Summary: A Comisión Europea mantén aberta as pescudas sobre os "abusos" da temporalidade, recoñece as "impactantes cifras" de suma de contratos e insta a acabar coas "prácticas abusivas". Millán Mon, eurodeputado galego do PP, defende a Xunta e desmárcase do seu partido no apoio ás demandas das Eventuais en Loita.

A Comisión Europea (CE) recoñece a situación de precariedade da enfermaría eventual do Sergas, advirte das "impactantes cifras" de sucesión de contratos que sofren estas profesionais en Galicia e mantén aberta a investigación sobre os "abusos" denunciados na contratación temporal por parte da Xunta, que insta a solucionar de vez. A Comisión Europea mantén aberta a investigación sobre a precariedade e os "abusos" da temporalidade na enfermaría eventual do SergasXa que logo, Bruxelas mantén o foco na eventualidade e precariedade das enfermeiras en Galicia tras ergueren estas a voz no Parlamento Europeo para advertir da "terrorífica xestión" que o Sergas fai da contratación temporal. Logo da denuncia presentada a través da portavoz do BNG en Europa, Ana Miranda, hai máis dun ano --e pola que a CE comezou a investigación-- a Comisión de Peticións da Eurocámara asistiu este martes ao relato de Catuxa Lagarón, portavoz de Eventuais en Loita, que deitou luz sobre a situación de "fraude de lei" e "abuso" que sofren arredor de 7.000 profesionais. "Foi unha exposición clara e contundente", recoñeceu o responsable de Condicións Laborais da Dirección Xeral de Emprego da Comisión Europea, Adam Kopornyo, que advertiu de "cifras impactantes" tras a denuncia que Lagarón fixo da suma de ata "500 contratos nunha vida laboral" que acumulan algunhas das súas compañeiras "con só seis anos cotizados". "É un exemplo moi elocuente dunha situación que xa foi condenada polo Tribunal de Xustiza da UE", lembrou a CE, que asegurou que mantén "estreito contacto" coas autoridades españolas para que revisen a lexislación e "eliminen cláusulas que poidan desembocar nestas prácticas abusivas". Bruxelas recoñece as "impactantes cifras" sobre a suma de contratos nas enfermeiras e insta as autoridades españolas a acabar coas "prácticas abusivas""Non existen medidas suficientes en vigor para previr o recurso excesivo da contratación temporal sucesiva", insistiu a Comisión, que confirmou que manterá a investigación sobre os abusos denunciados, aínda aberta e pendente das "conclusións definitivas", e que segue en contacto coas administracións españolas para evitar que prácticas como as relatadas polas Eventuais en Loita continúen, por incumpriren ademais varias directivas europeas. "Que a Comisión Europea recoñeza o abuso da contratación temporal significa que Europa pon en cuestión o modelo de contratación da Xunta", di Ana MirandaO apoio a que a denuncia contra a precariedade laboral no Sergas se mantivese aberta non só chegou da propia Comisión, senón dun total de seis grupos políticos da Eurocámara, un "feito histórico", segundo asegurou Ana Miranda, que cre que "que a propia CE recoñeza o abuso da contratación temporal significa que desde Europa se pon en cuestión o modelo de contratación da Xunta na sanidade pública".Varias eurodeputadas e eurodeputados, entre eles o galego e socialista Nicolás González Casares, recoñeceron que esta utilización abusiva dos contratos temporais e outras situacións de precariedade na enfermería incumpren varias directivas europeas, ademais dunha resolución da Eurocámara de maio de 2018. Seis grupos políticos apoiaron que se continúe a investigación sobre estas prácticas do Sergas, incluído o Partido Popular Europeo, que advertiu dunha situación "moi clara" na que "converxen moitos tipos de abuso por parte de autoridades públicas dos estados membros". Seis grupos políticos apoiaron que se continúe coa investigación, incluído o Partido Popular Europeo, do que se desmarcou Millán Mon, do PPdeGNo entanto, Francisco Millán Mon, eurodeputado galego do PP, desmarcouse da súa propia formación para defender a xestión do Sergas e asegurar que a porcentaxe de traballadoras fixas na enfermería da sanidade pública galega "ascende a un 73%", contradicindo así os datos de Eventuais en Loita. "O Sergas fixo un importante esforzo nos últimos anos para contratar 2.134 enfermeiros fixos", engadiu. Na súa quenda de réplica, Catuxa Lagarón, portavoz do colectivo de enfermeiras, acusou a Xunta de non dar os datos reais e lembrou a Millán Mon que "o 75% do persoal fixo do Sergas non é tal" ao sumar a Xunta a estes profesionais fixos "os interinos". "O contrato de interinidade é persoal eventual", asegurou, logo de que durante a súa primeira intervención sinalase tamén que nin a pandemia mudou a forma de contratación da Consellería de Sanidade, que "seguiu facendo contratos dun día", mesmo provocando que persoal pasase dunha xornada a outra de tratar pacientes COVID a atender outros doentes. Millán Mon, eurodeputado galego do PP, defende o Sergas e asegura que o 73% do persoal de enfermería do Sergas é fixo, cifra que desmente Eventuais en LoitaTamén reparou Lagarón no feito de que as enfermeiras encadeen "20 ou 25 días traballando sen descanso" ou que sexan avisadas con "horas" de antelación para incorporarse ao traballo por mor dun novo contrato, a risco de ser penalizadas de non aceptalo. Ante estas denuncias, o representante da Comisión Europea alertou que hai unha nova directiva europea que prohíbe estas prácticas e obriga a "un preaviso razonable mínimo" para evitar "situacións como as denunciadas", polo que pediu máis información ás Eventuais en Loita sobre este tipo de contratación exprés, documentación que o colectivo anunciou que achegará nos vindeiros días. "Queremos evitar que estas traballadoras teñan que estar dispoñibles 24 horas ao día e todos os días da semana", rematou a CE.


Summary: O SLG pide que as indemnizacións aos produtores afectados por esta praga cubran o lucro cesante.

Na área afectada pola prohibición de cultivar e vender patacas pola couza guatemalteca, a produción media nas explotacións que cultivan este tubérculo para a súa venda é de 25.000 quilogramos por hectárea. Unha cantidade cuxa venda reportaría uns ingresos de perto de 12.000 euros, aos que restados os custos de produción deixaría uns 8.000 euros por hectárea. Ese é o cálculo do lucro cesante por hectárea que fai o Sindicato Labrego galego (SLG) en base á información dos produtores afectados. A organización insta a Consellaría de Medio Rural a que á hora de fixar as indemnizacións teña en conta tamén este aspecto do lucro cesante para estas explotacións "Trátase de explotacións de horta ou mixtas que dedican unha considerable superficie cada ano á plantación de pataca para a súa venda directa ou a almacenistas que, por mor das restricións impostas pola Consellaría de Medio Rural, terán cuantiosas perdas este ano ao non poder cultivar". O Sindicato Labrego Galego aponta que que a prohibición de plantar fíxose "dunha maneira precipitada e a última hora", pois afirma que a Consellaría de Medio Rural tivo toda a información e datos precisos para tomar a decisión "entre outubro e novembro". Porén, impuxo as restricións " en plena época de plantación, polo que agora case non hai marxe de manobra para substituír os cultivos por outros e planificar unha nova campaña". O Real Decreto 197/2017, aprobado polo goberno español a comezos de marzo e polo que se estabelece o programa estatal de control e erradicación da 'Tacia solanivora', ou praga guatemalteca da pataca, que afecta 31 concellos da Galiza, non convenceu a moitos, entre eles a Fruga. A Federación rural galega advertía entón que da norma desprendíase que as persoas que aínda non plantaron as patacas van ficar sen indemnización durante os 2 anos da prohibición e aquelas que si plantaron (e que agora teñen a obriga de as destruír) só van recibir unha compensación polo tubérculo destruído. Ou sexa, explicaba a organización, as axudas non contemplan o lucro cesante.


Summary: O 25 de Xullo a música das Habelas Hainas resoará en Compostela a partir das cinco da tarde, no café concerto do Festigal. Conversamos con elas

Penduradas as catro nunha corda da roupa. Así aparecen na contracapa da súa maqueta. Que nos queren dicir? Que son boas pezas? [risos] Si, váisenos a pinza… estamos colgadas! Gostabamos da idea de saír de costas, ao ser a contracapa do disco. Alén disto, pensamos na posibilidade de aparecermos unidas pola corda umbilical, pois alimentámonos as unhas das outras, e polas mans, amosando a nosa incondicional solidariedade en momentos vitais, como o pretendido nesa imaxe, onde aparecemos en actitude de sermos axustizadas. Ou esa era a nosa intención. É unha homenaxe a todas esas mulleres que foron e son xulgadas, condenadas, executadas, torturadas, colgadas, queimadas, fusiladas, lapidadas ao longo da historia, unha lembranza tamén á caza de bruxas, un verdadeiro holocausto feminino, unha cruzada misóxina que deixou sen vida a mulleres habilidosas, histéricas, independentes, adiantadas ao seu tempo, solteiras ou viúvas, libres e loucas. Unha homenaxe, en fin, a todas esas mulleres anónimas, mulleres que se atreveron a ser como quixeron ser. E despois as pinzas, icono multifuncional do cotián e símbolo da unión, represéntannos a cada unha de nós na portada, conformando as dúas H do noso nome a toda cor. Cóntenme os seus primeiros pasiños. Como non podía ser doutra maneira, coñecémonos tocando nos bares! Jara e Arantza xa levabamos traballando un tempiño con outras formacións. Logo aparecemos Patri e Sandra e o crebacabezas de catro pezas encaixou á perfección. Admirabámonos mutuamente e gozabamos moito tocando xuntas. Por iso decidimos crear o noso proxecto... e seguímonos admirando! Fomos medrando nas foliadas compostelás e nas pedras da Quintana e comezamos a percorrer os mellores cenarios do mundo: as rúas! "Fomos medrando nas foliadas compostelás e nas pedras da Quintana e comezamos a percorrer os mellores cenarios do mundo: as rúas!" Letras feministas combinadas con ritmos tradicionais e festeiros, aderezado todo na nosa lingua. É esta a receita da súa música ou falta algún ingrediente? Máis que aderezado, construído na nosa lingua. O noso punto de partida é a música tradicional e de raíz, da que todas mamamos e da que nos sentimos parte. Unha tradición longa e viva da que xorde a natural necesidade de expresarmos, sempre desde unha ollada feminista e plural, por iso tamén facemos criba, pois non estamos dispostas a seguir reproducindo e perpetuando certos contravalores cos que non nos sentimos identificadas, como os centos de coplas ofensivas e agresivas cara ás mulleres. A tradición está viva en nós e en constante transformación, por iso hai moitos ingredientes que aínda non temos, nin sabemos cales van ser, mais que, afortunadamente chegarán, como foron chegando outros na nosa curta andaina. Estamos abertas a moitas cousas que nos poidan enriquecer. Non nos gustan as etiquetas, así que os ingredientes han ser moitos. "Meigas somos todas as mulleres silenciadas e invisibilizadas. Astrónomas, filósofas, científicas, labregas, parteiras, compositoras, médicas, músicas… e gaiteiras! Que Habelas Hóuboas!" E son moi rosalianas... para cando máis música cos seus textos? No noso repertorio temos un tema ao que nós chamamos 'Festiña por dentro', que son unhas coplas escollidas do poema 'Has de cantar', un poema moi positivo, cheo de vitalismo, reivindicativo coa lingua e coa cultura; un excelente deseño da idiosincrasia do noso pobo. Rosalía era unha artista polifacética: escritora, actriz de teatro, multiinstrumentista, pintora... É para nós unha fonte de inspiración inesgotábel. Por iso non descartamos a idea de seguir traballando cos seus textos, ou beber dela dalgún outro xeito, como naquela mullerenaxe na que lle demos vida a Rosalía e Curros nun casamento poético, cumprindo o soño da nosa poeta nacional Luz Fandiño, rosaliana até o cerne, muller que nos adeprende sempre. Vostedes tamén teñen actuado con bata de faena. Bata por fóra, muller por dentro? A nosa indumentaria base é de cor branca. Mais igual que a nosa creación musical está en permanente transformación, a nosa indumentaria tamén e dentro do noso espectáculo podemos cambiar até tres veces de roupa. As batas usámolas para o oito de marzo do ano pasado, para a mani e o concerto. Logo incluímos no noso repertorio o 'Bella Ciao', coa súa probábel letra orixinal, un canto do século XIX das traballadoras dos arrozais padanos, e tamén empregamos a bata para a performance deste tema. Cando as condicións nolo permiten acrecentamos un tendedeiro, que ademais de ser o soporte físico para a indumentaria, penduran del outras cousas e palabras que nos dan forza, todas elas con H… Mulleres somos, mulleres seremos, por dentro, por fóra, porque temos conciencia de selo, até travestíndonos ás veces de gaiteiros. Recoméndenme unha canción súa. Sería, quizais, un canto ao amor.... propio? [risos] Non nos deixas moita opción! Finnish Terra é unha unión de tres culturas, a nosa, a cubana e a finesa, con dúas partes ben revoltas. A primeira é unha das tantas rumbas que chegaron a Galiza a través da emigración e da radio, desde Cuba á Terra. Recollémola en Laroá, na Limia. "O apoio da televisión pública á música do País é insuficiente para abranguer a gran riqueza de estilos musicais e grupos que temos" A outra parte é un tema tradicional finés, e tamén sueco, por iso o de Finnish, de finés e de final, de despedida do noso espectáculo. Gustounos a idea de misturar a música finesa con coplas tradicionais, que falan da superación do desamor a través do amor propio. Voarei, sen ti eu voarei! Da primeira maqueta gravaron algúns temas nos estudos da Radio Galega. É dabondo o apoio que desde a radio e a televisión pública se lle está a dar á música galega e en galego? Gravamos alí os tres últimos temas, en análoxico, un directo sen trampa nin cartón, porque é un servizo público e pareceunos en principio unha boa oportunidade para facermos esta pequena entrega. Porén, o apoio dos medios á música do País é insuficiente para abranguer a gran riqueza de estilos musicais e grupos que temos na nosa terra de artistas, sobre todo na televisión pública. Na radio atopamos aínda programas como Lume na Palleira, Tres peixes voando, Planeta Furancho e os que 'pecharon por reformas', que si apoiaron e apoian a música galega. E cren nas meigas? Cremos, porque Habelas Hainas! [rin] Cremos que existe unha comunicación enerxética entre nós a través da intuición que crea a maxia musical, ou iso é o que nós experimentamos, entón si, somos meigas! Aínda que non precisamos vasoiras para voar. "Rosalía é para nós unha fonte de inspiración inesgotábel" Meigas somos todas as mulleres silenciadas e invisibilizadas. Astrónomas, filósofas, científicas, labregas, parteiras, compositoras, médicas, músicas… e gaiteiras! Que Habelas Hóuboas! Habelas Hainas tamén somos as mulleres coidadoras, cociñeiras, costureiras, planchadoras, economistas, lavandeiras… que, para alén de todo iso, traballamos fóra. Se iso non é maxia… E somos todas as que a día de hoxe seguimos loitando polos nosos dereitos, que moito traballo queda por facer. Meighas dentro! ABUR to Livre!


Repasamos algunhas das últimas sentenzas por delito electoral contra cidadáns que non cumpriron coa súa obriga como presidentes, vogais ou suplentes en comicios como os do pasado domingo ou os do 26 de maioO pasado venres a Xunta Electoral de Zona de Pontevedra informou da súa decisión de comunicar á Fiscalía que tres presidentes de mesas electorais non se presentaran nelas o 28A. Eses cidadáns enfróntanse a ser condenados por delito electoral a penas de prisión de tres meses a un ano ou multas de 6 a 24 meses. Un repaso ás últimas sentenzas emitidas en Galicia permite comprobar como a condena máis habitual é a de multa, duns mil euros, pero a existencia de antecedentes penais previos podería complicar a situación de quen non cumpra coa súa obriga. Porque, como lembra a Audiencia Provincial da Coruña nunha sentenza de xuño de 2015 sobre un caso das xerais de 2011, "a participación nunha mesa electoral é un deber cívico legalmente establecido e reforzado ata o punto de conter a Lei Electoral preceptos de carácter penal para castigar condutas como a que aquí concorre". Estes son algúns exemplos:O que non foi nin á mesa nin ao xuízo que o condenouO segundo vogal dunha mesa de Lugo nas autonómicas de 2009 foi multado con 1.250 euros pola súa incomparecencia e tampouco asistiu ao xuízoEn abril de 2011 a Audiencia Provincial de Lugo condenou un cidadán que non acudiu a unha mesa electoral da rúa Espadela desa cidade tras ser citado como segundo vogal nas eleccións autonómicas de marzo de 2009. Foi sentenciado á pena de 14 días de cadea, a substituír por 28 días de multa cunha cota diaria de seis euros e outros 3 meses de multa coa mesma cota diaria, o que lle supuxo uns 1.250 euros de sanción.A sentenza relata como o presidente da mesa electoral, que declarou no xuízo como testemuña, ratificou no mesmo que o implicado non se presentara no colexio electoral "ata ben entrada a mañá, cando non se dirixiu en ningún momento a eles, senón a un dos representantes dos partidos políticos en liza". O tribunal salienta que o implicado non só non compareceu á constitución da mesa electoral, senón que tampouco o fixo durante a instrución do caso nin sequera ao xuízo "polo que a Sala carece de argumentos que puidesen xustificar de algunha forma tal incomparecencia" e condénao por delito electoral.O que se puxo nervioso e tomou un opiáceo O primeiro vogal dunha mesa das municipais de 2015 multado cuns mil euros argumentou que non recibira contestación ás súas alegacións, pero no xuízo admitiu que se puxera nervioso cando soubo que llas denegaran e tomou un opiáceoEn decembro de 2016 a Audiencia de Lugo emitiu unha sentenza coa que condenou a un cidadán a seis meses de multa con cota diaria de seis euros (uns mil euros), e inhabilitación para o sufraxio pasivo durante ese tempo, por non presentarse como primeiro vogal nunha mesa das eleccións municipais de 2015. Non apareceu malia que a Xunta Electoral denegara por dúas veces as escusas que formulara para non acudir.A sentenza relata como o implicado intentou argumentar que non se lle comunicaran as resolucións denegatorias das súas escusas para non asistir á mesa. Porén, o tribunal desbota esa argumentación salientando que no propio xuízo o acusado declarou que cando lle chegou a denegación se puxera nervioso. A sentenza reflicte como o cidadán relatou tanto na instrución do caso como no xuízo que se desprazara a xogar un torneo de golf a Mondariz, onde sufriu un ataque de nervios e tomou un opiáceo que lle impediu coller o vehículo, o que fixo ao día seguinte coa intención de ir á mesa ás oito da mañá, pero que "non puido acudir polo exposto". O xulgado entendeu que esas declaracións ratificaban que o implicado era coñecedor da desestimación das súas alegacións e da súa obriga de acudir á mesa electoral, polo que o condenou. Mil euros, multa adecuada para un mileuristaO segundo suplente do presidente dunha mesa de Ribeira nas xerais de 2011 argumentou que era mileurista para que lle rebaixaran a multa e o tribunal considerou "proporcional" multalo con mil eurosEn xuño de 2015 a Audiencia da Coruña con sede en Santiago ratificou unha condena previa dun xulgado do Penal de Santiago de outubro de 2014 contra un cidadán que non acudiu nas eleccións xerais de novembro de 2011 a unha mesa en Ribeira na que estaba citado como segundo suplente do presidente. Entre outras cuestións, no seu recurso o cidadán alegaba contra a sanción imposta, de seis euros por día durante seis meses, un total duns mil euros. A Audiencia ratificou a contía argumentando que a multa se establecera "no seu límite mínimo", que considera proporcionado "á capacidade económica media" e do implicado, que declarara que "presta servizos remunerados e que gaña uns 1.000 euros, cantidade esta que fai posible establecer unha cantidade de 6 euros por día como cantidade proporcional á súa capacidade económica".O condenado e despois absolto por estar embarcadoUn cidadán de Noia segundo suplente de presidente dunha mesa nas xerais de 2011 foi condenado inicialmente a un mes e 15 días de cadea e finalmente absolto por demostrar que estaba embarcado como mariñeiroNo extremo contrario, a mesma Audiencia da Coruña con sede en Santiago rectificou, nunha sentenza de marzo de 2017, unha condena previa de setembro de 2016 dun xulgado do Penal contra un cidadán de Noia que non acudira, como no anterior caso, como segundo suplente de presidente a unha mesa tamén de Ribeira e tamén nas xerais de 2011. O primeiro xulgado condenara o implicado a un mes e 15 días de cadea, pero recorreu e a Audiencia estimou o seu recurso porque "o apelante atopábase embarcado en alta mar, en augas do Extremo Oriente, durante o proceso electoral". A Audiencia relata como a súa muller, cando chegara ao seu domicilio a comunicación informándoo de que tiña que acudir á mesa electoral, presentara as súas alegacións de xeito erróneo, "pero iso non resulta imputable penalmente ao acusado, pois o seu afastamento xeográfico e as súas limitadas capacidades de comunicación, ao estar embarcado, considéranse causa xustificada á hora de excluír a sanción" prevista na lei electoral. O que negocia co fiscal e acepta unha multa rebaixadaUn veciño de Muxía que non acudiu á mesa das xerais de 2008 que tiña que presidir logrou rebaixar a súa pena tras negociar coa FiscalíaPero ademais de condenas e absolucións, as sentenzas emitidas nos últimos anos por delito electoral polos xulgados galegos tamén recolle o caso dun acordo entre a Fiscalía e o acusado. A Audiencia Provincial da Coruña emitiu en outubro de 2009 unha sentenza contra un veciño de Muxía que non acudira á mesa desa vila na que tiña que ser presidente nas eleccións xerais de marzo de 2008. Nela reflíctese como o fiscal solicitara inicialmente contra el pena de multa de 3 meses con cota diaria de 6 euros (uns 500 euros) e 14 días de prisión, substituídos por 28 días de multa con cota diaria de 6 euros (168 euros) ou por 14 días de traballo en beneficio da comunidade, ademais das costas procesais. Porén, acusación e defensa, coa conformidade do acusado, chegaron a un acordo e o tribunal ditou finalmente unha condena de multa de só 28 días con cota de 6 euros (168 euros) e o pagamento das costas procesais.


A portavoz nacional do BNG, Ana Pontón, preguntouse "despois de 90 minutos de reunión, para que" os convocou o presidente da Xunta, Alfonso Rueda, a un encontro no que, lamentou, "non quixo chegar a acordos en materias que son asuntos directamente da súa competencia". "Non sei se quería esa foto, xa a ten, pero os galegos e galegas non van ter alternativas", recriminou Pontón en declaracións aos medios posteriores ao encontro. O financiamento centrará a reunión de Rueda coa oposición A xuntanza entre a portavoz nacional do Bloque Nacionalista Galego e o novo presidente do Goberno galego prolongouse durante unha hora e media, e comezou despois de que tivese lugar a reunión entre Rueda e o secretario xeral do PSdeG, Valentín González Formoso. A dirixente nacionalista lamentou que non se abordaron cuestións concretas para a Galiza, máis alá de pór enriba da mesa asuntos para dirixir ao Goberno central. Reunión de "xeneralidades" Entre os asuntos tratados na reunión que mantiveron ambos dirixentes, abordouse a reclamación das competencias de costas ou unha convocatoria extraordinaria de MIR, así como a descentralización dos Fondos Next Generation. Aínda que Pontón sinalou que Rueda puxo enriba da mesa "xeneralidades", a líder do BNG asegurou que a formación nacionalista "sempre vai estar en defensa dos intereses da Galiza, goberne quen goberne en Madrid". Pontón e Formoso preparan o primeiro encontro con Rueda En canto á cuestión concreta das competencias de costas, Pontón expuxo que está de acordo pero tamén demandou "unha axenda máis ambiciosa", xa que a formación nacionalista detectou que co actual Estatuto de Autonomía existen, cando menos "71 ámbitos" para reclamar competencias. Neste sentido, a portavoz nacional do Bloque manifestou a posibilidade de "abrir" a reforma do marco estatutario, co fin de "blindar" a Galiza fronte á "centralización" e acadar un "financiamento" galego.


Summary: Martiño Ferreiro Álvarez (Quireza, 1892) foi confinado no campo de Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais), no sueste de Francia, após combater o exército franquista, para morrer en Mauthausen. Eis un estrato da peza publicada no número 369 do semanario en papel Sermos Galiza.

O 5 de maio de 1945, a Undécima División Acoirazada do exército estadounidense, ao mando do xeneral Dager, liberou os prisioneiros do campo de exterminio de Mauthausen (Austria). As tropas norteamericanas devolvéronlles a liberdade, entre outros prisioneiros superviventes, a 2.400 republicanos españois, moitos dos cales eran galegos. Os libertadores foron recibidos, xaora, con vítores e albízaras. Os reclusos galegos que denantes participaran na penosa construción, pedra a pedra, do seu presidio, colaboraron após na derruba da aguia imperial que coroaba o portón de acceso ao campo e, así mesmo, na confección da pancarta de benvida: "Los españoles antifascistas saludan a las fuerzas liberadoras". Desgrazadamente, a gozosa xornada do 5 de maio de 1945 aconteceu tarde para o republicano cerdedense Martiño Ferreiro Álvarez que, vítima do suplicio, morrera catro anos antes, o 23 de novembro de 1941. Martiño Ferreiro Álvarez naceu na freguesía de Quireza o 13 de setembro de 1892. Ferreiro Álvarez, vencellado ao ramo da construción, trasladou a súa residencia á cidade da Coruña onde, durante a República e adscrito ao partido Izquierda Republicana, desenvolveu os cargos de concelleiro de Obras e tenente de alcalde no Concello herculino. Tras a sublevación fascista de xullo de 1936, procurou agocho en Quireza, despois en Portugal e Francia, combatendo o exército franquista nas frontes do Levante e Cataluña. Nos primeiros meses de 1939, derrotado o bando republicano polas hostes de Franco, medio millón de españois leais á República cruzan a fronteira francesa agardando a solidariedade do país veciño. Porén, as autoridades galas, mesmo antes da ocupación alemá, ofrecéronlles aos heroicos refuxiados un tratamento inxusto, vexatorio e inhumano. Os seus corpos maltreitos, acoutados como animalias, amoreáronse en campos de internamento. Martiño Ferreiro Álvarez foi confinado no campo de Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais), no sueste de Francia. Martiño Ferreiro Álvarez foi confinado no campo de Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais), no sueste de Francia. Aínda así, loitador inquebrantábel, enxergando a inminente chegada dos invasores alemáns, o de Cerdedo integrouse como voluntario nas Compañías de Traballadores Estranxeiros, desenvolvendo a súa profesión no reforzamento da Liña Maginot. Consumada a invasión, sumouse ao exército francés para seguir combatendo o fascismo. Capturado pola Wehrmacht (maio-xuño de 1940), foi confinado no stalag V-D, preto de Estrasburgo, (asignándoselle o nº 2618) e posteriormente deportado a Mauthausen, canda outros 848 prisioneiros, o 13 de decembro de 1940. Tras a subxugación de Francia, a situación dos exiliados republicanos empeorou. O mariscal Petain, Xefe de Estado do réxime de Vichy, entregóullelos ás autoridades alemás. Os alemáns ofrecéronllelos a Franco e a Stalin que declinaron o seu acollemento. O ministro de Asuntos Exteriores e cuñado de Franco, Ramón Serrano Suñer, responsábel da sorte dos prisioneiros, desentendeuse do asunto, dando a calada por resposta e conferíndolles aos nazis as chaves do seu destino. Daquela, aos rotspanier (os roxos españois) só lles deparaba a incerteza do triángulo azul cosido á súa vestimenta: o distintivo dos apátridas. No xélido inverno de 1940, Martiño Ferreiro Álvarez chega ao pé das cincentas murallas de Mauthausen. Durante a longa viaxe nun escuro, ateigado e fedorento vagón de mercadorías, Ferreiro foi consciente de que aquela era unha viaxe sen retorno. A locomotora detivo a marcha, a vintena de vagóns do convoi renxeu estrondosamente; abríronse as portas e, ás tentas, Martiño Ferreiro albiscou unha gran cruz gammada baixo as poutas dunha aguia estarrecedora. Polas súas ventás coábase até a náusea un cheiro inconfundíbel a carne queimada. [Podes ler a reportaxe íntegra no número 369 do semanario en papel Sermos Galiza, á venda na loxa e nos quiosques]


Summary: A Xunta paralizou a negociación do convenio coas traballadoras e traballadores de até tres fundacións adicadas aos avances científicos na Galiza.

Os traballadores da Fundación Biomédica Galiza Sur (FBGS), da Fundación Profesor Nóvoa Santos (FPNS) e da Fundación Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago de Compostela (FIDIS), que engloban gran parte do colectivo investigador e de xestión a nivel hospitalario na Galiza veñen de solicitar ao Goberno galego que retome as negociacións para a aprobación do convenio colectivo do persoal das fundacións de investigación sanitaria da Galiza e denuncian a negativa do conselleiro de Sanidade, Julio García Comesaña, a reunirse con eles. O diálogo para aprobar o marco regulador das condicións laborais do persoal investigador arrancou formalmente en maio do pasado ano, porén foi suspendido como consecuencia do inicio da pandemia e posteriormente por causa das mudanzas no Goberno galego tras os últimos comicios. A elección como conselleiro de Julio García Comesaña alterou a composición da mesa de negociación, xa que o actual responsábel de Sanidade formou parte, no seu momento, do equipo negociador como representante dunha das fundacións. A este respecto, os traballadores sinalan que "xa pasou tempo de abondo para que isto non sirva de escusa" para non retomar as conversas. O pasado 5 de novembro unha representación do colectivo investigador concentrouse no hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, aproveitando unha visita ao centro do ministro de Sanidade, Salvador Illa, e de García Comesaña e conseguiu forzar unha entrevista. Segundo afirman nun comunicado os traballadores das fundación sanitarias, o titular de Sanidade asegurou que nos próximos días terían a data da seguinte xuntanza. A día de hoxe seguen sen resposta ningunha para seguir negociando o convenio e para "dignificar a profesión". O persoal recorda que "sen investigadoras e investigadores non hai avances científicos" e que "sen ciencia, non hai futuro". A Confederación Intersindical Galega (CIG), sindicato do que fan parte traballadoras e traballadores destes tres centros, entende que "os temas pendentes agora na negociación son cruciais: estabilidade laboral, réxime retributivo e a garantía de que o ámbito de aplicación atinxa a totalidade das persoas contratadas a través das fundacións". Na mesma liña, afirma que "os comités de empresa atópanse así pois á espera dunha data de reunión para a reactivación da mesa" e manifesta que "o máximo interese" do persoal "é reiniciar con novas forzas e completar o ciclo de negociacións necesario para acadar o mellor convenio colectivo posíbel".


Summary: O clube coruñés afirma que toma a decisión agora que aínda "é posíbel reconducir a situación" para xerar "confianza" no plantel e na "estrutura profesional". O Consello de administración do RC Deportivo notificoulle a noticia a Vázquez esta mañá

O RC Deportivo da Coruña destitúe a Fernando Vázquez, o adestrador que levou o equipo de volta a Primeira. A decisión do Consello de Administración foi comunicada a Vázquez esta mesma mañá na sede social da Praza de Pontevedra. O clube xustifica esta medida na "falla de confianza hacia o adestrador". A dirección afirma que adopta esta decisión "nun momento en que é posíbel reconducir a situación" pois aínda non comezou a pretemporada. Nun comunicado, o RC Deportivo considera que agora hai que "xerar, no plantel e na estrutura profesional do Clube, o ambiente de confianza necesario para poder desenvolver o proxecto deportivo e empresarial que ten que permitir ao Deportivo ser un equipo competitivo". O clube di que, "malia o ambiente destes días" agradece a Vázquez o seu traballo. Ampliarase


Summary: Mália estar en suspensión temporal, o PP mantén o plus de altos cargos no anteproxecto de Lei de Emprego Público que vén de presentar o que permitiría que se recuperara en calquera momento.

A Confederación Intersindical Galega (CIG) demanda que o plus de altos cargos desapareza de vez da lexislación para que non se recupere no futuro, o que pode suceder segundo o texto lexislativo elaborado polo PP. A CIG denuncia que o anteproxecto evidencia a perocupación do PP pola carreira profesional do persoal directivo, "que se elixe a dedo entre persoas de confianza" e que se beneficiará de "complementos retributivos pouco claros". Para a central sindical, a suspensión temporal non abonda xa que o feito de o PP mantelo na lexislación evidencia a vontade de recuperalo no futuro. En decembro de 2009 se apresentara unha Iniciativa Lexislativa Popular para a eliminación do plus de altos cargos que contou coa oposición dos votos do PP e máis do PSOE. A CIG está a estudar polo miúdo o Anteproxecto de Lei de Emprego Público mais temem que signifique unha merma de dereitos para as persoas empregadas nas administracións en canto favorecemento da mobilidade xeográfica, amortizacións e redución de persoal e servizos públicos. O Anteproxecto de Lei de Emprego Público foi elaborado por un grupo de traballo de Función Pública sen contar coa participación coa representación de traballadores e traballadoras,o que provocou o primeiro malestar nas centrais sindicais que coñeceron a súa existencia a través dos medios de comunicación. O Anteproxecto uniformaría todas as administracións, a excepción de xustiza, incluído o persoal docente e do SERGAS. Quedaría fóra o persoal de entes e consorcios, precisamente onde a arbitrariedade é maior. Impediría, de igual maneira, que os Concellos tomen decisións propias en materia de persoal.


Summary: "O accidente non sucedería se Adif e Cortabitarte tivesen xestionado o risco de exceso de velocidade no tramo", sostén

O fiscal Mario Piñeiro pide que se dite auto de apertura de xuízo oral fronte ao maquinista Francisco Garzón Amo e o exdirector de seguridade na circulación de Adif Andrés Cortabitarte López como acusados pola traxedia do tren Alvia, accidente que ocasionou 80 mortes e 145 feridos hai case oito anos en Angrois. No seu escrito de acusación, con data de entrada do pasado 5 de maio e ao que tivo acceso Europa Press, o representante do Ministerio Público pide catro anos de prisión para cada un deles, ao atribuírlles 80 delitos de homicidio e 145 de lesións por imprudencia profesional grave. O competente para o seu enjuiciamiento é o xulgado do penal e recentemente o TSXG sinalou o primeiro trimestre de 2022 como o momento en que poderá empezar o procedemento. Neste contexto, Fiscalía atribúe ao maquinista unha "conversación extensa e relativa a unha circunstancia que non implicaba urxencia", motivo polo que iniciou tarde o freado antes da curva. Pero pon o foco en Adif e no que era o seu responsábel de seguridade na circulación, hoxe en día aínda nun posto de libre designación na empresa pública dependente do Ministerio de Transportes. "Tiña que garantir que a liña era segura" e "non o era", sostén. A xuízo de Fiscalía, "procede impor a cada un dos acusados as penas de catro anos de prisión coas accesorias de inhabilitación especial para o dereito de sufraxio pasivo durante o tempo da condea". Ademais, para Garzón Amo expón a inhabilitación especial para a profesión de maquinista de ferrocarrís por tempo da condea e para Cortabitarte López a inhabilitación especial para o exercicio de "calquera profesión que implique xestión, seguridade ou responsabilidade en infraestruturas ferroviarias polo tempo da condena". En concepto de responsables civís cita a aseguradora QBE e Allianz (responsabilidade directa) e as entidades Renfe e Adif (subsidiaria) e enumera unha a unha as cantidades con que deberán indemnizar aos prexudicados. O fiscal, no seu escrito, relata as responsabilidades de ambos os dous e os feitos ocorridos o 24 de xullo de 2013. "O tráxico accidente non sucedería se Adif, máis concretamente a Dirección de Seguridade na Circulación e o acusado Cortabitarte López, avaliasen e xestionasen o risco de exceso de velocidade no tramo do accidente", asevera. "A fonte do risco existente no punto do accidente, a fronteira da LAV082, a súa integración coa liña convencional, o cambio significativo de velocidade, a curva, o exceso de velocidade e o erro humano forman un conxunto de risco único nesta curva, que a fan alternativamente vulnerábel e perigosa ante o fallo humano", engade. Así, Mario Piñeiro entende que "esta fonte de risco debeu ser evitada polo imputado cun deber positivo de actuación, tal e como se fixo con posterioridade ao accidente".


Summary: Videoclip do grupo Mardefora, do Morrazo, para reivindicar o feminismo.

'A loita é a razón' é o tema de Mardefora, grupo de Sabarigo (O Morrazo) que veñen de presentar en videoclip. "Fala da loita feminista como único camiño para a igualdade", indican, ao tempo que sinalan que neste traballo participaron mulleres como a escritora Montse Fajardo, Queta Molas, presidenta da Asociación da Memoria Histórica de Marín ou compañeiras do Colectivo Feminista Zeiva, entre outras.


Summary: Os datos do Instituto Galego de Estatística (IGE) confirman o empobrecemento a pasos de xigante da cidadanía. Milleiros de fogares sobreviven xa só cos cartos de pensións d@s maiores

Non son datos dunha ONG ou entidade de loita contra a pobreza. Son os datos manexados polo Instituto Galego de Estadística (IGE) procedentes da súa Enquisa de Condicións de Vida. E son unhas cifras nas que se evidencia o empobrecemento a pasos de xigante da cidadanía galega. Segundo estes datos, no 28% dos fogares de Galiza só entran ingresos procedentes de prestacións (desemprego, xubilación, viuvez,...).Ningún outro ingreso para estas familias. E, aliás, nun escenario no que a tendencia é recortar e restrinxir cada vez máis as prestacións. A provincia de Ourense (cun 35%) é a que máis fogares ten nesta situación. Na de Lugo é o 29%, na de Pontevedra o 27,5 e na Coruña o 26,15. Un de cada tres O IGE salienta que nun de cada tres fogares do país os ingresos procedentes de prestacións supoñen o 75% dos ingresos. E nun 42% é a metade (o cincuenta por cento) dos cartos que entran nese fogar. Así pois, cuestións como as pensións (que na Galiza son as máis baixas do Estado) están a termar de non poucas familias. Igual acontece cos ingresos por desemprego. Segundo a recente enquisa do Instituto Galego de Estatística do primeiro trimestre de 2013 perto do dez por cen das familias galegas teñen que botar man desta vía para poder 'saír para adiante': pagar facturas, comprar comida, facer fronte a hipoteca, cumprir cos custos do día a día... De feito, e segundo os propios datos do IGE, as familias nesta situación aumentaron nun 100% nestes tres anos de crise aguda. Se no primeiro trimestre de 2013 era un 5 por cento os fogares galegos que tiñan que optar por esta vía; nos tres primeiros meses do presente exercicio, esa porcentaxe ronda o 10%.


Summary: O número de desempregados desprotexidos aumentou no país en case un 30% desde a chegada do PP á Moncloa. A taxa de protección en Galicia sitúase por baixo do 30%, case tres puntos menos que no trimestre anterior e oito menos que hai catro anos.

Desde que o PP chegou ao Goberno de España en 2011, o paro medrou en máis de 33.000 persoas en Galicia. Non obstante, o número de persoas sen protección absorbeu todo o crecemento. E non só o absorbeu todo, senón que hai 7.075 persoas máis que estaban protexidas hai catro anos e que agora non o están. Así se tira dun novo estudo da Fundación 1º de Maio, elaborado por Enrique Negueruela, membro do Consello de Emprego, Economía Social e Relacións Laborais deste organismo. Nel, debulla as cifras para determinar a protección real da cidadanía sen traballo contrapoñéndoa á denominada taxa de cobertura -que basea a súa porcentaxe só nos parados rexistrados nas oficinas de emprego pero non na EPA nin en todas as persoas sen emprego- e que se situaría nuns vinte puntos máis. O número de parados desprotexidos aumentou en Galicia case un 30% desde a chegada do PP á Moncloa O número de persoas paradas desprotexidas aumentou en Galicia desde que Rajoy chegou ao poder en case un 30%, nove puntos máis que o incremento no conxunto do Estado, de ter en conta as últimas cifras da EPA do segundo trimestre do ano. Xa que logo, o número de perceptores de prestacións sitúase nas 33.475 persoas, máis de 7.000 menos dos que había cando o PP accedeu á Moncloa, pero con 33.000 desempregados máis. Así, a taxa de protección no país sitúase no 29,8%%, case tres puntos menos que no trimestre anterior, case oito menos que no mesmo trimestre de 2011 e tan só dous puntos superior á media estatal, un diferencial positivo que continúa a reducirse a cada estatística. A taxa de protección en Galicia é menor ao 30%, case tres puntos menos que no trimestre anterior e oito menos que hai catro anos En Galicia, menos de un de cada tres parados percibe prestacións. A taxa de protección do 29,8% é de 7,8 puntos menos que no mesmo trimestre de 2011, polo que de terse matido a mesma taxa, agora habería case 20.000 persoas protexidas máis. Hai, en definitiva, case 180.000 parados que non percibe prestación ningunha (177.071), unha situación que é moito peor para as mulleres, que teñen unha taxa de protección 10,5 puntos menor cós homes. Pero peor caso é o dos mozos galegos menores de 30 anos: tan só un de cada dez percibe prestación, menos do 10% (9,8%). O que é o mesmo: nove de cada dez mozos e mozas desempregados non reciben achega ningunha. Hai, xa que logo, case 55.000 novos sen prestacións e menos de 6.000 con elas. As mulleres novas teñen unha taxa de protección 5 puntos superior aos homes. Nove de cada dez mozos galegos parados non percibe prestación ningunha Por outra banda, as persoas entre 30 e 44 anos teñen unha taxa de protección do 27,6%, polo que unha de cada cartro percibe unha prestación, mentres que case 80.000 persoas desta franxa de idade non percibe axuda ningunha. A taxa feminina, neste caso, é inferior á dos homes en seis puntos e, desde 2011, a taxa de protección caeu en 11 puntos. É entre os maiores de 45 anos onde a taxa de protección é maior en Galicia. Algo menos de un de cada dous está protexido, aínda que a porcentaxe de mulleres con prestación é 27 puntos inferior á dos homes. Taxa de protección de parados en Galicia 2º trimestre 2014 2º trimestre 2015 Homes 38,9% 35% Mulleres 27,1% 24,5% Total 33,2% 29,8% Ante estes datos, Enrique Negueruela considera no seu informe que son "claramente reveladores da situación do emprego" no Estado. "O grao de precariedade no que está o mercado de traballo é tal que nin tan sequera se xeran prestacións", aclara o economista, que lembra que o feito de ter "parcializado" os subsidios leva a que estes "adoiten non solicitarse despois dun contrato a tempo parcial, permaneendo á espera doutro tempo completo que moitas veces tarda en chegar". "O grao de precariedade no que está o mercado de traballo é tal que nin tan sequera se xeran prestacións", advirte Negueruela Negueruela advirte que en 2016, "de non modificarse a normativa elaborada por este Goberno en relación cos maiores de 55 anos, asistiremos a un forte aumento da desprotección dos parados de moi longa duración, os que levan máis de dous anos". O economista urxe por unha "modificación legal das prestacións no sentido contrario ao realizado polo PP". "É preciso facer valer o artigo 41 da Constitución e que as persoas paradas estean protexidas", remata.


Summary: Derrotas do comunista Daniel Jadue e do ultraconservador Joaquín Lavín. Por outra banda, 50% da poboación chilena estaría a favor de declarar Chile un Estado multicultural, segundo unha enquisa.

Sebastián Sichel, de Chile Vamos (dereita), e Gabriel Boric, de Aprobo Dignidade (esquerda), foron elixidos no proceso de primarias abertas como candidatos para os comicios presidenciais do 21 de novembro en Chile. Sichel e Boric derrotaron contra todo prognóstico a Joaquín Lavín, da ultraconservadora Unión Demócrata Independiente (UDI), e a Daniel Jadue, do Partido Comunista, que durante meses lideraron as enquisas de intención de voto. Tanto Sichel, exministro independente, como Boric, exlíder estudantil, representan posturas máis moderadas. Sichel, de 43 anos, foi ministro de Desenvolvemento Social co actual presidente, Sebastián Piñera, e presidente do Banco do Estado até decembro de 2020. Tras pasar por varios partidos do espectro político, incluída a Democracia Cristiá (DC), e presentarse a estas primarias sen o apoio de ningunha formación en concreto, Sichel defínese como o único candidato de "centro". Boric, deputado da esquerdista Fronte Ampla (FA) de 35 anos, impúxose pola súa banda a Jadue, alcalde do barrio santiagués de Recoleta. Cun ton máis conciliador e unha proposta máis transversal que a comunista para mudar o actual modelo neoliberal, Boric ─deputado desde 2014─ irrompeu no panorama político nas grandes manifestacións estudantís de hai unha década. Dúbida no centroesquerda O centroesquerda non conseguiu presentar unha candidatura común polo momento. A presidenta do Senado, a demócratacristiá Yasna Provoste, podería dar o paso antes da data límite de 23 de agosto. Porén, o triunfo de dous moderados tanto á súa esquerda como á súa dereita poderían retraela de facelo, segundo analizaban onte os medios do país. Ademais, podería non ter o apoio do Partido Socialista (PS), que a priori se decanta por Paula Narváez, portavoz no segundo mandato de Michelle Bachelet (2014-2018). O bloque da dereita, Chile Vamos, fórmano a UDI, Renovación Nacional (RN), Partido Rexionalista Independente (PRI) e Evolución Política (Evópoli). Sichel logrou 49,08% dos votos; Lavín, exalcalde do barrio santiagués das Condes, 31,3%; o exministro de Defensa, Mario Desbordes (9,8%); e o exministro de Facenda, Ignacio Briones (9,82%). O bloque da esquerda, Aprobo Dignidade, está composto polo Partido Comunista (PCCh), Revolución Democrática (RD), Converxencia Social (CS, membro da FA), Partido Comúns e a Federación Rexionalista Verde Social (FRVS). Boric, líder de CS logrou 60,43% dos votos. Un total de 14.627.477 chilenos estaban habilitados para votar nas primarias. Por Chile Vamos votaron 1.341.925 persoas e por Aprobo Dignidade, 1.747.691, un indicio de quen podería gañar as presidenciais de novembro. Estado pluricultural Por outra banda, 50% da poboación chilena estaría a favor de declarar Chile un Estado multicultural, segundo revelou onte a enquisa Praza Pública Cadem recollida por El Mercurio. Ademais, 23% móstrase a favor de declaralo Estado plurinacional, e 25% sinala que prefire un só Estado nación, sen distincións. Esta edición da enquisa, estivo marcada polo recruar do conflito mapuche nos últimos tempos. Neste contexto, 98% pensa que é "importante" que o pobo mapuche conserve as súas tradicións e cultura; 77% opina que Chile ten unha "débeda histórica con eles"; 73% que teñen dereitos de propiedade sobre as terras que consideran ancestrais; e 65% que teñen dereito a escoller as súas propias autoridades políticas.


Summary: "Lira, reserva de vida na costa da morte" participa no Green Up Festival de Bruxelas en que os filmes se poden ver e votar a través da rede. A película pódese ver on-line en galego con subtítulos en francés ou ingles. A produtora Saga convida a ver o filme e votar no concurso internacional.

Producida e dirixida por Marcos Gallego, "Lira, reserva de vida na Costa da morte" entra en concurso na primeira edición do Green Up Festival na sección dedicada á auga. Pódese votar até o día 23 de outubro na ligazón do festival, unha plataforma que permite tamén ver a película on-line en galego, podendo escoller a versión subtitulada en inglés ou francés. A produtora Saga, responsábel do film, convida a participar no concurso e ver e votar a película galega.O film recolle a historia da primeira Reserva mariña de interese pesqueiro, Os Miñarzos, unha iniciativa pioneira nacida despois de que o Prestige enchese o mar de Lira de chapapote. Mariñeiros e mariscadoras son as protagonistas do documental que foi xa proxectado en numerosos festivais de cine ecolóxico, o Cidade de Zaragoza, o Internacional de Films Pêcheurs du Monde de Lorient ou no Film Festival in the Nation´s Capital de Washington. http://www.greenupfilmfestival.com/en/theme/get/water/lira_reserve_of_life


Summary: No Consello Nacional de CxG, celebrado o sábado, o partido ecosocialista presentou unha proposta (rexeitada por 34 votos fronte a 12) para que unha coalición nacional e progresista entre Compromiso e Anova non se pechase a outras forzas.

Non hai unanimidade en Compromiso por Galicia á hora de rexeitar a participación nunha fronte ampla, en clave progresista e nacional, xunto con EU e Anova. Espazo Ecosocialista presentou no Consello Nacional da formación, celebrado este sábado, unha proposta de mínimos para un acordo entre CxG e Anova que non excluiría a incorporación doutras forzas políticas, por exemplo Esquerda Unida. A proposta foi rexeitada por unha maioría clara (34 votos a 12), pero atopou un bo número de apoios. Os ecogaleguistas defenden a necesidade da "máxima unidade posible diante da situación de emerxencia nacional", e cren que sería un grave erro que CxG se presentase ás eleccións en solitario. Os Ecogaleguistas cren "que aínda hai tempo" para que Anova e CxG cheguen a un acordo entre eles e con outras forzas, para así asegurar "o carácter nacional" do acordo e aseguran que van traballar para que Compromiso se incorpore ao acordo de fronte ampla. Consideran imprescindible esta unidade política, tendo en conta "a gravidade da situación actual de Galicia, no marco dunha profunda crise económica e financieira que se pretende solventar cunha agresión sen precedentes sobre a maioría social". E poñen como referencia o éxito social acadado polas manifestacións do 19 de xullo, sustentado na súa opinión na unidade sindical e na xenerosidade de todos os actores tradicionais para traballar unidos sobre as súas coincidencias. A oferta de coalición finalmente aprobada (que exclúe a incorporación doutras forzas) non só lle pechaba as portas a EU, senón que facía practicamente imposible o acordo con Anova Na proposta formal presentada polos Ecogaleguistas para acadar un acordo entre Compromiso e Anova faise unha defensa "da ética pública e dos valores cívicos e democráticos, que impulsarán unha nova cultura política, fronte do bipartidismo e a corrupción, en defensa do Ben Común, do autogoberno galego e do noso dereito a decidir, salvagardando os intereses da maioría da nosa sociedade, priorizando a creación de emprego e a de defensa do Estado do Benestar, dos servizos públicos de Ensino, Sanidade e das prestacións sociais, así como no impulso da radicalidade democrática e a participación cidadá". E sinálase que "este preacordo político está aberto á participación doutras organizacións que compartan estes obxectivos". Porén, a proposta foi rexeitada, polo que a oferta de coalición finalmente aprobada (que exclúe a incorporación doutras forzas) non só lle pechaba as portas a EU, senón que facía practicamente imposible o acordo con Anova, que xa anunciara a súa intención de apostar por unha coalición máis ampla. Era, pódese dicir, unha proposta para non. Critican que CxG "perde o seu carácter renovador se non é capaz de liderar as demandas políticas e sociais da cidadanía" e entenden que a demanda fundamental dun amplo sector da sociedade galega é neste momento a da "unidade" Os Ecogaleguistas critican que Compromiso "perde o seu carácter renovador", que consideran fundamental, "se non é capaz de liderar as demandas políticas e sociais da cidadanía" e entenden que a demanda fundamental dun amplo sector da sociedade galega é neste momento a da "unidade". Así mesmo, alertan de que "a percepción que ten a sociedade é que CxG tivo durante agosto un forte corremento cara a dereita" e consideran moi negativo que no seo da formación se recorrese durante o debate a "formulacións sectarias e excluíntes que xa entendiamos superadas: españolismo, deslealdade...". Proposta de Espazo Ecosocialista para un acordo amplo


Summary: Ao defender unha proposición non de lei debatida en Comisión, o deputado de AGE Ramón Vázquez recordou aos e ás homólogas do PP --única formación que votou contra a supresión deses concertos-- que a consellaría está a cometer "unha dupla ilegalidade" ao os manter.

"O que vostedes pretenden e pór a súa ideoloxía por riba da decisión das familias" namentres o Goberno galego aposta na "liberdade das familias" e no "ideario dos centros". Así, atacando á oposición por se posicionaren contra o financiamento con diñeiro público dos colexios privados que separan o alumnado en función do sexo. Foi como o deputado do PP Román Rodríguez escusou o apoio d@s conservador@s aos devanditos concertos, rexeitando non só o seu carácter ilegal senón tamén a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza que exixe a súa cancelación, pois entende Rodríguez que "as sentenzas evolucionan en función das maiorías sociais". Un "apartheid educativo" pagado con cartos públicos A resposta de Román Rodríguez, defendendo o ideario de centros privados de corte abertamente relixioso ao estaren vinculados ao Opus Dei, chegou durante o debate en Comisión dunha proposición non de lei presentada polo grupo parlamentar de AGE e defendida polo deputado Ramón Vázquez. Cualificou os concertos de "apartheid educativo" e definiunos como "unha práctica enfermiza superada hai máis de 40 anos", enfatizando que "a liberdade de escolla non pode nunca incluír a vulneración de dereitos individuais". Con todo, o posicionamento por parte do PP e do Parlamento galego non era o que adoptou Román Rodríguez. Na súa proposición non de lei, Vázquez explicou a "ilegalidade por partida dupla" que está a cometer a Xunta ao destinar diñeiro público --3 millóns ao ano-- a eses cinco centros privados: dunha banda porque se vulnera a sentenza do TSXG que os declarou ilegais e, da outra, porque a maneira en que a consellaría de Educación quixo esquivar a resolución xudicial "tamén é ilegal". Así, o departamento de Jesús Vázquez suprimiu os concertos no primeiro ciclo e mantívoos no resto de níveis educativos, cando as unidades concertadas deben ser "ou todas ou ningunha". Após espetar ás bancadas do PP que "as sentenzas non din que non poida haber un centro que segregue nin que as familias non poidan enviar alí os fillos, o que din é que non poden recibir diñeiro público", sinalou que a intención da proposición era instar a Xunta a non renovar ningunha unidade concertada. A achega de AGE contou cos votos a favor de PSdG e BNG. A deputada da formación frontista Carme Adán aproveitou a súa quenda de intervención para ironizar sobre "a coherencia do PP" ao apoiar o financiamento público de colexios do Opus porque "no PP entenden que hai persoas superiores e inferiores en función do seu sexo ou do seu poder adquisitivo" e continuou explicando que "cando din liberdade aproban leis mordaza e cando din igualdade pagan colexios que segregan". Os sete votos en contra @s deputad@s conservador@s con representación na Comisión de Educación vetaron a proposición e blindaron os concertos.


Summary: A unha semana do debate de investidura o grupo parlamentario de Alternativa Galega de Esquerda non dispón aínda de instalacións no Pazo do Hórreo para desenvolver o seu traballo ordinario

"Non sería porque non soubesen que ía haber un grupo máis". Quen fala é un veterano traballador do Parlamento de Galicia, sorprendido pola situación que se está a vivir no Pazo do Hórreo coa chegada dun novo grupo parlamentario, Alternativa Galega de Esquerda (AGE). A unha semana do primeiro gran debate, o de investidura, o grupo liderado por Xosé Manuel Beiras e Yolanda Díaz aínda non ten espazo físico para traballar na sede do lexislativo galego. Non o tiveron antes do inicio formal formal da IX Lexislatura e aínda non o teñen este martes, despois de cumplimentar os trámites que os constitúen a todos os efectos como grupo parlamentario. Aínda que o edificio foi obxecto de varias reformas nos últimos meses -houbo reparacións e melloras na sala da Xunta de Portavoces, na sala de prensa e na enfermaría e habilitouse un comedor para deputados e persoal da Cámara, ademais doutros arranxos- estes traballos non contemplaron a habilitación dun cuarto grupo parlamentario, labor que cómpre desenvolver agora a marchas forzadas. Mentres, en AGE aumenta o malestar por non dispoñer de, por exemplo, un lugar fixo para manter xuntanzas. No Pazo do Hórreo acometéronse varias reformas nos últimos meses, pero non incluíron a habilitación dun novo grupo Neste escenario, este martes os primeiros membros de AGE en chegar ao Hórreo foron a súa vicevoceira, Yolanda Díaz, e o deputado Xabier Ron, que foron convidados a ocupar a coñecida como Sala do Estatuto -onde se negociou a fallida reforma de 2007-. "Despois mudáronos a outra sala" que, como a primeira, tampouco dispón de equipamentos que si hai no resto de grupos, tales como espazo para o persoal de prensa, conexión a internet ou ordenadores -o Parlamento recibirá, a máis tardar o día 23, 85 novos ordenadores portátiles-, e alí agardaron os seus compañeiros. Así as cousas, dende AGE prevían que unha delegación do grupo se entrevistase este propio martes coa presidenta do Parlamento, Pilar Rojo, para procurar solucións. "Xa saben que existimos" e "as cousas que lles interesas póñenas rapidamente", explican dende Alternativa, ademais de recoñecer o labor dos "amabilísimos" traballadores da Cámara, os primeiros en admitir "que isto non é normal, porque non temos nin onde escribir". Malia estas dificultades os parlamentarios de AGE si mantiveron a xuntanza que tiñan prevista para, entre outros asuntos, distribuír responsabilidades dentro do grupo, como as portavocías de área e as comisións das que se ocupará cada deputado ou deputada. Mentres se producían estas queixas no seo do grupo de AGE fontes parlamentarias aclaraban este martes a Praza Pública que a non asignación de espazos non foi debida a unha "falta de previsión", senón ao feito de que Alternativa aínda non se constituíra como grupo parlamentario. Non obstante, especifican, en días pasados puideron empregar diversas salas do edificio e, unha vez cumplimentados os trámites, xa poderán acceder ás oficinas que está previsto que ocupen. Se os novos deputados e deputadas non consideran necesario ningún "axuste" xa poderían instalarse "mañá", explican. Ademais, sinalan, xa hai "un ordenador" á disposición de AGE dende este mesmo martes.


Summary: Iniciativa Galega pola Memoria Histórica apela ao "consenso" das forzas políticas para instar á Xunta a executar medidas de recuperación da memoria histórica. Esta formación tenta, desde o ano 2007, políticas reais de recuperación da Memoria Histórica e de condena do franquismo.

O Grupo Común da Esquerda, o Bloque Nacionalista Galego e En Marea participaron esta sexta feira, 27 de decembro, nunha xuntanza coa plataforma Iniciativa Galega pola Memoria Histórica. Matías Rodríguez, voz representante de Iniciativa Galega, plataforma que aglutina un centenar de colectivos, na reunión cos deputados Ánxeles Cuña (Común da Esquerda), Xosé Luís Rivas 'Mini' (BNG) e Paula Vázquez Verao (Mixto), apelou ao "consenso" das forzas políticas para instar á Xunta a executar medidas de recuperación da memoria histórica. Neste sentido, denunciou que a Administración non está a aplicar políticas públicas e mesmo de recuperación de "lugares simbólicos" como a Illa de San Simón. O deputado do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Xosé Luís Rivas amosou o apoio do BNG ás demandas da entidade que desde o ano 2007 desenvolve unha intensa actividade para a recuperación das vítimas do franquismo e contra a "impunidade" da lei de amnistía. Matías Rodríguez denunciou que a Administración non está a aplicar políticas públicas e mesmo de recuperación de "lugares simbólicos" como a Illa de San Simón. Así mesmo, o parlamentario Xosé luís Rivas lembrou que o BNG rexistrou diversas iniciativas no Parlamento galego para que a Illa de San Simón sexa un lugar de "recoñecemento e homenaxe das vítimas da represión franquista" e non utilizado para actividades de carácter lucrativo que oculten o que realmente aconteceu na Illa durante o período franquista. É necesario, dixo, que se coñeza a verdade e se repare a memoria das vítimas polo que volveu a reiterar o apoio do BNG ás demandas da plataforma Iniciativa Galega pola Memoria. Iniciativa Galega pola Memoria Histórica Iniciativa Galega pola Memoria Histórica é unha plataforma plural que aglutina diversas entidades co afán de coordinarse, como "punto de encontro permanente do movemento memorialístico galego", "espazo de debate e acción común" das múltiples entidades que a conforman e que están a traballar na loita pola memoria histórica, desde 2007, perante a "Lei da memoria". Xa en 2010, logo do cambio de goberno en 2009 e do "desmantelamento das políticas públicas da memoria" é aprobada a declaración de principios da IGM e feita pública na homenaxe nacional ás vítimas do franquismo que cada ano se celebra en San Simón.


Summary: Os vascos afunden aínda máis o equipo da Coruña cun 5-0.

A chuvia que dominou o partido entre a Real Sociedad e o Deportivo da Coruña pareceu transformarse en goles. Mais dos vascos contra os galegos. O contundente, inequívoco 5-0 deixa os coruñeses no fondo da táboa e, sobre todo, coa sensación de que a desfeita é cada vez menos reconducíbel. O adestrador do Dépor púxoo claro após o encontro: "Imposíbel facelo peor". Nin sequera o debut da última, e discutida, fichaxe, a de Michael Krohn-Dehli, axudou. O seu labor foi intranscendente. Durante o primeiro tempo, a Real pareceu ser a única equipa sobre o terreo de xogo. Só marcou un dos cinco goles, pero o dominio resultou absoluto. O Dépor apenas se achegou a zona de perigo. E esta tónica acabaría por estenderese a todo o partido. Transcorridos pouco máis de dez minutos da segunda metade, e malia que eses foron os mellores momentos dos coruñeses, Illarramendi marcou o segundo gol. A partir de aí, o dioivo. Aínda que Lucas Pérez e Schar o intentaron un par de veces, a equipa de Cristóbal Parralo borrouse do partido. O Deportivo da Coruña atópase en postos de descenso á espera de que conclúa a xornada. Cincuenta e un goles en contra en 22 partidos son cifras propias dunha escuadra cun pé en segunda división. Como un pé fóra de Riazor parece ter o adestrador. Ficha técnica Real Sociedad, 5: Rulli; Odriozola, Aritz,Navas, De la Bella; Illarramendi, Zubeldia, Xabi Prieto (Guridi, m. 83); Oyarzabal, Juanmi (Canales,m.69) e Willian José (Agirretxe, m. 84). Deportivo, 0: Rubén; Bóveda, Albentosa, Schar, Luisinho; Guilherme, Krohn-Dehli (Valverde, m. 80), Cartabia (Bakkali, m. 73), Gil (Çolak, m. 53), Adrián e Lucas Pérez. Goles: 1-0: Willian José (m. 32). 2-0:Illarramendi (m. 61). 3-0: Canales (m. 74). 4-0: Aritz Elustondo (m.82); 5-0: Illarramendi (m. 88)Árbitro: Undiano Mallenco (Comité Navarro). Amoestou Schar.


Summary: O Santander asina a fin definitiva da entidade galega, que queda sen ficha bancaria propia e sen sede social na Coruña e tan só mantén a marca de maneira provisional. O proceso suporá máis despedimentos entre o milleiro de traballadores que ten en Galicia. INTERACTIVO | O sistema financeiro galego, esfarelado nunha década pola crise e a mala xestión

O punto final a case 250 anos de historia e o golpe de graza ao sistema financeiro galego, esfarelado na última década, sen unha soa entidade bancaria con capital galego e con tan só unha, a cooperativa de crédito Caixa Rural Galega, con raizame galega entre o conxunto das entidades financeiras. O Banco Santander vén de absorber definitivamente o Banco Popular e, ao tempo, o histórico Banco Pastor, que mantiña aínda a súa propia ficha bancaria e a súa sede social na Coruña, ademais dun consello de administración. Nada diso existe xa, tan só unha marca comercial á que lle queda pouco tempo. O Santander absorbe definitivamente o Popular e, ao tempo, o Pastor, que porá punto final a case 250 anos de historia O Santander era, desde o pasado 7 de xuño de 2017, o propietario do Pastor logo de que o Estado, a través do seu brazo financeiro, o Fondo de Resolución Bancaria (FROB), anunciara a decisión de vender o Grupo Popular, onde se integraba a entidade galega, á presidida por Ana Botín polo prezo de un euro. Agora, complétase a absorción definitiva que diluirá ata á desaparición o banco con sede na Coruña, que comunicou a decisión á CNMV, á que explica que o seu consello de administración, ademais do do Popular, acordaron a "fusión por absorción do Banco Pastor e Popular Banca Privada por Banco Popular". "As sociedades absorbidas están directamente participadas ao 100% polo Banco Santander", aclara. "Banco Popular e Banco Santander acordaron a fusión mediante a absorción de Banco Popular por Banco Santander [...]. No momento no que se execute a referida fusión, o Santander adquirirá, por sucesión universal, a totalidade dos dereitos e obrigas do Popular, e que incluirá, en consecuencia, os de Banco Pastor e Popular Banca Privada", engade. "O Santander adquirirá, por sucesión universal, a totalidade dos dereitos e obrigas do Popular, e que incluirá, en consecuencia, os de Banco Pastor" O certificado de defunción do Pastor suporá, agás sorpresa, a integración total das súas oficinas --unhas 200-- no Santander, momento no que tamén desaparecería a súa marca, que se manterá aínda uns meses. Con todo, o proceso de absorción total levará tamén algún tempo e irase desenvolvendo ata que se complete a absorción xurídica no vindeiro outono e a definitiva xa no vindeiro ano. O Banco Pastor mantén aínda un milleiro de empregados en Galicia e o Santander xa empezou as conversas cos sindicatos para igualar as condicións dos cadros de persoal das tres marcas que agora serán unha única. Ademais, queda pendente a redución de traballadores que xa empezara coa marcha dun cento no país. No momento no que se integren as oficinas e se eviten as duplicidades, serán moitos máis os afectados por un ERE inevitable. Os sindicatos amosan xa a súa "preocupación" pola perda de postos de traballo Os sindicatos xa amosaron a súa "preocupación" pola afectación que a desaparición do Pastor poida ter para o emprego en Galicia e, por exemplo desde a CIG, lembran as súas críticas á "inacción e pasividade" da Xunta ante a desaparición doutro banco galego e a fin dos sistema financeiro propio. Aos poucos días de coñecerse a compra do Popular por parte do Santander, Feijóo presentou como un éxito que a presidenta da entidade bancaria, Ana Patricia Botín, lle asegurara que "estudará" a súa petición transmitida por carta de "manter a marca do Banco Pastor" en Galicia. Era un suposto logro que o xefe do Executivo galego salientou despois de asegurar que "hai seis anos que o Pastor non existe" tras a súa compra polo Popular.


Summary: Os valores republicanos que se foron filtrando na construción da democracia baixo a monarquía parlamentaria española, esváense nun contexto reaccionario que aproveita a recesión económica. Porque de orixe republicana era o sistema público e universal da sanidade que está desaparecendo; tamén o era a educación pública e de calidade.

Ramón, un avogado galego afincado en Bos Aires, ten que ir a Xenebra por motivos de traballo e, á volta, decide pasar por Compostela para visitar a Camilo, deseñador gráfico e pintor. Ramón sente unha profunda emoción ao pisar as pedras do casco histórico santiagués ata chegar a casa do seu amigo. Cruzar a Praza do Obradoiro enche a súa alma segreda de lembrazas gravadas a lume. Camilo recíbeo agarimoso, hospitalario, coa súa bata branca de creador infatigable. Ofrécelle a calor da amizade e da súa casa chea de tesouros que gardan intensas historias deste país. E comezan a falar, un pouco de todo, da vida e da non vida, das cousas que están a pasar e que pasarán, que son moitas. – Como che vai Camilo? – Son un galego novo, resúltame tan antipática a Galiza de pandeireta como a Galiza humillada ante os seus verdugos. Quero un país que goce plenamente na Liberdade e no Traballo. Hoxe, para considerarme verdadeiramente artista galego, teño que ser nacionalista galego, porque non entendo a arte sen ideas de redención de Galiza. – E a política galega? – Precisamos un nacionalismo sen fronteiras, capaz de contemplar todos os grandes problemas sociais, políticos e económicos e resolvelos a través dos postulados máis atrevidos da esquerda. Que cada pobo desenvolva as súas actividades de acordo coas súas características históricas é algo que non pode ser combatido por ningunha ideoloxía. E calquera movemento tendente á implantación da República, contará cos nacionalistas galegos porque temos unha gloriosa tradición revolucionaria nos vellos Irmandiños que non eran, como alguén dixo, instrumentos duns nobres contra outros, senón organizacións populares gardadoras dos dereitos do pobo e dos foros da vella Nación Galega e dun espírito admirablemente revolucionario. Esta conversa ten lugar en 1926 e sairía do prelo en forma de entrevista en El Despertar Gallego, un xornal editado en Bos Aires. A Camilo Díaz Baliño asasinaríano o 14 de agosto de 1936 e Ramón Suárez Picallo morrería no exilio sen poder cumprir o devezo de ser enterrado na súa terra ata o ano 2008… e o noso tempo segue sen restaurar a súa memoria na altura que merecen. – Camilo, como está a situación no Estado español? – Pero Ramón, é que non o ves? É unha tranquilidade ficticia. Estamos sobre un volcán próximo a unha erupción terrible. Vivimos aplastados baixo unha mole que nos aniquila o corpo e a alma. Os valores republicanos que se foron filtrando na construción da democracia baixo a monarquía parlamentaria española, esváense nun contexto reaccionario que aproveita a recesión económica Os valores republicanos que se foron filtrando na construción da democracia baixo a monarquía parlamentaria española, esváense nun contexto reaccionario que aproveita a recesión económica. Porque de orixe republicana era o sistema público e universal da sanidade que está desaparecendo; tamén o era a educación pública e de calidade, na que agora soportamos cuestións como a segregación por sexos; as iniciativas destinadas a difundir a cultura eran de berce republicano, e hoxe brillan pola súa ausencia; de selo republicano era o pulo á investigación científica, e que lle pregunten á USC que tal vai a cousa nesta materia; as políticas de igualdade eran radicalmente republicanas e hoxe quérennos quitar o dereito a abortar libremente; o debate intelectual, nun senso moderno, era de semente republicana e eu bótoo moitísimo de menos. Que difícil honrar así a memoria de Camilo e de Ramón e de tantos outros. Baste con recordalos e facerlles algo de caso.


Summary: Sindicatos, colectivos feministas e de mulleres manteñen perto dun cento de convocatorias na Galiza que chaman á mobilización con motivo do 8 de marzo. A resposta das Subdelegacións do Goberno español foi unánime: un escrito de Saúde Pública no que non aclara se permite ou non a mobilización e no que se limita a pedir que se cumpran as normas. O compromiso do movemento feminista é anterior e busca contestar na rúa o intento de criminalización que sufriu nas últimas datas.

Con motivo do 8 de marzo, Día Internacional da Muller, sindicatos e colectivos feministas chaman á mobilización e participación de todas as mulleres na xornada de folga convocada para esta segunda feira. O movemento feminista galego reivindica o seu dereito a saír do ámbito doméstico e a ocupar o espazo público para evitar, con todas as medidas de seguridade, que os problemas das mulleres fiquen confinados tras as portas. "Queremos que en 2021 Galiza volva ser un referente na mobilización das mulleres a nivel global". Máis unha vez, aseguran desde Galegas 8-M, coordinadora desde hai catro anos dun 8 de marzo en chave galega, diversa, inclusiva e horizontal, "faremos tremer o país co berro do feminismo, tinxindo as rúas de lila". Outro modo de organizar As cores non van mudar, mais a pandemia obrigou os colectivos feministas e de mulleres a repensar as súas accións e o modo de ocupar o espazo público co obxectivo de garantir as medidas de seguridade e o coidado da saúde. "Se alguén sabe coidar, esas somos nós", afirman, para salientar o cumprimento dos protocolos sanitarios, guía fundamental para o acordo de novas recomendacións á hora de organizar marchas, concentracións e mobilizacións polas rúas da Galiza. Máis citas máis diversas Neste sentido, o movemento feminista avogou por ampliar o número de convocatorias e trasladar algunhas delas a localidades máis pequenas, co fin de sortear desprazamentos innecesarios. Os percorridos multiplícanse, aínda dentro dunha mesma cidade. Increméntase a oferta horaria. Os itinerarios foxen das rúas estreitas. E todas as concentracións, estáticas ou en movemento, aseguran os dous metros de distancia ademais de obrigar ao uso da máscara. Mobilizacións As Subdelegacións do Goberno recibiron comunicación de perto dun cento de concentracións e manifestacións en máis de medio cento de localidades galegas, convocadas fundamentalmente pola CIG e polo colectivo Galegas 8M, do que a central sindical fai parte. A Secretaría das Mulleres do sindicato nacionalista convoca 31 mobilizacións previstas para o mediodía desta segunda feira, 8 de marzo, en cidades e vilas das comarcas da Coruña, Carballo, Cee, Ferrol, As Pontes, Ribeira, Compostela, Lugo, A Mariña, Ourense, Verín, Pontevedra, Vilagarcía, O Grove, Cambados, Lalín, A Estrada, Bueu, Cangas, Moaña, Redondela, O Porriño e A Guarda son algunhas vilas escollidas ás que a plataforma feminista suma, xa en horario de tarde, máis dunha trintena de convites. Columnas de mulleres As asembleas locais propón desde treboadas a marchas en bicicleta, ademais de concentracións e manifestacións nas principais vilas e cidades. Oleiros, Boiro, Catoira, Vila de Cruces, Vilaboa, Cervo, Xove, Viveiro, Xermade, Chantada, Monforte, Vilalba... figuran tamén na axenda de mobilizacións, que mudarán os berros e cánticos por ruído, e as aglomeracións por columnas de mulleres Folga de 24 horas A xornada de mobilizacións prevista para o 8-M volve coincidir cunha xornada de folga de mulleres de 24 horas convocada polos sindicatos CIG e CUT, mais por Erguer, Sindicato de Estudantes. Un chamamento ao que fai seu a plataforma Galegas 8M, promovendo unha folga laboral, de coidados, de consumo e estudantil. Contra un sistema capitalista e patriarcal, contra a privatización dos servizos esenciais para o coidado, contra a invisibilidade das profesións feminizadas e a precariedade das pensións das galegas. Polo dereito a maternar de forma digna e o reparto corresponsábel dos tempos e dos traballos. Boicot e desprestixio O 8-M chega cargado de razóns para a mobilización, defende o movemento feminista, firme fronte a campaña de desprestixio e criminalización da que vén sendo obxecto. Agora máis que nunca, "os nosos dereitos non poden ficar confinados", aseguran desde a Secretaría das Mulleres da CIG. "Urxe saír á rúa para exixir medidas reais contra a precarización das condicións de vida das mulleres, mais visibilizar e frear o detrimento das nosas condicións laborais, de saúde, económicas e sociais derivadas desta crise". Os coidados, no centro A pandemia devolveu as mulleres ao ámbito doméstico e volve situar os coidados no foco. Coidados que piden colocar no centro e que son, de novo, motor de todas as reivindicacións. Visíbeis, remunerados, públicos, humanizados. Que non leven as mulleres a renunciar aos seus dereitos laborais ou de conciliación real. O peso da Covid na vida das mulleres A pandemia deu a razón ao movemento feminista ao situar a vida no centro e remarcar o valor dos coidados ao mesmo tempo que empeorou as condicións de vida das mulleres. De aí a necesidade de porfiar: "Sen coidados non hai vida. Mulleres en folga: esenciais, precarizadas e fartas".


...até que sorriram e acenaram-se de leve... (Konstantinos Kaváfis) Que castiguen a violadores con penas menores, como a de abuso, debe denunciarse con firmeza. Ademais cómpre modificar a lei para que esa atenuación non se produza. Tamén é necesario defender a liberdade absoluta dos adultos para relacionarse sexualmente. A vicepresidenta invade o ámbito particular das cidadás cando declara que se unha muller non di expresamente si, todo o demais é non. Non é non, explícito e implícito, claro está. Pero grazas ás loitas civís, os leguleios, que son axentes do Poder, foron perdendo o dereito de entremeterse no íntimo para establecer normas O erotismo flúe por máis canles que o da expresión oral. Segundo Roland Barthes consiste nunha intermitencia, que oscila entre a exhibición e a ocultación. Esa marabilla, esencial e diversa, non pode comprimirse dentro dun contrato gris, nin timbrado nin de palabra. As mulleres deciden segundo o seu gusto. Non é non, explícito e implícito, claro está. Pero grazas ás loitas civís, os leguleios, que son axentes do Poder, foron perdendo o dereito de entremeterse no íntimo para establecer normas, como sería a obriga de facer constar que si. Aínda non saíron pola porta as opresivas imposicións tradicionais e xa pretenden entrar as dun novo puritanismo.


Summary: A secretaria de Comunicación da organización frontista asegurou en comparecencia de imprensa que "mentres outros partidos se financian de maneira opaca" o BNG conta "co esforzo da súa militancia" para continuar "defendendo os intereses de Galiza".

A responsábel de comunicación d@s nacionalistas, Carme Adán, amosou esta sexta feira "o agradecemento do BNG" á súa militancia polo esforzo económico que están a desenvolver para garantir, dixo, "a súa viabilidade". Adán asegurou que entrmentres outras formacións se financian de "maneira opaca" e a través de "sobres" --nunha clara referencia ao escándalo que asolaga a contabilidade do Partido Popular, a organización frontista solicitará das súas bases unha "contribución extraordinaria" como forma "lexítima de autofinanciamento". Os recortes aprobados nas partidas orzamentarias destinadas a financiar as formacións políticas, mais tamén outros colectivos, supoñen unha importante redución no financiamento das organizacións. Neste senso, Adán indicou que o Consello Nacional do BNG solicitará á súa militancia unha "contribución económica voluntaria" encamiñada a financiar "a actividade política e así garantir a viabilidade económica" da formación.


Summary: "Se existise a oportunidade de ir a Portugal, estudiariámola detidamente".

A decisión da Federación Española de Patinaxe de dar por finalizada a tempada e dar o título de campión ao Barcelona caeu como unha bomba no Liceo Hóckey da Coruña, que estuda mesmo a posibilidade de xogar en Portugal se hai posibilidade para iso, abandonando a Liga española. O HC Liceo é o única equipa non catalá que compite na máxima categoría do hóckey no Estado español. A decisión da Federación, entenden, é "precipìtada" e vai contra o acordado na Asociación de Clubs. Segundo o directivo do Liceo Antón Baldomir explicou a EFE, están a estudar como competir na vindeira tempada. Lembra que o club coruñés parte con desventaxe de ter que desprazarse a Catalunya para xogar todos os partidos a domicilio. Liceo é partidario de, no caso de se organizar 2 grupos de 8 equipas na máxima categoría, un cos que teoricamente son os mellores, dos que 6 accederían ao play off do título, e outro do que procederían 2 equipas para desputar a final. En paralelo, o Liceo incluso está disposto a marchar da Liga española e xogar en Portugal se existe posibilidade. "Se hai esa oportunidade,estudiariámolo moi detidamente", dixo o directivo.


Summary: "Cómete o mar" é o lema da nova campaña publicitaria que presentaron a conselleira do Mar, Rosa Quintana e a directora de Turismo, Nava Castro. As queixas pola desfeita lingüística arrecian e demandan do goberno galego un maior coidado no uso do idioma.

"O mar cómete a ti ou é que traduciron directamente do castelán cómete el mar?" . Este, de César Galdo, é un dos moitos comentarios que se repetiron nas redes sociais entre o abraio e o enfado pola desfeita lingüística que avala a propia Xunta de Galicia. A campaña que ten como fin promocionar o turismo da costa, en especial bares e restaurantes, contou co aval máximo do goberno galego e estivo presentada pola Conselleira do Mar, Rosa Quintana máis a directora de Turismo, Nava Castro. "Tras o éxito de 'leite galega' chega 'cómete o mar'. Non hai en toda a Xunta alguén que saiba falar e escribir en galego?" reza outro dos comentarios, vía a lingüista Dores S. Alegre, que fai fincapé na repetición do maltrato a lingua en campañas que, en principio, están pensadas para a promoción do país. O próximo? Cómeteo "Ata cando imos permitir estas aldraxes á nosa lingua?" apunta Iría Mariño para, a seguir, o presidente da CTNL, Nel Vidal esixir da Xunta e en especial da Secretaría Xeral de Política Lingüística a corrección inmediata do lema da campaña. "O desleixo lingüístico da Xunta na comunicación é publicidade é tremendo. Supoño que Valentín García Gómez e Política Lingüística xa están ao tanto para paralizala e para que lle cambien o lema" defende Nel Vidal. "Cómete o mar. En serio? E que será o próximo? Substituír "o mar" por un pronome e poñer "Cómeteo"?" sinala Navia Rivas que non oculta no twitter un malestar que está a ser compartido nas redes sociais. O xornalista César Lorenzo Gil, que mantén un blog de dúbidas do galego sentenza que "o desleixo nace da estratexia de devolver o galego ao ámbito familiar, silencioso, cómodo para o poder".


Summary: "Urbanity and the dynamics of language shift in Galicia" é o artigo que leva por vez primeira o nome da nación ao título dun artigo de investigación das revistas Nature ou Nature Communications. Jorge Mira é un dos seus autores.

Por vez primeira, Galiza aparece nun título dun artigo de investigación das revistas Nature ou Nature Communications grazas ao traballo "Urbanity and the dynamics of language shift in Galicia", do que é coautor Jorge Mira, do departamento de Física Aplicada e da agrupación AeMAT da USC. Polo que respecta á revista Science e á súa cabeceira en acceso aberto Science Advances, informa a USC, a denominación 'Galicia' figura nunha ocasión, en 1884, nunha descrición xeolóxica de Asturias e Galiza. O artigo, que tamén asinan Mariamo Mussa e Alberto Pérez Muñuzuri, da área de Física da Materia Condensada e da agrupación estratéxica CRETUS da USC; Luís F. Seoane, da Universitat Pompeu Fabra e do IFISC-CSIC de Mallorca, conclúe que os espazos urbanos galegos preservan mellor que os rurais o equilibrio no número de falantes de dúas linguas. Os catro físicos, que desvelan que a complexidade urbana pode manter a diversidade fronte á globalización, analizaron a velocidade coa que varía o número de persoas falantes de galego e castelán na Galiza desde hai case un século, de aí os resultados.


Summary: Luís Bará rachou as fotos do monarca como mostra de rexeitamento á 'lei mordaza' e o vicepresidente Diego Calvo, que dirixía o pleno, non o apercibiu de ningún xeito. Horas despois a Presidencia da Cámara anunciou o encargo dun informe xurídico sobre "os feitos", que Feijóo cualifica como "integrismo" e liga á "violencia" VÍDEO | O deputado do BNG Luís Bará racha unha foto do rei como protesta contra a 'lei mordaza VÍDEO | Bará: "Pretendín reivindicar algo en perigo: a liberdade de expresión e o dereito á discrepancia"

VÍDEO | O deputado do BNG Luís Bará racha unha foto do rei como protesta contra a 'lei mordaza VÍDEO | Bará: "Pretendín reivindicar algo en perigo: a liberdade de expresión e o dereito á discrepancia" O pasado mércores o BNG defendeu no Parlamento unha iniciativa coa que buscaba que a Cámara galega defendese a derrogación da vixente Lei de Seguridade Cidadá, a coñecida como 'lei mordaza', e mais a modificación dos tipos penais que permiten "unha interpretación represiva dos delitos de incitación ao odio e enaltecemento do terrorismo". Procuraba, ademais, que a Cámara "expresase o apoio aos integrantes do colectivo musical La Insurgencia", recentemente condenados pola Audiencia Nacional a dous anos de prisión baixo a acusación de terrorismo. Durante a súa intervención Bará rachou dúas fotografías do rei de España para simbolizar a necesidade de "respectar estes actos de discrepancia, como afirma o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos". Agora o PPdeG valora se promover que esta intervención teña "consecuencias legais" para o nacionalista. "Non o podo queimar porque estamos nun recinto pechado, pero faríao non porque crea que haxa que facer estes actos, senón porque creo que hai que permitilos", expresou Bará no pleno. O deputado do Bloque foi increpado por membros do PP como os vicevoceiros Paula Prado e Miguel Tellado, pero quen presidía nese momento a sesión en ausencia do presidente da Cámara, o vicepresidente Diego Calvo, non o apercibiu. Tampouco o advertiu coa chamada á orde que contempla o Regulamento para ocasións en que os membros do lexislativo "vertan conceptos ofensivos ao decoro da Cámra ou dos seus membros, das institucións do Estado e de Galicia ou de calquera outra persoa ou entidade". Nese suposto quen dirixe o pleno debe "requirir o deputado para que retire as ofensas proferidas" e, se non o fai, pode derivar en sanción. Bará rachou as fotos do monarca como mostra de rexeitamento á 'lei mordaza' e o vicepresidente Diego Calvo, que dirixía o pleno, non o apercibiu de ningún xeito Dada a ausencia de apercibimento Bará continuou a súa intervención con normalidade, subliñando a necesidade de que o Estado Español "acate" a sentenza na que o TEDH o condenou por castigar xudicialmente a queima de fotos do monarca, acción que o ditame do tribunal encadrou no dereito á liberdade de expresión. O resto de grupos fixaron posición ao respecto -En Marea a prol do texto do Bloque e PSdeG e PP, en contra- e a única mención específica ás fotografías chegou pola banda dos conservadores, representados no debate por Alberto Pazos. O popular respondeu ao xesto de Bará rachando outra fotografía, na que aparecían varios cargos do Bloque co líder abertzale Arnaldo Otegi. Segundo Pazos, Bará é "un rebelde sen causa", o "James Dean do nacionalismo". Horas despois do debate a Presidencia da Cámara anunciou o encargo dun informe xurídico e o traslado "dos feitos" á Mesa e á Xunta de Portavoces invocando o artigo que Calvo non aplicou O asunto semellara quedar no tirapuxa do debate, pero non foi así. Horas despois de que Calvo non actuase de ningún xeito cando Bará rachou as fotos, o voceiro popular, Pedro Puy, reclamaba que dende a Cámara se estudase a posibilidade de lle aplicar as devanditas "consecuencias legais". Xa contra o serán do xoves a Presidencia do Parlamento emitía un comunicado no que o seu titular, Miguel Santalices, anunciaba que "tras consultar os Servizos Xurídicos da Cámara" se dispuña a "trasladar á Mesa e á Xunta de Portavoces do Parlamento os feitos protagonizados polo deputado do BNG Luís Bará". No escrito remitido aos medios o Parlamento citaba os artigos do Regulamento sobre as chamadas á orde, os que Calvo non aplicou, e consideraba "a destrución da imaxe fotográfica do xefe do Estado" como "unha conduta digna de reproche en sede parlamentaria e impropia dun membro desta Cámara". Ambos órganos reuniranse este venres. Feijóo acusa o deputado do Bloque de cometer un "acto de puro integrismo" e relaciónao con "repercusións de violencia" Fontes parlamentarias consultadas por Praza.gal afirman que no seo dos conservadores existiu debate sobre a conveniencia ou non de actuar contra Bará. Sinalan as mesmas fontes que o episodio e a ausencia de reproche contra o nacionalista molestou especialmente na contorna do presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, cuxa intervención contribuíu a activar a maquinaria das posibles sancións. Este xoves, ao ser preguntado ao respecto, Feijóo asegurou que "o Parlamento actúa de forma absolutamente independente da Xunta" neste caso, se ben deu en considerarse "avergoñado" con esta "provocación", que acabou por ligar coa violencia. Luís Bará, afirma o presidente do Goberno galego, cometeu "un acto de puro integrismo, puro sectarismo, que posteriormente ten unha serie de actuacións e de repercusións de violencia, illada, pero de episodios de violencia nalgunhas zonas de Galicia". O titular da Xunta foi cuestionado sobre os episodios violentos aos que se referira, tras o que se referiu a "queimas de bandeiras nalgunhas prazas" ou "actos reivindicativos reivindicando a independencia de Galicia, actos violentos que se producen en rúas galegas" de xeito "minoritario", a quen volveu atrbuír unha "actitude integrista". O acontecido, segundo o presidente, ten "impacto" na sociedade e por iso "os deputados deben reflexionar e propoñer as actuacións que correspondan de acordo co Regulamento e o resto do ordenamento xurídico".


Summary: O Bloque Nacionalista Galego desenvolveu na mañá deste sábado unha xornada de traballo para perfilar as súas alternativas sobre o rural. O encontro contou coa presenza de diversos especialistas e cadros da formación con traballo neste ámbito. A voceira nacional organización, Ana Pontón abriu a reunión.

Ana Pontón marcou como prioridade dunha acción de Goberno nacionalista "rescatar o rural" do abandono no que o deixan as políticas do PP. Neste sentido, defendeu que "todos os países avanzados teñen un rural forte e produtivo que garante a soberanía alimentaria, crea riqueza, é sustentábel no ambiental e ofrece servizos de calidade" "Ese é o rural que defende o BNG, porque temos clarísimo que é parte estratéxica e imprescindíbel para unha Galiza con futuro", asegurou Pontón, quen afirmou que "temos que rescatar o rural da morte lenta que significan as políticas do PP" A dirixente nacionalista preguntouse "se alguén se imaxina unha Galiza de futuro sen o 90% do seu territorio", tras indicar que "a Galiza rural está conformada por 263 concellos e ocupa 90% do territorio". Nesa dirección, reclamou que "temos que rescatar o rural do abandono, da improdutividade e da despoboación, temos que rescatar o rural da morte lenta que significan as políticas do PP. A superficie agraria Pontón esixiu aumentar en 100.000 hectáreas en dez anos a superficie agraria útil da Galiza. A este respecto, lamentou que a superficie agraria destinada a produtos de consumo humano é de 3,9%, mentres que no conxunto do Estado é 25,5%. A líder do BNG demandou impulsar a produción hortifrutícola e a agroecoloxía, "superando a reducionista visión do monocultivo de eucalipto" e lembrou que "Galiza ten 20% do seu territorio ocupado por eucaliptos". "Estamos falando de superficie agraria destinada a produción de cereais, hortalizas, froitas, legumes, oleaxinosas ou aceite, malia a que temos unhas condicións extraordinarias para os cultivos agrarios. Pero nos últimos anos, baixou a produción de trigo, de millo, de pataca, de tomate, de pemento, de uva para o viño. Hai que darlle a volta a esta tendencia e apostar pola produción", argumentou Pontón. O sector láceo Un dos eixos de actuación do BNG inclúe a creación dunha empresa láctea público-privada con participación de pequenas produtoras e cooperativas para a transformación do leite en produtos de alto valor engadido. "O cambio climático, a pandemia, a crise de prezos avisan da importancia de ter un rural vivo porque significa soberanía alimentaria, rendas dignas, biodiversidade e loita contra os lumes, significa frear o abandono, aproveitamento multifuncional do monte, significa emprego, servizos e infraestruturas de calidade", sintetizou a voceira nacionalista. Pontón amosouse convencida das fortalezas do rural galego. "Galiza ten un rural cun potencial inmenso, pero necesita un Goberno que poña en valor toda esa riqueza, un Goberno que traballe a favor do rural", rematou a voceira do BNG, quen lembrou o PP "deixa 102.000 habitantes perdidos en 10 anos, a maior parte no rural, e case 4.000 núcleos abandonados"


Summary: O teléfono indicado na web da Xunta para concertar as visitas permanece inactivo desde hai semanas malia as queixas do Concello de Sada, que pide "solucións a un espolio que dura 80 anos" e advirte do "brutal prexuízo económico e turístico" para a localidade.

Sada fartouse. O enésimo atranco da familia Franco ás visitas ao pazo de Meirás, incumprindo a normativa que obriga á súa apertura polo menos catro días ao mes, acaba de vez coa paciencia do Concello. O último incidente xorde ao comprobar as persoas interesadas en visitar este Ben de Interese Cultural (BIC) a inutilidade das chamadas ao teléfono que se ofrece na web de Turismo da Xunta. "El número que usted ha marcado no corresponde a ningún cliente", repítese desde hai semanas cando alguén intenta concertar unha cita. O caso únese aos continuos atrancos que os herdeiros do ditador poñen ás visitas no mes de agosto, cando ocupan o recinto por vacacións, ou durante todo o ano. A familia Franco pon o enésimo atranco ás visitas ao Pazo de Meirás: agora o teléfono para concertar citas xa nin existe "Incúmprese a normativa derivada da categoría BIC do inmoble desde o primeiro día. Nunca houbo normalidade nas visitas ao pazo de Meirás", aclara Liss Suárez Becerra, concelleiro de Turismo en Sada, que pediu explicacións por este novo problema á Xunta, que espera unha resposta da familia Franco e que promete tomar medidas. O goberno local aclara que leva ducias de queixas pola inactividade do teléfono, que se unen ás moreas delas recibidas desde hai anos polas dificultades para concertar unha visita: ou non hai resposta ou advírtese de que as prazas están esgotadas. "É mentira". Fontes do Concello aclaran que eles mesmos comprobaron como, en moitas ocasións nas que se dicía ter o cupo cheo, no pazo non había ninguén ese día. A familia do ditador ten a obriga de abrir o pazo ao público un mínimo de catro veces ao mes, pero case nunca cumpre coa normativa "Sentímonos atracados por esta entente que nos impide un réxime de visitas normalizado", engade Liss Suárez, que solicitou á Xunta en varias ocasións que o Concello asumise a xestión deste proceso. A resposta sempre foi negativa. Ademais, as múltiples queixas levaron a que o Goberno galego abrise un expediente á familia Franco hai xa un ano. Foi arquivado e a empresa encargada de xestionar a entrada ao pazo escusouse en problemas co correo electrónico. Esta outra vía para informarse polo acceso ao inmoble tampouco é eficaz. Ou non hai contestación ou tarda de máis. "É un prexuízo económico e turístico brutal", di o concelleiro de Turismo, que pide "unha solución a este espolio que dura 80 anos" "É un prexuízo económico e turístico brutal nun pazo que é BIC e que supón uns gastos públicos cos que cargan todos os galegos e todos os cidadáns de Sada", insiste o concelleiro de Turismo, que advirte dos "cartos que se están a perder" por mor do desleixo dos proxenitores do ditador. Liss Suárez nótase amolado e pide inmediatas "solucións a este espolio que dura 80 anos". "Xa está ben, que senten Estado, Comunidade Autónoma, Concello e familia Franco e que se arranxe isto dunha vez", insiste quen lembra que "o Pazo era dos sadenses e ten que volver ser dos sadenses". E desde a Concellería de Promoción Económica van máis aló, fartos como están dos continuos atrancos. Proporán que toda aquela persoa que queira visitar o Pazo de Meirás e non logre contactar coa empresa privada -vinculada moi directamente á familia Franco- que o xestiona acuda directamente ao Concello ou á Oficina de Turismo a apuntarse. Desde alí elaborarán unha listaxe. "Faremos grupos e enviaremos a documentación á Xunta", asegura Suárez. O problema vén de lonxe. Malia ser declarado BIC e tras determinarse a súa apertura ao público hai xa máis de catro anos, a familia Franco sempre puxo atrancos a cumprir coa Lei de Patrimonio Cultural que a obriga a abrir o inmoble cando menos catro días ao mes. Foi hai máis de tres anos cando os herdeiros do ditador facilitaron un calendario de visitas e logo de que reclamasen á Xunta que sufragase os gastos de seguridade, como así fixo durante ben tempo, e de organización. Malia ser declarado BIC e determinarse a súa apertura hai máis de catro anos, a familia Franco sempre puxo atrancos para cumprir a lei Desde que o pazo se declarou BIC, os convenios non só se limitaron a "regular as condicións para o desenvolvemento das visitas", tal e como afirmaba a Xunta. Ademais disto, tres acordos entre o Goberno galego e a familia do ditador tiveron un impacto de máis de 50.000 euros nas arcas públicas. Con todo, cada verán, os atrancos increméntanse e a visita estival da familia do ditador provoca que se peche durante agosto, incumprindo a obriga legal de abrilo aos visitantes. Hai dous anos, a revista Hola! publicara unha portada onde a neta do xeneral fascista, Carmen Martínez-Bordíu, posaba na entrada da que fora residencia de Emilia Pardo-Bazán -posteriormente roubada ao pobo polo réxime franquista- para "anunciar a súa ruptura" nunha "exclusiva" na que o medio destacaba a súa entrada "por primeira vez" na "histórica casa familiar".