cumpriu os corenta. Após sorprender con A bruxa e O faro, o actor e produtor sueco Alexander Skarsgård fixouse nel como candidato idóneo para levar a porto un proxecto que levaba desenvolvendo hai uns dez anos: facer a película definitiva de viquingos. Eggers non só aceptou o encargo, senón que se involucrou de cheo no proxecto. O home do norte / The Northman / Robert Eggers / EUA / 2022 / 136 min. Vai dun príncipe nórdico preadolescente que debe vingar o asasinato de seu pai, salvar a súa nai e matar o seu tío. Cando medra, convértese nun temíbel berserker, unha máquina de matar implacábel, membro dunha horda de viquingos dedicada asaltar aldeas eslavas. Ao coñecer o paradoiro de seu tío, infíltrase como escravo na granxa que este rexenta en Islandia co gallo de poder planear a súa ansiada vinganza. Traxedia shakesperiana mística e primaria que, en realidade, bebe da propia fonte na que se inspirou William Shakespeare para escribir Hamlet, que non é outra que a historia de Amleth, escrita a finais do século XII en base a multitude de lendas nórdicas de tradición oral. Unha sorte de Xogo de tronos "á viquinga", e un tanto gore, cun protagonista que Eggers define como unha mestura do Andrei Rublev de Tarkovsky e o Conan de Milius. Eggers desprega toda a súa imaxinería visual nos momentos oníricos e mitolóxicos, lembrando poderosamente os seus anteriores traballos. Por se iso fose pouco, resulta rompedor nas escenas de batalla optando por longos e traballados planos secuencia sen cortes (ou ben simulando un plano secuencia ao estilo Birdman ou 1917). Meticulosa ambientación, co asesoramento de expertos en historia e folclore nórdico; atronadora banda sonora acompasada con instrumentos da época; fotografía impecábel, do seu habitual colaborador Jarin Blaschke; elenco cheo de estrelas en cernes e consagradas...Haille moitas cousas que eloxiar ao Home do norte e poucas que obxectar. Quizais a única é xusto o protagonista. Alexander Skarsgård fai un traballo de interpretación física impresionante, de dez, mais cando ten diálogo afloran as súas carencias interpretativas. Sendo suaves, digamos que non herdou precisamente o talento de seu pai (Stellan) pero, claro, é o produtor principal e era unha condición sine qua non que el fose o prota. Quizais con outro actor, ou menos diálogo, o filme sería, efectivamente, a película definitiva de viquingos.